(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Biodiversity Heritage Library | Children's Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Tiomnadh Nuadh ar Tighearna agus ar Slanuighir Iosa Criosd : eadar-theangaichte o'n ghreugais chum gaelic albannaich"

loiW 



vvq 



/ O A^-rt-^^. tTfyC*-%^ jCtA^(X^ l'ttyt^^^i/Xjk-^ 



f— 



Jt'JC 






TIOMNADH NUADH 



TIGHEARNA AGUS AR SLANUIGHIR 



lOSA CRIOSD. 



EADAR-THEANGAICHTE 



O'N GHREUGAIS CHUM GAELIC ALBANXAICH 



LOXDON : 

PRINTED FOR THE BRITISII AXD FOREIGN EIBLE 
SOCIETY, 

INSTITUTED IN THE YEAR 1804 : 

CFrom t/ie l<2tno. Edition published in Edinburgh in ISCf). > 
BT RICHARD WATTS, CROWN COURT, TEMPLE BAR. 

1840. 



30 LJY. 

'^:. 1958 "^ 



LEABHRAICHEAN 



TIOMNAIDH-NaAIDH. 



Caib. 
SOISGEUL Mhata, anns 
i bheil 28 



Soisgeul Mharcuis 
Soisgeul Lucais 
Soisgeul Eoiu . . 
Gnìomhara nan Abstol 



. 16 

. 24 

. 21 

28 



Litir Phoil chum nan 



Romhanach . 

I. Corintianach 

II. Corintianach 
Galatianach 

Ephesianach . . . . 
Philipianach . . . . 

Colosianach 

I. Litir Phoil chum nan 

Tesalonianach . . . 



16 

16 

. 13 

. 6 

. 6 

4 

4 



Caib. 
II. Litir Phoil chum nan 
Tesalonianach ... 3 

I. Timoteuis ... .6 

II. Timoteuis .... 4 

Tituis 3 

Philemoin 1 

Eabhruidheach . . .13 
Litir Sheumais .... 5 
Litir I. Pheadair ... 5 
Litir II. Pheadair ... 3 
Litir I. Eoin ... .5 
Litir II. Eoin .... 1 
Litir III. Eoin ... 1 
Litir ludais 1 

I Taisbeanadh Eoin . . 22 



AN SOISGEUL 



M H A T A. 



CAIB. I. 

1 Sinnsearachd, 18 gineamhuinn, 
21 hieith, 23 agus mìneachadh 
aiìwi Chì iosd. 

LEABH AR ginealaichlosa 
Ciiosd, mhicDhaibhidh, 
mhic Abiahaim. 

2 Ghin Abraham Isaac, 
agus ghin Isaac lacob, agus 
ghin lacob ludas agus a 
bhràitluean. 

3 Agus ghin ludas Phares 
agus Sara o Thamar, agus 
ghin Phares Esrom, agus ghin 
Esrom Aram. 

4 Agus ghin Aram Amina- 
dab, agus ghin Aminadab 
Naason, agus ghin Naason 
Sahnon. 

5 Agus ghin Salmon Boos 
o Rachab, agus ghin Boos 
Obed Rut, agus ghin Obed 
lese. 

6 Agus ghin lese Daibhidh 
an righ, agus ghin Daibhidh 
an righ Solomon o'n mhnaoi 
a hha aig Urias. 

7 Agus ghin Solomon Ro- 
boam, agus ghin Roboam 
Abia, agus ghin Abia Asa. 

8 Agus ghin Asa losaphat, 
agus ghin losaphat loram, 
agus ghin loram Osias. 

9 Agus ghin Osias loatam, 
agus ghin loatam Achas, agus 
ghin Achas Esecias. 

1 



10 Agus ghin Esecias Ma- 
nases, agus ghinManases A- 
mon, agus ghin Amon losias. 

11 Agus ghin losias lecho- 
nias agus a bhràithre, mu àm 
an giùlain do Bhabilon. 

12 Agus an dèigh an toirt 
do Bhabilon, ghin lechonias 
Salatiel, agus ghin Salatiel 
Serobabel. 

13 Agus ghin Serobabel 
Abiud, agus ghin Abiud Eli- 
acim, agus ghin Eliacim \- 
sor. 

14 Agus ghin Asor Sadoc, 
agus ghin Sadoc Achim, agus 
ghin Achim Eliud. 

15 Agus ghin Eliud Elea- 
sar, agus ghin Eleasar Ma- 
tan, agus ghin Matan lacob. 

16 Agus ghin lacob losepb 
fear JMhuire, o'n d'rugadh 
losa, d'an goirear Criosd. 

17 Uime sin na h-uile ghin- 
ealaich o Abraham gu Daibh- 
idh, is ceithir ginealaich 
deug iad ; agus o Dhaibhidh 
gu bruid Bhabiloin, ceithir 
ginealaich deug ; agus o 
bhruid Bhabiloin gu Criosd, 
ceithir ginealaich deug. 

18 Agus mar so bha breitlx 
losa Criosd : oir an dèigh do 
cheangal-pòsaidh bhi alr a 
dheanamh eadar a mhàthair 
IMuire agus loseph, roimh 
dhoibh teachd cuideachd, 

B 



MATA II. 



fhuaradh tonach i o'n Spior- 
ad Naomh. 

19 Ach air bhi do loseph 
a fear 'na dhuine cothromach, 
agus gun toil aige ball-sam- 
puiU a dheanamh dhi, bu 
mhiann leis a cur uaith os 
ìosal. 1 

20 Ach ag smuaineachadh 
nan nithe sin dha, feuch, 
dh'f hoillslch aingeal an Tigh- 
earn e fèin daann am bruad- 
ar, ag ràdh, A loseph, a 
mhic Dhaibhidh, na biodh 
eagal ort do bhean Muire a 
ghahhail a d'ionnsuidh : oir 
an ni a ta air a ghineamhuin 
mnte, is ann o'n Spiorad 
Naomh e. 

21 Agus beiridh i mac, 
agus bheir thu losa mar ainm 
air ; oir saoraidh - e a shluagh 
fèin o'm peacaibh. 

22 (Agus rinneadh so uile 
chum gu coimhliontadh an 
ni a thubhairt an Tighearna 
leis an fhàidh, ag radh, 

23 Feuch, bithidh maìgh- 
dean torrach, agus beiridh i 
mac, agus bheir iad Emanuel 
mar ainm air, is ionnan sin 
r'a ràdh, air eadar-theang- 
achadh, Dia maiUe ruinn.) 

24 Agus air mosQ,ladh do 
loseph as a chodal, rinn e 
mar a dh'iarr aingeal an Tigh- 
earn air, agus ghabh e d'a 
ionnsuidh a bhean : 

25 Agus cha d'aithnich e 
i gus an d'rug i a ceud-ghin 
mic •■, agus thug e losa mar 
ainm air. 

CAIB. II. 

1 Thug na drvicìliean nrratn do 
Chriosd: 14 'Jheich loseph leis 
do'n Eiphit, 16 agus mharbh He- 
rod na leanabana. 



• an uaignidheas. * slànuichidh. 
' davitie fflice, * onoir. 



A GUS an uair a rugadh 
losa ann am Eetlehem 
ludea, ann an huthibh He- 
roid an righ, feuch, thàinig 
druidhean^ o'n àird an ear 
gu lerusalem, 

2 Ag ràdh, C'àit am bheil 
righ sin nan ludhach a ta air 
a bhreith 1 oir chunnaic sinne 
a reult san àird an ear, agus 
a ta sinn air teachd a thabh- 
airt aoraidh'* dha. 

3 An uair a chual Herod 
an righ ììh, blia e fo thriob- 
laid^, agus lerusalem uile 
maille ris. 

4 Agus air cruinneachadh 
nan àrd-shagart uile dha, 
agus sgrlobhaichean an t- 
sluaigh, dh'fheòraich e 
dhiubh c'àit an robh Criosd 
gu bhi air a bhieith. 

5 Agus thul'hairt iad ris, 
Ann am Betlehem ludea : 
oir mar so sgrìobhadh leis an 
fliàidh, 

6 Agus thusa Bhetlehem 
071 tìr ludah, cha tu idir a's 
higha am measg cheannards 
luda : oir asadsà thig Uachd- 
aran a stiììras mo shluagh 
Israel. 

7 An sin, air do Herod na 
druidhean a ghairm os ìosal 
d'a ionnsuidh, gheur-fhios- 
raich e dhiubh cia an t-àm 
an d'f hoillsicheadh an reult. 

8 Agus chuir e iad gu Bet- 
lehem, agus thubhairt e, 
Imichibh, agus iairaibh gu 
dìchiollach an naoidhean •, 
agus an dèigh dhuibh 'f haot- 
ainn'^, innsibh dhomhsa e, 
chum gu racham-sa ftin, agus 
gu deanam aoradh dha. 

9 Agus an uair a chual iad 
an righ, dh'imich iad ; agus, 



MATA II. 



feuch, chaidh an reult a 
chunnaic iad san àird an ear 
rompa, gus an d'thàinig i 
agus gu'n do stad i os ceann 
an ionaid an robh an naoidh- 
ean. 

10 Agus an uair achunn- 
aic iad an reult, rinn iad 
gairdeachas le h-aoibhneas 
ro mhòr. 

11 Agus air dol a steach 
dhoibh do'n tigh, f huair iad 
an naoidhean maiUe^ r'a 
mhàthair jNIuire, agus thuit 
iad sìos, agus rinn iad aoradh 
dha: agus air fosgladh an 
ionmhas dhoibh, thug iad dha 
tiodhlacan ; òr, agus tùis, 
agus mirr. 

12 Agus air faotainn rabh- 
aidh Dlihi ann ain bruadar, 
gun iad a philltinn a dh' 
ionnsuidh Heroid, chaidh iad 
d'an dùthaich fèin air slighe 
eile. 

13 Agus an uair a dh'im- 
ich iad air an ais, feuch, 
nochdadh aingeal an Tigh- 
earna do loseph ann ara 
bruadar, ag rùdh, Eirich, 
agus gabh an naoidhean agus 
a mhàthair, agus teich do'u 
Eiphit, agus bi an sin gus an 
labhair mise riut : oir iarraidh 
Herod an naoidhean g'a 
mhilleadh. 

14 Agus dh'èirich e, agus 
ghabh e d'a ionnsuidh an 
naoidhe^n agus a mh;ìthair 
san oidhche, agus dh'imich 
e do'n Eiphit : 

15 Auus bha e an sin gu 
bàs Heroid : a chum gu 
coimhliontìdh an ni a labhair 
an Tighearna leis an fhàidh, 
ag ràdh, A mach as an Eiphit 
ghoir mi mo INIhac. 

16 An sin an uair a chunn- 

> a?n fochair 

3 



aic Herod gu'n d'rinn na 
druidhean fanoid air"-^, lase 
le feirg ro-mhòir, agus chuir 
e luchd-mUlidh uaith, agus 
mharbh e na bha do leana- 
baibh mac am Betleliem, 
agus 'na criochaibh uile, o 
aois dhà bldiadhna agus 
fuidh, a rèir na h-aimsir a 
dh'fhòghluim e gu dichioll- 
ach o na druidhibh. 

17 An sin choimhlionadh 
an ni a labhradh le leremias 
am fàidh, ag ràdh, 

18 Chuaìas guth ann an 
Rama, caoidh, agus gul, agus 
bròn ro mhòr, Rachel a' 
caoineadh a cloinne, agus 
cha b'àill leatha sòlas _a 
gha])hail, a chionn nach 'eil 
iad heò. 

19 Ach an uair a dh'eug 
Herod, feuch, nochdadh ain- 
geal an Tighearn ann am 
bruadar do loseph san Ei- 
phit, 

20 Ag ràdh, Eirich, agus 
gabh an naoidhean agus a 
mhàthair, agus imich gu ta- 
lamh Israeil : oir f huair an 
dream a bha 'g iarraidh ana- 
ma an leinibh Ikìs. 

21 Agus dh'èirich esan, 
agus ghabh e an leanabh 
agus a mhàthair d'a ionn- 
suidh, agus thàinig e gu 
talamh Israeil. 

22 Ach an uair a chual e 
gu'n robh Archelaus 'na righ 
an iìr ludea an àit Heroid 
'athar, bha eagal air dol an 
sin : ach, air faotainn da 
rabhaidh o Dhìa ann am 
bruadar, thionndaidh e gu 
crìochaibh Ghalile : 

23 Agus thàinig e agus 
ghabh e còmhnuidh ann am 
baile d'an goirear Nasaret, a 

i ^//u'u di> mheall na dnddhean e. 



chum gu coimhliontadh an 

ni a labhradhleisnafàidhibh, 

Gu goirear Nasarach dheth. 

CAIB. III. 

1 Teagasg, dreuchd, agua cailheamh- 
heatha Eoin Bhaisie. 7 Thug e 
ackmhasan do na Phairisich. 
13 Bhaist e Criosd ann an uisge 
lordain. 

A GUS anns na làithibh sin 
-^ thàinig Eoin Baiste, a' 
searmonachadh am fàsach 
ludea, 

2 Agus ag ràdh, Gabhaibh 
aithreachas : oir a ta rlogh- 
achd nèimh am fogus. 

3 Oir is 8 so an ti ud mu'n 
do labhair Esaias am fàidh, 
ag ràdh, Guth an ti a ghlaodh- 
as anns an f hàsach, U Uuich- 
ibh slighe an Tighearna, 
deanaibh a cheumanna di- 
reach. 

4 Agus bha a chulaidh aig 
Eoin do fhionna chàmhal, 
agus crios leathair aige tim- 
chioll a leasraidh ; agus is e 
bu bhiadh dha locuist agus 
mil fhiadhaich. 

5 Chaidh lerusalem a mach 
d'a ionnsuidh an sin agus lu- 
dea uile, agus luchd-àiteach 
aidh na dùthchi 
lordain uile. 

6 Agus bhaisteadh iad leis- 
san ann an lordan, ag aid- 
eachadhi am peacanna. 

7 Ach an uair a chunnaic e 
mòran do na Phairisich, agus 
do na Sadusaich a' teachd a 
chumabhaistidh-san, thubh- 
airt e riu, A shìol nan nath- 
raiche nimhe, cò a thug rabh- 
adh dhuibh-sa teicheadh o'n 
f heirg a ta ri teachd ? 

8 Air an aobhar sin, thug- 
aibh a mach toradh iom- 
chuidh do'n aithreachas. 



MATA III. 

9 Agus na smuainichibh a 
ràdh annaibh fèin, A ta Abra- 
ham 'na athair againn : oir a 
ta mi ag ràdh ribh, gur com- 
asach Ì)ia air clann a thog- 
ail suas a dh' Abraham do 
na clochaibh sin. 

10 Agus a nis a ta an tuadh 
air a cur ri freumh nancrann ; 
air an aobhar sin, ge b'e 
crann nach toir a mach tor- 
adh maith, gearrar e, agus 
tilgear san teine e. 

11 Gu deimhin a ta mise 
'gur baisteadh le h-uisge chum 
aithreachais ; ach an ti athig 
a'm' dhèigh, is cumhachd- 
aiche e na mi, agus cha'n 
airidh mise air a bhrògan a 
ghiùlan : baistidh esan sibh 
ìeis an Spiorad Naomh, agus 
le teine : 

12 Aig am bhell a ghuit 
'na làimh, agus glanaidh e 
gu ro bhaileach 'ùrlar-bual- 
aidh, agus cruinnichidh e a 
chruithneachd d'a thigh-tasg- 
aidh 2 : ach loisgidh e am 
moll le teine nach feudar a 
mhùchadh. 

13 An sin thàinig losa o 
Ghalile gu lordan a dh'ionn- 

timchioll suidh Eoin, chum gu'mbiodh 
e air a bhaisteadh leis. 

14 Ach bhac Eoin e, ag 
ràdh, A ta feum agamsa bhi 
air mo bhaisteadh leatsa, 
agus am bheil thusa a' teachd 
a m' ionnsuidh-sa \ 

15 Agus fhreagair losa 
agus thubhairt e ris, Leig 
do'n chùis a bhi ìnar so a nis : 
oir mar so is iomchuidh 
dhuinn gach uile fhìreant- 
achd a choimhlionadh. An 
sin dh'fhulaing e dha. 

16 Agus un uair a bhaist- 
eadh losa, chaidh e air ball 



I aid>rhnl. 
4 



' th.iisg-thigh. 



suas as aii uisge ; agus, feuch, 
dh'fhosgladh nèamh dha, 
agus chunnaic e Spiorad Dè 
a' tuirling • mar choluman, 
agus a' teachd air-san : 

17 Agus, feuch, guth o 
nèamh, ag ràdh, Is e so mo 
Mhac gràdhach, anns am 
bheil mo mhòr-thlachd. 

CAIB. IV. 

l BhtiairnndiabhnlCriosd. \T An 
dèigh do losa huadhachadh air, 
thòisich e air searmonachadh. 
24 Hhlànmch e sluagh a bha 
etislan. 

A N sin threòraicheadh losa 
-^ leis an Spioraddo'n f hàs- 
ach, chum gu'm biodh e air 
a bhuaireadh leis an diabhul. 

2 Agus an uair a thraisg e 
dà f hichead là agus dà f hich- 
ead oidhche, an dèigh sin 
bha ocras air. 

3 Agus air teachd do'n 
bhuaireadair d'a ionnsuidh 
thubhairt e,Ma's tu MacDhè, 
thoir àithne do na clochaibh 
so a bhi 'nan aran. 

4 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e, A ta e sgrìobhta, 
Cha'n ann le h-aranamhàin 
a bheathaichear duine, ach 
leis gach uile f hocal a thig o 
bheul Dè. 

5 An sin thug an diabhul 
e do'n bhaile naomh, agus 
chuir e air binnein an team- 
puill e. 

6 Agus thulihairt e ris, 
Ma's tu INIac Dhè, tilg thu 
fèin sìos : oir a ta e sgrìobhta, 
gu toir e àithne d'a ainglibh 
mu d' thimchioll, agus tog- 
aidh iad suas thu 'nan 
làmhaibh, chum nach buail 
thu, uair air bith, do chos 
air cloich. 

7 Thubhairt losa ris a rìs, 



^ ieachd a nuas. ^dearbh. 

5 



A tae sgrìobhta, Cha bhuair'^ 
thu an Tighearna do Dhia. 

8 Thug an diabhul e a rls 
chum beinne ro àird, agus 
nochd e dha uile rìoghachdan 
an domhain, agus an glòir ; 

9 Agus thubhairt e ris, lad 
so uile bheir mise dhuit, ma 
thuiteas tu sios agus ma ni 
thu aoradh dhomhsa. 

10 An sin thubhairt losa 
ris, Imich uam, a Shatain : 
oir a ta e sgrìobhta, Bheir 
thu aoradh do'n Tighearna 
do Dhia, agus dhasan 'na 
aonar ni thu seirbhis. 

11 Ansindh'fhàgandiabh- 
ul e ; agus, feuch, thàinig 
aingil agus f hritheil iad da. 

12 Ach an uair a chual 
losa gu'n do chuireadh Eoin 
an hiimh, dh'imich e do 
Ghalile. 

13 Agus air fàgail Nasaret 
da, thàinig e agus ghabh ^ e 
còmhnuidh ann an Caper- 
naum, a ta ri taobh^ na 
fairge, ann an leth-iomall 
Shabuloin agus Nephtalim 

14 A chum gu'n coimh- 
liontadh an ni a labhradh le 
Esaias am fàidh, ag ràdh, 

15 Talamh Shabuloin, agus 
talamh A'^ephtalim, slighe na 
fairge air an taobh thall do 
lordan ^, Galile nan Cinn- 
each : 

16 Am pobull a bha 'nan 
suidhe an dorchadas, chunn- 
aic iad solus mòr ; agus a 
ta solus air èirigh do na daoin- 
ibh a bha 'nan suidhe an tìr 
agus an sgàil a' bhàis. 

17 O sin a mach thòisich 
losa air seannoin a dhean- 
amh, agus a ràdh, Gabhaibh 
aithreachas, oir ata rìoghachd 
nèimh am fogus. 

3 ;•/««. ichois. ^ritanbh Ivrdain 



MATA V. 



18 Agus ag imeachd do j 
losa ri taobh fairge Ghalile, I 
chunnaic e dithis bhràithie, 
Simon d'an goirear Peadar, 
agus Aindreas a bhràthair, a' 
tilgeadh linsan f hairge : (oir 
b'iasgairean iad.) 

19 Agus thubhairt e riu, 
Leanaibh mise, agus ni mi 
iasgairean airdaoinibh dhibh. 

20 Agusairballdh'fhiìg iad 
na lìonta, agus lean iad esan. 

21 Agus air triall da as a 
sin, chunnaic e dithis eile 
bhràithre, Seumas mac She- 
bede, agus Eoin a bhràthair, 
ann an luing maiUe r'an 
athair Sebede, a' càradh an 
lìon : agus ghairm e iad. 

22 Agus air ball dh'fhàg 
iad an long agus an athair, 
agus lean iad e. 

23 Agus dh'imich losa 
timchiolÌ Ghalile uile, a' 
teagasg 'nan sionagogaibh, 
agus a' searmonachadh sois- 
geil na rìoghachd, agus a' 
slànuchadh gach gnè thinnis, 
agus gach gnè eucail am 
measg an t-siuaigh. 

24 Agus chaidh a chliu 
feadh Shiria uile : agus thug 
iad d'a ionnsuidh iadsan uile 
a bha euslan, agus a bha air 
an cuibhreachadh le galar- 
aibh, agus iomadh gnè phian- 
ta, agus iadsan aig an robh 
deamliain annta, agus air an 
robh an tuiteamas', agus 
luchd pairilis^; agus shlàn- 
uich e iad. 

25 Agus lean cuideachd 
mhòr e o Ghalile, agus o 
Dhecapolis,agus o lerusalem, 
agus ludea, agus o na 
criochaibh a ta an taobh thall 
do lordan. 



• tinneas na gealaich, 

2 crith-ghalair 

6 



CAIB. V. 



1 Searmoin Chriosd air «' hheinn, 
anns ain hheil na h-ochd beann- 
acìidan, 17 agus mìneachadh an 
lagha. 

A GUS an uair a chunnaic 
'' *- losa an sluagh, chaidh 
e suas air beinn ; agus air 
suidhe dha, thàinig a dheis- 
ciobuil d'a ionnsuidh. 

2 Agus dh'fhosgail e a 
bheul, agus theagaisg e iad, 
ag ràdh, 

3 /s Ìieannaichte iadsan a 
ta bochd 'nan spiorad : oir is 
leo rìoghachd nèimh. 

4 h beannaichte iadsan a 
ta ri bròn : oir gheibh iad 
sòlas. 

5 Js beannaichte na daoine 
macanta^: oir sealbhaichidh 
iad an talamh mar oigh- 
reachd. 

6 h beannaichte an dream 
air am bheil ocras agus tart 
na còrach '^ : oir sàsuichear 
iad. 

7 1% beannaichte na daoine 
tròcaireach : oir gheibh iad 
tròcair. 

8 h beannaichte na daoine 
a ta glan 'nan cridhe : oir chi 
iad Dia. 

9 h beannaichte luchd- 
deanamh na sìthe : oir goir- 
ear clann Dè dhiubh. 

10 h beannaichte an dream 
a ta fulang geur-leanmhuinn 
air son na còrach : oir is 
leosan rìoghachd nèimh. 

11 Js beannaichte bhitheas 
sibh an uair a bheir daoine 
anacainnt dhuibh, agus a ni 
iad geur-leanmhuinn oirh'hy 
agus a labhras iad gach uile 
dhroch f hocal ribh gu breug- 
ach, air mo sgàth-sa. 



MATA V 



12 Deanaibh gairdeachas, 
agus bitlùbh ro shubhach ; 
oir is mòr bhur duais air 
nèamh : oir mar sin rinn iad 
geiu- - leanmhuinn air na 
fàidhibh a bha roimhibh. 

13 Is sibhse salann na 
talmhainn : gidheadh ma 
ohaiUeas an salann a bhlas, 
ciod leis an saiUear e ì cha'n 
'eil feum ann o sin suas, ach 
a thilgeadh mach, agus a 
shaltairt fo chosaibh dhaoine. 

14 Is sibhse solus an t- 
saoghail. Cha'n fheudar 
baile a ta air a shuidheachadh 
air sliabh f hohicU. 

15 Agus cha las daoine 
coinneal, chum gu'n cuir iad 
i fuidh shoitheach, ach ann 
an coinnleir, agus ni i solus 
do na bheil a stigh. 

16 Gu ma h-ann mar sin a 
dheahaicheas bhur solus an 
làthair dhaoine, chum gu faic 
lad bhur deadh oibre, agus 
gu toir iad ghjir do bhur n- : 
Athair a ta air nèamh. 

17 Xa measaibh gii'n d'- | 
thàinig mise a bhriseadh ' an ' 
lagha no nam fAidhean ; cha'n 
ann^ a bhriseadh a thàiuig \ 
mi, ach a choimhlionadh. \ 

18 Oir a ta mi ag ràdh^ j 
ribh gu firinneach, Gus an i 
tèid ■* nèamh agus talamh 
thalris, cha teid aon lide^ no 
aon phunc do'n lagh thairis, 
gus an coimhlionar gach aon 
nì. 

19 Air an aobhar sin ge 
b'e neach a bhriseas aon do 
na h-àilheantaibh so a's 
lugha, agus a theagaisgeas 
daoine mar sin, goirear an 
duine a's lugha dheth ann 
an rìoghachd nèimh : ach ge 

1 a sffaoihadh. 2 ni h-ann. 



b'e neach a ni, agus a theag- 
aisgeas iad, goirear duine 
mòr dheth ann an rìoghachd 
nèimh. 

20 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 

JMur toir bhur fireantachd-sa 

barrachd air fijeantachd nan 

sgrìobhaiche agusnam Phair- 

I iseach, nach tèid sibh, air 

i chor air bith, a steach do 

rìoghachd nèimh. 

'. 21 Chualasibh, gu'ndubh- 

\ radh ris na sinnsiribh, Na 

dean mortadh ; agus ge b'e 

; neach a ni mortadh, bithidh 

ean cunnarta' bhreitheanais. 

I 22 Ach a ta mise ag ràdh 

ribh, Ge b'e neuch aig am 

bi fearg r'a bhràthair gun 

aobhar, gu'm bi e an cunn- 

art a' bhreitheanais : agus 

ge b'e neach a their r'a 

bhràthair, Raca, gu'm bi e 

an cunnart na comhairle : 

ach ge b'e neach a their, 

Amadain, gu'm bi e an cunn- 

art teine ifrinn. 

23 Uime sin ma bheir thu 
do thabhartas^ chum na h- 
altarach', agus gu'n cuimhn- 
ich thu an sin gu bheil ni 
air bith aig do bhràthair a'd' 
aghaidh ; 

24 Fàg do thabhartas an 
sin an làthair na h-altarach, 
agus imich, agus dean rèite 
air tùs ri d' bhràthair, agus 
an dèigh sin thig agus tabh- 
air uait do thiodlac. 

25 Bi rèidh ri d' eascaraid 
gu luath, am feadh a bhios tu 
maille ris san t-shghe : air 
eagal gu'n toir an t-eascar- 
aid thairis thu do'n bhreith- 
eamh, agus gu'n toir am 
breitheamh thu do'n mhaor, 
agus gu tilgear am prìosan thu . 



■» an (Tihad 
6 thiodhlac. 



26 A ta mi ag ràdh riut gu 
firinneach nach tèid thu maeh 
as a sin, gus an ìoc thu an 
flieoiiling' dheireannach. 

27 Chuala sibh gu'n dubh- 
radh ris^ na sinnsiribh, Na 
dean adhaltrannas. 

28 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e neach a dh'amh- 
airceas air mnaoi chum a 
miannachadh, gu'n d'rinn e 
adhaltrannas leatha cheana 
'na chridhe. 

29 Agus ma bheir do shùil 
dheas aobhar tuislidh dhuit, 
spìon a mach i, agus tilguait 
i : oir is fearr dhuit gu sgriosar 
aon do d' bhallaibh, na do 
chorp uile bhi air athilgeadh 
do ifrinn. 

30 Agus ma bheir do làmh 
dheas oilbheum dhuit, gearr 
dhiot i, agus tilg uait i : oir is 
fearr dhuit gu sgriosar aon do 
d' bhallaibh, na do chorp 
uile bhi air a thilgeadh do 
ifrinn. 

31 Agus a dubhradh, Ge 
b'e chuireas a bhean phòsda 
air falbh, thugadh e litir- 
dhealaich dhi. 

32 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e neach achuireas 
air falbh a bhean-phòsdafèin, 
ach a mhàin air son strìop- 
achais, gu bheil e toirt oirre 
adhaltrannas a dheanamh : 
agus an ti a phòsas a' bhean 
sin a chuireadh air falbh, a 
ta e a' deanamh adhaltran- 
nais. 

33 Mar an ceudna, chuala 
sibh gu'n dubhradh ris na 
sinnsiribh, Natabhairmionn- 
an citheich, ach coimhlion do 
mhionnan do'n Tighearna. 

34 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Na tugaibh mionnan 

1 Inrchir.g. Sasg. 

8 



idir : na tugaibh air nèamh, 
oir is è righ-chaithir Dhè e. 

3ò'Nntas;aibh air an talamh, 
oir is e stòl a chos e : na tug- 
aibh air lerusalem, oir is e 
baile an righ mhòir e. 

36 Na tabhair mionnan air 
do cheann, oir cha'n urrainn 
thu aon f huiltein a dheanamh 
geal no dubh. 

37 Ach gu ma h-e is còmh- 
radh dhuibh, Seadh, seadh : 
Ni h-eadh, ni h-eadh ; oir 
ge b'e ni a bhios os ceann so, 
is ann o'n olc a ta e. 

38 Chuala sibh gu'n dubh- 
radh, Sùil air son sùla, agus 
fiacail air son fiacla. 

39 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Na cuiribh an aghaidh 
an uilc : ach ge b'e neach a 
bhuaileas tu air do ghial deas, 
tionndaidh thuige an gial eile 
mar an ceudna. 

40 Agus an ti le'm b'àill 
thusa a thagradh san lagh, 
agus do chòta a bhuin dìot, 
leig leis d'f halluinn mar an 
ceudna. 

41 Agus ge b'e bheir leis 
air feadh mìie a dh'aindeoin 
thu, imich leis air feadh dhà 
mhìle. 

42 Tabhair do'n ti a dh'iarr- 
as ort ; agus uaithsan le'm bu 
mhiann iasachd fhaotainn 
uait, na pill airfalbh. 

43 Chuala sibh gu'n dubh- 
radh, Gràdhaichidh tu do 
choimhearsnach, agus bith- 
idh fuath agad do d' nàmhaid. 

44 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Biodh gràdh agaibh do 
bhur naimhdibh, beannaich- 
ibh an dream a mhallaich- 
eas sibh, deanaibh maith 
do na daoinibh air am beag 
sibh, agus deanaibh urnuigh 



INIATA VI. 



air son na midnntir a ta bun- 
tuinn ribh gu nainihdeil, agus 
a ta 'g ur geur-leanmhuinn : 

45 A chura gu'm bi sibh 
'nur cloinn aig bhur n-Athair 
a ta air nèamh : oir a ta esan 
a' tabhairt air a ghrein tein 
èirigh air na droch dhaoinibh, 
agus air na deadh dh;;oinibh, 
agus a'cur uisge air na f ìrean- 
aibh agus air na neo-f hìrean- 
aibh. 

46 Oir ma bhios gràdh 
agaibh do'n mh\ùnntir aig am 
bheil gràdh dhuibh, ciod an 
duais a ght ibh sibh ì n;ich 
'eil eadhon na cìs-mhaoir a' 
deanamh an ni cendua ? 

47 Agus ma chuireas sibh 
fàilte air bhur br<ìithriljh fèin 
a mh;ìin, ciod a iha sibh a' 
deanamh th;ir chnch ? nach 
'eil na cìsmhaoir ièin a' dean- 
amh an ni ceudna ] 

48 Air an aobhar sin bith- 
ibh-sa coimhlionta ' mar a ta 
bhur n-Athair a ta air nèamh 
coimhlionta. 

CAIB. VI. 

1 T/ia Criosda' ìabhairt mu dìdirc, 
5 mu vrnuiff/i, 14 mn ìnliaitheanas 
Ì'ar bràithribh, 16 mu thra-yadk, 
25 affus mu ro-c/iùram art t-iaugi%. 
ail so. 

T^HUGAIBH an aire nach 
toir 2 si])h bhur dèirc am 
fianuis dhaoine, chum gu'm 
faicear leo sibli ; no cha'n 
fhaigh sibh tuarasdal o bhur 
n-Athair a ta air nèamh. 

2 Uime sin, an uair a bheir 
th\i do dheirc, na toir fa'ncar 
galltromp a shèideadh romh- 
ad, mar a ni na cealgair- 
ean, anns na sionagogaibh, 
agus anris na sràidibh, chum 
gu faigh iad glòir o dhaoinibh. 
Gu firinneach a ta mise ag 

l/ojr/V, dior,gin/iaha. 

9 



ràdh ribh, gu bheil an tuaras- 
dal aca. 

3 Ach an uair a bheir thusa 
dèirc, na biodh fios aig do 
hìimh chlì ciod a ta do làmh 
dheas a' de;m;mrh ; 

4 Chum gu'm bi do dhèirc 
an uaignidheas : agus bheir 
t'Athair a chi an uaignidheas, 
duais dhuitse gu foUciiseach. 

5 Agus an uair a ni thu 
urnuigh, na bi mar luchd an 
f huar-chràbhaidh : oir is ion- 
mhuinn leo urnuigh a dhean- 
amh anns na sionagogaibh, 
agus ann an coinneachadh 
nan sriiid 'nan seasamh, chum 
gu faicear le daoinibh iad, 
G u deimhin tha mise ag ràdh 
ribh, gu bheil an tuarasdal 
aca. 

6 Ach thusa, an uair a nì 
thu urnuigh, imich a steach 
do d' sheòmar, agus air diln- 
adh do dhoruis duit, dean 
urnuigh ri t'Athair a ta an 
uaignidheas, agus bheir t' Ath- 
air a chi an uaignidheas, 
duais dlìuit gu follaiseach. 

7 Ach an uair a ni sibh 
urnuigh na gn;ìthaichibh ath- 
iarrtais dhìomhain, mar na 
Cinnich : oir saoilidh iadsan 
gu'n^ èisdear riu air son lìon- 
mhoireachd am focla. 

8 Uime sin na bithibh-sa 
cosmhuil riu ; oir a ta fios aig 
bhur n-Athair cia iad na nithe 
a ta dh'uireasbhuidh oirbh, 
mu'n iarr sibh air iad. 

9 Air an aobhar sin dean- 
ail)h-sa urnuigh air a' mhodh 
so : Ar n-Athair a ta air 
nèamh, Gu naomhaichear 
t'ainm. 

10 Thlgeadh do rìoghachd. 
Deanar do thoil air an talamh, 
mar a nìthear air nèamh. 



11 Tabhair dhuinn an diugh 
ar n-aran laitheil. 

12 Agus maith dhuinn ar 
fiacha, amhuil mar a mhaith- 
eas sinne d'ar luchd-fiach '. 

13 Agus na leig am buair- 
eadh sinn ; ach saor sinn o 
olc : oir is leatsa an rìogh- 
achd, agus an cumhachd, agus 
a'ghlòir, gusiorruidh. Amen. 

14 Oir ma mhaitheas sibh 
an cionta do dhaoinibh, 
maithidh bhur n - Athair 
nèamhaidh dhuibh-sa mar ' 
an ceudna : 

15 Ach mur maith sibh an 
cionta do dhaoinibh, chamhò 
a mhaitheas bhur n-Athair ' 
dhuibh-sa bhur cionta. j 

16 Agus an uair a ni sibh 
trasgadh, na bitheadh gruaim 
air bhur gnùis, mar luchd an 
f huar-chràbbaidh : oir cuir- 
idh iadsan mi-dhreach air an 
aghaidh chum gu faicear le 
daoinibh iad a bhi trasgadh. 
Tha mi ag ràdh ribh gu firinn- 
each, gu bheil an tuarasdal 
aca. I 

17 Ach thusa, an uair a 
ni thu trasgadh, cuir oladh 
air do cheann, agus ionnail 
t'aghaidh^: 

18 Chum nach faicear le 
daoinibh gu bheil thu a' dean- 
amh trasgaidh, ach le t'Ath- ' 
air a ta an uaignidheas : ! 
agus bheir t'Athair a chi an 
uaignidheas, duais dhuit gu 
follaiseach. j 

19 Na taisgibhdhuibh fèin 
ionmhais air an talamh, far an 
truailP an leomann'* agus a' 
mheirg e, agus far an cladh- ì 
aich na meirlich a stigh agus [ 
an goid iad. < 

20 Ach taisgibh ionmhais ' 
dhuibh fèin air nèamh, far 1 

^feichminibh. 2 t'eudan. 



nach truaill an leomann no a' 
mheirg, agus nach cladhaich, 
agus nach goid na meirlich. 

21 Oir ge b'e àit am bheil 
bhur n-ionmhas, is ann an sin 
a bhios bhur chridhe mar an 
ceudna. 

22 Is i an t-siàil solus a' 
chuirp : uime sin ma bhios do 
shùil glan, bithidh do chorp 
uile lan soluis. 

23 Ach ma bhios do shiìil 
gu h-olc, bithidh do chorp 
uile dorcha. Air an aobhar 
sin ma tha an solus a ta annad 
'na dhorchadas, cia mòr an 
dorchadas sin. 

24 Cha'n urrainn neach air 
bith seirbhis a dheanamh do 
dhà Thighearn : oir an dara 
cuid bithidh fuath aige do 
neach aca, agus gràdh do 
neach eile ; no gabhaidh e le 
neach aca, agus ni e tàir air 
neach eile. Cha'n urrainn 
sibh seirbhis a dheanamh do 
Dhia agus do Mhamon. 

25 Uime sin, a ta mise ag 
ràdh ribh, Na biodh ro-chìir- 
am oirbh mu thimchioll bhur 
beatha, ciod a dh'itheas no 
dh'òLìs sibh ; no mu thim- 
chioU bhur cuirp, ciod a 
chuireas sibhumaibh. Nach 
mò a' bheatha na 'm biadh, 
agus an corp na'n t-eudach ? 

26 Amhaircibh air eunlaith 
an athair : oir cha chuir iad 
sìol, agus cha bhuain iad, 
agus cha chruinnich iad an 
saibhlibh : gidheadh a ta 
bhur n-Athair nèamhaidh- 
sa 'g am beathachadh. Nach 
fearr sibhse gu mòr na iadsan 1 

27 Agus cò agaibh le mòr- 
chììram a dh'fheudas aon 
làmh-choille 5 a chur r'a àirde 
fèin? 



JMATA VII. 



28 Agus c'ar son a ta sibh 
10 chùiamach mu thimchioU 
bhur culaidh ì fòghlumaibh 
cionnus a ta na lilighean a' 
fàs sa' mhachair ; cha saoth- 
raich iad, agus cha snìomh 
iad. 

29 Gidheadh a ta misè ag 
ràdh ribh, Nach robh Solamh 
fèin 'na uile ghlòir, air eud- 
achadh mar aon diubh so. 

30 Air an aobhar sin, ma 
tha Dia mar sin a' sgeadach- 
adh feoir na macharach' a tn 
an diugh ann, agus am màir- 
each air a thilgeadh san 
àmhuinn, nach mò na sin 
a sgeaduicìieus e sibhse, a 
dhaoine air bheag creidimh 1 

31 Uime sin na bithibh làn 
do chijram, ag radh, Ciod a 
dh'itheas sinn ì no ciod a dh'- 
òlas sinn 1 no ciod a chuireas 
sinn umainnl 

32 (Oir iad souile iarraidh 
na Cinnich ;) oir a ta fios aig 
Lhur n-Athair nèamhaidh gu 
bheil feum agaibh-sa aìr na 
nithibh so uile. 

33 Ach iarraibh air tùs 
rìoghachd Dhe, agus 'fhìr- 
eantachd-san, aguscuirearna 
nithe so uile ribh. 

34 Uime sin, na bitheadh 
ro-chùram oirbh mu thim- 
chioll an là màireach : oir 
bithidh a làn do chiìram air 
an là màireach mu thimchioll 
a nithe fèin : is leor do'n là 
'olc fèin. 

CAIB. VII. 

1 T/ta ar SlànuigheaT a' cronuchadh 
breth ghrad, 6 «' toirmeasg ìiithe 

ag orduchadh nrmngh a dheanaìiih. 
13 Chomhairlìch e do gach neach 
dol a steach air an dorus chumh- 



VIA tugaibh breth, chum 
-'-^ nach toirear breth oirbh : 

2 Oir a rtir na breth a, 
bheir sibh, bheirear breth 
oirbh : agus leis an tomhas 
le'n tomhais sibh, tomhaisear 
dhuibh a rìs. 

3 Agus c'ar son a ta thu a' 
faicinn an smùirnein^ a ta an 
sùil do bhrcìthar, ach nach 
'eil thu toirt fa'near an t-sail 
a ta ann do shùil fèin "? 

4 No cionnus a their thu ri 
d'bhràthair, Fulaing dhomh 
an smìiirnein a spìonadh as 
do shiìil ; agus, feuch, an t- 
sail ann do shùil fèin 1 

5 A chealgair, buin air tiìs 
an t-sail as do shùil fèin ; 
agus an sin is lèir dhuit gu 
maith an smiàirnein a bhun- 
tuinn à siiil do bhràthar. 

6 Na toiribh an ni naomh 
do na madraibh, agus na tilg- 
ibh bhur nèamhnuidean am 
fianuis nam muc, air eagal 
gu saltair iad orra le'n cos- 
aibh, agus^ air pilltinn doibh 
gu reub iad sibh fèin as a 
chèile. 

7 larraibh, agus bheirear 
dhuibh • siribh^, agus gheibh 
sibh : buailibh an dorus, agus 
fosgailear dhuibh . 

8 Oir gach uile neach a 
dh'iarras, glacaidh e : agus 
ge b'e a shireas, gheibh e : 
agus do'n ti a bhuaileas an 
dorus, fosgailear. 

9 Oir cò an duine agaibh- 
sa, ma's e's gu'n iarr a mhac 
aran, a bheir cloch dha? 

10 Agus ma's iasg a dh'- 
iarras e, an tabhair e nathair 
dha? 

11 Air an aobhar sin ma's 
aithne dhuibhsa a ta olc, 
tiodhlacan maithe a thabhairt 



3 lorgaichibh. 



do bhur cloinn, nach mò na 
sin a bheir bhur n-Athair a 
ta air nèamh nithe maithe 
dhoibhsan a dh'iarras air iad ? 

12 Uime sin, gach uile ni 
bu mhiann leibh daoine a 
dheanamh dhuibh-sa, dean- 
aibh-sa a leithid dhoibhsan 
mar an ceudna : oir is e so 
an lagh agus na fàidhean. 

13 Imichibh a steach air 
^n dorus chumhann ; oir is 
farsuinn an dorus, agus is 
leathan an t-slighe a tatreòr- j 
achadh chum sgrios, agus is 
lìonmhor iad a ta dol a steach 
oirre : 

14 Ach is' cumhann an 
dorus, agus is aimhleathan 
an t-slighe a ta treòrachadh 
chum na beatha, agus is tearc 
iad a ta 'g amas oirre. 

15 Coimhi Jibh sibh fèin o 
na fàidhibh brèige, a thig d'ur 
n-ionnsuidh ann an cuÌaidh- 
ibh chaorach, ach a ta o'n 
leth a stigh 'nam madaibh- 
alluidh. 

16 Air an toraibh aith- 
nichidh sibh iad : an tionail 
daoine dearcan - f ìona do 
dhrisibh, no figean do na 
foghannanaibh'^ > 

17 Agus mar sin bheir gach 
uile chrann maith toradh 
raaith : ach bheir an droch 
chrann droch thoradh. 

18 Cha'n f heud a' chraobh 
mhaith droch thoradh a ghiùl- 
an^, no an droch chraobh 
toradh maith a thabhairt. 

19 Gach uile chrann nach 
giùlain toradh maith, gearrar 
sìos e, agus tilgear san teine e. 

20 Air an aobhar sin, is 
ann air an toraibh a dh'aithn- 
icheas sibh iad. 



'o bhrìgh gur. ^ cluaranaihh. 
3 iomchar, 

12 



21 Cha'n e gach uile neach 
a their riumsa, A Thighearn, 
a Thighearn, a thèid a steach 
do rìoghachd nèimh ; ach an 
ti a ni toil m' Athar-sa a ta 
air nèamh. 

22 Is iomadh iad a their 
riumsa san là ud, A Thigh- 
earn, a Thighearn, nach d'- 
rinn sinn fàidheadaireachd a' 
t'ainm-sa ] agus a' t'ainm-sa 
nach do thilg sinn a mach 
deamhain ? agus a' t'ainm-sa 
nach d'rinn sinn iomadh 
miorbhuile'? 

23 Agus an sin aidichidh 
mise gu foUaiseach dhoibh, 
Cha b'aithne dhomh riamh 
sibh : imichibh uam, a luchd- 
deanamh na h-eucorach. 

24 Air an aobhar sin, gach 
uile neach a chluinneas na 
briathra so agamsa, agus a ni 
iad, samhluichidh mi e ri 
duine glic, a thog a thigh air 
carraig : 

25 Agus thuirling'* an t- 
uisge, agus th;anig na tuil- 
tean, agus shèid na gaothan, 
agus bhuail iad air an tigh 
sin : agus cha do thuit e, oir 
bha a bhunadh suidhichte air 
carraig. 

26 Agus gach uile neach a 
chluinneas na briathra so 
agamsa, agus nach coimhlion 
iad, samhluichear e ri duine 
amaideach a thog a thigh air 
a' ghaineamh : 

27 Agus thuirling an t- 
uisge, agus thàinig na tuil- 
tean, agus shèid na gaothan, 
agus bhuail iad air an tigh 
sin : agus thuit e ; agus bu 
mhòr a thuiteam. 

28 Agus tharladh^, an uair 
a chrìochnaich losa na briath- 

4 thàinig a nuas. 



MATA VI II. 



ra so, gu'n do ghabh ara po- 
bull iongantas r'a theagasg- 
san : 

29 Oir theagaisg e iad mar 
neach aig an robh cumh- 
achd', agus cha'n ann mar 
na sgrìobhaichean. 

CAIB. VIII. 

l Ghlan Cripsd ati lohhaT ; 5 Mùn- 
uich e ieirbhiseach a' Chaiptin- 
ccnd ; 14 agus màihair-chiile 
Fheadair: 2.? Chiùinich e an 
fhairge, 28 agxis thilg e mach 
deamhain à dithis dhaoine. 

\ GUS air teachd a nuas 
•^ o'n bheinn dha, lean 
cuideachd mhòr e. 

2 Agus, feuch, thàinig 
lobhar, agus rinn e aoradh 
dha, ag ràdh, A Thighearna, 
ma's àill leat, is comasach 
thu air mise a ghlanadh. 

3 Agus shìn losa mach a 
làmh, agus bhean e ris, ag 
ràdh, Is àill leam ; bi thusa 
glan. Agus air ball bha a 
luibhre air a glanadh. 

4 Agus thubhairt losa ris, 
Feuch nach innis thu do 
dhuine sam bith, ach imich, 
taisbein thu fèin do'n t-sag- 
art, agus thoir d'a ionnsuidh^ 
an tiodhlac a dh'àithn Maois, 
mar f hianuis dhoibh. 

5 Agus air dol do losa a 
steach do Chapernaum,thàin- 
ig d'a ionnsuidh Caiptin- 
ceud, a' guidhe air, 

6 Agus ag ràdh, A Thigh- 
earna, tha m'òglach 'na luidhe 
a stigh am pairilis, agus air a 
phianadh gu h-anabarrach. 

7 Agus thubhairt losa ris, 
Thèid mise, agus slànuichidh 
mi e. 

8 Agus air freagairt do'n 
Chaiptin-ceud, thubhairt e, 
A Thighearna, cha'n airidh 

• ughdarras 2 thiiige, c'iuige. 

13 



mise air thusa a thcachd a 
steach fo m' chleith : ach a 
mhàin abair am focal, agus 
slànuichcar m'òglach. 

9 Oir is duine mise fèin a 
ta fuidh ughdanas, aig am 
bheil saighdeara fodham : a- 
gus their mi ris an fhear so, 
Imich, agus imichidh e : agus 
ris an fhear so eile, Thig, 
agus thig e : agus ri m' 
sheirbhiseach, Dean so, agus 
ni se e. 

10 'Nuair a chual losa 
so, ghabh e iongantas, agua 
thubhairt e ris a' mhuinntir a 
lean e, Gu firinneach a ta mi 
ag ràdh ribh, ann an Israel 
fèin nach d'fhuair mi creid- 
imh cò mòr as so. 

11 Agus a ta mi ag ràdh 
ribh, gu'n tig mòran o"n àird 
an ear, agus o'n àird an iar, 
agus gu'n suidh iad maille ri 
Abraham, agus Isaac, agus 
lacob, ann an rloghachd 
nèimh : 

12 Ach gu'n tilgear clann 
na rìoghachd ann an dorch- 
adas a ta 'n leth a muigh ; 
bithidh an sin gul agus gìosg- 
an^ fhiacal. 

13 Agus thubhairt losa ris 
a' Chaiptin - ceud, Imich 
romhad, agus biodh dhuit a 
rèir mar a chreid thu. Agus 
shlànuicheadh 'òglach air an 
uair sin fèin. 

14 Agus an uair a thàinig 
losa gu tigh Pheadair, chunn- 
aic e màthair a mhnà 'na 
luidhe, agus i ann am fiabh- 
rus'*. 

15 Agus bhean e r'a làimh, 
agus dh'f hàg am fiabhrus i : 
agus dh'èirich i, agus rmn i 
frithealadh dha^. 

16 Agus an uair a bha am 

' sr.agardaich. 



fatch. ^d.'ibh. 



MATA VIII. 



feasgar air teachd, thug iad 
d'a ionnsuidh mòran anns an 
robh deamhain ; agus thilg e 
na spioraid a mach le 'f hocal, 
agus shhìnuich e iad uile a 
bha eùslan : 

17 A chum gu'n coimh- 
liontadh > an ni a labhradh le 
Esaias am fàidh, ag ràdh, 
Ghabh esan ar n-anmhuinn- 
eaclidan air fèin, agus ghiùl- 
ain e ar n-euslaintean. 

18 Agus an uair a chunn- 
aic losa sluagh mòr m'a thim- 
chioll, dh'àithn e dol à sin 
do'n taobh eile. 

19 Agus thàinig sgrìobh- 
aiche àraidh, agus thubhairt 
e ris, A mhaighstii, leanaijlh : 
mise thu, ge b'e taobh a thèid 
thu. ; 

20 Agus thubhairt losa ris, ] 
Tha tuill aig na sionnaich, 
agus nid aig eunlaith an ath- j 
air^; ach cha'n 'eil aig Mac 
an duine ionad anns an cuir 
e a cheann fiiidh. j 

21 Agusthubhairtfear eile I 
d'a dheisciobbiibh ris, A 
Thighearna, leig dliomh-sa j 
imeachd air tùs agus m' ' 
athair adhlacadh, 

22 Ach thubhaiit losa ris, [ 
Lean mise, agus leig leis na 
mairljh am mairbh fèin adh- ! 
lacadh. j 

23 Agus air dol dhasan a i 
steach do luing, lean a dheis- | 
ciobuil e. ; 

24 Agus, feuch, dh'eirich 
doinionn^ mhòr air an f hairge, 
ionnus gu'n d'fholaich na 
tuinn an long : ach bha esan 
'na chodal. 

25 Agus thàinig a dheis- 
ciobuil d'a ionnsuidh, agus 
dhùisg iad e, ag ràdh, A 



• Air chor as gv'n do cknimhlion- ^ stoirm. 

'h. 2 aidheir. 5 Gadare 

14 



Thighearn, teasairg sinn : a 
ta sinn caillte. 

26 Agus thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh eagalach, 
sibhse air bheag creidimh ? 
An sin dh'èirich e, agus 
chronuich e na gaothan agus 
an fhairge ; agus bha ciùine 
mhòr ann. 

27 Ach ghabh na daoine 
iongantas, ag ràdh, Ciod'' e 
ghnè dhuine so, gu bheil na 
gaotha fèin agus an fhairge 
ùmhal dha ? 

28 Agus air teachd dha 
do'n taobh eile, gu tìr na Ger- 
geseneach^ thachair dithis 
dhaoine air, anns an robh 
deamhain, a' teachd a mach 
as na h-àitibh adhlaic, agus 
iad ro gharg, ionnus nach 
feudadh duine sam bith an t- 
slighe sin a ghabhail. 

29 Agus, feuch, ghlaodh 
iad, ag ràdh, Ciode ar gnoth- 
uch-ne riut, losa a Mhic 
Dhè'? An d'thàinig thu an 
so g'ar pianadli roimh an 
àm ? 

30 Agus bha treud mòr 
mhuc am fad uatha, ag ionalt- 
radh. 

31 Agusdh'iarr nadeamh- 
ain a dh'athchuinge airsan, 
ag ràdh, ]Ma thilgeas tu mach 
sinn, leig dhuinn dol san 
tieud mhuc ud. 

32 Agus thubhairt e riu, 
Imichibh. Agus air dol a 
mach dhoibh, chaidh iad anns 
antreud mhuc : agus, feuch, 
ruith an treud mhuc uile gu 
dian sìos air ionad corrach^, 
do'n chuan ; agus chailleadh 
sna h-uisgeachaibh iad. 

33 Agus theich na buach- 
aillean, agus chaidh iad do'n 



IMATA IX: 



AGUi? 



bhaile, agus dh'innis iad na 
nithe so uile, agus na thachair 
dhoibhsan anns an robh na 
deamhain. 

34 Agus, feuch, chaidh am 
baile uiìe a mach a choinn- 
eachadh losa ; agus an uair 
a chunnaic iad e, ghuidh iad 
air imeachd as an crìochaibh- 
san. 

CAIB. IX. 

1 An di'igh do Chriosd neach air an 
rohh am paiiilis a leigheas, 9 
ghairm e Mata o bhòrd na cìse ; 
10 dh'ith e rnaille ri cìsrnhaoir 
agiLs ri piacaich ; 20 shlùmiich e 
bcan air an robh dortadh fula ; 
3C oi/ii^ duine balbh anns an robh 
deaTihan. 

US air dol an luing dha, 
chaidh e thar an uisge, 
agus thàinig e d'a bhaile 
fein. 

2 Agus, feuch, thug iad d'a 
ionnsuidh duine air an robh 
am pairilis, 'na luidhe air 
leabaidh : agus an uair a 
chunnaic losa an creidimh, 
thubhairt e ri fear na pairilis, 
Biodh deadh mhisneach agad, 
a mhic, a ta do pheacanna air 
am maitheadh dhuit. 

3 Agus, feuch, thubhairt 
dream àraidh do na sgrlobh- 
aichibh annta fèin, A ta am 
fear so a' labhairt toibheimi. 

4 Agus air do losa an 
smuaintean fhaicinn, thubh- 
airt e, C'ar son a ta sibh a' 
smuaineachadh uilc ann bhur 
cridheachaibh ì 

5 Oir cia is usadh a ràdh, 
A ta do pheacanna air am 
maitheadh dhuit'? no a ràdh, 
Eirich agus imich t 

6 Ach a chum gu'm bi fìos 
agaibh gu bheil cumhachd 
aig Mac an duine peacanna 
a mhaitheadh air an talamh, 

' dia-mhaslnchaidh. 

15 



(thubhairt e an sin ri fear na 
pairilis,) Eirich, tog do leab- 
aidh, agus imich do d' thigh. 

7 Agus dh'èirich e, agus 
chaidh e d'a thigh fèin. 

8 Ach an uair a chunnaic 
am' pobuU so, ghabh iad ion- 
gantas, agus thug iad glòir do 
Dhia, a thug a leithid so a 
chumhachd do dhaoinibh. 

9 Agus ag dol do losa as 
an àite sin, chunnaic e duine 
'na shuidhe aig bòrd na cìse, 
d'am b'ainm jNIata ; agus 
thubhairt e ris, Lean mise. 
Agus dh'èirich e, agus lean 
se e. 

10 Agus tharladh, air 
suidhe do losa aig biadh san 
tigh, feuch, thàinig mòran 
chìsmhaor agus pheacach, 
agus shuidh iad sios maille 
ris-san agus r'a dheisciob- 
luibh. 

11 Agus an uair a chunnaic 
na Phairisich_ so, thubhairt 
iad r'a dheisciobluibh, C'ar 
sou a dh'itheas bhur maigh- 
stir-sa maille ri cls-mhaor- 

I aibh agus ri peacachaibh 1 

j 12 Ach an uair a chual 
losa so, thubhairt e riu, Cha'n 
ann aig a' mhuinntir a ta 
slàn a ta feum air an lèigh, 
ach aig a' mhuinntir a ta 
euslan. 

13 Achimichibhagusfògh- 
lumaibh ciod is ciall da so, 
Tròcair is àill leam, agus 
cha'n ìobairt : oir cha d'- 
thàinig mise a ghairm nam 
fireanach, ach nam peacach 
chum aithreachais. 

i 14 Ansinthàinigdeisciob- 
uil Eoin d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, C'ar son a ta sinne agus 
na Phairisich a' trasgadh gu 

I minic, ach ni 'm bheil do 
dheisciobuil-sa a' trasgadh ? 

I 15 Agus thubhairt losa riu, 



Am feud clann seòmair an | 
f hir-nuadh-phòsda' bhi bròn- ! 
ach, am feadh a bhitheas am | 
fear-nuadh-pòsda maiUe riu 1 | 
Ach thig na làithean anns an i 
toirear am fear-nuadh-pòsda 
uatha, agus an sin ni lad 
trasgadh. | 

16 Cha chuir duine sam 
bith mìr do eudach nuadh air 
sean eudach : oir buinidh an 
ni a chuireadh g'a lìonadh j 
suas as aneudach, agusnìth- 
ear an reubadh ni's miosa. 

17 Cha mhò a chuireas ' 
daoiue fion nuadh ann an 
seann searragaibh ^ : no bris- 
ear na searragan, agus dòirtear 
am fion, agus caillear na 
searragan : ach cuiridh iad 
fion nuadh ann an searragaibh 
nuadha, agus bithidh iad 
ajaon slàn. 

18 'Nuaii' a bha e a' labh- 
airt nan nithe so riu, feuch, 
thàinig uachdaran àraidh, 
agus thug e aoradh dha, ag 
ràdh, Fhuair mo nighean bùs 
air balP: ach thig-sa agus 
cuir do hìmh oirre agus bithidh 
i beò. 

19 Agus dh'èirich losa, 
agus lean e fèin agus a 
dheisciobuil e. 

20 (-Agus, feuch, thriinig 
bean, air au lobh dùrtadh fola 
rè dhà bhUadhna dheug, air 
a chùlaobh, agus bhean i ri 
iomall 'eudaich : 

21 Oir thubhairt i innte 
fèin, ]\Ia bheanas mi ach li 
'eudach, bithidh mi shm. 

22 Ach air tionndadh do 
losa mu'n cuairt, chunnaic e 
i, agusthubhairte,A nighean, 
biodh deadh mhisneach agad ; 
shlànuich do chreidimh thu. 

^/'iirna-bahmse. ^bhuideilibh. 



Agus bha a' bhean slàn o'n 
uair sin.) 

23 Agus an uair a thàinig 
losa gu tigh an uachdarain, 
agus a chunnaic e an luchd- 
ciììil, agus a' chuideachd a' 
deanamh toirm hhrhìn, 

24'J'hubhairt e riu,Imichibh 
roimhibh, oir cha'n 'eil an 
nigheanag'* marbh ach 'na 
codal. Agus rinn iad gàire 
fochaid ris. 

25 Ach an uair a chuireadh 
a' chuidcachd amach, chaidh 
e a steach, agus rug e air 
hìimh oirre, agus dh'èirich an 
nigheanag. 

26 Agus chaidh iomradh 
sin a mach air feadh na tìre 
sin uile. 

27 Agusanuairadh'imich 
losa as a sin , lean dithis dhall 
e, ag èigheach, agus ag ràdh, 
A ■MhicDhaibliidhjdeantròc- 
air oirnne. 

28 A gus an uair a thàinig 
e steach tlo'n tigh, thjiinig 
na doiU d'a ionnsuidh : agus 
thubhairt losa riu, Am bheil 
sil)h a'creidsinn gur comasach 
mise so a dheanomh ? Thubh- 
aiitiad ris, A ta, aThighearn. 

29 An sin l)hean e r'an 
siìilihh, ag rndh, Biodh e 
dhuibhartir bhur creidimh. 

30 Agus dh'lhosgladh an 
sirilean, agus bhagair losagu 
geur iad^, ag nìdh, Faicibh 
nach faigh neach air bith fios 
air s:o : 

31 Ach an uair a dh'imich 
iad a mach, sgaoil iad achliù 
air feadh na dùthchasinuile. 

32 Agus ag dol dhoibhsan 
a mach, ferich, tliug iad d'a 
ionnsuidh duine balbh anns 
an robh deamhan. 



^ (hìig lusa spairadh geur doibh. 



33 Agus an dèigh do'n 
deamhan a i)hi air a thilgeadh 
amach, labhair am balbhan : 
agus ghabli an sluagh iong- 
antas, ag ràdh, Cha'n fhacas 
a leithid so ann an Israel 
riamh. 

34 Ach thubhairt na Phair- 
isich, Troimh phrionnsa nan 
deamhan a ta e a' tilgeadh a 
mach dheamhan. 

35 Agus ghabh losa mu 
chuairt nan uile chaithrichean 
agus bhailtean', a' teagasg 
'nan sionagogaibh, agus a' 
searmonachadh soisgeil na 
rìoghachd, agus a'shìnuchadh 
gach uile euslaint agus eucail 
am measg a' phobuiU. 

36 Ach an uairachunnaic 
e an sluagh, ghabh e truas 
diubh, air son gu'n robh iad 
air fannachadh, agus air an 
sgapadh o cheile, mar chaor- 
aich aig nach 'eil buach- 
aill2. 

37 An sin thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, Gu deimhin 
is mòr am fogharadh, ach is 
tearc an luchd-oibre. 

38 Uime sin, guidhibh-sa 
air Tighearn an f hogharaidh, 
luchd-oibre chur a mach 
chum 'f hogharaidh fèin. 

CAIB. X. 

1 Chiir Criosd a mach a dhà Ahstol 
deng, agus thiig e cumhachd dhoibh 
mìorbhuilean a dheanamh: 5theag- 
aisg e iad : 16 thug e misneach 
dlwibh an aghaiah geur-lean- 
tnhuinn, 40 agus gheall e beanu- 
achadh do'n dream a ghabhadh riu. 

\ GUS air gairm a dhà 
■^dheisclobul deug d'a ionn- 
suidh, thug e cumhachd 
dhoibh an aghaidh nan spior- 
ad neòghlan, gu'n tilgeadh 
a mach, agus a shlànuchadh 

1 bhailte mhra agus beuga. 

2 aodhaire. 
' an ti a thug thairis esan, 

17 



gach gnè euslaint, agus gach 
gnè eucail. 

2 Agus is iad so ainmean 
an dà Abstol deug ; an ceud 
fhear, Smion d'an goirear 
Peadar, agus Aindreas a 
bhràthair, Seumas mac She- 
bede, agus Eoin a bhràth- 
air ; 

3 Philip agus Bartolemeu, 
Tomas, agus Mata an cìs- 
mhaor,Seumas macAlpheuis, 
agus Lebeus d'an co-ainm 
Tadeus ; 

4 Simon an Canaanach, 
agus ludas Iscariot, an neach 
fòs a bhrath esan ^. 

5 Chuir losa an dà f hear 
dheug so a mach a' tabhairt 
àithne dhoibh, ag ràdh, Na 
gabhaibh gu slighe nan Cinn- 
each, agus na rachaibh a 
steach do aon bhaile a bhuin- 
eas do na Samaraich * : 

6 Ach gu ma fearr leibh 
dol a dh'ionnsuidh chaorach 
chaillte tighe Israeil. 

7 A gus air imeachd dhuibh, 
searmonaichibh, ag ràdh, A 
ta rioghachd nèimh am fagus. 

8 Leighisibh an dream a 
ta tinn, glanaibh na lolihair, 
[dùisgibh na mair];h,] tilgibh 
amach nadeamhain : a nasg- 
aidh fhuair sibh, a nasgaidh 
thugaibh uaibh. 

9 Na solairibh òr, no airg- 
iod, no umha ann bhur spor- 
anaibh ^ ; 

10 No màla chum bhur 
turuis, no dà chòta, no brògan, 
no bataichean : (oir is airidh 
am fear-oibre air a lòn^.) 

11 Agus ge b'e air bith 
caithir no baile d'an tèid sibh 
a steach feòraichibh cò a ta 
'nadheadh airidhinnte ; agus 



MATA X. 



fanaibh an sin gus am fàg sibh 
an t-àite sin. 

12 Agus 'nuair a thig sibh 
steach do thigh, beannaichibh 
dl^ia. 

13 Agus ma's airidh an tigh 
sin, thigeadh bhur sith air ; 
ach mur airidh, pilleadh bhur 
sìth do bhur n-ionnsuidh fèin 
a rìs. 

14 Agus ge b'e neach nach 
gabh ribh, agus nach eisd ri 
'ur briathraibh ; air dol a 
mach as an tigh, no as a' 
bhaile sin dhuibh, crathaibh 
dhibh duslach bhur cos. 

15 Gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, gur so-iomchaire a 
bhitheas staid fearainn Sho- 
doim agus Ghomorah an hì 
a' bhreitheanais, na staid a' 
bhaile sin. 

16 Feuch,cuiream-sasibh- 
se mach mar chaoraich am 
measg mhadadh-alhiidh : air 
an aobhar sin bithibh-sa glic 
mar na nathraiche, agus neò- 
chronail mar na columain. 

17 Ach bithibh air bhur 
faicill dhaoinibh, oir bheir 
iad aii lùimh sibh do chomh- 
airlibh, agus sgiùrsaidh iad 
sibh 'nan sionagogaibh : 

18 Agus l)heirear sibh an 
làthair uachdaran agus rìgh- 
rean air mo sgùth-sa, mar 
f hianuis dhoibh-san agus do 
na Cinnich'. 

19 Ach an uair a bheir iad 
an làmh sibh, na biodh e 'na 
ro-chàs oirbh cionnus no ciod 
a labhras sibh ; oir bheirear 
dhuibh. san uair sin fèin, an 
ni a labhras sibh. 

20 Oircha sibhse a labhras, 
ach Spiorad bhur n-Athar 
fèin a labhras annaibh. 

21 Agus bheir am bràthair 



• '««« aghaidh-san agiis an aghaidh 



a bhràthair fèin suas chum 
bàis, agus an t-athair am mac ; 
agus èiridh a' chlann an agh- 
aidh ampàrantan, agusbheir 
iad fa'near gu cuirear gu bàs 
iad. 

22 Agus bithidh fuath aig 
na h-uile dhaoinibh dhuibh 
air son m'ainme-sa : ach, ge 
b'e bhuanaicheas gus a' 
chrìoch, is e so a thèarnar^. 

23 Agus an uair a ni iad 
geur-leanmhuinn oirbh sa' 
bhaile so, teichibh gu baile 
eile ; oir gu deimhin tha mi 
ag ràdlì ribh, Nach imich sibh 
air feadh bhailtean Israeil 
mu'n tig Mac an duine. 

24 Cha'n 'eil an deisciobul 
os ceann a mhaighstir, no an 
seirbhiseach os ceann a thigh- 
earna. 

25 Is leòr do'n deisciobul 
a bhi mar a mhaighstir, agus 
do'n t-seirbhiseach a bhi mar 
a thighearn: ma ghoir iad 
Beelsebub do f hear an tighe, 
nach mò na sin a gìwireus iad 
e d'a mhuinntir t 

26 Uime sin na biodh eagal 
oirbh rompa : oir cha'n 'eil 
ni sam bith folaichte, nach 
foillsichear ; agus an ceilt, 
nach aithnichear. 

27 An ni a dh'innseas mise 
dhuibh san dorchadas, labh- 
raibh e san t-solus ; agus 
an ni a chluinneas sibh sa' 
chluais, searmonaichibh e air 
muUach nan tighean. 

28 Agus na biodh eagal na 
muinntir sin oirbh a mharbhas 
an corp, ach aig nach 'eil 
comas an t-anam a mharbh- 
adh : ach gu ma mò bhitheas 
eagal an Ti sin oirbh, a'surr- 
ainn an corp agus an t-anam a 
m,hilleadh araon an ifrinn. 

nrm Geintileach. 2 ^ shlànuichear. 



MATA XI. 



2Q Nach 'eil dà ghealbhonn 
air an leiceadh air f heoirling : 
agus cha tuit a h-aon diubh 
air an talamh as eugmhais 
fretisdail bhur n-Athar-sa. 

30 Ach a ta eadhon fuilt- 
cine bhur cinn uile air an 
aireamh. 

31 Air an aobhar sin na 
biodh eagal oirbh, is fearr 
sibhse na mòran ghealbhoun. 

32 Uime sin, ge b'e dh'- 
aidicheas mise am fìanuis 
dhaoine, aidichidh mise esan 
mar an ceudna am fianuis 
m'Athar a ta air nèamh. 

33 Ach ge b'e dh'iìich- 
eadhas mise am fianuis 
dhaoine, àicheadhaidh mise 
esan am fianuis m'Athar a ta 
air nèamh. 

34 Xa measaibh gu'n d'- 
thàinig mise a chur sithe ' air 
an talamh : cha'n ann a chur 
sìthe a thàinig mi, ach a chiir 
claidheimh : 

35 Oir thàinig mi a chur 
duine an aghaidh 'athar, agus 
na nighinn an aghaidh a 
màtliar, agus bean a' mhic 
an aghaidh a mùthar-chèile. 

36 Agus is iad muinntir a 
theaghlaich fèin a hhitheas 
'nan naimhdibh do dhuine. 

37 An ti a ghràdhaicheas 
athair no màthair ni's mò na 
mise, cha'n airidh orm e^: 
agus an ti a ghràdhaicheas 
mac no nighean os mo cheann- 
sa, cha'n airidh orm e : 

38 Agus an ti nach glac a 
clirann-ceusaidh, agus nach 
lean mise, cha'n airidh orm e. 

39 An ti a gheibh 'anam, 
caillidh se e : ach an ti a 
chailleas 'anam air mo shonsa, 
gheibh se e ! 

40 An ti a ghabhas ribhse, 

1 sìochaint, ^c/ian fhiù e mise. 

19 



I gabhaidh e numsa ; agus an 
ti a ghabhas riumsa, gabh- 
aidh e ris an ti a chuir uaith 
mi. 

I 41 An ti a ghabhas ri fàidh 
an ainm fàidh, gheibh e duais 
fàidh ; agus an ti a ghabhas 

! ri firean an ainm firein, 
gheibh e duais firein. 

j 42 A gus ge b'e bheir cupan 

' a dh'uisge fuar a mhàin r'a 

! òl do aon neach do na daoin- 
ibh l)caga so, an ainm deis- 

\ ciobuil, gu deimhin tha mi 
ag ràdh ribh, nach caill e air 
chor sam bith a dhuais. 

CAIB. XI. 

1 Chuir Eoin a iheisciohiàl a dh'- 
ionmuidk Chriosd. 7 Fianuis 
Chriosd mu thimchioll Eoin. 18 
Barail an t-sluaigh mu thimchioll 
Eoin agus mu ihimchioll Chriosd. 
20 Chronuich Criosd muinntÌT 
Bhetsaida, 1^-c. 28 A ghairm 
tròcaireach do'n t-slmgh a ta fo 
throm uallaich. 

A GUS tharladh, an uair a 
-^*- chrìochnaich losa àith- 
eantan a thabhairt d'a dhà 
[ dheisciobul deug, gu'n d'- 
! imich e as a sin a theagasg 
! agus a shearmonachadh 'nam 
! bailtibh. 

I 2 A nis an uair a chual 
i Eoin sa' phrìosan gnìomhara 
j Chùosd, chuir e dithis d'a 
dheisciobluibh à\i ionìisuidh, 
j 3 Agus thubhairt e ris, An 
' tusa an ti ud a bha ri teachd, 
j no am bi sùil againn ri neach 

eile? 
I 4 Fhreagair losa agus 
j thubhairteriu,Imichibhagus 
! innsibh do Eoin na nithe a 
; ta sibh a' cluinntinn agus a' 
faicinn : 

5 A ta na doill a' faotainn^ 
an radhairc, agus na bacaich 
ag imeachd, a ta na lobhair 

Sfaghaii. 



air an glanadh, agus na both- 
air a' cluinntinn, a ta na 
mairbh air an dùsgadh, agus 
an soisgeul air a shearmon- 
achadh ùo na bochdaibh. 

6 Agus is beannaichte an 
ti nach faigh oilbheum ann- 
amsa. 

7 Agus air iraeachd dhoibh- 
san air falbh, thòisich losa 
air labhairt ris an t-sluagh 
mu thimchioll Eoin, ag ràdh, 
Ciod e an ni a chaidh sibh a 
mach do'n fhjìsach a dh'- 
f haicinn ? an i cuilc air a 
crathadh le gaoith 1 

8 Ach ciod e an ni a chaidh 
sibh a mach a dh'f haicinn ì 
an e duine air a sgeadachadh 
ann an eudach min 1 feuch, 
a' mhuinntir a chaitheas eud- 
ach min, is ann an tighibh 
nan rìghrean a ta iad. 

9 Ach ciod e an ni a 
chaidh sibh a mach a dh'- 
fhaicinnl J» e fàidh'? seadh, 
tha mi ag ràdh ribh, agus ni's 
mò na fàidh. 

10 Oir is e so an ti mu'm 
bheil e sgrìobhta, Feuch, 
cuiream - sa mo theachdair 
roimh do ghnùis, a dh'ulluich- 
eas do shlighe romhad. 

11 Gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, 'nam measg-san a 
rugadh le mnaibh, nach d'- 
èirich neach a's mò na I^oin 
Baiste : gidheadh, an ti sin 
a'slugha an rioghachd nèimh, 
is mò e na esan. 

12 Agus o làithibh Eoin 
Baiste gus a nis, a ta rìogh- 
achd nèimh a' fuiang ainneirt, 
agus luchd na h-ainneirt 'ga 
glacadh le h\mhachas-làidir. 

13 Oir rinn na fàidhean 
uile, agus an lagh fàidheadair- 
eachd gu àm Eoin. 

^ anns na margaihh. 



14 Agus ma's toil leibh a 
ghabhail, is e so Elias a bha 
ri teachd. 

15 Ge b'e aig am bheil 
cluasan chum èisdeachd, 
èisdeadh e. 

16 Ach co ris a shamhluich- 
eas mise an ginealach so ? Is 
cosmhuil e ri cloinn a shuidh- 
eas anns a' mhargadhi, agus 
ag èigheach r'an companaich. 

17 Agus ag rndh, Rinn 
sinne pìobaireachd dhuibhse, 
ach chad'rinn sibhsedannsa : 
rinn sinne tuireadh^ dhuibh- 
se, ach cha d'rinn sibhse gul. 

18 Oir thàinig Eoin cha'n 
ann ag itheadh no ag òl, agus 
tha iad ag ràdh, A ta deamhan 
aige. 

19 Thtìinig Mac an dume 
ag itheadh agus ag òl, agus 
tha iad ag ràdh, Feuch, duine 
geòcach agus pòiteir fiona, 
caraid chis - mhaor agus 
pheacach : ach a ta gliocas 
air a fireanachadh le a cloinn. 

20 An sin thòisich e air 
achmhasan a thabhairt do na 
bailtibh anns am mò a rinn- 
eadh d'a oibribh cumhachd- 
ach, air son nach d'rinn iad 
aithreachas. 

21 Is an-aoibhinn duit, a 
Chorasin ; is anaoibhinn duit, 
a Bhetsaida : oir nam biodh 
na h-oibre cumhachdach a 
rinneadh annaibh-sa, air an 
deanamh ann an Tirus agus 
ann an Sidon, is fada o'n a 
dheanadh iad aithreachas ann 
an saic - eudach agus an 
luaith. 

22 Ach tha mi ag ràdh ribh, 
Gu'm bi staid Thiruis agus 
Shidoin ni's so-iomchaire ann 
an hi a' bhreitheanais, na 
bhitheas bhur staid-sa. 



23 Agus thusa, a Chaper- 
naum, a ta air do thogail 
suas gu nèamh, tilgear sìos 
gu h-ifrinn thu : oir nam 
biodh na h-oibre cumliachd- 
ach a rinneadh annad-sa, air 
an deanamh ann an Sodom, 
dh'fhanadh e gun asgrios gus 
an diugh. 

24 Ach tha mi ag ràdh 
ribh, gur so-iomchaire a 
bhitheas e do f hearann Sho- 
doim ann an là a' bhreith- 
eanais, na dhuitse. 

25 Anns an àm sin f hreag- 
air losa agus thubhairt e, 
Tha mi a' toirt buidheachais 
dhuit, O Athair, 'J'highearna 
nèimh agus na tahnhainn, 
air son gu d'fholuich thu na 
nithe so o dhaoinibh eagnuidh 
agus tuigseach, agus gu d'- 
f hoillsich thu iad do leanab- 
aibh. 

26 Seadh, Athair, do bhrìgh 
gu'm b'ann mar sin a bha do 
dheadh thoil-sa. 

27 A ta na h-uile nithe air 
an tabhairt thairis dhomhsa 
o m' Athair : agus cha'n 
aithne dc neach air bith am 
Mac, ach do'n Athair : ni 
mò is aithne do neach air 
bith an t-Athair, ach do'n 
Mliac, agus do gach aon d'an 
àill leis a' Mhac f hoillseach- 
adh. 

28 Thigibh a m' ionnsuidh- 
sa, sibhse uile a ta ri saoth- 
air, agas fuidh throm uallaich, 
agus bheir mise suaimhneas ' 
dhuibh. 

29 Gabhaibh mo chuing 
oirbh, agus fòghlumaibh uam, 
oir a ta mise macanta agus 
iriosal'- an cridhe : agus gheibh 
sibh fois do bhur n-anamaibh. 

30 Oir a ta mo chuing-sa 

' /fts. 2 ùm/,a/. 3 ne, (rìd. 

21 



so-iomchair, agus a ta m'uall- 
ach eutrom. 

CAIB. XII. 

1 Chronuic/i Ciiosd doille nam 
Phairiseach ìnn thimchiull hrisidh 
na sàbaid, 3 le sgiioòtidiihh, 11 le 
reiison, X'i agus le vnorhhuil. 22 
Shlànuich e an duine dnll agus 
balbh anns an rohh deamìian. 31 
Cha mhaithear toibheum an agh- 
aidh an Spioraid naoimh. 

r^HAIDH losa san àm sin 
^ air là na sàbaid troimh 
na h-achaibh arbhair, agus 
bha ocras air a dheisciobuil, 
agus thòisich iad air diasan 
arbhair a bhuain, agus ith- 
eadh. 

2 Ach an uair a chunnaic 
na Phairisich so, thubhairt 
iad ris, Feuch, a ta do dheis- 
ciobuil a' deanamh an ni nach 
còir a dheanarah air là na 
sàbaid. 

3 Agus thubhairt esan riu, 
Nach do leugh sibh ciod a 
rinn Daibhidh an uair a bha 

! ocras air fèin, agus air a' 
i mhuinntir a bha maille ris ; 

4 Cionnus a chaidh e steach 
I do thigh Dhè, agus a dh'ith e 

aran na fìanuis^, nach robh 
I ceaduichte dha fèin itheadh, 
j no dhoibhsan a bha maille 
I ris, ach do na sagartaibh a 
■ mhàin ? 

5 No nach do leugh sibh 
san lagh, gu bheil na sagairt 
anns an teampull air làithibh 
na sàbaid a' briseadh na sàb- 
aid, agus iad neò-chiontach? 

6 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, gu bheil san ionad so 
neach a's mò na'n teampull. 

7 Agus nam biodh fhios 
agaibh ciod is ciall da so, 
Tròcair is àill leam agus cha'n 
ìobairt, cha diteadh sibh an 
dream a ta neò-chiontach. 



8 Oir is e INIac an duine 
Tighearna na sàbaid. 

9 Agus air dha imeachd as 
a sin, chaidh e steach d'an 
sionagog ; 

10 Agus, feuch, bha duine 
ann aig an robh hìmh shearg- 
ta : agus dh'f heòraich iad 
dheth, ag ràdh, Am bheil e 
ceaduichte leigheas a dhean- 
amh air hìithibh na sàbaid 1 
chum gu'm liiodh cùis dhitidh 
aca 'na aghaidh. 

11 Agusthubhairtesanriu, 
Cò agaibh-sa an duine aig am 
bi aon chaora, agus, ma thuit- 
eas i ann an slochd air hì na 
sàbaid, nach beir e oirre, agus 
nach tog e nìos i ] 

12 Nach niùr ma ta is fearr 
duine na caora? Uinie sin, 
a ta e ceadulchte maith a 
dheanamh air làithibh na 
sàbaid. 

13 An sin thubliairt e ris 
anduine, Sìnnmachdoirimh : 
agus shìn e mach i ; agus bha 
i air a h-aiseag sUin, mar an 
làmh eile. 

14 Ach chaidh naPhairis- 
ich a mach, agus chum iad 
comhairle 'na aghaidh, cionn- 
us a dh"f heudadh iad a mhill- 
eadh. 

15 Ach an uair a thuig 
losa so, dh'imich e as a sin : 
agus lean shngh mhòr e, agus 
leighis e iad uile. 

16 Agiis tliiig e sparradh 
dhoibh clium nach deanadh 
iad aithnichte' e : 

17 A chum gu coimhliont- 
adh an ni a labhradh le Esaias 
am fàidh, ag ràdli, 

18 Feuch, mo sheirbhiseach 
fèinathagh mi ; m'aongràdh- 
ach anns am bheil tlachd aig 
m'anam : cuiridh mi mo 



Spiorad fèiu air, agus rochd- 
aidh e breitheanas do na 
Cinnich. 

19 Cha dean e strì, agus 
cha ghlaodh e ; ni m.ò a 
chluinneas neacir air bith 
ghuth air na sràidibh. 

20 Cha bhris e a' chuilc 
bhiùite, agus cha mhùch e an 
lìon as am bi deatach, gus an 
tabhair e mach breitheanas 
chum buaidh. 

21 Agus is ann a ainm-san 
a bhitheas muinighinn aig na 
Cinnich. 

22 An sin thugadh d'a 
ionnsuidh duine anns an robh 
deamhan, dall agus balbh : 
agus shhlnuich se e, ionnus 
gu'n do labhair am balbhan 
agus gu'n robh an dall a' 
faicinn. 

23 Agus ghabh am pobull 
uile iongantas, agus thubh- 
aiit iad, An e'- so Mac 
Dhailìhidh^ 

24 Ach an uair a chuala 
na Phairisich so, thubhairfc 
iad,Cha'n 'eiìonifcar so atilg- 
eadli a mach dheamhan, ach 
troiiuh Bheelsebub prionn- 
sa nan deamhan. 

25 Agus thuig losa an 
smuaintean, agus thubhairt 
e riu, Gach riogliachd a ta 
roinnte 'na h-agliaidh fèin, 
nitliear 'na fàsacli i ; agus 
gach uile bhaile no tigh a ta 
roinnte 'na aghaidh fèin, cha 
seas e. 

26 Agus ma thilgeas Satan 
a mach Satan, a ta e noinnte 
'na aghaidh fein ; air an 
ao1)har sin cionnus a sheasas 
a lìoghachd ì 

27 A gus ma tha mise troimh 
Bheelsebub a' tilgeadh a mach 
dheamhan, troimh cò am bheil 

« Xaffi e? 



MATA XII. 



bhur clann-sa 'gau tilgeadh a 
mach l l'ime sin bithidh iad 
'nam breitheamhnaibh oirbh : 

28 Ach ma's ann le Spiorad 
Dhè a ta mise a' tilgeadh 
a mach dheamhan, thàinig 
rìoghachd Dhè do bhur n- 
ionnsuidh-sa'. 

29 No cionnus is urrainn 
neach dol do thigh duine 
làidir ? agus airneis a thighe 
a chreachadh, mur ceangaile 
air tùs au duine làidir 1 agus 
an sin creachaidh e a thigh. 

30 An ti nach 'eil leam, 
tha e a m' aghaidh ; agus an 
ti nach cruinnich leam, sgap- 
aidh e. 

31 Air an aobhar sm tha 
mi ag ràdh ribh, Gu maith- 
ear gach peacadh agus gach 
toibheumdodhaoinibh : gidli- 
eadh cha mhaithear toibh- 
eum an u^haidh an Spioraid 
Waoimh do dhaoinibh. 

32 Agus ge b'e neach a 
labhras focal an aghaidh 
Mhic an duine, maitheardha 
e : ach ge b'e neacli a labhras 
an aghaidh an Spioiaid 
Naoimh, cha mhaithear dha 
e, anns an t-saoghal so, no 
anns an t-saoghal a ta ri 
teachd. 

33 An dara cuid deanaibh 
a' chraobh maith, agus a 
toradh maith ; no deanaibh 
a' chraobh truaiUidh, agus a 
toradh truaillidh : oir is ann 
air a toradh a dh'aithnichear 
a' chraobh. 

34 A shliochd nan nath- 
raiche nimhe, cionnus a dh'- 
fheuilas sibh nidie niaithe a 
labhaiit, o a ta si1)h fèin olc ? 
oiris ann apailteas a' chridhe 
a labhras ara beul. 

35 Bheir duine maith a 



thngaìbìi-se. 2 ns n dìteadh ionmhas. 

23 



' mach nithe maithe à deadh 
ionmhas a chridhe'-^: agus 
bheir an droch dhuine mach 
droch nithe as a dhroch ion- 
mhas. 

36 Ach tha mi agràdh ribh, 

Gu'n toir ■'' daoine cunntas 

ann an U'i a' bhreitheanais air 

son gach focail dhiomhain a 

labhras iad. 

j 37 0irisannle''d'fhoclaibh 

■ a shaorar thu, agus is ann le 

' d'f hoclaibh a dhitear thu. 

I 38 An sin f hreagair dream 

: àraidh do na sgriobhaichean 

agusdo naPhairisich.ag ràdh, 

, A mhaighstir, bu mhiann 

j leinn comhara f haicinn uait. 

39 Ach f hreagairesan agus 
' thubhairt e riu, A ta gineal- 

ach olc agus adhaltrannach 
ag iarraidh comhara, agus 
cha toirear comhara dhoibh, 
ach coiidiar'an fhàidh lonais. 

40 Oir mar a bha lonas 
am broinn na muice-mara tri 
làithean agus tii oidhchean ; 
is ann mar sin a bhltheas Mac 
ari duine ann an cridhe na 
talmhainn tri làithean agus 
tri oidhchean. 

41 Kiridh muinntirXinebh- 
eh sa' bhreitheanas maille 
ris a' ghinealach so, agus 
dìtidh iad e ; oir rinn iad 
aithreachas aig searmoin 
lonais ; agus, feuch, a ta ni's 
mò na lonas an so. 

42 Eiridh l»an-righinn na 
h-àirde deas sa' bhreitheanas 
maille ris a' ghinealach so, 
agus dìtidh i e : oir thàinig i 
na h-àitibh a's iomallaich 
do'n talamh a dh'èisdeachd 
gliocais Sholaimh ; agus, 
feuch, a ta ni's mò na Solamh 
an so. 

43 An dèigh do'n spiorad 

3 talhaiì. 4 as, à. 



MATA XIII. 



aeo-ghlan dol a mach à duine, 
imichidh e Iroimh ionadaibh 
tiorma, ag iarraidh fois, agus 
cha'n fhaigh e. 

44 An sin their e, PiUidh 
rai do m' thigh as an d'thàinig 
mi ; agus air teachd dha, 
gheibh e falamh, sguabta, 
agus deadh-mhaiseach e. 

45 Imichidh e an sin, agus 
bheir e leis seachd spioraid 
eile a's miosa na e fèin, agus 
thèid iad a steach agus gaibh- 
aidh iad còmhnuidh an sin : 
agus bithidh staid dheireann- 
ach an duine sin ni's miosa 
naathoiseach. Isanneadhon 
mar sin a thachaireas do'n 
ghinealach aingidh so. 

46 A gus air dha bhi fathast 
a' labhairt ris a' phobull, 
feuch, sheas a mhàthair agus 
a bhràithrean a muigh, ag 
iarraidh labhairt ris. 

47 An sin thubhairt neach 
èigin ris, Feuch, a ta do 
mhàthair, agus do bhràith- 
rean 'nan seasamh a muigh, 
ag iarraidh labhairt riut. 

48 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e ris an ti a dh'innis 
so dha, Cò i mo mhàthair ? 
agus cò iad mo bhràithrean ? 

49 Agus air sineadh a 
làimhe chum a dheisciobul, 
thubhairte, Feuch momhàth- 
air, agus mo bhràithrean ! 

50 Oir ge b'e neach a ni 
toil m' Atharsa a ta air nèamh, 
is 6 sin fèin mo bhràthair, 
agus mo phiuthair, agus mo 
mhàthair. 

CAIB. XIII. 

1 CosamJtlachd an t-sìoladair agìis 
an t-sll, 18 air eadar-mhìneach- 
adh, 24 Cosamhlachd a' chogail; 
31 an t-sìl mhiistaird ; 33 wa 
laihhin; 41 an ÌDnmhais fhol- 
aichte ; 45 agus na ncamhnuid. 
54 Rinn muinntÌT a dhùlhcha 
tàÌT air Criosd. 
24 



A 



m an là sin fèin chaidh 
losa mach as an tigh, 
agus shuidh e ri taobh na 
fairge. 

2 Agus chruinnich sluagh 
mòr d'a ionnsuidh, air chor 
as air dol a steach do luing 
dha, gu'n do sliuidh e ; agus 
sheas an sluagh uile air an 
tràigh. 

3 Agus labhair e mòran do 
nithibh riu ann an cosamhl- 
achdaibh', ag ràdh, Feuch, 
chaidh sìoladair a mach a 
chur stl. 

4 Agus ag cur ayi t-sU da. 
thuit cuid dheth ri taobh an 
rathaid ; agus thAinig na h- 
eunlaith agus dh'ith iad e. 

5 Thuit cuid air ionadaibh 
creagach, far nach robh mòr- 
an talmhainn aige ; agus air 
ball dh'fhàs e suas, do 
bhrigh nach robh doimhn- 
eachd tabnhainn aige. 

6 Ach, air ^irigh do'n 
ghrèin, dhoihadh e ; agus, do 
bhrìgh nach robh freumh aige, 
shearg e as. 

7 Agus thuit cuid am 
measg droighinn : agus dh'- 
f hàs an droighionn suas, agus 
mhùch se e. 

8 Ach thuit cuid eile am 
fearann maith, agus thug e 
toradh a mach, cuid a cheud 
uiread, cuid a thri fìchead, 
cuid a dheich thar f hichead 
uiread 'sa chuìreadh. 

9 Ge b'e neach aig am 
bheil cluasa chum èisdeachd, 
èisdeadh e. 

10 Agus thainig na deis- 
ciobuil, agus thubhairt iad ris, 
C'ar son a ta thu a' labhairt 
riu ann an cosamhlachdaibh '\ 

11 Fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, Do bhrìgh 

' parablaihh,comhadaihh. 



MATA XllT. 



gu'n d'tluigadh dhuibh-sa 
eòlas a bhi agaibh air rùii 
dìomhair rioghachd nèinih, 
ach dhoibhsan cha'n 'eil so 
air a thoirt. 

12 Oir ge b'e neach aig am 
bheil, dhasan bheirear, agus 
bithidh aige an tuilleadh 
pailteis: ach ge b'e neach 
aig nach 'eil, uaithsan blieir- 
ear eadhon an ni a ta aige. 

13 Uime sin, a ta mise a' 
labhairt riu ann an cosamhl- 
achdaibh,dobhrìghairdhoibh 
faicinn nach faic iad, agus a' 
cluinntinu nach cluinn iad, 
agus nach tuig iad. 

14 Agus annta-san a ta 
fàidheadaireachd Esaias air 
a coimhlionadli, a ta 'g ràdh, 
Le h-èisdeachd cluinnidh 
sibh, agus cha tuig sibh ; 
agus le h-amharc chi sibh, 
agus cha'n aithnich sibh. 

15 Oir a ta cridhe a" phob- 
uiU so air fàs reamhar, agus 
an cluasan mall chum èisd- 
eachd, agus dhruid iad an 
sùilean ; air eagal uair air 
bith gu'm faiceadh iad le'n 
sùilibh, agus gu'n cluinneadh 
iad le'n cluasaibh, agus gu'n 
tuigeadh iad le'n cridhe, agus 
gu'm biodh iad air an iom- 
pachadh, agusgu'n slànuich- 
inn-sa iad. 

^ 16 Ach is beannaichte bhur 
sùilean-sa, oir a ta iad a' 
faicinn ; agus bhur cluasan, 
oir a ta iad a' cluinntinn. 

17 Oir tha mi ag ràdh ribh 
gu fireannach, Gu'm b'iom- 
adh fàidh agus firean leis am 
bu mhiann na nithe so f haic- 
inn, a ta siblise a' faicinn, 
agus nach fac siad ùul : agus 
na nithe so chluinntinn, a ta 
sibhse a' cluinntinn, agus 
nach cual iad. 

18 Eisdibh, air an aobbar 

25 



sin, ri cosamhlachdant-sìol- 
adair. 

19 An uair a chluinneas 
neach air bilh focal narìogh- 
ach.l, agus nachtoir e fa'near 
e ', thig an droch spiomd, agus 
bheir e air falbh an ni a 
chuireadh 'na chridhe : is e 
su esan anns an do chuireadii 
an siol ri taobh au rathaid. 

20 Ach esan a f huair sìol 
ann an àitibh creagacli -, is e 
so autiachluinneasamfocal, 
agus a ghabhas e air ball le 
gairdeachas ; 

21 Gidheadh cha'n 'eil 
freumh aige ann fèiu, ach fan- 
aidh e rè tamuill : agus an 
uair a thig trioblaid no geur- 
leanmhuinn air son an f hoc- 
ail, air ball gheibh e oil- 
bheum. 

22 Esan mar an ceudna a 
gliabh sìol am measg au 
(Iroighinn, is e so an ti a ta 
'cluinntinn an f hocail ; agus 
a ta ro-chùram an t-saoghail 
so, agus mealltaireachd bear- 
tais a' mùchadh an fhocail, 
agus bithidh e gun toradh. 

23 Ach an ti ud a ghabh 
sìol ann an deadh fhearann, 
is e sin an neach a ta 'cluinnt- 
inn an f hocail, agus 'ga thoirt 
fa'near ; neachmaranceudna 
tha 'giùlan toraidh, agus a ta 
toirt a mach cuid a cheud 
uiread, cuid a thri fìchead, 
agus cuid eile a dheich thar 
f hichead uiread 'sa cìuiireadh. 

24 Chuir e cosamhlachd 
eile mach dhoibh, ag ràdh, 
Is cosmhuil rìoghaohd nèimh 
ri duine a chuir sìol maith 
'na f hearann : 

25 Agus an uair a bha 
daoine 'nan codal, thàinig a 
nùmhaid agus chuir e coga 



• nae/i ttng se e. 3 clochach 

c 



IMATA 

am measg a' chruithneachd, 
agus dh'imich e roimhe. 

26 Ach an uair a thàinig 
an t-arbhar fuidh dhèis, agus 
a thug e mach a thoradh, dh'- 
f'hoillsich an cogal e fèin mar 
an ceudna. 

27 Agus air teachd do 
sheirbhisich f hir an - tighe 
thubhairt iad ris, A Thigh- 
earna, nach do chnir thusa 
sìol maith ann ad fhearann? 
c'àite, ma seadh, as an d'- 
f huair e an cogal 1 

28 Thubhairt esan riu, 
Rian nàmhaid èigin so. Agus 
thubhairt na seirbhisich ris, 
An àill leat, uime sin, 'gu'n 
tèid sinne agus gu'n cruinn- 
ich sinn ri chèile iad? 

29 Ach thubhairt esan, 
Cha'n àiU ; air eagal 'nuair a 
chruinnicheas sibh an cogal, 
gu spìon sibh an cruithneachd 
maille ris. 

30 Leigibh leo fàs araon 
gus an tig am fogharadh : 
agus an càm an fhogharaidh 
their mise ris an luchd-buan- 
aidh, Cruinnichibh air tùs an 
cogal, agus ceanglaibh e 'na 
cheanghichanaibh ' chum a 
losgaidh : ach cruinnichibh an 
cruithneachd dom' shabhal. 

31 Chuir e mach cosamhl- 
achd eile dhoibh, ag ràdh, A 
ta rìoghachd nèimh cosmhuil 
ri gràinne do shìol mustaird, 
a ghabh neach agus a chuir 
e 'na f hearann. 

32 Ni gun amharus^ a's 
lugha do gach uile phòr - : 
gidheadh air fàs da, is e a's 
mò do na luibheanaibh, agus 
fàsaidh e 'na chrann : ionnus 
gu'n tig eunlaith an athair, 
agus gu'n dean iad nid 'na 
gheugaibh. 



26 



3 laii/m 



XIII. 

33 Cosamhlachd eile labh- 
air e riu ; Is cosmhuil rìogh- 
achd nèimh ri taois ghoirt^, 
a ghabh bean agus a dh'f hol- 
aich i ann an tri tomhasaibh 
mine, gus an do ghoirticheadh 
an t-iomlan. 

34 Na nithe sin uile labhair 
losa ris a' phobull ann an 
cosamhlachdaibh ; agus gun 
chosamhlachd cha do labhair 
e riu : 

35 A chum gu coimhliont- 
adh an ni a labhradh leis an 
fh:ìidh, ag rcìdh, Fosglaidh 
mi mo bheul ann an cosamhl- 
achdaibh, cuiridh mi'n cèill 
nithe a bha folaichte o thois- 
each an t-saoghail''. 

36 An sm chuir losa am 
pobull air falbh, agus chaidh 
e steach do'n tigh : agus 
thàinig a dheisciobuil d'a 
ionnsuidh, ag ràdh, Mìnich 
dhuinne cosamhlachd cogail 
an fhearainn. 

37 Agus fhreagair esan 
agus thubhairt e riu, An ti a 
chuireas an sìol maith is e 
Mac an duine e . 

38 'S e 'm fearann an 
domhan : agus is e an sioi 
maith clann na rìoghachd : 
ach is e an cogal clann an 
droch spioraid : 

39 'S e an n.àmhaid a chuir 
iad an diabhul : 's e am fogh- 
aradh deireadh an t-saoghail : 
agus is iad na buanaichean 
na h-aingil. 

40 Agus amhuil mar a 
chruinnichear an cogal, agus 
a loisgear le teine e, is ann 
mar sin a bhitheas ann an 
deireadh an t-saoghail so- 

41 Cuiridh Mac an duine 
'aingil uaith, agus tionailidh 
iad as a rìoghachd na h-uile 

* ìeagadh bunaite an doìnhain. 



MATA XUI. 



nithe a bheir oilbheum, agus ' 
iadsan a ta deanamh aingiuh- 
eachd ; 

42 Agus tilgidh siad iad 
anns an àmhuinn air deaig- 
lasadh : an sin bithidh gul 
agus gìosgan f hiacal. 

43 An sin dealraichidh na 
fìreana mar a' ghrian, ann an 
rìoghachd an Athar fèin. Ge 
b'e aig am bheil cluasa chum 
èisdeachd, èisdeadh e. 

44 A rls, a ta rìoghachd 
nèimh cosmhuil ri ionmhas 
air f holach am fearann ; ni an 
dèigh fhaotainn, a ilh'fhol- 
aich duine, agus air sgàth a 
ghairdeachais air a shon, dh'- 
imich e agus reic e na bha 
aige uile, agus cheannaich e 
ara fearann sin. 

45 A rìs, is cosmhuil rìogh- 
achd nèimh ri ceannaiche 
àraidh ag iarraidh neamh- 
nuide maiseach : 

46 Agus air amas^ da air 
aon nèamhnuid ro-luach- 
mhoir, dh'imich e agus reic e 
na bha aige, agus cheannaich 
e i. 

47 A rìs, a ta rìoghachd 
nèimh cosmhuil ri lìon air a 
thilgeadh san fhairge, agus 
a chruinnich do gach uile 
sheòrsa tisg : 

48 Agus air dha bhi làn, 
tharruing na h-iasgairean e 
chum na tràighe, agus air 
suidhe dhoibh, chruinnich 
iad na h-tisg mhaithe ann an 
soithichibh, ach thilg iad na 
droch tisg a mach. 

49 Is ann raar sin a bhith- 
eas ann an deireadh an t- 
saoghail : theid na h-aingil a 
mach, agus dealaichidh iad 
na droch dhaoine à measg 
nam fìreanach ; 



50 Agus tilgidh siad iad 
san àmhuinn theintich • an 
sin bitliidh gul agus gìosgan 
fhiacal. 

51 Thubhairt losa riu, An 
do thuig sibh na nithe so 
uile ? thubhairt iad ris, 
Thuig, a Thighearn. 

52 Agus thubhairt esan 
riu, Air an aobhar sin, gach 
uile sgrlobhaiche a ta fògh- 
hnmte chumrìoghachdnèimh, 
is cosmhuil e ri fear-tighe, a 
bheir a mach as 'ionrahas 
nithe nuadha agus sean. 

53 Agus thachair, an uair 
a chrìochnaich losa na cos- 
amhlachda so, gu'n d'imich e 
as a sin. 

54 Agus an uair a thàinig 
e d'a dhùthaich fèin, thcag- 
aisg e iad 'nan sionagog, 
ionnus gu'n do ghabh iad 
iongantas, agus gu'n dubhairt 
iad, C'àit an d'fhuair am 
fear so an gliocas so, agus na 
feartan ud ? 

55 Nach è so mac an t- 
saoir? nacheainmamhàthar 
jMuirel nach iad a bhràithre, 
Seumas, agus loses, agus Si- 
mon, agus ludas ] 

56 Agus a pheathraiche, 
nach 'eil iad uile raaille 
ruinn ? c'àit uime sin an 
d'f huair an duine so na nithe 
ud uile t 

57 Agus fhuair iad oil- 
bheum ann. Ach thubhairt 
losariu, Cha'n 'eil fàidh gun 
urram, ach 'na dhilthaich 
fèin, agus 'na thigh fèin. 

58 Agus cha d'rinn e mòr- 
an do oibribh cumhachdach 
an sin, air son am rai-chreid- 
imh. 

CAIB. XIY. 

1 Barail Heroid mu t/'twchioU 
Chriosd. 3 Chaidh nn ceann a 
bhimtainn a dh' Eoin lìaiitt. 



13 Chaidh losa gu ionad J'àsail, 
15 jar an do bheathaich e cùig 
mìle fear le ciìig aranaibh, agus 
dà iasg. 22 Dh'imich e air an 
fhairge a dh'ionnsuidh a dheis- 
ciobul. 31 ahlànuich e sluagh a 
bha euslan, 

CAN àm sin chual Herod 
^ an Tetrarch cliù losa. 

2 Agus thubhairt e r'a 
sheirbhisich, Is e so Eoin 
Baiste ; dh'èirich e o na 
marbhaibh, agus uime sin a 
ta feartan air an oibreachadh 
leis. 

3 Oir 'nuair a ghlac Herod 
Eoin, cheangail se e, agus 
thilg e am prìosan e air son 
Herodiais, mnà Philip a 
bhràthar fèin. 

4 Oir thubhairt Eoin ris, 
Cha'n 'eil e dligheach dhuit 
i bhi agad. 

5 Agus an uair bu mhiann 
leis a chur gu bàs, bha eagal 
a' phobuiU air, oir bha meas 
fàidh aca air. 

6 Ach an uair a bha co- 
ainm là-breithe Heroid air a 
chumail, rinn nighean Herod- 
iais dannsa 'nan hìthair, agus 
thaitinn i ri Herod : 

7 lonnus gu'n do gheall e 
le mionnaibh, gu tugadh e 
dhi ge b'e air bith ni a dh'- 
iarradh i. 

8 Agus air dhise bhi air a 
teagasg le a màthair roimh 
làimh, thubhairt i, Thoiri 
dhomh an so ceann Eoin 
Baiste air mèis. 

9 Agus bha 'n righ doilich : 
ach air son a mhionnan, agus 
na muinntir a bha 'nan suidhe 
aig biadh maiUe ris, dh'àithn 
e a thabhairt di. 

_ 10 Agus air cur fir-marbh- 
aidh uaith, bhuin e a cheann 
do Eoin anns a' phrìosan. 
11 Agus thogadh a cheann 

• TabhaÌT. 

28 



air inèis, agus thugadh do'n 
chailin e : agus thug ise d'a 
màthair e. 

12 Agus thàinig a dheis- 
ciobuil, agus thug iad an corp 
leo, agus dh'adhlaic iad e, 
agus thàinig iad agus dh'innis 
iad sìn do losa. 

13 An uair a chual losa so, 
chaidh e as a sin air luing gu 
ionad fàsail air leth : agus an 
uair a chual am pobull sin, 
lean iad d'an cois e as na 
bailtibh. 

14 Agus air dol a mach do 
losa, chunnaic e coimhthional 
mòr, agus ghabh e truas mòr 
dhiubh, agus shlànuich e an 
dieam aca bha euslan. 

15 Agus an uair a b'- 
fheasgar e, thàinig a dheis- 
ciobuil d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, Is àite fàsail so, agus 
a ta an t-àm a nis air doi 
seachad ; cuir an sluagh air 
falbh, chum gu'n tèid iad do 
na bailtibh, agus gu'n ceann- 
aich iad biadh dhoibh fèin. 

16 Ach thubhairt losa riu, 
Cha ruig iad a leas falbh ; 
thugaibh-sa dhoibh r'a ith- 
eadh. 

17 Agus thubhairt iad ris, 
Cha'n 'eil againn an so ach 
ciiig arain ^, agus dà iasg. 

18 Thubhairt esan riu, 
Thugaibh an so iad a m' 
ionnsuidh-sa. 

19 Agus dh'àithn e do'n 
t-sluagh suidhe sìos air an 
fheur, agus ghlac e na cùig 
arain, agus an dà iasg, agus 
air amharc dha suas gu 
nèamh, bheannaich agus 
bhris e, agus thug e na h- 
arain d'a dheisciobiuibh, agus 
thiig na deisciobuil do'n t- 
sluagh iad. 



MATA XV. 



20 Agus dh'ith iad uile, 
agus shàsuicheadh iad : agus 
thog iad làn dà chliabh dheug 
do'n bhiadh bhriste, a bha 
dh'-fhuigheall' aca. 

21 Agus bha iadsan a dh'- 
ith mu thimchioll cùig mìle 
fear, thuiUeadh air mnaibh 
agus air cloinn. 

22 Agus air ball cho- 
èignich losa a dheisciobuil 
gu dol an luing, agus dol 
roimhe do'n taobh eile, gus 
an cuireadh esan an sluagh 
air falbh. 

23 Agus an uair a leig e an 
sluagh uaith, chaidh e suas 
air beinn 'na aonar a dhean- 
amh urnuigh : agus an uair 
a bha am feasgar air teachd, 
bha e an sin 'na aonar. 

24 Ach bha an long san 
àm sin am meadhon na fairge, 
air a tilgeadh a null agus a 
nall leis na tounaibh : oir 
bha a' ghaoth 'nan aghaidh. 

25 Àgus anns a' cheath- 
ramh faire do'n oidbche, 
chaidh losa d'an ionnsuidh, 
ag imeachd air an f hairge. 

26 Agus an uair a chunn- 
aic na deisciobuil e ag im- 
eachd air an f hairge, bha iad 
fo bhuaireas, ag ràdh, Is 
spiorad a ta ann ; agus 
ghlaodh^ iad a mach le h- 
eagal. 

27 Ach labhair losa riu' 
airball, ag ràdh, Biodh mis- 
neach mhaith agaibh ; is mise 
a ta ann, na biodh eagal 
oirbh. 

28 Agus f hreagair Peadar 
e agus thubhairt e, A Thigh- 
earna, ma's tu a ta ann, iarr 
ormsa teachd a d'ionnsuidh 
air na h-uisgeachail)h. 

29 Agus thubhairt esan. 



1 dlCthuighleach. 

29 



Thig. Agus an uair a bha 
Peadar air teachd a nuas as 
an luing, dh'imich e air na 
h-uisgeachaibh, chum teachd 
gu h-Iosa. 

30 Ach an uair a chunnaic 
e a' ghaoth hìidir, ghabh e 
eagal : agus an ualr a thòisich 
e air dol fuidh, ghlaodh e, ag 
ràdh, A Thighearna, fòir orm. 

31 Agus air ball shìn losa 
mach a làmh, agus rug e air, 
agus thubhairt e ris, O thusa 
air bheag creidimh, c'ar son 
a bha thu fo amharus ? 

32 Agus an uair a chaidh 
iad a steach do'n luing, choisg 
a' ghaoth. 

33 An sin thàinig iadsan a 
bha san luing, agus rinn iad 
aoradh dha, ag ràdh, Gu 
firinneach is tu jMac Dhè. 

34 Agus an uair a chaidh 
iad do'n taobh eile, thàinig 
iad gu talamh Ghenesaret. 

35 Agus an uair a f huair 
luchd an àite sin fiosrachadh 
uime, chuir iad fios air feadh 
na tìre sin uile air gach taobh 
dhiubh, agus thug iad d'a 
ionnsuidh an dream sin uile 
a bha euslan. 

3G Agus ghuidh iad air, gu 
feudadh iad beantuinn ri 
iomall 'eudaich a mhàin : 
agus a mheud dhiubh as a 
bhean, shhinuicheadh gu h- 
iomlan iad. 

CAIB. XV. 

1 Chronuich Criosd nn sgrìobh lich- 
ean agus na Phairisich air son 
ùitlieanta Dhè a bhriseadh Wn 
gnàthachadh-san ; 11 tha e a' 
teagasg ìiach e an ni a thèid a 
steach do'n hhenl a thriiaiìleas an 
dnine. 21 Shlànvich e nighean na 
mnà do mhtiinniir Chauaain. 

N sin thàinigsgrìobhaich- 
ean agus Phairisich o 



A- 



lerusalem gu losa, ag ràdh, 

2 C'ar son a ta do dheis- 
ciobuil a' dol an aghaidh 
gnàthachaidh nan sinnsear? 
oir cha'n ionnlaid iad an 
làmhan an uair a dh'itheas 
lad aran. 

3 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e riu, C'ar son a 
ta sibhse a' briseadh àithne 
Dhè le bhur gnàthachadh 
fèin 1 

- Oir thug Dia àithne, ag 
ràdh, Thoir urram do t'athair 
agus do d' mhàthair : agus ge 
b'e mhallaicheas ' 'athair no 
'mhàthair, cuirear gu bns e. 

5 Ach their sibhse, Ge b'e 
neach a their r'a athair no 
r'a mhàthair, Biodh e 'na 
thiodhlac do'n teampnll gach 
ni leis am feudadh tu buann- 
achd f haotainn \iamsa ; 

6 Nach feum e urram a 
thabhairt d'a athair no d'a 
mhàthair. JNIar sin chuir 
slbhse an neò-bhrigh àithne 
Dhè le bhur gnàlhachadh 
fèin. 

7 A chealgairean, ismaith 
a rinn Esaias^ fàidheadair- 
eachd m' ur timchioll, ag 
ràdh, 

8 A ta an sluagh so a' 
dlùthachadh riumsa le 'm 
beul, agus a' toirt urram 
dhomh le'm bilibh : ach a ta 
an cridhe fada uam. 

9 Ach is ann an dìomhanas 
a ta iad a' deanamh aoraidh 
dhomhsa, a' teagasg àitheanta 
dhaoine mar theagasg. 

10 Agus air gairm an t- 
slòigh dha, thubhairt e riu, 
Eisdibh agus tuigibh : 

11 Cha'n e an ni a thèid a 
steach sa' bheul a shalaicheas 
an duine ; ach an ni a thig a 



mach as a' bheul, is e so a 
shalaicheas an duine. 

12 An sin thàinig a dheis- 
ciobuil, agus thubhairt iad 
ris, Am bheil fhiosagadgu'n 
do ghabh na Phairisich oil- 
bheum, an dèigh dhoibh na 
briathran ud a chluinntinn ì 

13 Ach fhreagairesanagus 
thubhairt e, Gach uile luibh 
nach do shuidhich m' Athair 
nèamhaidh-sa, spìonar à 
bhun è. 

14 Leigibh leo : is cinn- 
iùil dhall nan dall iad. Agus 
ma threòraicheas dall dail 
eile, tuitidh iad araon anns a' 
chhiis. 

15 Agus f hreagair Peadar 
agus thubhairt e ris, Minicb 
dhuinn a' chosamlachd sin. 

16 Agus thubhairt losa, 
Am bheil sibhse fathast mar 
an ceudna gun tuigse ! 

17 Nach'eilsibha'tuigsinn 
fathast ge b'e ni a thèid a 
steach sa' bheul, gu'n tèid e 
sa' bhroinn, agus gu'n tilgear 
a mach do'n t-slochd shal- 
chair e1 

18 Ach na nithe sin a thig 
a mach as a' bheul, a ta iad 
a' teachd o'n chridhe, agus 
is iad sin a shalaicheas an 
duine. 

19 Oir is ann as a' chridhe 
thig droch smuainte, mortadh, 
adhaltrannas, strìopachas, 
gadachd ^, fianuis bhrèige, 
toibheum. 

20 Is iad so na nithe a 
shalaicheas an duine : ach 
itheadh le hìmhaibh gun ionn- 
lad, cha salaich sin an duine. 

21 Agus air dol do losa as 
a sin, chaidh e gu crìochaibh 
Thiruis agus Shidoin. 

22 Agus, feuch, thàinig 



^cluiin 



30 



3 gaduigheachd. 



bean do mìtniuntir Chanaain ; 
o na crìochaibh sin, agus 
ghlaodh i ris, ag ràdli, Dean 
tròcair orm, a Thighearn, a 
Mhic Dhaibhidh ; a ta mo 
nighean air a buaireadh gu 
truagh le deamhan. 

23 Ach cha d'thug esan 
freagradh sam bilh dhi. Agus 
ihàinig a dheisciobuil d'a 
iouusuidh, agus dh"iarr iad 
air, ag ràdh, Cuir air falbh i, 
oir tha i a' glaodhaich 'nar 
dèigh. 

24 Ach f hrèagair esan agus 
thubhairte, Cha do chuireadh 
mise ach a chum chaorach 
chaiUte thighe Israeil. 

25 An sin thàinig ise agus 
rinn i aoradh dha, àg ràdh, A 
Thighearna, cuidich leam '. 

26 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e, Cha chùir aran 
na cloinne a ghlacadh, agus 
a thilgeadh chum nan con. 

27 Agus thubhairt ise, Is 
fior, aThighearn : ach ithidh 
na coin do'n sbruileach - a 
thuiteas o bhord am maigh- 
stirean. 

28 An sin fhreagair losa 
agus thubhairt e rithe, O 
bhean, is mòr do chreidimh : 
biodh e dhuit mar is toil leat. 
Agus rinneadh a nighean slàn 
o'n uiir sin a mach. 

29 Agus air imeachd do 
losa as a sin thàinig e làimh 
rl fairge Ghalile ; agus an 
uair a chaidh e suas air beinn, 
shuidh e sìos an sin. 

30 Agus thàinig mòr- 
shluagh d'a ionnsuidh, agus 
aca maille riu bacaich, doill, 
balbhain, daoine ciurramach, 
agus mòran eile, agus thilg 
lad sìos aig cosaibh losa iad, 
dgus shlànuich e iad : 



• fòir oim. 



2 crumbs. Sasg. 

31 



31 lonnus gu'n do ghabh 
an sluagh iongantas 'nuair a 
chunnaic iad na balbhain a' 
labhairt, na daoine ciurram- 
ach shìn, na bacaich ag 
imeachd, agus na doiU a 
faicinn : agus thug iad glòi' 
do Dhia Israeil. 

32 An sin ghairm losa a 
dheisciobuil d'a lonnsuidh. 
agus thubhairt e, A ta mi a' 
gabhail truais do'n t-sluagh, 
oir dh'fhan iad maille rium 
a nis rè thri làithean, agus 
cha'n 'eil ni air bith aca r'a 
itheadh : agus cha chuir mi 
uam 'nan trasg iad, air eagal 
gu fanrmich iad air an t- 
slighe. 

33 Agus thubhairt a dheis- 
ciobuil rir., Cia as a gheibh- 
eamaid na h-uiread a dh'aran 
san fhàsach, as bu leòir a 
shàsuchadh slòigh co mhòr? 

34 Agus thubhairt losa riu, 
Cia lion aran a ta agaibh ì a- 
gus thubhairtiadsan, Seachd, 
agus beagan a dh'iasgaibh 
beaga. 

35 Agus dh'àithn e do'n t- 
sluagh suidhe sìos air an hìr 

36 Agus air glacadh nan 
seachd aran agus nan iasg 
dha, agus air tabhairt buidh- 
eachais^, bhris e iad, agus 
thug e d'a dheisciobluibh, 
agus thag na deisciobuil do'n 
t-sluagh iad. 

37 Agus dh'ith iad uile, 
agus shàsuicheadh iad : agus 
thog iad do'n bhiadh bhriste 
a dh'fhcìgadh làn sheachd 
bascaid. 

38 Agus b'iad a' mhuinntir 
a dh'ith, ceithir mile fear, 
thuilleadh air mnaibh agus 
air cloinn. 

39 Agus air dha an sluagh 

3 air bnth buidheachais. 



MATA 

a leigeadh uaith, chaidh e air 
luing, agus thàinig e gu 
crìochaibh Mhagdala. 

CAIB. XVI. 

1 DhHarr na Phairiskh comhara. 
6 Thug losa rabhadh cC adheiscii'h- 
luibh mu thimchioll droch theag- 
aisg iiam Fhairiseach agus nan 
Hadusach. 13 ìiarail an t-sluaigh 
mu thimchioU Chriosd. 21 Koimh- 
inyiis e ahhàs ; 23 agus chronuich 
e Feadar. 

\ GUS air teachd do na 
^ Phairisich agus do na 
Sadusaich 'g a dhearbhadh', 
dh'iarr iad air comhar' a 
nochdadh dhoibh o nèamh. 

2 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, An uair is 
teasgar e, their sibh, Bithidh 
deadh aimsir ann ; oir a ta an 
t-athar dearg : 

3 Agus air maduinn, Bith- 
idh droch aimsir ann an diugh; 
oir a ta an t-athar dearg agus 
dorcha. A chealgairean, is 
aithne dhuibh breth a thoirt 
air gnùis an athair, agus nach 
'eil e'n comas duibh comh- 
aran nan aimsir a thuigsinn ? 

4 A ta ginealach aingidh 
agus adhaltrannach ag iarr- 
aidh comhara, agus cha toir- 
ear comhara dhoibh, ach 
comhar' an fhàidh lonais. 
Agus air dha am fàgail, dh'- 
imich e as a sin. 

5 Agus an uair a thàinig a 
(Iheisciobuil a dh'ionnsuidh 
na taoibh eile, dhì-chuimh- 
nich iad aran a thabhairt leo. 

6 Agus thubhairt losa riu, 
Thugaibh an aire,agus gleidh- 
ibh sibh fèin o thaois ghoirt 
nam Phairiseach, agus nan 
Sadusach. 

7 Agus bha iad a' reus- 
ouachadh eatorra fèin, ag 



gafhtuchai 



1 bhuaireadh. 



XVI. 

ràdh, h ann air son nach 
d'thug sinn aran leinn. 

8 Agus 'nuair a thuig losa 
&in, thubhairt e riu, O sibhse 
air bheag creidimh, c'ar son 
a ta sibh a' reusonachadh 
eadaraibh fein, gur ann a 
chionn nach d'thug sibh 
aran ieihh 1 

9 Nach 'eil sibh fathast a' 
tuigsinn, no a' cuimhneach- 
adh nan ciàig aran iian cùig 
mìle, agus cia lion cliabh a 
thog sibh ì 

10 No nan seachd aran nan 
ceithir mìle, agus cia lion 
bascaid a thog sibh ? 

11 Cionnus nach 'eil sil.h 
a' tuigsinn, nach ann mu araa 
a thubhairt mi ribh, sibh a 
bhi air bhur faicill o thaois 
ghoirt nam Phairiseach, agus 
nan Sadusach 1 

12 An sin thuig iad cionnus 
nach d'iarr e orra bhi air am 
faiciU thaois ghoirt an arain, 
ach o theagasg nam Phairis- 
each, agus nan Sadusach. 

13 Agus air teachd do 
losa gu criochaibh Chesarea 
Philipi, dh'fheòraich e d'a 
dheisciobluibh, ag ràdh, Cò 
tha daoine ag ràdh is e Mac 
an duine ? 

14 Agus thubhairt iadsan, 
Tìui cuid ag ràdh Eoin Baiste, 
cuid Elias, agus cuid eile 
leremias-^, no aon do na 
fàidhibh. 

15 Thubhairt esan riu, Ach 
cò tha sibhse ag ràdh is mi ì 

16 Agus fhreagair Simon 
Peadar agus thubhairt e, Is 
tusaCriosd, Mac an Dèbheò. 

17 Agus fhreagair losa 
agus thubhairt e ris, Isbeann- 
aichte thusa, a Shimoin Bhar- 
lona ; oir cha d'f hoillsich 

3 leremiak. 



MATA XVII. 



t'uil agus feoil sin dultse, ach [ 
m' Athair-sa a ta air nèamh. 

18 Agus a ta mise ag ràdh 
riut, Gur tusa Peadar, agus 
air a' charraig ' so togaidh 
mise m' eaglais : agus cha 
toir geatachan ifrinu buaidh 
oirre. 

19 Agus bheir mi dhuit 
luchraiche rìoghachd nèimh : 
agus ge b'e ni a cheanglas 
tusa air talamh bithidh e 
ceangailte air nèamh ; agus 
ge b'e ni a dh'fhuasglas tusa 
air talamh, bithidh e fuasg- 
ailte air nèamh. 

20 An sin dh'àithn e d'a 
dheisciobluibh gun iad a dh'- 
innseadh do neach air bith, 
gu'mb'esan losa an Criosd. 

21 O'n àm sin a mach 
thòisich losa air a nochdadh 
d'a dheisciobluibh, gur èigin 
dhasan dol suas gu lerusalem, 
agus mòran do nithibh fhul- 
ang o na seanairibh, agus 
na h-àrd-shagartaibh, agus 
na sgrìobhaichibh, agus a bhi 
air a chur gu bàs, agus a bhi 
air a thogail suas air an treas 
là, 

22 Agus ghabh Peadar e, 
agus thòisich e air achmhasan 
a thabhairt dha, ag ràdh, Gu 
ma fada sin uaitse, a Thigh- 
earna ; cha tachair sin duitse. 

23 Ach air tionndadh 
dhasan, thubhairte ri Peadar, 
Imich air mo chùl, a Shatain ; 
is oilbheum dhomh thu : oir 
cha'n 'eil spèis agad do nith- 
ibh Dhè, ach do nithibh 
dhaoine. 

24 An sìn thubhairt losa 
r'a dheisciobluibh, Ma's àiU 
le neach air bith teachd a'm' 
dhèigh-sa, àicheadhadh se e 
fèin, agus togadh e air a 



chraun-ceusaidh, agus lean- 
adh e mise. 

25 Oir ge b'e neach le'm 
b'àill 'anam a ghleidheadh, 
caillidh se e ; agus ge b'e 
neach a chaiUeas 'anam air 
mo sgàth-sa, gheibh se e. 

26 Oir ciod an tairbhe a ta 
ann do dhuine, gedchosnadh 
e an saoghal uile, agus 'anam 
fèin a chall ì no ciod i a' 
mhalairt^ a bheir duine air 
son 'anama. 

27 Oir thig INIac an duine 
ann an gh)ir 'Athar, maiUe 
r'a ainglibh ; agus an sin 
bheir e do gach neack a rèir 
a ghnìomhara. 

^ 28 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Gu bheil cuid 
do'n dream a ta 'nan seas- 
amh an so, nach blais bàs, 
gus am faic iad INIac an duine 
a' teachd 'na rìoghaohd fèin. 
CAIB. XVII. 

1 Atharrqchadh agus dealrachadh 
crutha losa. 14 Shlànuic/i e an 
leanabh air an robh an tuiteamas. 
22 Dh'innis e 'fhuìangas roimh 
lùimh, G4 agus dh'ioc e d chis. 

\ GUS an dt'igh shè làith- 
ean, ghabh losa Peadar, 
agus Seumas, agus Eoin a 
bhràthair, agus threòraich e 
iad air leth gu beinn àrd, 

2 Agus dh'atharraicheadh 
a chruth 'nan làthair ; agus 
dhealraich 'aghaidh mar a' 
ghrian, agus rinneadh 'eud- 
ach geai mar an solus. 

3 Agus, feuch, chunncas 
leo^ Maois agus Elias a' 
còmhradh ns. 

4 An sin f hreagair Peadar, 
agus thubhairt e" ri losa, A 
Thighearn, is maith dhuinne 
bhi an so : ma's àill leatsa, 
deanamaid tri pàilliuna'* an 
so : aon dhuitse, aon do 

' dh-j!uHUsicheadh dìivihh. * bothaìtu 

e; 2 



MATA XVII. 



Mhaois, agus aon do Elias. 

5 Air dha bhi fathast a' 
labhaiit, feuch, thilg neul 
soillseach sgàile orra : agus, 
feuch, guth as an neul, ag 
ràdh, Is e so mo Mhac gràdh- 
ach-sa, anns am bheil mo 
mhòr-thlachd, èisdibh ris. 

6 Agus an uair a chuala na 
deisciobuil so, thuit iad air an 
aghaidh, agus ghabh iad eagal 
ro mhòr. 

7 Agus thàinig losa agus 
bhean e riu, agus thubhairt e, 
Eiribh, agus na biodh eagal 
oirbh. 

8 Agus an uair a thog iad 
suas an sùilean, cha'n fhac 
iad neach air bith, ach losa 
'na aonar. 

9 Agus an àm dhoibh 
teachd a nuas o'n bheinn, 
thug losa àithne dhoibh, ag 
ràdh, Na innsibh do neach 
air bith an ni a chunnaic 
iihh, gus an eirich IMac an 
duine o na marbhaibh. 

10 Agus dh'fheòraich a 
dheisciobuil dheth, ag ràdh, 
C'ar son ma seadh a their 
na sgrìobhaichean, gur èigin 
Elias a theachd air tùs 1 

11 Agus fhreagair losa 
agus thubhairt e riu,_ Thig 
Elias gu firinneach air tùs, 
agus aisigidh e na h-uile 
nithe : 

12 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Gu'n d'thàinig Elias a 
cheana, agus cha d'aithnich 
iad e, ach rinn iad gach ni 
bu toil leo ris : is ann mar 
sin, mar an ceudna, a dh'- 
fhulaingeas Mac an dume 
uatha. 

13 An sin thuig na deis- 
ciobuil gu'm b'ann mu Eoin 
Baiste a labhair e riu. 



1 tuiteamach, guin n 

34 



14 Agus an uair a thàinig 
iad chum an t-sluaigh, thàinig 
duine àraidh d'a ionnsuidh, a' 
tuiteam air a ghlùinibh dha, 
agus ag ràdh, 

15 A Thighearna, dean 
tròcair air mo mhac, oir a ta 
e gu tinn leis an tuiteamas', 
agus is mòr an cràdh a ta e 
a' fuhing : oir a ta e gu minic 
a' tuiteam san teine, agus gu 
tric san uisge. 

16 Agus thug mi e dh'- 
ionnsuidh do dheisciobuil, 
agus cha b'urrainn iad a 
leigheas. 

Ì7 Agus fhreagair losa 
agus thubhairt e, A ghineal- 
aich neo - chreidich, agus 
choirbte, cia fhad a bhitheas 
mi maille ruibh 1 cia f had 
a dh'f hulaingeas mi sibh 1 
thugaibh a m' ionnsuidh-sa 
an so e. 

18 Agus chronuich losa 
an deamhan, agus dh'imich 
e as : agus shlànuicheadh an 
leanabh o'n uair sin a mach. 

19 An sin, an uair a 
thàinig nà deisciobuil chum 
losa fa leth, thubhairt iad, 
C'ar son nach b' urrainn 
sinne a thilgeadh a mach ? 

20 Agus thubhairt losa 
riu, Air son bhur mi-chreid- 
imh : oir gu firinneach tha 
mi ag ràdh ribh, Nam biodh 
agaibh creidimh mar ghràinrie 
mustaird, theireadh sibh ris 
a' bheinn so, Atharraich à 
so an sud, agus dh'atharr- 
aichèadh i ; agus cha bhiodh 
ni air bith eu - comasach 
dhuibh. 

21 Gidheadh, cha tèid a' 
ghnè so mach, ach le h- 
urnuigh agus le trasgadh. 

22 Agus am feadh a bha 

rè, tiwieas na gealaich. 



MATA 

lad a' fantuinn ana an Ga- 
lile, thubhairt losa riu, Bith- 
idh ^lac an duine air a bhrath 
thairis do làmhaibh dhaoine : 

23 Agus marbhaidh iad e, 
ach an treas là èiridh e. 
Agusbha iadsan robhrònach. 

24 Agus air teachd dhoibh 
do Chapernaum, thàinig 
luchd - togail na cìse gu 
Peadar, agus thubhairt iad 
ris, Xach 'eil bhur maighstir- 
sa ag ìocadh na cìse ? 

25 Thubhairt esan, A ta. 
Agus an uair a chaidh e steach 
do'n tigh, labhair losa ris 
air tùs, ag ràdh, Ciod i do 
bharail-sa, a Shimoin ì co 
uaith a ta rìghrean na talmh- 
ainn a' togail càine no cìse ' ? 
An ann o'n cloinn fèin, no o 
choigrich ì 

26 Thubhairt Peadar ris, 

choigrich. Thubhairt losa 
ris-san, Air an aobhar sin a 
ta a' chlann saor. 

27 Gidheadh, chum nach 
tugamaid oilbheum dhoibh, 
imich thusa chum na fairge, 
agus tilg dubhan iìinte, agus 
tog an ceud iasg a thig a nìos : 
agus air fosgladh a bheoil 
duit, gheibh thu bonn airgid ; 
sin gabh, agus tabhair dhoibh 
air mo shon-sa, agus air do 
shon fèin. 

CAIB. XVIII. 

1 T/iug Criosd àithm d'a dheis- 
ciobluibìt bhi ùmhal agm ìieo- 
chroìiail, 7 oilhhetim asheachnadh, 
agtis gìin iad a dheanamh tàir air 
cloinn hhig. 15 Lahhair Criosd 
mtt thimchioU mailheanais. C.3 
Cosamhlachd an righ a gìiabh 
cunntas d'a sheirbhiòich. 

A N N S an àm sin fèin 
"^ thàinig na deisciobuil 
chum losa, ag ràdh, Cò is 
raò ann an rìoghachd nèimh ? 



1 gearraidlt no duilinne, 

35 



XVIII. 

2 Agus air do losa leanabli 
beag a ghainn d'a ionnsuidh, 
chuir e 'nam meadhon e, 

3 Agus thubhairt e, Gu 
firinneach tha mi ag ràdh 
ribh, Mur iompaichear sibh, 
agus mur bi sibh mar leanab- 
ana, nach tèid sibh a steach 
do rloghachd nèimh. 

4 Air an aobhar sin, ge b'e 
dh'ìslicheas e fèin mar an 
leanaban so, 'se sin fèin is mò 
ann an rìoghachd nèimh. 

5 Agus ge b'e ghabhas aon 
leanaban d'a leithid so ann 
am ainm - sa, gabhaidh e 
mise. 

6 Ach ge b'e neach a bheir 
oilbheum do aon ueach do'n 
mhuinntir bhig so a ta creid- 
sinn annam-sa, b'f hearr dha 
gu'm biodh cloch-mhuilinn 
air a crochadh r'a mhuineal, 
agus gu'm biodh e air a 
bhàthadh ann an doimhne na 
fairge. 

7 Is an-aoibhinn do'n t- 
saoghal air son oilbheuman : 
oir is èigin do oilblieumaibh 
teachd ; ach is an-aoibhino 
do'n duine sin troimh an tig 
an t-oilbheum. 

8 Uime sin, ma bheir do 
làmh no do chos aobhar oil- 
bheim ^ dhuit, gearr dhiot iad, 
agus tilg uait iad : is fearr 
dhuit dol a steach do'n 
bheatha air leth-chois no air 
leth-làimh, na dà làimh no 
dà chois a bhi agad, agus thu 
bhi air do thilgeadh anns an 
teine shiorruidh. 

9 Agus ma bheir do shùil 
aobhar oilbheim dliuit, spìon 
asad i, agus tilg uait i: is 
fearr dhuit dol a steach chum 
na beatha air leth-shùil, na 
dà shùil a bhi agad agus thu 



2 tuisUd^. 



MATA XVIII. 



bhi air do thilgeadh ann an 
teine ifrinn. 

10 Thugaibh an aire nach 
dean sibh tarcuis air •aon 
neach do'n mhuinntir bhig 
so ; oir tha mise ag ràdh ribh, 
gu bheil an aingil-s;m air 
nèamh a' faicinn a ghnàth 
gnùis m'Athar-sa, a ta air 
nèamh. 

11 Oir thàinig Mac an 
duine a shaoradh an ni sin a 
bha caiUte. 

12 Ciod is barail dhuibhse ? 
ma bhitheas aig duine ceud 
caora, agus gu'n tèid aon 
diul)h air seacharan, nach 
fàg e na naoi caoraich dheug 
agus ceithir fichead air na 
beanntaibh, agus nach tèid 
e dh'iarraidh na caorach a 
chaidh air seacharan. 

13 Agus ma tharlas da 
gu'm faigh e i, gu deimhin a 
ta nii ag ràdh ribh, Gu'n 
dean e tuiUeadh gairdeachais 
air son na caorach siii, na air 
son nan naoi caorach dheug 
agus ceithir fichead, nach 
deachaidh air seacharan. 

14 Mar so cha'n e toil bhur 
n-Athar-sa a ta air nèamh, 
gu'n rachadh aon neach do'n 
mhuinntir bhig so a chall. 

15 Uime sin ma pheacaich- 
eas do bhràthair a'd' aghaidh, 
imich agus innis a lochd dha' 
eadar thu fèin agus esan a 
mhàin : ma dh'èisdeas e riut, 
choisinn thu do bhràthair. 

16 Ach mur èisd e riut, 
thoir^ leat aon no dithis eile, 
chum gu'm bi gach ni air a 
dheanamh ^ seasmhach am 
beul dithis no triuir do 
fhianuisibh. 

17 Agus ma dhiultas e 

1 spreiff, tagair ris. 
■i tabh,.ir. 

36 



iadsan èisdeachd, innis do'n 
eaglais e : ach ma dhiultas e 
'n eaglais èisdeachd, biodh e 
dhuit mar Gheintileach, agus 
mar chìs-mhaor. 

18 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Ge b'e air bith 
nithe a cheanglas sibhse air 
talamh, bithidh iad ceang- 
ailte air nèamh : agus ge b'e 
air bith nithe a dh'f huasglas 
sibhse air talamh, bithidh iad 
fuasgailte air nèamh. 

19 A rìs tha mi ag ràdh 
ribh, Ma chòirdeas dithis 
agaibh air thalamh mu thim- 
chioll aoin ni a dh'iarras iad, 
nìthear so dhoibh le m'Athair- 
sa a ta air nèamh. 

20 Oir ge b'e àit am bheil 
dithis no triuir air an cruinn- 
eachadh an ceann a chèile 
a'm' ainm-sa, a ta mise an 
sin 'nam meadhon. 

21 Air dol do Pheadar d'a 
ionnsuidh san àm sin, thubh- 
airt e, A Thighearna, cia 
minic a pheacalcheas mo 
bhràthair a'm' aghaidh, agus 
a mhaitheas mi dha? An ann 
gu ruig an seachdamh uair? 

22 Thubhairt losa ris, 
Cha'n abair mi'' riut, gus an 
seachdamh uair, ach gu 
deich agus tri fichead seachd 
uairean. 

23 Air an aobhar sin, is 
cosmhuil rìoghachd nèimh 
ri righ àraidh le'm b'àiU 
cunntas a dheanamh r'a 
sheirbhisich. 

24 Agus an uair a thòisich 
e air cunntas a dheanamh, 
thugadh aon d'a ionnsuidh 
air an robh aige deich mile 
tàlann : 

25 Ach do bhrìgh nach 



MATA XIX. 



robh aige ni leis an dìoladh 
e, dh'àithn a thighearn e tein, 
agus a bhean, agus a chlann, 
agus na h-uile nithe a bha 
aige a leiceadh, agus dìoladh 
a dheanamh. 

26 Air an aobhar sin thuit 
an seirbhiseach sin sìos, agus 
rinn e umhlachd dha, ag 
ràdh, A Thigheain, dean 
foighidinn rium, agus ìocaidh 
mi dhuit an t-iomlan. 

27 An sin, air do thighearn 
an òglaich sin truas mòr a 
ghabhail dlieth, leig e a chead 
da, agus mhaith e na fiacha 
dha, 

28 Ach, an uair a chaidh 
an seirbhiseach sin fèin a 
mach, fhuair e aon d'a chomh- 
sheirbhisich air an robh aige 
ceud peghinn : agus chuir e 
làmh ann, agus rug e air 
sgornan air, ag ràdh, loc 
dhomh na bheil agam ort. 

29 Agus thuit a chomh- 
sheirbhiseach sios aig a chos- 
aibh, agus ghuidh e air, ag 
ràdh, Dean foighidinn rium, 
agus ìocaidh mi dhuit an t- 
iomlan. 

30 Agus cha b'àill leis-san 
sin: ach dh'imich e agus 
thilg e am prìosan e, gus an 
ìocadh e na fiachan, 

31 Agus an uair a chunnaic 
a chomh-sheirbhisich na nithe 
a rinneadh, bha iad ro dhoil- 
ich, agus thàinig iad, agus 
dh'fhoillsich iad d'an tigh- 
earn gach ni a rinneadh. 

32 An sin ghairm a thigh- 
eam air, agus thubhairt e ris, 
A dhroch sheirbhisich,mhaith 
mi dhuit na fiachan ud uile, 
do bhrìgh gu'n do chuir thu 
impidh orm ; 

33 Xach bu chòir dhuitse, 



mar an ceudna, tròcair a 
dheanamh air do chomh- 
sheirbhiseach fein, amhuil 
mar a rinn mise tròcair ortsa ? 

34 Agus ghabh a thighearn 
fearg, agus thug e do na 
ceusadairibh ^ e, gus an ìoc- 
adh e 'fhiachan uile dha. 

35 Agus rnar sin ni m'- 
Athair nèamhaidh ribhse, 
mur maith gach aon agaibh 

bhur cridheachaibh d'a 
bhràthair an cionta. 

CAIB. XIX. 

1 Slilùnuich Criosd a' mhuiuutir a 
bha tinn : 3 fhreagair e na Phair- 
isich mu thimchioll deulachaidh : 
10 nochd e c'uin a ta am pòsadh 
feumail ; l'^aamghabh e ri cloinn 
hhig. 

AGUS tharladh^, an uair 
^ a chrìochnaich losa na 
briathra sin, gu'n d'imich e 
o Ghalile, agus thàinig e gu 
crìochaibh ludea, airantaobh 
thall do lordau : 

2 Agus lean sluagh mòr e, 
àgus siihìnuich e iad an sin. 

3 Thàinig na Phairisich 
mar an ceudna d'a ionnsuidh 
'ga dhcarbhadh^, agus ag 
ràdh ris, Am bheil e cead- 
uichte do dhuine a bhean a 
chur uaith air gach uile 
aobhar \ 

4 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, Xach do 
leugh sibh, An ti a rinn air 
tùs ìaà, gu'n d'rinn e iad fear 
agus bean 1 

5 Agus thubhairte, Air an 
aobhar so fàgaidh duine 
'athair agus a mhàthair, agus 
dlùth-leanaiilh e r'a mhnaoi : 
agus bithidh iad araon 'nan 
aon fheoil. 

6 Air an aobhar sin, cha 
dithis iad ni's mò, ach aon 
fheoil. Uime sin, an ni a 



!«. V « hhu 



ireadh. 



MATA XIX. 



cheangail Dia, na sgaoileadh 
dume. 

7 Thubhairt iad ris, C'ar 
son, ma seadh, a dh'àithn 
Maois litir-dhealaich a thabh - 
airt dhi, agus a cur air falbh ? 

8 Thubhairtesan riu, Dh'- 
f hulaing Maois dhuibh-sa air 
son cruais bhur cridhe, bhur 
mnài a chur uaibh : ach cha 
robh e mar sin o thùs. 

9 Agus tha mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e chuireas uaith 
a bhean, ach air son strìop- 
achais, agus a phòsas bean 
eile, a ta e a' deanamh adhal- 
trannais : agus ge b'e neach 
a phòsas ise a chuireadh air 
falbh, a ta e a' deanamh 
adhaltrannais. 

10 Thul)hairt a dheisciob- 
uil ris, iNIa's e sin cor an 
f hir r'fl mhuaoi, cha'n 'eil am 
pòsadh maith r'a dheanamh. 

11 Ach thubhairt esan riu, 
Cha'n 'eil na h-uile dhaoine 
comasach air a' chainnt so a 
ghabhail, ach iadsan d'an d'- 
thugadh e. 

12 Oir a ta cuid 'nan caiU- 
teanaich, a rugadh mar sin 
o bhroinn am màthar ; agus 
a ta cuid do chaiUteanaich 
ann, a rinneadh 'nan caill- 
teanaich le daoinibh ; agus a 
ta caiUteanaich ann, a rinn 
iad fèin 'nan caiUteanaich air 
son rìoghachd nèimh. Ge 
b'e neach a ta comasach air a 
ghabhaild'aionnsuidh, gabh- 
adh se e. 

13 An sin thugadh clann 
bheag d'a ionnsuidh, clium 
gu cuireadh e a làmhan orra, 
agusgu'n deanadh e urnuigh : 
agus chronuich na deisciobuil 
iad. 

14 Ach thubhairt losa, 
Fulaingibh do na leanab- 
aibh, agus na bacaibh dlioibh 

38 



teachd a m' ionnsuidh : oir 
is ann d'an leithidibh sin a ta 
rìoghachd nèimh. 

15 Agus an dèigh dha a 
làmhan a chur orra, dh'imich 
e as a sin. 

16 Agus, feuch, thàinig 
neach agus tlmbhairt e ris, A 
mhaighstir mhaith, ciod am 
maith a ni mi chum gu faigh 
mi a' bheatha mhaireann' 
ach? 

17 Agus thubhairt esan ris, 
C'ar son a ghoireadh tu maith 
dhiom-sa'? cha 'n 'eil aon 
neach maith ach a h-aon, 
eadhm Dia : ach ma's àilÌ 
leat dol a steach chum na 
beatha, coimhid * na h-àith- 
eanta. 

18 Thubhairt esan ris, Cia 
iadl agus thubhairt losa, Na 
dean mortadh. Na dean 
adhaltrannas. Na goid. Na 
toir fianuis bhrèige. 

19 Thoir urram do t'athair, 
agus do d' mhàthair : agus, 
Gràdhaich do choimhear- 
snach mar thu fèin. 

20 Thubhairt an t-òganach 
ris, Choimhid mi iad sin uile 
o m'òige : ciod a ta dh'uir- 
easbhuidh orm fathast 1 

21 Thubhairt losaris, jVIa's 
ììill leat bhi coirnhlionta, 
imich, reic na bheil agad, 
agus tabhair do na bochd- 
aibh, agus gheibh thu iim- 
mhas air nèamh ; agus thig, 
agus lean mise. 

22 Ach an uair a chual an 
t-òganach na bnathra siii, 
dh'f halbh e gu brònach : oir 
bha mòr-shaoibhreas aige. 

23 An sin thubhairt losa 
r'a dheisciobluibh, Gufirinn- 
each tha mi ag ràdh ribh, gu 
bheil e cruaidh air duine 



;i 



saoibhir dol a steach do riogh- 
achd nèimh. 

24 Agus a rìs tha mi ag 
ràdh ribh, Gur usadh do 
chàmhal dol troimh ' chrò 
snàt!iaid,na do dhuine saoibh- 
ir dol a steach do rioghachd 
Dhè. 

25 Agus 'nuair a chual a 
dheisciobuil so, ghabh iad 
longantas mòr, ag ràdh, Cò 
ma seadh an neach a dh'- 
f heudas a bhi air a shaoradh 1 

26 Ach air amharc do losa 
ona, thubhairt e riu, Do 
dhaoinibh a ta so eu-comas- 
ach, ach do Dhia a ta na 
h-uile nithe comasach. 

27 An sin f hreagair Pead- 
ar, agus thubhairt e ris,Feuch, 
thrèig sinne na h-uile nitlie, 
agus lean sinn thusa ; air an 
aobhar sin ciod a gheibh sinn? 

28 Agus thubhairt losa riu, 
Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, Sibhse a lean mise, anns 
anath-ghineamhuin^, anuair 
a shuidheas TNIac an duine air 
caithir a ghlòire fèin, gu'n 
suidh sibhse mar an ceudna 
air dà chaithir dheug, a' toirt 
breth air dà thrèibh dheug 
Israeil. 

29 Agus ge b'e neach a 
thrèig tighean, no brcìithrean, 
no peathraichean, no athair, 
no màthair, no bean-phòsda, 
no clann, no fearann air sgàth 
m'ainme-sa, gheibh e a' cheud 
uiread, agus a' bheathamhair- 
eannach mar oighreachd. 

30 Ach a ta mòran air 
thoiseach a bhitheas air dheir- 
eadh ; agus air dheireadh, a 
bhitheas air thoiseach. 

CAIB. XX. 

1 Dheurhh Crinsd, le cosamhlachd 
air a ghahhaii o luchd saoithreach 

1 trìd, tre. I 

2 athùrachadh, ath-chnahachadh. I 

39 



ann an gàradh fìona, nach 'eil 
l)ia fo j hiachaibh do dhuine air 
bith : 17 roimh-innis e a bhàsi 
20 agns theagaisg e d'a dheis 
ciohUabh hhi uìnhal. 

/Mll is cosmhuil rioghachd 
nèimh ri fear-tighe, a 
chaidh a mach moch air 
mhaduinn a thuarasdalach- 
adh luchd-oibre d'a ghàradh 
fiona^. 

2 Agus an deigh dha cord- 
adh ris an luchd-oibre air 
pheghinn lìomhanaich san là, 
chuir e d'a ghàradh fiona iad. 

3 Agus an uair a chaidh e 
mach timchioll na treas uaire, 
chunnaic e dream eile 'nan 
seasamh dìomhanach sa' 
mhargadh. 

4 Agus thubhairt e riu, 
Imichibh-sa mar an ceudna 
do'n ghàradh f hìona, agus ge 
b'e ni a bhitheas ceart, bheir 
mi dhuibh e. Agus dh'imich 
iad. 

5 An uair a chaidh e mach 
a rls tirachioll na seathadh 
agus na naothadh uaire, rinn 
e mar an ceudna. 

6 Agus an uair a chaidh e 
mach mu thimchioll na h- 
aoin uaire deug, fhuair e 
dream eile 'nan seasamh 
dìomhanach, agus thubhairt 
e riu, C'ar son a ta sibh 'nur 
seasamh an so feadh an là, 
dlomhanach ? 

7 Thubhairt iad ris, A 
chionn nach do thuaras- 
dalaich dume air bith sinn. 
Thubhairt esan riu, Imich- 
ibh-sa mar an ceudna do'n 
ghàradh f hìona, agus ge b'e 
ni a ta ceart, gheibh sibh e, 

8 Agus 'nuair thàinig am 
feasgar, thubhairt tighearn 
a' ghàraidh fhìona sin r'a 
stiùbhard'', Gairm an luchd- 

^fhion-lios. 
4 fhear-riaghlaidh. 



oibre, agus thoir dhoibh an 
tuarasdal, a' tòiseachadh o'n 
dream a thàinig mu dheireadh 
gu ruig na ceud daoine, 

9 Agus an uair a thàinig 
iadsan athuarasdalaicheadh mu 
thimchioll na h-aoin uaire 
deug, fhuair gach duine 
dhiubh peghinn 

10 Ach an uair a thàinig 
an ceud dream, shaoil iadsan 
gu'm faigheadh iad ni bu 
mhò ; ach f huair gach aon 
diubh mar an ceudna pegh- 
inn. 

11 Agus air dhoibh 'fhaot- 
ainn, rinn iad gearan an 
aghaidh f hir-an-tighe, 

12 Ag ràdh, An dream sin 
a thàinig mu dheireadh, cha 
d'rinn iad obair ach aon uair, 
agus rinn thu iad ionann 
ruinne', a ghiùlain uallach ^ 
agus teas an là. 

13 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e ri fear dhiubh, A 
charaid, cha'n 'eil mi a' 
deanamh eucoir crt : nach do 
choird thu rium air pheghinn 2 

14 Tog leat do chuid fèin, 
agus imich romhad : is i mo 
thoil-sa a thabhairt do'n ti so 
a thàinig mu dheireadh, mar 
u thug mi dhuit-sa. 

15 Nach "eil e ceaduichte 
dhomh-sa an ni a's toil leam 
a dheanamh ri mo chuid 
fèin 1 am bheil do shùil-sa olc, 
air son gu bheil mise maith ? 

16 jNIar sin bithidh an 
dream dheireannach air thois- 
each, agus an dream a ta air 
thoiseach air dheireadh : oir 
a ta mòran air an gairm, ach 
beagan air an taghadh. 

17 Agus a' dol do losa 
suas gu lerusalem, thug e an 
dà dheisciobul deug leis a 

1 nffiis sinne. 2 « dìtiomchaìr 



leth-taobh auns an t-slighe, 
agus thubhairt e riu, 

18 Feuch, a ta sinn a' dol 
suas gu lerusalem ; agus 
bithidh Mac an duine air a 
bhrath thairis do na h-àrd- 
shagartaibh, agiis do na 
sgrìobhaichibh, agus dltidh 
iad chum bàis e. 

19 Agus bheir iad thairis 
e do na Cinnich chum fanoid 
a dheanamh air, agus chum a 
sgiùrsadh, agus a cheusadh : 
ach an treas là èiridh e a rls. 

20 An sin thàinig d'a ionn- 
suidh màthair cloinne She- 
bede, maiUe r'a mic, a' toirt 
aoraidh dha, agus ag iarraidh 
ni àraidh air. 

21 Agus thubhairt esan 
rithe, Ciod a b'àill leat ? 
Thubhaiit i ris, Abair^ gu'n 
suidh iad so mo dhithis mhac, 
fear aca air do làimh dheis, 
agus fear eile air do làimh 
chlì, a'd' rloghachd. 

22 Ach f hreagair losa agus 
thubhairt e, Cha'n 'eil f hios 
agaibh ciod a ta sibh ag iarr- 
aidh. Am bheil sibh comas- 
ach air a' chupan sin òl a 
dh'òlas mise, agus a bhi air 
bhur baisteadh leis a' bhaist- 
eadh leis am baistear mise 'I 
Thubhairt iad ris, A ta sinn 
comasach. 

_ 23 Agus thubhairt esan 
riu, OlaidÌi sibh gu deimhin 
do m' chupan-sa, agus baist- 
ear sibh leis a' bhaisteadh leis 
am baistear mise : ach suidhe 
air mo làimh dheis agus chlì, 
cha leamsa sin a thabhairt, 
ach dhoibh-sau d' am bheil e 
air uUuchadh le m' Athair-sa. 
24 Agus 'nuair a chual an 
deichnear so, bha iad diomb- 
ach air an dithis bhràithre. 



^aUadi. 



3 Deònnich. 



MATA XXI. 



25 Ach shairm losa iad 
d'a ionnsuidh, agus thubhairt 
e, A ta f hios agaibh gu bheil 
aig uachdaranaibh' nan Cinn- 
each tighearnas orra, agus gu 
bheil aig an daoinibh mòra 
smachd orra. 

26 Ach mar sin cha bhi e 
'nur measg-sa : ach ge b'e 
neach le'm b'àiU a bhi mòr 
'nur measg, biodh e dhuibh 
'na fhear-frithealaidh. 

27 Agus ge air bith le'm 
b'àiU toiseach a bhi aige 
'nur measg, biodh esan 'na 
sheirbhiseach dhuibh : 

28 Amhuil mar nach d'- 
thàinig ]Mac an duine chum 
gu'n deantadh frithealadh 
dha, ach a dheanamh frith- 
ealaidh, agus a thabhairt 'an- 
ama fèin mar èiric air son 
mhòran. 

29 Agus ag dol a mach 
dhoibh à lericho, lean sluagh 
mòr e : 

30 Agus, feuch, dithis 
dhaoine dalla, a bha 'nan 
suidhe ri taobh na slighe, 
'nuair a chual iad gu'n robh 
losa a' dol seachad, ghlaodh 
Jad, ag ràdh, Dean tròcair 
oirnne, a Thighearn, a Mhic 
Dhaibhidh. 

31 Agus chronuich an 
sluagh iad, chum gu'm biodh 
iad 'nan tosd : ach is mòid^ 
a ghlaodh iadsan ag ràdh, 
Dean tròcair oirnn, a Thigh- 
earn, a ^Iliic l)hail>hidh. 

32 Agus sheas losa, agus 
ghairm e iad, agus thubhairt 
e, Ciod is àill leibh mise a 
dheanamh dhuibh ì 

33 Thubhairt iadsan ris, A 
"rhighearn, ar sùilean a bhi 
air am fosgladh. 



l prioìimn 


ibh. 


3 


mò. 


3 auiL da 


ll, sa 

41 


i vai 





34 Agus ghabh losa truas 
dhiubh, agus bhean e r'an 
sùilibh : agus air ball ^ thàinig 
radharc d'an sùilibh, agus 
lean iad e. 

CAIB. XXI. 

1 Mharcaich lota gu lenisalem air 
asail; Vì, tlnlg e mach an liichd- 
reicidh agns ceannachd as an 
teampìdl ; 17 mhalluich e an 
crann-fìye, ^3 chuir e 7ta sagairt 
'nan tosd ; 28 agus chronuich e 
iad le cosamhlachd. 

A GUS an uair a dhruid iad 
•^ ri lerusalem, agus a 
thàinig iad gu Betphage, gu 
sliabh nan crann-oladh, an 
sin chuirlosadithisd'a dheis- 
ciol)luibh uaith, 

2 Ag ràdh riu, Rachaibh 
do'n bhaile a ta thall fa 'ur 
comhair, agus air ball gheibh 
sibh asalceangailtea»», agus 
lothmaillerithe'': fuasglaibh, 
agus thugaibh a m' ionnsuidh 
iad. 

3 Agus ma labhras aon 
duine ni air bith ribh, abraibh, 
Gu bheil feum aig an Tigh- 
earn orra ; agus cuiridh e 
uaith air ball iad. 

4 Rinneadh na nithe so 
uile, chum gu'n coimhliont- 
adh an ni a labhradh leis an 
fhàidh ag ràdh, 

5 Innsibh do nighean Shi- 
oin, Feuch, a ta do Righ a' 
teachd a d' ionnsuidh gu 
ciùin, agus e 'na shuidhe air 
asail, agus air lòth^ mac na 
h-asail. 

6 Agus dh'imich na deis- 
ciobuil, agus rinn iad mar a 
dh'càithn losa dhoibh ; 

7 Agus thug iad an asal 
agus an loth ìeo, agus chuir 
iad am falluinnean^ orra, agus 



MATA XXI. 



chuir iad esan 'na shuidhe air 
am muin. 

8 Agus sgaoil mòr-shluagh 
am falluinnean air an t-slighe ; 
agus ghearr dream eile geuga 
do na craunaibh, agus leag 
iad air an t-slighe iad. 

9 Agus thog an sluagh a 
l>ha roimhe agus 'na dhèigh 
iolach, ag ràdh, Hosanna do 
Mhac Dhaibhidh : beann- 
aichte gu robh an Ti a thig 
ann an ainm an Tighearna ; 
Hosanna anns na h-àrdaibh. 

10 Agus 'nuair thàinig e 
steach do lerusalem, ghluais- 
eadh am baile ' uile, ag ràdh, 
Cò e so ? 

11 Agus thubhairt an 
siuagh, Is e so losa am fàidh 
o Nasaret Ghalile. 

12 Agus chaidh losa a 
steach do theampull Dè, agus 
thilg e mach iadsan uile a 
bha reic agus a' ceannach 
anns an teampull, agus thilg 
e buird luchd-malaiit^ an 
airgid thairis, agus caithriche 
luchd-reicidh nan columan. 

13 Agus thubhairt e riu, A 
ta e sgriobhta, Goirear tigh 
urnuigh do m' thigh-sa ; ach 
rinn sibhse 'na ghàraidh 
luchd-reubainn^ e. 

14 Agus thàinig na doiU 
agus na bacaich d'a ionn- 
suidh anns an teampuU, agus 
shlànuich e lad. 

15 Agus an uair a chunn- 
aic na h-àrd-shagairt agus na 
sgrìobhaichean na guiomh- 
aran iongantach a rinn e, 
agus a chlann a' glaodhaich 
san teampuU, agus ag ràdh, 
Hosanna do ÌMhac Dhaibh- 
idh, bha corruich mhòr orra. 

16 Agus thubhaiit iad ris. 



An cluinn thu ciod a ta a' 
mhuinntir sin ag ràdh ì Agus 
thubhairt losa riu, A ta mi 
'cluinntinn ; nach do leugh 
sibhse riamh, A beul naoidh- 
ean agus chìochran choimh- 
lion thu moladh ? 

17 Agus an uair a dh'fhàg 
e iad, chaidh e mach as a' 
bhaile gu Betani, agus dh'- 
f han e an sin. 

18 Agus an uair a phiU e 
chum a' ohaile air mhaduinn, 
bha ocras air. 

19 Agus air dha crann- 
fìge fhaicinn air an t-slighe, 
thàinig e d'a ionnsuidh, agus 
cha d'f huair e ni air bith air, 
ach duilleach a mhàin ; agus 
thubhairt e ris, Na fàsadh'' 
toradh o so suas gu bràth ort. 
Agus chrìon ann crann-f ìge 
air ball. 

20 Agus an uair a chunn- 
aic na deisciobuil e, ghabh 
iad iongantas, ag ràdh, Cia 
luath a shearg an crann-f ìge 
as'! 

21 Agus fhreagair losa 
agus thubhairt e riu, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
ma bhitheas creidimh agaibh, 
agus nach bi sibh fo amharus, 
cha'n e mhàin gu'n dean sibh 
an ni a riiiìieadh do'n chrann- 
f hìge, ach mar an ceudna ma 
their sibh ris a' bheinn so, 
Togar thu, agus tilgear san 
f hairge thu, bithidh e deanta : 

22 Agus ge b'e air bith 
nithe a dh'iarras sibh ann 
bhur n-urnuigh, ma chreideas 
sibh, gheibh sibh iad. 

23 Agus an uair a thàinig 
e do'n teampull, thàinig na 
h-àrd-shagairt agus seanair- 
ean a' phobuiU d'a ionnsuiJh, 



vaiinh chreacìindnirfan, 
mheirleach. * y'arfhàsa 



MATA XXI. 



agus e a' teagasg, ag ràdh ris, 
Ciod e an t-ùghdarras leis' 
am bheil thusa a' deanamh 
nan nithe so 1 agus cò thug 
an cumhachd so dhuit? 

24 Agus fhreagair losa 
agus thubhairt e riu, Feòr- 
aichidh niise mar an ceudna 
aon ni dhibh-sa, agus ma 
dh'innseas sibh dhomh e, 
innsidh mise dhuibh-sa, air 
mhodh ceudna, cia an t- 
ùghdarras leis am bheil mi 
deanamh- nan nithe so. 

25 Baisteadh Eoin, cia as 
a thàinig el O nèamh, no o 
dhaoinibh ì Ach reusonaich 
iadsan 'nam measg fein, ag 
ràdh, Ma their sinn, O 
nèamh, their esan ruinn, C'ar 
son, ma seadh, nach do chreid 
sibh e ì 

26 Ach ma their sinn, O 
dhaoinibh, a ta eagal a' phob- 
uill oirnn ; oir a ta meas fàidh 
aig gach uile dhuine air Eoin. 

27 Agus fhreagair lad 
losa, agus thubhairt iad, 
Cha'n 'eil f hios againn. Agus 
thubhairt esan riu, Ni mò 
dh'innseas mise dhuibh - sa 
cia an t-ùghdarras leis am 
bheil mi deanamh nan nithe 
so. 

28 Ach ciod i bhur barail- 
sa? Bha aig duine àraidh 
dithis mhac, agus thàinig e 
dh'ionnsuidh a' cheud mhic, 
agus thubhairt e, A mhic, 
imich, dean obair an diugh 
a'm' ghàradh fiona. 

29 Agus fhreagair esan 
agus thubhairt e, Cha dean : 
ach 'na dhèigh sin, ghabh e 
aithreachas agus dh'imich e. 

30 Agus thàinig e gus an 
dara mac, agus thubhairt e 
mar an ceudna. Agus fhreag- 



air esan agus thubhairt e, 
7 /;(^(V/, aThighearn ; gidheadh 
cha deachaidh e. 

31 Cò do'n dithis a rinn 
toil 'athar? Thubhairt iadsan 
ris, An ceud fhear. Thubh- 
airt losa riu, Gu firinneach 
tha mise ag ràdh ribh, gu'n 
tèid na cis-mhaoir agus na 
strìopaichean do rìoghachd 
Dhè roimhibh-sa. 

32 Oir thàinig Eoin do 'ur 
n-ionnsuidh an slighe na 
fireantachd,aguschadochreid 
sibh e : ach chreid na cìs- 
mhaoir agus na strìopaichean 
e. Agus ge do chunnaic 
sibhse so, cha do ghabh sibh 
aithreachas 'na dheigh sin, a 
chum gu'n creideadh sibh e. 

33 Eisdibh ri cosamhlachd 
eile : Bha fear-tighe àraidh 
ann, a phlannduich fion-lios, 
agus chuir e gàradh^ m'a 
thimchioll, agus chladhaich 
e ionad-bruthaidh an fhìona 
ann, agus thog e tùr, agus 
shuidhich e air tuath e ; agus 
chaidh e fèin air choigrich. 

34 Agus an uair a dhruid 
riu àm an toraidh, chuir e a 
sheirbhisich a dh'ionnsuidh 
na tuatha, a dh'fhaotainn a 
Ihoraidh. 

35 Agus rug an tuath air a 
sheirbhisich, agus ghabh iad 
air fear dhiubh, agus mharbh 
iad fear eile, agus chlach iad 
fear eile. 

36 A rìs, chuir e seirbhis- 
ich eile uaith, tuilleadh na 
sa cheud chuideachd ; agus 
rinn iad orra-san mar an 
ceudna. 

37 Ach ma dheireadh, chuir 
e a mhac fein d'an ionnsuidh, 
ag ràdh, Bheir iad urram do 
mo mhac. 

3 (fiffe, callaid. 



MATA XXII. 



38 Ach an uair a chunnaic 
an tuath am mac, thubhairt 
iad eatorra fein, 'S e so an 
t-Oighre, thigibh, marbham- 
aid e, agus gìacamaid 'oighr- 
eachd-san dhuinn ftin. 

39 Agus rug iad air, agus 
thilg iad a mach as an fhìon- 
lios e, agus mharbh iad e. 

40 Air an aobhar sin, an 
uair a thig Tighearn an fliìon- 
lios sin, ciod a ni e ris an 
tuath sin ? 

41 Thubhairtiadris, Sgrios- 
aidh e gu truagh na droch 
dhaoine sin, agus suidhichidh 
e am fìon-lios air tuath eile, 
a bheir a thoraidh dha 'nan 
aimsiribh fèin. 

42 Thubhairt losa riu, 
Nach do leugh sibh riamh 
anns na sgriobtuiribh, A' 
chlach a dhiult na clachair- 
ean, rinneadh i 'na cloich- 
chinn na h-oisne : is e an 
Tighearn a rinn so, agus a ta 
e iongantach 'nar sùilibh- 
ne? 

43 Uime sin tha mi ag ràdh 
ribh, Gu'n toirear rìoghachd 
Dhè uaibh-se, agus gu'n toir- 
ear do chinneach eile i, a bheir 
a toraidh uatha. 

44 Agus ge b'e neach a 
thuiteas air a' chloich so, 
briscar e ; acli ge b'e air an 
tuit i, ni i mìn-luaithre 
dheth. 

45 Agus an uair a chuala 
na h- àrd-shagairt agus na 
Phairisich a chosamhlachda- 
san, thuig iad gu'm b'ann 
mu'n timchioU fèiu a labh- 
air e. 

46 Ach an uair bu mhiann 
leo breith air', bha eagal a' 
phobuill orra, oir bha meas 
fàidh aca air-san. 



1 hWiìl leo làmh a c/tia 
44 



CAIB. XXII. 

1 Cosaìnhlachd hainìue mhic an 
Kigh. y Gairm nan Cinneach : 
Vi pcanas au fhir a hha dltxdr- 

15 Ischir ch iVcadhdo Chèasar'. 
2*5 Burail inhearachdach nan 
Sadusach mu thiinchioU aiseirigh 
nam marbh. 

\ GUS fhreagair losa, agus 
■^^ labhair e riu a rìs ann an 

cosamhlachdaibh, ag ràdh, 

2 Is cosmhuil rloghachd 
nèimh ri righ àraidh, a rinn 
banais - phòsaidh d'a mhac 
fèin ; 

3 Agus chuir e a sheirbhis- 
ich a ghairm na muinntir a 
fhuair cuireadh chum na 
bainnse : ach cha b'àill leo- 
san teachd. 

4 A rìs, chuir e d'an iotm- 
siddh seirbhisich eile, agràdh, 
Abi-ail)h-sa ris a' mhuinntir 
d'an d'thugadh cuireadh, 
Feuch, dheasaich mi mo 
dhìnneir: a ta mo dhaimh 
agus 7no sprèidh bhiadhta air 
am marbhadh, agus a ta na 
h-uile nithe ullamh ; thigibh 
chum na bainnse. 

5 Ach chuir iadsan an 
suarachas e, agus dh'imich 
iad rompa, fear dhiubh d'a 
fhearann, agus fear eile chum 
a cheannachd : 

6 Agus rug a' chuid eile 
dhiubìì air a sheirbhisich, agus 
thug iad masladh dìioibh, agus 
mharbh siad iad. 

7 Ach an uair a chual an 
righ so ghabh e fearg ; agus 
chuir e 'armailtean uaithe, 
agus sgrios e an luchd-mort- 
aidh sin, agus loisg e am 
baile-san. 

8 An sin thubhairt e r'a 
sheirbhisich, Gu firinneach a 
ta a' bhanais ullamh, gidh- 
eadh an dream a f liuair cuir- 



MATA XXII. 



eadh cha b'airidh iad an-'. 

9 Air an aobhar siii imich- 
ibh-sa gus na rathaidibh 
mòra, agus a lìon daoine 's a 
gheibh sibh, cuiribh iad chum 
na bainnse. 

10 Agus chaidh na seirbh- 
isich sin a mach air na rath- 
aidibh, agus chruinnich iad 
gach uile neach a f huair iad, 
eadar olc agus mhaith : agus 
lìonadh tigh na bainnse le 
muinntir a shuidh chum bìdh. 

11 Agus air dol a steach 
do'n righ a dh'fhaicinn nan 
aoidhean, chunnaic e an sin 
duine aig nach robh trusgan 
na bainnse uime : 

12 Agus thubhairt è ris, A 
charaid, cionnus a thàinig 
thusa steach an so, gun trus- 
gan na bainnse umadl Ach 
dh'f han esan 'na thosd. 

13 An sin thubhairt an 
righ ris na seirbhisich, Air a 
cheangal duibh eadar chosan 
agus himhan, togaibh leibh e, 
a.gus tilgibh e anns an dorch- 
adas iomallach : an sin bith- 
idh gul agus gìosgan fhiac- 
al. 

14 Oir a ta mòran air an 
gairm, ach beagan air an 
taghadh. 

15 An sin dh'imich na 
Phairisich, agus ghabh iad 
comhairle cionnus a dh'- 
f heudadh iad esan a ribeadh ^ 
'na chainnt. 

16 Agus chuir iad d'a 
ionnsuidh an deisciobuil fèin, 
maille ri luchd-leanmhuinn 
Heroid, ag ràdh, A mhaigh- 
istir, a ta fhios againn gu 
bheil thusa fìor, agus gu bheil 
thu teagasg slighe Dhè ann 
im firinn, agus nach 'eil suim 

' c/ia b'fhiù iad e. ' ghlacadh. 
3 gnùti. Gr. 

45 



agad do dhuine sam bith : 
oir cha'n 'eil thu ag amharc 
air pearsaibh ^ dhaoine. 

17 Uime sin innis dhuinne 
do bharail, Am blieil e cead- 
uichte cìs a thabliairt do 
Clieasar, no nach 'eil \ 

18 Ach air tuigsinn am 
mìruin adh'Iosa, thubhairte, 
C'ar son a ta sibh ga m' 
bhuaireadh, a chealgairean ? 

19 Nochdaibh dhomhsa 
airgiod na cìse. Agus thug 
iad d'a ionnsuidh peghinn'*. 

20 Agus thubhairt e riu, 
Co dha a bhuineas au dealbh 
so, agus an sgrìobhadh a ta 
m'a thimchioll 1 

21 Thubhairt iadsan ris, 
Do Cheasar. An sin thubh- 
airt esan riu, Thugaibh uime 
sin do Cheasar na nithe a's 
le Ceasar ; agus do Dhia, na 
nithe a's le Dia. 

22 Agus an uair a chual 
iad so, ghabh iad iongantas, 
agus dh'f hàg iad e, agus dh'- 
imich iad rompa. 

23 ^Vir an là sin fèin thàin- 
ig d'a ionnsuidh na Sadus- 
aich, a their nach 'eil aiseirigh 
ann, agus chuir iad ceisd 
air. 

24 A-g ràdh, A mhaighstir, 
thubhairt INIaois, Ma gheibh 
duine bàs gun chlann aige, 
gur còir d'a bhràthair a bhean- 
san a phòsadh a dhlighe 
daimhe, agus sliochd a thog- 
ail d'a bhràlhair. 

25 A nis bha seachdnar 
bhràithre 'nar measg-ne ; a- 
gus air do'n cheud fhear 
dhiubh bean a phòsadh, 
f huair e bàs, agus do bhrìgh 
nach robh sliochd aige, dh- 
fhàg e a bhean d'a bhràthair. 



« b'iomtan a' pher/hiwi Romhanacb 
agui 7§. 



26 Agus thachair mar an 
ceudna do'n dara, agus do'n 
treas bràthair, gu ruig an 
seachdamh. 

27 Agus 'nan dèigh uile 
f huair a' bhean bàs mar an 
ceudna. 

28 Air an aobhar sin anns 
an aiseirigh, cò do'n t-seachd- 
nar d'am bean i 1 Oir bha i 
aca uile. 

29 Agus f hreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, A ta sibh 
air seacharani, gun eòlas 
agaibh air na sgriobtuiribh, 
no air cumhachd Dhè : 

30 Oir anns an aiseirigh 
cha dean iad pùsadh, ni mò a 
bheirear am pòsadh iad ; ach 
a ta iad mar aingil Dhè air 
nèamh. 

31 Ach mu thimchioll 
aiseirigh nam marbh, nach do 
leugh sibh an ni sin a labh- 
radh ribh le Dia, ag ràdh, 

32 Is mise Dia Abrahaim, 
agus Dia Isaaic, agus Dia 
lacoib ? cha'n e Dia, Dia 
nam marbh, ach nam beò. 

33 Agus an uair a chual 
am pobull so, ghabh iad iong- 
antas r'a theagasg-san. 

34 Ach an uair a chuala 
na Phairisich gu'n do chuir 
e na Sadusaich 'nan tosd, 
chruinnicheadh iad an ceann 
a chèile. 

35 An sin chuir neach 
àraidh dhiubh, ab'fhear teag- 
aisg an lagha, ceisd air, 'ga 
dhearbhadh, agus ag ràdh, 

36 A mhaighstir, cia i an 
àithne a's mò san lagli ì 

37 Thubhairt losa ris, 
Gràdhaichidh tu an Tighearn 
do Dhia le t'uile chridhe, a- 
gus le t'uile anarn, agus le 
t'uile inntinn. 



' ipmroll. 

46 



MATA XXIII. 

38 Is i so a' cheud àithne 
agus an àithne mhòr. 

39 Agus is cosmhuil an 



dara rithe so, Gràdhaichidh 
tu do choimhearsnach mar 
thu fein. 

40 Air an dà aithne so 
tha'n lagh uile, agus n;j 
fàidhean an crochadh. 

41 Ach air do na Phairis- 
ich bhi cruinn an ceann 
a chèile, dh'fheòraich losa 
dhiubh, 

42 A g ràdh, Ciod i bhur bar- 
ail-sa mu thimchioll Chriosd 1 
cò d'am mac e ? thubhairt 
iadsan ris, Do Dhaibhidh. 

43 Thubhairt esan riu, 
Cionnus ma seadh a ghoir- 
eas Daibhidh san spiorad a 
Thighearna dheth, ag ràdh, 

44 Thubhairt an Tighearn 
ri m' Thighearn, Suidh air mo 
làimh dheis, gus an cuir mi 
do naimhdean 'nan stòl fo 
d' chosaibh ? 

45 Air an aobhar sin, ma 
ghoireas Daibhidh a Thigh- 
earn dheth, cionnus is mac 
dha e 1 

46 Agus chab'urrainnaon 
neach freagradh sam bith a 
thabhairt air ; ni mò a bha 
chridhe aig aon neach, o'n là 
sin suas, ni air bith f heòrach 
dheth. 

CAIB. XXIII. 

1 Chomhaiilich Criosd du'n t-sluagh 
iisdeachd ìi deadh theagasg yan 
igrtobhaicheafi, agus nuìn i'hairis- 
each : ach gun a7i droch eisempleir 
a leantuinn : 5 is chir d'a dheis- 
ciobhiihh bhi air aìn jaicill an 
aghaidh an xiahhair. 

A N sin labhair losn ris an 
■^*- t-sluagh, agus r'a dheis- 
ciobluibh fèin, 

2 Agràdh, A tana sgrìobh- 
aichean agus na Phairisich 
'nan suidhe ann an caithir 
, Mhaois : 



MATA XXIII. 



3 Air an aobhar sin, na h- 
uile nithe dh'iarras iad oirbh- 
sa a choimhead i, coimhid- 
ibh agus deanaibh iad ; ach 
na deanaibh a rèir an oibre : 
oir their iad, agus cha dean 
iad. 

4 Oir ceanglaidh iad uall- 
aiche ^ troma, agus do-iom- 
char, agus cuiridh siad iad air 
guailnibh dhaoine ; gidheadh 
cha charuich iad fèin iad le 
h-aon d'am meuraibh. 

5 Ach an oibre uile a ta iad 
a' deanamh chum a bhi air 
am faicinn le daoinibh : ni 
iad ara philacteridh leathan, 
agus iomall an eudaich mòr ; 

6 Agus is ionmhuinn leo 
na ceud ionada-sui Ihe anns 
na fèillibh, agus na ceud 
chaithriche anns na coimh- 
thionalaibh, 

7 Agus fàilte fhaghail air 
na margaibh, agus daoine a 
ghairm ÌR. abbi , R abbi dhiubh . 

8 Ach na goirear Rabbi 
dhibhse : oir is aon àrd- 
mhaighstir a ta agaibh,Criosd ; 
agus is bràithre sibh fèin uile. 

9 Agus na goiribh bhur n- 
athair do dhuine sam bith 
air thalamh : oir is aon Ath- 
air a ta agaibh, a ta air 
nèamh. 

10 Cha mhò a ghoirear 
àrd-mhaighstirean dhibh : oir 
is aon àrd-mhaighstir a ta 
agaibh, Criosd. 

11 Ach an ti a's mò 'nur 
measg, bithidh e 'na òglach 
agaibh. 

12 Agus ge b'e neach a 
dh'àrdaicheas e fèin, ìslichear 
e ; agus ge b'e neach a dh'- 
ìslicheas e fèin, àrdaichear e. 

13 Ach is an-aoibhinn 



\Qhleidheadh. 

2 ealìarha. 

47 



dhuibh-sa, a sgrìobhaichear. 
agus Phairiseacha, a cheal- 
gairean, do brigh gu bheil 
sibh a' druideadh rioghachd 
nèimh an aghaidh dhaoine : 
oir cha ttid sibh fèin a steach , 
agus cha'n fhulaing sibh do'n 
dream a ta dol a stigh dol ann. 

14 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgriobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean ; oir 
a ta sibh ag itheadh suas 
tighean bhantrach, agus air 
sgàth deadb choslais a' dean- 
amh urnuighean fada ; uime 
sin gheibh sibh an damnadh 
a's mù. 

15 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgaireau ; oir 
cuairtichidh sibh muir agus 
tìr chum aon duine a dhean- 
amh do bhur creidiriih fèin ; 
agus an uair a bhitheas e 
deanta, ni sibh mac ifrinn 
dheth dà uair ni's mò na sibh 
fèin. 

16 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a chinn-iùiP dhalla, a their, 
Ge b"e duine a bheir mionn- 
an air an teampull, cha ni 
air bith sin : ach ge b'e bheir 
mionnan air òr an teampuill, 
a ta eceangailte''. 

17 Amadana, agus _a 
dhaoine dalla ! oir cò aca is 
mò an t-òr, no an teampull a 
ta naomhachadh an òir \ 

18 Agus, Ge b'e bheir 
mionnan air an altair, cha'n 
'eil suim ann : ach ge b'e 
bheir mionnan air an tiodhlac 
a ta oirre, a ta e ceangailte. 

19 Amadana, agus a 
dhaoine daìla ! oir cò aca is 
mò an tiodhlac, no'n altalr a 
tanaomhachadhantiodhlaic \ 



a luchd-seòlaidfi, a thebraicheay 
i fiiidh fhiachaibh. 



MATA XXIII. 



20 Air an aobhar sin, ge 
b'e mhionnaicheas air an 
altair, a ta e a' mionnachadh 
oirre fèin, agus air gach ni a 
ta oirre. 

21 Agus ge b'e mhionn- 
aicheas air an teampull, a ta 
e a' mionnachadh air san, a- 
gus air an Ti a ta 'na ciiùmh- 
nuidh ann. 

22 Agus ge b'e neach a 
mhionnaicheas air nèamh, a 
ta e a' mionnachadh air righ- 
chaithir Dhè, agus airsan a 
ta 'na shuidhe oirre. 

23 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean : oir 
a ta sibh a' toirc an deachamh 
as a' mhionnt, agus an anise, 
agusa' chuimin, agusdhiobair 
sibh nithe cudthromach an 
lagha, coinrom, tròcair, agus 
firinn : bu chòir dhuibh iad 
so a dheanamh, agus gun 
iad sud fhàgail gun dean- 
amh. 

24 A chinn-iùil dhalla, a 
shìolaidheas^ a' mhìn-chuil- 
eag, agus a shluigeas an 
càmhal. 

25 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean ; oir 
glanaidh sibh an taobh a 
muigh do'n chupan, agus do'n 
mhèis, ach a ta iad an taobh 
a stigh làn do reubainn, agus 
do eucoir^. 

26 Phairisich dhoill, glan 
air tùs an taobh a stigh do'n 
chupan agus do'n mhèis, 
chum gu'm bi an taobh a 
muigh dhiubh glan mar an 
ceudna. 

27 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean : oir 



is cosmhuil sibh ri uaighibh 
gealaichte, a ta deadh-mhais- 
each air an taobh a muigh, 
ach air an taobh a stigh a ta 
làn do chnàmhaibh dhaoine 
marbha, agus do'n uile shal- 
achar. 

28 Mar an ceudna, a ta 
sibhse an leth a muigh am 
fianuis dhaoine ann an coslas 
fhìreana, ach san taobh a 
stigh làn ceilg, agus eusaont- 
ais. 

29 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean ; oir 
a ta sibh a' togail àitean- 
adhlacaidh nam fàidhean, 
agus a' deanamh leac-lithidh 
nam firean deadh-mhaiseach. 

30 Agus ag ràdh, Nam 
bitheamaid ann an làithibh 
ar n-aithriche, cha bhith- 
eamaid compàirteach riu am 
fuil nam fàidhean. 

31 Mar sin a ta sibh 'nur 
fianuisibh 'nur n-aghaidh fèin, 
gur sibh clann na muinntir a 
mharbh na fàidhean. 

32 ÌNIar sin lìonaibh-sa suas 
tomhas bhur n-aithriche. 

33 A nathraiche, a shìol nan 
nathraiche nimhe, cionnus a 
dh'fheudar leibh dol as o 
dhamnadh ifrinn. 

34 Air an aobhar sin, feuch, 
cuiream-sa do 'ur ionnsuidh 
fàidhean, agus daoine glice, 
agus sgrìobhaichean ; agus 
cuid dhiubh marbhaidh agus 
cèusaidh sibh, agus cuid 
dhiubh sgiiirsaidh sibh ann 
bhur sionagogaibh, agus ni 
sibh geur-leanmhuina orra o 
bhaile gu baile : 

35 Chum gu'n tig oirbh 
gach uile fhuil fhìreanta a 
dhòirteadh air an talamh, o 

3 dh'anabhara. 



MATA XXIV, 



fhuil Abeil fiiiieanta, gu fuil 
Shachariais, mhic Bharach- 
iais, a mharbh sibh eadar an 
teampull agus an altair. 

36 Gu firinneach a ta mi 
ag ràdh ribh, Gu'n tig na 
nithe so uile air a' ghinealach 
so. 

37 A lerusalem, a lerusa- 
lem, a mharbhas na fàidhean, 
agus a chlachas an dream a 
chuirear a d'ionnsuidh, cia 
minic a b'àill leam do chlann 
a chruinneachadh r'a chèile, 
mar a chruinuicheas cearc a 
h-eoin fuidh a sgiathaibh, 
agus cha b'àiU leibh ! 

38 Feuch, fàgar bhur tigh 
agaibh 'na fhàsach. 

39 Oir tha mise ag ràdh 
ribh, nach faic sibh mise o so 
suas, gu3 an abair sibh, Is 
beannaichte an Ti a thig aun 
an ainm an Tighearn. 

CAIB. XXIV. 

1 Dh'hiriìs Criosd roimh-làimh 
sgrios lertnaltim : 3 ciod iad ngiis 
cia mòr na trioblaidean a hhiiheas 
rvimìie sin: 29 comharan a 
thcachd gu breitheanas. 30 Do 
bhrìgh gu bheil là a' bhreithean- 
ais Joluichte, is còir do gach neach 
J'aire a dheaiuimh. 

A GUS cbaidh losa mach, 
'^ agus dh'imich e o'n team- 
pull •, agus thàinig a dheis- 
ciobuil d'a ionnsuidh, a 
nochdadh dha aitreabh an 
teampuiU, 

2 x\gus thubhairt losa riu, 
Nach faic sibh iad so uile? 
gu firinneach tha mi ag ràdh 
ribh, Xach fàgar clach air 
muin cloiche an so, nach 
tilgear sìos, 

3 Agus air suidhe dha air 
sllabh nan crann-oladh, 
thàinig a dheisciobuil d'a 
ionnsuidh an uaignidheas', 

1 ns ìosal. 
- inmradh, 

49 



ag ràdh, Innis dhuinne, c'uin 
a thig na nithe sin gii a-ìch ? 
agus ciod e comhara do 
theachd-sa, agus deiridh an 
t-saoghail ] 

4 Agus f hreagair losa agus 
thubhairt e riu, Thugaibh an 
aire nach meall aon neach 
sibh : 

5 Oir thig mòran a'm' 
ainm-sa, ag ràdh, Is mise 
Criosd ; agus meallaidh iad 
mòran. 

6 Agus cluinnidh sibh cog- 
anna, agus tuairisgeul- chog- 
anna : thugaibh an aire nach 
bi sibh fo amhluadh ^ : oir is 
èigin do na intìnbh sia uile 
teachd gu crìch-', ach cha'n 
'eil an deireadh ann fathast. 

7 Oir èiridh cinneach an 
aghaidh cinnich, agus rìogh- 
achd an aghaidh rioghachd : 
agus bithidh gorta, agus 
plàighean, agus criothanna- 
talmhainn ann am mòran àit- 
ean. 

8 Agus cha'jì' eil annta so 
uile ach toiseachthruaighean. 

9 An sin bheir iad thairis 
sibh chum àmhghair, agus 
marbhaidh iad sibh, agus 
bitliidh fuath aig gach uile 
chinneach dhuibh air sgàth 
m'ainme-sa. 

10 Agns an sin gabhaidh 
mòran oilbheum, agus brath- 
aidh iad a chèile, agus bithidh 
fuath aca d'a chèile. • 

11 Agiis èiridh mòran do 
f hàidhibh brèige, agus meall- 
aidh iad mòran. 

12 Agus do bhrìgh gu'm 
hì an eucoir air a meudach- 
adh, fuaraichidh gràdh mhòr- 
an. 

13 Ach ge b'e bhitheas 



3 /JtHairea^. 
■* lachaÌTl. 

D 



iMATA XXIV. 



Keasmhach chum na crìche, 
is e so a thèarnar'. 

14 Agus bithidh soisgeul 
so na rìoghachd air a shearm- 
onacha Ih air feadh an domh- 
;iin uile, mar f hianuis do na 
h-uile chinnich : agus an sin 
thig an deireadh. 

i5 Air an aobhar sin, an 
viair a chi sibhse gràineileachd 
an leir-sgrios, air an do labh- 
air Daniel am fàidh, 'na seas- 
amh ann an ionad naomh, 
(tuigeadh an ti a leughas.) 

16 An sin teicheadh iadsan 
a ta ann an ludea, chum nam 
beann : 

17 An ti a ta air mullach 
an tighe, na tigeadh e nuas a 
thabhairt ni sam bith leis as 
a thigh : 

18 Agus an ti a ta sa' 
mhachair, na piUeadh e air 
ais a thogail 'f halluinn leis. 

19 Agus is an-aoibhinn do 
na mnaibh torrach, agus 
dhoibh-san a bheir cìoch 
uatha sna làithibh sin. 

20 Ach guidhibh-sa gun 
bhur teicheadh a bhi sa' 
gheamhradh, no air an t-sàb- 
aid: 

21 Oir anns an àm sin 
bithidh {imhghar mòr aim, 
amhuil nach robh ann o thùs 
an domhain gus a nis, agus 
nach mò a bhitheas a chaoidh. 

22 Agus mur biodh na 
làithean sin air an giorrach- 
adh, cha bhiodh feoil sim 
bith air a tèarnadh . ach ai: 
sou nan daoine taghta bithidh 
ua làithean sin air an giorr- 
achadh. 

23 An sin ma their aon 
duine ribh, Feuch, a ta Criosd 
an so, no an sud ; na creid- 
ibli e : 



• a slthhinichear . 

50 



24 Oir eiridh Criosdan 
brcige, agus fàldhean brèige, 
agus ni iad comharan agus 
mìorbhuilean mòra, ionnus 
gu mealladh iad, nam feud- 
adh e bhi, na daoine taghta 
fèin. 

25 Feuch, dh'innis mi 
dhuibh e roimh-làimh, 

26 Uime sin ma their iad 
ribh, Feuch, a ta e san fhàs- 
ach, na rachaibh a mach : 
feuch, atae sna seòmraichibh 
uaigneach, na creidibh shi. 

27 Oir a reir mar a thig an 
dealanach o'n àird an ear, 
agus a dheah'aicheas i gus an 
àird an iar ; niar sin mar an 
ceudna bhitiieas teachd Mhic 
an duine. 

28 Oir ge b'e àit^ am bi a' 
chairbh'', is ann an sin a 
chi-umnichear na h-iolairean. 

29 Air ball an dèigh triob- 
laid nan làithean ud, dorch- 
aichear a' ghrian, agus cha 
tabhair a' gliealach a solus, 
agus tuitidh na reultan o 
nèamh, agus bithidh cumh- 
achdan nan nèamh air an 
crathadh. 

30 Agus an sin foillsicliear 
comhara Mhic an duine an 
nèamh : agus an sin ni uile 
threubha na tabiihainn bròn, 
agus chi iad Mac an duine 
a' teachd air neulaibh nèimh, 
le cumhachd agus glòir ro 
mhòir. 

31 Agus cuiridh e mach 
'aingil le fuaim mhòir na 
gall-truimp, agus cruinnich- 
idh iad a shluagh taghta o na 
ceithir gaothaibh, o leth-iom- 
all nèimh gus an leth-iomall 
ei!e. 

32 Ach fòghlumaibh cos- 
amhlachd o'n chrann-f hìge : 



2 bail. 



9 «' chljsac/i. 



MATA XXV. 



an uair a bhitheas a gheug a 
nis maoth, agus a dh'fhàsas 
an duilleach, aithnichidh sibh 
gur fagus an samhradh : 

33 Agus mar an ceudna, 
an uair a chi sibhse na nitlie 
sin uile, biodh fios agaibh gu 
bheil e am fagus, eadhon aig 
ua dorsaibh. 

34 Gu dcimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Nach tèid an gin- 
eahich so fcin thairis, gus an 
tachair na nithe so uile. 

35 Thèid nèam.h agus tal- 
amh thairis, ach cha tèid mo 
bhriathra-sathairisachaoidh. 

36 Ach cha'n 'eil fios an 
là no na h-uaire sin aig duine 
air bith, no fòs aig ainglibh 
nèimh, ach aig m'Athair-sa 
a mhàm. 

37 Ach amhuil a bha làith- 
ean Noe, mar sin mar an 
ceudna bithidh teachd ]Mhic 
an duine. 

38 Oir mar a bha iad anns 
na làithibh roimh an tuil ag 
itheadh agus ag òl, a' pòsadh 
agus a' toirt am pòsadh, gus 
an là an deachaidh Noe a 
steach san àirc. 

39 Agus nach robh fhios 
aca gus an d"thàinig an tuil, 
agus an do thog i leatha iad 
uile ; niar sin m;ir an ceudna 
bithidii teachd Mhic an duine, 

40 An sin bithidh dithis 
air a' mhachair ; gabhar fear 
aca, agus fàgar am fear eile. 

41 Bithidh dithis bhan a' 
meileadh ' anns a' mhuilean ; 
gabhar a h-aon aca, agus 
fàgar an aon eile^. 

42 Uime sin deanaibh-sa 
faire, oir cha'n 'eil fhios 
agaibh cia an uair an tig bhur 
Tighearn. 

43 Ach ata f hios so agaiLh, 



1 iì>v,ì/,. 

51 



namb'fhiosrach fear an tighe 
cia an uair an tigeadh an 
gaduiche, gu'n dcanadh e 
faire, agus nach fulaingeadh 
e gu'm bristeadh a thigh 
troimh. 

44 Uime sin, bithibh-sa 
ullamh mar an ceudna : oir 
is ann an uair nach saoil sibh, 
a thig Mac an duine. 

45 Cò e, ma seadh, a ta 
'na òglach firinneach agus 
glic, a chuir a Thighearn os 
ceann a mhuinntir, a thabh- 
airt bklh dhoibh 'na àm fein ? 

46 Is beannaichte an t- 
òglach sin, a gheibh a Thigh- 
earna, ri àm dha teachd, a' 
deanamh mar sin. 

47 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, gu'n cuir se e os 
ceann a mhaoin gu h-iomlan. 

48 Ach ma their an droch 
sheirbhiseach ud 'nachridhe, 
A ta mo Thighearn a' cur 
dàil 'na theachd ; ^ 

49 Agus ma thòisicheas e 
air a chomhsheirbhisich a 
bhualadh, agus air itheadh 
agus òlmaille ri luchd-misge ; 

50 Thig Tighearn an òg- 
laich sin ann an là nach 'eil 
sùil aige ris, agus ann an 
uair nach fios da, 

51 Agus gearraidh e 'na 
bhloighdibh e, agus bheir e a 
chuibhrionn da maiUe ris na 
cealgairibh : an sin bithidh 
gul agus glosgan fhiacal. 

CAIB. XXV. 

1 CosaJiMachd nan deich cighean, 
14 agus nan tàlann : 31 mar ati 
ceudna nùn-inmeadh inun bhieith- 
eanas dlicireannach. 

A N sin samhlaichear rìogh- 
•^ achd nèimh ri deich òigh- 
ibh, a thug leo an lòchrain, 
agus a chaidh a mach an 

2 an tè eile 



MATA XXV. 



còdhail an fhir nuadh- 
phòsda*. 

2 Agusbhacùigneardhiubh 
glic, agus cùignear amaid- 
each. 

3 Thug iadsan abha amaid- 
each an lòchrain leo, ach cha 
d'thug iad oladh leo. 

4 Ach iadsan a bha glic, 
thug iad oladh leo 'nan soith- 
ichibh maille r'an lòchran- 
aibh. 

5 Agus air deanamh niaille 
d'on l'hear nuadh - phòsda, 
thuit clò codail orra uile, agus 
suain 2. 

6 Ach anns a' mheadhon- 
oidhche, rinneadh glaodh, 
Feuch, a ta am fear nuadh- 
pòsda a' teàchd ; rachaibh a 
mach g'a choinneachadh. 

7 An sin dh'èirich na h- 
òighean ud uile, agus dheas- 
aich iad an lòchrain. 

8 Agus thubhairt na h- 
òighean amaideach riusan a 
bha glic, Thoiribh dhuinne 
cuid do bhur n-oladh ; oir a 
ta ar lòchrain a' dol as. 

9 Ach fhreagair iadsan a 
hha glic, ag ràdh, Air eagal 
nach bi na 's leòir ann dhuinn 
fèin agus dhuibh-san, gu ma 
fearr leibh dol a chum an 
luchd-reicidh, agus ceann- 
aichibh dhuibh fèin. 

10 Agus am feadh a bha 
iad a' dol a cheannach, thàin- 
ig am fear nuadh-pòsda ; a- 
gus chaidh iadsan a bha ull- 
amh a steach leis chum a' 
phòsaidh, agus dhruideadh 
an dorus. 

11 'Na dhèigh sin, thàinig 
mar an ceudna na h-òighean 
eile, ag ràdh, AThighearn, a 
Thighearn, fosgail dhuinne. 



"ifhir-na-baiìtnse. 2 rinn iai 

dùxal uile, agns choidil iad. 

fil 



12 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, nach aithne 
dhomh sibh. 

13 Deanaibh faire air an 
aobhar sin, do bhrìgh nach 
aithne dhuibh an là no an 
uair, air an tlg I\Iac an duine. 

14 Oir is cosmhuil e^ ri 
duine a' dol air choigrich, a 
ghairm a sheirbhisich, agus a 
thug dhoibh a mhaoin : 

15 Agus do h-aon diubh 
thug e cùig tàlanna, agus do 
neach eile a dhà, agus do 
neach eile a h-aon ; do gach 
aon fa leth a rèir a chomais ; 
agusairball ghabh e a thurus. 

16 Agus dh'imich esan 
a fhuair na cùig tàlanna, 
agus rinn e ceannachd leo, 
agus bhuannaich e cùig tàl- 
anna eile. 

17 Agus mar an ceudna 
esan afhuair a dhà, bhuann- 
aich e dithis eile. 

18 Ach an ti a f huair a h- 
aon, dh'imich e agus chladh- 
aich e san talamh, agus 
dh'fholaich e airgiod a 
mhaighstir. 

19 An dèigh aimsir f hada 
thàinigTighearna nan seirbh- 
iseach sin, agus rinn e cunnt- 
as riu. 

20 Agus thàinig esan a 
f huair na cùig tàlanna, agus 
thug e leis cùig tàlanna eile, 
ag ràdh, A Thighearna, thug 
thu dhomhsa cùig tàlanna : 
feuch, bhuannaich mi cùig 
tàlanna eile thuilleadh orra. 

21 Agiis thubhairt a Thigh- 
earna ris, Is maith, a dheadh 
sheirbhisich f hìrinnich ; bha 
thusa fìrinneach ann am 
beagan, cuiridh mise os ceann 



mhuil i\og'natlifi nèiu\h. 



MATA XXV. 



mhòran thu : inùch a steach 
do aoibhneas do Thighearn. 

22 Agus thàinig esan a 
fhuair aii dà thàlann, agus 
thubhairt e, A Thigheania, 
thug thu dhomh-sa dà thàl- 
ann : feuch, bhuannaich mi 
dà thàlann eile thuiUeadh 
orra. 

23 Thubhairt a Thighearna 
ris, Is maith, a dheadh 
sheirbhisich f hìrinnich ; bha 
thusa firinneach ann am beag- 
an do nitliibìi, cuiridh mise os 
ceann mòran do nilhibh thu : 
imich a steach do aoibhneas 
do Thighearn. 

24 Ach an uair a thàinig 
esan a f huair an t-aon tàlann, 
thubhairt e, A Thighearna, 
bha fhios agam gur duine 
cruaidh thu, a bhuaineas san 
jìite nach do chuir thu, agus a 
thionaileas san ionad anns 
nach c.o sgaoil thu ; 

25 Agus air dhomh bhi fo 
eagal, chaidh m.i agus dh'- 
fholaich mi do thàlann san 
talamh : feuch, sin agad do 
chuid fèin. 

26 Fhreagair a Thighearn 
agus thubhairt e ris, A 
sheirbhisich uilc agus leisg, 
blia f hios agad gu buaininn- 
sa san àit anns nach do chuir 
mi, agus gu tionalainn as an 
ionad anns nach do sgaoil 
mi ; 

27 Bu chòir dhuit, uime 
sin, m'airgiod a thabhairt 
do'n luchd-malairt, agus air 
dhomh teachd, gheibhinn mo 
chuid fèin maille r'a liadh. 

28 Buinibh uaith, uime sin, 
an tàlann, agus thugaibh 
dhàsan e, aig am bheil na 
deich tàlanna. 

29 (Oir do gach neach aig 



am bheil, bheirear, agus bith- 
idh aige gu pailt : ach uaith- 
san aig nach 'eil, bheirear 
eadhon an ni sin a taaige.) 

30 Agus tilgibh an seirbh- 
iseach mi-tharlhach so do 
dhorchadas iomallach : an 
sin bithidh gul agus gìosgan 
fhiacal. 

31 An uair a thig Mac au 
duine 'na ghlòir, agus na h- 
aingil naomha uile maille ris, 
an sin suidhi'ìli e air caithir 
rìoghail a ghlòire : 

32 Agus cruinnichear 'na 
làthair na h - uile chinnich ; 
agus sgaraidh e iad o chèile, 
amhuil a sgaras^ buachaill 
na caoraich o na gabhraibh : 

33 Agus cuiridh e na caor- 
aich air a làimh dheis, ach na 
gabhair air a làimh chlì. 

34 An sin their an Righ 
riusan air a dheis, Thigibh, a 
dhaoine beannaichte m' Ath- 
ar-sa, sealbhaichibh mar 
oighreachd an rìoghachd a 
ta air a deasachadh dhuibh o 
leagadh bunaite an domhain : 

35 Oirbhamiocrach, agus 
thug sibh dhomh biadh : bha 
mi tartmhor^, agus thug sibh 
dhomh deoch : bha mi a' m' 
choigreach, agus thug sibh 
aoidheachd dhomh : 

36 Lomnochd, agus dh'- 
eudaich sibh mi : bha mi 
euslan, ag-us thàinig sibh 
g'am amharc : bha mi am 
priosan, agus thàinig sibh a 
m' ionnsuidh. 

37 An sin freagraidh na 
fìreana e, ag ràdh, A Thigh- 
earna, c'uin a chunnaic sinn 
ocrach thu, agns a bheath- 
aich sinn thu 1 no tartmhor, 
agus a thug sinn deoch dhuit ì 

38 No c'uin a chunnaic 

2 ìolmlior, pàiteach. 



MATA XXVI. 



sinn a'd' clioigreach tliu, agus 
a thug sinn aoidheachd dhuit ì 
no lomnochd, agus a dh'eud- 
aich sinn thu ? 

39 jSo c'uin a chunnaic 
sinn euslan thu, no am pnos- 
an, agus a thàinig sinn a 
d'ionnsuidh 1 

40 Agus freagraidh an 
Righ, agus their e riu, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
a mheud 's gu'n do rinn sibh 
e do aon do na bràithribh a's 
lugha agam-sa, rinn sibh 
dhomh-sa e. 

41 An sin their e mar an 
ceudna riusan air an làimh 
chli,Imichibhuam, ashluagh 
maliuichte, dh'ionnsuidh an 
teine shiorruidh, adh'ulluich- 
eadh do'n diabhul agus d'a 
ainglibh : 

42 Oir bha mi ocrach, agus 
chad'thugsibhdhomh biadh ; 
bha mi tartmhor, agus cha 
d'thug sibh dhomh deoch : 

43 Bhami a'm' choigreach, 
agus cha d' thug sibh aoidh- 
eachd dhomh : lomnochd, 
agus cha d'eudaich sibh mi : 
eushin, agus am prìosan, agus 
cha d'thàinig sibh g'am amh- 
arc. 

44 An sin freagraidh iadsan 
mar an ceudna e, ag ràdh, 
A Thighearna, c'uin a chunn- 
aic sinne thu ocrach, no tart- 
mhor, no d' choigreach, no 
lomnochd, no euslan, no am 
prìosan, agus nach do f hrith- 
eil sinn dhuif? 

45 An sin freagraidh esan 
iad, ag ràdh, Gu deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, a mheud 
as nach d'rinn sibh e do'n 
neach a's lugha dhiubh so, 
cha d'rinn sibh dhomh-sa e. 

46 Agus imichidh iadsan 



I hheirear thaiiis Mac an dvine gn hhi 



chum peanais shiorruidh ; 
ach na fìreana chum na 
beatha maireannaich. 

CAIB. XXVI. 

I Ghahh na h-uachdnrain comhairle 
chum losa a ghlacadh, agus a chiir 
ffu-hùs. 6 Dh'iing hean ùraidh 
a che.imi le oludh luachmhoir . 
14 Heic ludas e ris nu h-àrd- 
shagnirt. 17 Dh'ith Criosd r.' 
chàiig inaille fa dheisciobluihh. 

A GUS tharladh, 'nuair a 
chriochnaich losa na 
briathra so uile, gu'n dubh- 
airt e r'a dheisciobbiibh, 

2 A ta fhios agaibh gu 
bheil a' chàisg an deigh dà 
là, agus a ta Mac an duine 
air a bhrath chum a cheus- 
adhi. 

3 An sin chruinnich uachd- 
arain nan sagart, agus na 
sgrìobhaichean, agus sean- 
airean a' phobuiU, gu talla 
an àrd-shagairt, d'an goirear 
Caiaphas, 

4 Agus ghabh iad comh- 
airle le chèile chum losa a 
ghlacadh le feall, agus a chur 
bàs. 

5 Ach thubhairt iad, Na 
deanamaiii e san fhèill, air 
eagal gu'm bi buaireas am 
measg a' phobuill. 

6 Agus air do losa a bhi 
ann am Betani, ann an tigh 
Shimoin an lobhair, 

7 Thàinig bean d'a ionn- 
suidh aig an robh bocsa 
alabastair làn do oladh ro 
luachmlioir, agus dhòirt i air 
a cheanne, agus e 'nashuidhe 
aig biadh. 

8 Ach an uair a chunnaic 
a dheisciobuil sin, bha fearg 
orra, ag ràdh, Ciod is ciall 
do'n ana-caitheadh so 1 

9 Oir dh'f heudadh an oladh 
so bhi air a reiceadli air 



^adh. 



MATA 

mhùian, agus a bhi air a toirt 
do na bochdaibh. 

10 Ach air aithneachadh 
so do losa, thubhairt e riu, 
C'iir sou a ta sibh a' cur 
dragha air a' mlmaoi 1 oir 
rinn i deadh obair dhomhsa. 

11 Oir a ta na bochdan 
agaibh a ghnàth maille libh, 
ach cha'n 'eil mise agaibh a 
ghnàth. 

12 Oir air dòrtadh na h- 
oladh so dhi air mo choip-sa, 
is ann fa chomhair m'adhlaic 
a rinn i e. 

13 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Ge b'e àit am Lìi 
an soisgeul so air a shearmon- 
achadh air feadh an t-saogh- 
ail gu h-iomlan, aithrisear an i 
ni a rinn a' bhean so, mar 
chuimhne oirre. 

14 An sin dh'imich aon 
do'n dà fhear dheug, d'am 
b'ainm ludas Iscariot, chum 
nan àrd-shagart. 

15 Agus thubhairt e, Ciod 
a bheir sibh dhomh-sa, agus 
brathaidh mi dhuibh e ì Agus 
chòird iad ris air dheich buinn 
fhichead airgid. 

16 Agus o'n àm sin a mach 
dh'iarr e fàth * air esan a 
bhrath. 

17 Agus air a' cheud là do 
fhtili an arain neo-ghoirt- 
ichte, thàinig na deisciobuil 
chum losa, ag ràdh ris, C'àit 
an àill leat sinne a dh'ulluch- 
adh dhuit, chum gu'n ith thu 
a' chàisg. 

18 Agus th\d,hairt esan, 
Rachaibh do"n bhaile gu 
leithid so do dt.uine, agus 
abraibh ris, Tha am maigh- 
stir ag ràdh, A ta m'cìm am 
iagus, cumaidh mi a' chàisg 



l COt/fO' 



2 nffii' l'henì 



XXVI. 

aig do thigh-sa maille ri m' 
dheisciobluibh. 

19 Agus rinn nadeisciobuil 
mar a dh'orduich losadhoibh, 
agus dheasaich iad a' chàisg. 

20 Agus an uair a thàinig 
am feasgar, shuidh e maille 
ris an dà f hear dheug. 

21 Agus ag ithencihdhoibh, 
thubhaiit e, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, gu'm brath 
fear dhibh mise. 

22 Agus bha iad ro bhròn- 
ach, agus thòisich gach aon 
aca fa ìeth air a ràdli ris, Am 
mise e, a Thighearn ? 

23 Agus fhreagair esan 
ngus thulhairt e, An ti a 
thumas a hìmh sa' mhèis 
maiUe rium-sa, brathaidh 
esan mi. 

24 Gu deimhin a ta Mac 
an duine ag imeachd, a rèir 
mar a ta e sgrìobhta m'a 
thimchi(dl : ach is an-aoibhin 
do'n duine sin le'm brathar 
^lac an duine : bu mhaith 
do'n duine sin mur beirte 
riamh e. 

25 An sin f hreagair ludas 
a bhrath e, agus thubhairt e, 
A mhaighslir, am mise e 1 
Thubhairt esan lis, Thubhairt 
thu. 

26 Agus ag itheadh dhoibh, 
ghlac losa aran, agus air tabh- 
airt buidheachais, bhris se e^, 
agus thug e do na deisciob- 
luibh e, agus thubhairt e, 
Gabhaibh, ithiLh ; is e so mo 
chorp-sa. 

27 Agus air glacadh a' 
chupain, agus air tabhairt 
buidheachi'is, thug e ohoibh 
e, ag ràdh, Olaibh uile dheth : 

28 Oir is i so m'fhuil-sa 
an tiomnaidh ^ nuaidh, a 

i a' t/i'inàt/teaììffail. 



xMATA 

dhòirtear air son mhòran 
chum maitheanais pheac- 
anna. 

29 Ach tha mi ag ràdh 
ribh, Nach òl mi à so suas 
do thoradh so na fionain', gus 
an là sin an òl mi e nuadh 
maille ribh ann an rìoghachd 
m'Athar. 

30 Agus air dhoibh laoidh 
a sheinn, chaidh iad a mach 
gu sliabh nan crann-oladh. 

31 An sin thubhairt losa 
riu, Gheibh sibh uile oil- 
bheum annam-sa an nochd ; 
oir a ta e sgrìobhta, Buailidh 
mi am buachaiil, agus sgapar 
caoraich an treuda. 

32 Ach an dèigh dhomhsa 
èirigh a rìs, thèid mi roimhibh 
do (jhalile. 

33 Agus fhreagair Peadar 
agus thubhairt e ris, Ged 
gheihh gach uile dhaoine oil- 
bheum annad, cha'n fhaigh 
mise oili)heum gu bràth. 

34 Thubhairt losa ris, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh riut, 
air an oidhche so fèin mu'n 
goir an coileach, gu'n àicli- 
eadh thu mi tri uairean. 

35 Thubhciirt Peadar ris, 
Ged a b'èigin dhomh bàsach- 
adh maiUe riut, cha'n àich- 
eadh mi thu. Agus thubh- 
airt na deisciobuil uile mar 
an ceudna. 

36 An sin thàinig losa 
maille riu gu ionad d'an goir- 
ear Getsemane, agus thuhh- 
airt e ris na deisciobluibh, 
Suidliibh-sa an so, gus an 
tèid mise a dheanamh ur- 
nuigh an sud. 

37 Agus thug e Peadar leis, 
agus dithis mhac Shebede, 
agus thòisich e air a bhi bròn- 
ach, agus ro dhoilgheasach. 



' /lìieamhain. 

56 



Eir 



XXVI. 

38 An sin thubhairt e riu, 
A ta m'anam ro bhrònach, 
eadhon gu bàs : fanaibh-sa 
an so, agus deanaibh faire 
maille riumsa, 

39 Agus dh'imich e beagan 
air adhart^, agus thuit e air 
aghaidh, a' deanamh urnuigh, 
agus ag ràdh, O m' Athair, 
ma dh'f heudas e bhi, rachadh 
an cupan so seachad orm ; 
gidheadh, na biodh e mar is 
àill leamsa, acli mar is toiL 
leatsa. 

40 Agus thàinig e chum 
nan deisciobul, agus f huair e 
'nan codal iad, agus thubh- 
airt e ri Peadar, An ann mar 
sin, nach b' urrainn sibh faire 
a dheanamh aon uair a mhàin 
maille riumsa? 

41 Deanaibh faire agus 
urnuigh, chum nach tuit sibh 
am buaireadh : a ta gun amh- 
arus an spiorad togarach ; 
ach a ta 'n fheoil anmhunn^. 

42 A rìs an dara uair, dh'- 
imich e agus rinn e urnuigh, 
ag ràdh, O m' Athair, mur 
feudar gu'n teid an cupan so 
seacliad orm, gun mi 'ga òl, 
do thoil-sa gu robh deanta. 

43 Agus thàinig e agus 
f huair e iad a ris 'nan codal : 
oir bha an sùilean trom. 

44 Agus dh'fhàg e iad, 
agus dh'imich e a rìs, agus 
rinn e urnuigh an treas uair, 
ag ràdh nam briathra ceudna. 

45 An sin thàinig e chum 
a dheisciobul, agus thubhairt 
e riu, Coidlibh roirahibh a nis, 
agus gabhaibh fois ; feuch, a 
ta an uair air druideadh, agus 
a ta Mac an duine air a 
bhrath thairis do làmhaibh 
pheacach. 

46 Eiribh, imicheamaid : 



/■ aykiiidh. 



3 Ifig. 



MATA XXVI. 



feuch, a ta an ti a bhrathas 
mise am fagus. 

47 Agus alr dha bhi fathast 
a' labhairt, feuch, thàinig 
ludas, aon do"n dà fhear 
dheug, agus maiUe ris cuid- 
eachd nihòr le claidhibh agus 
bataibh o na h-àrd-shagart- 
aibh agus o sheanairibh a' 
phobuill. 

48 A nis bha an ti a bhrath 
esan air tabhaiit comhara 
dhoibh, ag ràdh, Ge b'e neach 
a phògas mise, is e sin e ; 
deanaibh greim air. 

49 Agus air ball thàinig e 
chum losa, agus thubhairt e, 
Fàilte dhuit, a mhaighstir ; 
agus phòg se e. 

50 Ach thubhairt losa ris, 
A charaid, c'ar son a thàinig 
thu ì An sin thàinig iad, agas 
chuir iad hìmh ann an losa, 
agus ghlac iad e. 

51 Agus, feuch, shìn a h- 
aon diubhsan a bha maille ri 
losa a làmh, agus tharruing 
e a chlaidheamh, agus air dha 
seirbhiseach an àrd-shagairt 
a bhualadh, ghearr e a chluas 
dheth. 

52 An sin thubhairt losa 
ris, Cuir a rls do chlaidheamh 
air ais 'na ionad fèin : oir 
iadsan uile a ghlacas an 
claidheamh, tuitidh iad leis 
a' chlaidheamh. 

53 An saoil thusa nach 
feud mise a nis m' Atliair a 
ghuidhe, agus bheir e dhomh 
tuilleadh na' dù legion dcug 
do ainglibh 1 

54 Ach cionnus an sin 
bhiodh na sgriobtuirean air 
an coimhlionadh, a tìta 'g 
ràdh gur ann mar so is èigin 
tachairt 1 

55 Anns an uair sin fein 



thubhairt losa ris an t-sluagli, 
An d'thàinig sibh a mach 
mar gu b'ann an agiiaidh 
gaduiche, le claidhibh agus 
bataibh chum mise a glilac- 
adh 1 Bha mi gach h\ a'm' 
shuidhe maille ribh san 
teampull a' teagasg, agus cha 
do chuir slbh làmh annam. 

56 Ach thachair so uile, 
chum gu'm biodh sgriobtuire 
nam fàidhean air an coimh- 
lionadh. An sin thrèig na 
deisciobuil uile e, agus theich 
iad. 

57 Agus air dhoibh-san 
losa a ghlacadh, thug iad leo 
e gu Caiaphas an t-àìd-shag- 
art, far an robh na sgrìobh- 
aichean agus na seanairean 
air cruinneachadh. 

58 Ach lean Peadar e fad 
uatha, eadhon gu talla an àrd- 
shagairt, agus chaidh e steach, 
agus shuidh e niaille ris na 
seirbhisich, a dh'f haicinn na 
crìche. 

59 AgTis dh'iarr na h-àrd- 
shagairt agus na seanairean, 
agus a' chomhairle uile, fian- 
uis bhrèige an aghaidli losa, 
chum a chur gu bàs. 

60 Ach cha d'f huair iad : 
seadh, ged thàinig mòran 
do fhianuisibh brèige, cha 
d'fhuair iad. Fa dheòidh 
thàinig dà f hianuis bhrèige, 

61 Agus thubhairt iad, 
Thubhairt am fear so, Is urr- 
ainn mise teampull Dè a 
leagadh, agus a thogail a ris 
an tri làlthibh. 

62 Agus air do'n àrd-shag- 
art èirigh, thubhairt e ris, 
Nach freagair thu bheaìj ì 
Ciod e a ta iad sin a' tont 
fianuis^ a'd' aghaidh 1 

63 Ach dh'fhan losa 'na 



MATA XXVII. 



thosd. Agus fhreagair an t- 
àrd-shagait agus thubhairt e 
ris, A ta mi ga d' mhionn- 
achadh air an Dia bheò, gu'n 
innseadh tu dhuinn, an tu 
Criosd ]Mac Dhè. 

64 Thubhairt losa ris, 
Thubhairt thu : gidheadh tha 
mi ag ràdh ribh, 'Na dhèigh 
so chi sibh INIac an duine 'na 
shuidhe air deas lùimh cumh- 
achd Dhe, agus a' teachd air 
neulaibh nèimh. 

6.5 An sin reub an t-àrd- 
shagart 'eudach, ag ràdh, 
Gu'n do labhair e toibheum ; 
ciod am feum tuiUeadh a ta 
againn air fianuisibh 1 feuch, 
a nischuala sibh a thoibheum. 

66 Ciod i bhur barail-sal 
Fhreagair iadsan agus thubh- 
airt iad, A ta e toillteanach 
air a' bhàs. 

67 An sin thilg iad smugaid 
'na eudan, agus bhuail iad le 
am basaibh e ; agus ghabh 
cuid eile air le slataibh, 

68 Ag ràdh, Deanfcàidhead- 
aireachd> dhuiun, a Chriosd, 
Cò e a bhuail thAi 1 

69 Agus shuidh Peadar a 
mach anns an talla : agus 
thàinig cailin àraidh d'a ionn- 
suidh, ag ràdh, Bha thusa 
mar an ceudna maille ri losa 
o Ghalile. 

70 Ach dh'àicheadh esan 
'nan hithair uile, ag ràdh, 
Cha'n 'eil f hios agam ciod a 
ta thu ag ràdh. 

71 Agus air dol a mach dha 
do'n fhor-dhorus, chunnaic 
caUin eile e, agus thubhairt i 
riu-san a bha 'n sin, Bha 'm 
fear so mar an ceudna maille 
ri losa Nasaret. 

72 Agus dh'àicheadh e a 
rìs le mionnaibh, ag ràdh, 

I fài^tììfachj. 

■38 



Cha'n aithne dhomh anduine. 

73 Agus, tamull beag 'na 
dhèigh sin, thàinig an dream 
abha 'nan seasamh a hithair, 
agus thubhairt iad ri Peadar, 
Gu firinneach is ann diubh 
sud fèin tha thusa ; oir a ta 
do chainnt ga d' bhrath. 

74 An sin thòisich e ri 
mallachadh agus mionnach- 
adh, ag ràdh, Cha'n aithne 
dhomh an duine. Agus air 
ball ghoir an coileach. 

75 Agus chuimhnich Peadar 
briathran losa, a thubhairt 
ris, Mu'n goir an coileach, 
àicheadhaidh tu mi tri uair- 
ean. Agus, air dol a mach 
dha, ghuil e gu geur^. 

CAIB. XXVII. 

1 Cheangail na h-uachdarain agm 
na seanairean Criosd, agus thng 
iad thairis e do Philat. 3 Chroch 
ludas e .fi'in. 19 Fhuair Pilat 
rahhadh o 'mhnaui 7na thimchioll 
Chiiosd, CO dh'ionnlaid e a làmh- 
an ; C6 agns leig e Barahas fa 
sgaoil. 

A IR teachd do'n mhaduinn, 
■'-^ ghabh uachdarain nan 
sagart uile, agus seanairean 
a' phobuill, comhairle le 
chèile an aghaidh losa, chum 
a chur gu bàs. 

2 Agus air dhoibh esan a 
cheangal, thug iad leo e, 
agus thug iad thairis e do 
Phontius Pilat an t-uachd- 
aran . 

3 An sin, an uair a chunn- 
aic ludas a bhrath e, gu'n 
do dhìteadh e, ghabh e aith- 
reachas, agus thug e air an 
ais na deich buinn f hichead 
airgid do na h-àrd-shagart- 
aibh, agus do na seanairibh, 

4 Ag ràdh, Pheacaich mi, 
ann arn brath na fola neòch- 
iontaich. Ach thubhairt iad- 



MATA XX VII. 



san, Ciodesiu duinne ; amh- 
airc thusa air sin. 

5 Agus air tilgeadh uaith 
nam bonn airgid anns an 
teampull, dh'imich e roimhe, 
agus chaidh e agus chroch' 
se e fèin. 

6 Agus ghlac na h-àrd- 
shagairt na buinn airgid, agus 
thubhairt iad, Cha chòir an 
cur san ionmhas, oir is luach 
fola iad. 

7 Agus air gabhail comh- 
airle dhoibh, cheannaich iad 
leo fearaun a' chriadhadair -, 
chum a bhi 'na àit-adhlaic 
do choigrich"*. 

8 Air an aobhar sin goirear 
do'n fhearann sin, Fearann 
na fola, gus an là'n diugh. 

9 (An sin choimhlionadh 
an ni a labhradh le leremias 
am fàidh, ag ràdh, Agus 
ghabh iad na deich buinu 
fhichead airgid, luach an ti 
a mheasadh, neach a mheas 
iadsan a bha do chloinn Is- 
raeil, 

10 Agus thug siad iad air 
son fearainn a' chriadhadair, 
mar a dh'orduich an Tigh- 
earna dhomh-sa.) 

11 Agus sheas losa an 
hithair an uachdarain : agus 
dh'f hiosraich an t-uachdaran 
dheth, ag ràdh, AntusaRigh 
nan ludhach i. Agus thubh- 
airt losaris, Thubhairt thu. 

12 Agus an uair a chuir 
na h-àrd-shagairt agus na 
seanaireau cionta as a leth, 
cha do fhreagair e ni sam 
bith. 

13 An sin thubhairt Pilat 
ris, Nach cluinn thu cia lìon 
nithe air am bheil iad a' 
toirt fianuis a'd' aghaidh ? 



• thacìul. 
' fhn deanamh shoithiche c 

59 



14 Agus cha d'thug e 
freagradh dha air aon f hocal ; 
ionnus gu'n do ghabh an 
t-uachdaran iongantas ro 
mhòr. 

15 A nis ri àm na fèille, 
chleachd an t-uachdaran aon 
phrlosanach a b'àill leo chur 
fa sgaoil do'u phobuU. 

16 Agus bha aca, san àm 
sin, prìosanach ro chomhar- 
aichte, d'am b'ainm Barabas. 

17 Air an aobhar sin, an 
uair a bha iad cruinn an 
ceann a cheile, thubhairt 
Pilat riu, Cò is àiU leibh mise 
a chuv fa sgaoil duibh \ Bar- 
abas, no losa, d'an goirear 
Criosd ? 

18 Oir bha fhios aige gu'm 
b'ann o f harmad a thug iad 
thairis e. 

19 Agus an uair a bha e 
'na shuidhe air caithir a' 
bhreitheanais, chuir a bhean 
teachdaireacM d'a ionnsuidh, 
ag ràdh, Na biodh agad-sa 
gnothuch sam bith ris an 
fhlrean'* sin : oir is mòr a 
dh'fhulaing mise an diugh 
ann am bruadar, air a shon- 
san. 

20 Ach chuir na h-àrd- 
shagairt agus na seanairean 
impidh air a' phobuU gu'n 
iarradh iad Barabas, agus gu 
miUeadh iad losa. 

21 Agus fhreagair an t- 
uachdaran agus thubhairt e 
riu, Cò do'n dithis is àill 
leibh mise a chur fa sgaoil 
duibh ì Thubhairt iadsan, 
Barabas. 

22 Thubhairt Pilat riu, 
Ciod ma seadh a nimi ri losa, 
d'an goirear Criosd 1 Thubh- 
airt iad ris uile, Ceusar e. 

3 choìgreachaibh. 



MXÌ'A XXV II, 



23 Agiis thubhaiit au t- 
uachdaran, C'ar son ? ciod 
an t-olc a rinn e \ ach is mò 
gu mòr a ghlaodh iadsan, ag 
ràdh, Ceusar e. 

24 Agus an uair a chunnaic 
Pilat nach do bhuadhaich e 
bheag sam bith, ach gu'n 
d'èirich an tuilleadh buaireis, 
ghabh e uisge, agus dh'ionn- 
laid e a làmhan amfianuis an 
t-sluaigh, ag ràdh, A ta mise 
neò-chiontach do fhuil an 
t'hìrein so ; faicibh-sa sin. 

25 Agus fhreagairam pob- 
ull uile, agus thubhairt iad, 
Biodh 'fhuil oirnne, agus air 
ar cloinn. 

26 An sin leig e fa sgaoil 
Barabas dhoibh : ach air dha 
losa a sgiùrsadh, thug e 
thairis e chura a cheusadh. 

27 An sin thug saighdearan 
an uachdarain leo losa do 
thalla a' bhreitheanais, agus 
chruinnich iad a' bhuidheann 
uile m'a thimchioll. 

28 Agus air dhoibh a rùsg- 
adh ', chuir iad uime falluinn 
scarlaid. 

29 Agus air dhoibh criìn 
rlroighinn fhigheadh, chuir 
iad m'a clieann e, agus slat 
chuilce 'na hìimh dheis : agus 
lùb iad an gliìn 'na làthair, 
agus rinn iad fanoid air, ag 
ràdh,Gu'm beannaicheartliu, 
a Iligh nan ludhach. 

30 Agus thilg iad smugaid 
air, agus ghlac iad an t-slat 
chuilce, agus bhuail iad sa' 
cheann e. 

31 Agus an dèigh dhoibh 
fanoid a dheanamh air, thug 
iad an fhalluinn dheth, agus 
chuir iad 'eudach fèin uime, 
agus thug iad leo e chum a 
cheusadh. 



l 'eudach a thoirt dheth. 

GO 



32 Agus an uair a chaidh 
iad a mach, fhuair iad duine 
o Chirene, d'am b'ainm Si- 
mon : esan dh'èignich iad 
chum a chrann-ceusaidh-san 
a ghiùlan. 

33 Agus an uair a thàinig 
iad gu ionad d'an ainm Gol- 
gota, sin r'a radh, àite cloig- 
inn. 

34 Tliug iad dha r'a òl fion 
geur, measgta le domblas : 
agus air dha a bhlasadh, 
cha'n òladh se e. 

35 Agus an uair a cheus 
iad e, roinn iad a thrusgan 
eatorra, a' tilgeadh crann- 
chuir : chum gu'n coimh- 
liontadh an ni a labhradh leis 
an fhàidh, Roinn iad m'eud- 
ach eatorra, agus chuir iad 
crannchur air mo bhrat. 

36 Agus shuidh iad, agus 
rinn iad faire air an sin : 

37 Agus chuir iad a chùis- 
dhitidh sgrìobhta os a cheann, 
IS E SO lOSA RIGH 
NAN lUDHACH. 

38 An sin cheusadh maille 
ris dà ghaduiche^; fear air 
a làimh dheis, agus fear eile 
air a hìimh chlì. 

39 Agus thug iadsan a bha 
dol seachad, toibheum dha, 
a' crathadh an ceann, 

40 Agus ag ràdh, Thusa a 
leagas an teampuU, agus a 
chuireas suas an tri hìithibh 
e, fòir ort fèin : ma's tu Mac 
l3hè, thig a nuas o'n chrann- 
cheusaidh. 

41 Mar an ceudna, thubh- 
airt na h-àrd-shagairt, maille 
ris nasgrìobhaichibh, agusna 
seanairibh, a' fanoid air, 

42 Sliaor e daoine eile, e 
fèin a shaoradh ni 'n comas- 
ach e : ma's e Righ Israeil. 



"^ddjhto 



:!ibain>t,dà chreaihadnt 



MATA XXVII. 



tlugeadh c nis a nuas o'n 
chrann-cheusaidh,agus creid- 
idh sinn e. 

43 Chuir e a dhòigh an 
Dia ; saoradh e a nis e, ma 
tha toil aige dha : oir thubh- 
airt e, Is mise Mac Dhe. 

44 Agus thug na gaduich- 
ean a cheusadh maiUe ris, 
am beum ceudna dha. 

45 A nis, o'n t-seathadh 
uair bha dorchadas air an tìr 
uile, gus an naothadh uair. 

46 Agus mu thimchioll na 
naothadh uaire, dh'èigh losa 
le guth àrd, ag ràdh, Eli, eli, 
lama sabachtani ? is e sin r"a 
ràdh, Mo Dhia, mo Dhia, 
c'ar son a thrèig thu mi 1. 

47 Agus air cluinntinn sin 
do chuid diubhsan a bha 'nan 
seasamh an sin, thubhairt 
iad, A ta am fear so a' glaodh- 
aich air EUas. 

48 Agus air ball ruith a 
h-aon diubh, agus ghabh e 
spong, agus lion e do f hion 
geur i, agus air dha a cur air 
slait chuilce, thug e dha r'a 
òl. 

49 Ach thubhairt càch, 
Leig dha, faiceamaid an tig 
Elias g'a thèarnadh. 

50 Agus an uair a dh'èigh 
losa a ris le glaodh mòr, thug 
e suas a spiorad. 

51 Agus, feuch, reubadh 
brat-roinn an teampuiU 'na 
dhà chuid, o mhullach gu 
ìochdar ; agus chrlothnuich 
an talamh, agus sgoilteadh 
na creagan : 

52 Agus dh'fhosgladh na 
h-uaighean, agus dh'èirich 
mòran do chorpaibh nan 
naomh, a bha 'nan codal, 

, 53 Agus chaidh iad a mach 
as na h-uaighibh an dèigh 
I 'aiseirigh-san, agus chaidh iad 
l a steach do'n bhaile naomh, 
1 61 



agus nochdadh iad do mhòr- 
au. 

54 A nis, an uair a chunn- 
aic an ceannard-ceud, agus 
iadsan a bha maille ris a 
coimhead^ losa, a' chrith- 
thalmhainn, agus na nithe 
eile a rinneadh, ghabh iad 
eagal mòr, ag ràdh, Gu firinn- 
each b'e so ^lac Dhè. 

55 Agus bha an sin mòran 
bhan (ag amharc am fad) a 
lean losa o Ghalile, a' frith- 
ealadh dha : 

56 Am measg an robh 
Muire INIagdalen, agus INIuire 
màthair Sheumais agus lo- 
seis, agus màthair cloinne 
Shebede. 

57 Agus air teachd do'n 
fheasgar, thàiuig duine 
saoibhir o Arimatea, d'am 
b'ainm loseph, a bha e fèin 
'na dheisciobul aig losa mar 
an ceudna. 

58 Chaidh esan gu Pilat, 
agus dh'iaiT e corp losa : an 
sin dh'àithn Pilat an corp a 
thabhairt da. 

59 Agus ghlac loseph an 
corp, agus phaisg e ann an 
lìon-eudach fior-ghlan e, 

60 Agus chuir se e 'na 
uaigh nuaidh fèin, a chladh- 
aich e ann an carraig : Agus 
charuich e clach mhòr gu 
dorus na h-uaighe, agus dh'- 
imich e roimhe. 

61 Agus bha ]Muire Mag- 
dalen, agus a' ^NIhuire eile 
'nan suidhe fa chomhair na 
h-uaighe. 

62 A nis air an hì màireach, 
an là'n dèigh an ulluchaidh, 
chruinnicheadh na h-àrd- 
shagairt agus na Phairisich 
gu ÌPilat, 

63 Ag ràdh, A Thighearn, 

1 gkidheadh. 



MATA XXVIII. 



is cuimlme leinn an uair a 
bha am mealltair ud fathast 
beò, gu'n dubhairt e, Eiridh 
mi an dèigh thri hìithean. 

64 Orduich, uime sin, an 
uaigh a bhi air a coimhead 
gu cinnteach, gus an treas là, 
air eagal gu'n tig a dheisciob- 
uil san oidhche, agus gu'n 
goid iad leo e, agus gu'n 
abair iad ris an t-sluagh, 
Dh'èirich e o na marbhaibh : 
agus mar sin bithidh am mear- 
achd deireannach ni's miosa 
na'n ceud mhearachd. 

65 Thubhairt Pilat rin, 
Tha faire agaibh ; imichibh, 
deanaibh an uaigh cho tèar- 
uinte 's is aithne dhuibh. 

66 Agus dh'imich iad, a- 
gus rinn iad an uaigh cinnt- 
each, a' cur seula air a' 
chloich, maille ri faire. 

CAIB. XXVIII. 

1 T/ia aifteirigh Chrio.ui air a' cnr 
an cèill do na mnaihh : 9 nochd 
Crioxd e fèin doihh. U 'riiug na 
h-àrd-shagairt airgiod do na 
saighdenraihh chu/n giCn ahradh 
iad giCyi do ghoideadh as ^uaigh e. 

\ N dèigh na sàbaid, aig 
■^ briseadh na faire air a' 
cheud là do'n t-seachduin, 
thàinigMuireMagdalen, agus 
a' Mhuire eile, a dh'f haicinn 
na h-uaighe. 

2 Agus, feuch, bha crith- 
thalmhainn mhòr ann ; oir 
thàinig aingeal an Tighearna 
nuas o nèamh, agus air teachd 
dha, charuich e a' chlach o'n 
dorus, agus shuidh e oirre. 

3 Agus bha a ghnùis mar 
dhealanach, agus 'eudach 
geal mar shneachdadh, 

4 Agus air eagal roimhe 
chriothuuich an luchd-coimh- 
id ', agus chaidh iad an 
riochd mairbh. 

1 luchd-faire. 

62 



5 Ach f hreagair an t-aing- 
eal agus thubhairt e ris na 
mnaibh, Na biodh eagal 
oirbhse : oir a ta f hios agam 
gu bheil sibh ag iarraidh losa, 
a chaidh cheusadh. 

6 Cha'n 'eil e 'n so ; oir 
dh'èirich e, mar a thubhairt 
e : thigibh, faicibh an t-àit an 
robh an Tighearu 'na luidhe. 

7 Agus imichibh gu luath, 
agus innsibh d'a dheisciob- 
luibh gu'n d'èirich è o na 
marbhaibh : agus, feuch, tha 
e dol roimhibh do Ghalile ; 
an sin chi sibh e ; feuch, 
thubhairt mise ribh e. 

8 Agus dh'imich iad gu 
luath o'n uaigh, le h-eagal 
agus mòr-ghairdeachas, agus 
ruith iad a dh'innseadh d'a 
dheisciobluibh. 

9 Agus ag imeachd dhoibh- 
sau a dh'innseadh d'a dheis- 
ciobluibh, feuch, thachairlosa 
fèin orra, ag ràdh, Fàilte 
dhuibh. Agus thàinig iad 
am fagus da, agus rug iad air 
a chosaibh, agus rinn iad 
aoradh dha-^. 

10 An sin thubhairt losa 
riu, Na biodh eagal oirbh : 
imichibh, abraibh ri m' 
bhràithribh iadsan a dhol do 
Ghalile, agus an sin chi iad 
mi. 

11 Agus an uair a bha 
iadsan ag imeachd, feuch, 
thàinig cuid do'n luchd-faire 
do'n bhaile, agus nochd iad 
do na h-àrd-shagartaibh gach 
ni a thachair. 

12 Agus air cruinneacliadh 
dhoibh-san an ceann a chèile 
maiUe ris na seanairibh, agus 
air gabhail comhairle dhoibh, 
thug iad mòran airgid do na 
saighdearaibh, 

2 thug iad urram dha. 



MARC 1. 



13 Ag nidh, Abraibh-sa 
gu'n d'thàinig a dheisciobuil 
anns an oidhche, agus gu'n 
do ghoid iad e, an uair a bha 
sinne 'nar codal. 

14 Agus nia chluinneas an 
t-uachdaran so, cuiridh sinne 
impidh air, agus ni sinn 
sibhse tèaruinte. 

15 Agus ghabh iad an t- 
airgiod, agus rinn iad mar a 
theagaisgeadh dhoibh : agus 
a ta a' chainnt so air a h- 
aithris am measg nan ludhach 
gus an là'n diugh. 

16 An sin chaidh an t-aon 
deisciobul deug do Ghalile, 
do'n bheinn far an d'orduich 
losa dhoibh. 

17 Agus an uair a chunn- 
aic iad e, rinn iad aoradh 



dha : ach bha cuid aca fo 
amharas. 

18 Agus thàinig losa, agus 
labhaireriu,agràdh,Thugadh 
dhomh-sa gach uile chumh- 
achd air nèamh agus air tal- 
amh. 

19 Uime sin imichibh-sa, 
agus deanaibh deisciobuil do* 
gach uile chinneach, 'gam 
baisteadh ann an ainm an 
Athar, agus a' ÌNIhic, agus an 
Spioraid naoimh ; 

20 A' teagasg dhoibh gach 
uile nithe a dh'àithn mise 
dhuibh a choimhead : Agus, 
feuch, a ta mise maiUe ribh 
a ghnàth, gu deireadh an t- 
saoghail. Amen. 

1 iompaichibh, teagaingibh. 



An SOISGEUL a reir MHARCUIS. 



CAIB. I. 

1 Dreuchd Eoin Bhaiste. 9 Bhaist- 
eadh losa. 14 Shearmonaich e sois- 
genl rìoghavhd Dhè. 16 Ghairm 
e Peadar, Aindreas, Seumas agiis 
Eoin. £3 LeigUis e aon anm an 
rohh dearnhan, 32 agns mòran do 
mhuinntir a hha euslan. 

'yOISEACH Soisgeil losa 
-'- Criosd, Mhic Dhè : 

2 A rèir mar a ta e sgrìobhta 
anns na fàidhibh, Feuch, 
cuirearn mo theachdair roimh 
do ghnùis, a dh'ulhiicheas do 
shli^he romhad. 

3 Guth an ti a dh'èigheas 
anns an fhàsach, Ulluichibh 
slighe an Tighearna, dean- 
aibh a cheumanna dìreach. 

1 hichdait'Kh. 

63 



4 Bha Eoin a' baisteadh 
anns an fhàsach, agus a' 
searmonachadh baistidh an 
aithreachais chum maithean- 
ais pheacanna. 

5 Agus chaidh a mach d'a 
ionnsuidh tìr ludea uile, agus 
luchd-àiteachaidh ' lerusa- 
leim, agus bhaisteadh leis iad 
uile ann an amhainn lordain, 
ag aideachadh am peacanna. 

6 Agus bha Eoin air eud- 
achadh^ le fionna chàmhal, 
agus crios leathair m'a leas- 
raidh ; agus bu bhiadh dha 
locuist agus mil f hiadhaich. 

7 Agus shearmonaich e, ag 
radh, A ta neach a' teachd 

2 aÌY chòmhdach. 



MAilC ì. 



a'ni dhcigh a's cumhachd- 
aiche na mise, neach nach 
airidh mise air cromadh sios 
agus barr-iall a bhiòg f huasg- 
làdh. 

8 Bhaist niìse gu dearbh 
sibh le h-uisge : ach baistidh 
esan sibh leis an Spiorad 
Naomh. 

9 Agus tharladh anns na 
làithibh sin, gu'n d'thàinig 
losa o Nasaret Ghalile, agus 
bhaistcadh e le h-Eoin ann 
an lordan. 

10 Agus air ball, an uair a 
chaidh e suas as an uisge, 
chunnaic e na nèamhan air 
am fosgladh, agus an Spiorad 
mar choluman a' teachd a 
nuas air. 

11 Agus thàinig guth o 
nèamh, ag ràdh, Is tusa mo 
Mhac gràdhach, anns am 
bheil mo mhòr-thlachd. 

12 Agus air ball, tharruing 
an Spiorad e do'n thàsach. 

13 Agus bha e 'n sin san 
f hàsach dà f hichead là air a 
bhuaireadh le Satan, agus bha 
e maiUe ris na fiadh-bheath- 
aichibh, agus fhritheil na h- 
aingil dha. 

14 Agus an dèigh Eoin a 
chur am prìosan, thàinig losa 
do Ghalile, a' searmonachadh 
soisgeil rìoghachd Dhè, 

15 Agus ag ràdh, Choimh- 
lionadh an aimsir, agus a ta 
rloghachd Dhè am fagus ; 
deanaibh-saaithreachas, agus 
creldibh an soisgeul. 

16 Agus air dhabhi 'g im- 
eachd ri taobh fairge Ghalile, 
chunnaic e Simon, agus Ain- 
dreas a bhràthair, a' tilgeadh 
linsan fhairge: (oirb'iasgair- 
ean iad.) 

17 Agus thubhairt losa riu. 



" ti(?U 



lidh. 



Thigibh a'm dh4igh-sa, agus 
ni ini 'nur iasgairibh air 
daoinibh sibh. 

18 Agus air ball dh'fhàg 
iad an lìonta, agus lean lad 
esan. 

19 Agus an uair a chaidh 
6 beagan air aghaidh as a sin, 
chunnaic e Seumas muc She- 
bede, agus Eoin a bhràthair, 
agus iad san luing a' eàradh 
an lìonta. 

20 Agus air ball ghairm e 
iad ; agus dh'f hàg iad Sebede 
an athair san luing maille ris 
an luchd-tuarasdail, agus lean 
iad esan. 

21 Agus chaidh iad a steach 
do Chapernaum ; agus air 
ball air dha dol a stigh do'n 
t-sionagog^ air an t-sàbaid, 
theagaisg e. 

22 Agus ghabh iad ion- 
gantas r'a theagasg : oir bha 
e 'g an teagasg mar neach 
aig an robli ùghdarras, agus 
cha b'ann mar na sgrlobh- 
aichean. 

23 Agus bha 'nan sion- 
agog-san neach anns an robh 
spiorad neòghlan, agus 
ghlaodh e, 

24 Ag ràdh, Leig leinn ; 
ciod ar gnothuch-ne riut, 
losao^ Nasaretl an d'thàinig 
thu g'ar sgrios-nel Is aithne 
dhomh cò thu, aon naomh 
Dhè. 

25 Agus chronuich losa e, 
ag ràdh, Bi a'd' thosd, agus 
thig a mach as, 

26 Agus an uair a reub an 
spiorad neòghlan e, agus a 
ghlaodh e le guth àrd, thàinig 
e mach as. 

27 Agus ghabh iad mòr- 
iongantas uile, ionnus gu'n 
robh iad a' cur na ceisde so 



2 hho. 



ra' chèile, ag radh, Ciod e 
so] Ciod e an teagasg nuadh 
so 1 oir le h-ùghdarras a ta e 
toirt orduigh eadhon do na 
spioradaibh neòghlan, agus 
tha iad ùmhal dha. 

28 Agus chaidh a chliù air 
ball a mach air teadh na tìre 
uile timchioU Ghalile. 

29 Agus gun dàil, air 
dhoibh dol a mach as an t- 
sionagog, chaidh iad a steach 
do thigh Shimoin agus Aind- 
reais, maiUe ri Seumas agus 
Eoin. 

30 Ach bha màthair-chèile 
Shimoin 'na luidhe ann am 
fiabhrus ; agus ghrad labhair 
lad ris uimpe. 

31 Agus thàinig esan agus 
thog e i, a' breith air làimh 
oirre ; agus air ball dh'f hàg 
am fiabhms i, agus fhritheil 
i dhoibh. 

32 Agus an uair a bha 'm 
feasgar ann, air do'n ghrèin 
dol fuidhe, thug iad d'a ionn- 
suidh iadsanuile abhaevslan, 
agus iadsan anns an robh 
deamhain. 

33 Agus bha 'm baile uile 
air a chminneachadh chum 
an domis. 

34 Agus leighis e mòran 
air an robh iomadh gnè euc- 
ail, agus thilg e mach mòran 
dheamhan, agus cha d'fhul- 
aing e do na deamhnaibh 
labhairt, airsongu'm b'aithne 
dhoibh e. 

35 Agus air dha èirigh sa' 
mhaduinn, fada roimh là, 
chaidh e mach, agus dh'imich 
e gu àite fàsail^, agus rinn e 
urriuigh an sin. 

36 Agus lean Simon, agus 
an dream a bha maille ris e. 



2 dlonìhair, naigneac/i. 

65 



37 Agus air 'fhaotainn 
doibh thubhairt iad ris, A ta 
gach uile neach gad'iarraidh. 

38 Agus thubhaii t esan riu, 
Rachamaid^ a dh'ionnsuidh 
nam bailtean eile làimh ruinn, 
chum gu'n searmonaich mi 
an sin mar an ceudna : oir is 
ann a chum na crìche so 
thàinig mise mach. 

39 Agus shearmonaich e 
'nan sionagogaibh air feadh 
Ghalile uile, agus thilg e 
mach na deamhain. 

40 Agus thàinig lobhar d'a 
ionnsuidh, a' guidhe air, agus 
a' hìbadh a ghlùin da, agus 
ag ràdh ris, iMa's àiU leat, 
tha thu comasach air mise a 
dheananih glan. 

41 Agus ghabh losa truas 
mòr dheth *, agus air sìneadh 
a mach a làimhe, bhean e ris, 
agus thubhairt e ris, Is àill 
leam ; bi-sa glan. 

42 Agus co luath as a labh- 
air e, air ball dh'fhalbh an 
luibhre^ uaith, agus rinneadh 
glan e. 

43 Agus thuge geur-ordugh 
dha, agu$ air ball chuir e zv^ 
falbh e ; 

44 Agus thubhairt e ris, 
Feuch nach innis thu bheag 
do neach air bith : ach imich, 
nochd thu fèin do'n t-sagart, 
agus tabhair mar ìobairt air 
son do ghlanaidh na nithe a 
dh'àithn Maois, mar fhianuis 
dhoibh. 

45 Agus air dhasan dol a 
mach, thòisich e air innseadh 
gu ro fhoUaiseach, agus air 
a' chiìis a sgaoileadh mu'n 
cuairt, air chor as nach feud- 
adh losa dol tuilleadh gu 
follaiseach a steach do'ii 



bhaile ; ach bha e mach ann 
an àitibh uaigneach : agus 
thàinig iad d'a ionnsuidh as 
gach àird. 

CAIB. II. 

1 I^ighis Ciiosd neach air an rohh 
atn pairilis : 14 ghairm e Mata o 
àite togail na cìse : l6 dh'ith e 
muille ri cìs-mhaoir agus ri 
peacaich: 18 ghabh e leith-sgetil 
a dhcisciobul air son nach robh 
iad a' trasyadh. 

\ GUS an dèigh làithean 
■^ àraidh, chaidh e a rìs a 
steach do Chapernaum ; agus 
chualas esan a bhi san tigh. 

2 Agus air ball chruinnich- 
eadh mòran an ceann a 
cheile, air chor as nach robh 
àit a chumadh xad, eadhon 
timchioU an doruis : agus 
labhair e am focal riu. 

3 Agus thàinig iad, a' toiit 
d'a ionnsuidh neach air an 
robh am pairilis, air a ghiùlan 
le ceathrar. 

4 Agus a chionn nacK b'- 
urrainn iad teachd am fagus 
da leis an t-sluagh, rùisg iad 
muUach an tighe anns an 
robh e : agus air dhoibh a 
tholladh, leig iad sìos an 
leabadh air aiyobh an iieach 
a bha tinn leis a' phairilis, 
'na luidhe. 

5 'Nuair chunnaic losa an 
creidimh-san, thubhairt e ris 
an neach air an robh am 
pairilis, A mhic, tha do pheac- 
anna ' air am maitheadh 
dhuit. 

6 Ach bha dream àraidh ^ 
do na sgrìobhaichibh 'nan 
suidhe au sin, agus iad a' 
reusonachadh'nan cridheach- 
aibh fèin, 

7 C'ar son a ta am fear so 
a' labhaiit toibheim mar so \ 
Cò dh'fheudas peacanna a 

I pheacnidh. 

66 



mhaitheadh ach Dia a 
mhàin ì 

8 Agus air ball, air aithn- 
eachadh do losa 'na spiorad 
fèin gu'n robh iadsan a' reus- 
onachadh mar sin annta fèin, 
thubhairt e riu, C'ar son a ta 
sibh a' reusonachadh nan 
nithe sin ann bhur cridheach- 
aibh ì 

9 Cò aca is usadh a ràdh 
ris an neach air am bheil am 
pairilis, Tha do pheacanna 
air am maitheadh dhuit, no 
a ràdh, Eirich, agus tog do 
leabhadh, agus imich ì 

10 Ach a chum gu'm bi 
fios agaibh gu bheil ùghdarras 
aig Mac an duine peacanna 
a mhaitheadh air thalamh, 
(tbubhairt e ris an f hear air 
an robh am pairilis,) 

11 A ta mi ag ràdh riut, 
Eirich, agus tog do leabadh, 
agus imich do d' thigh. 

12 Agus dh'èirich esan air 
ball, agais thog e an leabadh 
agus chaidh e mach 'nam 
fianuis uile, ionnus gu'n robh 
mòr-iongantas orrauile, agus 
gu'n do ghlòraich iad Uia, 
ag ràdh, Cha'n fhacasinne 
riamh a leithid so. 

13 Agus chaidh e mach a 
rìs ri taobh na mara ; agus 
thàinig an sluagh uile d'a 
ionnsuidh, agus theagaisg e 
iad. 

14 Agus ag dol seachad da, 
chunnaic e Lebhi muc Alph- 
euis 'na shuidhe aig àite 
togail na cise, agus thubh- 
airt e ris, Lean mise. Agus 
dh'èirich e, agus lean se e. 

15 Agus tharladh, 'nuair a 
shuidh losa chum bldh 'na 
Ihigh-san, gu'n do shuidh 
mòran chìs - mhaor agus 



aid. 



MAUC II. 



pheacach rnaille ri losa, agus 
r'a dheisciobluibh : oir bha 
mòran aun, agus lean iade. 

16 Ae:us an uair a chunn- 
aic na sKrìobhaichean agus 
na Phairisich esan ag itheadh 
maiUe ri cìs-mhacraibh agus 
ri peacachaibh, thubhairt iad 
r'a dheisciobhiibh, C'ar son 
a ta e ag itheadh agus ag òl 
maiUe ri cis-mhaoraibh agus • 
ri peacachaibh 1 I 

17 Agus an uair a chuala 1 
losaso, thubhairteriu, Cha'n ; 
'eil feum aca-san a ta slàn air ■ 
an lèigli, ach aca-san a ta | 
tinn : cha d' thàinig mise a ! 
ghaimi nam firean, ach nam 1 
peacach chum aithreachais. j 

18 Agus bu ghnàth le 
deisciobluibhEoin, agusnam 
Phairiseach a bhi trasgadh ^ ; 
agus thàinig iad, agus thubh- 
airt irtd ris, C'ar son a ta 
deisciobuil Eoin, agus nam 
Phairiseach ri trasgadh, agus 
nach 'eil do dheisciobuil-sa 
a' trasgadh. 

19 Agus thubhairt losa riu, 
Am bheil clann seòmair an 
fhir nuadh-phòsda comasach 
air trasgadh a dlieanamh, am 
feadh a bhitheas am fear 
uuadh-pòsda maille riu ^ ] am 
feadh a ta am fear nuadh- 
pòsda aca maille riu, cha'n 
f heud iad trasgadh a dhean- 
amh. 

20 Ach thig na làithean 
anns an toirear am fear nuadh- 
pòsda uatha ; agus an sin ni 
iad trasgadh sna làithibh 
sin. 

21 Agus cha'n 'eil duine 
sam bith adh'fhuaigheasmìr 
do eudach nuadh air sean 

. eudach ; no, ma dhyhuaigh- 



trosgadh. 2 ^■nam fnrhair. 
* leathar-hhvidealaihh . 

67 



eas, buinidh am mìr nuadh, 
a chuireadh g'a lìonadh suas, 
as an t-sean eudach, agus 
nUhear an reubadh ni's 
miosa. 

22 Agus cha chuir duine 
air bith fion ilr ann an seann 
searragaibh^; no brisidh am 
fion nuadh ua searragan, 
agus dùirtear am fion, agus 
caillear na searragaa : ach is 
còir fion nuadh a chur ann an 
searragaibh nuadha. 

23 Agus tharladh gu'n 
deachaidh e troimh* na h- 
achaibh arbhair air lù na 
sàbaid ; agus thòisich a 
dheisciobuil, ag imeachd 
dhoibh, ris na diasan arbhair 
a spìonadh. 

24 Agus thubhairt naPhair- 
isich ris, Feuch, c'ar son a 
ta iad a' deanamh an ni nach 
'eil ceaduichte air là na sàb- 
aid^ 

25 Agus thubhairtesan riu, 
]Sachdoleugh sibhse riamh 
ciod a rinn Daibhidh 'nuair 
a bha uireasbhuidh air, agus 
ocras air fèin agus orra-san a 
bha mallle ris \ 

26 Cionnus a chaidh e 
steach dò thigh Dhè ann an 
làithibh Abiatairanàrd-shag- 
airt, agus a dh'ith e aran na 
fianuis^ nach 'eil ceaduichte 
do neach air bith itheadh, 
ach do na sagartaibh, agus a 
thug e, mar an ceudna, do'n 
dream a bha maille ris \ 

27 Agus thuthaiit e riu, 
Dh'orduicheadh an t-sàbaid 
air son an duine, cha'n e an 
duine air son na sàbaid \ 

28 Air an aobhar sin, is 
Tighearna°3Iac an duine air 
an t-sàbaid fèin. 



CAIB. III. 

1 LeiyJds Criosd an duine aig an 
Tohh an làmh sheargia. 11 Chroìt^ 
uich e na spiorada neò-ghlan ; 
13 agus thngh e dà abstol deitg. 
22 Dhearbh e aingidheachd an t- 
sluaigh a hha '/7 ràdh giCn robh e 
a' tilgeadh dheamhan a mach le 
Beelsebìib. 

\ GUS chaidh e rìs a steach 
do'n t-sionagog ; agus bha 
an sin duine aig an robh 
làmh sheargta. 

2 Agus rinn iad faire air, a 
dh'f heuchainn an leighiseadh 
se e air là na sàbaid, chum 
gu'm biodh cùis-dhitidh aca 
'na aghaidhi. 

3 Agus thubhairt e ris an 
duine aig an robh an làmh 
sheargta, Eirich sa' mheadh- 
on. 

4 Agusthubhairte riu, Am 
bheil e ceaduichte maith a 
dheanamh air làithibh na 
sàbaid, no olc ? anam a 
thèarnadh, no a sgrios ? ach 
dh'f han iadsan 'nan tosd. 

5 Agus an uair a dh'amh- 
airc e mu'n cuairt orra le 
feirg^, air dha bhi doilich air 
son cruais an cridhe, thubh- 
aii-t e ris an duine, Sìn a mach 
do làmh. Agus shìn'e mach 
i : agus rinneadh slàh i mar 
an làraìi eile. 

6 Agus chaidh na Phairis- 
ich a mach, agus ghabh iad 
comhairle air ball maille ri 
luchd-leanmhuinn Heroid'na 
aghaidh-san, cionnus a dh'- 
f heudadh iad a sgrios ^. 

7 Ach chaidh losa maille 
r'a dheisciobluibh aleth chum 
na mara : agus leau sluagh 
mòr e o Ghalile, agus o lu- 
dea, 

8 Agus lerusalem, agus 
o Idumea, agus thaobh 
thall lordain ; agus iadsan a 



^dha. 



2 dìomb. 



bha timchioU Thiruis agus 
Shidoin, thàinig cuideachd 
mhòr dhiubh d'a ionnsuidh, 
'nuair a chual iad cia mòr na 
nithe a rinne. 

9 Agus thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, long bheag a 
bhi feitheamh air, air son an 
t-sluaigh, chum nach dòmh- 
luicheadh iad e : 

10 Oir leighis e mòran ; 
ionnus gu'n do dhlùth-theann 
iad ris, _a mheud 's air an 
robh phìighean, chum gu'm 
beanadh iad ris. 

11 Agus na spiorada 
neòghlan, an uair achunnaic 
iad e, shleuchd iad da, agus 
ghlaodh iad, ag ràdh, Is tusa 
Mac Dhè. 

12 Agus thug e sparradh 
teann * dhoibh nach deanadh 
iad aithnichte e. 

13 Agus chaidh e suas gu 
beinn, agus ghairm e iadsan 
a b'àill leis : agus thàinig iad 
d'a ionnsuidh. 

14 Agus dh'orduich e dà 
fhear dheug, chum gu'm 
biodh iad maille ris, agus 
gu'n cuireadh e mach iad a 
shearmonachadh ; 

15 Agus gu'm biodh aca 
cumhachd a leigheas eu- 
slainte, agus a thilgeadh a 
mach dheamhan. 

16 Agus air Simon thug 
e Peadar mar cho-ainm : 

17 Agus Seumas mac She- 
bede, agus Eoin bràthair 
Sheumais, (agus orra-san 
thug e Boanerges mar cho- 
ainm, is e sin ri ràdh, Clann 
na tairneanaich,) 

18 Agus Aindreas, agus 
Philip, agus Bartolomeus, 
agus Mata, agus Tomas, agus 
Seumas mac Alpheuis, ag-us 

3 mhilleadh. *gciir-àilhne. 



MARC IV. 



Tadeus, agus Simon an 
Canaanach, 

19 Agus lueias Iscariot, an 
neach sin a bhrath e : agus 
chaidh iad do thigh. 

20 Agus chruinnicheadh 
an sluaglì a rìs, ionnus nach 
robh e'n comas doibh uiread 
as aran itheadh. 

21 Agus an uair a chual a 
chairdean so, thàinig iad a 
mach a bhreith air : oir thubh- 
airt iad, Tha e air mhi-chèill. 

22 Agus thubhairt na 
sgrìobhaichean a thàinig a 
nuas lerusalem, A taBeel- 
sebub aige, agus is ann troimh 
phrionnsa nan deamhan a ta 
e tilgeadh a mach dheamh- 
an. 

23 Agus ghairm e iad d'a 
ionnsuidh, agus thubhairt e 
riu ann an cosamhlachdaibh, 
Cionnus a dh'fheudas Satan 
Satan a thilgeadh a mach ? 

24 Agusmabhitheasrìogh- 
achd roinnte 'na h-aghaidh 
fèin, cha'n urrainn an rìogh- 
achd sin seasamh. 

25 Agus ma bhitheas tigh 
air a roinn 'na aghaidh fèin, 
cha'n urrainn an tigh sin 
seasamh. 

26 Agus ma dh'èireasSatan 
'na aghaidh fein, agus gu'm 
bi e roinnte, cha'n urrainn 
e seasamh, ach a ta crìoch 
aige. 

27 Cha'n urrainn neach 
air bith dol a steach do thigh 
duine làidir, agus 'airneis a 
thogail leis, m.ur ceangail 
e 'n duine làidir an toiseach ; 
agus an sin creachaidh e a 
thigh. 

28 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Gu maithear na 
h-uile pheacanna do chloina 



• daìnnaidh. hrcilheanaì 



nan daoine, agus gacu xolbh- 
eum a labhras iad. 

29 Acli ge b'e labhras 
toibheum an aghaidh anSpior- 
aid Naoimh, cha'n fhaigh e 
maitheanas a chaoidh, ach 
a ta e an cunnart peanais * 
shiorruidh ; 

30 Air son gu'n dubhairt 
iad, Tha spiorad neòghlan 
aige. 

31 An sin thàinig a bhràith- 
rean agus a mhàthair, agus 
air dhoibh seasamh a muigh, 
chuir iad fios d'a ionnsuidh, 
a' gairm air. 

32 Agusbha 'n sluagh 'nan 
suidhe m'a thimchioll ; agus 
thubhairt iad ris, Feuch, a ta 
do mhàthair agus do bhràith- 
rean a muigh ga d' iarraidh. 

33 Agus fhreagair e iad, 
ag ràdh, Cò i mo mhàthair, 
no mo bhràithrean ? 

34 Agus sheall e mu'n 
cuairt orra-san a bha 'nan 
suidhe m'a thimchioll, agus 
thubhairt e, Feuch mo mhàth- 
air agus mo bhràithrean. 

35 Oir ge b'e neach a ni 
toil Dè, is esan mo bhràthair, 
agus mo phiuthair, agus mo 
mhàthair. 

CAIB. IV. 

1 Cosamhlachd an t-sìoladair, agus 
a bhrìgh. 21 Is còir dhuinn solus 
ar n-eòlais a phàirteachadh ri 
muiìintir eile. 26 Cosamhlachd 
an t-sìl a ta fàs an uaignidheas, 
30 agiL'i a' ghrùinne mhustaird. 
39 Chiùinich Crio&d onfha na 
fairge. 

\ GUS thòisich e air teagasg 
a rìs làimh ris a' mhuir ; 
agus chruinnicheadh sluagh 
nriòr d'a ionnsuidh, ionnus 
gu'n deachaidh e steach do 
luing, agus gu'n do shuidh e 
air a' mhuir , agus bha'n 
sluagh uile ri taobh na mara 
air tìr. 



2 Agus theagaisg e dhoibh 
mòran do nithil)h ann an cos- 
amhlachdaibh, agus thubh- 
airt e riu 'na theagasg, 

3 Eisdibh ; Feuch, chaidh 
fear-cuir ' a mach a chur sU : 

4 Agus tharladh 'nuair 
chuir e an siol, gu'n do thuit 
cuid deth ri taobh an rath- 
aid, agus thrdnig eunlaith an 
athair, agus dh'ith iad suas e. 

5 Agus thuit cuid eile dheth 
air fearann creagach, far nach 
robh mòr thalamh aige ; agus 
air ball dh'fhàs e suas, do 
bhrìgh nach robh doimhne 
talmhainn aige : 

6 Ach air do'n ghrèin èirigh , 
loisgeadh e ; agus a chionn 
nach robh freuudi ^ aige, 
shearg e as. 

7 Agus thuit cuid eile am 
measg droighinn, agus dh'- 
fhàs androighionn suas, agus 
thachd se e, agus cha d'thug 
e toradh uaith. 

8 Agus thuit cuid eile air 
talamh maith^, agus thug e 
toradh uaith a' fùs suas agus 
a' meudachadh ; agus thug e 
mach, cuid a dheich thar 
fhichead uiread, agus cuid 
a thri fichead uiread, agus 
cuid a cheud uiread 's a 
chuireadh. 

9 Agus thubhairt e riu, An 
ti aig am bheil cluasa chum 
èisdeachd, èisdeadh e. 

10 Agus an uair a bha e 
'na aonar, dh'fhiosraich iad- 
san, a bha mu'n cuairt da"*, 
maille ris an dà Ihear dheug, 
an cosamhlachd deth. 

11 Agus thubhairt e riu, 
Dhuibhse thugadh eòlas a 
ghabhail air nithibh dìomhair 
rìoghacìid Dhè : acli dhoibh- 
san a ta an leth muigh nìthear 



gach nl an cosamhlachd- 
aibh : 

12 Chum as ag faicinn 
doibh gu'm faic iad, agus 
nach aithnich iad, agus ag 
cluinntinn doibh gu'n cluinn 
iad, agus nach tuig iad ; air 
eagal àm air bith gu'm pill- 
eadh iad, agus gu'm biodh 
am peacanna air am maith- 
eadh dhoibh. 

13 Agus thubhairt e riu, 
Nach aithne dhuibh an cos- 
amhlachd so ? agus cionnus 
ma ta a thuigeas sibh gach 
uile chosamhlachd ? 

14 Tha 'm fear-cuir a' cur 
an fhocail. 

15 Agus is iad so iadsan ri 
taobh an rathaid, anns an 
cuirear am focal, an dèigh 
dhoibh a chluinntinn, air ball 
a ta Satan a' teachd, agus a' 
togail leis an f hocail, a shiol- 
chuireadh 'nan cridheach- 
aibh. 

16 Agus is iad so iadsan 
mar an ceudna a chuireadh 
air fearann creagach ; muinn- 
tir, an uair a chluinneas iad 
am focal, a ghabhas e air ball 
le gairdeachas : 

17 Agus cha'n 'eil freumh 
aca annta fèin, ach mairidh 
iad rè sealain ; 'na dhèigh 
sin, 'nuair a dh'èireas amh- 
ghar^ no geur-leanmhuinn air 
son an f hocail, air ball a ta 
iad a' gabhail oilbheim. 

18 Agus is iad so iadsan 
a chuireadh am measg an 
droighinn, an dream a dh'- 
èisdeas ris an f hocal ; 

19 Agus a ta ro-chìir;im 
an t-saoghail so, agus meall- 
taireachd saoibhreis, agus 
anamianna nithe eile teachd 
a steach, agus a' tachdadh 



1 fioladaÌT. 



•ifreumhach. 
70 



x}hcch<n 



lohLnd. 



MARC IV. 



an f hocail, agus nìthear neo- 
thorach e. 

20 Agus is iad so iadsan a 
chuire idh ann an talamh 
maith ; an dieam achluinneas 
am focal, agus a ghabhas e, 
agus a bheir a mach toradh, 
cuid a dheich thar fhichead 
uiread, cuid a thri fichead 
uiread, agus cuid a cheud 
uiread as a chuireadh. 

21 Agus thubhairt e riu, 
An toirear coinneal chum 
gu'n cuirear i fuidh bheui 
soithich, no fuidh leabaidh ? 
nach ann a chum a cur ann 
an coinMleir] 

22 Oir cha'n 'eil ni air bith 
foluichte, nach foillsichear ; 
agus cha robh ni air bith au 
cleith', nach tig am follais-. 

23 3Ia tha cluasa clmm 
èis leachd aig neach air bith, 
èisdeadh e. 

24 Agus thubhairt e riu, 
ThugHÌbh fa'near ciod a 
chluinneas sibh : leis an 
tomhas a thomhaiseas sibh, 
tomhaisear dhuibh fein ; agus 
bheirear tuilleadh dhuibh-sa 
ta 'g èisdeachd. 

25 Oir ge b'e neach aig 
am bheil, bheirear dha: agus 
ge b'e neach aig nach 'eil, 
bheirear uaith an ni sin fein 
a ta aige. 

26 Agus thubhairt e, Is 
amhuil rioghachd Dhè, mar 
gu'n cuireadh duine sìol anns 
an talumh. 

27 Agus gu'n coidleadh e, 
agus gu'n èireadh e a dh'- 
oi:ihche agus a lù, agus gu'n 
gineadh an sìol, agus gu'm 
fàsadh e suas, uir dòigh nach 
f hios da. 



28 Oir bheir an talamh a 
mach toradh uaith fèin, air 
tùs am fochann, a rìs an liias, 
an dèigh sin an làn arbhar 
anns an dèis. 

29 Ach an uair a ta 'n tor- 
adh abaich, air ball cuiridh e 
an corran ann, a chionn gu 
bheil am fogharadh air teachd. 

30 Agus thubhairt e, Ciod 
an ni ri 'n samhluich sinn 
rìoghachd Dhè ? no ciod e an 
cosamhlachd leis an coimh- 
meas sinn i^l 

31 Is cosmhuil ì ri gràinne 
mustaird, ni, 'nuair a chuirear 
san talamh e, a's lugha do 
na h-uile phòraibh a ta air 
thalamh. 

32 Ach an dèigh a chur, 
fàsaidh e suas, agus cinnidh 
e ni's mò na luibh sam bith 
eile, agus fàsaidh geugan 
mòra air; ionnus gu'm feud 
eunlaith an athair nid a 
dheanamh fuidh a sgàile. 

33 Agus le iomadh d'a 
leithidibli sin do chosamh- 
lachdaibh labhair e am focal 
riu, a rèir mar a b'uiTainn 
iad a chluinntinn. 

34 Ach gun chosamhlachd 
cha do labhair e riu : Agus 
mhìnich e na h-uile nithe d'a 
dheisciobluibh fèin air leth. 

35 Agus thubhairt a riu air 
an là sin fein, air teachd do'n 
fheasgar, Rachamaid thairis 
do'n taobh eile. 

36 Agus an uair a sgaoil 
iad an coimhlhional, thug iad 
leo esan anns au luing mar a 
bha e ; agus bha longa beaga 
eile maille ris-' mar an ceudna. 

37 Agus dh'èirich doinioun* 
mhòr ghaoithe, agus leum na 



* an coihhearta r 
aich sinìi i/ 

4 'na fhochatr. 



i coibheart- 



MARC V. 



tonnaii a steach do'n luing, 
air chor as gu'n robh i nis 
làn. 

38 Agus bha esan ann an 
deireadh na hiinge, 'na chodal 
air cluasaig*: agus dhùisg 
iad e, agus thubhairt iad ris, 
A mhaighstir, nach 'eil suim 
agad gu'n caiUear sinn? 

39 Agus dh'èirich e, agus 
chronuich è a' ghaoth, agus 
thubhairt e ris an fhairge, 
Tosd, bi sàmhach. An sin 
luidh a' ghaoth, agus bha 
fèath^ mòr ann. 

40 Agus thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh co eagalach ì 
cionnus nach 'eil creidimh 
agaibh. 

41 Agus ghabh iad eagal 
ro mhòr, agus thubhairt iad 
r'a chèile, Ciod e an duine 
so, gu bheil a' ghaoth, agus 
an fhairge fèiu umhal da ! 

CAIB. V. 

1 Air do Chriosd na deamhaiìi a 
chuT a mach as an duine anns an 
rohh legion diuhh, 13 chaidh iad a 
stigh anns navwcaibh. 23 Leighis 
e à" hhean air an rohh dòrtadh 
fola, 35 agia thog e o ìia tnarhh- 
aihh nighean lairuis. 

\ GUS thàinig iad gu taobh 
-^ eile na mara, gu dùthaich 
nan Gadarach. 

2 Agus an uair a chaidh e 
mach as an luing, air ball 
thachair air as na h-àitibh- 
adhlaic, duine anns an robh 
spiorad neòghlan, 

3 Aig an robh a chòmh- 
nuidh sna h-àitibh-adhlaic ; 
agus cha b'urrainn neach air 
bith a cheangal, eadhon le 
slabhraidhibh : 

4 Oir chaidh a cheangal 
gu tric le geimhlibh agus le 
slabhraidhibh, agus tharruing 
e na slabhraidhean as a cheile. 



agus mhìn-bhris e na geimh- 
lean : Agus cha b'urrainn 
duine sam bith a cheannsach- 
adh. 

5 Agus bha e ghnàth, a 
là agus a dh'oidhche, sna 
beanntaibh, agus sna h-ion- 
adaibh-adhlaic, a' glaodhaich 
agus 'ga ghearradh fèin le 
clachaibh. 

6 Ach an uair a chunnaic 
e losa fada uaith, ruith e agus 
shleuchd e dha, 

7 Agus ghlaodh e le guth 
mòr, agus thubhairt e, Ciod 
mo ghnothuch-sa riut, losa, 
a Mhic an Dè a's ro àirde 1 
tha mi a' cur ort à h-uchd 
Dè, gun mo phianadh. 

8 (Oir thubhairteris,Thig 
a mach as an duine, a spioraid 
neò-ghloin.) 

9 Agus dh'fhiosraich e 
dheth, Ciod is ainm dhuitl 
Agus f hreagair esan, ag ràdh, 
Legion is ainm dhomh : oir a 
ta siun mùran ann. 

10 Agus ghuidh e gu ro 
gheur air, gun e g'an cur a 
mach as an dùthaich sin. 

11 Agus bha Ireud mòr 
mhuc an sin, ag ionaltradh 
am fagus do'n bheinn'^. 

12 Agus ghuidh na deamh- 
ain uile air, ag ràdh, Cuir 
sinne dh'ionnsuidh nam muc, 
chum gu'n rachamaid a steach 
annta. 

13 Agus air ball thug losa 
cead doibh ; agus air dol a 
mach do na spioradaibh 
neòghlan, chaidh iad a stigh 
anns na mucaibh, agus ruith 
au treud sios gu dian le àite 
cas do'n f hairge, (bha iad mu 
thimchioll dà mhìle,) agus 
thachdadh iad san fhairge. 

14 Agns theich iadsan a 



MARC V. 



bha 'g ionaltradh nam muc, 
agus dh'innis iad sin, araon 
anns a' bhaile, agus anns an 
tìr. Agus chaidh iad a mach 
a dh'f haicinn ciod e an ni ud 
a thachair. 

15 Agus thàinig iad chum 
losa, agus chunnaic iad an ti 
anns an robh an deamhan, 
agus aig an robh an legion, 
'na shuidhe, agus 'eudach 
uime, agiis a chiall aige ; agus 
ghabh iad eagal. 

16 Agus dh'innis iadsan a 
chunnaic e dhoibh, cionnus 
a thachair do'n ti anns an 
robh an deamhan, agus mu 
thimchioU nam muc. 

17 Agus thòisich iad ri 
guidhe air imeachd a mach 
as an criochaibh. 

18 Agus air dha dol a stigh 
san luing, ghuidh an ti anns 
an robh an deamhan air, gu'm 
feudadh e bhi maiUe ris. 

19 Gidheadh cha do leig 
losa leis, ach thubhairt e ris, 
Imich dhachaidh dh'ionii- 
suiilh do mhuinntir, agus 
innis dhoibh meud nan nithe 
a rinn an Tighearna dhuit, 
agus gu'n d'rinn e tròcair ort. 

20 Agus dh'imich esan, a- 
gus thòisich e ri chur an cèill 
ann an Decapolis meud nan 
nithe a rinn losa dha : agus 
ghabh iad iongantas uile. 

21 Agus 'nuair a chaidh 
losa a rìs thairis anns an 
luingdo'ntaobheile, chruinn- 
icheadh sluagh mòr d'a ionn- 
suidh ; agus bha e làimh ris 
a' mhuir. 

22 Agus, feuch, thàinig 
aon do uachdaranaibh nan 
sionagog, d'am b'ainmlairas ; 
agus an uair a chunnaic e 
esan, leig se e fèin sìos aig a 
chosaibh. 

23 Agus ghuìdh e gu dùr- 

73 



aclidach air, ag ràdh, A ta 
mo nighean bheag ann an 
cunnart grad bhàis ; thig, tha 
mi a guidhe ort, agus leag 
do làmhan oirre chum gu'n 
shìnuichear i, agus mairidh i 
beò. 

24 Agus dh'imich losa 
maille ris ; agus lean sluagh 
mòr e, agus dhòmhluich iad e. 

25 Agus bha bean àraidh 
an siìi, air an robh dòrtadh 
fola rè dha bhhadhna dheug, 

26 Agus dh'fhulaing i 
mòran o iomadh lèigh, agus 
chaith i na bha aice, agus cha 
b'f heairrd i bheag e, ach gu'm 
bu mhiosd; 

27 'Nuair a chual i iom- 
radh air losa, thàinig i am 
measg an t-sluaigh o chùl- 
aobh, agus bhean i r'a eud* 
ach : 

28 Oir thubhairt i, Ma dh' - 
fheudas mi beantuinn ach 
r'a eudach, slànuichear mi. 

29 Agus air ball thiorm- 
aicheadh tobar a fola; agus 
dh'aithnich i air a corp fèin, 
gu'n do leighiseadh i o'n 
phlàigh sin. 

30 Agus dh'aithnich losa 
air ball ann fèin gu'n deach- 
aidh cumhachd a mach as, 
agus air dha tionndadh san 
t-sluagh, thubhairt e, Cò a 
bhean ri m' eudach 1 

31 Agus thubhairt a dheis- 
ciobuil ris, A ta thu faicinn 
gu bheil an shiagh ga d' 
dhòmhlachadh, agus an abair 
thu, Cò a bhean rium 1 

32 Agus dh'amhairc e 
mu'n cuairt g'a faicinn-sa a 
rinn so. 

33 Ach air do'n mhnaoi 
bhi fo eagal agus air chrith, 
air aithneachadh an ni a 
rinneadh innte, thàinig i, a- 
gus leig si i fèin sìos 'na làth- 



MAPvC VI. 



air, agus dh'innis i an f hìrinn 

uile dha. 

34 Agus thubhairt e rithe, 
A nighean, shlànuich do 
chreidimh thu ; imich an sith, 
agus bi slàn o d' phlàigh. 

35 Am feadh a bha e 
fathast a' labhairt, thàinig 
dreain o thigh uachdarain na 
sionagoig, ag ràdh, Fhuair do 
nighean bàs ; c'ar son a 
chuireadh tu tuilleadh dragha 
air a' mhaighstirl 

36 Cò luath is a chual losa 
an còmhradh so a labhradh, 
thubhairt e ri uachdaran na 
sionagoig, Na biodh eagal ort, 
a mhàin creid. 

37 Agus cha d'fhulaing e 
do neach air bith a leantuinn, 
ach Peadar, agus Seumas, a- 
gus Eoin bràthair Sheumais. 

38 Agus thàinig e gu tigh 
uachdarain nasionagoig, agus 
chunnaic e an iomairt ^ agus 
iadsan a bha gul, agus a' 
caoineadh gu mòr. 

39 Agus 'nuair thàinig e a 
steach, thubhairt e riu, C'ar 
son a ta sibh ris an iomairt 
so, agus ri bròn ! cha'n 'eil 
an nigheanag"-^ marbh, ach 'na 
codal. 

40 Agus rinn iadsan gàire 
fanoid air ^ : ach air dhasan 
an cur uile mach, thug e leis 
athair agus màthair na nigh- 
inn, agus iadsan a bha maille 
ris, agus chaidh e steach far 
an robh an nigheanag 'na 
luidhe. 

41 Agus rug e air an nigh- 
eanaig air hiimh, agus thubh- 
airt e rithe, Talitha-cumi ; 's 
e sin, air eadar-mhineachadh, 
A chailln, (a ta mise ag ràdh 
riut,) èirich. 



42 Agus air ball dh'èirich 
an nigheanag, agus dh'imich 
i ; oir bha i dà bhliadhna 
dheug a dh\iois: agus ghabh 
iad iongantas anabarrach. 

43 Agus thug e ordugh 
teann doibh, nach faigheadh 
duine air bith fios air so ; agus 
dh'àithn e caileigin a thoirt di 
r'a itheadh. 

CAIB. VI. 

1 Rinneadh (ùir air Criosd le 
muinntir a dhìithcha. 7 Thug e 
cumhachd don dà jhear dheug os 
ceann apiorada neòyhlan. 14 lom- 
adh barail mu Chriosd. 16 Chnir- 
eadh an ceann do Eoin Baiste. 

A GUS chaidh e mach as a 
■^ sin, agus thàinig e d'a 
dhijthaich fèin ; agus lean a 
dheisciobuil e. 

2 Agus an uair a thàinig 
an t-sàbaid, thòisich e air 
teagasg anns an t-sionagog : 
agus air do mhòran a chluinn- 
tinn, ghabh iad iongantas, ag 
ràdh, Cia uaith a ta na nithe 
sin aig an fhear soì Agus 
ciod e an gliocas so thugadh 
dha, gu bheil a leithid so do 
f heartaibh air an deanamh le 
a làmhaibh-san'? 

3 Nach e so an saor mac 
Mhuire, bràthair Sheumais, 
agus loseis, agus ludais, agus 
Shimoin'? Agus nach 'eil a 
pheathraiche an so maille 
ruinn'? Agus fhuair iad oil- 
bheum ann "*. 

4 Ach thubhairt losa riu, 
Cha'n 'eil fàidh gun urram, 
ach 'na dhùthaich fèin, agus 
am measg a chàirdean, agus 
'na thigh fèin. 

5 Agus cha robh e 'n 
comas da mìorbhuil air bith 
a dheanamh an sin, saor o 
gu'n do chuir e a làmhan air 

^ gàire fochaid ris. 
* ghabh iad oilbheum ris. 



MARC VI. 



beagan do mhuinntir a bha 
tinn, agus gu'n do leighis e 
iad. 

6 Agus bha iongantas air, 
air son am mi -chreidimh. 
Agus chaidli e timchioll nam 
bailtean, a' teagasg. 

7 Agus ghairm e d'a ionn- 
suìdh an dù f hear dheug, agus 
thòisich e air an cur a mach 
dithis agus dithis ; agus thug 
e dhoibh cumhachd air spior- 
adaibh neòghlan : 

8 Agus dh'àithn e dhoibh 
gun ni air bith thoirt leo air 
son na slighe, ach lorg a 
mhàin ; gun mhàla, gun aran, 
gun airgiod 'nan sporan ; 

9 Ach bonn-bhròga^ bhi 
air an cosaibh, agus gun dà 
chòta bhi umpa. 

10 Agus thubhairt e riu, 
Ge b'e ionad air bith anns 
an tèid sibh a sleach do thigh, 
an sin fanaibh gus am falbh 
sibh as an àite sin. 

11 Agus cò air bith iad 
nach gabh ribh, agus nach 
èisd ribh, air dhuibh imeachd 
as an àite sin, crathaibh an 
duslach a bhitheas fo 'ur 
cosaibh, mar fhianuis 'nan 
aghaidh. Gu deimliin a ta 
mi ag ràdh ribh, Gur so-iom- 
chaire^ a bhitheas e do Sho- 
dom agus do Ghomorah ann 
an là a' bhreitheanais, na 
do'n bhaile sin. 

12 Agus chaidh iad a mach, 
agus shearmonaich iad gu'n 
deanadh daoine aithreachas. 

13 Agus thilg iad a mach 
mòran dheamhan, agus dh'- 
ung iad le h-oladh mòran a 
bha tinn, agus leighis siad 
iad. 

14 Agus chual Herod an 
righ uìrììe, (oir chaidh 'ainm 



75 



w-fhidaing. 



am follais;) agus thubhairt 
e, A ta Eoin Baiste air eirigh 
o na marbhaibh, agus uime 
sin a ta feartan air an oib- 
reachadh leis. 

15 Thubhairt cuid eile, Gur 
e Elias a t'ann. Agus thubh- 
airt cuid eile, Gur faidh a 
t'ann, no mar aon do na 
fàidhibh. 

16 Ach an uair a chual 
Herod so, thubhairt e, Is e 
Eoin d'an do chuir mise an 
ceann, a th'ami ; dh'èirich e 
o na marbhaibh. 

17 Oir chuir Herod fèin a 
mach agus ghlac e Eoin, agus 
cheangail e ann am prìosan 
e, air son Herodiais bean 
phòsda Philip, a bhràthar 
fèin, do bhrìgh gu'n do phòs 
e i. 

18 Oir thubhairt Eoin ri 
Ilerod, Cha'n 'eileceaduichte 
dhuit bean do bhràthar a bhi 
agad. 

19 Uime sin bha diom* 
mòr aig Herodias ris, agus bu 
mhiann leatha a chur gu bàs ; 
ach cha b'urrainn i. 

20 Oir bha eagal Eoin air 
Herod, air dha fios a bhi aige 
gu'm bu duine ceart agus 
naomh e, agus thug e fa'near'' 
e ; agus 'nuair a chual se e, 
rinn e mòran do nithibh air a 
chomhairle, agus dh'èisd e ris 
gu toileach. 

21 Agus air teachd do là 
iomchuidh, rinn Herod, air 
co-ainm an là an d'rugadh e, 
suipeir d'a uaislibh, agus d'a 
àrd-cheannardaibh, a^us do 
mhaithibh Ghalile : 

22 Agus an uair a chaidh 
nighean Ilerodiais so steach, 
agus a rinn i dannsa, thaitinn 
i ri Ilerod agus riu-san a 



3 diomh. 



4 choimhid Si 



MARC VI. 



shuidh maille ris, agus thubh- 
airt an righ ris a' chailin, larr 
ormsa ge b'e ni is àiU leat, 
agus bheir mi dhuit e. 

23 Agus thug e mionnan 
di, Ge b'e ni a dh'iarras tu 
orm, bheir mi dhuit e, gu leth 
mo rìoghachd. 

24 Agus an uair a chaidh 
i mach thubhairt i r'a màth- 
air, Ciod a dh'iarras mi 1 A- 
gus thubhairt ise, Ceann Eoin 
Bhaiste. 

25 Agus chaidh i air ball 
le cabhaig a steach a dh'ionn- 
suidh an righ, agus dh'iarr i, 
ag ràdh, Is àill leam gu'n 
tugadh tu dhomh, gun dàil, 
ceann Eoin Bhaiste air mèis. 

26 Agus bha 'n righ ro 
dhoilich ; gidheadh air son a 
mhionnan, agus an dream a 
bha 'nan suidhe maille ris, 
cha robh toil aige a diultadh. 

27 Agus air ball, chuir an 
righ amach fear-millidh, agus 
dh'àithn e a cheann a thoirt 
a steach : agus dh'imich esan 
agus thug e an ceann deth 
anns a' phrìosan ■ 

28 Agus thug e a cheann 
leis air mèis, agus thug e do'n 
chailin ' e : agns thug an 
cailin d'a màthair e. 

29 Agus an uair a chual a 
dheisciobuil sin, thàinig iad 
agus thog iad a chorp, agus 
chuir iad ann an uaigh e. 

30 Agus chruinnicheadh na 
h-Abstoil chum losa, agus 
dh'innis iad da na h - uile 
nithe, araon gach ni a rinn 
iad, agus gach ni a theagaisg 
iad. 

31 Agus thubhairt e riu, 
Thigibh - sa air leth do àit 
uaigneach, agus gabhaibh 
fois car tamuill bhig : Oir 

1 ghihagaich, nhmaìg. 

76 



bha mòran a' teachd agus a' 
dol. agus cha robh ùine aca 
uiread as biadh itheadh. 

32 Agus chaidh iad gu àite 
fàsail ann an luing air leth. 

33 Agus chunnaic an sluagh 
iadsan a' falbh, agus dh'aith- 
nich mòran e, agus ruith iad 
d'an cois as na bailtibh uile 
an sin, agus bha iad rompa, 
agus chruinnicheadh iad d'a 
ionnsuidh. 

34 Agus an uair a chaidh 
losa mach, chunnaic e sluagh 
mòr, agus ghabh e truas mòr 
dhiubh, a chionn gu'n robh 
iad mar chaoraich gun 
bhuachaill aca : agus thòisich 
e air mòran do nithibh a 
theagasg dhoibh. 

35 Agus an uair a bha nis 
mòran do'n hì air dol seach- 
ad^, thàinig a dheisciobuil 
d'a ionnsuidh, ag ràdh, A ta 
'n t-àite so fàs, agus a ta 
nis mòran do'n là air dol 
thairis : 

36 Leig air falbh iad, chum 
gu tèid iad do'n tìr mu'n 
cuairt, agus do na bailtibh, 
agus gu ceannaich iad biadh 
dhoibh fèin : oir cha'n 'eil ni 
air bith aca r'a itheadh. 

37 Ach fhreagair esan, a- 
gus thubhairte riu,Thugaibh- 
sa dhoibh r'a itheadh. Agu3 
thubhairt iadsan ris, An tèid 
sinn agus an ceannaich sinn 
luach dhà cheud peghinn a 
dh'aran, chum gu tugamaid 
dhoibh ni r'a itheadh ì 

38 Ach thubhairt esan nu, 
Cia lion builinn ■' a ta agaibh ? 
rachaibh agus faicibh. Agus 
air faotainn fìos doibh, thubh- 
airt iad, Cùig, agus dà iasg. 

39 Agus dh'àithn e dhoibh 
a thoirt orra uile suidhe sìos 



MARC Vll. 



'nan cuideachdaibh air an 
fheur u;iine. 

40 Agus shuidh iad sìos 
'nan buidhnibh fa leth, 'nan 
ceudaibh, agus 'nan leth- 
cheudaibh. 

41 Agus air dha na cijig 
builinnean agus an dà iasg a 
ghabhail, agus amhaic suas 
gu nèamh, bheannaich, agus 
bhris e na builinnean, agus 
thug e d'a dheisciobluibh 
iaii, chum gu'n cuiieadh iad 
rompa iad ; agus roinn e an 
dà iasg orra uile. 

42 Agus dh'ith iad uile, 
agus shàsuicheadh iad. 

43Agusthog iad dàchliabh 
dheug làn do'n bhiadh bhriste, 
agus do na h-iasgaibh. 

44 Agus b'iad an dream a 
dh'ith do na builinnibh cùig 
mìle fear. 

45 Agus air ball cho-èign- 
ìch e a dheisciobuil gu dol 
anns an luing, agus dol 
roimhe dh ' ionnsuidh na 
taoibh thall gu Betsaida, gus 
an cuireadh e an sluagh air 
falbh. 

46 Agus an uair a chuir e 
aìr falbh iad, chaidh e gu 
beinn a dheanamh urnuigh. 

47 Agus an uair a bha an 
t-anmoch ann, bha au long 
am meadhon na mara, agus 
esan 'na aonar air tìr. 

48 Agus chunnaiceiadsan 
air am pianadh ag iomramh ; 
oir bha a' ghaoth 'nan agh- 
aidh ; agus thìiinig e d'an 
ionnsuidh mu thimchioll na 
ceathramh fairedo'noidhche, 
ag imeachd air a' mhuir, agus 
b'àiU leis dol seachad oirre. 

49 Ach an uair a chnnnaic 
ladsan e ag imeachd air a' 
mhuir, shaoil iad gu'm bu 
tannasg a bh'ann ; agus 
ghlaodh iad. 

77 



50 (Oir chunnaic iad uile 
e, agus bha iad fo bliuaireas : ) 
Agus air ball labhair e riu, 
agus thubhairt e riu, Biodh 
misneach mhaith agailjh ; is 
mise ta ann, na biodh eagal 
oirbh. 

51 Agus chaidh e suas d'an 
ionnsuidh do'n luing ; agus 
luidh a' ghaoth : agus bha 
uamhas mòr thar tomhas orra, 
agus ghabh iad iongantas. 

52 Oir cha d' thug iad fa'- 
near mìoi-bhuiL nam builinn- 
ean ; oir bha'n cridhe air a 
chruadhachadh. 

53 Agus an uair a chaidh 
iad thairis, thàinig iad gn 
talamh Ghenesaret, agus 
tharruing iad gu tir. 

54 Agus an uair a thàinig 
iad a mach as an luing, air 
ball dh'aithnich iad e. 

55 Agus ruith iad air feadh 
na tìre sin uile mu'n cuairt, 
agus thòisich iad air an 
dream a bha tinn a ghiùlan 
mu'n cuairt air leabaichibh, 
ge b'e àit an cual iad esan a 
bhi. 

56 Agus ge b'e air bith 
baiite, no caithriche, no dilth- 
aich an deachaidh e steach, 
chuir iad na daoine tinn air 
na sràidibh, agus ghuidh iad 
air gu'm feudadh iad bean- 
tuinu a mhàin ri iomall 'eud- 
aich : agus a mheud is a 
bhean ris, leighiseadh iad. 

CAIB. VII. 

1 F/iuair na Phairinch coire do na 
deisciohluibh do hhrìgh gu'ii d'ith 
iad le lùmhaihh neo-ionnlaidte. 
14 Cha salaich hiadh an duine. 
24 Leighis Criosd uighean aig an 
ìvhh spiorad neò-ghlan, 31 agus 
duine a bha bodhar. 

\ GUS chruinnicheadh na 
■^ Phairisich d'a ionnsuidh, 
agus dream àraidh do na 



MARC VII. 



sgrìobhaichibh a thàinig o 
lerusalem. 

2 Agus an uair a chunnaic 
lad cuid d'a dheisciobluibh 
ag itheadh arain le kìmhaibh 
salach, (sin r'a ràdh neo- 
lonnlaidte,) fhuair iad cron 
doihh. 

3 Oir cha'n ith na Phairis- 
ich, agus na h-Iudhaich uile, 
biadh, mur ionnlaid iad an 
làmhan gu minic, a' coimh- 
ead beul-aithris nan sean- 
airean. 

4 Agus air dhoihh teachd 
o'n mhargadh, mur tum^ siad 
iad, cha'n ith iad. Agus a 
ta mòran do nithibh eile a 
ghabh iad orra a choimhead, 
ìtuir a ta nigheadh chupan, 
agus phoitean, agus shoith- 
iche umha^, agus leabaich- 
ean ^. 

5 An sin dh'fheòraich na 
Phairisich agus na sgrìobh- 
aichean dheth, C'ar son nach 
'eil do dheisciobuil ag im- 
eachd a rèir beul-aithris nan 
seanairean, ach a ta iad ag 
itheadh arain le làmhaibh 
neo-ionnlaidte 1 

6 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, Is maith a 
rinn Esaias fàidheadaireachd 
mu bhur timchioll-sa, a 
chealgairean, a rèir mar a ta 
e sgrìobhta, A ta am pobull 
so toirt urraim ■* dhomh-sa le 
'm bilibh, ach a ta an cridhe 
fada uam. 

7 Ach is ann gu dìomhan- 
ach a ta iad a' toirt aoi- iidh 
dhomh-sa, a' teasgasg àith- 
eanta dhaoine mar theagasg. 

8 Oir air dhuibh àithne 
Dhè a thrèigsinn, a tasibh a' 
cumail orduchaidh dhaoine, 
mar a ta nigheadh phoitean 

' ionnlaid. "ìprais. 



agus chupan : agus mòrau 
eile d'an leithidibh sin a ta 
sibh a' deanamh. 

9 Agus thubhairt e riu, Is 
maith a ta sibh a' cur air cùl 
àithneDhè,chum gu'n coimh- 
id sibh bhur orduchadh fèin. 

10 Oir thubhairt Maois, 
Thoir urram do t'athair, agus 
do d' mhàthair : agus, Ge 
b'e neach a mhallaicheas 
athair no màthair, cuirear gu 
cinnteach gu bàs e. 

11 Ach their sibhse, Ma 
their neach r'a athair, no r'a 
mhàthair, Biodh e 'na Chorb- 
an, sinr'aràdh, 'nathiodhlac 
do'n teampidl, ge b'e ni leis 
am faigheadh tu tairbhe 
uamsa : 

12 Nach leig sibh dha à sin 
suas ni sam bith a dheanamh 
air son 'athar, no a mhàthar, 

13 A' cur focail Dè an neò- 
bhrigh le bhur beul-aithris 
fèin, a dh'aithris sibh : agus 
mòran d'an leithidibh sin do 
nithibh a ta sibh a' deanamh. 

14 Agus 'nuair a ghairm e 
an sluagh uile d'a ionnsuidh, 
thubhairt e riu, Eisdibh 
riumsa uile, agus tuigibh : 

15 Cha'n 'eil ni sam bith 
o'n taobh a muigh do'n duine, 
a thèid a steach ann, d'am 
bheile 'ncomasashalachadh; 
ach na nithe tha teachd a 
mach as, is iad sin a ta sal- 
achadh an duiue. 

16 Ge b'e aig am bheil 
cluasa chum èisdeachd, èisd- 
eadh e. 

17 Agus an uair a chaidh e 
steach do'n tigh o'n t-sluagh, 
chuir a dheisciobuil ceisd air 
mu thimchioU a' chosamh- 
lachd. 

18 Agus thubhairt e riu, 

3 ùiteacha-suidhe. * 



J 



MARC VII. 



Am bheil sihhse mar so fath- 
ast gun tiiigse ? ÌS'ach 'eil 
fhios agaibh, ge b'e ni air 
bith athèid a steach san duine 
o'n leth a muigh, nach 'eil e 
'n comas da esan a shalach- 
adhl 

19 Do bhrìgh nach tèid e 
steach d'a chridhe, ach do'n 
bhroinn, agus thèid e mach 
do'n t-slochd shalchair, a' 
glanadh gach uile bhìdh. 

20 Agus thubhairt e, Is e 
an ni a thig a mach as an 
duine, a shalaicheas andume. 

21 Oir is ann o'n taobh a 
stigh, à cridhe dhaoine, a thig 
a mach droch smuaintean, 
adhaltrannas, strìopachas, 
mortadh, 

22 Goid, sannt, aingidh- 
eachd, mealltaireachd, mac- 
nus^ droch shùil, toibheum, 
uabhar, amaideachd : 

23 A ta na h-uilc so uile 
a' teachd a mach o'n taobh a 
stigh, agus a' salachadh an 
duine. 

24 Agus air dha èirigh as 
a sin, chaidh e gu criochaibh 
Thiruis agus Shidoin : agus 
an uair a chaidh e steach do 
thigh, cha b'àill leis fios a 
bhi aig neach sam bith nir ; 
gidheadh cha'n fheudadh e 
bhi'm folach. 

25 Oir chuala bean uime, 
aìg an robh nighean bheag, 
anns an robh spiorad neò- 
ghlan agus thàinig i agus 
thuit i aig a chosaibh : 

26 (Agus bu Ghreugach a' 
bhean, Banshiropheniseach 
a thaobb cinnich ; ) agus 
ghuidh i air gu'n tilgeadh e 
an deamhan a mach as a 
nighinn. 

27 Agus thubhairt losa 

""""'Ìq"' 



rithe, Fulaing do'n chloinn 
air tùs a bhi air an sàsuchadh : 
oir cha 'n'eil e iomchuidh 
aran na cloinne a ghabhail, 
agus a thilgeadh chum nan 
con. 

28 Agus f hi eagair ise agus 
thubhairt i ris, Is fior sin, a 
Thighearn : gidheadh ilhidh 
na coin fo 'n bhord do sbruil- 
each na cloinne. 

29 Agus thubhairt esan 
rithe, Air son na cainnte so 
fein, imich romhad ; a ta an 
deamhan air dol a mach à d' 
nighinn. 

30 Agus an uair a bha ise 
air teachd a dh'ionnsuidh a 
tighe, fhuair i an deamhan 
air dol a mach, agus a nigh- 
ean air a cur 'na luidhe air an 
leabaidh. 

31 Agus a rìs, 'nuair a dh'- 
imich e o chrìochaibh Thiruis 
agus Shidoin, thàinig e gu 
muirGhalile,troimh mheadh- 
on chrioch Dhecapolis. 

32 Agusthug iad d'a ionn- 
suidh duine bodhar, aig an 
robh staduich 'na chainnt : 
agus ghuidh iad air gu'n cuir- 
eadh e a làmh air. 

33 Agus thug e a leth o'n 
t-sluagh e, agus chuir e a 
mheoir 'na chluasaibh, agus 
shiP e, agus bhean e r'a 
theangaidh. 

34 Agus air dha amharc 
suas gu nèamh, rinn e osna, 
agus thubhairt e ris, Eph- 
phata, is e sin r'a ràdh, Bi 
fosgailte. 

35 Agus air ball dh'f hosg- 
ladh a chluasan, agus dh'- 
f huasgladh ceangal a theang- 
aidh, agus labhair e gu ceart. 

36 Agus dh'àithn e dhoibh 
gun" iad a dh'innseadh sin do 

2 s/eeil. 



MARC VIII. 



neach air bith : ach mar is 
mò a thoirmisg esan doibh, 
bu mhòid gu ro mhòr a chuir 
iadsan aii giiurmh am follais ^ ; 
37 Agus bha iad gu ro 
mhòr air an lìonadh le h-iong- 
antas, ag ràdh, Rinn e na 
h-uile nithe gu maith : tha e 
araon a' tabhairt air na bodh- 
air gu'n cluinn iad, agus air 
na bailbh gu'n labhair iad. 

CAIB. VIII. 

1 Bkeathf7Ìch Criflsd an sluagh gu 
fnìorbhuileach. 11 Dhiùk e comh- 
ar' a thoiit do na Phairisich: 
11 D/fiarr e air a dheisciobuil 
bhi air am faicill an aghaidh 
tnois ghoirt nam Phairiseach agus 
Heroid: 22 Thug e a radhaTc do 
dhuine dall. 

\ NNS na làithibh sin, air 
-^ do shluagh ro mhòr a bhi 
ann, agus gun ni air bith aca 
r'a itheadh, ghairm losa a 
dheisciobuil d'a ionnsuidh, 
agus thubhairt e riu, 

2 A ta truas mòr agam do'n 
t-sluagh, do bhrìgh gu'n 
d'f han iad a nis tri hìithean 
maille rium, agus nach 'eil 
ni air bith aca r'a itheadh ; 

3 Agus ma leigeas mi d'an 
tighibh fèin 'nan trasg- iad, 
fannuichidh iad air an t- 
slighe : oir thàinig cuid aca 
am fad. 

4 Agus fhreagair a dheis- 
ciobuil e, Cia as a dh'fheudas 
neach iad so a shàsuchadh le 
h-aran an so san f hììsach ? 

5 Agus dh'fhiosraich e 
dhiubh, Cia lìou builinn a 
ta agaibh "? Agus thubhairt 
iadsan, Seachd. 

6 Agus thug e ordugh 
do'n t-sluagh suidhe, sìos air 
au làr : agus ghlac e na 
seachd builinnean, agus air 
toirt buidheachais, bhris e. 



agus thug e iad d'a dheis- 
ciobluibh, chum gu'n cuii- 
eadh iad 'nan làthair iad : 
agus chuir iad sìos an hìthair 
an t-sluaigh iud. 

7 Agus bha aca beagan 
a dh'iasgaibh beaga : agus 
bheannaich e iad, agus dh'- 
àithn e an cur sios 'nan làth- 
air mar an ceudna. 

8 Agus dh'ith iad, agus 
shàsuicheadh iad : agus thog 
iad iciìL sheachd bascaidean 
do'n bhiadh bhriste, a bha 
dh'fhuigheall ^ aca. 

9 Agus bha iadsan a dh'ith 
mu thimchioll cheithir mìle ; 
agus leig e air falbh iad. 

10 Agus air ball chaidh e 
steach an hiing maille r'a 
dheisciobkiibh, agus thàinig 
e gu crìochaibh Dhahiianuta. 

11 Agus thàinig na Phair- 
isich a mach : agus thòisich 
iad ri ceisdean a chur air, ag 
iarraidh comhara uaith o 
nèamh, 'ga dhearbhadh. 

12 Agus air deanamh osna 
dhasan 'na spiorad, thubhairt 
e, C'ar son a ta an gineahich 
so ag iarraidh comhara ì gu 
deimhin a ta mise ag ràdh 
ribh nach toirear comhara 
do'n ghinealach so. 

13 Agus dh'fhàg e iad, a- 
gus air dha dol a steach do'n 
luing a rls, chaidh e do'n 
taobh eile. 

14 Agus dhì-chuimhnich na 
deisciobuil aran a thoirt leo ; 
agus cha robh aca ach aon 
bhuilinn* maiUe riu san luing. 

15 Agus dh'àithn e dhoibh, 
ag ràdh, Thugaibh an aire ; 
bithibh air bhur faicill an 
aghaidh taois ghoirt nam 
Phairiseach, agus taois ghoirt 
Heroid. 

3 dh'fhnighkach. « aran. 



IMARC VIII. 



16 Agus bha iadsan a' 
reusonachadh 'nam measg 
fèin, ag làdh, Is ann air son 
nach 'eil aran againn a ta e. 

17 Agus air aithneachadh 
sin do losa, thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh a' reuson- 
achadh do bhrìgh nach 'eil 
aran agaibh 1 Nach 'eil f hios 
agaibh fathast, agus nach 'eil 
sibh a' tuigsinn? am bheil 
bhur cridhe fathast air a 
chruadhachadh ? 

18 Air dhuibh sùilean a 
bhi agaibh, nach faic sibh ì 
agus air dhuibh cluasan a bhi 
agaibh, nach cluinn sibh"? a- 
gus nach 'eil sibh a' cuimh- 
neachadh ì 

19 An uair a bhris mi na 
cùig builinnean am measg 
nan cùig mìle, cia lion cliabh 
làn do bhiadh briste a thog 
sibh ] Thubhairt iadsan ris, 
A dhà dheug. 

20 Agus au uair a bhrìs mi 
na seachd am measg nan 
ceithir mìle, cia lìon bascaid 
làn do bhiadh briste a thog 
sibh 1 Agus thubhairt iadsan, 
Seachd. 

21 Agus thubhairt e riu, 
Cionnus nach 'eil sibh a' 
tuigsinn 1 

22 Agus thàinig e gu Bet- 
saida : agus thug iad d'a 
ionnsuidh duine dall, agus 
ghuidh iad air gu"m beanadh 
e ris, 

23 Agus rug e air làimh an 
doiU agus threòraich e mach 
as a' bhaile e ; agus air dha 
a shileadh a chur air a shùil- 
ibh, agus a làmhan a chur 
air, dh'fheùraich e dheth an 
robh e faicinn ni air bith. 

24 Agus (Ih'amhairc esan 
suas, agus thui)hairt e, A ta 
mi faicinu dhaoine mar 
chraobhan ag imeachd. 

81 



25 'Xa dhèigh sin, chuir e 
a làmhan a ris air a shùilibh, 
agus thug e air amharc suas : 
agus dh'aisigeadh a radharc 
dha, agus chunnaic e gach 
uile dhuine gu soiUeir. 

26 Agus chuir e dh'ionn- 
suidh a thighe fein e, ag ràdh, 
Na rach a steach do'n bhaile, 
agus na innis do neach air 
bith anns a' bhaile e. 

27 Agus chaidh losa agus 
a dheisciobuil a mach gu 
bailtibh Chesarea Philipi : a- 
gus air an t-slighe chuir e 
ceisd air a dheisciobluibh, ag 
ràdh riu, Cò a tha daoine ag 
ràdh is misel 

28 Agus fhreagair iadsan, 
Eoin Baiste ; agus cuid eile, 
Elias ; agus cuid eile, Aon do 
na fàidhibh. 

_ 29 Agus thubhairt esan 
riu, Aoh cò a tha sibhse ag 
ràdhismi? Fhreagair Pead- 
ar agus thubhairt e ris, Is tu 
Criosd. 

30 Agus thug e sparradh 
dhoibh gun iad a dh'innseadh 
so uime do neach sam bith. 

31 Agus thòisich e r'an 
teagasg, gur èigin do Mhac 
an duine mòran do nithibh 
fhulang, agus a bhi air a 
dhiultadh leis na seanairibh, 
agus na h-àrd-shagartaibh, 
agus na sgrìoblraichibh, agus 
a bhi air a chur gu bàs, agus 
èirigh a rìs an dèigh thri 
làithean. 

32 Aguslabhairea'chainnt 
so gu follaiseach. Agus rug 
Peadar air, agus thòisich e 
r'a chronuchadh. 

33 Ach air dhasan tionn- 
dadh mu'n cuairt, agus amh- 
aic air a dheisciobluibh, 
chronuich e Peadar, ag ràdh, 
Imich air mo chùlaobh, a 
Shatain : oir cha'n 'eil spèis 

E 2 



agad do nithibh Dhè', ach 
do nithibh dhaoine. 

34 Agus air gairm an t- 
sluaigh, agus a dheisciobul 
d'a ionnsuidh, thubhairt e 
riu, Ge b'e neach leis an àill 
teachd a'm' dheigh-sa, àich- 
eadhaidh se e tèin, agus tog- 
adh e a chrann-ceusaidh, a- 
gus leanadh e mise. 

35 Oir ge b'e neach leis an 
àill 'anam fèin a choimhead, 
caiUidh se e ; ach ge b'e 
neach a chailleas 'anam air 
mo shon-sa, agus air son an 
t-soisgeil, coimhididh esan e. 

36 Oir ciod e au tairbhe do 
dhuine, ged cho^nadh e an 
saoghal gu h-iomlan, agus 
'anam a chalH 

37 No ciod a bheir duine 
an èiric 'anamal 

38 Oir ge l)'e neach a 
ghabhas nàire dhiomsa, agus 
do m'fhoclaibh, anns a' 
ghinealach adhaltrannach a- 
gus olc so, dheth-san gabh- 
aidh Mac an duine nàire, 
'nuair a thig e an glòir 'Athar, 
raaille ris na h - ainglibh 
naomha. 

CAIB. IX. 

I Dh^atharraicheadh cmili losa. 
11 'l'heagaisg e a dheisciob^iil nin 
thimchioll teachd Eliais : 14 Thilg 
e mach Spiorau halbh agus bodhar : 
.10 Roimh-iimis e a bhùs agiis 
\iiseirigh. 

A GUS thubhairt e riu, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, gu bheil cuid dhiubhsan 
a ta 'nan seasamh an so, nach 
blais bàs, gus am faic iad 
rìoghachd Dhè a' teachd le 
cumhachd. 

2 Agus an ceann shè làith- 
ean, thug losa Peadar, agus 
Seumas, agus Eoin leis, agus 
threòruich e iad leo fein air 



X \il d' c 



'dihihh Vhc. 



leth gu beinn àir! : agus dh'- 
atharraicheadh a chruth 'nam 
fianuis. 

3 Agus rinneadh 'eudach 
dealrach, ro gheal mar an 
Sìieachdadh ; air mhodh nach 
robh e'n comas do ghhmadair 
eudaich sam bith air talamh 
a ghealachadh. 

4 Agus dh'fhoillsicheadh 
dhoibh Elias maille rijNIaois : 
agus bha iad a' còmhradh ri 
losa. 

5 Agus fhreagair Peadar, 
agus thubhairt e ri losa, A 
mhaighstir, is maith dhuinne 
bhi an so : air an aobhar sin 
deanamaid tri pàilliuna^ ; aon 
duitse, agus aon do Mhaois, 
agus aon do Elias. 

6 Oir cha robh f hios aige 
ciod a tlieireadh e : oir bha 
iad fuidh eagal ro mhòr. 

7 Agus thàinig neul a chuir 
sgàile orra, agus thàinig guth 
as an neul, ag ràdh, Is e so 
mo Mhac gràdhach-sa èisd- 
ibh ris. 

8 Agus air ball, an uair a 
dh'amhairc iad mu'n tim- 
chioll, cha'n fhac iad neach 
air bith à sin suas, ach losa 
'na aonar maille riu. 

9 Agus ag teachd dhoibh 
a nuas o'n bheinn, dh'àithn 
e dhoibh gun na nithe a 
chunnaic iad innseadh dc 
neach sam bith, gus an èir- 
eadh Mac an duine a rìs o na 
marbhaibh. 

10 Agus ghlèidh iad a' 
chainnt so aca fèin, a' fios- 
rachadh d'a chèile ciod bu 
chiall do'n aiseirigh o na 
marbhaibh. 

11 Agus dh'fheòraich iad 
deth, ag ràdh, C'ar son a ta 
na sgrìobhaichean ag ràdh, 

2 bothai)l. 



MARC IX. 



gur eigin Elias a theachd air 
tùs? 

12 Agus f hreagair esan a- 

Ìus thubhairt e riu, Thig 
Uias gu deimhin air tùs, agus 
aisigidh e na h-uile nithe, a- 

fus mar a ta e sgrìobhta mu 
Ihac an duiue, gu bheil e 
gu mòran do nithibh fhulang, 
agus a bhi air a chur an 
dìmeas. 

13 Ach a ta mi ag ràdh 
rihh, gu bheil Elias da rìreadh 
air teachd, agus rinn iad ris 
gach ni a thogair iad, a rèir 
mar a ta e sgrioblita uime. 

14 Agus 'nuair thàinig e 
chum a dheisciobul, chunn- 
aic e shiagh mòr mu'n tim- 
chioll, agusna sgrìobhaichean 
a' deasboireachd riu. 

15 Agus air ball bha 'n 
sluagh uile, 'nuair a chunnaic 
iad e, fo uamhas mòr, agus 
airdhoibh ruithd'aionnsuidh, 
chuir iad fàilte air. 

16 Agus dh'f hiosraich e do 
na sgrìobhaichibh, Ciod e mu 
am bheil sibh a' deasboir- 
eachd riu 1 

17 Agus air freagairt do 
neach do'n t-sluagh, thubh- 
airt e, A mhaighstir, thug mi 
mo mhac a d' ionnsuidh, anns 
am bheil spiorad balbh : 

18 Agus ge b'e ionad sam 
bith an gUic se e, a ta e 'ga 
tharruing as a chèile ; agus a 
ta e cur cobhair as a bheul, 
agus a' gìosgarnaich le 'f hiac- 
laibh, agus a ta e a' seargadh 
as : agus thubhairt mi ri d' 
dheisciobluibh, iad g'a chur 
a mach, agus cha b'urrainn 
iad. 

19 Ach fhreagair esan, a- 
j;us thubhairt e ris, O chinn- 
ich gun chreidimh, cia fhad 



a bhitheas mi maille ribhl 
cia fhad a dh'fhuilgeas mi 
sibh 1 thugaibh e a m'ionn- 
suidh. 

20 Agus thug iad d'a ionn- 
suidh e : agus an uair a 
chunnaic se e, reub an spior- 
ad air ball e ; agus thuit e air 
an talamh, agus bha e 'ga 
aoirneagani fèin, agus a' cur 
cobhair as a bheul. 

21 Agus dh'fhiosraich e 
d'a athair, Cia f had an aimsir 
o thàinig so airl agusthubh- 
airt e, O bha e 'na leanabh. 

22 Agus gu minic thilg e 
san teine e, agus anns an 
uisge, chum gu milleadh se 
e : ach ma ta thusa comasach 
air ni sam bith a dlieanamh, 
gabh truas dinn, agus cuidich 
leinn. 

23 Ach thubhairt losa ris, 
Ma 's urrainnthusacreidsinn, 
a ta gach aon ni comasach 
do'n neach a chreideas. 

24 Agus ghlaodh athair an 
leinibh a mach air ball, agus 
thubhairt e le deuraibh, A ta 
mi creidsinn, a Thighearn ; 
cuidich thusa le mo mhi- 
chreidimh. 

25 Agus an uair a chunnaic 
losa an sluagh a' ruith cuid- 
eachd, chronuich e an spiorad 
neòghlan, ag ràdh ris, A 
spioraid bhailbh agus bhodh- 
air, a ta mi ag orduchadh 
dhuit, Thig a mach as, agus 
na rach^ a steach ann ni's 
mò. 

26 Agus ghhìodh an spiorad, 
agus reub e gu ro chràiteach 
e, agus chaidh e mach as : 
agus bha e'n riochd mairbh, 
ionnus gu'n dubhairt mòran, 
Tha e marbh. 

27 Ach air do losa a ghlac- 



adh air làimh, thog e suas e, 
agus dh' èirich e. 

28 Agus an uair a chaidh 
e steach do'n tigh, dh'fhios- 
raich a dheisciobuil deth an 
naignidheas, C'ar son nach 
b' urrainn sinne a thilgeadh 
mach ì 

29 Agus thubhairt esan riu, 
Cha'n eil e comasach gu'n 
tèid a' ghnè so mach le ni air 
bith, ach le h-urnuigh agus 
trasgadh. 

30 Agus dh'imich iad as a 
sin, agus chaidh iad troimh 
Ghalile : agus cha b'àiU leis 
f hios so bhi aig aon neach. 

31 Oir theagaisg e a dheis- 
ciobuil fèin, agus thubhairt e 
riu, A ta Mac an duine air a 
thabhairt thairis do làmhaibh 
dhaoine, agus cuiridh iad gu 
bàs e ; agus an deigh a chur 

bàs èiridh e a ris an treas 



K 



32 Ach cha do thuig iad a' 
chainnt so, agus bha eagal 
orra fheòraich dheth. 

33 Agus thàinig e gu Ca- 
pernaum; agus air dha bhi 
san tigh, dh'fhiosraich e 
dhiubh, Ciod e mu'n robh 
sibh a' deasboireachd eadar- 
aibh fèin, air an t-slighe'? 

34 Ach dh'fhan iadsan 
'nan tosd ; oir air an t-slighe 
bha iad a' reusonachadh eat- 
orra fèin, co aca bu mhò a 
bhiodh. 

35 Agus air suidhe dha, 
ghairm e'n dà fhear dheug 
d'a ionnsiddh, agus thubhairt 
e riu, Ge b'e neach leis am 
miann a bhi air thoiseach, 
bithidh esan air dheireadh air 
chàch uile, agus 'na sheirbh- 
iseach do na h-uile. 

36 Agus ghabh e leanabh, 

i haìimhuiìiìi. 2 ihoiimisg. 

84 



agus chuir e 'nam meadhon 
e : agus an uair a thog e suas 
'na uchd e, thubhairt e riu. 

37 Ge b'e neach a ghabhas 
ri h-aon d'an leithidibh so do 
leanabaibh a'm' ainm-sa, a 
ta e a' gabhail riumsa ; agus 
ge b'e neach a ghabhas rium- 
sa, cha mhise ris am bheil e 
a' gabhail, ach an Ti a chuir 
uaith mi. 

38 Agus fhreagair Eoin 
e, ag ràdh, A mhaighstir, 
chunnaic sinne neach nach 
'eil 'gar leantuinn^ a' tilgeadh 
a mach dheamhan a'd' ainm- 
sa ; agus bhac^ sinn e, a 
chionn nach 'eil e 'gar lean- 
tuinn fèin 

39 Ach thubhairt losa, Na 
bacaibhe : oircha'n 'eilneach 
sam bith a ni mìorbhuil a'm' 
ainm-sa, d'am bheil e'n com- 
as olc a labhairt gu h-eal- 
amh umam. 

40 Oir ge b'e neach nach 
'eil 'nar n-aghaidh, a ta e 
leinn^. 

41 Oir ge b'e neach a blieir 
cupan uisge dhuibh-sa r'a òl 
a'm' ainm-sa, a chionn gur 
le Criosd sibh, gu deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, nach caill 
e a dhuais. 

42 Agus ge b'e bheir aobhar 
oilbheim do aon neach do 
na h-aonaibh beaga so, a ta 
creidsinn annam-sa, b' f hearr 
dha gu'm biodh clach-mhuil- 
inn air a crochadh m'a mhuin- 
eal, agus gu'm biodh e air a 
thilgeadh san f hairge. 

43 Agus ma bheir do làmh 
aòbhar oilbheim dhuit, gearr 
dhiot i : is fearr dhuit dol a 
steach do'n bheatha air leth- 
làimh, na dà làimh a bhi 
agad, agus dol gu h-ifrinn. 



;• tì^aghaidh a ta e kibh. 



MARC X. 



do'n teine nach mùchar a 
chaoidh ; 

44 Far nach bàsaich an 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

45 Agus ma bheir do chos 
aobhar oilbheim dhuit, gearr 
dhiot i : is fearr dhuit dol a 
steach do'u bheatha air leth- 
chois, na dà chois a bhi agad, 
agus a bhi air do thilgeadh 
ann an ifrinn, do'n teine nach 
mùchar a chaoidh ; 

46 Far nach bàsaich an 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

47 Agus ma bheir do shùil 
aobhar oilbheim dhuit, spìon 
asad i : is fearr dhuit dol a 
steach do rìoghachd Dhè air 
aon sùil, na dà shùil a bhi 
agad, agus a bhi air do thilg- 
eadh ann an teine ifrinn ; 

48 Far nach bàsaich an 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

49 Oir saillear gach aon 
neach le teine, agus saillear 
gach aon ìobairt le salann. 

50 Is maith an salann : 
ach ma chaiUeas an salann a 
shaillteachd, ciod e leis an 
dean sibh deadh-bhlùsda e ì 
Biodh agaibh salann annaibh 
fèin, agus bithibh siochail 
r'a chèile. 

CAIB. X. 



achaidh fir agiis mnù, pòida : 13 
bheannaich e clann a thugadh d^a 
ionnsuidh. 32 lioimh-innis e a 
hhàs agtis 'aiseirigh. 46 Dh'aisig 
e a radharc do Bhartimeus. 

A GUS air èirigh dha as a 
•^ sin, thainig e gu crìoch- 
aibh ludea troimh an dntli- 
aich a ta air an taobh thall do 
lordan : agus thàinig slòigh 
d'a ionnsuidh a rìs ; agus mar 
85 



bu ghnàth leis, theagaisg e 
iad a rìs. 

2 Agus thàinig na Phairis- 
ich d'a ionnsuidh, agus dh'- 
f hiosraich iad deth, Am bheil 
e ceaduichte do dhuine a 
bhean a chur air falbli ? 'ga 
dhearbhadh. 

3 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e riu, Ciod a dh'- 
aithn Maois dhuibh t 

4 Agus thubhairt iadsan, 
Thug [Maois cead duinn litir- 
dhealaich a sgrìobhadh, agus 
a cur air falbh. 

5 Agus f hreagair losa agus 
thubhairt e riu, Air son cruais 
bhur cridhe, sgrìobh e an 
àithne so dhuibh. 

6 Gidheadh o thoiseach na 
cruitheachd, rinn Dia iad fear 
agus bean. 

7 Air an aobhar so, fàgaidh 
duine 'athair agus a mhàthair, 
agus dlùth - leanaidh e r'a 
mhnaoi-phòsda : 

8 Agus bithidh iad araon 
'nan aon f heoil ; ionnus nach 
dithis iad o sin suas, ach aon 
fheoil. 

9 Air an aobhar sin, an ni 
a chuir Dia cuideachd, na 
cuireadh duine o chèile. 

10 Agus anns an tigh, dh'- 
fheòraich a dheisciobuil detb 
a rìs mu thimchioll an ni 
cheudna. 

11 Agus thubhairt e riu, 
Ge b'e neach a chuireas air 
falbh a bhean fèin, agus a 
phòsas hean eile, a ta e a' 
deanamh adhaltrannais 'na 
h-aghaidh. 

12 Agus ma chuireas bean 
air falbh a fear fèin, agus ma 
bhitheas i air a pòsadli ri fear 
eile, a ta i a' deanamh adhalt- 
rannais. 

13 Agus thug iad leanabana 
d'a ionnsuidh, chum gu'ra 



MARC X. 



beanadh e riu ; agus chron- 
uich a dheisciobuil a' mhuinn- 
tir a thug leo iad. 

14 Ach an uair a chunnaic 
losa sin, bha e ro dhiombach, 
agus thubhairt e riu, Leigibh 
do na leanabanaibh teachd a 
m' ionnsuidh, agus na bacaibh 
iad : oir is ann d'an leithidibh 
a ta rioghachd Dhè. 

15 Gu deimhin a ta mì ag 
ràdh ribh, Ge b'e neach nach 
gabh rioghachd Dhè mar 
leanabh beag, nach tèid e gu 
bràth a steach innte. 

16 Agus ghlac e 'na uchd 
iad, agus chuir e a làmhan 
orra, agus bheannaich e iad. 

17 Agus an uair a chaidh 
6 mach air an t-slighe, thàinig 
neach 'na ruith, agus leig se 
e fèin air a ghhìinibh dha, a- 
gns dh'fheòraich' e dheth, A 
mhaighstir mhaith, ciod a ni 
mi chum gu sealbhaich mi a' 
bheatha mhaireannach? 

18 Agus thubhairt losa vis, 
C'ar son a ghoireas^ tu maith 
dhiomsa? cha'n 'eil neach 
sam bith maith, ach a h-aon, 
is e sin Dia. 

19 Is aithne dhuit na h- 
Aitheanta, ]\a dean adhal- 
txannas, Na deau mortadh, 
Na goid, Na toir fianuis 
bhrèige, Na dean eucoir^, 
Thoir urram do t'athair, agus 
do d' mhàthair. 

20 Ach fhreagair esan 
agus thubhairt e ris, A 
mhaighstir, choimhid mi iad 
60 uile m'òige. 

21 Agus air amharc do 
losa air, ghrùdhaich se e, a- 
gus thubhairt e ris, A ta aon 
nidh'uireasbhuidh ort : imich, 
reic na bheil agad, agus tabh- 
air do na bochdaibh, agus 



i dhjhiosraich. ighairm 

86 



bithidh agad ionmhas air 
nèamh ; agus thig, tog an 
crann - ceustidh, agus lean 
mise. 

22 Agus bha doilghios 
airsan air son nam briathra 
sin, agus dh'f halbh e gu tuirs- 
each ; oir bha mòran saoibh- 
reis aige. 

23 Agus air amharc do 
losa mu'n cuairt, thubhairt e 
r'a dheisciobluibh, Cia deac- 
air"* do'n mhumntir sin aig 
am bheil mòr-shaoibhreas dol 
a steach do rìoghachd Dhè ! 

24 Agus bha mòr-uamhas 
air na deisciobluibh air soq 
a bhriathra. Ach fhreagair 
losa a ris, agus thubhairt e 
riu, A chlann, cia deacair 
dhoibh - san a chuireas an 
dòigh ann an saoibhreas, dol 
a steach do rìoghachd Dhè ! 

25 Is usadh do chàmhal 
dol troimh chrò na snàthaid, 
na do dhuine saoibhir dol a 
steach do rioghachd Dhè. 

26 Ach bha uamhas orra- 
san thar tomhas, ag ràdh eat- 
orra fèin, Cò, ma seadh, a 
dh'fheudas a bhi air a shaor- 
adh? 

27 Agus air do losa amh- 
arc orra, thubhairt e, Do 
dhaoinibh a ta so eu-comas- 
ach, ach cha 'ìieil e do Dhia : 
oir do Dhia a ta na h-uile 
nithe comasach. 

28 Agus thòisich Peadar 
air a ràdh ris, Feuch, thrèig 
sinne na h-uile nithe, agus 
lean sinn thusa. 

29 Ach fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e, Gu deimhin 
a ta mi ag ràdh ribh, nach 
'eil neach sam bith adh'fhàg 
tigh, no bràithre, no peath- 
raiche, no athair, no màthair, 



'.alltaireachd. * doilich. 



no bean-phòsda, no clann, 
no feaiann, air mo shonsa a- 
gus air son an t-soisgeil, 

30 Nach faigh a cheud 
uiread san ainisir so fein, 
tighean, agus bràithrean, a- 
gus peathraichean, agus 
màthraichean, agus clann, 
agus fearann, maille ri geur- 
leanmhuinn ; agus anns an 
t-saoghal a ta ri teachd, a' 
bheatha mhaireannach. 

31 Ach a ta mòran air thùs, 
a bhitheas air dheireadh ; a- 
gus air dheiieadh, a bhitheas 
air thùs. 

32 Agus bha iad air an t- 
slighe a" dol suas gu lerusa- 
lem : agus bha losa ag im- 
eachd rompa ; agus ghlac 
uamhas iad, agus ag dhoibh 
esan a leantuinn, bha eagal 
orra. Agus thug e an dà 
f hear dheug air leth a rìs, a- 
gus thòisich e air na nithe a 
bha gu tachairt da innseadh 
dhoibh, 

33 Jg ràdh, Feuch, a ta 
sinn a' dol suas gu lerusa- 
lem ; agus bithidh INIac an 
duine air a thoirt thairis do 
na h-àrd-shagartaibh^, agus 
do na sgrlobhaichibh : agus 
ditidh iad chum bàis e, agus 
bheir iad thairis e do na 
Cinnich ; 

34 Agiis ni iad fanoid air, 
agus sgiùrsaidh iad e, agus 
tilgidh iad smugaid air, agus 
cuiridh iad gu bàs e : àgus 
air an treas hì èiridh e a rìs. 

35 Agus thàinig d'a ionn- 
suidh Seumas agus Eoin, mic 
Shebede, ag ràdh, Amhaigh- 
stir, is àiU leinn gu'n dean 
thu dhuinne ge b'e ni a dh'- 
iarras sinn. 

36 Agus thubhairt esan 



' pTÌùmh-sJiagartaibh, 

87 



riu, Ciod is àill leibh mise 
a r.heanamh dhuibh ? 

37 Agus thulihairt iadsan 
ris, Deònuich dhuinne gu'n 
suidheamaid, a h-aon air do 
làimh dheis, agus am fear 
eile air do hìimh chlì, ann do 
ghlòir. 

38 Ach thubhairt losa riu, 
Cha'n aithne dhuibh ciod a 
ta sibh ag iarraidh : am bheil 
sibh comasach air a' chupan 
òl a dh'òlas misel agus a 
bhi air bhur baisteadh leis a' 
bhaisteadh leis am baistear 
mise'? 

39 Thubhairt iadsan ris, A 
ta sinn comasach. Ach thubh- 
airt losa riu, Ohiidh sibhse 
gu deimhin an cupan a dh'- 
òlas mise ; agus baistear sibh 
leis a' bhaisteadh leis am 
baistear mise : 

40 Ach suidhe air mo làimh 
dheis, agus air mo làimh chlì, 
cha leamsa sin r'a thabhairt, 
ach dhoibh-san d'an d'ull- 
uicheadh e. 

41 Agus air cluinntinn so 
do'n deichnear, thòisich iad 
air m.òr-chorruich a ghabhail 
ri Seumas agus Eoin. 

42 Ach ghairm losa iad 
d'a ionnsuidh, agus thubhairt 
e riu, A ta fhios agaibh gu 
bheil aca-san a ta air am 
meas mar uachdarain air 
na Cinnich, àrd-tlùghearnaa 
orra ; agus gu bheil aig an 
daoinibh mòra làn-ùghdarras 
oiTa. 

43 Ach cha bhi e mar sin 
'nur measgsa : ach ge b'e 
neach le*n àiU a bhi mòr 'nur 
measg, bithidh e 'na òglach 
agaibh : 

44 A gus ge b'e neach agaibh 
le'n àiil toiseach a bhi aige, 
bithidh e 'na sheirbhiseach 
do na h-uile. 



MARC XI. 



45 Oircha d'thàinig eadhon 
Mac an duine chum gu'n 
deantadh ihthealadh dha, ach 
a dheauamh frithealaidh, a- 
gus a thoirt 'anama fèin mar 
èiric air son mhòran. 

46 Agus thàiuig iad gu 
lericho : agus air imeachd 
dhasan agus d'a dheisciob- 
luibh, agus do shluagh mòr, 
a mach à lericho, bha Barti- 
meus an dall, mac Thimeuis, 
'na shuidhe ri taobh na slighe, 
ag iarraidh dèirce. 

47 Agus an uair a chual e 
gu'm b'e losa o Nasaret a 
bh'ann, thòisich e ri glaodh- 
aich, agus a ràdh, losa, Mhic 
Dhaibhidh, dean tròcair orm. 

48 Agus chronuich mòran e, 
chum gu'm biodh e 'na thosd : 
ach bu ro mhòid a ghlaodh 
esan, A Mhic Dhaibhidh, 
dean tròcair orm. 

49 Agus sheas losa, agus 
dh'àithn e esan a ghairm cCa 
lonnsuidh: agus ghairm iad 
an dall, ag ràdh ris, Biodh 
misneach agad, èirich ; tha e 
ga d'ghairm. 

50 Agus air dhasan 'f hall- 
uinn' a thilgeadh uaith, dh'- 
èirich e, agus thàinig e gu 
losa. 

51 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e ris, Ciod is 
àill leat mise a dheanamh 
dhuit 1 Thubhairt an dall ris, 
A Thighearn, mi dh'fhaot- 
ainn mo radhairc. 

52 Agus thubhairt losa ris, 
Imich ; shlànuich do chreid- 
imhthu. Agusairballfhuair 
e a radharc, agus lean e losa 
san t-slighe. 

CAIB. XI. 



1 'eiidac/t-Jiachdnir. 



chruohh air an rohh duiUeach gvn 
mheas. ; 15 ffh/an e an teampull : 
20 dh'eaialaich e a dheisciobuil 
chum ìad a òhi seasmhach sa' 
chreidimh, 4t. 

A GUS an uair a thàinig iad 
am fagus do lerusalem, 
gu Betphage agus Betani, aig 
sliabh nau crann-oladh, chuir 
e uaith dithis d'a dheisciob- 
luibh, 

2 Agus thubhairt e riu, 
Rachaibh do'n bhaile ud 
thall fa bhur comhair ; agus 
air ball an uair a thèid sibh a 
steach ann, gheibh sibh searr- 
ach ceangailte, air nach do 
shuidh aon duine riamh ; 
fuasglaibh e, agus thugaibh 
leibh e 

3 Agus ma their neach air 
bith ruibh, C'ar son a ta sibh 
a' deanamh so ì abraibh, Gu 
bheil feum aig an Tighearn 
air ; agus air bali cuiridh e'n 
so e. 

4 Agus dh'imich iad, agus 
f huair iad an searrach ceang- 
ailte a muigh aig an dorus, 
aig coinneachadh dà shlighe ; 
agus dh'f huasgail iad e. 

5 Agus thubhairt cuid 
dhiubh-san, a bha 'nan seas- 
amh an sin, riu, C'ar son a 
ta sibh a' fuasgladh an t- 
searraich ? 

6 Agus thubhairt iadsan 
riu mar a dh'àithn losa 
dhoibh : agus leig iad uatha 
iad. 

7 Agus thug iad an searr- 
ach chum losa, agus chuir 
iad am falluinnean air ; agus 
shuidh esan air. 

8 Agus sgaoil mòran am 
falluinnean fèin air an t- 
slighe : agus ghearr cuid eile 
geugan do na craobhaibh, 
agus sgaoil iad air an t-slighe 
iad. 

9 Agus ghlaodh iadsan a 



MARC XI. 



bha 'g imeachd roimhe, agus 
iadsan a bha 'ga leantuinn, 
ag ràdh, Ilosanna, is beann- 
aichte an ti a ta teachd ann 
an ainm an Tiuhearn. 

10 Is beannaichte rìogh- 
achd ar n-Athar Daibhidh, a 
ta teachd [ann an ainm an 
Tighearna ;] Hosanna anns 
na h-àrdaibh. 

11 Agus chaidh losa a 
steach do lerusalem, agus 
do'n teampuU ; agus an uair 
a dh'arahairc e air gach ni 
mu'n cuaiit, agus a bha 'm 
feasgara nisairteachd,chaidh 
e mach gu Betani maiUe ris 
an da f hear dheug. 

12 Agus air an là màireach, 
'nuair a chaiùh iad a mach à 
Betani, dh't'hàs e ocrach. 

13 Agus air faicinn craoibh- 
fhìge fada uaith, air an robh 
duilleach, thàinig e, dh'- 
fheuchainn am faigheadh e 
DÌ sam bith oirre : agus air 
dha teachd d'a h-ionnsuidh, 
cha d'fhuair e ni sam bith 
ach duiUeach ; oir cha robh 
àm tionail nam fìge fathast 
ann. 

14 Agus fhreagair losa a- 
gns thubhairt e rithe, Nar 
itheadh neach sam bitli tor- 
adh dhiotsa o so suas a 
chaoidh. Agtis chual a dheis- 
ciobuil e. 

15 Agus thàinig lad gu le- 
rusalem : agus chaidh ìosa a 
Steach do'n teampull, agus 
thòisich e air an dream a bha 
reiceadh agus a' ceannach 
san teampull a chur a mach, 
agus thilg e thairis bùird 
luchd malairt an airgid, agus 
caithiiche na muinntir a bha 
reiceadh choluman : 

16 Agus cha'n fhuilgeadh 



e gu'n giùlaineadh * neach 
sam bith soitheach troimh an 
teampull. 

17 Agus theagaisg e, ag 
ràdh riu, Nach 'eil e sgrìobh- 
ta, Gqirear ticch urnuigh do 
m' thighsa do^ na h-uile 
chinnich ? Ach rinn sibhse 'na 
gharaidh luchd-reubainn e. 

18 Agus chuala na sgrìobh- 
aichean agus na h-àrd-shag- 
airt^ so, agus dh'iarr iad 
cionnus a dh'fheudadh iad 
esan a mhilleadh : oir bha 
'eagal-san orra, do bhrigh 
gu'n robh an sluagh uile fo 
iongantas mòr r'a theagasg. 

19 Agus an uair a bha am 
feasgar air teachd, chaidh e 
mach as a' bhaile'*. 

20 Agus air mhaduinn, ag 
gabhail seachad dhoibh, 
chunnaic iad an crann-fìge 
air crìonadh o f hreumhaibh. 

21 Agus air cuimhneach- 
adh do Pheadar, thubhairt e 
ris, A mhaighstir, feuch, a ta 
a' chraobh-f hìge, a mhalluich 
thu, air crionadh. 

22 Agus f hreagair losa, a- 
gus thubhairt e riu, Biodh 
creidimh Dhè agaibh. 

23 Oir gu deimhin a ta mi 
ag ràdh ribh, ge b'e neach a 
their ris a" bheinn so, Togar 
thu, agus tilgear san fhairge 
thu, agus nach bi fo amharus 
'na chridhe, ach a chreideas 
gu'n tachair na nithe a their 
e, thig gach ni a their e gn 
crìch dha. 

24 Air an aobhar sin tha 
mi ag ràdh ribh, Ge b'e nithe 
air bith a dh'iarras sibh ann 
an urnuigh, creidilìh gu'm 
faigh sibh, agus gheibh sibh. 

25 Agus an uair a sheasas 
sibh a' deanamh urnuigh, 

^ pTÌornh-sItafiairt. * a' chaithir 



maithibh, ma ta ni air bith 
agaibh an aghaidh aoin 
duine ; chum gu maith bhur 
n-Athair a ta air nèamh bhur 
peacanna fèm duibhse. 

26 Ach mur maith sibhse, 
cha mhò a mhaitheas bhur 
n-Athair a ta air nèamh bhur 
peacanna fèin duibhse. 

27 Agus thàinig iad a rìs 
gulerusalem : agus airdhasan 
bhi a' spaisdeireachd ' anns 
an teampull, thàinig d'a 
ionnsuidh na h-ard-shagairt^, 
agus na sgrìobhaichean, agus 
na seanairean. 

28 Agus thubhairt iad ris, 
Ciod e an t-ùghdarras leis am 
bheil thu a' deanamh nan 
nithe sol Agus cò thug dhuit 
an t-ùghdarras so chum na 
nithe so dheanamh 1 

29 Agus f hreagair losa a- 
gus thubhairte riu, Feòraich- 
idh mise mar an ceudna aon 
ni dliibhse, agus freagraibh 
mi, agus innsidh mise dhuibh- 
sa ciod e an t-ùghdarras leis 
am bheil mi deanamh nan 
nithe so. 

30 An ann o nèamh, no o 
dhaoinibh a thàinig baisteadh 
Eoin 1 freagraibh mi. 

31 Agus bha iad a' reuson- 
achadh eatorra fèin, ag ràdh, 
Ma their sinn, O nèamh ; 
their esan ruinn, C'ar son ma 
seadh nach do chreid sibh e ì 

32 Ach ma their sinn, O 
dhaoinibh ; bha eagal an t- 
sluaigh orra ; oir b'e meas 
gach uile air Eoin gu'm b'- 
fhàidh e gu firinneach. 

33 Agus air freagairt 
dhoibh, thubhairt iad ri losa, 
Cha'n 'eil f hios againn. Agus 
f hreagair losa agus thubhairt 
e riu, Clia mhò a dh'innseas 



1 sràideis. 

90 



MARC Xll. 

mise dhuibhse ciod e an t- 
ùghdarras leis am bheil 



deanamh nan nithe so. 
CAIB. XII. 

1 Dlt'imiis Criosdrotmh-lùimh diùlt- 
adh nan ludhach, agus gairm nan 
Cinneach. 13 Sheachainu e an 
ribe a chuir na Phairi-ich, agus 
na Herodianaich roimhe: 18 
nochd e ìnearachd nan Sadusach 
mu thimchioll aiicirioh nam 
marbh. 

A GUS thòisich e air labh- 
•^^ airt riu ann an cosamh- 
lachdaibh. Shuidhich duine 
araidh fion-llos, agus chuir e 
gàradh mu'n cuairt air, agus 
chladhaich e ionad-bruthaidh 
nam fion dhearc, agus thog e 
tùr, agus shuidhich e air 
tuath e, agus ghabh e a thur- 
us as a dhùthaich. 

2 Agus san àm dhligheach 
chuir e seirbhiseach a dh'- 
ionnsuidh na tuatha, chum 
gu'm faigheadh e do thoradh 
an fhion-lios o'n tuath. 

3 Ach air dhoibh-san esan 
a ghlacadh, bhuail iad e, a- 
gus chuir iad uatha falamh e. 

4 Agus a rìs chuir e seirbh- 
iseach eile d'an ionnsuidh ; 
agus chlach iad e, agus reub 
iad a cheann, agus chuir iad 
uatha e le h-easurram. 

5 Agus a ris chuir e neach 
eile d'aii ioìinsuidh ; agusesan 
mharbh iad : agus mòran eile, 
a' bualadh cuid diubh, agus 
a' marbhadh cuid eile. 

6 Fathast uune sm, air dha 
aon Mhac a bhi aige, a b' 
ionmhuinn leis, chuir e esan 
mar an ceudna fa dheòidh 
d'anionnsuidh, agràdh, Bheir 
iad urram do m' ^lhac. 

7 Ach thubhairt an tuath 
sin 'nam measg fèin, Is e so 
an t-oighre ; thigibh, marbh- 

2 prìomh-shagairt. 



MARC XII. 



amaid e, agus bithidh an 
oighreachd againn fein. 

8 Agus rug iad air, agus 
mharbh iad e, agus thilg iad 
a mach as an fhion-lios e. 

9 Ciod e uime sin a ni 
Tighearn an f hìon-lios 1 Thig 
e agus sgriosaidh e 'n tuath 
sin, agus bheir e am f ìon-lios 
do dhaoinibh eile. 

10 Nach do leugh sibh an 
sgriobtuir so ? A' chlach a 
dhiùlt na clachairean, rinn- 
eadh ceann na h-oisina dith. 

11 Rinneadh so leis an 
Tighearn, agus is iongantach 
e 'nar siiilibh-ne. 

12 Agus dh'iarr iad breith 
air, ach bha eagal an t-sluaigh 
crra ; oir thuig iad gu'm b'ann 
'nan aghaidh fèin a hibhair e 
an cosamhlachd : agus air 
fhàgail doibh, dh'imich iad 
rompa. 

13 Agus chuir iad d'a 
ionnsuidh dream àraidh do 
na Phairisich, agus do luchd- 
leanmhuinn Heroid, chum 
gu'n glacadh iad e 'na chainnt. 

14 Agus air dhoibh - san 
teachd, thubhairt iad ris, A 
mhaighstir, a ta f hios againn 
gu bheil thusa firinneach, a- 
gus nach 'eil suim agad do 
neach air bith : oir cha'n 
'eil thu ag amharc air gnùis 
dhaoine, ach a' teagasg sUghe 
Dhè ann am firinn. Am 
bheil e ceaduichte cìs a thoirt 
do Cheasar, no nach 'eil 1 
an tabhair, no nach tabhair 
sinn i ] 

15 Ach air dhasan an cealg 
a thuigsinn, thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh ga m' 
bhuaireadh ? thugaibh pegh- 
inn a m' ionnsuidh, chum 
gu'm faic mi i. 

IG Agus thug iad d'a ìonn- 

suidh i, agus thubhairt e riu, 

91 



Cò d'an ìomhaigh so, agus 
co d' am huin an sgrìobhadh 
sol Agus thubhairt iadsaD 
ris, Do Cheasar. 

17 Agus f hreagair losa, a- 
gus thubhairt e riu, Thugaibh 
do Cheasar na nithe a's le 
Ceasar, agus do Dhia na nithe 
a's le Dia. Agus ghabh iad 
iongantas ris. 

18 An sin thàinig na Sa- 
dusaich d'a ionnsuidh, a ta 
'g ràdh nach 'eil aiseirigh 
ann ; agus dh'f heòraich iad 
deth, ag ràdh, 

19 A mhaighstir, sgrìobh 
Maois dhuinne, Nam faigh- 
eadh bràthair duine air bith 
bàs, agus gu'm fàgadh e bean, 
agus nach fàgadh e cUinn, 
gu'n gabhadh a bhràthair a 
bhean d\i ionnsuidh, agus 
gu'n togadh e sliochd d'a 
bhràthair. 

20 A nis bha seachdnar 
bhràithrean ann : agus ghabh 
an ceud fhear dhiubh bean, 
agus an uair a dh'eug e, cha 
d'fhàg e sliochd. 

21 Agus ghabh an dara 
fear i, agus fhuair esan bàs, 
agus cha mhò a dh'f hàg esan 
sliochd : agus an treas fear 
mar an ceudna. 

22 Agus ghabh ant-seachd- 
nar i, agus cha d'fhàg iad 
shochd : 'nan dèigh uile, 
chaochail a' bhean mar an 
ceudna. 

_ 23 Anns an aiseirigh uime 
sin, an uair a dh'èireas iad, 
cò dhiubh d'am bean i ì oir 
bha i aig an t-seachdnar 'na 
mnaoi. 

24 Agus f hreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Nach 'eil 
sibh uime sin anu am mear- 
achd, do bhrìgh nach 'eil 
eòlas agaibh air na sgriobt- 
uiribh, no air cumhachdDhèl 



MARC XII. 



25 Oir an uair a dh'èireas 
iad na marbhaibh, cha phòs 
iad, ni niò a bheirear am 
pòsadh iad ; ach a ta iad mar 
ua h-aingil a ta air nèamh. 

26 Ach mu thimchioll nam 
marbh, gu'n èirich iad, nach 
do leugh sibh ann an leabhar 
Mhaois, cionnus a labhair 
Dia ris anns a' phreas, ag 
ràdh, Is mise Dia Abrahaim, 
agus Dia Isaaic, agus Dia la- 
coib 1 

27 Cha 'n eDia nam marbh 
e, ach Dia nam beò : tha 
BÌbhse uime sin ann am mear- 
achd mòr. 

28 Agus thàinig neach do 
rta sgriobhaichibh, agus an 
uair a chual e iadsan a' deas- 
boireachd r'a chèile, agus a 
thuig e gu'n do fhreagair e 
gu maith iad, chuir e ceisd 
air, Cia i a' cheud àithne do 
na h-àitheantaibh \x\\e1 

29 Agus f hreagair losa e, 
'S i so a' cheud àithne do na 
h-àitheantaibh uile, Eisd, O 
Israeil, an Tighearn ar Dia- 
ne, is aon Tighearn e ; 

30 Agas gràdhaichidh tu 
an Tighearn do Dhia le d'- 
nile chridhe, agus le d'uile 
anam, agus le d'uile inntinn, 
agus le d'uile neart : is ì so a' 
clieud àithne : 

31 Agus is cosmhuil an 
dara àithne rithe so, Gràdh- 
aichidh tu do choimhearsnach 
mar thu fèin : cha'n^ 'eil 
àithne eile ann a's mò na 
iad so. 

32 Agus thubhairt an 
sgiùobhaiche ris, Is maith gu 
firinneach, a Mhaighstir, a 
thubhairt thu : oir a ta aon 
Dia ann, agus cha'n 'eil ath- 
arrach ann ach e fèin. 

33 Agus esan a ghràdhach- 
adh leis an uile chridhe, agus 

92 



leis an uile thuigse, agus leis 
an uile anam, agus leis an 
uile neart, agus neach a 
ghràdhachadh a choimhears- 
naich mar e fèin, is mò sin 
na na h-uile làn ìobairte- 
loisgte, agus thabliartasa. 

34 Agus an uair a chunn- 
aic losa gu'n do fhreagair e 
gu tuigseach, thubhairt e ris, 
Cha'n 'eil thu fada o rìogh- 
achd Dhè. Agus cha rolih 
a mhisnich aig neach air bilh 
sin suas ceisii a chur air. 

35 Agus f hreagair losa a- 
gus thubhairt e, a' teasgasg 
anns an teampull, Cionnus a 
tha na sgriobhaichean ag ràdh 
gur e Criosd ÌMac Dhaibhidh ì 

36 Oir thubhairt Daibhidh 
fèin troimh an Spiorad naomh , 
Thubhairt an Tighearn ri nii' 
Thighearn-sa, Suidh air mo 
làimh dheis, gus an cuir mi 
do naimhde 'nan stòl fo d' 
chosaibh ; 

37 Air an aobhar sin, a ta 
Daibhidh fèin a' gairm a 
Thighearna dheth ; cionnus 
ma seadh is e a mhac e ? A- 
gus dh'èisd am mòr-shluagh 
ris gu taitneach. 

38 Agus thubhairt e riu 
'na theagasg, Bithibh air bhur ; 
faicill o na sgrìobhaichibh, 
leis an ionmhuinn imeachd 
ann an culaidhibh fada, agus 
fàilte fhaotainn air na marg- 
aibh, 

39 Agus na ceud chaith- 
riche anns na sionagogaibh, i 
agus na ceud aiteacha-suidhe 
aig na fèillibh ; 

40 A dh'itheas suas tighean 
bhantrach, agus air sgàth 
deadh choslais a ni urnuigh- 
ean fada : gheibh iad sin an 
dìteadhi a's mò. 



1 peanas, daìr.nadh. 



MARC 

41 Agus air do losa suidhe 
fa chomhair àite-coimhid an 
ionmhais, thug e fa'near 
cionnus a bha 'm pobull a' 
cur aii airgid anns an ion- 
mlias : agus chuir mòran do 
dhaoiaibh saoibhir mòran 
ann. 

42 Agus air teachd do 
bhantraich bhochd, thilg i 
dà bhonn bheag ann, a ni 
feoirling. 

43 Agus air dha a dheis- 
ciobuil a ghairm d'a ionn- 
suidh, thubhairt e riu, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
gu'n do chuir a' bhantrach 
bhochd so tuiUeadh san ion- 
mhas, ua iadsan uile a thilg 
ann. 

44 Oir thilg iadsan uile 
ann d'am mòr-phailteas ; ach 
thilg ise as a gainne na bha 
aice uile, eadhon a beathach- 
adh gu h-iomlan. 

CAIB. XIII. 

1 DVimiis Cri.uri roimh- laimh 
sgrios an teanipuill, 9 geur-lean- 
mhuinn air son an t-soi.sgtil, 10 giir 
èigin an sniigeul a bhi air a 
shearmonachadh do gach vile 
chinneach ; II agiis gun lig ùmh- 
ghara niòra air na h-Iiidhuich. 

\ GUS an uair a bha e dol 
■^ a mach as an teampull, 
thubhairt neach d'a dheis- 
ciobluibh ris, A Mhaighstir, 
feuch ciod e a' ghnè chlach 
so. agus ciod e a' ghnè ait- 
reibh so! 

2 Agus f hreagair losa agus 
thubhairt e ris, Am faic thu 
an aitreabh mhòr so? cha'n 
f hàgar clach air muin cloiche, 
nach sgarar o chèile. 

3 Agus 'nuair a shuidh e 
air sliabh nan crann-oladh, 
fachomhair anteampuiU, dh'- 
f heòraich Peadar, agusSeum- 



• iomraidhean. > àmhgharaì 

93 



XIII. 

as, agus Eoin, agus Aindreas 
an uaignidheas deth ; 

4 Innis duinne c'uin a 
bhitheas na nithe sin, agu3 
ciod e an comhara 'nuair a 
bhitheas na nithe sin gu lèLr 
air an coimhlionaiih. 

5 Agus f hreagair losa iad, 
agus thòisich e air a ràdh, 
Thugaibh an aire nach meall 
aon neach sibh : 

6 Oir thig mòran ann am 
ainm-sa, ag ràdh, Is mise e : 
agus meallaidh iad mòian. 

7 Agus an uair a chluinn- 
eas sibh coganna, agus tuair- 
isgeul' choganna, na biodh 
buaireas oirbh : oir is èigin 
iad so a theachd ; ach cha 
'n''eil an deireadh ann fathast. 

8 Oir èiridh cinneach an 
aghaidh cinnich, agus rlogh- 
achd an aghaidh rìoghachd : 
agus bithidh critheanna 
talmhainn ann an iomadh àit, 
agus bithidh gorta agus triob- 
laidean ann : is iad sin tois- 
each dhòruinnean^. 

9 Ach thugaibh an aire 
dhuibh fèin : oir bheir iad 
thairis sibh do chomhairlibh : 
agus anns na sionagogaibh 
sgiùrsar sibh, agus cuirear 
sihh an làthair uachdaran a- 
gus rìghrean air mo shonsa, 
mar fhianuis dhoibhsan^. 

10 Agus is èigin air tùs an 
soisgeul a bhi air a shearmon- 
achadh do na h-uile chinn- 
ich. 

11 Ach an uair a bheir iad 
leo sibh, 'gur tabhairt thairis, 
na biodh e 'na ro-chùram 
oirbh ciod e a labhras sibh, 
agus na smuainichibh roimh- 
làimh air: ach ge b'e _ni a 
bheirear dliuibh san uair sin 
fèin, abraibh e : oir cha 

B '/lan aghaidh-san. 



MARC XIII. 



sibhse ta labhairt, ach an 
Spiorad naomh. 

12 Agus bheir am bràthair 
a bhràthair thairis chum bàis, 
agus an t-athair a mhac : a- 
gus èiridh a' chlann suas an 
aghaidh am pàranta, agus 
bheir iad fa'near an cur gu 
bàs. 

13 Agus bithidh sibh air 
bhur fuathachadh leis na h- 
uile dhaoinibh air sgàth m'- 
ainme-sa : ach an ti a bhuan- 
aicheas chum na crìche, is e 
so a shaorar. 

14 Ach an uair a chi slbh 
gràineileachd an lèir-sgrios, 
air an do labhair Daniel am 
fàidh, 'na seasamh anns an 
ionad nach bu chòir dhi, 
(tuigeadh an ti a leughas,) 
an sin teicheadh iadsan, a ta 
ann an tìr ludea, chum nam 
beann : 

15 Agus na tigeadh esan a 
ta air mullach an tighe, a 
nuas do'n tigh, agus na rach- 
adh e steach, a thoirt ni air 
bith as a thigh. 

16 Agus an ti a ta sa' 
mhachair, na pilleadh e air 
ais a thogail 'fhalluinn leis. 

17 Ach mo thruaigh iad 
na mnài sin a ta torrach, a- 
gus iadsan a ta toirt cìche sna 
làithibh sin ! 

18 Agus guidhibh-sa gun 
bhur teicheadh a bhi sa' 
gheamhradh. 

19 Oir bithidh àmhghar 
anns na làithibh sin, amhuil 
nach robh a leithid ann o 
thoiseach na cruitheachd a 
chruthaich Dia, gus a nis, a- 
gus nach mò a bhitheas. 

20 Agus mur giorraicheadh 
an Tighearn na bìithean ud, 
cha rachadh feoil air bith as : 
ach air son an t-sluaigh 
thaghta, a thagh e fèin, 

94 



ghiorraich e na làithean ud. 

21 Agus an sin ma their 
neach air bith ribh, Feuch, a 
ta Criosd an so, no, Feuch', a 
ta e 'n sin, na creidibh e: 

22 Oir èiridh Criosdan 
brèige, agus fàidhean brèige, 
agus ni iad comharan, agus 
mìorbhuilean, chum, nam bu 
chomasach e, na daoine taghta 
fèin a mhealladh. 

23 Agus thugaibh-sa an 
aire : feuch, roimh-innis mi 
dhuibh na h-uile nithe. 

24 Ach anns na làithibh 
sin, an dèigh an àmhghair 
ud, bithidh a' ghrian air a 
dorchachadh, agus cha toir a' 
ghealach a solus uaipe * ; 

25 Agus tuitidh reulta 
nèimh, agus bithidh na cumh- 
achdan a ta sna nèamhaibh 
air an crathadh. 

26 Agus an sin chi iad Mac 
an duine a' teachd anns na 
neulaibh, maille ri mòr- 
chumhachd, agus glòir. 

27 Agus an sin cuiridh e 
'aingil a mach, agus cruinn- 
ichidh e r'a chèiìe a dhaoine 
taghta fèin o na ceithir gaoth- 
aibh, o leth-iomall na talmh- 
ainn gu leth-iomall nèimh. 

28 A nis fòghlumaibh cos- 
amhlachd o 'n chraoibh- 
f hìge : An uair a bhitheas a 
geug a nis maoth, agus a 
chuireas i mach a duilleach, 
a ta f hios agaibh gu bheil an 
samhradh am fagus ; 

29 Agus mar an ceudna 
sibhse, an uair a chi sibh na 
nithe sin tachairt, biodh f hios 
agaibh gu bheii e 'm fagus, 
eadhon aig na dorsaibh. 

30 Gu deimhin a ta mi, 
ag ràdh ribh, nach tèid an: 
ginealach^ so thairis, gus an' 



» liytn. 



MARC XIV. 



coimhlionar na nithe sin uile. 

31 Tiièid nèamh, sgus tal- 
amh sench ; ach cha tèid 
m'f hocail-sa seach a chaoidh. 

32 Ach cha'n 'eil fios an 
là no na h-uaire sin aig neach 
air bith, cha'n 'eil aig na h- 
ainglibh a ta air nèamh, no 
aig a' Mhac, ach aig an Ath- 
air. 

33 Thugaibh fa'near, dean- 
aibh faire agus urnuigh : oir 
cha'n 'eil f hios agaibh c'uin 
a thig an t-àm. 

34 Oir a ta Mac an diiine 
mar dhuine a chaidh air 
thurus, agus a dh'f hàg a thigh 
fèin, agus a thug d'a sheirbh- 
isich cumhachd, agus 'obair 
fèin do gach neach, agus a 
thug àithne do'n dorsair faire 
a dheanamh. 

35 Uime sin deanaibh-sa 
faire, (oir cha'n 'eil fhios 
agaibh c'uin a thig maighstir 
an tighe ; an ann air feasgar, 
no air mheadhon-oidhche, no 
aig gairm-choileach, no anns 
a' mhaduinn ;) 

36 Air eagal air teachd dha 
gu h-obann, gu'm faigh e sibh 

nur codal. 

37 Agus na nithe a ta mi 
ag ràdh ribhse, a ta mi ag 
ràdh ris na h-uile dhaoinibh, 
Deanaibh faire. 

CAIB. XIV. 

1 Comhairle an aghaidh Chriosd. 3 

Dhòirteadh oladh phrìseil air a 

cheann. 10 ìitic ludas a Mhaigh- 

, stir air soyi airgid. 12 Tha Crivsd 

■ fèiìL ag iiuiseadh roimh-lùimh 

( cionnns a hha e gu hhi air a 

hhrath ìe h-aon d'a dheiscioblnihh. 

A GUS bha a' chàisg, agus 
' fèill an arain neò-ghoirt- 
ichte an dèigh dà là : agus 
dh'iaiT na h-àid-shagairt agus 
na sgrìobhaichean, cionnus a 

i/«7/. 
95 



ghlacadh lad es-an le foill '» 
agus a chuireadh iad gu bàs e. 

2 Ach thubhairt iad, Cha'n 
ann air an fhèill, air eagal 
gu'n èirich buaireas am measg 
an t-sluaigh. 

3 Agus air bhi dha ann am 
Betani, ann an tigh Shimoin 
an lobhair, an uair a bha e 
'na shuidhe air bòrd, thàinig 
bean, aig an robh bocsa alab- 
astair do oladh spicnaird, ro 
luachmhoir ; agus bhris i am 
bocsa, agus dhòirt i air a 
cheann e. 

4 Agus bha cuid diubh 
diombach annta fèin, agus ag 
ràdh, C'ar son a rinneadh an 
t-ana-caitheadh so air an 
oladh 1 

5 Oir dh'f heudadh i bhi air 
a reiceadh air son tuiUeadh 
na tri cheud peghinn, agus 
air a toirt do na bochdaibh. 
Agus rinn iad gearan 'na h- 
aghaidh. 

6 Ach thubhairtlosa, Leig- 
ibh leatha ; c'ar son a ta sibh 
cur dragha oirrel rinn i obair 
mhaith ormsa. 

7 Oir a ta na bochdan a 
ghnàth maille ribh, agus ge 
b'e uair is àill leibh, feudaidh 
sibh maith dheanamh dhoibh : 
ach cha'n 'eil mise a ghnàth 
agaibh. 

8 Rinn i na dh'fheudadh 
i ; thàinig i roimh-làimh a 
dh'ungadh mo chuirp chum 
adhlaic. 

9 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Ge b'e earrann^ 
air bith, air feadh an domhain 
uile, am bi an soisgeul so air 
a shearmonachadh, bithidh 
mar an ceudna an ni so a rinn 
i air innseadh, mar chuimhne 
oirre. 

2 àit, ball. 



MARC XIV. 



10 Agus dh'imich ludas 
Iscariot, aon do'n dà-fhear 
dheug, chum nan àrd-shagart, 
gu esan a bhrath dhoibh. 

11 Agus 'nuair a chual 
iadsan so, bha iad aoibhneach, 
agus gheall iad airgiod a thoirt 
da. Agus dh'iarr e cionnus 
a dh'fheudadh e gu h-iom- 
chuidh esan a bhrath. 

12 Agus air a' cheud là do 
fhèiU an arain neo-ghoirt- 
ichte, an uair bu ghnàth leo 
an t-uan càisge a mharbhadh, 
tliubhairt a dheisciobuil ris, 
C'àit an toil leat sinne dhol a 
dh'ulluchadh, chum gu'n ith- 
eadh tu a' chcìisg? 

13 Agus chuir e dithis d'a 
dheisciobluibh, agus thubh- 
airt e riu, Rachaibh a steach 
do'n bhaile, agus coinnichidh 
duine sibh a' giùlan soithich 
uisge : leanaibh e. 

14 Agus ge b'e àit an tèid 
e stigh, abraibh-sa rifear-an- 
tighe, Tha am Maighstir ag 
ràdh, C'àit am bheil an 
seòmar aoidheachd, anns an 
ith mi a' chàisg maille ri m' 
dheisciolduibh ì 

15 Agus nochdaidh esan 
dhuibh seòmar àrd, farsuinn, 
'na làn uidheam agus deas- 
aichte : an sin uUuichibh 
dhuinn. 

16 Agus chaidh a dheis- 
ciobuil a mach, agus thàinig 
iad do'n bhaile, agus fhuair 
iad mar thubhairt e riu ; agus 
dh'ulluich iad a' chàisg. 

17 Agus air teachd do'n 
f heasgar, thàinig esan maille 
ris an dà f liear dheug. 

18 Agus an uair a bha iad 
'nan suidhe, agus ag itheadh, 
thubhairt losa, Gu deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, gu'm brath 



aon agaibh-sa, a ta 'g itheadh 
maiUe rium, mise. 

19 Agus thòisich iad air a 
bhi dubhach, agus a ràdh ris 
an dèigh a chèile, Am mise 
e 'f agus fear eile, Am mise e 1 

20 Agus air freagairt dhà- 
san thubhairt e riu, ìs fear do'n 
dà f hear dheug e, a ta tumadh 
maillei riumsa sa' mhèis. 

21 A ta mac an duine gu 
deimhin ag imeachd, mar a 
ta e sgrìobhta uime, ach is 
an-aoibhinn do'n f hear sin le 
'm brathar IMac an duine : 
bu mhaith do'n duine sin mur 
beirteadh riamh e. 

22 Agus ag itheadh dhoibh, 
ghlac losa aran, agus andèigh 
a bheannachadh, bhrìs e, a- 
gus thug e dhoibhsan e, agus 
thubhairt e, Gabhaibh, ith- 
ibh : is e so mo chorp-sa. 

23 Agus air glacadh a' 
chupain, agus air tabhairt^ 
buidheachais, thug e dhoibh- 
san e : agus dh'òl iad uile as. 

24 Agus thubhairt e riu, Is 
i so m'f huil-sa anTiomnaidh- 
nuaidh, a dhòirtear air son 
mhòran. 

25 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Nach òl mi ni's 
mò do thoradh na fìonain^', 
gus an là sin an òl mi nuadb 
e ann an rìoghachd Dhè. 

26 Agus air dhoibh laoidh , 
a sheinn, chaidh iad a mach ; 
gu sliabh nan crann-oladh. 

27 Agus thul)hairt losariu, 
Gheibh sibh uile oilbheum 
annam-sa an nochd : oir a ta 
e sgrìobhta, Buailidh mi am 
buachaill, agus sgapar na 
caoraich. 

28 Ach an dèigh dhomh 
èirigh, thèid mi roimhibh do j 
Ghalile. 



2 «r •> 



'' fbijam/iain. 



MARC XIV. 



29 Ach thubhaiit Peadar 
ris, Ged fliaigh iadsan uile 
oilbheuni annad, gidheadh 
cha 'nfhuigh mise e. 

30 Agus thubhairt losa ris, 
Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
riut, An diugh, air an oidhche 
so tèin, mu'n goir an coileach 
dà uair, gu'n àicheadh thusa 
mi tri uairean. 

31 Ach is ro mhòid a thubh- 
airt esan, Ged is èigin domh 
am bàs fhulang maiUe riut, 
cha'n àicheadh mi chaoidh 
thu. Agus mar sin thubhairt 
càch uile mar an ceudna. 

32 Agus thàinig iad gu 
ionad d'am b' ainm Getsem- 
ane ; agus thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, Suidhibh - sa 
an so, gus an dean mise 
urnuigh. 

33 Agus thug e leis Pead- 
ar, agus Seumas, agus Eoin, 
agus thòisich e air a bhi fuidh 
uamh-chrith, agus fuidh an- 
abarra bròin. 

34 Agus thubhaii-t e riu, 
Tha m'anam ro bhrònach, 
eadhon gu bàs : fanaibh-sa 
an so, agus deanaibh faire. 

35 Agus chaidh e beagan 
air aghaidh, agus thuit e air 
an talamh, agus rinn e urn- 
uigh, nam bu chomasach e, 
gu'n rachadh an uair thairis 
air. 

36 Agus thubhairt e, Ab- 
ba, Athair, a ta gach ni so- 
dheanta dhuitse ; cuir an 
cupan so seachad orm: gidh- 
eadh, na' b'e an ni a b'àill 
leamsa, ach an ai a's toil 
leatsa. 

37 Agus thàinig e, agus 
fhuair e iadsan 'nan codal, 
agus thubhairt e ri Peadar, 
A Shimoin, am bheil thu a'd' 



chodal? nach b'urrainn thu 
faire a dhtanamh aon uair ? 

38 Deanaibh faire agus 
urruiigh, chum nach tuit sibh 
ambuaireadh : a ta an spiorad 
gu deimhin togarrach, ach a 
ta an fheoil anmhunn^. 

39 Agus air dha imeachd a 
rìs, rinn e urnuigh, ag ràdh 
nam briathra ceudna. 

40 Agus an uair a phill e, 
f huair e iad a rìs 'nan codal, 
(oir bha'n sìiilean trom,) a- 
gus cha robh f hios aca cionn- 
us a bheireadh iad freagradh 

I air. 

, 41 Agus thàinig e an treas 

uair, agus thubhairt e riu, 

Coidlibh roimhibh a nis, agus 

; gabhaibh fois : is leoir e, 

i thàinig an uair ; feuch, a ta 

I Mac an duine air a bhrath 

I thairis do làmhaibh nam 

peacach. 

42 Eiribh, imicheamaid j 

i feuch, a ta an ti a bhrathas 

j mise am fagus. 

I 43 Agus air ball, air dha 

, bhi fathast a' labhairt, thàinig 

ludas, aon do'n dà fhear 

dheug, agus sluagh mòrmaille 

ris le claidhibh agus bataibh, 

na h-àrd-shagaitaibh, agus 

I na sgrìobhaichibh, agus na 

seanairibh. 
1 44 Agus bha an ti a bhrath 
esan air toirt comhara dhoibh, 
ag ràdh, Ge b'e neach d'an 
toir mise pòg, is e sin e ; 
glacaibh e, agus thugaibh 
leibh e gu tèaruinte. 

45 Agus air teachd dha, 
chaidh e air ball d'a ionn- 
suidh-sa, agus thubhairt e, 
Fàilte dhuit, a mhaighstirj 
agus phòg se e. 
1 46 Agus chuir iadsan làmh 
j ann, agus ghlac iad e. 



MARC XiV. 



47 Agus air tarruing claidh- 
elmh do f hear do na bha h\th- 
air, bhuail e òghich an àrd- 
shagairt, agus ghearr e a 
chluas deth. 

48 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, An d'- 
thàinig sibh a mach gu mo 
[^hlacadh-sa, mar gu b'ann 
an aghaidh fir-reuljainn le 
claidhibh agus le bataibh ? 

49 Bha mi gach hi maiUe 
ribh san teampull, a' teagasg, 
agus cha do ghlac sibh mi : 
ach a ta so chum gu biodh na 
sgriobtuirean air an coimh- 
lionadh. 

50 Agus air do na h-uile a 
thrèigsinn, theich iad. 

51 Agus lean òganach àr- 
aidh e, aig an robh lion-eudach 
air a chur m' a chorp lomn- 
ochd ; agus rug na h-òganaich 
uir. 

52 Ach air dhasan an lìon- 
eudach fhàgail, theich e 
lomnochd uatha. 

53 Agus thug iad leo losa 
ehum an àrd-shagairt : agus 
chruinnicheadh maiUe ris na 
h-àrd-shagairt uile, agus na 
seanairean, agus na sgrìobh- 
aichean. 

54 Agus lean Peadar e fada 
uatha, gus an deachaidh e 
steach do thalla an àrd-shag- 
airt : agus bha e 'na shuidhe 
maille ris na seirbhisich, agus 
'ga gharadh ris an teine. ^ 

55 Agus dh'iarr na h-àrd- 
shagairt, agus a' chòmhairle 
uile fianuis an aghaidh losa, 
chum a chur gu bàs j agus 
cha d'fhuair iad. 

56 Oir rinn mòran dhaoine 
fianuis bhrèige 'na aghaidh, 
ach cha do chòird am fianuis 
r'a chèile'. 



57 Agus dh'èirich dream 
àraidh, agus thug iad fianuis 
bhrèige 'na aghaidh, ag ràdh, 

58 Chuala sinne e ag ràdh, 
Leagaidh mi sìos an teampull 
so, a rinneadh le Uìmhaibh, 
agus an tri hìithibh, togai<lli 
mi teampull eile, neo-dheanta 
le hìmhaibh. 

59 Agus mar sin fèin cha 
robh am fianuis a' teachd r'a 
chèile. 

60 Agus air èirigh suas 
do'n àrd-shagart sa' mheadh- 
on, chuir e ceisd air losa, ag 
ràdh, Nach toir thu freagradh 
air bith uait ì ciod sin mu 
bheil iad so a' toirt fianuis 
a'd' aghaidh ? 

61 Ach dh'fhan esan 'na 
thosd, agus cha do f hreagair 
e ni sam bith. A rìs dh'- 
flieòraich an t-àrd-shagart 
deth, agus thubhairt e ris, An 
tu Criosd, INIac an ti bheann- 
aichte ? 

62 Agus thubhairt losa, Is 
mi : agus chi sibh ÌNIac an 
duine 'na shuidhe air deas 
làimh cumhachd Dhè, agus 
a' teachd le neulaibh nèimh. 

63 An sin reub an t-àrd- 
shagart 'eudach, agus thubh- 
airt e, Ciod am feum a ta 
agriinn tuilleadh air fianuis- 
ibh? 

64 Chuala sibh an toibh- 
eum : ciod i bhur barail-sa ? 
Agus thug iad uile breth 'na 
aghaidh gu'n do thoiU e am 
bàs. 

65 Agus thòisich cuid diul'h 
air smugaid a thilgeadh air, 
agu3 'aghaidh fholach, agus 
a bhuaìalh le'n dornaibh, a- 
gus a r.àdh ris, Dean faidh- 
eadaireachd : agus ghabh na 
seirbhisich le 'm basaibh air. 



, i dia d' flwgha, 



n fianv.ii 



MARC; XV. 



66 Agus air do Pheadar 
a bhi shios anns an talhi, 
thàinig aon do bhanoghìich 
an àrd-shagairt : 

67 Agus 'nuair a chunnaic 
i Peadar 'ga gharadh, agus 
air dhi beachdachadh air, 
thubhairt i ì'is, Bha thusa 
cuideachd maiUe ri losa o 
Nasaret. 

68 Ach dh'àicheadh esan, 
ag ràdh, Cha'n aithne dhomh, 
agus cha'n 'eil mi tuigsinn 
ciod a ta thu 'g ràdh. Agus 
chaidh esan a mach do'n 
f hor-dhorus ' ; agus ghoir an 
coileach. 

69 Agus air do bhanoglaich 
fhaicinn a rìs, thòisich i air 
a ràdh riu - san a bha 'nan 
seasamh a hìthair, Is ann 
diubh a ta 'm fear so. 

70 Agus dh'àicheadh e rìs. 
Agus an ceann beagan 'na 
dhèigh sin, thubhairt iadsan 
a bha 'nan seasamh a hìthair 
a rìs li Peadar, Guiirlnneach 
is ann diubh sud thu : oir is 
Galilcach thu, agusiscosmh- 
uil do chainnt ru(. 

71 Ach thòisich esan air 
mallachadh agus air mionn- 
achadh, a^ ràdh, Cha'n 
aithne dhomh an duine so 
mu 'm bheil si!)h a' labhairt. 

72 Agus ghoir an coileach 
andarauair. Aguschuimhn- 
ich Peadar am focal a thubh- 
airt losa rÌ3, IMu'n goir an 
coileach dà uair, àicheadh- 
aidh tu mi tri uairean. Agus 
an uair a smuainich e air, 
ghuil e. 

CAIB. XV. 

1 Thugadh losa ceangaiUe an ìùth- 
aÌT Philait. 17 Chuireadh coron 
sgithich air, CO agux chaidh fan- 
oid a dheanamh air. 21 Vh'- 
fluinnuich e le giùlan a' chroinn- 

1 iighdoni.^, fgàth-tliigh. 

99 



chemaidh ; C7 chrochadh e eadar 
dù ghadìtiche, &c. 

\ GUS airball sa'mhaduinn 
■^^ chum na h-àrd-shagairt 
maille ris na seanairibh, agus 
na sgrìobliaichibh, agus a' 
chomhairle gu h - iomlan, 
comhairle, agus air dhoibh 
losa a cheangal, thug iad leo 
e, agus thug iad thairis e do 
Philat. 

2 Agus dh'f hiosraich Pilat 
deth, An tusa righ nan ludh- 
ach ? Agus air freagaivt dha, 
thubhairt e ris, Thubhairt 
thu e. 

3 Agus chuir na h-àrd- 
shagairt mòran do nithibh as 
a leth : ach cha do f hreagair 
esan aon ni. 

4 Agus chuir Pilat a rìs 
ceisd air, ag ràdh, Nach 
freagair thu ni sam bith ? 
feuch cia lìon nithe air am 
bheil iad sin a' toirt fianuis 
a'd' aghaidh. 

5 Ach cha do fhreagair 
losa ni sam bith tuiUeadh ; 
air chor as gii'n do ghabh 
Pilat iongantas. 

6 A nis air an fhèill bu 
ghnàlh leis aon phrìosanach, 
ge b'e air bith a dh'iarradh 
iad, a leigeadh as doibh. 

7 Agus bha neach àraidli 
d'am b'ainm Barabas, ceang- 
ailte maille r'a chompanaich 
ceannairce, muinntir a bha 
air deanamh mortaidh anns 
a' cheannairc. 

8 Agus air glaodhaich gu 
h-àrd do'n t-sluagh, thùisich 
iad air iarraidh air, a dheanamh 
dhoibh mar a rinn e an còmh- 
imidh. 

9 Ach fhreagair Pihit iad, 
ag ràdh, An àill leibh gn'n 
cuir mi righ nan ludhach fa 
sgaoil duibhì 

10 (Oir bha fhios aige 



MARC XV. 



gu'm b'ann troimh fharmad 
a thug na h - àrd - shagairt 
thairis e.) 

11 Ach bhrosnuich na h- 
ard-shagairt an sluagh, chum 
gu'm b'fhearr leis liarabas a 
chur fa sgaoil doibh. 

12 Agus fhreagair Pilat, 
agus thubhairt e riu a rls, 
Ciod ma seadh is àill leibh 
mi a dheanamh ris an dubie 
sbi, do an goir sibh Righ nan 
ludhach ì ^ 

13 Agus ghlaodh iad a rìs, 
Ceus e. 

14 An sin thubhairt Pihit 
riu, C'ar son, ciod e 'n t-olc 
a rinn e ì Ach bu ro mhòid 
a ghlaodh iadsan, Ceus e. 

15 Agus air do Philat bhi 
toileach gniomh taitneach a 
dheanamh do'n t-sluagh, dh'- 
f huasgail e Barabas dhoibh, 
agus thug e thairis losa, an 
dèigh dha a sgiìirsadh, chum 
a cheusadh. 

16 Agus thug na saighd- 
earan leo e steach do'n talla, 
eadhon cùirt an uachdarain ' : 
agus ghairm iad a' chuideachd 
uile an ceann a chèile. 

17 Agus chuir iad uime 
eudach purpuir^, agus air 
dhoibh coron droighinn f high- 
eadh, chuir iad air e. 

18 Agus thòisich iad air 
beannachadh dha, cig ràdh, 
Fàihe dhuit, a Righ nan 
ludhach ! 

19 Agus bhuail ìad sa' 
cheann e le shùt chuilce, agus 
thilg iad smugaid air, agus a' 
lùbadh an glùn, rinn iad aor- 
adh dha^. 

20 Agus an dèigh dhoibh 
fanoid a dheanamh air, thug 
iad deth an t-eiidach purpuir. 



' prelonian. 2 

8 thiig iad una. 

100 



agus chuir iad 'eudach fèin 
uime, agus thug iad a mach 
e chum gu'n ceusadh iad e. 

21 Agus dh'èigninh iad 
duine àraidh bha dol seachad, 
Simon o Chirene, (athair 
Alecsandeir agus Rufuis, a 
bha teachd as a' mhachair,) 
chum a chrann-ceusaidh a 
ghiùlan. 

22 Agus thug iad e gu ionad 
d'am ò' ainm Golgota, is e sin 
air eadar-theangachadh, àite 
cloiginn. 

23 Agus thug iad da r'a òl, 
fion air a mheasgadh le mirr : 
ach cha do ghabh esan e. 

24 Agus an uair a cheus 
iad e, roinn iad a thrusgan, 
a' tilgeadh croinn air, ciod a 
chuid a bhiodh aig gach duine 
dheth. 

25 Agus bha 'n treas uair 
ann ; agus cheus iad e. 

26 Agus bha sgrìobhadh a 
chùise-ditidh air a sgrìobhadh 
os a cheann, RIGH NAN 
lUDHACH. 

27 Agus cheus iad maille 
ris dà ghaduiche * ; fear air a 
kìimh dheis, agus fear air a 
làimh chlì. 

28 An sin choimhlionadh 
an sgriobtuir, a thubhairt, 
Agus bha e air àireamh am 
measg nan ciontach. 

29 Agus thug iadsan a bha 
dòl seachad anacainnt da, a' 
crathadh an ceann, agus ag 
ràdh, O thusa a leagas an 
teampull, agus a thogas e ann 
an tri làithiìjh, 

30 Fòir ort fèin, agus thig' 
a nuas o'n chrann-cheusaidh. 

31 Agus mar an ceudna 
thubhairt na h-àrd-shagairt 
agus na sgrìobhaichean r'a 



MARC XV. 



chèile, a' fanoid air, Shaor e 
daoine eile ; cha'n 'eil e 
comasach air e fèin a shaor- 
adh. 

32 Thigeadh a nis Criosd 
Righ Israeil a nuas o'n 
chrann - cheusaidh, chum 
gu'm faic agus gu'n creid 
sinn. Agus thug iadsan a 
chaidh cheusadh maille ris, 
anacainnt da. 

33 Agus, an uair a thàinig 
an seathadh uair, bha dorch- 
adas air an talamh uile, gu 
ruig an naothadh uair. 

34 Agus air an naothadh 
uair, dh't'igh losa le guth àrd, 
ag radh, Eloi, Eloi, lama 
sabachtani? is e sin, air 
eadar- theangachadh, Mo 
Dhia, mo Dhia, c'ar son a 
thrèig thu mi ? 

35 Agus air cluinntinn sin 
do chuid diubh-san a bha 'nan 
seasamh a hìthair, thubhairt 
iad, Feuch, a ta e a' gairm 
Eliais. 

36 Agus ruith fear diubh, 
agus air dha spòng a lìonadh 

I do f hìon geur agus a cur air 
slait chuilce, thug e deoch 
dha, ag ràdh, Leigibh leis ; 
faiceamaid an tig Elias g'a 
thoirt a nuas. 

37 Agus air do losa èigh- 
each le guth àrd, thug e suas 
an deò. 

38 Agus bha brat-roinn an 
teampuiU air a reubadh 'na 
dhà chuid o mhuUach gu 
ìochdar. 

39 Agus an uair a chunn- 
aìc an ceannard-ceud, a bha 
'na sheasamh fa chomhair, 
gu'n d'thug e suas an deò, a' 
glaodhaich mar sin, thubh- 
airt e, Gu firinneach b'e 'n 
duine so Mac Dhè. 

40 Agus bha, mar an 
ceudna, mnài am fad uatha 

101 



' ag amharc : 'nam measg siu 
' bha ÌNIuire IMagdalen, agus 
I Muire màthair Sheumais bu 

lugha, agus loseis, agus Sa- 

lome ; 

41 Muinntir a lean e mar 
an ceudna, an uair a bha e 

' an Galile, agiis a bha frith- 
eahidh dha ; agus mòran eile 

I do mhnaibh a chaidh suas 
maille ris gu lerusalem. 

42 Agus a nis air teachd 
j do'n fheasgar, (do bhrìgh 
I gu'm b'e là an ulluchaidh e, 



eadhon an là roimh an t-sàb- 

43 Thàinig loseph o Arim- 
1 atea, comhairleach urramach, 
1 aig an robh, mar an ceudna, 
i sùil ri rìoghachd Dhe, agus 
! chaidh e steach gu dàna dh'- 
[ ionnsuidh Philait, agus dh'- 

iarr e corp losa. 

I 44 Agus b'ioghnadh le Pi- 

\ lat ma bha e cheana marbh : 

Agus air dha an ceannard- 

ceud a ghairm, dh'f hiosraich 

e dheth, An robh fad o f huair 

j e bàs. 

I _ 45 Agus air dha fios f haot- 

! ainn o'n cheannard - ceud, 

! thug e 'n corp do loseph. 

: 46 Agus cheannaich esan 

lìon-eudach grinn, agus thug 

! e^ nuas e, agus phaisg e san 

lìou-eudach e, agus chuir se 

i e_ ann an uaigh ' a chladh- 

aicheadh à carraig, agus char- 

: uich e clach gu doms na h- 

; uaighe. 

! 47 Agus dh'amhairc Muire 
3Iagdalen, agus INIuire màthair 
loseis, air an àite san do 
; chuireadh e. 



CAIB. XVJ. 

1 C/iuir aiìigeal an cèill aiseirigh 
C/tnosd do ihri nmaibh. 9 Uh'- 
JhoilUicheadh Criosd do Mhuire 



> ùil-adhlacaidh. 



MARC XVI. 



Magdakìi : 12 Chuìmcas e le dithis 
a bha dol do'n dùlhaich ; H an 
dèigh sin leis na h-AhsioiL 15 
Ckuir e mach iad a sheannonach- 
adh an t-soisgeil. 

A GUS air dol do'n t-sàb- 
aid seachad, cheannaich 
Muire MagJalen, agus math- 
air Sheumais, agus Salome, 
spìosraidh deadh fhàile^, 
chum air dhoibh teachd gu'n 
ungadh iad e. 

2 Agus thàinig iad gu ro 
mhoch air maduinn a' cheud 
là do'n t-seachduin chum na 
h-uaighe, aigèirigh nagrèine. 

3 Agus thubhairt iad eat- 
orra fein, Cò a chamicheas 
dhuinn a' chlach o dhorus na 
h-uaighe? 

4 ( Agus air dhoibh amharc, 
chunnaic iad gu'n robh a' 
chlach air a h-athanachadh 
air falbh,) oir bha i ro mhòr. 

5 Agus air dhoibh dol a 
stigh do'n àit-adhlaic, chunn- 
aic iad òganach 'na shuidhe 
air an làimh dheis, uime an 
robh trusgan fada geal ; agus 
bha eagal orra. 

6 Agus thubhairt esan riu, 
Na biodh eagal oirbh : a ta 
sibh ag iarraidh losa o Na- 
saret, a cheusadh : dh'èirich 
e, cha'n 'eil e 'n so : faicibh 
an t-àit anns an do chuir 
iad e : 

7 Ach imichibh, innsibh 
d'a dheisciobluibh agus do 
Pheadar, gu bheil e dol 
roimhibh do Ghalile : chi 
sibh an sin e, mar thubhairt 
e ribh. 

8 Agus air dol a mach 
dhoibh, theich iad o'n uaigh ; 
oir bha ball-chrith agus uamh- 
unn orra : agus cha dubhairt 
iad ni sam bith ri neach air 
bith ; oir bha eagal orra. 

1 luibhcan cùbhraidh. 

102 



■■ 9 Agus air èirigh do losa 

sa' mhaduinn air a' cheud là 
\ do'n t-seach uin, noclidadh 
j e air tùs do JNIhuire Magda- 
I len, as an do thilg e seachd 
I deamhain. 
I 10 Agus air imeachd dhise, 

dh'innis i sin dhoibh-san a 
! bha maille ris, agus iad ri 
I bròn agus gul. 
I 11 Agus iadsan, an uair a 

chual iad gu'n robh e beò, a- 
I gus gu'm facadh leatha-san e, 

cha do chreid iad. 

12 'Na dheigh sin, nochd- 
adh e do dhithis diubh ann 
an cruth eile, ag imeachd 
dhoibh, agus iad a' dol do'n 
dùthaich. 

13 Agus dh'imich iadsan 
agus dh'innis iad e do chàch : 
agus cha mhò a chreid iad 
iadsan. 

14 An deigh sin nochdadh 
e do'n aon f hear deug, agus 
iad 'nan suidhe aig biadh, a- 
gus thilg e orra am mi-chreid- 
irnh, agus an cruas-cridhe, a 
chionn nach do chreid iad 
iadsan a chunnaic e an dèigh 
dha èirigh. 

15 Agus thubhairt e riu, 
Imichibh air feadh an t-saogh- 
ail uile, agus searmonaichibh 
an soisgeul do gach dùil ^. 

16 Ge b'e chreideas agus a 
bhai^tear, saorar e, ach ge b'e 
nach creid, ditear e. 

17 Agus leanaidh na 
comharan so an dream a 
chreideas : Ann am ainm-sa 
tilgi Ih iad a mach deamh- 
ain ; labhraidh iad le'' teang- 
aibh nuadha ; 

18 Togaidh iad uathraiche 
nimhe ; agus ma dh'òLis iad 
ni air bith marbhtach, cha 
chiùrr e iad ; cuiridh iad an 



. LUC AS 1. 



làmhaa air daoinibh linne, 
agus bithidh iad gu maith. 

19 Mar sin, an dèigh do'u 
Tighearna labhairt riu, 
ghabhadh suas gu nèamh e, 
ngus shuidh e air deas làimh 
Dhè. 



20 Agus air dhoibh-san 
dol a mach, shearmonaich iad 
anns gach àit, air bhi do'n 
Tighearn a' co- oibreachadh 
leo, agus a' daingneachadh 
an f hocail leis na comharaibh 
a lean e. Amen. 



An SOISGEUL a reir LUCAIS. 



CAIE. I. 

1 lloimh-radh Lucai^ d'a shoi»geid 

ffìi h-iomlan. 5 Ghahhadh EoÌ7i 

Baiite am hroinii a jnhùthar, Q6 

aaics Ciiosd am hroìnn Mhmre. 

39 lùidheadaiieachd Fli^aher, a- 

gtis Mhuire mu thimchioU L'hi ivsd. 

51 Brtith Euin Bhai.ste. 

"r\0 bhrìgh gu'n do ghalh 

^ mòran os Uiimh eachd- 

raidli sgrìobhadh ann an ord- 

ugh air na nithibh sin a ta 

air an coimhlionadh ^ 'nar 

measg-ne, 

2 A rèir mar a dh'aithris 
na daoine sin dhuinne iad, a 
chunnaic iad o thùs le 'n 
sùilibh, agus a bha 'nan 
luchd - frithealaidh an fhoc- 
ail: 

3 Chunncas dhomh-sa mar 
aii ceudna, a Theophiluis ro 
òirdheirc, air faotainn dear'jh 
fhios nan uile nithe dhomh 
o'n fhior thoiseach, sgrìobh- 
adh a d' ionnsuidh - sa an 
ordugh, 

4 Chum gu'm biodh fios 
agad air cinnteachd nan nithe 
anns an deachaidh do theag- 
asg. 

5 "RHA ann an lAithibh 

Heroid righ ludea, sag- 

art àraidh d'am b'ainm Sach- 



' k làn dearbhadh air 
103 



n. creidsi 



arias, do sheal- /ìiàa: agus 
hha a bhean do nigheanaibh 
Aaroin, agus fe'ainm dhi Eli- 
sabet. 

6 Agus Lha iad le cheile 
ionraic am fianuis Dè, ag im- 
eachd ann an uile àitheant- 
aibh agus orduighibhanTigh- 
earna, gu neo-lochdach. 

7 Agus cha robh duine 
cloinne aca, do bhngh gu'n 
robh Elisabet neo-thorrach^, 
agus ìjha iad le chèile aos- 
mhor. 

8 Agus tharladh, am feadh 
a ìjha esan a' iVitheala<lh mar 
shagavt an làthair Dhè ann 
an ordugh a sheala, 

9 A rèir gnàtha na sagart- 
achd, b'e a chrannchur tùis a 
losgidh, air dha dol a steach 
do theampull an Tighearn. 

10 Agus bha coimhthional 
an t-sluaigh uile a' deanamh 
urnuigh a muigh, ri àm na 
tùise. 

11 Agus chuuncas leis-san 
aingeal an Tighearna 'na 
sheasamh air taobh deas alt- 
arach na tùise. 

12 Agus an uair a chunnaic 
Sacharias e, ]>ha e fo thriob- 
laid, agus thuit eagal air. 

^ rhù.r»a,roinn. ^ gun slicchd. 



13 Ach thubhaiit an t- 
aingeal lis, Na gabh eagal, a 
Shachariais ; oir t'huair t'urn- 
uigh èisdeachd, agus beiridh 
do bhean Elisabet mac dhuit, 
agus bheir thu Eoin mar ainm 
air. 

14 Agus bithidh aoibhneas 
agus subhachas ort ; agus ni 
mòran gairdeachas r'abhreith. 

15 Oir bithidh e mòr an 
làthair an Tighearn, agus 
cha'n òl e fion no deoch 
hìidir ; agus bithidli e air a 
lìonadh leis an Spiorad 
naomh, eadhon o bhroinn a 
mhàthar. 

16 Agus pillidh e mòran 
do chloinn Israeil chum an 
Tigliearn an Dè. 

17 Agus thèid e roimhe-san 
ann an spiorad agus ann an 
cumhachd Eliais, a thionnd- 
adh cridlie nan aitliriche chum 
na cloinne, agus nan eas- 
umhal gu giiocas nam firean, 
a dh'ulluchadh pobuill deas 
do'n Tighearn. 

18 Agus thubhairt Sacha- 
rias ris an aingeal, Cionnus a 
bhios fhios so agaml oir is 
seann duine mise, agus a ta 
mo bhean aos-mhor. 

19 Agus fhreagair an t- 
alngeal agus thubhairt e ris, 
Is mise Gabriel a sheasas an 
làthair Dhè ; agus chuireadh 
mi a labhairt riut-sa, agus a 
dh'innseadh an naidheachd' 
mhaith so dhuit. 

20 Agus, feuch, bithidh tu 
balbh agus gun cbomas labh- 
airt, gus an U\ anns an tig na 
nithe so gu crìch, a chionn 
nach do chreid thu mo 
bhriathra-sa, a bhitheas air 
an coimhlionadh 'nan àm 
fèin. 



21 Agus bha am pobull a' 
feitheamh ri Sacharias, agus 
b'iongantach leo a' mhoille a 
rinn e san teampull. 

22 Agus an uair a thàinig 
e mach, clia b'urrainn e hibh- 
airt riu : agus thuig iad gu'm 
fac e sea.Wiì.dh^ ìièamìuddh san 

t teampull : oir bha e smèid- 
\ eadh orra, agus dh'f han e 'na 
I thosd. 

I 23 Agus tharladh, an uair 
' a choimhlionadh hìithean a 
I f hrithealaidh, gu'ndeachaidh 

e d'a thigh fèin. 
I 24 Agus an dèigh nan 
! hìithean sin dh'f hàs a bhean 
' EHsabet torrach, agus dh'- 
' fholaich si i fèin rè chùig 
! mìosan, ag ràdh, 
i 25 Is ann mar so a rinn an 
; Tighearna dhomh anns na 
j hìithibh air an d'amhairc e 
' orm, a thogail diom mo mhas- 

htidh am nieasg dhaoine. 

26 Agus anns an t-seath- 
adh mìos, chuireadh an t- 
aingeal Gabricl o Dhia, gu 
caithir do Ghalile, d'am b'- 
ainm Nasaret, 

27 Dh'ionnsuidh òigh a bha 
fo cheangal pòsaidh aig fear 
d'am b'ainm loseph, do thigh 
Dhaibhidh ; agus b'e ainm 
na h-òigh Muire. 

28 Agus air dol a steach 
do'n aingeald'ah-ionnsuidh, 
thubhnirt e, Fàilte dhuit, o 
thusa d'an do nochdadh mòr 
dheadh-ghean, a ta an Tigh- 
earna maille riut ; is beann- 
aichte thu am measg bhan. 

29 Agus an uair a chunnaic 
i e, bha i fo thriobhiid inntinn 
air son a chainnte, agus a' 
reusonachadh ciod a' ghnè 
altacha-beatha dh'fheudadh 
bhi 'n so. 



LUCAS I. 



30 Agus thubhairt an t- 
aingeal rithe, Na biodh eagal 
ort, a IMhuire : oir f huair thu 
deadh-ghean o Dhia. 

31 Agus, feuch, gabhaidh 
tu a' d' bhroinn, agus beiridh 
tu mac, agus bheir thu losa 
mar ainm air. 

32 Bithidh 6 mòr, agus 
goirear Mac an Ti a's ro 
àirde dheth ; agus bheir an 
Tighearna Dia dha righ- 
chaithirathar fèinDhaibhitlh. 

_ 33 Agus bithidh e 'na Righ 
air tigh lacoib gu bràth, agus 
cha bhi crìoch air a rìogh- 
achd. 

_ 34 Agus thubhairt jMuire 
ris an aingeal, Cionnus a 
bhitheas so, do bhrìgh nach 
'eil aithne agam-sa air duine ì 

35 Agus fhreagair au t- 
aingeal agus thubhairt e rithe, 
Thig an Spiorad naomh ort, 
agus cuiridh cumhachd an Ti 
a's àirde sgàil ort : uime sin 
an ni naomh sin a bheirear 
leat, goirear rvlac Dè dheth. 

36 Agus, feuch, do bhan- 
charaid Elisabet, a ta ise fèin 
torrach air mac 'na sean aois ; 
agus is e so an seathadh mìos 
dhise d'an goirteadh bean neo- 
thorrach ; 

37 Oir cha 'n 'eil ni sam 
bith do-dheanta do Dhia. 

38 Agus thuhhairt IMuire, 
Feuch banoglach an Tigh- 
earna ; biodh e dhomh-sa a 
rèir t'fhocail. Agus dh'- 
f halbh an t-aingeal uaipe *. 

39 Agus air eirigh do^lhuire 
sna hìithibh sin, chaidh i le 
cabhaig do dhùthaich nam 
beann, gu l)aile do luda, 

40 Agus chaidh i steach do 
thigh Shachariais, agus chuir 
i fàilte air Elisabet. 



41 Agus tharladh, an uair 
a chual Elisabet beannacli- 
adhlMhuire, gu'ndo leum an 
naoidhean 'na broinn : agus 
lìonadhElisabet leis an Spior- 
ad naomh. 

42 Agus ghlaodh i mach le 
guth à.d, agus thubhairt i, 
/*• beannaichte thu am measg 
bhan, agus is beannaichte 
tora h do bhronn. 

43 Agus cionnus a dh ^tirich 
so dhomh-sa, gu'n tigeadh 
màthair mo Thighearn a m' 
ionnsuidh 1 

44 Oir feuch, co luath as a 
thàinig fuaim do bheannach- 
aidh a'm' chluasailjh, bhriosg 
an naoidhean le h-aoibhneas 
ann mo bhroinn. 

45 Agus is beannaichte ise 
a chreid : oir coimhlionar ^ 
na nithe a labhradh rithe leis 
an Tighearn. 

46 Agus thubhairt Muire, 
A ta m'anam ag àrd-mholadh 
an Tighearn, 

47 Agus a ta mo spiorad 
a' deanamih gairdeachais ann 
an Dia mo Shlànuighear : 

48 Do bhrìgh gu'n d'amh- 
airc e air staid ìosail a bhan- 
oglaich : oir feuch, o so suas 
goiridh gach linn beannaichte 
dhiom. 

49 Do bhrìgh gu'n d'rinn 
an Ti a ta cumhachdach nithe 
mòra dhomh ; agus is naomh 
'ainm. 

50 Agus a ta thròcair-san 
linn gu linn, do'n dream 
d'an eagal e. 

51 Nochd e neart le 'ghaird- 
ean, sgap e na h-uaibhrich 
ann an smuaintibh an cridhe 
fèin. 

52 Thug 6 nuas na daoine 
cumhachdach o'n caithrich- 



1 uaithe. 

105 



^ach:> 



id gun coimhlionaT. 

F 2 



ibh rìoghail, agus dh'àrdaich 
e iadsan a bha ìosal. 

53 Lìon e 'n dream a bha 
ocrach le nithibh maithe ; 
agus chuir e uaith na daoine 
saoibhir falamh. 

54 Rinn e còmhnadh i ri 
Israel òglach fèin, ann an 
cuimhneachadh a thròcair : 

55 Mar a labhair e r'ar n- 
aithrichibh, do Abraham agus 
d'a shhochd gu bràth. 

56 Agus dh'fhan Muire 
maille rithe mu thimchioll 
thri mìosan, agus phill i d"a 
tigh fèin. 

57 A nis thàinig hui inbhe 
Elisabet, gu'm biodh i air a 
h-aisead ; agus rvfg ì mac. 

58 Agus chual a coimh- 
earsnaich agus acàirdean mar 
a nochd an Tighearna mòr- 
thròcair dhi : agus rinn iad 
gairdeachas maiUe rithe. 

59 Agus tharladh air an 
ochdamh hi gu'n d'thàinig 
iad a thimchioll-ghearradh an 
naoidhein : agus ghairm iad 
Sacharias deth, a rèir ainme 
'athar. 

60 Agusfhreagairamhàth- 
air, agus thubhairt i, Ni h- 
eadh ; ach goirear Eoin 
deth. 

61 Agusthubhairt iad rithe, 
Cha'n 'eil aon neach do d' 
chàirdibh d' an gainnear an 
t-ainm so. 

62 Agus smèid iad air 
'athair, ciod an t'ainm a b'àill 
leis thoirt air. 

63 Agus air iarraidh clàir- 
sgrìobhaidh dhasan, sgrìobh 
e, ag nìdh, Is e Eoin is ainm 
dha. Agus ghabh iad iong- 
antas uile. 

64 Agus air ball dh'f hosg- 
ladh a bheul, agus dh'fhuasg- 

1 coyiguamh. Eir. 

106 



laàìi a theangadh, agus labh- 
air e, a' moladh Dhè. 

65 Agus thàinig eagal arr 
an coimhearsnaich uile : agus 
dh'aithriseadh na nithe sin gu 
lèir feadh dhùthaich àrd lu- 
dea uile. 

(òQ Agus iadsan uile a 

chuala na nitlie dn, thaisg iad 

'nan cridhe iad, ag ràdh, 

Ciod a' ghnè leinil)h a bhith- 

I eas an so ? Agus bha làmh 

' an Tighearna maille ris. 

I 67 Agus bha Sacharias 

'athair air a lìonadh leis an 

Spiorad naomh, agus rinn e 

fàidheadaireachd, ag ràdh, 

68 Gu ma beannaichte an 
TighearnaDialsraeil, airson 
gu'n d'f hiosraich e, agus gu'n 
d'thug e saorsa d'a phobull, 

69 Agus gu'n do thog e 
suas dhuinne adharc slàinte, 
ann an tigh Dhaibhidh òg- 
laich fèin ; 

70 A rèir mar a labhair e le 
beul 'fhàidhean naomhafèin, 
a bha ann o thoiseach an 
t-saoghail ; 

71 A thoirt saorsa dhuinn 
o ar naimhdibh, agus o làimh 
na muinntir sin uile le'm 
fuathach sinn : 

72 A choimhlionadh na 
tròcair a gheall e d'ar n-aith- 
richibh, agus a chuimhn- 
eachadh a choimhcheangail 
naoimh fèin : 

73 Na mionnan a mhionn- 
aich e d'ar n-athair Abraham, 

74 Gu'n tugadh e dhuinn, 
air dhuinn bhi air ar saoradh 
làimh ar naimhde, gu'n 
deanamaid seirbhis dha as 
eugmhais eagail, 

75 Ann an naomhachd a- 
gus ann am fìreantachd 'na 
làthair fèin, uile làithean ar 
beatha. 

76 Agus thusa, a leinibh, 



LUCAS II. 



goirear dhiot Fàidh an Ti a's 
àirde : oir thèid thu roimh 
aghaidh an TÌ£;hearn, a dh'- 
ulluchadh a shlighe ; 

77 A thoirt eùhiis na 
slàinte d'a phobull, ann am 
maitheanas ampeacanna, 

78 Troimh thròcair ro mhòir 
ar Dè-ne, leis an d'f hiosraich 
an ùr-mhaduinn o'n ionad a"s 
àirde sinn, 

79 A thoirt soluis dhoibh- 
san a ta 'nan suidhe ann an 
sgàil a' bhàis, a threòrachadh 
ar cos air slighe na slthe. 

80 Agus dh'fhcìs an lean- 
abh, agus neartaicheadh an 
spiorad e, agus bha e san 
fhàsach gu là 'f hoillseach- 
aidh do Israel. 

CAIB. II. 

1 HUieas Augustìts hnpireachd nan 
Romhanachnile. 6 BreithChriosd: 
8 chuir aingeal so an cèill do na 
buachaiUibh : 13 thug rnòran diubh 
cliù do Dhia air a shon. 21 Tha 
Criosd aira thimchioU-ghearradh. 

\ GUS tharladh sna hìithibh 
■^ sin, gu'n deachaidh ord- 
ugh a mach o Cheasar Au- 
gustus, an domhan uile a 
mheas '. 

2 (Agus rinneadh an ceud 
mheas so 'nuair a bha Cire- 
nius 'na uachdaran air Siria.) 

3 Agus chaidh iad uile 
chum a bhi air am meas, gach 
aon fa leth d'a bhaile fèin. 

4 Agus chaidh loseph mar 
an ceudna suas o Ghalile, à 
baile ]Sasaret, do ludea, gu 
baile Dhaibhidh, d'an gainn- 
ear Betlehem (dobhrìgh gu'n 
robh e do thigh agus do 
shliochd Dhaibhidh,) 

5 Chum gu biodh e air a 
mheas maille ri ^Nluire a bha 
fo cheangal pòsaidh dha, agus 
i mòr-thorrach. 



I 6 Agustharladh, am feadh 
a bha iad an sin, gu'n do 
choimhlionadh làithean a h- 

I inbhe, chum i bhi air a 

: h-aisead. 

j 7 Agus rug i a ceud-ghin 
mic, agus phaisg i e ambrat- 

I speilidh, agus chuir i 'na 
luidhe am prasaich e ; do 

' bhrìgh nach robh àit aca san 

I tigh-òsda. 

I 8 Agus bha anns an dùth- 

' aich sin buachaiUean a' fant- 

j uinn a muigh, agus a' dean- 

1 amh faire - oidhche air an 

I treud. 

! 9 Agus, feuch, thàinig 

I aingeal an Tighearn orra, a- 
gus dheahaich glòir an Tigh- 
earna niu'n timchioll ; agus 
ghabh iad eagal mòr. 

10 Agus thubhairt an t- 
aingeal riu, Xa biodh eagal 
oirbh : oir teuch, a ta mi ag 
innseadh dhuibh deadh sgèil 
mhòr-aoibhneis, a bhitheas 
do'n uile shluagh : 

11 Oir rugadh dhuibh an 
diugh Slànuighear, ann am 
baile Dhaibhidh-, neach a's 
e Criosd an Tighearna. 

12 Agus bithidh so 'na 
chomhara dhuibh : Gheibh 
sibh an naoidhean paisgte ann 
am brat spèilidh, 'na luidhe 
am prasaich. 

13 Agus air ball bha maille 
ris an aingeal cuideachd mhòr 
do armailtibh nèimh, a' mol- 
adh Dhè, agus ag ràdh, 

14 Glùir do Dhia anns na 
h-àrdaibh, agus air talamh 
sìth, deadh-ghean do dhaoin- 
ibh. 

15 Agus tharladh, 'nuair a 
dh'fhalbh na h-aingil uatha 
do nèamh, gu'n dubhairt na 
buachaiUean r'a chèile,Ilach- 



1 an impireachd uile a sgrìubhadh a: 

107 



cìs-chlùr. 2 an caithir Dhaibhtdh. 



LUCAS II. 



amaid a nis eadhon do Bhet- 
lehem, agus faiceamaid an ni 
so a rinneadh, adh'fhoiUsich 
an Tighearna dhuinne. 

16 Agus thàinig iad gu 
grad, agus fhuair iad Muire 
agus loseph, agus an leanabh 
'na luidhe sa' phrasaich. 

17 Agus an uair a chunnaic 
iad sin, dh'aithris iad an ni a 
(Ih'innseadh dhoibh mu thira- 
chioU an leinibh so. 

18 Agus ghabh gach neach 
a chuala so, iongantas ris na 
nithibh sin a dh'innseadh 
dhoibh leis na buachaillibh. 

19 Ach ghlèidh Muire na 
nithe sin uile, a' beachd- 
smuaineachadh orra ' 'na 
cridhe. 

20 Agus phill na buach- 
aillean, a' tabhairt glòire agus 
molaidh do Dhia air son nan 
nithe sin uile a chual agus a 
chunnaic iad, a rèir mar a 
labhradh riu. 

21 Agus an uair achoimh- 
lionadh ochd h\ithean chum . 
au leanabh a thimchioU- 
ghearradh, thugadh lOSA 
mar ainm air, eadhon an t- 
ainm a ghairm an t-aingeal 
deth mu'n do ghabhadh sa' 
bhroinn e. 

22 Agus an uair a choimh- 
lionadh làithean a^ glanaidh, 
a rèir lagha Mhaois, thug iad 
esau gu lerusalem, chum a 
thaisbeanadh do'n Tigh- 
earna ; 

23 (ìMar a ta e sgrìobhta 
ann an lagh an Tighearna, 
Gach ceud-ghin mic a dh'- 
fhosglas a' bhrìi, gairmear 
naomh do'n Tighearn e ;) 

24 Agus a thoirt ìobairt a 
rèir mar a theirear ann an 



l 'ffan tomhaa. Gr. 

108' 



lagh an Tighearna, dà ^ thurt- 
ur, no dà choluman òg. 

25 Agus, feuch, bha duine 
ann an lerusalem d'am b'- 
ainm Simeon ; agus bha 'n 
duine so ionraic agus diadh- 
aidh, agus bha dùil aige ri 
sòlas Israeil : agus bha'n 
Spiorad naomh air. 

26 Agus dh'fhoillsicheadh 
dha leis an Spiorad naomh, 
nach faiceadh e bàs, gus am 
faiceadh e Criosd an Tigh- 
earn. 

27 Agus thàinig e le treòr- 
achadh an Spioraid do'n 
teampuU : Agus an uair a 
thug na pàrantan an leanabh 
losa a stigh, chum gu'n dean- 
adh iad air a shon a rèir 
gnàthachaidh an lagha, 

28 An sin ghlac esan 'na 
uchd'* e, agus bheannaich e 
Dia, agus tiiubhairt e, 

29 A nis, a Thighearn, a 
ta thu leigeadh do d' sheirbh- 
iseach siubhal an slth, a rèir 
t'fhocail ; 

30 Oir chunnaic mo shùil- 
ean do shlàinte, 

31 A dh'ulluich thu roimh 
ghniìis nan uile shluagh : 

32 Solus a shoiUseachadh 
nan Cinneach, agus glòir do 
phobuill Israeil. 

33 Agus ghabh loseph a- 
gus a mhàthair iongantas mu 
na nithibh a labhradh uime. 

34 Agus bheannaich Si- 
meon iad, agus thubhairt e 
ri IVIuire a mhàthair, Feuch, 
chuireadh an leanahh so chum 
tuiteam agus aiseirigh mhòr- 
an ann an Israel, agus 'na 
chomhar' an aghaidh an 
labhrar : 

35 (Agus Ihèid claidheamh 

3 Càraid, Vaidhir. 
4 air a ghairdeinibh . 



LucAS m. 



troimh d'anam-sa fèin,) chum 
gu'm Ibillsichear smuainte 
cndheaclia mhòran. 

36 Agus bha Anna ban- 
f haidh, nij^heau Phanueil, do 
thrèibh Aseir; bha i ro aos- 
mhor, agus chaith i seachd 
bliadhna maille ri fear o àm 
dhi bhi 'na h-òigh : 

37 Agus bu bhantrach i 
mu thimchioU ceithir bliadh- 
na agus ceithir ficliead a dh- 
aois, nach deachaidh o'n 
teampull, a' deanamh seirbhis 
do Dhia a là agus a dh' oidhche 
le trasgadh agus le h-urnuigh. 

38 Agus air teachd dhise a 
stigh san uair sin fèin, thug i 
moladh do'n Tighearn, agus 
labhair i m'a thimchioll riusan 
uile aig an robh sùil ri saorsa 
ann an lerusalem. 

39 Agus an uair a choimh- 
lion iad na h-uile nithe a rèir 
lagha an Tighearna, phill iad 
do Ghalile, d'am baiie fèin 
Nasaret. 

40 Agus dh'f hàs an lean- 
abh, agus neartaicheadh an 
spiorad e, air a lìonadh le 
gliocas ; agus bha gràsa Dhè 
air. 

41 Agus chaidh a phàranta 
gach bliadhna gu lerusalem, 
aig fèill na càisge. 

42 Agus 'nuair a bha e dà 
bhliadhna dheug a dh'aois, 
chaidh iad suas gu lerusalem, 
a rèir gnàtha na fèille. 

43 Agus air coimhlionadh 
nan làithean sin dpibh, 'nuair 
a phiU iadsan, dh'fhan an 
leanabh losa 'nan dèigh ann 
an lerusalem ; agus cha robh 
fios aig loseph no aig a mhàth- 
air air sin. 

44 Ach air dhoibh a shaoil- 
sinu gu'n robh e sa' chuid- 
eachd, dh'imich iad astar là ; 
agus dh'iarr iad e measg an 

109 



I càirdean, agus an luchd-eòl- 
ais. 

45 Agus an uair nach d'- 
f huair iad e, phiU iad gu le- 
rusalem, 'ga iarraidh. 

46 Agus tharladh an dèigh 
thri Uìithean, gu'n d'fhuair 
iad e santeampiili, 'nashuidlie 
am meadhon an luchd-teag- 
aisg, araon 'gan eisdeachd, 
agus a' cur cheisd orra. 

47 Agusgliabh a' rahuinntir 
a chual e uile iongantas r'a 
thuigse agus r'a f hreagraibh. 

48 Agus an uair a chunn- 
aic iad e, ghlac uamhas iad : 
agus thubhairt a mhàthair ris, 
A mhic, c'ar son a rinu thu 
mar so oirun ? feuch, bha 
t'athair agus mise gu brònach 
ga d'iarraidh. 

49 Agus thubhairt esan riu, 
C'ar son a bha sibh ga m' 
iarraidh? nach robh fhios 
agaibh gu'm bu chòir dhomh- 
sa bhi ann an tigh m'Athar' ? 

50 Agus cha do thuig iad- 
san an ni a labhair e riu. 

51 Agus chaidh e sìos 
maille riu, agus thàinig e gu 
Nasaret, agus bha e umhal 
doibh : ach ghlèidh a mhàth- 
air na nithe sin uile 'na 
cridhe. 

52 Agus thàinig losa air 
aghaidh ann an gliocas agus 
am meudachd, agus ann an 
deadh-ghean aig Dia, agus 
aig daoinibh. 

CAIB. III. 

1 Searmoyiachadh Eoin Bhaiste. 15 
'lhianiiis mu thimchioH Chiiosd. 

20 Chuir Herod Eoin ain piìosaii. 

21 Bhaiiteadh Criosd, agus fhuair 
e fjauuis o uèamh. 23 Aois agus 
siimsireachd Chriosd. 

ANIS anns a' chùigeadh 
^*- bliadhna deug do impir- 
eachd Thiberiuis Cheasair, 



1 mu ghnothuichibh m'Athai 



LUCAS III. 



air bhi do Phontius Pilat 'na 
uachdaran air Judea, agus 
Herod 'na Thetrarc air Ga- 
lile, agus Philip a bhràthair 
'naThetrarc air Iturea agus 
dùthaich Thrachonitis, agus 
Lisanias 'na Thetrarc air 
Abilene. 

2 An uair a bha Annas a- 
gus Caiaphas 'nan àrd-shag- 
artaibh, thjìinig focal Dè 
chum Eoin, mhic Shacha- 
riais, anns an fhàsach. 

3 Agus thàinig e do'n dùth- 
aich uile timchioll lordain, a' 
searmonachadh baistidh an 
aithreachais, chum maith- 
eanais pheacanna ; 

4 Mar a ta e sgrìobhta ann 
anleabhar bhriathra an f hàidh 
Esaiais, ag ràdh, Guth an ti 
a dh'èigheas anns an f hàsach, 
Ulluichibh slighe an Tigh- 
earna, deanaibh acheumanna 
dìreach. 

5 Bithidh gach glcann air 
a lionadh, agus gach beinn 
agus cnoc air an ìsleachadh ; 
agus bithidh na nithe cama 
air an deanamh dìreach, agus 
na slighean garbha air an 
deanamh rèidh ; 

6 Agus chi gach uile fheoil 
slàinte Dhè. 

7 Uime sin thubhairt e ris 
an t-sluagh a thàinig a mach 
chum bhi air am baisteadh 
leis, A shìl nan nathraiche 
nimhe, cò thug rabhadh 
dhuibh - sa teicheadh o'n 
f heirg a ta ri teachd ] 

8 Air an aobhar sin thug- 
aibh a mach toradh iom- 
chuidh an aithreachais, agus 
na tòisichibh air a ràdh ann- 
aibh fèin, A ta Abraham 'na 
Athair againn : oir a ta mi ag 
ràdh ri'oh, gur comasach Dia 
do na clachaibh so air clann 
a thogail suas do Abraham. 

110 



9 Agus a nis fèin a ta an 
tuagh air a' cur ri bun nan 
craobh : air an aol)har sin 
gach craobh nach toir a mach 
toradh maith, gearrar sìos i, 
agus tilgear san teine i. 

10 Agus dh'fhiosraich an 
sluagh dheth, ag ràdh, Ciod 
uime sin a ni sinne 1 

11 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, An ti aig 
am bheil dà chòta, roinneadh 
e ris an ti aig nach 'eil ; agus 
an ti aig am bheil biadh, dean- 
adh e mar an ceudna. 

12 Agus thàinig mar an 
ceudna cìs-mhaoir gu bhi air 
am baisteadh, agus thubhairt 
iad ris, A mhaighstir, ciod a 
ni sinne 1 

13 Agus thubhant esan riu, 
Na deanaibhi ni air bith 
os ceann na dh'orduicheadh 
dhuibh. 

14 Agus dh'fhiosraich na 
saighdearan mar an ceudna 
dheth, ag ràdh, Agus ciod a 
ni sinne'f Agus thubhairt e 
riu, Na deanaibh fòirneart air 
neach sam bith, no casaid- 
bhrèige, agus bithibh toilichte 
le 'ur tuarasdal. 

15 Agiis air bhi do'n phob- 
ull a feitheamh, agus na h- 
uile dhaoine a' reusonachadh 
'nan cridheachaildi fèin mu 
thimchioll Eoin, am b'e 
Criosd a bh'ann ; 

16 Fhreagair Eoin, ag ràdh 
riu uile, Tha mise gu dearbh 
'gur baisteadh le h-uisge; 
ach a ta neach a' teachd a's 
cumhachdaiche namise, agus 
cha'n airidh mise air barr-iall 
a bhròg f huasgladh : baistidh 
esan sibh leis an Spiorad 
naomh, agus le teine. 

17 Aig am bheil a ghuit^ 



' togaibh, 8 ìnneal-fasgnaidh 



'na làimh, agus ro ghlanaidh ' 
e 'ùrlar, agus cruinnichidh e 
an cruithneachd d'a thigh- 
tasgaidh ; ach loisgidh e am 
moll le teine nach f heudar a 
mhùchadh. j 

18 Agus ag earalachadh 
mòran do nithibh eile, shear- ! 
raonaich e do'n t-sluagh. j 

19 Ach air do Herod an i 
Tetrarc bhi air a chronachadh ' 
leis air son Herodiais bean a 
bhràthar (Philip,) agus air | 
son gach olc a rinn Herod. j 

_ 20 Chuir e so ris gach olc 
eile, gu'n do dhruid e Eoin t 
am priosan. 

21 Agus tharladh, 'nuair a 
bha 'n sluagh uile air am ' 
baisteadh, air do losa niar an 
ceudna bhi air a bhaisteadh, 
agus e ri ilrnuigh, gu'n d'- 
fhosgladh nèamh, 1 

22 Agus gu'n d'thàinig an i 
Spiorad naomh a nuas air an ; 
coslas corporra, mar cholum- 
an, agus gu'n d'thàinig guth 
o nèamh, ag ràdh, Is tusa mo { 
Mhac gràdhach, anns am ; 
bheil mo mhòr-thlachd^ 

^ 23 Agus thòisich losa fèin 
air a bhi mu thimchioll deich 
bliadhna fichead a dh'aois, 
air dha bhi, (a rèir barail 
dhaoine, ) 'na mhac do loseph, 
mac Heli, 

24 Mhic ]\Ihatait, mhic 
Lebhi, mhic jNIhelchi, mhic 
lanna, mhic loseiph, 

25 Mhic INIhatatiais, mhic 
Amois, mhic Xauim, mhic 
Esli, mhic Xage, 

26 Mhic INIhaait, mhic 
Mhatatiais, mhic Shemei, mhic 
loseiph, mhic ludah, 

27 Mhic loanna, 7nhic 
Rhesa, mhic Shorobabeil, 
mhic Shalatieil, mhic Xeri, 

* annadia tha mi làn-toilichte. 
111 



28 Mhic Mhelchi, mhic Adi, 
mhic Chosaim, mhic Elmod- 
aim, mhic Eir, 

29 3ì//jV lose, m/ìicElieseir, 
mhic loreim, mhic jNIhatait, 
mhic Lebhi, 

30 Mhic Shimeoin, mhic lu- 
dah, mhic loseiph, mhic lo- 
nain, mhic Eliacim, 

31 _ Mhic IVIhelea, mhic 
INIhainain, hì/ììc jNIhatata, mhic 
Xatain, mhic Dhaibhidh, 

32 Mhic lese, mhic Obeid, 
mhic Bhoos, mhic Shalmoin, 
mliic Xaasoin, 

33 Mhic Aminadaib, mhic 
Araim, mhic Esroim, vìhic 
Phareis, mhic ludah, 

34 3I/iic lacoib, ?h/ì(C Isaaic, 
mhic Abrahaim, mhic Thara, 
mhic >>achoir, 

35 Mliic Sharuich, mhic 
Ragau, mhic Phaleic, mhic 
Ebeir, mhic Shala, 

36 Mhic Chainain, mhic 
Arphacsaid, mhic Shem, mhvc 
Xoe, mhic Lameich, 

37 3J/ìic INIhatusala, mJiic 
Enoich, mhic lareid, mhic 
Mhaleleeil, mhic Chainain, 

38 Mìiic Enois, mhic Shet, 
mhic Adhaimh, mliic Dhè. 

CAIB. IV. 

1 Bìtaireadh agus trasgadh Chriosd: 

13 Thug e huaidh air an diabhul; 

14 thòisich e ri searmonachadh. 
16 Ghabh pobul Nasaret iongantas 
r''aj/icclaihh gràsmhor. 33 Leighis 
e an duine san robh deamhan, 38 
agus màthaÌT-chciìe Pheadair, 4c. 

A GUS air do losa bhi làn 
do'nSpioradnaomh.phill 
e air ais o lordan, agus threòr- 
aicheadh e leis an Spiorad 
do'n f hàsach, 

2 Agus bha e air abhuair- 
eadh rè dhà f hichead là leis 
an diabhul ; agus cha d'ith e 
ni sam bith anns iia làithibh 
sin : agus air dhoibh bhi air 



LUCAS IV. 



an crìochnachadh, an sin dh'- 
fhàs e ocrach. 

3 Agus thubhairt an diabh- 
ul ris, Ma's tu Mac Dhè, 
abair ris a' chloich so bhi 'na 
h-aran. 

4 Agus fhreagair losa e, 
ag ràdh, A ta e sgrìobhta, 
nach ann le h-aran a nihàin 
a thig duine beò, ach le gach 
uile fhocal Dè. 

5 Agus air do'n diabhul a 
thoirt gu beinn àrd, nochd e 
dha uile rìoghachdan an 
domhain ann am mionaid 
aimsir. 

6 Agus thubhairt an diabh- 
ul ris, Bheir mise an cumh- 
achd so uile dliuit, agus an 
glòir ; oir thugadh dhomh-sa 
sin ; agus bheir mi e do neach 
air bith a's toil leam. 

7 Uime sin rna ni thu 
aoradh dhomh-sa, is leat iad 
uile. 

8 Agus f hreagair losa agus 
thubhaiit e ris, Tàr air mo 
chùlaobh, a Shatain • oir a 
ta e sgriobhta, Ni thu aoradh 
do'n Tighearn do Dhia, agus 
dhàsan 'na aonar ni thu 
seirbhis. 

9 Agus thug se e gu Icru- 
salem, agus chuir e air binn- 
ein an teampuiU e, agus 
thubhairt e ris, Ma's tu 
Mac Dhè, tilg thu fèin sìos 
à so. 

10 Oir a ta e sgrìobhta, 
Bheir e àithne d'a ainglibh 
mu d' thimchioll, thusa a 
choimhead. 

11 Agus toc'aidh iad suas 
ihu 'nan làmhaibh, air eagal 
gu'm buall thu, uair air bith, 
do chos air cloich. 

12 Agus air freagairt do 
losa' thubhairt e ris, A dubh- 



radh, N^a buair^ thusa an 
Tighearna do Dhia. 

13 Agus an uair a chrìoch- 
naich an diabhul am buair- 
eadh uile, dh'imich e uaith rè 
tamuiU. 

14 Agus phill losa ann an 
cumhachd an Spioraid chum 
Ghalile ; agus chaidh 'iom- 
radh-san air feadh na dùthcha 
mu'n cuairt gu h-iomlan. 

15 Agus theagaisg e 'nan 
sionagogaibh, a' faotainn 
glòire na h-uile dhaoinibh. 

16 Agus thàinig e gu Na- 
saret, far an d'àraicheadh e : 
agus chaidh e steach, mar bu 
ghnàth leis, air là na sàbaid 
do'n t-sionagog, agus dh'- 
èirich e 'na sheasamh chum 
leughaidh. 

17 Agus thugatlh dha 
leabhar an fhàidh Esaiais ; 
agus air fosgladh an leabhair 
dha, f huair e an t-àit anns an 
robh e sgriobhta, 

18 Tha Spiorad an Tigh- 
earn orm, do bhrìgh gu'n 
d'ung e mi a shearmonachadh 
an t-soisgeildonabochdaibh ; 
chuir e mi a shlànuchadh na 
muinntir aig am bheil an 
cridhe briste, a ghairm^ fuasg- 
laidh do na braighdibh, agus 
aiseagan radhairc dona doilì'^, 
a thoirt saorsa do'n mhuinntir 
a ta brùite, 

19 A shearmonachadh 
blladhna thaitnich an Tigh- 
earn. 

20 Agus air dùnadh an 
leabhair dha, thug e do'n 
fhear- frithealaidh e, agus 
shuidh e : agus bha sùilean 
na bha san t-sionagog uile a' 
geur-amharc aiisan. 

21 Agus thòisich e au' a 
ràdh riu, An diugh a ta an 



jKicIiailh. 



"^d'.dlat 



LUCAS IV. 



sgriobtur so air a choimhlion- 
adh ann bhur cluasaibh-sa. 

22 Agus thug iaduilefian- 
uis da, agus ghabh iad iong- 
antas ris na briathraibh gràs- 
mhor a thàinig a mach as a 
bheul. Agus thubhairt iad, 
Nach e so mac loseiph ì 

23 Agus thubhairt e riu, 
Gun amharus thubhairt sibh 
lium an gnàth-fhocal so, 
A leigh, leighis thu fèin : ge 
b'e air bith iad na nithe a 
chuala sinn a rinneadh leat 
an Capernaum, dean mar an 
ceudna iad an so a' d' dhùth- 
aich fèin. 

24 Agus thubhairt e, Gu 
deimhin a ta rai agràdhribh, 
nach 'eil fàidh air bith tait- 
neach 'na dhìithaich fèin. 

25 Ach gu firinneach a ta 
mise ag ràdh ribh, gu'n robh 
mòran bhantrach ann an 
Israel an làithiiih Eliais, an 
uair a dhruideadh nèamh rè 
thri bliadhna agus shè mìos- 
an, agus a bha gortamhòr air 
fleadh na tìre uile. 

26 Ach cha do chuireadh 
Elias dh'ionusuidh aoin 
diubh, ach gu Sarepta Shid- 
oin, chum mnà a bha 'na 
bantraich. 

27 Agus bha mòran lobhar 
ann an Israel ri linn Eliseuis 
an f hàidh; agus cha do ghlan- 
ajdh ah-aon aca, ach Naaman 
an Sirianach. 

28 Agus lìonadh iadsan 
uile a bha san t-sionagog le 
feirg, an uair a chual iad na 
nithe sin ; 

29 Agus dh'èivich iad suas, 
agus thilg iad a mach as a' 
bhaiie e, agus thug iad leo e 
gu maluidh a' chnoic', air an 
robh am baile togta, chum a 

* beul-bhruach a' chuoic. 

113 



I thilgeadh sios an coinneamh 

I a chinn. 

! 30 Ach air gabliail dhasan 

troimh am meadhon dh'- 

f halbh e, 
31 Agus chaidh e sìos gu 

Capernaum, baile do Ghalile, 
! agus bha e 'gan teagasg air 
I làithibh na sàbaid : 
I 32 Agus ghabh iad iong- 
I antas r'a theagasg ; do bhrigh 

gu'n robh 'fhocal le cumh- 

achd. 
! 33 Agus bha anns an t- 

sionagog duine anns an robh 

spiorad deamhain neòghloin, 

agus ghlaodh e le guth mòr, 
34 Ag ràdh, Leig leinn ; 

ciod e ar gnothuch-ne riut, 
I losa Xasaret ! an d'thàinig 
j thu g'ar sgriosl a ta fhios 
' agam cò thu, Aon naomh 
i Dhè. 

1 35 Agus chronuich losa e, 
j ag ràdh, Bi a' d' thosd, agus 

thig a mach as. Agus air 
I do'n deamhan esan a thilg- 
j eadh sìos 'nam meadhon, 
I thàinig e mach as, gun chiurr- 
1 adh sam bith a dheanamh 
i air. 
I 36 Agus thàinig uamhas 

orra uile, agus labhair iad r'a 

chèile, ag ràdh, Ciod a' ghnè 
I cainnte so ì oir le h-ùghd- 
! arras agus cumhachd a ta e 

toirt orduigh do na spiorad- 
' aibh neòghlan, agus tha iad 
I a' teachd amach. 
! 37 Agus chaidh iomradh 

airsan a mach feadh gach 

àite do'n dùthaich mu'n 

cuairt. 

38 Agus dh'èirich e as an 
t-sionagog, agus chaidh e 
steach do thigh Shimoin : a- 
gus bha fiabhrus mòr air 
màthair-chèile Shimoin; agus 
ghuidh iad air as a leth. 

39 Agus air dha seasamh 



LUCAS V. 



Oi, a ceann', clironuich e am ! 
fiabhrus, agns dh'fhàg e i. 
Agus dh'èirich ise air ball, 
agus rinni frilhealadh dhoibh. 

40 Agus ag dol fuidhe na 
grèine, iadsan uile aig an 
robh daoine euslan le iomadh 
gnè tinnis, thugiad d'a ionu- 
suidh iad : agus chuir esan a 
làmhan air gach aon diubh, 
agus leighis e iad. 

41 Agus chaidh mar an 
ceudna deamhain a mach à 
mòran, a' glaodhaich agusag 
ràdh, Is tu Criosd Mac Dhè. 
Agus chronuich e iad, agus 
cha d'fhulaing e dhoibh 
labhairt : oir l)ha f hios aca 
gu'm b' esan Criosd. 

42 Agus air teachddo'nlà, 
chaidh e mach, agus dh'imich 
e gu àitfc fàsail : agus bha'n 
sluagh 'ga iarraidh, agus 
thàinig iad d'a ionnsuidh, 
agus b'àiU leo a chumail, 
chum nach rachadli e uatha. 

43 Ach thubhairt esan riu, 
Is èigin dhoral\-sa rìoghachd 
Dhè a shearmonachadh do 
bhailtibh eile mar an ceudna ; 
oir is ann chum so a chuir- 
eadh mi. 

44 Agus shearmonaich e 
ann an sionagogaibh Ghalile. 

CAIB. V. 

1 'l'heagnisg Ciiosd an sluagh à 
iìiing Pheadair ; 4 le iarniing 
mhlorhhuileach cisg nochde cionn- 
its a blia e gu Peadar /igus a 
chonipanaich a dheananih hian 
iasgairihh aii daoinihh : IQ ghlan 
e neach a bha 'na lohhar, c'jr. 

A GUS tharladh, 'nuair a 
■^ bha am pobull a' dlùth- 
theannadh air, chum focal 
Dè èisdeachd, gu'n do sheas 
e làimh ri loch Ghenesaret, 

2 Agus chunnaic e dà 
luing 2 'nan seasamh ri taobh 



an locha : ach bha na h-tasg- 
airean air dol a mach asda, 
agus a' nigheadh an lìonta. 

3 Agus chaidh a sceach do 
aon do na longaibh bu le Si- 
mon, agus dh'iarr e air dol a 
mach beagan o thìr : agus air 
suidhe dha, theagaisg e an 
sluagh as an luing. 

4 A nis an uair a sguir e 
do labhairt, thubhairt e ri Si- 
mon, Cuir a mach chum na 
doimhne, agus leigibh slos 
bhur lìonta chum tarruing. 

5 Agus fhreagair Simon, 
agus thubhairt e ris, A 
mhaighstir, shaothraich sinn 
feadh na h-oidhche uile, agus 
cha do ghlac sinn ni sam 
bith : ach air t'fhocal-sa 
leigidh mi sios an lìon. 

6 Agus an uair a rinn iad 
so, chuairtich iad tachdar^ 
mòr èisg; ionnus gu'n do 
bhriseadh an lìon. 

7 Agus smèid iad air an 
companaich, a bha san luing 
eile, teachd agus còmhnadh 
a dheanamh leo. Agus thàin- 
ig iad, agus lìon iad an dà 
luing, ionnus gu'n robh iad 
an iribhe dol fuidhe. 

8 'Nuair a chunnaic Simon 
Peadar w thuit e sìos aig 
glùinibh losa, ag ràdh, Imich 
uam-sa, a Thighearn, oir is 
duine peacach mi. 

9 Oir ghlac uamhas e fèln 
agus iadsan uile bha maille 
ris, air son an tarruing èisg a 
ghiac iad : 

10 Agus mar an ceudna 
Seumas agus Eoin, mic She- 
bede, a bha 'nan companaich 
aig Simon. Agus thubhairt 
losa ri SuTion, Na biodh eagal 
ort; à so suas glacai Ih tu 
daoine. 



LUC. 

11 Agus an ualr a thug iad 
a.n longa gu tìr, dh't liàg iad 
na h-uile nithe, agus lean iad 
esan. 

12 Agus an uair a blia esan 
ann am baile àiaidh, feuch 
duine làn do luibhre; agus 
air dha losa fhaicinn, thuit 

I e sìos air 'aghaidh, agus 
ghuidh e air, ag ràJh, A 
Thighearn, ma's toil leat, tha 
thu comasach air mise a 
ghlanadh. 

13 Agus shìn e a làmh, 
ì agus bhean e ris, ag ràdh, Is 

toilleam ; bi glan. Agus air 
I ball dh'f hàg an luibhre e. 

14 Agus dh'àiihn e dha, 
I gun innseadh do neach air 

bith : Ach imich, agusnochd 
thu fèin do'n t-sagart, agus 
thoir seachad air son do 
ghlanaidh, mar a dh'àithn 
Maois, mar f hianuis doibh. 

15 Ach bu mhòid a 
; sgaoileadh 'iomradh-san : a- 

gus thàinig sluagh mòr an 

ceann a chèile chum èisd- 
1 eachd, agus a bhi air an 

slànuchadh leis o'n eucailibh. 
; 16 Agus chaidh e air leth 
I chum an f hàsaich, agus riun 
I e urnuigh. 

ì ^ 17 Agus tharladh air là 
; àraidh, 'nuair a bha e a' teag- 
: asg, gu'n robh 'nan suidhe an 
< sin Phairisich agus luchd- 
' teagaisg an lagha, a thàinig 

as gach uile bhaile do Gha- 
, lile, agus do ludea, agus o 

lerusalem : agus bha cumh- 

achd an Tighearn a làlhair 

chum an slànuchadh. 

18 Agus, feuch, ghlulain 
daoine air leabaidh duine air 
an robh am pairilis : agus 
dii'iarr lad a thoirt a steach, ' 
agus a chur 'na làthair-san. 

19 Agus an uair nach d'- 
f huair iad seòl air am feudadh 

115 



\S V. 

' iad a thoirt a stcach, le meud 
na cuideachd, chaidh iadsuas 
air an tigh, agus leig iad sìos 
' troimh mhullach an tighe e 
fein agus a leabadh, anns a' 
mheadhon un Uìthairlosa. 

20 Agus an uair a chunn- 

aic e an creidimh, thul>hairt 

j e ris, Adhuine, thado pheac- 

anna air am maitheadh dhuit. 

i 21 Agus thòisich na sgrìobh- 

aichean agus na Phaiiisich 

; air reusonachadh, ag ràdh, 

Cò e so a ta labhaiit toibheim? 

cò dh'fheudas peacanna a 

mhaitheadh ach Dia a mhàin 1 

j 22 Ach air aithneachadh 

• an smuainte do losa, i hreag- 

air e agus thubhairt e riu, 

Ciod a ta sibh a' reusonach- 

aJh 'nur cridheachaibh 1 

23 Co acais usadh a ràdh, 

■ Tha do pheacanna air am 

I maitheadh dhuit, no ràdh, 

' Eirich agus imich 1 

\ 24 Ach a chura gu'm bi 

I fios agaibh gu bheil cumhachd 

1 aig Mac an duine peacanna 

I a mhaitheadh air talamh, 

(thubhairt e ri fear na pairil- 

is,) A ta mi ag ràdh riut, 

èirich, agus tog do leabadh, 

agusimich do d' thigh. 

25 Agus dh'èirich e air ball 
'nan làthair, agus thog e au 
leabadh air an robh e 'na 
luidhe, agus chaidh e d'a 
thigh fèin a' toirt glòire do 
Dhia. 

26 Agus ghlac uamhas iad 
uile, agus thug iad glòir do 
Dhia, agus Fionadh le h-eagal 
iad, ag ràdh, Chunnaic sinne 
nithe do-chreidsinni an diugh. 

27 Agus an deigh nan 
nithe sin, chaidh e mach, 
agus chunnaic e cìs-mhaor 
d'am b'ainm Lebhi, 'na 



1 iuiigantach. 



shuidhe aig àite togail na 
cìse ; agus thubhaiit e rìs, 
Lean mise. 

28 Agus air fàgail nan uile 
nithe dha, dh'èirich e, agus 
lean se e. 

29 Agus rinn Lebhi fèisdi 
mhòr dha 'na thigh fèin : agus 
bha cuideachd mhòr do chìs- 
mhaoraibh, agus do mhuinn- 
tir eile a shuidh maiUe riu. 

_ 30 Agus rinn an sgrjobh- 
aichean agus am Phairisich 
gearan an aghaidh a dheis- 
ciobul-san, ag ràdh, C'arson 
a ta sibh ag itheadh, agus ag 
òl maiUe ri cìs-mhaoraibh 
agus ri peacachailjh ? 

31 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Cha'n 
'eil feum aca-san a ta slàn 
air an leigh, ach aca-san a ta 
tinn. 

32 Cha d'thàinig mise a 
ghairm nam fìrean, ach nam 
peacach chum aithreachais. 

_ 33 Agus thubhairt iadsan 
rìs, C'ar son a ta deisciobuil 
Eoin gu tric ri trasgadh ^, 
agus a' deanamh urnuigh, 
agus mar an ceudna deisciob- 
■uil nam Phairiseach ; ach a 
ta do dheisciobuil-sa ag ith- 
eadh agus ag òl ] 

34 Agus thubhairt esan riu, 
Am feud sibh a thoirt air 
cloinn seùmair an f hir nuadh- 
phòsda trasgadh a dheanamh, 
am feadh a ta am fear nuadh- 
pòsda maiUe riu ? 

35 Ach thig na làithean an 
uairabheirearam fear nuadh- 
pòsda uatha ; an sin ni iad 
trasgadh anns nahuthibh sin. 

36 Agus labhair e mar an 
ceudna cosamhlachd riu; Cha 
chuir neach air bith mìr a 



dh' eudach nuadh air sean 

^ eudach : no, reubaidh an t- 

eudach nuadh e, agus chatig 

! am mìr do'n eudach nuadh 

ris an t-sean eudach. 
! 37 Agus cha chuir duine 
I sam bith f ìon nuadh ann an 
seann searragaibh ; no, bris- 
idh am fion nuadh na searr- 
agan, agus dòirtear e fèin, 
agus caillear na searragan. 

38 Ach is còir f ìon nuadh 
a chur ann an searragaibh 
nuadha ; agus bithidh iad le 
chèile tèaruinte. 

39 Agus cha 'n 'eil duine 
sam bith, air dha sean fìnon 
òl, a dh'iarras air ball fìon 
nuadh : oir their e, Is e an 
se^.nfhion a's fearr. 

CAIB. VI. 

1 Chronuich Ciiosd doilìe nam 
Phairiseach mu ihimchioll coimh- 
ead na iàhaid, le sgriubtur, le 
rewon, agns le mìorbhiiil ; 13 
thagh e dà abstul deng ; 17 shlùn- 
ìiich e mmnntir a hha tinn. 

A GUStharladh air a' cheud 
■^ là sàbaid an dèigh an dara 
là ào fheill na càisge ^, gu'n 
deachaidh e troimh nah-ach- 
aibh arbhair ; agus spìon a 
dheisciobuil na diasan arbh- 
air, agus dh'ith iad, an dèigh 
am bruthadh le'n hìmhaibh. 

2 Agus thubhairt cuid do 
na Phairisich riu, C'ar son a 
ta sibh a' deanamh an ni nach 
'eil ceaduichte r'a dheanamh 
air hìithibh na sàbaid 1 

3 Agus f hreagair losaiad, 
agus thubhairt e, Nach do 
leugh sibhse an ni so rinn 
Daibhidh, 'nuair a bha ocras 
air fèin, agus orra-san a bha 
mailie ris ; 

4 Cionnus a chaidh e steach 
do thigh Uhè, agus a ghabh e 



LUCAS VI. 



aran na fianuis ^ agus a dh'ith 
e tein, agus thug e mar an 
ceudna dhoibh-san a bha 
maiUe ris ; ni nach 'eil cead- 
uichte itheadh ach do na 
sagartaibh a mhàin 1 

5 Agus thubhairt e riu, Is 
Tighearn jMac an duine air 
an t-sàbaid fèin. 

6 Tharladh mar an ceudna 
airsàbaid eile,gu'n deachaidh 
e steach d'on t-sionagog, agus 
gu'n do theagaisg e ; agus 
bha an sin duine, aig an robh 
a làmh dheas air seargadh. 

7 Agus rinn na sgrìobh- 
aichean agus na Phairisich 
faire, a dh'fheuchaiiin an leigh- 
iseadh e air an t-sàbaid; 
chum gu'm faigheadh iad 
cùis-dhìtidh 2 'na aghaidh. 

8 Ach thuig esan an 
smuaintean, agus thubhairt e 
ris an duine aig an robh an 
làmh sheargta, Eirich, agus 
seas a mach sa' mheadhon. 
Agus dh'èirich esan, agus 
sheas e. 

9 An sm thubhairt losa 
riu, Feòraichidh mise aon ni 
dhibh ; Am bheil e cead- 
uichte air huthibh na sàbaid 
maith a dheanamh, no olc ? 
anam a shaoradh, no a sgrios ? 

10 Agus air dha amharc 
mu'n cuairt orra uile, thubh- 
airt e ris an duine, Sìn a 
mach do làmh. Agus rinn 
e sin : agus dh'aisigeadh a 
làmh slàn da mar an làmh 
eile. 

11 Agus llonadh iadsan do 
chuthach ; agus labhair iad 
r'a chèile, ciod a dheanadh 
lad ri losa. 

^ 12 Agus anns na làithibh 
sin chaidh esan gu beinn 
'a dheanamh urnuigh, agus 

1 aìi t-aran tnisheanta. 

117 



bhuanaich e rè na h-oidhche 
ann an urnuigh ri Dia^. 

13 Agus air teachd do'n là, 
ghairm e d'a ionnsuidh a 
dheisciobuil ; agus thagh e 
dà f hear dheug asda, d'an do 
ghairm e Abstoil : 

14 Simon, (a dh'ainmich 
e mar an ceudna Peadar,) 
agus Aindreas a bhràthair, 
Seumas agus Eoin, Philip a- 
gus Bartolomeus, 

15 IVIata agus Tomas, Seu- 
mas mac Alpheuis, agus Si- 
mon d'an goirear Selotes, 

' 16 ludas bràthdir Sheumais, 

agus ludas Iscariot, esan a 

bha 'na f hear-brathaidh. 

! 17 Agus thàinig e nuas leo, 

agus sheas e air ionad còmh- 

nard, agus coimhthional a 

dheisciobul, agus buidheann 

mhòr shluaigh o ludea uile 

agus lerusalem, agus o 

chois fairge Thiruis agus 

Shidoin, muinntir a tliàinig 

' g'a èisdeachd, agus gu bhi 

I air an leigheas o'n euslaint- 

' ibh ; 

; 18 Agus iadsan a bha air 

am pianadh le spioradaibh 

I neòghlan : agus leighiseadh 

iad. 
j 19 Agus dh'iarr an sluagh 
I uile beantuinn ris : oir chaidh 
' cumhachd a mach as, agus 
j shlànuich e iad uile. 
j 20 Agus thog e suas a 
1 shùilean air a dheisciobluibh, 
j agus thubhairt e, Is beann- 
! aichte sibhse ta bochd : oir is 
j leibh rìoghachd Dhè. 
I 21 Is beannaichte sibhse ta 
ocrach a nis ; oir sàsuichear 
] sibh. Is beannaichte sibhse 
[ ta caoidh a nis : oir gàiiidh 

sibh. 
j 22 Is beannaichte sibh, 

i 2 cùiichasaid. 3 tigìi-mnvigk T)hè. 



'nuaìr a bheir daoine fuath 
dhuibh, agus a chuireas iad 
as an cuideachd sibh, agus a 
bheir iad cainnt mhaslach 
dhuibh, agus a thilgeas lad a 
mach bhur n-ainm mar olc, 
air son Mhic an duine. 

23 Deanaibh-sa gairdeach- 
as san là sin, agus leumaibh 
le h-aoibhneas : oir feuch, is 
mòr bhur duais air nèamh : 
oir is ann mar sin a rinn an 
aithriche air na fàidhibh. 

24 Ach is an-aoibhinn 
duibhse tasaoibhir: oir f huair 
sibh bhur sòlas. 

25 Is an-aoibhinn duibhse 
ta sàitheach : oir bithidh 
ocras oirbh. Is an-aoibhinn 
duibhse ta gàireachdaich a 
nis : oir ni sibh bròa agus 
gul. 

26 Is an-aoibhinn duibhse 
'nuair a labhras daoine ' 
maith umaibh : oir is ann 
mar sinn a rinn an aithriche 
ris na fàidhibh brèige. 

27 Ach a ta mi ag ràdh 
ribhse ta 'g eisdeachd.Gràdh- 
aichibh bhur naimhde, dean- 
aibh maith dhoibh-san le'm 
fuathach sibh ; 

28 Beannaichibh iadsan a 
ta 'gur mallachadh, agus 
deanaibh urnuigh air son na 
muinntir a ta buntuinn gu 
naimhdeil ribh. 

29 Ris an ti a bhuaileas 
thu air aon ghial, cum an gial 
ede ; agus do"n ti a bheir t'- 
fhalluinn dhiot, na bac do 
chòta mar an ceudna. 

30 Thoir do gach neach a 
dh'iarras ovt ; agus o'n neach 
a bheir uait do mhaoin, na 
iarr air ais i. 

31 Agus mar a b'àill leibh 
daoine a dheanamh dhuibh. 



• ìia h-nile dhaoine. 

118 



ingheall. 



deanaibh-sa mar an ceudna 

dhoibhsan. 

32 Oir ma ghràdhaicheas 
sibh iadsan aig am bheil 
gràdh dhuibh, ciod am buidh- 
eachas a ta agaibh ] oir gràdh- 
aichidh peacaich fèin an 
■dream aig am bheil gràdh 
dhoibh. 

33 Agus ma ni sibh maith 
do'n mhuinntir a ni maith 
dhuibh, ciod am buidheachas 
a ta agaibh ? oir ni peacaich 
an ni so fèin mar an ceudna. 

34 Agus ma bheir sibh ias- 
achd^ dhoibhsan o'm bheil 
dùil agaibh ri fhaotainn a 
rls, ciodam buidheachas a ta 
agaibh ? oir bheir peacaich 
fein iasachd do pheacach- 
aibh, chum gu'm faigh iad 
uiread a rìs. 

35 Ach gràdhaichibh-sa 
bhurnaimhde, agusdeanaibh 

' maith, agusthugaibhiasachd, 
I gun dùil a bhi agaibh ri ni 
! sam bith 'na èiric ^ : agus 
bithidh bhur duais mòr, agus 
bithidh sibh 'nur cloinn do'n 
Ti a's àirde : oir a ta esan 
tabhartach dhoibhsan a ta mi- 
thaingeal agus olc. 

36 Bithibh-sa uime sin 
tròcaireach, mar a ta bhur 
n-Athair tròcaireach. 

37 Agus na tugaibh breth 
agus cha toirear breth oirbh : 
na dìtibh ,agus cha dìtear sibh : 
thugaibh maitheanas, agus 
bheirear maitheanas dhuibh. 

38 Thugaibh uaibh, agus 
bheirear dhuibh;deadh thomh- 
as, air a gheinneadh, agus air 
a chrathadh ri cheile, agus 
a' cur thairis, bheir daoine 
ann bhur n-uchd ; oir leis an f 
tomhas le'n tomhais sibh, \ 
tomhaisear dhuibh a rìs. * 
i 

3 gìin bhnr dòchas a ch'.ill. j 



LUCAS VII. 



39 Agus labhaire cosamh- 
lachd riii, Am t'eud an dall 
ilall a threòrachadh ì nach 
tuit iad le chèile^ ann an 
slochd 1 

40 Cha'n 'eil an deisciobul 
os ceann a mhaighstir : ach 
ge b'e neach ata coimhlionta, 
bithidh e mar a mhaighstir. 

41 Ai^us c'ar son a ta thu 
faicinn an smùirnein a ta an 
sùil do bhràthar, agus nach 
'eil thu toiit fa'uear an t-sail 
a ta ann do shìiil fein ] 

42 No cionnus a dh'fheud- 
as tu ràdh ri do bhràthair, A 
bhràthair, leig dhomh an 
smùirnein a thoirt à d' shùil, 
agus nach 'eil thu toirt fa'- 
near an t-sail a ta ann do 
shùil fèin ì A chealgair, tilg 
a mach air tùs an t-sail as <.o 
shùil fèin, agus an sin is lèir 
dhuit gu soilleiran smìiirnein 
a ta ann an sùil do bhràthar 
a thoirt aisde. 

43 Oir cha deadh chraobh 
a bheir amach droch thoraah: 
agus cha dioch chraobh a 
bheir a mach deaJh tlioradh. 

44 Oir aithnichear gach 
craobh air a toradh : oir cha 
tionail daoine fìgean do 
dhroighionn, no caoran fìona 
do'n f hearr-dhri<. 

45 Bheir duine maith ni 
maith a mach à deadh ion- 
mhas a chridhe ; agus bheir 
droch dhuine ni olc a mach 
à droch ionmhas a chridhe : 
oir is ann à pailteas a chridhe 

I alabhras a bheul. 

46 Agus c'ar son a ghoir- 
I eas sibh, a Thighearn, a 
i Thighearn, dhiom-sa, agus 

nach dean sibh na nithe a ta 
mi ag ràdh 1 

47 Gach neach a thig a m' 



119 



ionnsuidh-sa, agus a chluinn- 
eas mo blirialhra, agus a ni 
iad, ieuthaidh mi dhuibh co 
ris is cosndiuil e : 

48 Is cosmhuil e ri duine 
a thog tigh, agus a chladh- 
aich domhain, agus a chuir a' 
bhunait air carraig: agus an 
uair a thàinig an tuil, bhuail 
an sruth gu dian air an tigh 
sin, agus cha b'urrainn e 
charachadh ; oir bha e air a 
shuidheachadh 2 air carraig. 

49 Ach an ti a chluinneas, 
agus nachdean, iscosmhuile 
ri duine a thog tigh air an 
talamh gun bhunait, air an 
do bhuail an sruth gu dian, 
agu3 air ball thuit e ; agus 
bu mhòr tuiteam an tighe sin. 

CAIB. VII. 

1 Leighìs Criosd seirhhiseach ceann- 
aird-ceud. 11 Thoff e mac na 
bantraich ann an Nain o'n bhùs ; 
ly dhearhh e do theachdairibh 
Eoin, le oibribh mìqrbhuileach a 
ritm e 'nan lùthair, giCm h'e 
fèin an Criosd a hha ri teachd; 
24 novhd e don t-sluagh ciod i a 
hharail mu Eoin, SiC. 

A NIS an uair a chrìoch- 
naich e a ì.-hriathra-san 
uile ann an èisdeachd an t- 
sluaigh, chaidh e steach do 
Chapernaiim. 

2 Agus bha seirbhiseach 
ceannaird-ceud àraidh, a b' 
ionmhuinn leis, gu tinn, agus 
ri h-uchd bàis. 

3 Agus an uair a chual e 
mu losa, chuir e seanairean 
nan ludhach d'a ionnsuidh, 
a' cur impidh air gu'n tigeadh 
e, agus gu'n leighiseadh e a 
sheirbhiseach. 

4 Agus an uair a thàinig 
iad gu losa, ghuidh iad air gu 
dùrachdach, ag ràdh, Gu'm 
b'airidh e gu'n deanadh esan 
so dha : 

"ìsfchìheachadh. 



LUCAS vn. 



5 Oir is toigh leis ar cinn- 
each - ne, agus thog esan 
dhuinn sionagog^ 

6 Agus chaidh losa maille 
riu. Ach air dha bhi nis 
fagus do'n tigh, chuir an 
ceannard - ceud càirdean d'a 
ionnsuidh, ag ràdh ris, A 
Tliighearn, na cuir dragh ort 
fèin ; oir cha'n airidh mise 
gu'n rachadh tu steach fo m' 
chleith : 

7 Uime sin cha mhò a 
mheas mi gu'm b'airidh mi 
fèin air teachd a d' ionn- 
suidh : ach a mlìàin abair am 
focal, agus shìnuichear m' 
òglach. 

8 Oir is duine mise fèin air 
mo chur fo ùghdarras, aig am 
bheil saighdeara fodham ; a- 
gus their mi ris an f hear so, 
Imich, agus imichidh e ; agus 
ri fear eiìe, Thig, agus thig e ; 
agus ri m' sheirbhiseach, Uean 
so, agus ni se e. 

9 Agus an uair a chual 
losa na nithe so, ghabh e 
iongantas ris, agus air tionn- 
dadh dha, thubhairt e ris an 
t-sluagh a lean e, A ta mi ag 
ràdh ribh, nach d'fhuair mi 
creidimh co mòr as so, ann 
an Israel fèin. 

10 Agus air pilltinn air an 
ais do'n tigh do na teachdair- 
ibh a chuireadh d'a ioìvisuidh, 
f huair iad an seirbhiseach a 
bha tinn, slàn. 

11 Agus tharladh, an là 
'na dhèigh sin, gu'n deach- 
aidh e chum baile d'an gairm- 
ear Nain ; agus chaidh a 
dheisciobuil - maille ris, agus 
sluagh mòr. 

12 A nis an uair a thàinig 
e am fagus do gheata a' 



' tUoff exau ar stonagog. 
2 inÒTaìi d'a dheisciobluibh. 

120 



bhaile, feuch, ghiiilaineadh a 
mach duine marbh, aon mhac 
a mhàthar, agus bu bhantrach 
i : agus bha sluagh mòr do 
mhuinntir a' bhaile maille 
rithe. 

13 Agus an uair a chunn- 
aic an Tighearn i, ghabh e 
truas dith, agus thubhairt e 
rithe, Na guil. 

14 Agus thàinig e agus 
bhean e ris a' ghiùlan^; (a- 
gus sheas iadsan a bha 'ga 
iomchar;) agus thubhairt e, 
Oganaich, a ta mi ag ràdh 
riut, èirich. 

15 Agus dh'èirich an duine 
bha marbh 'na shuidhe, agus 
thòisich e air labhairt : agus 
thug e d'a mhàthair e. 

16 Agus ghlac eagal iad 
uile : agus thug lad ghnr do 
Dhia, ag ràdh, Dh'èirich 
fàidh mòr 'nar measg-ne ; a- 
gus, Dh'amhairc Dia air a 
shkiagh fèin. 

17 Agus chaidh an t-iom- 
radh so mach airsan air feadh 
ludea uile, agus na dùthcha 
mu'n cuairt uile, 

18 Agus dh'innis a dheis- 
ciobuil do Eoin mu thimchioll 
nan nithe sin uile. 

19 Agus ghairm Eoin d'a 
ionnsuidh dithis àraidh d'a 
dheisciobluibh, agus chuir e 
iad gu losa, ag ràdh, An tusa 
esan a bha ri teachd, no m' 
bi sùil againn ri neach eile ? 

20 Agus air teachd do na 
daoinibh d'a ionnsuidh, 
thubhairt iad, Chuir Eoin 
Baiste sinne a d' ionnsuidh, 
ag ràdh, An tusa an ti a bha 
ri teachd, no 'm bi sùil againn 
ri neach eile l 

21 Agus anns an uair siu 

3 chiste mhaÌTbh. 



LUCAS VII. 



fèin leighis e mòran o 'n 
euslaintibh agus o 'ni phìigh- 
ibh, agus o dhroch spiorad- 
aibh ; agus thug e 'n radharc 
do mhòran a bha dall. 

22 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e riu, Imichibh- 
sa agus innsibh do Eoin na 
nithe a chunnaic agus a 
chuala sibh, gu bheil na doill 
a' faicinn, na bacaich ag im- 
eachd, na lobhair air an 
glanadh, na bodhair a' clninn- 
tinn, na mairbh air an dùsg- 
adh, an soisgeul air a shear- 
monachadh do nabochdaibh. 

23 Agus is beannaichte 
esan nach faigh oilbheum 
annamsa. ' 

24 Agus an uair adh'f halbh 
teachdairean Eoin, thòisich e 
air labhairt ris an t-sluagh 
mu thimchioll Eoin, Ciod an 
ni a chaidh sibh a mach do'n 
f hàsach a dh'f haicinn ì an i 
cuilc air a crathadh le gaoith ì 

25 Ach ciod e an ni chaidh 
sibh a mach a dh'f haicinn 1 
an e duine air a sgeadachadh 
ann an eudach mìn 1 feuch, 
iadsan a ta sgeadaichte le 
eudach rìomhach, agus a' 
caitheadh am beatha gu sògh- 
ail, is ann an cùirtibh nan 
rìghrean a ta iad. 

26 Ach ciod e an ni chaidh 
sibh a mach a dh'fhaicinn ? 
an e fàidh? seadh, a ta mi ag 
ràdh ribh, agus ni's mò na 

I fàidh. 

27 Is e so an ti mu'm bheil 
e sgrìobhta, Feuch, cuiridh 
mi mo theachdair roimh do 
ghnìiis, a dh'ulluicheas do 
shlighe romhad. 

28 Oir a ta mi ag ràdh 
ribh, 'Nam measg-san a rug- 
adh le mnaibh, cha'n 'eil 



1 7tacà gabh oilhheum r 

121 



fàidh a's mò na Eoin Baiste* 
gidheadh an ti a's lugha ann 
an rioghaclid Dhè, is mò e na 
esan. 

29 Agusdh'fhìreanaich am 
pobuU uile a chual e, agus na 
cìs-mhaoir, Dia, air dhoibh 
bhi air am baisteadh le baist- 
eadh Eoin. 

30 Ach chuir na Pliairisich 
agus an luchd-lagha cùl ri 
comhairle Dhè d'an taobh 
fèin, am feadh nach do bhaist- 
eadh iad leis. 

31 Agus thubhairt an Tigh- 
earna, Cò ris uime sin a 
shamhlaicheas mi daoine a' 
ghinealaich so ? agus cò ris a 
ta iad cosmhuil ì 

32 A ta iad cosmhuil ri 
cloinn a ta 'nan suidhe sa' 
mhargadh, agus a dh'èigheas 
r'a chèile, ag ràdh, Rinn sinne 
piobaireachd dhuibh-sa, agus 
cha d'rinn sibhse dannsa : 
rinn sinne tuireadh dhuibh- 
sa, agus cha d'rinn sibhse 
gul. 

33 Oir thàinig Eoin Baiste, 
cha'n ann ag itheadh arain, 
no ag òl fìona ; agus their 
sibh, A ta deamhan aige. 

34 Thàinig Mac an duine 
ag itheadh agus ag òl ; agus 
their sibh, Feuch duine geòc- 
ach, agus pòitear-fìona, car- 
aid chìs-mhaor agus pheac- 
ach. 

35 Ach a ta gliocas air a 
f ìreanachadh le a cloinn uile. 

36 Agus dh'iarr duine 
àraidh do na Phairisich aiv, 
gu'n itheadh e biadh maille 
ris. Agus chaidh e steach 
do thigh an Phaiiisich, agus 
shuidh 2 e sìos chum bidh. 

37 Agus, feuch, an uair a 
fhuair bean anns a' bhaile. 



2 Itiidk. Gr. 
G 



LUCAS VIU. 



rì bha 'na peacach, fios gu'n 
robh e 'na sliuidhe aig biadh 
ann an tigh an Phairisich, 
thug i leatha bocsa alabastuir 
làn do oladh chubhraidh,. 

38 Agus sheas i aig a chos- 
aibh air a chùlaobh a' gul, a- 
gus thòisich i air a chosan a i 
fhliuchadh le a deuraibh, a- 1 
gus thiormaich i iud le folt a 
cinn, agus phòg i a chosa, j 
agus dh'ung i leis an oladli 
iad. I 

39 Agus an uair a chunn- 
aic am Phairiseach, a thug . 
cuireadh dha, so, labhair e ann 
fèin, ag ràdh, Nam b'fhàidh 
an duine so, bhiodh fhios : 
aige cò i a' bhean so a ta ' 
beantuinn ris, agus ciod is 
gnè dhi ; oir is peacach i. 

40 Agus fhreagair losa, a- 
gns thubhairt e ris, A Shimoin, 
a ta ni agam ri ràdh riut. 
Agus thubhairt esan, A 
mhaighstir, abair e. 

41 Bha aig fear - fiacha 
àraidh dithis do fhèichnein- 
ibh : bha aige air aon f hear 
cùig ceud peghinn, agus air 
an f hear eile ìeth-cheud. 

42 xlgus do bhrìgh naeh 
robh aca ni leis an dìobidh 
iad, mhaith e gu saor dhoibh 
araon. Innis dhomh-sa uìme 
sin, cò dhiubh is mò a ghràdh- 
aicheas el 

43 Agus fhreagair Simon 
agus thubhairt e, Is i mo 
bharail gur e an neach is mò 
d'an do mhaith e. Agus 
tliubhairt e ris, Is ceart a thug 
thu breth. 

44 Agus air tionndadh ris 
a mhnaoi, thubliairt e ri Si- 
moa, Am faic thu a' bhean 
so ! thùinig mi steach do d' 
thigh, cha d'thug thu dhomh 
uisge chum mo chos ; ach 
dh'ionnlaid ise mo chosa le 

122 



deuraibh, agus thiomiaich i 
lad le folt a cinn. 

45 Cha d'thug thusa dhomh 
pòg : ach thàinig ise' stigh, 
cha do sguir i a phògadh mo 
chos. 

46 Cha d'ung thusa mo 
cheann le h-oladh : ach dh'- 
ung ise mo chosa le h-oladh 
chùbhraidh. 

47 Uime sin a ta mi ag 
ràdh riut, Gu bheil a peac- 
anna a ta llonmhor, air am 
maitheadh ; air an aobhar 
sin 2 ghràdhaich i gu mòr : 
ach ge b'e neach d'am maith- 
ear beagan, bithidh a ghràdh 
beag. 

48 Agus thubhairt e rithe, 
Tha do pheacanna air am 
maitheadh. 

49 Agus thòisich iadsan a 
bha 'nan suidhe aig biadh 
maille ris, air a ràdh annta 
fèin, Cò e so a ta eadhon a' 
maitheadh pheacanna? 

50 Agus thubhairt e ris a' 
mhnaoi, Shhìnuich do chreid- 
imh thu ; imich an sith. 

CAIB. YIII. 

1 F/irit/ieil mnài do C/iriosd le aìn 
tnaoiìi. 4 A7i dcig/i do C/triosd 
searmoin a d/ieanam/t o àit gu /i- 
àit, agiii e air a leantninn le 
abstolaih/i, ìah/iair e cosam/dac/id 
an t-sìoladair, 16 agiis na coinnle ; 
21 c/inir e an cèill cb iad a m/iùt/t- 
air, agus a b/iràit/trean. 

AGUS tharladh an dèigh 
■^ sin, gu'n d'imich esan 
troimh gach caithir agus baile, 
a' searmonachadh, agus a' 
cur an cèill soisgeil rìoghachd 
Dhè, agus an dà f hear dheug 
maille ris ; 

2 A gus mnài àraidh a leigh- 
iseadh o dhroch spioradaibh 
agus o euslaintibh, Muire 
d'an gairmear Magdalen, as 



LUCAS 

an deachaidh seachd deamh- 
ain. 

3 Agus loanna bean Chusa 
stiùbhaird Heroid, agus Su- 
sanna, agus mòran eile, a 
bha frithealadh dha le am 
maoin. 

4 Agus an uair a chruinn- 
ich sluagh mùr, agus a thàinig 
iad as gach baile d'a ionn- 
suidh, labhair e ann an cos- 
ajmhlachd : 

5 Chaidh fear-cuir a mach 
a chur a shil : agus ag cur 
da, thuit cuid ri taobh an j 
rathaid ; agus shaltradh sìos 
e, agus dh'ith eunlaith an ath- 
air suas e. 

6 Agus thuit cuid eile air 
carraig, agus air fàs da, shearg 
6, do bhrigh nach robh sùgh 
aige. 

7 Agus thuit cuid eile am 
measg droighinn, agus dh'- 
f hàs au droighinn maille ris, 
agus thachd se e. 

8 Agus thuit cuid eile air 
talamh maith, agus dh'f hàs e i 
suas, agus thug e toradh uaith 
a cheud uiread as a chuireadh. 
Agus air dha na nithe sin a 
ràdh, ghlaodh e, Ge b'e aig 
am bheil cluasa chum èisd- 
eachd, èisdeadh e. 

9 Agus dh'fhiosraich a 
dheisciobuil deth, ag ràdh, 
Ciod e an cosam.hlachd soì 

10 Agus thubhairt esan, 
Thugadh dhuibhsa eòlas 
fhaotainn air rùn dlomhair 
rìoghachdDhè ; ach do chàch 
an cosamhlachdaibh, ionnus 
ag faicinn doibh nach faic- 
eadh iad, agus ag cluinntmn 
doiì)h nach tuigeadh iad. 

11 Ach is e so an cosamh- 
lachd : Is e an siol focal Dè. 

12 ladsan ri taobh an rath- 

1 seaxìnJiaclid. 
1-23 



VIII. 

aid, is iad sin a dh'èisdeas : 
'na dhcigh sin a ta an diabhul 
a' teachd, agus a' togail air 
falbh an fhocail as an cridh- 
eachaibh, aireagal gu'ncreid- 
eadh iad agus gu'm biodh iad 
air an saoradh. 

13 An dream air a' chaiT- 
aig, h iad sin iadsan, an uair 
a dh'èisdeas iad, a ghabhas 
am focal d'an ionnsuidh le 
gairdeachas, ach cha'n 'eil 
aca so freumh, muinntir a 
chreideas rè tamuill, agus an 
àm buairidh a ta tuiteam air 
falbh. 

14 vVgus an ni a thuit am 
measg droigliinn, is iad sin 
au dream a dh'èisdeas, agus 
air dhoibli dol a mach, a ta 
iad air an tachdadh le cùram, 
agus le saoibhreas, agus le 
sàimh na beatha so. agus cha 
'n 'eil iad a' toirt toraidh 
uatha chum foirfeachd. 

15 Ach an ni a thuit san 
talamh mhaith, is iad sin 
iadsan, air dhoibh am fbcal 
èisdeachd, a ta 'ga choimhead 
ann an cridhe treibh-dhireach 
agus maith, agus a' toirt tor- 
aidh uatha la foighidinn'. 

16 Cha'n 'eil neach air bith, 
air dha coinneal a lasadh, 
a dh'fholaicheas fo shoith- 
each i, no chuireas fo leab- 
aidh i : ach cuiridh e ann an 
coinnleir i, chum gu'm faic 
iadsan a thig a stigh an solus. 

17 Oir cha 'n 'eil ni sam 
bith folaichte, nach deanar 
follaiseach ; no uaigneach, 
nach aithnichear, agus nach 
tig am follais ^. 

18 Air an aobhar sin thug- 
aibh fa'near cionnus a dh'- 
èisdeas sibh : oir ge b'e neach 
aig am bheil, bheirear dha ; 



LUCAS VIII. 



agus ge b'e neach aig nach 
'eil, i)heirear uaith eadhon an 
ni sin a shaoilear a bhi aige. 

19 An sin thàinig d'a ionn- 
suidh a mhàthair agus a 
bhràithre, agUG cha b'uirainn 
iad teachd am fagus da leis 
an dòmhlas. 

20 Agus dh'innseadh dha 
le dream àraidh, a thubhairt, 
Tha do mhàthair agus do 
bhràithre 'nan seasamh a 
rauigh, ag iarraidh t'f haicinn. 

21 Agus fhreagair esan 
agus thubhairt e riu, Is iad 
mo mhàthair agusmo bhràith- 
rean iadsan a dh'eisdeas ri 
focal Dè, agus a ni e. 

22 Agus tharladh air là 
àraidh, gu'n deachaidh e fèin 
agus a dheisciobuil a stigli do 
luing : agus thubhairt e riu, 
Rachamaid thairis gu taobh 
thall an locha. Agus chuir 
iad a mach o thìr. 

23 Ach ag seòladh dhoibh, 
thuit codal airsan : agus 
thàinig ànradh' gaoithe a 
nuas air an loch, agus lionadh 
iad le h-uisge, agus bha iad 
ann an gàbhadh. 

24 Agus thàinig iad d'a 
ionnsuidh, agus diiùisg iad 
e, ag ràdh, A mhaighstir, a 
mhaighstir, tha sinn caiUte ! 
An sin dh'èirich esan, agus 
chronuich e a' ghaoth, agus 
onfa an uisge : agus sguir iad, 
agus thàinig fèath ^ ann : 

25 Agus thubhairt e riu, 
C'àit am bheil bhur creidimh? 
agus air dhoibh bhi fo eagal, 
ghabh iad iongantas, ag ràdh 
r'a chèile, Ciod a' ghnè 
dhuine sol oir a ta e toirt 
àithne do na gaothaibh, agus 
do'n uisge fèin, agus a ta iad 
umhal dha. 



' doinionn, stoirm. 

124 



_ 26 Agus thàinig iad air tir 
aig dùthaich nan Gadaren- 
each, a ta thall fa chomhair 
Ghalile. 

27 Agus an uair a chaidh 
e mach air tir,choinnich duine 
àraidh as a' bhaile e, anns 
an robh deamhain rè aimsir 
fhada, agus aig nach biodh 
eudach uime, agus nach 
fanadh ann an tigh, ach anns 
na h-àitibh-adhlaic. 

28 An uair a chunnaic e 
losa, ghlaodh e mach, agus 
thuit e sios "na làthair, agus 
thubhairt e le guth àrd, Ciod 
emo ghnothuch-sariut, losa, 
a jMhic an Dè a's ro àirde ? 
guidheam ort, na pian mi. 

29 (Oir bha e air toirt 
àithne do'n spiorad neòghlan 
dol a mach as an duine. Oir 
bu tric a rug e gu naimhdeil 
air : agus cheangladh e le 
slabhruidhibh, agus choimh- 
ideadh an geimhlibh e ; agus 
air briseadh a chuibhreacha 
dha, dh'iomaineadh e leis an 
deamhan do'n f hàsach.) 

30 Agus dh'f hiosraich losa 
dheth, ag ràdh, Ciod is ainm 
dhuit ? agus thubhairt esan, 
Legion : do^ bhrìgh gu'n 
deachaidh mòran dheamhan 
a steach ann. 

31 Agus ghuidh iad air, 
gun àithue thoirt doibh dol 
sìos do'n doimhneachd^. 

32 Agus bha treud lìon- 
mhor mhuc an sin, agionalt- 
radh air an t-sliabh : agus 
ghuidh iad air cead a thoirt 
doibh dol a steach annta. 
Agus thug e cead doibh. 

33 An sin air dol do na 
deamhnail)h a mach as an 
duine, chaidh iad anns na 
mucaibh : agus ruith an treud 



3 dubh-aigean. 



LUCAS 

mhuc gu dian sìos le bruth- 
ach 1 do'n loch, agus thachd- 
adh 2 iad. 

34 Agus an uair a chunn- 
aic an dream a bha 'gam 
biadhadh an ni a rinneadh, 
theich iad, agus dh'innis ^ 
iad e anns a' bhaile, agus 
anns an dùthaich. 

35 Agus chaidh iadsan a 
mach a dh'f haicinn an ni a 
rinneadh ; agus thàinig iad 
gu losa, agus f huair iad an 
duine as an deachaidh na 
deamhain, 'na shuidhe aig 
cosaibh losa, air eudachadh, 
agus e 'na chèiU : agus ghabh 
iad eagal. 

36 Agus dh'innis an dream 
a chunnaic e dhoibh, cionnus 
a shlànuicheadh an duine san 
robh na deamhain. 

37 An sin dh'iarr muinntir 
dùthcha nan Gadareneach 
■uile airsan imeachd ualha ; 
oir ghlacadh le h-eagal mòr 
iad : agus chaidh e san luing, 
agus phill e air ais a rìs. 

38 A nis ghuidh an duine 
as an deachaidh na deamhain 
air, e fèin a bhi maiUe ris : 
ach chuir losa uaith e, ag 
ràdh, 

39 Pill do d' thigh fèin, 
agus cuir an cèill meud nan 
nithe a rinn Diadhuit. Agus 
dh'imich e roimhe, ag inns- 
eadh gu foUaiseach air feadh 
a' bhaile uile, meud nan nithe 
a rinn losa dha. 

40 Agus tharladh, an uair 
a phill losa air ais, gu'n do 
ghabh an sluagh gu toileach 
ris : oir bha iad uile 'ga 
fheitheamh. 

41 Agus, feuch, thàinig 
duine d'am b'ainm lairus, a 



l leal/iad, àite co 
"ìbhàthndh. 

125 



■ach. 



VIll. 

bha 'na uachdaran air an 
t-sionagog ; agus thuit e aig 
cosaibh losa, agus ghuidh e 
air gu'n tigeadh e d'a thigh : 

42 Do bhrìgh gu'n robh 
aon-ghin nighinn aige, mu 
thimchioll dà bhliadhna 
dheug, agus i faotainn a' 
bhàis. (Ach air dha bhi 'g 
imeachd, bha'n sluagh 'ga 
theannadh. 

43 Agus thàinig bean air 
an robh dòrtadh fola dà 
bhliadhna dheug, agus a 
chaith a beathachadh uile ri 
leighibh, agus nach b'urr- 
ainn bhi air a leigheas le 
neach air bith, 

44 Thàinig ise air a chul- 
aobh, agus bhean i ri iomall 
'eudaich : agus sguir a dòrt- 
adh fola air ball. 

45 Agus thubhairt losa, 
Cò bhean rium 1 Air àicheadh 
do nah-uile, thubhairtPead- 
ar ris, agus iadsan a bha 
maille ris, A mhaighstir, tha'n 
sluagh ga d' dhòmhlachadh, 
agus ga d' theannadh, agus 
an abair thu, Cò bhean rium 1 

46 Agus thubhairt losa, 
Bhean neach èigin rium : oir 
mhothaich mi cumhachd a' 
dol asam. 

47 Agus an uair a chunn- 
aic a' bhean nach robh i an 
ain-f hios'', thriinig i air chrith, 
agus a' sleuchdadh dha, chuir 
i'n cèiU da, an làthair an t- 
sluaighuile, c'ar son abhean 
i ris, agus mar a shlànuich- 
eadh i gu grad. 

48 Agus thubhairt esan 
rithe, A nighean, biodh mis- 
neach agad : shlànuich do 
chreidimh thu ; imich an 
sUh.) 



3 theich iad. Cagtis chaidh iadj agiu 
dh'iunis, ■» am folach. 



LUCAS IX. 



49 Am feadh a bha e fath- 
ast a' labhairt, thàinig neach 
o thigh Uachdarain na sion- 
agoig, ag ràdh ris, Tha do 
nighean marbh ; na cuir 
dragh air a' mhaighstir. 

50 Ach an uair a chual 
losa so, fhreagair se e, ag 
ràdh, Na biodh eagal ort : a 
mhàin creid, agus bithidh i 
air a sU\nuchadh. 

51 Agus an uair a chaidh 
e do'n tigh, cha do leig e le 
neach air bith dol a stigh, ach 
Peadar, agus Eoin, agus Seu- 
mas, agus athair agus màth- 
air na nighinn. 

52 Agusbha iad uile a' gul, 
agus a' deanamh caoidh air a 
son : ach thubhairt esan, Na 
guilibh ; cha 'n 'eil i marbh, 
ach 'na codal. 

53 Agus rinn iad gàire 
fanoid ris, do bhrlgh gu'n robh 
fhios aca gu'n robh i marbh. 

54 Agus air dha an cur a 
mach uile, ghlac e air hiimh 
i, agus ghlaodh e, ag ràdh, A 
nighean, èirich. 

55 Agus thàinig a spiorad 
air ais, agus dh'èirich i air 
ball; agus dh'àithn e biadh 
a thoirtdi. 

56 Agus ghlac ' uamhas 
mòr a pàrantan^: ach thug 
esan àithne dhoibh gun an ni 
a rinneadh innseadh do neach 
air bith. 

CAIB. IX. 

1 Chuir Cìiosd a mach ''ahsloil a 
dh^oihreachadh mhlorhhìdle, agus 
a shearmonachadh. 7 Bha tog- 
radh aig tlerod Criosd fhaicinn. 
17 Thug Criosd lòn do chùig mile 
gu mlorhhuileaih, 22 dìi'innis e 
'fhulangas roimh-laimh. 28 Ath- 
arrachadh a chruria, 

\ GUS ghairm e an dà f hear 
■^ dheug3 an ceann achèile. 



I ghahh. 2 a ginteirean, 

3 a dhà dheisciohul deug. 

126 



agus thug e cumhacha agus 
ùghdarras doibh air na h-uile 
dheamhnaibh, agus a chum 
euslaintean a leigheas. 

2 Agus chuir e mach iad 
a shearmonachadh rìoghachd 
Dhè, agus a shlànuchadh 
nan euslan. 

3 Agusthubhairte riu, Na 
tugaibh ni air bith leibh chum 
na slighe, bataiche, no màla, 
no aran, no airgiod ; ni mò 
bhios dà chòta aig gach fear 
agaibh. 

4 Agus ge b'e air bith tigh 
d'an tèid sibh a steach, fan- 
aibh an sin, agus à sin rach- 
aibh a mach '. 

5 Agus cò air bith iad nach 
gabh ribh, air dhuibh dol a 
mach as a' biiaile sin, crath- 
aibh dhibh eadhon an dusl- 
ach bhur cosaibh mar f hian- 
uis 'nan aghaidh. 

6 Agus chaidh iadsan a 
mach, agus ghabh iad troimh 
na bailtibh, a' searmonachadh 
an t-soisgeil, agus a' leigheas 
anns gach àit. 

7 Agus chual Herod au 
Tetrarc na h-uile nithe a rinn- 
eadh leis : agus bha e an 
imcheist,do bhrigh gu'n dubh- 
radh le cuid, gu'n robh Eoin 
air èirigh o na marbhaibh ; 

8 Agus le cuid, gu'n d'- 
f hoillsicheadh Elias ; agus le 
cuid eile, gu'n robh aon do 
na sean fhàidhibh air èirigh 
a rìs. 

9 Agus thubhairt Herod, 
Thug mise an ceann do Eoin : 
ach cò e am fear so mu 'm 
bheil mi cluinntinn ^ aleithid 
so do nithibh 1 Agus dh'iarr 
e f haicinn. 

10 Agus air pilltinn do na 

ifanaihh an sin gus am fàg sibh 



LUCAS IX. 



h-abstolaibh, dh'innis iad dha 
gach ni a rinii iad. Agus 
thug e leis iad, agus chaidh 
e fa leth gu àite tyisail, a 
bhuineadh do'n bhaile d'an 
goirear Betsaida. 

11 Agus an uair a fhuair 
an sluagh fios air, lean iad e : 
agus ghabh e d'u ioiDisiddh 
iad, agus labhair e riu mu 
thimchioU rìoghachd Dhè, 
agus leighis e iadsan aig an 
robh feum air leigheas. 

12 Agus an uair a thòisich 
an là air teireachdainn, thàin- 
ig an dà f hear dheug, agus 
thubhairt iad ris, Cuir air 
falbh an sluagh, chum gu'n 
tèid iad do na bailtibh agus 
do'n tìr mu'n cuairt, agus 
gu'n gabh iad tàmh agus 
gu'm faigh iad biadh ; oir 
tha sinn an so an àite fàsail. 

13 Ach thul)hairt esan riu, 
Thugaibh-sa dhoibh ni r'a 
itheadh. Agus ihubhairt 
iadsan, Cha'n 'eil againn 
tuilleadh na cùig builinnean 
agus dà iasg : mur tèid sinn 
agus biadh a cheannach do'n 
t-sluagh so uile. 

14 Oir bha iad mu thim- 
chioll cùig mìle fear. Agus 
thubhairt e r'a dheisciob- 
luibh, Cuiribh 'nan suidhe 
iad, leth-cheud anns gach 
cuideachd. 

15 Agus rinn iad mar sin, 
agus chuir iad 'nan suidhe iad 
uile. 

16 Agus ghabh e na cijig 
builinnean agus an dà iasg, 
agus air amharc suas gu 
nèamh, bheannaich e iad, 
agus bhris e, agus thug e d'a 
dheisciobluibh iad gu'n cur 
au làthair an t-sluaigh. 

17 Agus dh'ith iad, agus 
shàsuicheadh iad uile : agus 
thogadh dà chliabh dheug do 

127 



bhiadh briste, a bha dh'- 
f huiglieall aca. 

18 Agus tharladh, air dha 
bhi ri urnuigh fa leth, gu'n 
robh a dheisciobuil maille 
ris : agus dh'f heòraich e 
dhiubh, ag ràdh, Cò tha an 
sluagh ag ràdh is mise 1 

19 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt lad, Eoin Baiste : 
ach tha cuid ag ràdh Elias : 
agus cuid eile, gu bheil aon 
do na sean fhàidhibh air 
eirigh a rìs. 

20 Thubhairt e riu, Ach 
cò tha sibhse ag ràdh is mi 1 
Agus f hreagair Peadar, agus 
thubhairt e, Criosd Dhè. 

21 Agus air dha sparradh 
teann a thoirt doibh, dli'àithn 
e gun iad a dh'innseadh so 
do neach sam bith ; 

22 Ag ràdh, Gur èigin do 
Mhac an duine mòran fhul- 
ang, agus a bhi air a dhiùltadh 
leis na seanairibh, agus na 
h-àrd-sliagartaibh, agus na 
sgrìobhaichibh, agus a bhi 
air a chur gu bàs, agus air a 
thogail suas air an treas là. 

23 Agus thubhairt e riu 
uile, Ma's àill le neach air 
bith teachd a'm' dhèigh-sa, 
àicheadhadh se e fèin, agus 
togadh e a chrann-ceusaidh 
gach là, agus leanadh e mise. 

24 Oir ge b'e neach le'm 
b'àill 'anam a thearnadh, 
caillidh se e : ach ge b'e 
neach a chailleas 'anam air 
mo sgàth-sa, saoraidh esan e. 

25 Oir ciod e an tairbhe do 
dhuine, ged chosnadh e an 
saoghal gu h-iomlan, agus e 
fèin a chall, no bhi air a 
sgrios 1 

26 Oir ge b'e neach a 
ghabhas nàire dliiom-sa agus 
do m' bhriathraibh, gabh- 
aidh JNIac an duine nàire 



LUCAS IX. 



dhetli-san, an uair a thig e 
'na ghlòir fèin, agus an giòir 
'Athar, agus nan aingeal 
naomha. 

27 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh gu fìrinneach, gu bheil 
cuid 'nan seasamh an so, 
nach blais bàs, gus am faic 
iad rìoghachd Dhè. 

28 Agus tharladh, mu 
thimchioU ochd hìithean an 
dèigh nam briathra so', gu'n 
d'thug e leis Peadar, agus 
Eoin, agus Seumas, agus gu'n 
deachaidh e suas gu beinn a 
dheanamh urnuigh. 

29 Agus an uair a bha e ri 
urnuigh, bha dreach a ghnùlse 
air atharrachadh, agus rinn- 
eadh 'eudach geal agus deal- 
rach. 

30 Agus, feuch, bha dithis 
f hear a' còmhradh ris, eadhon 
Maois agus Elias, 

31 A nochdadh ann an 
glòir, agus a bha labhairt m'a 
bhàs'-^, a bha esan gu choimh- 
lionadh ann an lerusalem. 

32 Ach bha Peadar, agus 
iadsan a bha maille ris, trom 
'nan codal : agus an uair a 
dhùisg iad, chunnaic iad a 
ghlòir, agus an dithis f hear a 
bha 'nan seasamh maille ris. 

33 Agus an uair a bha 
iadsan a' dealachadh ris, 
thubhairt Peadar ri losa, A 
mhaighstir, is maith dhuinne 
bhi an so ; agus deanamaid 
tri pàilliuna^, aon duitse, a- 
gus aon do Mhaois, agus aon 
do Elias ; gun f hios aige ciod 
a bha e ag ràdh. 

34 Am feadh a bha e ag 
ràdh so, thàinig neul, agus 
chuir e sgàile orra : agus 
ghabh iad eagal an uair a bha 



a shinbìuil. 3 bothain. 

123 



iad a' dol a stigh san neul. 

35 Agus thàinig guth as an 
neul, ag ràdh, ]s e so mo 
Mhac gràdhach-sa ; eisdibh 
ris. 

36 Agus an uair a rinneadh 
an guth so, fhuaradh losa 
'na aonar : agus dh'fhan 
iadsan 'nan tosd, agus cha 
d'innis iad do neach air bith, 
anns na làithibh sin, aon ni 
do na chunnaic iad. 

37 Agus tharladh, an là 
'na dhèigh sin, an uair a 
thàinig iad a nuas o'n bheinn, 
gai'n do thachair sluagh mòr 
air. 

38 Agus, feuch, ghlaodh 
duine àraidh do'n t-sluagh, 
ag ràdh, A mhaighstir, tha 
mi a' g-uidhe ort, amhairc air 
mo mhac, oir is e m'aon duine 
cloinne e "*. 

39 Agus, feuch, a taspìor- 
ad a' breith air, agus a ta e 
gu h-obann ag èigheach ; a- 
gus a ta e 'ga tharruing as a 
chèile, air chor as gu bheil e 
cur cobhair a mach, agus an 
dèigh a chomh-bhruthadh is 
gann a dh'f hàgas se e. 

40 Agus ghuidh mi air do 
dheisciobluibh gu'n cuireadh 
iad a mach e, agus cha b'urr- 
ainn iad. 

41 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, O ghineal- 
aich mhi - chreidich agus 
f hiair^, cia fhad a bhios mi 
maille ribh, agus a dh'f huilg- 
eas mi sibh ? Thoir an so do 
mhac. 

42 Agus am feadh a bha e 
fathast a' teachd, thilg an 
deamhan sìos e, agus reub se 
e : agus chronuich losa an 
spiorad neòghlan, agus shlàn- 



LUCAS IX. 



uich e an leanabh, agus thug 
e d'a athair e. 

43 Agus ghabh iad uamhas 
uile ri mòr-chumhachd Dhè. 
Ach air dhoibh uile bhi gabh- 
ail iongantais ris na h-uile 
nithibh a rinn losa, thubhairt 
e r'a dheisciobluibh, 

44 Taisgibh na briathra so 
ann bhur cluasaibh : oir tha 
Mac an duine gu bhi air a 
thoirt thairis do làmhaibh 
dhaoine. 

45 Ach cha do thuig iadsan 
an còmhradh so, agus bha e 
folaichte uatha air chor as 
nach b'aithne dhoibh e ' : a- 
gus b'eagalach leo ceisd a 
chur air mu thimchioU a' 
chòmhraidh so. 

46 An sin dh'èirich deasb- 
oireachd eatorra, cò aca bu 
mhò a bhitheadh. 

47 Agus air do losa 
smuaintean an cridhe fhaic- 
inn, ghabh e leanabh, agus 
chuir e làimh ris fein e, 

48 Agu3 thubhairt e riu, 
Ge b'e ghabhas ris an leanabh 
so ann am ainm-sa, tha e a' 
gabhail rium-sa : agus ge b'e 
neach a ghabhas rium-sa, tha 
e gabhail ris an ti a chuir 
uaith mi : oir an neach a's 
lugha 'nur measg-sa uile, 
bithidh esan mòr. 

49 Agus fhreagair Eoin, 
agus thubhairt e, A mhaigh- 
stir, chunnaic sinne duine àr- 
aidh a'tilgeadh mach dheamh- 
an a' d'ainm-sa ; agus bhac 
sinn e, a cbionn nach 'eil e 
'gar leantuinn-ne. 

50 Agus thubhairt losa ris, 
Na bacaibh e : oir ge b'e 
nach 'eil 'nar n-aghaidh, tha 
e leinn. 



n nach mothaicheadh iad e. 



51 A nis, an uair a choimh- 
lionadh hìithean a ghabhail 
suas, shuidhich e a ghnùis 
chum dol gu lerusalem ; 

52 Agus chuir e teachd- 
airean roimh a ghniìis : agus 
dh'imich iad, agus chaidh 
iad a steach do bhaile leis na 
Samaritanaich, a dh'ulluch- 
adh air a shon-san. 

53 Agus cha do ghabh 
iadsan ris, a chionn gu'n robh 
'aghaidh mar gu"m biodh e 
dol gu lei-usalem. 

54 Agus an uair a chunnaic 
a dheisciobuil Seumas agus 
Eojn so, thubhairt iad, A 
Thighearn, an àill leat gu'n 
abramaid^ teine a theachd a 
nuas nèamh, agus an losg- 
adh, eadhon mar a rinn Elias? 

55 Ach thionndaidh esan 
agus chronuich e iad, agus 
thubhairt e, Cha'n 'eil f hios 
agaibh ciod a' ghnè spioraij 
d'am bheil sibh : 

56 Oir cha d'thàinig Mac 
an duine a sgrios anama 
dhaoine, ach g'an saoradh. 
Agus chaidh iad gu baile eile. 

57 Agus tharladh, an uair 
a bha iad ag imeachd air an 
t-shghe_, gu'n dubhairt duine 
àraidh ris, A Thighearn , lean- 
aidh màse thu ge b'e àit an 
tèid thu. 

58 Agus thubhairt losa ris, 
Tha tuill^ aig na sionnaich, 
agus nid aig eunlaith an 
athair ; ach cha'n 'eil àit aig 
Mac an duine anns an cuir e 
a cheann fuidhe. 

59 Agus thubhairt e ri 
duine eile, Lean mise : ach 
thubhairt esan, A Thighearn, 
leig dhomh dol air tùs agus 
m'athair adhlac. 



129 



2 ordiiicheamnid. 
garaidh, brocliùdh. 

G2 



LUCAS X. 



60 Ach thubhairt losa ris, 
Leig leis namairbh am mairbh 
f èin adhlac ; ach imich thusa 
agus searmonaich rìoghachd 
Dhè. 

61 Agus thubhairt neach 
eile mar an ceudna, A Thigh- 
earn, leanaidh mise thu : ach 
leig dhomh air tùs mo chead 
a ghabhail diubhsan a ta aig 
mo thigh. 

62 Ach thubhairt losa ns, 
Cha'n 'eil neach air bith, a 
chuireas a làmh ris a' chrann- 
araidh, agus a sheallas 'na 
dhèigh, iomchuidh air son 
rìoghachd Dhè. 

CAIB. X. 

1 Chvir Criosd a mach dlìaon uair 
deich agìts tri fichead deisciohul a 
shearmonachadh ; 17 dKiarr e 
orra bhi iriosal agus dh'innis e 
dlwihh ciod e an ni anns am huin- 
eadh dhoibft gairdeachns a dhean- 
amh. 41 Chronuich e Marta, 

\ N dèigh nan nithe sin, 
"^ dh'orduich an Tighearna 
mar an ceudna deichnear 
agus tri fichead eile, agus 
chuir e lìon dithis agus dithis 
roimh a ghnùis iad, do gach 
baile, agus àit, anns an robh 
e fèin gu teachd. 

2 Air an aobhar sin thubh- 
airt e riu, Tha am fogharadh 
gu f ìrinneach mòr, ach a ta 
an luchd-oibre tearc : guidh- 
ibh uime sin air Tighearn an 
fhogharaidh,luchd-oibre chur 
a mach chum 'fhogharaidh 
fèin. 

3 Imichibh: feuch, a ta 
mise 'gur cur a mach mar 
uain am measg mhadadh- 
alluidh. 

4 Na giùlainibh sporan, 
no màla, no brògan ; agus na 
beannaichibh do neach air 
bith san t-slighe. 

5 Agus ge b'e tigh d'an 

130 



tèid sibh a steach, abraibb 
air tùs, Sìth do'n tigh so. 

6 Agus ma bhios mac na 
sìthe an sin gabhaidh bhur 
sìth còmhnuidh air : ach 
mur bi, pillidh hhnr sìth do 
bhur n-ionnsuidh ^ fèin a rìs. 

7 Agus fanaibh anns an 
tigh sin, ag itheadh agus ag 
òl nan nithe abheirear dhuibh: 
oir is airidh an t-oibriche air 
a thuarasdal. Na rachaibh o 
thigh gu tigh. 

8 Agus ge b'e baile d'an 
tèid sibh a steach, agus san 
gabh iad ribh, ithibh na nithe 
sin a chuireas iad 'nur làthair. 

9 Agus leighisibh a' mhuinn- 
tir a ta euslan ann, agus 
abraibh riu, Tha rioghachd 
Dhè air teachd am fagus 
duibh. 

10 Ach ge b'e baile d'an 
teid sibh a steach, agus nach 
gabh iad ribh, air dhuibh dol 
a mach air a shràidibh, ab- 
raibh, 

11 Eadhon duslach bhur 
baile a lean ruinn, tha sinne 
a' ghmadh dhinn 'nur n- 
aghaidh-sa ; gidheadh, biodh 
fhios so agaibh gu'n do 
dhruid rìoghachd Dhè ribh. 

12 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, gurso-iomchaireabhith- 
eas e do Shodom san là ud, 
na do'n bhaile sin. 

13 Is an-aoibhinn duit, a 
Chorasin ! is an-aoibhinn 
duit, a Bhetsaida ! oir nam 
bitheadh na h-oibre cumh- 
achdach a rinneadh annaibh- 
sa air an deanamh ann an 
Tirus agus ann an Sidon, is 
fad o'n a dheanadh iad aith- 
reachas, 'nan suidhe ann an 
saic-eudach agus ann an 
luaithre. 

1 thngaibh. 



LUCAS X. 



14 Ach bithidh e ni's so- 
iomchaire ' do Thirus agus 
do Shidon anns a' bhreith- 
eanas, na dhuibh-sa. 

15 Agus thusa, a Chaper- 
naum, a ta air t'àrdachadh 
gn nèamh, tilgear sìos gu h- 
ifrinn thu. 

16 Esan a dh'èis Jeas ribhse, 
èisdidh e rium-sa : agus esan 
a dhiùltas sibhse, tha e ga 
mo dhiùhadh-sa : agus an 
neach a dhiùltas mise, tha e 
a' diùltadh an ti a chuir uaith 
mi. 

17 Agus phill an deich- 
near agus an tri fichead le 
gairdeachas, ag ràJh, aThigh- 
earn, a ta na deamhain f'èin 
fo smachd againne troimh 
t' ainm-sa. 

18 Agus thubhairt e riu, 
Chunnaic mi Satan, mar 
dhealanach a' tuiteam . o 
nèamh. 

19 Feuch, a ta mi toirt 
dhuibh cumhachd saltairt air 
nathraichibh, agus air scorp- 
ionaibh, agus air uile neart 
an nàmhaid ; aguschaghoirt- 
ich ni air bith air aon dòigh 
sibh. 

20 Gidheadh na deanaibh 
gairdeachas air son gu bheil 
na spioraid fo bhur smachd ; 
ach deanaibh gairdeachas air 
fon gu bheil bhur n-ainmean 
sgrìobhta anns na nèamhaibh. 

21 Anns an uair sin fèin 
rinn losa gairdeachas 'na 
spiorad, agus thubhairt e, 
Tha mi toirt buidheachais 
duit, O Athair, a Thighearn 
nèimh agus talmhainn, air 
son gu'n d'fholaich thu na 
nithe sin o dhaoiìtibh glice 
agu3 tuigseach, agus gu'n 
d'f hoillsich thu iad do naoidh- 



' 30-fhulainge, 

131 



eanaibh : seadh, Athair, oir 
is ann mar sin bu toil leatsa. 

22 Tha na h-uile nithe air 
an tabhairt domh-sa le m' 
Athair : agus cha'n aithne do 
neach air bith cò e am Mac, 
ach do'n athair ; r.o cò e an 
t-athair ach do'n JMhac, agus 
an neach d'an àill leis a' 
Mhac fhoillseachadh. 

23 Agus air tionndadh r'a 
dheisciobluibh, thubhairt e 
riu an uaignidheas, Is beann- 
aichte na sùilean a chi na 
nithe ta sibhse a' faicinn : 

24 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
Gu'm b'iomadh fàidh agus 
righ, le'm bu mhiann na 
nithe fhaicinn a ta sibhse a' 
faicinn, agus nach fac ìaà; 
agus na nithe a chluinntinn, a 
ta sibhse a' cluinntinn, agus 
nach cual ìaà, 

25 Agus, feuch, sheas 
fear-lagha àraidh suas, 'ga 
dhearbhadh^, agus ag ràdh, 
A mhaighstir, ciod a ni mi 
chum gu sealbhaich mi a' 
bheatha mhaireannach ? 

26 Agus thubhaiit e ris, 
Ciod a tha sgrìobhta san lagh ? 
cionnus a leughas tu ? 

27 Agusagfreagairt dasan, 
thubhairt e, Gràdhaichidh tu 
an Tighearna do Dhia le d'- 
uile chridhe, agus le d'uile 
anam, agus le d'uile neart, 
agus le d'uile inntinn; agus 
do choimhearsnach mar thu 
fèin. 

28 Agus thubhairt esan ris, 
Is ceart a f hreagair thu ; 
dean-sa so, agus bithidh tu 
beò. 

29 Ach air dhasan toil a 
bhi aige e fèin fhìreanachadh, 
thubhairt e ri losa, Agus cò 
e mo choimhearsnach \ 



2 "ga bhuaireadh. 



LUCAS XI. 



30 Agus fhreagair losa, 
agus thubhairt e, Chaidh 
duine àraidh sìos o lerusalem 
gu lericho, agus thuit e am 
raeasg luchd reubainu', agus 
air dhoibh a rùsgadh, agus a 
lotadh, dh'imich iad rompa, 
air fhàgail-san doibh leth- 
mharbh. 

31 Agus tharladh, gu'n 
d'imich sagart àraidh sìos air 
an t-slighe sin : agus an uair 
a chunnaic se e, ghabh e 
seachad air an taobh eile. 

32 Agus mar an ceudna, 
air do Lebhitheach bhi dlùth 
do'n ionad sin, thàinig e agus 
dh'amhairc e air, agus ghabh 
e seachad air an taobh eile. 

33 Ach air do Shamaritan- 
ach àraidh bhi gabhail an 
ratha^d, thàinig e far an robh 
esan : agus an uair a chunnaic 
se e, ghabh e truas mòr deth, 

34 Agus thàinig e d'a ionn- 
suidh, agus cheangail e suas a 
chreuchdan, a' dortadh oladh 
agus fìona annta, agus chuir 
8 air 'ainmhidh fèin e, agus 
thug e gu tigh-òsda e, agus 
ghabh e cùram dheth. 

35 Agus air an là màir- 
each, 'nuair a dh'fhalbh e, 
thug e mach dà pheghinn 
Romhanach, agus thug e do 
fhear an tigh-òsda iad, agus 
thubhairt e ris, Gabh cùram 
dheth ; agus ge b'e ni tuill- 
eadh a chaitheas tu, an tràth 
philleas mise air m'ais, dìol- 
aidh mi dhuit e. 

36 Cò a nis do'n triuir so, 
a shaoileas tu, bu choimh- 
earsnach dhasan a thuit am 
measg an luchd-reubainn 1 

37 Agus thubhairt esan, 
An ti a rinn tròcair air. An 
sin thubhairt losa ris, Imich 



l chreachadairean, 

132 



thusa, agus dean mar an 
ceudna. 

38 Agus ag imeachd 
dhoibh, chaidh e steach do 
bhaile àraidh ; agus ghabh 
bean àraidh, d'am b'ainm 
Marta, d'a tigh fein e. 

39 Agus bha piuthar aice 
d'an goirte INIuire, a shuidh 
aig cosaibh losa, agus a bha 
'g èisdeachd 'fhocail. 

40 Ach bha Marta air a ro 
chùradh le mòran fritheal- 
aidh, agus air seasamh dhi 
'na làthair, thubhairt i, A 
Thighearn, nach 'eil suim 
agad gu'n d'fhàg mo phiuthai 
mise a'm' aonar ri frithealadh ? 
uime sin abair rithe cuid- 
eachadh leam. 

41 Agus f hreagair losa, a- 
gus thubhairt e rithe, a 
jNIharta, a Mharta, tha thusa 
hìn cùraim, agus dragha mu 
thimchioll mòrain do nithibh: 

42 Ach a ta aon ni feumail. 
Agus rinn JMuire roghainn 
dq'n chuid mhaith sin, nach 
toirear uaipe. 

CAIB. XI. 

1 Theagaisg Criosd d'a dheisciob- 
luihh urnuìgh a dheanamh gu 
bithchionta. 14 'lhilg e tnach 
deamhan a bha buUih, agus chron- 
uich e na Phairisich air sou an 
toihheim. 26 Nochd e cò iad a ta 
beannaichte, 

A GUS tharladh air dha bhi 
■'-^ ann an ionad àraidh ri 
h-urnuigh, 'nuair a sguir e, 
gu'n dubhairt neach àraidh 
d'a dheisciobluibh ris, A 
Thighearna, teagaisg dhuinne 
urnuigh a dheanamh, mar a 
theagaisg Eoin d'a dheisciob- 
luibh fein. 

2 Agus thubhairt e riu, 
'Nuair a ni sibh urnuigh, 
abraibh, Ar n-Athair a ta air 
nèamh, Gu naomhaichear 
t'ainm. Thigeadh do rìogh- 



LUCAS XI. 



achd. Deanar do thoil, mar 
air nèamh, gu ma h-amhluidh 
sin air thalamh. 

3 Thoir dhuinn o là gu là 
ar n-aran lathail. 

4 Agus maith dhuinn ar 
peacanna : oir ata sinne tèin 
a' maitheadh do gach aon air 
am bheil fiachan againn. A- 
gus na leig ann am buaireadh 
sinn, ach saor sinn o'n olc. 

5 Agus thubhairt e riu, Cò 
agaibh-sa aig am bi caraid, 
agus a thèid d'a ionnsuidh 
air mheadhon-oidhche, agus 
a their ris, A charaid, thoir 
dhomh tii builinnean air ias- 
achd ; 

6 Oir thàinig caraid dhomh 
a m' ionnsuidh as a shlighe, 
agus cha 'n 'eil ni agam a 
chuireas mi 'na hìthair : 

7 Agus gu'm freagair esan 
o'n taobh a stigh agus gu'n 
abair e, Na cuir dragh orm : 
tha 'n dorus a nis air a dhùn- 
adh, agus tha mo chlann 
maille rium san leabaidh ; 
cha'n fhaigh mi èirigh agus 
an toirt duit. 

8 A ta mi ag ràdh ribh, 
Ged nach èirich e agus nach 
toir e dha, air son gur e a 
charaid e ; gidheadh air son 
a liosdachd', èiridh e agus 
bheir e dha mheud as a ta 
dh'uireasbhuidh air. 

9 Agus a ta mise ag ràdh 
ribh, larraibh, agus bheirear 
dhuibh : siribh, agus gheibh 
sibh ; buailibh an dorus, agus 
fosgailear dhuibh. 

10 Oir gach neach a dh'- 
iarras, glacaidh e : agus an ti 
a shireas, gheibh e : agus do'n 
ti a bhuaiìeas, fosgailear. 

11 jNIa dh'iarras mac aran 
air aon neach agaibh-sa ta 



> dhiù 



%-iarTtachd. 

133 



'na athair, an toir e dha clach "? 
no ma dh'iarras e iasg. an toir 
e nathair dha an àit èisg ! 

12 jS'o ma dh'iarras e ubh, 
an toir e scorpion da ? 

13 Air an aobhar sin, ma's 
aithne dhuibh-sa a ta olc, 
tiodhlacan maithe a thoirt do 
"ur cloinn, nach mòr is mò 
na sin a bheir bhur n-Athair 
nèamhaidh an Spiorad naomh 
dhoibh-san a dh'iarras air e 1 

14 Agus bha e tilgeadh a 
mach deamhain, agus bha e 
balbh. Agus air dol do'n 
deamhan a mach, labhair am 
balbhan ; agus ghabh an 
sluagh iongantas. 

15 iVch thubhairt cuid 
diubh, Is ann troimh Bheel- 
sebub ceannard - nan deamh- 
an a ta e tilgeadh mach 
dheamhan. 

16 Agus dh'iarr dream eile 
dhiubh, 'ga ^ dhearbhadh, 
comhar air o nèamh. 

17 Ach air dhasan an 
smuaintean a thuigsinn, 
thubhairt e riu, Gach rìogh- 
achd a ta roinnte 'na h-agh- 
aidh fèin, fàsaichear i ; agus 
gach tigh a ta roinnte 'na agh- 
aidh fèin, tuitidh e. 

18 Agus ma tha Satan mar 
an ceudna air a roinn 'na agh- 
aidh fèin, cionnus a sheasas 
a rioghachd ì oir tha sibhse 
ag ràdh, gu bheil mise troimh 
Bheelsebub a' tilgeadh a mach 
dheamhan. 

19 Agus ma 's ann troimh 
Bheelsebub a ta niise a' tilg- 
eadh mach dheamhan, cò e 
troimh am bheil bhur clann- 
sa 'gan tilgeadh mach 1 uime 
sin bithidh iadsan 'nam 
breitheamhnaibh oirbh. 

20 Ach ma 's ann le meur 

2 prionnsadh, ceann-feadhna. 



LUCAS XI. 



Dhè a ta mise a' tilgeadh 
mach dheamhan, tha rìogh- 
achd Dhè, gun teagamh, air 
teachd oirbhse. 

21 'Nuair a ghleidheas 
duine làidir fo armaibh a 
thalla * fèin, tha na bhuineas 
da ann an sìth. 

22 Ach an uair a thig duine 
a's treise na e, agus a bheir 
e buaidh air, bheir e uaith 
'armachd uile anns an robh 
a dhòigh, agus roinnidh e a 
chreach. 

23 An neach nach 'eil 
leam-sa, tha e a'm' aghaidh ; 
agus an neach nach 'eil a' 
cruinneachadhleam-sa, sgap- 
ciidh e. 

24 'Nuair a thèid an spiorad 
neòghlan a mach à duine, 
imichidh e troimh ionadaibh 
tiorma, ag iarraidh foise : a- 
gus an uair nach faigh e sin, 
their e, Pillidh mi dh'ionn- 
suidh mo thighe as an d' 
thàinig mi. 

25 Agus air dha teachd, 
glieibh se e air a sguabadh 
agus air a dheanamh mais- 
each. 

26 An sin imichidh e, agus 
bheir e leis seachd spioraid 
eile a's miosa na e fèin ; agus 
air dhoibh dol a steach, gabh- 
aidh iad còmhnuidh an sin : 
agus bithidh deireadh an 
duine sin ni's miosa na a 
thoiseach. 

27 Agus an uair a bha e 
labhairt nan nithe so, thog 
bean àraidh do'n t-sluagh a 
guth, agus thubhairt i ris, Is 
beannaichte a' bhrù a ghiùl- 
ain thu, agus na cìochan a 
dheoghail thu. 

28 Ach thubhairt esan, Is 
mò gur beannaichte iadsan a 

l a chùirt, 

134 



dh'èisdeas ri focal Dè, agus 
a choimhideas e. 

29 Agus an uair a chruinn- 
ich an sluagh gu tiugh d'a 
ionnsuidh , thòisich e air a ràdh , 
Is droch ghinealach so : tha 
iad ag iarraidh comhara ; a- 
gus cha toirear comhara 
dhoibh, ach comhara lonais 
an f hàidh. 

30 Oir mar a bha lonas 'na 
chomhara do mhuinntir Nin- 
ebheh, is ann mar sin mar 
an ceudna bhios Mac an duine 
do'n ghinealach so. 

31 Eiridh ban-righinn na 
h-àirde deas suas anns a' 
bhreitheanas maiUe ri daoin- 
ibh a' ghinealaich so, agus 
dìtidh i iad : oir thàinig ise o 
iomallaibh na talmhainn, a 
dh'èisdeachd ri gliocas Shol- 
aimh ; agus, feuch, [a ta ni's 
mò na Sohimh an so! 

32 Eiridh muinntir Nin- 
ebheh suas anns a' bhreith- 
eanas maille ris a' ghinealach 
so, agus dìtidh iad e : oir rinn 
iadsan aithreachas le searm- 
oin lonais : agus, feuch, a ta 
ni's mò na lonas an so. 

33 Cha 'n 'eil neach sam 
bith, air dha coinneal a las- 
adh, a chuireas am folach i, 
no fo shoitheach ; ach ann 
an coinnleir, chum gu'm faic 
an dream a thig a stigh an 
solus. 

34 Is i an t-sùil solus a' 
chuirp : uime sin an uair a 
bhios do shùil glan, bithidh 
do chorp uile làn soluis : ach 

an uair a bhios do shnil olc, i 
bithidh do chorp mar an , 
ceudna dorcha. \ 

35 Uime sin thoir an aire, \ 
nach bi an solus a ta annad i 
'na dhorchadas. ' 

36 Air an aobhar sin, ma \ 
bliitheas do chorp uile soills- 



LUCAS XI. 



cach, gun chuid sam bith 
dheth dorcha, bithidh e soills- 
each gu h-iomlan, mar an 
uair a shoiUsicheas coinneal 
thu le dealradh. 

37 Agus a' labhairt dhasan, 
dh'iarr ÌPhairiseach àraidh air 
a dhinneir a ghabhail maille 
ris : agus chaidh e stigh, agus 
shuidh e chum bìdh. 

38 Agus an uair a chunn- 
aic am Phairiseach sin, b'- 
ioghnadh leis nach d'ionnlaid 
se e fèln roimh a dhinneir. 

39 AgusthubhairtanTigh- 
earna ris, A nis, Phairiseacha, 
glanaidh sibhse an taobh a 
muigh do'n chupan agus do'n 
mhèis : ach a ta 'n taobh a 
stigh dhibh làn do reubainn 
agus do aingidheachd. 

40 Amadana, an ti a rinn 
an ni a ta 'n taobh a muigh, 
nach do rinn e an ni a ta 'n 
taobh a stigh mar an ceudna ? 

41 Ach thugaibh uaibh 
dèirc do na nithibh a ta ag- 
aibh : agus, feuch, a ta na 
h-uile nithe glan duibh. 

42 Ach is an-aoibhinn 
duibh, Phairiseacha : oir a ta 
sibh a' toirt deachaimh à 
mionnt, agus à nì, agus as 
gach uile ghnè luibhean, agus 
a' gabhaiì thairis air breith- 
eanas agus air gràdh Dhè : 
bu chòir dhuibh iad so a 
dheanamh, agus gun iad sud 
fhàgail gun deanamh. 

43 Is an-aoibhinn duibh, 
Phairiseacha : oir is ionmh- 
uinn leibh na ceud àiteacha- 
suidhe anns na sionagogaibh, 
agus fàilte fhaotainn air na 
margaibh. 

44 Is an-aoibhinn duibh, a 
sgriobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean : oir a 
ta sibh mar uaighean nach 
faicear, agus do nach toir na 

135 



daoine a ta 'g imeachd thairis 
orra, an aire. 

45 Agus fhreagair duine 
àraidh do'n luchd-lagha, agus 
thubhairt e ris, A mhaighstir, 
le so a labhairt, tha thu toirt 
maslaidh dhuinne mar an 
ceudna. 

46 Agus thubhairt esan, Is 
an-aoibhinn dhuibh-sa mar 
an ceudna, a luchd-lagha : 
oir a ta sibh a' cur uallacha 
tromado-ghiùlan airdaoinibh, 
agus cha bhean sibh fèin ris 
na h-uallaichibh le h-aon do 
bhur mèuraibh. 

47 Is an-aoibhinn duibh : 
oir a ta sibh a' togail àitean- 
adhlaic nam fàidhean, agxxs 
is iad bhur n - aithriche a 
mharbh iad. 

48 Gu deimhin a ta sibh a' 
toirt fianuis gu bheil sibh ag 
aontachadh ìe gnìomhara^)h 
bhur n-aithriche : oir mharbh 
iadsan gu deimhin iad, agus 
ta sibhse a' togail an àitean- 
adhlaic. 

49 Air an aobhar sin thubh- 
airt gliocas Dè, Cuiridh mise 
fàidhean, agus abstoil d'an 
ionnsuidh, agus cìdd diubh 
marbhaidh iad, agus cuid eile 
geur-leanaidh iad : 

50 Chum gu'n agrar air a' 
ghinealach so fuil nam fàidh- 
ean uile a dhòirteadh o thois- 
each an domhain ; 

51 O fhuil Abeil gu fuil 
Shachariais, a mhilleadh 
eadar an altair agus an team- 
puU : gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, gu'n agrar i air a' 
ghinealach so. 

52 Is an-aoibhinn duibh, 
a luchd-lagha : oir thug sibh 
air falbh iuchair an eòlais : 
cha deachaidh sibh fèin a 

I steach, agus an dream a bha 
I dol a steach, bhac sibh iad. 



LUCAS XII. 



53 Agus an uair a bha e ' 
labhalrt nan nithe so riu, 
thòisich na sgrìobhaichean a- 
gus na Phairisich air a chur 
thuige gu dian, agus a tharr- 
uing gu labhairt air mòran do 
nithibh : 

54 A' deanamh feall-aire 
air, agus ag iarraidh ni èigin 
a ghlacadh as a bheul, chum 
gu'm biodh cùis-dlùtidh aca 
'na aghaidh. 

CAIB. XII. 

1 Shearmnnaich Criosd d^a dhcis- 
ciohlìiihh iad a sheachnadh ciilg, 
agus gtilc aim an cnr a iheagaisg 
an ctiU. 13 Rahhadh du'n t-sluagh 
a bhi air am faicill an aghaidh 
sainnt. 22 Cha'n jheud siun hhi 
ro chùramach mn nithihh lalmh- 
aidh. 

\ NNS an àm sin, an uair 
'*- a bha sluagh gun àireamh 
air cruinneachadh, ionnus 
gu'n robh iad a' saltairt air a 
chèile, thòisich e air a ràdh 
r'a dheisciobluibh fèin, 
Roimh gach ni bithibh air 
bhur faicill o thaois ghoirt 
nam Phairiseach, eadhon 
cealgaireachd. 

2 Oir cha'n 'eil ni air bith 
foluichte, nach foiUsichear : 
no uaigneach, air nach faigh- 
ear fios. 

3 Air an aobhar sin ge b'e 
ni a labhair sibh san dor- 
chadas, cluinnear e san t- 
sohis : agus an ni a hibhair 
sibh sa' chluais an seòmraich- 
ibh uaigneach, gairmear e air 
muUach nan tighean. 

4 Agus a ta mi ag ràdh 
ribhse, mo chàirde, Na biodh 
eagal oirbh roimh 'n mhuinn- 
tir sin a mharbhas an corp, 
agus 'na dhèigh sin aig nach 
'eil ni tuilleadh dh'fheudas 
iad a dheanamh : 

5 Ach nochdaidh mi dhuibh 
cò e roimh an còir dhuibh 

136 



eagal a bhi oirbh : Biodh 
eagal an Ti ud oirbh, aig am 
bheil cumhachd, an dèigh 
neach a mharbhadh, a thilg- 
eadh do ifrinn j seadh, a ta 
mi ag ràdh ribh, Biodh eagal 
an Ti so oirbh.^ 

6 Nach 'eil cùlg gealbhoinn 
air an reiceadh air dhà 
fheoirling', agus cha'n 'eil 
aon diubh air dhearmad am 
fianuis Dèl 

7 Ach a ta eadhon fuilt- 
eine bhur cinn uile air an 
àiieamh. Uime sin na biodh 
eagal oirbh : is fearr sibhse 
na mòran ghealbhonn. 

8 Agus a ta mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e neach a dh'- 
aidicheas mise am fianuis 
dhaoine, aidichidh Mac an 
duine esan mar an ceudna an 
làthair aingle Dhè. 

9 Ach ge b'e neach a dh[- 
àicheadhas mise am fianuis 
dhaoine, àicheadhar esan am 
fianuis aingle Dhè. 

10 Agus ge b'e neach a 
labhras focal an aghaidh 
Mhic an duine, maithear dha 
e : ach do'n ti a labhras 
toibheum an aghaidh an 
Spioraid naoimh, cha toirear 
maitheanas. 

11 Agus an uair a bheir iad 
sibh chum nan sionagog, a- 
gus nan uachdaran, agus nan 
daoine cumhachdach, na 
biodh e 'na ro-chùram oirbh 
cionnus no ciod a fhreagras 
sibh, no ciod a their sibh : 

12 Oir teagaisgidh an 
Spiorad naomh dhuibh, anns 
an uair sin fèin, na nithe a's 
còir dhuibh a ràdh. 

13 Agus thubhairt neach 
àraidh do'n t-sluagh ris, A 
mhaighstir, abairri m'bhràth- 



1 farthings. Sasi,'. 



LUCAS XII. 



air an oigbreachd a roinn 
rium. 

14 Agus thubhairt e ris, A 
dbuine, cò a chuir mise a'm' 
bhreitheamh, no a'm' fhear- 
roinn os bhur ceann ? 

15 Agus thubhairt e riu, 
Thugaibh an aire, agus gleidh- 
ibh sibh fèin o shannt : oir 
cha'n ann am mòr-phailteas 
nan nithe a ta e sealbhachadh 
tha beatha an duine. 

16 Agus labhair e cosamhl- 
achd riu, ag ràdh, Thug fear- 
ann duine shaoibhir àraidh 
bàrr pailte uaith : 

17 Agus smuainich e ann 
fein, ag ràdh, Ciod a ni mi, 
a chionn nach "eil agam àit 
anns an cruinnich mi mo j 
thoraidh 1 1 

18 Agns thubhairt e, Xi 
mi so : leagaidh mi mo j 
shaibhlean, agus togaidh mi 
saibhlean a's mò ; agus cniinn- 
ichidh mi annta sin mo thor- 
aidh uile, agus mo mhaoin. 

19 Agus their mi ri m' 
anam, Anam, a ta agad mòr- 
an do nithibh maithe air an 
tasgaidli fa chomhair mòrain 
bhliadhnacha ; gabh fois, ith, 
òl, agns bi subhach. 

20 Acb thubhairt Dia ris, 
Amadain, air an oidhche so 
fèin iarrar t'anam uait : an 
sin cò dha a bhuineas na nithe 
Bin a dh'ulluich thu 1 

21 Is ann mar sin a ta an 
ti a thaisgeas ionmhas dha 
fèin, agus nach 'eil saoibhir a 
thaobh Dhè. 

22 Agus thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, Uime sin a ta 
mise ag ràdh ribh, na biodh 
ro-chùram oirbh mu thim- 
chioll bhur beatha, ciod a 
dh'itheas sibh ; no mu thim- 
chioll bhur cu'uy, ciod a 
chuireas sibh umaibh. 

137 



23 Is mò a' bheatha na 'm 
biadh, agus an corp na 'n t- 
eudach. 

24 Thugaibh fa'near na 
fithich : oir cha 'n 'eil iadsan 
a' cur no buain ; cha 'n 'eil 
aca tigh-tasgaidh no sabhal ; 
agus a ta Dia 'gam beath- 
achadh : Cia mòr is feair 
sibhse na an eunlaith 1 

25 Agus cò agaibh-sa, le 
ro-chùram, is urrainn aon 
làmh-choille^ achur r'a àirde 
fèin 1 

26 Mur 'eil sibh uime sin 
comasach air an ni a's lugha 
a dheanamh, c'ar son a ta 
sibh ro chùramach mu nith- 
ibh eile 7 

27 Thugaibh fa'near na 
lilighean, cionnus a ta iad a' 
fàs : cha'n 'eil iad a' saoith- 
reachadh, no a' snìomh : 
gidheadh a ta mi ag ràdh 
ribh, nach robh Solamh fèin 
'na ghlòir uile, air a sgead- 
achadh mar aon diubh so. 

28 Agus ma tha Dia mar 
sin a' sgeadachadh an f heoir, 
a ta 'n diugh sa' mhachair, 
agus am màireach air a thilg- 
eadh san àmhuinn ; nach mòr 
is mò a sgeadaicheas e sibhse, 
O dhaoine air bheag creid- 
imhl 

29 Uime sin na iarraibh-sa 
ciod a dh'itheas sibh, no ciod 
a dh'òlas sibh, agus na bith- 
ibh amharusach. 

30 Oir na nithe so uile ta 
Cinnich an t-saoghail ag iarr- 
aidh : ach a ta f hios aig 
bhur n - Athair - sa gu bheil 
feum agaibh air na nithibh 
sin. 

31 Ach iarraibh-sa rìogh- 
achd Dhè, agus cuirear na 
nithe so uile ribh. 



LUCAS XII. 



32 Na biodh eagal ort, a 
threud bhig ; oir is e deadh 
thoil bhur n-Athar an rlogh- 
achd a thoirt duibh. 

33 Reicibh nabhell agaibh, 
agus thugaibh dèirc uaibh : 
deanaibh dhuibh fèin sporain 
nach fàs sean, ionmhas nach 
teirig anns na nèamhaibh, 
far nach tig gaduiche am 
fagus, agus nach truaiU an 
reudan ^ . 

34 Oir ge b'e àit am bheil 
bhur n-ionmhas, an sin bith- 
idh bhur cridhe mar an ceud- 
na. 

35 Biodh bhur leasraidh 
crioslaichte mu'n cuairt, agus 
bhur lùchrain air an lasadh ; 

36 Agus sibh fèin cosmhuil 
ri daoinibh a ta feitheamh an 
Tighearna, 'nuair a philleas 
e o'n phòsadh ; chum air dha 
teachd agus bualadh, gu'n 
grad-f hosgail iad dha. 

37 Is beannaichte na 
seirbhisich sin, a gheibh an 
Tighearna, 'nuair a thig e, ri 
faire : gu deimhin a ta mi ag 
rcàdh ribh, gu'n crioslaich se 
e fèin mu'n cuairt, agus gu'n 
cuir e 'nan suidhe iad chum 
bìdh, agus gu'n tig e mach 
agus gu'n dean e frithealadh 
dhoibh. 

38 Agus ma thig e san dara 
faire, no ma thig e san treas 
faire, agus gu'm faigh e iad 
mar sin, is beannaichte na 
seirbhisich sin. 

39 Agus biodh cinnt agaibh 
air so, nam biodh fhios aig 
fear an tighe cia an uair anns 
an tigeadh an gaduiche, gu'n 
deanadh e faire, agus nach 
fuilgeadh e a thigh a bhi air 
a tholladh troimh. 

40 Bithibh-sa uime sin 



• leomann. 

138 



deas mar an ceudna : oir thig 
Mac an duine 'nuair nach 
saoll sibh. 

41 Agus thubhairt Peadar 
ris, A Thighearn, an ann 
ruinne a ta thu labhairt a' 
chosamhlachd so, no ris gach 
uile"? 

42 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Cò e uime sin an stiùbh- 
ard firinneach agus glic sin, 
a chuireas a Thighearn os 
ceann a theaghlaich, a thoirt 
doìbh an cuibhrionn bìdh 'na 
àm fèin ? 

43 /sbeannaichte an seirbh- 
iseach sin, a gheibh a Thigh- 
earn, an uair a thig e, a' dean- 
amh mar sin. 

44 Gu firinneach a ta mi 
ag ràdh ribh, gu'n cuir se e 
os ceann na bheil aige. 

45 Ach ma their an seirbh- 
iseach sin 'na cliridhe, Tha 
mo Thighearn a' cur dàile 'na 
theachd ; agus ma thòisicheas 
e air na h-òghiich agus na 
banòglaich a bhualadh, agus 
itheadh, agus òl, agus a bhi 
air mhisg : 

46 Thig Tighearn an t- 
seirbhisich sin ann an là nach 
'eil sùil aige ris, agus ann an 
uair nach fios da, agus gearr- 
aidh e 'na bhloighdibh e"-^, a- 
gus bheir e a chuibhrionn da 
maille ris na mi-chreidich. 

47 Agus an seirbhiseach 
sin d'am b'aithne toil a 
mhaighstir, agus nach d'ull- 
uich e ftin, agus nach d'rinn 
a rèir a thoile, buailear e le 
mòran bhuillean. 

48 Ach an ti do nach b'- 
aithne, agus a rinn nithe a 
b'airidh air buiUibh, buailear 
esan le beagan do hhxdllìbh. 
Oir gach neach d'an d'thug- 



2 igaraidh e uaith e. 



LUCAS XIII. 



adh mòran, iarrar mòran 
uaith : agus ge b'e ri 'n d'- 
earbadh mòran, iarrar an 
tuiUeadh air. 

49 Thàinig mise a chur 
teine air an talamh, agus ciod 
is àiU leam, ma ta e cheana 
air f hadadh. 

50 Ach a ta baisteadh agam 
ri bhi air mo bhaisteadh leis, 
agus cionnus a ta mi air mo 
theannadh gus an coimh- 
lionar e ! 

51 Am bheil sibh a' saoil- 
sinn gu'n d'thàinig mise a 
thoirt sìthe air an talamh ì ni 
h-eadh, a ta mi ag ràdh ribh, 
ach aimhreit. 

52 Oir bithidh a so suas 
cùignear an aon tigh air an 
roinn, triuir an aghaidh dithis, 
agus dithis an aghaidh triuir. 

53 Bithidh an t-athair air 
a roinn an aghaidh a' mhic, 
agus am mac an aghaidh an 
athar ; a' mhàthair an aghaidh 
na nighinn, agus an nighean 
an aghaidh na màthar ; a' 
mhàthair-chèile an aghaidh 
mnà a mic, agus bean a' mhic 
an aghaidh a màthar-chèile. 

54 Agus thubhairt e mar 
an ceudna ris an t-sluagh, 
'Nuair a chi sibh neul ag 
èirigh san àird an iar, air ball 
their sibh, A ta fras a' teachd ; 
agus a ta e mar sin. 

55 Agus an uair a chi sihh 
a' ghaoth à deas a' sèideadh, 
their sibh, Bithidh teas ann ; 
agus a ta e tachairt. 

56 A chealgairean, is aithne 
dhuibh breth a thoirt air agh- 
aidh nan speur, agus na 
talmhainn ; ach cionnus nach 
'eil sibh a' toirt breth air an 
aimsir so 1 

57 Agus c'ar son nach 'eil 

1 ttir a bhi r'cidh ris. 

139 



sibh eadhon uaibh fèin a' 
breithneachadh an ni sin a 
ta ceart ì 

58 'Nuair athèid thu maiile 
ri d' eascaraid cluim an 
uachdarain, dean dlchioU san 
t-slighe air bhi air do shaor- 
adh uaith ' ; air eagal gu'n 
tarruing e chum a' bhreith- 
eimh thu, agus gu'n toir am 
breitheamh thairisdo'n mhaor 
thu, agus gu'n tilg ani maor 
am prìosan thu. 

59 A ta mi ag ràdh riut, 
nach tèid thu mach as a sin, 
gus an ìoc thu eadhon a* 
pheghinn dheireannach. 

CAIB. XIII. 

1 Shearmtmaich Ciiosd aithreacluis 
o'n sgiios a thàìnig air na Liali- 
lèaich, agus air muiìintir eile. 6 
CùSamhlaehd na craoihhe-fhìge 
gun toradh. 11 Shlànuich Criosd 
bean a hha air a cromadh le h- 
eucaii phiantaich rè ocìid bliadhna 
deug. 

A GUS bha làthair san àm 
;^ sin daoine àraidh a dh'- 
innis dha mu thimchioll nan 
Galilèach, muinntir a mheasg 
Pilat am fuil maiUe r'an ìob- 
airtibh. 

2 Agus fhreagair losa agus 
thubhairt e riu, Am bheil 
sibh a' saoilsinn gu'n robh na 
Galilèaich sin 'nam peacaich 
ni's mò na na Galilèaich uile, 
air son gu'n d'f hulaing iad a 
leithid so'? 

3 Ni h-eadh, a ta mi ag 
ràdh ribh : ach mur dean 
sibhse aithreachas, sgriosar 
sibh uile mar an ceudna. 

4 No na h-ochd fir dheug 
sin air an do thuit an tùr ann 
an Siloam, agus a mharbh 
iad, an saoil sibh gu'n robh 
iadsan 'nam peacaich^ 03 
ceann nan uile dhaoine a 



LL'CAS XIII. 



bha 'nan còmhnuidh an leru- 
salemì 

5 Xi h-eadh, a ta mi ag 
ràdh ribh : ach mur dean 
sibhse aithreachas, sgriosar 
6Ìbh uile mar an ceudna. 

6 Labhair e mar an ceudna 
an cosamhlachd so : Bha aig 
duine àraidh crann - f ìge 
suidhichte 'naghàradh f ìona': 
agus thàinig e ag iarraidh 
toraidh air, agus cha d'- 
f huair e. 

7 An sin thubhairt e ris a' 
ghàradair^, Feuch, a ta mi 
rè thri bliadhna a' teachd a 
dh'iarraidh toraidh air a' 
chrann-f hìge so, agus cha 'n 
'eil mi faotainn a bheag : 
gearr sìos e, c'ar son a ta e 
fàsachadh na talmhainn 1 

8 Agus f hreagair esan agus 
tliubhairt e ris, A Thigh- 
earna, leig leis air a' bhliadh- 
na so mar an ceudna, gus an 
cladhaich mi m'a thimchioU, 
agus gu'n cuir mi aolach^ 
m'a hltiin: 

9 Agus ma ghiùlaineas e 
toradh, is maithsin: ach mur 
giùlain, 'na dhèigh sin gearr- 
aidh tu sìos e. 

10 Agus bha e a' teagasg 
an aon do na sionagogaibh air 
aji t-sàbaid. 

11 Agus, feuch, bha bean 
àraidh a lùthair aig an robh 
spiorad anmhuinneachd rè 
ochd bliadhna deug, agus 
bha i air a cromadh ri chèile, 
agus gun chomas aice air 
chor sam bith i fèin a dhìr- 
eachadh. 

12 Agus an uair a chunn- 
aic losa i, ghairm e d'a ionn- 
suidh i, agus thubhairt e 
rithe, A bhean, tha thu air 

1 piìon-lios. 2 ghairdmear. 

3 inueir. * air do shaoradh . 

140 



à' fhuasgladh'* o d' anmh- 
uinneachd. 

13 Agus chuir e a làmhan 
oirre ; agus air ball^ rinneadh 
dìreach i, agus thug i glòir do 
Dhia. 

14 Agus fhreagair uachd- 
aran na sionagoig, agus e làn 
do f heirg air son gu'n d'rinn 
losa leigheas air hl na sàbaid, 
agus thubhairt e ris an t- 
sluagh, Tha sè làithean anns 
an còir obair a dheanamh : 
orra so air an aobhar sin thig- 
ibh, agus bithibh air bhur 
leigheas, agus na b'ann air là 
na sàbaid. 

15 An sin fhreagair an 
Tighearn e, agus thubhairt e, 
A chealgair^, nach fuasgail 
gach aon agaibh a dhamh no 
'asal o'n phrasaich, agus nach 
toir e gu uisge e air là na 
sàbaid'? 

16 Agus nach bu chòir a' 
bhean so, a ta 'na nighinn 
do Abraham, a cheangail Sa- 
tan a nis rè ochd bliadhna 
deug, a bhi air a fuasgladh 
o'n chuibhreach so air là na 
sàbaid "? 

17 Agus an uair a thubhairt 
e na nithe sin, chuireadh a 
naimhdean uile gu nàire ; 
ach rinn an sluagh uile gaird- 
eachas, air son nan uile nithe 
glòrmhor a rinneadh leis. 

18 An sin thubhairt e, Co 
ris a ta rìoghachd Dhè cos- 
mhuil ? agus co ris a shamh- 
laicheas mi i 1 

19 Tha i cosmhuil ri 
gràinne do shìol mustaird, a ' 
ghabh duine, agus a cliuir e S 
'na ghàradh : agus dh'fhàs e, 
agus rinneadh craobh mhòr 
dheth ; agus rinn eunlaith 

5 san nair sin fcin. 1 



LUCAS XIII. 



an athair nid 'na geug- 
aibh. 

20 Agus thubhairt e a rìs, 
Co ris a shamhlaicheas mi 
rloghachd Dhè ? 

21 Tha i cosmhuil ri taois 
ghoirt ' a ghabh bean agus a 
dh'f holaich i an tii tomhas- 
aibh mine, gus an do ghoirt- 
icheadh an t-iomlan. 

22 Agus chaidh e troimh ^ 
gach caithir agus baile beag, 
a' teagasg, agus a' gabhail 
na slighe gu lerusalem. 

23 An sin thubhairt neach 
àraidh^ ris, A Thighearn, an 
teai-c iad a shaorar 1 Agus 
thubhairt esan riu, 

24 Deanaibh spairn chruaidh 
gu dol a stigh air a' gheata 
chumhann : oir a ta mi ag 
ràdh ribh, gu'n iarr mòran 
dol a stigh, agus nach urr- 
ainn iad. 

25 O'n uaira dh'èireasfear 
an tighe, agus a dhììineas e 
'n dorus, agus a thòisicheas 
sibhse air seasamh a muigh, 
agus an dorus a bhualadh, 
ag ràdh, A Thighearn, a 
Thighearn, fosgail duinn ; a- 
gus air dhasan freagairt their 
8 ribh, Cha'n aithne dhomh 
sibh, cò as a ta sibh : 

26 An sin tòisichidh sibh 
air a radh, Dh'ith sinn agus 
dh'òl sinn a'd' làthair, agus 
theagaisg thu 'nar sràidibh. 

27 Ach their esan, A ta mi 
ag ràdh ribh, ^ cha'n aithne 
dhomh sibh, cò as a ta sibh ; 
imichibh uam uile, a luchd- 
deanamh na h-eucorach. 

28 An sin bithidh gulagus 
gìosgan fhiacal, an uair achi 
sibh Abraham, agus Isaac, 
agus lacob, agus na fàidhean 
uile ann an rìoghachd Dhè, 



1 laiihin 



-e, trìd. 



agus sibh fèin air bhur tilg- 
eadh a mach. 

29 Agus thig iad o'n àird 
an ear, agus o'n àird an iar, 
agus o'n àirde tuath agus 
deas, agus suidhidh iad ann 
an rìoghachd Dhè. 

30 Agais, feuch, a ta daoine 
air dheireadh a bhitheas air 
thoiseach, agus air thoiseach 
a bhitheas air dheireadh. 

31 Air an là sin fèin thàin- 
ig Phairisich àraidh d'a ionn- 
suidh, ag ràdh ris, Gabh"* a 
m.ach agus imich à so : oir 
tha toil aig Herod do mharbh- 
adh. 

32 Agus thubhairt e riu, 
Imichibh agus innsibh do'n 
t-sionnach sin, Feuch, a ta 
mi tilgeadh mach dheamhan, 
agus a ta mi deanamh leigheas 
an diugh, agus am màireach, 
agus air an treas là bith- 
idh mi air mo dheanamh 
foirfe. 

33 Gidheadh, is èigin domh 
imeachd an diugh agus am 
màireach, agus an là 'na 
dhèigh sin : oir cha'n f heud 
e bhi gu'n cuirear fàidh gu 
bàs a mach à lerusalem. 

34 A lerusalem, a lerusa- 
lem, a mharbhas na fàidhean, 
agus a chlachas an dream a 
chuirear a d' ionnsuidh : cia 
minic a b'àill leam do chlann 
a chruinneachadh, mar a 
chruinnicheas cearc a h-àlach 
fuidh a sgiathaibh, agus cha 
b'àiU leibh ! 

35 Feuch, dh'f hàgadh bhur 
tigh fàs agaibh : agus gu 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
nach faic sibh mise, gus an 
tig an t-àm, anns an abair 
sibh, Is beannaichte an ti a 
thig an ainm an Tighearna. 



3 àraid. * Theirtg, Bach. 



LUCAS XIV. 



CAIB. XIV. 

1 Sldùnnich Criosd neach air an 
rolih «' tnheud-hhronn, 7 theagaisg 
e iriodachd. 16 Le cosamhlachd 
tia suipeir mòire, tiochd e ciontius a 
bhios daoine sanghalta, a ni tàir 
air focal Dc, air ati druideadh a 
mach à rìoghuchd titimh. 

A GUS tharladh, an tràth 
■^ chaidh e gu tigh uachdar- 
ain àraidh do na Phairisich a 
dh'itheadh bìdh air là na 
sàbaid, gu'n robh iad a' dean- 
amh geur-f haire air. 

2 Agus, feuch, bha duine 
àraidh 'na hìthair air an robh 
a' mheud-bhronn '. 

3 Agus fhreagair losa, a- 
gus labhair e ris an luchd- 
lagha, agus ris na Phairisich, 
ag ràdh, Am bheil e cead- 
uichte leigheas a dheanamh 
air là na sàbaid 1 

4 Ach dh'fhaniadsan 'nan 
tosd, Agus air dha breith air, 
leighis se e, agus leig e 
uaithe; 

5 Agus fhreagaireiadsan^, 
ag ràdh, Cò agaibh-sa, ma 
thuiteas 'asal no a dhamh 
ann an slochd, nach tarruing 
a mach gu grad e air là na 
Babaid ì 

6 Agus cha b'urrainn iad 
a fhreagairt a rìs anns na 
nithibh sin. 

7 Agus labhair e cosamhl- 
achd^ riu-san a fhuair cuir- 
eadh, 'nuair a thug e fa'near 
mar a thagh iad na ceud àit- 
eacha-suidhe, ag ràdh riu. 

8 'Nuair a gheibh thu cuir- 
eadh o neach air bith chum 
bainnse, na suidh anns a' 
cheud àit ; air eagal gu'n d' 
fhuair duine a's urramaiche 
na thusa cuireadh uaith ; 

9 Agus gu'n tig an ti a 
thug cuireadh dhuitse agus 

' dropsy. Sasff. 2 Jnhhair e riit a r}s. 

" 142 



dhàsan, agus gu'n abair e 
riut, Thoir àit do'n duine so ; 
agus gu'n tòisich thusa an 
sin le nàire air suidhe anus 
an àit a's isle. 

10 Ach an uair a gheibh 
thu cuireadh, imich agus 
suidh anns an àit a's ìsle ; 
chum, 'nuair a thig esan a 
thug cuireadh dhuit, gu'n 
abaireriut, A charaid, suidh 
suas ni's àirde : an sin gheibh 
thu urram an hìthair na 
muinntir a ta 'nan suidhe air 
bord maiUe riut. 

11 Oir ge b'e neach a dh'- 
àrdaicheas e fèin, ìslichear e ; 
agus ge b'e neach a dh'ìslich- 
eas e fèin, àrdaichear e. 

12 An sin thubhairt e ris 
an ti mar an ceudna a thug 
cuireadh dha, '?vuair a ni 
thu dinneir no suipeir, na 
gairm do chàirdean, no do 
bhràithre, no do luchd-dàimJi, 
no do choimhearsnaich 
shaoibhir ; air eagal gu'n toir 
iadsan mar an ceudna cuir- 
eadh dhuitse a ris, agus gu'm 
faigh thu a' chomain cheud- 
na. 

13 Ach an uair a ni thu 
cuirm'*, gairm na bochdan, 
na daoine ciurramach, na 
bacaich, na doill : 

14 Agus bithidh tu beann- 
aichte, a chionn nach urrainn 
iad a' chomain cheudna thoirt 
duit : oir gheibh thu comain 
ann an aiseirigh namfirean. 

15 Agus an uair a chual 
ann do na shuidh maille ris 
air bord na nithe sin, thubh- 
airt e ris, Is beannaichte an 
ti sin a dh'itheas aran ann 
an rìoghachd Dhè. 

16 Ach Ihubhairt esan ris, 
Rinn duinc àraidh suipeir 



3 cotnhad, parahal. */(isd 



LUCAS XIV. 



mhòr, agus thug e cuireadh 
do nihùran : 

17 Agus chuir e a sheirbh- 
iseach uaith an àm na suipeir 
a ràdh ris a' mhuinntir a f huair 
cuireadh, Thigibh, oir a ta 
na h-uile nithe a nis ulhimh. 

18 Agus thòisich iad uile 
a dh'aon ghidh air an leith- 
sgeul a ghabhail. Thubhairt 
an ceud fhear ris, Clieann- 
aich mi fearann, agus is èigin 
domh dol a mach agus f haic- 
inn : tha mi ag guidhe ort, 
gabh mo lethsgeul. 

19 Agus thubhairt fear eile, 
Cheannaich mi cùig cuing 
dhamh, agus a ta mi dol 
g'an dearbliadh : tha mi ag 
guidhe ort, gabh mo leith- 
sgeul. 

20 Agus thubhairt fear 
eile, Phòs mi bean, agus air 
an aobhar sin cha'n 'eil e 'n 
comas domh teachd. 

21 Agusthàinig anseirbhis- 
each sin, agus dh'innis e na 
nithe sin d'a thighearn. An 
sin air gabhail feirge do f hear 
an tighe, thubhairt e r'a 
sheirbhiseach, Gabh a mach 
gu grad gu sràidibh agus gu 
caol-shràidibli a' bhaile, agus 
thoir astigh an so na bochdan, 
agus na daoine ciurramach, 
agus na bacaich, agus na 
doill. 

22 Agus thubhaìrt an 
seirbhiseach, A Thighearn, 
rinneadh mar a dh'òrduich 
thu, gidheadh tha -dìte falamh 
ann fathast. 

23 Agus thubhairt an Tigh- 
earna ris an t-seirbhiseach, 
Gabh a mach gus na rath- 
aidibh mòra agus na gàrach- 
aibh, agus co-èignich iad gu 
teachd a steach, chum gu'm 
bi rao thigh air a lionadh. 

24 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 

143 ' 



nach blais aon do na daoinìbh 
ud a fhuair cuireadh, do m' 
sliuipeir-sa. 

25 Agus bha sluagh mòr 
ag imeachd maiUe ris : agus 
air dha tionndadh, thubhairt 
e riu, 

26 Ma thig neach air bith 
a m' ionnsuidh-sa, agus nach 
fuathaich e 'athair, agus a 
mhàthair, agus a bhean- 
phòsda, agus a chlann agus 
a bhràitlirean, agus a pheath- 
raichean, seadh, agus a 
bheathamar an ceudna, cha'n 
'eil e'n comas da bhi 'na 
dheisciobul dhomh-sa. 

27 Agus ge b'eneachnach 
giijlain a chrann-ceusaidh, 
agus nach lean mise, cha'n 
'eil e 'n comas da bhi 'na 
dheisciobul dhomh-sa. 

28 Oir cò am fear agaibh- 
sa leis am miann tùr a thog- 
ail, nach suidh sios air tùs, 
agus nach meas an costus, a 
dh'fheuchainn am bheil aige 
na chuireas crìoch air ? 

29 Air eagal an dèigh dha 
a bhunadh a leagadh, agus 
gun bhi comasach air crioch 
a chur air, gu'n tòisich na h- 
uile a chi e ri fanoid air. 

30 Ag ràdh, Thòisich an 
duine so air tigh a tliogail, 
agus cha b'urrainn e a 
chrìochnachadh. 

31 jSo cò an righ, ag dol a 
mach dha gu cogadh an agh- 
aidh righ eile, nach suidh 
sios air tùs, agus nach gabh 
comhairle, a dh'fheuchainn 
an urrainn e le deich mlle 
coinneamh a thoirt dàsan a 
ta teachd le fichead mile 'na 
aghaidh 1 

32 No air bhi dhàsan fatli- 
ast fad uaith, cuiridh e teachd- 
aireachd a dh'iarraidh cumh- 
achan sìthe. 



LUCAS XV. 



33 Mar sin mar an ceudna, 
gach neach agaibh-sa, nach 
trèig na h-uile nithe a ta 
aige, cha'n 'eil e'n comas da 
bhi 'na dheisciobul dhomh- 
sa. 

34 Tha 'n salann maith : ach 
ma chailleas an sahinn a 
bhlas, ciod e leis an deanar 
deadh-bhlasda e ? 

35 Cha'n 'eil e iomchuidh 
chum na talmhainn, no chum 
an dùnain ' ; ach tilgidh 
daoine mach e. An ti aig 
am bheil cluasa chum èisd- 
eachd, èisdeadh e. 

CAIB. XV. 

4 Cosamhlachd na caorach caillte, 
8 a' mhlr airgid, 11 agus a' mkic 
struidheil. 

A N sin thàinig na cìs- 
mhaoir uile agus na peac- 
aich am fagus da, chum èisd- 
eachd ris. 

2 Agus rinn na Phairisich 
agus na sgrìobhaichean gear- 
an, ag ràdh, Tha am fear so 
gabhail pheacach d'a ionn- 
suidh, agus ag itheadh maille 
riu. 

3 Agus labhair esan an 
cosamhlachd so riu, ag ràdh, 

4 Cò an duine dhibhse aig 
am bheil ceud caora, ma 
chailleas e aon diubh, nach 
fàg an naoi deug agus an 
ceithir fichead anns an f hàs- 
ach, agus nach tèid an dèigh 
na caorach a chailleadh, gus 
amn faigh e i ! 

5 Agus air dha a faotainn, 
cuiridh e air a ghuaillibh i le 
gairdeachas. 

6 Agus an uair a thig e 
dhachaidh, gairmidh e a 
chàirdean agus a choimh- 
earsnaich an ceann a chèile, 

1 òtraich. 

144 



ag nìdh riu, Deanaibh gaird- 
eachas maiUe rium-sa, a 
chionn gu'n d'f huair mi mo 
chaora bha caiUte. 

7 Mar sin, a ta mi ag ràdh 
ribh, gu'm bi aoibhneas, air 
nèamh air son aoin pheacaich 
a ni aithreachas, ni's mò na 
air son naoi deug agus ceithir 
fichead fìrean, aig nach 'eil 
feum air aithreachas. 

8 No cò a' bhean aig am 
bheil deich buinn airgid, ma 
chailleas i aon bhonn diubh, 
nach las coinneal, agus nach 
sguab an tigh, agus nach iarr 
gu dichiollach gus am faigh 

9 Agus air dhi fhaotainn, 
gairmidh i a ban-chairdean 
agus a ban-choimhearsnaich 
an ceann a chèile, ag ràdh, 
Deanaibh gairdeachas leam- 
sa, oir f huair mi am bonn a 
chaiU mi. 

10 Mar an ceudna a ta mi 
ag ràdh ribh, A ta gaird- 
eachas an Uìthair aingle Dhè, 
air son aoin pheacaich a ni 
aithreachas. 

11 Agus thubhairt e, Bha 
aig duine àraidh dithis mhac : 

12 Agus thubhairt am mac 
a b' òige dhiubh r'a athair, 
Athair, thoir dhomh-sa a' 
chuid-roinn a thig orm do £ 
mhaoin. Agus roinn e eat- 
orra a bheathachadh. 

13 Agus an dèigh beagain 
do hìithibh, chruinnich ara 
mac a b'òige a chuid uile, 
agus ghabh e a thurus do 
dhìithaich fad air astar, agua 
an sin chaith e a mhaoin le 
beatha struidheasaich ^. 

14 Agus an uair a chaith e 
a chuid uile, dh'èirich gorta 
ro mhòr san tìr 'sin ; agus 

^ ana-caithtich. 



LUCAS XV. 



thùisich e ri bhi ann an uir- 
easbhuidh. 

15 Agus chaidh e agus 
cbeangail se e fèin ri aon do 
shaor-dhaoinibh na dùthcha 
sin ; agus chuir e d'a f hear- 
ann e, a bhiadhadh ' mhuc. 

16 Agus bu mhiann leis a 
bhrù a lionadh do na plaosg- 
aibh^ a bha na mucan ag 
itheadh ; ach ^ cha d'thug 
neach air bith dha. 

17 Agus an uair a thàinig 
6 d'a ionnsuidh^ fèin, thubh- 
airt e, Cia lìon do luchd- 
tuarasdail m"athar-sa aig am 
bheil aran gu leoir^ agus r'a 
sheachnadh, 'nuair a ta mise 
a' bàsachadh le gorta 1 

18 Eiridh mi, ag-us thèid 
mi dh'ionnsuidh m'athar, a- 
gus their mi ris. Athair, 
pheacaich mi an aghaidh 
f hlaitheanais, agus a' d' làth- 
air-sa. 

19 Agus cha'n airidh^ mi 
tuilleadh gu'n goiite do mhac- 
sa dhiom : dean mi mar aon 
do d' luchd-tuarasdail. 

20 Agus dh'èirich e, agus 
chaidh e dh'ionnsuidh 'athar. 
Ach air dha bhi fathast fad 
uaith, chunnaic 'athair e, 
agus ghabh e truas mÒTdlteth, 
agus ruith e, agus thuit e 
air a mhuineal, agus phòg 
se e. 

21 Agus thubhairt am mac 
ris, Athan-, pheacaich mi an 
aghaidh fhlaitheanais, agus 
a' d' làthair-sa, agus cha'n 
airidh mi tuilleadh gu'n goirte 
do mhac dhiom. 

22 Ach thubhairt an t- 
athair r'a sheirbhisich, Thug- 
aibh a mach a' chulaidh a's 
fearr, agus cuiribh uime i ; 



1 hhuachnilleachil . 
"^ cochallaibh. ^ oi> 

145 



agus cuiribh fàinne air a 
làimh, agus brògau air a 
chosaibh. 

23 Agus thugaibh an so an 
laogh biadhta, ar^us marbh- 
aibh e ; agus itheamaid agus 
bioraaid subhach : 

24 Oir bha mo mhac so 
marbh, agus tha e beò a rìs ; 
bha e caillte, agus f huaradh 
e. Agus thòisich iad air bhi 
subhach. 

25 A nis bha a mhac bu 
shine mach san f hearann : 
agiis an uair a thàinige, agus 
a thàr'' e am fagus do'n tigh, 
chual e an ceòl agus an 
dannsa. 

26 Agus ghairmed'aionn- 
suidh aon do na h-òglaich, 
agus dh'fhiosraich e ciod bu 
chiall do na nithibh sin. 

27 Agus thubhairt esanris, 
Thàinig do bhràthair ; agus 
mharbh t'athair an laogh 
biadhta, a chionn gu'n d'- 
fhuair e rìs shìn fallain e. 

28 Agus ghabh esan fearg, 
agus cha b'àill leis dol a stigh: 
air an aobhar sin thàinig 'ath- 
air a mach, agus chuir e imp- 
idh air. 

29 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e r'a athair, Feuch, 
a ta mise a' deanamh seirbhis 
duit an uiread so do bhliadh- 
nachaibh, agus uair air bilh 
cha do bhris mi t'àithne, gidh- 
eadh cha d'thug thu meann 
riamh dhomh, chum gu'm 
bithinn subhach maille ri mo 
chàirdibh. 

30 Ach an uair a thàiuig 
do mhac so, a dh'ith suas do 
bheathachadh maille ri strìop- 
aichibh, mharbh thu an laogh 
biadhta dha. 



* ihuige, chvige. 5 leòr. 

fi cha'n fhiù. < iharruing. 

H 



LUCAS XVI. 



31 Agus thubhairt e ris, A 
mhic, tha thusa a ghnàth 
maille rium, agus na h-uile 
nithe a's leamsa, is leatsa iud. 

32 Bu chòir dhuinn a bhi 
subhach, agus aoibhneach ; 
oir bhado bhràthair so marbh, 
agus tha e beò a rìs ; agus 
bha e caillte, agus f huaradh e. 

CAIB. XVI. 

1 Cosamììlachd an siiùbhaird eucor- 
aich. 14 Chrunuich Criosd cealg 
nam Phairiseach sauntach. l'J 
Cosamhlachd a' ghehcair shaoibhir, 
agus an duine òhochd Lasaritis. 

A GUS thubhairt e mar an 
-^ceudna r'a dheisciobluibh, 
Bha duine saoil)hir àraidh 
ann aig an robh stiùbhard ; 
agus chasaideadh ris e, mar 
neach a bha deanamh ana- 
caithidh air a mhaoin. 

2 Agus ghairm se e, agus 
thubhairt e ris, Ciod e so a ta 
mi cluinntinn mu d' thim- 
chioll ? thoir cunntas air do 
stiiìbhardachd ; oir cha'n 
f heud thu bhi ni's hiide a' d' 
stiùbhard. 

3 An sin thubhairt an 
stiùbhard ann fein, Ciod a ni 
mi 1 oir a ta mo mhaighstir a' 
toirt na stiùbhardachd uam : 
cha'n urrainn mi ruamhar a 
dheanamh, is nàr leam dèirc 
iarraidh. 

4 A ta fhios agam ciod a 
ni mi, chum 'nuair a chuirear 
as an stiùbhardachd mi, gu'n 
gabh iad a steach d'an tigh- 
ibh mi. 

5 Agus air dha gach aon 
diubhsan air an robh fiachan 
aig a Thighearn a ghairm d'a 
ionnsuidh, thubhairt e ris a' 
cheud f hear, Cia meud a ta 
aig mo Thighearn ortsa ? 

6 Agus thubhairt esan, 



nat. 



146 



Ceud tomhas ' oladh. Agus 
thubhairt e ris, Gabh do 
sgrìobhadh, agus suidh sìos 
gu h-eahimh, agus sgricbh 
leth-cheud. 

7 An sin thubhairt e n fear 
eile, Agus cia meud a ta aig 
ortsa ^ Agus thubhairt esan, 
Ceud tomhas ^ cruithneachd. 
Agus thubhairt e ris, Gabh 
do sgrìobhadh, agus sgrìobh 
ceithir fichead. 

8 Agus mhol an Tighearn 
an stiùbhard eucorach, do 
bhrìgh gu'n d'rinn e gu glic : 
oir a ta clann an t-saoghail 
so 'nan ginealach fèin ni's 
glice na clann an t-soluis. 

9 Agus a tà mise ag ràdh 
ribh, Deanaibh dhuibh lèin 
càirdean le INIamon na h- 
eucorach ; chum 'nuair a 
shiubhhis sibh^, gu'n gabhar 
sibh do àitibh-còmhnuidh 
siorruidh. 

10 An ti a ta fìrinneach 
anns an ni a's lugha, tha e 
fìrinneach mar an ceudna 
ann am mòran ; agus an ti a 
ta eucorach anns an ni a's 
lugha, tha e eucorach ann 
am mòran mar an ceudna. 

11 Air an aobhar sin, mur 
robh sibh f irinneach anns an 
t-saoibhreas eucorach, cò a 
dh'earbas ribh an saoibhreas 
fìorl 

12 Agus mur robh sibh 
f ìrinneach ann an cuid duine 
eile, cò a bheir dhuibh an ni 
a's leibh fèin'! 

13 Cha'n 'eil seirbhiseach 
sam bith comasach air seirbhis 
a dheanamh do dhà thigh- 
earn ; oir an dara cuid fuath- 
aichidh e aon diubh, agus 
bheir e gràdh do'n fhear 
eile ; no gabhaidh e le aon 



LUCAS XVI. 



diubh agus ni a tàir air an 
fhear eile. Cha'n 'eil sibh 
comasach air seirbhis a 
dheanarnh do Dhia agus do 
Alhamon. 

14 AguschualanaPhairis- 
ich, a bha sanntach, na nithe 
sin uile : agus rinn iad fanoid 
air. 

15 Agus thubhairt e riu, 
Is sibhse an dream a ta 'gur 
f ìreanachadh fèin ara fianuis 
dhaoine ; ach is althne do 
Dhia bhur cridheachan : oir 
an ni sin a ta ro mheasail aig 
daoinibh, is gràineileachd e 
am fianuis Dè. 

16 Bha an lagh agus na 
fàidhean ann gu teachd Eoin : 
o sin tha rloghachd Dhè air 
a searmonachadh ', agus a ta 
gach duine a' dol le dian 
fetrì a steach innte. 

17 Agus is usadh do nèamh 
agus do'n talamh dol thairis, 
na dc aon lide do'n lagh 
tuiteam> 

18 Gach neach a chuireas 
uaith a bhean, agus a phòsas 
bean eile, tha e deanamh 
adhaltrannais : agus ge b'e 
neach a phùsas a bhean a 
chuireadh air falbh o a fear, 
tha e deanamh adhaltrannais. 

19 Bha duine saoibhir 
àraidh ann, a bha air a sgead- 
achadh le purpur ^ agus lìon- 
eudach grinn, agus bha e caith- 
eadh a bheatha gach là gu 
sòghaillemòr-ghreadhnachas: 

20 Agus bba duine bochd 
àraidh ann, d'ara b'ainm La- 
sarus, a chuireadh 'na luidhe 
aig a dhorus, làn do chreuchd- 
aibh, 

21 Agus bu mhiann leis 
bhi air a shàsuchadh leis an 
sbruileach a bha tuiteam o 



■ifof^ilachadh 

"147 



bhord an duine shaoibhir ; 
seadh, agus thàinig na mad- 
raidh agus dh'imlich iad a 
chreuchdan. 

22 Agus tharladh gu'n d'- 
fhuair an duine bochd bàs, 
agus gu'n do ghiùlaineadh 
leis na h-ainglibh e gu uchd 
Abrahaim : f huair an duine 
saoibhir bàs mar an ceudna, 
agus dh'adhlaiceadh e. 

23 Agus ann an ifrinn thog 
e suas a shùilean air dha bhi 
ann am piantaibh, agus 
chuunaic e Abraham, fad 
uaith, agus Lasarus 'nauchd. 

24 Agus ghlaodh e, agus 
thubhairt e, Athair Abra- 
haira, dean tròcair orm, agus 
cuir Lasarus, chum gu'n tum 
e bàrr a mheoir ann an uisge, 
agus gu'm fuaraich e mo 
theangadh ; oir a ta mi air 
mo ro phianadh san lasair so. 

25 Ach thubhairt Abra- 
ham, A mhic cuimhnich gu'n 
d'fhuair thusa do uithemaithe 
ri àm dhuit bhi beò, agus 
Lasarus mar an ceudna droch 
nithe : ach a nis a ta esan a' 
faotainn sòlais, agus a ta 
thusa air do phianadh. 

26 Agus abhàrrair souile, 
tha doimhne mhòr air a cur 
eadar sinne agus sibhse, air 
chor agus iadsan le arn b'àill 
dol à so do 'ur ionnsuidh-sa, 
nach 'eil e 'n comas doibh ; 
agus nach mò tha e 'n comas 
do aon neach teachd as sin 
d' ar n-ionnsuidh-ne. 

27 An sin thubhairt e, 
Uime sin tha mi a' guidhe 
ort, athair, gu'n cuireadh tu 
e gu tigh m'athar : 

28 Oir a ta cuignear 
bhràithrean agam ;_ chum 
gu'n toir e fianuis doibh, air 

"^ gorm dhearg, corcxir. 



LUCAS XVII. 



eagal gu'n tig iadsan mar an 
ceudna do'n ionad ro phiant- 
ach so. 

29 Thubhairt Abraham ris, 
Tha Maois agus na fàidhean 
aca, èisdeadh iad riu-san. 

30 Agus thubhairt esan, 
Ni h-eadh, Athair Abrahaim : 
ach ma thèid neach d'an 
ionnsuidh o na marbhaibh, 
ni iad aithreachas. 

31 Agus thubhairt e ris, 
Mur èisd iad ri Maois agus 
ris na fàidhibh, cha mhò a 
chreideas iad, ged èireadh 
neach o na marbhaibh. 

CAIB. XVII. 

1 Theagaisg Criosd gur còir dhuinn 
aobhar oilhheim a sUeachnadh, 3 a- 
gns maitheanas a thoirt d'a chèile ; 
6 nochd e mòr -clunnhachd beò- 
chreidtmh : 7 tha. sinnejo cheangal 
dq Dhia, ach cha^n ^eil esan inar 
sin dhuinne, 

A N sin thubhairt e r'a 
■^ dheisciobluibh, Cha'n 
f heudar nach tigoilbheuman : 
ach is an - aoibhinn àasan 
troimh an tig iad. 

2 B'fhearr dha gu'm biodh 
clach-mhuilinn air a croch- 
adh m'a mhuineal, agus gu'm 
biodh e air a thilgeadh san 
fhairge, na gu'n tugadh e 
oilbheum' do aon neach do'n 
mhuinntir bhig so. 

3 Thugaibh an aire dhuibh 
fèin : ma pheacaicheas do 
bhràthair a'd' aghaidh, cron- 
uich e ; agus ma ghabhas e 
aithreachas, thoir maitheanas 
da. 

4 Agus ma pheacaicheas e 
a'd' aghaidh seachd uairean 
san là, agus gu'm pill e riut 
seachad uairean san là, ag 
ràdh, Tha aithreachas orm ; 
thoir maitheanas da. 

5 Agus thubhaiit na h- 

1 aohhar tuislidh. 

148 



abstoil ris an Tighearn, Meud- 
aich ar creidimh. 

6 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Nam biodh agaibh creid- 
imh mar ghràinne do shiol 
mustaird, theireadh sibh ris 
a' chraoibh Shicamin so, Bi 
air do spionadh as do 
fhreumhaibh, agus bi air do 
shuidheachadh sa' chuan 1 
agus bhitheadh i ùmhal 
duibh. 

7 Ach cò agaibh-se aig am 
bheil seirbhiseach a' treabh- 
adh, no ri buachailleachd, a 
their ris, an dèigh dha teachd 
a steach o'n fhearann, Thig 
air ball, agus suidh sìos chum 
bìdh ? 

8 Agus nach dòchadh e 
ràdh ris, Ulluich ni a ghabhas 
mise gu m' shuipeir, agus 
crioslaich thu fèin, agus frith- 
eil domh, gus an ith agus an 
òl mi ; agus 'na dhèigh sin 
ithidh agus òlaidh tusa ? 

9 An toir e buidheachas 
do'n t-seirbhiseach sin do 
bhrìgh gu'n d'rinn e na nithe 
a dh'orduicheadh dha? cha 
saoil mi giin toir. 

10 Mar sin sibhse, 'nuair 
a ni sibh na h-uile nithe a 
dh'àilhneadhdhuibh, abraibh, 
Is seirbhisich neo-tharbhach 
sinn : oir rinn sinn a mhàin 
an ni bu dligheach dhuinn a 
dheanamh. 

11 A nis, ag dol suas da 
gu lerusalem, chaidh e troimh 
mheadhon Shamaria agus 
Ghalile^. 

12 Agus an uair a bha e 
dol a stigh do bhaile àraidh, 
thachair deichnear dhaoine 
air a bha 'nan lobhair, a sheas 
fad uaith : 

13 Agus thog iad suas an 

2 eadar Samaria agus Galile. 



LUCAS XVII. 



guth, ag ràdh, losa, a mhaigh- 
stir, (lean tròcair oirnn. 

14 Agus an uair a chunn- 
aic e iud, thubhairt e riu, 
Imichibh, nochdaibh sibh 
fein do na sagartaibh. Agus 
ag imeachd dhoibh, ghlanadh 
iad. 

15 Agus an uair a chunn- 
aic aon diubh gu'n do leigh- 
iseadh e, phiU e air ais, a' 
toirt glòire do Dhia le guth 
ài'd, 

_ 16 Agus thuit e air agh- 
aidh aig a chosaibh-san, a' 
toirt buidheachais da : agus 
bu Shamaritanach e. 

17 Agus f hreagair losa a- 
gus thubhairt e, Xach do 
ghlanadh deichnear ì ach an 
naoinear, c'àit am bheil iad l 

18 Cha d"fhuaradh a phill 
a thoirt glòire do Dhia, ach 
an coigreach so. 

19 Agus thubhairt e ris, 
Eirich, imich ; shlànuich do 
chreidimh thu. 

20 Agxis an uair a dh'- 
fheòraich naPhairisichdheth, 
c'uin a thigeadh rloghachd 
Dhè, fhreagair e iad agus 
thubhairt e, Cha tig rìogh- 
achd Dhè air chor gu moth- 
aichear i i. 

21 Cha mhò a their iad, 
Feuch au so, no, Feucli an 
sin : oir feuch, a ta rìoghachd 
Dhè an taobh a stigh clhibh^. 

22 Agus thubhairt e ris na 
deisciobluibh, Thig na làith- 
ean anns am miannach leibh 
aon do làithibh Mhic an duine 
fhaicinn, agus cha'n fhaic 
sibh e. 

23 Agus their iad ribh, 
Feuch an so, no, Feuch an 
sud : na rachaibh, agus na 
leanaibh iad. 



moihaichear dlu. 

149 



24 Oir mar a ta an dealan- 
ach a dhealraicheas o aon 
ioìiud fo nèamh, a' soiUseach- 
adh gus an ionad eile fo nèamh, 
mar sin a bhitheas Mac an 
duine mar an ceudna 'na là 
fèin. 

25 Ach is èigin da air tils 
mòran do nithibh fhulang, 
agus a bhi air a dhiultadh 
leis a' ghinealach so. 

26 Agus mar a bha e ann 
an làithibh Xoe, mar sin mar 
an ceudna bithidh e ann an 
hiithibh Mhic an duine : 

27 Bha iad ag itheadh agus 
ag òl, a' pòsadh agus air an 
toirt am pòsadh, gus an là an 
deachaidh Noe a steach do'n 
àirc : agus thàinig an dìle^, 
agus sgrios i iad uile. 

28 Amhuil fòs mar a thach- 
air ann an làithibh Lot ; bha 
iad ag itheadh agus ag òl, a' 
ceannach agus a' reiceadh, a' 
planndachadh agus a' togail 
aitreabh : 

29 Ach air an là sin fèin 
anns an deachaidh Lot a 
mach à Sodom, fhrasadh 
teine agus pronnasag o 
nèamh, agus sgrios e iad iiile. 

30 Is ann mar sin a bhith- 
eas anns aii là am foillsichear 
]Mac an duine. 

31 Anns an là sin, an ti 
bhios air muUach an tighe, 
agus 'airneis anns an tigh, na 
tigeadh e nuas gu a toir^ leis : 
agus an ti a ta sa' mhachair, 
na pilleadh esan air ais mar 
an ceudna. 

32 Cuimhnichibh bean Lot. 

33 Ge b'e neach a dh'- 
iarras a bheatha fèin a thèarn- 
adh, caillidh e i ; agus ge b'e 
neach a chailleas a bheatha, 
gleidhidh esan i. 



2 cheana 'nv.r n 



3 tuil. 



LUCAS XVIII. 



34 A ta mi ag ràdh ribh, 
anns an oidhche sin bithidh 
dithis dhaoine san aon leab- 
aidh ; gabhar aon diubh, agus 
fàgar am fear eile. 

35 Bithidh dithis bhan a' 
bleath * cuideachd ; gabhar 
aon diubh agus fàgar a' bhean 
eile. 

36 Bithidh dithis dhaoinè 
anns a' mhachair ; gabhar 
aon diubh agus fàgar am fear 
eile. 

37 Agus fhreagair iadsan 
agus thubhairt iad ris, C'àit, 
a Thighearn 1 agus thubhairt 
esan riu, Ge b'e àit am bi an 
corp, an sin cruinnichear na 
h-iolairean. 

CAIB. XVIII. 

1 Mii thimchìoll 7ia bantraich liosda. 
9 MìCu 1 hairiseach agus mu'ìi 
chìs-mhaor. 18 E'àiU le nachd- 
aran ùraidh Criosd a leantiniin, 
ach a ta e air a hhacadh lc a 
shaoihhreas. 31 lioimh ■ inìiis 
Cìiosd a bhùs. 

\ GUS Libhair e cosamhl- 
■^ achd riu, a' nochdadh 
gur còir urnuigh a dheanamh 
a ghnàth, agus gun fhann- 
achadh ^ ; 

2 Ag ràdh, Bha breitheamh 
ann am baile àraidh, air nach 
robh eagal Dè, agus aig nach 
robh urram do dhuine : 

3 Agus bha bantrach àraidh 
sa' bhaile sin, agus thàinig i 
d'a ionnsuidh, ag ràdh, Cum 
còir rium an aghaidh mo 
nàmhaid. 

4 Agus cha b'àill leis rè 
tamuill : ach 'na dhèigh sin 
thubhairt e ann ièin, Ged 
nach 'eil eagal Dè orm, no 
urram agam do dhuine ; 

5 Gidheadh air son gu bheil 
a' bhantrach so cur dragha 
orm, cumaidh mi còir rithe, 



' meileadh. 2 .<.gUheachadh. 

150 



air eagal le a sìr-theachd gu'n 
sgìthich i mi. 

6 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Eisdibh ciod a ta am 
breitheamh eucorach ag ràdh. 

7 Agus nach dean Dia 
dioghaltas air son a dhaoine 
taghta fèin, a ta ag èigheach 
ris a là agus a dh'oidhche, 
ged tha e fad - f hulangach 
mu'n timchioin 

8 A ta mi ag ràdh ribh gu'n 
dean e dioghaltas air an son 
gu luath. Gidheadh, an uair 
a thig Mac an duine, am 
faigh e creidimh air an tal- 
amh? 

9 Agus labhair e an cos- 
amhhichd so ri dream àraidh 
a bha 'g earbsadh asda fèin 
gu'n robh iad 'nam firean- 
aibh, agus a bha deanamh 
tàir air dream eile : 

10 Chaidh dithis dhaoine 
suas do'n teampull a dhean- 
amh urnuigh ; fear diubh 'na 
Phairiseach, agus am fear eile 
'na clrìs-mhaor. 

11 Sheas am Phairiseach 
leis fèin, agus rinn e urnuigh 
mar so, A Dhè, tha mi toirt 
buidheachais duit nach 'eil 
mi mar a ta daoine eile, 'nan 
luchd - foireigin, eucorach, 
adhaltrannach, no eadhon 
mar an cis-mhaor so. 

12 Tha mi a' trasgadh^ dà 
uair san t-seachduin, tha mi 
toirt deachaimh as na h-uile 
nithibh a ta mi sealbhach- 
adh. 

13 Agus air seasamh do'n 
chìs-mhaor fad air ais, cha 
b'àill leis fiù a shùl a thogail 
suas gu nèamh, ach bhuail 

e 'uchd, ag ràdh, A Dhia^ | 
dean tròcair ormsa ta £im I 
pheacach. l 

3 trosgadh, I 



LUCAS XVIII. 



14 A ta mi ag ràilh ribh, 
gu'n deachaidh am fear so 
sìos d'a thigh air fhirean- 
achadh ins mò na'm fear ud 
eile : oir ge b'e neach a dh'- 
àrdaicheas e fèin, ìslichear e ; 
agus ge b'e a dh'ìslicheas e 
fèin, àrdaichear e. 

15 Agus thug iad d'a ionu- 
suidh mar an ceudna naoidh- 
eana, chum gu'm beauadh e 
riu : agus an uair a chunnaic 
na deisciobuil so, chronuich 
siad iad. 

16 Ach air do losa an gairm 
d'a ionnsuidh, thubhairt e, 
Fuilgibh do na leanabaibh 
teachd a m' ionnsuidh-sa, a- 
gus na bacailih iad ; oir is 
ann d'an leithidibh so a ta 
rìoghachd Dhè. 

17 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, ge b'e nach gabh 
rìoghachd Dhè mar leanabh 
beag, nach tèid e air chor sam 
bith a steach innte. 

18 Agus dirfheòraich 
uachdaran àraidh dheth, ag 
radh, A mhaigìistir mhaith, 
ciod a ni mi chum gu sealbh- 
aich mi a' bheatha mhaireann- 
ach ? 

19 Agus thubhairt losa ris, 
C'ar son a ghoireas tu maith 
dhiom-sa ì cha'n 'eil neach 
sam bith maith ach a h-aon, 
eadhon Dia. 

20 Is aithne dhuit na h- 
àitheanta, Na dean adh- 
altrannas, Na dean mortadh, 
Na goid, Na toir fìanuis 
bhrèige, Thoir urram ^ do t'- 
athair agus do d' mhàthair. 

21 Agus thubhaiit esfan, 
Choimhid mi iad sin uile o 
m' òige. 

22 Agus an uair a chual 
losa so, thubhairt e ris, Tha 



aon ni fathast a dh'uireas- 
bhuidh ort ; reic na h-uile 
nithe a ta agad, agus roinu 
air na bochdailjh, agus bith- 
idh agiid ionmhas air nèamh ; 
agus thig, agiis lean mise. 

23 Agus an uair a chual e 
so, bha e ro dhoilich ; oir bha 
mòr-bheartas aige. 

24 Agus an uair a chunn- 
aic losa gu'n robh e làn tuirse, 
thubhairt e, Cia deacair 
dhoibhsan ^ aig am bheil 
saoibhreas, dol a steach do 
rìoghachd Dhè ! 

25 Oir is usadh do chàmhal 
dol troimh clirò suàthaid, na 
dodhuine saoibhirdol asteach 
do rìoghachd Dhè. 

26 Agus thubhairt iadsan 
a chuala so, Cò ma seadh a 
dh'fheudas bhi air a shaor- 
adhl 

27 Ach thuldiairt esan, Na 
nithe a ta eu-cornasach do 
dhaoinibh, tha iad comasach 
do Dhia. 

28 Ansin thubhaiitPeadar, 
Feuch, thrèig sinne na h-uile 
nlthe, agus lean sinn thusa. 

29 Agus thubhaiit esan 
riu, Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, nach 'eil aon neach 
a thrèig tigh, no pàrantar no 
bràithrean, no bean-phòsda, 
no clann air son rìoghachd 
Dhè, 

30 Nach faigh mòran ni's 
mò anns an aimsir so a ta 
làthair, agus anns an t-saogh- 
al a ta ri teachd, a' bheatha 
mhaireannach. 

31 Agus ghabh e an dà 
fhear dheug d'a ionnsuidh, 
agus thubhairt e riu, Feuch, 
a ta sinn a' dol suas gu leru- 
salem, agus bithidh na h-uile 
nithe a ta sgrìobhta leis na 

3 cnuiidh orra-san. 



LUCAS XIX. 



fàidhibh mu ÌVIhac an duine, 
air an coimhlionadh. 

32 Oir bheirear thairis e do 
na Cinnich, agus thèid fanoid 
a dheanamh air, agus mas- 
luichear e, agus tilgear smug- 
aid air : 

33 Agus sgiùrsaidh agus 
marbhaidh iad e : agusair an 
treas là èiridh e arìs. 

34 Agus cha do thuig iad- 
san aon ni dhiubh so : agus 
bha na brialhra so foluichte 
orra, agus chab'aithne dhoibh 
na nithe a chaidh labhairt. 

35 Agus tharladh, 'nuair a 
dhruid e ri lericho, gu'n robh 
dall àraidh 'na shuidhe ri 
taobh na slighe, ag iarraidh 
dèirce ; 

36 Agus air cluinntinn an 
t-sluaigh a' dol seachad, dh'- 
f hiosraich e ciod e so. 

37 Agus dh'innis iad da, 
gn'm b'e losa o Nasaret a bha 
gabhail seachad. 

38 Agus ghlaodh e, ag ràdh, 
losa, Mhic Dhaibhidh, dean 
tròcair orm. 

39 Agus chronuich iadsan 
a bha air thoiseach e, chum 
gu'm biodh e 'na thosd : ach 
bu mhòid gu mòr a ghlaodh 
esan, A INlhic Dhaibhidh, 
dean tròcair orm. 

40 Agus air seasamh do 
losa, dh'àithn e a thoirt d'a 
ionnsuidh : agus an uair a 
thàinig e am fagus da, dh'- 
fhiosraich e dheth, 

41 Ag ràdh, Ciod is àill 
leat mise a dheanamh dhuit ? 
agus thubhairt esan,aThigh- 
earn, mi dh'fhaotainn mo 
radhairc. 

42 Agus thubhairt losa ris, 
Faighi do radharc : shhlnuich 
do chreidimh tliu. 



» L-nhh. 

162 



43 Agus air ball f huair e 
a radharc, agus lean se e, a' 
toirt glòire do Uhia : agus 
thug an sluagh uile cliù do 
Dhia, 'nuair a chunnaic iad 
so. 

CAIB. XIX. 

7 M.U thimchioll S/iac/ieuis a' chìs- 
mhacii: 11 JSadeich pnind aiigid. 
28 M/iarcaic/i Qriosddq lerusalein 
le gread/mac/ias y 4 1 rinn e cauidh 
air a suìi; 45 t/iilff e mac/i an 
luc/id ceannac/id agus reicid/i as 
an teampìdl. 

A GUS air do Josa dol a 
steach, chaidh e troimh 
lericho. 

2 Agus, feuch, hha duine 
ann d'am b'ainm Sacheus, 
agus b'àrd chìs-mhaor esan, 
agus bha e saoibhir : 

3 Agus bha deidh aige air 
losa fhaicinn, còe; aguscha 
b'urrainn e air son an t- 
sluaigh, a chionn gu'n robh 
e iosal 'na phearsa. 

4 Agus ruith a roimhe, agus 
streap e suas ann an craoibh 
Shicamoir, chum gu faiceadh 
se e ; oir bha e gus an t-slighe 
sin a ghabhail. 

5 Agus an uair a thàinig 
losa chum an àite sin, air 
dha amharc suas, chunnaic 
se e, agus thubhairt e ris, A 
Shacheuis, thig a nuas gu 
grad ; oir is èigin domh-sa 
stadan diugh aig dothigh. 

6 Agus thàinig e nuas le 
cabhaig, agus ghabh e ris gu 
subhach. 

7 Agus an uair a chunnaic 
iad so, rinn iad uile gearan, 
ag ràdh, Gu'n deachaidh e 
steach air aoidheachd gu 
duine a ta 'na pheacach. 

8 Agus sheas Sacheus agus 
thubhairt e ris an Tighearn, 
Feuch, a Thighearn, a ta mi 
toirt leth mo mhaoin do na 
bochdaibh : agus ma thug 



LUCAS XIX. 



mi aon ni o neach alr bith 
le casaid bhrèige ', tha mi 
toirt dha a cheithir uiread. 

9 Agusthubhairt losaris^, 
Thàinig shiinte an diugh a 
dh'ionnsuidh an tighe so, do 
bhrìgh gur mac do Abraham 
esan niar an ceudna. 

10 Oir thàinig ìMac an 
duine a dh'iarraidh agus a 
thèarnadh an ni sin a bha 
caillte. 

11 Agus ag cluinntinn nan 
nithe sin dhoibh, chuir e ris, 
agus labhair a cosamhlachd, 
do bhrigh gu'n robh e am 
fagus do lerusalem, agus 
gu'n do shaoil iadsan gu'm 
biodh rìoghachd Dhe air a 
grad-fhoillseachadh. 

12 Air an aobhar sin thubh- 
airt e, Chaidh duine uasal 
àraidh do dhùthaich fad as a 
dh'fhaotainn rìoghachd dha 
fèin, agus a philltinn air ais. 

13 Ach ghairm e a dheich 
seirbhisich ^, agus thug e 
dhoibh deich puind, agus 
thubhairt e riu, Cuiribh gu 
buil iad, gus an tig mise. 

14 Ach bha fuath aig 
muiuntir a dhùthcha dha, 
agus chuir iad teachdaireachd 
'na dhèigh, ag ràdh, Cha'n 
àill leinn an duine so bhi 'na 
righ oirnn. 

15 A nis an uair a phill e 
air ais, an dèigh dha an rìogh- 
achd fhaotainn, an sin dh'- 
orduich e na seirbhisich ud 
bhi air an gairm d'a ionn- 
suidh, d'an d'thug e an t- 
airgiod, chum gu'm biodh 
f hios aige ciod a bhuannaich 
gach aon diubh leis a bhuil- 
eachadh. 

16 An sin thàinig an cead 



fhear, ag ràdh, A Thighearn, 
bhuidhinn do phund deich 
puind. 

17 Agus thubhaiil e ris, Is 
maith, a dheadh sheirbhisich : 
do bhrìgh gu'n robh thusa 
f ìrinneach ann an ro bheag- 
an, biodh agad-sauachdaran- 
achd air deich bailtibh. 

18 Agus thàinig an dara 
fear, ag ràdh, A Thighearn, 
rinn do phund cùig puind. 

19 Agusthubhairt e ris-san, 
Bi-samaran ceudna os ceann 
chùig bailtean. 

20 Agus thàinig fear eile, 
ag ràdh, a Thighearn, feuch 
dq phund, a bha agam-sa 
taisgte ann an neapaicin'' : 

21 Oir bha eagal orm romh- 
ad, do bhrìgh gur duine 
geur-theann thu : tha ihu a' 
togail an ni nach do leag thu, 
agus a' buain an ni nach do 
chuir thu. 

22 Agus thubhairt e ris, 
As do bheul fein bheir mi 
breth ort, a dhroch sheirbh- 
isich. Bha fhios agad gu'm 
bu duine geur-theann mi, a" 
togail an ni nach do leag mi, 
agus a' buain an ui nach do 
chuir mi : 

23 Air an aobhar sin, c'ar 
son nach d'thug thu m' airg- 
iod do'nluchd-malairt^, agus 
air teachd dhomh-sa thogainn 
e le riadh ] 

24 Agus thubhairt e riusan 
a bha 'nan seasamh a làthair, 
Thugaibh uaith am pund, 
agus thoiribh dhasan e aig am 
bheil na deich puind. 

25 ( Agus thubhairt iad ris, 
A Thighearn, tha deich puind 
aige ;) 

26 Oir a ta mi ag ràdh 



' gu h-eucorach. 2 nCa thirncìiioll. ^ hr'cid, ìàmh-anart. » nach do 

3 deichnear d\i •■heirbhiiich, chuir thu rn airgiod do'n bhanc. 

153 H 2 



LUCAS XIX. 



ribh, Gu'n toirear do gach i 
ueach aig am bheil : ach 
uaithsan aig nach 'eil, bheir- 
ear eadhon an ni sin a ta aige. 

27 Ach thugaibh an so na 
naimhdean ud agam-sa, leis 
nach b'àill mise bhi am righ 
os an ceann, agus marbhaibh 
a'm' f hianuis iad. 

28 Agus air dha so a ràdh, 
dh'imich e rompa, a' dol suas 
gu lerusalem. 

29 A nis an uair a dhruid 
e ri Betphage agus Betani, 
làimh ris an t-sliabh d'an 
gairmear ' sliabh nan crann- 
oladh, chuir e dithis d'a 
dheisciobluibh uaith, 

30 Agràdh, Imichibhdo'n 
bhaile ta fa bhur comhair ; 
anns am faigh sibh,air dhuibh 
dol a steach, searrach ceang- 
ailte, air nach do shuidh aon 
duine riamh : fuasglaibh, a- 
gus thugaibh an so e. 

31 Agus ma dh'f hiosraich- 
eas neach air bith dhibh, 
C'ar sonatasibh 'gafhuasg- 
ladh 1 mar so their sibh ris, A 
ta feum aig an Tighearn air. 

32 Agus air imeachd dhoibh- 
san a chuireadh air falbh, 
fhuair iad mar thubhairt e 
riu. 

33 Agus an uair a bha iad 
a' fuasghidh an t-searraich, 
thubhairt a shealbhadairean 
riu, C'ar son a ta sibh a' 
fuasgladh an t-searraich 1 

34 Agus thubhairt iadsan, 
Tha feum aig an Tighearn air. 

35 Agus thug iad gu losa 
e : agus thilg iad am falluinn- 
ean air an t-searrach, agus 
chuir iad losa air. 

36 Agus ag imeachd dhàs- 
an, sgaoil iad am falluinnean 
fuidhe air an t-slighe. 



I d'au goirear, ris 

154 



37 Agus an uair a thàinig 
e am fagus, cadhon gu dol 
sìos slèit)h nan crann-oladh, 
thòisich mòr-chuideachd nan 
deisciobul uile ri gairdeachas 
a dheanamh, agus moladh a 
thoirt do Dhia le guth àrd, 
air son nan uile oibre cumh- 
achdach a chunnaic iad. 

38 Ag ràdh, Gu ma beann- 
aichte an righ a ta teachd 
ann an ainm an Tighearna : 
sìth air nèamh, agus glòir 
anns na h-àrdaibh. 

39 Agus thubhairt cuid do 
na Phairisich o mheasg an t- 
sluaigh ris, A mhaighstir, 
cronuich do dheisciobuil. 

40 Agus fhreagair esan, 
agus thubhairt e riu, A ta mi 
ag ràdh ribh, nam fanadh 
iad sin 'nantosd, gu'n glaodh- 
adh na clacha fèin. 

41 Agus an uair a thàinig 
e am fagus, chunnaic e am 
baile, agus ghuil e air a shon. 

42 Ag ràdh, Nam b'aithne 
dhuit^, eadhon dhuitse, air 
bheag sam bith ann ad là so 
fèin, na nithe a bhuineas do 
d' shìth ! ach a nis a ta iad 
folaichte o d' shùilibh. 

43 Oir thig na lclithean ort, 
anns an tilg do naimhde dig 
mu d' thimcbioll, agus an 
iadh iad umad mu'n cuairt, 
agus an druid iad a stigh air 
gach taobh thu, 

44 Agus an leag iad co 
ìosal ris an làr thu, agus do 
chlann annad, agus nach fàg 
iad annad clach air muin 
cloiche ; do bhrìgh nach b'- 
aithne duit aimsir t'f hiosrach- 
aidh. 

45 Agus chaidh e steach 
do'n teampull, agus thòisich 
e air an dream a bha reiceadh. 



LUCAS XX. 



agus a' ceannach ann a thilg- 
eadh mach, 

46 Ag radh riu, Tha e 
sgrìobhta, Is tigh urnuigh mo 
thigh-sa ; ach rinn sibhse 'na 
gharaidh luchd-reubainn e. 

47 Agus bha e gach là a' 
teagasg san teampull. Ach 
dh'iarr na h-àrd-shagairt a- 
gus na sgrìobhaicheaii, agus 
ceannardan a' phobuiU esan 
a mhilleadh, 

48 Gidheadh cha robh f hiqs 
aca ciod a dheanadh iad : oir 
bha am pobuU uile ag èisd- 
eachd ris le ro-aire. 

CAIB. XX. 

1 Dhearbh Criosd gxCn rohh ùghd- 
arras aige, le cetsd mn bhaisteadh 
EoÌH. y Cosamhlachd aufhion- 
Uos. 19 Mu thimchioll cls a thoirt 
do Cheasar. 27 Dhearbh e mear- 
acìid nan Sadusach, a bha ^g 
àicìieadh aiseirigh nam ?narbh. 

A GrS tharladh air aon do 
na làithibh sin, an uair a 
bha e teagasg a' phobuill san 
teampull, agus a' searmon- 
achadh an t-soisgeil, gu'n 
d'thàinig na h-àrd-shagairt 
agus na sgrìobhaichean air, 
maille ris na seanairibh. 

2 Agus labhair iad ris, ag 
ràdh, Innis duinn ciod e an 
t-ùghdarras leis am bheil thu 
a' deanamh nan nithe so ì no 
cò esan a thug an t-vighd- 
arras so dhuit ? 

3 Agus f hreagair esan agus 
thubhairt e riu, Feòraichidh 
mise mar an ceudna aon ni 
dhibhse ; agus freagraibh mi : 

4 Baisteadh Eoin, an ann 
o nèamh a bha e, no o dhaoin- 
ibh 1 

5 Agus reusonaich iad eat- 
orra fèin, ag ràdh, iNIa their 
sinn, O nèamh ; their esan, 
C'ar son ma ta nach do chreid 
sibh e \ 

6 Ach ma their sinn, O 

155 



dhaoinibh, clachaidh an 
sluagh uile sin ; oir is deimhin 
leo gu'm b'f hàidh Eoin. 

7 Agus fhreagair iadsan, 
X'ach robh f hios aca cia uaith 
a bha e. 

8 Agus thubhairt losa riu, 
Ni mò a dh'innseas mise 
dhuibh-se ciod e an t-ùghd- 
arras leis am bheil mi dean- 
amh nan nithe so. 

9 An sin thòisich e air a' 
chosamhhichd so a labhairt 
ris an t-sluagh ; Phlannduich 
duine àraidh fion-lios, agus 
shuidhich e air tuath e ; agus 
chaidh e air clioigrich rè 
aimsir f hada. 

10 Agus anns an àm dhligh- 
each chuir e seirbhiseach a 
dh'ionnsuidh na tuatha, chum 
gu'n tugadh iad da dothoradh 
an f hìon-lios : ach ghabh an 
tuath air, agus chuir iad uatha 
falamh e. 

11 Agus a rìs chuir e seir- 
bhiseach eile uaith ; agus 
ghabh iad airsan mar an 
ceudna, agusmhaslaich iade, 
agus chuir iad uatha falamh e. 

12 Agus a thuilleadh air 
sin chuir e an treas seirbhis- 
eacli uaith ; agus lot iad esan 
mar an ceudna, agus thilg 
iad a mach e. 

13 An sin thubhairt Tigh- 
earn an f hìon-lios, Ciod a ni 
mi 1 cuiridh mi mo Mhac 
gràdhachJ' «/i ionnsuidh : feud- 
aidh e bi, 'nuair a chi iad e, 
gu'n toir iad urram dha. 

14 Ach an uair achunnaic 
an tuath e, reusonaich iad 
eatona fèin, ag ràdh, Is e 
so an t-oighre : thigibh, 
marbhamaid e, chum gu'm 
bi an oighreachd againn fèin. 

15 Agus thilg iad a mach 
as an fhìon-lios e, agus 
mharbh iad e. Ciod uime sin 



LUCAS XX. 



a ni Tighearn an fhìon-lios 
riu ? 

16 Thig e agus sgriosaidh 
e an tuath ud, agus bheir e 
ara fìon-Hos do dhaoinibh 
eile. Agus an uair a chual 
iad so, thubhairt iad, Nar 
leigeadh Dia. 

17 Agus airdhàsan amharc 
orra, thubhairt e, Ciod e so 
ma seadh a ta sgrìobhta, A' 
chlach a dhiùlt na clach- 
airean, rinneadh ceann na h- 
oisne dhith? 

18 Ge b'e neach a thuiteas 
air a' chloich sin, brisear e : 
ach ge b'e neach air an tuit i, 
pronnaidh i gu luaithre e. 

19 Agus anns an uair sin 
fèin, dh'iarr na h-àrd-shagairt 
agus na sgrìobhaichean làmh 
a chur ann ; ach bha eagal 
an t-sluaigh orra ; oir thuig 
lad gu'm b'ann 'nan agh- 
aidh fèin a labhair e'n cos- 
amhlachd so. 

20 Agus rinn iad geur- 
fhaire air, agus chuir iad a 
mach luchd-feill, a leigeadh 
orra fèin a bhi 'nam fìrean- 
aibh, chum gu'n deanadh 
iad greim air 'fhoclaibh, air 
chor's gu'n tugadh iad thairis 
e do chumhachd agus do 
ùghdarras an uachdarain. 

21 Agus dh'fhiosraich iad 
deth, ag ràdh, A mhaighstir, 
tha fios againn gu bheil thu 
a' labhairt agus a' teagasg gu 
ceart, agus nach 'eil suim 
agad do phearsa duine sam 
Inth, ach gu bhell thu teagasg 
slighe Dhè a rèir na f ìrinn. 

22 Am bheil e ceaduichte 
dhuinn cìs a thoirt do Cheas- 
ar, no nach 'eil ? 

23 Ach thuig esan an 
cuilbheartachd, agus thubh- 
airt e riu, C'ar son a ta sibh 
ga m' bhuaireadh 1 

156 



24 Nochdaibh dhomh pegh- 
inn : co leis an dealbh agus 
an sgrìobhadh a ta oirre? 
Fhreagair iadsan agus thubh- 
airt iad, Le Ceasar. 

25 Agus thubhairt esan riu, 
Thugaibh-se air an aobhar sin 
do Cheasar na nithe a's le 
Ceasar, agus do Dhia na 
nithe a's le Dia. 

26 Agus cha b'urrainn iad 
greim a dheanamh air 'f hoc- 
laibh am fianuis an t-sluaigh : 
agus ghabh iad iongantas r'a 
fhreagradh, agus dli'fhaniad 
'nan tosd. 

27 An sin thàinig d'a ionn- 
suidh dream àraidh do na 
Sadusaich, a ta 'g àicheadh 
gu bheil aiseirigh ann, agus 
dli'fhiosraich iad deth, 

28 Ag ràdh, A mhaighstir, 
sgrìobh Maois dhuinn, Nam 
faigheadh bràthair duine air 
bith bàs, agus bean-phòsda 
aige, agus gu'm faigheadh e 
bàs gun chlann, gu'n gabh- 
adh a bhràthair a bhean, 
agus gu'n togadh e suas 
sliochd d'a bhràthair. 

29 Air an aobhar sin, bha 
seachdnar bhràithrean ann : 
agus ghabh an ceud fhear 
bean, agus f huair e bàs gun 
chlann. 

30 Agus ghabh an dara 
fear i mar mhnaoi, agus 
f huair esan bàs gun chhmn. 

31 Agus ghabh an treas 
fear i ; agus mar an ceudna 
an t-seachdnar. Agus cha 
d'f hàg iad clann, agus f huair 
iad bàs. 

32 Ma dheireadh uile f huair 
a' bhean bàs mar an ceudna. 

33 Anns an aiseirigh uime 
sin, co dhiubh d' am bean ìì 
oir bha i aig an t-seachdnai 
'na mnaoi. 

34 Agus fhreagair losa, 



LUCAS XXI. 



agus thubhairt e riu, Tha 
clann an t-saoghail so a' 
pòsadh, agus air an toirt am 
pòsadh : 

35 Ach an dream sin a 
mheasar gur airidh iad air an 
t-saoghal ud fhaghail, agus 
an aiseirigh o na marbhaibh. 
cha'n 'eil lad a' pòsadh, no 
aii' an toiit am pòsadh. 

36 Agus cha'n urrainn iad 
bàs f haghail ni's mò ; oir tha 
iad an co-inbhe ris na h- 
ainglibh ; agus is iad clann 
Dè iad, air bhi dhoibh 'nan 
cloinn do'n aiseirigh. 

37 Ach gu'n èirich na 
mairbh, nochd INIaois fèin aig 
a' phreas, an uair a ta e a' 
gairm do'n Tighearn, Dia A- 
brahaim, agus Dia Isaaic, 
agus Dia lacoib. 

38 A nis cha'n e Dia nam 
marbh e, ach nam beò : oir a 
ta iad uile beò dhàsan. 

39 An sin fhreagair dream 
àraidh do na sgrìobhaichibh, 
agus thubhairt iad, A mhaigh- 
stir, is maith a labhair thu. 

40 Agus cha robh chridhe 
aca tuiileadh ni sam bith 
fheòraich dheth. 

41 Agus thubhairt e riu, 
Cionnus a their iad gur e 
Criosd mac Dhaibhidh ? 

42 Agus tha Daibhidh fein 
ag ràdh ann an leabhar nan 
Salm, Thubhairt an Tighearn 
ri mo Thighearn, Suidh air 
mo làimh dheis, 

43 Gus an cuir mi do 
naimhde 'nan stòl fo do chos- 
aibh. 

44 Tha Daibhidh air an 
aobhar sin a' gainn a Thigh- 
earna dheth, cionnus ma 
seadh is e mhac el 

45 An sin thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, ann an èisd- 
eachd an t-sluaigh uile, 

157" 



46 Thugailjh anaire dhuibh 
fèin na sgrìobhaichibh, lcis 
am miann imeachd ann an 
culaidhibh fada, agus leis an 
ionmhuinn iìnlte fhaotabuì air 
na margaibh, ngus na caith- 
richean a's àirde anns na 
sionagogaibh, agus na ceud 
àiteacha suidhe aig fèillibh ; 

47 A shluigeas suas tighean 
bhantrach, agus air sgàth 
deadh choslais a ni urnuigh- 
ean fada : gheibh iad sin an 
dlteadh a's mò. 

CAIB. XXI. 

1 M/wl Criosd a' bfiautrach hhockd : 
4 ruimh-innis e sgrios an teamp- 
nill, agus bhaile lerusaleim ; 25 
inar an cendna na comharan bhios 
ann roimh an la dheireanncch. 
34 Earailchum faire a dheanamh. 

A GUS air dha amharc suas, 
•^ chunnaic e na daoine 
saoibhir a' tilgeadh an tiodh- 
lacan ann an àite-coimhead 
an ionmhais. 

2 Agus chunnaic e mar 
an ceudna bantrach bhochd 
àraidh a' tilgeadh dà leth- 
f heoirling an sin. 

3 Agus thubhairt e, Gu 
fìrinneach a ta rni ag ràdh 
ribh, gu'n do chuir a' bhant- 
rach bhochd so ni's mò ann 
na iaduile. 

4 Oir thilg iad so uile d'am 
pailteas a steach do thiodh- 
lacaibh Dhè : ach thilg ise 
d'a h-uireasbhuidh fèin am 
beathachadh uile a bha aice. 

5 Agus air do chuid diubh 
bhi labhairt mu'n teampull, 
mar a bha e air a dhean- 
amh maiseach le clachaibh 
sgiamhach, agus le tiodhiac- 
aibh, thubhairt e, 

6 A thuohh nan nithe so a 
chi sibh, thig na hìithean, 
anns nach fàgar clach air 
muin cloiche dhiubh, nach 
tilgear sìos. 



LUCAS XXI. 



7 Agus dh'f hiosraich iadsan 
deth, ag ràlh, A mhaighstir, 
c'uin ma ta bhitheas na nithe 
so 1 agus ciod e an comhara 
^nuair a bhios na nithe so gu 
teachd gu crich ] 

8 Agus thubhairt esan, 
Feuchaibh nach meallar sibh; 
oir thig niòran ann am ainm- 
sa, ag ràdh, Is mise Crmd ; 
agus a ta an t-àm am fagus ; 
uime sin na leanaibh iad. 

9 Ach an uair a chluinneas 
sibh mu chogannaibh, agus 
mu cheanuaircibhi, na biodh 
mòr-gheilt oirbh : oir is èigin 
do na nithibli so tachairt air 
tùs ; ach cha 'n 'eiL a' chrìoch 
air ball. 

10 An sin thubhairt e riu, 
Eiridh cinneach an aghaidh 
cinnich, agus rìoghachd an 
aghaidh rìoghachd : 

11 Agus bithidh critheanna 
mòra talmhainn ann an iom- 
adh àit, agus gortaidh, agus 
plàighean ; agus nithe uamh- 
asach, agus comharan mòra 
O nèamh. 

12 Ach rompa so uile cuir- 
idh iad h'ìmh annaibh-sa, a- 
gus geur-leanaidh iad sihh, 
'gur tabhairt thairis do 
cnoimh-thionalaibh ^, agus do 
phrìosanaibh, 'gur tabhairt 
chum rìghrean agus uachd- 
ai'an air sgàth m'ainme-sa. 

13 Agus tacharaidh so 
dhuibh-se mar f hianuis. 

14 Air an aobhar sin 
daingnichibh ann bhur cridh- 
eachaibh, gunsmuaineachadh 
roimh h\imh, ciod a f hreagras 
sibh air bhur son fèin : 

15 Oir bheir mise dhuibh 
beul agus gliocas, nach bi 
bhur naimhdean uile comas- 

1 bhiiaireas , èirìgh-mach, 
2 ihioìiagngaibh. 

158 



ach air labhairt no cur 'na 
aghaidh. 

16 Agus brathar sibh le 
'ur pàrantaibh, agus le 'ur 
bràithribh, agus le 'ur luchd 
dàimhe, agus le \ir càirdibh ; 
agus bheir iad fa'near cuid 
dhibh a chur gu bàs. 

17 Agus bithidh fuath aig 
na h-uile dhaoinibh dhuibh 
air son m'ainme-sa. 

18 Ach cha chaillear fuilt- 
ein^ do ghruaig bhur cinn. 

19 Ann bhur foighidinn 
sealbhaichibh bhur n-anama 
fèin. 

20 Agus an uair a chi sibh 
lerusalem air a cuairteachadh 
le armailtibh, an sin biodh 
f hios agaibh gu bheil a fàs- 
achadh am fagus. 

21 (An sin teicheadh iad- 
san a ta ann an ludea chum 
nam beann,) agus imicheadh 
iadsan a ta 'na meadhon-sa 
mach aisde ; agus na rachadh 
iadsan a ta sa' mhachair, a 
steach innte. 

22 Oir is iad sm làithean 
an dioghaltais, chum gu'n 
coimhlionar na h-uile nithe a 
ta sgriobhta. 

23 Ach mo thruaigh na 
mnài a bhios torrach, agus 
iadsan a bhios toirt ciche 
anns na làithibh sin ! oir bith- 
idh teanntachd'' mhòr san 
dùthaich, agus fearg air a' 
phobuU so. 

24 Agus tuitidh iad le 
faobhar a' chlaidheimh, agus 
bheirear iad am braighdeanas 
chum nan uile chinneach : 
agus bithidh lerusalem air a 
saltairt sìos fuidh na Cinnich, 
gus an coimhUonar aimsire 
nan Cinneach. 

3 ròi/Dieag. 



LUCAS XXII. 



25 Agus bithidh comharan 
aniis a' ghrèin, agus anns a' 
ghealaich, agus anns na reult- 
aibh ; agus air an talamh airc 
nan cinneach, ann an ioma- 
chomhairle ; an cuan agus na 
tonnan a' beuchdaich ; 

26 Cridhe dhaoine 'gan 
trèigsinn troimh eagal, agus 
feitheamh nan nithe sin a ta 
teachd air an domhan : oir 
bithidh cumhachdan nan 
nèamh air an crathadh. 

27 Agus an sin chi iad 
Mac an duine a' teachd ann 
an neul, le cumhachd agus 
mòr-ghlùir. 

28 Agus an uair a thòis- 
icheas na nithe so air tach- 
airt, an sin amhaircibh suas, 
agus togaibh bhur cinn ; oir 
a ta bhur saorsa am fagus. 

29 Agus labhair e cosamhl- 
achd riu, Amhaircibh air 
a' chraoibh-f hìge, agus na 
craobhan uile ; 

30 'Nuair a bhios iad a 
cheana a' cur a mach an 
duillich, tha sibh a' faicinn, 
agus ag aithneachadh uaibh 
fèin, gu bheil an samhradh a 
nis am fagus. 

31 Agus mar an ceudna 
sibhse, 'nuair a chi sibh na 
nithe so a' tichairt, biodh 
fhios agaibh gu bheil rìogh- 
achd Uhè fagus do hìimh. 

32 Gu deimhin a ta mi 
ag ràdh ribh, nach tèid an 
ginealach i so thairis, gus 
an coimhlionar na nithe sa 
uile. 

33 Thèid nèamh agus tal- 
amh thairis : ach cha tèid 
mo bhriathra-sa thairis a 
chaoidh. 

34 Agus thugaibh an aire 



' lin7i. 



dhuibh fèin, air eagal, uair 
air bith, gu'm bi bhur cridhe 
fuidh uallaich le geòcair- 
eachd^, agus le misg^, agus 
le ro-chùram mu nithibh na 
beatha so, agus gu'n tig an là 
sin oirbh gu h-obann. 

35 Oir mar ribe thig e air 
na h-uile dhaoinibh, a ta 'g 
àiteachadh aghaidh na talmh- 
ainn uile. 

36 Deanaibh - se air an 
aobhar sin faire, a' deanamh 
urnuigh gach àm, chum gu 
measar gur aitidh sibh air dol 
as na nithibh sin uile a ta 
gu teachd, agus seasamh an 
làthair Mhic an duine. 

37 Agus bha e san là a' 
teagasg san teampull, agus 
san oidhche chaidh e mach, 
agus dh'f han e air an t-sliabh, 
d"an goirear sliabh nan crann- 
oladh. 

38 Agus thàinig an sluagh 
uile gu moch d'a ionnsuidh 
san teampull, a dh'èisdeachd 
ris. 

CAIB. XXII. 

1 Gkahh 7ia h-Iudliaich comhairh 
an aghaidh losa. 3 Dh'aom ^a- 
ia7i Indas gu esan a hhrath. 7 
Dh'uìlidch na h-ahsloil o' chùisg, 
19 DVorduich Crioid an t-siripeir- 
naomh. 32 Dh-innii e do Vheadar 
nach dlobradh a chreidimh e; 34 
ach gtin ùicheadhadh e esan tri 
uairean. 

\ NIS dhruid rìu fèill4 an 
■^ arain neo - ghoirtichte, 
d'an goirear^ a' chàisg. 

2 Agusbha na h-àrd-shag- 
airt^ agus na sgriobhaichean 
ag iarraidh cionnus a dh'- 
f heudadh iad esan a chur gu 
bàs ; oir bha eagal an t- 
sluaigh orra. 

3 Àn sin chaidh Satan ann 



* fèisd. 5 gairmear. 

fi prlomh-shagairt. 



LUCAS XXII. 



an ludas d'an co-ainm Iscar- 
iot, a blia do àireamh an dà 
fhir dheug. 

4 Agus dh'imich e, agus 
labhair e ris na h-àrd-shag- 
aitaibh agus ri ceannardaibh 
an teampniU, cionnus a bhrath- 
adh se esan doibh. 

5 Agus bha iad subhach, 
agus rinn iad coimhcheangal 
airgiod a thoirt da. 

6 Agus gheall esan, agus 
dh'iarr e àm iomchuidh air a 
bhrath dhoibh, gun an sluagh 
a bhi hithair. • 

7 An sin thàinig là an 
arain neo - ghoirtichte, anns 
am b'èigin an t-uan-càisge a 
mharbhadh. 

8 Agus chuir e uaith Peadar 
agua Eoin, ag ràdh, Imich- 
ibh, agus ulluichibh dhuinn 
a' chàisg, chum gu'n ith 
sinn i. 

9 Agus thubhairt iadsan 
ris, C'àit an àill leat sinn a 
dh'ulluchadh 1 

10 Agus thubhairt è riu, 
Feuch, air dhuibh dol a 
steach do'n bhaile, tacharaidh 
oirbh duine, a' giùlan soithich 
uisge ; leanaibh e do'n tigh 
anns an tèid e steach. 

11 Agus abraibh ri fear an 
tighe, Tha am maighstir ag 
ràdh riut, C'àit ani bheil an 
seòmar aoidheachd anns an 
ith mi a' chàisg maille ri mo 
dheisciobluibh? 

12 Agus feuchaidh e dhuibh 
àrd-sheòmar farsuinn uidh- 
imichte : ulluichibh an sin. 

13 Agus dh'imich iad agus 
fhuair iad mar thubhairt e 
riu : agus dh'ulluich iad a' 
chàisg. 

14 Agus an tràth thàinig 
an uair, shuidh e sìos, agus 
an dà abstol deug maille rìs. 

15 Agus thubhairt e riu, 

160 



Le mòr - thogradh mhiann- 
aich mi a' chàisg so itheadh 
maiUe ribh roimh dhorah ful- 
ang : 

16 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
nach ith mi dhith tuilleadh, 
gus an coimhhonar i ann an 
rìoghachd Dhè. 

17 Agus ghlac e cupan, a- 
gus air dha buidheachas a 
thabhairt, thubhairt e, Gabh- 
aibh so, agus roinnibh eadar- 
aibh fèin e. 

18 Oir a ta mi ag ràdh 
ribh, nach òl mi do thoradh 
na fìonain, gus an tig rlogh- 
achd Dhè. 

19 Agus ghlac e aran, agus 
an dèigh buidheachas a thabh- 
airt, bhris e, agus thug e 
dhoibh-san e, ag ràdh, Is e 
so mo chorp-sa a ta air a 
thoirt air bhur son-sa : dean- 
aibh so mar chuimhneachan 
ormsa. 

20 Agus mar an ceudna 
an cupan, an dèigh na suip- 
eir, ag ràdh, Is e an cupan so 
an tiomnadh nuadh ann am 
f huil - sa, a dhòirteadh air 
bhur son-sa. 

21 Ach feuch, làmh an ti 
a bhrathas mise maille rium 
air a' bhòrd. 

22 Agus gu fìrinneach a 
ta INIac an duine ag imeachd, 
a reir mar a dh'orduicheadh : 
ach is an-aoibhinn do'n duine 
sin leis am brathar e. 

23 Agus thòisich iadsan 
air fìosrachadh eatorra fèin, 
cò aca bha gus an ni so a 
dheanamh. 

24 Agus bha mar an ceudna 
comhstri eatorra, co aca bu 
mhò a bhiodh. 

25 Ach thubhairt esan riu, 
A ta aig rìghribh nan Cinn- 
each tighearnas orra ; agus 
goirear daoine fiala dhiubhsan, 



LUCAS 

ag am bheil ùshdarras * orra. 

26 Ach na bithibh-sa inar 
sin : ach an neach a's mò 
'nur measg, biodh e mar an 
neach a's òìge^; agus an ti 
a's àirde, mar esan a ta ri 
frithealadh. 

27 Oir co aca is mò, an ti a 
shuidheas air bòid, no esan a 
fhritheileas] nach e an ti a 
shuidheas ; ach a ta mise 
'nur measg - sa mar f hear- 
frithealaidh. 

28 Is sibhse iadsan a dh'- 
f han maille rium-sa ann am 
dheuchainnibh^; 

29 Agus a ta mise ag ord- 
uchadh dhuibh rloghachd, 
mar a dh'orduich ni' Athair 
dhomh-sa ; 

30 Chum gu'n ith agus 
gu'n òl sibh air mo bhòrd-sa 
ann am rìoghachd, agus gu'n 
suidh sibh air caithrichibh 
rìoghail, a' toirt breth air dà 
thrèibh dheug Israeil. 

31 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, A Shimoin, a Shimoin, 
feuch, dh'iarr Satan sibhse, 
chum bhur criaradh mar 
chruithneachd. 

32 Ach ghuidh mise air do 
shonsa, nach dìobradh do 
chreidimh thu : agus an uair 
a dh'iompaichear thu*, neart- 
aich do bhràithre. 

33 Agus thubhairt esan ris, 
AThighearn, tha mise ullamh 
gu dol maille riut araon chum 
prìosain, agus a chum bàis. 

34 Agus thubhairt esan, A 
ta mi ag ràdh riut, a Phead- 
air, nach goir an coileach an 
diugh, gus an àicheadh thu 
tri uairean gur aithne dhuit mi. 

35 Agus thubhairt e riu, 
'Nuair a chuir mi uam sibh 



1 smrir/iff, cìmhachd. 
2 a's ìugha. 

161 



XXII. 

gun sporan, agus gun mhàla, 
agus gun bhrògan, an robh 
uireasbhuidh ni sam bith 
oirbh"? Agus thubhairt iad, 
Cha robh. 

36 An sin thubhairt e riu, 
Ach a nis ge b'e aig am bheil 
sporan, togadh se e, agus mar 
an ceudna a mhàla : agus an 
ti aig nach 'eil claidheamh, 
reiceadh e 'fhalluinn, agus 
ceann;ichadh e aon. 

37 Oir a ta mi ag ràdh 
ribh, gur èigin fathast an ni 
so ta sgrìobhta a choimhlion- 
adh annam-sa, Agus bha e 
air àireamh am measg nan 
ciontach : oir a ta crìoch aig 
na nithibh ud, a ta mu m' 
thimchioll-sa. 

38 Agus thubhairt iadsan, 
A Thighearn, feuch, a ta dà 
chlaidheamh an so. Agus 
thubhairt esan riu, Is leoir e. 

39 Agus air dha dhol a 
mach, chaidh e, mar bu 
ghnàth leis, gu sliabh nan 
crann-oladh ; agus lean a 
dheisciobuil e. 

40 Agus an uair a thàinig 
e do'n àit, thubhairt e riu, 
Deanaibh urnuigh, chum 
nach tuit sibh ann ara buair- 
eadh. 

41 Agus thairngeadh esan 
uatha mu thimchioll urchuir 
chloiche, agus leig se e fèin 
air a ghlùinibh, agus rinn e 
urnuigh, 

42 Ag ràdh, Athair, ma's 
toil leat, cuir an cupan so 
seachad orm^: gidheadh, na 
b'i mo thoil-sa, ach do thoil- 
sa gu robh deanta. 

43 Agus dh'fhoillsicheadh 
dha aingeal o nèamh, 'ga 
neartachadh. 



LLCASXXII. 



44 Agus air dha bhi ann 
an cruaidh-ghleachd anama, 
rinn e urnuigh ni bu dùrachd- 
aiche : agus bha 'f hallas mar 
bhraonaibh mòra fola a' tuit- 
eam sìos air an talamh. 

45 Agus air dha èirigh o 
urnuigh, thàinig e chum a 
dheisciobul, agus fhuair e 
'nan codal iad troimh tlruirse. 

46 Agus thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh 'nur codal ì 
èiribh,agusdeanaibhurnuigh, 
chum nach tuit sibh ann am 
buaireadh. 

47 Agus an uair a bha e 
fathast a' lal>hairt, feuch 
sluagh, agus dh'imich esan 
d'am b' ainm ludas, aon do'n 
dà f hear dheug, rompa, agus 
dhruid e ri losa, chum a 
phògadh. 

48 Ach thubhairt losa ris, 
A ludais, am bheil thu le 
pòig a' brath Mhic anduine ? 

49 Agus an uair a chunnaic 
iadsan a bha mu thimchioll- 
san an ni a bha gu tachairt, 
thubhairt iad ris, AThighearn, 
am buail sinn leis a' chlaidh- 
eamh ì 

50 Agus bhuail aon diubh 
seirbhiseach an àrd-shagairt, 
agus ghearr e dheth a chluas 
dlieas. 

51 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, Fulaingibh 
gu so. Agus bhean e r'a 
chluais, agus shlànuich e i. 

52 An sin thubhairt losa 
ris na h-àrd-shagartaibh agus 
ri ceannardaibh an teampuiU, 
agus ris na seanairibh, a 
thàinig d'a ionnsuidh, An d'- 
thàinig sibh a machle claidh- 
ibh agus le bataibh, mar gu b' 
ann an aghaidh fìr-reubainn •? 



CTeachadair, meirlich, 
2 agiis ihiig iad e. 

162 



53 'Nuair a bha mi gach là 
maiUe ribh san teampull, cha 
do shìn sibh a mach bìair 
làmhan a'm' aghaidh : ach 
is i so bhur n-uair-sa, agus 
cumhachd an dorchadais. 

54 An sin rug iad air, agus 
thug iad leo e - do thigh 
an àrd-shagairt. Agus lean 
Peadar am fad uaith e. 

55 Agus air dhoibh teine 
fhaJadh ann ammeadhonan 
talla, agus suidhe sìos maille 
ri^ chèile, shuidh Peadar 
'nam meadhon. 

56 Ach chunnaic cailin 
àraidh e 'na shuidhe aig an 
teine, agus air dhi amharc 
gu geur air, thubhairt i, Bha 
'm fear so mar an ceudna 
maille ris. 

57 Agus dh'àicheadh esan 
e, ag ràdh, A bhean, cha'n 
aithne dhomh e. 

58 Agus beagan 'na dhèigh 
sin chunnaic neach eile e, 
agus thubhairt e, Is ann 
diubh thusa mar an ceudna. 
Agus thubhairt Peadar, A 
dhuine, cha'n ann. 

59 Agus mu thimchioll 
ùine aoin uaire 'na dhèigh 
sin, chòmhdaich ■* neach eile 
air, ag ràdh, Gu firinneach 
bha am fear so mar an ceud- 
na maille ris ; oir is Gali- 
lèach e. 

60 Agus thubhairt Peadar, 
A dhuine,cha'n aithne dhomh 
ciod a ta thu 'g ràdh. Agus 
air ball, am feadh a bha e 
fathast a' labhairt, ghoir an 
coileach. 

61 Agus air tionndadh do'n 
Tighearn, dh'amhairc e air 
Peadar ; agus chuimhnich 
Peadar focal an Tighearna, 



LUCAS XXIII. 



mar thubhairt e ris, INIun goir 
an coileach, àicheadhaidh tu 
mi tri uairean. 

62 Agus chaidh Peadar a 
mach, agus ghuil e gu goirt. 

63 Agus rinn na daoine, a 
chum losa, fanoid air, 'ga 
bhualadh. 

64 Agus an uair a dh'fhol- 
uich iad a shiiilean, bhuail 
iad e san aghaidh, agus dh'- 
fhiosraich iad deth, ag ràdh, 
Dean fàidheadaireachd cò e 
a bhuail thu 1 

65 Agus labhair iad mòran 
do nithibh eile gu toibheum- 
ach 'na aghaidh. 

66 A gus an uair a bha an 
là air teachd.chruinnich sean- 
adh an t-sluaigh, agus na h- 
àrd-shagairt, agus na sgrlobh- 
aichean an ceann a chèile, 
agus thug iad esan chum an 
comhairle, 

67 Ag ràdh,An tusaCriosd'? 
iunis dhuinn. Agus thubh- 
airt e riu, INIa dh'innseas mi 
dhuibh, cha chreid sibh : 

68 Agus ma dh'fhiosraich- 
eas mi ni air bitli, cha toir sibh 
freagradh dhomh, agus cha 
leig sibh as mi. 

69 O'n àm so bithidh IVIac 
aii duine 'na shuidhe air deas 
làimh cumhachd Dhè. 

70 An sin thubhairt iad 
uile, An tusa ma seadh Mac 
Dhè ! Agus thubhairt e riu, 
A ta sibhse ag ràdh gur mi. 

71 Agus thubhairt iad, 
Ciod tuilleadh am feum a ta 
againn air fianuis ? oir chuala 
sinn fèin i as a bheul fèin. 

CAIB. XXIII. 

1 Clia^aid na h-Indhaich Criosd ayi 
làthair Philait. 8 Rimi. Herod 
fanoid air. 12 Rinneadh Herod 
agus Pilat ^nan cùirdibh. 18 
Dh'iarradh Barabas kis an t- 

^fochumhachdjo riaghladh. 

163 



slnagh, agru air fhuasgludh h 
Pilat, thug e losa thains gu blU 
air a cheuiudh. 

\ GUS air èirigh d'an cuid- 
eachd uile, thug iad e gu 
Pilat. 

2 Agus thòisich iad air a 
chasaid, ag ràdh, Fhuair sinn 
am fear so a' claonadh a' 
chinnich, agus a' bacadh cls 
a thoirt do Cheasar, ag ràdh, 
Gur e fèin Criosd an righ. 

3 Agus dh'fhiosraich Pilat 
deth, ag ràdh, An tusa righ 
nan ludhach ì agus f hreagair 
esan agus thubhairt e, A ta 
thu 'g a ràdh. 

4 An sin thubhairt Pilat 
ris na h-àrd-shagartaibh agus 
ris an t-sluagh, Cha'n 'eil mi 
faotainn coire air bith san 
duine so. 

5 Agus bha iadsan ni bu 
ro dhèine, ag ràdh, Tha e 
buaireadh an t-sluaigh, a' 
teagasg troimh ludea uile, a' 
tòiseachadh o Ghalile gus an 
àit so. 

6 'Nuair a chuala Pilat mu 
Ghalile, dh'fhiosraich e am 
1)U Ghalilèach an duine. 

7 Agus an uair a chual e gu'm 
b'ann fo uachdaranachd ' 
Heroid a bha e, chuir se e gu 
Herod, a bha e fèin ann an 
lerusalem sna làithiuh sin. 

8 Agus an uair a chunu- 
aic Herod losa, bha aoibh- 
neas mòr air : oir bha dèidh 
aige rè ùine fhada air esan 
f haicinn, do bhrìgh gu'n cual 
e mòran uime ; agus bha 
dùil - aige gu'm faiceadh e 
mìorbhuil èigin air a dhean- 
amh leis. 

9 An sin dh'fheòraich e 
mòran do cheisdibh dheth ; 
ach cha d'thug e freagradh 
sam bith air. 



LUCAS XXIII. 



10 Agus sheas na h-àid- 
shagairt agus na sgrìobhaich- 
ean 'ga chasaid gu dian. 

11 Ach chuir Herod agus a 
luchd-cogaidh an neo-mheas 
6, agus rinn iad fanoid air, 
agus an dèigh a sgeadachadh 
an eudach deahach ' chuir e 
air ais gu Pilat e. 

12 Agus rinneadh Pilat a- 
gus Herod 'nan càirdibh d'a 
chèile san là sin : oir bha iad 
roimhe sin an naimhdeas r'a 
chèile. 

13 Agus an uair a ghairm 
Pilat an ceann a chèile na 
h-àrd-shagairt, agus na h- 
uachdarain, agus an sluagh, 

14 Thubhairt e riu, Thug 
sibh a m'ionnsuidh-sa an 
duine so, mar neach a ta 
tionndadh an t-sluaigh a 
thaobh : agus, feuch, air 
dhomh a cheasnachadh ann 
bhur hìthair, cha d'f huair mi 
coire air bith san duine so 
thaobh nan nithe sin mu 'm 
bheil sibh a' deanamh casaid 
air ; 

15 No mar an ceudna He- 
rod : oir chuir mi d'a ionn- 
suidh sibh, agus, feuch, cha 
d'rinneadh ni air bith leis^ 
toilltinneach air bàs. 

16 Uime sin, air dhomh-sa 
a smachdachadh, leigidh mi 
as e. 

17 (Oir b'èigin da aon a 
leigeadh as doibh air an 
fhèill.) 

18 Agus ghlaodh iad a 
mach dh'aon ghuth, ag ràdh, 
Beir uainn am fear so, agus 
leig air a chomas duinne Ba- 
rabas : 

19 (Neach air son ceann- 
airc àraidh a rinneadh anns 
a' bhaile, agus air son mort- 



gkeal. ^dhn. 3 bas-blmaladh. 

164 



aidh, a thilgeadh am priosan.) 
20 Air an aobhar sin labh- 
air Pilat riu a ris, air dha bhi 
toileach losa a chur fa sgaoil. 
^ 21 Ach ghlaodh iadsan, ag 
ràdh, Ceus e, ceus e. 

22 Agus thubhairt e riu an 
treas uair, C'ar son ? ciod an 
cron a rinn e ? cha d' f huair 
mise cùis bhàis air bith ann : 
uime sin, an dèigh dhomh 
a smachdachadh, leigidh mi 
as e. 

23 Agus luidh iadsan air 
le guthaibh mòra, ag iarr- 
aidh esan a chei sadh : agus 
bhuadhaich an gutl.anna-san, 
agus guthanna nan àrd-shag- 
art. 

24 Agus thug Pilat brèth 
gu'n deanta na dh'iarr iad. 

25 Agus leig e mach dhoibh 
esan a thilgeadh am prìosan 
air son ceannairc agus mort- 
aidh, an neach a dh'iarr iad ; 
ach thug e thairis losa d'an 
toil. 

26 Agus an tràth thug iad 
leoe, rug iad air Simon, duine 
àraidh o Chirene, a bha 
teachd o'n dùthaich, agus 
chuir iad an crann-ceusaidh 
air, g'a ghiùlan an dèigh losa. 

27 Agus lean cuideachd 
mhòr e do'n t-sluagh, agus 
do mhnaibh, a bha mar an 
ceudna ri bròn ^, agus 'ga 
chaoineadh-san. 

28 Ach air tionndadh do 
losa riu, thubhaii t e, A nigh- 
eana lerusaleim, na guilibh 
air mo shonsa, ach guilibh 
air bhur son fèin, agus air son 
bhur cloinne : 

29 Oir feuch, atanalàith- 
ean a' teachd, anns au abair 
iad, Is beannaichte na mnài 
neo-thorrach'*, agus na bronna 



4 sheasffa, ffun sliochd. 



LUCAS XXIII. 



nach do ghiùlain clann, agus 
ua cìocha uach d'thug bainne. 

30 An sin tòisichidh iad air 
a ràdh ris na beanntaibh, 
Tuitibh oirnne ; agus ris na 
cnocaibh, Folaichibh sinn. 

31 Oir ma ni iad na nithe 
so ris a' chrann ùr, ciod a ni 
iad ris a' chrìonaich ] 

32 Agus thugadh mar an 
ceudna dilhis eile, a bha 'nan 
luchd droch-bheirt, chum bhi 
air an ceusadh maille ris. 

33 Agus an uair a thàinig 
iad do'n àit d'an goirear 
Calbhari ', an sin cheus iad e 
fèin, agus na droch dhaoine ; 
feardhiubh air a làimh dheis, 
agus am fear eile air a làimh 
chlì. 

34 An sin thubhairt losa, 
Athair, niaith dhoibh ; oir 
cha'n 'eil f hios aca ciod a ta 
iad a' deanamh. Agus roinn 
iad 'eudach, agus thilg iad 
crannchur air. 

35 Agus sheas an sluagh 
ag amharc : agus rinn na 
h-uachdarainfanoid«irmai]le 
riu-san, ag ràdh, Shaor e 
daoine eile ; saoradh se e fein, 
ma's e so Criosd, aon taghta 
Dhè. 

36 Agus rinn na saigh- 
dearan mar an ceudna fanoid 
air, a' teachd d'a ionnsuidh, 
agus a' tairgseadh f ìon geur 
dha, 

37 Agus ag ràdh, jMa's tu 
righ nan ludhach, teasairg 
thu fèin. 

38 Agus bha sgrìobhadh 
mar an ceudna air a sgrìobh- 
adh os a cheann, ann an li- 
trichibh Grèigis, agus Laidin, 
agus Eabhra, IS E SO 
RIGH NAX lUDHACH. 

39 Agus thug aon do na 

1 àit a" chlaiginn. 

165 



droch dhaoinibh a chrochadh, 
toibheum dha, ag ràdh, Ma's 
tu Criosd, saor thu fèin agus 
sinne. 

40 Ach fhreagair am fear 
eile, agus chronuich se e, ag 
ràdlì, Xach 'eil cagal Dè ort, 
agus gu bheil thu fo 'n aon 
dìteadh 7-is? 

41 Agus sinne da rìreadh 
an ceartas ; oir a ta sinn a' 
faotainn nan nithe sin a thoill 
ar gnìomharan : ach cha d'- 
rinn an duine so cron airbith. 

42 Agus thubhairt e ri losa, 
A Thighearn, cuimhnich 
ormsa 'nuair a thig thu do d' 
rìoghachd. 

43 Agus thubhairt losaris, 
Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
riut, gu'm bi thu maille rium- 
sa an diugh ann am pàrias. 

44 Agus bha e mu thim- 
chioll na seathadh uaire, agus 
bha dorchadas air an talamh 
uile gus an naothadh uair. 

45 Agus dhorchaicheadh a' 
ghrian, agus reubadh brat- 
roinn an teampuill 'na 
mheadhon. 

46 Agus an uair a glilaodh 
losa le guth mòr, thubhairt e 
Athair, a ta mi tiomnadh mo 
spioraid a'd' làmhaibh-sa : 
agus an uair a thubhairt e so, 
thug e suas an deò. 

47 A nis an uair a chunn- 
aic an ceannard-ceud an ni 
a rinneadh, thug e glòir do 
Dhia, ag ràdh, Gu f ìrinneach 
b'ionracan an duine so. 

48 Agus an sluagh uile a 
chruinnich, dh'ionnsuidh an 
t-seallaidh sin, an uair a 
chunnaic iad na nithe a rinn- 
eadh, phill iad air an ais, a' 
bualadh an uchd. 

49 Agus sheas a luchd- 
eòlais uile, agus na mnài a 
lean e o Ghalile, am fad 



LUCAS XXIV. 



uaith, ag amharc air na nith- 
ibh sin. 

50 Agus, feuch, duine 
àj-aidh d' am b' ainm loseph, 
comhaiileach, a hha 'na 
dhuine maith, agus 'na f hlr- 
ean ; 

51 (Cha d'aontaich an 
duine so d'an comhairle, no 
d'an gniomh;) O Arimatea, 
baile leis na h - ludhaich ; 
neach mar an ceudna aig an 
robh sùil ri rìoghachd Dhè. 

52 Chaidh esan gu Pilat, 
agus dh'iarr e corp losa. 

53 Agus air dha a thoirt a 
nuas, phaisg e ann an lìon- 
eudach e, agus chuir e ann 
an uaigh e a chladhaicheadh 
à carraig, anns nach do chuir- 
eadh aon duine riamh roimhe. 

54 Agus b'e sin là an ull- 
ucliaidh, agus bha an t-sàbaid 
am fagus. 

55 Agus lean na mnài a 
thàinig maille ris o Ghalile, 
agus chunnaic iad an uaigh, 
agus cionnus a chuireadh a 
chorp. 

56 Agus phill iad, agus 
dh'ulluich iad spiosraidh* a- 
gus oladh deadh fhàile ; agus 
ghabh iad tàmh air là na sàb- 
aid, a rèir na h-àithne. 

CAIB. XXIV. 

1 Chuireadh aiseirigh Chriosd an 
ctill le dà aingeal do na mnaibh a 
thàinig a dh^ amharc na h-uaighe: 
13 Dh'jhoilhicheadh Crijsd fèin 
dd'n dithis dheisciobul a chaidh gu 
k-Emaus : 36 'na dhiigh sin dh'- 
jìioillsicheadh e do na h-ahstolaibh, 
agus chronuich e iad air son am 
mi-chreidimh. 

A NIS air a' cheud ^à do'n 
t-seachduin, gu ro mhoch 
air mhaduinn, thiìinig iad 
chum na h-uaighe, a' toirt leo 
nan spiosraidh a dh'ulluich 



1 luibhean cùbhraidh. 

166 



iad, agus mnai àraidh eik 
maille riu. 

2 Agus f huair iad a' chlac.h 
air a caruchadh o'n uaigh. 

3 Agus air dhoibh dol a 
steach, cha d'f huair iad corp 
an Tighearn losa. 

4 Agus am feadh a bha iad 
an ioma-cheisd mu'n ni so, 
feuch, sheas dithis dhaoine 
làimh riu ann an eudaichibh 
dealrach. 

5 Agus air dhoibh bhi fuidh 
eagal, agus a' cromadh an 
agliaidh chum na talmhainn, 
thubhairt iad riu, C'ar son a 
ta sibh ag iarraidh an ti a ta 
beò, am measg nam marbh? 

6 Cha 'n 'eil e an so, ach 
dh'èirich e: cuimhnichibh 
mar a labhair e ribh air dha 
bhi fathast ann an Galile, 

7 Ag ràdh, Ts èigin do 
ÌMhac an duine bhi air a thoirt 
thairis do làmhaibh dhaoine 
peacach, agus a bhi air a 
cheusadh, agus èirigh a rìs 
an treas là. 

8 Agus chuimhnich iad a 
bhriathran. 

9 Agus air dhoibh pilltinn 
o'n uaigh, dh'innis iad na 
nithe so uile do'n aon f hear 
deug, agus do chàch uile. 

10 Agus b'i Muire Magda- 
len, agus loanna, agus Muire 
maìhaxr Sheumais, agus mnài 
eile maille riu, a dh'innis 
na nithe so do na h-abstol- 
aibh. 

11 Agus mheasadh am 
briathra leo-san mar sgeula 
faoine, agus cha do chreid 
siad iad. 

12 An sin air èirigh do 
Pheadar, ruith e chum na h- 
uaighe ; agus air dha cromadh 
sìos, chunnaic e'n lìon-eud- 
ach 'na luidhe leis fèin, agus 
dh'fhalbh e, a' gabhail ioiig- 



LLXAS XXIV. 



antais leis fèin mu'n ni so a 
linneadh. 

13 Agus, feuch, bha dithis 
diubh a' dol air an là sin fèin 
gn baile d'am b'ainm Emaus, 
;i bha tri fichead st;ìid o leru- 
salera. 

14 Agus bha iad a' h\lh- 
airt eatorra fein mu thim- 
chioll nan nithe ud uile a 
thachair. 

15 Agus an uair a bha iad 
a' còmhradh, agus a' co-reus- 
onachadh, thàinig losa e fèin 
am fagus, agus dh'imich e 
maille riu. 

16 Ach bha'n sùilean air 
an cumail, air chor as nach 
d'aithnich iad e. 

17 Agus thubhairt e riu, 
Ciod e an còmhradli so air 
am bheil sibh a' teachd ead- 
araibh fèin, ag imeachd 
dhuibh, agus sibh dubhach ? 

18 Agus fhreagair fear 
diubh d'am b'ainm Cleopas, 
agus thubhairt e ris, Am 
bheil thusa a mhàin a'd' 
choigreach an lerusalem, a- 
gus gun fhios agad air na 
nithibh a linneadh innte anns 
na làithibh so ì 

19 Agus thubhairt e riu, 
Ciod na nithe 1 Agus thubh- 
airt iadsan ris, ]S'a nitlie a 
thaobh losa o JSasaret, a bha 
'na f hàidh cumhachdach arm 
an gnìomh agus ann am focal 
am fianuis Dè, agus an t- 
sluaigh uile : 

20 Agus cionnus a thug 
na h - àrd - shagairt agus ar 
n-uachdarain thairis chum 
dìtidh bàis e, agus a cheus 
iad e. 

21 Ach bha dùil againne 
gu'm b'esan an ti a bha gu 
Israel a shaoradh ; agus a 



thuilleadh air so uile, is e 'n 
diugh an treas là o rinneadh 
na nithe so. 

22 Agus mar an ceudna, 
chuir mnài àraidh dhinn fèin, 
a chaidh gu moch a dh'ionn- 
suidh na h-uaighe, mòr- 
ìoghnadh^ oirnn : 

23 Agus an uair nach d'- 
fhuair iad a chorp, thàinig 
iad, ag ràdh, gu'm fac iad 
sealhidh do ainglibh, a thubh- 
airt gu bheil e beò. 

24 Agus chaidh dream 
àraidh dhiubhsan a bha maille 
ruinn fèin, chum na h-uaighe, 
agus fhuair iad eadhon mar 
thubhairt na mnài ; ach cha'n 
fhac iad esan. 

25 An sin thubhairt e riu, 
O dhaoine amaideach ^, agus 
mall - chridheach a chreid- 
sinn nan nithe sin uile a 
labhair na fàidhean ! 

26 Xach b'eigin do Chriosd 
na nithe so f hulang, agus dol 
a steach d'a ghlòir ì 

27 Agus air dha tòiseach- 
adh o ÌNIhaois, agus o na 
fàidhibh uile, dh'eadar-mhìn- 
ich e dhoibh anns na sgriobt- 
uiribh uile na nithe m'a 
thimchioll fèin. 

28 Agus dhruid iad ris a' 
bhaile, d'an robh iad a' dol : 
agus leig esan air gu'n rach- 
adh e ni b'f haide. 

29 Ach cho-èignich iadsan 
e, ag ràdh, Fan maiUe ruinne, 
oir a ta e dlùth do'n f heasgar, 
agus tha deireadh an h"ì ann. 
Agus chaidh e steach a dh'- 
f huireach maille riu. 

30 Agus an uair a shuidh e 
gu biadh maille riu, air dha 
aran a ghlacadh, bheannaich 
se e, agus bhris se e, agus thug 
6 dhoiuli e. 

o-mluìtkachail- 



LUCAS XXIV. 



31 Agus dh'fhosgladh an 
sùilean, agus dh'aithnich iad 
e ; agus chaidh e as an t- 
sealladh. 

32 Agus thubhairt iad r'a 
chèile, Nach robh ar cridhe 
a' lasadh annainn, am f'eadh 
a bha e a' labhairt ruinn air 
an t-slighe, agus an uair a 
dh'fhosgail e dhuinn na 
sgriobtuirean 1 

33 Agus dh'èirich iad 
air an uair sin fèin, agus 
phill iad gu lerusalem, agus 
fhuair iad an t-aon fhear 
deug cruinn an ceann a 
chèile, agus an dream a bha 
maille riu, 

34 Ag ràdh, Dh'èirich an 
Tighearna da rìreadh, agus 
chunncas le Simon e. 

35 Agus dh'innis iad na 
nithe a rinneadh air an t-slighe, 
agus mar a dh'aithnicheadh 
leo e ann am briseadh an 
arain. 

36 Agus ag labhairt nan 
nithe so dhoibh, sheas losa 
fèin 'nam meadhon, agus 
thubhairt e riu, Sìth maille 
ribh. 

37 Ach bha iadsan fuidh 
gheilt-chrith agus fuidh eagal, 
agus shaoil iad gur spiorad a 
chunnaic iad. 

38 Agus thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh fo bhuair- 
eas', agus c'ar son a ta 
smuaintean ag èirigh suas ann 
bhur cridheachaibh 1 

39 Feuchaibh mo làmh- 
an agus mo chosan, gur mi 
fèin a th'ann : laimhsichibh 
mi, agus faicibh ; oir cha'n 
'eil aig spiorad feoil agus 
cnàmha, mar a chi sibh 
agam-sa. 

l thriohlaid. 

168 



40 Agus an uair a thubh- 
airt e so, nochd e dhoibh a 
làmhan agus a chosan. 

41 Agus air dhoibh bhi 
fathast mi-chreideach troimh 
aoibhneas, agus iad fuidh 
iongantas, thubhairt e riu, 
Am bheil biadh sam bith 
agaibh an so ? 

42 Agus thug iad da mìr 
do iasg ròiste, agus do chìr- 
mheala. 

43 Agus ghlac se e, agus 
dh'ith e 'nam fìanuis. 

44 Agus thubhairt e riu, Is 
iad so na briathran a labhair 
mi ribh, 'nuair a bha mi fath- 
ast maille ribh, gur èigin do na 
h-uile nithibh a ta sgrìobhta 
ann an lagh Mhaois, agus 
anns na fàidhibh, agus anns 
na salmaibh mu m' thim- 
chioU-sa, bhi air an coimh- 
lionadh. 

45 An sin dh'fhosgail e an 
tuigse, chum gu'n tuigeadh 
iad na sgriobtuirean. 

46 Agus thubhairt e riu, 
INlar so a ta e sgrìobhta, agus 
mar so b'èigin do Chriosd 
fulang, agus èirigh o na 
marbhaibh an treas là : 

47 Agus aithreachas agus 
maitheanas peacaidh bhi air 
an searmonachadh 'na ainm- 
san, do na h-uile chinnich, 
a' tòiseachadh aig lerusalem. 

48 Agusisfianuiseansibhse 
air na nithibh so. 

49 Agus, feuch, cuiridh 
mise gealladh m' Athar oirbh^: 
ach fanaibh-sa ann am baile 
lerusaleim, gus an sgead- 
aichear le cumhachd o na h- 
àrdaibh sibh. 

50 Agus thug e mach iad 
co f had ri^ Betani ; agus thog 



ridk ,> 



a gheall rrC AthaÌT 



EOIX 1. 



e suas a làmhan, agusbheann- 
aich e iad. 

51 Agus am feadh a bha 
e 'gam beannachadh, dheal- 
aicheadh viu e, agus thogadh 
suas gu nèamh e. 

52 Agus linn iad aoiadh 



dha, agus phlU iad gu leru- 
salem le gairdeachas mor : 

53 Agus bha iad a ghnàth 
anns an teampull, a' moladh 
agus a' beannachadh Dhè. 
Amen. 



An SOISGEUL a reir EOIN. 



A'ì 



CAIB. I. 

1 Dìadhachd, daoineathd, agm 
dreuchd lusa Criosd. 15 Fianuis 
Eoin. 37 Gairm Aindreais, 
Pheadair, 43 PhiUp, 45 agus 
Ketanaeil. 

XS an toiseach bha am 
Focal, agus bha am Focal 
maille ri Dia, agus b'e am 
Focal Dia. 

2 Bha 6 so air tùs maille 
ri Dia. 

3 Rinneadh nah-uile nithe 
leis ; agus as 'eugmhais cha 
d'rinneadh aon ni a linn- 
eadh. 

4 Anu-san bha beatha, 
agus b'i a' bheatha solus 
dhaoine. 

5 Agus tha 'n solus a' soill- 
seachadh anns an dorchadas, 
agus cha do ghabh an dorch- 
adas e. 

6 Chuireadh duine o Dhia, 
d'am b'ainm Eoin. 

7 Thàinig esan mar f hian- 
UH, chum fianuis a thoirt 
mu'n t-solus, chum gu'n 
creideadh na h-uile trìdsan. 

8 Cha b'esan an solus sin, 
ach chiiireudli e chum gu tug- 
adh e fianuis mu'n t-solus. 

9 B'e so an solus fior a ta 
soillseachadh gach uile dhuine 

169 



tha teachd chum an t-saogh- 
ail. 

10 Bhae anns an t-saoghal, 
agus rinneadh au saoghal leis, 
agus cha d'aithnich an saogh- 
al e. 

11 Thàinig e dh'ionnsuidh 
a dhùthcha fèin, agus cha do 
ghabh a mhuinntir fèin ris. 

12 Ach a mheud as a 
ghabh ris, thug e dhoibh 
cumhachd a bhi 'nan cloinn 
do Dhia, eadhon dhoibh-san a 
ta creidsinn 'na ainm : 

13 A bha air an gineamh- 
uin, cha'n ann o fhuil, no o 
thoil na feòla, no o thoilduine, 
ach Dhia. 

14 Agus rinneadh* ani 
Focal 'na fheoil, agus ghabh 
6 còmhnuidh 'nar measg-ne, 
(agus chunnaic sinn a ghlòir, 
mar ghlòir aoin-ghin INIhic 
an Athar,) làn gràis agus 
fìrinn. 

15 (Thug Eoin fianuis 
uime, agus ghlaodh e, ag 
ràdh, Is e so an ti mu'n do 
labhair mi, An ti a ta teachd 
a'm' dhèigh, tha toiseach aig 
orm ; oir bha e romham.) 

16 Agus as a làuachd-sau 

1 dhVhàs. 

I 



fhuair sinne uile, agus gràs 
air son gràis. 

17 Oir thugadh an lagh le 
Maois, ach thàinig an gràs 
agus an fhìrinn le ìosa 
Criosd. 

18 Cha'n fhaca neach air 
bith Dia riamh ; an t-aon- 
ghin Mic, a ta ann an uchd 
an Athar, is esan a dh'f hoiU- 
sich e. 

19 Agus is e so fianuis 
Eoin : An uair a chuir na 
h-Iudhaich sagairt agus Le- 
bliithich lerusalem, chum 
gu'm fiosraicheadh iad deth, 
Cò thusa ì 

20 Dh'aidich esan, agus 
cha d'àicheadh e ; ach dh'- 
aidich e, Cha mhi Criosd. 

21 Agus dh'fhiosraich iad 
deih, Ciod ma seadh ? An tu 
Elias'! Agus thubhairte, Cha 
mhi. An tu am fàidh 1 Agus 
fhreagair e, Cha mìn. 

22 An sin thubhairt iad ris, 
Cò thu ? chum gn'n toir sinn 
freagradh dhoibh-san a chuir 
ìiatha sinn : ciod a tha thu 
"g ràdh mu do thimchioU 
fèin 1 

23 Thubhairt e, Is mise 
guth an ti a ghlaodhas ^ anns 
an fhàsach, Deanaibh dìr- 
each slighe an Tighearna, 
mar thubhairt am fàidh E- 
saias. 

24 Agus an dream a chuir- 
eadh leis an teachdaireachd , 
b'ann do na Phairisich iad. 

25 Agus dh'f hiosraich iad 
deth, agus thubhairt iad ris, 
C'ar son ma seadh a ta thu 
a' baisteadh, mur tu Criosd, 
no Elias, no am fàidh 1 

26 Fhreagair Eoin iad, ag 
ràdh, A ta mise a' baisteadh 
le h-uisge ; ach a ta neach 

> Is mise esan aig am bheil a nhitth 

170 



'na sheasamh 'nur measg, 
nach aithne dhuibh ; 

27 Is e so an ti, a ta teachd 
a'm' dhèighsa, aig am bheil 
toiseach orm, neach nach 
airiùh mise air barr-iall a 
bhròige fhuasgladh. 

28 Rinneadh na nithe so 
ann am Betani^ air an tuobh 
thall do lordan, far an robh 
Eoin a' baisteadh. 

29 Air an là màireach 
chunnaic Eoin losa a' teachd 
d'a ionnsuidh, agus thubhairt 
e, Feuch Uan De, a ta toirt 
air falbh peacaidh an t-saogh- 
ail ! 

30 Is e so an ti mu'n dubh- 
airt mi, Tha fear a' teachd 
a'm' dhèigh, aig am bheil 
barrachd orm ; oir bha e 
romham. 

31 Agus cha robh aithne 
agam-sa air : ach a clium 
gu'm bitheadh e air fhoill- 
seachadh do Israel, uime sin 
thàinig mi a' baisteadh le h- 
uisge. 

32 Agus thugEoinfianuis, 
ag ràdh, Chunnaic mi an 
Spiorad a' teachd a nuas mar 
choluman o nèamh, agus 
ghabh e còmlinuidh air. 

33 Agus cha Ij'aithne 
dhomhsa e : ach an ti a chuir 
mi a bhaisteadh le h-uisge, 
thubhaiit esan rium, Ge b'e 
air am faic thu an Spiorad a' 
teachd a nuas agus a' gabhail 
còmhnuidh air, is e sin an ti 
a bhaisteas leis an Spiorad 
naomh. 

34 Agus chunnaic mi, agus 
rinn mi fianuis, gur e so Mac 
Dhè. 

35 Air an là màireach a rìs 
sheas Eoin, agus dithis d'a 
dheisciobluibh ; 



7 iigheach. 



2 Eetabara 



36 Agus air dha amharc air 
losa, agus e ag imeachd', 
ihubhairt e, Feuch Uan Dè ! 

37 Agus chiial an dithis 
dheisciobul e a' labhairt, agus 
lean iad losa. 

33 Agus air tionndadh do 
losa, chunnaic e iad 'g a 
leantuinn, agus thubhairt e 
riu, Ciod a ta sibh ag iarr- 
aidh ? Thubhairt iadsan ris, 
Rabbi, (is e sin r'a ràdh, 
air eadar-theangachadh, A 
mhaighstir,) c'àit am bheil 
tlru gabhail cOmhnuidh '! 

39 Thubhairt e riu, Thigibh 
agus faicibh. Thàinig iad 
agus chunnaic iad c'àit an 
robh e gabhail còmhnuidh, 
agus dh'fhan iad maille ris 
an là sin : oir bha e mu thini- 
chioll na deicheamh uaire. 

40 B'e Aindreas, bràthair 
Shimoin Pheadair, aon do'n 
dithis a chual Eoin a lahhairt, 
agus a lean esan. 

41 Fhuair esan air tùs a 
bhràthair fèin Simon, agus 
thubhairt e ris, Fhuair sinne 
am ÌMesias, is e sin, air eadar- 
thèangachadh, Criosd^. 

42 Agus thug e chum losa 
e ; Agus an uair a dh'amh- 
airc losa air, thubhairt e, Is 
tusa Simon mac lona : gairm- 
ear Cephas dhiot, is e sin air 
eadar-theangachadh.Peadar^. 

43 Air an là 'na dhèigh 
sin, bu toiUelosadol amach 
do Ghalile, agus fhuair e 
Philip, agus thubhairt e ris, 
Lean mise. 

44 A nis bha Philip oBhet- 
saida, baile Aindreais agus 
I headair. 

45 Fhuair Philip Natanael, 
agus thubhairt e ris, Fhuair 



* a' sràid-imeachd. 
' Chrisics, Gr. i. e. Aon wigta. 

171 



sinne an ti mu'n do sgrìobh 
jMaois anns an lagh, agus na 
fàidhean, losa o jSasaret, mac 
loseiph. 

46 Agus thubhairt Nata- 
nael ris, Am feud ni maith 
air bith teachd à Nasaret ? 
Thubhairt Philip ris, Thig 
agus faic. 

47 Chunnaic losa Natanael 
a' teachd d'aionnsuidh, agus 
thubhairt e uime, Feuch Is- 
raeleach da rìreadh, anns 
nach 'eil cealg ! 

48 Thubhairt Natanael ris, 
Cionnus is aithne dhuit mi 1 
Fhreagair losa agus thubh- 
airt e ris, I\Iun do ghainn 
Philip thu, 'nuair a bha tViu 
fo 'n chrann-f hìge, chunnaic 
mise thu. 

49 Fhreagair Natanael a- 
gus thubhairt e ris. Rabbi, is 
tusa Mac Dhè ; is tu Righ 
Israeil. 

50 Fhreagair losa agus 
thubhairt e ris, A chionn gu'n 
dubhairt mi riut, chunnaic 
mi thu fo 'n chrann-f hìge, am 
blieil thu creid-sinn ì chi thu 
nithe a's mò na iad so. 

51 Agus thubhairt e ris, 
Gu deimhin deimhin a ta mi 
ag ràdh ribh, 'Na dhèigh so 
chi sibh nèamh fosgailte, agus 
aingil Dhè a' dol suas agus a' 
teachd a nuas air Mac an 
duine. 

CAIB. II. 

1 Binn Criosd fìon do'n nisge : \1 
chaidh e do Chapernanm, agus do 
lerusalem, \\ far an dp ghlan e 
an teampitU o ìuchd reicidh agus 
ceannachd : 19 roimh-inuis e a 
hhàs agus 'ais-eirigh. 23 Chreid 
mòran ann air smi a mhìorfjhuil- 
ean, ach cha d'earb se efiin riii. 

GUS air an treas là bha 
pòsadh ann an Cana Gha- 






3 Petros, Gr. i.e. carraig. 



lile ; agus bha màthair losa 
an sin. 

2 Agus f huair losa mar au 
ceudna agus a dheisciobuil 
cuireadh chum a' phòsaidh. 

3 Agus air teireachdainn 
do'n f hìon, thuiihairt màthair 
losa ris, Cha'n 'eil fìon aca. 

4 Thubhairt losa rithe, 
Ciod e mo ghnothuch-sa riut, 
a bhean ^ cha d'thàinig m' 
uair-sa fathast. 

5 Thubhairt a mhàthair ris 
an luchd frithealaidh, Ge b'e 
ni a their e ribh, deanaibh e. 

6 Agus bha sè soithichean 
uisge do chloich air an cur an 
sin, a rèir gnàtha glanaidh 
nan ludhach, a ghabhadh dà 
fheircin no tri gach aon 
diubh . 

7 Thubhairt losa riu, Lìon- 
aibh na soithiche le uisge. 
Agus lìon siad iad gus am 
beul. 

8 Agus thubhairt e riu, 
Tairngibh a nis, agus thug- 
aibh chum uachdarain na 
cuirme'. Agus thug iad 
anìi e. 

9 'Nuair a bhlais uachd- 
aran na cuirme an t-uisge 
a rinneadh 'na fhìon,_(agus 
cha robh f hios aige cia as a 
thàinig e; ach bha fhios aig 
an luchd-frithealaidh atharr- 
uing an t-uisge,) ghairm 
uachdaran na cuirme am fear 
nuadh-pòsda^. 

10 Agus thubhant e ris, 
Cuiridh gach duine fìon 
maith a làthair air tiìs ; agus 
an uair a dh'ùLis daoine gu 
leoir, an sin am fìon a's miosa: 
ach ghlèidh thusa am fìon 
maith gus a nis. 

11 An toiseach so do 
mhìorbhuilibh rinn losa ann 



ifèisde. ' fefir i 

Ì72 






an Cana Ghalile, agus dh'- 
f hoillsich e a ghlòir ; agus 
chreid a dheisciobuil ann. 

12 An dèigh so chaidh e 
sìos do Chapernaum, e fèin, 
agus a mhàthair, agus a 
bhràithrean, agus a dheis- 
ciobuil ; agus cha d'fhan iad 
ann mòran do làithibh. 

13 Agus bha càisg nan 
ludhach am fagus ; agus 
chaidh losa suas gu lerusa- 
lem. 

14 Agus fhuair e 'nan 
suidhe anns an teampuU 
luchd-reicidh cruidh^, agus 
chaorach, agus choluman, a- 
gus luchd malairt an airgid : 

15 Agus air deanamh 
sgiùrsair'* dha do chordaibh 
caola, dh'fhuadaich e mach 
as an teampull iad uile, agus 
na caoraich agus an crodh ; 
agus dhòirt e mach airgiod an 
luchd-malairt, agus thilg e 
na buird thairis ; 

16 Agus thubhairt e riu- 
san a bha reiceadh choluman, 
Togaibh iad sin à so ; na 
deanaibh tigh m' Athar-sa 
'na thigh marsandachd. 

17 Agus chuimhnich a 
dheisciobuil gu'n robh e 
sgrìobhta, Dh'ith eud^ do 
thighe suas mi. 

Ì8 An sin f hreagair na h- 
ludhaich, agus thubhairt iad 
ris, Ciod an comhar a nochdas 
tu dhuinne, do bhrìgh gu bheil 
thu deanamh nan nithe sin 1 

19 Fhreagair losa agus 
thubhairt e riu, Leagaibh sìos 
an teampull so, agus an tri 
làithibh cuiridh mise suas e. 

20 An sin thubhairt na h- 
ludhaich, Se bliadhna agus 
dà fhichead bha an team- 
pull so 'ga thogail, agus an 



EOIN III. 



cuir thusa suas an tri làith- 
ibh e ? 

21 Ach labhair esan mu 
theampull a chuirp. 

22 Uime sin an uair bha e 
air èirigh o na marbhailih, 
chuimhuich a dheisciobuil 
gu'n dubhairt e so : agus 
chreid iad an sgriobtuir, agus 
am tocal a thubhairt losa. 

23 A nis an uair a bha e 
an lerusalem aig a' chàisg, 
air an fhèiU', chreid mòran 
'na ainm, an uair a chunnaic 
iad na mìorbhuilean a rinn e. 

24 Ach cha d'eurb losa e 
fein riu, do bhrigh gu'm b'- 
aithne dha na h-uiie dhaoine, 

25 Agus naeh robh feum 
aige neach air bith a dhean- 
amhfianuis airduine : oir bha 
f hios aige ciod a bha anns an 
duine. 

CAIB. III. 

1 Theagaiig Criosd do Sicodennis 
Jeum na h-adtghineamhuin. 11 
Mu chreidimh 'na hhàs. 16 Mòr- 
ghràdh Dht do'n chìntie-daoine. 
23 Baisteadh, fianuis, agus teag- 
asg Eoin. 

\ GUS bha duine do na 
^ Phairisich, d"am b'ainm 
Nicodemus, a bha 'na uachd- 
aran air na h-Iudhaich : 

2 Thàinig esan chum losa 
san oidhche, agusthubhaiit e 
ris, A mhaighstir, tha fhios 
againn gur fear-teagaisg thu 
a thàinig o Dhia : oir cha'n 
urrainn duine air bith na 
mlorbhuile so dheanamh a ta 
thusa a' deanamh, mur bi Dia 
maiUe ris. 

3 Fhreagair losa agus 
thubhairt e ris, Gu deimhin 
deimhin a ta mi ag ràdh riut, 
mur beirear duine a rìs ^, nach 
feud e rìoghachd Dhè f haic- 
inn. 



173 



i^de. 



4 Thubhairt Nicodemus 
ris, Cionnus a uh'fheudas 
uuine bhi air a blireith 'nuair 
a ta e aosda ! ara bheil e 
comasach air dol a stigh an 
dara uair do bhroinn a mhùth- 
ar, agus a bhi air a bhreith ? 

5 I hreagairIosa,Gudeimh- 
in deimhiu a ta mi ag ràdh 
riut, mur bi duine air a 
bhreith o uisge, agus o'n 
Spioiad, cha 'n urrainn e dol 
a steach do rìoghachd Dhè. 

6 An ni sin a ta air a 
bhreith o'n f heoil, is feoil e ; 
agus an ni si na ta air a bhreith 
o"n Spiorad, is spiorad e. 

7 5.a gabli iongantas gu'n 
dubhairt mi riut, Is èigin 
duibh bhi air bhur breith a rìs. 

8 Tha a' ghaoth a' sèideadh 
far an àiU leatha, agus tha 
thu a' cluinntinn a fuaim, 
ach cha'n 'eil f iiios agad cia 
as a tha i teachd, no c'àit a 
tha i dol : is ann mar sin a 
tha gach neach a tha air a 
bhreith o'n Spiorad. 

9 Fhreagair Xicodemus 
agus thubhairt e ris, Cionnus 
a dh'f heudas na nitlie so bhi ? 

10 Fhreagair losa agus 
thubhairt e ris, Am bheil 
thusa a'd' f hear-teagaisg Is- 
raeil, agus nach aithne dhuit 
na nithe so ? 

11 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh riut, gu bheil 
sinne a' bibhairt an ni a's fios 
duinii, agus a' toirt fianuis air 
an ni sin a chunnaic sinn ; 
agus cha ghabh sibhse ar 
fianuis. 

12 ^Ma dh'innis mi dhuibh 
nithe talmhaidh, agus nach 
creid sibh, cionnus a chreid- 
eas sibh ma dh'innseas mi 
dhuibh nithe nèamhaidh? 

2o';ì ùirde. 



EOIN III. 



13 Agus cha deachaidh aon 
neach suas do nèamh, ach an 
ti a thàinig a nuas o nèamh, 
Mac an duine a ta air 
nèamh. 

14 Agus mar a thog Maois 
suas an nathair san fhàsach, 
is ann mar sin is èigin do 
Mhac an duine bhi air a 
thogail suas : 

15 Chum as ge b'e neach a 
chreideas ann, nach sgriosar 
e^, ach gu'm bi a' blieatha 
mhaireannach aige. 

16 Oir is ann mar sin a 
ghràdhaich Dia an saoghal, 
gu'n d'thug e 'aon-ghinMhic 
tèin, chum as ge b'e neach a 
chreideas ann, nach sgriosar 
e, ach gu'm bi a' bheatha 
shiorruidh aige. 

17 Oir cha do chuir Dia a 
Mhac do'n t-saoghal, chum 
gu'ndìteadh e an saoghal, ach 
a chum gu'm biodh an saogh- 
al air a shaoradh trìd-san. 

18 An ti a chreideas ann, 
cha dìtear e : ach an ti nach 
creid, tha e air a dhiteadh 
cheana, a chionn nach do 
chreid e an ainm aoin-ghin 
Mhic Dhè. 

19 Agus is e so an dìteadh, 
gu'n d'thàinig an solus do'n 
t-saoghal, agus gu'n do 
ghràdhaich daoine an dorch- 
adas ni's mò na'n solus, a 
chionn gu'n robh an gnìomh- 
aran olc. 

20 Oir gnch neach a ta 
deanamh uilc, tha e toirt 
fuatha do'n t-solus, agus cha 
'n 'eil e teachd chum an t- 
soluis, air eagal gu'm biodh 
'oibre air an cronachadh. 

21 Ach an ti a ni an f hìr- 
inn, thig e chum an t-soluis, 
chum gu'm bi 'oibre follais- 

1 bi f caillte. 

174 



each, gur ann an Dia a rinn- 
eadh iad. 

22 An dèigh sin thàinig 
losa agus a dheisciobuil do 
thìr ludea ; agus dh'f han e an 
sin maiUe riu, agus bhaist e. 

23 Agus blia Eoin mar an 
ceudna a' baisteadh ann an 
Enon, làimh ri Salim, do 
bhrìgh gu'n vobh mòran uisg- 
eachan an sin ; agus thàinig 
iad, agus bhaisteadh iad. 

24 Oir cha robh Eoin fath- 
ast air athilgeadh am prìosan. 

25 An sin dh'èirich ceisd 
eadar deisciobuil Eoin agus 
nah-Iudhaich, mu thimchioll 
glanaidh. 

26 Agus thàinig iad chum 
Eoin, agus thubhairt iad ris, 
A mhaighstir, an ti a bha 
maille riut an taobh thall do 
lordan, d'an d'thug thu fian- 
uis, feuch, tha esan a' baist- 
eadh, agus tha na h-uile 
dhaoine a' teachd d'a ionn- 
suidh. 

27 Fhreagair Eoin agus 
thuijhairt e, Cha 'n 'eil duine 
comasach air ni sam l)ith a 
ghabhail, mur bi e air athoirt 
da nèamh. 

28 Tha sibhse fèin a' toirt 
fianuis dhomh-sa, gu'n dubh- 
airt mi, Cha mhi Criosd, ach 
gu'n do chuireadh roimhe mi. 

29 An ti aig am bheil a' 
bhean nuadh-phòsda, is e am 
fear nuadh-pòsda e : ach car- 
aid an fhir nuadh-phòsda, a 
ta 'na sheasamh agus ag èisd- 
eachd ris, tha e a' deanamh 
gairdeachais mhòir air son 
gutha an fhir nuadh-phòsda : 
uime sin tha mo ghairdeachas 
so air a choimhlionadh. 

30 Is èigin dasan fàs, ach 
dhomh-sa bhi air mo luchd- 
achadh. 

31 An ti a thig a nuas tha 



EOIN IV. 



e os ceann nan uile ; an ti a 
tha o'n talamh, tha e talmh- 
aidh, agus labhiaidh e air 
mhodh talmhaidh : an ti a 
thig nèamh, tha e os ceann 
nan uile. 

32 Agus an ni a chunnaic 
agus a chual e, air sin tha e 
toirt fianuis ; agus cha'n 'eil 
aoa duine a' gabhail i'a 
fhianuis. 

33 An ti a ghabh r'a f hian- 
uis-san, chuir e a sheula ris, 
gu bheil Dia f ìor. 

34 An ti achuirDiauaith, 
tha e a' labhairt bhriathra 
Dhè : oir cha'n ann a rèir 
tomhais a tha Dia a' toirt an 
Spioraid du. 

35 Is toigh leis an Athair 
am Mac, agus thug e na h- 
uile nithe 'na làimh. 

36 An ti a chreideas anns 
a' INIhac, tha a' bheatha 
mhaireannach aige ; ach an 
ti nach 'eil a' creidsinn anns 
a' Mhac,cha"n f haic abeatha; 
ach a ta fearg Dhè a' gabhaii 
còmhnuidh air. 

CAIB. IV. 

1 Rìnn Criosd còmhradh ris a' 
Bìutn-samaraich,ogtisdh'fhoillsich 
se ej'èÌH di. 27 Tha 'dheiscioiinl 
fii iongaiKas. 31 Chiiir e an ciill 
doihh 'eudjèin air songlhire Dhc. 
39 Chreid mòrandona Hamaraich 

{ IR an aobhar sin, an uair 
- a thuig losa gu'n cuala 
na Phairisich gu'n robh e a' 
deanamh agus a' baisteadh 
tuilleadh dhelsciobul naEoin, 

2 ( Gcvl nach do bhaist losa 
fèin iiid ach a dheisciobuil,) 

3 Dh'fhàg e ludea, agus 
chaidh e a rìs do GhaUle. 

4 Agus b'èigin da dol troimh 
Shamaria. 

5 An sin thàinig e gu baile 



A\ 



a bìnnneadh do Shamaria, ris 
an abrar Sichar, fagus do'n 
fhearann a thug lacob d'a 
mhac loseph. 

6 A nis bha tobar lacoib 
an sin. Uime sinairdo losa 
bhi sgith le a thurus, shuidh 
e mar sin hìimh ris an tobar ; 
agus bha e mu thimchioll na 
seathadh uaire. 

7 Thàinig bean o Shamaria 
a tharruing uisge : thubhairt 
losa rithe, Thoir dhomh-sa 
deoch. 

8 Oir bha a dheisciobuil air 
dol do'n bhaile a cheannach 
bìdh. 

9 An sinthubhairta' bhean 
Shamaria ris, Cionnus a ta 
thusa agus gur ludhach thu,ag 
iarraidh deoch uam-sa, a ta am 
Bhan-samaritanaich ? oir cha 
'n 'eil comunn aignah-Iudh- 
aich ris na Samaritanaich. 

10 Fhreagair losa agus 
thubhairt e rithe, Nam b'- 
àithne dhuit tiodhlac > Dhè, 
agus cò e a ta 'g rcàdh riut, 
Thoir dhomh deoch, dh'iarr- 
adh tu airsun, agus bheir- 
eadh e uisge beù dhuit. 

11 Thubhairt a' bhean ris, 
A Thighearn, cha 'n 'eil inn- 
eal tarruing agad, agus tha'n 
tobar domhain : uime sin cia 
as a ta an t-uisge beO sin 
agad? 

12 Am mò thusa na ar u- 
athair lacob, a thug dhuinne 
an tobar so, agus a dh'òl as e 
fèin, agus a chlann, agus a 
spi èidh ? 

13 Fhreagair losa agus 
thubhairt e rithe, Ge b'e 
neach a dh'òlas do'n uisge so, 
bithidh tart 2 air a rìs : 

14 Ach ge b'e neach a dh'- 
òlas do'n uisge a bheir mise 



dha, cha bhi tart gu bràth 
air : ach an t-uisge a bheir 
mise dha, bithidh e 'na thobar 
uisge ann, a' sruthadh suas 
chum na beatha maireann- 
aich. 

15 Thubhairt a' bhean ris, 
A Thighearn, thoir dhomh-sa 
an t-uisge so, chum nach bi 
tait orm, agus nach tig mi an 
so a tharruing. 

16 Thubhairt losa rithe, 
Imich, gairm t'fhear-pòsda, 
agus thig an so. 

17 Fhreagair a' bhean agus 
thuhhairt i, Cha 'n 'eil t'ear 
agam. Thubhairt losa rithe, 
Is maith a thubhairt tliu, 
Cha'n 'eil fear agam : 

18 Oir blia cùignear fhear 
agad, agus esan a ta agad a 
uis, cha'n e t'f hear fèin e : 
thubhairt thu so gu f ìor. 

19 Thubhairt a' bhean ris, 
A Thighearn, tha mi faicinn 
gur fcìidh thu. 

20 Rinn ar n - aithriche 
aoradh san t-sliabh so ; agus 
tha sibhse ag ràdh, gur ann 
an lerusalem a ta an t-ionad 
anns an còir aoradh a dhean- 
amh. 

21 Thubhairt losa rithe, A 
bhean, creid mise, gu bheil 
an uair a' teachd, anns nach 
dean sibh aoradh do'n Athair 
aon chuid san t-sliabh so, no 
ann an lerusalem. 

22 Tha sibh a' deanamh 
aoraidh do'n ni nach aithne 
dhuibh : tha sinne a' dean- 
amh aoraidh do'n ni a's aithne 
(Ihuinn : oir is ann o na h- 
ludhaich a ta slàinte. 

23 Ach a ta an uair a' 
teachd, agus a ta i nis ann, 
anns an dean am fìor hichd- 
aoraidh aoradh do'n Athair 
ann an spiorad agus aun am 
f ìrinn : oir a ta an t-Athair 

ì;() 



ag ianaidh an leithide so do 
luchd-aoraidh. 

24 Is Spiorad Dia, agus is 
èigin d'a luchd-aoraidh, aor- 
adh a dheauamh dha an 
spiorad agus am fìrinn. 

25 Thubhairt a' bhean ris, 
Tha f hios agam gu bheil am 
Mesias a' teachd, ris an abrar 
Criosd : 'uuair a thig esan 
innsidli e na h-uile nithe 
dhuinn. 

26 Thubhairt losa rithe, Is 
mise e, a ta labhairt riut. 

27 Agus air a so th;ìinig a 
dheisciobuil, agus b'iongant- 
ach leo gu'n robh e labhairt 
ris a' mhnaoi : ach cha dubh- 
airt aon neach, Cio 1 a tha thu 
'g iarraidhl no, C'ar son a 
tha thu labhairt rithe'? 

28 An sin dh'f hàg a' bhean 
a soitheach uisge, agus dh'- 
fhalbh i do'n bhaile, agus 
thubhalrt i ris na daoinibh, 

29 Thigibh, faicibh duine 
a dh'innis dhomh-sa na h-uile 
nithe a rinn mi riamh : Nach 
e so Criosd'l 

30 An sin chaidh iad a 
mach as a' bhaile, agus thàin- 
ig iad d'a ionnsuidh-san. 

31 San àm sin fèin ghuidh 
a dheisciobuil air, ag ràdh, A 
mhaighstir, ith. 

32 Ach thubhairt esan riu, 
Tha agam-sa biadh r'a ith- 
eadh air nach 'eil fhios ag- 
aibh-sa. 

33 Uime sin thubhairt na 
deisciobuil r'a chèile, An d'- 
thug neach air bith ni d'a 
ionnsuidh r'a itheadhl 

34 Thubhairt losa riu, Is 
e mo bhiadh-sa toil an ti a 
chuir uaith mi a dhe;inamh, 
aaus 'obair a chrlochnach- 
adh. 



EOIN IV. 



35 Nach abair sibhse, A ta 
àhie cheilhir mìosan ann tath- 
ast, agus aii s'ui thig am fogh- 
aradh ! feuch, a ta mi ag ràdh 
ribh, Togaibh suas bhur sùil- 
ean, agus seallaibh air ua 
h - achaibh ; oir a ta iad a 
cheana geal chum an f hogh- 
araidh. 

36 Agus an ti a bhuaineas 
tha e faotainn tuarasdail, a- 
gus a' cruinneachadh toraidh 
chum na beatha maireann- 
aich ; chum gu'n dean an ti 
a chuireas, agus an ti a 
bhuaineas, gairdeachas le 
chèile '. 

37 Agus an so tha an ràdh^ 
ud fìor, Gu bheil neach a' 
cur, agus neach eile a' buain. 

'38 Chuir mise sibhse a 
bhuain an ni sin nach do 
shaothraich sibh : shaothraich 
daoine eile, agus chaidh sibhse 
steach 'nan saothair. 

39 Agus chreid mùran do 
Shamaritanaich a' bhaile sin 
ann, air son cainnte na mnà, 
a thug fianuis, ag ràdh, Dh'- 
innis e dhomh na h-uile nithe 
a rinn mi riarah. 

40 L'ime sin an uair a 
thàinig na Samaritanaich d'a 
ionnsuidh, ghuidh iad air 
fantuinn maille riu : agus 
dh'fhuirich e an sin dà là. 

41 Agus chreid mòran 
tuilleadh air son 'f hocail fèin : 

42 Agus thubhairt iad ris 
a' mhnaoi, Tha sinn a' creid- 
sinn cha'n ann à so suas air 
son do chòmhraidh - sa : oir 
chuala sinn fèin e, agus a ta 
fhios againn gur e so da rìr- 
eadh Criosd, Shìnuighear an 
t-saoghail. 

43 Agus an dèigh dà là 



* cuideachd, maraon. 
2 angnàih-fhocal. 

177 



dh'fhalbh e as a sin, agus 
chaidh e do Ghalile : 

44 Oir thug losa fèin fian- 
uis, nach 'eil urram aig fàidh 
'na thìr fèin. 

45 Uime sin, an uair a 
thàinig e do Ghalile, ghabh 
na Galilèaich ris, air dhoibh 
na nithe sin uile fhaicinn a 
rinn e ann an lenisalem air 
an f hèill : oir chaidh iadsan 
mar an ceudna chum na feiUe. 

46 An sin thàinig losa a 
rìs do Chana Ghalile, far an 
d'rinn e fìon do'n uisge. A- 
gus bha duine cumhachdach^ 
àraidh, aig an robh a mhac 
gu tinn ann an Capernaum. 

47 'Nuair a chual esan gu"n 
robh losa air teachd à ludea 
do Ghalile, chaidh e d'a 
ionnsuidh, agus ghuidh e air 
gu'n rachadh e sìos, agus gu"n 
slànuicheadh e a mhac : oir 
bha e ri h-uchd bàis. 

48 An sin thubhairt losa 
ris, "Slnx faic sibh comharan 
agusmìorbhuilean, cha chreid 
sibh. 

49 Thubhairt an duine 
cumhachdach ris, A Thigh- 
earn, rach* sìos mum faigh 
mo leanaban bàs. 

50 Thubhairt losa ris, Im- 
ich ; tha do mhac beò. Agus 
chreid an duine am focal a 
labhair losa ris, agus dh'- 
imich e. 

51 Agus am feadh a bha e 
fathast a' dol sìos, choinnich 
a sheirbhisich e, agus dh'innis 
iad dfl, ag ràdh, Tha do mhac 
beò^. 

52 An sin dh'fhiosraich e 
dhiubh an uair anns an deach- 
aidh e am feabhas : agus 
thubhairt iad ris, An dè air 



3 mòr, rìoghaiì. 
» theirig, (albh, g/,òh. S g 

I 2 



an l-seachdamh uair dh'f hàg 
am fiabhrus e. 

53 An sin dh'aithnich an 
t-athair gu'm h'i an uair sin 
fèin, anns an dubhairt losa 
ris, Tha do mhac beò ; agus 
chreid e fèin, agus a theagh- 
lach uile. 

54 '.Se so a rìs an dara 
miorbhuil a rinn losa, 'nuair 
a thàinig e à ludea do Gha- 
lile. 

CAIB. V. 

1 Leighis losa air là na sàì/aid an 
dnine a hhu fuidh hòn rc ochd 
hliadhna deiig thar Jhichead: 10 
Rinn na h- ìudhaich nime sin 
connsachadh ris. agusgcnr-leanmh- 
ìiiìin air. 

'M'A dhèigh so bha fèill 
-'- nan ludhach ann ; agus 
chaidh losa suas gu lerusa- 
lem. 

2 A nis a ta ann an leru- 
salem, làimh ri geata > nan 
caorach, lochan ris an abrar 
sa' chainnt Eabhruidhich, 
Betesda, aig am bheil cùig 
tighean-fasgaidh -. 

3 Annta sin bha nan luidhe 
mòr-bhuidheann do dhaoinibh 
euslan, dalla, bacach, seargta, 
a' feitheamh ri caruchadh an 
uisge. 

4 Oir chaidh aingeal sìos 
an àm àraidh san lochan, a- 
gus chuir e an t-uisge troimh 
chèile : uime sin an ceud 
ueach a rachadh sìos ann, an 
dèigh cur troimh chèile an 
uisge, rinneadh slàn e a dh'- 
aou tinneas a bhiodh air, 

5 Agus bha duine àraidh 
an sin, a bha ochd bliadhna 
deug thar fhichead ann an 
euslaint. 

6 'Nuair a chunnaic losa 
esan 'na luidhe, agus fios aige 
gn'n robh e nis iìine fhada 

1 mareadh. 
178 



mar sìn, thubhairt e ris, Am 
miann leat bhi air do dhean- 
amh slànl 

7 Fhrengair an duine euslan 
e, A Thighearn, cha'n 'eil 
duine agam, an uair a chuir- 
ear an t-uisge troimh a chèile, 
a chuireas anns an lochan 
mi : ach am feadh a ta mise 
teachd, tha neach eile a' dol 
sìos romham. 

8 Thubhairt losa ris, Eir- 
ich, tog do leabadh, agus 
imich. 

9 Agus air ball rinneadh 
an duine slàn, agus thog e a 
leabadh, agus dh'imich e : 
agus bha'n t-sàbaid ann air 
an là sin. 

10 Uime sin thubhairt na 
h-Iudhaich ris an ti a shlàn- 
uicheadh, Is i an t-sàbaid a 
ta ann ; cha'n 'eil e dligheach 
dhuit do leabadh a ghiùlan. 

11 Fhreagair e iad, An ti 
a rinn slàn mi, thubhairt esan 
rium, Tog do leabadh agus 
imich ? 

12 An sin dh'f hiosraich iad 
deth, Cò an duine a thubhairt 
riut, Tog do leabadh agus 
imich \ 

13 Agus cha robh f hios aig 
an ti a shlànuicheadh, cò e : 
oir chaidh losa as a shealladh, 
air do mhòr-shluagh bhi anns 
an àit. 

14 'Na dhèigh so fhuair 
losa e anns an teampull, agus 
thubhairt e ris, Feuch, rinn- 
eadh slàn thu : na peacaich 
ni's mò, air eagal gu'n tach- 
air ni's miosa dhuit. 

15 Dh'imich an duine, a- 
gus dh'innis e do na h-Iudh- 
aich gu'm b'elosa rinn slàn e. 

16 Agus air a shon so rinn 
na h-Ìudhaich geur-lean- 

2 sgath-thighean. 1 



iiihuinn air losa, agus dli'iarr 
iacl a mharbhadh, do bhrìgh 
gu'n d'rinu e na nithe so air 
an t-sàbaid. 

17 Ach Ihreagair losa iad, 
Tha m'Athair ag oibreachadh 
gus a nis, agus tha mise cig 
oJbreachadh. 

18 L'ime sin bu mhòid a 
dh'iarr na h - ludhaich a 
mharbhadh, a chionn nach 
e mhàin gu'n do bhris e an 
t-sàbaid, ach gu'n dubhairt e 
mar an ceudna gu'm b'e Dia 
'Athair-san, 'ga dheanamh 
fèin co-ionann ri Dia. 

19 Air an aobhar sin 
fhreagair losa, agus thubh- 
airt e riu, Gu deimhin deimh- 
in a ta mi ag ràdh ribh, nach 
'eil am Mac comasach air ni 
sam bith a dheanamh uaith 
fèin, ach an ni a chi e an t- 
Athair a' deanamh : oir ge 
b'e nithe a ni esan, na nithe 
sin fèin ni am IMac mar an 
ceudna. 

20 Oir is ionmhuinn leis 
an Athair am Mac, agus a ta 
e a' foiUseachadh dha nan 
uile nithe a tha e fèin a' dean- 
amh : agus foiUsichidh e dha 
oibre a's mò na iad so, air 
chor as gu'm bi iongantas 
oirbhse. 

21 Oir mar ata an t-Athair 
a' dùsgadh, agus a' beothach- 
adh nam marbh, is amhuil 
sin a ta am Mac a beothach- 
adh an dream a's àiU leis. 

22 Oir cha'n 'eU an t-Ath- 
air a' toirt breth air duine sam 
bith ; ach thug e gach uile 
bhreitheanas do'n INlhac : 

23 Chum gu'n tugadh na 
h-uile dhaoine urram do'n 
Mhac, amhuil mar a ta iad a' 
toirt urraim do'n Athair. An 
ti nach 'eil a' toirt urraim 
do'n Mhac, cha'n 'eil e toirt 

179 



urraim do'n Athair a chuir 
uaith e. 

24 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, Au ti a 
dh'èisdeas ri m' fhocal-sa, 
agus a ta creidsinn anns an 
ti a chuir uaith mi, tha a' 
bheatha mliaireaunach aige, 
agus cha tig e chum ditidh ; 
ach chaidh e thairis o bhàs gu 
beatha. 

25 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag rckih ribh, Gu biieil 
an uair a' teachd, agus gu 
bheil i nis ann, anns an cluinn 
na mairbh guth INIhic Dhè : 
agus an dream a chluinneas, 
bithidh iad beò. 

26 Oir mar a ta aig an 
Athair beatha ann fèin, is 
amhuil sin a thug e do'n 
Mhac beatha a bhi aig ann 
fèin ; 

27 Agus thug e mar an 
ceudna dha ùghdarras chum 
breth a thabhairt, do bhrìgh 
gur e INIac an duine. 

28 Na gabhaibh iongantas 
deth so ; oir a ta an uair a' 
teachd, anns an cluinn iadsan 
uile a ta sna h-uaighibh a 
ghuthsan : 

29 Agus thèid iad a mach , 
iadsan a rinn maith, chum 
aiseirigh na beatha ; agus iad- 
san a rinn olc, chum aiseirigh 
an damnaidh 

30 Cha'n 'eil mise comas- 
ach air ni sam bith a dhean- 
amhuam fein : mar achluinn- 
eas mi bheir mi breth : agus 
a ta mo bhreitheanas ceart ; 
do bhrìgh nach 'eil mi ag 
iarraidh mo thoile fein, ach 
toil an Athar a chuir uaith mi. 

31 Ma bheir mise fìanuis 
mu m' thimchioU fèin, cha'n 
'eil m' fhianuis fìor>. 



l iomchuiàh. 



EOIN VI. 



32 Tha neach eile a' toirt 
fianuis mu m' thimchioll, a- 
gus a ta f hios agam gur fìor 
an f hianuis a ta e deanamh 
mu m' thimchioll. 

33 Chuir sibhse chum Eoin, 
a^us thug e fianuis do'n 
fhìrinn. 

34 Ach cha'n 'eil mise a' 
gabhail fianuis o dhuine : ach 
a ta mi ag ràdh nan nithe so, 
chum gu'ra bi sibhse air bhur 
lèarnadh. 

35 B'esan an lòchran lasar- 
ach 1 agus dealrach : agus 
bha sibhse toileach car tamuiU 
gàirdeachas a dheanamh 'na 
sholus. 

36 Ach a ta agam-sa fianuis 
a's mò na.fianms Eoin : oir na 
li-oibre a thug an t-Athair 
dhomh-sa chum gu'n crìocli- 
naichinn iad, tha na h-oibre 
sin fèin a tha mise a' deanamh, 
a' toirt fianuis mu m' thim- 
chioll, gu'n do chuir an t- 
Athair uaith mi. 

37 Agus an t-Athair fèin a 
chuir uaith mi, thug e fian- 
uis mu m' thimchioll. Cha 
chuala sibh riamh a ghutli, 
ni mò a chunnaic sibh a 
choslas. 

38 Agus cha'n 'eil 'f hocal- 
san agaibh a' gabhail còmh- 
nuidh annaibh : oir an ti sin 
a chuir esan uaith, cha'n 'eil 
sibh 'ga chreidsinn. 

39 Rannsaichibh ^ na 
sgriobtuirean, oir a ta sibh 
a' saoilsinn gu bheil a' 
bheatha mhaireannach ag- 
aibh annta-san ; agus is iad 
sin a ta toiit fianuis mu m' 
thimchioll-sa. 

40 Gidheadh cha'n àill 
leibh teachd am' ionnsuidh- 

1 laxia. S T/ia sihh a' rmmsachadh. 



sa, chum gu'm faigheadh sibh 
beatha. 

41 Cha'n 'eil mise a' gabh- 
ail urraim^ o dhaoinibh. 

42 Ach is aithne dhomh 
sibhse, nach 'eil gràdh Dhè 
agaibh annaibh. 

43 Thàinig mise an amm 
m' Athar, agus cha'n 'eil sibh 
a' gabhail rium : ma thig 
neach eile 'na ainm fèin, 
gabhaidh sibh ris-san. 

44 Cionnus a dh'fheudas 
sibh creidsinn, a ta gabhail 
urraim o chèile, agus nach 
'eil ag iarraidh an urra'm a 
thig Dhia a mhàin 1 

45 Na saoilibh gu'n dean 
mise bhur casaid ris an 
Athair : tha aon a tha dean- 
amh casaid oirbh, Maois, 
anns am bheil sibh a' cur 
bhur dòchais'*. 

46 Oir nan creideadh sibh 
Maois, chreideadh sibh mise : 
oir sgrìobh esan mu m' 
thimchioll. 

47 Ach mur creid sibh a 
sgrìobhadh-san, cionnus a 
chreideas sibh mo bhriathra- 
sa. 

CAIB. VI. 

1 Bheathaich Criosd cùig mlle 
fear le cùig builinnibh arain agm 
dà iasg : 15 Air an aobhar sin, 
b'ciill leis an t-sluagh esan a 
dheanamh 'na righ: 16 Ach air 
dhasan a sgaradh ftin untlui, 
chaidh e snas gu beinn, agus dh'. 
imich e air o' chuana dK' ionnsuidh 
a dheisciobul. 

■'"^A dhèigh sin chaidh losa 
thar muir^ Ghalile, rto 
Thiberiais. 

2 Agus lean sluagh mòr e, 
do bhrìgh gu'm fac iad a 
mhìorbhuilean a rinn e air an 
dream a bha eusìan. 

3 Agus chaidh losa suas 



n bheil sihlt ag earbsudh. 
5 fairge. 



EOIX VI. 



air bei'.in, agus shuidh e an 
sin maille r'a dheisciob- 
luibh. 

4 Agus bha a' chàisg, fèill 
nan ludhach, am fagus. 

5 An sin an uair a thog 
losa suas a shùilean, agus a 
chunnaic e gu'n d' thàinig 
buidheann mhòr shluaigh d'a 
ionnsuidh, thubhairt e ri 
Philip, Cia an t-àit as au 
ceannaich sinn aran chum 
gu'n ith iad so 7 

6 (Ach thubhairt e so 'ga 
dhearbhadh-san; oirbhafhios 
aige fein ciod a dheanadh e.) 

7 Fhreagair Philip e, Cha 
leoir dhoibh baach dhà cheud 
peghinn a dh'aran, chum gu'n 
gabhadh gach aon diubh 
beagan. 

8 Thubhairt aon d'a dheis- 
ciobluibh, Aindreas, bràthair 
Shimoin Pheadair, ris, 

9 Tha òganach an so, aig 
am bheil ciìig buiHnnean 
eòrna, agus dà iasg bheag : 
ach ciod iad so am measg na 
h-uiread ? 

10 Agus thubhairt losa, 
Thugaibh air na daoinibh 
suidhe sìos. A nis bha mòran 
feoir anns an àit. Air an 
aobhar sin shuidh na daoine 
sìos, an àireamh timchioll 
chììig mile. 

11 Agus ghlac losa na 
builinnean, agus air tabhairt' 
buidheachais da, roinn e air 
na deisciobluibh iad, agus na 
deisciobuil orra-san a shuidh: 
agus mar an ceudna do na 
h-iasgaibh beaga, mheud as a 
b'àill leo. 

12 'Nuair a shàsuicheadh 
iad, thubhairt e r'a dheis- 
ciobluibh, Cruinnichibh am 
biadh briste a ta thuilleadh 

1 breiih. 

181 



ann, chum nach caiUear a 
bheag. 

13 Air an aobhar sin, 
chruinnich iad e r'a chèile, 
agus lion iad dà chliabh 
dheug do sbruileach nancùig 
buiUnnean eòrna, a bha dh'- 
f huigheall aig a' mhuinntir a 
dh'ith. 

14 An sin, an uair a chunn- 
aic na daoine sin am mìorbh- 
uil a rinn losa, thubhairt iad, 
Gu fìrinneach is e so am 
fàidh a bha gu teachd chura 
an t-saoghail. 

15 Uime sin, an uair a thuig 
losa gu'n robh iad air tì^ 
teachd agus breith air le 
làimh làiàir, chum gu'n dean- 
adh iad righ dheth, dh'imich 
e rìs do'n bheinn 'na aonar. 

16 Agus an uair a thàinig 
am feasgar, chaidh a dheis- 
ciobuil sìos chum na mara. 

17 Agus air dol an luing 
I dhoibh, chaidh iad thar a' 

mhuir gu Capernaum : agus 
bha an dorchadas a nis ann, 
agus cha robh losa air teachd 
d'an ionnsuidh. 

18 Agus ag sèideadh do 
ghaoith mhòir, dh èirich a' 
mhuir. 

19 Uime sin, an uair a rinn 
iad iomramh timchioll cùig 
no deich thar fhichead do 
stàidibh, chunnaic iad losa 
ag imeachd air a' mhuir, a- 
gus a' druideadh ris an luing ; 
agus ghabh iad eagal. 

20 Ach thubhairt esanriu, 
Is mise ta ann ; na biodh 
eagal oirbh. 

21 Uime sin, ghabh iad gu 
toileach a steach do'n luing 
e : agus air baU ràinig an 
long an tir gus an robh iad a* 
dol. 



EOIN VI. 



22 Air an là 'na dhèigh 
sin, an uair a chunnaic an 
sluagh a sheas air taobh eile 
na maia, nach robh long ' 
eile an sin, ach an loiig sin 
anns an deachaidh a (ìheis- 
ciobuil a steach, agus nach 
deachaidh losa san luing 
maille r'a dheisciobluibh, 
ach gaii d'fhalbh a dheis- 
ciobuil 'nan aonar ; 

23 (Gidheadhthàiniglonga 
beaga eile o Thiberias, làimh 
ris an àit san d'ith iad an t- 
aran, an dèigh do'n Tighearn 
buidheachas a thoirt ;) 

24 Uime sin, an uair a 
chunnaic an sluagh nach robh 
losa an sin, no a dheisciobuil, 
chaidh iad f'èin mar an ceudna 
ann an longaibh, agus thàinig 
iad gu Capernaum, ag iarr- 
aidh losa. 

25 Agus air dhoibh f haot- 
ainn air an taobh thall do'n 
mhuir, thubhairt iad ris, A 
mhaighstir, c'uin a thàinig 
tliu an so 1 

26 Fhreagair losa iad agus 
thubhairt e, Gu deimhin 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
Tha sibh ga m'iarraidh, cha'n 
ann a chionn gu'm faca sibh 
namìorbhuilean,ach a chionn 
gn'n d'ith sibh do na builinn- 
ibh, agus gu'n do shàsuich- 
eadh sibh. 

27 Deanaibh saothair cha'n 
ann air son a' bhìdh a theirg- 
eas, ach air son a' bhìdh a 
mhaireas chum na beatha 
siorruidh, a bheir Mac an 
duine dhuibh : oir esan sheul- 
aich 2 Dia an t-Athair. 

28 An sin thubhairt iad ris, 
Ciod a ni sinn, chum as gu'n 
oibrich sinn oibre Dhè 1 

29 Fhreagair losa agus 

^òarc, bdt. 

182 



thubhairt e riu, Is i so obair 
Dhè, gu'n creid sibh anns an 
ti a chuir e uaith. 

30 Uime sin thubhairt iad 
ris, Ciod an comhar a ni 
thusa ma ta, chum gu'm faic 
sinn, agus gu'n creid sinn thu? 
ciod an obair a ni thu 1 

31 Dh'ith ar n-aithriche 
mana san f hàsach ; a rèir mar 
a ta e sgrlobhta, Thug e 
dhoibh aran o nèamh r'a ith- 
eadh. 

32 An sin thubhairt losa 
riu, Gu deimhin deimhin ata 
mi ag ràdh ribh, nach d'thug 
IMaois dhuibh an t-aran o 
nèamh ; ach a ta m' Athair- 
sa a' toirt dhuibh an arain 
f hìor nèamh. 

33 Oir is e sin aran Dhè a 
ta teachd a nuas o nèamh, 
agus a ta tabhairtbeatha do'n 
t-saoghal. 

34 An sin thubhairt iad ris, 
A Thighearn, thoir dhuinne 
an t-aran so an còmhnuidh. 

35 Agus thubhairt losa 
riu, Is mise aran na beatha : 
an ti a thig a m' ionnsuidh- 
sa, cha bhi ocras gu bràth 
air ; agus an ti a chreideas 
annam-sa, cha bhi tait gu 
bràth air. 

36 Ach mar a thubhairt 
mi ribh, ged chunnaic sibh 
mi, cha'n 'eil sibh a' creid- 
sinn. 

37 Gach ni a bheir an t- 
Athairdhomh-sa, thig e a m' 
ionnsuidh ; agus an ti a thig 
a m' ionnsuidh, cha tilg mi 
air chor sam bith a mach e. 

38 Oir thàinig mi nuas o 
nèamh, cha'n ann chum gu'n 
deanainn mo thoil fèin, ach 
toil an ti a chuir uaith mi. 

39 Agus is i so toil an A- 

2 chomhraich, shoìiraich. 



EOIN VT. 



tha a chuir uaith mi, nach 
caillinn a bheag sam bith 
do'n uile athuge dhomh, ach 
gu'n togainn suas e rìs air an 
là dheireannach. 

40 Agus is i so toil an ti a 
chuir uaith mi, gu'm biodh a' 
bheatha mhaireannach aig 
gach neach a chi am Mac, 
agus a chreideas ann : agus 
togaidh mise suas e air an là 
dheireannach. 

41 An sin rinn na h-Iudh- 
aich geaian uime, a chionn 
gu'n dubhairt e, Is mise an 
t-aran a thàinig a nuas o 
nèamh. 

42 Agus thubhairt iad, 
Nach e so losa mac loseiph, 
neach aig an aithne dhuinn 
'athair agus a mhàthair ? 
cionnus ma seadh a ta e ag 
ràdh, Thàinig mi nuas o 
nèamh. 

43 Air an aobhar sin fhreag- 
air losa agus thubhairt e riu, 
Na deanaibh gearan 'nur 
measg fèin. 

44. Cha'n urrainn neach air 
bith teachd a m' ionnsuidh- 
sa, mur tarruing an t-Athair 
a chuir uaith mise e : agus 
togaidh mise suas e air an là 
dheireannach. 

45 Tha e sgrìobhta sna 
fàidhibh, Agus bithidh iad 
uile air an teagasg o Dhia. 
Uime sin gach i neach a 
chuala, agus a dh'f hòghluim 
o'n Athair, thig e a m' ionn- 
suidh-sa. 

46 Cha 'n e gu'm faca 
neach sam bith an t-Athair, 
ach aii ti a ta o Dhia ; chunn- 
aic esan an t-Athair. 

47 Gu deirp.hin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, An ti ata 

1 Gach. 
2 deaihoirenchd, lagradh. 

183 



creidsinn annam-sa, tha a' 
bheatha mhaireannach aige. 

48 Is mise aran na beatha. 

49 Dh'ith bhur n-aithriche 
mana san f hàsach agus f huair 
iad bàs. 

50 Is e so an t-aran a tha 
teachd a nuas o nèamh, chum 
as gun ith neach dheth, agus 
nach faigh e bàs. 

51 Is mise an t-aran beò, 
a thàinig a nuas o nèamh : 
ma dh'itheas neach air bith 
do'n aran so, bithidh e beò gu 
siorruidh : agus an t-aran a 
bheir mise uam, is e m'f heoil 
e, a bheir mi air son beatha 
an t-saoghail. 

52 Air an aobhar sin bha 
connsachadh ^ aig na h-Iudh- 
aich r'a chèile, ag ràdh, 
Cionnus a dh'fheudas an 
duineso 'f heoil a thoirtduinn 
r'a itheadh. 

53 Aa sin thubhairt losa 
riu, Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, mur ith 
sibh feoil Mhic an duine, a- 
gus mur òl sibh 'fhuil, cha'n 
'eil beatha agaibh nnnaibh. 

54 Esan a dh'itheas m' 
fheoil-sa, agus a dh'òlas m' 
fhuil-sa, a ta a' bheatha 
shiorruidh aige ; agustogaidh 
mise suas e air an là clheir- 
eannach. 

55 Oirisbiadh gufìrinneach 
m'fheoil, agus is deoch gu 
fìrinneach m' fhuil. 

56 Esan a dh'itheas m'- 
f heoil-sa, agus a dh'òlas m'- 
f huil-sa, tha e gabhail còmh- 
nuidh annam-sa, agus mise 
annsan. 

57 INIar a ta 'n t-Athair 
heò a chuiruaith mise^, agus 
a ta mise beò troimh'* an 



» Mar a chuii an t-Athair bt: 



EOIN VII. 



Athalr ; is amhuil sin esan a 
dh'iiheas mise, bithidh e mar 
an ceudna beò tromham-sa •. 

58 Is e so an t-aran sin a 
thàinig a nuas o nèanih ; 
cha'n e mar a dh'ith bhur 
n-aithriche mana, agus f huair 
iad bàs : esan a dh'itheas an 
t-aran so, bithidh e beò am 
feasd. 

59 Thubhairt e na nithe so 
anns an t-sionagog, an uair a 
bha e a' teagasg an Caper- 
naum. 

60 Uime sin 'nuair a chual 
mòran d'a dheisciobluibh so, 
thubhairt iad, Is cruaidh a' 
chainnt so ; cò a dh'f heudas 
èisdeachd rithe. 

61 'Nuair a thuig losa ann 
fèin gu'n robh a dheiscìobuil 
ri gearan uime so, thubhairt e 
riu, Am bheil so a' toirt oil- 
bheim dhuibh-sa ? 

62 A gus ciod nam faiceadh 
sibh Mac an duine a' dol suas 
do'n àit anns an robh e 
roimhe ì 

63 Ise an Spiorad a bheoth- 
aicheas ; cha'n 'eil tairbhe 
air bith san f heoil : nabriath- 
ran a tha mise a' labhairt 
ribh, is spioradagusisbeatha 
iad. 

64 Ach a ta cuid dibhse 
nach 'eil a' creidsinn. ^(Oir 
b'aithne do losa o tliùs, cò 
iad nach robh a' creidsinn, 
agus cò an ti a bhrathadh e.) 

65 Agus thubhairt e, Air 
an aobhar sin thubhairt mi 
ribh, nach urrainn neach air 
bith teachd a m' ionnsuidh, 
mur bi e air a thoirt da o m'- 
Athair. 

66 O'n àm sin chaidh mòr- 
an d'a dheisciobluibh air an 



2 a« Criosd, am 

184 



ais, agus cha d'imich iad ni's 
mò maiUe ris. 

67 An sin thubhairt losa 
ris an dà fhear dheug, An 
àiU leibhse falbh cuideachd ? 

68 An sin f hreagair Simon 
Peadar e, A Thighearn, co 
dh'ionnsuidh an tèid sinn ■? 
agad-sa tha briathra na 
beatha maireannaich. 

69 Agus a ta sinne a' creid- 
sinn, agus a ta f hios againn 
gur tusa Criosd^ Mac an Dè 
bheò. 

70 Fhreagair losa iad,Nach 
do thagh mise sibhse dà f hear 
dheug, agus a ta fear agaibh 
'na dhiabhul ? 

71 Ach labhair e mu ludas 
Iscariot, mac Shimoin : oir is 
e so an ti a bha gu esan a 
bhrath, air dha bhi 'na aon 
do'n dà f hear dheug. 

CAIB. VII. 

1 Cliromdch losa àrd-iuntitin affits 
dùnadas a chaìrdean : 10 chaidh e 
sjias Ghalile gufèill nam pàill- 
i?tn ; 14 affìis theagaisg e anns an 
teampull. 40 lomadh gne bharail 
mu thimchioU losa am measg an 
t-sluaigh, 

A GUS an dèigh nan nithe 
"'■*- sin, bha losa ag imeachd 
mu'n cuairt ann an Galile : 
oir cha b'àiU leis a bhi *g 
imeachd^ ann an ludea, a 
chionn gu'n robh na h-Iudh- 
aich ag iarraidh a mharbh- 
adh. 

2 Agus bha fèill nan ludh- 
ach, eaàhon fèiU nam pàilliun, 
am fagus. 

3 Uime sin thubhairt a 
bhràithre ris, Imich as so a- 
gus rach* do ludea, chum gu 
faic do dheisciobuil mar an 
ceudna t'oibre a tha thu a' 
deanamh. 



4 Oir cha dean neach air 
bith aon ni am folach, a dh'- 
iarras e fèin a bhi am folhùs ' : 
ma tha thu a' deanamh nan 
nithe so, nochd thu fèin do'n 
t-saoghal. 

5 Oir cha do chreid a 
bhràithre feiu ann. 

6 An sin thubhairt losa 
riu, Cha d'thàinig m' àm-sa 
fathast ; ach a ta bhur n-àm- 
sa ghnàth deas. 

7 Cha'n 'eile'ncomas do'n 
t-saoghal sibhse fhuathach- 
adh ; ach fuathaichidh e 
mise, do bhrìgh gu bheil 
mi toirtfianuism'a thimchioU, 
gu bheil 'oibre olc. 

8 Rachaibh-sa suas chum 
na feille so : cha tèid mise 
suas fathast chum na fèiUe 
so, do bhrìgh nach 'eil m' àm 
fathast air a choimhlionadh. 

9 'Nuair thubhairt e na 
nithe so riu, dh'fhan e an 
Galile. 

10 Ach an uair a chaidh a 
bhràithre suas, an sin chaidh 
esan suas mar an ceudna chum 
na fèille, cha'n ann am foll- 
ais^, ach mar gu b'ann an 
uaignidheas ^. 

11 An sin dh'iarr na h- 
ludhaich e air an f hèill, a^us 
thubhairt iad, C'àit am bheil 
eì 

12 Agus bha borbhan* 
mòr am measg an t-sluaigh 
m'a thimchioll : oir thubh- 
airt cuid, Is duine maith e : 
ach thubhairt cuid eile, Cha'n 
eadh^; ach a ta e mealladh 
an t-sluaiffh. 

13 Gidheadh cha do labh- 
air neach sam bith gu foll- 
aiseach uime, air eagal nan 
ludhach. 



• b/,i 



aideach. 
3 os ìo<al. 

185 



s ùird. 



14 A nis mu mheadhon na 
fèiUe, chaidh losa suas do'n 
teampiill, agus theagaisg e. 

15 Agus ghabh na h-Iudh- 
aich iongantas, ag ràdh, 
Cionnus is aithne do'n duine 
so litrichean, agus nach d'- 
f hòghluim e ? 

16 Fhreagair losa iad, a- 
gus thubhairt e, Cha leam 
fein mo theagasg, ach leis-san 
a chuir uaith mi. 

17 jMa's àiU le neach sam 
bith a thoil-san a dheanamh, 
bithidh fios aige mu'n teagasg, 
an ann o Uhia a ta e, no 'm 
bheil mise a' labhairt uam 
fèin. 

18 An ti a labhras uaith 
fèin, thae 'g iarraidh a ghlòire 
fèin : ach ge b'e dh'iarras 
glòir an ti a chuir uaith e, tha 
esan fìrinneach, agus cha'n 
'eil eucoir^ air bith ann. 

19 Xach d'thug Maois an 
lagh dhuibh, agus gidheadh 
cha'n 'eil aon neach agaibh 
a' coimhlionadh an lagha? 
C'ar son a ta sibh ag iarraidh 
mise a mharbhadh "? 

20 Fhreagair an sluagh a- 
gus thubhairt iad, Tha deamh- 
an agad : cò tha 'g iarraidh 
do mharbhadh ? 

21 Fhreagair losa agus 
thubhairt e riu, Rinn mise 
aon obair, agus ata iongantas 
oirbh uile air an aobhar sin. 

22 Thug Maois dhuibh an 
timchioll-ghearradh, (clia'n e 
gur ann o -Mhaois a ta e, 
ach na h-aithrichibh,) agus 
timchioll-ghearraidh sibhse 
duine air an t-sàbaid. 

23 J\Ia tha duine air an t- 
sàbaid a' gabhail timchioll- 
ghearraidh.chum nach bi lagh 



* crgarsaich. 5 x« h-eadh. 
6 cealg. 



EOIN VII. 



Mhaois air a bhriseadh ; am 
bheil l'earg agaihh rium-sa, a 
chionn gu'n d'rinn mi duine 
uile sU\n air an l-sàbaid ? 

24 Na tugaibh breth a rèir 
coslais, ach thugaibh breth 
cheart. 

25 An sin thubhairt cuid 
do mhuinntir lerusaleim, 
Nach e so esan a tha iad ag 
iarraidh a mharbhadh ? 

26 Agus, feuch, tha e labh- 
airt gu follaiseach, agus cha'n 
'eil iad ag ràdh ni sam bith 
ris : am bheil dearbh-fhios 
aig na h-uachdarain gur e so 
da rìreadh Criosd ] 

27 Gidheadh is aithne 
dhuinn an duine so cia as 
da : ach au uair a thig Criosd, 
cha'n aithne do neach air bith 
cia as da. 

28 An sin ghlaodh losa san 
teampuU, agus e a' teagasg, 
ag ràdh, Is aithne' dhuibh 
araon mise, agus cia as domh : 
agus cha d'thàinig mi uam 
fèin, ach a ta esan f ior a chuir 
uaith mi, air nach 'eil eòlas 
ag;iibh-sa. 

29 Ach a ta eòlas agam-sa 
air ; oir is ann uaith a ta mi, 
agus chuir esan uaith mi. 

30 An sin dh'iarr iad a 
ghlacadh : ach cha do chuir 
neach air bith hìmh ann, a 
chionn nach robh 'uair-san 
fathast air teachd. 

31 Agus chreid mòran do'n 
t-sluagh air, agus thubhairt 
iad, 'Nuair a thig Criosd, an 
dean e ni's mò do mhìor- 
bhuilibh na iad sin a rinn an 
duine so '' 

32 Churtla na Phairisich 
gu'n robh an sluagh a' borbh- 
anaich nan nithe so m'a 



1 shi nilhne. 
' thuhhaiìt ìosa T 

18G 



thimchioU : agus chuir na 
Phairisich agus na h - àrd- 
shagairt maoir g'a ghlacadh. 

33 An sin thubhairt losa'-', 
Fathast tamuU beag tha mise 
maille ribh, agus an sin a ta 
mi dol chum an ti a chuir 
uaith mi. 

34 larraidh sibh mi, agus 
cha'n fhaigh sibh mi: agus 
do'n àit am bi mi, cha'n urr- 
ainn sibhse teachd. 

35 An sin thubhairl an h- 
ludhaich tatorra fèin, C'àit 
aa teid am fear so, nach faigh 
sinn e ? au tèid e chum na 
muinntir a ta air an sgapadh 
am measg nan Greugach, a- 
gus an teagaisg e na Greug- 
aich 1 

36 Ciod i a' chainnt so a 
thubhairt e, larraidh sibhmi, 
agus cha'n fhaigh sibh mi : 
agus do'n àit am bheil mise, 
cha'n urrainn sibhse teachd ì 

37 Air an là dheireannach, 
là mòr sin na fèille, sheas 
losa agus ghlaodh e, ag ràdh, 
Ma tha tart air neach sam 
bith, thigeadh e a m'ionn- 
suidh-sa, agus òladh e. 

38 An ti a chreideas annam- 
sa, mar a ta an sgriobtuir ag 
ràdh, sruthaidh as a bhroinn^ 
aimhnichean do uisge beò, 

39 (Ach labhair e so mu'n 
Spiorad, a bha iadsan a 
chreideadli annsan gu f hagh- 
ail : oir cha robh an Spiorad'' 
fathast iiir a thahhaiì-t, do 
bhrìgh nach robh losa fatha&t 
air a ghlòrachadh.) 

40 Uime sin, an uair a 
chuala mòran do'n t-sluagh 
a' chainnt so, thuljhairt iad, 
Gu fìrinneach is e so am 
fàidh. 



41 Tlmbhairt cuid eile, Is 
e so Criosd. Ach thubhairl 
dream eile, An ann o Ghalile 
a thig Criosd ? 

42 Xach dubhairt an 
sgriobtuir, Gu"n tig Criosd do 
shiol Dhaiuhidh, agus à Bet- 
lehem, am baile san rol;h 
Daibhidh ? 

43 Air an aobhar sin dh"- 
èirich eas-aonachd' am measg 
an t-siuaigh air a shon-san. 

44 Agus b'àiU le cuid 
diubh a ghlacadh ; ach cha 
do chuir duine air bith làmh 
ann. 

45 An sin thàinig na maoir 
chum nan avd-shagart agus 
nam Phairiseach ; agus 
thubhairt iadsan rlu, C'arson 
nach d'thug sibh leibh el 

46 Fhreagair na maoir, Cha 
do labhair duine riamh mar 
an duine so. 

47 An sin fhreagair na 
Phairisich iad, Am bheil 
sibhse mar an ceudna air 
bhur mealladh 1 

48 An do chreid aon air 
bith do na h-uachdarain ann, 
no do na Phairisich "? 

49 Ach an sluagh so aig 
nach 'eil eòlas an ìagha, tha 
iad malluichte. 

50 Thubhairt Xicodemus 
riu, (esan a ihàinig d'a ionn- 
suidh san oidhche, air dha 
bhi 'na aon diubh,) 

51 Am bheil ar lagh - nc 
toirt breth air duiue sam bith 
gus an cluinn e uaith fèin an 
toiseach, agus gus am bi fhios 
aige ciod a tha e a' deanamh 1 

52 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Am bheil 
thusa mar an ceudna o Gha- 
lile ■} Rannsaich, agus faic : 



' roinn, connsachadh. 2 Rannsairh 
agus faicnach cirich fùidh à Galile. 

187 



EOIN VIII. 

oir u Galile cha d'eirich 
fàidh 2. 

53 Agus dh'imich gach aon 
d'a thigh fèin. 



CAIB. VIII. 

1 Thug Ciiosd a' hhean a ghlacadh 
an adhallrannas as saor : 12 
shearmonaich e gur e fcin solns 
an t-saoghail, agus dhearbh e gu 
hheil a theagasg ceart. 33 Ihreag- 
air e na h-ludhaich a bha deanamk 
bbsd à Ahraham. 

A CH chaidh losa chum 
"^ slèibh nan crann-oladh : 

2 Agus gu moch air mhad- 
uinn thàinig e rìs do"n team- 
puil, agus thàinig an sluagh 
uile d'a ionnsuidh ; agus air 
suidhe dha, theagaisg e iad. 

2> Agus thug na sgrìobh- 
aichean agus na Phairisich 
bean d'a ionnsuidh a ghlac- 
adh an adhaltrannas ; agus 
air dhoibh a cur anns a' 
mheadhon, 

4 Thubhairt iad ris, A 
mhaighstir, ghlacadh a' bhean 
so anns a' ghniomh fèin, a' 
deanamh adhaltrannais. 

5 A nis dh'àithn Maois 
dhuinn san lagh, an leithide 
so a chlachadh : ciod ma 
seadh a ta thusa ag ràdh ? 

6 Thubhaiit iad so 'ga 
dhearbhadh ^, chum gu'm 
biodh aca cùis-chasaid 'na 
aghaidh. Ach chrom losa 
sios, agus sgrìobh e le 'mheur 
air an hir, (mar nach biodh 
e 'gan cluinntinn.) 

7 JMar sin air dhoibh buan- 
achadh a' feòraich dheth, 
thog se e fèin suas agus 
thubhairt e riu, An neach a 
ta gun pheacadh agaibh-sa, 
tilgeadh e a' cheud chlach 
oirre. 



3 'ga fheuchainn, 'ga biiuaireadi. 



EOIN VIII. 



8 Agus chrom e sìos a rìs 
agus sgrìobh e air an làr. 

9 Agus an uair a chual 
iadsan so, (air dhoibh bhi air 
an agairt le'n coguis^ fèin,) 
chaidh iad a mach an dèigh 
a cheile, a' tùiseachadh aig 
an dream bu shme, gus an 
dream mu dheireadh : agus 
dh'fhàgadh 'na aonar losa, 
agus a' bhean 'na seasamh 
sa' mheadhon. 

10 Agus 'nuair a dh'èirich 
losa suas, agus nach fac e 
aon air bith ach a' bhean, 
thubhaiit e rithe, A bhean, 
c'àit am bheil iad sud do 
luchd-casaid? an do dhìt 
duine air bith thu 1 

11 Thubhairt ise, Cha do 
dhìt aon duine, a Thigh- 
earn. Agus thubhairt losa 
rithe, Cha mhò a tha mise 
ga d' dhlteadh : imich romh- 
ad, agus na peacaich ni 's 
raò. 

12 An sin labhair losa riu 
a rìs, ag ràdh, Is mise solus 
aii t-saoghail : an ti a leanas 
mise, cha siubhail e an dorch- 
adas, ach bithidh solus na 
beatha aige. 

13 Uime sin thubhairt na 
Phairisich ris, Tha thu toirt 
fianuis mu d' thimchioll fèin ; 
cha'n 'eil t'f hianuis flor. 

14 Fhreagair losa, agus 
thubhairt e riu, Ged tha mi 
toirt fìanuis mu m' thimchioll 
fèin, gidheadh a ta m' fhian- 
uis f ìor : oir a ta f hios agam 
cia as a thàinig mi, agus c'àit 
am bheil mi dol ; ach cha'n 
'eil fhios agaibh-sa cia as a 
thàinig mi, no c'àit am bheil 
mi dol. 

15 Tha sibhse a' toirt breth 
a rèir na feòla ; cha'n 'eil 

1 coimhfhi'is, coinsiens. 



mise a' toirt breth air aon 
duine. 

16 Agus gidheadh ma bheir 
mise breth, tha mo bhreth 
f ìrinneach : oir cha'n 'eil mi 
a'm' aonar, ach mise agus an 
t-Athair a chuir uaith mi. 

17 Agus a ta e sgrìobhta 
ann bhur lagh fèin, gu bheil 
fianuis dithis dhaoine fìor. 

18 Is aon mise a ta dean- 
amh fianuis mu m' thimchioll 
fèin, agus a ta an t-Athair a 
chuir uaith mi, a' deanamh 
fianuis mu m' thimchioll. 

19 An sin thubhairt iad 
ris, C'àit am bheil t' Athair ? 
Fhreagair losa, Cha'n aithne 
dhuihhse aon chuid mise no 
m' Athair : nam biodh eòlas 
agaibh ormsa, bhiodh eòL^s 
agaibh air m' Athair mar an 
ceudna. 

20 Labhair losa na briathra 
so an tigh-coimhead an ionmh- 
ais, ag teagasg dha san team- 
pull : agus cha do chuir duine 
air bith làmh ann ; oir cha 
robh 'uair fathast air teachd. 

_ 21 An sin thubhairt losa 
riu a rìs, Tha mise a' falbh, 
agus iarraidh sibh mi, agus 
bàsaichidh sibh ann bhur 
peacadh ; cha'n urrainn 
sibhse teachd do'n àit am 
blieil mise a' dol. 

22 An sin thubhairt na h- 
ludhaich, Am marbh se e 
fèin "? do bhrìgh gu bheil e 'g 
ràdh, Far am bheil mise a' 
dol, cha'n urrainn sibhse 
teachd. 

23 Agus thubhairt e riu, 
Tha sibhse o shìos, tha mise 
shuas : tha sibhse do'n t- 
saoghal so, cha 'n 'eil mise 
do'n t-saoghal so, 

24 Uime sin thubhairt mi 
ribh, Gu'm bàsaich sibh ann 
bhur peacaibh : oir mur creid 



sibh gur niise e, gheibh sibh 
bàs ann bhur peacaibh. 

25 An sin ihubhairt iad ris, 
Cò thusa ? Agus thubhairt 
losa riu, yl/i nmch sin fèin a 
thubhairt nii ribh o thùs. 

26 Tha mòran agam ri ràdh, 
agus r'a bhreithneachadh 
m'ur timchioll-sa : aoh a ta 
an ti a chuir uaith mi f ìrinn- 
each ; agus a ta mise a' labh- 
airt ris an t-saoghal nan nithe 
a chuala mi uaith-san. 

27 Cha do thuig iad gu'm 
b'ann mu thimchioll an Athar 
a labhair e riu. 

28 An sin thubhairt losa 
riu, 'Nuair a thogas sibh suas 
Mac an duine, an sin bithidh 
fios agaibh gur mise e', agus 
nach 'eil mi deanamh ni sam 
bith uam fèin ; ach mar a 
theagaisg m' Athair mi, gu 
bheil mi labhairt nan nitlie so. 

29 Agus tha "n ti a chuir 
uaith mi maille rium : cha 
d'fhàg an t-Athair a'm' aonar 
mi, do bhrìgh gu bheil mi 
deanamh a ghnàth nan nithe 
sin a"s taitneach leis. 

30 An uair a bha e labhairt 
nan nithe so, chreid mòran 
ann. 

31 An sin thubhairt losa 
ris na h - ludhaich a chreid 
ann, ]Ma bhuanaicheas sibh 
ann am fhocal-sa, bithidh 
sibh da rìreadh "nur deisciob- 
uil agam ; 

I 32 Agus bithidh eòlas ag- 
aibh air an fhìrinn, agus ni 

' an fhìrinn saorsibh. 

33 Fhreagair iad e, Is sinne 
slicjchd Abrahaim, agus cha 
robh sinn riamh fo dhaorsa 
aig duine sam bith : cionuus 
a ta thusa ag ràclh, Bithidh 
sii h saor \ 



ihiàh fìus agaibh co mise. 

189 



34 Fhreagair losa lad, Gu 
deimhin deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, ge b'e ni peacadh, 
is seirbhiseach do'n pheac- 
adh e. 

35 Agus cha'n fhan an 
seirbhiseach san tigh gu 
bràth : ach fanaidh am mac 
gu l)ràth. 

36 Uime sìn ma ni am Mac 
saor sibh, bithidh sibh saor 
da rìreadh. 

37 Tha fhios agam gur 
sibh sliochd Abrahaim ; ach 
a ta sibh ag iarraidh mise a 
mharbhadh, do bhrìgh nach 
'eil àit aig m' f hocal annaibh. 

38 Tha mise a' labhairt an 
ni sin a chunnaic mi aig m' 
Athair ; agus tha sibhse a' 
deanamh an ni a chunnaic 
sibh aig bhur n-athair fèin. 

39 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Is e Abra- 
ham ar n-athair-ne. Thubh- 
airt losa riu, Nam bu chlann 
do Abraham sibh, dheanadh 
sibh oibre Abrahaim. 

40 Ach a nis tha sibh ag 
iarraidh mise a mharbhadh, 
duine a dh"innis duibh an 
f hìrinn, a chuala mi o Dhia : 
cha d'rinn Aliraham so. 

41 Tha sibhse a' deanamh 
oibre bhur n-athar fèin. An 
sin thubhairt iad ris, Cha d'- 
rugadh an striopachas sinne ; 
tha aon Athair againn, eadhon 
Dia. 

42 An sin thubhairt losa 
riu, jSam b'e Dia bhur n- 
Athair, ghràclhaicheadh sibh 
mise : oir chaidh niise mach, 
agus thàinig mi o Dhia ; agus 
cha d'thàinig mi uam fèin, 
ach chuir esan uaith mi. 

43 C'ar son nach 'eil sibh 
a' tuigsinn mo chòmhraidli? 
do bhrìgh nach urrainn sibh 
èisdeachd ri m' fhocal. 



EOIN VIIl. 



44 Tha sibhse o hhir n- 
athair an diabhul, agus is iad 
ana-mianna bhur n-athar a's 
toil leibh a dheanamh : bha 
esan 'na mhortair ' o thùs, 
agus cha d' fhàn e san f hìr- 
mn, a chionn nach 'eil f ìrinn 
ann. 'JNuair a labhras e 
breug, is ann uaith fèin a ta 
e labhairt : oir is breugair e, 
agus is e athair na brèige. 

45 Agus do bhrigh gu bheil 
mise ag innseadh na firinn, 
cha'n 'eil sibh ga m' chreid- 
sinn. 

46 Cò agaibh-sa chuireas 
peacadh as mo leth-sa? agus 
ma tha mi ag innseadh na 
firinn, c'ar son nach 'eil sibh 
'ga m' chreidsinn ? 

47 An ti a ta o Dhia, èisd- 
idh e ri briathraibh Dhè : 
uime sin cha'n 'eil sibhse ag 
èisdeachd, a chionn nach ann 
o Dhia a ta sibh. 

48 An sin f hreagair na h- 
ludhaich, agus thubhairt iad 
ris, JN'ach maith a thubhairt 
sinn gur Samaritanach thu, 
agus gu bheil deamhan agad { 

49 Ihreagair losa, Cha'n 
'eil deamhan agam ; ach a ta 
mi toirt urraim do m' Athair, 
agus a ta sibhse toirt eas- 
urraim dhomh-sa. 

50 Agus cha'n 'eil mi ag 
iarraidh mo ghlòire ièin : llia 
neach a ta 'g iarraidh agus a' 
toirt breth. 

51 Gu deimhin deimhin 
a ta mi ag ràdh ribh, Ma 
choimhideas neach m'f hocal- 
sa, cha'n fhaic e bàs am 
feasd. 

52 An sin thubhairt na h- 
ludhaich ris, A nis tha fhios [ 
againn gu bheil deamhan a- | 



gad. Fhuair Abraham bàs, 
agus na fàidhean ; gidheadh 
a ta thusa ag ràdh, Ma. 
choimhideas duine m'fhocal- 
sa, cha bhlais e bàs am 
feasd. 

53 Am mò thusa na ar n- 
athair Abraham, a fhuair 
bàs ? agus fhuair nafàidhean 
bàs : cò a tha thu deanarah 
dhiot fèin 1 

54 Fhreagair losa, Ma tha , 
mi toirt glòire dhomh fèin, 
cha 'n 'eil ach neo-ni a'm' 
ghlòir : is e m' Athair a ta 
toirt gìòìre dhomh, neach a 
ta sibhse ag ràdh gur e bhur 
Dia e : 

55 Gidheadh chadoghabh 
sibh eòlas air ; ach a ta 
eòlas agam-sa air : agus nan 
abrainn, Nach aithne dhomh 
e, bhithinn cosmhuil ribhse 
a'm' bhreugair : ach is aithne 
dhomh e, agus a ta mi coimh- 
ead^ 'fhocaih 

56 Bha dèidh" m.hòr aig 
Abraham bhur n-athair-sa 
air mo là-sa f haicinn : agus 
chunnaic se e, agus rinn e 
gairdeachas. i 

57 An sin tìiubhairt na h- 
ludhaich ris, Cha'n 'eil thu 
fatliast leth-cheud bliadhna 
dh'aois, agus am faca tu 
Abraham 1 

58 Thubhairt losa riu, Gu 
deimhin deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Mun robh Abra- 
ham ann, A TA MISE. 

59 An sin thog iadsan 
chichan chum an tilgeadh air: 
ach dh'fholaich losa e fèin, 
agus chaidh e mach as an 
teampull, a' dol troimh am 
meadhon, agusmar sinchaidh 
e seachad. 



a fhear-millidh dhauine. 
190 



1 - 



^ gleidheadh. 
' togradh, gairdeachai. 



EOIN IX. 



CAIB. IX. 



1 Dh^aisigeadìi a radharc do dhnine 
a rnyadh dall: 13 Thugadhe chcm 
iiam i'hairiieach: 15 ghabh iad 
corniich ris, agus ihilg iad mach as 
un t-siiiuagog e ; 35 ach a ta Criosd 
a' gabhail ris. 3y C'ò iadsan a ta 
Criosd a' soillseachadh. 

\ GUS an uair a ghabh 

losa seachad, chunnaic e 

duine a bha dall o rugadh e. 

2 Agus dh'fheòraich a dheis- 
ciobuil deth, ag ràdh, A 
mhaighstir, cò a pheacaich, 
an duine so, no a phàrantan, 
gu'n d'rugadh dall e ? 

3 Fhieagair losa, Cha do 
pheacaich aon chuid an 
duine so, no a phàrantan : 
ach a chum gu'm foillsichte 
oibre Dhè ann. 

4 Is èigin domh-sa oibre 
an ti a chuir uaith mi a 
dheanamh, am feadh is là 
e : tha'n oidhche a' teachd, 
'nuair nach urrainn aon duine 
obair a dheanamh. 

5 Am feadh a ta mise san 
t-saoghal, is m\ solus an t- 
saoghail. 

6 '■Nuair a thubhairt e na 
nithe so, chuir e sile air an 
talamh, agus rinn e criadhi 
do'n t-sile, agus sgaoil e a' 
chriadh air sùilibh an doill. 

7 Agus thu^.hairt e ris, 
Imich, ionnlaidann an lochan 
Shiloaim, (is e sin air eadar- 
theangachadh, Air a chur.) 
Uime sin dh'imich e, agus 
dh'iounlaid e, agus thàinig e 
a' faicinn. 

8 Uime sin thubhairt na 
coimhearsnaich, agus iaùsan 
a chunnaic dall e roimhe sin, 
Nach e so esan a blia 'na 
shuidhe ag iarraidh na dèirce? 

9 Thubhairt cuid, Is e so 
e ; cuid eile, Tha e cosmhuil 

« lathach. 

191 



ris : thubhairt e fèin, Is 
mise e. 

10 Air an aobhar sin thubh- 
aiit iad ris, Cionnus a dh'- 
fhosgladh do shùilean ? 

11 Fhreagair esan agus 
thubhairt e, Kinn duine d'an 
ainm losa criadh, agussgaoil 
e air mo shùilibh i, agus 
thubhairt e rium, Imich gu 
lochan Shiloaim, agus ionn- 
hiid : agus dh'imich mi agus 
dh'ionnlaid mi, agus fhuair 
mi mo radharc. 

12 An sin thubhairt iad ris, 
C'àit am bheil e ì Thubhairt 
esan, Cha'n aithne dhomh. 

13 Thug iad chum nam 
Phairiseach esan a bha roimhe 
dall. 

14 Agus b'i an t-sàbaid a 
bha ann an uair a rinn losa 
a' chriadh, agus a dh'fhosgail 
e 'shùilean. 

15 An sin a rìs dh'f heòr- 
aich na Phairisich dheth mar 
an ceudna cionnus a f huair e 
a radharc. Agus thubhairt 
esan riu, Chuir e criadh air 
mo shùilibh, agusdh'ionnlaid 
mi, agus tha mi a' faicinn. 

16 Uime sin thubhairtcuid 
do na Phairisich, Cha'n 'eil 
an duine so o Dhia, do 
bhrìgh nach 'ell e gleidheadh 
na sàbaid. Thubhairt cuid 
eile, Cionnus a dh'fheudas 
duine a ta 'na pheacach, an 
leithide so do rahìorbhuilibh 
a dheanamh '! Agus bha eas- 
aonachd ^ 'nam measg. 

17 Thubhairt iad a rìs ris 
an duine dhall, Ciod a ta 
thusa ag ràdh uime a thaobh 
gu'n d'fhosgail e do shùil- 
ean ? Agus thubhairt esan, Is 
fàidh e. 

18 Ach cha do chreid na 

2 roiìiìt, sgaradh. 



h-ludhaich m'a thimchioll, 
gu'n robh e dall, agus gu'n 
d'ihii-tiir e a radharc, gus an 
do ghairm iad pàrantan an ti 
a f huair a radharc. 

19 Agus dh'f hiosraich iad 
dhiubh, ag ràdh, An e so 
bhur mac-sa, a ta sibh ag 
ràdh a rugadh dall 1 cionnus 
ma seadh a ta e nis a' faicinn'? 

20 Fhreagair a phàrantan 
iad agus thubhairt iad, Tha 
f hios againn gur e so ar mac, 
agus gu'n do rugadh dall e : 

21 Ach cionnus a ta e nis 
a' faicinn, cha 'n 'eil fhios 
againn ; no cò a dh'f hosgail 
a shùilean, cha'n aithne 
dhuinn : tha e fèin air teachd 
gu aois, feòraichibh dheth, 
labhraidh e air a shon fèin. 

22 Thubhairt a phàrantan 
na briathra so, a chionn gu 
robh eagal nan ludhach orra ; 
oir shuidhich na h-Iudhaich 
a cheana eatorra fein, Nan 
aidicheadh duine sam bith 
gu'm b'es.m Criosd, gu'n 
rachadh a chur as an t-sion- 
agog. 

23 Air an aobhar sin thubh- 
airt a phàrantan, Tha e air 
teachd gu aois, feòraichibh 
dheth fèin. 

24 Airan aobharsin, ghairm 
iad an dara uair an duine a 
bha dall, agus thubhairt iad 
ris, Thoir glòir do Dhia : tha 
fhios againne gur peacach 
an duine so. 

25 An sin fhreagair esan 
agus thubhairt e, Am peacach 
e cha'n aithne dhomh : air 
aon ni tha fhios agam, air 
dhomh bhi dall, gu bheil mi 
nis a' faicmn. 

26 Ach thubhairt iad ris 
a rìs, Ciod a rinn e dhuit ì 
cionnus a dh'fhosgail e do 
shuilean ì 

192 



27 Fhreagair e iad, Dh'- 
innis mi dhuibh a cheana. 
agus cha d'èisd sibh ; c'ar son 
a b'àiU leibh a chluinntinn 
a ris ? am bheil a' mhiann 
oirbhse bhi 'nur deisciobuil 
aige mar an ceudna ? 

28 An sin chàin iad e, 
agus thubhairt iad, Is tusa 
a dheisciobul ; ach is sinne 
deisciobuil Mhaois. 

29 Tha fhios againn gu'n 
do labhair Dia ri Maois : ach 
mu thimchioU an fhir so, 
cha'n 'eil fhios againn cia 
as da. ; 

30 Fhreagair an duine agus 
thubhairt e riu, An so tha ni 
iongantach, nach 'eil fhios 
agaibh cia as da, agus gu'n 
d'f hosgail e mo shìiilean ; 

31 Ach a ta f hios againn 
nach èisd Dia ri peacaich : 
ach ma ta neach air bith 'na 
fhear-aoraidh do Dhia, agus 
a' deanamh a' thoile, ris-san 
èisdidh e. 

32 O thoiseach an t-saogh- 
ail cha chualas gu'n d'- 
fhosgail aon neach sùilean 
duine a rugadh dall. 

33 Mur biodh an duine so 
Dhia, cha b'urrainn e ni 
sam bith a dheanamh. 

34 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Rugadh 
thusa uile ann am peacaibh, 
agus am bheil thu 'gar teag- 
asg-ne 1 agus thilg iad a 
mach e. 

35 Chual losa gu'n do thilg 
iad a mach e ; agus air dha . 
fhaotainn, thubhairt e ris, 
Am bheil thu creidsinn ann 
am Mac Dhè 1 

36 Fhreagair esan agus 
thubhairt e, Cò e, a Thigh- 
earn, chum gu'n creid mi 
ann? 

37 Agus thubhairt losa ris, 



Chunnaic thu araone, agus an 
ti a ta labhairt liut, is esane. 

38 Agus thubhairt esan, 
Tha mi creidsinn, a Thigh- 
earn. Agusrinneaoradhdha. 

39 Agus thubhairt losa, Is 
ann chum breitheanais a 
thàinig mise chum an t-saogh- 
ail so, chura iadsan nach 'eil 
a' faicinn, gu'm faiceadh iad ; 
agus gu'm biodh iadsan a ta 
faicinn, air an deanamh dall. 

40 Agus chuala cuid do na 
Phairisich a bha maille ris, 
na nithe so, agus thubhairt 
iad ris, Am bheil sinne dall 
mar an ceudna? 

41 Thubhairt losa riu, Xam 
bitheadh sibhdall, cha bhiodh 
peacadh agaibh : ach a nis 
a ta sibh ag ràdh, Is lèir 
dhuinn : uime sin tha bhur 
peaca.lh a' fantuinn. 

CAIB. X. 

1 Is e Criosd on dorus agns an deadh 
bhuachaill. 19 lomadh gni bhar- 
ail ìn'a thimchioll. 24 dhearhh e 
le 'oibribh gur e fèin Criusd Mac 
Dhè; 39 chaidh e as o na h-ìudh- 
aich; 40 agùs ràinig e taohh 
thall lordain, far an do chreid 
viòran ann. 

/"J.U deimhin deimhin a ta 
^ mi ag ràdh ribh, An ti 
nach tèid a stigh troimh an 
dorus do chrò nan caorach, 
ach a theid suas air sheòl eile, 
is gaduiche agus fear-reubainn 
esan. 

2 Ach an ti a thèid a steach 
air an dorus, is esan buachaill 
nan caorach. 

3 Dhàsan fosglaidh an 
dorsair ; agus èisdidh na 
caoraich r'a ghuth : agus 
gairmidh e a chaoraich fèin 
air an ainm, agus treòraich- 
idh e mach iad. 

4 Agus an uair a chuireas 

1 aiiridh. 

193 



e mach a chaoraich fèin, 
imichidh e rompa, agus lean- 
aidh na caoraich e : oir Ì5 
aithne dhoibh a ghuth. 

5 Agus cha lean iad coig- 
reach, ach teichidh iad uaith, 
do bhrìgh nach aithnedhoibh 
guth choigreach. 

6 An cosamhlachd so labh- 
air losa riu : ach cha do thuig 
iadsan ciod iad na nithe a 
labhair e riu. 

, 7 An sin thubhairt losa riu 
a rìs, Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, gur mise 
dorus nan caorach. 

8 ladsan uile a thàinig 
romham-sa, is gaduichean a- 
gus luchd-reubainn iad : ach 
cha d'èisd na caoraich riu. 

9 Is mise an dorus : ma 
thèid neach air bith steacli 
tromham-sa, tèarnar e, agus 
thèid e steach agus a mach, 
agus gheibh e ionaltradh. 

10 Cha tig an gaduiche ach 
a ghoid, agus a mharbhadh, 
agus a mhilleadh : thàinig 
mise chum gu'm biodh beatha 
aca, agus gu'm biodh i aca 
ni's pailte. 

11 Is mise am Duachaill 
maith: leigidh^ ambuachailP 
m:\ith 'anam sìos air son nan 
caorach. 

12 Achamfear-tuarasdail, 
agus an ti nach e ara buach- 
aill, agus nach leis fèin na 
caoraich, chi e am madadh- 
alhiidh a' teachd, agus fàg- 
aidh e na caoraich, agus teich- 
idh e : agus glacaidh am 
madadh alluidh iad, agus 
sgapaidh e na caoraich. 

13 Ach teichidh am fear- 
tuarasdail, a chionn gurfear- 
tuarasdail e, agus nach 'eil 
suim aige do na caoraich. 



1 t-acdhai 

K 



EOIX X. 



14 Is mise an buachaiU 
maith, agus is aithne dhomh 
mo chaomich fèin, agus aithn- 
ichear le m' chaoniich fèin mi. 

15 Mar is aithne do'n 
Athair mise, mar sin is aithne 
dhomh-sa an t-Athair : agus 
a ta mi leigeadh m'anama 
sìos air soa nan caorach. 

16 Agus a ta caoraich eile 
agam, nach 'eil do'n chrò so : 
is èigin domh iad sin mar an 
ceudna thoirt a stigh, agus 
èisdidh iad ri m' ghuth ; agus 
bithidh aon treud ann, ugus 
aon bhuachaiU. 

17 Air an aobhar so is 
ionmhuinn^ leis an Athair 
mise, air son gu'n leig mi sìos 
m'anam, chum gu'n glac mi 
e a rìs. 

18 Cha'n 'eil neach airbith 
'ga thoirt uam, ach a ta mi 
'ga leigeadh sìos u;im fèin : 
tha cumhachd agam a leig- 
eadh sìos, agustha cumhachd 
agam a ghlacadh a rìs. An 
àithne so fhuair mi o m' 
Athair. 

19 Air an aobhar sin, dli'- 
èirich eas-aonachd a rìs am 
ineasg nan ludhach air son 
nam briathra so. 

20 Agus thubhairt mòran 
diubh, Tha deamhan aige, a- 
gus tha e air bhoile^; c'ar 
so!i a tha sibh ag èisdeachd 
ris? 

21 Thubhaut cuid eile, 
Cha'n iad so bviathra duine 
anns am bheil deamhan ; am 
bheil deamhan comasach air 
sùilean nan dall fhosgladh? 

22 Agusbhaftill-chuimhne 
an ath-choisreagaidh^ ann an 
Ierusalem,agusb'eangeamh- 
radh a bha ann. 



23 Agus bha losa a' s,iaid- 
imeachd san teampull anu an 
sgàth-thigh* Sholaimh. 

24 An sin chruinnich na 
h-Iudhaich m'a thimchioll, 
agus thubhairt iad ris, Cia 
'f had a chumas tu ar n-anama 
an amharus'? ma's tu Criosd, 
innis dhuinn gu follaiseacli. 

25 Fhrengair losa iad, Dh'- 
innis mi dhuibh, agus cha do 
chreid sibh : na h-oibre a ta 
mi deanamh an ainm m' 
Athar, tha iad sin a' toirl 
fianuis mu m' thimchioll. 

26 Ach cha'n 'eil sibhse a' 
creidsinn ; oircha'n ann do m' 
chaoraich sibh, mar thubhairt 
mi ribh. 

27 Tha mo chaoraich-sa ag 
eisdeachd ri m' ghuth, agus 
is aithne dhomh iad, agus 
leanaidh iad mi : 

28 Agus bheir mi a' bheatha 
mhaireannach dhoibh ; agus 
cha sgriosar^ iad am feasd, ni 
mò a spìonas neach air bith as 
mo làimh iad. 

29 M' Athair a thug dhomli- 
sa iad, is mo e na na h-uile ; 
agus cha'n urrainn neach air 
bith un spìonadh à làimh m' 
Athar. 

30 Mise agus an t-Athair, 
is aon sinn. 

31 TJime sin thog na h- 
ludhaich clachan a rìs chum 
a chlachadh. 

32 Fhreagair losa iad, 
Nochd mi dhuibh mòran do 
oibribh maithe o m' Athair ; 
cia do na h-oibribh sin air 
son am bheil sibh ga m' 
chlachadh 1 

33 Fhreagair na h-Iudh- 
aich e, ag ràdh, Air son oibre 
maithe cha 'n 'eil sinn ga d' 



£01 X 

chlacliadh ; ach alr son toibh- 
eim, agus air son, air bhi 
clliuitse a'd' dhuine, gu bheil 
thu deanamh Dè dhiot fein. 

34 Fhreagair losa ia !, 
Nach 'eil e sgrìobhta ann 
bhur lagh-sa, Thubhairt mi, 
Is dèe sibh ? 

35 Ma thubhairt e dèe riu- 
san, dh'ionnsuidh an robh 
focal Dè, agus nach feudar 
an sgriobtuir a bhriseadh • ; 

36 An abair sibh ris-san, 
a naomhaich an t - Athair, 
agus a chuir e chum an t- 
saoghail, Tha thu a' labhairt 
toibheim ; air son gu'n dubh- 
airt mi, Is mi I\Iac Dhè ; 

37 Mur dean mi oibre m' 
Athar, na creidibh mi. 

38 Ach ma ni, ged nach 
creid sibh mise, creidil)h na 
h-oibre, chum gu'm bi fìos 
agaibh, agus gu'n creid sibh 
gu bheil an t-Athair annam- 
sa, agus mise ann-san. 

39 Uime sin dh'iarr iad a 
rìs a ghlacadh : ach chaidh e 
as an hìimh. 

40 vVgus chaidh e rìs do'n 
taobh thall do lordan, do'n 
ionad anns an robh Eoin air 
tùs ri baisteadh ; agus rinn e 
còmhnuidb an sin. 

41 Agus thàinig mòran d'a 
ionnsuidh, agus thubhairt iad, 
Cha d' rinn Eoin aon mhìor- 
bhuil : ach bha na h-uile nithe 
thubhairt Eoin mu'n duine 
so f ìor. 

42 Agus chreid mòran san 
àit sin air. 

CAIB. XI. 

1 T/ioff Criosd sit/is Lasanis an dcigh 
dliahhi ceithir làithean san naigh. 
45 Chreidmòrandona h-ludhaich. 
47 Chutn rta h-àrd-shagairt agns 
iia Phairisich comhairle an agh- 
aidh Chriosd. 

' sgaoileadh. 

195 



XI. 

A NIS bha duine ììraidh gu 
"^*- tinn, d'am b'uinm Lasarus 
o Bhetani, baile ÌMhuire agus 
Mharta a peathar. 

2 (B'i Mhuiresni adh'ung 
an Tighearn le ohidh luach- 
mhoir, agus a thiormaich a 
chosan le a folt, aig an robh 
a bràthair Lasarus gu tinn.) 

3 Uime sinchuir apheath- 
raiche fios d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, A Thighearn, feuch, 
tha'n ti a's ionmhuinn leat 
tinn. 

4 'Nuair a chual Tosa so, 
thubhairt e, Cha'n 'eil an 
tinneas so chum bàis, ach a 
chum glùire Dhè, chum gu'm 
bi Mac Dhè, air a ghlòrach- 
adh d'a thaobh. 

5 A nis b'ionmhuinn le 
losa ÌNIarta, agus a piuthar, 
agus Lasarus. 

6 Uime sin an uair a chual 
e gu'n robh esan tinn, dh'- 
f han e fathast dà là anns an 
ionad an robh e. 

7 'Na dhèigh sin thubhairt 
e r'a dheisciobluibh, Rach- 
amaid a rìs do ludea. 

8 Thubhairt a dheisciobuil 
ris, A IMhaighstir, a nis dh'- 
iarr na h-Iudhaich do chlach- 
adh ; agus am bheil thu dol a 
ris an sin ? 

9 Fhreagair losa, Nach 'eil 
dà uair dheug san là? Ma 
dh'imicheas duine anns an 
là, cha tuislich e, oir tha e 
faicinn sohùs an t-saoghail so : 

10 Ach ma dh'imicbeas 
duine anns an oidhche, tuis- 
lichidh e, do bhrìgh nach 'eil 
an solus ann. 

1 1 Na nithe so labhair e : 
agus 'na dhèigh sin thubhairt 
e riu, Tha ar caraid Lasarus 
'na chodal : ach a ta mise a' 
dol chum gu'n dùisg mi as a 
ch<xlal e. 



EOIN XI. 



12 An sin thubhairt a 
dheisciobuil, A Thighearn ma 
tha e 'na chodal, bithidh e 
shln. 

13 Gidheadh labhair losa 
m'à bhàs : ach shaoil iadsan 
gu'n do labhair e mu thim- 
chioU fois codail. 

14 An sin thubhairt losa 
riu gu soilleir, Fhuair Lasarus 
bàs : 

15 Agus a ta mi subhach 
air bhur sonsa nach robh mi 
an sin, chum gu'n creid sibh ; 
ach rachamaid d'a ionn- 
suidh. 

16 An sin thubhairt Tomas, 
ris an abrar Didimus, r'a cho- 
dheisciobluibh, Rachamaid- 
ne mar an ceudna, chum 
gu'm faigh sinn bàs maiUe 
ris. 

17 An sin an uair a thàinig 
losa, f huair se e an dèigh dha 
bhi cheana ceithir làithean 
san uaigh. 

18 (A nis bha Betani fagus 
do lerusalem, mu thimchioll 
cùig stàide deug uaith.) 

19 Agus thàinig mòran do 
na h-Iudhaich chum IMharta 
agus Mhuire, gu comh-fhurt- 
achd a thoirt doibh a thaobh 
am bràthar. 

20 An sin an uair a chuala 
Marta gu'n robh losa a' 
teachd, chaidh i 'na chòdhail : 
ach shuidh Muire san tigh. 

21 An sin thubhairt Marta 
ri losa, A Thighearn, nam 
biodh tusa an so, cha 'n 
fhaigheadh mo bhràthaìr 
bàs. 

22 Ach a ta f hios agam a 
nis fèin, ge b'e air bith nithe 
a dh'iarras tu air Dia, gu'n 
toir Dia dhuit iad. 

23 Tliubhairt losa rithe, 
Kiridli do bhràthair a rìs. 

24 Thubliairt Marta ris, 

196 



Tha fhios agam gu'n èirich e 
a rìs san aiseirigh air an là 
dheireannach. 

25 Thubhairt losa rithe, Is 
mise an aiseirigh, agus a' 
bheatha : an ti a chreideas 
annam-sa, ged gheibheadh e 
bàs, bithidh e beò ; 

26 Agus ge b'e neach a ta 
beò, agus a' creidsinn annam- 
sa, cha'n fhaigh e bàs am 
feasd. Am bheil thu creid- 
sinn so 1 

27 Thubhairt i ris, Tha, a 
Thighearn : tha mi creidsinn 
gur tusa Criosd, Mac Dhè, a 
bha gu teachd chum an t- 
saoghail. 

28 Agus airdhi na nithe so 
ràdh,dh'f halbh i, agus ghairm 
i a piuthar Muire an uaig- 
nidheas^ ag ràdh, Thàinig 
am Maighstir, agus tha e ga 
d'ghairm. 

29 'Nuair a chual ise siii , 
dh'èirich i gu grad, agus 
thàinig i d'a ionnsuidh. 

30 A nis cha robh losa 
fathast air teachd do'n bhaile, 
ach bha e anns an àit an do 
choinnich Marta e. 

31 An sin na h-Iudhaich a 
bha maille rithe san tigh, a- 
gus a' toirt cornhfhurtachd 
dhi, 'nuair a chunnaic iad 
Muire gu'n d'èirich i gu grad, 
agus gu'n deachaidh i mach, 
lean iad i, ag ràdh, Tha i dol 
chum na h-uaiglre, a chaoin- 
eadh an sin. 

32 An sin an uair a thàinig 
Muire do'n àit an robh losa, 
agus a chunnaic i e, thuit i 
aig a chosaibh, ag ràdh ris, A 
Thighearn, nam biodh tusa 
an so, cha'n fhaigheadh mo 
bhràthair bàs. 

33 Uime sin an uair a 



« os iosol. 



KOIN XI. 



chunnaic losa i a' gul, ngus 
na h-Iudhaich a thàinig 
maille rithe a' gul mar an 
ceiidna, rinn e osna 'na spior- 
ad, agus chuir se e fèin fo 
àmhghar '. 

34 Agus thubhairt e, C'àit 
an do chuir sibh e 1 Thubh- 
airt iad ris, A Thighearn, 
thig agus faic. 

35 Ghuil losa. 

36 An sin thubhairt na h- 
ludhaich, Feuch cionnus a 
ghràdhaich se e ! 

37 Agus thubhaiit cuid 
diubh, Nach feudadh an ' 
duine so a dh'fhosgail sùil- 
ean an doiU, a thoirt fa'near 
nach faigheadh eadhon am 
fear so bàs ì 

38 Uime sin thàinig losa, 
ag osnaich a rìs ann fèin, 
chum na h-uaighe. Agus b' 
uaimh '-' i, agus bha clach air 
a cur oirre. 

39Thubhairt losa, Togaibh 
a' chlach. Thubhaiit Marta, 
piuthar an duine mharrbh, 
ris, A Thighearn, tha nis 
droch bholadh dheth ; oir is 
e so an ceathramh là^. 

40 Thubhairt losa rithe, 
Nach dubhairt mi riut, J\Ia 
chreideas tu, gu'm faic thu 
glòir Dhè 1 

41 An sin thog iad a' chlach 
(o'?i àit anns an robh an duine 
marbh air a chur.) Agus thog 
losa suas a shùilean, agus 
thubhairt e, Athair, tha mi 
toirt buidheachais duit, gu'n 
d'èisd thu rium. 

42 Agus bha f hios agam gu 
bheil thu ag èisdeachd rium 
a ghnàth : ach thubhairt mi e 
air sou an t-sluaigh a tha 'nan 
seasamh mu m' thimchioU, 



1 thricblaid. 
^tfia e ceithÌT làithet 
197 



chum gu'n creid iad gu'n do 
chuir thusa uait mi. 

43 Agus an uair a labhair 
e na nithe so, ghlaodh e le 
guth mòr, A Lasaruis, thig a 
mach. 

44 Agus thàinig esan a bha 
marbh a mach, agus a chosan 
agus a hìmhan ceangailte leis 
an eudach-mhairbh : agus 
bha 'aghaidh ceangailtemu'n 
cuairt le neapaicin. Thubh- 
airt losa riu, Fuasglaibh e, 
agus leigibh leis imeachd. 

45 An sin chreid mòran do 
na h-Iudhaich ann, a thàinig 
chum jNIhuire, agus a chunn- 
aic na nithe a rinn losa. 

46 Ach dh'fhalbh cuid 
chum nam Phairiseach agus 
dh'innis iad dhoibh na nithe 
a rinn losa. 

47 An sin chminnlch na 
h-àrd-shagairt agus naPhair- 
isich comhairle, agus thubh- 
airt iad, Ciod a tha sinn a' 
deanamh \ oir a ta an duine 
so deanamh mòraiu mhìor- 
bhuile. 

48 Ma leigeas sinn leis 
air an dòigh so, creididh na 
h-uile dhaoine ann ; agus 
thig na Romhanaich *, agus 
sgriosaidh iad ^ ar n-àit, agus 
ar cinneach. 

49 An sin thubhairt fear 
àraidh dhiubh d' am h'ainm 
Caiaphas, air dha bhi 'na 
àrd-shagart air a' bhliadhna 
sin, riu, Cha'n aithne dhuibh 
ni sam bith. 

50 Ni mò tha sibh a' tout fa'- 
near ^ur iomchuidh dhuinne 
gu'm faigheadh aon duine bàs 
air son an t-sluaigh, agus 
nach biodh an cinneach uile 
air a sgrios. 



61 Ach cha b'ann uaith 
fèin a labhair e so : ach air 
dha bhi 'na àrd-shagart air a' 
bhliadhna sin, rinn e fàidh- 
eadaireachd gu'm faigheadh 
losa bàs air son a' chinnich 
sin ; 

52 Agus cha'n ann air son 
a' chinnich sin a mhàin, ach 
a chum mar an ceudna gu'n 
cruinnicheadh e an ceann a 
chèile 'nan aon clann Dhè a 
bha air an sgapadh. 

53 Uime sin o'n là sin a 
mach, chuir iad an comhairle 
r'a chèile chum esan a chur 
gu bàs. 

54 Air an aobhar sin, cha 
d'imich losa ni's mò gu foll- 
aiseach' am measg nan ludh- 
ach ; ach chaidh e as a sin do 
dhùthaich làimh ris an f hàs- 
ach, gu baile ris an abrar 
Ephraim, agus an sin ghabh 
e còmhnuidh maille r'a 
dheisciobluibh. 

55 Agus bha càisg nan 
ludhach am fagus : agus 
chaidli mòran suas as an 
dùthaich do lerusalem roimh 
an chàisg, chum iad fèin a 
ghhmadh. 

56 An sin dh'iarr iad losa, 
agus labhair iad r'a chèile 
'nan seasamh san teampull, 
Ciod bhur barail-sa ? an e 
nach tig e chum na fèille 1 

57 A nis bha araon na h- 
àrd-shagairt agns na Phair- 
isich air toiit àithne, nam 
biodh f hios aig neach airbith 
c'àit an robh e, gu'n inn- 
seadh se e, chum gu'nglacadh 
iad e. 

CAIB. XII. 

1 C/iab/i losa leitli-sgeul M/iuire air 
son giCn d'wig i a c/iosau. y 
T/iùinig aii slnay/i ''nam buid/t- 



uih/i a d/i'J/iatcinu Lasaruis. 10 
U/iab/i na /i-àrd-s/iagairt com/i- 
airle c/nim Lasarus a m/tarb/tad/i. 
12 M/iarcaic/t Criosd gulerusalem. 

\ N sin thàinig losa, sè 
■^ làithean roimh an chàisg, 
gu Betani, far an robh Lasa- 
rus a bha marbh, neach a 
thog esan o na marbhaibh. 

2 Uime sin rinn iad suipeir 
dha an sin ; agus bha Marta 
a' frithealadh : ach bha Lasa- 
rus 'na aon diubh-san a 
shuidh air bord maille ris. 

3 An sin ghabh Muire 
pund do oladh spicnaird ro 
luachmhoir, agus dh'ung i 
cosan losa, agus thiormaich i 
a chosan le a folt : agus lìon- 
adh an tigh le fàile^ chùbh- 
raidh na h-oladh. 

4 An sin thubhairt aon d'a 
dheisciobluibh, ludas Isca- 
riot, mac Shimoin, a bha gu 
esan a bhrath, 

5 C'ar son nach do reiceadh 
an oladh so air son tri cheud 
peghinn, agus nach d'thugadh 
do na bochdaibh e 1 

6 Thubhairt e so, cha 
b'ann a chionn gu'n robh 
suim aige do na bochdaibh ; 
ach a chionn gu'm bu ghad- 
uiche e, agus gu'n robh an 
sporan aige, agus gu'n do 
ghiùlain e na nithe a chuir- 
eadh ann. 

7 An sin thubhairt losa, 
Leig leatha : fa chomhair là 
m' adhlaic ghlèidh i so. 

8 Oir tha na bochdan a 
ghnàth agaibh maille ribh, 
ach cha 'n 'eil mise agaibh a 
ghnàth. 

9 Agus bha fhios aig sluagh 
mòr do na h-Iudhaich gu'n 
robh e an sin : agus thàinig 
iad, cha'n ann a mhàin air son 
losa, ach a chum gu'm faic- 



eadh iad mar an cevidna La- 
sarus, a thog esan o na 
niarbhaibh. 

10 Ach ghabh na h-àrd- 
shagairt comhairle, chum La- 
sarus mar an ceudna a 
mharbhadh ; 

11 Do bhrìgh alr a shon- 
san gu'n d'imich mòran do na 
h-Iudhaich, agus gu'n do 
chreid iad ann an losa. 

12 Air an là màireach, air 
cluinntinn do mhòr-shlnagh 
a thàinig chum na fèiUe', 
gu'n robh losa a' teachd gu 
lerusidem, 

13 Ghlac iad geuga pailme, 
agus chaidh iad a mach 'na 
chòdhail, agus ghlaodh iad, 
Hosanna, beannaichte gu 
robh Righ Israeil a tha teaclul 
ann an ainm an Tighearn ! 

14 Agus air do losa asal 
òg fhautainn, shuidh e air ; a 
rèir mar a ta e sgrlobhta, 

15 Xa biodh eagal ort, a 
nighean Shioin : feuch, a ta 
do Righ a' teachd, 'na shuidhe 
air lolh asail. 

16 Cha do thuig a dheis- 
ciobuil na nithe so air tìis : 
ach an u;iir a ghlòraicheadh 
losa, an sin chuimhnich iad 
gu'n robh na nithe so sgrìobh- 
ta uime, agus gu'n d'rinn iad 
na nithe so dha. 

17 Uime sin rinnansluagh 
a bha maille ris fianuis, gu'n 
do ghairm e Lasarus as an 
uaigh, agus gu'n do tliog e o 
na marbhaibh e. 

18 Air an r.obhar sin mar an 
ceudna, choinnich an sluagh 
e, do bhrigh gu'n cual iad gu'n 
d'iinn e am mìorbhuil so. 

19Thubhairt na Phairisich 
uime sin eatorra fèin, Am 
faic sibh nach 'eii siijh a' 



EOIN XII. 

buadhachadii bheag sam bith? 



ijcisJe. 



199 



feuch, tha'n saoghal air dol 
'na dheigh. 

20 Agus bha Grengaich 
àraidh am measg na muinntir 
a chaidh suas chum aoradh 
a dheanamh aig an f he-iU : 

21 Air an aobhar sin thàin- 
ig iadsan gu Philip, a bha o 
Bhetsaida Glialile, agus dh'- 
iarr iad air, ag ràdh, A 
Thighearn, bu mhiann leinn 
losa fhaicinn. 

22 Thàinig Philip agus dh'- 
innis e do Aindreas ; agus 
a rìs dh'lnnis Aindreas agus 
Philip do losa. 

23 Agus f hreagair losa iad, 
ag ràdh, Thàinig an uair, 
chum gu'm biodh Mac an 
duine air a gldòrachadh. 

24 Gu deimlùn deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, ÌMur 
faigh an grrànne cìuithneachd 
a thuiteas anns an talamh 
bàs, fanaidh e 'na aonar : ach 
ma gheibh e bàs, bheir e 
toradh mòr uaith, 

25 Esan a ghràdhaicheas 
'anam, caillidh se e; agus 
esan a dh'fhuathaicheas 
'anam anns an t-saoghal so, 
glcidhidh se e chum na beatha 
maireannaich. 

26 jMa ni neach air bith 
seirbhis dhomhsa, leanadh e 
mi ; agus ge b'e àit am bi 
mise, an sin bithidh mo 
sheirbhiseach mar an ceudna: 
nia ni neach seirbhis dhomh- 
sa bheir m' Athair urram- dha. 

27 A nis tha m'anam fo 
àmhghar ^ ; agus ciod a their 
mi '{ Athair, saor mi o'n uair 
so : ach is ann air a shon so a 
thàinig mi chum na h-uaire so. 

28 Atliair, glòraich t'ainm. 
An sin thàinigguthonèamh, 



EOIN XIT. 



ng rìidh, Ghlòraich mi àraon 
e, ;igijs glòraichidh mi rìs e. 

29 Uime sin thubhairt an 
sluagh a sheas a làthair, agus 
a chuala so, Gu'n robh tairn- 
eanach ann : thubhairt cuid 
eile, Labliair aingeal ris. 

30 Fhreagair losa agus 
thubhairt e, Cha'n ann air 
mo shon-sa thainig an guth 
so, ach air bhur son-sa. 

31 A nis tha breitheanas 
an t-saoghail so ann : a nis 
tilgear uachdaran an t-saogh- 
ail so mach. 

32 Agus mise, ma thogar 
suas o'n talamh mi, tairngidh 
mi na h-uile dhaoiue a m'- 
ionnsuidh. 

33 (Ach thubhairt e so, a' 
ciallachadh cioJ a' ghnè bàis 
a gheibheadh e.) 

34 Fhreagair an sluagh e, 
('huala sinne as an lagh, 
gu'm fan Criosd gu siorruidh : 
agus cionnus a ta tliusa ag 
ràdh, Gur èigin do JMhac an 
(iuine bhi air a thogail suas ì 
cò e ]Mac an duine so ? 

35 An sin thubhairt losa 
riu, Fathast rè tamuill bhig 
tha'n solus maille ribh : 
gluaisibh am feadh 's a ta 
solus agaibh, chum nach beir 
an dorchadas oirbh : oir an 
ti a ta ag imeachd san dorch- 
:idas, cha'n aithne dha c'àit 
Hm bheil e dol. 

36 Am feadh as ata'n solus 
agaibh, creidibh san t-solus, 
chum gu'mbi sibh 'nurcloinn 
do'n t-solus. Labhair losa na 
nitheso, agus dh'fhalbh e, a- 
gus dh'fhoiaich se e fèin uatha. 

37 Ach ge do rinn e a 
choimhlion so do mhìorbh- 
i.ilibh 'nan làthair, cha do 
chreid iad ann : 

38 Chum gu'm biodh briath- 

ran an fhàidh Esaiais air an 

200 



coimhlionadh, a thubhairt e, 
A Thighearn, cò a chreid ar 
n-aithris-ne i ? agus cò dha 
dh'f hoillsicheadh gairdean an 
Tighearna ? 

39 Air an aobhar so cha 
robh e'n comas doibh creid- 
sinn, do bhrìgh gu'n dubhairt 
Esaias a rìs, 

40 Dhall e an sùilean, a- 
gus chruaidhich e an cridhe, 
chum nach faiceadh iad le'n 
sùilibh, agus nach tuigeadh 
iad le'n cridhe, agus nach 
pilleadh iad, agus gu'n slàn- 
uichinn iad. 

41 Thubhairt Esaias na 
nithe so, 'nuair a chunnaic e 
a ghlòir-san, agus a labhair e 
uime. 

42 Gidheadh chreid mùran 
do na h-Uachdaranaibh fein 
ann : ach air son nam Phair- 
iseach cha d'aidich iad e, air 
eagal gu'n cuirte mach as an 
t-sionagog iad. 

43 Oir b'annsa leo glòir 
dhaoine na glòir Dhè. 

44 Agus ghlaodh losa, a- 
gus thubhairt e, An ti a ta 
creidsinn annam-sa, cha'n 
ann annam-sa thae creidsinn, 
achannsan tiachuiruaithmi. 

45 Agus an ti a tha ga m' 
fhaicinn-sa, tha e faicinn an 
ti a chuir uaith mi. 

46 Thjìinig mi a'm' sholus 
chum an t-saoghail, chum 
ge b'e chreideas annam, nach 
fanadh e an dorchadas. 

47 Agus ma chluinneas 
neach airbith mobhriathran- 
sa,, agus nach creid e, cha 'n 
'eil mise 'ga dhìteadh : oir 
cha d'thàinig mi a dhìteadh 
ant-saoghail, ach a shaoradh 
an t-saoghail. 

48 An ti a tha cur ciìil 



EOIN Xlll. 



rium - sa, agus nach 'eil a' 
gabhail ri m' bliriathraibh, 
tha aige neach a bheir breth 
air : am focal a labhair mi, 
bheir e sin breth air san hi 
dheireannach. 

49 Oir cha do labhair mi 
uamfèin; ach an t-Athair a 
chuir uaith mi, thug e àithne 
dhomh, ciod a theirinn, agus 
ciod a labhrainn. 

50 Agus a ta fhios agam 
gur beatha mhaireannach 
'àithne - san : air an aobhar 
sin na nithe tha nri a' labh- 
airt, mar thubhairt an t- 
Athair rium, mar sin a ta mi 
a' labhairt. 

CAIB. XIIL 

1 Xigit Criofd cosan nan deisciobul ; 
ìSd/i'earail e orra hhi iriosal agm 
seirceiì; XòdVinnis eroimhlaimh, 
agns dh'jhoilhich e do Edn le 
comhara, gn^m è'e ludas a bhratk- 
adh e. 

A NIS roimh fhèill na 
-^ càisge, air do losa fios a 
bhi aige gu'n robh 'uair air 
teachd, anns an rachadh e as 
an t-saoghal so chum an 
Athar, air dha a mhuinntir 
fèin a bha anns an t-saoghal 
a ghràdhachadh, ghràdhaich 
e gn crìch iad. 

2 Agus an uair a bha 'n t- 
suipeir thairis', (air do"n 
diabhul a nis a chur an cridhe 
ludais Iscarioit, mhìc Shi- 
moin, esan a bhrath,) 

3 Air aithneachadh do losa 
gu'n d'thug an t-Athair nah- 
uile nithe 'na hìmhaibh, agus 
gur ann o Dhia a thàinig e, 
agus gur ann a dh'ionnsuidh 
Dhè a bha e dol ; 

4 Dh'èirich e o 'shuipeir, 
agus chuir e dheth 'fh;ìll- 
uinn^, agus ghlac e làmh-an- 

1 ati iiair a bha iad r^nn siiir ir. 

201 



art, agus cheangail e uime e. 

5 'Xa dhèigh sin, thaom e 
uisge ann an soitheach-ionn- 
laid, agus thòisich e air cosan 
nan deisciobul ionnlad, agus 
an tiormachadh leis an làmh- 
anart a bha ceangailte uime. 

6 An sin thàinig e gu 
Simon Peadar : agus thubh- 
airt esan ris, A Thighearn, 
am bheil thusa ag ionnlad nio 
chosan-sa? 

7 Fhreagair losa agus 
thubhairt e ris, An ni so ta 
mi deanamh cha'n aithne 
dhuitse a nis ; ach bithidh 
fios agad air an dèigh so. 

8 Thubhairt Peadar ris, 
Cha nish thu mo chosan-sa 
gu bràtii. Fhreagair losa e, 
Mur nigh mi thu, cha'n 'eil 
cuid agad maille rium. 

9 Thubhairt Simon Peadar 
ris, A Thighearn, cha'n iad 
mo chosan a mhàin, ach mar 
an ceudna mo làmhan agus 
mo cheann. 

10 Thubhairt losa ris, An 
ti a ta air ionnlad, cha 'n 'eil 
feum aige ach a chosan.ionn- 
lad, ach tha e gu h-iomlan 
glan : agus a ta sibhse glan, 
ach cha'n 'eil sibh uile gUm. 

11 Oir bha fhios aige cù 
a bhrathadh e ; uime sin 
thubhairt e, Cha 'n 'eil sibh 
uile glan. 

12 An sm, an dèigh dha 
an cosan ionniad, agus 'f hall- 
uinn a ghabhail cVa ìonn- 
siiidh, shuidh e a rìs, agus 
thubhairt e riu, Am bheil 
fhios agaibh ciod a rinn mi 
dhuibh ? 

ISThasibha' gairmMaigh- 
stir, agusTighearn dhiom-sa . 
agus tha sibh ag ràdh gu 
maith ; oir is mi sin. 

2 eiidach-vnrhdair. 

K2 



14 Uime sin madh'ionnlaid 
mise, bhur Tighearn agus 
bhur Maighstir, bhur cosan- 
sa, is còir dhuibh-sa mar an 
ceudna cosan a chèile ionu- 
lad. 

15 Oir thug mi eisempleir 
dhuibh, chum mar a rinn mise 
dhuibh, gu'n deanadh sibhse 
mar an ceudna. 

16 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, Cha mhò 
an t-òglach na 'mhaighstir, 
agus cha mhò an teachdair 
na an ti a chuir uaith e. 

17 JMa's aithne dhuibh na 
nithe so, is beannaichte sibh 
ma ni sibh iad. 

18 Cha'n 'eil mi labhairt 
oirbh uile : is aithne dhomh 
cò a thagh mi : ach is eigin 
an sgriobtuir a choimhlion- 
adh, An ti a ta 'g itheadh 
arain raaiUe rium, thog e a 
shàil a'm' aghaidh. 

19 A nis a ta mi ag ràdh 
so ribh mun tig e gu crìch, 
chum, 'nuair a tharlas e, gu'n 
creid sibh gur mise e. 

20 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, an ti a 
ghabhas ri neach sam bith a 
chuireas mise uam, gabhaidh 
e rium-sa; agusanti aghabh- 
as rium-sa, gabhaidh e ris an 
ti a chuir uaith mi. 

21 Air do losa na nithe so 
ràdh, bha e fo thrioblaid 'na 
spiorad, agus rinn e fianuis, 
agus thubhairt e, Gu deimh- 
in deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, gu'm brath aon agaibh 
mise. 

22 An sin dii'amhairc na 
deisciobuil air a chèile, fo 
amharus co uime a labhair e. 

23 A nis bha aon d'a dheis- 
ciobluibh, 'na ìuidhe an uchd' 



losa, neach a b'ionmhuinn le 
losa. 

24 Air an aobhar sin smèid 
Simon Peadar airsan, gu'm 
feòraicheadh e co uime a 
labhair e. 

25 An sin air dhasan aom- 
adh ri uchd losa, thubhairt 
e ris, A Thighearn cò e ! 

26 Fhreagair losa, Is e an 
tì sin e, d'an toir mise an 
greim, an dèigh dhomh a 
thumadh. Agus an uair a 
thum e an greim, thug se e 
do ludas Iscariot, muc Shi- 
moin. 

27 Agus an sin an dèigh 
a' ghreama, chaidh Satan a 
steach ann-san. An sin 
thubhairt losa ris, An ni a 
ta thu a' deanamh, dean gu 
grad e. 

28 A nis cha do thuig aon 
diubh-san a bha 'nan suidhe 
air a' bhord c'ar son a thubh- 
airt e so ris. 

29 Oir shaoil cuid diubh, 
do bhrìgh gu'n robh an sporan 
aig ludas, gu'n dubhairt losa 
ris, Ceannaich na nithe a ta 
dh'uireasbhuidh oirnn chum 
na fèille ; no gu'n tugadh e 
ni-èigin do na bochdaibh. 

30 An sin an dèigh dhasau 
an greim a ghabhail, chaidh 
e mach air ball ; agus bha'n 
oidhche ann. 

31 Uime sin, 'nuair a 
chaidh esan a mach, thubh- 
airt losa, A nis a ta INlac an 
duine air a ghlòrachadh, agus 
tha Dia air a ghlòrachadh 
ann. 

32 Ma tha Dia air a ghlòr- 
achadh ann, glòraichidh Dia 
esair mar an ceudna ann fèin, 
agus air l)all glòraichidh se e. 

33 A chlann bheag, fathast 
iiine bheag tha mise maille 
ribh. larraidh sibh mi : agus 



EOIN 

mai' a thubliaiit nii ris na h- 
lu haich, Do'n àit an teid 
mise, cha 'n 'eil e 'n comas 
duibhse teachd ; mar sin a ta 
mi ag ràdh ribhse nis 

34 Aithne nuadh tha mi 
toirt dhuibh, Gu'n gràdhaich 
sibh a chèile ; mar a ghràdh- 
aich mise sibhse, gu'n gràdh- 
aich sibh fèin a chèile mar 
an ceudna. 

35 Le so aithnichidh na h- 
uile dhaoine gur sibh mo 
dheisciobuil - sa, ma bhios 
gràdh agaibh fèin d'achèile. 

36 ThubhairtSimonPeadar 
ris, A Thighearn, c'àit a thèid 
thu ! Fhreagair losa e, Do'n 
àit an tèid mi, cha'n urraiun 
thusa nismo leantuinn ; gidh- 
eadhleanaidh tu mi 'nadhèigh 
so. 

37 Thubhairt Peadar ris, a 
Thighearn, c'ar son nach urr- 
ainn mi do leantuinn a nis 1 
Leigidh mi sìos m'anam air 
do shon. 

38 Fhreagair losa e, An 
leig thu t'anam sìos air mo 
shonsa ì Gu deimhin deimhin 
a ta mi ag ràdh riut, Xach 
goir an coileach, gus an àich- 
eadh thu mi tri uairean. 

CAIB. XIV. 

1 tVMff Criosd cowhfkurtachd d'a 
dluiscioblnihk le dòchas jhlaith- 
eanais: 6 dh^innis e gur e fèin an 
t-slighc, anjhìrinn,agus à" bkeatha, 
agiis gur aon e fein agus un t- 
Athair : 13 ihug e ,fios doibk giCm 
bi an urnuighean 'na ainm san 
èifeachdach. 

~^A biodh bhur cridhe fo 
-'-^ thrioblaid ' : tha sibh a' 
creidsinn ann an Dia, cieid- 
ibh annam-sa mar an ceud- 
na^, 

2 Ann an tigh m' Athar-sa 
tha iomadh àite-còmhnuidh : 



XIV. 

mur biodh e mar siii, dh'inn- 
sinn-sa dhuil^h. Tha mi dol 
a dh'uUuchadh àite dhuibh. 

3 Agus ma thèid mi agus 
gu'n ulluich mi àit dhuibh, 
thig mi rìs, agus gabhaidh mi 
sibh a m' iounsuidh fèin ; 
chum far ambheil mise, gu'm 
bi sibhse mar an ceudna. 

4 Agus is aithne dhuibh 
c'eìit am bheil mi dol, agus is 
aithne dhuibh an t-slighe. 

5 Thubhairt Tomas ris, A 
Thighearn, cha'n 'eil fhios 
againn c'àit am bheil thu dol ; 
agus cionnus a dh'fheudas 
eòlas na slighe bhi againn 1 

6 Thubhairt losa ris, Is 
mise an t-slighe, agus an 
f hìrinn, agus a' bheatha : 
cha tig aon neach chum an 
Athar ach tromham-sa. 

7 Nam b'aithne dhuibh 
mise, b'aithne dhuibh m'Ath- 
air mar an ceudna : agus à so 
suas is aithne dhuibh e, agus 
chunnaic sibh e. 

8 Thubhairt Philip ris, A 
Thighearn foillsich an t-Ath- 
air dhuinne, agus is leoir 
leinn e. 

9 Thubhairt losa ris, Am 
bheil mise ùine co fhada 
maille ribh, agus nach aithne 
dhuit fathast mi, Philip? an 
ti a chunnaic mise, chunnaic 
e 'n t-Athair : agus cionnus 
a ta thu ag ràdh, Foillsich an 
t-Athair dhuinn 1 

10 IN^ach 'eil thu creidsinn 
gu bheil mise anns an Athair, 
agus an t- Athair annam-sa 'i 
na briathran a ta mi labhairt 
libh, cha'n ann uam fèin a ta 
mi 'gan labhairt : ach an t- 
Athair, a ta gabhail còmh- 
nuidh annam-sa, tha esan a' 
deanamh nan oibre. 



'^ creìdihh ann \ un Dia, agus creidibh i 



EOIN XIV. 



11 Creidibh mise gu hheil 
mi anns an Athair, agus an 
t - Athair annam - sa ; no, 
creidibh mi air son nan oibre 
fèin. 

12 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, An ti a 
chreideas annam-sa, na h- 
oibre a ta mise a' deanamh, 
ni esan mar an ceudna ; agus 
ni e oibre a's mò na iad so, do 
bhrìgh gu bheil mise dol chum 
m'Athar. 

13 Agus ge b"e ni a dh'- 
iarras sibh a'm' ainm-sa, ni 
mise sin : chum gu'm bi an 
t - Athair air a ghlòrachadh 
anns a' Mhac. 

14 Ma dh'iarras sibh ni air 
bith a'm' ainm-sa, ni mise e. 

15 Ma's toigh leibh mise, 
coimhidibh m'àitheantan : 

16 Agus guidhidh mise an 
t-Athair, agus bheir e dhuibh 
Comhfhurtair' eile, chum gu 
fan e maille ribh gu bràth ; 

17 Spiorad na f ìrinn ; 
neach nach urrainn an saogh- 
al a ghabhail, do bhrìgh nach 
'eil e 'ga fhaicinn, agus nach 
aithne dha e ; ach is aithne 
dhuibhse e, oir thae fantuinn 
maille ribh, agus bithidh e 
annaibh. 

18 Cha'n f hàg mi sibh 'nur 
diUeachdain ; thig mi do 'ur 
n-ionnsuidh. 

19 Tamull beag fathast, a- 
gus cha'n fhaic an saoghal 
mi tuilleadh , ach chi sibhse 
mi : do bhrìgh gu bheil mise 
beò, bithidh sibhse beò mar 
an ceudna. 

20 Anns an là sin bithidh 
fios agaibh gu bheil mise ann 
am Athair, agus sibhse ann- 
am-sa, agus mise annaibh-sa. 

21 An ti aig am bheil m' 

1 Fear-com/i-f/iureackd, 

204 



1 àitheanta-sa, agus a ta 'gan 
coimhead, is esan aig am 
! bheil gràdh dhomh-sa : agus 
I an ti aig am bheil gràdh 
I dhomh-sa, gràdhaichear le 
! m' Athair e, agus gràdhaich- 
! idh mise e, agus foillsichidh 
mi mi fèin da. 

22 Thubhairt ludas (cha'n 
e Iscariot,) ris, AThighearn, 
c'ar son a dh'f hoillsicheas tu 
thu fèin dhuinne, agus nach 
dean thii sia do'n t-saoghal ? 

23 Fhreagair losa agus 
thubhairt e ris, Ma ghràdh- 
aicheas neach mise, coimhid- 
idh e m' fhocal: agus gràdh- 
aichidh m'Athair esan, agus 
thig sinn d'a ionnsuidh, a- 
gus ni sinn còmhnuidh maille 
ris. 

24 An ti nach gradhaich 
mise, cha choimhid e mo 
bhriathra : agus am focal a 
ta sibh a' cluinntinn, cha 
leam-sa e, ach leis an Athair 
a chuir uaith mi. 

25 Na nithe so labhair mi 
ribh, air dhomh bhi m' chòmh- 
nuidh maille ribh : 

26 Ach an Comhfhurtair, 
an Spiorad naomh, a chuireas 
an t-Athair uaith a'm' ainm- 
sa, teagaisgidh esan dhuibh 
na h-uile nithe, agus cuiridh 
e'n cuimhne duibh na h-uile 
nithe a labhair mise ribh. 

27 Tha mi fàgail sìthe ag- 
aibh, mo shìth-sa atami toirt 
duibh : cha'n ann mar a bheir 
an saoghal, a tha mise toirt 
duibh . Na biodh bhur cridhe 
fo thrioblaid, agus na biodh 
eagal air. 

28 Chuala sibh mar thubh- 
airt mi ribh, Tha mi falbh, 
agus thig mi rìs do 'ur n- 
ionnsuidh. Nam biodh gràdh 

lear-com/iaii le, Fear-iùil, 



agaibh dliunili - sa, bhiodh 
aoibhneas oirbh, a chionn 
gu'n dubhaiit mi, Tha mi 
dol' chum an Athar : oir is 
mò m'Athair na mise. 

29 Agus a nis dh'innis mi 
dhuibh so roimh dha teachd 
gu crìch, chum, 'nuair a thig 
e gu crlch, gu creideadh sibh, 

30 A so suas cha labhair 
mi mòran ribh : oir a ta 
uachdaran an t-saoghail so a' 
teachd, agus cha'n 'eil ni air 
bith aige annam-sa. 

31 Ach a chum gu'm bi 
fios aig an t-saoghal gur 
ionmhuinn leam au t- Athair ; 
agus mar a thug an t-Athair 
àithne dhomh, mar sin a ta 
mi a" deanamh. Eiribh, rach- 
amaid as so. 

CAIB. XV. 

1 .In sòlas a ta aig deisciohluihh 
Chriosd ; 9 an gaol agtis an coimit- 
cheangal a ta eadar iad agus esan. 
18 Vomht hurtachd fuidh fhuath 
agus gheur-leanmhuinn an t- 



[S mise an fhìonain fhìor, 
agus is 6 m'Athair an 
treabhaiche ^. 

2 Gach uile gheug annam- 
sa nach 'eil a' giùlan toraidh, 
bheir e air falbh ; agus gach 
uile gheiig a ta tabhairt tor- 
aidh, glanaidh e i, chum gu'n 
giììlan i tuilleadh toraidh. 

3 A nis a ta sibhse glan 
tre an fhocal a labhair mi 
ribh. 

4 Fanaibh annam-sa, agus 
mise annaibh-sa. Mar nach 
urrainn a' gheug toradh a 
thoirt uaipe^ fèin, mur fan i 
san f hìonain, cha mhò is urr- 
ainn sibhse, mur fan sibh 
annam-sa. 



hionn gu kheil m 
^tuathanach. 

205 



5 Is mise an fhìonain, 
sibhse na geuga : an ti a dh'- 
fhanas annam-sa, agus mise 
annsan, bheir esan mòr-thor- 
adh uaith ; oir as m* eug- 
mhais-sa cha'n urrainn sibh 
aon ni a dheanamh. 

6 Mur fan neach annam- 
sa, tha e air a thilgeadh a 
mach mar ghèig, agus air 
crìonadh ^ ; agus tionailidh 
daoine iad, agus tilgidh iad 
san teine iad,agus loisgear iad . 

7Madh'fhanassibhannam- 
sa, agus ma dh'fhanas m'- 
fhocail-sa annaibh-se, iarr- 
aidh sibh gach ni a's àill 
leibh, agus nìthear dhuibh e. 

8 An so tha m' Athair-sa 
air a ghlòrachadh, gu'n toir 
sibhse mòr-thoradh uaibh ; 
agus bithidh sibh 'nur deis- 
ciobuil dhomh-sa. 

9 Mar a ghràdhaich an t- 
Athair mise, mar sin ghràdh- 
aich mise sibhse : fanaibh 
ann am ghràdh-sa. 

10 Ma choimhideas sibh 
m'àitheanta, fanaidh sibh ann 
am ghràdh ; mar a choimhid 
mise àitheauta m'Athar, agus 
a tha mi a' fantuinn 'na 
ghràdh. 

11 Na nithe so labhair mi 
ribh, chum gu fanadh mo 
ghairdeachas annaibh, agus 
gu'm biodh bhurgairdeachas- 
sa làn. 

12 Is i so m'àithne-sa, gu'n 
gràdhaich sibhse a chèile, 
mar a ghràdhaich mise sibhse. 

13 Gràdh a's mò na so 
cha'n 'eil aig neach air bith, 
gu'n leigeadh duine 'anam 
sìos air son a chairdean. 

14 Is sibhse mo chairdean- 
sa, ma ni sibh gach ni a 



EOIN XVI 



ta ml ag àithneadh dhuibh. 

15 A so suas cha ghairm 
mi seirbhisich dhibh ; oir 
cha'n aithne do'n t-seirbhis- 
each ciod a ta a Thighearn 
a' deanamh : ach ghairm mi 
càirde dhibh ; oir na h-uile 
nithe a chuala mi o m' Athair, 
thug mi fios duibhse orra. 

16 Cha sibhse a thagh mise, 
ach is mise a thagh sibhse, 
agus dh'orduich ' mi sibh, 
chum gu'n rachadh sibh, ngus 
gu'n tugadh sibh a mach tor- 
adh, agus gu maireadh bhur 
toradh : chum ge b'e ni a dh'- 
iarras sibh air an Athair 
ann am ainm-sa, gu'n toir e 
dhuibh e. 

17 Tha mi 'g àithneadh 
nan nithe so dhuibh, chum 
gu'n gràdhaich sibh a chèile. 

18 Ma tha an saoghal 'gur 
fuathachadh, tha fhios ag- 
aibh gu'n d' fhuathaich e 
mise roimhibh. 

19 Nam b'ann do'n t- 
saoghal sibh, ghràdhaicheadh 
an saoghal a chuid fèin : ach 
do bhrigh nach ann do'n t- 
saoghal sibh, ach gu'n do 
thagh mise sibh as an t- 
saoghal, uime sin tha fuath 
aig an t-saoghal duibh. 

20 Cuimhnichibh am focal 
a thubhairt mi ribh, Cha 'n 
'eil an seirbhiseach ni's mò 
na a Thighearn. Ma rinn 
iad geur-leanmhuinn ormsa, 
ni iad geur-leanmhuinn oirbh- 
se mar an ceudna : ma 
choimhid iad m'fhocal-sa, 
coimhididh iad bhur focal-sa 
mar an ceudna. 

21 Ach na nithe so uile ni 
iad oirbh air son m'ainme-sa, 
do bhrìgh nach aithne dhoibh 
esan a chuir uaith mi. 

l shuidhich, shonraich. 

206 



22 ]Mur bithinn-sa air 
teachd, agus air labhairt riu, 
cha bhiodh peacadh aca : ach 
a nis cha'n 'eil leithsgeul am 
peacaidh aca. 

23 An ti aig am bheil fuath 
dhomh-sa, tha fuath aige do 
m'Athair mar an ceudna. 

24 Mur bithinn-sa air dean- 
amh nan oibre 'nam measg 
nach d'rinn aon neach eile, 
cha bhiodh peacadh aca : ach 
a nis chunnaic siad iad, agus 
dh'fhuathaich iad araon mise 
agus m'Athair. 

25 Ach rinneadh so chum 
gu'n coimhliontadh am focal 
a ta sgrìobhta 'nan lagh fèin, 
Dh'f huathaich iad mi gun 
aobhar. 

26 Ach an uair a thig an 
Comhfhurtair, a chuireas 
mise do 'ur ionnsuidh o'n 
Athair, Spiorad na f ìrinn, a 
tha teachd a mach o'n Athair, 
ni esan fianuis mu m' thim- 
chioll-sa. 

27 Agus ni sibhse fianuis 
mar an ceudna, do bhrìgh gu 
bheil sibh maille rium othùs. 

CAIB. XVI. 

1 Thug Cricsd comhfhurtachd d'a 
dheisciobluihh an aghaidh triohlaid 
le gealladh an Spioraid naoimh, 
agus 'aiseirig/i agus a dhol suns 
air n'camh ; 23 thug e cinnte 
dhoibh gu'm hi na h-wnvighean a 
nithear ''na ainm-san taitneach 
d'a At/iair. 

"^ Anitheso labhairmi ribh, 
-^^ chum nach faigheadh - 
sibh oilbheum. 

2 Cuiridh iad as an t-sion- 
agog sibh : seadh, thig an 
uair, ge b'e neach a mharbh- 
as sibh, gu'n saoil e gu liheil 
e deanamh seirbhis do Dhia. 

3 Agus ni iad na nithe so ^, 
do bhrigh nach aithne dhoibh 
an t- Athair, no mise. 

2 gab/iadh. 2 na nithe so [dhnibh.] 



EOIN 

4 Ach dh'innls mi na nithe 
so dhuibh, chum 'nuair a thig 
an t-àm, gu'n cuimhnich 
sibh gu'n d'innis mi dhuibh 
lad. Ach cha dubhairt mi na 
nithe so ribh o thùs, do bhrìgh 
gu'n robh mi maille ribh. 

5 Ach a nis a ta mi dol 
chum an ti a chuir uaith mi ; 
agus cha 'n 'eil a h-aon ag- 
aibh-sa a' feòraich dhiom, 
C'àit tha thu dol ? 

6 Ach a chionn gu'n dubh- 
airt mi na nithe so ribh, lìon 
do-bhròn bhur cridhe. 

7 Gidheadh a ta mi ag 
innseadh dliuibh na fìrinn, 
Is buannachd dhuibh mise a 
dh'f halbh : oir mur fùlbh mi, 
cha tig an Comhfhurtair do 
'ur n-ionnsuidh-sa ; ach ma 
dh'fhalbhas mi, cuiridh mi 
esan do 'ur n-ionnsuidh. 

8 Agus an uair a thigesan, 
bheir e dearbh-shoilleireachd 
do'n t-saoghal mu pheacadh, 
agus mu fhìreantachd, agus 
mu bhreitheauas : 

9 Mu pheacadh, do bhrìgh 
nach 'eil iad a' creidsinn 
annam-sa ; 

10 Mu fhìreantachd, do 
bhrlgh gu bheil mi-dol a dh'- 
ionnsuidh m' Athar, agus 
nach faic sibh ni's mò mi ; 

11 Mu bhreitheanas, a 
chionn gu bheil uachdaran an 
t-saoghail so air a dhìteadh. 

12 Tha mòran nithe agam 
fathast ri ràdh ribh, ach cha'n 
urrainn sibh an giùlan an 
tràth so. 

13 Ach an uair a thig esan, 
Spiorad na firinn, treòraich- 
idfh e sibh chum gach uile 
f hìrinn : oir cha labhair e 
uaith fèin : achlabhraidh e na 
h-uile nithe a chluinneas e : 
agus foiUsichidh e dhuibh-se 
nithe a tari teachd. 

207 



XVI. 

14 Bheir esan glòir dhomh- 
sa : oir gheibh e do m' chuid- 
se, agus nochdaidh e dhuibh- 
se «?. 

15 Na h-uile nithe a ta aig 
an Athair, is leam-sa i ,d : 
air an aobhar so thubhairt 
mi, gu'm faigh e do m' chuid- 
se, agus nochdaidh e dhuibh- 
se e. 

16 Tamull beag agus cha'n 
fhaic sibh mi ; agus a rìs, 
tamull beag agus chi sibh 
mi, do bhrlgh gu bheil mi 
dol chum an Ath ir. 

17 An sin thubhairt cuid 
d'a dheisciobluibh eatorra 
fèin, Ciod e so a ta e ag ràdh 
ruinn, TamuU beag agus 
cha'n f haic sibh mi : agus a 
rìs, tamuU beag agus chi sibh 
mi : agus, Do bhrìgh gu bheil 
mi dol chum an Athar ? 

18 Air an aobhar sin thubh- 
airt iad, Ciod e so a ta e ag 
ràdh, TamuU _ beag '! Cha'n 
'eil sinne a' tuigàinn ciod a ta 
e ag ràdh. 

19 A nis dh' aithnich losa 
gu'n robh toil aca f heòraich 
dheth, agus thubhairt e riu, 
Am bheil slbh a' feòraich 
'nur measg fèin mar a thubh- 
airt mi, Tamull beag agus 
cha'n f haic sibh mi : agus a 
rìs, tamull beag agus chi sibh 
mi ? 

20 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, gu'n dean 
sibhse gul agus caoidh, ach 
ni an saoghal gairdeachas : 
agus bithidh sibhse do-bhròn- 
ach, ach pillear bhur bròn gu 
gairdeachas. 

21 'Nuair a bhios bean ri 
saothair-chloinne, bithidh i fo 
dhoilgheas, chionn gu bheil a 
h-uair air teachd : ach an 
uair a bheireas i an leanabh, 
cha chuimhnich i a h-àrnh- 



EOIN XVII. 



ghar ni's mò, tre aoibhneas 
gu'n d'rugadh duine chum an 
t-saoghail. 

22 Agus a ta nis uime sin 
doilgheas oirbh-sa : ach chi 
mise a rìs sibh, agus ni bhur 
cridhe gairdeachas, agus bhur 
gairdeachas cha bhuin neach 
air bith uaibh. 

23 Agus air an là sin cha'n 
fheòraich sibh ni air bith 
dhiom-sai: Gu deimhin 
deimhin ata mi ag ràdh ribh, 
Ge b'e nithe dh'iarras sibh 
air an Athair ann am ainm- 
sa, gu'n toir e dhuibh iad. 

24 Gus a so chad'iarrsibh 
ni air bith ann am ainm-sa : 
iarraibh, agus gheibh sibh, 
chum gu'm bi bhur n-aoibh- 
neas làn ^. 

25 Na nithe so labhair mi 
ribh am briathraibh dorcha^ : 
ach thig an uair anns nach 
lal)hair mi ni's mò ribh am 
briathraibh dorcha, ach inn- 
sidh mi gu soiUeir mu'n Ath- 
air dhuibh. 

26 Anns an là sin iarraidh 
sibh a'm' ainm-sa : agus cha 'n 
'eilmiagràdh ribh.gu'nguidh 
mi an t-Athair air bhur son : 

27 Oir is toigh leis an Ath- 
air fèin sibh, air son gu'n 
d'thug sibh gràdh dhomh-sa, 
agxis gu'n do chreid sibh gur 
ann o Dhia a thàinig mi. 

28 Thtìinig mi mach o'n 
Athair, agusthami air teachd 
chum an t-saoghail : a rìs, 
tha mi fàgail an t-saoghail, 
agus a' dol chum an Athar. 

29 Thubhairt a dheisciob- 
uil ris, Feuch, a nis tha thu 
labhairt gu soilleir, agus cha 
'n 'eil thu labhairt cosamhl- 
achd airbith. 



nmhlMi 

208 



30 A nis tha f hios againn 
gur aithne dhuit na h - uile 
nithe, agus nach feum thu 
duine air bith a dh'f heòraich 
dhiot : air a shon so tha sinn 
a' creidsinn gur ann o Dhia 
a thàinig thu. 

31 Fhreagair losa iad, Am 
bheil sibh a nis a' creidsinn ] 

32 Feuch, thig an t-àm^, 
seadh, tha e cheana air 
teachd, anns an sgapar o 
cheile sibh, gach aon g'a 
ionad fèin, agus am fàg sibh 
mise a'm' aonar : gidheadh 
cha 'n 'eil mise a'm' aonar, 
oir tha an t-Athair maille 
rium. 

33 Na nithe so labhair mi 
ribh, chum gu'm biodh sìth 
agidbh annam-sa. Anns an 
t-saoghal bithidh àmhghar 
agaibh : ach biodh deadh 
mhisneach agaibh, thug mise 
buaidh air an t-saoghal. 

CAIB. XVII. 

l Tha Criosd a' deanamh urnnigh 
fa Athair grCn glòraicheadh se e, 
6 gicn coimhideadh e 'abstoil, 11 
anii an aonachd, 17 agus anns an 
fhlrinn ; i'O giCn glòrairheadh e 
iad, agnsna h-nile chreidichmaille 
ris fcin air ncamh. 

T ABHAIRIosanabriathra 
^ so ; agus thog e suas a 
shiìilean gu nèamh, agus 
thubhairt e, Athair, thàinig 
an uair ; glòraich do mhac, 
chum gu'n glòraich do jNIhac 
thusa mar an ceudna : 

2 Chum, mar a thug thu 
cumhachd dha air gach feoil, 
na h-uile a thug thu dha, gu'n 
tugadh esandhoibha' bheatha 
mhaireannach. 

3 Agus is i so a' bheatha 
mhaireannach, eòlas a bhi 
aca ortsa an t-aon Dia f ìor, 

3 an comhadaihh. 



EOIN 

agns air losa Criosd a chuir 
tliu uait. 

4 Ghlòraich mise thasa air 
thalamh : chrìochnaich mi 'n 
obair a thug thu dhomh r'a 
dheanamh. 

5 Agus a nis, Athair, glòr- 
aich thusa mise maiUe riut 
iein ', leis a' ghlòir a bha agam 
maiUe riut mun robh an saogh- 
al ann. 

6 Dh'f hoiUsich mise t'ainm 
do na daoinibh a thug thu 
dhomh as an t-saoghal : bu 
leatsa iad, agus thug thu 
dhomh-sa iad ; agus choimhid 
iad t'f hocal. 

7 A nis thuig iad gur ann 
uait a tha na h-uile nithe, a 
thug thu dhomh-sa. 

8 Oir thug mi dhoibh na 
briathran athugthusadhomh ; 
agus ghabh siad iad, agus 
thuig iad gu fìrinneach gur 
ann uait-sa thàinig mi, agus 
chrcid iad gu'n do chuir thu 
uait mi. 

9 Air an son-san tha mi 
guidhe : cha'n 'eil mi guidhe 
air son an t-saoghail, ach air 
son na muinntir sin a thug 
thu dhomh, oir is leatsa iad. 

10 Agus is leatsa na h-uile 
nithe a's leamsa, agus is 
leamsa na nithe a's leatsa ; 
agus a ta mi air mo ghlòrach- 
adh annta. 

11 Agus a nis cha'n 'eil 
mise ni's mò anns an t-saogh- 
al, ach a ta iadsan san t- 
saoghal, agus a ta mise a' 
teachd a d' ionnsuidh - sa. 
Athair naoimh, coimhid iad- 
san tre t'ainm"'^, a thug thu 
dhomh-sa, chum gu'm bi iad 
'nan aon, mar a ta sinne. 

12 Am feadh a's bha mise 
maiUe riu anns an t-saoghal, 

1 ad' fhianvis. 2 „nn nd ainm. 



XVII. 

choimhid mi iad tre t'ainm- 
sa : ghleidh mi a' mhuinntir 
a thug thu dhomh, agus cha 
do chaiUeadh a h-aon diubh, 
ach mac an sgrios : chum gu 
biodh an sgriobtuir air a 
choimhlionadh. 

13 Agus a nis tha mi 
teachd a d'iounsuidh-sa ; a- 
gus tha mi labhairt nan nithe 
so anns an t-saoghal, chum 
gu'm biodh mo ghairdeachas 
acaairachoimhlionadhannta. 

14Thugmit'fhocaldhoibh ; 
agus thug an saoghal fuath 
dhoiìdi, air son nach ann do'n 
t-saoghal iad, mar nach 'eil 
mise do'n t-saoghal. 

15 Cha'n 'eil mi guidhe 
gu'n tugadh tu as an t- 
saoghal iad, ach gu'n coimh- 
ideadh tu o'n olc iad. 

16 Cha'n 'eil iadsan do'n 
t-saoghal, mar nach 'eil mise 
do'n t-saoghal. 

17 Naomhaich iad troimh 
an fhìnnn^: is e t'fhocal-sa 
an fhirinn. 

18 Mar a chuir thusa mise 
chum an tsaoghail, mar sin 
chuir mise iadsan chum an t- 
saoghail. 

19 Agus air au sonsan tha 
mise ga m' naomhachadh 
fèin, chum gu'm bi iadsan 
mar an ceudna air an naomh- 
achadh troimh an f hlrinn. 

20 Agus cha'n 'eil mi 
guidhe air an sonsan a mhàin, 
ach mar an ceudna air son 
na muinntir siu a chreideas 
annam-sa troimh am focal- 
san : 

21 Chum gu'm bi iad uile 
'nan aon ; chum mar a ta 
thusa, Athair, annam-sa, a- 
gus mise annad-sa, gu'm bi 
iadsan mar an ceudna 'nan 

3 !re i'f/,hi>iu- 



EOIN XVill. 



iioa annain-ne ; chum gu'n 
cieid an saoghal gu'n do chuir 
thusa uait mi. 

22 Agus thug mise dhoibh- 
san a' ghlòir a thug thusa 
dhomh-sa chum gu'm bi iad 
'nan aon, mar a ta sinne 'nar 
n-aon ; 

23 Mise annta-san, agus 
thusa annam-sa, chum gu'n 
deanar coimhlionta iad ann 
an aon ; agus a chum gu'm 
bi fios aig an t-saoghal gu'n 
do chuir thusa uait mi, agus 
gu'n do ghràdhaich thu iad- 
san, mar a ghràdhaich thu 
mise. 

24 Athair, is àiU leam an 
dream a thug thu dhomh, 
gu'm bi iad maiUe rium, far 
am bheil mi ; chum gu faic 
iad mo ghlòir a thug thu 
dhomh : oir ghràdhaich thusa 
mi mun do leagadh bunaite 
an domhain. 

25 Athair chothromaich, 
cha b'aithne do'n t-saoghal 
thusa ; ach b'aithnedhomh-sa 
thu, agus thuig iad so gu'n do 
chuir thusa uait mi. 

26 Agus dh'f hoiUsich mise 
t'ainm dhoibh, agus foillsich- 
idh mi e, chum gu'm bi an 
gràdh leis an do ghràdhaich 
thu mise, annta - san, agus 
mise annta. 

CAIB. XVIIl. 

1 Bhrath Iitdas losa. 6 Tkuit na 
tnaoir air an talnmh. 10 Ghearr 
Peadar cluais Mhalchuis dheth. 
12 Ghlac na maoir losa, agus thug 
iad gu Annas agus Caiaphas e. 
]5 Aicheadh Pheadair. 

^'M'UAIR a labhair losa na 
briathra so, chaidh e 
maille r'a dheisciobluibh 
thairis air sruth Chedroin, far 
an robh lios, anns an deach- 
aidh e fèin agus a dheisciob- 
uil. 

210 



2 i\gus b'aithne do ludas, 
a bhrath esan, an t-àit : oir 
thàinig losa gu trlc an sin 
maiUe r'a dheisciobluibh. 

3 An sin, air do ludas buidh- 
eann agus maoir f haotainn o 
na h-àrd-shagairt agus na 
Phairisich, thànig e do'n àit 
sin le leusaibh, agus lòchran- 
aibh, agus armaibh. 

4 Uime sin air do losa fios 
a bhi aige air na h-uile nith- 
ibh a bha gu teachd air, 
chaidh e mach, agiis thubh- 
airt e riu, Cò tha sibh ag 
iarraidh ? 

5 Fhreagair iadsan e, losa 
Xasaret, Thubhairt losa riu, 
Is mise e. Agus sheas mar 
an ceudna ludas, a bhrath 
esan, maille riu. 

6 An sin co luath 's a 
thubhairt e riu, Is mise e, 
chaidh iad air an ais, agus 
thuit iad air an làr. 

7 An sin dh'fheòraicli e 
dhiubh a rìs, Cò tha sibh ag 
iarraidh ? Thubhairt iadsan, 
losa Nasaret. 

8 Fhreagair losa, Thubh- 
airt mi ribh gur mise e. 
Uime sin ma's mlse tha sibh 
ag iarraidh, leigibh leo sin 
falbh : 

9 Chum gu'n coimhlion- 
tadh am focal a labhair e, An 
dream a thug thu dhomh, cha 
do chaill mi aon diubh. 

10 An sin air do Shimon 
Peadar claidheamh a bhi aige, 
tharruing se e, agus bhuail e 
òglach an àrd-shagairt, agus 
gliearr e a' chluas dheas deth. 
Agus b'e ainm an òglaich 
Malchus. 

11 An sin thubhairt losa 
ri Peadar, Cuir do chlaidh- 
eamh san truaill : an cupan 
a thug m' Athair dhomh-sa, 
nach ùl mi e ? 



1 OIN XVIU. 



12 An sin rug a' bhuidh- 
eann, agus an ceannard, agus 
maoir nan ludhach air losa, 
agus cheangail iad e, 

13 Agus thug iad leo e air 
tùs gu Annas ; (oir b'esan 
athair-ceile Chaiaphais, a bha 
'na àrd-shagart air a' bhliadh- 
na sin.) 

14 A nis b'e Caiaphas a 
thug comhairle do na h-Iudh- 
aich, gu'm b'iomchuidh gu'm 
faigheadh aon duine bàs air 
son an t-sluaigh. 

15 Agus lean Simon Peadar 
agus deisciobul eile losa. 
B'aithne do'n àrd-shagart an 
deisciobul sin, agus chaidh e 
steach maille ri losa do chùirt 
an àrd-shagairt. 

16 Ach sheas Peadar aig 
andorus anlethmuigh. Uime 
sin, chaidh an deisciobul sin 
eile a b'aithne do'n àrd-shag- 
art a mach, agus labhair e ris 
a' bhan-dorsair, agus tlmg e 
Peadar a steach. 

17 An sin tliubhairt a' 
bhanoglach a bha gleidheadh 
an doruis ri Peadar, Nach 
ann do dheisciobluibh an 
duine so thusa mar an ceud- 
na? thubhairt esan, Clia'n 
ann. 

18 Agus bha na seirbhisich 
agus na maoir 'nan seasamh, 
air dhoibh teine guail a chur 
suas, oir bha'm fuachd ann, 
agus bha iad 'gan garadh fèin : 
agus bha Peadar'na sheasamh 
maille riu, agus 'ga gharadh 
fèin. 

19 An sin dh'f hiosraich an 
t-àrd -shagart do losa mu 
thimchioll a dheisciobul, agus 
mu thimchioU a theagaisg. 

20 Fhreagair losa e, Labh- 
air mise gu follaiseacli ' ris an 



' o.f ('iird, 

211 



t-saoghal ; theagaisg mi a 
ghnàth anns an t-sionagog, 
agus anns an teampull, far 
am bheil na lì-Iudhaich a' 
cruinneachadh as gach àit ; 
agus am folach cha do labhair 
mi ni air bith. 

21 C'ar son a ta thu fìos- 
rachadh dhiom-sa] Fiosraich 
dhiubh-san a chuala, ciod a 
thubhairt mi riu : feuch, a ta 
f hios aca-san ciod a thubhairt 
mi. 

22 Agus an uair a thubh- 
ai) t e na nithe so, bhuail aon 
do na maoraibh, a bha 'na 
sheasamh a làthair, a bhas 
air losa, ag ràdh, An ann 
mar so a fhreagras tu an t- 
àrd-shagart? 

23 Fhreagair losa e, IMa 
labhair mi gu h-olc, dean 
fianuis air an olc : ach ma's 
j'.nn gu maith, c'ar son a ta 
thu ga m' bhualadh ? 

24 (A nis chuir Annas e 
ceangailte gu Caiaphas an t- 
àrd-shagart. ) 

25 Agus bha Simon Peadar 
'na sheasamh agus 'ga ghar- 
adh ; Uime sin thubhairt iad 
ris, Nach aon d'a dheisciob- 
luibh thusa niar an ceudna? 
Dh'àicheadh esan, agus 
thuljhairt e, cha mhi. 

26 Thubhairt aon do 
sheirbhisich an àrd-shagairt, 
(caraid do'n fhear do'n 
ghearr Peadar a chluas,) 
Nach faca mise thu san lios 
maille ris? 

27 An sin dh'àicheadh 
Peadar a rìs, agus air ball 
ghoir an coileach. 

28 An sin thug lad losa o 
Cliaiaphas gu àit a' bhreitii- 
eanais : agus b'i mhaduinn a 
bh'ann, agus cha deachaidh 
iad fèin do àit a' bhreithean- 
ais, chum nach biodh iad air 



EOIN XIX. 



an salachadh •, ach gu'n ith- 
eadh iad a' chììisg. 

29 An sin chaidh PiUit a 
mach d'an ionnsuidh-san, a- 
gus thubhaiit e, Ciod a' chas- 
aid a tha sibh a' toiit an agh- 
aidh an duine so 1 

30 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, IMur b'f hear 
droch-bheirt e, cha tugamaid 
thairis dhuitse e. 

31 An sin thubhairt Pilat 
riu,Gabhaibh-sae,agusthug- 
aibh breth air a rèir bhur 
lagha fèin. An sin thubhairt 
na h-ludhaich ris, Cha'n 'eil 
e ceaduichte dhuinne neach 
air bith a chur gu bàs : 

32 Chum gu'm biodh focal 
losa air a choimhlionadh, a 
labhair e, a' ciallachadìi ciod 
a ghnè bàis a bha e gu f haot- 
ainn. 

33 An sin chaidh Pihit a 
steach a rìs do àit a' bhreith- 
eanais, agus ghairm e losa, 
agus thubhairt e ris, An tusa 
Iligh nan ludhach'? 

34 Fhreagair losa e, Am 
bheil thu ag ràdh so uait fèin, 
no an d'innis daoine eile dhuit 
e mu m' thimchioll-sa "? 

35 Fhreagair Pilat, An 
ludhach mise 1 Thug do 
chinneach fèin, agus na h- 
àrd-shagairt thairis dhomh-sa 
thu : ciod a rinn thul 

36 Fhreagair losa, Clia'n 
ann do'n t-saoghal so tha mo 
rìoghachd-sa: nam b'ann 
do'n t-saoghal so bhiodh mo 
rìoghachd, dheanadh mo 
sheirbhisich cogadh, chum 
nach tugtadh thairis do na h- 
ludhaich mi : ach a nis 
cha'n ann o so a ta mo 
rìoghachd. 

37 Air an aobhar sin thubh- 



Uìle [a ,; 

212 



airt Pilat ris, An righ thu 
ma seadh 1 Fhreagair losa, 
Thubhairt thusa gur righ mi. 
'S ann chum na crìche so a 
rugadh mi, agus chum na 
criche so thàinig mi do'n t- 
saoghal, chum gu'n deanainn 
fìanuis do'n fhirinn. Gach 
neach a ta air taobh na firinn, 
èisdidh e ri m' ghuth-sa. 

38 Thubhairt Pihit ris, 
Ciod i an fhirinnl Agus air 
dha so a ràdh, chaidh e macli 
a ris chum nan ludhach, 
agus thubhairt e riu, Cha'n 
'eil mise a' faotainn coire air 
bith ann. 

39 Ach a ta gnàth agaibh- 
sa, gu'n leiginn as duine 
dhuibh air a' chàisg : uime 
sin an àill leibh mi a leigeadh 
righ nan ludhach fa sgaoil 
duibh'? 

40 An sin ghlaodh iadsan 
uile', ag ràdh, Cha'n e an 
duine so, ach Barabas. A nis 
b'fhear-reubainn Barabas. 

CAIB. XIX. 

1 Chaidh Criosd a sgiùrsadh. a chrùn- 
adh le droighinn, agtis a hhualadh. 
4 Bha Pilat togarrach a leigeadh 
fa sgaoil, ach air dha bhi air aom- 
adh le gàraich nan ludhnch, thvg 
e thaii is e gn bhi air a cheusadh. 
23 Thilg iad croiun air 'eudach. 

\ N sin air an aobhar sin 
gldac Pilat losa, agus 
sgiùrs se e. 

2 Agus dh'f high na saighd- 
earan crùn droighinn, agus 
chuir iad air a cheann e, agus 
chuir iad falluinn phurpuir^ 
uime, 

3 Agus thubhairt iad, 
Fàilte ort, a righ nan ludh- 
ach ! agus bhuail iad le'm 
basaibh e. 

4 An sin chaidh Pilat a 
mach a rìs, agus thubhairt e 

2 fhorrvir. 



EOIN 

riii, Feuch, a ta mise 'ga i 
llioirt a mach do 'ur n-ionn- 
suidh, chum gu'm bi fios | 
agaibh nach "eil mise faotainn 
coire sam bith ann. 

5 An sin thàinig losa 
mach, agus an crùn droigh- 
inn air, agus an fhalluinn 
phuipuir uinie. Agus thubh- 
airt PiUit riu, Feuch an 
duine .' 

6 Uime sin, an uair a 
chunnaic na h - àrd - shagairt 
agus na maoir e, ghlaodh 
iad, ag ràdh, Ceus e, ceus e. 
'J'hubhairt Pilat riu, Gabh- 
aibh-sa e, agus ceusaibh e: 
oir cha'n 'eil mise a' faotainn 
coire sam bith ann. 

7 Fhreagair na h-Iudhaich 
e, Tha lagh againne, agus a 
rèir ar lagha-ne is còir a chur 
gu bàs, air son gu'n d'rinn e 
Mac Dhè dlieth fèin. 

8 Uime sin an uair a chuala 
Pilat a' chainnt sin, bu mhòid 
a bha dh'eagal air ; 

9 Agus chaidh e steach a 
ris do ait a' bhreitheanais, 
agus thubhairt e ri losa, Cia 
as duit? ach cha d'thug losa 
freagradh air. 

10 An sin thubhairt Pilat 
ris, Nach labhair thu riumsa ? 
nach 'eil f hios agad gu bheil 
cumhachd agam-sa do cheus- 
adh, agus gu bheil cumhachd 
agam do cìiur fa sgaoil ? 

11 Fhreagair losa, Cha 
bhiodh cumhachd air bith 
agad a'm' aghaidh-sa, mur 
tugtadh dhuit o'n rùrd e ; air 
an aobhar sin an ti a thug 
mise thairis dhuit, tha aige- 
san am peacadh a's mò. 

12 Agus o sin suas dh'iarr 
Pilat a chur fa si;aoil : ach 
ghlaodh na ludhaich, ag 
ràdh, Ma leigeas tu am fear 
so fa sgaoil, cha charaid do 

213 



XIX. 

Cheasar thu : ge b'e neach 
a ta 'ga dheanamh fèin 'na 
righ, tha e labhairt an aghaidh 
Cheasair. 

13 Uime sin, an uair a 
chuala Pilat a' chainnt sin, 
thug e mach losa, agus shuidh 
e air a' chaithir-bhreitheanais, 
anns an ionad ris an abrar an 
Leac - ùrlar, ach anns an 
Eabhra', Gabata. 

14 Agus b'e là ulluchaidh 
na càisge e, agus mu thim- 
chioU na seathadh uaire : 
agus thubhairt e ris na h- 
ludhaich, Feuch bhur righ ! 

15 Ach ghlaodh iadsan a 
mach, Beir uainn, beir uainn, 
ceus e. Thubhairt Pilat riu, 
An ceus mi bhur righ-sa ? 
Fhreagair na h-àrd-shagairt, 
Cha'n 'eil righ againne ach 
Ceasar. 

16 An sin air an aobhar 
sin thug e thairis dhoibh e, 
gu bhi air a cheusadh. Agus 
ghlac iad losa, agus thug iad 
leo e. 

17 Agus chaidh emach, a' 
giiàlan a chrann - ceusaidh, 
do'n ionad d'an goirear àit a' 
chloiginn, d'an ainm san 
Eabhra, Golgota. 

18 An sin cheus iad e, 
agus dithis eile maille ris, 
fear air gach taobh, agus losa 
sa' mheadhon. 

19 Agus sgrìobh Pilat mar 
an ceudna tiodal, agus chuir 
e air a' chrann-cheusaidh e. 
Agus b'e an sc;rìobhadIì, 
lÒSA O NASARÈT RIGH 
NAN lUDHACH. 

20 Uime sin, leugh mòran 
do na h-Iudhaich an tiodal 
so : oir bha'n t-àit anns an 
do cheusadh losa fagus do'n 
bhaile : agus bha an sgrìobh- 



adh an Eabhra, an Greugais, 
agus an Laidin. 

21 An sin thubhairt àrd- 
shagairtnan ludhach ri Pilat, 
Na sgrìobh, Kigh nan ludli- 
ach ; ach gu'n dubhairt e 
fèin, Is mi righ nan ludhach. 

22 Fhreagair Pilat, An ni 
a sgrlobh mi, sgrìobh mi e. 

23 An sin an uair a cheus 
na saighdearan losa, ghbic 
iad a thrusgan, (agus rinn iad 
ceithir earrannan, earrann do 
gach saighdear,) agus a chòta 
mar an ceudna : agus bha'n 
cùta gun fhuaigheal, air 
fhigheadh o bhràigh sìos gu 
h-iomlan. 

24 Thubhairt iad uime sin 
eatorra fein, Na reubamaid e, 
ach tilgeamaid croinn air, cò 
aig a bhitheas e : chum gu'n 
coimhliontadh an sgriobtuir, 
a ta 'g ràdh, Roinn iad mo 
thrusgan eatorra, agus thilg 
iad croinn air mo bhrat. Air 
an aobhar sin, rinn na saighd- 
earan na nithe so. 

25 A nis sheas làimh ri 
crann - ceusaidh losa, a 
mhàthair, agus piuthar a 
mhàthar, Muire bean Chleo- 
phais, agus Muire Magdalen. 

26 Uime sin, an uair a 
chunnaic losa a mhàthair, 
agus an deisciobul a b'ion- 
mhuinn leis 'na sheasamh a 
làthair, thubhairte r'amhàth- 
air, A bhean, feuch do mhac ! 

27 An sin thubhairt e ris 
an deisciobul, Feuch do 
mhàthair ! Agus o'n àrn sin 
a mach thug an deisciobul 
sui leis i d'a thigh fèin. 

28 An dèigh so, air do losa 
fìos a bhi aige gu'n robh na 
h-uile nlthe a nis air an 
crìochnachadh, chum gu'n 
coimhliontadh an sgriobtuir, 
thubhairt e, Tha tart orm. 

214 



29 A nis bha an sin soith- 
each hìn do f hìon geur : agus 
air dhoibh-san spong a lìon- 
adh do'n f hìon gheur, agus a 
chur air hisop, shìn iad chum 
a bheoil e. 

30 An sin an iiair a ghabh 
losa am fìon geur, thubhairt 
e, Tha e criochnaichte : agus 
air cromadh a chinn da, thug 
e suas a spiorad. 

31 An sin chum nach fan- 
adh na cuirp air a' chrann- 
cheusaidh air an t-sàbaid, a 
chionn gu'm b'e là an ull- 
uchaidh a bha ann, (oir bu 
hi mòr an là sàbaid sin,) 
dh'iarr na h-Iudhaich air 
Pihìt gu'n rachadh an luirgne 
a bhriseadh, agus gu'n tug- 
tadh air falbh iad. 

32 An sin thàinig nasaighd- 
earan, agus bhris iad luirgne 
a' cheud fhir, agus luirgne 
an f hir eile, cheusadh maille 
ris. 

33 Ach air dhoibh teachd 
chum losa, an uair a chunn- 
aic iad gu'n robh e cheana 
marbh, cha do bhris iad a 
luirgne-san. 

34 Ach lot fear do na 
saighdearaibh a thaobh le 
sieagh, agus air ball thàinig 
a mach fuil agus uisge. 

35 Agus thug an ti a 
chunnaic sin fianuis, agus a 
ta 'fhianuis fìrinneach : agus 
a ta fhios aige gu bheil e 
labhairt na fìrinn, chum gu'n 
creideadh sibhse. 

36 Oir rinneadh na nithe 
so chum gu'n coimhliontadh 
an sgriobtuir, Cha bhrisear 
cnàimh dheth. 

37 Agus a rìs a ta sgriobtuir 
eile ag ràdh, Amhaircidh iad 
airsan a lot iad'. 



38 'Xa dhèigh so, dh'iarr 
loseph o Arimatea, (a bha 
'na dhcisciobul aig losa, ach 
ara folach air eagal nan ludh- 
ach,) air Pilat comas corp 
losa a thoirt leis : agus leig 
Pilat sin leis. Thàinig e air 
an aobhar sin, agus tliug e 
leis corp losa. 

39 Thàinig mar an ceudna 
Nicodemus, (a thàinig air tùs 
gu losa san oidhche,) agus 
thug e leis mu thimchioll ceud 
pund do mhirr agus do aloes 
air am measgadh feadh a 
chèile. 

40 An sin ghabh ìad corp 
losa, agus cheangail ' iad 
e ann an lìon-eudaichibh, 
maille ris anspiosraidh^, mar 
is gnàth leis na h-Iudhaich 
adhlac a dheanamh ^. 

41 A nis bha lios anns an 
àit an do cheusadh e ; agus 
anns an lios uaigh nuadh, 
anns nach do chuireadh aon 
duine riamh. 

42 Air an aobhar sin, air 
son ulluchaidh càisge nan 
ludhach, dobhrìgh gu'n robh 
an uaigh am fagus chuir iad 
losa an sin. 

CAIB. XX. 

1 Thùinig Mnirechnmna h-tiaighe; 
3 agìLi Peaiìai agvs Eoin, agns 
iad gun fhios aca air aiseiiigh 
Chrinsd. 14 DKfhoilhicheadh 
Criosd do Mhiiire Magdalen, 19 
agus d'a dheisciohluihh. 24 Mi- 
chreidimh agiis aidmheil Thomais. 

AIIl a' cheud là do'n t- 
"^ seachduin thàinig INIuire 
Magdalen gu moch, agus an 
dorchadas fathast ann, chum 
na h-uaighe, agus chiinnaic 
i a' chlach air a togail o'n 
uaigh. 

2 Ruith i an sin, agus 

ip/iaisg. 
"imail/e ris na hiihhihh cùhhraidh. 

215 



thàinig i gu Simon Peadar, 
agus gus an deisciobul eile a 
b'ionmhuinn le losa, agus 
thubhairt i riu, Thug iad leo 
an Tighearn as an uaigh, a- 
gus cha'n 'eil fhios againn 
c'àit an do chuir iad e. 

3 Uime sin chaidh Peadar 
a mach, agus an deisciobul 
sin eile, agus thàinig iad chum 
na h-uaighe. 

4 Agus ruith iad 'nan dithis 
cuideachd'*: agus niith an 
deisciobul eile ni bu luaithe 
na Peadar, agus thàinig e air 
tijs chum na h-uaighe. 

5 Agus air cromadh sìos 
da, chunnaic e'n lìon-eudach 
'na luidhe ; gidheadh cha 
deachaidh e steach. 

6 An sin thàinig Simon 
Peadar 'ga leantuinn, agus 
chaidh e steach do'n uaigh ^, 
agus chunnaic e'n lìon-eud- 
ach 'na luidhe ; 

7 Agus an neapaicin a bha 
m'a cheann, cha'n ann 'na 
luidhe maille ris an lìon-eud- 
ach, ach air leth air fhilleadh 
ann an aon àit. 

8 An sin chaidh a steach 
mar an ceudna an deisciobul 
sin eile a thàinig air tùs chum 
na h-uaighe, agus chunnaic, 
agus chreid e. 

9 Oir cha do thuig iad fath- 
astansgiiobtuir, gu'm b'eigin 
gu'n èireadh esan a rìs o na 
marbhaibh. 

10 An sin dh'imlch na 
deisciobuil a rìs chum an 
cuideachd fein. 

11 Ach sheas ]Muire aig an 
uaigh a muigh, a' gul : agus 
ag giil di chrom i sios, ag 
amhnrc a steach do'n uaigh, 

12 Agus chunnaic i dà 



3 spìos 
Sasg. 



nidh chu 



ìr corp ; embalm, 
^àit-adhlacaidh. 



EOIN XX. 



aingeal ann an culaidhibh 
geala, 'nan suidhe, fear aig 
a' cheann, agus fear aig na 
cosaibh, san àit an robh corp 
losa 'na luidhe : 

13 Agus thubhairt iadsan 
rithe, A bhean, c'ar son a ta 
thu gul t Thubhairt i riu, Air 
son gu'n d'thug iad mo Thigh- 
earn leo, agus nach 'eil f hios 
agam c'àit an do chuir iad e. 

14 Agus an uair a thubh- 
airt i so, phiU i air a h-ais, 
agus chunnaic i losa 'na 
sheasamh, agus cha d'aithn- 
ich i gu'm b'e losa bha ann. 

15 Thubhairt losa rithe, A 
bhean, c'ar son a ta thu gul ] 
cò tha thu 'g iarraidh ì air 
saoilsinn d'ise gu'm b'e an 
garàdair a bh'ann, thubhairt 
i ris, A thighearri, ma thug 
thusa leat e, innis dhomhsa 
c'àit an do chuir thu e, agus 
bheir mise leam e. 

16 Thubhairt losa rithe, 
A Mhuire. Air tionndadh 
dh'ise, thubhairt i ris, Eab- 
boni, 'se sin r'a ràdh, A 
Mhaighstir. 

17 Thubhairt losa rithe, 
Nabeanrium ; oirchadeach- 
aidh mi fathast suas chum 
m' Athar : ach imich chum 
mo bhràithre, agus abair riu, 
Tha mise dol suas chum m' 
Athar fèin agus bhur n- 
Athar-sa, agus chum mo Dhè 
fèin agus bhur Dè-sa. 

18 Thàinig MuireMagda- 
len agiis dh'innis i do na 
deisciobluibh, gu'm fac i an 
Tighearn, agus gu'n dubh- 
airt e na nithe so rithe. 

19 Agus air teachd do'n 
fheasgar an là sin fèin, air a' 
cheud /à do'n t-seachduin, 
agus na dorsa dùinte far an 
robh na deisciobuil cruinn air 
eagal nan Tudhach, thàinig 

216 



losa agus sheas e sa' mheadh- 
on, agus thubhairt e riu, Sith 
dhuibh. 

20 Agus air dha so a ràdh, 
nochd e dhoibh a làmhan a- 
gus a thaobh. An sin bha 
aoihhneas air na deisciobluibh 
an uair a chunnaic iad an 
Tighearn, 

21 An sin thubhairt losa 
riu a rls, Sith dhuibh : mar a 
chuir an t-Athair uaith mise, 
mar sin a ta mise 'gur cur-sa 
uam. 

22 Agus air dha so a ràdh, 
shèid e orra, agus thubhairt e 
riu, Gabhaibh-sa an Spiorad 
naomh. 

23 Cò air bith iad d'am 
maith sibh am peacanna, tha 
iad maithte dhoibh ; agus cò 
air bith iad d'an cum sibh am 
jìeacaima gioi am maitheadh, 
tha iad air an cumail. 

24 Ach cha robh Tomas, 
aon do'n dà fhear dheug, d'an 
goirear Didimus, maille riu, 
'nuair a thàinig losa. 

25 Uime sin thubhairt na 
dheisciobuil eile ris, C^hunn- 
aic sinne an Tighearn. Ach 
thubhairt esan riu, Mur faic 
mise aileadh ' nan tairngean 
'na hìmhaibh, agus mur cuir 
mi mo mheur ann an aileadh 
nan tairngean, agus mur cuir 
mi mo làmh 'na thaobh, cha 
chreid mi. 

26 Agus an ceann ochd 
làithean 'na dhèigh sin, bha a 
dheisciobuil a ris a stigh, agus 
Tomas maiUe riu : thàinig 
losa, agus na dorsa dùinte, 
agus sheas e sa' mheadhon, 
agus tliubhairt e, Sìth dhuibh. 

27 'Na dlièigh sin thubh- 
airt e ri Tomas, Cuir an sodo 
mheur, agus feuch mo làmh- 



' Ina, àit. 



an ; agus sìn an so do làmh, 
agus cuir a'm' thaobh i : agus 
na bi mi-chreideach, ach 
creideach. 

28 Agus f hrengair Tomas, 
agus thubhairt e ris, JMo 
Thighearn agus mo Dhia. 

29 Thubhairt losa ris, Air 
son gu faca tu mi, aThomais, 
chreid thu : is beannaiciite 
iadsan nach faca, agus a 
chreid. 

30 Agus nnn losa gu fìr- 
inneach mòran do mhìorbh- 
uiiibh eile am fianuis a dheis- 
ciobul, nach 'eil sgrìobhta 
san leabhar so. 

31 Ach tha iad so sgrìobh- 
ta, chum gu'n creideadh sibh 
gur e losa an Criosd INIac 
Dhè, agusagcreidsiun duibh, 
gu'm biodh agaibh beatha 
ti-oimh 'ainm-san. 

CAIB. XXI. 

1 Dìifhoilhich Criosd e fèin a ris 
d'a dhtistiuhliiihh, agus dh'ailh- 
nicheadh leo e leis an tarruing ììihòr 
èisg: 12 Ghahh e a dhìnneir 
maille riu: 15 thng e sparradh do 
Vheadar 'uain agus a chavruich a 
hhiadhadh; 18 roÌMh-iuuis e a 
bhiìs dha. 

\ N dèigh nan nithe sin dh'- 
f hoillsich losa e fèin a rìs 
d'a dheisciobluibh aig muir 
Thiberiais ; agus alr an dòigh 
so nochd se e fèhi : 

2 Bha mailie r'a chèile Si- 
mon Peadar, agus Tomas 
d'an goirear Didimus, agus 
Natanael o Chàna Ghalile, 
agus mic Shebede, agusdithis 
eile d'a dheisciobluibh. 

3 Thubhairt Simon Peadar 
riu, Tha mi dol a dh'iasgach. 
Thubhairt iadsan ris, Tha 
smne a' dol maille riut. Dh'- 
imich iad amach, agus chaidh 
lad a steach do luing air ball ; 

• a' chladach. 

217 



agus cha do ghlac iad ni air 
bith an oidhche sin. 

4 Ach an uair a bha a' 
mhaduinn a nis air teachd, 
sheas losa air an tràigh • : 
gidheadh cha robh f hios aig 
na deisciobluibh gu'm b'e 
losa bha ann. 

5 An sin thubhairt losa 
riu, A chlann, am bheil biadh 
air bith agaibh ? Fhreagair 
iadsan e, Cha'n 'eil. 

6 Agus thubhairt esan riu, 
Tilgibh an lìon air an taobh 
deas do'n luing, agus gheibh 
sildi. Thilg iad uime sin, 
ao,us a nis cha b'urrainn iad a 
tharruing air son lìonmhoir- 
eachd an èisg. 

7 Uime sin thubhairt an 
deisciobul sin, ab'ionmhuinn 
le losa, ri Peadar, Is e'n 
Tighearn a ta ann. A nis 
an uair a chuala Simon Pead- 
ar gur e an Tighearn a bh'ann, 
cheangail e a chòt-uachd- 
air uime, (oir bha e lomn- 
ochd,) agus thilg se e fèin sa' 
mhuir. 

8 Thàinig na deisciobuil 
eile ann an luingbhig; (oir 
cha robh iad fada o tliìr, ach 
mu thimchioll dà cheud làmh- 
choille^,) a' tarruing an lìn 

9 L'ime sm an uair a thàin- 
ig iad air tìr, chunnaic iad 
grìosach an sin, agus iasg air 
a chur oirre, agus aran. 

10 Thubhairt losa riu, 
Thugaibh an so do'n iasg a 
ghlac sibh a nis. 

11 Chaidh Simon Peadar 
suas, agus tharruing e an lìon 
gu tìr, làn do iasgaibh mòra, 
ceud agus leth-cheud agus 
tri : agus ged bha'n uiread sin 
ann, cha do bhriseadh an lion. 

"ìbaìtn-lÙKìh. 

L 



EOIN XXI. 



12 Thubhairt losa riu, 
Thigibh, gabhaibh bhur dìnn- 
eir. Agus cha robh a chridhe* 
aig a h-aou do na deisciob- 
luibh fheòraich dheth, Cò 
thusa"? oir dh'aiihnich iad 
gur e an Tighearn a bha ann. 

13 An sin thàinig losa, 
agu3 ghhic e aran, agus thug 
e dhoibh e, agus iasg mar an 
ceadna. 

14 Is i so a nis an treas 
\iair a nochd losa e fèin d'a 
dheisciobluibh, an deigh dha 
èirigh o na marbhaibh. 

15 An sin an dèigh dhoibh 
an dinneir a ghabhail, thubh- 
airt losa ri Simon Peadar, A 
Shimoin mliic lonais, am bheil 
barrachd gràidh agad dhomh- 
sa orra sin ? Thubhairt e ris, 
Tha, a Thighearn ; tha fios 
agad gur toigh leam thu. 
Thubhairt e ris, Beathaich 
m' uain. 

16 Thubhairt e ris a rìs an 
dara uair, A Shimoin mlnc 
lonais, an toigh leat mise ì 
Thubhairt e ris, Seadh, a 
Thighearn ; tha fios agad gur 
toigh leam thu. Thubhairt e 
rìs, Beathaich mo chaoraich^. 

17 Thubhairt e ris an treas 
uair, A Shimoin mhic lonais, 
an toigh leat mise'? Bha 
Peadar doilich a chionn gu'n 
dubhairt e ris an treas uair, 
An toigh leat mise ? Agus 
thubhairt e ris, A Thighearn, 
is aithne dhuit na h-uile nithe : 
tha f hios agad gur toigh leam 
tiiu. Thubhairt losa ris, 
Beathaich mo chaoraich. 

18 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh riut, an uair a 
bha thu òg, chrioshùch thu 
thu fèin, agusdh'imich thu an 
taobh bu mhiann leat : ach an 



uair a bhios tu aosmhor, sìnidh 
tu mach do làmhan, agus 
crioslaichidh neach eile thu, 
agus bheir e tìm an taobh 
nach àill leat. 

19 So thubhairt e, a' ciall- 
achadh ciod a' ghnè bàis leis 
an tugadh e glòir do Dhia. 
Agus air dha so a ràdh, 
thubhairt e ris, Lean mise. 

20 An sin air do Plieadar 
tìonndadh, chunnaic e an 
deisciobul a b'ionmhuinn le 
losa, a' leantuinn ; an ti mar 
an ceudna a hddh air uchd 
losa air a shuipeir, agus a 
thubhairt ris, A Thighearn, 
cò e a bhrathas thu ? 

21 Air do Pheadar esan 
f haicinn, thubhairt e ri losa, 
A Thìghearn, ciod a 7ii am 
fear so ? 

22 Thubhairt losa ris, Ma's 
àiU leam-sa e dh'fhantuinn 
gus an tig mi, ciod e sin duitsel 
Lean thusa mise. 

23 Uime sin chaidh an 
ràdh so mach am measg nam 
bràithre, nach faigheadh an 
deisciobul sin bàs : gidheadh 
cha dubhairt losa ris, nach 
faigheadh e bììs : ach, Ma's 
i mo thoil-sa e dh'f hantuinn 
gus an tig mi, ciod e sin 
duitse 1 

24 Is e so an deisciobul a 
ta deanamh fianuis air na 
nithibh so, agus a sgrìobh na 
nithe so : agus a ta f hios 
againne gu bheil 'fhianuis 
fìor. 

25 Agus a ta mar an ceudna 
mòran do nithibh eile a rinn 
losa, agus nam biodh iad uile 
sgrìobhta, is i mo bharail nach 
cumadh an saoghal fèin na 
rachadh a sgriobhadh do 
leabhraichibh. Amen. 

2 èi d^aodkaire air mo chaoraich. 



GNIOMHARA NAN ABSTOL. 



CAIB. I. 

1 Dol suas Tosa gu n'eatnh. 10 An 
dtigh a d/wl iuas ihug dà aingeal 
rabhadh do na h-ahslolaibh iad a 
dk' imeachd rompa, agiis a shoc- 
racliadh an inntiiin air ''aiìi- 
(heachd-san: IC a rèir sin phill 
iad, agus rinu iad urnuigh, agus 
thagh iad Matias hia, Abstul an 
àit ludais. 

T> INN mi an ceud leabhar, 
•^^ a Theophiluis, mu thim- 
chioU nan uile uithe a thòis- 
ich^ losa air a dheanarah 
agus a theagasg. 

2 Gus an là an do thogadh 
suas e, an dèigh dha, troimh 
an Spiorad Naomh, àitheant- 
an a thoirt do na h-abstolaibh 
a thagh e : 

3 D'an d'iinn e mar an 
ceudna e fèin a nochdadh 
beò an dèigh 'fhulangais, le 
mòran do chomharaibh f ìrinn- 
each, airdha bhi air fhaicinn 
leo feadh dhà fhichead l;ì, 
agus e labhairt mu na nithibh 
sin a bhuineadh do rìoghachd 
Dhè : 

4 Agus air dha bhi maille 
riu, dh'àithn e dhoibh gun 
iad a dhol o lerusalem, ach 
feitheamh ri gealladh an 
Athar, ars esan, a chuala sibh 
uamsa. 

5 Oir bhaist Eoin gu 
deimhin le uisge : ach baist- 
ear sibhse leis an Spiorad 
naomh, air bheag do làithibh 
an dèigh so. 

6 Uime sin an uair a 
chruinnich iad an ceann a 
chèile, dh'f heòraich iad deth, 

1 thio7insgain. 



ag ràdh, A Thighearn, an 
aisig tliu san àm so an rìogh- 
achd do Israel ? 

7 Ach thubhairt esan riu, 
Cha bhuin e dhuibh-sa fios 
nan aimsir no nan àm fhaot- 
ainn, a chuir an t-Athair 'na 
chumhachd fèin. 

8 Ach gheibh sibhse cumh- 
achd an uair a thig an Spiorad 
naomh oirbh : agus bithidh 
sibh 'nur fianuisibh dhomh-sa, 
araon ann an lerusalem, agus 
ann an ludea uile, agus ann 
an Samaria, agus gu iomall 
na talmhainn. 

9 Agus an uair a thubhairt 
e na nithe so, thogadh suas 
e, agus iadsan 'ga f haicinn ; 
agus thug neul as an seall- 
adh e. 

10 Agus am feadh a bha 
iadsan a' geur-amharc gu 
nèamh, agus esan a' dol suas, 
feuch, sheas dithis fhear 
làimh riu ann an eudach 
geal; 

11 Agus thubhairt iad, 
Fheara Ghalile, c'ar son a ta 
sibh 'nur seasamh ag amharc 
gu nèamhl An t-Iosa so a 
thogadh suas uaibh gu nèamh, 
is amhuil sin a thig e, mar a 
chunnaic sibh e a' dol gu 
nèamh. 

12 An sin phill iad gu le- 
rusalem, o'n t-sliabh ris an 
abrar s/ia/'/i nam crann-oL^dh, 
a tha'm fagus do lerusalem, 
astar là sàbaid as. 

13 Agus an uair a thàinig 
iad a stigh, chaidh iad suas 
do sheòmar uachdarach, far 



GNIOMHARA II. 



an robh a' fantuinn Peadar, 
agus Seumas, agus Eoin, a- 
gus Aindieas, Philip, agus 
Tomas, Bartolomeus, agus 
Mata, Seumas mac Alpheuis, 
agus Simon Selotes, agus 
ludas hràthair Sheumais. 

14 Bhuanaich iad so uile a 
dh'aon inntinn ann an urn- 
uigh, [agus an guidhe,] maille 
ris na mnaibh, agus Muire 
màthair losa, agus maille r'a 
bhràithribh. 

15 Agus anns na làithibh 
sin dh' èirich Peadar ann am 
meadhon nan deisciobul, a- 
gus thubhairt e, (b'e àireamh 
nan ainm a bha làthair, mu 
thimchioll ceud agus fich- 
ead,) 

16 Fheara agiis a bhràithre, 
b' èigin au sgriobtuir so bhi 
air a choimhlionadh, a roimh- 
labhair an Spiorad naomh le 
beul Dhaibhidh timchioll lu- 
dais, a bha 'na cheann-iùil' 
aca-san a ghlac losa. 

17 Oir bha e air àireamh 
maille ruinne, agus fhuair e 
cuibhrionn do'n fhrithealadh 
so. 

18 A nis cheannaich am 
fear so fearann le duais na h- 
eucorach ; agus air dha tuit- 
eam sìos air 'aghaidh^, sgàin 
e sa' mheadhon, agus bhrùchd 
a mhionach uile mach. 

19 Agus rinneadh so aith- 
nichte do luchd-àiteachaidh 
lerusaleim uile ; air chor as 
gu'n abrar ris an f hearann sin 
'nan cainnt fèin, Aceldama, 
sin ri ràdh, Fcarann fola. 

20 Oir a ta e sgrìobhta anrt 
an leabhar nan Salm, Biodh 
'àite-còmhnuidh 'na f hàsach, 
agus na gabhadh neach sam 



' threònài/ie. 2 

cliiìtn. 3 oifa. 

220 



1 coììiha, 



bith tàmh ann: agus, Glacadh 
neach eile a dhreuchd^. 

21 Air an aobhar sin, is 
còir aon do na daoinibh sin a 
bha maille ruinne, rè na h- 
aimsir sin uile anns an deach- 
aidh an Tighearn losa steach 
agus a mach 'nar measg-ne, 

22 A' tòiseachadh o bhaist- 
eadh Eoin, gus an là an do 
thogadh suas uainn e, bhi air 
a dheanamh 'na fhianuis air 
'aiseirigh-san maille ruinne. 

23 Agus shonraich iad 
dithis, loseph ris an abrar 
Barsabas, d'am bu cho-ainm 
lustus, agus INIatias. 

24 Àgus rinn iad urnuigh, 
agus thubhairt iad, Thusa a 
Thighearn, d'an aithne cridh- 
eacha nan nile dhaoine, foill- 
sich cò do'n dithis so a thagh 
thu, 

25 A ghabhail cuibhrinn 
do'n fhrithealadh agus do'n 
abstolachd so, o'n do thuit 
ludns le seacharan*, gu dol 
d'a àit fèin. 

26 Agus thilg iad an 
crannchur ; agus thuit an 
crannchur air Blatias ; agus 
bha e air àireamh maille ris 
an aon abstol deug. 

CAIB. II. 

1 Lìonadh na h-ahstoil leis an 
Spiorad naomh, agns lahhair iad 
iomadh gyiè cainnte ; 7 ghabh cnid 
iongantas riu, agus rinn cnid eile 
fauuid orra: 14 Nochd Peadar 
gii'n do lahhair na h-ahstoil le 
cwnhachd an Spioraid naoimh. 

A GUS an uair a thàinig là 
"^ na cuingis^, bha iad gu 
lèir a dh'aon inntinn ann an 
aon àit. 

2 Agus thàinig gu h-obann 
toirm nèamh, mar shèideadh 
gaoithe ro thrèin, agus lìon i 



GNIOMHARA II. 



an tigh uile far an robh iad 
'nan suidhe. 

3 Agus dh'fhoillsicheadh 
dhoibh teanganna sgoilte, mar 
do theine, agus shuiJh e air 
gach aon diubh fa leth : 

4 Agus lionadh iad uile 
leis an Spiorad naomh, agus 
thòisich iad air labhairt le 
teangaibh eile, a rèir mar a 
thug an Spiorad comas labh- 
airt dhoibh. 

5 Agus bha a' gabhail 
còmhnuidh ann anlerusalem, 
ludhaich, daoine cràbhach, 
do gach uile chinneach fo 
nèamh. 

6 A nis, an uair a sgaoil- 
eadh an t-iomradh so, thàinig 
an sluagh an ceann a chèile, 
agus bha iad fo amhluadh, 
do bhrìgh gu'n cuala gach 
aon iad a' labhairt 'nan càn- 
ain^ fèin. 

7 Agus bha iad uile fo 
uamhas agus ghabh iad iong- 
antas, ag ràdh r'a chèile, 
Feuch, nach Galilèieh iad 
sin uile a ta labhairt ì 

8 Agus cionnus a ta sinne 
'gan cluinntinn gach aon 'nar 
cànain fèin, anns an d'rugadh 
sinn ? 

9 Partaich, agus Medich, 
agus Elamaich, agus luchd- 
àiteachaidh Mhesopotamia, 
ludea, agus Chapadocia, 
Phontuis, agus Asia, 

10 Phrigia, agus Pham- 
philia, na h - Eiphlt, agus 
chrìoch na Libia timchioll 
Chirene, agus coigrich o'n 
Ròimh, ludhaich agus Pros- 
elitich^, 

11 Muinntir Chrete, agus 
Arabia, tha sinn 'gan cluinn- 



!in(. 3 i. e. Geintilich 

mpaicheadh gu creidimh nan 



tinn a' labhairt 'nar teang- 
aibh fèin gnìomhara mòralach 
Dhè. 

12 Agus bha iad uile fo 
uamhas, agus ann an ioma- 
chomhairle, ag ràdh gach aon 
r'a chèile, Ciod is ciall da 
so? 

13 Ach thubhairt dream 
eile a' fanoid, Tha na daoine 
so hìn do f hìon iàr. 

14 Ach air seasamh do 
Pheadar maille ris an aon 
fhear deug, thog e a ghuth, 
agus thubhairt e riu, Fheara 
ludea, agus sibhse uile a 
luchd - àiteachaidh lerusa- 
leim, biodh fìos so agaibh, 
agus èisdibh ri m' bhriath- 
raibh-sa : 

15 Oir cha 'n eil iad so air 
mhisg, mar a ta sibhse a' 
meas, oir is i an treas uair 
do'n là^ a ta ann. 

16 Ach is e so an ni a 
chaidh labhairt leis an f hàidh 
loel: 

17 Agus tarlaidh"* anns na 
b\ithibh deireannach, (arsa 
Dia, ) dòirtidh mìse do m' 
Spiorad air gach uile f heoil ; 
agus ni bhur mic agus bhur 
niglieana fàidheadaireachd, 
agus chi bhur n - òganaich 
seallanna, agus bruadaraidh 
bhur seann daoine bruad- 
aran ^ : 

18 Agus dòirtidh mise air 
m'òglaich, agus air mo bhan- 
oglaich do m' Spiorad anns 
na bdithibh sin ; agus ni iad 
fàidheadaireachd : 

19 Agus nochdaidh mise 
iongantais anns na nèamh- 
aibh shuas, agus comharan 
air an talamh shìos ; fuil, a- 



3 i. e. an tiaolhadh nair roimh 
mheadhiin-lù. 4 tachairidh. 

5 chi bhur teanu daoine aislingean. 



GNIOMHARA II. 



gus teine, agus duibh-neul 
deataich. 

20 lompaichear a' ghrian 
gu dorchadas, agus a' gheal- 
ach gu fuil, mun tig là mòr 
agus comharaichte sin an 
Tighearna : 

21 Agus tarlaidh, ge b'e 
neach a ghairmeas air ainm 
an Tighearna, gu'n tèarnar e. 

22 Fheara Israeil, èisdibh 
ris na briathraibh so ; losa o 
Nasaret, duine a dhearbhadh 
le Dia 'nur measg-sa, le cumh- 
achdaibh agus le mìorbhuilibh 
agus le comharaibh, a rinn 
Dia leis-san 'nur meadhon-sa, 
mar a ta f hios agaibh fèin ; 

23 An duine so, athugadh 
thairis le comhairle chinntich 
agus roimh-eòhis Dè, ghlac 
sibhse, agus le hnuhaibh 
dhroch dhaoine > cheus agus 
mharbh sibh e-: 

24 Neach a thog Dia suas, 
air dha piantan^ a' bhàis 
f huasgladh ; do bhrìgh nach 
robh e'n comas gu'n cumtadh 
esan leis: 

25 Oir thubhairt Daibhidh 
m'a thimchioll, Chunnaic 
mi an Tighearn romham a 
ghnàth ; oir a ta e aig mo 
dheas hìimh, chum nach 
gluaisteadh mi. 

26 Air an aobhar so rinn 
mo chridhe gairdeachas, agus 
rinnmotheangadh aoibhneas: 
tuiUeadh fùs, gabhaidh m' 
fheoil còmhnuidh f hoisneach 
ann an dòchas'': 

27 Do bhrìgh nach fùg thu 
m'anam shìos ann an ifrinn^, 
ni mò a dh'f huiUngeas tu do 
d' naomh Aon fèin gu faic e 
truaillidheachd. 

28 Dh'f hoillsich thu dhomh- 

We làmhan aingidh. ^'tiunir a 

TÌnn iibhfauoid air, mhaibh iibh e. 

3 aiihhreath, buinn. 

222 



sa slighean na beatha ; lìon- 
aidh tu mi do shubhachas le 
d' ghnùis. 

29 Fheara agus a bhràithre, 
leigibh leam-sa labhairt gu 
dàna ribh mu'n phrìomh- 
athair Daibhidh, araon gu'n 
d'f huair e bàs, agus gu'n d'- 
adhlaiceadh e, agus gu bheil 
'uaigh maille ruinne gus an 
là an diugh : 

30 Air an aobhar sin air 
dha bhi 'na fhàidh, agus fios- 
rach gu'n do mhionnaich Dia 
le mionnaibh dha, do thoradh 
a leasraidh, a rèir na feòla, 
gu togadh e suas Criosd, gu 
suidhe^ air a righ-chaithir- 
san. 

31 Air dhasan so a roimh- 
f haicinn, hibhair e mu aiseir- 
igh Chriosd, nach d'fhàgadh 
'anam ann an ifrinn'^, agus 
nach fac 'fheoil truaiUidh- 
eachd. 

32 An t-Iosa so thog Dia 
suas, air am bheil sinne uile 
'nar fianuisibh, 

33 Uime sin, air dha bhi 
air àrdachadh le ^ deas làimh 
Dhè, agus gealladh an Spior- 
aid naoimh fhaotainn o'n 
Athair, dhòirte mach an ni 
so, a tha sibhse nis a' faicinn 
agus a' cluintinn. 

34 Oir cha deachaidh 
Daibhidh suas chum nan 
nèamh : ach a ta e fein ag 
ràdh, Thubhairt an Tighearn 
ri m' Thighearn, Suidh air mo 
làimh dheis, 

35 Gus an cuir mi do 
naimhde 'nan stòl fo d' chos- 
aibh. 

36 Uime sin biodh fios gu 
cinnteach aig tigh Israeil uile, 
gu'n d'rinn Dia 'na Thigh- 

4 earhsa. 5 san uaigh. 

6 (7m'« snidhicheadh e. 
7 san uaigh, ^aig. 



GNIOMHARA, III. 



eain agus 'na Chiiosd, an t- 
losa so fèin, a cheus sibhse. 

37 A nis an uair a chual 
lad so, bha iad airam bioradh 
'nan cridhe, agus thubhairt 
iad ri Peadar, agus ris a' 
chuid eile do na h-abstolaibh, 
Fheara agus a bhràithre, ciod 
a ni sinn ? 

38 An sin thubhairt Peadar 
riu, Deanaibh aithreachas, 
agus bithibh air bhur baist- 
eadh gach aon agaibh ann 
an ainm losa Ciiosd, chum 
maitheanais pheacanna, agus 
gheibh sibh tiodhlacanSpior- 
aid naoimh. 

39 Oir a ta an gealladh 
dhuibh-sa, agus do 'ur cloinn, 
agus do na h-uile a ta fad o 
làimh, eadhon a mheud as a 
ghairmeasan Tighearn ar Dia. 

40 Agus le mòran do 
bhriathraibh eile rinn e fian- 
uis agus dh'earalaich e iad ', 
ag ràdh, Saoraibh sibh fèin 
o'n ghinealach fhiar^ so. 

41 An sin bliaisteadh iad- 
san a ghabh r'a fhocal gu 
toileach : agus au là sin fèin 
chuireadh riit, timchioU tri 
mìle anam. 

42 Agus l)huanaich iad gu 
seasmhach ann an teagasg 
nan abstol, agus ann an co- 
chomunn, agus ann am bris- 
eadh arain, agus ann an 
urnuighibh. 

43 Agus thàinig eagal air 
gach anam : agus rinneadh 
mòran do mhìorbhuilibh agus 
do chomharaibh leis na h- 
abstolaibh. 

44 Agus bha ladsan uile a 
chreid ann an aon àit, agus 
bha na h-uile nithe aca coit- 
chionn ^ : 



' chomliaiilich e iad, ghuiiìh e orr 
2 olc. 3 aiiti OH comhpairt, 

223 



45 Agus reic iad an seilbh 
agus am maoin, agus roinn 
iad air na h-uile iad, a rèir 
mar a bha feum gach neach. 

46 Agus ag buanachadh 
dhoibh gach hi a dh'aon inn- 
tinnannsan teampull, agus a' 
briseadh arain o thigh gu tigh, 
chaith iad am biadh le gaird- 
eachas agus le aon-f hillteachd 
cridhe, 

47 A' moladh Dhè, agus 
deadh-ghean aca o'n t-sluagh 
uile. Agus chuir an Tigh- 
earn gach là ris an eaglais an 
dream a thèaruinnear. 

CAIB. III. 

1 Leighis Peadar agiis Eoiu àuine 
bacach; 12 dhHnuis iad don t- 
sluagh a hha air cruiimeachudh 
nach d'riinieadh am miorhhnil so 
le naomhachd nau Absivl, ach le 
cvìiihachd diadhaidh Lhriosd ; 13 
chionuich siad iad air son esan a 
chur gu bùs. 

A GUS chaidh Peadar agus 
■^ Eoin le chèile suas do'n 
teampull, aig uair na h-urn- 
uigh, eadhon an naothadh 
uair *. 

2 A gus bha duine àraidh a 
bha 'na bhacach^ o bhroinn a 
mhàthar air a ghiùlan, neach 
a chuireadh gach hl aig dorus 
sin an teampuiU lis an abrar 
Sgiamhach, a dh'iarraidh 
dèirce orra-san a bha dol a 
steach do'n teampull : 

3 Neach, an uair achunn- 
aic e Peadar agus Eoin air tì 
dol a steach do'n teampuU, a 
dh'iarr dèirc. 

4 Agus air do Pheadar 
sealltuinn gu geur air, maille 
ri Eoin, thubhairt e, Anih- 
airc oirnne. 

5 Agus thug esan aire 
dhoibh an dòchas gu'm faigh- 
eadh e ni-èigin uatha. 



r an diigh mhea. 
5 chriiiflach. 



GNIOMHARA III. 



6 An sin thubhairt Peadar, 
Airgiod no òr cha'n 'eil agam ; 
ach an ni a ta agam, sobheir 
mi dhuit : An ainm losa 
Criosd o Nasaret, èirich agus 
imich. 

7 Agus air dha breith air a 
làimh dheis, thog e suas e ; 
agus air ball neartaicheadh 
'aobrunaau agus a throidh- 
ean. 

8 Agus leum e suas, agus 
sheas e, agus dh'imich e, a- 
gus chaidh e steach maiUe 
riu do'n teampull,ag imeachd, 
agus a' leumnaich, agus a' 
toirt cliù do Dhia. 

9 Agus chunnaic an sluagh 
uile e ag imeachd, agus a' 
toirt cliù do Dhia. 

10 Agus dh'aithnich iad 
esan gu'm b'e a bha 'na 
shuidhe aig geita Sgiamh- 
ach an teampuill ag iarraidh 
deirce : agus lìonadh iad le 
h-iongantas agus le h-uamhas 
air son an ni sin a thachair 
dha. 

11 Agus ag cumail Phead- 
air agus Eoln, [do'n bhacach 
a chaidh leigheas,] ruith an 
sluagh uile d'an ionnsuidh 
anns an sgàth-thigh ' ris an 
abrar sgàth-thigh Sholaimh, 
làn iongantais. 

12 Agus an uair a chunn- 
aic Peadar so, f hreagair e an 
sluagh, Fheara Israeil, c'ar 
son a ta iongantas oirbh mu'n 
ni so ì no c'ar son a ta sibh 
a' geur-amharc oirnne, mar 
gu b'ann le ar cumhachd no 
ar naomhachd fèin a thug 
sinn air an duine so imeachd ? 

13 Ghlùraich Dia Abra- 
haim, agus Isaaic, agus la- 
coib, Dia ar n-aithriche a 

1 ùHriy, phòna. 2 ihnhhairt. 

3(cn>i>i-iui/, Ceannard. 

* ch'iìii gn tig anianna fois o làthair 

224 



Mhac losa ; a thug sibhse 
thairis, agus a dh'àicheadb 
sibh an làthair Philait, an 
uair a b'i a bhreth a chur fa 
sgaoil. 

14 Ach dh'àicheadhsibhse 
an t-Aon naomh, agus am 
Firean,agusdh'iarr sibh raort- 
air a thiodhlacadh ^ dhuibh ; 

15 Agus mharbh sibh 
Prionnsa^ na beatha, a thog 
Dia o na marbhailih ; air am 
bheil sinne 'nar fìanuisibh. 

16 Agus tre chreidimh 'na 
ainm neartaich e an ti so, a 
thasibhse a' faicinn, agus a's 
aithne dhuibh : seadh, thug 
'ainm-sau agus an creidimh 
a ta tri l-san, dhasan an t- 
slàinte iomlan so 'nur làth- 
air-sa uile. 

17 Agus a nis, abhràithre, 
tha f hios agam gur ann troimh 
aineolas a rinn sibh e, mar a 
rìnn mar an ceudna bhur n- 
uachdarain. 

18 Ach choimhlion Dia air 
an dòigh so na nithe sin a 
roimh-fhoillsich e le beul 
'f hàidhean uile, gu'm fuiling- 
eadh Criosd. 

19 A ir an aobhar sin, dean- 
aibh-sa aithreachas agus bith- 
il)h air bhur n-iompachadh, 
chum gu'm bi bhurpeacanna 
air an glanadh as, 'nuair a 
thig amanna fionnuaireachd o 
làtiiair an Tighearn ; 

20 Agus a chuireas e Tosa'* 
Criosd d'ur ionnsuidh, a 
chaidh roimh-orduchadh ^ : 

21 Neach is èigin do nèamh 
a ghabhail gu aimsiribh aisig 
nan uile nithe, air an do labh- 
air Dia le beul 'fhjìidhean 
naomha uile, o thoiseach an 
t-saoghail. 

a>i Tighenrna, ngns gii cuir e Jo'a. 

5 ruiinhe so a sltenrmonaicheadh 

dhuiòh. 



GNIOMHARA IV. 



22 Oirgu fìrinnench thubh- 
airt jMaois ris na h-aithrich- 
ibh, Togaidh an lighearn 
bhur Dia suas fàidh dhuibh, 
do 'ur bràithribh, mar mise ; 
ris-san eisdidh sibh anns ua 
h-uile nithibh a labhras e 
ribh. 

23 Agus tarlaidh, gach 
anam nnch èisd ns an f hàidh 
sin, gu'n sgriosar a mach as 
an t-sluagh e. 

24 Seadh, dh'fhoillsich na 
fàidheanuileoShamuel, agus 
iadsan a lean o sin, a mheud 
diubh as a labhair roimh- 
làimh mu na hìithibh so. 

25 Is sibhse clann nam 
fàidhean, agus a' choimh- 
clieangail a rinn Dia r'ar n- 
aithrichibh, ag ràdh ri Abra- 
ham, Agus ann ad shliochd- 
sa bithidh uile theaghlaiche 
na tahìihainn air am beann- 
achadh. 

26 Air do Dhia a Mhac 
losa thogail suas, chuir e do 
'ur n-ionnsuidh-sa e air tùs, 
chum gu'm beannaicheauh e 
sibh, leis gach aon agaibh 
iompachadh o bhur lochd- 
aibh. 

CAIB. IV. 

1 Chìtir nachdaraÌK nan ludhach 
Peadar affiu Eoiu am priosau,air 
son iad a bhi searmonachadh losa 
'i dèigh 
Peadar 
ich le cumh- 
mhàin, agns 
gur ann tridsan 'na aouar a ta 
slùinte shiorruidh r^a faghail. 

A GUS am feadh 'sabhaiad 
■^ a' labhairt ris an t-sluagh, 
thàinig orra na sagairt, agus 
ceannard an teampuill, agus 
na Sadusaich ;, 

2 Agus bha iad fo dhoilgh- 
eas gu'n robh iadsan a' teag- 
asg an t-sluaigh, agus a' 

• gus an Id air na tnhàireach, 

225 



searmonachadh tre losa ais- 
eirigh nam marbh. 

3 Agus chuir iad làmh 
annta, agus chuir iad am 
priosan iad gus an là màir- 
each ' : oir b'e nis am feasgar 
a bli'ann. 

4 Gidheadh chreid mòran 
diubh-san a chual am focal ; 
agus b'e àireamh nan daoine 
timchioU chùig mile. 

5 Agus tharladh air an h\ 
màireach, gu'n do chruinnich- 
eadh an ceann a chèile au 
uachdarain, agus an seanair- 
ean, agus an sgrìobhaichean 
ann an lerusalem, 

6 Agus Annas an t-àrd- 
shagart, agus Caiaphas, agus 
Eoin, agus Alecsairder^, agus 
a mheud as a bha do chinn- 
each an àrd-shagairt. 

7 Agus air dhoibh iadsan a 
clmr anns a' mheadhon, dh'- 
fhiosraich iad, Ciod e an 
cumhachd, no ciod e an t- 
ainm anns an d'rinn sibh so ? 

8 An sin air do Pheadar 
bhi air a lìonadh leis an Spior- 
ad naomh, thubhairt e riu, 
Uachdarana a' phobuiU, agus 
a sheanairean Israeil, 

9 Ma tha sinne an diugh 
air ar ceasnachadh mu'n 
deadh ghnìomh a rinneadh 
do'n duine euslan, cionnus a 
shlànuicheadh e ; 

10 Biodh 8 aithnichte 
dhuibh-se uile, agus do phob- 
uU Israeil uile, gur ann tre 
ainm losa Criosd o Nasaret, 
a cheus sibhse, a thog Dia o 
na marbhaibh, eadhon trìd- 
san a ta 'n duine so 'nasheas- 
amh an so 'nur làthair-sa 
slàn. 

11 Is i so a' chlach a 
dhiùltadh leibhse, a luchd 



2 Alastair. 

L2 



GNIOMHARA IV. 



togail, a linneadh 'na ceann 
na h-oisne. 

12 Agus cha'n 'eil slàinte 
ann an neach air bith eile : 
oir cha 'n 'eil ainm air bith 
eile fo nèamh air a thoirt am 
measg dhaoine, tre am feud 
sinn bhi air ar tèarnadh ^ 

13 A nis an uair a chunn- 
aic iad dànachd Pheadair a- 
gus Eoin, agus a thuig iad 
gu'm bu daoine gun f hòghlum 
agus cumanta iad, ghaljh iad 
iongantas ; agus dh'aithnich 
siad iad^ gu'n robh iadsan 
maille ri losa. 

14 Agus air faicinn an 
duine a leighiseadh 'na sheas- 
amh maille riu, cha robh ni 
air bith aca ri ràdh 'na agh- 
aidh. 

15 Agus an dèigh dhoibh 
orduchadh dhoibh-san dol a 
mach as a' chomhairle, chuir 
iad an cinn cuideachd", 

16 Ag ràdh, Ciod a ni sinn 
ris na daoinibh so ì Oir gu'n 
deachaidh mìorbhuil aith- 
nichte'* dheanamh leo, a ta 
e follaiseach do luchd-àit- 
eachaidh lerusaleim uile, a- 
gus cha'n urrainn sinne àich- 
eadh. 

17 Ach a chum nach 
sgaoilear e ni's mò air feadh 
nn t-sluaigh, bagramaid orra 
gii geur, gun iad a labhairt 
ni's mò ri neach air bith anns 
an ainm so. 

18 Aaus air dhoibh an 
gairm, dh'àithn iad dhoibh 
gun iad a labhairt air chor 
»am bith, no a theagasg ann 
aa ainm losa. 

19 Ach fhreagair Peadar 
agus Eoin agus thubhairt iad 
riu, Am bneil e ceart am 

1 shhmchadh, sùhhalaHh. 
2 thug iad nire dhoibh. 

226 



fianuis Dè, èisdeach l ribhse 
roimh Dhia, thugaibh fèiu 
breth. 

20 Oircha'n 'eil e'n comas 
duinne gun na nithe achunn- 
aic agus a chuala sinn a labh- 
airt. 

21 Agus air dhoibh - san 
tuilleadh bagraidh a dhean- 
amh orra, leig iad as iad, gu'n 
dòigh air bith fhaotainn air 
am feudadh iad peanas a 
dheanamh orra, air son an t- 
sluaigh : oir bha na h-uile a' 
toirt glòire do Dhia air son an 
ni a rinneadh. 

22 Oir bha an duine air 
an d'rinneadh am mìorbhuil 
leighis so tuilleadh as dà 
fhichead bliadhna dh'aois. 

23 Agus an uair a leigeadh 
as iad, thàinig iad dh'ionn- 
suidh am muinntir fèin, agus 
dh'innis iad na h-uile nithe 
a thubhairt na h-àrd-shagairt, 
agus na seanairean riu. 

24 Agus an uair a chual 
iadsan so, thog iad suas a dh'- 
aon inntinn an guth ri Dia, 
agus thubhairt iad, A Thigh- 
earn, is tusa an Dia a rinn 
nèamh agus talamh, agus an 
fhairge, agus na h-uile nithe 
ta annta : 

25 A thul.hairt le beul 
Dhaibhidh do sheirbhisich, 
C'ar son a ghabh na Cinnich 
boil, agiis a smuainich an 
sluagh nithe diomhanach? 

26 Sheas rìghrean na talmh- 
ainn suas, agus chruinnich- 
eadh na h-uachdarain an 
ceann a chèile, an aghaidh 
an Tighearn, agus an aghaidh 
a Chriosd^. 

27 Oir gu firinneach 
chruinnicheadh an ceann a 



H comltairle r'a chcile. *soiliesr. 
5 au oghaidli Aoin ungta-san. 



GNIOMHARA V. 



chèile, an aghaidli do Leinibh 
naoimh losa, a dli'ung thu, 
araon Herod agus Pontius 
Pilat, maiUe ris na Cinnich, 
agus sluagh Israeil. 

28 A dlieanamh gach ni a 
roimh-orduich do iàmh agus 
do chomhairle a bhi deanta. 

29 Agus a nis, a Thigh- 
earn, amhairc air am bag- 
raidhibh : agus dèonaich do 
d' sheirbhisich fèin, t'fhocal 
a labhairt leis gach uile dhàn- 
achd. 

30 Le d' làimh a shìneadh 
a mach chum leighis : agus 
gu'm bi comharan agus 
mìorbhuilean air an deanamh 
tre ainm do Leinibh naoimh 
losa. 

31 Agus air dhoibh urnuigh 
a dheanamh, chrathadh an t- 
àit anns an robh iad cruinn ; 
agus lìonadh iad uile do'n 
Spiorad naomh, agus labhair 
iad focal Dè le dànachd. 

32 Agus bha aig a' chuid- 
eachd a chreid aon chridhe, 
agus aon anam : agus ni mò 
a thubhairt neach air bith 
dhiubh, gu'm bu leis fèin aon 
ni a shealbhaich e ; ach bha 
na h-uile nithe coitchionn' 
aca. 

33 Agus le mòr-chumhachd 
thug na h-abstoil fìanuis air 
aiseirigh an Tighearna losa : 
agus bha mòr-ghràs orra uile. 

34 Agus ni mò a bha aon 
neach uireasbhuidheach 'nam 
measg : oir a mheud as a 
bha 'nan sealbhadaraibh fear- 
ainn, no thighean, air dhoibh 
an reiceadh, thug iad luach 
nan nithe a chaidh reiceadh 
leo ; 

35 Agus chuir iad aig cos- 
aibh nan abstol e : agus roinn- 



1 awi an comhpairt. 

227 



eadh e air gach neach a rèir 
'fheuma. 

36 Agus air dò fhearann 
a bhi aig loses d'an do ghoir- 
eadh leis na h - abstolaibh 
Barnabas, (is e sin, air eadar- 
theangachadh, Mac na comh- 
fhurtachd,) Lebhitheach, 
d'am bu dùthaich Ciprus. 

37 Reic se e, agus thug e"n 
t-airgiod, agus chuir e aig 
cosaibh nan abstol e. 

CAIB. \. 

1 Air son an cèilge thuit Ananias 
agns Saphira sìos marhh le cron- 
achadh Pheadair. 12 Mòran 
mhìorhhuilean air an oihreach- 
adh ; 17 chuireadh na h-ahstoil a 
rìsam prìosan, 19 qch a ta iad air 
an leigeadh as le aingeal. 

A CH reic fear àraidh d'am 
"^ b'aim Ananias, maille 
r'a mhnaoi Saphira, sealbh 
fearainn, 

2 Agus cheil e cuìà do'n 
luach, le fios a mhnà, agus 
air dha cuid - èigin a thoirt 
leis, chuir e aig cosaibh nan 
abstol e. 

3 Ach thubhairt Peadar, 
Ananiais, c'ar son a lìon 
Satan do chridhe a dheanamh 
brèige do'n Spiorad naomh, 
agus a cheiltinncuiddoluach 
an fhearainn'? 

4 Am feadh 's a dh'f huir- 
ich e gun reiceadh, nach bu 
leat fèin el agus an dèigh a 
reiceadh nach robh e a'd' 
chomas fèinl c'ar son a 
smuainich thu ann do chridhe 
an gnìomh so^ cha d'rinn 
thu breug do dhaoinibh, ach 
do Dhia. 

5 Agus an uair a chuala 
Ananias na briathra so, thuit 
e sìos, agus chaidh an deò 
as : agus thàinig eagal mòr 
air na h-uile a chuala na 
nithe so. 

6 Agus air èirigh do na h- 



GNIOMHARA V. 



òganaich, phaisg iad an eud- 
ach-mairbh e, agus air dhoibh 
n ghiùlan a mach, dh'adhlaic 
iad e. 

7 Agus tharladh, timchioll 
tri uaire 'na dhèigh sin, gu'n 
d'thàinig a bhean a steach, 
gun fhios aice air an ni a 
rinneadh. 

8 Agus fhreagair Peadar i, 
Innis dhomh-sa an ann air 
an uiread so reic sibh am 
fearann? Agus thubhairt ise, 
Is ann, air son an uiread 
sin. 

9 An sin thubhairt Peadar 
rithe, C'ar son a cho-aontaich 
sibh Spiorad an Tighearna 
a dhearbhadhi? feuch, tha 
cosan na muinntir a dh'- 
adhlaic t'f hear aig an dorus, 
agus giùlainidh iad thusa 
mach. 

10 An sin thuit i air ball 
aig a chosaibh, agus chaidh 
an deò aisde : agus air do na 
h-òganaich teachd a steach, 
fhuair iad i marbh, agus air 
dhoibh a giùlan a mach, dh'- 
adhlaic iad hìimh r'a fear i. 

11 Agus thàinig eagal mòr 
air an eaglais uile, agus air 
na h-uile a chuala na nithe 
so. 

12 Agus rinneadh mòran 
chomharan agus mhìorbhuil- 
ean am measg a' phobuill le 
làmhaibh nan abstol ; (agus 
bha iad uile dh'aon inntinn 
ann an sgàth-thigh^ Shol- 
aimh : 

13 Agus cha robh chridhe 
aig aon do chàch e fèin a 
cheangal riu : ) ach bha mòr- 
mheas aig a' phobull orra. 

14 Agus is mòid a chuir- 
eadh creidich ris an Tighearn, 



3 shtagh mòr. 

228 



2 ùilear,pòrsa. 



buidheann mhòr^ araon do 
fhearaihh agus do mhnaibh: 

15 x'^.ir chor as gu'n d'thug 
iad a mach a' mhuinntir 
euslan air na sràidibh, agus 
gu'n do chuir iad air leab- 
aichibh agus air uirighibh^ 
iud, chum ag teachd do 
Pheadar gu'n cuireadh 'f hail- 
eas, mur bu lugha, sgàile-^ 
air neach èigin aca. 

16 Agus thàinig mar an 
ceudna mòr-shluagh as na 
baihibh mu'n cuairt air leru- 
salem, a' toirt leo muinntir 
euslain, agus dream a bha 
air am buaireadh le spiorad- 
aibh neòghlan : agus leighis- 
eadh iad uile. 

17 An sin dh'èirich an t- 
àrd-shagart, agus iadsan uile 
a bha maille ris, (eadhon 
luchd-bharail nan Sadusach,) 
agus lìonadh iad le tnùth^, 

18 Agus chuir iad hìmh 
anns na h-abstolaibh, agus 
chuir iad sa' phrìosan chum- 
anta iad. 

19 Ach uh'fhosgail aing- 
eal an Tighearna dorsan a' 
phrlosain san oidhche, agus 
thug e iadsan a mach, agus 
thubhairt e, 

20 Imichibh, agus ag seas- 
amh dhuibh labhraibh san 
teampull ris an t-sluagh, uile 
bhriathra na beatha so. 

21 Agus an uair a chual 
iad so, chaidh iad gu moch a 
steach do'n teampull, agus 
theagaisg iad. Ach thàinig 
an t-àrd-shagart agus iadsan 
a bha maille ris, agus ghairm 
iad a' chomhairle, agus sean- 
adh chloinn Israeil uile an 
ceann a chèile, agus chuir 
iad do'n phrìosan chum gu'n 



GNIOMHARA V. 



tugtadh iaùsan d'an ionnsnidli. 

22 Ach an uair a thAiiiig 
na maoir, cha d'fhuair iad 
sa' phrìosan iad, agus air 
pilltinn dhoibh, dh'innis iad, 

23 Ag ràdh, Fhuair sinne 
gu fìrinneach am prìosan 
dùinte gu ro thèaruinte, agus 
an luchd-coimhead 'nan seas- 
amh a mach fa chomhair nan 
dorsan ; ach an uair a dh'- 
fhosgail sinn, cha d'fhuair 
sinn aon duine a stigh. 

24 A nis an uair a chual 
an t-àrd-shagart, agus ceann- 
ard an teampuill, agus uachd- 
arain nan sagart na briathra 
so, bha iad fo amharus mu'n 
timchioll ciod gus an tigeadh 
so. 

25 An sin thàinig neach 
àraidh agus dh'innis e dhoibh, 
ag ràdh, Feuch, a ta nadaoine 
a chuir sibh sa' phrìosan, 'nan 
seasamh san teampull, agus 
a' teagasg a' phobuill. 

26 An sin dh'imich an 
ceannard maille ris na maor- 
aibh, agus thug e leis iad gun 
ainneart : (oir bha eagal orra 
roimh an t-sluagh, gu'm 
biodh iad air an clachadh 

27 Agus an uair a thugiad 
leo iad, chuir iad ann am fian- 
uis na comhairle iad; agus 
dh'f heòraich an t-àrd-shagart 
diubh, 

28 Ag ràdh, Nach d'thug 
sinne geur-ordugh dhuibh gun 
teagasg adheanamh san ainm 
so 1 agus, feuch, lìon sibh 
lerusalem le 'ur teagasg, agus 
is àiU leibh fuil an duine so a 
tharruing ' oirnne. 

29 An sin fhreagairPeadar 
agus na li-abstoil eile, agus 
thubhairt iad, Is còir gèiU a 



1 Ihoirt, 



•iPk 

229 



thoirt do Dhia ni's mò na do 
dhaoinibh. 

30 U'hog Dia ar n-aithriche 
losa, a mharbh sibhse agus a 
chroch sibh air crann. 

31 Esan dh'àrdaich Dia le 
a dheas làimh 'na (!heannard- 
agus na Sldànuighear, a 
thoirt aithreachais agus maith- 
eanais pheacanna do Israel. 

32 Agus tha sinne 'nar fian- 
uisibh dha air na nithibh so ; 
agus mar an ceudna an 
Spiorad naomh, a thug Dia 
dhoibhsan a ta ùmhal dha. 

33 Agus an uair a chiial 
iadsan io, bha iad air an gon- 
adh 3, agus ghabh iad comh- 
airle an cur gu bàs. 

34 An sin dh'èirich Phair- 
iseach àraidh anns a' chomh- 
airle, d'am b'ainm Gamaliel, 
fear teagaisg an lagha, air an 
robh meas aig an t-sluagh 
uile, agus dh'orduich e na h- 
abstoil a chur a mach rè 
tamuill ; 

35 Agus thubhairt e riu, 
Fheara Israeil, thugaibh aire 
dhuibh fèin, ciod a ta roimh- 
ibh a dheanamh mu thim- 
chioll nan daoine sin. 

36 Oir roimh na làithibh so 
dh'èirich Teudas suas, ag 
ràdh, gu'm bu neach èigin 
mòr e fèin, agus cheangail 
àireamh dhaoine, timchioU 
ceithir cheud, iad fèin ris : 
mharbhadh esan, agus a 
mheud 'sa dh'aontaich leis, 
sgaoileadh iad uile as a chèile, 
agus chaidh iad gu neo-ni. 

37 Andèighanfhir sodh'- 
èirich ludns an Galilèach 
suas, ann an hìithibh na cis- 
mheasaidh, agus tharruing 
e mòran sluaigh 'na dhèigh : 
sgriosadh esan mar an ceud- 

3 chas iad cm fiacla. 



GNIOMHARA VI. 



na, agus a mhenJ 's a ghèill 
da', sgapadh iad uile. 

38 Agus a nls a ta mi ag 
ràdh ribh, Fanaibh o na 
daoinlbh so, agusleigibh leo : 
oir ma's ann o dhaoinibh a 
ta a' chomhairle so, no an 
obair so, thig i gu neo- 
bhrigh 2 : 

39 Ach ma's ann o Dhia 
a ta i, cha'n urrainn sibhse 
a' cur gu neo-bhrigh : air 
eagal gu'n tarladh gu'm faigh- 
ear sibh eadhon a' cogadh an 
aghaidh Dhè. 

40 Agus dh'aontalch iad 
leis - san : agus an uair a 
ghairm iad na h-abstoil, agus 
a ghabh iad orra, dh'orduich 
iad dhoibh gun labhairt ann 
an ainm losa, agus leig iad 
as iad. 

41 Agus dh'imich iadsan o 
làthair na comhairle, le gaird- 
eaclias a chionn gu'n do 
mheasadh gu'm b'airidh iad 
aireas-urram fhulang air son 
'ainme-san. 

42 Agus gach là anns an 
teampuil, agusothighgutigh, 
cha do sguir iad a blii teag- 
asg, agus a' searmonachadh 
losa Criosd. 

CAIB. VI. 

1 Tkagh 7ia h-ahsloil seachdnar gu 
fjithealadh do uireashliuidh nam 
bochd: 5 A'aon divhh so ^iephan, 
neach a bha làn do chieidimh, a- 
gus d'on Spiorad naomh: 12 Chaidh 
a ghlacadh agns agairt gu h-eucor- 
ttch an làthair na comhairle. 

A G US anns na làithibh sin, 
an uair a bha àireamh nan 
deisciobul a' meudachadh, 
dh'èirich gearan am measg 
nanGreugach an aghaidh nan 
Eabhrach, a chionn gu'n do 
dhearmaideadh ambantraich- 
ean san f hrithealadh làitheil. 



•ithcid as dlth. 

230 



2 An sin ghairm an d'^ 
fhear dheug mòr-chuideachd 
nan deisciobul d'an ionn- 
suidh, agus thubhairt iad, 
Cha'n 'eil e iomchuidh sinne 
dh'fhàgail foeail Dè, agus a 
f hrithealadh do bhordaibh. 

3 Uime sin, a bhràithre, 
iarraibh a mach 'nur measg 
seachdnar dhaoine fo dheadh 
iomradh, hin do'n Spiorad 
naomh agus do ghliocas, a 
chuireas sinne os ceann an 
dreuchd so ^. 

4 Ach buanaichidh sinne a 
ghnàth ann an urnuigh, agus 
am ministreileachd an fhocail. 

5 Agus bha chainnt so 
taitneach an làthair na mòr- 
chuideachd uile : agus thagh 
iad Stephan, duine làn do 
chreidimh, agus do'n Spiorad 
naomh, agus Philip, agus 
Pruchorus, agus Nicanor, a- 
gus Timon, agus Parmenas, 
agus Nicolas proseliteach do 
mhuinntir Antioch. 

6 Chuir iad iadsan an hìth- 
air nan abstol : agus air dean- 
amh urnuigh dhoibh, chuir 
iad an làmhan orra. 

7 Agus dh'fhàs focal Dè ; 
agus mheudaicheadh càireamh 
nan deisciobul gu ro mhòr 
ann an lerusalem ; agus bha 
cuideachd mhòr do na sagart- 
aibh ùmhal do'n chreidimh. 

8 Agus rÌQU Stephan, hìn 
do chreidimh agus do chumh- 
achd, mìorbhuilean agus 
comharan mòra am measg an 
t-sluaigh. 

9 An sin dh'èirich dream 
àraidh do'n t-sionagog, ris an 
abrar sionagog nan Libertin- 
each ■*, agus nan Cirenianach, 
agus mhuinntir Alecsandria, 
agus na dream o Chilicia, 



GNIOMH 

aj;us o'n Asia, a' deasboir- 
eaclid ri Stephan. 

10 Agus cha b'urrainn iad 
cur an aghaidh a' ghliocais 
agus an spioraid leis an do 
labhair e. 

11 An sin thugiadasteach 
an uaignidheas daoine a 
thubhairt, Chuala sinne e 
labhairt bhriathra toibheum- 
ach an aghaidh Mhaois, agus 
Dhè. 

12 Agus dhiiisg iad suas an 
sluagh, agus na seanairean, 
agus na sgrìobhaichean, agus 
thàinig iad air, agus ghlac iad 
e, agus thug iad an làthair na 
comhairle e, 

13 Agus chuir iad suas 
fianuiseanbrèige, a thubhairt, 
Cha'n 'eil an duine so a' sgur 
do labhairt bhriathra toibh- 
eumach' an aghaidh anionaid 
naoimh so, ngus an lagha. 

14 Oir chuala sinn e ag 
ràdh, gu'n sgrios an t-Iosa so 

Nasaret an t-àit so, agus 
gu'n caochail e na gnàthauna^ 
a thug I\laois dhuinne. 

15 Agus air dhoibh-san 
uile a bha 'nan suidhe sa' 
chomhairle amharc gu geur 
air, chunnaic i;'.d 'aghaidh 
mar aghaidh aingil. 

CAIB. VII. 

1 Air do Stephan comas fhaghail 
Jreagairt air a sìwn fèin, 2 yiochd 
e gu'n d'rinn Abraham aoradh do 
Dhia gu tailneach; 37 gu'n rf'- 
thxig Maois fiin JìaìiHÌs mu 
Chriosd ; 51 chronuich e na h- 
Indhaich air son an ceannairc, 
agus niorta Chriosd. 

\ N sin thubhairt an t-àrd- 
-^ shagart, Am bheil ma ta 
na nithe so mar so ? 

2 Agus thubhairt esan, 
Fheara, a bhràithre, agus 
aithriche, èisdibh ; Dh'fhoill- 
sicheadh Dia na glùire d'ar 

' mailach. ^ cleachdan, ordnighean. 

231 



ARA YIl. 

n-athair Abraham, 'nuair a 
bha e ann am iMesopotaiViia, 
mun do u,habh e còmhnuidh 
ann an CÌiaran. 

3 Agus thubhairt e ris, 

Rach a mach a d' thir fèin, 

agus d' chinneach, agus 

i thig chum na tìre a nochdas 

[ mise dhuit. 

i 4 An sin chaidh esan a 
mach àtalamh nan Caldèach, 
! agus ghabh e còmhnuidh ann 
I an Charan : agus asasin, an 
I dèigh bàis 'athar, dh'atharr- 
ì aich se e do'n fhearann so 
anns am bheil sibhse nis 'nur 
' còmhnuidh, 

j 5 Agus cha d'thug e dha 
oighreachd sam hith ann, cha 
' d'thugy?)) leud troidhe : gidh- 
I eadh gheall e gu'n tugadh e 
' mar sheilbh e dha fèin agus 
1 d'a shlioclid 'na dhèigh, ged 
I nach robh fathast duine 
I cloinne aige. 

6 Agus labhair Dia air an 
I dòigh so, Gu'm biodh a 
I shliochd air chuairt ann an 

dùthaich choigrich, agusgu'n 
deanadh iad tràillean diubh, 
agus gu'm buineadh iad gu 
h-olc riii rè ceithir cheud 
bliadhna. 

7 Agus air a' chinneach 
sin d'am bi iadsan fo dhaorsa, 
bheir mise breth, arsa Dia : 

; agus an dèigh nan nithe sin 
thig iad a mach, agus ni iad 
seirbhis dhomh-sa anns an 
àit so. 

8 Agusthuge dhacoimh-ch- 
eangaP an timchioU-ghearr- 
aidh : agus mar sin ghin 
Abmham Isaac, agus thim- 
chioll-ghearr se e airan ochd- 
amh là : agus ghin Isaac 
lacob, agus lacob an dà 
phrìomh-athair dheug. 

' cùnraàh, ciimhnant. 



GNIOMHARA VII. 



9 Agus a' gabhail farmaid, 
reic ' na piìomh-aithriche 
loseph do'n Eiphit : ach bha 
Dia maille ris, 

10 Agus shaor se e as a 
thrioblaidibh uile, agus thug 
e deadh-ghean^ agus gliocas 
da an làthair Phanioh righ na 
h-Eiphit; agus chuir se e 
'na uachdaran air an Eiphit, 
agus air a theaghlach fèin 
uile. 

11 Nis thàinig gorta agus 
àmhghar mòr air an Eiphit 
uile, agus air talamh Chan- 
aain ; agus cha d'f huair ar 
n-aithriche teachd-an-tìr^. 

12 Ach an uair a chuala 
lacob gu'n robh arbhar san 
Eiphit, chuir e mach ar n- 
aithriche air tùs. 

13 Agus air an dara iiair 
rinneadh loseph aithnichte 
d'a bhràithribh ; agus rinn- 
eadh cinneach loseiph foU- 
aiseach do Pharaoh. 

14 An sin chuir loseph j?os 
uaith, agus ghairm e d'a 
ionnsuidh lacob 'athair, agus 
a luchd-dàimhe uile, ciìig 
anama deug agus tri fichead. 

15 Agus chaidh lacob sìos 
do'n Eiphit, agus fhuair e 
bàs, e fèin agus ar n-aith- 
riche. 

16 Agus ghiùlaineadh thair- 
is iad gu Sichem, aguschuir- 
eadh iad anns an àit-adhlaic a 
cheannaich Abraham air suim 
airgid o mhic Emoir, athar 
Shicheim. 

17 Ach an uair a dhruid àm 
a' gheallaidh, a mhionnaich 
Dia do Abraham, dh'fhàs an 
sluagh agus rinneadh iad llon- 
mhor san Eiphit, 

^ c/ireic. "i hùigJi, [(ìblior. 

2 biaiuchd. * Ghiùlnin ae efein. 
6 iiach j'ùsadh sliockd orra, nach 

232 



18 Gus an d'èìrich righ 
eile, do nach b'aithne loseph. 

19 Bhuin esan'' gu cuil- 
bheirteach r'ar cinneach, agus 
rinn e olc air ar n-aithrichibh, 
air chor as gu'n d'thug e orra 
an naoidheana a thilgeadh 
mach, chum nach sìolaich- 
eadh iad*. 

20 Anns an àm sln rugadh 
Maois, agus bha e ro sgiamh- 
ach, agus dh'altrumadh e tri 
mìosan ann an tigh 'athar : 

21 Agus an uair a thilg- 
eadh a mach e^ thog nighean 
Pharaoh leatha e, agus dh'- 
altrum ^ i e mar mhac dhi fèin. 

22 Agus dh'fhòghlumadh^ 
Maois ann an uile ghliocas 
nan Eiphiteach, agus bha 
e cumhachdach am briath- 
raibh agus an gnìomharaibh. 

23 Agus an uair a bha e dà 
fhicliead bliadhna iomlan a 
dh'aois, thàinig e 'na chridhe 
a bhràilhre clannlsraeil f hios- 
rachadh ^. 

24 Agus air dha duine àr- 
aidh dhiubh f haicinn a' fulang 
eucoir, theasairg se e, agus 
air bualadh an Eiphitich dha, 
rinn e dioghaltas do'n fhear 
air an d'rinneadh an eucoir: 

25 Oir shaoil e gu'n tuig- 
eadh a bhràithre, gu'n tugadh 
Dia le a làimh-san saorsa 
dhoibh ; ach cha do thuig 
iadsan. 

26 Agus air an là 'na 
dhèigh sin nochd se e fèin 
doibh agus iad a' comhstri, 
agus b'àiU leis slth a dhean- 
amh eatorra ^, ag ràdh, A 
dhaoine, is liràithre sibh fèin ; 
c'ar son a ta sibh a' dean- 
amh eucoir air a chèile 1 

mairendh iad heò. 6 dh'oil. 

7 dh'iunnsaicheadh. 8 dol a sheall- 

tuiun a hhrùithre cloinn Israeil. 

^ an cur rèidh. 



GNIOMHAKA Vll. 



27 Ach chuir am fear a 
rinn an eucoir air a choimh- 
earsnach uaith e, ag ràdh, 
Cò a rinn thusa a'd' uachd- 
aran agus a'd' bhreitheamh 
oirnne ? 

28 Am miann leat mise a 
mharbhalh, mar mharbh thu 
an t-Eiphiteach an dè 7 

29 An sin iheich Maois air 
son an fhocail so, agus bha 
e 'na choigreach ann an 
dùthaich Mhidiain, far an do 
ghin e dithis mhac. 

30 Agus an uair a choimh- 
lionadhdà f hichead bliadhna, 
dh'f hoillsicheadh dha ann am 
fàsacli beinne Shina, aingeal 
an Tighearn ann an lasair 
theine ann am preas. 

31 Agus an uair a chunu- 
aic Maois so, ghabh e iong- 
antas mu'n t-sealladh ; agus 
air dha teachd am fagus gu 
beachdachadh air, thàinig 
guth an Tighearna d'a ionn- 
suidh, 

^ 32 Jg ràdh, h m.ise Dia 
t'aithriche, Dia Abrahaim, 
agus Dia Isaaic, agus Dia 
lacoib. An sin chriothnuich 
Maois, agus cha robh chridhe 
aige amharc '. 

33 An sin thubhairt an 
Tighearn ris, Fuasgail do 
bhrògan o d' chosaibh : oir 
is talamh naomh an t-àit air 
am bheil thu a'd' sheasamh. 

34 Chunnaic mi gu cinn- 
teach àmhghar mo phobuill a 
ta san Eiphit, agus chuala mi 
an osnaidh, agus thàinig mi 
nuas g'an saoradh. Agus a 
nis thig, cuiridh mi do'n 
Eiphit thu. 

35 Am INIaois so fèin a 
dhiùlt iadsan, ag ràdh, Cò 
rinn uachdaran agus breith- 

» aire a ihabUairt. 

233 



eamh dhiot-saì esan chuir 
Dia sa bhi 'na uachdaran a- 
gus na fhear-saoraidh le 
hìimh an aingil a dh'fhoiU- 
sicheadh dha sa' phreas. 

36 Thug esan a mach iad 
an dtigh dha mìorbhuilean, 
agus comharan a dheanamh 
anu an tìr na h-Eiphit, agus 
anns a' mhuir ruaidh, agus 
anns an f hàsach rè dhà f hich- 
ead bliatihna. 

37 Is e so am Maois ud a 
thubliairt ri cloinn Israeil, 
Togaidh an Tighearn bhur 
Dia suas fàidh dhuibh do 'ur 
bràithril)h, cosmhuil rium-sa ; 
ris-san èisJidh sibh. 

38 So esan a bha san eag- 
lais anns an f hàsach, raaille 
ris an aingeal a labhair ris 
ann am beinn Shina, agus 
maille r'ar n - aithrichibh- 
ne : neach a fhuair briathra 
na beatha^ chum an toirt 
dhuinne : 

39 Do nach b'àill le ar n- 
aithrichibh bhi ùmhal, ach 
chuir iad uatha e, agus 'nan 
cridhe phiU iad air an ais 
do'n Eiphit, 

40 Ag ràdh ri Aaron, Dean 
dhuinne dèe a thèid romh- 
ainn : oir mu thimchioll a' 
Mhaois so, a thug a mach 
sinn à tìr na h-Eiphit, cha'n 
'eil f hios againn ciod a dh'- 
èirich dha. 

41 Agus rinn iad laogh sna 
làithibh sin, agus thug iad 
iobairt do'n deaìbh, agus rinn 
iad gairdeachas ann an oibribh 
an himha fèin. 

42 An sin phill Dia, agus 
thug e thairis iad chum aor- 
adh a dheanamh do armailt 
nèimh, a rèir mar a ta e 
sgriobhta ann an leabhar 

3 7ìa beb-bhriathra. 



GNIOMHARA VII. 



nam fàidhean, An d'thug 
sibh dhomh-sa beathaichean 
marbhta, agus ìobaiite rè dhà 
fhichead bliadhna anns an 
fhàsach, O a thigh Israein 

43 Seadh, thog sil-.h suas 
pàiUiun IMholoich, agus reult 
bhur dc Remphain, dealbhan 
a rinn sibh chum aoraidh 
dhoibh : uime sin atharraich- 
idh mi sibh an taobh thall do 
Bhal>ilon. 

44 Bha pàilliun na fianuis 
aig ar n-aithrichibh san f hàs- 
ach, a rèir mar a dh'àithn an 
ti a bibhair ri Maois, gu'n 
ileanadh se e a rèir an t- 
samhlaidh^ a chunnaic e. 

45 An ni a thug mar an 
ceudna ar n-aithriche a bha 
'nan dèigh, a steach maiUe n 
losa do sheilbh nan Cinneach, 
n thilg Dia a mach roimh 
ghniiis ar n-nithriche, gu 
làithibh Uhaibhidh ; 

46 Neach a fhiiair deadh- 
ghean am fianuis Dhè, agus 
a dh'iarr pàilliun fhaotainn 
do Dhia lacoib. 

47 Ach thog Solamh tigh 
dha. 

48 Gidheadh cha'n 'eil an 
ti a's àirde a' gabhail còmh- 
nuidh ann an teampluibh 
làmh-dheanta ; mar a ta am 
fàidh ag ràdh, 

49 Is e nèamh mo righ- 
chaithir, agus an talamh stòl 
mo chos : ciod an tigh a 
thogas sibh dhomh ? a ta an 
Tighearn ag ràdh : no ciod e 
ionad mo thàimh ] 

50 Nach do rinn mo làmh 
na nithe so uile? 

51 A dhaoine cruaidh- 
mhuinealach, agus neo-thim- 
chioll-ghearrta ann an cridhe 
agus ann an cluasaibh, tha 



' an l-saimpleir, an t-samhlachais. 

234 



sibh a ghnàth a' cur an agh- 
aidh an Spioraid naoimh : 
mar a rvin bhur n-aithriche, 
mar sin a ta sibhse a dean- 
amh. 

52 Cò do na fàidhibh air 
nach d'rinn bhur n-aithriche 
geur- leanmhuinn ? agus 
mharbh siad iadsan a roimh- 
fhoillsich leachd an Fhìrein 
ud ; air an robh sibhse a nis 
'nur luchd - brathaidh, agus 
'nur mortairibh : 

53 Sihlìse a f huair an lagh 
le frithealadh nau aingeal, 
agus nach do choimhid e. 

54 'Nuair a chual iad na 
nithe sin, bha iad air an 
gonadh 'nan cridhe, agus chas 
iad am fiaclan ris. 

55 Ach air dhasan bhi hìn 
do'n Spiorad naomh, dh'amh- 
airc e gu geur suas gu nèamh, 
agus chunnaic e glòir Dhè, 
agus losa 'na sheasamh air 
deas hiimh Dhè ; 

56 Agus thubhairt e, Feuch, 
tha mi faicinn nan nèamh 
fosgailte, agus Mac an duine 
'na sheasamh air deas hìimh 
Dhè. 

57 An sin ghlaodh iadsan 
le guth mòr, agus dhruid ^ iad 
an cluasan, agus leum iad air 
a dh'aon inntinn. 

58 Agus air dhoibh a thilg- 
eadh a mach as a' bhaile^, 
chlach iad e: agus thilg na 
fianuisean an eudach sìos aig 
cosaibh òganaich, d'am 
b'ainm Saul. 

59 Agus chlach lad Ste- 
phan, agus e a' gairm air 
Criosd, agus ag ràdh, A Thigh- 
earn losa, ghic mo spiorad. 

60 Agus air dha a leigeadh 
fein air a ghlùinibh, ghlaodh 
e le guth mòr, A Thighearn, 

3 dhùin, siop. 3 a' chailhir. 



GNIOMHARA VIII. 



na cuir am peacadh so as an 
lelli. Agus air dha so a mdh, 
choidil e. 

CAIB. VIII. 

1 Sfiearmoiiaiclteadli an soisgeul ann 
an Samaria le Fhilip, a bliaist 
viòran, agiis am measg chàich 
Simon an Druidh. 14 'lhàinig 
Peadar agus Eoin a dhaingneach- 
adh na h-eaglais : 17 lc mr an 
làmh air an dream a chreid, hha 
an Spiorad naomh air a ihiodh- 
lacadh. 

AGUS bha Saul ag aont- 
■^ achadh le a bhàs-san. 
Agus dh'èiiich anns an àm 
sin geur-leanmhuinn mhòr an 
aghaidh na h-eaglais a bha 
ann an lerusalem ; agus bha 
iad uile air an sgapadh air 
feadh tìre ludea, agus Sham- 
aria, ach na h - abstoil a 
mhàìn. 

2 Agus ghiùlain daoine 
diadhaidh ' Stephan chum 
'adhlaic, agus rinn iad caoidh 
mhòr air a shon. 

3 Ach bha Saul a' fàsach- 
adh na h-eaglais, a' dol a 
steach do gach tigh ; agus ag 
tarruing a mach fhear agus 
bhan, chuir e am prìosan iad. 

4 Uime sin dh'imich an 
dream a sgapadh, feadh gach 
àite, a' searmonachadh an 
fhocail. 

5 An sin chaidh Philip 
sìos do bhaile Shamaria, agus 
shearmonaich e Criosd doibh. 

6 Agus thug an sluagh a 
dh'aon toil aire do na nilhibh 
a labhradh le Philip, ag èisd- 
eachd ris^, agus a' faicinn 
nam mìorbhuile a rinn e. 

7 Oir chaidh spiorada 
neòghlan a mach à mòran 
anns an robh iad, a' glaodh- 
aich le guth mòr : agus chaidh 
mòran air an robh am pair- 



1 cràbhach. 2 riu. 

8 crith-ghalar ; palsv. Sasg. 

236 



ilis^, agns a bha 'nam bac- 
aich, a shlùnuchadh. 

8 Agus bha gairdeachas 
mùr sa' bhaile sin. 

9 Ach bha roimhe sin duine 
àraidh sa' bhaile sin d' am 
b'ainm Simon, a ghnàthaich 
druidheachd, agus a mheall'' 
muinntir Shamaria, ag ràdh 
gu'm bu neach mòr èigin e 
fèin. 

10 Dhasan thug iad uile 
aire o'n bheag gus a' mhòr, 
ag ràdh, Is e an duine so 
cumhachd mòr Dhè. 

11 Agus thug iad an aire 
dha, a chionn gu'n do mheall 
e iad rè ùine fhada le a 
dhruidheachd. 

12 Ach an uair a chreid 
iad Philip, a' searmonachadh 
nau nithe a bhuineas do 
rìoghachd Dhè, agus do ainm 
losa Criosd, b'iaisteadh iad 
eadar fheara agus mhnài. 

13 An sin chreid Simon 
fèin mar an ceudna : agus an 
uair a bhaisteadh e, dh'fhan 
e maille ri Philip, agus a' 
faicinn nan comhara agus 
nam feartan a rinneadh, 
ghabh e iongantas ro mhòr. 

14 Agus an uair a chuaki 
na h-abstoil a bha ann an 
lerusalem, gu'n do ghabh 
Samaria focal Dhè, chuir iad 
d'an ionnsuidh Peadar agus 
Eoin : 

15 Agus an uair a chaidh 
iad sìos, ghuidh iad air an son 
gu'm faigheadh iad an Spior- 
ad naomh. 

16 (Oir cha d'thàinig e 
fathast a nuas air aon aca : 
ach a mhàin bhaisteadh iad 
ann an ainm an Tighearna 
losa.) 



a cltuir uamhas air, a chuir 'nam 



GNIOMHARA VIII. 



17 An sin chuir iad an 
lùmhan orra, agus f huair iad 
an Spiorad naomh. 

18 Agus an uair a chunn- 
aic Simon gu'n robh an Spior- 
ad naomh air a thoirt tre 
làmhan nan abstol a chur 
oiTa, thairg e airgiod dhoibh, 

19 Ag ràdh, Thugaibh 
dhomh-sa mar an ceudna an 
cumhachd so, ge b'e neach 
air an cuir mimohimha, gu'm 
faigh e an Spiorad naomh. 

20 Ach thubhairt Peadar 
ris, Gu raehadh t'airgiod am 
mugha maille riut fèin, a 
chionn gu'n do mheas thu 
gu'm feudtadh tiodhlac Dhè 
a cheannacli le h-airgiod. 

21 Cha'n 'eil agad cuid no 
crannchur sa' chùis so : oir 
cha'n 'eil do chridhe dìreach ' 
am fianuis Dhè. 

22 Gabh aithreachas uime 
sin do t'olc so, agus guidh 
air Dia, ma dh'fheudar gu 
maithear dhuit smuaine do 
chriJhe. 

23 Oir a ta mi 'gad f haic- 
inn ann an domblas na 
seirbhe, agus /o chuibhreach 
na h-eucorach. 

24 x\n sin fhreagair Simon, 
agus thubhairt e, Guidhihh- 
sa an Tighearn air mo shon, 
nach tig aon do na nithibh 
sin a thubhairt sibh orm. 

25 An sin air dhoibh-san 
fianuis a dheanamh agus focal 
an Tighearn a labhairt, phill 
iad gulerusalem,agus shearm- 
onaich iad an soisgeul ann 
am mòran do bhailtibh nan 
Samaritanach. 

26 Agus labhair aingealan 
Tighearna ri Philip, ag ràdh, 
Eirich agus imich chum na 
h-àirde deas, chum na slighe 

1 ccart. treihhdhireach. 

236 



a ta dol sìos o lerusalem gu 
Gasa, a ta 'na fhàsach^. 

27 Agus dh'èirich e, agu3 
dh'imich e : agus, feuch, 
duine àraidh, caillteanach o 
Etiopia, aig an robh mòr- 
ùghdarras fo Chandace ban- 
righinn na h-Etiopia, agus a 
bha os ceann a h-ionmhais 
uile, agus a bha air teachd gu 
lerusalem chum aoradh a 
dheanamh, 

28 Bha e a' piUtinn air ais, 
agus 'na shuidhe 'na charbad, 
agus bha e a' leughadh an 
f hàidh Esaiais. 

29 An sin thubhairt an 
Spiorad ri Phihp, Imich am 
fagus, agus druid ris a' charb- 
ad so. 

30 Agus ruith Philip d'a 
ionnsuidh, agus chuala se e 
a' leughadh an fhàidh Esai- 
ais, agus thubhairt e, Am 
bheil thu a' tuigsinn nan 
nithe a tha thu a' leugh- 
adh? 

31 Agus thubhairt esan, 
Cionnus is urrainn mi, mur 
seòl neach eigin mi? Agus 
dh'iarr e air Philip teachd a 
nìos, agus suidhe maille ris. 

32 A' chuibhrionn do'n 
sgriobtuir a bha e leughadh, 
b'i so i, Thugadh e mar chaora 
chum marbhaidh ; agus mar 
uan a ta 'na thosd am fianuis 
an fhir-loinairt, mar sin cha 
d'f hosgail e a bheul : 

33 'Na ìsleachadh thugadh 
a bhreitheanas air falbh : a- 
gus cò a nochdas a ghineal- 
ach I oir thogadh a bheatha 
o'n talamh. 

34 Agus f hreagair an caillt- 
eanach, agus thubhairt e ri 
Philip, Guidheam thu, co 
uime tha am fàidh ag ràdh 

3 troimh an fhùsach. 



GNTOMHARA IX. 



soì uime fein, no mu neach 
èigin eile 1 

35 An sin dh'fhosgail 
Philip a bheul, agus a' tòis- 
eachadh o'n sgriobtuir sin, 
shearmonaich e losa dha. 

36 Agus an uair a dh'- 
imich iad air an t-slighe, 
thàinig iad guh-uisge àr.iidh : 
agus thubhairt an caiUtean- 
ach, Feuch, uisge ; ciod a 
ta bacadh mise bhi air mo 
bhaisteadh ì 

37 Agus thubhairt Philip, 
Ma tha thu a' creidsinn le d' '■ 
uile chridhe, feudaidh tu. j 
Agus fhreagair e agus thubh- ! 
airt e, Tha nii a' creidsinn j 
gur e losa Criosd Mac Dhè. ] 

38 Agus dh'àithn e 'n carb- ' 
ad a sheasamh : agus chaidh ] 
iad sìos le chèile do'n uisge, | 
araon Philip agus an caillt- 
eanach ; agus bhaist se e. 

39 Agus an uair a thàinig 
iad a nìos as an uisge, thug 
Spiorad an Tighearna Philip 
leis, agus cha'n f hac an caillt- 
eanach tuiUeadh e : agus dh'- 
imich e air 'aghaidh le gaird- 
eachas. 

40 Ach fhuaradh Philip 
ann an Asotos : agus shearm- 
onaich e anns na bailtibh 
uile, a' dol troimh an dùth- 
aich, gus an d'thàinig e gu 
Cesarea. 

CAIB. IX. 

1 Tha Savl, air dha hld "g imeachd 
gu Damascm, air a leagadh sìos 
gu talamh le solus, agus gnih o 
mamh : 10 ghairmcadh e chvrn 
na h-abstolachd. 18 agti-\- hhaist- 
eadh e le Auanias : 20 ihearmon- 
aich e Criosd gn dùna. 31 Leigh- 
eas Peadar ineas do"n phairilis ; 
33 thug e Tabita beò. 

AGUS air do Shaul bhi 

fathast a' sèideadh bag- 

raidh, agus àir^ an aghaidh 

^marbhaidh. ithachair. 

237 



dheisciobul an Tìghearna, 
chaidh e chum an àrd-shag- 
airt. 

2 Agus dh'iarr e litrichean 
uaith gu Damascus chum nan 
sionagog, chum nam faigh- 
eadh e aon neach do'n t-slighe 
so, co aca b'fhir no mnùi iad, 
gu'n tugadh e leis ceangailte 
gu lerusalem iad. 

3 Agus ag imeachd dha, 
tharladh 2 gu'n do dhruid e ri 
Damascus : agus dheahaich 
gu h-obann mu'n cuairt air 
solus o nèamh. 

4 Agus air tuiteam dha air 
an ialamh, chual e guth ag 
ràdh ris, A Shauil, A Shauil, 
c'ar son a ta thu 'gam gheur- 
leanmhuinn-sa'? 

5 Agus thubhairt esan, Cò 
thu, a Thighearn ? Agus 
thubhairt an Tighearn, Is 
mise losa a ta thusa a' 
geur-leanmhuinn : is cruaidh 
dhuitse breabadh an aghaidh 
nan dealg. 

6 Agus air dhasan bhi air 
chrith agus hìn uamhuinn, 
thubhairt e, A Thighearn, 
ciod is àiU leat mise a dhean- 
amh 1 Agus thuhhairt an 
Tighearn ris, Eirich, agus 
rach^ a steach do'n bhaile, 
agus innsear dhuit ciod is 
còir dhuit a dheanamh. 

7 Agus sheas na daoine bha 
'g imeachd maille ris 'nan 
tosd, a' cluinntinn a' ghutha, 
ach gun neach air bith f haic- 
inn. 

8 Agus dh'èirich Saul o'n 
talamh, agus air fosgladh a 
shùl dha, cha'n fhac e neach* 
air bith : ach air dhoibh 
l)reith air a hìimh, threòraich 
iad e gu Damascus. 

9 Àgus bha e tri hìithean 

^ thciiig, gabh. *ni. 



GNIOMHARA IX. 



gun radharc, agus cha d'lth 
agus cha d'òl e ni air bith, 

10 Agus bha deisciobul àr- 
aidh ann an Damascus, d"am 
b'ainm Ananias ; agus thubli- 
airt an Tighearn ris ann am 
foillseachadh', Ananiais. A- 
gus thubhairt esan, Feuch a 
ta mi aìi so, a Thighearn. 

11 Agus t/ìwò/ìai)tan'J'igh- 
earn ris, Eirich, agus imich 
do'n t-sràid, ris an ahrar 
Dìreach, agus iarr ann an tigh 
ludais, duine o Tharsus d'an 
goirear Saul : oir feuch, a ta 
e ri urnuigh, 

12 Agus chunnaic e ann 
am foillseachailh duine d'an 
ainm Ananias, a' teachd a 
steach, agus a' cur a làimhe 
air, chum gu'm faigheadh e a 
radharc. 

13 An sin f hreagair Ana- 
nias, A Thighearn, chuala 
mi mhòran mu'n duine so, 
cia lìon olc a rinn e do d' 
naomhaibh ann an lerusalem: 

14 Agus ata an so ùghdarr- 
as aige uachdar;inaibh nan 
sagart, iadsan uile a cheangal 
a ta gairm air t'ainm-sa-. 

15 Ach thubhaiit an Tigh- 
earn ris, Imich ; oir is soith- 
each taghta dhomh-sa e, chum 
m'ainm a ghiùlan am fianuis 
nan Cinneach, agus righrean, 
agus chknnn Israeil. 

16 Oir nochdaidh mise dha 
cia mòr na nithe a's èigin da 
f hulang air sgàth m'ainme-sa. 

17 Agus dh'imich Ananias, 
agus chaidh e steach do'n 
tigh ; agus chuir e a làmhan 
air, agus thubhairt e, A 
Shauil, a bhràthair, chuir an 
Tighearn, (eadhoii losa a dh'- 
fhoillsicheadh dhuitse anns 
an t-slighe air an d'thàinig 

• sealladli. 2fl ihu air an gairm 

238 



thu,) mise chum gu'm faigh- 
eadh tu do radharc, agus gu'm 
biodh tu air do lìonadh leis an 
Spiorad naomh. 

18 Agus air ball thuit o 
'shuilibh mar gu'm biodh 
lannan ; agus dh'aisigeadh a 
ràdharc dha gun dàii, agus 
air dha èirigh, bhaisteadh e. 

19 Agus an uair a ghabh e 
biadh, neartaicheadh e. An 
sin bha Saul làithean àraidh 
maiUe ris na deisciobluibh a 
bha ann an Damascus. 

20 Agus air ball shearmon- 
aich e losa^ anns na sionag- 
ogaibh, gur esan Mac Dhè. 

21 Achbhanah-uileachual 
e fo uamhas, agus thubhairt 
iad, Nach e so esan a bha 
sgvios ann an lerusalem iad- 
san a bha gairm air an ainm 
so, agus a thàinig an so chum 
na crìche so, gu'n tugadh e 
ceangailte lad dh'ionnsuidh 
uaclidarana nan sagart \ 

22 Ach bu mhòid a neart- 
aicheadh Saul, agus chuir e 
gu h-amhluadh na h-Iudh- 
aich a bha chòmhnuidh ann 
an Damascus, a' dearbhadh 
gur e so an CriosiL 

23 Agus air dul do mhòran 
làithean seachad, rinn na h- 
ludhaich comhairle r'a clièile 
esan a mharbhadh : 

24 Ach thugadh fios do 
Shaul air am fèiU * : agus bha 
faire aca air na geatachaibh 
a là agus a dh'oidhche chum 
a mharbhadh. 

25 An sin ghabh na deis- 
ciobuil e san oidhche, agus 
chuir iad a mach thar a' 
bhalhi e, agus leig iad sìos 
ann an cliabh e. 

26 Agus an uair a thàinig 
Saul gu lerusalem, dh'flieuch 

air t'attiM. ^ Criosd. * leilg. 



GXIOMIIARA IX. 



e ri e fèin a cheangal ris na 
deisciobluibh : ach bha eagal 
orra uile roimhe, agus cha do 
chreid iad gu'ni bu deisciob- 
ul e. 

27 Ach ghabh Barnabas 
d'a ionnsuidh e, agus thug e 
chum nan abstol e, agus chuir 
e'n cèiU doibh cionnus a 
chunnaic e'n Tighearn anns 
an t-slighe, agus gu'n do 
labhair e ris, agus cionnus a 
shearmonaich e gu dùna ann 
an Damascus an ainm losa. 

28 Agus bha e maiUe riu 
a' teachd a steach, agus a' 
dol amach ann an lerusalem. 

29 Agus labhair e gu dàna 
an ainm an Tighearna losa, 
agus rinn e deasboireachd an 
aghaidh nan Greugach : ach 
chuir iadsan rompa esan a 
mhaibhadh. 

30 Ach an uair a thuig na 
bràithre so, thug iad sìos e gu 
Cesarea, agus chuir iad air 
falbh gu Tarsus e. 

31 An sin bha fois aig na 
n-eaglaisilh troimh ludea 
uile, agus Ghalile, agus 
Shamaria, agus air dhoibh 
bhi air an togail suas, agus a' 
siubhal ann an eagai an 
Tighearn, agus an comhf hurt- 
achd ' aii Spioraid naoimh, 
mheudaicheadh gu mòr iad. 

32 Agus tharladh, air do 
Pheadar imeachd troimh gach 
cdte, gu'n deachaidh e sìos 
mar an ceudna chum nan 
naomh a bha gabhail còmh- 
nuidh ann an Lida. 

33 Agus fhuair e an sin 
duine àraidh d'am b'ainm 
Eneas, a bha rè ochd bliadh- 
na air a leabaidh, agus e gu 
tinn leis a' phairilis ^. 

34 Agus thubhairt Peadar 

' c'ùnihnadh. niideachadh, 

239 



ris, Eneais, tha losa Criosd 
ga d' leiglieas : èirich agus 
dean do leabadh. Agus air 
ball dli'èirich e. 

35 Agus chunnaic iadsan 
uile e, a bha chùmhnuidh 
ann an Lida, agus ann an 
Saron, agus phill iad chum 
an Tighearn. 

36 A nis bha ban-deisciob- 
ul àraidh ann an lopa d'am 
b'aium Tabita, 'se sin, air 
eadar-theangachadh,Dorcas : 
bha a' bhean so làn do dheadh 
oibribh, agus do dhèircibh a 
rinn i. 

37 Agus tharladh anns na 
làithibh sin, air dhi bhi gu 
tinn gu'n d'fhuair i bàs : 
Agus air dhoibh a h-ionnlad, 
chuir iad ann an seòmar 
uachdarach i. 

38 Agus air do Lida bhi 
fagus do lopa, agus air 
cluinntinn do na deisciob- 
luibh gu'n robh Peadar an sin, 
chuir iad dithis dhaoine d'a 
ionnsuidh, a' guidhe aìr e 
theachd d'an ionnsuidh gun 
dàiL 

39 An sin dh'èirich Pead- 
ar, agus chaidh e maille riu. 
Agus an uair a bha e air 
teachd, threòraich iad suas e 
do'n t-seòmar uachdarach : 
agus sheas no bantraichean 
uile h'dmh ris a' caoineadh, 
agus a' nochdadh nan còta 
agus nan trusgan a rinn 
Dorcas am feadh a bha i 
maille riu. 

40 Ach air do Pheadar an 
cur a mach uile, leig se e fèin 
air a ghlùinibh agus rinn e 
urnuigh ; agus air dha tionn- 
dadh ris a' chorp, thubhairt e, 
A l'habita, èirich. Agus dh' 
f hosgail ise a sùilean : Agus 

2 chrith-yhalar. 



GNIOMHARA X. 



air dhi Peadar fhaicinn, dh'- 
èirich i 'na suidhe. 

41 Agus thug e a làmh 
dhi, agus thog e 'na seasamh 
i ; agus an uair a ghairm e 
na naoimh agus nabantraich- 
ean, chuir e 'nan h\thair beò i. 

42 Agus fhuaradh fios ;iir 
so tre lopa uile ; agus chreid 
mòran anns an Tighearn. 

43 Agus tharladh gu'n 
d'fhan e mòran do hìithibh 
ann an lopa maiUe li Si- 
mon àraidh fear-deasachaidh 
leathair. 

CAIB. X. 

1 Air do Chonieliu': , duiyie cnìhh- 
ach, àithne fhaotaiun o ainyeid, 
chtùr efios air Peadar, 1 1 a hka 
air a theagaxg ann an tai-hean 
gun e dheanamh tùir air na 
Cinnich: 31 Am feadh a hha e 
searmonachadh Chiiosd do C'/ior- 
nelius agus d'a chuideachd, thàin- 
ig an Spiorad naornh nuas orra, 
agus hhaisteadh iad. 

A GUS bha duine àraidh 
-^ ann an Cesarea, d'am 
b'ainm Cornelius, ceannard- 
ceud do'n chuideachd ris an 
abrar a' chuideacìid Eadailt- 
each, 

2 Duine crabhach, agus air 
an robh eagal Dè maille r'a 
thigh uile, a bha toirt mòrain 
dèirce do'n t-shiagh, agus a' 
deanamh urnuigh ri Dia a 
ghnàth. 

3 Chunnaic e ann an seall- 
adh' gusoilleir,mu thimchioU 
na naothadh uaire do'n là, 
aingeal Dè a' teachd a stigh 
d'a ionnsuidh, agus ag nìdh, 
A Chorneliuis. 

4 Agus air dhasan amharc 
gu geur air, ghabh e eagal, 
agus thubhairt e, Ciod e, a 
Thighearn 1 Agus thubhairt 
e ris, Chaidh t'urnuighean 



1 foill<eachadh, taishf.anc 
3 i. e. meHdhon-là. 

240 



agus do dhèircean suas mar 
chuimhneachan ann am fian- 
uis Dè. 

5 Agus a nis cuir daoine 
gu lopa, agus cuir fios air Si- 
mon, d'an co-ainm Peadar : 

G Tha e air aoidheachd 
maille ri Simon àraidh fear- 
deasachaidh leathair, aig am 
bheil a thigh làimh ris an 
f hairge : innsidh esan duit 
ciod is còir dhuit a dhean- 
amh. 

7 Agus an uair a dh'f halbh 
an t-aingeal a labhair ri Cor- 
nehus, ghairm e d'a ionnsuidh 
dithis do mhuinntir a thighe, 
agu3 saighdear cràbhach do'n 
dream a bha ghnàth a' feith- 
eamh air ; 

8 Agus an uair a chuir e 
an t-iomlan an cèiU doibh, 
chuir e iad gu lopa. 

9 Agus air an là màireach, 
'nuair a bha iadsan air an 
turus, agus a' teachd am 
fagus do'n bhaile, chaidh 
Peadar suas air mullach an 
tighe a dheanamh urnuigh, 
mu thimchioll na seathadh 
uaire '^. 

10 Agusdh'fhàseroocrach, 
agus bu mhiann leis hiaàh 
itheadh : ach am feadh a bha 
iadsan ag ulluchadh, thuit e 
ann an neul, 

11 Aguschunnaic e nèamh 
fosgailte, agus soitheach àr- 
aidh a' teachd a nuas d'a 
ionnsuidh, mar bhraith-lìn^^ 
mhòir, ceangailte air a ceithir 
oisnibh S agus air a leigeadh 
sìos air an talamh ; 

12 Anns an robh gach uile 
ghnè bheathaiche ceithir- 
chosach na talmhainn, a- 
gus bheathaiche allta, agus 



GXIOMHARA X. 



bhiasda snàigeacli, agus eun- 
laith an athair. 

13 Agus thàinig guth d'a 
ionnsuidh, Eirich, a Phead- 
air ; marbh agus ith. 

14 Ach thubhairt Peadar, 
Ni h-eadh, a Thighearn ; oir 
cha d'ith mi riamh aon ni 
coitchionn' no neòghlan. 

15 Agus thuhhairt an guth 
ris a rìs an dara uair, Na 
nithe sin a ghlan Dia, na 
gairm thusa coitchionn. 

16 Agus rinneadh so tri 
uairean : agus thogadh an 
soitheach a rìs suas gu nèamh. 

17 A nis an uair a bha 
Peadar fo amharus ann fèin 
ciod bu chiall do'n t-sealladh 
a chunnaic e, feuch, bha na 
daoine a chuireadh o Chor- 
nelius, an dèigh dhoibh tigh 
Shimoin iarraidh, 'nan seas- 
amh aig an dorus. 

18 Agus air gairm dhoibh, 
dh'f heòraich iad an robh Si- 
mon d'an co-ainm Peadar, 
air aoidheachd an sin. 

19 Am feadh a bha Peadar 
a' smuaineachadh air an t- 
sealladh, thubhairt an Spiorad 
ris, Feuch, tha triuir dhaoine 
ga d'iarraidh. 

20 Uime sin èirich, agus 
gabh sìos, agus imich maiUe 
riu, gun amharus air bith a 
bhi ort: oir is mise a chuir 
uam iad. 

21 Agus chaidh Peadar 
sìos chum nan daoine, [a 
chuireadh d'a ionnsuidh o 
Chornelius,] agus thubhairt 
e, Feuch, is mise an ti a tha 
sibh ag iarraidh : ciod e an 
t-aobhar mu'n d'thàinig sibh"? 

22 Agus thubhairt iadsan, 
Fhuair Cornelius an ceann- 
ard-ceud, duine cothromach, 

1 cumaìita. 

241 



air am ì)heil eagal Dè, agus 
fo ùheadh ainm^ aig cinneach 
nan ludhach uile, rabhadh o 
Dhia le aingeal naomh, fios 
a chur ortsa d'a thigh, agus 
briathran a chluinntinn uait. 

23 An sin ghairm e steach 
iad, agus thug e aoidheachd 
dhoìhh. Agus air an là màir- 
each dh'imich Peadar maille 
riu, agus chaiJh dream àraidh 
do na bràithribh o lopa maille 
ris. 

24 Agus air an là màireach 
chaidh iad a steach do Ches- 
area : agus bha Cornelius a' 
feitheamh riu, agus air gairm 
a luchd-dàimh agus a chàirde 
dlsle an ceann a chèile. 

25 Agus an uair a bha 
Peadar a' dol a steach, choinn- 
ich Cornelius e, agus thuit e 
sìos aig a chosaibh, agus rinn 
e aoradh dha. 

26 Ach thog Peadar suas 
e, ag ràdh, Seas suas ; is 
duine mise mar an ceudna. 

27 xlgus ag còmhradh ris, 
chaidh e steach, agus f huair 
e mòran cruinn. 

28 Agus thubhairt e riu, 
Tha fios agaibh gu bheil e 
mi-dhligheach do dhuine a 
tha 'na ludhach, comhluadar 
a chumaii ri neach a tha do 
chinneach eile, no teachd am 
fagus da ; ach nochd Dia 
dhomh-sa, gun duine air 
bith a ghairm coitchionn no 
neòghlan. 

29 Uime sin thàinig mise 
'nuair a chuireadh fios orm, 
gun aon ni a ràdh 'na agh- 
aidh : air an aobhar sin tha 
rni feòraich c'ar son a chuir 
sibh fios orm ? 

30 Agus thubhairt Corne-. 
lius, O'n cheathramh là gus 

2 air am bheil deadh ifieistea*. 

M 



GNIOMHARA X. 



an uair so bha mi a' deanamh 
trasgaidh ; agus air an naoth- 
adh uair bha mi deanamh 
urnuigh ann mo thigh, agus, 
f'euch, sheas duine a'm' làth- 
air ann an eudach deah-ach'. 

31 Agus thubhairt e, A 
ChorneUuis, f huair t'urnuigh 
èisdeachd'-^, agus tha do dhèir- 
cean air an cuimhneachadh 
am fianuis Dè. 

32 Uime sin cuir gu lopa, 
agus cuir fios air Simon, d'an 
co-ainm Peadar ; tha e air 
aoidheachd ann an tigh Shi- 
moin, fear-deasachaidh ieath- 
air, làimh ris a' mhuir ; neach, 
'nuair a thig e, a labhras riut. 

33 Uime sin chuir mi air 
ball fios ort ; agus is maith a 
rinn thu teachd. Air an 
aobhar sin tha sinne uile an 
so a làthair am fianuis Dè, a 
dh'eisdeachd nan uile nithe a 
tha air an àithneadh dhuit-se 
le Dia. 

34 An sin dh'fhosgail 
Peadar a bheul, agus thubh- 
airt e, Gu fìrinneach tha mi 
'g aithneachadh nach 'eil Dia 
ag amharc air pearsaibh seach 
a chèile ; 

35 Ach anns gach uile 
chinneach a ta an neach air 
am bheil 'eagal-san, agus a 
ta 'g oibreachadh f ìreantachd, 
taitneach aige. 

36 Am focal a chuir Dia 
gu cloinn Israeil a' searm- 
onachadh sìth tre losa Criosd, 
(neach is e Tighearna nan 
uile,) 

37 Am focal sin is aithne 
dhuibh, a sgaoileadh air feadh 
tìre ludea uile, agus a thòisich 
o Ghable, an dèigh a' bhaist- 
idh a shearmonaich Eoin : 



1 ro gheal. 
» dKèisdeadh ri fwnuigh. 

242 



38 Cionnus a dh'ung Dia 
losa ]S asaret leis an Spiorad 
naomh, agus le cumhachd ; 
neach a chaidh mu'n cuairt 
a' deanamh maith, agus a' 
slànuchadh nan uile a bha 
air am foir-eigneachadh^ leis 
an diabhul : oir bha Dia 
maiUe ris. 

39 Agus tha sinne 'nar 
fianuisibh air na h-uile nith- 
ibh a rinn e, araon ann an 
tir nan ludhach, agus ann an 
lerusalem ; neacli a mharbh 
iad, 'ga chrochadh aircrann: 

40 Esan thog Dia suas air 
an treas là, agus nochd se e 
gu follaiseach ; 

41 Cha'n anndo'n t-sluagh 
uile, ach do fhianuisibh, a 
thaghadh le Dia roimh-làimh, 
eadhon dhuinne, a dh'ith agus 
a dh'òl maiUe ris an dèigh 
dha èirigh o na marbhaibh. 

42 Agus dh'àithn e 
dhuinne searmonachadh do'n 
t-sluagh, agus fianuis a 
dheanamh gur esan a dh'- 
orduicheadh le Dia 'r^a 
bhreitheamh air bheòthaibh 
agus air mharbhaibh. 

43 Dhasan tha na fàidhean 
uile a' toirtfianuis, gu'm faigh 
gach neach a chreideas ann 
maitheanas 'nam peacaibh tre 
'ainm-san. 

44 Am feadh a bha Pead- 
ar fathast a' labhairt nam 
briathra sin, thuirling'* an 
Spiorad naomh orra-san uile 
a chual am focal. 

45 Agus ghabh na creidich 
do'n timchioll-ghearradh, a 
mheud diubh 'sa thàinig 
maille ri Peadar, iongantas 
mòr, do bhrìgh gu'n do dhòirt- 
eadh air na Cinnich mar an 



GNIOMHARA XI. 



ceudna tiodhlac an Spioraid 
naoimh. 

46 Oir chuala siad iad a' 
labhairt le teangaibh, agus ag 
àrd-mholadh Dhè. An sin 
f hreagair Peadar, 

47 Am feud ueach sam 
bith uisge a thoirmeasg, chum 
nach rachadh iad so a bhaist- 
eadh, a fhuair an Spiorad 
naomh, co maith ruinne ì 

48 Agusdh'orduich e iada 
bhi air am baisteadh, ann an 
ainm an Tighearna. An sin 
ghuidh iad air fantuinn Tnaille 
riu làithean àraidh. 

CAIB. XI. 

1 Iliuaradh cron do Plieadar air son 
comhliiadar a ghleidheadk ris iia 
Cinnich: 4 dKinnise a reuson, 
agus thailinn sin r'a luchd-ditidh. 
19 Sgaoileadh an soisgeul feadh 
Phenice, agus Chipruis, agus An- 
tioch. 'Jfi Dh" ainmicheadh na 
deisciobuil ^nan Criosduidhean air 
tùi ann an Antioch, 6ic. 

A GUS chuala na h-abstoil 
agus na bràithrean a bha 
ann an ludea, gu'n do ghabh 
na Cinnich mar an ceudna ri 
focal Dè. 

2 Agus an uair a chaidh 
Peadar suas gu lerusalem, 
rinn iadsan a bha do'n tim- 
chioll-ghearradh conspoidris, 

3 Ag ràdh, Chaidh thu 
steach a dh'ionnsuidh dhaoine 
nach robh air an timchioU- 
ghearradh, agus dh'ith thu 
maille riu. 

4 Agus thòisich Peadar, 
agus chuir e'n t-iomian an 
cèiU doibh an ordugh, ag 
radh, 

5 Bha mi ann am baile ' 
lopa ri urnuigh ; agus ann an 
neul chunnaic mi sealladh, 
Soitheach àraidh a' teachd a 
nuas, mar bhraith-lìn mhòir, 
air a leigeadh a nuas, o 



1 cai'.hi, 



2 beannaibh. 



nèamh air a ceithir oisnibh ' ; 
agus thàinig i a m' ionnsuidh- 
sa. 

6 Agus air dhomh beachd- 
achadh gu geur oirre, thug mi 
fa'near, agus chunnaic mi 
beathaiche ceithir-chosach na 
tahnhainn, agus na tiadh- 
bheathaiche, agus na biasda 
snàigeach, agus eunlaith an 
athair. 

7 Agus chuala mi guth ag 
ràdh rium, Eirich, a Phead- 
air ; marbh agus ith. 

8 Ach thubhairt mise, Ni 
h-eadh, a Thighearn : oir 
cha deachaidh riamh aon ni 
coitchionn no neòghlan a 
steach do m' bheul. 

9 Ach fhreagair an guth 
mi an dara uairo nèamh, Na 
nithe a ghlan Dia na meas 
thusa neòghlan^. 

10 Agus rinneadh so tri 
uairean : agus thogadh an 
t-iomlan arìs suas gu nèamh. 

11 Agus, feuch, air ball 
bha triuir dhaoine air teachd 
chum an tighe anns an robh 
mi, a chuireadh o Chesareaa 
m' ionnsuidh. 

12 Agus thubhairtan Spiorad 
rium dol maille riu, gun amh- 
arus air bitla a bhi orm. A- 
gus chaidh mar an ceudna an 
t-seathnar bhnathre so maille 
rium, agus chaidh sinn a 
steach do thigh an duine : 

13 Agus nochd e dhuinn 
cionnus a chunnaic e aingeal 
'na sheasamh 'na thigh, a 
thubhairt ris, Cuir daoine gu 
lopa, agus cuir fios air Simon, 
d'an coainm Peadar ; 

14 Neach alabhras briathra 
riut, leis aia tèarnar'* thu fèin 
agus do thigh uile. 

15 Agus an uair a thòisich 



GNIOMHARA XII. 



mi air labhaiit, thuirling * an 
Spiorad naomh orra-san, mar 
oirnne air tùs. 

16 An sin chuimhnich 
mise focal an Tighearna, mar 
a thubhairt e, lihaist Eoin 
gun amharus le h-uisge ; ach 
baistear sibhse leis au Spiorad 
naomh. 

17 Uime sin ma thug Dia 
dhoibh - san a cho - ionnan 
tiodhlaca ruinne, a chreid 
anns an Tigheara losa Criosd, 
cò mise gu'm bithinn comas- 
ach bacadh a chur air Dia 1 

18 Agus an uair a chual iad 
na nithe so, thosd iad, agus 
thug iad glòir do Dhia, ag 
ràdh, Thug Dia ma seadh mar 
an ceudna do na Cinnich 
aithreachas chum na beatha. 

19 A nis chaidh iadsan a 
sgapadh a mach leis an àmh- 
ghar^ a dh'èirich air son 
Stephain, gu ruig Phenice, 
agus Ciprus, agus Antioch, 
gun am focal a labhairt ri 
aon neach ach ris na h-Iudh- 
aich a mhàin. 

20 Agus bha cuid diubh o 
Chiprus, agus o Chirene, 
dream air dhoibh dol asteach 
do Antioch, a labhair ris na 
Greugaich, a' searmonach- 
adh an Tighearna losa. 

21 Agus bha làmh an 
Tighearna maille riu : agus 
chreid àireamh mhòr, agus 
phiU iad chum an Tighearn. 

22 Agus thàinig sgeula air 
na nithibh sin gu cluasaibh 
na h-eaglais a bha ann an le- 
rusalem ; agus chuir iad Bar- 
nabas uatha, chum gu'n rach- 
adh e gu Antioch : 

23 Neach an uair a thàinig 
e, agus a chunnaic e gràs 
Dhè, a rinn gairdeachas, a- 



1 thuit. 



Ciioblaid. 



gus a dh'earail orrauile, gu'n 
dlùth-leanadh iad ris anTigh- 
earn le riìn cridhe. 

24 Oir bha e 'na dhuine 
maith, agus làn do'n Spiorad 
naomh, agus do chreidimh. 
Agus chuireadh sluagh mòr 
ris an Tighearn. 

25 An sin chaidh Barnabas 
guTarsus,a dh'iarraidhShauil. 

26 Agus airdhafhaotainn, 
thug e leis e gu Antioch. A- 
gus tharladh, gu'n robh iad 
rè bliadhna iomlain air an 
cruinneachadh maille ris an 
eaglais, agus gu'n do theag- 
aisg iad sluagh mòr ; agus 
gu'n do ghoireadh Criosd- 
uidhean do na deisciobluibh 
air tìis ann an Antioch. 

27 Agus anns na làitnibh 
sin thàinig fàidhean o lerusa- 
lem gu Anlioch. 

28 Agus air seasamh suas 
do aon diubh d'am b'ainm Ag- 
abus, dh'fhoillsich e troimh 
an Spiorad, gu'm biodh gorta 
mhòr air feadh an domhain 
uile^: ni mar an ceudna a 
thachair ri linn Chlaudiuis 
Cheasair. 

29 An sin chuir gach aon 
do na deisciobluibh roimhe, a 
rèir a chomais, còmhnadh a 
chur chum nam bràithrean, 
a bha chòmhnuidh ann an 
ludea. 

30 Ni mar an ceudna a 
rinn iad, agus chuir e chum 
nan seanairean le hìimh 
Bharnabais agus Shauil. 

CAIB. XII. 

1 Rinn Herod geur-leaìunhuinn air 
na Criosduidhihh, 2 mharbh e Seum' 
as, 3 affus chuir e Peadar am 
prìosan, neach a thugadh a mach 
le uingeal tie urnuighibk na h- 
eaglais : 23 Bhuaileadh Herod le 
aingeal, agus bhàsaich e gu truagh. 

3 na tìre uile. 



GNIOMHARA XII. 



A NIS mu'n àm sin, shìn 
■^ Herod an righ a làmhan, 
a dheanamh uilc air dream 
àraidh do'n eaglais. 

2 Agus mharbh e Seumas 
bràthair Eoin leis a' chlaidh- 
eamh. 

3 Agus an uair a chunnaic 
e gu'n do thaitinn sin ris na 
h-Iudhaich, chaidh e air agh- 
aidh a ghlacadh Pheadair 
mar an ceudna. ( x\gus b'iad 
làithean an arain neo-ghoirt- 
ichte a bh'ann.) 

4 Agus ghlac e agus chuir 
e'm priosan e, agus thug se e 
r'a ghleidheadh do cheithir 
cheathrar shaighdearan, fa 
rùn a thoirt a mach do'n t- 
sluagh an dèigh na càisge. 

5 Air an aobhar sin ghleidh- 
eadh Peadar anns a' phriosan: 
ach bha bith-urnuigh ^ air a 
deanamh leis an eaglais ri 
Dia air a shon. 

6 Agus an uair a b'àiU le 
Herod a thoirt a mach, san 
oidhche sin fèin bha Pead- 
ar 'na chodal eadar dithis 
shaighdearan, ceangailte le 
dà shlabhruidh : agus bha'n 
luchd faire fa chomhair an 
doruis a' coimhead a' phrlos- 
ain. 

7 Agus, feuch, thàinig 
aingeal an Tighearn air, agus 
dhealraich solus anns a' 
phriosan : agus bhuail e taobh 
Pheadair, agus dhùisg se e, 
ag ràdh, Eirich gu grad. A- 
gus thuit a cheanglaiche d'a 
làmhaibh. 

8 Agus thubhairt an t- 
aingeal ris, Crioslaich thu 
fèin, agus ceangail ort do 
bhonn-bhrògan^ : agus rinn e 
mar sin. Agus thubhairt e 



J gnùif^to 



luigh, sìoT-urnuigh. 
ch-uarain. 

245 



ris, Tilg t'fhalluinn^ umad, 
agus lean mise. 

9 Agus chaidh e mach, 
agus lean se e ; agus cha robh 
fhios aige gu'n robh e fìoran 
ni a rinneadh leis an aingeal : 
ach shaoil e gu'm bu taisb- 
ean •* a chunnaic e. 

10 Agus air dhoibh dol 
troimh 'n cheud agus an dara 
faire, thàinig iad chum a' 
gheata iaruinn a ta treòrach- 
adh do'n bhaile, a dh'fhosg- 
ail doibh leis fèin : agus air 
dol a mach dhoibh, chaidh 
iad air an aghaidh troimh aon 
sràid, agus air ball dh'fhalbh 
an t-aingeal uailh. 

11 Agus an uair a thàinig 
Peaùar d'a ionnsuidh fein, 
thubhairt e, A nis iha f hios 
agam gu firinneach gu'n do 
cimir an Tighearn 'aingeal 
uaith, agus g'un do shaor e 
mi hìimh Ileroid, agus o 
uile dhùil pobuill nan ludh- 
ach. 

12 Agus an uair a smuain- 
ich e aìr a chùis, thàinig e gu 
tigh Mhuire màthar Eoin, 
d'an co-ainm Marcus, far an 
robh mùran cruinn, agus iad 
ri urnuigh. 

13 Agus an uair a bha 
Peadar a' bualadh doruis a' 
gheata, thàinig gruagach d'am 
b' ainm Roda a dh'èisdeachd. 

14 Agus an uair a dh'- 
aithniclr i guth Pheadair, tre 
aoibhneas cha d'fhosgail i 
an geata, ach ruith i stigh, 
agus dh'innis i gu'n robh 
Peadar 'na sheasamh aig a' 
gheata. 

15 Ach thubhairtiadrithe, 
Tha thu air mhi-chèill. Ach 
bha ise toirt dearbh-chinnte ^ 



GXIOMHARA XIII. 



gn'n robh emar sin. Ansin 
thubhairt iad, Is e 'aingeal a 
ta ann. 

16 Ach bhiianaich Peadar 
a' bualadh an dm-nis : agus an 
uair a dh'fhosgail iad, agus 
a chunnaic iad e, bha iad làn 
uamhais. 

17 Ach air dhasan smèid- 
eadh orra le a hìimh iad a bhi 
'nan tosd, chuir e'n ceiU 
doibh cionnus a thug an Tigh- 
earn as a' phrìosan e. Agus 
thubhairt e Innsibh r.a nithe 
so do Sheumas agus do na 
bràithribh. Agus air dol a 
mach dha, chaidh e gu àit eile. 

18 Agus air teachd do'n là 
bha iomairt* nach 1)U bheag 
am measg nan saighdearan, 
ciod a thachair do Pheadar. 

19 Agus an uair a dh'iarr 
Herod e, agus nach d'fhuair 
se e, rannsaicli e an hichd- 
coimhead, agus dh'orduich e 
an toirt air falbh chinnpeanais. 
Agus chaidh e sìos o ludea 
gu Cesarea, agus rinne còmh- 
nuidh aii siii. 

20 Agus bha fearg mhòr 
aig Herod ri muinntir Thiruis 
agus Shidoin : ach thàinig 
iadsan a dh'aon inntinn d'a 
ionnsuidh, agus air dhoibh 
Blastus seomradair an righ a 
thoirt air an crann, dh'iarr 
iad sith ; do bhrìgh gu'n robh 
an tìr air a beathachadh le 
tìr an righ. 

21 Agus air là orduichte, 
air do Herod bhi air a sgeud- 
achadh le eudach rìoghail, 
agus 'na shuidhe air a righ- 
chaithir, labhair e gu deas- 
bhriathrach riu^. 

22 Agus rinn an sluagh 
iolach^, ag ràdh, Is guth Dè 
«1, agus c\ìa.ghiith duine. 



1 bnaiìeas, 

246 



23 Agus air ball bhuail 
aingeal an Tighearn e, do 
bhrìgh nach d'thug e a' ghlòir 
do Dhia : agus dh'itheadh le 
cnuimhibh e, agus chaidh an 
deò as. 

24 Ach dh'fhàs focal an 
Tighearn agus mheudaicli- 
eadh e. 

25 Agus phill Barnabas 
agus Saul o lerusalem, air 
dhoibh am ministrileachd a 
choimhlionadh, a' toirt leo 
mar an ceudna Eoin, d'an 
co-ainm Marcus. 

CAIB. XIII. 

1 Thaghadh Pòl agus Barnabas gu 
dol ihuiiì nan Cinneach. "}[ Mu 
thimcbioll Òheigiuis Pauluis, agus 
Elii'iais an druidh. 14 Shearm- 
onaich Pòl aig Antioch, gur e 
losa an Criosd. 42 Chreid na 
Cinnich, ach lahhair na hludh- 
aich an aghaidh na jìrÌ7in. 

\ NIS bha anns an eaglais 
'^ a bha aig Antioch, fàidh- 
ean, agus hichd-teagaisg àr- 
aidli ; mar a ta Barnabas, a- 
gus Simeon ris an abrar 
Xiger, agus Lucius o Chirene, 
agus ^lanaen comh-alta He- 
roid an Tetrairc, agus Saul. 

2 Agus air dhoibh bhi ri 
ministrileachd do'n Tighearn, 
agus a' trasgadh, thubhairt 
an Spiorad naomh, Cuiribh 
air leth dhomh-sa Barnabas 
agus Saul, chum na h-oibre 
gus an do ghairm mi iad. 

3 An sin air dhoibh trasg- 
adh agus urnuigh a dhean- 
amh, agus an làmhan a chur 
orra, leig iad uatha iad. 

4 Mar sin air dhoibh-san a 
bhi air an cur a mach leis an 
Spiorad naomh, chaidh iad 
sìos^ gu Seleucia ; agus o sin 
sheòl iad gu Ciprus. 

5 Agus air dhoibh bhi ann 

2 rinn e òraid doibh. 3 gdir. 



GNIOxAIHARA XIII. 



an Salamis, shearmonaich iad 
focal Dè ann an sionagogaibh 
uan ludhach : agus bha mar 
an ceudna Eoin aca mar 
fhear-frithealaidh. 

6 Agus an uair a chaldh iad 
troimh an eilean gu Faphos, 
fhuair iad druidh àraidh, 
fàidh brèige, ludhach, d'am 
b'ainm Bar-iesus: 

7 Neach a bha maille ri 
Sergius Paulus an t-uachd- 
aran, duine tuigseach ; air 
dhasan Barnabas agus Saul a 
ghairm d'a ionnsuidh, dh'iarr 
e focal Dè a chluinntinn. 

8 Ach chuair Elimas an 
druidh, (oir is ann mar 
so a dh'eadar-theangaichear 
'ainm,) 'nan aghaidh, ag 
ìarraidh an t-uachdaran a 
thionudadh o'n chreitlimh. 

9 An sin air bhi do Shaul, 
(d'an goirear Pòl,) làn do'n 
Spiorad naomh, agus ag amh- 
arc gu geur air, 

10 Thubhairt e, O thusa a 
ta làn do'n uile cheilg, agus 
do'n uile dhroch-bheirt, a 
mhic an diabhuil, a nàmhaid 
na h-uile fhìreantachd, nach 
sguir thu do f hiaradh shligh- 
ean dìreach an Tighearna 1 

11 Agus feuch a nis, tha 
làmh an Tighearn ort, agus 
bithidh tu dall, gun a' ghrian 
fhaicinn rè tamuill. Agus 
air ball thuit ceò agus dorch- 
adas air ; agus a' tionndadh 
mu'n cuairt, dh'iarr e dream a 
threòraicheadh air làimh e. 

12 An sin an uair a chunn- 
aic an t-uachdaran an ni a 
rinneadh, chreid e, air dha 
bhi làn iongantais mu theag- 
asg an Tighearna. 

13 Agus air gabhail luinge 
do Phòì agus d'a chuidcachd 
Phaphos, thàiuig iad gu 
Perga na Pamphiha : agus 

247 



air do Eoin am fàgail, phiU 
e gu lerusalem. 

14 Ach air dhoibh-san 
imeachd o Pherga, thàiiiig 
iad gu Antioch na Pisidia, 
agus chaidh iad a steach do'n 
t-sionagog air hi ua sàbaid, 
agus shuidh iad. 

15 Agus an dèigh leughadh 
an lagha agus nam Fàidhean, 
chuir uachdarain na sionag- 
oig d'an ionnsuidh, ag ràdh, 
Fheara agus a bhràithre, ma 
tha focal earail agaibh do'n 
t-sluagh, abraibh e. 

16 An sin an uair a sheas 
Pòl suas agus a smèid e orra 
le 'humh, thubhairte, Fheara 
Israeil, 'agus sibhse air am 
bheil eagal Dè, èisdibh. 

17 Thagh Dia a' phobuiU 
so Israeil ar n-ailhriche, agus 
dh'àrdaich e'm pobuU 'nuair 
a bha iad air choigrich ann 
an tlr na h-Eiphit, agus le 
hìimh àrd thug e iad a mach 
aisde. 

18 Agus mu thimchioll 
ùine dhà fhicheal bliadhna 
ghiùlain e le'm beusaibhi 
anns an f hàsach. 

19 Agus an uair a sgrios e 
seachd cinnich ann an tìr 
Clianaain, roinn e am fear- 
ann orra-san le crannchur. 

20 Agus 'na dhèigh sinmu 
thimchioll ceithir cheud agus 
leth-cheud bliadhna, tliug e 
dhoihh breitheamhna, gu Sa- 
muel am fàidh. 

21 Agus 'na dhèigh sin 
dh'iarr iad righ : agus thug 
Dia dhoibh Saul mac Chis, 
duine do thrèibh Bheniamin, 
rè dhà f hichead bliadhna. 

22 Agus air dha esan ath- 
arrachadh, thog e suas Daibh- 
idh gu bhi 'na righ dhoibh ; 



GNIOMHARA XIII. 



d'an d'thug e mar an ceudna 
fianuis, ag ràdh, Fhuair mi 
Daibhidh mac lese, duine a 
rèir mo chridhe fèin, a ni m' 
uile thoil. 

23 Do shliochd an duine so 
thog Dia suas do Israel a rèir 
a gheallaidh Slànuighear, 
eadhon losa : 

24 Air do Eoin roimh a 
theachd-san, baisteadh an 
aithreachais air tùs a shear- 
monachadh do phobuU Is- 
raeil uile. 

25 Agus mar a choimhlion 
Eoin a thriall', thubhairt e, 
An ti a ta sibh a' saoilsinn is 
mise, chamhie. Ach feuch, 
a ta neach a' teachd a'm' 
dhèigh, nach airidli mi air 
brògan a chos fhuasghidh. 

26 Fheara agas a bhràithre, 
a chlann fine Abrahaim, agus 
a mheud agaibh air am bheil 
eagal Dè, is ann do 'ur n- 
ionnsuidh-sa a chuireadh foc- 
al na slàinte so. 

27 Oir iadsan a ta chòmh- 
nuidh ann an lerusalem, agus 
an uachdarain. air dhoibh 
bhi aineolacli airsan, agus air 
foclaibh nam Fàidhean a ta 
air an leughadh gach sàbaid, 
le esan a dhlteadh choimhUon 
siad iad. 

28 Agus ged nach d'f huair 
iad coire bàis air bith aim, 
dh'iarr iad air Pilatgu'n cuirt- 
eadh esan gu bàs. 

29 Agus an uair a choimh- 
lion iad na h-uile nithe bha 
sgrìobhtamu 'thimchioll,thug 
iad a nuas o'n chrann e, agus 
chuir iad ann an uaigh e. 

30 Ach thog Dia suas o 
na marbhaibh e : 

31 Agus chunncas e rè 



mòrain làithean leo-san a 
chaidh suas maille ris o 
Ghalile gu lerusalem, dream 
a ta 'nam fianuisibh dha-san 
do'n t-sluagh. 

32 Agus a ta sinne a' 
soisgeulachadh dhuibh-se a' 
ghealiaidh^, a rinneadh do 
na h-aithrichibh, 

33 Gu'n do choirahlion Dia 
so dhuinne an clann, air dha 
losa thogail suas ; mar a ta e 
sgriobhta mar an ceudna sau 
dara Salm, Is tu mo Mhac-sa, 
an diugh ghin mi thu. 

34 Agus mar dhearbhadh 
gu'n do thog e suas e o na 
marbhaibh, gun e a philltinn 
air ais tuilleadh chum truaiU- 
idheachd, thubhairt e mar so, 
Bheir mise dhuibh tròcaire 
cinnteach Dhaibhidh. 

35 Uime sin thubhairt e 
mar an ceudna ann an Salm 
eile, Cha'n fhuiling thu do 
d' Aon naomh gu'm faic e 
truaiUidheachd : 

36 0irandèighdoDhaibh- 
idh a ghinealach fein a riar- 
achadh a reir toil Dhè, choidil 
e, agus chuireadh e chum 
'aithriche, agus chunnaic e- 
truaiUidheacìid : 

37 Ach an ti a thog Dia suas, 
cha'n f hac e truaillidheachd. 

38 Uime sin biodh fhios 
agaibh-sa, fheara agus a 
bhràithre, gur ann tre'n duine 
so a ta maitheanas pheac- 
anna air a shearmonachadh 
dhuibh : 

39 Agus trìd-san a ta gach 
neach a chreideas air a shaor- 
adh na h-uile nithibh, o 
nach robh e'n comas duibh 
bhi air bhur saoradh le lagh 
Mhaois. 



i)mseadli (ifa(ìh .syifil Aìàbhse 
eadlioii «' ghtttUaidh. 



GXIOMH. 

40 Thugaibh aire uime sin, 
nach lig oiibh an ni a t;i air a 
ràdh anns na Fàidhibh ; 

41 Feuchaibh, a luchd- 
tarcuis, agus gabhaibh iong- 
antas, agus rachadh as duibh' : 
oir oibrichidh mise obair ann 
bhur làilhibh-sa, obair nach 
creid sibh idir, ge do chuir- 
eadh duine an cèill duibli e. 

42 Agus an uair a cb.aidh 
na h-Iudhaich a mach as an 
t-sionagog, ghuidh na Cinn- 
ich gu'n rachadh na briathra 
so a labhairt riu fein an t- 
sàbaid 'na dhèigh sin. 

43 A nis an uair a sgaoil 
an coimhthional, lean mòran 
do na h-Iudhaich agus do na 
proselitich chràbhach Pòl a- 
gus Barnabas : agus labhair 
iadsan riu, agus chuir iad 
impidh orra fuireach aun an 
gràs Dhè. 

44 Agus air an là sàbaid a 
b'fhaigse, is beag nach do 
chruinnich am baile gu h- 
iomlan a dh'èisdeachd ri focal 
Dè. 

45 Ach an uair a chunn- 
aic na h-Iudhaich na slòigh, 
lìonadh iad le h-eud ^, agus 
labhair iad an aghaidh nan 
uithe sin a labhradh le Pòl, 
a' labhairt 'nan aghaidh agus 
a' tabhairt toibheim. 

46 An sin dh'f hàs Pòl a- 
gus Barnabas dàna, agus 
thubhairt iad, B'èigin focal 
Dè bhi air a labhairt ribhse 
air tùs : ach do bhrìgh gu'n 
do chuir sibh cùl ris, agus gur 
i bhur breth oirbh fèin nach 
airidh sibh air a' bheatha 
mhaireannach, feuch, a ta 
sinne a' piUtinn chum nan 
Cinneach. 



rachuilh as aii l-sealladh, 
ilHÙlh. 

249 



^RA, XIV. 

47 Oir is ann mar sin 
a dh'àithn an Tighearna 
dhuinn, ag ràdìt, Chuir mi 
thumar sholus do naCinnich, 
chum gu'm bitheadh tu mar 
shlàinte gu iomall na talmh- 
ainn. 

48 Agus an uair a chuala 
na Cinnich so, rinn iad gàird- 
eachas, agusghlòraich iadfoc- 
al an Tighearna : agus chreid 
a mheud 'sa bha orduichte ^ 
chum na beatha maireann- 
aich. 

49 Agus sgaoileadh focal 
an Tighearna feadh ua tìre 
uile. 

50 Ach bhrosnuich na h- 
ludhaich na mnài chràbhach 
agus urramach, agus daoine 
uaisle"* na caithreach, agus 
thog iad geur-leanmhuinnair 
Pòl agus Barnabas, agus 
thilg iad amach as an crìoch- 
aibh iad. 

51 Ach chrath iadsan dus- 
lach an cos dhiubh 'nan agh- 
aidh, agus thàinig iad gu 
Iconium. 

52 Agus bha na deisciob- 
uil air an lìonadh le h-aoibh- 
neas, agus leis an Spiorad 
naomh. 

CAIB. XIV. 

1 Dhian-Tuagadh Fòl agus Earna- 
baso Iconiiun. 8 Aig Lisira leigh- 
eas Pòl crioplach: uime sin 
ìuheasadh iad 'naii diathaibh. 19 
Chlachadh Pòi: 21 chaidh iad 
trioinh iomadh eaglais, a' daing- 
neachadh nayi deisciobul ann an 
creidimh agus ann amj'oighidin. 

A G US tharladh ann an Ico- 
■^ nium, gu'n deachaidhiad 
araon a steach do shionagog 
nan ludhach, agus gu'n de 
labhair iad air chor as gu'n 
do chreid cuideachd mhòr do 



ir an atr an ordHgh. 
i pi lomh-dhaoine . 

M2 



GNIOMHARA XIV. 



na h-Iudhaich, agus mar an 
ceuJna do na Greugaich. 

2 Ach bhrosnuich na h- 
ludhaich mhi-chreideach, a- 
gus lìon iad do dhroch rùn 
inntinn nan Cinneach an 
aghaidh nam bràithre. 

3 Uime sin dh'fhan iad 
aimsir fhada a' labhairt gu 
dàna mu thimchioll an Tigh- 
earn, a rinn fianuis do fhocal 
a ghràis, agus a thug fa'near 
comharan agus mìorbhuilean 
a bhi air an deanamh le'n 
làmhaibh-san. 

4 Ach bha sluagh a' bhaile 
air an roinn : agus bha cuid 
diubh leis na h-Iudhaich, 
agus cuid eile leis na h-abs- 
tolaibh. 

5 Agus an uair a thugadh 
ionnsuidh araon leis na Cinn- 
ich, agus mar an ceudna leis 
na h-Iudhaich, maille r'an 
uachdaranaibh, chum iadsan 
a mhaslachadh agus a chlach- 
adh, 

6 'Nuair a thuig iadsan so, 
theich iad gu Listra agus 
Derbe, bailte do Licaonia, 
agus chum na dùthcha mu'n 
cuairt : 

7 Agus bha iad a' searmon- 
achadh an t-soisgeil an sin. 

8 Agus blia ann an Listra 
duine àraidh gun lùth 'na 
chosaibh 'na shuidhe, a bha 
bacach o bhroinn a mhàthar, 
neach nach d'imich riamh : 

9 Chual esan Pòl a' labh- 
airt: neach air dha amharc 
gu geur air, agus a thuigsinn 
gu robh creidimh aige chum 
a leigheas, 

10 Thubhairt e le guth àrd, 
Seas suas gu dìreach air do 
chosaibh. Agus leum esan 
agus dh'imich e. 



' lus-chrùna. 

250 



11 Agus an uair a chunnaic 
an sluagh an ni a rinn Pòl, 
thog iad an guth, ag ràdh 
ann an cànain Licaonia, Tha 
na Dèe air teachd a nuas an 
coslas dhaoine d'ar n-ionn- 
suidh-ne. 

12 Agus ghoir iad do Bhar- 
nabas, lupiter ; agusdoPliòl, 
Mercurius, do bhrìgh gu'm 
b'e am prìomh-fhear-labh- 
airt e. 

13 An sin thug sagart lu- 
piteir, a bha fa chòmhair an 
caithreach -san, tairbh agus 
bh"ìth-f hleasgaidh ' chum nan 
geata, agus b'àiU leis ìobairt 
a dheanamh maiUe ris an t- 
sluagh. 

14 Ach an uair a chuala 
na h-abstoil Barnabas agus 
Pòl so, reub iad an eudach, 
agus ruith iad a steach am 
measg an t-sluaigh, ag èigh- 
each, 

15 Agus ag ràdh, A dhaoine, 
c'ar son a ta sibh a' deanamh 
nan nithe so? oir is daoine 
sinne cosmhuil ribh fèin 
thaobh fuhingais^, a' searm- 
onachadh dhuibh-se, pilltinn 
o na nithibh diomhain sin 
chum an Dè bheò, a rinn 
nèamh agus an talamh, agus 
an cuan, agus na h-uile nithe 
a ta annta : 

16 Neach anns na linnibh 
a chaidh seachad, a dh'f huil- 
ing do na h-uile Chinnich 
imeachd 'nan sligliibh fèin. 

17 Gidheadh, cha d'fhàg 
se e fèin gun fhianuis, a' 
deanamh maith, agus a' toirt 
dhuinn uisge o nèamh, agus 
aimsire tarbhach, a' lìonadh 
ar cridheacha le biadh agus 
le subhachas. 

18 Agus ag ràdh nan nithe 



2 aig am bheil comh-oigne ribhfcii 



GNIOMHARA XV. 



so dhoibh, is gann a chum 
iad an sluagh gun ìobairt a 
dheanamh dhoibh. 

19 Agus thàinig ludhaich 
o Antioch agus o Iconium, 
agus chomhairlich iad an 
sluagh, agus air dhoibh Pòl 
achlachadh, tharruing iad a 
mach as a' bhaile e, a' saoil- 
sinn gu robh e marbh. 

20 Ach air seasamh do na 
deisciobluibh m'a thimchioll, 
dh'èirich e, agus chaidh e 
steach do'n bhaile ; agus air 
an là màireach dh'imich e 
maille ri Barnabas gu Uerbe. 

21 Agus an uair a shearm- 
onaich iad an soisgeul do'n 
bhaile sin, agus a rinn iad 
mòran dheisciobul, phiU iad 
gu Listra, agus Iconium, agus 
Antioch, 

22 A' neartachadh anama 
nan deisciobul, agus ag earaili 
orra buanachadh sa' chreid- 
imh, agus a' teagasg gur ann 
tre iomadh àmhghar is èigin 
duinn dol a steach do rìogh- 
achd Dhè. 

23 Agus an uair a dh'ord- 
Qich iad seanairean dhoibh 
anns gach eaglais, agus a 
rinn iad urnuigh maille ri 
trasgadh, dh'earb siad ind 
ris an Tighearn, anns an do 
chreid iad. 

24 Agus an dèigh dhoibh 
dol troimh Phisidia, thàinig 
iad gu Pamphilia. 

25 Agus air dhoibh am 
focal a labhairt ann am Per- 
ga, chaidh iad sìos gu Atalia : 

26 Agus sheòl iad as a 
sin gu Antioch, an t-àit o'n 
d'earbadh iad ri gràs Dhè, 
chum na h-oibre a choimhlion 
iad. 

27 Agus an uair a thàinig 

1 a gnidke. 

251 



iad, agus a chruinnich iad an 
eaglais an ceann a chèile. 
dh'aithris iad meud nan nithe 
a rinn Dia leo, agus gu'ii 
d'fhosgail e dorus creidimh 
do na Cinnich. 

28 Agus dh'fhan iad an 
sin aimsir nach bu bheag 
maille ris na deisciobluibh. 

CAIB. XV. 

1 D/i'ihich connsac/iad/i tnòr mii 
t/d»u/noll au timc/noU-g/tear,- 
aid/t : 6 c/iHm na /lahstoil com/i- 
airle tmi'ìi c/tùis sin, 22 agtis c/iuir 
iad ordìtg/i na com/iairle ann au 
litric/ii/ìh c/ium nan eag/aisean. 
36 C/iuir Pòl agiis Barnabas a 
7ììach air a c/ièile, agus d/iealaich 
iad. 

AGUS theagaisg dream 
■^ àraidh, a thàinig a nuas 
o ludea, na bnìilhre, ag ràdh, 
Mur timchioll-ghearrar sibh 
a rèir gnàtha ^lhaois, cha 
'n'eil e'n comas duibh bhi air 
bhur tearnadh -. 

2 Uime sin air do Phòl, 
agus do Bharnabas connsach- 
adh agus deasboireachd nacli 
bu bheag a bhi aca riu, dh'- 
orduich iad Pòl agus Barna- 
bas, agus dream àraidh eile 
dhiubh fèin, a dhol suas chum 
nan abstol agus nan seanair- 
ean gu lerusalem mu thim- 
chioil na ceisde so. 

3 Agus air dhoibh bhi air 
an toirt air an aghaidh leis an 
eaglais, chaidh iad troimh 
Phenice, agus Shamaria, a' 
cur an cèill iompachaidh nan 
Cinneach : agus thug iad 
aoibhneas mòr do na bràith- 
ribh uile. 

4 Agus an uair a thàinig 
iad gu lerasalem, ghabhadh 
riu leis an eaglais, agus na 
h-abstolaibh, agus na sean- 
airibh, agus dh'innis iad 



GNIOMHARA XV. 



meud nan nithe a rinn Dia 
leo-san. 

5 Ach dh'èirich dream 
Aniidh do bharail nam Phairis- 
each a bha 'nan creidich, <ig 
ràdh, Gur còir an timchioll- 
gliearradh, agus àithneadh 
dìmhh lagh Mhaois a choirah- 
ead. 

6 Agus thàinig na h-abstoil 
agus na seanairean an ceann 
a chèile a dh'fheuchainn 
mu'n chùis so. 

7 Agus an dèigh mòrain 
deasboireachd, dh'èirich Pea- 
dar agus thubhairt e riu, 
Fheara ugns a bhràithre, tha 
f hios agaibh o cheaiin fhada 
gu'n do ròghnuich Dia 'nar 
measg-ne, o m' bheul-sa gu'n 
cluinneadh na Cinnich focal 
an t-soisgeil, agus gu'n creid- 
eadh iad : 

8 Agus rinn an Dia d'an 
aithne an cridhe, fianuis 
dhoibh, a' tabhairt an Spior- 
aid naoimh dhoibh, mar a 
thug e dhuinne ; 

9 Agus cha d'rinn e eadar- 
dhealachadh eadar sinne agus 
iadsan, a' glanadh an cridhe 
le creidimh. 

10 C'ar son uime sin a nis 
a ta sibh a' brosnuchadh 
Dhè', le cuing a chur air 
muincal nan deisciobul, nach 
robh aon chuid ar n-aithriche 
no sinue comasach air a 
giilìan ? 

11 Gidheadh a ta sinn a' 
creidsinn, tre ghràs an Tigh- 
earna losa Criosd, gu saorar 
sinn amhuil mar iadsan. 

12 An sin dh"f han a' chuid- 
eachd uile 'nan tosd, agus 
thug iad èisdeachd do Bhar- 
nabas agus do Phòl, ag inn- 
seadh meud nan comhara 



agus nam miorbhuile a rinn 
Dia leo-san am measg nan 
Cinneach. 

13 Agus an diigh dhoibh 
bhi 'nan tosd, f hreagair Seu- 
mas, ag ràdh, Fheara ugiis a 
bhràithre, èisdiljh riumsa : 

14 Chuir Simeon an cèill 
cionnus a dh'fhiosraich Dia 
na Cinnich air tùs le pobull 
a ghabhail as am measg d'a 
ainm fèin. 

15 Agus do so tha briathra 
nam fàidhean a' co-fhreag- 
airt ; a reir mar a ta e 
sgrìobhta, 

16 An dèigh so piUidh mi, 
agus togaidh mi suas a ris 
pailliun Dhaibhidh, a ta air 
tuiteam ; agus togaidh mi a 
rìs an ni a thuit deth, agus 
cuiridh mi suas e : 

17 Chum gu'n iarr fuigh- 
eall nan daoine an Tighearn, 
agus na h-uile Chinnich, air 
an goirear m'ainra-sa, tha an 
Tighearn ag ràdh, a ta dean- 
amh nan nithe sin uile. 

18 Aithnichte do Dhia tha 
'oibre fèin uile o thoiseach an 
t-saoghail. 

19 Uime sin is i mo 
bhreth-sa, nach cuir sinn mi- 
shuaimhneas^ orra-san do na 
Cinnich, a ta air pilltinn 
chum Dhè : 

20 Ach gu'n sgriobh sin 
d'an ionnsuidh, iad a sheach- 
nadh truaillidheachd ìodhola, 
agus strìopachais, agus ni 
tachdta, agus fola. 

21 Oir a ta aig INIaois, o na 
linnibh cian anns gach baile, 
daoine a ta 'g a shearmon- 
achadh, air dha bhi air a 
leughadh gach là sàbaid anns 
na sionagogaibh. 

22 An sin chunncas ioni- 



i' cw cathachaidh air Dia, a' dcaìbhadh Dhè. S dragh, 

252 



GNIOMHARA XV. 



chuidh do na h-abstolaibh, 
agus do na seanairibh, maille 
ris an eaglais uile, daoine 
taghta dhiubh fèin a chur gu 
Antioch, maille ri Pùl agus 
Barnabas ; eadìwn, ludas d'an 
co-ainm Barsabas, agusSilas, 
daoine inbheach am measg 
nam bràithre : 

23 Agus sgrìobh iad litriche 
leo air an dòigh so, Tlia na 
h-abstoil, agus na seanairean, 
agus na bràithrean a' cur 
beannachdchum nambràithre 
do na Cinnich a ta ann an 
Antioch, agus ann an Siria, 
agus ann an Cilicia : 

24 Do bhrìgh gu'n cuala 
sinne, gu'n do chuir dream 
àraidh a chaidh uainne mi- 
shuaimhneas oirbh le briath- 
raibh, ag atharrachadh ' bhur 
n-inntinn, ag ràdh, Gur còir 
dhidbh bhi air bhur timchioll- 
ghearradh, agus an lagh a 
choimhead ; do nach d'thug 
sinne a leithid sin a dJi'- 
àithne : 

25 Chunncas iomchuidh 
duinne, air dhuinn ])hi cruinn 
a dh'aon toil, daoine taghta 
a chur do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
maille ri ar bràithribìt gràdhach 
Barnabas agus Pòl ; 

26 Daoiue a thug an anama 
fèin air son ainme ar Tigh- 
earna losa Criosd. 

27 Chuir sinn uime sin 
ludas agus Silas uainn, a 
dh'innseas dhuihh na nithe 
ceudna le cainnt Ijheoil. 

28 Oir chunncas iomchuidh 
do'n Spiorad naomh agus 
dhumne, gun ni air bith tuiU- 
eadh a chur oirbh a dh'uall- 
aich ach na nithe feumail so ; 

29 Sibh asheachnadh nithe 
a chaidh ìobradh do ìodhol- 

' a' dainffneachadh. 

253 



aibh, agus fola, agus ni 
tachdta, agus strìopachais : 
uatha so ma choimhideas sibh 
sibh fein, ni sibh gu maith. 
Shìn leihh. 

30 Uime sin an uair a 
leigeadh uatha iad, thàinig 
iad gu Antioch : agus air 
cruinneachadh an t-sluaigh 
dhoibh, thug iad seachad an 
litir. 

31 Agus an uair a leugh 
iad sin, rinn iad gairdeachas 
air son na comhf hurtachd. 

32 Agus air bhi do ludas 
agus do Shilas 'nam fàidhibh 
iad fein, le mòran bhriath- 
raibh dh'earailich agus neart- 
aich iad na bràithre. 

33 Agus air fuireach rè 
iàine dhoibh , leigeadh air falbh 
an sith iad o na bràithribh 
chum nan abstol. 

34 Gidheadh chunncas 
iomchuidh do Shilas còmh- 
nuiilh a dheanamh an sin. 

35 Dh'fhan Pòl mar an 
ceudna agus Barnabas ann 
an Antioch, a' teagasg agus 
a' searmonachadh, maille ri 
mòran eile mar an ceudna, 
focail an Tighearna. 

36 Agus an dèigh làithean 
àraidh, thubhairt Pòl ri Bar- 
nabas, Pilleamaid agus 
faiceamaid ar bràithre, anns 
gach baile anns an do shearm- 
onaich sinn focal an Tigh- 
earna, cionnus a ta iad. 

37 Agus b'àiU le Barnabas 
lad a thoirt Eoin, d'an co- 
ainm INIarcus, leo. 

38 Ach cha do mheas Pòl 
gu'm bu chòir dhoibh esan, a 
dh'fhalbh uatha o Pham- 
philia, agus nach deachaidh 
maiUe riu chum na h-oibre, a 
thoirt leo. 

39 Dh'èirich uime sin 
conspoid eatorra cho dian, as 



GNIOMHARA XVI. 



gu'n do sgaradh o chèile iad : 
agus mar sin thug Barnabas 
leis Blarcus, agus chaidh e 
air luing gu Ciprus ; 

40 Achthagh Pòl Silas, 
agus dh'imich e, air dha bhi 
air earbsadh ri gràs Dè leis 
na bràithribh. 

41 Agus shiubhail e troimh 
Shiria agus Chilicia, a' daing- 
neachadh ' 'nan eaglaisean. 

CAIB. XVI. 

1 rhimchioll-ghearr Pbl Timotens : 
7 ghairmeadh e leis an Spiorad o 
dhàthaich yn dùthaich; 14 dh'- 
iompaich e Lidia : Itì thilff e a 
mach spiorad Jiosachd : ly uime 
tin hha e Jtin agus Silas air an 
sgiùrsadh, agus air a>t cur am 
priosan. 26 Dh'Jhosgladh dorsan 
a' phrìosan, ugus dh' iompaicheadh 

A N sin thàinig e gu Derbe 
■^ agusListra: agus, feuch, 
bha deisciobul àraidh an sin, 
d'am b'ainm Timoteus, mac 
mnà àraidh do'n chinneach 
ludhach a bha 'na creideach ; 
ach bu Ghreugach a b'athair 
dha: 

2 A bha fo dheadh ainm 
aig na bràithre a bha ann an 
Listra agus ann an Iconi- 
um. 

3 Bha toil aig Pòl am fear 
so a dhol a mach maiUe ris ; 
agus ghabh e agus thim- 
chioll - ghearr se e, air son 
nan ludhach a bha anns na 
h-àitibh sin : oir bha fios aca 
uile gu'm bu Ghreugach 
'athair. 

4 Agus mar a shiubhail 
iad troimh na bailtibh, thug 
iad doibh na h-orduighean 
r'an coimhead, a dh'orduich- 
eadh leis na h-abstolaibh a- 
gus na seanairibh a bha ann 
an lerusitlem. 

1 a' neartachadh. 

. 2 Spiorad losa. 

3 taisbean. 4 piìomh, 

254 



5 Agus mar sin bha na h- 
eagUiisean air an daingneach- 
adh anns a' chreidimh, agus 
mheudaicheadh iad gach là 
an àireamh. 

6 A nis an uair a chaidh 
iad troimh Phrigia, agus tìr 
Ghalatia, agus a bhacadh 
dhoibh leis an Spiorad naomh 
am focal a labhairt san Asia, 

7 An dèigh dhoibh teachd 
gu Misia, dh'fheuch iad ri 
dol gu Bltinia : ach cha do 
leig anSpiorad"-^ leo. 

8 Agus air dhoibh gabhail 
seachad air iMisia, chaidh iad 
sios gu Troas. 

9 Agus chunncas sealladh^ 
le Pòl sau oidhche : Sheas 
duine àraidh o Mhacedonia, 
agus ghuidh e air, ag ràdh, 
Thig thairis gu Macedonia, 
agus cuidich leinne. 

10 Agus an uair a chunn- 
aic e an sealladh, air ball 
dh'iarr sinn dol thairis gu 
Macedonia, a' dearbh-thuig- 
sinn gu'n do ghairm an Tigh- 
earna sinn chum an soisgeul 
a shearmonachadh dhoibh. 

11 Uime sin air dhuinn 
long a ghabhail o Throas, 
thàinig sinn gu dìreach gu 
Samotracia, agus air an là 'na 
dhèigh sin gu Neapolis ; 

12 Agus o sin gu Philipi, 
ceud* bhaile na cuid sin do 
INIhacedonia, agus è'ùr- 
threabhachas* e: agus bha 
sinn a chòmhnuidh anns a' 
bhaile sin làithean àraidh. 

13 Agus air là na sàbaid 
chaidh sinn a mach as a' 
bhaile ri taobh aimhne, far 
am b'àbhaisturnuigh adhean- 
amh^; agus air dhuinn 
suidhe, labhair sinn ris na 

^ cholamhviiin ; colony. Sasg. 
6 far am b'àbhaist do thigh urn- 
uigh a bhi. 



GNIOMHARA XVI. 



mnaibh a chruinnicheadh an 
sin. 

14 Agus dh'èisd bean àraidh 
ruinn d'am b'ainm Lidia, 
bean - reicidh purpuir ^, o 
bhaile Thiatira, a bha dean- 
amh aoraidh do Dhia ; aig 
an d'fhosgail an Tighearn a 
cridhe, ionnus gu'n d'thug i 
aire do na nithibh a labhradh 
le Pòl. 

15 Agus an uair a bhaist- 
eadh i, agus a teaghlach, 
ghuidh i oirnn, ag ràdh, Ma 
mheas sibh mise bhi dìleas 
do'n Tighearn, thigibh a 
steach do m' thigh, agus 
deanaibh còmlinuidh ann. 
Agus cho-èignich i sinn. 

16 Agus tharladh, ag dol 
dhuinne chum urnuigh, gu'n 
do thachair oirnn banoglach 
àraidh aig an robh spiorad 
fiosachd, a thug mùr-bhuann- 
achd d'a maighstiribh le fios- 
achd a dheanamh ; 

17 Lean ise Pòl agus sinne, 
agus ghlaodh i, ag ràdh, Is 
iaJ na daoine so seirbhisich 
an Dè a's ro àirde, a ta a' 
nochdadh dhuinne slighe na 
slàinte. 

18 Agus rinn i so rè mòrain 
do làithibh. Ach air do Phòl 
a bhi doilich, thionndaidh e 
agus thubhairt e ris an Spior- 
ad, A ta mi toiit orduigh 
dhuit ann an ainm losa 
Criosd dol a mach aisde. 
Agus chaidh e mach air an 
uair sin fèin. 

19 Agus an uair a chunnaic 
a maighstirean gu'n d'f halbh 
dòchas^ am buannachd, rug 
iad air Pòl agus air Silas, 
agus tharruing iad do'n 
mhargadh iad, chum nan 
uachdaran ; 



255 



2 earbsa. 



20 Agus air dhoibh an toirt 
chum luchd-riaghlaidh a 
bhaile, thubhaiit iad, Tha na 
daoine so a' buaireadh ar baile 
gu ro mhòr, air dhoibh bhi 
'nan ludhaich, 

21 Agus a ta iad a' teagasg 
ghnàthanna nach 'eil cead- 
uichte dhuinne a ghabhail no 
leantuinn, do bhrìgh gur 
Romhanaich sinn. 

22 Agus dh'èirich an sluagh 
dh'aon-f heachd 'nan aghaidh: 
agus reub na h-uachdarain 
au eudach diubh, agus dh'- 
àithn iad an sgiùrsadh le 
slataibh. 

23 Agus an dèigh dhoibh 
iomadh buiUe a ieagadh orra, 
thilg iad am prìosan iad, a* 
toirt sparraidh do fhear- 
coimhead a' phrìosain an 
gleidheadh gu tèaminte. 

24 Neach air dha an àithne 
sin fhaotainn, a thilg iad 
do'n phrìosan a b'fhaide a 
stigh, agus a dhaingnich an 
cosa sa' cheap. 

25 Agus mu mheadhon- 
oidhche air do Phòl agus do 
Shilas urnuigh a dheanamh, 
sheinn iad laoidh - mholaidh 
do Dhia ; agus chuala na 
prìosanaich iad. 

26 Agus gu h-obann bha 
crith-thabnhainn mhòr ann, 
air chor as gu'n do chrathadh 
bunaitean a' phrìosain : agus 
air ball dh'fhosgladh na 
dorsan uile, agus dh'fhuasg- 
ladh cuibhreacha gach neach 
aca. 

27 Agus air do fhear- 
coimhead a' phrìosain dùsg- 
adh à codal, agus air faicinn 
dorsa a' phrìosain fosgailte, 
tharruing e a chlaidheamh, 
air ti ^ e fèin a mharbhadh, a' 

3 fa rùìi. 



GNIOMHARA XVII. 



saoilsinn gu robh na prìosan- 
aich air teicheadh. 

28 Ach ghlaodh Pòl le 
guth àrd, ag ràdh, Na dean 
cron sam bith ort fèin ; oir 
tha sinn uile an so. 

29 Agus air gairm soluis 
dasan, leum e steach, agus 
thàinig e air chrith, agus 
thuit e sìos an làthair Phòil 
agus Shilais ; 

30 Agus air dha an toirt a 
mach, thubhairt e, A mhaigh- 
stirean, ciod is còir domh 
adheanamh chum gu tèarnar' 
mi 1 

31 Agus thubhairt iadsan, 
Creid anns an Tighearn losa 
Criosd, agus tèarnar thu fèin, 
agus do thigh. 

32 Agus labhair iad focal 
an Tighearna ris, agus riu- 
san uile a bha 'na thigh. 

33 Agus air dha an toirt 
leis air an uair sin fein do'n 
oidhche, nigh e an creuchdan ; 
agus lihaisteadh e fein, agus 
a mhuinntir uile, gun dàil. 

34 Agus an uair a thug e 
d'a thigh iad, chuir e bord 
rompa, agus rinn e gaird- 
eachas maille r'a theaghlach 
uile, a'creidsinn ann an Dia. 

35 Agus air teachd do'n 
là, chuir an luchd-riaghlaidh 
na maoir uatha, ag ràdh, 
Leig air an comas na daoine 
sin. 

36 Agus dh'innis fear- 
coimhead a' phrìosain na 
briathra so do Phòl, Gu'n do 
chuir an luchd-riaghlaidh fios 
uatha sibhse a leigeadh as : 
uime sin rachaibh a mach, 
agus imichibh an sìth. 

37 Ach thubhairt Pòl riu, 
an dèigh dhoibh ar sgiùrsadh 
gu follaiseach gunardìteadh, 

1 saorar, slànuic/iear. 

256 



agus gur Romhanaich sinn, 
thilg lad am prìosan siun ; 
agus a nis am b'àiU leo arcur 
a mach an uaignidheas ? 
cha'n eadh gu deimhin ; ach 
thigeadh iad fèin agus ihug- 
adh iad a mach sinn. 

38 Agus dh'innis na maoir 
nabriathrasitido nah-uachd- 
aranaibh : agus ghabh iad 
eagal an uair a chual iad 
gu'm bu Romhanaich iad. 

39 Agus thàinig iad agus 
chuir iad impidh orra, agus 
air dhoibh an toirt a mach, 
ghuidh iad orra imeachd a 
mach as a' bhaile. 

40 Agus air dol a mach as 
a' phrìosan doibh, chaidh iad 
a steach do thigh Lidia : a- 
gus an uair a chunnaic iad na 
bràithre, thugiadcomhfhurt- 
achd dhoibh, agus dh'imich 
iad rompa. 

CAIB. XVII. 

1 Sheaniìonaich Pòl aig Tesahnica, 
4 Jqr an do chreid cnid agus an 
d'iinn ciiid eile geur-leanmhuinn 
air. 10 Chuireadh e gii Berea, 
agus shearmonaich e an sin. 13 
Rinneadh geur-leanmhuinn air ; 
15 thùinige gu baile na h-Aithne, 
agus shearmonaich e dhoibh an 
JJia beò. 

A NIS air dhoibh imeachd 
■^ troimh Amphipolis, agus 
Apolonia, thàinig iad gu 
Tesalonica, far an robh sion- 
agog aig na h-Iudhaich : 

2 Agus mar bu ghnàth le 
Pòl, chaidh e steach d'an 
ionnsuidh, agus air tri làith- 
ibh sàbaid reusonaich ^ e riu 
as na sgriobtuiribh, 

3 ^Gam fosgladh agus a' 
dearbhadh gu'm b'èigin do 
Chriosd fulang, agus èirigh a 
rìs na marbhaibh : agus 
gur e an t-Iosa so a ta mise 

2 ihagair 



a' searmonachadh dhuibh, 
Criosd. 

4 Agus chreid cuid diubh, 
agus lean iad ri Pòl agus ri 
Silas : agus do na Greugaich 
chràbhach buidheann mhòr, 
agus do na mnaibh inl)heach 
àireamh nach bu bheag. 

5 Ach air do na h-ludhaich 
mi-chreideach bhi air am 
brosnuchadh le tnùth^, ghabh 
iad d'an ionnsuidh droch 
dhaoine àraidh do na corr- 
aibh-margaidh-, agus air tion- 
al cuideachd mòire dhiubh. 



GNIOMIIARA XVII. 

na muinntir Thesalonica, oir 
ghabh iad am Ibcal d'an 
ionnsuidh leis an uile thog- 
radh, a' rannsachadh nan 
sgriobtuir gach aon hì, a d/i'- 
fheucluniiìi an robh na nithe 
sin mar so. 

12 Uime sin chreid mòran 
diubh ; agus mar an ceudna 
do mhnaibh uaisle do na 
Greugaich, agus do f hearaibh 
àireamh nach bu bheag. 

13 Ach an uair a thuig na 
h-Iudhaich o Thesalonica 
gu'n do shearmonaicheadh 



chuir iad am baile uile thar a 1 focal Dè le Pòl am Berea, 



chèile, agus chuairtich iad 
tigh lasoin, agus dh'iarr iad 
an toirt a mach chum an t- 
sluaigh. 

6 Agus an uair nach d'- 
f huair siad iad, tharruing iad 
lason, agus bràithrean àr- 
aidh chuni uachdaran a' 
bhaile, ag eigheach, Tha na 
daoine so a chuir an saoghal 
bun os ceann, air teachd an 
so mar an ceudna ; 

7 D'and'thuglasonaoidh- 
eachd : agus a ta iad so uile 
a' cur an aghaidh orduigh 
Cheasair, ag ràdh, Gu blieil 
righ eile ann, eadìwu losa. 

8 Agus chuir iad buaireas^ 
fo'n t-sluagh, agus fo uachd- 
arain a' bhaile, 'nuair a chual 
iad na nithe so. 

9 A gus an uair a ghabh iad 
urras"* o lason, agus o chàch, 
leig iad uatha iad. 

10 Agus air ball chuir na 
bràithre Pòl agus Silas san 
oidhche gu Berea : agus air 
teachd dhoibh-san aii sin, 
chaidh iad a steach do shion- 
agog nan ludhach. 

11 Bha iad sin ni b'uaisle 

ìfarmad, c^d. 2 do'n ghrùhg. 

3 l7iuirff)ie, glua^achd. 

4 daingiifachidh. 

'257 



thàinig iad an sin mar an 
ceudna, a' brosnuchadh an 
t-sUiaigh. 

14 An sin air ball chuir na 
bràithrean uatha Pòl, chum 
gu'n rachadh e mar gu b'ann 
chum na mara : ach dh'f han 
Silas agus Timoteus an sin 
fathast. 

15 Agus threòraich luchd- 
coimlieadachd Phòil e gu 
haile na h-Aithne ^ : agus air 
faghail àithne dhoibh gu Silas 
agus Tiraoteus, iad a theachd 
d'a ionnsuidh-san rnar bu 
lualthe, dh'imich iad rompa. 

16 A nis am feadh a bha 
Pòl a' feitheamh riu san 
Althne, bha a spiorad air a 
bhrosnuchadh^ann, do bhrìgh 
gu'm fac e am baile làn 
ìodhol-aoraidh. 

17 Air an aobhar sin rinn e 
deasboireachd ris na h-Iudh- 
aich, agus ris na daoinibh 
cràbhach anns an t-sionagog, 
agus air. a' mhargadh gach là 
riu-san a thachair air. 

18 An sin thug feallsan- 
aich "^ àraidh do na h-Epicur- 
aich, agus do na Stoicich, 

5 Athens. Sasg. 

6 hhvaireadh. 

^ daoÌ7tefòghlumta, eaffnidd'iean. 



GNIOMHARA XVII. 



iighaidh air ; agus thubhairt 
cuid, Ciod a b'àiU leis an 
fhear bhith-bhriathrach so a 
ràdh'! thubhairt cuid eile, Is 
cosmhuil gu bheil e a' searm- 
onachadh dhèe coimheach ; 
do bhrìgh gu'n do shearmon- 
aich e dhoibh losa, agus an 
aiseirigh. 

19 Agus rug iad air, agus 
thug iad ]eo e gu Areopagus, 
ag ràdh, Am feud sinn fios 
fhaotainn ciod e an teagasg 
niiadh * so, a labhrar leat ? 

20 Oir a ta thu toirt nithe 
àraidh neo-ghnàthach chum 
ar cluasan : b'àill leinn, uime 
sin, fios f haotainn ciod is ciall 
doibh sin. 

21 (Oir cha do chaith 
muinntir na h-Aithne uile 
agus a' choigrich a bha air 
chuairt 'nam measg, an iiine 
ri ni air bith eile, ach ri inns- 
eadh, no ri cluinntinn noimh- 
eachd eigin.) 

22 An sin air seasamh do 
Phòl am meadhon Areopag- 
uis, thubhairt e, A mhuinntir 
na h-Aithne, tha mi faicinn 
gu bheil sibh anns na h-uile 
nithibh cràbhach thar tomh- 
as: 

23 Oir air dhomh bhi dol 
seachad, agus ag amharc air 
bhur nithibh naomha, fhuair 
mi altair air an robh an 
sgrìobhadh so, DO'N DIA 
NEO-AlTHNlCHTE.Uime 
sin esan d'am bheil sibh a' 
deanamh aoraidh gu'n eòlas 
agaibh air, is e a ta mise a' 
searmonachadh dhuibh. 

24 An Dia a rinn an 
saoghal, agus na h-uile nithe 
a ta ann, do bhrìgh gur e fèin 
Tighearna nèimh agus na 
talmhainn, cha'n 'eil e gabh- 



^shnidhiih, 

258 



ail còmhnuidh ann an teamp- 
luibh làmh-dheanta : 

25 Ni mò abheirear aoradh 
dha le làmhaibh dhaoine, mar 
gu'm biodh uireasbhuidh ni 
sam bith air ; oir is e fèin a ta 
toirtdo na h-uile beatha, agus 
anail, agus nan uiie nithe : 

26 Agus rinn e dh'aon 
f huil uile chinnich dhaoine, 
chum iad a ghabhail còmh- 
nuidh air aghaidh na talmh- 
ainn uile, agus shonraich^ 
e na h-amanna roimh-ord- 
uichte, agus crìochan an 
àite-còmhnuidh ; 

27 Chum gu'n iarradh iad 
anTighearn, adh'fheuchainn 
an tarladh dhoibh, le mìn- 
rannsachadh, gu'm faigheadh 
iad e, ged nach 'eil e fada o 
gach aon againn : 

28 Oir annsan tha sinn 
beò, agus a' gluasad, agus 
tha ar bith againn ; mar 
a thubhairt mar an ceudna 
dream àraidh do 'ur bàrdaibh 
fèin, Oir is sinne fòs a ghin- 
eal-san. 

29 Uime sin do bhrìgh gur 
sinne gineal Dè, cha chòir 
dhuinn a shaoilsinn gu bheil 
an Diadhachd cosmhuil ri 
h-òr, no ri h-airgiod, na ri 
cloich, nithe a ghearradh^ le 
h-ealadhain agus innleachd 
dhaoine. 

30 A nis air do Dhia amh- 
arc thairis air aimsiribh an 
aineolais so, tha e nis ag àith- 
neadh do na h-uile anns gach 
àit aithreachas a dheanamh : 

31 Do bhrlgh gu'n do 
shuidhich e là anns an toir e 
breth air an t-saoghal am 
f ìreantachd, tre'n duine sin a 
dh'orduiche ; agus air so thug 
e dearbhadh do na h-uile 

3 a dhunìudh, a ghràbhaladh. 



GNIOMHARA XVIII. 



dhaoinibh, le esan a thogail 
suas o na marbhaibh. 

32 Agus an uair a chual iad 
mu aiseirigh nam marbh, 
rinn cuid diubh fanoid : ach 
thubhairt cuid eile, Eisdidh 
sinn riut a rìs mu'n ni so. 

33 Agus mar sin chaidh 
Pòl a mach as am meadhon. 

34 Gidheadh, lean cuid do 
dhaoinibh ris, agus chreid 
iad. 'Nam measg so bha 
Dionisius an t-Areopagach, 
agus bean d'am b'ainm Dam- 
aris, agus dream eile maille 
riu. 

CAIB. XVIII. 

1 -R»«« Pòl obair le a làtnhaihh 
fèÌH, agiis shearmonaiih e do na 
Cinnich ann an Corintns : 9 'lhug 
an Tighearn misneach dha aun 
an taiibean : 12 chaidh a chasaid 
an làthaÌT an lutchdarain Ghali.i, 
ach leigeadh as e : 18 'ita dhèigìi 
sin, chaidh e o bhaile gu baile, 
agusneartaich e na deisciubuil,6ìc. 

AN dèigh nan nithe so, 
dh'-f hàg Pòl baile na h- 
Aithne, agus thàinig e gu 
Corintus ; 

2 Agus fhuair e ludhach 
àraidh d'am b'ainm Acuila, a 
rugadh am Pontus, air xnx- 
theachd as an Eadailt, maille 
r'amhnaoi Priscila, (a chionn 
gu'n d'orduich Claudius do 
na h-Iudhaich uile an Ròimh 
fhàgail,) agus thàinig e d'an 
ionnsuidh. 

3 Agus a chionn gu'n robh 
e a dh'aon cheird riu, dh'- 
fhan e maille riu, agusbha e 
ag obair, (oir bu cheird doibh 
bhi deanamh phàilliuna.) 

4 Agus thagair ' e anns an 
t-sionagog gach aon là sàbaid, 
agus chuir e impidh air ludh- 
aich agus Greugaich. 

5 Agus an uair a thàinig 
Silas agus Timoteus o ÒMha- 

1 reusonaich, 

259 



cedonia, bha Pòl air a theann- 
adh 'na spiorad, agus rinn e 
fianuis do na h-ludhaich, 
gu'm b'e losa an Criosd. 

6 Agus an uair o chuir iad 
'na aghaidh, agus a'labhair 
iad toibheum, chrath e 'eud- 
ach, agus thubhairt e riu, 
hìodh bhur fuil air bhur ceann 
fèin ; tha mise ghm : à so 
suas thèid mi chum nan Cinn- 
each. 

7 Agus chaidh e as a sin, 
agus thàinig e gu tigh duine 
àiaidh d'am b'ainm lustus, 
a bha deanamh aoraidh do 
Dhia, agus aig an robh a 
thigh làimh ris an t-sionagog. 

8 Agus chreid Crispus, 
prìomh 2-uachdaran na sion- 
agoig anns an Tighearna, 
maille r'a theaghlach uile : 
agus chreid mòran do na 
Corintianaich, air dhoibh 
èisJeachd ris, agusbhaisteadh 
iad. 

9 An sin thubhairtan Tigh- 
earn ri Pòl ann an sealladh ^ 
san oidhche, Na biodh eagal 
ort, ach labhair, agus na bi 
a'd' thosd : 

10 Oir a ta mise maiUe 
riut, agus cha toir duine sara 
bith ionnsuidh ort, chum do 
chron a dheanamh : oir a ta 
mòr-shluagh agam-sa anns a' 
bhaile so. 

11 Agus dh'fhan ebliadh- 
na agus sè mìosan an sin, a' 
teagasg focail Dè 'nam measg. 

12 Agus an uair a bha 
Galio 'na uachdaran air A- 
chaia, dh'èirich na h-Iudh- 
aich a dh'aon inntinn an 
aghaidh Phòil, agus thug iad 
e gu caithir a' bhreitheanais, 

13 Ag ràdh, Tha'n duine 
so a' comhairleachadh dhaoine 



GNIOMHARA XVIII. 



aoradh a dheanamh do Dhia 
an aghaidh an lagha. 

14 Agus an uair a bha Pòl 
dol a dh'f hosgladh a bheoil, 
thubhairt Galio ris na h- 
ludhaich, Kam b'eucoir no 
droch ghnìomh a bhiodh ann, 
O ludhacha, bu reusonta gu'n 
giùlaininn leibh : 

15 Ach ma's ceisd a ta ann 
timchioll fhocla agus ainm- 
ean, agus bhur lagha lèin, 
amhaircibh fèin air sin ; oir 
cha'n àiU leam-sa bhi m' 
bhreitheamh air an leithidibh 
sin do nithibh. 

16 Agus dh'fhuadaich e 
iadochaithir a'bhreitheanais. 

17 An sin rug na Greug- 
aich uile airSostenes, uachd- 
aran nasionagoig, agus ghabh 
iad an làthair caithir a' 
bhreitheanais : agus cha do 
ghabh Galio suim do ni sam 
bith dhiubh sin. 

18 Agus dh'fhan Pòl fath- 
ast ùine mhaith sa' bhaile sin, 
egus an sin an dèigh a chead 
a ghabhail do na bràithribh, 
chaidh e air luing o sin gu 
Siria, agus maiUe ris-san Pris- 
cila agus Acuila ; an deigh a 
cheann a bhearradh' ann an 
Cenchrea : oir bha bòid air. 

19 Agus thàinig e gu h- 
Ephesus, agus dh'fhàg e iad- 
san an sin : ach chaidh e fèin 
a steach do'nt-sionagog. agus 
reusonaich e ris na h-ludh- 
aich. 

20 Agus an uair a dh'iarr 
iad air fuireach maille riu ni 
b'f haide, cha d'aontaich e : 

21 Ach ghabh e a chead 
diubh, ag ràdh, Is èigin 
dhomh, air gach aon chor, an 
fhèilP so a ta teachd a 



lomadh. 2 an th 
an eagar. 4 iQ(h, 

260 



choimhead ann an lerusa- 
lem : ach piUidh mi a rls do 
'ur n-ionnsuidh-sa, ma's toil 
le Dia. Agus sheòl e o E- 
phesus. 

22 Agus thàinig e tìr aig 
Cesarea, agus air dha dol suas 
agus fàilt a chur air an eaglais, 
chaidh e sios gu Antioch. 

23 Agus an uair a dh'f han 
e rè tamuiU an sin, dh'imich 
e, agus chaidh e an ordugh- 
troimh thìr Ghalatia uile agus 
Phrigia, a' neartachadh nan 
deisciobul uile. 

24 Agus thàinig gu h- 
Ephesus ludhach àraidh d'am 
b' aium Apollos, a rugadh 
an Alecsandria, duine deas- 
bhriathrach, agus cumhachd- 
ach anns na sgriobtuiribh. 

25 Bha'n duine so air a 
theagasg ann an slighe an 
'l'ighearn ; agus air dha bhi 
dian'' 'na spiorad, labhair 
agus theagaisg e gu dìchioll- 
ach na nithe a bhuineadh 
do'nTighearn, agus gun eòlas 
aige ach air baisteadh Eoin. 

26 Agus thòisich e air 
labhairt gu dàna san t-sion- 
agog. Agus air do Acuila 
agus do Phriscila a chluinn- 
tinn,ghabh iad d'an ionnsuidh 
e, agus mhìnich iaddhaslighe 
Dhè ni bu choimhlionta. 

27 Agusan uairbumhiann 
leis dol gu Achaia, an dèigh 
a chomhairleachadli, sgrìobh 
na bràithre chum nan deis- 
ciobul iad a ghabhail ris : 
neach, air dha teachd, a rinn 
còmhnadh ^ mor riu-san a 
chreid tre ghràs : 

28 Oir le mòr-dliìchioll 
rinn e deasboireachd^ ris na 
h-Iudhaich gu follaiseach, a' 



GNIOMHARA XIX. 



dearbhadh leis na sgriobtuir- 
ibh, gur e losa an Criosd. 

CAIB. XIX. 

1 Tha aii Spiorad jiaomh air a 
thabhairt le lùmhaibh Phòil. 9 
Thiig ua hludhaich toibheum d^a 
theagasg,abhaair a dhaingneavh- 
adh le mloibhutUhh. 13 bhuail- 
eadh na h-ludhaich a bhei cur 
ipiorada Jo gheaiuib/t leis au 
Diabhul. ly Loisgeadk leabh- 
raiche druidheachd. 

AGUS tharladh, 'nuair a 
■^ bha Apollos ann an Cor- 
intus, air do Phòl dol troimh 
na crìochaibh uachdarach, 
gu'n d'thàinig e gu Ephesus. 
Agus air faotainn dheisciobul 
àraidh, 

2 Thubhairt e riu, An 
d'fhuair sibh an Spiorad 
naomh o chreid sibh ] Agus 
thubhairt iadsan ris, Cha 
chuala sinn uiread as gu 
bheil Spiorad naomh ann. 

3 xVgus thubhairt e riu, 
Ciod ma seadh anns an do 
bhaisteadh sibh ì Agus 
thubhairt iadsan, Am baist- 
eadh Eoin. 

4 An sin thubhairt Pòl, 
Bhaist Eoin gu deimhin le 
baisleadh an aithreachais, ag 
radh ris an t-sluagh, iadsan 
a chreidsinn anns an neach 
a bha gu teachd 'na dhèigh- 
san, sin r'a ràdh, ann an losa 
Criosd. 

5 Agus an uair a chual iad 
so, bhaisteadh iad ann an 
ainm an Tighearna losa. 

6 Agus air do Phòl a làmh- 
an a chur orra, thàinig an 
Spiorad naomh orra ; agus 
labhair iad le teangaibh, agus 
rinn iad fàidheadaireachd. 

7 Agus bha ann uile tim- 
chioll dà fhear dheug. 

8 Agus chaidh esan a 



' a' cur spiorada fo mhiunnaibh, 

261 



steach do'n t-sionagog, agus 
labhair e gu dàna rè thri 
mìosan, a' deasboireachd a- 
gus a' comhairleachadh nan 
nithe a bhuineas do rìogh- 
achd Dhè. 

9 Ach an uair a chruadh- 
aicheadh cuid, agus nach do 
chreid iad, ach a labhair iad 
olc mu'n t-slighe sin an làth- 
air an t-sluaigh, dh'fhàg e 
iad, agus sgar e na deisciobuil 
uatha^ agus bha e gach là a' 
deasboireachd ann an sgoil 
neach àraidh à'am b'ainm 
Tirannus. 

10 Agus rinneadh so rè 
dhà bhliadhna; air chor as 
gu'n cuala luchd-àiteachaidh 
na h-Asia uilt>, eadar ludh- 
aich agus Ghreugaich, focal 
an Tighearna losa. 

11 Agus rinn Dia mìorbh- 
uilean nach bu bheag le làmh- 
aibh Phòil : 

12 Air chor as gu'n d'thug- 
adh o 'chorp-san chum nan 
daoine tinne, neapaicinne no 
aprain, agus gu'n d'fhalbh 
an euslaintean uatha, agus gu 
deachaidh na droch spioraid 
a mach asda. 

13 Agus ghabh dream 
àraidh do na h-Iudhaich, a 
bha 'g imeachd o àit gu h-àit, 
a' cur spiorada fo gheasaibhi, 
os hìimh ainm an Tighearna 
losa ainmeachadh os ceann 
na muinntlr sin anns an robh 
droch spioraid, ag ràdh, Cuir- 
eamaid fo gheasaibh sibh tre 
losa a ta Pòl a' searmonach- 
adh. 

14 Agus bha aig Scebha 
ludhach àraidh, aon do na h- 
àrd - shagartaibh, seachdnar 
mhac a bha deanamh so. 

15 Agus f hreagair an droch 



:' tilgeadh a mach spiorada. 



GNIOMHARA XIX. 



spiorad, agus thubhairt e, 
Tha eòlas agam air losa, a- 
gus is aithne dhomh Pòl : 
ach cò sibhse 1 

16 Agus leum an duine 
anns an robh an droch spiorad 
orra, agus air dha himh an 
uachdar f haotainn orra, thug 
e buaidh orra, air chor as 
gu'n do theich iad a mach as 
an tigh sin lomnochd agus 
reubta. 

17 Agus fhuair nah-Iudh- 
aich uile agus mar an ceudna 
na Greugaich a bha thàmh 
ann an Ephesus fìos air so ; 
agus thuit eagal orra uile, 
agus bha ainm an Tighearna 
losa air àrdachadh. 

18 Agus thàinig mòran 
diubh-san a chreiil, ag aid- 
eachadh, agus ag innseadh 
an gnìomhara. 

19 Agus thug mòran diubh- 
san abha gnàthachadh dhroch 
innleachda, an leabhraiche 
leo, agus loisg siad iad am 
fianuis nan uile : agus dh'- 
àireamh iad an luach, agus 
fhuair iad e 'na leth-cheud 
mìle boìin airgid. 

20 IMar sin le cumhachd 
dh'fhàsagusbhuadhaichfocal 
an Tighearn. 

21 Agus an uair a choimh- 
lionadh na nithe so, chuir 
Pòl roimhe 'na spiorad, an 
dèigh dha imeachd troirnh 
Mhacedonia, agus Achaia, 
dol gu lerusalem, ag ràdh, 
An dèigh dhomh bhi an sin, 
is èigin domh an Roimh 
fhaicinn mar an ceudna. 

22 Agus air dha dithis 
dhiubh-san a bha frithealadh 
dha, Timoteus, agus Erastus, 
a chur do Mhacedonia, dh'- 



1 hìiaireax. 
2 dgaUh-theamvull. 

262 



fhan e fèin rè tamuill san 
Asia. 

23 Agus dh'èirich mu'n 
àm sin iomairt' nach bu 
bheag mu thimchioll na slighe 
sin. 

24 Oir bha ceard - airgid 
àraidh d'am b'ainm Deme- 
trius ann, a bha deanamh 
theampull airgid^ do Dhiana, 
agus a thug buannachd nach 
bu bheag do'n luchd-ceirde ;: 

25 Agus air dha iadsan a 
chruinneachadh an ceann a 
cheile, agus a' mhuinntir eile 
a bha dh'aon cheird riu, 
thubhairt e, Fheara, tha f hios 
agaibh gur ann o'n cheird so 
a ta ar beartas ^ againne : 

26 Os bàrr, tha sibh a' 
faicinn agus a' cluinntinn gu 
bheil am Pòl so le 'chomh- 
airle air tionndadh air falbh 
sluaigh mhòir, cha 'n e a 
mhàin ann an Ephesus, ach 
cha mhòr* san Asia uile, ag 
ràdh, Nach dèe iad a nìthear 
le hìmhaibh : 

27 Air chor as nach e 
mhàin gu bheil e'n cunnart 
gu'n deanar tàir air ar ceird ; 
ach mar an ceudna gu cuirear 
teampull na ban-dè mòire 
Diana an neo - phrìs, agus 
gu claoidhear a mòrachd-sa, 
d'am bheil an Asia uile, a- 
gus an domhan a' deanamh 
aoraidh. 

28 Agus an uair a chual 
iadsan so, lìonadh le feir^ 
iad, agus ghlaodh iad, ag 
ràdh, /s mòr Diana nan 
Ephesianach. 

29 Agus bha am baile uile 
air a lionadh le mi-riaghailt : 
A gus ruith iad a dh'aon toil 
chum àite - cruinnich an t- 



GNIOMHARA XX, 



sluaigli, a' taiTuing leo 
Ghaiuis agus Aristaichuis 
Macedonaich, luchd comh- 
thuruis Phòil. 

30 Agus an uair a b'àiU le 
Pùl dol a steach chum an t- 
sluaigh, cha do leig na deis- 
ciobuil leis. 

31 Agus mar an ceudna 
chuir cuid do uachdavanaibh 
na h-Asia, a bha 'nan càird- 
ibh dha, tìos d'a ionnsuidh, 
a' guidhe air nach rachadh 
e gu àite-cruinnich an t- 
sluaigh. 

32 Ghlaodh uime sin cuid 
diubh aon ni, agus cuid ni 
eile : oir bha an coimhthional 
troimh a chèile, agus cha 
robh fios aig a' chuid bu mhò 
c'ar son a thàinig iad cuid- 
eachd. 

33 Agus tharruing iad a 
mach Alecsander as an t- 
sluagh, airbhi do na h-Iudh- 
aich 'ga iomain rompa. A- 
gus smèid Alecsander le 
'hiimh, agus b'àiU leis a 
leithsgeul a ghabhail ris an 
t-shiagh. 

34 Ach an uair a thuig iad 
eu'm b' ludhach e, rinneadh 
àrd-iolach leo uile mu thim- 
chioll ìiine dhà uair, a' glaodh- 
aich, Is mùr Diana nan Ephe- 
sianach. 

35 Agus an uair a chiùin- 
ich an clèireach' an shiagh, 
thubhairt e, Fheara Ephesuis, 
cò an duine aig nach 'eil fios 
gy\ bheil baile^ nan Ephesian- 
ach a' deanamh aoiaidh do'n 
bhan-dia mhòir Diana, agus 
do'n dealbh a thuit a nuas o 
lupiter? 

36 Air an aobhar sin do 
bhrìgh nach fheudar cur an 

1 Clcireach-sgrìobhaidh 'a bhaile. 



aghaidh nan nithe so, is còir 
dhuibhse bhi ciùin, agus gun 
ni sam bith a dheanamh gu 
h-obann. 

37 Oir thug sibh an so na 
daoine so, ged nach 'eil iad 
a' creachadh theampull, no a 
toirt toibheim d'ar ban-dia. 

38 Uime sin ma ta aig 
Demetrius agus aig an luchd- 
ceird a ta maille ris, cùis an 
aghaidh neach air bith, tha'n 
lagh rèidh dhoibh, agus tha 
uachdarain ann ; agradh iad 
a chèile. 

39 Ach ma ta ceisd sam 
bith agaibh mu nithibh eile, 
rèitichear sin ann an coimh- 
thional dhgheach. 

40 Oir tha sinn an cunnart 
bhi air ar n-agairt air son 
ceannairc air an la'n diugh, 
do bbrlgh nach 'eil ciìis sam 
bith againn a dh'f heudas sinn 
a thoirt seachad mar aobhar 
a' chruinneachaidh so. 

41 Agus air dha so a ràdh, 
sgaoil e an coimhthional. 

CAIB. XX. 

1 Ckaidh Pòl do MhacedoHÌa : 7 
fhritheil e mipeir an Tighearn, 
agus shearmonaich e. 9 Air do 
Eìitichus tniteam sìos an cruth 
viairhh, thogadh suas beò e. 17 
Aig Miletus ghaÌTm Pòl seanair- 
eannah-eaglais anceann a chèile, 
agns dli'innis e dhoibh ciod a bha 
gii tachairt dha ftin, ^c. 

A G U S an dèigh do'n 
'^ chomh-ghàir^ sgur, ghairm 
Pòl na deisciobuil d'a ionn- 
suidh, agus air dha a chead 
ghabhail diubh ■*, thriall e gu 
dol do JMhacedonia. 

2 Agus air dha dol troimh 
na criochaibh sin, agus mòr- 
earail a dheanamh orra, 
thàinig e do'n Ghrèig; 



GNIOMHARA XX. 



3 Agns dh'fhàn e an sin 
tri mìosan : agus an uair a 
bha na h-Iudhaich ri feall- 
fholach^ air a shon, agus e 
air ti^ dol air luing do Shiria, 
chuir e roimhe pilltinn troimh 
Mhacedonia. 

4 Agus chaidh 'na chuid- 
eachd gu h-Asia, Sopater o 
Bherea ; agus do mhuinntir 
Thesalonica, Aristarchus a- 
gus Secundus ; agus Gaius o 
Dherbe, àgus Timotheus ; 
agus do mhuinntir na h-Asia, 
Tichicus agus Trophimus. 

5 Air dhoibh so imeachd 
romhain-ne dh'fheith iad 
ruinn ann an Troas. 

6 Agus sheòl sinn o Phi- 
lipi, an dèigh hìithean an 
arain neo-ghoirtichte, agus 
thainig sinn d'an ionnsuidh- 
san gu Troas ann an cùig 
làithibh, far an d'fhan sinn 
seachduin. 

7 Agus an ceud là do'n t- 
seachduin, air do na deis- 
ciobluibh cruinneachadh an 
ceann a chèile a bhriseadh 
arain, shearmonaich Pòl 
doibh, agus a rùn air^ imeachd 
uatha air an hì màireach, agus 
lean e air labhairt gu meadh- 
on-oidhche. 

8 Agus bha mòran lòchran 
anns an t-seòmar uachdarach, 
far an robh iad cruinn. 

9 Agus bha oganach àraidh 
d'am b'ainm Eutichus 'na 
shuidhe ann an uinneig, air 
tuiteam gu trom 'na chodal : 
agus air do Phòl bhi rè fad a' 
searmonachadh, shàruich- 
eadh leis a' chodal e, agus 
thuit e sìos o'n treas lobhta, 
agus thogadh marbh e. 

10 Agus chaidh Pòl sìos, 

1 a' luidhe am folach, am plaid. 
3 rùn air. 3 aÌT bhi fuidhe. 

264 



agus thuit e air, agus air dha 
a ghlacadh 'na uchd, thubh- 
airt e, Na biodh trioblaid* 
oirljh ; oir a ta 'anam ann. 

11 Agus air dol suas da a 
rìs, bhris e aran agus dh'ith 
e, agus labhair e riu rè ùine 
f hada, eadhon gu teachd na 
maidne, agus mar sin dh'- 
fhalbh e. 

12 Agus thug iad leo an t- 
òganach agus e beò, agus 
rinn iad gairdeachas nach bu 
bheag. 

13 Agus air dhuinne im- 
eachd air thoiseach chum na 
luinge, sheòl sinn gu Asos, 
fa rùn Pòl a ghabhail a steach 
an sin : oir is ann mar sin a 
dh'orduich è, a cur roimhe 
gu'n imicheadh e fèin d'a 
chois. 

14 Agus an uair a choinn- 
ich e sinn aig Asos, ghabh 
sinn a steach, agus thàinig 
sinn gu Mitdene. 

15 Agus air seòladh dhuinn 
as a sin, thàinig sinn air an 
là màireach fa chomhair 
Chiois ; agus air an là 'na 
dhèigh sin thàinig sinn gu 
Samos, agus dh'fhan sinn 
aig TrogilUum ; agus air an 
là b'fhaisge thàinig sinn gu 
Miletus. 

16 Oir chuir Pòl roimhe 
seòladh seach Ephesus, chum 
nach tarladh dha moiUe a. 
dheanamh anns an Asia: oir 
rinn e cabhag^, chum nam 
feudadh e, bhi ann an leru- 
salem air là na Cuingeis. 

17 Agus chuir e fios o 
Mhiletus gu h-Ephesus, agus 
ghairm e d'a ionnsuidh sean- 
airean na h-eaglais. 

18 Agus an uair a thàinig 

* &/ia deifir air. 



GXIOMHARA XX. 



iad d'a ionasuidh, thubhairt 
e riu, Tha fhios agaibh, 
cionnus a bha nii 'nur measg 
anns anuile aimsir, o'n cheud 
là a thàinig mi du'n Asia. 

19 A' deanamh seirbhis 
do'n Tighearn leis gach uile 
irioslachd inntinn,agus maille 
ri mòran dheur, agus dheuch- 
ainnean, a thachair dhomh le 
ceilg nan liidhach. 

20 Agus cionnus nach do 
ghlèidh mi ni sam bith am 
folach a bha feumail dhuibhse, 
gun a nochùadh dhuibh, agus 
gun sibhse a theagasg am 
follais, agus o thigh gu tigh, 

21 A' deanarah fianuis 
araon do na h-Iudhaich, agus 
do na Greugaich, mu aith- 
reachas a thaobh Dhè, agus 
ma chreidimh a thaobh ar 
Tighearna losa Criosd. 

22 Agus a nis feuch, a ta 
mi dol gu lerusalem ceang- 
ailte san Spiorad, gun fhios 
agam ciod iad na nithe a tharl- 
as dhomh an sin ; 

23 Ach a mhàin gu bheil 
an Spiorad naomh a' deanamh 
fianuis anns gach baile, ag 
ràdh, Gu ìjheil geimhlichean 
agus trioblaidean ' a' feith- 
eamh orm. 

24 Ach cha 'n eil suim 
agam do ni air bith, ni mò tha 
mi a' measadh m'anaraa fèin 
luachmhor dhomh, chum gu 
crìochnaich mi mo thurus^ 
le h-aoibhneas, agus gu coimh- 
lion mi a' mhinistreileachd a 
fhuair mi o'n Tighearn losa, 
a dheauamh fianuis do shoisg- 
eul gràis Dhè. 

25 Agus a nis feuch, a ta 
fhios agam nach faic sibhse 
uile, measg an d'imich mise 



1 àmhghair. 3 thriali, chùrsa. 
^ gabham sibhse mar fhianuisibh. 

265 



a' searmojiachadh rìoghachd 
Dhè, mo ghnùis ni's mò. 

26 Uime sin a ta mi a' 
deanamh fianuis duibh ^ air an 
hì'n diugh, gu bheil mise 
glan fhuil nan uile. 

27 Oir cha do sheachainn 
mi uile chomhairle Dhè fhoill- 
seachadh dhuibh. 

28 Air an aobhar sin thug- 
aibh aire dhuibh fèin, agus 
do'n treud uile, air an d'rinn 
an Spiorad naomh luchd- 
coimhead^ dhibh, a bheath- 
achadh eaglaisDhè*,acheann- 
aich e le 'f huil fèin. 

29 Oir a ta f hios agam-sa 
air so, an dèigh m' imeachd- 
sa gu'n tig madaidh-allaidh 
gharga 'nur measg, nach 
caomhain an treud. 

30 Agus èiridh daoine 
dhibh fèin, a labhras nithe 
fiara,chum deisciobuil a tharr- 
uing 'nan dèigh 'fèin. 

31 Uime sin deanaibh faire, 
a' cuimhneachadh nach do 
sguir mise rè thri bliadhna, a 
chomhairleachadh gach aon 
agaibh a là agus a dh'oidhche 
le deuraibh. 

32 Agus a nis, a bhràithre, 
earbam sibh ri Dia, agus ri 
focal a ghràis, a ta comasach 
air bhur togail suas, agus 
oighreachd a thoirt duibh am 
measg na muinntir sin uile a 
ta air an naomhachadh. 

33 Cha do shanntaich mi 
airgiod, no òr, no eudach 
duine sam bith. 

34 Seadh, is aithne dhuibh 
fèin,gu'n do f hritheil na làmh- 
an so do m' uireasbhuidh 
fèin, agus do'n mhuinntir sin 
a bha maiUe rium. 

35 Nochd mi na h-uile nithe 



* eashiigean. 
'ais an Tigheama. 

N 



GNIOMHARA XXI. 



dhuibh, gur ann le saoith- 
reachadh mar so is cùir dhuibh 
còmhnadh a dheanamh riu- 
san a ta anmhunn^; agus 
focail an Tighearna losa 
a chuimhneachadh, mar a 
thubhairt e, Tha e ni's beann- 
aichte juathoirt na ghabhail. 

36 Agus air dha na briathra 
so a radh, leig se e fèin air a 
ghl{iinii)h, agus rinn e urn- 
uigh maille riu uile. 

37 Agus ghuil iad uile gu 
goirt, agus thuit iad air muin- 
eal Phòil, agus phòg iad e, 

^ 38 Air dhoibh bhi gu h- 
àraidh brònach air son nam 
briathra so a thubhairt e, 
Nach faiceadh iad a ghnùis- 
san ni's mò. Agus thug iad 
coimheadachd dha chum na 
luinge. 

CAIB. XXI. 

1 Chagahhadh Pòl comhairleachadh 

o dhol gu lerusalem. Q Mu Philip 

an soisgeulaiche, agiis a cheathiar 

idghean a hha 'nam han-fhàidhihh. 

17 Thàinig Pol gu lerusalem, 

27 far an robh e air a ghlacadh 

agus an cunnart mòr. 31 Theas- 

airgeadh e Itis an ùrd-chaiptin. 

A GUS air dhuinn dealach- 

adh riu-san, sheòl sinn 

romhainn, agus thàinig sinn 

gu dìreach gu Coos, agus air 

an là màireach gu Rodos, 

agus as a sin gu Patara : 

2 Agus air dhuinn long 
fhaotainn a bha a' gabhail 
thairis gu Phenicia, chaidh 
siun air bord, agus sheòl sinn 
romhainn. 

3 Agus air dhuinn teachd 
an sealladh Chipruis, agus 
fhcàgail air an hìimh chlì, 
sheòl sinn gu Siria, agus 
thàinig sinn tìr aig Tirus : 
oir is ann an sin a bha an 
long gus a luchd a chur a 
uiach. 



4 Agus air dhulnn deis- 
ciobuil fhaotainn, dh'fhan 
sinn an sin seachd làithean : 
muinntir a thubhairt ri Pòl 
tre'n Spiorad, gun edholsuas 
gu lerusalem. 

5 Agus an uair a chrìoch- 
naicheadh na làithean sin, 
chaidh sinn a mach, agus 
thriall sinn romhainn ; agus 
thàinig iadsan uile maille ri 
mnaibh agus ri cloinn 'nar 
cuideachd, a mach as a' 
bhaile : agus chaidh sinn air 
ar glùinibh air an tràigh, agus 
rinn sinn urnuigh. 

6 Agus an dèigh dhuinn 
air cead a ghabhail d'a chèile, 
chaidh sinn do'n luing ; agus 
phiU iadsan d'an tlghibh fèin. 

7 Agus an uair a chrìoch- 
naich sinn ar turus^o Thirus, 
thàinig sinn gu Ptolemais, 
agus chuir sinn fàilte air na 
braithribh, agus dh'fhan sinn 
aon là maiUe riu 

8 Agus air an là màireach, 
air dhuinne, a bha do chuid- 
eachd Phòil, imeachd, thàin- 
ig sinn gu Cesarea ; agus 
chaidh sinn a steach do thigh 
Philip an t-soisgeulaiche, 
(a bha do'n t-seachdnar,) a- 
gus dh'fhan sinn aige. 

9 Agus bha ceathrar nigh- 
ean aige-san, òighean, a bha 
ri fàidheadaireachd. 

10 Agus ag fantuinnduinn 
mòran do làithibh an sìn, 
thàinig a nuas o ludea fàidh 
àraidh, d'am b'ainm Agabus. 

11 Agus an uair a thàinig 
e d'ar n-ionnsuidh-ne, ghabh 
e crios Phòil, agus cheangail 
e a hìmhan agus a chosan fèin, 
agus thubhairt e, IMar so tha 
an Spiorad naomh ag ràdh, 
Is ann mar so a cheanglas na 

2 triall, lai^deal, cùrsa. 



GNIOMHARA XXI. 



n-Iudhaich ann an lerusalem 
an duine d'am buin an crios 
so, agus bheir iad thairis e do 
làmhaibh nan Cinneach. 

12 Agus an uair a chuala 
sinne na nithe so, ghuidh 
sinn fèin agus muinntir an 
àite air, gun e dhol suas gu 
lerusalem. 

13 An sin fhreagair Pòl, 
Ciod is ciall duibh a' gul, 
agus a' briseadh mo chridhe ^ 
oir a ta mise ullarah cha"n e 
a mhàin gu bhi air mo cheang- 
al, ach eadhon gu bàsachadh 
ann an lerusalem air son 
ainme an Tighearna losa. 

14 Agus an uair nach gabh- 
adh e comhairle, sguir sinne, 
ag radh, Deanar toil an Tigh- 
earna. 

15 Agus an dèigh nan 
làithean so, air dhuinn bhi 
ullamhi, chaidh sinn suas gu 
lerusalem. 

16 Agus chaidh mar an 
ceudna maiUe ruinn cuìd do 
na deisclobluibh o Chesarea, 
a' toirt leo Mhnasoin o Chip- 
rus, seann deisciobul àraidh, 
aig an robh sinn gu bhi air 
aoidheachd. 

17 Agus an uair a thàinig 
sinn gu lerusalem, ghabh na 
bràithre ruinn gu subhach. 

18 Agus air an ath /«, 
chaidh Pùl maille ruinne dh'- 
ionnsuidh Sheumais ; agus 
bha na seanairean uile a 
làthair. 

19 Agus air dhàsan fàilte 
chur orra, chuir e'n cèill 
doibh fa leth na nithe a rinn 
Dia le 'mhinistreileachd-san 
am measg nan Cinneach. 

20 Agus an uair à chual 
iadsan so, thug iad glòir do'n 

1 tJwg sinn ar n-aìineis, ugics, \c. 

2 do Lìhia. 
^ ariirgnàthanna {an ìagha? 

267 



Tighearn -, agus thubhairt 
iad ris-san, 'Jha thu faicinn, 
a bhràthair, cia lìon mile do 
na h-ludhaich a ta creidsinn ; 
agus tha iad uile ro eudmhor 
mu'n lagh. 

21 Agus chual iad umad- 
sa, gu bheil thu teagasg do 
na h-ludhaich uile a ta measg 
nan Cinneach, ^laois a 
thrèigsinn, ag ràdh rìn, Xach 
còir dhoibh an clann a thim- 
chioll-ghearradh, uo gluasad 
a rèir nan gnàth^. 

22 Ciod uirae sin amthear? 
Gun teagamh, is èigin do'n 
t-sluagh cruinneachadh : oir 
cluinnidh iad gu'n d'thàinig 
thu. 

23 Uime sin dean so a ta 
sinne ag ràdh riut : Tha 
ceathrar fhear maille ruinne, 
air am bheil bùid ; 

24 Thoir-* iadsan leat, agus 
bi air do ghlanadh mailleriu, 
agus dean costus^ leo, chum 
gu bearr^ iad an cinn : agus 
gu'm bi fhios aig na h-uile 
nach 'eil ach neo-ni anns na 
chual iad mu d' thimchioU- 
sa, ach pi bheil thu fèin mar 
an ceudna ag imeachd gu 
riaghailteach, agus a" coimìi- 
ead an lagha. 

25 Ach mu thimchioll nan 
Cinneach a chreid, sgrìobh 
sinne agus b'i ar breth, gun 
iad a ghleidheadh a h-aon do 
na nithibh sin, ach a mhàin 
iad fèin a choimhead o nith- 
ibh a chaidh ìobradh do ìodh- 
olaibh, agus o fhuil, agus o 
ni tachdta, agus o strìop- 
achas. 

26 An sin ghabh Pòl na 
daoine ; agus air an là màir- 
each air dha bhi air a ghlan- 



GNIOMHARA XXI. 



adh maille riu, chaidli e steach 
do'n teampull, a' foillseach- 
adh coimhlionaidh làithean 
a' ghlanaidh, gus an tugtadh 
tabhartas air son gach aon 
aca. 

27 Agus an uair a bha na 
seachd làithean air bheag 
nithe' air an coimhlionadh, 
air do na h-Iudhaich o'n Asia 
esan fhaicinn san teampull, 
bhrosnuich iad am pobull 
uile, agus chuir iad làmh 
ann, 

28 Ag èigheach, Fheara 
Israeil, cuidichibh : is e so 
an duine a ta teagasg nan 
uile dhaoine anns gach àit an 
aghaidh a' phobuill, agus an 
lagha, agus an àite so : agus 
os bàrr, thug e steach Greug- 
aich do'n teampull, agus 
shalaich e'n t-ionad naomh 
so. 

29 (Oir chunnaic iad 
Trophimus an t-Ephesianach 
roimhe sin anns a' bhaile 
maille ris, agus shaoil iad 
gu'n d'thug Pòl a steach do'n 
teampull e.) 

30 Agus ghluaiseadh am 
baile gu h-iomlan, agus ruith 
an sluagh cuideachd : agus 
air dhoibh breith air Pòl, 
tharruing iad a mach as an 
teampull e : agus air ball 
dhùineadh na dorsa. 

31 Agus an uaìr a b'àill 
leò a mharbhadh, chaidh 
sgeula dh'ionnsuidh àrd- 
cheannaiid na cuideachd, 
gu'n robh lerusalem uile thar 
a chèile^: 

32 Neach air ball a thug 
leis saighdearan, agus ceann- 
ardan-cheud, agus a ruith 
sìos d'an ionnsuidh: Agus 
an uair a chunnaic iadsan an 



t - àrd - cheannard agus na 
saighdearan, sguir iad do 
bhualadh Phòll. 

33 An sin thàinig an t-àrd- 
cheannard am fagus agus rug 
e air, agus dh'àithn e a 
cheangal le dà shlabhraidh ; 
agus dh'fhiosraich e, Cò e, 
agus ciod a rinn e. 

34 Agus ghlaodh aon chuid 
am measg an t-sluaigh aon 
ni, agus cuid eile ni eile : 
agus an uair nach robh e an 
comas da cinnteachd na ciìise 
a thuigsinn air son na h-àrd- 
bhruidhne, dh'orduich e esan 
a thoirt do'n chaisteal. 

35 Agus an uair a thàinig 
e chum na staidhreach, tharl- 
adh gu'n do ghiùlaineadh e 
leis na saighdearaibh, air son 
foireigin an t-sluaigh. 

36 Oir lean am mòr- 
shluagh e, a' glaodhaich, 
Beir uainn e. 

37 Agus an uair a bha Pòl 
gu bhi air a thoirt a steach 
do'n chaisteal, thubhairt e 
ris an àrd - cheannard, An 
cead domh-sa ni a labhairt 
riut? agus thubhairt esan, 
An labhair thu Grèigis? 

38 Nach tusa an t-Eiphit- 
each sin a thog ceannairc 
roimh na làithibh so, agus a 
thug leat do'n f hàsach ceithir 
mìle fear a bha 'nan luchd- 
mortaidh 1 

39 Ach thubhairt Pòl, Is 
duine mise a tha a'm' ludhach 
gun amharus o Tharsus, saor- 
dhuine do bhaile ro inbheach 
ann an CiUcia: agus guidh- 
eam ort, thoir cead domh 
labhairt ris an t-sluagh. 

40 Agus an uair a thug e 
cead da, Air do Phòl seasamh 
air an staidhir, smèid e le 
'h"ìimh air an t-sluagh, ag 
iarraidh èisdeachd : agus air 



GXIOMHARA XXII. 



fantuinn ro thosdach dhoibh- 
san, labhair e riu sa' chànain 
Eabhruidhich, ag radh. 

CAIB, XXII. 

l Cìiiiir Pòl gu paih aii ccill cionn- 
us a dìCiompaicheadh e chu/n a' 
chreidimh, \~ agus a ghairmendh 
e chnm ìia h-abstolachd. 22 ' Xuair 
a dh'aiumich e na Cinnich, tlwg 
ampobnll aon ghùir ris: 24 Bha 
e gu bhi air a sgiùrsadh ; 25 acli 
airdha a chòir-shaorsa mar Romh- 
anach agairt, leigeadh as e. 

"pHEARA,abhr;ìithre, agus 
-'- aithriche, èisdibh-sa ri m' 
dhìon-chainnti ribh a nis : 

2 (Agus an uair a chual 
iadsan gu'n do labhair e riu 
sa' chànain Eabhruidhich, bu 
mhòid a thosd iad : agus 
thubhairt esan,) 

3 Is ludhach mise da rìr- 
eadh, a rugadh ann an Tarsus 
na Cilicia, ach a dh'oileadh^ 
sa' bhaile so, aig cosaibh 
Ghamalieil, agus a theagaisg- 
eadh gu coinihlionta a rèir 
gnàtha lagha nan aithriche, 
agus bha mi eudmhor a thaol)h 
Dhè, mar a ta sibhse uile an 
diugh. 

4 Agus rinn mi geur- 
leanmhuinn gu bàs air an t- 
slighe so, a' ceangal fhear 
agus bhan, agus 'gan tarruing 
gu prlosan : 

5 INIar a ni an t-àrd-shagart 
mar an ceudna fianuis dhomh, 
agus còmhairle nan seanair- 
ean uile ; o*n d'fhuair mise 
mar an ceudna litriche chum 
nam bràithre, agus chaidh mi 
gu Damascus, chumandream 
a bha'n sin a thoirt ceangailte 
gu lerusalem, chum gu deant- 
adh peanas orra. 

6 Agus tharladh, air dhomh 
bhi 'g imeachd, agus a' 
druideadh ri Damascus mu 

1 mo leitlisgeul. 

269 



mheadhon-là, gu'n do dheal- 
raich gu h-obann o nèamh 
solus mùr mu'n cuairt orm. 

7 Agus thuit mi air an 
talamh, agus chuala mi guth 
ag ràdh, A Shauil, a Shauil, 
c'ar son a ta thu 'gam gheur- 
leanmhuinn-sa "? 

8 Agus f hreagair mise, Cò 
thu, a Thighearn ? Agus 
thubhairt e rium, is mise 
losa o Nasaret, air am bheil 
thusa a' deanamh geur- 
leanmhuinn. 

9 Agus chunnaic na daoine 
a bha maiUe rium an solus gu 
deimhin, agus ghabh iad 
eagal ; ach cha chual iad 
guth an ti a labhair rium-sa. 

10 Agus thubhairt mise, 
Ciod a ni mi, a Thighearn? 
Agus thubhairt an Tighearn 
rium, Eirich, agus imich gu 
Damascus, agus an sin 
labhrar riut mu thimchioll 
nan nithe sin uile a dh'- 
orduicheadh dhuitse a dhean- 
amh. 

11 Agus an uair nach bu 
lèir dhomh tre ghlùir an t- 
soluis sin, air dhomh bhi air 
mo threòrachadh air làimh 
leO'San a bha maille rium, 
thàinig mi gu Damascus. 

12 Agus air do dhuine 
àraidh cCam h'ainm Ananias, 
a bha cràbhach a rèir an 
lagha, agus air an robh deadh 
theisteas aig na h-Iudhaich 
uile a bha chòmhnuidh an 
sin, 

13 Teachd a m' ionnsuidh, 
agus seasamh làimh rium, 
thubhairt e rium, A Shauil a 
bhràthair, faigh do radharc. 
Agus air an viair sin fèin 
dh'amhairc mi suas air. 

14 Agus thubhairt esan, 

2 thogadh suas. 



GNIOMHARA XXII. 



Thagh Dia ar n-aithriche 
roiinh-làimh thusa, chum 
gu'n gabhadh tu eòlas air a 
thoil, agus gu'm faiceadh tu 
an t-Aon cothiomach sin, 
agus gu'n cluinneadh tu guth 
as a bheul. 

15 Oir bithidh tu a'd' 
f hianuis aige chum nan uile 
dhaoine, air na nithibh a 
chunnaic agus a chuala tu. 

16 Agus a nis c'ar son a ta 
thu a' deanamh moiUe ? Eir- 
ich, agus bi air do bhaist- 
eadh, agus ionnlaid uait do 
pheacanna, a' gairm air ainm 
an Tighearn. 

17 Agus tharladh, 'nuair a 
phiU mise gu lerusalem, agus 
a bha mi a' deanamh urnuigh 
san teampull, gu'n deachaidh 
mi ann an neul, 

18 Agus gu'm faca mi esan 
ag ràdh rium, Dean deifir, 
agus imich gu grad à leru- 
saiem ; oir cha ghabh iad ri 
d' theisteas mu m' thimchioU- 
sa. 

19 Agus thubhairt mise, A 
Tliighearn, tha fhios aca gu 
robh mise a' tilgeadh am 
prìosan, agus a' sgiùrsadh 
anns gach sionagog iadsan a 
chreid annad-sa : 

20 Agus an uair a dhòirt- 
eadh fuil do mhairtirichi 
Stephain, bha mise mar an 
ceudna a'm' sheasamh a làth- 
air, agus ag aontachadh leis 
a mharbhadh, agus a' coimh- 
ead eudaich na muinntir a 
mharbh e. 

21 Agus thubhairt e rium, 
Imich : oir cuiridh mise thu 
am fad chum nan Cinneach. 

22 Agus dh'èisd iad ris gus 
an fhocal so, agus thog iad 
an sin an guth gu h-àrd, ag 

« (■' Jhiam.is-sa. 

270 



ràdh, Beir o'n talamh a 
leithid so do dhuine ; oir cha 
chòir e bhi beò. 

23 Agus an uair a bha 
iadsan ag èiglieach agus a' 
tilgeadh dhiubh an eudaich, 
agus a' tilgeadh luaithre san 
athar2, 

24 Dh'àithn an t-àrd- 
cheannard esan a thoirt do'n 
chaisteal ag orduchadh a 
cheasnachadh le a sgiùrsadh ; 
chum gu faigheadh e fios ciod 
i a' choire mu'n robh iad a' 
glaodhaich mar sin 'na agh- 
aidh. 

25 Agus an uair a bha iad 
'ga cheangal le iallaibh, 
thubhairt Pòl ris a' cheann- 
ard-ceud a sheas a làth- 
air, Am bheil e ceaduichte 
dhuibhse duine a ta 'na 
Romhanacha sgiùrsadh, agus 
gun e air a dhìteadh ? 

26 Agus an uair a chual an 
ceannard-ceud so, dh'imich e 
agus dh'innis e do'n àrd- 
cheannard, ag ràdh, Thoir 
fa'near ciod a ni thu ; oir is 
Romhanach an duine so. 

27 An sin thàinig an t- 
àrd-cheannard d'a ionnsuidh, 
agus thubhairt e ris, Innis 
domh-sa, an Romanach thu? 
Agus thubhairt esan, Is mi. 

28 Agus fhreagair an t- 
àrd-cheannard, Is mòr an t- 
suim air an do cheannaich 
mise an t-saorsa so. Agus 
thubhairt Pòl, Ach rugadh 
mise saor. 

29 An sin dh'imich iadsan 
uaith air ball a bha gus a 
cheasnachadh : agusghabhan 
t-àrd-cheannard mar an ceud- 
na eagal 'nuair a thuig e gu'm 
bu Romhanach e, agus a 
chionn gu'n do cheangail se e. 

2 aidhear. 



30 Agusair an la màireaoh, 
àir dha bhi togarrach air fios 
cinnteach f haotainn cioil i a' 
choire a bha nah-ludhaich a' 
cur as a leth , dh'niuasgail se e 

a chuibhreachaibh, agus 
dh'àithn e do na h-àrd-shag- 
artaibh agus d'an comhairle 
uile teachd. a hìtliair, agus air 
dha Pòl a thoirt sìos, chuir e 
'nam fianuis e. 

CAIB. XXIII. 

1 T/iaff,nr Pòl a chùis. 2 Dli-ord- 
iiich Aiianiasabhnaladh 7 Connj,- 
achadh ani nieasg a luchd-caòaid. 
11 Thiig Dia niisneach dha. 14 
Nochdadh fealt tian ludhach an 
aghaidh Fhòildo'n àrd-cìieannard. 
23 Chuir se e gii 1 elicsan t-nachd- 
aran. 

\ G US air dearcadh do Phùl 
air a' chomhairle, thubh- 
airte, Fhearaaensa bhràithre, 
anns an uile liheadh clioguis 
chaith mise mo bheatha a 
thaobh Dhè gusan là'n diugh. 

2 Agus dh'àithn an t-àrd- 
shagart Ananias dhoibh-san 
a bha 'nan seasamh hìimh ris, 
a bhualadh air a bheiil. 

3 An sin tliubhairt Pòl ris, 
Buailidh Dia thusa, a bhalla 
ghealaichte : oir am bheil 
thusa a'd' shuidhe a thoirt 
breth ormsa a reir an lagha, 
agus an aghaidh an lagha ag 
orduchadh mo bhualadh ì 

4 Agus thubhairt iadsan a 
sheas làimh ris, Am bheil 
thusa a' toirt ana-cainnt * do 
àrd-shagart Dhè 1 

5 An sin thubliairt Pòl, 
Cha robh fhios agam^, a 
bhràithre, gu'm b'e an t-àrd- 
shagart e : oir a ta e sgrìobhta, 
Na labhair olc mu uachdaran 
do phobuill. 

6 Ach an uair a thuig Pòl, 
gu robh cuid diubh 'nan Sa- 



GNIOMHARA XXIII. 

dusaich, agus a' chuid eile 
'nam Phairisich, ghlaodh e 
anns a' chomhairle, Fheara 
fl^i/sabhràithre.isPhairiseach 
mise, mac Phairisich : is ann 
à leth dòchais agus aiseirigh 
nam marbh, a tha mi air mo 
thoirt am breitheanas. 

7 Agusairdhasansoalabh- 
airt, dh'èirich comhstri eadar 
na Phairisich : agus na Sa- 
dusaich : agus roinneadh an 
coimhthional an agliaidh a 
chtile. 

8 Oir tha na Sadusaich ag 
ràdh nach 'eil aiseirigh, no 
aingeal, no spioradann ; ach 
a ta na Phairisich ag aideach- 
adh gach aon diubh ^. 

9 Agus dh'èirich gàir» mhòr: 
agus air seasamh suas do na 
sgrìolhaichibh a bha alr taobh 
nam Phairiseach, chathaich 
iad 'nan aghaidh, ag ràdh, 
Cha'n 'eil sinne faotainn* 
cron air bith san duine so : 

1 ach ma labhair spiorad no 
aingeal ris, na cogamaid an 
aghaidh Dhè. 

10 Agusan uair a dh'èirich 
connsachadh mòr eatorra, air 
do'n àrd-cheannard bhi fo 
eagal gu'n rachaòh Pòl a 
tharruing as a chèile leo, dh'- 
àithn e do na saighdearaibh 
dol sìo;;, agus esan a thogail 
leis an làimh làidir as am 
meadhon, agus a thoirt do'n 
chaisteal. 

11 Agus air an oinhche 'na 
dhèigh sin, sheas an Tighearn 
hìimh ris, agus thubhairt e, 
Biodh misneach mhaith agad, 
a Phòil ; oir mar a rinn thu 
fianuis mu m' thimchioll-sa 
ann an lerasalem, is amhuil 
sin is èigin duit fianuis a 



1 càineadh. 
2 Cha d'thur, ruifa-near. 

271 



} -gim aideachadh le chiiU 
iolach. ^ faghail, faghainì 



GNIOMHARA XXIIl. 



dheanamìi anns an Ròimh. 

12 Agus air teachd do'n hì, 
chruinnich dream àraidh do 
na h-Iudhaich an ceann a 
chèile^, agus chuir siad iad 
fèin fo mhallachadh, ag ràdh, 
nach itheadh agus nach òladh 
iad gus am marbhadh iad 
Pòl. 

13 Agus hha iad os ceann 
dà f hichead fear a rinn an co- 
mhionnachadh so. 

14 Agus thàinig iad chum 
nan àrd-shagart, agus nan 
seanairean, agus thubhairt 
iad, Chuir sinne sinn fèin fo 
àrd-mhallachadh, nach blais- 
eamaid ni sam bith gus am 
marbhamaid Pòl. 

15 A nis ulme sin iarraibh- 
sa maille ris a' chomhairle 
air an àrd-cheannard, gu'n 
tugadh e do 'ur n-ionnsuidh- 
sa e am màireach, mar gu 
biodh a rùn oirbh fios fhaot- 
ainn ni bu choimhlionta air 
ni èigin m'a thimchioll ; agus 
tha sinne deas chum esan a 
mharbhadh, mu'n tig e'm 
fagus duibh. 

16 Agus an uair a chuala 
mac peathar Phòil am feall- 
fholach^ so, thàinig e, agus 
air dha dol a steach do'n 
chaisteal, dh'innis e sin do 
Phòl. 

17 An sin ghairm Pòl d'a 
ionnsuidh aon do na ceann- 
ardaibh-cheud, a§;us thubh- 
airt e, Thoir an t-òganach so 
chum an àrd-cheannaird ; 
oir a ta ni àraidh aige r'a 
innseadh dha. 

18 An sin thug e leis e, 
agus threòraich se e chum an 
àrd-cheannaird, agus thubh- 
airt e, Ghairm Pòl am prìos- 



zm ùrnidh ào na h-hidh- 
c-mh-hhann r'a chcìle. 



anach mise d'a ionnsuidh, 
agus ghuidh e orm an t-ògan- 
ach so thoirt a d' ionnsuidh- 
sa, aig am bheil ni-èigin r'a 
innseadh dhuit. 

19 An sin rug an t-àrd- 
cheannard air a làimh, agus 
chaidh e a leth-taobh an 
uaignidheas vuniìe ris, agus 
dh'fhiosraich e dìieth, Ciod a 
tha agad r'a innseadh dhomh- 
sa? 

20 Agus thubhairt esan, 
Rinn na h-Iudhaich comh- 
airle iarraidh ortsa, gu'n tug- 
adh tu Pòl am miìireach do'n 
chomhairle, mar gu'm biodh 
iad gu rannsachadh ni's gèire 
a dheanamh air ni-èigin m'a 
thimchioll. 

21 Ach na aontaich thusa 
leo : oir a ta os ceann dà 
f hichead fear dhiubh ri feall- 
fholach 'na aghaidh, a chuir 
iad fèin fo mhallachadh, nacli 
ith agus nach òl iad gus am 
marbh iad e : agus a nis tha 
iad ullamh, a' feitheamh ri 
geaUadh uaitse. 

22 An siit leig an t-àrd- 
cheannard uaith an t-ògan- 
ach, agus dh'àithn e dha, ag 
ràdli, Feitch nach innis thu do 
neach sam bith, gu'n d'fhoill- 
sich thu na nithe so dhomh- 
sa. 

23 Agus ghairmed'aionn- 
suidh dà cheannard-ceud, a- 
gus thubhairt e, Ulluichibh 
dà cheud saighdear a thèid 
gu Cesarea, agus deich agus 
tri fichead marcach, agus dà 
cheud fear-sleagha, air an 
treas uair do'n oidhche. 

24 Agus uUuichibh eich, 
chum air dhoibh Pòl a chur 
orra, gu'n toir iad e gu tèar- 

■^ pfaid-liadhe. 



GNIOMHARA XXIV. 



uinte chum an uachdarain 
Felics. 

25 Agus sgrìobh e litir air 
a' rahodh so : 

26 lieatha agus slàinte o 
Chlaudius Lisias, chum an 
uachdarain ro òirdheirc Fe- 
lics. 

27 Ghlacadh an duine so 
leis na h-Iudhaich, agus an 
uair a bha iad air ti a mharbh- 
adh, thàinig mise orra le 
saighdearaibh, agus thug mi 
dhiubh e, a' tuigsinn gu'm 
bu Romhanach e. 

28 Agus air dhomh bhi 
toileacli air fios an aobhair 
fhaotainn air son an d'agair 
iad e, thug mi sìos e chum an 
comhairle-sàn : 

29 Agus thuig mi gu'n 
robh e air agairt mu cheisd- 
ibh d'an lagh fèin, gun ni sam 
bith air a chur as a leth a 
b'airidh air bàs no air ceang- 
laichibh. 

30 Ach an uair a dh'inn- 
seadh dhomh gu'n rohh iia 
h-Iudhaich gu feall a chaith- 
eadh air an duine, air ball 
chuir mi a d'ionnsuidh-sa e, 
agus thug mi àithne mar an 
ceudna^ d'a luchd-casaid, 
gach cùis a bha aca 'na agh- 
aidh a chur an cèiU a'd' làth- 
air-sa. Slàn leat. 

31 An sin alr do na saigh- 
dearaibh Pòl a ghabhail, a 
rèir mar a dh'àithneadh 
dhoibh, thug iad san oidhche 
e gu Antipatris. 

32 Agus air an là màireach 
leig iad do'n mharc-shluagh 
dol leis, agus phill iad fèin 
do'n chaisteal. 

33 Agus an uair a chaidh 
iad a stigh do Chesarea, agus 
a thug iad an litir do'n uachd- 

» caifuu- fhear. 



aran, chuir lad mar an ceudnu 
Pùl 'na fhianuis. 

34 Agus an uair a leugh an 
t-uachdaran an titir, dh'- 
fhiosraich e cò an dùthaich 
o'n robh e. Agus an uair a 
thuig e gur ann o Chilicia 
bha e, 

35 Thubhairt e, Eisdidh 
mi riut, 'nuair a thig do 
luchd-casaid mar an ceudna. 
Agus dh'àithn e esan a 
choimhead ann an talla- 
breitheanais Heroid. 

CAIB XXIV. 

1 Air do Phòl a bhi air a chasaid 
le Tertullus an cainnt-Jhear, 10 
fhreagair e air a shon jtin thaobh 
a cliaithe-beatha agits a theagaisg • 
shearmonaich e Criosd dd'n uachd- 
aran agus d'a mlmaoi. C6 Blia 
sùil aiye-san ri airgiod Jhaotainn 
uaith, ach an dlornlianas. 

AGUS an ceann chùig 
làithean 'na dhèigh sin 
chaidh Ananias an t-àrd-shag- 
art sìos maiUe ris na seanair- 
ibh, agus ri Tertullus fear- 
tagraidh ^ àraidh, muinntir a 
nochd iad fèin an Uithair an 
uachdarain an aghaidh Phòil. 

2 Agus an uair a ghairm- 
eadh a mach e, thòisich Ter- 
tullus air a chasaid, ag ràdh, 
Uo bhrìgh gu bheil sinn 
tromhad-sa a' mealtuinn mòr- 
shìth, agus gu'n d'rinneadh 
iiimadh deadh ghnìomh do'n 
chinneach so tre do ghliocas- 
sa, 

3 Tha sinne gabhail ri so, 
anns gach àra agus anns gach 
àit, Fhelics ro òirdheirc, 
maille ris gach uile bhuidh- 
eachas. 

4 Ach, chum nach cuirinn 
mòr-mhoille ort, guidheam 
ort, do d' shuairceas gu'n 
èisd thu ruinn gu h-ath- 
ghoirid. 

5 Oir fhuair sinn am fear 

N 2 



GiNIOMHARA XXIV. 



so 'na phlàigh, agus a' dùsg- 
àdh^ nan ludhach uile gu 
ceannairc air feadh an domh- 
ain, agus 'nacheann-feadhna 
do luchd saobh-chreidimh 
nan Nasarenach. 

6 Neach mar an ceudna a 
Ihogair an teampull a shal- 
achadh ; agus a ghlac sinne, 
agus b'àiU leinn breth a thoirt 
air a rèir ar lagha fèin : 

7 Ach air teachd do Lisias 
an t-cìrd-cheannard oirnn, 
thug e le mòr-ainneart as ar 
làmhaibh e. 

8 Ag àithneadh d'a luchd- 
casaid teachd a d' ionnsuidh- 
sa ; neach o'm feud thu le a 
cheasnachadh, fios fhaotainn 
air na h-uile nithibh a tha 
siune a' cur as a leth. 

9 Agus dh'aontaich na h- 
ludhaich mar an ceudna, ag 
ràdh, Gu'n robli na nithe sin 
uiar sin. 

10 An sin air do'n uachd- 
aran smeideadh air Pòl e a 
labhairt, fhreagair esan, Is 
mòid mo mhisneach gu freag- 
airt air mo shon fèin, gu bheil 
fhios agam go robh thusa rè 
mòrainbhliadhna a'd'bhreith- 
eamh air a' chinneach so. 

11 Oir feudaidh tu fios 
fhaotainn, nach mò na dà là 
dheug chaidh mi suas gu 
lerusalem a dheanamh aor- 
aidh. 

12 Agus cha d'fhuair iad 
mi a' deasboireachd ri aon 
neach san teampull, no a' 
brosnuchadh an t-sluaigh gu 
ceunnuirc, aon chuid sna sion- 
agogaibh, no anns a' bhaile. 

13 Ni mò is urrainn iad na 
nithe sin a dhearbhadh a tha 
iad a' cur as mo leth 



• hrosnvchadh. 

274 



14 Ach tha mi ag aideach- 
adh so dhuitse, gur ann a rèir 
na slighe sin ris au abair iad- 
san saobh-chreidimh, a ta 
mise a' deanamh aoraidh do 
Dhia m'aithriche, a' creidsinn 
nan uile nithe a ta sgrìobhta 
san lagh agus anns na fàidh- 
ibh: 

15 Agus a ta dòchas agam 
an Dia, ris am bheil sììil mar 
an ceudna aca fèin, gu'n tig 
aiseirigh nam marbh, nam 
fìrean araon agus nan neo- 
fhìrèan. 

16 Agus an so tha mi a' 
saoithreachadh a ghnàth cog- 
uis- neo-lochd;ich abhi agam 
a thaobh Dhè, agus a thaobh 
dhaoine. 

17 A nis an dèigh mòrain 
bhUadhna, thàinig mi a thoirt 
deirce chum mo chinnich, 
agus thabhartas. 

18 Air a so fhuair ludhaich 
àraidh o'n Asia mi air mo 
ghlanadh san teampull, gun 
sluagh, agus gun bhuaireas. 

19 Muinntir d'am bu chòir 
bhi'n so a'd' hìthair-sa, agus 
m'agairt, nam biodh ni sam 
bith aca a'm' aghaidh. 

20 No abradh iad so fèin, 
nia fhuair iad eucoir^ sam 
bith annam-sa, 'nuair a sheas 
mi an Uìthair na comhairle ; 

21 I\Iur ann amhàin air son 
an aoin fhocail so, a ghlaodh 
mi a'm' sheasamh 'nam 
measg, Gur ann air son ais- 
eirigh nam marbh, a ta mi air 
mo thoirt gu breitheanas 
leibhse an diugh. 

22 Agus an uair a chuala 
FeUcs na nithe so, air dha 
eòlas ni bu diongmhalta bhi 
aige air an t-sUghe sin chuir 



GxMOMHARA XXV. 



e air dàil iad, ag ràdh, 'Nuair 
a thig Lisias an t-àrd-cheann- 
ard a nuas, làn-rannsaichidh 
mi^ bhur cùis. 

23 Agus dh'àithn e do 
cheannard-ceudròl a ghleidh- 
eadh, agus e bhi fuasgailte 
aige, agus gun neach d'a 
mhuinntir fèin a bhacadh o 
fhrithealadh dha, no teachd 
d'a ionnsuidh. 

24 Agus an dèigh hìithean 
àraidh, 'nuair a tliàinig Felics 
maille r'a mhnaoi Drusilla, a 
bha 'na Ban-ludhach, chuir 
e fìos air Pòl, agus dh'èisd e 
ris mu thimchioll a' chreidimh"'^ 
ann an Criosd. 

25 Agus air dhasan bhi a' 
reusonachadh mu fhìreant- 
achd, stuaim^ agus breith- 
eanas ri teachd, ghabh Felics 
eagal mòr, agus fhreagair e, 
Imich romhad an tràth so ; 
'nuair a bhios ìiine agam, 
cuiridh mi fios ort. 

26 Bha dùil aige mar an 
ceudna gu racliadh airgiod a 
thoirt da le Pòl, chum gu'm 
fuasgladh se e : uime sin 
chuir e fios air ni bu trice, 
agus hibhair e ris. 

27 Ach air do dhà bhliadh- 
na bhi air an coimhlionadh, 
thàinig Porcius Festus an àit 
Fhelics : agus air do Fhelics 
bhi toileach comain a chur 
air nah-Iudhaich'', dh'fhàg e 
Pòl ceangailte. 

CAIB. XXV. 

1 Chasaid na h-Iudhaich Pòl an 
làthair Lhestuis: 8 fhreagair 
Pòl air a shun jcin, 11 agns thog 
e a chùis gn Ceasar. 14 Dh'- 
fhosgail Festu.'! cùis Phòil do A~ 
gripa, agns dh'iunis e nach d'- 
fhuaradh coire air bith ann a 
Vairidli air bas. 



A NIS 'nuair a thàinig Fes- 
-^ tus do'n mhòr-roinn '", 
an ceann tri hìithean chaidh 
e suas o Chesarea gu lerusa- 
lem. 

2 Agus nochd an t-àrd- 
shagart agus maithean nan 
ludhach iad fèin 'na hìthair 
an aghaidh Phòii, agus chuir 
iad impidh air, 

3 Ag iarraidh fabhoir 'na 
aghaidh, gu'n cuireadh e fios 
air gu lerusalem, agm ìad 
a dheanamh feall-fholach^' 
chum esan a mharbhadh air 
an t-slighe. 

4 Ach fhreagair Festus, 
Gu'm bu chòirPòl a ghleidh- 
eadli ann an Cesarea, agus 
gu'n rachadli e fèin an sin 
gu h-aithghearr. 

5 Uime sin, ars' esan, rach- 
adh iadsan 'nur measg a dh'- 
fheudas, sìos maille riumsa, 
agus ma ta coire air bith san 
duine so, cuireadh iad sin as 
a leth. 

6 Agus air dha fantuinn 
'nam measg os ceann deich 
làithean, chaidh e sìos do 
Chesarea ; agus air an là 
màireach shuidh e air a' 
chaitliir-bhreitheanais, agus 
dh'àithn e Pòl a thoirt a 
hìthair. 

7 Agus an uair a thàinig 
esan, sheas na h-Iudhaich u 
thàinig a nuas o lerusalem 
m'a thimchioll, a' cur choir- 
eanna lìonmhor agus mòra à 
leth Phòil, nach b'urrainn iad 
a dhearbhadh : 

8 'Nuair a fhreagair esan 
'ga shaoradh fèin, Cha d'- 
rinn mi cionta sam bith an 
aghaidh lagha nan ludhach, 
no 'n aghaidh an teamp- 

■» gnìoình taitneach a dheanamh do 
na h-Iudhaiih. 5 earrainn ; 

province. Sasg. ^ plaid-luidhe. 



GNIOMHARA XXV. 



uill, no 'n aghaldh Cheasair. 

9 Ach air bhi do Fhestus 
togarrach air toileachas-inn- 
tinnathoirtdo na h-ludhaich, 
t'hreagair e Pòl, agus thubh- 
airt e, An àiU leatsa dol suas 
gu lerusalem, agus an sin 
dol fo bhreitheanas thaobh 
nan nithe sin ann mo hìth- 
air-sa? 

10 An sin thubhairt Pòl, 
Tha mi m' sheasamh aig 
caithir - breitheanais Cheas- 
air, far an còir breth a thoirt 
orm : air na h-Iudhaich cha 
d'rinn mi eucoir sam bith, 
mar is maith a ta fios agad- 
sa. 

11 Oir ma tha mi deanamh 
eucoir, agus ma rinn mi ni 
sam bith a thoill bàs, cha'n 
'eil mi diùltadh bàs f hulang : 
ach mur 'eil ni sam bith 
dhiubh sin fìor a tha iad so 
a' cur as mo leth, cha'n f heud 
duine sam bith mo thoirt 
thairisdoibh'. Tha mi togail 
mo chiiis gu Ceasar. 

12 An sin an deigh do 
Fhestus labhairt ris a' chomh- 
airle, f hreagair e, An do thog 
thu do chùis gu Ceasar? gu 
Ceasar thèid ihu. 

13 Air dol do làithibh 
àraidh seachad, thàinig 
Agripa an righ agus Bernice 
gu Cesarea a chur fàilte air 
Festus. 

14 Agus air dhoibh mòran 
làithean a chaitheadh an sin, 
chuir Festus cùis Phòil an 
cèill do'n righ, ag ràdh, Dh'- 
f hàgadh duine àraidh le Fehcs 
'na phrìosanach. 

15 Air-san, an uair a bha 
mise ann an lerusalem, rinn 



3 dlfid/t. 

276 



na h-àrd-shagairt agus sean- 
airean nan ludhach casaid 
rhim, ag iarraidh binne^ 'na 
aghaidh. 

16 D'an d'thug mise am 
freagradh so, Cha'n e gnàth 
nan Romhanach duine sam 
bith a thoirt thairis chum 
bàis^, gus am bi aig an neach 
a tha air agairt, a luchd- 
casaid aghaidh ri h-aghaidh, 
agus gu'm bi cothrom aige air 
e fèin a shaoradh o'n choire 
a chuireadh as a leth. 

17 Uime sin, an uair a 
thàinig iad araon an so, gun 
mhoiUe sam bith shuidh mi 
air an là màireach sa' chaith- 
ir-bhreilheanais, agus dh'- 
àithn mi'n duine a thoirt a 
làthair. 

18 Agus an uair a sheas a 
luchd-casaid* m'a thimchioll, 
cha do chuir iad coire air 
bith as a leth do na nithibh a 
shaoil mise : 

19 Ach thug iad ceisdean 
àraidh 'na aghaidh mu thim- 
chioll an creidimh^ fèin, agus 
mu thimchioU losa àraidh, a 
f huair bàs, neach a thubhairt 
Pòl a bhi beò. 

20 Agus a chionn gu robh 
mise amharusach mu thim- 
chioll an leithld sin do 
cheisdibh, dh'fheòraich mi 
dheth^ am b'àiU leis dol suas 
gu lemsalem, agus an sin 
dol fo bhreitheanas mu na 
nithibh so. 

21 Ach an uair a dh'iarr 
Pòl a choimhead gus am 
fiosraichteadh a chùis-san le 
Augustus, dh'àithn mi e bhi 
air a ghleidheadh gus an 
cuirinn gu Ceasar e. 



GNIOMHARA, XXVI. 



22 An siii thubhairt Agripa 
ri Festus, lì'àiU leamsa tèin 
an duine so chluinntinn. Am 
màireach, thubhairt esan, 
cluinnidh tu e. 

23 Uime sin air an là 
màireach, 'nuair a th;ìinig 
Agripa, agus Bernice, le mòr- 
ghreadhnachas, agus a chaidh 
iad a steach maille ris na 
h - àrd - cheannardaibh agus 
prìomh - dhaoinibh na caith- 
reach do'n ionad èisdeachd, 
air do Fhestus àithne a thoirt, 
thugadh Pùl a lùthair. ^ 

24 Agus thubhairt Festus, 
A righ Agripa, agus sibhse a 
dhaoine uile a ta làthair an 
so maiUe ruinn, tha sibh a' 
faiciun an duine so, mu'n do 
chuir sluagh iian ludhach 
uile impidh ormsa, araon ann 
an lerusalem, agus an so, a' 
glaodhaich nach bu chòir e 
bhi ni b'f haide beò. 

25 Ach an uair a thuig mise 
nach d'rinn e ni sam bith a 
thoiU bàs, agus a chionn gu'n 
do thog e fèin a chùis gu 
Augustus, shonraich mi a 
chur d^a ioìmsuidh. 

26 jNIu nach 'eil ni sam 
bith cinnteach agam r'a 
sgrìobhadh chum mo Thigh- 
earn. Uime sin thug mi 
mach e do 'ur n-ionnsuidh- 
sa, agus gu h-àraidh a d' 
ionnsuidh-sa, a righ Agripa, 
chum an dèigh rannsachadh 
a dheanamh, gu'm biodh 
agam ni èigin r'a sgrlobhadh. 

27 Oir is mi-reusonta a'm' 
bheachd-sa priosanach a chur 
uam agus gun na cùisean a ta 
'na aghaidh ainmeachadh. 

CAIB. XXVI. 

1 Aìilàthair Agripa, chnir Pòl an 
cèill a chaithe-heaika o \òige, 12 
agiu cionniis a dh'iumpaicheadh e 
eu miorbhuileach, agiis a ghairm- 

277 



eadh e gu hhi 'na abstol. 24 Chuir 
te^tus as a lei.h gu robh e air a 
chnihach, ach Jhreagair esan gti 

\ N sin thubhairt Agripa ri 
-^ Pòl, Tha cead agad labh- 
airt air do shon fèin. An 
sin shìn Pòl a mach a làmli, 
agus fhreagair e air a shon 
fèin, 

2 A ta mi 'gam mheas fèin 
sona, a righ Agripa, do bhrìgh 
gu bheil mi gu freagairt air 
mo shon fèin an dingh a'd' 
làthair-sa, thaobh nan nithe 
sin uile a ta air an cur as mo 
leth leis na h-Iudhaich. 

3 Gu h-àraidh, a chionn 
gu bheil thusa eòlach ' air 
gach gnàth agus ceisd a tha 
am measg nanludhach : uime 
sin guidheam ort, èisd rium 
gu foighidneach. 

4 Tha mo bheatha - sa o 
m'òige, a chaitheadh air tùs 
am measg mo chinnich fèiu 
ann an lerusalem, aithnichte 
do na h-ludhaich uile ; 

5 D'am b'aithne mi o thùs, 
(nam b'àill leo fianuis a 
dheanamh,) gu'n do chaith 
mi mo bheatha a'm' Phairis- 
each, a rèir an luchd comh- 
bharail a's teinne d'ar creid- 
imh-ne. 

6 Agus a nis tha mi a* m' 
sheasamh fo bhreitheanas air 
son dòchais a' gheallaidh a 
rinneatih le Dia d'ar n- 
aithrichibh : 

7 Chum am bheil diìil aig 
ar dà thrèibh dheug - ne 
teachd, a' deanamh seirbhis 
do Dhia a là agus a dh' 
oidliche do ghnàth ; agus air 
son an dòchais so tha mise, a 
righ Agripa, air m'agairt leis 
na h-Iudhaich. 



GNIOMHARA XXVI. 



8 C'ar son a mheasar' 
leibhse mar ni do-chieidsinn, 
gu'n dùisgeadh Dia na 
mairbh ^ 

9 Gu deimhin mheas mise 
annam fèin, gu'm bu chòir 
dhomh mòran nithe a dhean- 
amh an aghaidh ainme losa 
o Nasaret. 

10 Ni mar an ceudna a 
rinn mi anu an lerusalem : 
agus air faotainn ùghdarrais 
na h - àrd - shagartaibh, 
dhruid mi mòran do na 
naoimh am priosanaibh ; a- 
gus an uair a chuireadh gu 
bàs iad, thug mi mo ghuth 
'nan aghaidh. 

11 Agus a' deanamh pean- 
ais orra gu minic anns gach 
sionagog, cho-èignich mi iad 
gu toibheum^ a labhairt; a- 
gus air dhomh bhi gu ro 
mhòr air bhoile 'nan agh- 
aidh, rinn mi geur-lean- 
mhuinn orra, eadhon gu bailt- 
ibh coigreach. 

12 Air a so, 'nuair a bha 
mi dol gu Damascus, le 
cumhachd agus barantas^ o 
na h-àrd-shagartaibh : 

13 Mu mheadhon-là, O a 
righ, chunnaic mi air an t- 
sUghe solus o nèamh,^ bu 
shoiUeire na solus na grèine, 
a' dealrachadh mu'n cuaiit 
orm, agus orra-san a bha 'g 
imeachd maille rium. 

14 Agus an uair a thuit 
sinn uile air an tahimh, 
chuala mi guth a' labhairt 
rium, agus ag ràdh anns a' 
chainnt Eabhruidhich, A 
Shauil, a Shauil, c'ar son a 
ta thu ga m' gheur-lean- 
mhuinn ? Is cruaidh dhuitse 



l Car son? am 

'- au heiim a ihahhairt 
3 ùghdarrnx, . 
278 



bhi breabadh an aghaidh nan 
dealg. 

15 Agus thubhairt mise, 
Cò thu, aThighearnl Agus 
thubhairtesan, Is miselosa a 
ta thusa a' geur-leanmhuinn. 

16 Ach èirich, agus seas 
air do chosaibh ; oir dh'- 
fhoiUsich mi mi fèin duit 
chum na crlche so, gu'n ord- 
uichina thu a'd' mhinisteir 
agus a'd' fhianuis araon air 
na nithibh sin a chunnaic 
thu, agus air na nithibh 
anns am foiUsich mi mi fein 
duit ; 

17 Ga d' shaoradh o'n t- 
sluagh, agus o na Cinnich, 
chum am bheil mi nis ga d' 
chur, 

18 A dh'fhosgladh an sùl, 
chum gu tionndaidh iad^ o 
dhorchadas gu solus, agus o 
chumhachd Shatain gu Dia, 
chum gu faigh iad maitheanas 
pheacanna, agus oighreachd 
maiUe ris a' mhuinntir sin a 
ta air an naomhachadh tre'n 
chreidimh a ta annam-sa. 

19 Uime sin, a righ Agripa, 
cha robh mi eas-ùmhal do'n 
taisbean nèamhaidh : 

20 Ach shearmonaich mi 
air tùs dhoibhsan ann an 
Damascus, agus ann an leru- 
salem, agus air feadh tìre 
ludea uile, agus an sin do na 
Cinnich, iad a dheanamh 
aithreachais agus pilltinn ri 
Dia, a' deanamh oibre iom- 
chuidh an aithreachais^. 

21 Air son nan nithe so 
ghhic na h-Iudhaich mi san 
teampull, agus b'àill leo mo 
mharbhadh^. 

22 Uime sin air dhomh 



* agvs gus tionndadh. 5 cuhhaidh 
do ailhreachas, airidh air ailh- 
reachas. 6 Uìmh a chiir annam. 



GNIOMHARA XXVII. 



còmhnadh f haotainn o Dhia, 
bhuanaich mi gus an là'n 
diugh, a' deanamh fianuis 
do'n bheag agus do'n mhòr, 
gun ni air bith a' labhairt ach 
na nithe sin a thubhairt na 
fàidhean agus Maois a bha 
gu teachd ; 

23 Gu robh Criosd gu ful- 
ang, agus gu robh e gu èirigh 
an ceud neach o na marbh- 
aibh, agus gu'm foiUsicheadh 
6 solus do'n phobull, agus do 
na Cinnich. 

24 Agus air dha bhi labh- 
airt nan nithe so air a shon 
fèin, tliubhairt Festus le guth 
àrd,Thathu air mhi-chèilli a 
Phòil : tha mòr-fhòghlum ga 
d' chur airbhoile, 

25 Ach thubhairtesan, Cha 
'n 'eil mi air bhoile, Fhestuis 
ro òirdheirc ; ach tha mi a' 
labhairt bhriathra na fìrinn 
agus na cèille. 

26 Oir a ta fhios aig an righ 
roimh am bheil mise a' labh- 
airt gu saor, air na nithibh 
so : oir tha cinnt agam nach 
'eil a h-aon do na nithibh so 
an ain-fhios da ; oir cha'n 
ann an ciìil e rinneadh so. 

27 Am bheil thu creidsinn 
nam fàidhean, a righ Agripa? 
tha fhios agam gu bheil thu 
'g an creidsinn, 

28 An sin thubhairt Agripa 
ri Pòl, Is beag nach 'eil thu 
'gam aomadh gu bhi am 
Chriosduidh. 

29 AgusthubhairtPòl,B'e 
mo ghuidhe au- Dia, gu'm 
biodh cha'n e mhàin thusa, 
ach mar an ceudna iadsan 
uile a tha 'g èisdeachd rium 
an diugh, ann am beag agus 
am mòr, mar a ta mise, saor o 
na geirahlibh so. 

1 air a chuthach. 



30 Agus air dha na briathia 
so a laljhairt, dh'èirich an 
righ, agus an t-uachdaran, 
agus Bernice, agus an dream 
a shuidh maille riu : 

31 Agus an uair a chaidh 
iad a leth-taobh, labhair iad 
r'a chèile, ag ràdh, Cha 'n 
'eil an duine so a' deanamh 
ni air bith toillteanach air bàs, 
no air geimhlibh. 

32 An sin thubhairt Agripa 
ri Festus, Dh'fheudtadh an 
duine so a leigeadh as, mur 
bhiodh gu'n do thog e a chùis 
gu Ceasar. 

CAIB. XXVII. 

iGhabhPòl loìig do'n Ròimh ; 9 
dh'irmis e roimh-laìmh cunnarl an 
turnis, ach cha dUhugadh creideas 
da. 14 Luaiigeadh iad 7iu/l agus 
a nall le stoirm, agus dh\fhuiling 
iad long-bhrisidh ; 44 gidheadh 
thùiuig iad air tlr gn tèaniinte. 

\ GUS an uair a thugadh 
bieth sinne a sheòladh 
do'n Eadailt, thug iad Pùì 
thairis, maille ri prìosanaich 
àraidh eile, do cheannard- 
ceud d'am b'ainm lulius, do 
chuideachd Augustuis. 

2 Agus air dhuinn dol air 
luing le Adramitium, thog 
sinn ar seòil, a' cur romhainn 
seòladh seachad air crìochaibh 
na h-Asia, air do Aristarchus 
JMacedonach o Thesalonica 
bhi maiUe ruinn. 

3 Agus air an là màireach, 
thàinig sinn gu Sidon. Agus 
air do lulius buntainn gu 
suairce^ ri Pòl, leig e dha dol 
a dh'ionnsuidh a chàirde 
chum comhfhurtachd fhaot- 
ainn. 

4 Agus air dhuinn stiùradh 
as a sin, sheòl sinn fo Chip- 
rus, a chionn gu robh na 
gaotha 3 'nar n-aghaidh. 

2 caoimhneil. 3 an soirblteas. 



GNIOMHARA XXVII. 



5 Agus an uair a sheòl sinn 
troimh'n fhairge ta hìimh ri 
Cilicia agus Pamphilia, thàin- 
ig sinn gu Mira baile^ do 
Licia. 

6 Agus fhuair an ceannard- 
ceud long an sin o Alecsan- 
dria, a bha seòladh do'n Ead- 
ailt, agus chuir e sinn a steach 
innte. 

7 Agus an uair a sheòl 
sinn gu mall rè mòrain do 
làithibh, agus a thàinig sinn 
airèigin fa chomhair Chnid- 
uis, a chionn nach do leig a' 
ghaoth leinn, sheòl sinn fo 
Chrete, fa chomhair Shal- 
mone ; . . ^ 

8 Agus air dhulnn seòhndh 
air èigin seachad air, thàinig 
sinn gu ionad àraidh ris an 
abrar, Na calaidh sgiamhach, 
am fagus d'an robh baile 
Lasea. 

9 Agus air do mhòran ììine 
dol seachad, 'nuair a bha 
seòladaireachd a nis cunn- 
artach, a chionn gu'n deach- 
aidh an trasgadh^ cheana 
seachad, chomhairlich Pòl 
iad, 

10 Ag ràdh riu, Fheara, tha 
mi faicinn gu'm bi an t-seòl- 
adaireachd so le dochann agus 
call mòr, cha'n e mhàin do'n 
luchd agus do'n hùng, ach 
d'ar n-anamaibh fèin. 

11 Gidheadh, is mò chreid 
an ceannard-ceud an seòladair 
agus maighstir na luinge, na 
na nithe a labhradh le Pòl. 

12 Agus a chionn gu'n robh 
an caladh neo-iomchuidh gus 
an geamhradh a chaitheadh 
ann, b'icomhairle na cuid bu 
mhò seòladh as a sin mar an 
ceudna, agus nam feudadh 



1 caithir. 3 trisjadh. 

3 stotTmeil 1 'nar ìi-ag/uiidh. 

280 



iad air chor sam bith teachd 
gu Phenice, caladh do Chrete 
a ta ag amharc chum an iar- 
dheas, agus an iar-thuath, 
agus fantuinn rè a' ghearah- 
raidh an sin. 

13 Agus an uair a shèid a' 
ghaoth à deas gu ciùin, shaoil 
iad gu d'fhuair iad an rùn, 
agus agtogail an seòl dhoibh, 
stiuir iad ri taobh Chrete. 

14 Ach an ceann beagain 
'na dhèigh sin, sheid gaoth 
anrathach ^ 'na h-aghaidh*, 
ris an abrar Euroclidon. 

15 Agus air bhi do'n luing 
air a fuadachadh, agus gun 
chomas di dol an aghaidh na 
gaoithe, leig sinn ruith dhi. 

16 Agus air dhuinn ruith a 
stigh fuidh eilean beag àraidh 
d'am b'ainm Clauda, is ann 
le èigin a ràinig sinn air a' 
bhàta : 

17 Agus air dhoibh a thog- 
ail suas, ghnàthaich iad gach 
gleus còmhnuidh, a' criosadh 
na luinge fuipe ; agus air 
dhoibh bhi fo eagal gu'n tuit- 
eadh iad sa' bheò-ghaineimh, 
leig iad an seòil sìos, agus 
mar sin dh'iomaineadh iad. 

18 Agus air dhuinne bhi 
gu ro mhòr air ar luasgadh * 
leis an doininn^, air an là 'na 
dhèigh sin thilg iad a machan 
luchd ; 

19 Agus air an treas là 
thilg sinn le ar bìmhaibh fèin 
a mach acfuinn na luinge. 

20 Agus an iiair nach robh 
a' ghrian no na reulta r'am 
faicinn rè mòrain do huthibh, 
agus a luidh doinionn nach 
bu bheag oirnn, thugadh an 
sin uainn gach uile dhòchas 
gu teasairgteadh sinn. 



scide/'dk thonn (ju tonn 



GXIOMIIARA XXVII. 



21 Ach air dhuinn bhi fada 
'nar trasg, an sin air seasamh 
do Phòl 'nam meadhon,thubh. 
airt e, Fheara, bu chòir dhuibh 
mo chomhairle-sa ghabhail, 
agus gun fhuasgladh o Chrete, 
agus an dochann agus an call 
so a sheachnadh. 

22 Agus a nis guidheam 
oirbh, biodh misneach mhaith 
agaibh : oirchabhi call anama 
sam bith "nur measg, ach a 
mhàin na luinge. 

23 Oir, air an oidhche nochd, 
sheas làimh riuni-sa aingeal 
an Dè sin, d'am buin mi, 
agus d'am blieil mi deanamh 
seirbhis, 

24 Ag ràdh, A Phòil, na 
biodh eagal ort ; is èigin duit 
bhi air do thoirt an hìthair 
Cheasair: agus, feuch, thiodh- 
laic * Dia dhuit iadsan uile a 
ta seòladh maiUe riut. 

25 Uime sin, flieara, biodh 
agaibh deadh mhisneach : oir 
a ta mi creidsinn Dhè, gu'n 
tachair ceart mar a labhradh 
rium. 

26 Ach is èigin duinn bhi air 
ar tilgeadh air eilean àraidh. 

27 Agus an uair a bha an 
ceathramh oidhche deug air 
teachd, air dhuinne bhi air ar 
sèideadh null agus a nalP 
ann an cuan Adria, mu 
mheadhon-oidhche b'i barail 
nam maraichean gu robh iad 
am fagus do thìr èigin : 

28 Agus air leigeadh na 
luaidhe sìosdoibh^, thuair iad 
an doimhne fìchead aitheamh ; 
agus an uair a chaidh iad 
beagan air an aghaidh, leig 
iad sìos an luaidh a ris, agus 
fhuair iad i 'na cùig aith- 
eamh deug. 



1 dheòìivich. 
2 chtiige agiis iiai 

281 



29 An sin air dhoibh bhi 
fo eagal gu'm buaileadh iad 
air ionadailìh garbha, thilg 
iad ceithir acraichean à deir- 
eadh na luinge, agus ghuidh 
iad an là a theachd. 

30 Agus an uair a bha na 
maraichean air tì-* teicheadh 
a mach as an luing, agus a 
leig iad sìos am bàta do'n 
fhairge, a' gabhail orra bhi 
tilgeadh a mach acraichean à 
toiseach na hùnge. 

31 Thubhairt Pòl ris a' 
cheannard-ceud, agus ris na 
saighdearaibh, Mur faii iad 
sin san luing, cha 'n 'eil e'n 
comas duibh bhi àir bhur 
teasairginn. 

32 An sin ghearr na 
saighdearan cùird^ a' bhàta, 
agus leig iad leis tuiteam 
sìos. 

33 Agus am feadh a bha an 
hì a' teachd, thug Pòl a 
chomhairle orra uile biadh a 
ghabhail, ag ràdh, Is e so an 
ceathramh là deug dhuibh a' 
feitheamh, agus a' fantuinn 
'nur trasg, gun bhiadh sam 
bith a ghabhail. 

34 Uime sin guidheam oirbh 
biadh a ghabhail ; oir a ta so 
chum bhur slàinte : oir cha 
chaillear ^ fuiltean à ceann a 
h-aon agaibh. 

35 Agus air dha na nithe 
so a labhairt, agus aran a 
ghlacadh, thug e buidheachas 
do Dhia 'nan làthair uile ; 
agus air dha a bhriseadh, 
thòisich e ri itheadh. 

36 An sin ghlac iad uile 
deadh mhisneach, agus ghabh 
iad biadh mar an ceudna. 

37 Agus bha sinn a dh'- 
anamaibh uile anns an luing, 

'^ gniìinachadh àh<<ihh. 



GNIOMHARA XXVIII. 



dù clieud agus sè deug agus 
tri tìchead. 

38 Agiis an uair a shàsuich- 
eadh iad le biadh, dh'eutrom- 
aich iad an long, agus thilg 
iad a mach an cruithneachd 
san f hairge. 

39 Agus an uair a bha'n 
là air teachd, cha d'aithnich 
iad am fearann ; ach thug 
iad an aire do lùib ' àraidh 
aig an robh tràigh, anns an 
robh mhiann orra, nam b'urr- 
ainn iad, an long a chur gu 
tìr. 

40 Agus air togail nan 
acraichean doibh, leig iad ris 
an f hairge i, agus an uair a 
dh'fhuasgail iad ceanglaich- 
ean na stiùire, agus a thog 
iad am prìomh-sheòl ^ ris a' 
ghaoith, sheòl iad chum na 
tràighe. 

41 Agus air tuiteam dhoibh 
ann an ionad àraidh far an do 
choinnich dà fhairge a chèile, 
bhuail iad an long air grund ; 
agus air sàthadh d'a toiseach 
sa' ghrund, dh'fhan e gun 
charachadh, ach bhriscadh a 
deireadh le ainneart nan 
tonn. 

42 Agus b'i comhairle nan 
saighdeaian gu marbhadh iad 
na prìosanaich, air eagal gu'u 
snàmhadh neach sam bith 
dhiubh a mach, agus gu rach- 
adh iad as. 

43 Ach air do'n cheannard- 
ceud bhi toileach Pòl a theas- 
airginn, chum e air ais o'n 
comhairle iad, agus dh'àithn 
e dhoibh-san d'am b'aithne 
snàmh, iad ftin a thilgeadh 
sa' chuan air tùs, agus dol a 
mach air tìr : 

44 Agus do chàch dh'àithn 
e, cuid diubh dhol air clàraibh, 

I gheòdha. 

282 



agus cuid eile air mìribh briste 
do'n luing : agus mar sin 
tharladh gu'n deachaidh iad 
uile tèaruinte gu tìr. 

CAIB. XXVIII. 

1 An dèigh an loug hhrisidh thvg an 
iluagh horh aoidheachd gn suairce 
do Phòl. 5 Cha do chiùrradh a 
lùmh le nathair nimhe a lean 
rithe. 8 Shlànmch e mòran eucaile 
snn eilean, 11 Ghahhiadan turus 
chum na Hòimhe. 17 Chuir Pòl 
an cèill do na h-Judhaich aobhar 
a theachd do'n Ròimh. 

\ GUS an uair a thèarnadh 
■^ iad, thuig iad an sin 
gu'm b'e Melita ainm an 
eilein. 

2 Agus nochd an sluagh 
borb caoimhneas nach bu 
bheag dhuinn : oir air fadadh 
teine dhoibh, ghabh iad ruinn 
uile, air son an uisge a bha 
ann, agus airson an fhuachd, 

8 Agus airdo Phòl dorlach 
bhioran a thional, agus an cur 
air an teine, thàinig nathair 
nimhe mach as an teas, agus 
shàs i 'na làimh. 

4 Agus an uair a chunnaic 
an sluagh borb a' bhèisd an 
crochadh r'a làimh, thubhairt 
iad r'a chèile, Gu cinnteach 
is mortair an duine so, do 
nach fuiling dioghaltas bhi 
beò, ged theasairgeadh o'n 
f hairge e. 

5 Agus air dhasan a' bhèisd 
a chrathadh dheth anns an 
teine, cha d'fhulaing e doch- 
ann sam bith. 

6 Ach bha iadsan a' feith- 
eamh c'uin a dh'atadh e, no 
a thuiteadh e sìos marbh gu 
h-obann : ach an uair a dh'- 
fheith iad ììine fhada, agus 
nach fac iad dochann sam 
bith a teachd air, chaochail 
iad an inntinn, agus thubhairt 
iad gur Dia e. 



>i seàl mòr. 



GNIOMHARA XXVIII. 



7 Agus bha mu thimchioll 
an àite sin feaiana aig 
prìomh -dhuine an eilein, 
d'am b'ainm Publius, a ghabh 
ruinne agus a thug lè thri 
làithean aoidheachd dhuinn 
gu càiideil. 

8 Agus tharladh gu robh 
athair PhubUuis 'na luidhe 
gu tinn le fiabhrus ^ agus 
gearrthach fola : air do Phòl 
dol a teach d'a ionnsuidh, 
rinn e urnuigh, agus air dha 
a làmhan a chur air, leigheas 
se e. 

9 Agus an uair a rinneadh 
so, thàinig mar an ceudna 
muinntir eile a bha euslan 
san eilean d'a ionnsuiJh, a- 
gus leighiseailh iad : 

10 ^NIuinntir mar an ceudna 
a thug mòr-urramdhuinn ; a- 
gus an uair a dh'f halbh sinn, 
chuir iad na nithe sin leinn a 
bha feumail dubm. 

11 Agus an dèigh thri 
mlosa sheòl sinn ann an luing 
Alecsandiia, a chaith an 
geamhradh san eilean d'am 
bu shuaitheantas Castor agus 
Pollucs. 

12 Agus an uair a chaidh 
sinn air tìr^ aig Siracuse, dh'- 
f han sinn an siii tri làithean. 

13 Agus air seòladhdhuinn 
timchioll as a sin, thàinig 
sinn gu Regium : agus an 
ceann là 'na dhèigh sin 
shèid a' ghaoth à deas, agus 
thàinig sinn an t-ath là gu 
Puteoli : 

14 Air dhuinn bràithrean 
fhaotainn an sin, chuireadh 
impidh oirnn leo fantuinn 
seachd làithean maiUe riu : 
agus mar sin thriall sin chum 
na Ròimhe. 



1 teasaich, 
' air teachd lìr dhuinn. 

283 



15 Agus as a sin, air faot- 
ainn ar sgèil do na bràithribh, 
thàinig iad "nar coinneamh 
gu Apii-forum, agus na Tii 
tighibh-òsda ; agus an uair a 
chunnaic Pòl iad, thug e 
buidheachas do Dhia, agus 
ghabh e misneach. 

16 Agus an uair a thàinig 
sinn do'n Ròimh thug an 
ceannard - ceud thairis na 
prìosanaich do cheannard an 
fhreiceadain : ach ihugadh 
comas do Phòl a bhi leis 
fèin^, maiUe ri aon saighdear 
a bha 'ga ghleidheadh. 

17 Agus tharladh, an dèigh 
thri làithean, gu'n do ghairra 
Pòl maithean* nan ludhach 
an ceann a chèile. Agus an. 
uair a chruinnicheadh iad, 
thubhairt e riu, Fheara agm 
a bhràithre, ged nach d'rinn 
mise ni sam bith an aghaidh 
a' phobuiU, no ghnàthanna 
nan aithriche, thugadh thairis 
mi a'm' phrìosanach o lera- 
salem do làmhaibh nan Romh- 
anach. 

18 INIuinntir an dèigh 
dhoibh mo cheasnachadh, leis 
am bu mhiann mo leigeadh 
as, a chionn nach robh coire 
bàis sam bith annam. 

19 Ach an uair a bha na 
h-Iudhaich a' labhairt an agh- 
aidh so, b'èigin domh mo cliùis 
a thogail gu Ceasar ; cha'n e 
gu bheil coire sam bith agam 
r'a chur à leth mo chinnich. 

20 Air an aobhar so uime 
sin chuir mi fios oirbhse, 
chum gu faicinn àbh agxis 
gu'n labhrainn rihh : oir is 
ann air son dòchais Israeil a 
ta mi ceangailte leis an t- 
slabhraidh so. 



3 /ar am bu toil kis. 
* uaisiean, prìomh-dhaoine . 



GJ^IOMHARA XX Vm. 



21 Agus thubhairt iadsan 
ris, Cha d'f huair sinne litriche 
sam bitli à ludea mu d' thim- 
chioU, cha mhò a dh'fhoill- 
sich no dh'innis aon do na 
bràithribh a thàinig, olc sam 
bith umad. 

22 Ach bu mhaith leinn a 
chluinatinn uaitse ciod i do 
bharail : oir mu thimchioll 
na gnè-chreidimh so tha f hios 
againn gu'n labhrar sgach àit 
'na h-aghaidh, 

23 Agus air suidheachadh 
hì. ris, thàinig mòran d'a ionn- 
suidh chum a cheithreanna ; 
d'an do mhìnich e rioghachd 
Dhè, a' deanamh fianuis 
uimpe, agus a' cur impidh 
orra thaobh nan nithe a 
bhuineas do losa, araon à 
Lìgh Mhaois, agus as na 
fàidhibh, o mhoch-thrath gu 
feasgar. 

24 Agus chreid cuid na 
nithe a labhradh, agus cha do 
chreid cuid eile dhiubh. 

25 Agus air dhoibh bhi an 
aghaidh a chèile, sgaoil iad, 
air do Phòl aon fhocal a 
ràdh, Is maith a labhair an 
Spiorad naomh tre'n fhjìidh 
Esaias, r'ar n-aithrichibh, 

26 Ag ràdh, Imich chum 
a' phobuill so, agus abair, 

1 cha liir dhuihJu 
2 mnìl. 3 dhruid. 

284 



Le cluinntinn cluinnidh sibh, 
agus cha tuig sibh ; agus le 
faicinn chi sibh, agus cha'n 
aithnich sibh^ 

27 Oir a ta cridhe a' phob- 
uill so air fàs reamhar, agus 
tha iad a' cluiuntinn gu trom' 
le'n cluasaibli, agus chaog^ 
iad an sìiilean ; air eagal gu 
faiceadh iad le'jj sùiUbh, agus 
gu'n cluinneadh iad le'it 
cluasaibh, agus gu'n tuig- 
eadii iad le'?i cridhe, agus 
gu'm pilleadh iad agus gu'n 
shìnuichinn-sa iad. 

28 Uime sin biodh fhios 
agaibh-sa, gu'n do chuireadh 
slàinte Dhè chum nan Cinn- 
each agus eisdidh iadsan. 

29 Agus an uair a thubh- 
airt e na briathra so, dh'imich 
na h-Iudhaich rompa, agus 
bha mòr-reusonachadh'* aca 
eatorra fèin. 

30 Agus dh'fhan Pòl dà 
bhliadhna iomlan 'na thigh- 
màil^ fèin, agus ghabh e ris 
na h-uile dhaoinibh a thàinig 
d'a ionnsuidh, 

31 A' searmonachadhrìogh- 
achd Dhè, agus a' teagasg 
nan nithe a bhuineas do'n 
Tighearna losa Criosd, leis 
an uile dhànachd, gun toirm- 
easg. 

'J mòr-àheasboireackd. 
o thigh-rèidh. 



LITIR AN ABSTOIL PHOIL CHUM NAN 
ROMHANACH. 



CAIB. I. 

1 M/wl Pòi a dhrenchd do na Komh- 
anaich, agui dh'inuis e a thogradh 
gu teachd d'an ionnsuidh. 16 Ciod 
e soisgeul Chriosd, agus an fhìr- 
eaniachd a ta e a' J'oilheachadh. 
18 'l'ha fearg aig D%a ris gachnile 
ghnè peacaidh. 21 Ciod iad peac- 
anna nan Cinneach. 

pOL seirbhiseach losa 
-*- Criosd, a ghairmeadh 'na 
abstol a chuireadh air lethi 
chum Soisgeil Dè, 

2 (A roimh - gheall e le 
■ 'fhài.lhibh fèin anns na 

sgriobtuiribh naomha.) 

3 ]Mu thimchioll a Mhic 
losa Criosd ar Tighearn, a 
rinneadh do shìol Dhaibhidh, 
a rèir na feòla ; 

4 A dhearbhadh- hhi 'na 
Mhac do Dhia le cumhachd, 
a rèir Spioraid na naomh- 
achd, tre aiseirigh o namarbh- 
aibh : 

5 Tre an d'fhuair sinne 
gràs agus abstolachd chum 
umhlachd a' chreidimh am 
measg nan uile chinneach air 
sgàth 'ainme-san: 

6 Ammeasg am bheil sibhse 
mar an ceudna air bhur gairm 
]e losa Criosd : 

7 Chum nan uile a ta san 
Roimh, air an grjìdhachadh 
le Dia, air an gairm 'nan 
naoimh : Gràs g-u j-oWìdhuibh- 
se, agus sìth^ o Dhia ar n- 
Athair, agus on Tighearn 
losa Criosd. 

8 Air tùs, tha mi toirt 



l sgaradh. 



2 dh'o 

285 ' ""' 



duicheadh. 



buidheachais do m' Dhia tre 
losa Criosd, air bhur son-sa 
uile, do bhrìgh gu bheil bhur 
creidimh iomraideach air 
feadh an domhain gu lèir. 

9 Oir is e Dia m'f hianuis, 
d'am bheil mi a' deanamh 
seirbhis le m' spiorad ann an 
soisgeul a Mhic, gu bheil mi 
gun sgur a' deanamh luaidh-* 
oirbh, 

10 A ghnàth a' guidhe ann 
am urnuighibh, (nam feud- 
ainn a nis fa-dheoidh air aon 
chor le toil Dè turus soirbh- 
easach f haotainn,) ri teachd 
do 'ur n-ionnsuidh-sa. 

11 Oir a ta deidh'^ agani 
air sibhse fhaicmn, ionnus 
gu pàirtich mi tiodhlac àraidh 
spioradail ribh, chum bhur 
neartachadh ; 

12 Sin ri ràdh, chum gu 
faigh mi comhf hurtachd ann- 
aibh-sa^, tre chreidimh a 
chèile, bhur creidimh-sa, a- 
gus mo chreidimh-sa, 

13 Agus cha'n àill leam, 
a bhràithre, e bhi'n ain-fhios 
duibhse gu'n do chuir mi 
romham gu minic teachd do 
'ur n-ionnsuidh, (ach bhac- 
adh mi gus a so,) chnm gu 
faighinn toradh èigin 'nur 
measg-sa fùs, mar am measg 
nan Cinneach eile. 

14 Oir a ta mi fo fhiach- 
aibh araon do na Greugaich, 
agus do na daoinibh borba, 

♦ iomraidh. ^ togradh. 



ROMHANACH I. 



araon dholbh-san a ta glic, 
agus dhoibh-san a ta neo- 
ghlic. 

15 Uime sin, mheud 's ata 
an comas domh, tha mi ull- 
amh chum an soisgeul a 
shearmonachadh dhuiLli-se 
mar an ceudna a ta san 
Ròimh. 

16 Oir cha nàr leam-sa 
soisgeul Chriosd : oir is e 
cumhachd Dhè e chum slàinte 
do gach neach a chreideas, 
do'n ludhach air tùs, agus 
mar an ceudna do'n Ghreug- 
ach. 

17 Oir a ta fìreantachd 
Dhè air a' foiUseachadh ann 
tre chreiùimh gu creidimh : 
mar a ta e sgrìobhta, Bithidh 
am fìrean beò tre chreidimh. 

18 Oir a ta fearg Dhè air 
a foillseachadh o nèamh an 
aghaidh gach uile mhi- 
dhiadhaidheachd, agus eucoir 
dhaoine, a tha bacadh > na 
fìrinn ann an neò-fhìreant- 
achd : 

19 Do bhrìgh gu bheil an 
ni air am feudar fìos fhaot- 
ainn a thaobh Dhè follaiseach 
annta-san ^ ; oir rinn Dia foll- 
aiseach dhoibh e. 

20 Oir riaình o chruthachadh 
an t-saoghail a ta a nithe-san 
nach feudar fhaicinn, eadhon 
a chumhachd siorruidh agus 
a Dhiadhachd, air am faicinn 
gu soilleir, air dhoibh bhi so- 
thuigsinn o na nithibh a rinn- 
eadh ; chum gu biodh ^ iad 
gun leithsgeul aca : 

21 Do bhrìgh 'nuair a b' 
aithne dhoibh Dia, nach d' 
thug iad glòir dha mar Dhia, 
agus nach robh iad taingeil, 
ach gu'n d'fhàs iad dlomhain 

1 cvmail. 2 'uam mea^g. 



'nan reusonachadh fèin, agus 
gu'n do dhorchaicheadh an 
cridhe amaideach. 

22 Ag ràdh gur daoine 
glice iad ièin, rinneadh amad- 
ain diubh : 

23 Agus chaochail* lad 
glòir an Dè neo-thruaillidh 
gu dealhh a rinneadh, agus ri 
eunlaith, agus ainmhidhibh 
ceithir-chosach, agus bhèisd- 
ibh snàigeach. 

24 Uime sin thug Dia 
thairis iad mar an ceudna, tre 
ana-miannaibh an cridhe fèin, 
chum neò-ghloine, a thoirt 
easurraim d'an corpaibh fèin 
eatorra fèin : 

25 Muinntir a chaochail 
fìrinn De gu brèig, agus a 
thug aoradh agus a rinn 
seirbhis do'n chreutair ni's 
mò na do'n Chruithear, a 
ta beannaichte gu siorruidh. 
Amen. 

26 Air a shon so ihug Dia 
thairis iad do ana-miannaibh 
gràineil : oir chaochail eadh- 
on am mnài an gnàthachadh 
nàdurra chum a' ghnàthaata 
an aghaidh nàduir : 

27 Agus mar an ceudna na 
fìr, air trèigsinn doibh gnàth- 
achadh nàdurrana mnà, loisg- 
eadh iad le'n togradh d'a 
cheile, firionuaich ri firionn- 
aich ag oibreachadh gràineil- 
eachd^ agus iad a' faotainn 
dlol-thuarasdail an seacharain 
annta fèin, mar bu chòir. 

28 Agus amhuil mar nach 
bu taitneach leo eòlas Dè a 
chumail, thug Dia thairis iad 
do inntinn mhi-chèillidh, a 
dheanamh nithe nach robh 
iomchuidh : 

29 Air dhoibh bhi air an 



ROMHANACH II. 



lìonadh do'n uile eucoir, 
strlopachas, olc, shannt, mhì- 
run : làn do t'harmad, do 
mhortadh, dochonnsachadh ', 
do cheilg, do dhroch-bheus- 
aibh ^ ; 'nan luchd-cogars- 
aich, 

30 'Nan luchd-anacainnt ^ 
'nanluchd-i'uath airDia, 'nan 
luchd - tarcuis, uaibhreach, 
'nan luchd-ràiteachais^, 'nan 
luchd-cumadh uilc,eas-ùmhal 
do phàrantaibh, 

31 Eu-cèiUidh, 'nan luchd- 
brisidh coimhcheangail, gun 
ghràdh nàdurra, do-rèiteach- 
aidh, neo-thruacanta : 

32 Muinntir d'an aithne 
ceartas Dè, gu bheil iadsan 
a ni an leithide sin do nith- 
ibh toiUteannach air bàs, 
gidheadh cha'n e mhàin gu 
bheil iad fèin 'gan deanamh, 
ach a ta mar an ceudna tlachd 
aca do'n mhuiuntir a ni iad. 

CAIB. II. 

1 Indsan a ta peacachadlt, ged tha 
iad a' cronachadh so an daoinibh 
eile, cha'n vrraitin iadan leithsgenl 
fùin a ghabhail, 6 aotts is Ingha 
gu mòr na dn a dh'/heudas iad 
dol as o cheart-bhreitheanas Dè, 
rna's ludhaich no Ciiinich iad. 

ITIME sin a ta thu gun 
^ leithsgeul, O a dhuine, 
co air bith thu a tha toirt 
breth : oir an uair a tha thu 
toirt breth air neach eile, tha 
thu ga d' dhìteadh fèin ; oir 
thusa a tha toirt breth, tha 
thu deanamh nan nithe sin 
fèin. 

2 Ach a ta fìos againne gu 
bheil breitheanas Dè a rèir 
f ìrinn, an aghaidh na muinn- 
tir a tha deanamh an leithide 
sin. 

3 Agus an saoil thusa so, 

1 chomhstri. 
2 anami'ineachd, eascaohieachd. 

287 



O a dhuine, a tha toirt breth 
orra-san a ni an leithide sin, 
agus a ta 'gan deanamh thu 
fèin, gu'n tèid thu as o bhreith- 
eanas Dè \ 

4 No 'n dean thu tarcuis 
air saoibhreas a mhaitheis, 
agus 'fhoighidin, agus 'fhad- 
fhulangais, gun fhios bhi 
agad gu bheil maitheas Dè 
ga d' threòrachadh chum aith- 
reachais \ 

5 Ach a rèir do chruais agus 
do chridhe neo-aithreachail, 
a ta thu càrnadh ^ suas feirge 
dhuit fèin fa chomhair là na 
feirge, agus foillseachaidh 
ceart-bhreitheanais Dè ; 

6 A bheir do gach aon a 
rèir a ghnìomhara ; 

7 Dhoibh-san a ta le buan- 
achadh gu foighidneach ann 
an deadh obair, ag iarraidh 
glòire, agusurraim^, agusneo- 
bhàsmhorachd, a' bheatha 
mhaireannach : 

8 Ach dhoibh-san a ta 
conspoideach, agus nach 'eil 
ùmhal do'n f hìrinn, ach a ta 
ùmhal do'n eucoir, diom agus 
fearg ; 

9 Amhgharagusteanntachd 
air gach anam duine a ta 
deanamh uilc, do'n ludhach 
air tùs, agus mar an ceudna 
do'n Ghreugach • 

10 Ach glùir, agus urram, 
agus sìth, do gach duine a ni 
maith, do'n ludhach air tùs, 
agus do'n Ghreugach mar an 
ceudna : 

11 Oir cha'n 'eil spèis aig 
Dia do phearsa seach a chèile. 

12 Oir a mheud as a pheac- 
aich gun an lagh, sgriosar 
iad gun an lagh ; agus a 
mheud as a pheacaich fuidh 



ROMHANACH II. 



an lagli, dìteai lad leis an 
lagh ; 

13 (Oir cha'n iad luchd- 
èisdeachd an lagha a ta 'nam 
fìreanaibh am fianuis Dè, 
ach bithidh luchd-deanamh 
an laglia air am fìreanach- 
adh 1. 

14 Oir an uair a ta na 
Cinnich aig nach 'eil lagh, 
a thaobh nàduir a' deanamh 
nan nithe a ta san lagh, air 
dhoibh-san a bhi gun lagh 
tha iad 'nan lagh dhoibh fèin : 

15 Muinntir a ta nochdadh 
obair an lagha sgrìobhta 'nan 
cridheachaibh, air bhi d'an 
coguis a' deanamh fianuis leo, 
agus an smuaintean eatorra 
fèin 'gan agairt, no a' gabhail 
an leithsgeil :) 

16 San là anns an toir Dia 
breth air nithibh uaigneach 
dhaoine, a rèir mo shoisgeil- 
sa, tre losa Criosd. 

17 Feuch, goirear ludhach 
dhiot-sa, agus tha thu cur 
dòigh san lagh, agus a' dean- 
amh uaiU à Dia ; 

18 Agus is aithne dhuit a 
thoil, agus a ta thu a' dearbh- 
adh nan nithe ^ a's fearr, air 
dhuit bhi air do theagasg as 
an lagh, 

19 Agus a ta thu dòchasach 
gur ceann-iuiP thu fèin do na 
doill*, solus dhoibhsan a ta 
an dorchadas, 

20 Fear-fòghluim dodhaoin- 
ibh neo-eagnaidh, fear-teag- 
aisg do leanabaibh, aig am 
bheil samhladh aneòlais agus 
na f ìrinn a ta san high. 

21 Thusa uime sin a ta 
teagasg neach eile, nach 'eil 
thu ga d' theagasg fèin ? 



thusa a ta searmonachadh 
gun ghoid a dheanamh, am 
bheil thu ri goid ì 

22 Thusa tha 'g radh gun 
adhaltrannas a dheanamh, am 
bheil thu deanamh adhalt- 
rannais l thusa le'n gràin 
ìodhola'', am bheil thu ri 
naomh-ghoid 1 

23 Thusa a ta deanamh 
uaill as an lagh, an tabhair 
thu, le briseadh an lagha, eas- 
urram do Dhia ? 

24 Oir a ta ainm Dhè a' 
faotainn toibheim do 'ur 
taobh-sa am measg nan Cinn- 
each, mar a ta e sgrìobhta. 

25 Oir a ta tairbhe gu f ìr- 
inneach anns an timchioll- 
ghearradh, ma ghleidheas tu 
an lagh : ach ma's fear-bris- 
idh an lagha thu, tha do 
thimchioU •ghearradh 'na neo- 
thimchioll-ghearradh dhuit. 

26 Uime sin, ma ghleidh- 
eas an neo-thimchioll-ghearr- 
adh^ fìreantachd an lagha, 
nach measar a neo-thim- 
chioll - ghearradh - san mar 
thimchioll-ghearradh 1 

27 Agus nach dit an neo- 
thimchioll-ghearradh thaobh 
nàduir, a ta a' coimhlionadh 
an lagha, thusa a tha tre'n 
litir agus tre'n timchioll- 
ghearradh a'd' fhear-brisidh 
an lagha 1 

28 Oir cha'n ludhach esan, 
a tha mar sin o'n leth muigh ; 
agus cha'n e sin an timchioll- 
ghearradh, a tha gu follais- 
each san fheoil. 

29 Ach is ludhach esan, » 
thamar sin san taobh a stigh'; 
agus is e sin an timchioll- 
ghearradh a tha sa' chridhe. 



i dallaihh. ^ dealbhan. 

m a tha neo-thimchioll-gheaì r 

"> san ionad fìiolaichte. 



ROMHANACH III. 



agus san spiorad, clia'n ann 
san litir aig am bheil a chliù 
cha'n ann o dhaoinibh, ach o 
Dhia. 

CAIB. III. 

1 Sochair nan ludhach ; 3 nach do 
cÌMÌll iad: <ì gidhtadh dh'jhilg 
an lagh shìos iad mar an cendna 
thaobh peacaidh. CO Uime sin 
cha 'n 'til jeòil air bith air an 
taoradh tre'n lagh, 28 ack a ta na 
h-uile air an saoradh tre chreidimh 
a mhàin. 

r^IOD e uime sin barrachd 
an ludhaich \ no ciod e 
tairbhe an timchioll-ghearr- 
aidh? 

2 Is mòr sìn air gach dòigh : 
air tùs, do bhrìgh gur ann 
riu-san a dh'earbadh briathra' 
Dhè. 

3 Oir ciod e ihi ged nach 
do chreid cuid ? an dean am 
mi-chreidimh-san firinn Dhè 
gun èifeachd ? 

4 Nar leigeadh Dia : ach 
biodh Dia fior, agus gach 
duine 'na bhreugaire ; a rèir 
mar a ta e sgrìobhta, Chum 
gu bi thu ceart ann ad 
bhriathraibh, agus gu'n toir 
thu buaidh 'nuair a bheirear 
breth ort. 

5 Ach ma mholas ar n- 
eucoir-ne fìreantachd Dhè, 
ciod a their sinnl am bheil 
Dia eucorach a tha deanamh 
dioghaltais? (tha mi a' labh- 
airt mar dhuine,) 

6 Nar leigeadh Dia: no 
cionnus a bheir Dia breth air 
an t-saoghal \ 

7 Oir ma ta flrinn Dhè tre 
mo bhrèig-sa air a meudach- 
adh chum a ghlòire-san ; c'ar 
son a ta mise air mo dhìteadh 
mar pheacach \ 

8 Agus c'ar son nach dean 
sinn olc, chum gu'n tig maith 



asl (mar a labhrar gu toibh- 
eumach umainne, agus mar a 
thubhairt cuid gu bheil sinn 
ag ràdh, miànntìr d' am bheil* 
an diteadh a reir ceartais. 

9 Ciod uime sin \ am bheil 
barrachd againne \ cha'n 'eil 
air aon chor : oir dhearbh 
sinn roimhe gu bheil araon 
na h-Iudhaich agus na Cinn- 
ich uile fo pheacadh ; 

10 JNIar a ta e sgrìobhta, 
Cha'n 'eil ionracan ann, 
cha'n 'eil fiù a h-aon : 

11 Cha'n 'eil neach «?(7i a 
thuigeas, cha'n 'eil neach ann 
a tha 'g iarraidh Dhè. 

12 Chlaon iad uile as an 
t-slighe, tha iad uile mi- 
tharbhach ; cha'n 'eil neach a 
tha deanamh maith, cha'n 'eil 
fiù a h-aon. 

13 Is uaigh fhosgailte an 
sgòrnach ; labhair iad cealg 
le'n leangaibh ; iha nimh nan 
nathracha nimhe fo 'm bilibh. 

14 Aig am bheil am beul 
làn do mhallachadh agus do 
sheirbhe : 

15 Tlta an cosan luath a 
dhòrtadh fola : 

16 Tha lèir-sgrios agus 
tniaighe 'nan slighibh : 

17 Agus slighe na sithe cha 
b'aithne dhoibh : 

18 Cha'n 'eil eagal Dè fa 
chomhair an sùl. 

19 A iiis tha fhios againn 
ge b'e nithe a ta'n lagh a' 
labhairt, gur ann riu-san a ta 
fuidh 'n lagh a tha e 'gan 
labhairt : chum gu druideai 
gach uile bheul, agus gu'm 
bi an saoghal uile air f haot- 
ainn ciontach am fianuis 
Dè3. 

20 Uime sin cha bhi feòil 



' buaiUeach do bhreth Dhè, buailt- 
each do dhìteadh Dkè. 

o 



ROMHANACH IV. 



air bith air a fìreanachadh' 
'na f hianuis-san, tre oibribh 
an lagha : oir is ann tre an 
lagh a ta eòlas peacaidh. 

21 Ach a nis tha fireant- 
achd Dhè air a foillseachadh 
as eugmhais an lagha, a' faot- 
ainn lianuis o'n lagh agus o 
na fàidhibh ; 

22 Eadhon fìreantachd 
Dhe tre chreidimh losa 
Criosd, do na h-uile, agus 
air na h-uile a chreideas ; oir 
cha'n 'eil eadar-dhealachadh 
ann : 

23 Oir pheacaich ua h-uile, 
agus tha iad air teachd gearr^ 
air glòir Dhè ; 

24 Air dhoibh bhi air am 
fìreanachadh gu saor le a 
ghràs, tre an t-saorsa a ta ann 
an losa Criosd : 

25 Neach a shònraich Dia 
'na ìobairt-rèitich, tre chreid- 
imh 'na f huil, chum 'f hìreant- 
achd f hoiUseachadh le maith- 
eanas nam peacanna a chaidh 
seachad, tre fhad-f hulangas 
Dè 

26 A dh'fhoillseachadh, 
tha mi ag ràdh, 'f hìreantachd- 
san san àm a ta hìthair ; 
chum gu'm biodh e cothrom- 
ach, agus gu'm fìreanaich- 
eadh e an ti a chreideas ann 
an losa. 

27 C'ait uime sin am bheii 
uaill ? Dhruideadh a mach i. 
Ciod e an lagh leis an rìo 
dliruideadh a mach i? anelagh 
nan oibre? Cha'u e; ach tre 
lagh a' chreidimh. 

28 Tha sinn uime sin a' 
meas gu bheil duine air fhìr- 
eanachadh tre chreidimh as 
eugmhais oibre an lagha. 

29 An e Dia nan ludhach 



1 saoradh, gìanadh. 
^fa dheireadh, a dhdih-laimh. 

290 



a mhàin e \ Nach e mar an 
ceudna Dia nan Cinneach ? 
Gu deimhin nan Cinneach 
mar an ceudna : 

30 Do bhrigh gur aon Dia, 
a dh'f liìreanaicheas ^ aa 
timchioU-ghearradh o chreid- 
imh, agus an neo-thimchioll- 
ghearradh tre chreidimh. 

31 Am bheil sinn uime sin 
a' cur an lagha an neo-bhrìgh 
tre'n chreidimh? Nar lèig- 
eadh Dia : ach a ta sinne a' 
daingneachadh'' an lagha. 

CAIB. IV. 

1 Mheasadh creidiinh Abrahaim 
dha inar fhlreantachd, 10 muìi do 
thijnchioll-ghearradh e. Ì3 'J're 
chreidimh a vihùiìi shealbhaich e 
fèin agus a shliochd an gealladh. 
16 Is e Abraham athair nan uile 
dhaoine a ta creidsinn. 24 Eith- 
idh ar creidimh-ne mar an ceudna 
air a mheas dhuinn mar fhìreant- 
aclid. 

/^IOD ma ta a their sinn a 
^ f huair ar n-athair Abra- 
ham a rèir na feòla ? 

2 Oir ma dh'fhlreanaich- 
eadh Abraham le oibribh, 
tha aobhar uaill aige, ach 
cha'n ann a thaobh Dhè. 

3 Oir ciod a ta an sgriobtuir 
ag ràdh? Chreid Abraham 
Dia, agus mheasadh sin da 
mar fhìreantachd. 

4 A nis do'n ti a ni obair 
cha'n ann mar ghean-maith^ 
a mheasar an tuarasdal, ach 
mar f hiachaibh. 

5 Ach do'n ti nach dean 
obair, ach a ta creidsinn 
anns an ti a dh'f hìreanaicheas 
an duine mi- dhiadhaidh, 
measar a chreidimh mar f hlr- 
eantachd. 

6 Amhuil mar a ta Daibh- 
idh a' cur an cèill beannach- 
adh an duine sin d'am meas 



a shaoras, a ghairmeas glan. 
leartachadh. ^ marfliàbliCT 



ROMHANACH IV. 



Dia fìreantachd as eugmhais 
oibre, ag ràdh, 

7 Is beannalchte iadsan a 
fhuair maitheanas 'nan eu- 
ceirtibh, agus aig am bheil 
am peacanua air am folach. 

8 Is beannaichte an ti nach 
cuir an Tighearn peacadh as 
a letli. 

9 Am bheil ma ta am 
beannachadh so teachd air an 
timchioU-ghearradh a mhàin, 
no mar an ceudna air an neo- 
thimchioll-ghearradh? Oir 
tha sinn ag ràdh gu'n do 
mheasadh creidimh do Abra- 
ham mar fhìreantachd. 

10 Cionnus ma ta a mheas- 
adh dha e ? An ann an uair 
a bha e san timchioll-ghearr- 
adh, no san neo-thimchioll- 
ghearradh? Cha'n ann san 
timchioU-ghearradh, ach san 
neo-thimchioU-ghearradh. 

11 Agus fhuair e comhar 
antimchioll-ghearraidh, seula 
fìreantachd a' chreidimh a 
bha aige san neo-thimchioll- 
ghearradh, chum gu'm biodh 
e 'na athair acasan uile a ta 
ci-eidsinn san neo-thimchioll- 
ghearradh, chum gu measadh 
fìreantachd dhoibh-san mar 
an ceudna : 

12 Agus 'na athair an tim- 
chioU-ghearraidh dhoibh-san 
nach 'eil a mhàin do'n tim- 
chioll-ghearradh, ach mar an 
ceudna a ta 'g imeachd ann 
an ceumaibh a' chreidimh ar 
n-Athar Abrahaim, a bha 
aige san neo - thimchioU- 
ghearradh. 

13 Oirchab'ann tre'n lagh 
a thugadh an gealladh do 
Abraham no d'a shìol, Gu'm 
biodh e 'na oighre air an t- 
saoghal, acli tre fhìreantachd 
a' chreidimh. . 

14 Oir ma ta iadsan a 

291 



bhuineas do'n lagh nan 
oighreachaibh, tha creidimh 
air a dheanamh dìomhain, 
agus an geaUadh gun bhrìgh : 

15 A chionn gu bheil an 
lagh ag oibreachadh feirge : 
oir far nach 'eil lagh, cha'n 
'eil an siìi briseadh Ìagha. 

16 Uime sin is ann o 
chreidimh a ta 'n oighreachd, 
ionnus gu'm biodh i tre ghràs : 
chum gu'm biodh an geaUadh 
daingean do'n t-sìol uile, 
cha'n ann a mhàin dhoibh- 
san a bhuineas do'n lagh, ach 
mar aa ceudna dhoibh-san a 
bhuineas do chreidimh Abra- 
haim, neach is e ar n-athair- 
ne uile, 

17 (A rèir mar a ta e 
sgrìobhta, Dh'orduich mi thu 
a'd' athair ^ mhòran chinn- 
each,) 'na làthair-sa anns an 
do chreid e, eadhon Dia, a ta 
beothachadh nam marbh, a- 
gus a ta gairm nan nithe sin 
nach 'eil idir ann mar gu'm 
biodh iad ann : 

^ 18 Neach an aghaidh 
dòchais a chreid an dòchas, 
chum gu'm biodh e 'na athair 
mhòran chinneach ; a rèir 
mar a dubhradh, Mar so 
bithidh do shUochd. 

19 Agus air dha gun bhi 
anmhunn an creidimh, cha 
do chuir e an suim gu robh a 
chorp fèin a nis marbh, air 
dha bhi timchioU ceud 
bliadhna dh'aois, no mairbhe 
bronn Shara : 

20 Agus cha do chuir e an 
amharus gealladh Dhe le mi- 
chreidimh ; ach bha e làidir 
an creidimlì, a' toirt glòire do 
Dhia: 

21 Agus bha làn-deimhin 
aige, an ti a thug an gealladh, 
gur comasach esan air a 
choimhlionadh. 



ROMHANACH V. 



22 Agus uime sìn mheas- 
adh so dhasan mar f hìreant- 
achd. 

23 A nis cha b'ann air a 
shon-san a mhàin a sgrìobh- 
adh, gu'n do mheasadh so 
dha ; 

24 Ach air ar son-ne mar 
an ceudna, d'am measar e, 
ma chreideas sinn annsan a 
thog suas los3 ar Tighearn o 
na marbhaibh, 

25 A thugadh thairis air 
son ar ciontaidh, agus a thog- 
adh suas a rìs air son ar 
fireanachaidh. 

CAIB. V. 

1 Air dhuinn hhi air ar saoradh o 
chiuyita peacaidh tre chreiJimh, 
tha sìlh agaituL ri Via, agns 
gairdeachas ann au dòchas: 8 do 
bhrìgh gn n- d'lhuair sinn rèite 
tre jhuil Chriosd, 'nuatr bu 
naimhde iinn, i\ ntò gu 7nòr na 
sin a shaorar sinna nis air dhuitcn 

TTIME sin air dhuinne bhi 
^ air ar fìreanachadh* tre 
chreidimh, tha sith againn ri 
Dia, tre an Tighearn losa 
Criosd • 

2 Tre'm bheil againn mar 
an ceudna slighe gu dol a 
steach tre chreidimh chum a' 
ghràis so anns am bheil sinn 
'nar seasamh, agus a ta sinn 
a' deanamh gairdeachais an 
dòchas^ ghnre Dhè, 

3 Agus cha'n e so a mhàin, 
ach a ta sinn mar an ceudna 
a' deanamh uaill ann an 
triobhiidibh, do bhrìgh gu 
bheil fios againn gu'n oibrich 
trioblaid^ foighidin ; 

4 Agus foighidin, dearbh- 
adh-* ; agus dearbhadh, dò- 
chas : 



5 Agus cha nàraich an 
dòchas, do bhrìgh gu bheil 
gràdh Dhe air a dhòrtadh a 
mach ann ar cridheachaibh, 
tre'n Spiorad naomh a thug- 
adh dhuinne. 

6 Oir air dhuinne bhi 
fathast gun neart, ann an àm 
iomchuidh bhàsaich Criosd 
air son nan daoine neo-dhiadh- 
aidh . 

7 Oir^ is gann a dh'f huil- 
ingeas duine bàs air son duine 
chothromaich ; ach theagamh 
gu'm biodh aig neach èigin 
do mhisnich eadhon bàs f hul- 
ang air son duine mhaith. 

8 Ach a ta Dia a' moladh 
a ghràidh fèin duinne, do 
bhrìgh an uair a bha sinn 
fathast 'nar peacaich gu'n 
d'fhuiling Criosd bàs air ar 

9 Is mò gu mòr^ uime sin, 
air dhuinn a nis bhi air ar 
fìreanachadh tre 'fhuil, a 
shaorar^ tridsan o fheirg 
sinn. 

10 Oir ma 'se air dhuinn 
bhi 'nar naimhdibh, gu'n 
d'rinneadh rèidh ri Dia sinn 
tre bhàs a Mhic ; is mò gu 
mòr, air dhuinn bhi air ar 
deanamh rèidh, a shaorar tre 
a bheatha sinn 

11 Agus cha'n e mhàin 
sin, ach a ta sinn a' deanEimh 
gairdeachais an Dia, trè ar 
Tighearna losa Criosd, tre 
an d'fhuair sinn a nis an 
rèite. 

12 Uime sin mar a thàinig 
peacadh a steach do'n t- 
saoghal tre aon duine, agus 
bàs tre'n pheacadh ; mar sin 
mar an ceudna thàinig bàs air 



1 saoradh, glanadh o chionta. 
"i ear/.sa, dùil. 'i ùmhghar. 

4 jidreachadh, fcin-fhiosrachadh. 

292 



ROMHANACH VI. 



na h-uile dhaoinibh, do 
bhrigh gu'n do pheacaich iad 
nile'. 

13 Oir gus an lagh, bha 
peacadh anns an t-saoghal : 
ach cha chuirear peacadh à 
leth dìumne far nach 'eil lagh. 

14 Gidheadh, rloghaich am 
bàs o Adhamh gu Maois, 
eadhon air an dream nach do 
pheacaich a rèir coslais eas- 
umhlachd Adhaimh, neach is 
e samhladh^ an ti ud a bha 
ri teachd : 

15 Ach cha'n ann mar an 
cionta, a tha'n saor-thiodhlac. 
Oir ma f huair mòran bàs tre 
chionta aoin, is mò gu mòr 
na sin a tha gràs Dhè, agus an 
tiodhlac troimh ghràs a ta 
tre aon duine, losa Criosd, 
pailte do mhòran. 

16 Agus cha'n ann mar tre 
aon duine a pheacaich ^, mar 
sin a tha'n tabhartas : oir bha 
am breitheanas tre a.onc}nonta, 
chum dìtidh : ach a ta'n 
saor- thabhartas o mhòran 
chiontaibh chum fìreanach- 
aidh. 

17 Oir ma's e as tre chionta 
aon duine, gu'n do rìoghaich 
am bàs tre aon, is mò gu mòr 
na sin a rìoghaicheas iadsan, 
a gheibh pailteas gràis, agus 
tabhartais na f ìreantachd, ann 
am beatha tre aon, eadhm 
losa Criosd. 

18 Lime sin mar tre chionta 
aoin duine* a tìiàini^ breitheanas 
air na h-uile dhaomibh chum 
dìtidh, is amhuil sin mar an 
ceudna tre f hìreantachd aoin', 
thàinig an saor-thiodhlac air na 
h-uile dhaoinibh chum f ìrean- 
achaidh na beatha. 



nn-fan san do pheacaicli na h nile. 
\amhlachas, cotnh-choslas, dealhh. 
3 tre aoìi pheacadh. 

293 



19 Oir mar tre eas-umh- 
lachd aoin duine a rinneadh 
mòran 'uam peacaich, is 
amhuil sin tre ùmhhichd aoin 
duine a nìthear-mòran 'nam 
fìreanaibh. 

20 Ach thàinig an lagh a 
steach, chum gu meudaicht- 
eadh an cionta : ach far an 
do mheudaicheadh am peac- 
adh, bu ro mhù amheudaich- 
eadh gràs : 

21 Chum as mar a rìogh- 
aich am peacadh chum bàis, 
mar sin gu"n rìoghaicheadh 
gràs tre fliìreantachd chum 
na beatha maireannaich, tre 
losa Criosd an Tighearn. 

CAIB. VI. 

1 Cha'n fheiid sinn ar beatha a 
chaitheadh am peacadh ; oir ata 
sinn marhh dha mar tha ^m haisi- 
eadh a' dearbhadh. 12 Na hiodh 
rioghachndh aig a' pheacadh ni's 
mò, 18 do bhrigh gu'n dUìing sinn 
sinn jlin thairis do sheirbhis na 
fìreanlachd, 

/^IOD ma ta a their sinn? 
^ Am buanaich sinn am 
peacadh, chum gumeudaich- 
ear gràs 1 

2 Nar leigeadh Dia : cionn- 
us a dh'fheudas sinne a ta 
marbh do'n pheacadh, ar 
beatha a chaitheadh ni's faide 
ann? 

3 Nach 'eil fhios agaibh, a 
mheud againn as a bhaisteadh 
ann an losa Criosd, gu'n do 
bhaisteadh chum a bhàis 
sinn 'ì 

4 Air an aobhar sin dh'- 
adhlaiceadh sinn maille ^ ris 
tre'n bhaisteadh chum bàis : 
ionnus mar a thogadh Criosd 
suas o na marbhaibh le glòir'' 
an Athar, mar sin gu ghiais- 



4 tre aon chionta. 
e aon fhiieaniachd. < 
7 ctuiihaclid. 



ROMHANACH VI. 



eamaid-ne mar an ceudna 
ann an nuadhachd beatha. 

5 Oir ma chaidh ar suidh- 
eachadh maraon ann an coslas 
a bhàis, bithidh sinn mar an 
Ceudna air ar suidheacltadh ann 
oji coslas 'aiseirigh. 

6 Air f hios so a bhi againn, 
gu bheil ar seann duine air a 
cheusadh maille ris, ionnus 
gu'm biodh corp a' pheacaidh 
air a sgrios, chum a so suas 
nach deanamaid seirbhis do'n 
pheacadh. 

7 Oir an ti a fhuair bàs, 
rinneadh saor e o'npheacadh. 

8 A nis ma f huair sinn bàs 
niailie ri Criosd, tha sinn a' 
creidsinn gu'm bi sinn beò 
raaille ris mar an ceudna : 

9 Air dhuinn fios a bhi 
againn air do Chriosd èirigh 
na marbliaibh, nach bàsaich 
e ni's mò; cha 'n 'eil tigh- 
earnas aig a' bhàs ni's mò air. 

10 Oir a mheud gu'n d' 
fhuair e bàs, is ann do'n 
pheacadh a fhuair e bàs aon 
uair a mhàin : ach a mheud 
gu bheil e beò, is ann do 
Dhia a ta e beò. 

11 Mar sin mar an ceudna 
measaibh-sa gu bheil sibh 
fèin gu deimhin marbh do'n 
pheacadh, ach beò do Dhia 
tre losa Criosd ar Tighearna. 

12 Air an aobhar sin, na 
rìoghaicheadh am peacadh 
ann bhur corp bàsmnor, air 
chor as gu'n tugadh sibh 
ùrnhlachd dha 'na anamiann- 
aibh. 

13 Agus na tugaibh bhur 
buiU 'nan armaibh euceirt ' 
do'n pheacadh : ach thug- 
aibh sibh fèin do Dhia, mar 
dhream a ta beò o na marbh- 
aibh, agus bhur buill 'nan 



294 



n do cfiomh- 



armaibh fìreantachd do Dhia. 

14 Oir cha bhi aig a' pheac- 
adh tighearnas oirbh : oir 
cha'n 'eil sibh fuidh 'n lagh, 
ach fuidh ghràs. 

15 Ciod uime sm? am 
peacaich sinn, do bhrìgh nach 
'eil sinn fuidh 'n lagh, ach 
fuidh ghràs 1 Nar leigeadh 
Dia. 

16 Nach 'eil f hios agaibh, an 
ti d'an toir sibh sibh fèin mar 
sheirbhisich chum ìimhlachd, 
gur seirbhisich sibh do'n ti 
d'an dean sibh ùmhlachd ; 
ma's anndo'n pheacadh chum 
biiis, no do ùmhlachd chum 
fìreantachd. 

17 Ach buidheachas do 
Dhia, an dèigh dhuibh a bhi 
'nur seirbhisich do'n pheac- 
adh, gu'n d'thug sibh o bhur 
cridhe ùmhlachd do'n chum- 
adh teagaisg sin d'an d'thug- 
adh sibh thairis ^. 

18 Air dhuibh ma ta bhi 
air bhur deanamh saor o'n 
pheacadh, rinn sibh seirbhis 
do'n fhìreantachd. 

19 Tha mi labhairt mar 
dhuine, air son anmhuinn- 
eachd bhur feòla-sa : oir mar 
a thug sibh bhur buill mar 
sheirbhisich do neòghloine, 
agus do euceart chum euceirt, 
amhuil sin a nis thugaibh 
bhur buill mar sheirbhisich 
do'n fhìreantachd, chum 
naomhachd. 

20 Oir an uair a bha sibh 
'nur seirbhisich do'n pheac- 
adh, bha sibh saor o'n fhìr- 
eantachd. 

21 Air an aobhar sin, ciod 
an toradh a bha agaibh an sin 
anns na nithibh sin, a ta nis 
a' cur nàire oirbh "? oir is e 
crìoch nan nithe sin am bàs. 



cìmmadh sibh, a (htigadh dhiiibh. 



ROiMHAN 

22 Ach a nìs air dhuibh 
bhi saor o'n plieacadh, agus 
'nur seirbhisich do Dhia, tha 
bhur toradh agaibli chum 
naomhachd, agus a' chrìoch 
a' bheatha mhaireannach. 

23 Oir is e tuarasdal a' 
pheacaidh am bàs : ach is 
8 saor-thiodhlac ' Dhè a' 
bheatha mhaireannach, tre 
losa Criosd ar Tighearna. 

CAIB. VII. 

1 Ch'j 'n 'eil aig an lagh cwnhachd 
os ceann dvine ni's faide na's beò 
e. 4 Ach tha sinne marhh do'n 
lagh ; 7 gidheadh cha'n 'eilan lagh 
'na pheacadh, 12 ach naomh, ceart, 
agtts maiih, &c. 

AJACH 'eil fhios agaibh, a 
■^ bhràithre, (oir is ann riu- 
san d'an aithne an lagh a ta 
mi labhairt,) gu bheil tigh- 
earnas aig an lagh air duine, 
am fad is beù e ì 

2 Oir a' bhean a ta pòsda 
ri fear, tha i ceangailte leis an 
lagh r'a fear am fad is beò e : 
ach ma gheibh a fear bàs, tha 
i fuasgailte o lagh a fìr. _ 

3 Uime sin am feadh is beò 
a fear, ma phòsar i ri fear eile, 
goirear ban-adhaltranach dhi : 
ach ma gheibh a fear bàs, tha 
i saor o'n lagh sin, air chor 
as nach ban-adhaltranach i, 
ged robh i aig fear eile. 

4 Air an aobhar sin, mo 
bhràithre, tha sibhse mar an 
ceudna marbh do'n lagh tre 
chorp Chriosd ; ionnus gu'm 
biodh sibh pòsda ri fear eile, 
eadììon ris-san a thogadh o na 
marbhaibh, chum gu'n tug- 
amaid toradh a mach do 
Dhia. 

5 Oir an uair a bha sinn 
san f heòil, bha miannan nam 
peacanna, tre'n lagh, ag oib- 



l ghiAht. 2 halìaihh. 

^air dhuinn hà%achadh do'n ni 

295 



ACH VII. 

reachadh ann ar buiU^, chum 
toradh a thoirt a mach gu 
bàs. 

6 Ach a nis tha sinn air ar 
deanamh saor o'n lagh, air 
dha sin a bhi marbh ^ leis an 
do chumadh sinn ; chum gu'n 
deanamaid seirbhis ann an 
nuadhachd spioraid, agus 
cha'n ann an seanachd na 
litreach. 

7 Ciod uime sin a their 
sinn? am bheil an lagh 'na 
pheacadh ? Xar leigeadh Dia. 
Ni h-eadh, cha b'aithne 
dhomh peacadh, ach tre'n 
lagh : oir cha bhiodh eòlas 
agam air sannt, mur abradh 
an lagh, Na sanntaich'*. 

8 Ach air do'n pheacadh 
fàth ^ a ghlacadh tre'n àithne, 
dh'oibrich e annam gach uile 
ghnè an-tograidh : oir as eug- 
mhais an lagha hha am peac- 
adh marbh. 

9 Oirbha mise beò as eug- 
mhais an lagha uair-èigin : 
ach air teachd do'n àithne, 
dh'ath-bheothaich am peac- 
adh, agus f huair mise bàs. 

10 Agus an àithne a dìi- 
orduicheadh chum beatha, 
f huaradh dhomh - sa chum 
bàis i. 

11 Oir air do'n pheacadh 
fàth a ghlacadh tre'n àithne, 
mheall e mi, agus le sin 
mharbh e mi. 

12 Air an aobhar sin tha*n 
lagh naomh ; agus a ta an 
àithne naomh, agus cothrom- 
ach, agus maith. 

13 Uime sin an d'rinneadh 
an ni sin a bha maith, 'na 
bhàs domh-sal Nar leig- 
eadh Dia. Ach am peacadh, 
chum gu faicteadh ^ gur peac- 



miannaich. ^ cothrc 

6 leigteadh ris. 



ROMHANACH VIII. 



adh e, ag oibreachadh bàis 
annam-sa, leis an ni sin a ta 
maith ; chum tre'n àithne 
gu'm ÌFàsadh am peacadh ro 
pheacach. 

14 Oir a ta fhios againne 
gu bheil an lagh spioradail : 
ach a ta mise feòlmhor, air 
mo reiceadh fuidh'n pheac- 
adh. 

15 Oir an ni a ta mi dean- 
amh, cha taitneach leam e : 
oii an ni a b'àili leam, cha'n 
e a ta mi a' deanamh ; ach 
an ni a's fnathach leam, is e 
sin a ta mise a' deanamh. 

16 Uime sin, ma tlia mi 
deanamh an ni nach b'àiU 
leam, tha mi 'g aontachadh 
leis an lagh, gu bheil e 
maith. 

17 A nis ma ta cha mhise 
ni's mò a tha deanamh so, 
ach am peacadh a tha gabhail 
còmhnuidh annam. 

18 Oir a ta fhios agam, 
annam-sa, (sin ri ràdh, ann 
am fheòii,) nach 'eil maith 
sam bith n' gabhail còmh- 
nuidh : oir tha'n toil a hìthair 
maille rium, ach dhigh sani 
bith chum maith a dheauamh 
cha'n 'eil mi faotainn ' : 

19 Oir cha'n 'eil mi dean- 
amh^ am maith bu mhiann 
leam : ach an t-olc nach b'- 
àiU leam, is e sin a ta mi a' 
deanamh. 

20 A nis ma tha mi a' 
deanamh an ni nach b'àill 
leam, cha mhise ni's mò a ta 
deanamh so, ach am peiicadh 
a tha gabhail còmhnuidh 
annam. 

21 Uime sin tha mi faot- 
ainn lagha, 'nuair a b'àill 
leam am maith a dheanamh, 



gu bheil an t-olc a làthair 
agam. 

22 Oir a ta tlachd agam 
an lagh Dhè, a rèir an duine 
an taobh a stigh : 

23 Ach tha mi faicinn 
laghaeile a'm' bhuill acogadh 
an aghaidh lagha m'inntinn, 
agus ga m' thoirt am bruid do 
lagh a' pheacaidh, a ta ann 
am bhuill. 

24 Och is duine truagh mi ! 
cò a shaoras mi o chorp a' 
bhàis so ì 

25 Tha mi toirt buidheach- 
ais do Dhia^, tre losa Criosd 
ar Tighearna. Uime sin, tha 
mise fèin leis an inntinn a' 
deanamh seirbhis do lagh 
Dhè ; ach leis an f heoil do 
lagh a' pheacaidh. 

CAIB. VIII. 

1 Tha iadsan a ta aim an Criosd, 
ugus a' caitheadh am heatha 
a rèir an Spio/aid, snor odhìteadh. 
5 Ciod an cron a thig o'n Jheòil, 
14 agus ciod am maith a thig o''n 
Spiorad; 17 agus ciod e hhi 'nai 
cloiìin do Ifhia ; 19 dream aig am 
hheil, roimh na hnile nithe, dèidh 
air an saorsa, ^c. 

A IR an aobhar sin cha'n 
■^ 'eil a nis dìteadh sam bith 
do'n dream sin a tha ann an 
losa Criosd, a tha gluasad'' 
cha'n ann a rèir na feòla, ach 
a rèir an Spioraid. 

2 Oir shaor lagh Spioraid 
na beatha, ann losa Criosd, 
mise lagh a' pheacaidh agus 
a' bhàis. 

3 Oir an ni nach robh an 
comas do'n lagh adheanamh, 
do bhrìgh gu robh eanmhunn 
tre'n fheoil, ag cur a Mhic 
fèin do Dhia an coshas feòla 
peacaich, agus 'na ìobairt air 
son peacaidh, dhìt e am peac- 
adh san f heòil : 



,ifnighea 

' '^296"' 



Sphràs Dht. 
sinhhal, ag imeac/id. 



ROMHANACH VIII. 



4 Cluim gu'm biodh 
fìreantachd an lagha air a 
coimhlionadh annain-ne,a tha 
giuasad cha'n ann a rèir na 
feòla, ach a rèir aa Spioraid. 

5 Oir an dream a ta a rèir 
na feòla, tha an aire air na 
nithibh sin a bhuineas do'n 
f heòil ; ach an dream a ta a 
rèir an Spioraid, air na nith- 
ibh sin a bhuineas do'n Spior- 
ad. 

6 Oir an inntinn fheòl- 
mhor is bàs i ; ach an inntinn 
spioradail is beatha agus 
sìth 1 i : 

7 Do bhrìgh gur naìmh- 
deas an inntinn fheòlmhoran 
aghaidh Dhè : oir cha 'n 'eil 
i ùmhal do lagh Dhè, agus 
cha mhò a tha'n comas di 
bhi 

8 Uime sm cha'n urramn 
iadsan a tha san f heòil Dia a 
thoileachadh. 

9 Ach cha'n 'eil sibhse san 
fheòil, ach san Spiorad, ma 
tha Spicrad Dhè a' gabhail 
còmhnuidh annaibh. A nis 
mur 'eil Spiorad Chriosd aig 
neach, cha bhuin e dha. 

10 Agus ma tìia Criosd 
annaibh, than corp marbh gu 
deimhin a thaobh peacaidh ; 
ach is beatha an spiorad a 
thaobh 2 f ìreantachd. 

11 Ach ma tha Spiorad an 
ti a thog losa o na marbh- 
aibh a gabhail còmhnuidh 
annaibh, an ti a thog Criosd 
o na marbhaibh, beothaich- 
idh e mar an ceudna bhur 
cuirp bhàsmhor - sa, tre a 
Spiorad-san a ta chòmhnuidh 
annaibh. 

12 Uime sin, a bhràithre, 
tha smn fo f hiachaibh, cha'n 



1 siothchahit. 
tre, air sgdih. 

297 



ann do'n fheòil, chum ar 
beatha a chaitheadh a rèir na 
feòla. 

13 Oir ma chaitheas sibh 
bhur beatha a rèir na feòla, 
gheibh sibh bàs : ach ma 
mharbhas sibh tre'n Spiorad 
gnìomhara an colla, bithidh 
sibli beò. 

14 Oir a mheud 's a ta aii 
an treòrachadh le Spiorad 
Dhè, is iad mic Dhe 

15 Oir cha d'fhuair sibh 
Spiorad na daorsa a rìs chum 
eagail ; ach f huair sibh 
Spiorad na h-uchd-mhac- 
achd, tre an glaodh^ sinn, 
Abba, Athair. 

16 Tha an Spiorad fèin a' 
deanamh fianuis maille r'ar 
spiorad-ne, gur sinn clann 
Dhè: 

17 Agus ma's clann, is 
oighreachan ; oighreachan air 
Dia, agus comh-oighreachan 
maille ri Chiosd : "ma 'se is 
gu'm fuiling sinn maille ris, 
chum gu glòraichear sinn 
maille ris mar an ceudna. 

18 Oir tha mi a' measadh 
nach airidh fulangais na h- 
aimsir a ta J^thair bhi air an 
coimhmeas ns a' ghlòir a dh'- 
fhoi]lsichear.annainn. 

19 Oir a ta dùil dhùrachd- 
ach a', chruthachaidh * a' 
feitheamh ri foillseachadh 
cloinne Dhè. 

20 Oir chuireadh an cruth- 
achadh fo dhìomhanas, cha'n 
ann le 'thoil, ach trìdsan a 
chuir fo dhìomhanas e ; 

21 An dòchas gu'n saorar 
an cruthachadh fèin fòs o 
dhaorsa na truaillidheachd, 
gu saorsa glòrmhor cloinne 
Dhè. 



- èigh, gairm. 
« a' chreiitair. 

02 



PvOMHANACH VIII. 



22 Oir a ta fhios againne 
gu bheil an cruthachadh uile^ 
ag osnaich, agus am pèin gu 
lèir, mar mhnaoi ri saothair, 
gus an àm so : 

23 Agus cha'n esoa mhàin, 
ach sinn fèin mar an ceudna, 
aig am bheil ceud thoradh an 
Spioraid, tha eadhon sinne ag 
osnaich annainn fèin, a' feith- 
eamh ris an uchd-mhacachd, 
eadhon saorsa ar cuirp. 

24 Oir is ann le dòchas a 
shaorar sinn : ach dòchas a 
chithear, cha dòchas e : oir 
an ni a ta an duine faicinn, 
c'ar son a bhios dùchas aige 
risl 

25 Ach ma tha dòchas^ 
againn ris an ni nach 'eil sinn 
a' faicinn, feithidh sin gu 
foighidneach ris. 

26 Tha an Spiorad fèin mar 
an ceudna a' deanamh còmh- 
naidh le ar n-anmhuinn- 
eachd : oir cha'n aithne 
dhuinn ciod a ghuidheamaid 
mar bu chòir dhuinn ; ach a 
ta an Spiorad fèin a' deanamh 
eadar-ghuidhe ^ a.ir ar son le 
osnaibh do-labhairt. 

27 Agus is aithne dhasan 
a ta rannsacliadh nan cridh- 
eachan ciod i inntinn an 
Spioraid, do bhrìgh gu bheil 
e a' deanamh eadar-ghuidhe 
air son nan naomh a rèir toil 
Dè. 

28 Agus a ta fhios againn 
gu'n comh-oibrich na h-uile 
nithe chum maith, do'n dream 
aig am bheil gràdh do Dhia, 
eadhon dhoibh-san a ghairm- 
eadh a rèir a rìiin. 

29 Oir an dream a roimh- 
aithnich e, roimh-orduich e 
iad mar an ceudna, chiun bhi 



1 ffach ìiile chrcutair. 
^ sùiì. 'iguidhe. * dealbh, 

298 



comh-chosmhuil ri ìomhaigh'' 
a jMhic, chum gu'm biodh 
esan 'na cheud - ghin am 
measg mòrain bhràithre. 

30 Agus an dream a roimh- 
orduich e, ghairm e iad mar 
an ceudna : agus an dream a 
ghairm e, dh'f hireanaich e 
mar an ceudna : agus an 
dream a dh'fhìreanaich e, 
ghlòraich e mar an ceudna. 

31 Ciod uime sin a their 
sinn ris na nithibh sin'? Ma 
tha Dia leinn, cò dh'fìieudas 
bhi 'nar n-aghaidh ì 

32 An ti nach do chaomh- 
ain a jMhac fèin, ach a thug 
thairis e air ar son-ne uile, 
cionnus maiUe ris-san nach 
toir e, mar an ceudna, dhuinn 
gu saor na h-uile nithe? 

33 Cò a chuireas coire sam 
bith à leth daoine taghta 
Dhè? Is e Dia a dh'fhìrean- 
aicheas^, 

34 Cò a dhìteas 1 Is e Criosd 
a f huair bàs, seadh tuilleadh 
fòs, a dh'èirich a rìs, agus a 
ta air deas làimh Dhè, neach 
a ta mar an ceudna a' dean- 
amh eadar - ghuidhe air ar 
son-ne. 

35 Cò a sgaras^ sinn o 
ghràdh Chriosd'? an dean 
trioblaid, no àmhghar, no 
geur-leanmhuinn, no gorta, 
no lomnochduidh, no cunn- 
ait, no claidheamh ì 

36 (A rèir mar a ta e 
sgrlobhta, Air do shon - sa 
mharbhadh sinn rè an là ; 
mheasadh sinn mar chaoraich 
chum marbhaidh. 

37 Ni h-eadh, ach anns na 
nithibh sin uile tha sinn a' 
toivt tuiUeadh agus buaidh, 
trid-san a ghràdhaich sinn. 



ROMHANACH IX. 



38 Oir a ta dearbh-bheachd 
agam, nach bi bàs, no beatha, 
no aingil, no uachdaran- 
achda, no cumhachda, no 
nithe a ta hìthair, no nithe a 
ta ri teachd, 

39 jSo àirde, no doimhne, 
no creutair sam bith eile, 
coraasach air sinne a sgaradh 

ghràdh Dhè a ta ann an 
losa Criosd ar Tighearn. 

CAIB. IX. 

1 Tha Pòl doilich air son nan Ivdh- 
ach. 7 QÌMViad diochd Abrahaim 
uile clann a' glieallaidh. 18 ìha 
Dia a' deanamh tròcair air an 
dream a's toil leis. 21 Feudaidh 
an cumadair an ni as ùill leis a 
dJieanamh ris a' chriadh. 

A TA mi a' labhairt na 
^ fìrinn ann an Criosd, 
cha dean mi breug, (air bhi 
do m' choguis a' deanamh 
fianuis domh san Spiorad 
naomh :) 

2 Gu bheil doilgheas mòr 
orm, agus cràdh air mo chridhe 
an còmhnuidh. 

3 Oir ghuidhinn mi fèin a 
bhi dealaichte^ o Chriosd, 
air son mo bhràithre, mo 
luchd-dàimh a thaobh na 
feòla : 

4 A ta 'nan Israelich ; d'am 
huìn anuchd-mhacachd, agus 
a' ghlòir, agus na coimh- 
cheangail, agus tabhairt an 
lagha, agus seirbhis Dt, agus 
na geallanna ; 

5 D'am buìn na h-aith- 
riche, agus o'm bheil Criosd 
a thaobh na feòla, neach is 
e Dia os ceann nan uile, 
beannaichte gu siorruidh. 
Amen. 

6 Cha'n e gu bheil focal 
Dè gun èifeachd. Oir cha'n 



malluichte, air ì 
;' mhallachadh. 

299 



dheanamh 



Israelich iadsan uile a Ui o 
Israel 

7 Agus ni mò do bhrìgh 
gur shochd do Abraham iad, 
ataiad uile 'nan cloinn : ach, 
Ann an Isaac ainmichear do 
shìol. 

8 Is e sin ri rà.lh, Cha'n 
iad clann na feòhi clann 
Dhe : ach is iad clann a' 
gheallaidh a mheasar mar 
shìol. 

9 Oir ìs e so focal a" 
gheallaidh, A rèir an àm so"'' 
thig mi, agus bithidh mac aig 
Sara. 

10 Agus cha'n e mhàin so, 
ach Rebeca mar an ceudna 
'nuair a thoirrcheadh i o aon, 
eadhon Isaac ar n-athair-ne ; 

11 (Oir mun do rugadh 7ia 
naoidheana, agus mun d'rinn 
iad maith no olc, chum gu'm 
biodh rùn Dè a rèir an tagh- 
aidh seasmhach, cha'n ann o 
oibribh acli o'n ti a ghairm- 

12 A dubhradh rithe, Ni 
an neach a's seine seirbhis 
do'n neach a's òige. 

13 A rèir mar a ta e 
sgrìobhta, Ghràdhaich mi la- 
cob, ach dh'fhuathaich mi 
Esau. 

14 Ciod a their sinn ma 
ta? am bheil eucoir maille ri 
Dial Nar leigeadh Dia. 

15 Oir a ta e ag ràdh ri 
Maois, Ni mi tròcair air an 
neach air an dean mi tròcair, 
agus gabhaidh mi truas do'n 
neach d'an gabh mi truas. 

16 Uime sin cha'n ann 
o'n ti leis an àiU, no o'n ti 
a ruitheas, ach o Dhia a ni 
tròcair. 

17 Oir a ta an sgriobtuir 



ROMHANACH IX. 



ag rùdli li Pharaoh, Is ann 
chum na crìche so fèin a thog 
mi suas thu, chum gu'm 
foillsichinn mo chumhachd 
annad, agus chum gu'm biodh 
m'ainm iomraideach air feadh 
na talmhainn uile. 

18 Uime sin ni e tròcair 
air an ti a's àiU leis, agus an 
ti a's àill leis cruaidhichidh e. 

19 Their thu ma ta rium, 
C'ar son a ta e ma seadh a' 
faghail croin? oir cò a chuir 
an aghaidh a thoile 1 

20 Ni h-eadh ach, O a 
dhuine, cò thusa a ta tagradh 
an aghaidh Dhèl An abair 
an ni a chumadh ris an ti a 
chum e, C'ar son a rinn thu 
mi mar so 1 

21 Nach 'eil cumhachd 
aig a' chriadhadair 1 air a' 
chriadh, ionnus gu'n dean- 
adh e do'n non mheall aon 
soitheach chum urraim^, a- 
gus soitheach eile chum eas- 
urraim. 

22 Ciod ma's e, air bhi 
do Dhia toileach 'fhearg a 
nochdadh, agus a chumhachd 
a dheanamh aithnichte, gu'n 
d' fhuiling^ e le mòr fhad- 
f hulangas soithiche na feirge 
air an ulluchadh chum sgrios : 

23 Agus chum gu'n dean- 
adh e aithnichte saoibhreas 
a ghlòire air soithichibh na 
tròcair, a dh'ulluich e roimh- 
làimh chum glòire, 

24 Eadhon sinne a gbairm 
e, cha'n e mhàin do na h- 
ludhaich, ach mar an ceudna 
do na Cinnich. 

25 Mar a ta e ag ràdh mar 
an ceudna aun an Hosea, 
Goiridh mi mo phobuìl 
diubh-san nach robh 'nam 



' fear deaìiamh sJioithii 
' nnoir. 
300 



pobull domh ; agus hean 
ghràdhach dh'ise nach robh 
ghràdhach. 

26 Agus tarlaidh, anns an 
ionad san dubhradh riu, Cha 
sibh mo phobuU-sa ; an sin 
gu'n goirear Clann an Dè 
bheò dhiubh. 

27 Tiia Esaias mar an 
ceudna ag èigheach mu thim- 
chioll Israeil, Ged tha àir- 
eamh chloinn Israeil mar 
ghaineamh na fairge, is fuigh- 
eall a thèarnar. 

28 Oir crìochnaichidh e an 
obair, agus gearraidh e goirid 
i an ceartas* : do bhrìgh gu'n 
dean an Tighearn obair ghoir- 
id air an talamli. 

29 Agus mar a thubhairt 
Esaias roimhe, Mur fàgadh 
Tighearn nan shiagh slol ag- 
ainne, dheantadh sinn mar 
Shodom, agus bhitheamaid 
cosmhuil ri Gomorrah. 

30 Ciod a their sinn ma 
seadhl Gu'n d'ràinig na 
Cinnich, nach robh a lean- 
tuinn f ìreantachd, air f ìreant- 
achd, eadhon an f hìreantachd 
a ta chreidimh : 

31 Ach cha do ràinig Is- 
rael, a bha leantuinn lagha 
na fìreantachd, air lagh na 
fìreantachd. 

32 C'ar son? A chionn 
nach ann o chreidimh, ach 
mar gu'm b'ann o oibribh an 
lagha a dh'iair iad i : oir 
thuislich iad air a' chloich- 
thuislidh sin ; 

33 Mar a ta e sgrìobhta, 
Feuch, cuiream ann an Sion 
clach-thuislidh, agus carraig 
oilbheim : agus gach neach a 
chreideas ann-san, cha chuir- 
ear gu nàire e. 



3 ffu'n do ghiùUtin. 
* fìreantachd. 



ROMHANACH X. 



CAIB. X. 

I Tha an sgriobluir a' ìwchdadh an 
eadar-dhealachaidh a ta eadar 
fìreantachd an lagha, agns a' 
chreidimh; 11 agus nach aiiiear a 
h-aon do na h-ludhaich, no do na 
Cinnich sin uilea chreideas,fuidh 
amhluadh. 

A BHRAITHRE, is e dùr- 
achd' mo chridhe, agus 
m' urnuigh ri Dia air son 
Israeil, gu'm biodh iad air an 
tearnadh. 

2 Oir a ta mi deanamh 
fianuis doibh, gu bheil eud^ 
aca thaobh Dhè, ach cha'n 
ann a rèir eòlais. 

3 Oir air dhoibh bhi ain- 
eolach air f ìreantachd Dhè, a- 
gus ag iarraidh am fìreantachd 
fèiu a chur air chois, cha do 
strìochd ^ iad do f hireantachd 
Dhè. 

4 Oir is e Cnosd crìoch an 
lagha, chum fìreantachd do 
gach neach a chreideas. 

5 Oir a ta Maois a' cur an 
cèill na fireantachd a ta o'n 
lagh, eadhon, An duine a ni 
na nithe sin, gu'ra bi e beò 
leo. 

6 Ach mar so a ta an f hìr- 
eantachd a ta o chreidimh 
ag ràdh, Na abair aun do 
chridhe, Cò thèid suas air 
nèamh ì (sin r'a ràdh a thoirt 
Ghriosd a nuas;) 

7 No, Cò a thèid sìos do'n 
doimhne? (sin r'a ràdh, a 
thoirt Chriosd a ris air ais o 
na marbhaibh : ) 

8 Ach ciod a ta i ag ràdli 1 
Tha 'm focal am fagus duit, 
ann do bheul, agus ann do 
chridhe ; 'se sin focal a' 
chreidimh a tha sinne a' 
searmonachadh, 

9 Ma dh'aidicheas tu le d' 



I ìùn toil. 
^tcasghràdh. ighèilì. 

301 



bheul an Tighearn losa, a- 
gus ma chreideas tu ann do 
chridhe, gu'n do thog Dia o 
na marbhaibh e, c;u'n saorar 
thu. 

10 Oir is ann leis a' chridhe 
a chreidear chum fìreantachd, 
agus leis a' bheul a dh'aidich- 
ear chum shnnte. 

11 Oir a ta an sgriobtuir 
ag ràdh, Ge b'e neach a 
chreideas ann-san cha nàr- 
aichear e. 

12 Oir cha'n 'eil eadar- 
dhealachadh eadar an t-Iudh- 
ach agus an Greugach : oir 
an t-aon Tighearn a ta os 
ceann nan uile, tha e saoibhir 
do na h-uile a ghairmeas air. 

13 Oir ge b'e neach a 
ghairmeas air ainni an Tigh- 
earna, tèarnar e. 

14 Ach cionnus a ghairm- 
eas iad airsan anns nach do 
chreid iad \ agus cionnus a 
chreideas iad anns an ti air 
nach cual iad ionn-ad/i ? agus 
cionnus a chluinneas iad gun 
searmonaiche \ 

15 Agus cionnus a ni iad 
searmoin, mur cuirear iad ? 
mar a ta e sgrìobhta, Cia 
sgiamhach cosa na muinntir 
sin a ta searmonachadh soisg- 
eil^ na sìthe, a ta toirt sgèil 
aoibhneichairnithibhmaithe? 

16 Ach cha robh iad uife 
ùmhal do'n t-soisgeul. Oir 
tha Esaias ag ràdh, A Thigh- 
earn, cò a chreid ar n-aithris- 
neM 

17 Uime sin, is ann o èisd- 
eachd a thig creidimh,^ agus 
èisdeachd tre f hocal Dè. 

18 Ach a ta mi ag ràdh, 
Nach cual iad? Chuala gu 
deimhin, chaidh am fuaim air 



ROMHAXACH XI. 



feadh gach tlre a mach, agus 
am briathra gu iomallaibh an 
domhain. 

19 Ach a ta mi ag rùdh, 
Nach robh fios aig Israel ? 
Air tùs, tha Maois ag ràdh, 
Cuiridh mi eud oirbh le Ciìui- 
each nach 'eil 'nan Cinneach, 
agus le Cinneach neo-thuigs- 
each cuiridh mi fearg oirbh. 

20 Ach a ta Esaias ro 
dhàna, agus a ta e ag ràdh, 
Fhuaradh mi leo-san nach 
d'iarr mi; dh'fhoiUsicheadh 
mi dhoibh-san nach d'f hios- 
raich air mo shon. 

21 Ach ri Israel a ta e ag 
ràdh, Shin mi mach mo làmh- 
an rè an là gu h-iomlan ri 
pobull eas-ùmhal agus a 
labhras a'ra' aghaidh. 

CAIB. XI. 

1 C7ia do thilg Dia hraeil ìdle 
uaie.'t. 7 'i'haghadh cuid, ged 
chruaidhicheadh a' chiàd eile. 
16 Tha dòchas nuCn ath-philleadh. 



\ TA mi ag ràdh ma seadh, 
^ An do thllg Dia a phob- 
ull uaith ? Nar leigeadh Uia. 
Oir is Israeleach mise fèin 
mar an ceudna, do shliochd 
Abrahaim, do thrèibh Bhen- 
iamin. 

2 Cha do thilg Dia uaith a 
phobull a roimh-aithnich e. 
Nach 'eil fhios agaibh ciod e 
a ta an sgriobtuir ag ràdh 
mu Elias ? cionnus a ta e a' 
deanamh eadar-ghuidhe * ri 
Dia an aghaidh Israeil, ag 
ràdh, 

3 A Thighearn, mharbh 
iad t'fhàidhean, agus leag 
iad slos t'altairean ; agus dh'- 
fhàgadh mise a'm' aonar, 



r' tagradh 

302 



agus tha iad ag iarraidh m'- 
anama. 

4 Ach ciod a ta freagralh 
Dhè ag ràdhris? Dh'fhàgmi 
dhomh fèin seachd mìle fear, 
nach do lùb an glùn do 
dìxeaibh Bhaail. 

5 Agus mar sin mar an 
ceudna tha san àm so a hìth- 
air fuigheall a reir taghaidh 
a' ghràis. 

6 Agus ma's ann tre ghràs, 
cha'n ann o oibribh ni's mò ; 
no cha ghràs gràs ni's mo. 
Ach ma'sannooibribh, cha'n 
ann o ghràs à sin suas : no 
cha'n obair à sin suas obair. 

7 Ciod ma seadh \ An ni 
sin a ta Israel ag iarraidh, 
cha do ràinig e air ; ach nìinig 
an taghadh air, agus chaidh 
a' chuid eile a dhalladh : 

8 Mar a ta e sgrlobhta, 
Thug Dia dhoibli spiorad na 
suaine, sùilean chum nach 
faiceadh iad, agus cluasan 
chum nach cluinneadh iad, 
gus an là an diugh. 

9 Agus a ta Daibhidh, ag 
ràdh, Biodh am bord mar 
ribe, agus mar inneal-glac- 
a.idh, agus mar cheap-tuis- 
lidh, agus mar dhìol-thuar- 
asdail cìhoibh : 

10 Biodh an sùilean air an 
dorchachadh, chum nach faic 
iad ; agus crom-sa an druim 
an còmhnuidh. 

11 A ta mi ag ràdh uime 
sin, An do thuislich iad 
ionnus gu'n tuiteadh iad ? j 
N^ar leigeadh Dia : ach tre an , 
tuiteam-san tha shìinte aìr 
teachd chum nan Cinneach, 
chum iadsan a bhrosnuchadh 
gu h-eud. 

12 Ma's e an tuiteam-san 
saoibhreas an domhain, agus 
an- lughdachadh saoibhreas 
nan Cinneach, cia's mò na 



HOMHAN 

sin a bìiitheas an lànachdì 

13 Oir is ann ribhse a ta 
mi a' labhaiit, a Chinneacha ; 
do bhrigh gur mi abstol nan 
Cinneach, thami toirt urraim 
do m' dhreuchd ^ : 

14 ÌNIa dh'fheudas mi air 
chor sam bith mo choinih- 
fheòil a bhrosnuchadh gu 
h-eud, agus gu'n tearuinn mi 
dream àraidh dhiubh- 

15 Oir ma's e an tilgeadh- 
sau air falbh rèiteachadh an 
domhain ; ciod e an ath- 
ghabhail, ach beatha o na 
marbhaibh 1 

16 Oir ma ta an ceud-thor- 
adh naomh, tha am meall 
iiaomh mar an ceudna : agus 
ma ta an f hreumh naomh, tha 
na geuga mar sin mar an 
ceudna. 

17 Agus ma tha cuid do na 
geugaibh air am briseadh 
dheth, agus gu bheil thusa, 
abhaa'd' chrann-oladhfiadh- 
aich, air do shuidheachadh 
'nam measg, agus mailie riu 
a' faotainn comh-pairt do 
fhrèimh agus do reamhrachd 
a' chroinn-oladh ; 

18 ]Sa dean uaill au agh- 
aidh nan geug : ach ma ni 
thu uaiU 'nan aghaidh, cha 
tusa a dh'iomchaireas an 
fhreumh, acli an fhreumh 
thusa. 

19 Their thu uime sin, 
Bhriseadh dheth na geuga, 
chum e,u suidhichteadh mise 
'nan àit. 

20 Ro mhaith ; air son am 
mi chreidimh bhriseadh iad- 
san dheth, agus a ta thusa a' 
seasamh tre chreidimh. Na 
bi àrd-inntinneach, ach fo 
eagal. 

21 Oir mur do chaomhain 

» oififf. 

303 



ACH XI. 

Dia na geuga nàdurra, biodh 
eagnl ort nach caomhain e 
thusa mar an ceudna. 

22 Feuch uime sin maith- 
eas agus geur-cheartas Dè : 
geur-cheartas d'an taobhsan 
a thuit ; ach do d' thaobh-sa, 
maitheas, ma bhuanaicheas 
tu 'na mhaltheas ; agiis mur 
buanaich, gearrar dheth thusa 
mar an ceudna. 

23 Agussuidhicheariadsan 
mar an ceudna, murbuanaich 
iad 'nam mi-chreidimh : oir a 
ta Dia comasach air an suidh- 
eachadh a rìs. 

24 Oir ma ghearradh thusa 
as a'chrann-oladh a bha fiadh- 
aich a thaobh nàduir, agus 
gu'n do shuidhicheadh ann 
an deadh chrann-oladli thu an 
aghaidh nàduir ; cia mòr a's 
mò na sin a shuidhichear na 
geuga nàdurra 'nan crann- 
oladh fèin ! 

25 Oir cha b'àiU leam, a 
bhràithre, sibhse bhi aineol- 
ach air an riin-dìomhair so, 
(chum naoh biodh sibh glic 
'nur barail fèin,) gu'n do 
tharladh doille ann an cuid 
do Israel, gus an tig iom- 
laineachd nan Cinneach a 
steach. 

26 Agus mar sin bithidh 
Israel uile air an tèarnadh ^ : 
mar a ta e sgrìobhta, Thig am 
Fear-saoraidh o Shion, agus 
tionndaidhidh e mi-dhiadh- 
achd lacob : 

27 Oir is e so mo choimh- 
cheangal riu, 'nuair a bheir 
mi air falbh am peacanna. 

28 Thaobh an t-soisgeil, is 
naimhdean iad air bhur 
sonsa : ach a thaobh an tagh- 
aidh, tha iad gràdhaichte air 
son nan aithriche. 

2 slà)uc/iad/i 



ROMHANACH XII. 



29 Oir a ta tiodhlacan agus 
gairm Dhè gun aithreachas. 

30 Oir mar a bha sibhse 
voimhe so eas-ùmhal do Dhia, 
ach a nis afhuairsibh tròcair 
tre am mi-chreidimh-san : 

31 Amhuil sin a ta iadsan 
san àm so eas-ùmhal ', chum 
tre bhur tròcair-sa gu'm faigh 
iad tròcair mar an ceudna. 

32 Oir dhruid Dia iad uile 
annam mi-chreidimh^, chum 
tròcair a dheanamh air na h- 
uile. 

33 O doimhne saoibhris 
araon gliocais agus eòlais 
Dè ! Cia do-rannsachaidh a 
bhreitheanais, agus do-lorg- 
achaidh a shlighean ! 

34 Oir cò aig an robh fios 
inntinn an Tighearna, no cò 
bu chomhairleach dha ì 

35 No cò thug dha air tùs, 
agus a hxn'diolar a rìs dha e f 

36 Oir is ann uaithe-san, 
agus trid-san, agus air a shon- 
san a ta na h-uile nithe : 
dha-san gu robh glòir gu siorr- 
uidh. Amen. 

CAIB. XII. 

1 Js còir do thròcair Dhè sinne 
aomadh gu Dia a thoileachadh ; 
3 cha chòir do dhuine sam bith 
7neas luilleadh as maith bhi aige 
dheth jtin: 6 ach is còir do gach 
aoìi feitheamh air an drcuchd sin, 
a dh'earbadh ris. 9 Tha giùdh, 
agus mòran do dhleasdanats eile 
air an iarraidh uainn. 

\ IR an aobhar sin guidh- 
'^ eam oirbh, a bhràithre, 
tre tliròcairibh Dhè, bhur 
cuirp a thoirt 'nam beo-ìob- 
airt, naomh, thaitnich do 
Dhia, ni u's e bhur seirbhis^ 
reusonta. 
2 Agus na bithibh airbhur 



1 chfi do chreid iadsan. 

2 eas-umhlachd. 
^aoradh. * sfuaim. 

304 



cumadh ris an t-saoghal so : 
ach bithibh air bhur cruth- 
atharrachadh tre ath-nuadh- 
achadh bhur n-inntinn, chum 
gu'n dearbh sibh ciod i toil 
mhaith, thaitneach, agus 
dhiongmhalta sin Dhè. 

3 Oir a ta mi ag ràdh, 
troimh a' ghràs a thugadh 
dhomh-sa, ris gach neach 
'nur measg, gun smuaineaeh- 
adh uime ftin ni's àirde na 's 
còir dha smuaineachadh ; ach 
smuaineachadh am measarr- 
achd^, a rèir mar a roinn Dia 
ris gach neach tomhas a' 
chreidimh. 

4 Oir mar a ta mòran 
bhall againn ann an aon 
chorp, agus nach e'n t-aon 
ghnìomh^ a th'aig gach ball; 

5 Amhuil sin ged tha sinne 
'nar mòran, is aon chorp ann 
an Criosd sinn, agus is buill 
sinn gach aon fa leth d'a 
chèile. 

6 Uime sin air bhi do 
thiodhlacaibh againn, eadar- 
dhealaichte^ a rèir a' ghràis 
a thugadh dhuinn, ma's fàidh- 
eadaireachd, deanamaid fàidh- 
eadaireacìtd a rèir tomhais a' 
chreidimh : 

7 No ma's frithealadh, 
thugamaid aire d'ar fritheal- 
adh ; no an ti a theagaisgeas, 
thugadh e aire d'a theagasg ; 

8 No an ti a bheir earail ^, 
tìiugadh e aire d'a earail : an ti 
a roinueas an dtirc, roinneadh 
e i an treibhdhireachd^; an 
ti a riaghlas, deanadh se eìe 
dùrachd ; an ti a ni tròcair, 
deanadh se e gu suilbhir. 

9 Biodh bhur gràdh gun 
cheilg. Biodh gràin agaibh 



^obair, oifig. 

6 eagsamhuil. "> comhait le. 

8 aon-fhilUeachd. 



ro:mhanach xiii. 



do'n olo, dlùth-leanaibh ris 
an ni a tha niaith, 

10 Bithihh teo-chridheach 
d'a chcile le gràdh bràthair- 
eil, ann an iirram a' toirt 
toisich gach aon d'a clièile : 

11 Gun bhi leasg ann an 
gnothuichibh : dùiachdach* 
'nur spiorad ; a' deanamh 
seirbhis do'n Tighearn : 

12 A' deanamh gairdeach- 
ais an dòchas : ibighidneach 
an trioblaid ; maireannach 
ann an urnuigh : 

13 A' comh-roinn ri uir- 
easbhuidh nan naomh ; a' 
gnàthachadh aoidheachd. 

14 }3eannaichibh an dream 
a ta deanamh geur-lean- 
mhuinnoirbh: bennnaichibh, 
agus na mallaichibh. 

15 Deanaibh gairdeachas 
maille riu-san a ta ri gaird- 
eachas, agus caoidh maille 
riu-san a ta ri caoidh. 

16 Bithibh a dh'aon rùn^ 
d'a chèile. Na biodh bhur 
cion air nilhibh àrda ^, ach 
cuiribh sibh fèin an comh- 
inbhe riu-san a ta ìosal. Na 
bithibh glic 'nur barail fèin. 

17 Na ìocaibh olc air son 
uilc do dhuine sam bith. 
Ulluichibh nithe ciatach am 
fianuis nan uile dhaoine. 

18 Ma dh'fheudas e bhi, 
mheud 's a ta e'n comas 
duiljh, bithibh an sìth ris na 
h-uile dhaoinibh. ^ 

19 -1 chàirde gràdhach, na 
deanaibh dioghaltas air bhur 
son fèin, ach thugaibh àit 
do'n f heirg : oir a ta e 
sgrìobhta, ìs leam-sa diogh- 
altas ; ìocaidh mi, tha aii 
Tighearn ag ràdh. 

l bei'thail, faohhnrach. 

•ìiuntinn,toil. 

3 ya bithibh à:d-inuiinneach. 

305 



20 Uime sin ma bhios do 
nàmhaid ocrach, thoir biadh 
dha; ma bhios e tartmhor ■*, 
thoir deoch dha : oir le so a 
dheanamh carnaidh tu eibhle 
teine air a cheann. 

21 Na tugadh buaidh ort 
leis an olc, ach thoir-sa^ 
buaidh air an olc leis a' 
mhaith. 

CAIB. XIII. 

1 Umhlachd, ngus dkasdanais eile 
as còti dìnann chnr an gnìomh 
do va(hdaranaihh. 8 'Se grùdh 
cinmhlionadh an lagha. H 'iha 
geòcaireachd, agus misg, agus 
vihre an doichadais ro neo-chubh- 
aidli do àm an t-soisgeil. 

T5I0DH gach anam^ ùmhal 
do na h-àrd-chumhachd- 
aibh. Oir cha'n 'eil cumh- 
achd ann ach o Dhia : agus 
na cumhachdan a ta ann, is 
ann le Dia'^ a dh'orduicheadh 
iad. 

2 Air an aobhar sin, ge b'e 
air bith a chuireas an aghaidh 
a' chumhachd, tha e cur an 
aghaidh orduigh Dhè : agus 
iadsan a chuireas 'na agh- 
aidh, gheibh iad breitheanas ^ 
dhoibh fèin. 

3 Oircha'n 'eiluachdarain 
'nan aobhar eagail do dheadh 
oibribh, ach do dhroch oib- 
nbh. Uime sin, am miaan 
leat bhi gun eagal an uachd- 
arain ort? dean am maith, 
agus gheibli thu cUìì uaith. 

4 Oir is esan seirbhiseach 
Dhè chum maith dhuit. Ach 
ma ni thu an t-olc, biodh 
eagal oit ; oir cha'n ann gu 
dìomhain a tha e giijlan a' 
chlaidheimh : oir is e seir- 
bhiseach Dhè e, 'na dhiogh- 
altair feirge air an ti a ni olc. 



4 ìotmhor. 5 heir-sa. 

6 gach neach. 1 fuidh Dhia 

s diteadh 



ROMHANACH XIV. 



5 Uime sin is èigin bhi 
ùmhal, cha'n ann a mhàin 
air son feirge, ach mar an 
Ceudna air son coguis, 

6 Oir, air an aobhar so, 
tha sibh mar an ceudna a' 
toirt cìse dhoibh: oir is iad 
seirbhisich Dhè iad, a' sìor- 
f heitheamh air an ni so fèin. 

7 Air an aobkar sin thug- 
aibh do na h-uile ^ an dlighe 
fèin : càin dhasan d'an dilgh- 
ear càin, cìs dhasan d'an 
dlighear cis, eagal dhasan 
d'an dlighear eagal, agus urr- 
am dhasan d'an diighear urr- 
am. 

8 Na biodh fìacha sam bith 
aig aon neach oirbh, ach a 
mhàin a chèile a ghràdhach- 
adh : oir an ti aig am bheil 
gràdh do neach eile, choimh- 
lion e an lagh. 

9 Oir an ni so, Na dean 
adhaltrannas, Na dean mort- 
adh, Na goid, Na ctean fian- 
uis bhrèige, Na sanntaich ; 
agus ma tha àithne sam bith 
eile ann, tha i air a cur sìos 
gu h-aithghearr fo 'n fhocal 
so, Gràdhaich do choimh- 
earsnach mar thu fèin. 

10 Cha dean gràdh lochd 
do choimhearsnach : air an 
aobhar sln is e an gràdh 
coimhlionadh an lagha. 

11 Agus so, air dhuibh fios 
na h-aimsir a bhi agaibh, gur 
mithich dhuinn a nis mosg- 
ladh o cliodal : oir a ta ar 
slàinte nis ni's faigse na 
'nuair a chreid sinn. 

12 Tha cuid mhòr do'n 
oidhche air dol seachad^, tha 
an là am fagus : uime sin 
cuireamaid dhinn oibre an 
dorchadais, agus cuireamaid 

1 do gach neach. 
2 iharuinn. 8 cididh. 

306 



umainn armachd^ an t-soluis. 

13 Gluaiseamaid gu cubh- 
aidh mar anns an là ; cha'n 
ann an ruidhteireachd'* agus 
am misg, no an seòmradair- 
eachd agus am macnus, no 
an aisith agus am farmad. 

14 Ach cuiribh umaibh an 
Tighearn losa Criosd, agus 
na deanaibh ulluchadh air 
son na feòla, chum a h-ana- 
mhianna a choimldionadh. 

CAIB. XIV. 

1 Cha'n fheud daoiue tàir adhean- 
amh, no clicile a dhlteadh air son 
nithe coimhdhei.s: 1.3 ach bhi 
faicilleach giin oilhheum a thoirt 
seachad; \b oir dhearbh an t-abstol 
gu bheil sin mi-cheaduichle, l€ 
iomadh reuson. 

riABHAIBH ris an neaoh 
^ a ta anmliunn^ sa' 
chreidimh, ach cha'n ann 
chum deasboireachd amhar- 
usach. 

2 Oir a ta aon a' creid- 
sinn gu'm feud e na h-uilc 
nithe itheadh : ach a ta esan 
a ta anmhunn ag itheadh 
luibheanna. 

3 Na deanadh esan a ta 'g 
itheadh, tàir airsan naoh 'eil 
ag itheadh ; agus na tugadh 
esan nach 'eil ag itheadh, 
breth air an ti a dh'itheas : 
oir ghabh Dia ris. 

4 Cò thusa a ta toirt breth 
air seirbhiseach duine eile? 
d'a mhaighstir fèin seasaidh, 
no tuitidh e : seadh, cumar 
suas e ; oir is comasach Dia 
air a chumail 'na sheasamh. 

5 Tha meas aig neach air 
là^ thar là : agus tha meas 
aig neach eile air gach là mar 
a chtile. Biodh làn-dearbh- 
adh aig gach duine 'na inn- 
tinn fèin. 



4 anahhar. 5 lag, 

6 suim aig neach do là. 



IIOMHANACH XIV. 



6 An ti aig am bheil suim 
do'n là, is ann do'n Tighearn 
a tha suim aige dha ; agus an 
ti aig nach 'eil sijim do'n là, 
is ann do'n Tighearn uach 
'eil suim aige dha. An ti a 
ta 'g itheadh, is ann do'n 
Tighearn a tha e 'g itheadh, 
oir tha e toirt buidheachais 
do Dhia ; agus an ti nach 'eil 
ag itheadh, is ann do'n Tigh- 
earn nach ith e, agus bheir e 
buidheachas do Dhia. 

7 Oir cha'n 'eil a h-aon 
againn beò dha fèin, agus 
cha'n 'eil a h-aon againn a' 
bàsachadh dha fèin. 

8 Oir ma's beò dhuinn, is 
ann do'n Tighearn a tha sinn 
beò : agus ma's bàs duinn, 
is ann do'n Tighearn a tha 
sinn a' bàsachadh : uime sin 
ma's beatha no bàs dhuinn, 
is leis an Tighearn sinn. 

9 Oir is ann chum so a 
fhuair Criosd bàs, agus a 
dh'èirich e, agus a tha e beò 
a rìs, chum gu'm biodh e 'na 
Thighearn air na beothaibh 
ftgus air na marbhaibh. 

10 Ach c'ar son a ta thusa 
a' toirt breth air do bhràth- 
ftir? no c'ar son a ta thusa 
a' deanamh tarcuis air do 
bhràthair'? oir seasaidh sinn 
gulèir am fianuis caithir- 
breitheanais Chriosd. 

11 Oir a ta e sgrìobhta, 
Mar is beò mise, a ta an 
Tighearn ag ràdh, lùbaidh 
gach glùn dhomh-sa, agus 
aidichidh gach teangadh do 
Dhia. 

12 Air an aobhar sin, bheir 
gach aon againn cunntas 
uime fèin do Dhia. 

13 Uime sin na lugamaid 
breth air a chèile ni's mò : 



II nnigha. 

307 



ach gu ma fearr leibh a 
bhreth so thoirt, gun aobhar- 
tuiteam no oilbheim a thoirt 
do bhràthair. 

14 Oir a ta f hios agam, a- 
gus is dearbh leam anns an 
Tighearn losa, nach 'eil ni 
sam bilh neòghlan dheth 
fèin : ach do'n ti a mheasas 
ni sam bitli neòghlan, dhasan 
a ta e neòghlan. 

15 Ach ma bhios doilgheas 
air do bhràthair air son bìdh, 
a nis cha'n 'eil thu a' gluasad 
a rèir a' ghràidh. Na sgrios' 
le d' bhiadh esan air son an 
d'f huiling Criosd bàs. 

16 Air an aobhar sin, na 
labhrar olc mu bhur^ maith. 

17 Oir cha bhiadh agus 
deoch rìoghachd Dhè, ach 
fìreantachd, agus sith, a- 
gus aoibhneas san Spiorad 
naomh. 

18 Oir ge b'e ni seirbhis 
do Chriosd anns na nithibh 
so, tha e taitneach do Dhia, 
agus tha e dearbhta do dhaoin- 
ibh. 

19 Uime sin leanamaid na 
nithe a bhios chum sithe^, a- 
gus na nithe a bhios chum 
togail suas a chèile. 

20 Na sgrios obair Dhè air 
son bìdh. Gu deimhin tha 
na h-uile nithe glan ; ach is 
olc do'n duine sin a dh'itheas 
le h-oilbheum. 

21 Is maith an ni gun f heoil 
itheadh, no fìon òl, no iii air 
bith a dheanamh leis am faigh 
do bhràthair tuisleadh no 
oilbheum, no leis an deanar 
lag e. 

22 Am bheil creidimh agad 1 
Biodh e agad dhuit fèin am 
fianuis Dè : Is beanniachte 
an duine sin nach dìt e fèin 

3 a stiùras c/ium sìochaint. 



ROMHANACH XV. 



anns an ni sin a mheasas e 
ceaduichte. 

23 Ach esan a ni eadar- 
dhealachadh ^ tha e air a 
dhìteadh ma dh'itheas e, a 
chionn nach ann o chreidimh 
aiha e ag itheadh : oir gach 
ni nach 'eil o chreidimh, is 
peacadh e. 

CAIB. XV. 

1 Is còir dhoihh-san a tha lùidir 
giùlan leo-san a la anmhunn. 2 
Cha-nfheud sinnunn fein a thoil- 
eachadh, 3 nir cha d'iinn (Jriosd 
sin, 7 ach gahhail r'a chèile, niar 
a rinn Crio.sd rninn uile, y araon 
ris na h-ludhaich agiis ris na 
Cinnich. 

TTIME sin is còir dhuinne 
a ta làidir, giùlan le 
anmhuinneachd na muinntir 
sin a ta lag, agus gun sinu 
fèin a thoileachadh. 

2 Toilicheadh gach aon 
againn a choimhearsnach g'a 
mhaith chum a thogail suas. 

3 Oir cha do thoilich 
eadhon Criosd e fèln ; ach a 
rèir mar a ta e sgrìobhta, 
Thuit toibheum^ na muinn- 
tir sin a thiig toibheum dhuit 
armsa. 

4 Oir ge b' iad nithe air 
bith a sgrìobhadh roimh so, 
is ann chum ar teagaisg-ne a 
sgrlobhadh iad ; chum tre 
fhoighidin agus comhfhurt- 
achd nan sgriobtuir gu'm 
biodh dòchas^ againne. 

5 A nis gu tugadh Dia na 
foighidin agus na comhf hu: t- 
achd dhuibh-sa bhi dh'aon 
inntinn a thaobh a chèile, a 
rèir losa Criosd : 

6 Chum gu'm feud sibh a 
dh'aon inntinn, agus le aon 
bheul, ghar a thoirt do Dhia, 
eadhon Athair ar Tighearna 
losa Criosd. 



7 Uime sin gabhaibh-sa r'a 
chèile, eadhon mar a ghabh 
Criosd ruinne, chum glòire 
Dhè. 

8 A nis a ta mi ag ràdh, 
Gu robh losa Criosd 'na 
mhinisteir an timchioll- 
ghearraidh air son f ìrinn Dè, 
chum geallanna nan aith- 
riche a dhaingneachadh : 

9 Agus chum gu'n tugadh 
na Cinnich glòir do Dhia air 
son a thròcair : a rèir mar a 
ta e sgrìobhta, Air an aobhar 
so aidichidh mi thu'* am 
measg nan Cinneach, agus 
seinnidh mi ceol do d' ainm. 

10 Agus a rls a ta e ag 
ràdh, Deanaibli gairdeachas, 
a Chinneacha, maille r'a 
phobuU-san. 

11 Agus a rìs, ISIolaibh an 
Tighearn, a Chinneacha uile, 
agus thugaibh cliù dha, a 
shlòigh uile. 

12 Agus a rìs a ta Esaias 
ag ràdh, Bithidh freumh lese 
ann, agus an ti a dh'èireas 
suas chum uachdaranachd bhi 
aige air na Cinnich, annsan 
cuiridh na Cinnich an dòchas. 

13 A nis gu'n lìonadh Dia 
an dòchais sil)hse do'n uile 
aoibhneas agus shìth^ ann 
an creidsinn, chum gu'm bi 
sibh pailt ann an dòchas, 
tre chumhachd an Spioraid 
naoimh. 

14 Agus a ta cinnt agam- 
sa fèin do 'ur taobh-sa, mo 
bhràithre, gu bheil sibhse lan 
do mhaitheas, air bhur lìon- 
adh leis an uile eòlas, agus 
comasach mar an ceudna air 
a chèile a chomhairleachadh^. 

15 Gidheadh, a bhràithre, 
sgrìobh mi do 'ur n-ionnsuidh 



aidicheam dhuit, bheiream clfU, 
\t. 5 shìochaint. 6 theagass-. 



ROMHANACH XV. 



leis an tuilleadh dànadais, an 
càileigin, mar gu cuirinn an 
cuimhne sibh, air son a' ghràis 
a thugadh dhomh-sa o Dhia. 

16 lonnus gu'm bithinn 
a'm' mhinisteiraig losaCriosd 
do na Cinnich, a' frithealadh 
soisgcii l)è, chum gu'm biodh 
tabhartasi nan Cinneach tait- 
neach, air a naomhachadh 
leis an Spiorad naomh. 

17 L'ime sin tha aobhar 
uaill agam tre losa Criosd, 
anns na nithibh sin a bhuin- 
eas do Dhia. 

18 Oir cha bhi dànachd 
agam hibhairt air a' bheag do 
na nithibh sin, nach d'oib- 
rich Criosd leam, chum na 
Cinnich a dheanamh ùmhal 
am focal agus an gnìomh. 

19 Le cumhachd chomh- 
aran agus mhìorbhuilean^, 
le cumhachd Spioraid Dè ; 
ionnus lerusalem agus mu'n 
cuairt gu Iliricum, gu'n do 
làn-shearmonaich mi soisgeul 
Chriosd. 

20 Seadh, mar sin bha ro 
dhèidh agam air an t-soisgeul 
a shearmonachadh, cha'n ann 
san ionad san robh Criosd air 
ainmeachadh, chum nach 
togainn air bunait neach eile : 

21 Ach a rèir mar a ta e 
sgrìobhta, Chi iadsan ris nach 
do labhradh uime ; agus tuig- 
idh iadsan, nach cuala. 

22 Uime sin mar an ceudna 
chuireadh gu minic bacadh 
orm o theachd do 'ur n-ionn- 
suidh-sa. 

23 Ach a nis do bhrìgh 
nach 'eil agam ionad ni's mò 
anns na crìochaibh so, agus 
gu bheil mòr-thogradh agam 
cheann mòrain bhliadh- 



flfrai/, iobairt. 2 Le comhar- 
i agus mtorhhutlibh treuìia. 

309 



aibh agus 



naclia teachd do ^ur n-ionn- 
suidh-sa ; 

24 Ge b'e uair a thriallas 
mi do'n Spàinn, thig mi do 
'ur n-ionnsuidh-sa ; oir tha 
dùil agam sibhse f haicinn san 
dol seachad, agus bhi air mo 
thoirt air m' aghaidh leibhse 
chum an ionaidsin, ma bhios 
mi air tùs an càileigin air mo 
lìonadh le 'ur cornhluadar-sa. 

25 Ach a nis tha mi dol gu 
lerusalem, a' fhrithealadh do 
na naomhaibh. 

26 Oir bu toil leo-san ann 
am Macedonia, agus ann an 
Achaia, comh-roinn àraidh 
a dheanamh ris na naomh- 
aibh bochda ta ann an leru- 
salem. 

27 Bu toil leo gti deìmhin 
agus tha iad fo fhiachaibh 
dhoibh. Oir ma rinneadh na 
Cinnich 'nan luchd comhpairt 
d'an nithibh spioradail-san, 
is còir dhoibh ministreileachd 
a dheanamh dhoibh-san sna 
nithibh a bhuineas do'n chol- 
uinn.3 

28 Uime sin air dhomh so 
a chrìochnachadh, agus an 
uair a sheulaicheas mi an 
toradh so dhoibh, gabhaidh 
mi do 'ur taobh-sa"* do'n 
Spàinn. 

29 Agus a ta fhios agara, 
air dhomh teachd do 'ur n- 
ionnsuidh-sa, gu'n tig mi ann 
an lànachd beannachaidh 
soisgeil Chriosd. 

30 A nis guidheam oirbh, 
a bhràithre, air sgàth an Tigh- 
earna losa Criosd, agus air 
son gràidh an Spioraid, gu'n 
dean sibh gleachda^ maille 
rium-sa ann an urnuighibh 
air mo shon ri Dia ; 



3 feòlmhor. 
4 bhw ròd-sa- * 



spairn. 



ROMHANACH XVI. 



31 Chum gu saorar mi 
uatha-san nach 'eil a' creid- 
sinn ann an ludea ; agus 
chum gu'm bi mo sheirbhis 
air soni lerusaleim, taitneach 
do na naomhaibh : 

32 Chum gu'n tig mi do 
'urn-ionnsuidh-sale h-aoibh- 
neas tre thoil Dè, agus gu faigh 
mi suaimhneas maiUe ribh. 

33 A nis gu rohh Dia na 
sìthe maiUe ribh uile. Amen. 

CAIB. XVI. 

1 Thig Pòl ordugh do na bràithribh 
fàilte chur air jìiòran f 17 agus 
' chomhairlich e dhoibh aire a thoirt 
do^ti mhuinntir a ta togail conn- 
saich agus a' toirt oilhheim: 21 
agus an dèigh iomad'i beannachd 
chriochnaich e le breitU- buidh- 
eachais do Dhia, 

'T'HA mi ag earbadh ribh^ 
-^ Phebe ar piuthar, a ta 
'na searbhanta do'n eaglais a 
tha ann an Cenchrea : 

2 Chum gu'n gabh sibh 
nthe anns an Tighearn, mar 
is cubhaidh do naomhaibh, 
agus gu'n dean sibh còmh- 
nadh rithe anns gach gnothuch 
anns am bi feum aice oirbh : 
oir rinn i fèin còmhnadh ri 
mòran, agus rium-sa mar an 
eeudna. 

3 Cuiribh fàilte air Priscila 
agus Acuila mo chornh-oib- 
richean ann an losa Criosd : 

4 (IMuinntir a leag slos am 
muineal fèin air son m'anama- 
sa : d'am bheil a' toirt buidh- 
eachais cha'n e mhàin mise, 
ach mar an ceudna eaglaisean 
nan Cinneach uile.) 

5 Mar an ceudna cuiribh 
fàilte air an eaglais a tha 'nan 
ùgh-san. Cuiribh fàilte air 
Epenetusa'sionmhuinn leam- 
sa, neach is e ceud thoradh 
Achaia^ do Chriosd. 



a Molat 



1 ihaobh, 
i dhuihh, earbatn 

310 



■ihh. 



6 Cuiribh fàilte air Muire, 
a rinn saothair mhòr air ar 
son-ne''. 

7 Cuiribh fiìilte air Andro- 
nicus agus lunias mo luchd- 
dàimh agus mo chomh-phrìos- 
anaich, a tha cliùiteach am 
measg nan abstol, agus a bha 
ann an Criosd romham-sa. 

8 Cuiribh fàilte air Am- 
plias a's ionmhuinn leam-sa 
san Tighearn. 

9 Cuiribh fàilte air Urba- 
nus ar comh-oibriche ann an 
Criosd, agus mr Stachis fear 
mo ghràidh-sa. 

10 Cuiribh fàilte air Apelles 
a tha dearbhta ann an Criosd. 
Cuiribh fàilte orra-san a tha 
do theaghlach Aristobuluis. 

11 Cuiribh fàilte air Hero- 
dion mo charaid. Cuiribh fàilte 
orra-san do theaghlach Nar- 
cisuis, a tha san Tighearn. 

12 Cuiribh fàilte air Tri- 
phena agus Triphòsa, mìiài a 
tha saoithreachadh san Tigh- 
earn. Cuiribh fàilte air Persis 
a's ionmhuinn leam, bean a 
shaothraich gu mòr anns an 
Tighearn. 

13 Cuiribh fàilte air Rufus 
a tha taghta san Tighearn, a- 
gus air a mhàthair agus mo 
mhàthair-sa. 

14 Cuiribh fàilte air Asin- 
critus, Phlegon, Hermas, Pa- 
trobas, Hermes, agus air na 
bràithribh a tha maiUe riu. 

15 Cuiribh fàilte air Philo- 
logus, agus lulia, air Nereus, 
agus a phiuthar, agus Olim- 
pas, agus na naoimh uile a tha 
maiUe riu. 

16 Cuiribh fàilte air a chèile 
le pòig naoimh. Tha eaglais- 
ean Chriosd-' a' cur fàilte 
oirbh. 



ROMHAN 

17 A nis guiilheam oirbh, a 
bhràithre, comharaichibh iad- 
san a tha togail roinnean ' 
agus a' toirt oilbheim, an agh- 
aidh an teagaisg a dh'f hògh- 
luim sibh ; agus seachnaibh 
lad. 

18 Oir cha'n 'eil an leithide 
so a' deanamh seirbhis do 'ur 
Tigheama losa Criosd, ach 
d'am broinn fein ; agus a ta 
iad le briathraibh mìlse agus 
le miodal a' mealladh cridh- 
eacha na muinutir sin a ta 
neo-lochdach-. 

19 Oir a ta bhur n-ùmh- 
lachd-sa^ air teachd chum 
nau uile dhaoine. Uime sin 
a ta mise a' deanamh gaird- 
eachais do 'ur taobh-sa : 
gidheadh b'àill leam sibhse 
bhi giic chum a' mhaith, 
ach aon-fhiUte thaobh an 
uilc. 

20 Agus bruthaidh Dia na 
sìthe ■* Satan fo 'ur cosaibh gu 
h-aithghearr. Gràs ^ ar Tigh- 
earna losa Criosd gu robh 
maiUe ribh. Amen. 

21 Tha Timoteus mo chomh- 
oibriche a' cur fàilte oirbh, 
agus Lucius agus lason a- 



' sgaradh, aimhreite, chnnìi 
2 nach 'eil olc. 

311 



ìichean 



ACH XVI. 

gus Sosipater, mo lucàd- 
dàimhe. 

22 Tha mise Tertius, a 
sgrìobh au litir so, a' cur 
fàilte oirbh san Tighearn. 

23 Tha Gaius, a tha toirt 
aoidheachd dhomh-sa agus 
do'n eaglais ulle, a' cur fàilte 
oirbh. Tha Erastus stiùbhard 
a' bhaile a' cur fàilte oirbh, 
agus Cuartus bràthair. 

24 Gràs ar Tighearna losa 
Criosd gn robh maille ribh 
uile. Amen. 

25 A nis dhasan a tha 
comasach air sibhse a dhaing- 
neachadh a rèir mo shois- 
geil-sa, agus searmonachaidh 
losa Criosd, (arèir foillseach- 
aidh an rùin-dlomhair, a bha 
am folach o thoiseach an 
domhain, 

26 Ach adh'fhoillsicheadh 
a nis, agus tre sgriobtuiribh 
nam fàidhean, a rèir àithne 
an Dè bhith-bhuain, a tha 
air a dheanamh aithnichtedo 
na h-uile chinnich chum 
ùmhlachd a' chreidimh.) 

27 Do Dhia a tha mhàin 
glic, gu rohh glòir tre losa 
Criosd gu siorruidh. Amen. 



3 cliù bhìir n-ùmhlacfidsa. 
* siothchatnt. ^Deadh-ghcan. 



CEUD LITIR AN ABSTOIL PHOIL CHUM NAN 

CORINTIANACH. 



CAIB. I. 

1 An dcigk fàilte ngns hreith-fiuidh- 
eachais, Vldlieainlaick aii t-ah^tol 
im CorÌHtianaich, agia chronuich 
e iaà air son un nimhrciie. J8 
Sgriosaidh Uia gìiocas nnn dnoine 
eagnuidh le amaideachd searmon- 
achaidh, i^c, 

T>OL a ghairmeadh gu bhi 
-*- 'na abstol do losa Ciiosd, 
tre thoil Dè, agus Sostenes 
ar bràthair 

2 Chum eaglais Dè, a ta 
ann an Corintus, chum an 
dream a tha air an naomh- 
achadh ann an losa Criosd, 
air an gairm gu bhi 'nan 
naoimh, maille riu-san uile a 
tha gairm air ainm ar Tigh- 
earna losa Criosd anns gach 
àit, an Tighearìui-san, agus ar 
Tighearna-ne : 

3 Gràs dhuibh-se, agus sìth 
o Dhia ar n-Athair, agus o'n 
Tighearn losa Criosd. 

4 Tha mi toirt buidheach- 
ais do m' Dhia a ghnàth do 
'ur taobh-sa, air son gràs Dhè 
a thugadh dhuibh-se ann an 
losa Criosd : 

5 Air son gu'n d'rinneadh 
saoibhir leis-san sibh anns 
gach uile ni, anns gach 
ùr-labhradh, agus anns gach 
eòlas : 

6 A rèir mar a dhaingnich- 
eadh fianuis Chriosd ann- 
aibh : 

7 lonnus nach 'eil sibh an 
dèigh-làimh ann an tiodhlac 

1 easaonachda, fgnraid/t. 
3 ihreth. 

312 



sam bith ; a' feitheamh ri 
foiUseachadh ar Tighearna 
losa Criosd, 

8 Neach mar an ceudna a 
dhaingnicheas sibh gus a' 
chrìch, chum gii'm bisibh neo- 
lochdach ann an hi ar Tigh- 
earna losa Criosd, 

9 Tha Dia fìrinneach, leis 
an do ghairmeadh sibh chum 
comh-chomuinn a mhic losa 
Criosd ar Tighearna. 

10 A nis guidheam oirbh, 
a bhràithre, tre ainm ar Tigh- 
earna losa Criosd, gu'n labh- 
air sibh uile an t-aon ni, agus 
nach bi roinnean' 'nur measg; 
ach gu'm bi sibh ceangailte 
r'a chèile gu diongmhalta ann 
an aon inntinu, agus ann an 
aon bharail ^. 

11 Oir nochdadh dhomh- 
sa, a bhràithre, m'ur tim- 
chioll-sa, leo-san a tìui do 
theaghlach Chloe, gu bheil 
comhstri ^ nur measg. 

12 A nis a ta mi ag ràdh 
so, gu'n abair gach aon ag- 
aibh, Is le Pòl mise * ; agus is 
le Apollos mise ; agus is le 
Cephas mise ; agus is le 
Criosd mise. 

13 Am bhell Criosd air a 
roinn ? an e Pòl a cheusadh 
air bhur son 1 no an ann 
an ainm Phòil a bhaisteadh 
sibh? 

14 Tha mi toirt buidheach- 
ais do Dhia, nach do bhaist 



I. CORINTIANACH II. 



mi aon agaibh, ach Crispus 
agus Gaius : 

15 Air eagal gu'n abradh 
neach, gu'n do bhaist mi 
a'm' ainm tèin. 

16 Agus bhaist mi mar an 
ceudna teaghlach Stephanais: 
a thuilleadh airso, cha'nfhios 
domh an do bhaist mi aon 
neach eile. 

17 Oir cha do chuir Criosd 
mi a bhaisteadh,ach a shearm- 
onachadh an t-soisgeil ; cha'n 
ann an gliocas focail, chum 
nach cuirteadh crann-ceus- 
aidh Chriosd an neo-bhrìgh. 

18 Oir a ta searmonach- 
adh a' chroinn-cheusaidh 'na 
amaideachd dhoibh-san a 
chaillear ; ach dhuinne a 
shaorar, ise cumhachd Dhè e. 

19 Oir a ta e sgrìobhta, 
Sgriosaidh mi gliocas nan 
daoine glice, agus cuiridh mi 
air cùl tuigse nan daoine tuigs- 
each. 

20 C'àit am bheil an duine 
glicl c'àit am bheil an 
sgrìobhaiche 1 c'àit am bheil 
deasboir an t-saoghail so 1 
Nach do rinn Dia gliocas an 
t-saoghail so amaideach ì 

21 Oir an uair, ann an 
gliocas Dè, nach b'aithne 
do'n t-saoghal, tre ghliocas, 
Dia, bu toil le Dia le amaid- 
eachd an t-searmonachaidh 
iadsan a thèarnadh' a ta 
creidsinn. 

22 Oir a ta na h-Iudhaich 
ag iarraidh comhara, agus a 
ta na Greugaich a' sireadh 
gliocais : 

23 Ach a ta sinne a' 
searmonachadh Chriosd air a 
cheusadh, 'na cheap-tuislidh 
do na h-Iudhaich, agusdona 
Greugaich 'na amaideachd ; 

• a sfiaoradk, a shlùiiuchadh. 

313 



24 Ach dhoibh-san a taair 
an gairm, araon ludhaich 
ugusGreugaich,Criosd cumh- 
achd Dhè agus gliocas Dhè : 

25 Do bhrìgh gur glice 
amaideachd Dhè na daoine, 
agus gur treise anmhuinn- 
eachd Dhè na daoine. 

26 Oir chi sibh fèin bhur 
gairm, a bhràithre, nach 
iomadh iad a ta glic a thaobh 
na feòla, nach iomadh cumh- 
achdach, nach iomadh uasala 
ta air an gairm : 

27 Ach ròghnuich Dia 
nithe amaideach au t-saogh- 
ail so, chum gu'n cuireadh e 
nàire air na daoinibh glice ; 
agus ròghnuich Dia nithe 
anmhunn an t-saoghail, chum 
gu'n cuireadh e gu nàire na 
nithe cumhachdach ; 

28 Agus nithe an-uasal an 
t-saoghail, agus nithe tarcuis- 
each ròghnuich Dia, agus na 
nithe nach 'eil ann, chum 
gu'n cuireadh e na nithe a ta 
ann, an neo-bhrìgh : 

29 lonnus nach deanadh 
feòil sam bith uaiU 'ua fhian- 
uis. 

30 Ach uaithe-san a ta 
sibhse ann an losa Criosd, 
neach a rinneadh dhuiniie le 
Dia 'naghliocas, 'nafhìreant- 
achd, 'na naomhachd, agus 
'na shaorsa : 

31 lonnus, a rèir mar a ta 
e sgrìobhta, An ti a ni uaill, 
deanadh e uaill anns an 
Tighearn. 

CAIB. II. 

1 Chuir Pòl an cèill ged nach 'etl 
a shearmotiachadh aroi an oirdh- 
eirceas cainnte, 4 no ann an 
gliocas dhaoine ; 5 gidheadh git 
hheil e a' co-sheasamh ann an 
cumhachd TJhè, agits a' toirt 
barrachd air gliocas ttn t-saoghail 
agus air cumhachd dhaoine. 

AGUS an uair a thàinig 
mise do 'ur n-ionnsuidh- 



I. CORINTTANACH II. 



sa, a bhràithre, cha b'ann le 
oirdheirceascainnte, noglioc- 
ais a thàinig mi, a' cur an 
cèiU duibh teisteis Dhè. 

2 Oir chuir mi romham gun 
eòlas a ghabhail ' air ni sam 
bith 'nur mcasg, ach air losa 
Criosd, agus esan air a cheus- 
adh. 

3 Agus bha mi 'nur measg 
ann an anmhuinneachd, a- 
gus ann an eagal, agus am 
mòr-chrith. 

4 Agus cha rohh m'fhocal 
agusmo shearmonachadh ann 
am briathraibh mìlse^ glioc- 
ais dhaoine,ach ann an hìn- 
dearbhadh an Spioraid, agus 
a' chumhachd : 

5 Chum gu'm biodh bhur 
creidirnh-sa cha'n ann an 
gliocas dhaoine, ach an cumh- 
achd l)hè. 

6 Ach gidheadh tha sinn 
a' labhairt gliocais am measg 
nandaoine iomlan: achcha'n 
e gliocas an t-saoghail so, no 
uachdarana an t-saoghail so, 
a thèid an neo-bhrìgh : 

7 Ach tha sinn a' labhairt 
gliocaisDè ann an rian-diomh- 
air, a' ghliocais sin a bha fol- 
aichte, a dh'orduich Dia 
roimh an t-saoghal ^ chum ar 
gWir-ne : 

8 An gìiocas nach b'aithne 
do aon neach do uachdaran- 
aibh an t-saoghail so : oir 
nam b'aithne dhoibh e, cha 
cheusadh iad Tighearn na 
glòire. 

9 Ach a rèir mar a ta e 
sgrìobhta, Cha'n fhaca sùil, 
agus cha chuala cluas, agus 
cha d'thàinig ann an cridhe 
duine, na nithe a dh'ulluich 






• aithne a hh 
"^ tnirngeach, di 

Sroimhna li>n,ihl,. 
< fios 7ian nithe iin agaii 

314 



Dia dhoibh-san aig am bheil 
gràdh dha. 

10 Ach dh'fhoillsich Dia 
dhuinne iad le a Spiorad fèin : 
oir tha an Spiorad a' ranns- 
achadh nan uile nithe, eadhon 
nithe doimhne Dhè. 

11 Oir cò an duine d'an 
aithne nithe duine, ach do 
spiorad an duine a ta ann? 
mar sin cha'n 'eil fios aig 
neach sam bith air nithibh 
Dhè, ach aig Spiorad Dhè. 

12 A nis fhuair sinne, cha'n 
e spiorad an t-saoghail, ach 
an Spiorad a ta o Dhia ; chum 
gu'm biodli aithne againn air 
na nithibh sin'' a thugadh 
dhuinn gu saor o Dhia. 

13 Nithe mar an ceudna a 
ta sinn a' labhairt, cha'n ann 
am briathraibh a theagaisg- 
eas gliocas dhaoine, ach am 
brialhraihh a theagaisgeas an 
Spiorad naomh; a'coimhmeas 
nithe spioradail ri nithibh 
spioradail^. 

14 Ach cha ghabh an duine 
nàdurra ri nithibh Spioraid 
Dè : oir is amaideachd leis 
iad; agus cha 'n 'eil e'n comas 
da eòlas a ghabhail orra, do 
bhrìgh gur ann air mhodh 
spioradail a thuigear^ iad. 

15 Ach bheir an duine 
spioradail breth air na h-uile 
nithibh, gidheadh cha 'n 'eil 
e fèin fo bhreth duine sam 
bith. 

16 Oir cò d'am b'aithne 
inntinn an Tighearn, agus a 
theagaisgeas e "? ach tha inn- 
tinn Chriosd againne. 

CAIB. III. 



5 o' mìneachadh nithe spioradail 
>i briatlirail)!) spioradail. 
6 breilhnichear, mhoihaichear. 



I. CORINTIANACH III. 



'wan comhaTa cinnteach air inn- 
tinn/heòlmlwÌT. 7 Cha'n 'eilanns 
an tt a shuidhicheas, agus aìtns an 
ti a dh'uisgicheas, ach neo-ni. 9 
Is comh-oihTÌchean niinineire an 
t-soisgeil do Dhia. U 'Se Crioid 
an t-aon bhunait. 

A GUS, a bhràithre, cha'n 
■^ fheudainn-sa labhairt 
ribhse mar ri daoinibh spior- 
adail, ach mar ri daoimbh 
feùlmhor, amhuil ri naoidh- 
eanaibh ann an Criosd. 

2 Bheathaich mi le bainne 
sibh, agus cha'n ann le biadh : 
oir fathast cha b'urrainn sibh 
a ghahhail, agus a nis fèin 
cha'n urrainn sibh. 

3 Oir a ta sibh fathast 
feòlmhor : oir a thaobh gu 
bheil farmad 'nur measg, 
agus strì, agus aimhrèite, 
nach 'eil sibh feòlmhor, agus 
ag imeachd mar dhaoine "! 

4 Oir an uair a ta neach 
ag ràdh, Is le Pùl mise ; agus 
neach eile, Is le Apollos 
mise ; nach 'eil sibh feòl- 
mhor '! 

5 Cò e ma seadh Pòl, agus 
cò e Apollos, ach ministeir- 
ean tre'n do chreid sibh, 
eadhon mar a thug an Tigh- 
earn do gach aon ì 

6 Shuidhich mise, dh'uisg- 
ich Apollos : ach 'se Dia a 
thug am fàs. 

7 Cime sin ma seadh, cha'n 
'eil anns an ti a shuidhicheas 
no anns an ti a dh'uisgicheas, 
brìgh sam bith ; ach ann an 
Dia a ta toirt an fhàis. 

8 An ti a shuidhicheas, 
agus an ti a dh'uisgicheas, is 
aon iad : agus gheibh gach 
aon a dhuais fein, a rèir a 
sbaothair fèin. 

9 Oir is comh-luchd- 
oibre do Dhia sinne: is sibhse 

1 tvmhnnnchd. 



ireabhachas* Dhè, ts àhh ait- 
reabh Dhè. 

10 A rèir gràis Dè a thug- 
adh dhomh-sa mar fhear- 
togail aitreabh glic leag mi 
am bunait, agus a ta neach 
eile a' togail air, ach thugadh 
gach neach an aire cionnus 
a thogas e air. 

11 Oir bunait^ eile cha'n 
urrainn duine sam bith a 
leagadh "^, ach am bimaiX a 
leagadh a cheana, eadhon losa 
Criosd. 

12 A nis ma thogas neach 
air a' bhunait so, òr, airgiod, 
clachaluachmhor, fiodh, feur, 
connlach ; 

13 Xithear obair gach aoin 
duine follaiseach : oir uochd- 
aidh an hì i, do bhrigh gu'm 
foillsichear i le teine ; agus 
dearbhaidh an teine ot^air 
gach aoin, ciod is gnè dhith. 

14 Ma dh'fhanas obair 
neach sam bith a thog e air, 
gheibh e duais. 

15 INIa loisgear obair neach 
sam bith, fuilgidh e call : ach 
saorar e fèin ; gidheadh mar 
tre theine. 

16 Xach 'eil fhios agaibh 
gur sibh teampull Dè, agus 
gu bheil Spiorad Dè "na 
chòmhnuidh anuaibh 1 

17 INIa thruaiUeas neach 
airbith teampullDhè, sgrios- 
aidh Dia an ti sin : oir a ta 
teampull Dhè naomh, agus is 
sibhse e. 

18 Na mealladh neach air 
bith e fèin : ma shaoileas 
neach air bith 'nur measg e 
ftin bhi glic san t-saoghal so, 
biodh e 'na amadan, chum. 
gu'm bi e glic. 

19 Oir is amaideachd. aig 
Dia gliocas an t-saoghail so : 

2 bunachar, hoìin. * a chur. 



I. CORINTIANACH IV. 



oir a ta e sgrìobhta, Glacaidh 
e na daoine glice 'nan inn- 
leachdaibh fèin, 

20 Agus a rìs, Is aithne 
do'u Tighearn smuainte nan 
daoine glice, gur dìomhain 
iad. 

21 Uime sin na deanadh 
neach air bith uaiU à daoin- 
ibh : oir is leibhse na h-uile 
nithe : 

22 Ma 'se Pòl, no Apollos, 
no Cephas, no an saoghal, 
no beatha, no bàs, no nithe 
a ta hithair, no nithe a ta ri 
teachd ; is leibhse iad uile ; 

23 Agus is le Criosd sibhse; 
agus is le Dia Criosd. 

CAIB. IV. 

1 Ciod e atn meas a bhnineadh do 
dhaoinihh hhi aca air ministeiribh. 
7 Cha 'ti 'eil againn 7ii air hith ach 
na fhuair a^nn. 9 A'a h-ahstoil 
'nam haìl-amhairc dd'n t-saoghal, 
do ainglibh, agvs do dhavinibh, 
J3 mar shal agus anahas an t- 
saoghail; 15 gidheadh is iad ar 
n-aithriche ann an Criosd, 16 agus 
bu chòir dhuinn an leantuinn. 

"plODH a shamhuil so do 
-*-^ mheas aig duine dhinne, 
mar mhinisteiribh Chriosd, 
agusmnfcstiùbhardaibhi riàna- 
dìomhair Dhè. 

2 Os bàrr iarrar ann an 
stiùbhardaibh, gu faighear 
neach dileas. 

3 Ach agam-sa is ro bheag 
an ni gu'n tugtadh breth orm 
leibhse, no le breitheanas 
duine : seadh, cha 'n 'eil mi 
toirt breth orm fèin. 

4 Oir cha'n f hios domh ni 
sam bith do m' thaobh fèin ; 
gidheadh cha'n 'eil mi le so 
air m'f hìreanachadh : ach is 
e an Tighearn an ti a bheir 
breth orm. 

5 Uime sin na tugaibh 
breth air ni sam bith roimh an 

1 luchd-friihenlaidh air. 

316 



àm, gus an tig an Tighearn, 
neach faraon a bheir gu soill- 
eireachd nithe folaichte an 
dorchadais, agus a dh'f hoill- 
sicheas comhairlean nan 
cridheachan : agus an sin 
gheibh gach neach cliù o 
Dhia. 

6 Agus, a bhràithre, ghabh 
mi na nitlie so a m' ionnsuidh 
fèin, agus a dh'ionnsuidh 
Apollois ann an samhladh ^, 
air bhur sonsa ; chum gu 
fòghlumadh sibh uainne, gun 
bharail a bhiagaibhaù-daoiji- 
ibh os ceann na bheil sgriobh- 
ta, chum nach biodh a h-aon 
agaibh air a shèideadh suas 
air son aoin duine an aghaidh 
duine eile. 

7 Oir cò tha deanamh 
eadar-dhealachaidh ortsa o 
ììeach eìlel Agus ciod e a ta 
agad nach d'fhuair thu? a 
nis ma fhuair thu e, c'ar son 
a ta thu deanamh uaill mar 
nach faigheadh tu e ? 

8 A nis tha sibh sàitheach, 
a nis rinneadh saoibhir sibh, 
rloghaich sibh as ar n-eug- 
mhais-ne : Agus bu mhiann 
leam gu'm bu rìghre sibh, 
chum gu'm biodhmaid-ne 
'nar rìghribh maille ribh. 

9 Oir is i mo bharail gu'n 
do chuir Dia sinne na h- 
abstoil a mach mu dheireadh, 
mar dhream a ta air an ord- 
uchadh chum bàis. Oir rinn- 
eadh sinn 'nar ball-amhairc ^ 
do'n t-saoghal, agus do aing- 
libh, agus do dhaoinibh. 

10 Is amadain sinne air son 
Chriosd, ach a ta sibhse glic 
ann an Criosd : tha sinne lag, 
ach a ta sibhse làidir : a ta 
sibhse ann an unam, ach 
sinne ann an eas-urram. 



2 coslas 



3 sealladh, speuclair. 



I. CORINTIANACH V. 



11 Gus an uair so fèin, tha 
sinn araon ocrach, agus ìot- 
mhor, agus lomnochd, agus 
air ar bualadh le dornaibh •, 
agus gun aon àite-còmhnuidh 
seasmhach againn : 

12 Agus ri saothair, ag 
oibreachadh le ar làmhaibh 
fèin : Air fulang anacainnt 
dhuinn, tha sinn a' beann- 
achadh : 'nuair a gheur- 
leanar sinn tha sinn 'ga 
fhulang: 

13 Air faghail toibheim 
dhuinn, tha sinn a' guidhe : 
rinneadh sinn mar shalachar 
an t-saoghail, mar anabas 
nan uile nithe gus an là'n 
diugh : 

14 Cha'n 'eil mi a' sgrìobh- 
adh- nan nithe so a chur 
nàire oirbh, ach mar mo 
chloinn ghràdhaich a ta mi 
'gur comhairleachadh. 

15 Oir ged bhi^ deich mìle 
luchd teagaisg agaibh ann an 
Criosd, gidheadh chan 'eìl 
agaibh mòran aithriche : oir 
ann an losa Criosd, ghin mise 
sibh troimh an t-soisgeul. 

16 Uime sin guidheam 
oirbh, bithibh 'nur luchd- 
leanmhuinn ormsa^. 

17 Chum na crìche so chuir 
mi Timoteus do 'ur n-ionn- 
suidh, neach a ta 'na mhac 
gràdhach dhomh, agus dileas 
san Tighearna, neach a chuir- 
eas an cuimhne dhuibh mo 
shlighean-sa a ta ann an 
Criosd, a rèir mar a ta mi 
teagasg anns gach àit anns 
gach eaglais. 

18 A nis a ta cuid air an 
sèideadh suas, mar nach tig- 
inn do 'ur n-ionnsuidh. 



1 do dìiornaibh. 
2 yi'ìi sgrlohham. 3 r 
4 aiT m' eisemphir-Si 

317 



19 Gidheadh thig mi do 
'ur n-ionnsuidh gu h-ailh- 
ghearr, ma's toil leis an Tigh- 
earn, agus bithidh fìos agam, 
cha'n ann air cainnt na 
muinntir a ta air an sèideadh 
suas, ach air an cumhachd. 

20 Oir cha'n ann am focal 
« ta rìoghachd Dhè, ach ann 
an cumhachd. 

_ 21 Ciod is àillleibh? An 
tig mi do 'ur n-ionnsuidh le 
slait, no ann an gràdh, agus 
ann an spiorad na macant- 
achds? 

CAIB. V. 

\ A ta an duine neòyhlan ni's mò 
'na chùis-nùire dhotbh, na 'na 
aobhar gairdeachais. 7 Is còir au 
t-seann ghenr-thauis a ghlanadh a 
tnach. 10 Is còir peacaichghràin- 
eil a sheachnadh. 

'^T'HA e air aithris gu coitch- 
ionn^^w b\mi neò-ghloine,'^ 
'nur measg, agus a leithid 
sin do neòghloine, nach 'eil 
uiread as air ainmeachadh am 
measg nan Cinneach, gu'm 
biodh aig neach bean 'athar. 

2 Agus a ta sibh air bhur 
sèideadh suas, agus cha d'rinn 
sibh bròn mar bu chòir, chum 
gu tugtadh air falbh uaibh am 
fear a rinn an gniomh so. 

3 Oir gu deimhin airdhomh- 
sa bhi uaibh an corp, ach a 
làthair agaibh an spiorad,thug 
mi breth cheana, mar gu bith- 
inn a hìthair, air an neach a 
rinn so mar so ; 

4 An ainm ar Tighearna 
losa Criosd, air dhuibhse, 
agus do m' spiorad-sa bhi 
cruinn an ceann a chèile, 
maiUe ri cumhachd ar Tigh- 
earna losa Criosd, 

5 A shamhuil so do dhuine 



1. CORINTIANACH VI. 



a thoirt thairis do Shatan 
chum sgrios na feòla, chum 
gu'm bi an spiorad air a shaor- 
adh ' ann an là an Tighearna 
losa. 

6 Cha 'n 'eil bhur n-uaiU 
maith : nach 'eil f hios agaibh 
gu'n goirtich^ beagan do 
thaois ghoirt^ am meall uile? 

7 Glanaibh a mach uime 
sin an t-seann thaois ghoirt, 
chum gu'm bi sibh 'nur meall 
nuadh, mar a ta sibh neo- 
ghoirtichte. Oir a ta eadhon 
Criosd ar n-uan càisge air 
ìobradh air ar son. 

8 L'ime sin cumamaid an 
fheilH, na b'ann le seann 
thaois ghoirt, no le taois 
ghoirt a' mhì-ruin agus an 
uilc ; ach le itmn neo-ghoirt- 
ichte an trèibhdliireis agus 
na fìrinn. 

9 Sgriobh mi do 'ur n-ionn- 
suidh ann an litir, gun chomh- 
luadar a bhi agaibh ri luchd- 
neò-ghloine ^. 

10 Gidheadhcha'n ann gu 
h-uile ri luchd-neòghloine an 
t-saoghail so, no ri luchd- 
sainnt, no luchd-foireigne^, 
no luchd ìodhol-aoraidh ; oir 
an sin b'èigin duibh dol a 
mach as an t-saoghal. 

11 Ach a nis sgrìobh mi 
do 'ur n-ionnsuidh, gun 
chomhluadar a ghlèidheadh, 
ma ta neach air bith ris an 
abrar bràthair 'na fhear- 
neòghloine, no sanntach, no 
'na fhear lodhol-aoraidh, no 
'na fhear-anacainnt, no 'na 
mhisgeir, no 'na fhear-foir- 
eigne, maille r'a leithid so 
do dhuine gun uiread as biadh 
itheadh. 

l shàbhaladli, ihcarnadk. 
^geuraith. ^ gheur-thaois. 

■ianjhèisd. 5 strlopachais 

318 



12 Oir ciod e mo ghnoth- 
uch-sa breth a thoirt orra-san 
a ta am muigh ì nach 'eil 
sibhse a' toirt breth air an 
dream a ta stigh 1 

13 Ach a ta Dia a' toirt 
bretli orra-san a ta an leth 
muigh. Uime sin cuiribh air 
falbh an droch dhuine sin as 
bhur meadhon fèin''. 

CAIB. VI. 

1 Cha'n fheud na Corintianaich 
dragh a chur air arn brùithribh 
le'n again chum lagha, (> gu h- 
ùraidh an làlhair nan ana-creid- 
each. 9 Cha sealhhaich na neo- 
Jhireanaich rìoghachd Dhè. _ 15 
'a iad ar cuirp buill Chrioid, 
19 agìis teampuill an Spioraid 
ìiaoimh : 16 Ui/ne sin chanjheud- 
ar an truaiUeadh. 

A M bheil a ch)idhe aig aon 
■^ neach agaibh, aig am 
bheil cìiis an aghaidh duine 
eile, dol fo bhreitheanas nan 
daoine eucorach, agus cha'n 
annfo6/ì>(?if/iea/iasnannaomh'? 

2 Nach 'eil fhios agaibh 
gu'n toir na naoimh breth 
air an t-saoghal 1 agus ma 
bheirear breth air an t-saogh- 
al leibhse, an e nach fiù sibh 
Idii 'nur breithibh air na 
cùisibh a's lugha"? 

3 Nach 'eil fhios agaibh 
gu'n toir sinne breth air 
ainglibh \ cia mò na sin 
air nithibh a bhuineas do'n 
bheatha sol 

4 Uime sin ma tha breith- 
eanais^ agaibh mu thim- 
chioll nan nithe sin a bhuin- 
eas do'n bheatha so, cuiribh 
'nan suidhe chum breitheanais 
an dream a's lugha meas 
anns an eaglais. 

5 Chum bhur nàire tha mi 
a' hibhairt. An ann mar sin 



reuhainìi, ana-cothrom. 
7 as hhur cuideachd. 
'aithnche-breitheanais. 



I. CORINTIAXACH VI. 



nach 'eil aon duine glic 'nur 
measg ì nach 'eil fiù a h-aon 
a"s unainn breth a thoirt 
eadar a bhràithre ì 

6 Ach a ta bràthair a' dol 
gu lagh le bràthair, agus so an 
h^thair nan ana-creideach. 

7 A nis uime sin a ta gu 
ciunteach lochd 'nur measg, 
do bhrìgh gu bheil sibh a' 
dol gu lagh r'a chèile : c'ar 
son nach fearr leibh eucoir 
f hulang'! c'ar son nach fearr 
leibh calldach a ghabhail ? 

8 Gidheadh a ta sibh a' 
deanamh eucoir agus dìobh- 
ail ', agus sin air bhur bràith- 

Mbh! 

9 Xach 'eil fhios agaibh 
uach sealbhaich luchd dean- 
amh na h-eucorach rìoghachd 
Dhè ] Xa meallarsibh : cha 
sealbhaich luchd-strìopach- 
ais, no luchd ìodhol-aor- 
aidh, uoluchd-adhaltrannais, 
no luchd-macnuis, no na 
daoine a ta ciontach do neògh- 
loine mhi-nàdurra, 

10 X'o gaduichean, no 
daoine sanntach, no misgeir- 
ean, no luchd-anacainnt, no 
luchd - foireigne, rìoghachd 
Dhè. 

11 Agus mar so bha cuid 
dibhse : ach a ta sibh air 
bhur n-ionnlad, ach ata sibh 
air bhur naomhachadh ; ach 
a ta sibh air bhur f ìreanach- 
adh ann an ainm an Tigh- 
eama losa, agus tre Spiorad 
ar Dè-ne. 

12 Tha na h-uile nithe 
ceaduichte dhomh-sa, ach 
cha'n 'eil na h-uile nithe 
iomchuidh ^ ; tha na h-uile 
niihe ceaduichte dhorah, ach 
cha chuirear mi fo chumh- 
achd ni sam bith. 

1 diàhhail, 

319 



13 Tha am biadh air son na 
bit)nn, agus a' bhrìi air son 
a' bhìdh : ach sgriosaidh Dia 
faraon so agus sud. A nis 
cha'n ann do neòghloine a 
tha an corp, ach do'n Tigh- 
earn : agus an Tighearn do'n 
chorp. 

14 Agus thog Dia faraon 
an Tighearn suas, agus tog- 
aidh e sinne suas tre a chumh- 
achd fein mar an ceudna. 

15 X'ach 'eil fhios agaibh, 
gur iad bhur cuirp buill 
Chriosd ? uime sin an gabh 
mise buill Chriosd, agus an 
dean mi buill strìopaich 
dhiubh ì Xar leigeadh Dia. 

16 An e nach 'eil fios ag- 
aibh, an ti sin a tha ceang- 
ailte ri strìopaich, gur aon 
chorp ritìie e ^. Oir (a ta e ag 
ràdh, ) bithidh dithis 'nan aon 
fheòil. 

17 Ach an ti a tha ceang- 
ailte ris an Tighearn, is aon 
Spiorad ris è. 

18 Teichibh o strìopachas. 
Tha gach aon pheacadh a ni 
duine an leth muigh do'n 
chorp : ach an ti a ni strlop- 
achas, tha e peacachadh an 
aghaidh a chuirp fèin. 

19 An e nach 'eil fhios 
agaibh gur e bhur corp team- 
pull an Spiovaid naoimh a ta 
annaibh, a ta agaibh o Dhia, 
agus cha leibh fèin sibh 1 

20 Oir cheannachadh le 
luach sibh : uime sin thug- 
aibh glòir do Dhia le bhur 
corp, agus le bhur spiorad, 
a's le Dia. 

CAIB. VII. 

1 Mu phòsadJi. 10 Cha chòir do 
hìutìVtaihh-pòsaidh bhi air am 
fuasgladh air hheag aohhair. 18 
Is còir dogach duine bhi toilichte 



I. CORINTIANACH VII 



le a gkaìrn 
roghvinn a 
eachd; 35 : 
bu chòir pòsadh, no guuphòiadh. 

\ NIS a thaobh nan nithe 
mu'n do sgrìobh sibh a 
m' ionnsuidh : /s maith do 
fhear gun bheantuinn ri 
mnaoi. 

2 Gidheadh, chura strìop- 
achas a sheachnadh, biodh a 
bhean ttin aig gach fear, a- 
gus aig gach mnaoi a fear 
fèin. 

3 Thugadh am fear an 
deadh-ghean dligheach do'n 
mhnaoi ; agus a' bhean mar 
an ceudna do'n fhear. 

4 Cha'n 'eil comas a cuirp 
fèin aig a' mhnaoi, ach aig 
an f hear : agus mar an ceud- 
na cha'n 'eil comas a chuirp 
fèin aig an f hear, ach aig a' 
mhnaoi. 

5 Na cumaibh bhur dlighe 
chèile, ach le toil a chèile 
rè tamuiU, chum sibh fèin a 
thoirt do thrasgadh agus do 
urnuigh ; agus thigibh cuid- 
eachd a rìs, chum nacli buair 
Satan sibh air son bhur neo- 
gheamnuidheachd. 

6 Ach tha mi a' labhairt 
so mar ni ceaduichte^, agus 
cha'n ann mar àithne. 

7 Oir bu mhiann leam gu'm 
biodh na h-uile dhaoine mar 
mi fèin : gidheadh a ta a 
thiodhlac fèin aig gach duine 
o Dhia, aig aon neach mar 
so, agus aig neach eile mar 
sud. 

8 Uime sin a ta mi ag radh 
ris an dream nach 'eil pòsda, 
agus ris na bantrachaibh, Is 
maith dhoibh ma dh'fhanas 
iad eadhon mar a ta mise. 

9 Gidheadh mur fheudar 

1 mar chomhairle. 
2 mhi-chreideach. gun chreidimh. 

320 



leo iad fèin a ghleidheadh 
geamimidh, pòsadh iad : oir is 
fearr pòsadh na losgadh. 

10 Agus dhoibh-san a ta 
pòsda tha mi ag àithneadh, 
gidheadh cha mhise, ach an 
Tighearn, gun a' bhean a 
dhealachadh r'a fear : 

11 Ach ma dhealaicheas i, 
fanadh i gun phòsadh, no 
biodh i rèidh r'a fear : agus 
na cuireadh am fear uaith a 
bhean. 

12 Ach ns a' chuid eile a 
ta inise ag ràdh, cha'n e 
an Tighearn, Ma bhios aig 
bràthair sam bith bean ana- 
creideach^, agus gu bheil i 
toileach cùmhnuidh a ghabh- 
ail maille ris, na cuireadh e 
uaith i. 

13 Agus a' bhean aig am 
bheil fear ana-creideach, agus 
gu bheil esan toileach còmh- 
nuidh a ghabhail maille rithe, 
na cuireadh i uaipe e^. 

14 Oir a ta am fear ana- 
creideach air a naomhachadh 
leis a' mhnaoi'*, agus a ta a' 
bhean ana - creideach air a 
naomhachadh leis an fhear^: 
no bhiodh bhur clann neò- 
ghlan ; ach a nis a ta iad 
naomha. 

15 Ach ma dh'fhalbhas 
amfear ana-creideach, falbh- 
adh e. Cha'n 'eil bràthair 
no piuthar fo dhaorsa 'nan 
leithidibh sin do chàsaibh: 
ach ghairm Dia sinne chum 
sìthe. 

16 Oir ciod am fios a ta 
agad-sa, O bhean, nach saor^ 
thu t'fhear? no ciod am fios 
a ta agad-sa, O fhir, nach 
saor thu do bhean ? 

17 Ach a rèir mar a roinn 



ìa ff'igaàh i e. * m' mhnaoi. 

n jhear. C slùnuich, sùbliail. 



I. CORINTIANACH VII. 



Dia ris gach duine, mar a 
ghairm an Tigliearn gach 
aon, mar sin gluaiseadh e : 
agus mar sin a ta mise 'g 
orduchadh anns na h-eaglais- 
ibh uile. 

18 An do ghairmeadh 
neach sam bith agus e tim- 
chioll-ghearrta ! na deanar e 
neo-thimchioU-ghearrta : an 
do ghairmeadh neach sam 
bith gun e bhi timchioll- 
ghearrta? na timchioU-gheair- 
ar e. 

19 Cha 'n 'eil èifeachd san 
timchioU-ghearradh, agus cha 
'n 'eil èifeachd san neo-thim- 
chioU-ghearradh, ach ann an 
coimhead àitheanta Dhè. 

20 Fanadh gach aon anns 
a' ghairm anns an do ghairm- 
eadh e. 

21 Au do ghairmeadh thu 
a'd' sheirbhiseachi 1 na biodh 
suim agad dheth ; ach ma 
dh'f heudas tu bhi saor, gu ma 
h-e sin do roghainn. 

22 Oir an ti à ghairmeadh 
san Tighearn 'na sheirbhis- 
each, is duine saor an Tigh- 
earn e : mar an ceudna an ti 
a ghairmeadh agus e saor, is 
e seirbhiseach^ Chriosd e. 

23 Cheannachadh air luach 
sibh ; na bithibh 'nur seir- 
bhisich do dhaoinibh. 

24 A bhràithre, san staid 
anns an do ghairmeadh gach 
neach, an sin fanadh e maiUe 
ri Dia. 

25 A nis thaobh òighean, 
cha 'n 'eil ùithne agam o'n 
Tighearn : gidheadh tha mi 
toirt breth^, mar neach a 
fhuair tròcair o'n Tighearn 
gu bhi dìleas. 

26 Tha mi a' meas uime 

1 o'a dliapr.òglach,a'd' thrùill. 
2 daor-òglach. 

321 



sin gu bheil so maith air son 
na teanntachd a ta làthair, a 
ta ini ag ràdh, gu bheil e maith 
do dhuine bhi mar sin. 

27 Am bheil thu ceangailte 
ri mnaoil na iarr fuasgladh. 
Am bheil thu fuasgailte o 
mhnaoi? na iarr bean. 

28 Ach ma phòsas tu, cha 
do pheacaich thu ; agus ma 
phòsas òigh, cha do phcac- 
aich i : gidheadh, bithidh aig 
an leithidibh so trioblaid san 
f heòil ; ach tha mi 'gur 
caomhnadh. 

29 Ach a ta mi ag ràdh so, 
a bhràithre, gu bheil an aimsiv 
goirid sna bheil ri teachd : 
ionnus faraon gu'm bi iadsan 
aig am bheil mnrd, mar nach 
biodh mnài aca ; 

30 Agus iadsan a ta ri 
caoidh, mar nach biodh iad 
ri caoidh ; agus iadsan a ta ri 
gairdeachas, mar mhuinntir 
nach 'eil ri gairdeachas ; agus 
iadsan a ta ri ceannachd, mar 
dhaoine nach 'eil a' sealbhach- 
adh; 

31 Agus iadsan a ta gnàth- 
achadh an t-saoghail so, mar 
dhream nach 'eil 'ga mhi- 
ghnàthachadh "* ; oir thèid 
sgiamh^ an t-saoghail so 
seachad. 

32 Ach b'àill leam siblise 
bhi gun ro-chùram. An ti 
nach 'eil pòsda, bithidh cùr- 
am nan nithe sin a bhuineas 
do'n Tighearn air, cionnus a 
thoilicheas e an Tighearn . 

33 Acli an ti a ta pòsda, 
bithidh cùram nithe an t- 
saoghail air, cionnus a dh'- 
fheudas e a bhean a thoil- 
eachadh. 

34 Tha mar an ceudna eadar- 



3 hheiream mo hhreth. 
^ 'ga chaiihcndh. 5 dreach.awnìdk. 

P2 



I. CORINTIANACH VIII. 



dhealachadh eadar bean agus 
òigh : tha cùramoirre-sanach 
'eil pòsda mu nithibh an 
Tighearna, chum gu'm bi i 
naomh, faraon 'na corp agus 
'na spiorad ; ach bithidh cùr- 
am air a' mhnaoi a ta pòsda 
mu nithibh an t-saoghail, 
cionnus a dh'f heudas i toil a 
fir a dheanamh. 

35 Agus so tha mi a' labh- 
airt chum bhur tairbhe fèin ; 
cha'n ann chum gu'n cuirinn 
ribe' oirbh, ach a chum an 
ni sin a ta ciatach^, agus 
gu'm feitheadh sibh air an 
Tighearn gun bhuaireadh. 

36 Ach ma shaoileas duine 
sam bith gu bheil e 'ga ghiùl- 
an fèin gu mi - chiatach 
thaobh a mhaighdin, ma 
chaidh blàth a h - aimsir 
thairis, agus gur còir a dhean- 
amh mar sin, deanadh e na's 
àiU leis, cha'n 'eil e a' peac- 
achadh : pòsadh iad. 

37 Gidheadh, an ti sin a 
tha suidhichte gu daingean 
'na chridhe, agus ^un èigin 
sam bith air, ach aig afli bheil 
cumhachd aii* a tjioil fèin, a- 
gus a chuir roim^fevna chridhe 
a mhaighdean %, choimhead, 
tha e a" deanamh gu maith. 

38 Uime sin ma seadh, a 
ta au ti a bheir seachad am 
pòsadh i, a' deanamh gu 
maith ; ach a ta an ti nach 
toir anu ara pòsadh i, a' dean- 
amh ni's fearr. •, 

39 Tha a' bhean ceangailte 
leis an lagh rè na*h-ùine_a's 
beò d'a fear : ach ma gheibh 
a' fear bàs, tha i saor gu pòs- 
adh ri aon neach a's toil 
leatha ; a mhàin anns an 
Tighearn. 



2 cvhhniiìi, tlacìtdmìwT 

322 



40 Ach tha i nl's sona, ma 
dh'fhanas i mar sin, a rèir 
mo bhreth-sa : agus is i mo 
bharail-sa^ gu bheil Spiorad 
Dhè agam. 

CAIB. VIII. 

1 Is còir faìilninn o hhldheannaibh 
a dìCìòhradh do ìodholaihh. 8 
Chà'n jheud .ùnn ar saovfa 
Chriosduidh a mhi(jhìLÙlhachadh, 
chnm oUbhein d'ar hràiihrihh ; 
11 ach itcòir dhuinn ar neòlas a 
chìosachadh le gràdh. 

\ NIS a thaobh nithe a 
dh'ìobradh do ìodholaibh, 
tha fhios againn gu bheil 
eòlas againn uile. Ataidh 
an t-eòlas suas, ach bheir 
gràdh foghlum, 

2 Agus ma ta aon duine a' 
saoilsinn gu bheil eòlas ni 
sam bith aige, cha'n aithne 
dha aon ni fathast mar bu 
chòir dha aithneachadh. 

3 Ach ma tha gràdh aig 
duine sam bith do Uhia, tha 
esan'' air aithneachadh leis. 

4 Uime sin, mu thimchioll 
itheadh nan nithe sin a dh'- 
ìobradh do ìodholaibh, tha 
fhios againne nach ni air 
domhan ìodhol, agus nach 'eil 
Dia sam bith eile ann ach a 
h-aon. 

5 Oir ged tha iad ann ris 
an abrar Dèe, ma's ann air 
nèamh no air talamh, (amh- 
uil mar a ta iomadh Dia, a- 
gus iomadh Tighearn ann,) 

6 Gidheadh dhuinne c}ìa'''n 
'eil acìt aon Dia, an t-Athair, 
o'm bheii na h-uile nithe. a- 
gus sinne air a shon-san*; 
agus aon Tighearn losa 
Criosd, tre am blie'd na h-uile 
nithe, agus sinne trid-san. 

7 Gidheadh cha 'neiL an 
t-eòlas so anns na h-uile 



I. COrxIXTlANACH IX. 



dhaoiuibh : oir tha cuid le i 
coguis thaobh an ìodhod gus 
au àm so, ag itheadh a' blùdh 
mar ni a dh'iobradh do ìodhol ; 
agus air d'an coguis a bhi 
anmhunn, tha i air a salach- 
adh. 

8 Ach cha mhol biadh sinn 
do Dhia : oir ma dh'itheas 
sinn, cha'n f heirrd sinn e ; 
ni mò mur ith sinn, is misd 
sinn e. 

9 Ach thugaibh an aire 
nach bi an comas^ so a ta 
agaibh air aon dòigh 'na 
aobhar oilbheim do'n dream 
a ta lag. 

10 Oir ma chi neach thusa 
aig am bheil eòhis a' suidhe 
chum bìdh ann an teampuU 
ìodhoil, nach neartaichear 
coguis an ti sin a ta lag chum 
na nithe sin a dh'ìobradh do 
ìodholaibh itheadh : 

11 Agus tre t'eòlas-sa an 
teid do bhràthair lag am 
mugha^, air son an d'fhuair 
Ciiosd bàs "? 

12 Ach le peacachadh 
dhuibh mar sin an aghaidh 
nam bràithre, agus le an 
coguis anmhunn a lotadh, 
tiia sibh a' peacachadh an 
aghaidh Chriosd. 

13 Uime sin ma bheir 
biadh aobhar oilbheim do m' 
bhràthair, cha'n ith mi feòil 
a chaoidh, chum nach toir 
mi aobhar oilbheim do m' 
bhràthair. 

CAIB. IX. 

1 Xoc/id an t-abstol a skaarsa, 7 a- 
gus giCm buineadh do'n mhitiisteir 
bhi air a bheathachadh leis an 
t-soisgeul: \0 gidheadh (fa dheadh- 
ghean maiih/èin gu'n (Tjhan esan 
bhi costail dhoibh, 22 agiis o 



1 a' chòir, an cumhachd. 
2 an sgriosar, an caillear do 
bhìàthair lag. 3 aimhachd, còir, 

323 



^ACH abstol mise? nach 
-'-^ 'eilmisaor? Nach f haca 
mi losa Criosd arTighearnl 
nach sibhse m'obair sanTigh- 
earn? 

2 Mur 'eil mi a'm' abstol 
do dhaolnibh eile, gidheadh 
gu cinnteach tha mi dhuibh- 
se ; oir is sibhse seula m' 
abstoUichd anns anTighearn. 

3 Is e so mo fhreagradh 
do'n dream a chuireas ceisd 
orm. 

4 Nach 'eil againne comas^ 
itheadh agus òl ì 

5 Xach 'eil againne comas 
piuthar, bean-phòsda a thoirt 
leinn mu'n cuairt, amhuil 
mar na h-abstoil eile, agus 
bràithreau an Tighearn, agus 
Cephas? 

6 No am bheil mise agus 
Barnabas a mhàin, gun chom- 
as againn bhi saor o obair ? 

7 Cù a thèid chum cogaidh 
uair air bith air a chostus 
fèin 1 cò a shuidhicheas ^ 
fìon-lios, agus nach ith d'a 
thoradh ì no cò a bheathaich- 
eas treud, agus nach blais do 
bhainne an treudl 

8 An ann mar dhuine a ta 
mi a' labhairt nan nithe so ì 
no nach abair an lagh na 
nithe so mar an ceudna ? 

9 Oir a ta e sgrìobhta ann 
an lagh Mhaois, Na cuir 
ceangal air beul an daimh a 
tha saltairt-5 an arbhair. Am 
bheil cùram nan damh air 
Dial 

10 No nach 'ann gu h- 
àraidh ^ air ar son-ne a ta e 
ag ràdh sol gu deimhin is 



* phlanndaicheas. 

;' bualadh, u' briseadh. 

S gu h-uile. 



1. CORINTIANACH IX. 



ami air ar son-ne tha e 
sgrìobhta : chum gur ann an 
dòchas is còir do'n treabh- 
aiche treabhadh ; agus a 
chum an neach a bhuaileas 
ann an dòchas, gu'm bi e 'na 
f hear comhpairt d'a dhòchas. 

11 Ma chuir sinne nithe 
spioradail dhuibh-se', an ni 
mòr e ma bhuaineas sinn bhur 
nithe feòhnhor-sa'! 

12 Ma tha muinntir eile 
'nan luchd-comh-pairt do'n 
chumhachd^ so thairis oirbh, 
nach mò is còir dhuinne bìd ? 
Gidheadh, cha do chuir sinn 
an cumhachd so an cleachda ; 
ach a ta sinn a' fulang nan 
uile nithe, chum nach cuir- 
eamaid bacadh air soisgeul 
Chriosd. 

13 Nach 'eil fhios agaibh 
gu bheil iadsan a ta saoith- 
reachadh mu thimchioll nithe 
naomha, air am beathachadh 
o'n teampuU ì agus iadsan a 
ta fritheahxdh do'n altair, gu 
bheil comh-roinn^ aca ris an 
altair 1 

14 Agusmar sm dh'orduich 
an Tighearn mar an ceudna 
dhoibh-san a ta seannonach- 
adh an t-soisgeil, an teachd- 
an-tir fhaotainn o'n t-sois- 
geul. 

15 Ach cha do ghnàthaich 
mìse a h-aon diubh so, agus 
cha do sgrìobh mi na nitlie 
80, chum gu'n deantadh mar 
sin dhomh : oir b'f hearr 
dhomh am bàs fhaghail, na 
gu'n cuireadh neach air bilh 
m'uaiU an neo-bhrìgh. 

16 Oir ged shearmonaich 
mi an soisgeul, cha 'n 'eil 
aobhar uaiU agam : oir a ta 



1 aniiaihh-sa. 

2 clwmas. 3 comh-paÌTt. 

4 fTÌthealadh, cùram. 

324 



èigin air a cur orm , seadh, 
is an-aoibhinn domh, mur 
searaionaich mi an soisgeul. 

17 Oir ma's ann gu toil- 
each a ta mi deanamh so, tha 
duais agam : ach ma's arin 
an aghaidh mo thoile a tha 
ministreileachd'* air a h- 
earbsadh rium, 

18 Ciod i mo dhuais ma 
seadh "? eadhon so, chum 'nuair 
a ta mi searmonachadh an 
t-soisgeil, gu'n suidhichinn^ 
soisgeul Chriosd gun chostus, 
chum nach mi-ghnàthaichinn 
mo chumhachd san t-sois- 
geul. 

19 Oir ged tha mi saor o 
na h-uile dhaoinibh, gidh- 
eadh rinn mi mi fèin a'm' 
sheirbhiseach^ do na h-uile, 
chum gu'n cosnainn an tuill- 
eadh. 

20 Agus nnneadh mi do 
na h-Iudhaich mar ludhach, 
chum gu'n cosnainn na h- 
ludhaich; dhoibh-san a ta 
fujdh 'n lagh, mar dhuine 
fuidh 'n lagh, chum gu'n 
cosnainn iadsan a ta fuidh 
an lagh ; 

21 Dhoibh-san a ta gun 
lagh, mar dhuine gun lagh, 
(ged nach 'eil mi gun lagh 
ao Dhia, ach fo lagh do 
Chriosd,) chum gu'n cos- 
nainn iadsan a ta gun lagh. j 

22 Rinneadh mi dhoibh- 
san a ta anmhunn'' mar dhuine 
anmhunn, chum gu'n cos- 
nainn an dream a ta an- 
mhunn : Bha mi san uile 
chruth do na h-uile, chum air 
gach uile dhòigh gu'n saor- 
ainn^ cuid èigin. 

23 Agus £0 tha mi a' 



5 deajiainn. 6 

7 lag. S slànuichim 
sàbhalainn. 



I. COIIINTIANACH X. 



deanamh air son an t-soisgeil, 
chmn gu'm bi mi a'm' 1 hear 
comh-roinne dhethi. 

24 Nach 'eil fhios agaibh 
iadsanata ruith anns a' bhlàr- 
rèise, gu'n ruith iad uile, ach 
is aon duine a gheibh an 
duais^? gu ma h-amhuil a 
ruitheas sibhse, ionnus gu'n 
glac sibh an duais. 

25 Agus a ta gach uile 
ghleachdair measarra anns na 
h-uile nilhibh : a nis a ta 
iadsan a' deaiiamh sìh chum 
gu'm faigh iad crùn truaill- 
idh ; ach sinne air son crùin 
neo-thruaillidh. 

26 Uime sin is amhuil a ta 
mise a' ruith, cha'n ann mar 
gu neo-chinnteach ^ : is amh- 
uil a ta mi a' cur catha, cha'n 
ann mar neach a bhuaileas 
an t-athar : 

27 Ach tha mi a' trom- 
bhualadh mo chuirp, agus 
'ga chur fuidh smachd : air 
eagal air chor sam bith an 
dèigh dhonih searmonachadh'* 
do dhream eile, gu'n cuirear 
mi fein air cùl ^. 

CAIB. X. 

1 T/ta saCTamainie nan Iiidhach 
^nan samhladh air ar sacramaint- 
ibh-ne, 14 agus am peanas mar 
rahhadh dhuinn iodholaoradh a 
sheachnadh. 21 Chati Jheud siuìi 
6/ii 'war iuchd comh-pairt do bhord 
an Tighearna, agus dhiabhul jar- 
ao7i, 4"C. 

/^S bàrr, a bhràithre, cha 
^^ b'àill leam sibhse a bhi 
aineolach, gu robh ar n-aith- 
riche uile fuidh 'n neul, agus 
gu'n deachaidh iad uile troimh 
'n mhuir ; 
2 Agus gu'n do bhaisteadh 

1 gìi'm bi comh-pairt ugam dheth 
maille riblise. 2 geall. 

3 mar neach nach 'eil amfoiiais. 

f gaiim a thoirt. 
5 gu diùltar, gn tilgear vii ftin. 

325 



iad uile do JMhaois san neul, 
agus anns a' mhuir ; 

3 Agus gu'n d'ith iad uile 
an t-aon bhiadh spioradail; 

4 Agus gu'n d'òl iad uile 
an t-aon deoch spioradail : 
(oir dh'òl iad do'n charraig 
spioradail sin a lean iad : agus 
b'i a' charraig sin Criosd : ) 

5 Ach le mòran diubh cha 
robh Diatoilichte^ : oir sgrios- 
adh san f hàsach iad. 

6 A nis bha na nithe sin 
'nan saimpleiribh '^ dhuinne, 
chum nach miannaicheamaid 
droch nithe, eadhon mar a 
mhiannaich iad-san. 

7 Agus na bithibh-sa 'nur 
luchd-ìodholaoraidh, mar a 
bha cuid diubh-san ; a rèir 
mar a ta e sgrìohhta, Shuidh 
am pobull sìos a dh'itheadh 
agus a dh'òl, agus dh'èirich 
iad a chluicheadh. 

8 Agus na deanamaid 
strìopachas, mar a rinn cuid 
diubhsan, agus a thuit diubh 
an aon là tri mile fichead. 

9 Agus na dearbhamaid^ 
Criosd, mar a dhearbh cuid 
diubh-san, agus a sgriosadh 
iad le nathraichibh nimhe. 

10 Agus na deanaibh-sa 
gearan, mar a rinn cuid 
diubh-san gearan, agus a 
sgriosadh iad leis an sgrios- 
adair^. 

11 A nis thachair na nithe 
so uile dhoibhsan mar eis- 
empleiribli : agus sgrlobhadh 
iad chum teagaisg"^ duinne, 
air am bheil deireadh an 
domhain'i air teachd. 

12 Uime sin an ti a shaoil- 
eas a bhi 'na sheasamh. 



6 cha do thaitinn mòran diuhh 

ri Dia. 

7 sgàihhh, samhlaxhasaibh. 

^ buenreamaid. » vihilltear. 

10 rabhaidh. W nan Unn. 



I. COIIINTIANACH X. 



thugadh e aire nach tuit e. 

13 Cha do thachair deuch- 
ainni ^ir bith ribh, ach ni a 
ta coitchionn ^ do dhaoin- 
ibh : ach tha Dia dileas, nach 
leig dhuibh bhi air bhur feuch- 
ainn thar bhur comas ; ach 
a ni maiUe ris an deuchainn 
slighe dol as mar an ceudna, 
chum gu'm bi sibh comasach 
air a giùlan. 

14 Air an aobhar sin, a 
mhuinntir mo ghràidh, teich- 
ibh iodhol-aoradh. 

15 Tha mi a' labhairt mar 
ri daoinibh tuigseach : thug- 
aibh-sa breth air an ni a ta 
mi ag ràdh. 

16 Cupan a' bheannach- 
aidh a ta sinne a' beannach- 
adh, nach e comunn Ibla 
Chiiosd e ? An t-aran a ta 
sinn a' briseadh, nach e com- 
unn cuirp Chriosd e ? 

17 Oir ged tha sinne 'nar 
mòran, is aon aran^, agus 
aon chorp sinn : oir a ta 
againn uile comh-pairt do'n 
aon aran. 

18 Thugaibh fa'near Israel 
a rèir na feòla : nach 'eil 
aca-san a ta 'g itheadh nan 
ìobairt comh-roinn ris an 
altair 1 

19 Ciod a their mi uime 
sin 1 gu bheil brìgh air bith 
anns an ìodhol, no gu bheil 
brìgh air bitli san ni a dh'ìob- 
radh do ìodholaibh. 

20 Ach tha 7ni ag ràdh, na 
nithe a ta na Cinnich ag ìob- 
radh, gur ann do dheamh- 
naibh a tha iad 'gan ìobradh, 
agus nach ann do Dhia : agus 
cha b'àill leam comunn a bhi 
agaibh-sa ri deamhnaibh. 

21 Cha 'n 'eil e an comas 



' hiiaireadh, cruaidh -jltemhainì 
dearhhadh. 2 cumanta. 

326 



duibh cupan an Tighearn òl, 
agus cupan dheamhan, Cha 
'n 'eil e an comas duibh 
comh-roinn a bhi agaibh do 
bhord an Tighearn, agus do 
bhord dheamhan. 

22 Am brosnuich sinn an 
Tighearn gu feirg'? an treise 
sinn na esanl 

23 Tha na h-uile nithe 
ceaduichte dhomh - sa, ach 
cha 'n 'eil na h-uile nithe 
iomchuidh'': tha na h-uile 
nithe ceaduichte dhomh-sa, 
ach cha toir na h-uile nithe 
fòghlum. 

24 Na larradh neach air 
bith an ni sin a bhuineas dha 
fèin ; ach iavnidh gach aon 
aji ni sin a thig ri rnaith neach 
eile. 

25 Ithibh gach ni a reicear 
am margadh na feòla, gun 
cheisd air bith f heòraich air 
son coguis. 

26 Oir is leis an Tighearn 
an talamh, agus a làn. 

27 Ma bheir aon neach 
dhiubh - san nach 'eil 'nan 
creidich cuireadh dhuibh, 
agus gur toil leibh dol maille 
ris ; ithibh gach ni a chuirear 
roimhibh, gun ni sam bith 
fheòraich air son coguis. 

28 Ach ma their duine sam 
bith ribh, Dh'iobradh an ni 
so do ìodholaibh, na ithibh, 
air a shon-san a nochd dhuibh 
e, agus air son coguis ^. Oir 
is leis an Tighearn an talamh, 
agus a làn. 

29 .iir son coguis, a ta rai 
ag ràdh, cha 'n i do choguis 
fèin, ach coguis an neach ud 
eile : oir c'ar son a bheirear 
breth air^ mo shaorsa-sa le 
coguis duine eile ? 



3 hhHÌlinn. * tarbhach. 

'imk-fhios, coinsie/is. 6 dhìtear. 



I. CORINTIANACH XI. 



30 Oir, ma tha conih-pairt 
bidh agam-sa tre ghràs, c'ar 
son a labhrar olc umam a 
thaohh an ni sin air son am 
bheil mi a' toirt buidheachais? 

31 Uime sin cò aca dh'ith- 
eas no dh'òlas sibh, no ge b'e 
ni a ni sibh, deanaibh na h- 
uile nithe chum glòire Dhè. 

32 Na tugaibh aobhar oil- 
bheim do na h-Iudhaich, no 
do na Greugaich, no do eaglais 
Dè: 

33 A reir mar a ta mise a' 
deanamh toile nan uile dhaoine 
anns na h-uile nithibh, gun 
bhi 'g iarraidh mo bhuann- 
achd fèin, ach bnannachd 
mhòran, chum gu tèarnar 
iad. 

CAIB. XI. 

1 Fhuair Pòl cron do na Corintian- 
aich, gu robh ''nan coimhthionail 
amjir a' deanamh urnnigh, agus 
an cinn air an còmhdachadlt, agiis 
am mnùi gun chòmhdachadh air 
an cinn: 17 agus do bhrigh gu 
robh gu coitcliionn an cruinneach- 
adh cha'n ann chum maith, ach 
chum uilc. 

■DITHIBH-SA 'nur luchd- 

leanmhuinnorm-sa',amh- 

uil mar a ta mise air Criosd. 

2 A nis a ta mi 'gur mol- 
adh, a bhràithre, do bhrìgh 
gu bheil cuimhne agaibh 
ormsa anns na h-uile nithibh, 
agus gu bheil sibh a' coimh- 
ead nan orduighean, mar a 
thug mise dhuibh iad. 

3 Ach bu mhiann leam 
fios a bhi agaibh, gur e Criosd 
ceann gach fir, agus gur e 
am fear ceann na mnà, agus 
gur e Dia ceann Chriosd. 

4 Gach fear a ta deanamh 
urnuigh no fàidheadaireachd, 
as^s folach air a cheann, tha 
e toirt eas-urraim d'a cheann. 

• air m' eisempleirsa. ^ grùnna. 
^fhotach. i nior. 

327 



5 Ach gach bean a ta 
deanamh urnuigh no fàidh- 
eadaireachd, gun f holach air 
a ceann, tha i toirt eas-urraim 
d'a ceann : oir is ionnan sin 
agus ged bhiodh i air a bearr- 
adh. 

6 Oir mur bi folach air 
ceann na mnà,bearrar i mar an 
ceudna : ach ma's grannda^ 
do mhnaoi i bhi air a bearr- 
adh no air a lomadh, cuireadh 
i folach oirre. 

7 Oir gun amharus cha 
chòir do fhear a cheann a 
chòmhdachadh^, do bhrìgh 
gur e ìomhaigh agus glòir 
Dhè : ach is i a' bhean glòir 
an fhir. 

8 Oir cha'n 'eil am fear 
o'n mhnaoi ach a' bhean o'n 
fhear. 

9 Agus cha do ^* chruth- 
aicheadh am feav air son na 
mnà, ach a' bhean air son an 
fhir. 

10 Uime sin is còir do'n 
mhnaoi cumhachd ^ a bhi 
aice air a ceann, air son nan 
aingeal. 

11 Gidheadh, cha'n 'eil am 
fear as eugmhais na mnà, no 
a' bhean as eugmhais an f hir 
anns an Tighearn. 

12 Oir mar a ta a' bhean 
o'n f hear, is amhuil sin a ta 
'm fear tre'n mhnaoi mar an 
ceudna : ach is ann o Dhia a 
ta na h-uile nithe. 

13 Measaibh annaibh fèin : 
am bheil e ciatach do mhnaoi 
urnuigh a dheanamh ri Dia 
gun f holach air a ceann. 

14 Nach 'eil nàdur fèin a' 
teagasg dhuinn, ma bhios 
gruag f hada air fear, gur nàr 
dha e ? 

S'se sin r'a ràd\ìfolach,a leigeilfhaie' 
inn gu bheil i J'o chumhachd a fÌT. 



I. CORINTIANACH XI. 



15 Acli ma bhios gruag 
f hada air mnaoi, is glòir dhi 
e : oir thugadh a gruag dhi 
air son còmhdaich ^ 

16 Ach ma bhios neach air 
bith connspaideach, cha 'n 
'eil a leithid sin do ghnàth- 
ttchadh againne, no aig eag- 
laisibh Dhè. 

17 A nis anns an ni so a 
ta mi cur an cèill diiibh, cha 
mhol mi sihh, do bhrigh gu 
bheil sibh a' teachd an ceann 
a chèile, cha'n ann chum an 
ni a's fearr, ach an ni a's 
miosa. 

18 Oir air tùs, 'nuair tha 
sibh a' cruinneachadh an 
ceann a chèile san eaglais, 
tha mi cluinntinn gu bheil 
roinnean^ 'nur measg ; agus 
tha mi an cuid ga chreidsinn. 

19 Oir is èigin saobh- 
chreidimh^ a bhi eadaraibh, 
ciium gu'n deanar follaiseach 
an dream a ta dearbhta 'nur 
measg. 

20 Uime sin an uair a thig 
sibh an ceann a chèile do 
aon ait, cha'n e sin suipeir an 
Tighearn itheadh. 

21 Oir ithidh gach aon air 
tùs a shuipeir fèin, agus a ta 
neach ocrach, agus neach eile 
air mhisg. 

22 An e nach 'eil tighean 
agaibh chum itheadh agus òl 
annta? no am bheil sibh a' 
deanamh tàire air eaglais Dè, 
agus a' nàrachadh na muinn- 
tir aig nach 'eil ? Ciod a their 
mi ribh 1 Am mol mi sibh 
anns «' chuis so 1 cha mhol. 

23 Oir fhuair mise o'n 
Tighearn an ni mar an ceud- 
na athugmi dhuibh-sa, Gu'n 



^folaic/i. ^eas-aonachda, sgaraidh. 

3 saohhhharailean, iiiiceachd. 

ibreith. 5„ira thahhniit. 

^chìtm cnimhìie ormsa. 

328 



do ghlac an Tighearn losa 
aran, anns an oidhche an do 
bhrathadh e : 

24 Agus air tabhairf* buidh- 
eachais, bhris se e, agus 
thubhairt e,Gabhaibh, ithibh ; 
ise so mo chorp-sa, a ta air a 
bhriseadh * air bhur sonsa : 
deanaibh so mar chuimh- 
neachan ormsa^. 

25 Agus air a' mhodh 
cheudna an cupan, an dèigh 
na suipeir, ag ràdh, Is e an 
cupan so an coimhcheang- 
aP nuadh ann am fhuil- 
sa : deanaibh-saso, ciaminic 
as a dh'òlas sibh e, mar 
chuimhneachan ormsa. 

26 Oir cia minic as a dh'- 
itheas sibh an t-aran so, agus 
a dh'òlas sibh an cupan so, 
tha sibh a' foillseachadh bàis 
an Tighearna gus an tig e. 

27 Uime sin, ge b'e neach 
adh'itheas an t-aran so, agus** 
a dh'òlas cupan so an Tigh- 
earna gu neo-iomchuidh, 
bithidh e ciontach do chorp 
agus do f huil an Tighearna. 

28 Ach ceasnuicheadh^ 
duine e fèin, agus mar sin 
itheadh e do'n aran so, agus 
òladh e do'n chupanso: 

29 Oir ge b'e dh'itheas agus 
a dh'òlas gu neo-iomchuidh, 
tha e *g itheadh agus ag òl 
breitheanais dha fèin, do 
bhrigh nach 'eil e a' deanamh 
aith ne air corp an Tighearn '". 

30 Air a shon so tha mòran 
'nur measg lag agus tinn, 
agus tha mòran 'nan codal. 

31 Oir nan tugamaid breth 
oirnn fèin, cha tugtadh breth 
oirnn. 

32 Ach an uair a bheirear 



' tiomnadh. 8 ìio. 9 dearhhadh. 
'^^deanamh eadar-dhealachaidh eadar 
corp an Tighearna agm biadh eiie. 



I. CORINTIANACH XII. 



breth oirnn, tha sinn air ar 
smachdachadh leis an Tigh- 
earn, chum nach bitheamaid 
air ar diteadh maiUe ris an 
t-saoghal. 

33 Uime sin, mo ohràithre, 
'nuair a thig sibh an ceann a 
chèile chum itheadh fanaibh 
r'a chèile. 

34 Agus ma bhios ocras air 
aon neach, itheadh e aig an 
tigh ; chum nach tig sibh an 
ceann a chèile gu breith- 
eanasi. Agus cuiiidh mise 
gach ni eile an ordugh 'nuair 
a thig mi. 

CAIB. XII. 

1 Tha tìodhlacaii spioradail iomad- 
ach thaobh gnl', " gidheadh a ta 
iad uile gu tairhhe, 8 agiis chuìn 
na criche so air an toirt air 
caochladh dòigh : 12 chitm a rèir 
mar a ta buill a'' chuirp nàdurra 
uile chum maise, 22 ogm seirbhis 
an aoin chuiip ; 27 war sin gu 
bitheamaid-ìie d'a chèile, a dhean- 
amh suas cuirp dhìomhair Chriosd. 

\ NIS a thaobh thiodhlaca ^ 
spioradail, a bhràithre, 
cha'n àiU leam sibh bhi ain- 
eolach. 

2 Tha fios agaibh gu robh 
sibh 'nur Cinnich, air bhur 
tarruing gu ìodholaibh bal- 
bha, a rèir mar a threòraich- 
eadh sibh. 

3 L'ime sintha mi toirtfios 
duibh, nach abair duine sam 
bith a tha labhairt o Spiorad 
Dhè, gu bheil losa mall- 
uichte ; agus nach urrainn 
duine sam bith a ràdh gur e 
losa an Tighearn, ach tre an 
Spiorad naomh. 

4 A nis tha eadar-dheal- 
achadh thiodhlaca ann, ach 
cha'ìt 'eil uch aon Spiorad ann. 

5 Agus tha eadar-dheal- 
achadh frithealaidh ^ ann, 



gidheadh cha'ìi 'eil ach aon 
Tighearn ann. 

6 Agus tha eadar-dheal- 
achadh oibreachaidh ann, ach 
is e an t-aon Dia, a tha ag 
oibreachadh nan uile nithe 
anns na h-uile. 

7 Ach a ta foiUseachadh an 
Spioraid air a thoirt do gach 
neach, chum tairbhe. 

8 Oir do aon duine tha 
focal a' ghliocais air a thoirt 
leis an Spiorad : agus do 
dhuine eile focal an eòlais 
leis an Spiorad cheudna : 

9 Do neach eile creidimh 
leis an Spiorad sin fèin ; do 
dhuine eile tabhartas leighis 
tre an Spiorad cheudna ; 

10 Do neach eile oibreach- 
adh mhìorbhuile ; do neach 
eile fàidheadaireachd ; do 
neach eile aithneachadh 
spiorad ; do neach eile iom- 
adh gnè theangadh ; agus do 
neach eile eadar-mhineach- 
adh theangadh. 

11 Ach na nithe sin uile 
tha an t-aon Spiorad ceudna 
ag oibreachadh, a' roinn ris 
gach aon fa leth a rèir mar is 
àill leis. 

12 Oir mar is aon an corp, 
agus mòran do bhuill'' aige, 
agus a ta uile bhuill an aoin 
chuirp sin, ge h-iomadh iad, 
'nan aon chorp ; mar sin a ta 
Criosd. 

13 Oir tre aon Spiorad 
bhaisteadh sinn uile do aon 
chorp, ma's ludhaich sinn no 
Greugaich, ma's daor no saor 
sinn ; agus thugadh deoch r'a 
h-òl duinn uile chum aoin 
Spioraid. 

14 Oir cha'n aon bhall an 
corp, ach mòran. 



1. CORINTIANACH XIII. 



15 Ma their a' chos, Do 
bhrìgh nach mi an làmh, 
cha'n ann do'n chorp mi ; 
nach 'eil i do'n choip air a 
shon sin 1 

16 Agus ma their a' chluas, 
Do bhrìgh nach mi an t-sùil, 
cha'n ann do'n chorp mi ; 
nach ann do'n chorp i air 
a shon sin 1 

17 Nam biodh an corp uile 
'na shùil c'àit am biodh a' 
chlaisteachd ■? Nam biodhe 
uile 'na chlaisteachd, C'àit 
am biodh an f hàile * ì 

18 Ach a nis shuidhich Dia 
na buill gach aon diubh sa' 
chorp, mar bu toil leis. 

19 Agus nam biodh iad 
uile 'nan aon bhall, c'àit am 
bbdh an corp 1 

20 Ach a nis tha iad 'nain 
mòran bhall, ged nach 'eil 
ann ach aon chorp. 

21 Agus cha'n urrainn an 
t-sùil a ràdh ris an hìimh, 
Cha'n 'eil feum agam ort : no 
a rìs, ann ceann ris na cos- 
aibh, Cha'n 'eil feum agam 
oirbhse. 

22 Ach gu ro mhòr ni's mò 
tha na buiU sin do'n chorp, 
a's anmhuinne^ a thaobh 
coslais, feumail. 

23 Agus air ìia huill sin 
do'n chorp a's lugha urrarn 
'nar measg-ne, tha sinn a' 
cur an tuilleadh urraim ; agus 
na buill sin dhinn a's lugha 
maise, tha aca sin gu ro mhòr 
an tuiUeadh maise. 

24 Oir air na buill mhais- 
each againn cha'n 'eil uir- 
easbhuidh : ach rinn Dia an 
corp a chomh-chumadh r'a 
chèile, air dha an tuilleadh 
urraim gu mòr a thoirt do'n 
chuid air an robh uireasbhuidh : 



I boladlt. 2 laige. 

330 



25 Chum nach biodh eas- 
aonachd air bith sa' chorp ; 
ach gu'm biodh an t-aon 
chùrara aig na buill d'a 
chèile. 

26 Agus ma dh'fhuilgeas 
aon bhall, comh-f huilgidh na 
buill uile : no ma gheibh 
aon bhall urram, ni na buill 
uile gairdeachas maille ris. 

27 A nis is sibhse corp 
Chriosd, agus is buill àhh fa 
leth. 

28 Agus chuir Dia dream 
àraidh san eaglais, air tùs 
abstola, san dara àit fàidhean, 
san treas àit luchd-teagaisg, 
a ris miorbhuilean, 'na dhèigh 
sin tabhartais leighis, luchd- 
cuideachaidh, uachdaran- 
achda, iomadh gnè theang- 
adh. 

29 Am bheil na h-uile 'nan 
abstolaibh? Am bheil na h- 
uile 'nam fàidhibhl Am blteil 
na h-uile 'nan luchd-teag- 
aisgl Am bheil na h-uile 'nan 
luchd-deanamh mhìorbliuile '>. 

30 Am bheil aig na h-uile 
tabhartais leighis 1. An labh- 
air na h-uile le teangaibh'? 
An dean na h-uile eadar- 
theangachadh ? 

31 Ach biodh miann dùr- 
achdach nan tiodhlacan a's 
fearr oirbh : agus gidheadh 
tha mise a' nochdadh dhuibh 
slighe a's ro f hearr. 

CAIB. XIII. 

1 Cha'71 'eil hrìgh sam hith amis na 
tìodhlacaihh uile, d'a7n feahhas, 
as eugmhais a' ghràiàh : 4 cliù (/' 
ghràidh, 13 agiis a hharrachd air 
dòchas agus creidimh. 

r} ED labhraìnn le teang 
^ aibh dhaoine, agus aing- 
eal, agus gun ghràdh^ agam, 
tha mi a'm' umha* a ni fuaim, 

3 seirc. iphrais. 



I. CORINTIAXACH XIV. 



no a'm' chiombal a ni gleang- 
arsaich. 

2 Agus ged robh agam 
fàidheadaireachd, agus ged 
thuiginn na h-uile rùna- 
diomhair, agus gach uile eòl- 
as ; agus ged bhiodh agam 
gach uile ghnè creidimh, 
ionnus gu'n atharraichinn 
slèibhte, agus mi gun ghràdh 
agam, cha'n 'eil annam ach 
neoni. 

3 Agus ged chaithinn mo 
mhaoin uile chum na bochdan 
a bheathachadh, agus ged 
bheirinn mo chorp chum a 
losgadh, agus gun ghràdh 
agam, cha'n 'eil tairbhe sam 
bith dhomh ann. 

4 Tha an gràdh fad-fhul- 
angach, agus caoimhneil; cha 
ghabh an gràdh farmad ; cha 
dean an gràdh nìiteachas ^ 
cha'n 'eil e air a shèideadh 
suas, 

5 Cha ghiùlain se e fèin 
gu mi-chiatach, cha'n iarr e 
na nithe sin a bhuineas da 
fèin,cha'n'eile so-bhrosnuch- 
aiidh chiini feirge, cha srauain- 
ich e olc sam bith, 

6 Cha dean e gairdeachas 
san eucoir, ach ui e gaird- 
eachas san f hìrinn : 

7 Fuilgidh^ e na h-uile 
nithe, creididh e na h-uile 
nithe, bithidh sùiP aige ris 
na h-uile nilhibh, giùlainidh 
e na h-uile nithe. 

8 Cha tèid an gràdh air 
cùl a chaoidh : ach ma's 
fàidheadaireachda ta ann, 
ihèid iad air cùl ; ma's teang- 
aidh, sguiridh iad ; ma's eòl- 
as, cuirear air cùl e. 

9 Oir a ta eòlas againa 



1 fèin-uaill. 

"icòmhdaichidh^foliichidh. 

3 dòchaf, earbsa. 

331 



ann an cuid, agus tha sinn ri 
fàidheadaireachd ann au cuid, 

10 Ach an uair a thig an 
ni a ta iomlan, cuiiear air cùl 
an ni sin uach 'eil ach ann 
an cuid. 

11 'Xuair a bha mi a'm' 
leanaban, labhair mi mar 
leanaban, thuig mi marlean- 
aban, reusonaich ■* nii mar 
leanaban : ach air fàs domh 
a'm' dhuine, chuir mi na 
nithe leanabaidh air cùl. 

12 Oir tha sinn a' faicinn 
san àm so gu dorcha tre 
ghloin ^ ; ach an sin chì sinn 
aghaidhrih-aghaidh : san àm 
so is aithne dhomh ann an 
cuid ; ach an sin ailhnichidh 
mi eadhon mar a ta aithne 
orm. 

13 Agus a nis fanaidh 
creidimh, dòchas^, gràdh, na 
tri nithe so ; ach w e'n gràdh 
a's mò dhiubh so. 

CAIB. XIV. 

1 Mhol Pòl fùidheadaireachd, 2 
agìis thug e urram dhi roinih lahh- 
airt le (eangaihh, 6 le cosamhlachd 
air a thoirt o irniealaihh-ciùil-: 
12 is còir an gmithachadh faraon, 
chum togail suas na h-eaglais, 
22 mar a' chrìoch sin gus aìi (f- 
orduicheadh iad. 

T EAXAIBH gràdh, agus 
biodh mòr-mhiann'' thiodh- 
laca spioradail oirbh, ach gu 
ma mò bhur togradh gu'n 
deanadh sibh fàidheadair- 
eachd. 

2 Oir an ti a labhras ann 
an teangaidhc/!0ì7/ì/H>/(®, cha'n 
ann ri daoinibh a labhras e, 
ach ri Dia : oir cha'n 'eil 
neach sam bith 'ga thuigsinn ; 
ged tha e anns an Spiorad a' 
labhairt rùna-diomhair. 



* imuainich. 5 aìin an sgdthan. 

Searhia. T dhèidh, iarrtus. 

8 choigrich. 



I. CORINTIANACH XIV. 



3 Ach an ti a tha deanamh 
fàidheadaireachd, tha e a' 
labhairt ri daoinibh chum 
teagaisg', agus chum earail, 
agus cìmm comhf hurtachd. 

4 An ti a ta labhairt an 
teangaidh choimhich, tha e 'ga 
theagasg fein ^ : ach an ti a ni 
fàidheadaireachd, tha e teag- 
asg na h-eaglais. 

5 Bu mhaith leam gu labh- 
radh sibh uile le teangaibh, 
ach b'fheaiT leam sibh a 
dheanamh fàiJheadaireachd, 
oir is mò an ti a ni fàidhead- 
aireachd, na an ti a labhras 
le teangaibh, mur eadar- 
theangaich e^, chum gu faigh- 
eadh an eaglais fòghlum. 

6 A nis, a bhràithre, ma 
thig mi do 'ur n-ionnsuidh a' 
labhairt le teangaibh, ciod 
an tairbhe a ni mi dhuibh, 
mur labhair mi ribh am foill- 
seachadh, no an eòlas, no am 
fàidheadaireachd, no an teag- 
a&g? 

7 Air au dòigh cheudna, na 
nithe gun anam a ni fuaim, 
ma's pìob no clàrsach, mur 
dean iad eadar-dhealachadh 
'nam fuaimibh, cionnus a 
thuigear an ni a sheinnear air 
a' phiob no air a' chhìrsaich ] 

8 Oir ma bheir a' ghall- 
tromp fuaim neo-chinnteach 
uaipe*, cò a dh'ulluicheas 
e fèin chum a' chatha ? 

9 Is amhuil sin sibhse, mur 
labhair sibh leis an teangaidh 
briathra so-thuigsinn, cionn- 
us a dh'aithnichear an ni a 
labhrarl oir is ann ris an 
athar a labhras sibh. 

10 Tha, feudaidh e bi, an 
uiread do ghuthannaibh-^ san 

' fòff/iììiim, togail snas, 

2 'ffa t/toffailjL'in mas. 

^mur eadar-t/ieangaic/i neach. 

4 uait/ie. 5 c/iain7itib/i, c/iànainih/ì, 

332 



t-saoghal, agus cha'u 'eil a 
h-aon diubh gun bhlagh ^. 

11 Uime sin, mur tuig mi 
brìgh a' ghutha, bithidh mi 
do'ntialabhras, borb'^; agus 
bithidh an ti a labhras, borb 
dhomh-sa. 

12 Mar sin mar an ceudna 
sibhse, do bhrìgh gu bheil 
dèigh agaibh air tiodhlacaibh 
spioradail, iarraibh sibh fèin 
a thoirt barrachd chum fògh- 
luim^ na h-eaglais. 

13 Uime sin, an ti a labh- 
ras ann an teangaidh choimh- 
ich, guidheadh e gu'n dean- 
adh e eadar-theangachadh. 

14 Oir ma ni mise urnuigh 
ann an teangaidh choimhich, 
tha mo spiorad a' deanamh 
urnuigh, ach tha mo thuigse 
neo-tharbhach. 

15 Ciod ma seadh ì ni "mi 
urnuigh leis an spiorad, agus 
ni mi urnuigh leis an tuigse 
mar an ceudna : seinnidh mi 
leis an Spiorad, agus seinnidh 
mi leis an tuigse mar an 
ceudna. 

16 No 'nuair a bheann- 
aicheas tu leis an spiorad, 
cionnus a their an ti, a tha 
ann an àit an duine gun 
f hòghlum, Amen ri d' bhreith 
buidheachais, o nach aithne 
dha an ni a ta thu ag ràdh ì 

17 Oir gu deimhin a ta 
thusa toirt buidheachais gu 
maith, gidheadh cha'n 'eil an 
neach eile air a theagasg^. 

18 Tha mi toirt buidheach- 
ais do m' Dhia, gio bheil mi 
a' labhairt le teangaibh tuill- 
eadh na sibh uile : 

19 x\ch b'f hearr leam cùig 
focail a labhairt san eaglais 



6 ò/irìff/i, sead/i. 

^ fiad/iaic/t, harharra, 

8 togaiì suas. 9 a ir i/iòg hhai 



1. CORINTIANACH XIV. 



le m' ihuigse, chum gu teag- 
aisginn daoine eile mar an 
ceudna, na deich mìle focal 
ann an teangaidh clunmhich. 

20 A bhràithre, na bithibh- 
sa 'nur leanabaibh an tuigse : 
gidheadh, ann am miruni 
bithibh 'nur leanabaibh, ach 
ann an tuigse bithibh 'nur 
duoine foirfe. 

21 Tha e sgrìobhta san 
lagh, Labhraidh mi ris a' 
phobull so ann an teangaibh 
eile, agus am bilibh eile : 
gidheadh an dèigh sin uile 
cha'n èisd iad rium, tha an 
Tighearn ag ràdh. 

22 Uime sin a ta teanganna 
coimheach 'nan comhara, cha'n 
ann do'u dream a ta creid- 
sinn, ach dhoibh-san a ta mi- 
chreideach : ach a ta fùidh- 
eadaireachd cha'n ann air an 
son-san nach 'eil a' creidsinn, 
ach air an son-san a tha 
creidsinn. 

23 Uime sm ma chruinn- 
icheas an eaglais uile san aon 
àit, agus ma labhras iad uile 
le teangaibh coimheach, agus 
gu'n tig dream a ta gun 
fhòghlum a steach, nodaoine 
mi -chreideach, nach abair 
iad gu bheil sibh air a' 
chuthach2> 

24 Ach ma ni iad uile 
fàidheadaireachd, agus gu'n 
tig duine gun chreidimh a 
steach, no neach a ta gun 
fhòghlum, cronuichear3 e leis 
na h-uile, agus bheirear breth 
air leis na h-uile : 

25 Agus mar sin a ta 7iif/ìe 
folaichte a chridhe air am 
foillseachadh ; agus mar sin, 
air dha tuiteam air aghaidh. 



1 droch-mhèin, olc. 

2 air tnhi-chtill, air bhoile. 

3 spreagar, comìutÌTlichear. 

333 



ni e aoradh do Dhia, ag 
aithris-» gu bheil Dia cu 
firinneach annaibh-sa. 

26 Ciod e sin ma ta, a 
bhràithre ? 'nuair tha sibh a' 
teachd an ceann a chèile, tha 
salm, tha teagasg, tha teang- 
adh, tha foillseachadh, tha 
eadar-theangachadh, aig gach 
aon agaibh. Deanar na h- 
uile nithe chum fòghluim^. 

27 Ma labhras aon neach 
ann an teangaidh choimhich, 
labhradh dithis, no air a' 
chuid a's mò triuir, agus sin 
an dèigh a chèile ; agus dean- 
adh a h-aoneadar-theangach- 
adh. 

28 Ach mur bi eadar- 
theangair ann, fanadh e 'na 
thosd san eaglais ; no labh- 
radh e ris ftin, agus ri Dia. 

29 Labhradh dithis no triuir 
do na fàidhibh, agus thugadh 
a' chuid eile breth. 

30 Ach ma dh'f hoillsichear 
ni do neach eile a tha 'na 
shuidhe, biodh an ceud dhnim 
'na thosd. 

31 Oir feudaidh sibh uite 
fàidheadaireachd a dhean- 
amh gach aon an dèigh a 
chèile, chum gu faigh na h- 
uile fòghlum, agus na h-uile 
comhfhurtachd. 

32 Agus a ta spiorada^ 
nam fàidhean lìmhal do na 
fàidhibh. 

33 Oir cha'n e Dia ughdair 
na mi-riaghailt", ach na sithe, 
mar ann an eaglaisibh nan 
naomh uile. 

34 Biodh bhur mnài 'nan 
tosd sna h - eaglaisibh ; oii 
cha'u 'eil e ceaduichte dhoibh 
labhairt ; ach is còir dhoibh bhi 



*a' foillseac'tadL ^ togail s^ 
° tiodhlaca spioradail, 
' eas crduigh, tuairgne. 



I. CORINTIANACH XV. 



ùmhal, mar a ta an lagh mar 
an ceudna ag ràdh. 

35 Agus ma's miann leo 
ni sam bith fhòghlum, feòr- 
aicheadh iad d'am fearaibh 
fèin aig an tigh e : oir is mi- 
chiatach do mhnaibh labhairt 
san eaglais. 

36 An ann uaibhse thàinig 
focal Dè a mach ? no an ann 
do 'ur n-ionnsuidh-sa a mhàin 
a thàinig e. 

37 Ma shaoileas duine sam 
bith* gur fàidh, no gur duine 
spioradail e fèin, aidicheadh 
e na nithe a ta mise a' sgrìobh- 
adh do 'ur n-ionnsuidh, gur 
iad àilheantan an Tighearna. 

38 Acli ma tha neach sam 
bith aineolach, biodh e ain- 
eolach. 

39 Uime sin, a bhràithre, 
biodh ro-thogradh agaibh air 
fàidheadaireachd a dhean- 
amh, agus na bacaibh labh- 
airt le teangaibh. 

40 Deanar na h-uile nithe 
gu deadh-mhaiseach, agus a 
rèir orduigh. 

CAIB. XV. 

1 O aiseirigh Chriosd, \Z dhearbh 
an t-ahstol gii'n èirich sifitte, an 
aghaidh na inuinntir sin a tha ^g 
àicheadh aiseirigh na culla : 21 
Toradh, 35 agus dòigh na h-ais- 
eirigh, 51 agus cuochladh na 
muinntir sin a gheibhear beò air 
an là dheireannach. 

/~\S bàrr, a bhràithre, tha 
_ mi cur an cèill duibh an 
soisgeul a shearmonaich mi 
dhuibh, ris an do ghabh sibhse 
mar an ceudna, agus anns 
am bheil sibh 'nur seas- 
amh ; 

2 Troimh mar an ceudna 
am bheil sibh air bhur tèarn- 
adh, ma chumas sibh gu 

' Ma tlia duine sa?n hith cinnteach. 



daingean^ an ni a shearmon- 
aich mi dhuibh, mur do chreid 
sil)hse gu dìomhain. 

3 Oir thug mi dhuibh air 
tùs an ni a f huair mi mar an 
ceudna, Gu'n d'fhuair Criosd 
bàs air son ar peacanna a rèir 
nan sgriobtuir : 

4 Agus gu'n d'adhlaiceadh 
e, agus gu'n d'èirich e a rìs 
air an treas là a rèir nan 
sgriobtuir : 

5 Agus gu facas e le Ce- 
phas, 'na dhèigh sin leis an 
dà f hear dheug. 

6 'Na (Ihèigh sin, chunncas 
e le tuilleadh as cùig ceud 
bràthair air aon àm ; d'am 
bheil a' chuid a's mò beò gus 
a nis, ach a ta cuid dhiubh 
'nan codal. 

7 'Na dhèigh sin, chunncas 
e le Seumas ; agus a rìs leis 
na h-abstolaibh uile. 

8 "Nan dèigh uile chunncas 
leam-sa e mar an ceudna, 
mar neach a rugadh ann an 
an-àm. 

9 Oir is mi a's lugha do na 
h-abstolaibh, neach nach fìù 
abstol a ghairm dhiom, do 
bhrìgh gu'n robh mi a' geur- 
leanmhuinn eaglais Dè. 

10 Ach tre ghràs Dè tha 
mi an ni a ta mi^; agus cha 
robh a ghràs, a hhuìiicìieadh 
orm, gun bhrigh ; ach shaoth- 
raich mi ni's pailte na iad 
uile ; gidheadh cha mhise, 
ach gràs Dè a bha maiUe 
rium. 

11 Uime sin cò air bith iad 
dhinn, mise no iadsan, is ann 
mar so tha sinne a' searmon- 
achadh, agus is ann mar so a 
chreid sibhse. 

12 A nis ma shearmon- 

2 ìnn ghìeiiìheas sihh air chuimhne. 



I. CORINTIANACH XV. 



aichear Criosd gu'n d'èiirich 
e na marbhaibh, cionnus a 
ta cuid 'nur measg-sa ag 
ràdh, Nach 'eil aiseirigh nam 
marbh annl 

13 Ach mur 'eil aiseirigh 
nam marbh ann, ni mò a dh'- 
èirich Criosd. 

14 Agus mur d'èirich 
Criosd, gu deimhin ìs dìomh- 
ain ar searmoin-ne, agus is 
dìomliain bhur creidimh-sa 
mar an ceudna. 

15 Seadh fhuaradh sinne 
'nar fianuisibh brèige air Dia ; 
do bhrìgh gu'n d'rinn sinn 
fianuis a thaobh Dhè, gu'n 
do thog e suas Criosd : neach 
nach do thog e suas, mur èirich 
na mairbh. 

16 Oir mur èirich na 
mairbh, ni mò a dh'èirich 
Ci-iosd : 

17 Agus mur d'èirich 
Criosd, tha bhur creidimh-sa 
dìomhain ; tha sibh fathast 
ann bhur peacaibh. 

18 Mar sin mar an ceudna 
tha an dream a choidil ann 
an Criosd, caiUte. 

19 Ma's anns a' bheatha 
so a mhàin a tha dòchas 
againn ann an Criosd, is sinn 
a's truaighe do na h-uile 
dhaoinibh. 

20 Ach a nis tha Criosd 
air èirigh o na marbhaibh, 
agas rinneadh an ceud thor- 
adh dhiubh - san a choidil 
deth. 

21 Oir mar is ann tre dhuine 
thàinig am biìs, is ann tre 
dhuine thig aiseirigh nam 
marbh mar an ceudna. 

22 Oir raar ann an Adhamh, 
a ta na h-uile a' faghail a' 
bhàis, is amhuil sin mar an 

• a chuireas e sìo'ì. 



ceudna a nìthear na h-uile 
beò ann an Criosd. 

23 Ach gach uile dhuine 
'na ordugh fèin : Criosd an 
ceud thoradb, 'na dhèigh sin 
iadsan a's le Criosd aig a 
theachd. 

24 An sin bithìdh a' chrìoch 
dheireannach, 'nuair a bheir 
e suas an rìoghachd do Dhia, 
eadhon an t-Athair ; 'nuair a 
chuireas e as do^ gach uile 
uachdaranachJ, agus gach 
uile ùghdarras, agus chumh- 
achd. 

25 Oir is èigin gu'n riogh- 
aich e, gus an cuir e a 
naimhdean uile fo a chos- 
aibh. 

26 Sgriosar an nàmhaid 
deireannach, am bàs. 

27 Oir chuir e na h-uile 
nithe fo a chosaibh, Ach an 
uair a ta e ag ràdh gun do 
chuir e na h-uile nithe fuidh, 
is ni follaiseach gu bheil esan 
a chuir na h-uile nithe fuidh, 
an leth muigh dhetli so. 

28 Agus an uair a chuirear 
na h-uile nithe fuidh, an sin 
bithidh am JNIac fèin fo 'n ti 
a chuir na h-uile nithe fuidh- 
san, chum gu'm bi Dia 'na 
uile anns na h-uile. 

29 No ciod a ni iadsan a 
bhaistear air son nam marbh, 
mur èirich na mairbh air aon 
dòigh? c'ar son ma seadh a 
bhaistear iad air son nam 
marbh 1 

30 Agus c'ar son a ta sinne 
an gàbhadh gach uair? 

31 Air bhur gàirdeachas- 
sa-atha agam ann an losa 
Criosd ar Tighearn, tha mi 
faghail a' bhàis gach là. 

32 Ma chòmhraig ^ mi mar 



;' ghairdeachas 
^ chuj mi,ch,., 



1. CORIMIANACH XV. 



dhuine ' ri fiadh-bheathaich- 
ibh ann an Ephesus, ciod i 
mo thairbhe, mur èirich na 
mairbh? itheamaid agus òlam- 
aid, oir am màireach gheibh 
sinn bàs. 

33 Na meallar sibh : 
truaillidh droch chomhluad- 
ar^ deadh bheusa 

34 Dùisgibh chum f ìreant- 
achd ^, agus na deanaibh 
peacadh ; oir cha'n 'eil eòlas 
Dè aig cuid ; chum bhur 
nàire tha mi a' labhairt so. 

35 Ach their neach èigin, 
Cionnus a dh'èireas na 
mairbh 1 agus ciod a' ghnè 
cuirp leis an tig iad 1 

36 Amadain, an ni sin a 
chuireas tu, cha bheothaich- 
ear e, mur bàsaich e air tùs : 

37 Agus an ni a chuireas 
tu, cha'n e an corp a bhitheas 
a ta thu cur, ach gràinne 
lom, feudaidh e bi do chruith- 
neachd, no do sheòrsa èigin 
eile : 

38 Ach a ta Dia a' toirt 
cuirp dJia mar bn toil leis, 
agus do gach uile shìol a 
chorp fèin. 

39 Cha'n aon fheòil gach 
uile f heòil : ach a ta feòil air 
leth aig daoinibh, agus feòil 
eile aig ainmhidhibh, feUl 
eile aig iasgaibh, agus feòil 
eile aig eunlaithibh. 

40 Agus a ta cuirp nèamh- 
aidh ann, agus cuirp thal- 
mhaidh : gidheadh a ta glòir 
air leth aig na coì-paihh nèamh- 
aidh, agus glòir eile aig na 
corpaibh talmhaidh. 

41 Tha ann ghlòir aig à' 
ghrèin, agus glòir eile aig a' 
ghealaich, agus glòir eile aig 
na reultaibh : oir a ta eadar- 



;■ gnàtha dkaoine. 



dhealachadh eadar reult agus 
reult thaobh glòire. 

42 Agus is ann mar sinn a 
bhios aiseirigh nam marbh. 
Cuirea;r ann an truaillidh- 
eachd e ; togar ann an neo- 
thruaillidheachd e. 

43 Cuirear e ann an easurr- 
am, togar ann an glòir e : 
cuirear ann an anmhuinn- 
eachd e, èiridh e ann an 
cumhachd : 

44 Cuirear e 'na chorp 
nàdurra, èiridh e 'na choip 
spioradail. Tha corp nàdurra 
ann, agus corp spioradail. 

45 Agus mar so tha e 
sgrìobhta, Rinneadh an ceud 
dhuine Adhamh 'na anam 
beò, an t-Adhamh deireann- 
ach 'na Spiorad a bheoth- 
aicheas. 

46 Gidheadh cha'n e an ni 
spioradail a hha ann air tùs, 
ach an ni nadurra ; agus 'na 
dhèigh sin an ni spioradail. 

47 An ceud duine o'n 
talamh, tahnhaidh : an dara 
duine, an Tighearn o nèamh. 

48 Mar an didne talmhaidh, 
is amhuil sin iadsan a tha 
talmhaidh : agus mar a ta an 
duine nèamhaidh, is ann mar 
sin iadsan a ta nèamhaidh. 

49 Agus mar a ghiùlain 
sinn ìomhaigh ■* an duine 
thalmhaidh, giirlanaidh sinn 
mar an ceudna ìomhaigh an 
duine nèamhaidh. 

50 A nis so a ta mi ag ràdh, 
a bhràithre, nach feu'lar le 
feòil agus fuil rìoghachd Dhè 
a shealbhachadh ; ni niò a 
shealbhaicheas truaiUidh- 
eachd neo-thruaillidheachd. 

51 Feuch, tha mi a' labh- 
airt ni dìomhair ribh; Cha 



3 ffn ce.art, gu cnbhaidh. 
•* dealhh, dreach, coslas. 



I. COraNTIAXACH XVI. 



choidil sinn uile, ach caoch- 
laidhear sinn uile, 

52 Ann an tiota', am priob- 
adh na sùl, ri guth ua tromp- 
aid deireannaich, (oirsèididh 
an trompaid,) agus èiridh na 
mairbh neothruaillidh, agus 
oaochlaidhear sinne. 

53 Oir is èigin do'n choi-p 
thruaillidh so neo-thmaillidh- 
eachd a chur uime, agus do'n 
cìuvp bhàsmhor so neo-bhàs- 
mhorachd a chur uime. 

54 Agus an uair a chuireas 
na corp truaiUidh so neo- 
thruaillidheachd uime, agus 
a chuireas an corjp bàsmhor so 
lieo-bhàsmhorachd uime, an 
sin coimhlionar am focal a ta 
sgrìobhta, Shluigeadh suas am 
bàs le buaidh. 

55 O bhàis, c'àit am bheil 
do ghath ? O uaigh, c'àit am 
bheil do bhuaidh 1 

56 Is e am peacadh gath a' 
bhàis ; agus is e neart a' 
pheacaidh an lagh : 

57 Ach buidheachas do 
Dhia, a tha toirt dhuinne na 
buadha, tre ar Tighearna losa 
Criosd. 

58 Uime sin, mo bhràithre 
gràdhach, bithibh-sa daing- 
ean, neo-ghluasadach, a' sìor- 
mheudachadh ann an obair 
an Tighearn, air dhuibh fios 
a bhi agaibh nach 'eil bhur 
saothair dìomhain anns an 
Tighearn. 

CAIB. XVI. 

1 Ghuidh Pòl air na Corintianaich 
fuasgladh air ìdreaibhnidh nam 
bràtthre bochda ann an lenisalem; 
10 mhol e Timotens ; 13 arnu an 
dèigh cJtomhairlean cùirdeil, 19 
chrìochncich e an litir le iomadh 
fùilte. 



\ XIS a thaobh an tionail 
air son nan naomh, mar 
a dh'orduich mi do eaglaisibh 
Ghalatia, mar sin deanaibh- 
sa mar an ceudna. 

2 Air ceud là gach seachd- 
uin, cuireadh gach aon agaibh 
ni leis fèin anns an ionmhas^, 
a rèir mar a shoirbhich leis, 
chum nach bi tionail r'an 
deanamh 'nuair a thig mise. 

3 Agus an uair a thig mi, 
cò air bith iad a mholas sibh 
le 'ur litrichibh, cuiridh mi 
iadsan a ghiùlan bhur tabh- 
artais gu lerusalem. 

4 Agus ma's iomchuidh 
mise a dhol mar an ceudna, 
tiièid iadsan a'm' chuideachd. 

5 Agus thig mi do 'ur n- 
ionnsuidh-sa, 'nuair a theid 
mi troimh Mhacedonia : (oir 
tha mi dol troimh Mhacedo- 
nia : ) 

6 Agus feudaidh e bi gu'm 
fan mi, no eadhon gu'n caith 
mi an geamhradh maille ribh, 
chum gu'n toir sibh air 
m'aghaidh mi, ge b'e àit d'an 
tèid mi. 

7 Oir cha'n àill leam bhur 
faicinn a nis san dol seachad ; 
ach tha dùil agam fantuinn rè 
tamuill maille ribh, ma leigeas 
an Tighearn dhomh. 

8 Ach fanaidh mi ann an 
Ephesus gu Cuingeis. 

9 Oir dh'fhosgladh dorus 
mòr agus èifeachdach dhomh- 
sa, agus tha mòran eascaird- 
ean^ann. 

10 A nis ma thig Timoteus, 
feuchaibh gu'm bi e gun eagal 
maille ribh : oir tha e a' 
saoithreachadh ann an obair 
an Tighearna, mar a ta mise. 



I. CORINTIANACH XVI. 



11 Uime sin na deanadti 
neach sam bith tàir air : ach 
thugaibh air aghaidh e an 
sìth, chum gu'n tig g a m' 
ionnsuidh - sa : oir tlia sùil 
agam ris maille ris na bràith- 
ribh. 

12 Mu thimchioll ar bràthar 
Apollois, ghuidh mi gu dùr- 
achdach air teachd do 'ur n- 
ionnsuidh-sa maille ris na 
ì)ràithribh : ach cha b'i a 
thoil air chor sam bith teachd 
san àm so ; ach thig e 'nuair 
a gheibh e àm iomchuidh. 

13 Deanaibh faire, seas- 
aibh gu daingean sa' chreid- 
imh, bithibh fearail •, bitiiibh 
làidir^. 

14 Biodh bhur n-uile nithe 
air an deanamh le gràdh. 

15 Agus guidheam oirbh, 
a bhràithre {o's aithne dhuibh 
teaghlach Stephauais, gur iad 
ceud thoradh Achaia, agus 
gu'n d'thug siad iad fèin 
chum frithealaidh do na 
naomhaibh ;) 

16 Gu'm bi sibh ùmhal 
d'an leithidibh sin, agus do 
gach aon a ni obair agus 
saothair maille ruinne. 



l duineìL 
"i ncartaichihh sihli ftin. 

338 



ìfoi 



17 Tha mi subhach ri 
teachd Stephanais, agus 
Fhortunatuis, agus Achai- 
cuis : oir rinn iad suas an ni 
sin a bha dh'uireasbhuidh do 
'ur taobh-sa. 

18 Oir thug iad suaimhneas^ 
do m' spiorad-sa, agus d' ur 
spiorad-sa: uime sin biodh 
meas agaibh air an leithidibh 
sin*. 

19 Tha eaglaisean na h- 
Asia a' cur fàiite oirbh. Tha 
Acuila agus Priscila, maille 
ris an eaglais a tha 'nan tigh, 
a' cur mòr-f hàilte oirbh anns 
an Tighearn. 

20 Tha na bràithrean uile 
a' cur fàilte oirbh. Cuiribh- 
sa fàilte air a clièile le pòig 
naoimh. 

21 Fàilte uamsa Pòl le m' 
làimh fèin. 

22 ]Ma tha neach sam bith 
nach gràdhaich an Tighearn 
losa Criosd, biodh e 'na 
Anatema Maranata^. 

23 Gu robh gràs an Tigh- 
earna losa Criosd maiUe ribh. 

24 Mo ghràdh-sa maiUe 
ribh uile ann an losa Criosd. 
Amen. 

■» aithnichibh aìi leithide siii 
5 biodh e malluichte gubraih. 



DARA LITIR AN ABSTOIL PHOIL CHUM NAN 
CORINTIANACH. 



CAIB. I. 

1 Thug an t-abstol Pòì misneach 
do na Coriiuiaìiaich an aghaidh 
thriohlaid thaobh na comh-fhurt- 
achd agiis an fhuasglaidh a thng 
Dia dhasan 'na uile thriohlaidil/h 
ftin, 8 gu sonniichte 'ria chuunart 
san Asia: 12 agus ghaìrm e an 
coguis-san, agu^ a cìwguis fèin 
chum fianuis gu'n do shearmon- 
aich e an soisgeul gu irèibh-dhir- 
each, 4c. 

TDOL, abstol losa Criosdtre 
-*- thoil Dè, agus Timoteus, 
ar bràthair, chum eaglais Dè 
a ta ann an Corintus, maille 
ris na h-uile naoimh a ta ann 
an Achaia uile : 

2 Gràs dhuibhse, agussìthi 
Dhia ar n-Athair, agus o'n 
Tighearna losa Criosd. 

3 Beannaichte gu rohh Dia, 
eadhon Athair ar Tighearna 
losa Criosd, Athair nan tròc- 
air, agus Dia nah-uile chomh- 
f hurtachd ; 

4 A tha toirt comhfhurt- 
achd dhuinne 'nar n-uile 
ùmhghar^, chum sinne bhi 
comasach air comh-fhurtachd 
a thcirt dhoibh-san a ta ann 
an àmhghar sam bith, tre a' 
chomh-fhurtachd leis am 
bheil sinn fèin a' faotainn 
comh-fhurtachd o Dhia. 

5 Oir mar a ta fulangais 
Chriosd^ pailt annainne, is 
amhuil sin ataar comhfhurt- 
achd-ne mar an ceudna pailte 
tre Chriosd. 

6 Agus ma tha sinn fuidh 
àmhghar, is ann air son bhur 



> sìot/tchaiìU. - thrioblaid. 

339 



comh-fhurtachd agus bhur 
slàinte-sa, a tha air a h-oib- 
reachadh le sibh a dh'f hulang 
nam fulangas ceudna, a tha 
sinne a' fulang : no ma's 
comhfhurtachd dhuinn, ìs 
ann chum bhur comhfhurt- 
achd agus bhur slàinte-sa. 

7 Agus a ta ar dòchas 
daingean do 'ur taobh-sa, do 
bhrigh gu bheil fios againn, 
mar a ta sibh 'nur luchd- 
comhpairt do na fulangas- 
aibh, gu'm bi $ibh mar an 
ceudna do'n chomhfhurt- 
achd. 

8 Oir cha b'àiU leinn, a 
bhràithre, sibhse bhi ain- 
f hiosrach mu thimchioll ar n- 
àmhghair a thachair dhuinnc 
san Asia, gu'n do bhruthadh 
sinn gu ro mhòr thar ar neart, 
ionnus gu robh sinn fuidh 
amharus eadhon mu'r beatha: 

9 Ach bha againn binn ■* ar 
bàis annainn fèin chum nach 
biodh againn dòigh annainn 
fèin, ach ann an Dia a 
dhùisgeas na mairbh : 

10 Neach a shaor sinne o 
bhàs co mùr, agus a ta 'gar 
saoradh ; anns am bheil ar 
dòchas gu'n saor e sinn fathast: 

11 Air dhuibhse bhi a' co- 
oibreachadh le chèile ann an 
urnuigh air ar son-ne, chum 
gu tugar buidheachas le 
mòran air ar son-ne, à leth 
an tiodhlaic a thugadh 
dhuinne, tre mhòran. 

I 3fulangais-dìr iOQ Chriosd. *breth. 



II. CORINTIANACH II. 



12 Oir is e so ar gàirdeach- 
as-ne, fianuis ar coguis, gur 
ann an aon-f hiUteachd ' agus 
an trèibhdhireas diadhaidh "^, 
agus cha'n ann an gliocas 
feòlmhor, ach ann an gràs 
Dè, a chaith sinn ar beatha 
san t-saoghal, agus gu h-àr- 
aidh do 'ur taobh-sa. 

13 Oir cha'n 'eil sinn a' 
sgrìobhadh nithe sam bith 
eile do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
ach nan nithe a ta sibh a' 
leugliadh^, no a ta sibh ag 
aideachadh, agus a ta dùiì 
agam a dh'aidicheas sibh gus 
a' chrloch ; 

14 Amhuil mar a dh'aidich 
sibh an càil, gur sinne bhur 
gàirdeachas. mar is sibhse 
mar an ceucina ar gàirdeachas- 
ne ann an lcl an Tighearn 
losa. 

15 Agus anns a' mhuin- 
ghin so b'àiU leam-sa teachd 
do 'ur n-ionnsuidh air tùs, 
ionnus gu faigheadh sibhse 
ath-ghràs*. 

16 Agus gabhail uaibhse^ 
gu Macedonia, agus teachd 
o Mhacedonia a rìs do 'ur n- 
ionnsuidh-sa, agus a bhi 
air mo thoirt air m'aghaidh 
leibhse san t-slighe gu ludea. 

17 Uime sin an uair a chuir 
mi so romham, an do ghnàth- 
aich mi eutruimeachd^? no 
an ann a rèir na feòla a ta mi 
cur romham, na nithe a ta mi 
a' cur romham, ionnus gu 
biodh agam seadh, seadh, 
agus cha'n eadh, cha'n eadh ? 

18 Ach mar a ta Dia fìrinn- 
each, cha b'e ar còmhradh 
ribhse seadh, agus cha'n 
eadh? 



1 sinynpluidheachd. 
rèihhdhireas a's mò, trèihh- 
s Dè. Gr. 3 a\s aithne dhuibh. 

340 



19 Oir Mac Dhè losa 
Criosd, a shearmonaicheadh 
'nur measg-sa leinne, eadhon 
leam-sa, agus le Siluanus, a- 
gus le Timoteus, cha robh e 
'na sheadh agus 'na cha'n 
eadh, ach ann-san bha seadh. 

20 Oir gealhinna Dhè uile 
ann-san is seadh iad, agus 
ann-san is Amen iad, chum 
glòire Dhè do ar taobh-ne. 

21 A nis an ti a dhaing- 
nicheas sinne maille ribhse 
ann an Criosd, agus a dh'ung 
sinn, is e Dia: 

22 Neach mar an ceudna a 
chuir seula oirnne, agus a thug 
dhuinn geall-daingnich '' an 
Spioraid ann ar cridheach- 
aibh. 

23 Ach a ta mi a' gairm 
Dhè mar fhianuis air m'- 
anam ^, gur ann chum sibhse 
a chaomhnadh nach d'thàinig 
mi fathast gu Corintus. 

_ 24 Cha'n e gu bheil ag- 
ainne tighearnas air bhur 
creidimh-sa, ach is luchd- 
cuideachaidh sinn do 'ur n- 
aoibhneas : oir is ann tre 
chreidimh a sheasas sibh. 

CAIB. II. 

1 Air do P/tòl an reitson a chiir an 
rèill air son nach d^thùinìg e dh^ 
iunnsuidh nan Corintianach, òdh'- 
iarr e orra maitheanas agus 
comhfhnrtachd a tJioirt dd'n duine 
a dhruideadh a tnach leo as an 
eaglais, 10 eadhon ?nar a thug e 
fcin mar an ceudna maitheanas 
dn, air son 'fhìor-aithreachais. 

\ CH chuir mi so romham 
'^ annam fèin, gun teachd 
a rìs fo dhoilgheas do 'ur n- 
ionnsuidh. 

2 Oir ma ni mise doilich 
sibhse, cò e ma ta ni subhach 



4 ath-thindhlac. 
^•dolhìmr ralhad-sa. ^iomluas. 
7 eaìlr.s. 8 an aghaidh m'anama. 



II. CORINTIANACH III. 



mise, ach an ti air an do 
chuireadh doilgheas leam 1 

3 Agus sgriobh mi an ni so 
fèin do 'ur n-ionnsuidh, chum 
air dhomh teachd, nach cuirt- 
eadh doilgheas orm leis a' 
mhuinntir sin o'm bu chòir 
dhomh aoibhneas fhaotainn, 
air dhomh bhi muinghinneach 
asaibh uile, gur e m'aoibh- 
neas bhur ii-aoibhneas uile. 

4 Oir à trioblaid mhòir agus 
cràdh cridhe, sgrìobh mi do 
'ur n-ionnsuidh le iomadh 
deur ; cha'n ann chum gu'm 
biodh doilgheas oirbh, ach 
chum gu'm biodh fios agaibh 
air a' ghràdh a ta agam gu ro 
phailte dhuibh. 

5 Ach ma thug neach sam 
bith aobhar doilgheis, cha do 
chuir e doilgheas ormsa, ach 
an càil ; chum nach cuirinn 
ro uallach oirbh uile. 

6 Is leoir d"a leithid sin do 
dhuine am peanas so, a leag- 
adh air le mòran. 

7 lonnus air an làimh eile, 
gur mò is còir dhuibh maith- 
eanas agus cornhf hurtachd a 
thoirt da, air eagal gu'm 
biodh a leilhid so do dhuine 
air a shlugadh suas le anab- 
arra doilgheis. 

8 Uime sin guidheam oirbh, 
gu'n daingnicheadh sibh bhiir 
gràdh dha. 

9 Oir is ann chum na crìche 
so a sgrìobh mi do \ir n-ionn- 
siiìdh, chum gu'm biodh fios 
bhur dearbhaidh agam, am 
bheil sibh ùmhal anns na h- 
uile nithibh. 

10 Ge b'e neach d' an toir 
sibh maitheanas ann an ni 
sam bith, bheir mise mar an 
ceudna : oir ma thug mise 
maitheanas ann an ni sam 



^ am pearsa. ^ shlànxdchear- 

341 



bith, ge b'e d'an d'thug mi 
am maitheanas, is ann air 
bhur sonsa a thug mi e, am 
fianuis ' Chriosd ; 

11 Air eagal gu faigheadh 
Satan an cothrom oirnn le 
'chuilbheartachd : oir cha'n 
'eil sinn aineolach air 'inn- 
leachdaibh. 

12 Os bàrr, 'nuair a thàinig 
mi gu Troas chum soisgeul 
Chriosd a shearmonachadlt, a- 
gus a dh'fhos2,ladh dorus 
dhomh leis an Tighearn, 

13 Cha robh fois agam ann 
mo spiorad, do bhrigh nach 
d'f huair mi Titus mo bhràth- 
air : ach air gabhail mo chead 
diubh, dh'imich mi o sin do 
Mhacedonia. 

14 A nis buidheachas do 
Dhia, a ta ghnàth a' toirt 
oirnne buadhachadh ann an 
Criosd, agus a ta foillseach- 
adh deadh f hàile 'eòlais fèin 
leinne anns gach àit. 

15 Oir tha sinne do Dhia 
'nar fàile cùbhvaidh Chriosd, 
anns an dream a thèarnar^, 
agus anns an dream a sgrios- 
ar 3 : 

16 Do'n aon dream tha 
sinn 'nar boltrach bàis chum 
bàis ; agus do'n dream eile, 
'nar boltrach beatha chum 
beatha : agus cò a ta fogh- 
ainteach chum nan nithe so 1 

17 Oircha'n 'eilsinnemar 
mhòran, a thruailleas focal 
Dè : och mar o thrèibhdhir- 
eas, ach mar o Dhia, tha sinn 
a' labhairt am fianuis Dè ann 
an Criosd'*. 

CAIB. m. 

Ì.-Air eagal gìCn cnireadh luthd- 
teagaisg brcige as a lelh gu robh e 
deanamh uaill gu diomìiain,-iiocìid 
Phl gu rubh grùsa ìian Corintian- 
ach ^nan aobhar molaidh d^a 



chailkar. 



<i Chriosd. 



II. CORINTIANACH III. 



mhinistreileachd. C Air so chòmh- 
shÌH e mÌHÌsieirean an lagha, agtis 
an t-soisgeil r^a chèile, Ì2. agits 
d/iearòh e giCn robh a mhinistreil- 
eachd-san ro òirdheirc. 

\ N tòisich sinn a rìs air 
sinn fèin a mholadh ? no 
am bheil feum againn, mar 
aig dream àraidh, air litrich- 
ibh molaidh do 'ur n-ionn- 
suidh-sa, no air litrichibh mol- 
aidh uaibh ? 

2 Is sibhse ar litir-ne a ta 
sgrìobhta 'nar' cridheachaibh, 
air a h-aithneac_hadh agus air 
a levighadh leis na h-uile 
dhaoinibh : 

3 Air dha bhi follaiseach 
gur sibh litir Chriosd, a 
f hrithealadh leinne, a tha air 
a sgrìobhadh cha'n ann le 
dublì, ach le Spiorad an Dè 
bheò ; cha'n ann air chìraibh 
cloiche, ach air clàraibh feòl- 
mhor a' chridhe. 

4 Agus tha a leithid so do 
dhòchas^ againne tre Chriosd 
a thaobh Dhè : 

5 Cha'n e gu bheil sinn 
foghainteach uainn fèin chum 
ni sam bith a smuaineachadh'' 
mar uainn fein : ach is ann o 
Dhia a ta ar foghainteachd ; 

6 A rinn sinne mar an ceud- 
na 'nar ministeiribh foghaint- 
each an tiomnaidh nuaidh '' ; 
cha'n ann do'n litir, ach do'n 
Spiorad : oir marbhaidh an 
litir, ach bheir an Spiorad 
beatha. 

7 Ach ma bha ministreil- 
eachd^ a' bhàis, ann an 
sgrìobhadh air a ghearradh^ 
air clachaibh, glòi-mhor, ionn- 
us nach b'urrainn clann Is- 
raeil amharc gu geur air 
gnùis Mhaois, air son glòire 



eìin ar, 2 dKenrhsa. 

a mheas, a reusonnchadh. 
i' cìwimhcheangail nuaidh 

342 



a ghnùise, a chuireadh air ciìl ; 

8 Cionnus nach mò na sin 
a bhios ministreileachd an 
Spioraid glòrmhor ? 

9 Oir ma hha ministreil- 
eachd an dìtidh glòrmhor, is 
ro mhò na sin a bheir minis- 
treileachd na flreantachd 
barrachd ann an glòir. 

10 Oir eadhon an ni a rinn- 
eadh glòrmhor, cha robh glòir 
sam bith aige sa' chàs so, 
thaobh na glùire a tha toirt 
barrachd. 

11 Oir ma hha an ni a 
chuireadh air ciìl glòrmhor, 
is ro mhò na sin a ta an ni a 
bhuanaicheas glòrmhor. 

12 Uime sin do bhrìgh gu 
bheil againn a shamhuil so 
do dhòchas', tha sinn a' 
cleachdadh mòr - dhànachd ^ 
cainnte. 

13 Agus cha 'n 'ei/ svnu 
mar Mhaois, a chuir folach 
air 'aghaidh, chum nach amh- 
airceadh clannlsraeil gu geur 
gu crìch an ni a chuireadh 
air cùl. 

14 Ach dhalladh an inntinn: 
oir gus an là'n diugh ann an 
leughadh an t-seann-tiomn- 
aidh^, tha'm folach ceudna 
a' fantuinn gun atharrachadh, 
ni a chuireadh air cùl ann an 
Criosd. 

15 Ach eadhon gus an là'n 
diugh 'nuair a leughar Maois, 
tha am folach air an cridhe. 

16 Gidheadh 'nuair a phill- 
eas e chum an Tighearna, 
togar am folach dheth. 

17 A nis is e an Tighearn 
an Spiorad sin : agus far am 
hhàl Spiorad an Tighearna, 
tha saorsa an sin. 



^friihealadh. 6 ghràhhaladh. 

7 eurhsa. ^ shoilleireachd. 

9 na seann-tiomnaidh. 



II. CORIXTIANACH IV. 



18 Ach air bhi tlhuinne ] 
uile le aghaidh gun f holach, 
ng anihaic mar ann an sgàth- : 
an air glòir an Tighearna, tha ] 
sinn air ar n-atharrachadh 
chum nah-ìomhaigh'ceudna, 

ghlòir gu glòir, mar le 
Spiorad an Tighearna. 

CAIB. IV. 

1 Chuir Pòlan cèill gu'n do shearm- 
onaich e an soisgeid le dlchioll 
agus anu an trèibh-dhireas ; 6 agus 
cionnus a dh'oibrich na trioblaid- 
ean agìis an geur-leanrnhuiiin a 
dhfhuiling e air a shoji, chim 
cliù cumhachd Dhè, 12 agus chum 
maith na h-eaglaii. 

TTIME sin, air do'n mhin- 
^' istreileachd so bhi againn, 
a rèir mar a f huair sinn tròc- 
air, cha'n 'eil sinn a' fannach- 
adh^: 

2 Ach chuir sinn cùl ri 
nithibh folaichte na nàire^ 
gun sinn bhi a' siubhal ann 
an ceilg, no a' truailleadh 
focail Dè, ach le foillseachadh 
na f ìrinn, 'gar moladh fèin do 
choguis nan uile dhaoine ann 
an sealladh Dhè. 

3 Ach ma tha ar soisgeul- 
ne folaichte ■*, is ann dhoibh- 
san a ta caiUte^ tha e fol- 
aichte : 

4 Anns an do dhall dia an 
t-saoghail so inntiun nadream 
nach 'eil 'nan creidich, air 
eagal gu'n deah-aicheadh 
orra solus soisgeil ghlùrmhoir 
Chriosd, neach a's e ìomhaigh 
Dhè. 

5 Oir cha'n 'eil sinne 'gar 
seamionachadh fèin, achlosa 
Criosd an Tighearn ; agus 
sinn fèin 'nar seirbhisich 
dhuibhse air son losa. 

6 Oir is e Dia a thubhairt 



1 an dealhha, an riochda. 

2 «' lagachndh. 

3 a' mhoilaidh, va h-eas-onoir, 

343 



ris an t-solus soillseachadh u 
dorchadas, a dhealraich ann 
ar cridheachaibh-ne, a tìioirt 
soluis eòhiis glòire Dhè, ann 
an gnùis losa Criosd. 

7 Ach a ta an t-ionmhas 
so againn ann an soithichibli 
creadha, chum gu'm bi òir- 
dheirceas a' chumhachd o 
Dhia, agus cha'n ann uainne. 

8 'lha sinn fo thrioblaid air 
gach taobh, gidheadh cha'n 
'eil sinn ann an teanntachd ^ ; 
tha sinn ann an ioma-chomh- 
airle, gidheadh giin sinn ann 
an eu-dòchas ; 

9 Air ar geur-leanmhuinn, 
gidheadh gun si)in air ar 
trèigsinn ; air ar tilgeadh 
sìos, gidheadh g\in sinn air 
ar sgrios ; 

10 A' giùlan a ghnàth 
bàsachaidh anTighearnalosa 
mu'n cuairt, anns a' chorp, 
ehum gu biodh beatha losa 
mar an ceudna air a deanamh 
foUaiseach ann ar corp-ne. 

11 Oir tha sinne a ta beò, 
a ghnàih air ar toirt chum 
bàis air son losa, chum gu 
biodh mar an ceudna beatha 
losa air a deanamh follais- 
each 'nar feoil bhàsmhoir-ne. 

12 Uime sin tha bàs ag 
oibreachadh annain-ne, ach 
beatha annaibh-sa. 

13 Air dhuinn an spiorad 
creidijiih sin fèin abhi againn, 
a rèir mar a ta e sgriobhta, 
Chreid mi, agus uime sin 
labhair mi : tha sinne a' 
creidsinn mar an ceudna, 
agus uime sin tha sinn a' 
labhairt ; 

14 Air dhumn fìos a bhi 
againn, an ti a thog suas an 



ifofholach. 

5 a tha 'gaìi sgrios fèin. 

6 cumhainneachd. 



II. CORTNTIANACH V. 



Tighearn losa, gu'n tog e 
sinne suas mar an ceudna tre 
losa, agus gu'n cuir e 'na 
làthair sinn maille ribhse. 

15 Oir tha na h-uile nithe 
air bhur sonsa, chum gu 
biodh an griàs a tha saoibhir, 
tre bhuidheachas mhòran, ro 
phailte chum glòiie Dhè. 

16 Uime sin cha'n 'eil 
sinn a' fannuchadh, ach ged 
thruaiUear ar duine o'n letli 
muigh, gidheadh tha an duine 
o'n leth stigh air ath-nuadh- 
achadh o là gu là. 

17 Oir a ta ar n-àmhghar 
eutrom, nach 'eil ach rè 
sealain ', ag oibreachadh 
dhuinne trom - chudthrom 
glòire a ta ni's ro anabharr- 
aich agus sìor-mhaiieannach ; 

18 Airdhuinn bhi ag amh- 
arc cha'n ann air na nithibh 
a tha r'am faicinn, ach air 
na nithibh nach 'eil r'am 
faicinn : oir tha na nithe a 
chithear, aimsireil ; ach tlia 
na nithe nach faicear, siorr- 
uidh. 

CAIB. V. 

1 C/mir Pòl an cctll gu'ìi rohh e an 
dòchas glòire siorruidh, agus le 
sùil rithe, agns ris a' bhretli 
dkeireannaich, a' deanamh dicìdll 
air deadh choguis a choimhead ; 
12 cha'n ann chum gn deanadh 
e bòsd as fèin a thaohh so, 14 ach 
mar neach a fhuair heatha o 
Chriosd, a ta e dlchioUach chum 
a hheatha a chaitheadh do Chriosd 
a mhiiin. 

lll a ta fìos againn, nan 
sgaoilteadh o chèile ar 
tigh tahnhaidh a' phàiUiuin 
%o, gu bheil againn aitreabh o 
Dhia, tigh nach do thogadh 
le làmhaibh, siorruidh anns 
na nèamhaibh. 
2 Oir a ta sinn ri osnaich 



O 



an so, a' miannachadh bhi 
air ar n-eudachadli^ le ar tigh 
nèamh : 

3 O air dhuinn bhi air ar 
n-eudachadh, nach faighear 
lomnochd sinn. 

4 Oir tha sinne a tha anns 
a' phàiUiun so ri osnaich, air 
dhuinn bhi fuidh uallaich : 
cha'n e air son gu'm bu 
mhiann leinn bhi air ar rùsg- 
adh, acli air ar n-eudachadh, 
chum gu bi bàsmhorachd air 
a slugadh suas le beatha. 

5 A nis an ti a dh'oibrich 
sinne chum so fèin, is e Dia 
e, a thug dhuinne mar an 
ceudna geall-daingnich ^ an 
Spioraid. 

6 Uime sin iìm sinn a 
ghnàth deadh-mhisneachail, 
air dhuinn fìos a bhi againu 
am feadh a ta sinn aig an 
tigh sa' choluinn, gu bheil 
sinn air choigrich o'n Tigh- 
earn : 

7 (Oir a ta sinn a' gluasad* 
a rèir creidimh, agus cha'n 
ann a rèir seallaidh.) 

8 Tha deadh mhisneach 
againn, agus bu ròghnuiche 
leinn gu mòr bhi air choigrich 
as a' choluinn, agus a bhi 
h'ithair maiUe ris an Tighearn. 

9 Uime sin a ta sinn a' 
deanamh ar dìchill, chum cò 
aca bhios sinn a làthair, no 
air choigrich, gu'm bi sinn 
taitneach dhàsan. 

10 Oir is èigin duinn uile 
bhi air ar nochdadh an làthair 
caithir-breitheanais Chriosd ; 
chum gu faigh gach neach na 
nithe a riìui e sa' choluinn, a 
rèir an ni a rinn e, ma's maith 
no olc e. 

11 Uime sin, air dhuinn 

3 earhis. 
'^a' ghiasaihd,ag imeachd.a' sinbhù!. 



II. CORINTIANACH VI. 



fios a bhi agc.inn air uamhas 
an 'J'ighearna, tha sinn a' cur 
impidh air daoinibh ; ach a 
ta sinn follaiseach do Dhia, 
agus tha dòchas agam mar an 
ceudna gu bheil sinn air ar 
deanamh follaiseach ann bhur 
coguisibh-sa. 

12 Oir cha 'n 'eil sinn 'gar 
moladh fein a rìs dhuil)hse, 
ach a ta sinn a' toirt fàth ^ 
uaill dhuibh do ar taobh, 
chum gu bi freagmdh agaibh 
dhoibh-san a tha deanamh 
uaill ann an gnùis, agus cha'n 
ann an cridhe. 

13 Oir ma tha sinn a 
dh'easbhuidh cèille, U ann 
do Dhia : agus ma tha ar 
ciall againn, is unn duibh-sa. 

14 Oir a ta gràdh Chriosd'gar 
co-èigneachadh, air dhuinn 
breithneachadh mar so, ma 
fhuair a h-aon bàs air son 
nan uile, gu'n robh na h-uile 
marbh : 

15 Agus gu'n d'fhuair e 
bàs air son nan uile, chum 
iadsan a ta beò, nach biodh 
iad à so suas beò dhoibh fèin, 
ach dhàsan a dh"f huiling am 
bàs air an son, agus a dh'èir- 
ich a rìs. 

16 Uime sin, cha'n aithne 
dhuinne à so suas aon duine 
a rèir na feòla : seadh, ged 
b' aithne dhuinn Criosd a 
rèir na feòla, gidheadh a nis 
cha'n aithne dhuinn e ni's 
mò. 

17 Uime sìn ma iha neach 
sam bith ann an Criosd, is 
creutair nuadhe: chaidh na 
seann nithe seach, feuch, 
rinneadh na h-uile nithe 
nuadh. 

18 Agus is ann o Dhia a 

' cothroim. ^ dmir e amiamne.GT, 
a,r son^a,i axt. 



ta na h-uile nithe, neach a 
rinn sinne reidh ris fèin ti-e 
losa. Criosd, agus a thug 
dhuinn ministreileachd na 
rèite ; 

19 Eadhon, gu robh Dia 
ann an Criosd, a' deanamh 
an t-saoghail rèidh ris fèin, 
gun bhi a' meas an cionta 
dhoibh ; agus dh'earb e 
ruinne-focal na rèite. 

20 Uime sin is teachdairean 
sinn air son Chriosd, mar gu 
cuireadh Dia impidh leinne : 
tha sinne a' guidhe oirbh as 
uchd^ Chriosd, bithibh rèidh 
ri Dia. 

21 Oir rinn e esan do nach 
b'aithne peacadh, 'na ìobairt- 
pheacaidh air arsonne ; chum 
gu bitheamaid air ar deanamh 
'nar f ìreantachd Dhè annsan. 

CAIB. YI. 

1 Gn\n do dhearbh Pòl e fiin 'ua 
mhinisteir firinneach do Ckriosd, 
araon le earailihh, 3 agus le 
tonracas a hheatlia, 4 agtis leis 
gach gn't Iriohlaid agus maslaidh 
fhulang gu foighidneach air son 
an t-soisgeil: 10 2impa so labhair 
e gu dùna riu. a chiotin gu robh a 
chridhe fosgailte dhoibh. 

TJIME sin tha sinn mar 
chomh - oibrichean leis- 
san, a' guidhe oivbh, gun sibh 
a ghabhail gràis Dè an diomh- 
anas : 

2 (Oir a ta e ag ràdh, Ann 
an àm taitneach dh'èisd mi 
riut, agus ann an là slàinte 
rinn mi còmhnadh leat: feuch, 
a nis an t'àm taitneach ; feuch, 
a nis là na slàinte.) 

3 Gun bhi toirt aobhair 
oilbheim air bith ann an aon 
ni, chum nach faigheadh a' 
mhinistreileachd * mi-chliù : 

4 Ach anns gach ni 'gar 
dearbhadh fèin mar mhinis- 

* [ar] ministreileachd, [a/] frith- 
ealaJh. 

Q2 



II. CORINTIANACH VI. 



teiribh Dhè, ann am mòr- 
f hoighidin, ann an àmhghar- 
aibh, ann an uireasbhuidh, 
aiui an teanntachdaibh, 

5 Ann am buiUibh, ann 
am prìosanaibh, ann an luas- 
gadh àit gu h-àit, ann an 
saothair, ann am faire, ann 
an trasgaibh, 

6 Ann am fìor-ghloine, 
ann an eòlas, ann am fad- 
fhulangas, ann an caoimh- 
neas, anns an spiorad naomh', 
aun an gràdh gun cheilg, 

7 Ann am focal na fìrinn, 
ann an cumhachd Dhè, le 
airm na fìreantachd air an 
làimh dheis agus chlì, 

8 Tre urram agus eas- 
urram, tre mhi-chliù agus 
dheadh-chliù : mar mheallt- 
airibh, gidheadh f Irinneach ; 

9 Mar dhream nach nith- 
nichear, gidheadh air am 
bheil deadh aithne ; mar 
dhream a ta faghail a' bhàis, 
gidheadh feuch, tha sinn 
beò ; mar dhream a smachd- 
aichear, agus gun am marbh- 
adh; 

10 Mar dhream a ta bròn- 
ach, gidheadh a ghnàth a' 
deanamh gàirdeachais ; mar 
dhaoiìie bochda, gidheadh a 
ta deanarah mòrain saoibhir ; 
mar dhaoine aig nach 'eil ni 
sam bith, gidheadh a' sealbh- 
achadh nan uile nithe. 

11 Tha ar beul-ne fosgailte 
dhuibhse, O a Chorintian- 
Hcha, tha ar cridhe air a 
dheanamh farsuinn. 

12 Cha'n 'eil sibh ann an 
cumhannachdannain-ne, ach 
tha sibh ann an cumhann- 
achd ann bhur n-innibh fèin. 

13 A nis mar ath-dhìoladh 
san ni sin fèin, (tha mi a' 



• leis an Spiorad. 

346 



labhairt mar ri m' chloinn,) 
bithibh-sa farsuinn mar an 
ceudna. 

14 Na cuing-cheanglar gu 
neo-chothromach sibh maiUe 
ri mi-chreidich : oir ciod e 
caidreabh na fìreantachd ri 
neo-fhìreantachd ! agus ciod 
e comunn an t-soluis ris an 
dorchadas? 

15 Agus ciod an rèite a ta 
aig Criosd ri Belial \ no ciod 
i cuid a' chreidich, maiUe ri 
ana-creideach ? 

16 Agus ciod a' cho-rèite 
a ta aig teampull Dè ri h- 
ìodholaibh =^ 1 oir is sibhse 
teampull an Dè bheò ; a reir 
mar a thubhairt Dia, Gabh- 
aidh mise còmhnuidh annta, 
agus gluaisidh mi 'nam 
measg ; agus bithidh mise 
a'm' Dhia aca-san, agus bith- 
idh iadsan 'nan sluagh agam- 
sa. 

17 Uime sin thigibh a mach 
as am meadhon, agus deal- 
aichibh riu, tha an Tighearn 
ag ràdh, agus na beanaibh 
ris an ni neòghlan ; agus 
gabhaidh mise a m'ionnsuidh 
sibh, 

18 Agus bithidh mi a'm' 
Athair dhuibh, agus bithidh 
sibhse 'nur mic agus 'nur 
nigheanaibh dhomh-sa, tha 
an Tighearn uile-chumhachd- 
ach ag ràdh. 

CAIB. VII. 

1 Dh'earailich Pòl na Corintian- 
aich chum gloine heatha, 2 agus 
chìcm an inntinn hhi aca dhdsan. 
a ta aige dhoihh : 3 air eagal gn 
saoilteadh gvhi robh e cur so an 
amharuf, chuir e an ccill doibh 
meud a' chomhfhurtachd a fhuqir 
e 'na thriohlaidibh, o'n sgevl a 
thvg Titus dha air am hròn diadh- 
aidh. 



2 dealbhaibh. 



II. COUINTIANACH VII. 



T TIME sin, a mhuinntir mo 
^ ghràidh, air dhuinn na 
geallanna so bhi againn, 
glanamaid sinn fèin o gach 
uile shalachar leòla agus 
spioiaid, a' coimhlionadh 
naomhachd ann an eagal 
Dè. 

2 Gabhaibh ruinne : cha 
d'rinn sinn eucoir air aon 
duine, cha do thruaiU sinn 
aon duine, cha do mheall 
sinn aon duine. 

3 Cha'n ann chum bhur 
dìtidh a ta mi a' labhairt so : 
oir thubhairt mi roimh, gu 
bheil sibh ann ar cridheach- 
aibh-ne chum bàsachadh 
maille ribh, agus a bhi beò 
maille riò/i.^ 

4 Is mòr mo dhànachd 
cainnte do 'ur taobh-sa, is 
mòr m' uaiU as bhur leth ; 
lìonadh le comhf hurtachd mi, 
tha mi thar tomhas aoibh- 
neach ann ar n-uile àmhghar- 
ne. 

5 Oir an uair a thàinig sinn 
gu Macedonia, cha d'fhuair 
ar feòil fois sam bith, ach bha 
sinn fuidh àmhghar air gach 
taobh ; an leth am muigh bha 
còmhraig, an leth a stigh bha 
eagaH : 

6 Ach Dia a bheir comh- 
fhurtachd dhoibh-san a tha 
air an leagadh sìos, thug e 
comhfhurtachd dhuinne le 
teachd Thituis : 

7 Agus cha'n e le a 
theachd-san a mhàin, ach 
mar an ceudna leis a' chomh- 
fhurtachd a fhuair esan 
uaibhse, 'nuair a chuir e an 
cèill duinn bhur dian-thog- 
radh, bhur caoidh^, bhur teas- 
ghràdh dhomh-sa ; air chor 



as gur mòid a rinn mi gaird- 
eachas. 

8 Oir ged chuir mi doilgh- 
eas oirbh leis an litir, cha'n 
'eil aithreachas orm ; ged bha 
aithreachas orm : oir tha mi 
faicinn gu'n do chuir an litir 
sin doilgheas oirbh, ged nach 
d'rinn i S(i ach rè tamuill. 

9 A nis tha gàirdeachas 
orm, cha'n ann air son sibh a 
bhi doilich, ach gu robh sibh 
doilich chum aithreachais^: 
oir bha doilgheas oirbh air 
mhodh diadhaidh, chum nach 
tigeadh call oirbh ann an aon 
ni do ar taobh-ne. 

10 Oir oibrichidh am bròn 
diadhaidh aithreachas chum 
slàinte do nach gabhar aith- 
reachas : ach oibrichidh doil- 
gheas an t-saoghail bàs. 

11 Oir feuch, an ni so fèin 
doilgheasdiadhaidhbhioirbh, 
ciod e meud an diuachd a 
dh'oibrich e annaibh, seadh, 
ciod an glanadh oìrbhfèin'', 
seadh, ciod an ro-dhiom, 
seadh, ciod an t-eagal, seadh. 
ciod an dian-thogradh, seadh, 
ciod an t-eud, seadh, ciod an 
togradh dioghaltais? anns 
gach ni dliearbh sibh sibh 
fèin bhi glan sa' chùis so. 

12 Uime sin ged sgriobh 
mi do 'ur n-ionnsuidh, cha 
b'ann air a shon-san a rinn 
an eucoir, no air a shon-san 
air an d'rinneadh an eucoir, 
ach a chum gu foillsicht- 
eadh dhuibh ar cùram-ne 
mu'r timchioll-sa am fianuis 
Dè. 

13 Uime sin fhuair sinn 
comhfhurtachd air son bhur 
comhf hurtachd - sa : seadh, 
bu ro mhò a rinn sinn gaird- 



II. CORINTIANACH Vlll. 



eachas, air son gairdeachais 
Thituis, do bhrìgh gu'n d' 
fhuair a spiorad suairahneas 
uaibhse uile. 

14 Oir ma rinn mi bòsd' 
sam bith ris-san asaibh-se, 
cha'n eil nàire orm ; ach mar 
a labhair sinn na h-uile nithe 
arn fìrinn ribhse, is amhuil 
sin a f huaradh firinneach ar 
bòsd asaibh-se ri Titus. 

15 Agus a ta dùrachd a 
chridhe-san ni's pailte do 'ur 
taobh-sa, air dha bhi a' 
cuimhneachadh bhur n-ùmh- 
lachd uile, mar a ghabh sibh 
ris le h-eagal agus ball- 
chrith. 

16 Uime sin tha gaird- 
eachas orm gu bheil dànachd 
agam asaibh anns gach ni. 

CAIB. VIII. 

1 B/irosnuich Pòl na Corintianaich 
gu tional seirceil a dheanamh air 
son nan naomh bochda ann an le- 
rnsalem, le eisempleir nam Mace- 
doìiach, 7 le moladh an dian-thog- 
aidh a bha aca ftin roimh, 9 le 



\ NIS, a bhràithre, tha 
■^ sinn a' toirt fios duibh 
air gràs Dè, a thugadh do 
eaglaisibh Mhacedonia : 

2 Eadhon gu'n robh, ann 
am mòr-dhearbhadh àmh- 
ghiir, pailteas an aoibhneis, 
agus doimhne am bochduinn, 
ro phailte chum saoibhreis 
am fialuidheachd ^, 

3 Oir (tha mi loirt fianuis,) 
gìL robli iad uatha fèin toileach 
a rèir an comais, seadh, thar 
an comas : 

4 A' guidhe oirnne gu 
dùrachdach, gu'n gabhamaid 



' uaill, mòr-dhuil. 
^ an daonnachda. 
% bha dbchas ugainne. 

348 



an tiodhlac, agus comh-roinn 
an f hrithealaidh do nanaomh- 
aibh. 

5 Agus cha'n ann mar a 
shaoil sinne^, ach thug siad 
iad fèin air tùs do'n Tighearn, 
agus ^na dhtigh sin dhuinne a 
rèir toil Dè : 

6 Air chor as gu'n do chuir 
sinn impidh air Titus, a rèir 
mar a thòisich e roimh, mar 
sin gu'n crìochnaicheadh e 
annaibh-sa an gràs* sin fèin 
mar an ceudna. 

7 Uime sin mar a ta sibh 
pailte anns gach uile ni, ann 
an creidimh, ann an ùr- 
labhradh, agus ann an eòlas, 
agus ann an uile dhìchioll, 
agus annbhurgràdhdhuinne, 
bithibh pailte anns a' ghràs 
so mar an ceudna. 

8 Cha'n 'eil mi a' labhairt^ 
so mar àithne, ach a thaobh 
dùrachd dhaoine eile, agus 
a dhearbhadh trèibhdhireas 
bhur gràidh-sa. 

9 Òir is aithne dhuibh gràs 
ar Tighearna losa Criosd, ged 
bha e saoibhir, gidheadh gu'n 
d'rinneadh bochd e air bhur 
sonsa chum gu biodh sibhse 
saoibhir tre a bhochduinn- 
san. 

10 Agus anns an ni so tha 
mi toirt jno chomhairle : oir a 
ta so tarbhach^ dhuibhse, a 
thòisich roimh, cha'n e mhàin 
air deanamh, ach air a bhi 
togarrach o cheann bliadhna. 

11 A nis air an aobhar sin 
coimhlionaibh an gnìomh'; 
ionnus mar a hha sibh ullamh 
chum na toile, mar sin gu'm 
bi sibh ullamh chum coimh- 
lionaidh as na bheil agaibh. 



' tiodhlac. 5 2\7'n lahhram. 

6 iomchuhhaidh. 
^ an deanamh. 



II. CORINTIANACH IX. 



12 Oir ma bhios air tùs 
inntinn thoileach ann, gabhar 
ris a rèir mar a ta aig neach, 
agus cha'n ann a rèir nan 
nithe nach 'eil aige. 

13 Cha'n ann chum gu'ra 
biodh socair aig daoine eile, 
agus amhghar agaibh-sa. 

14 Ach a thaobh co-cheart- 
ais, chum san àm so nis gu'm 
bi bhur pailteas - sa 'na 
choimìdeasachadh air an uireas- 
bhuidh-san, agus mar an 
ceudna chum gu'm bi am 
pailteas - san 'na chHnìhleas- 
achadh air bhur n - uireas- 
bhuidh-sa, air chor as gu'm 
bi co-cheartas eadaraibh ; 

15 A rèir mar a ta e 
sgrìobhta, An ti a thionail 
mòran, cha robh anabarr 
aige : agus an ti a thionail 
beagan, cha robh easbhuidh 
air. 

16 Ach buidheachas do 
Dhia, a chuir an cùram diìr- 
achdach sin fèin do 'ur taobh- 
sa ann an cridhe Thituis. 

17 Oir gu deimhin ghabh 
e ris an impidh ; ach air dha 
bhi ni bu togarraiche, chaidh 
e d'a thoil fèin do 'ur n-ionn- 
suìdh. 

18 Agus chuir sinne maille 
ris am bràthair, aig am bheil 
o chliù san t-soisgeul, feadh 
nan eaglaisean uile : 

19 (Agus cha'n e so a 
mhàin, ach thaghadh e leis 
na h-eaglaisibh mar an ceud- 
na mar chompanach turuis 
dhuinne, leis an tiodhlac so 
a fhrithealadh leinne chum 
glòire an Tighearna sin fèin, 
agus chum foillseachaidh bhur 
n-inntinn ullamh-sa.) 

20 A' seachnadh so, nach 
tiigadh neach air bith mi- 



chliil dhuinne thaobh a' 
phailteis so a fhrithealadh 
leinne : 

21 Air dhuinn bhi solar- 
achadh nithe ciatach, cha'n 
e mhàin am fianuis an Tigh- 
earn, ach mar an ceudna am 
fianuis dhaoine. 

22 Agus chuir sinn mailk 
riu ar bràthair, a dhearbh 
sinn gu minic dùrachdach am 
mòran do nithibh, ach a nis 
ni's ro dhùrachdaiche, a 
thaobh an ro-earbsa ta aige^ 
asaibh-sa. 

23 Ma dh'fhiosraichecrr ni 
sam bith mu Thitus, is e mo 
chompanach-sa e, agus mo 
chomh-oibriche do 'ur taobh- 
sa: no mu thimchioll nam 
bràithre, is iad teachdairean 
nan eaglaisean, agu$ glòir 
Chriosd. 

24 Uime sin nochdaibh 
dhoibh-san, agus am fianuis 
nan eaglaisean, dearbhadh 
bhur gràidh-sa, agus ar n- 
uaill-ne do 'ur taobh. 

CAIB. IX. 

1 Dh'innis Pòl an reuson air son, 
ged Vaitline dha mòr-thogradh nan 
Corintianach, an do chuir e Titns 
agus na bràithre roiinh-laimh d'an 
ionrmiidh g^ am brosìiuchadh gn 
dtirc a t/ioirt gu pailte, do bhrìgh 
giir gnè shìol-chuir iad, 10 a bheir 
bàrr pailte dhoibh ftin. 

QIR a thaobh frithealaidh 
^ do na naomhaibh, is neo- 
fheumail dhomh-sa sgrìobh- 
adh do 'ur n-ionnsuidh. 

2 Oir is aithne dhomh tog- 
arrachd bhur n-inntinn, as 
leth am bheil mi deanamh^ 
uaill asaibh-sa ris na Z\Iace- 
donaich, ag ràdh, Gu robh 
Achaia ullamh o cheann 
bliadhna ; agus bhrosnuich 
bhur n-eud-sa ro mhòran. 

- an deannm. 



II. CORINTIANACH X. 



3 Gidheadh chuir rni na 
bràithre do 'iir n-ionnsuidh, air 
eagal gu'm biodh ar n-uaiU- 
ne asaibh dìomhain sa' chùis 
so ; chum mar a thubhairt mi, 
gu'm biodh sibh ullamh : 

4 Air eagal ma thig na 
Macedonaich maille rium, 
agus gu'm faigh iad sibhse 
neo-uUamh, gu'm bi nàire 
oirnne, (gun a ràdh oirbhse,) 
à dànadas na h-uaiU so. 

5 Uime sin bhreithnich mi 
gtt'm b'f heumàil impidh chur 
air na bràithribh, iad a dhol 
air tùs do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
cigus bhur tabhartas, air an 
do labhradh ribh roimh, a 
dheanamh deas, chum gu'm 
biodh sin uUamh, mar 
thiodhlac ^, agus cha'n ann 
mar ni a dh'aindeoin. 

6 Ach so a ta ini ag ràdh, 
An ti a chuireas gu gann, 
buainidh e gu gann mar an 
ceudna ; agus an ti a chuir- 
eas gu pailte, buainidh e gu 
pailte mar an ceudna. 

7 'l hugadh ^ gach duine 
seachad a rèir rùin a chridhe ; 
na b'ann an doilgheas, no 
le h-èigin ; oir is toigh le 
Dia an neach a bheir seachad 
gu suilbhir. 

8 Agus is comasach Dia air 
gach gràs a dheanamh ro 
phailte dhuibh-se, chum air 
dhuibh anns gach uile ni làn 
leoir a bhi agaibh a ghnàth, 
gu'm biodh sibh pailte chum 
gach deadh oibre. 

9 A rèir mar a ta e sgrìobh- 
ta, Sgaoil e a chuid ; thug e 
do na bochdaibh : mairidh 
'fhireantachd a chaoidh. 

10 A nis an ti a bheir sìol 
do'n fhearcuir^, agus aran 



1 (ihean-maith. 
-dJ'n t-sloladair. 

350 



chum bidh, gu tugadh e agus 
gu meudaicheadh e bhur cur- 
achd-sa, agus gu tugadh e do 
thoradh bhur fìreantachd 
fàs.) 

11 Air dhuibh bhi air bhur 
deanamh saoibhir anns gach 
uile ni chum gacli uile thabh- 
artais, ni a dh'oibricheas 
leinne breith-buidheachais do 
Dhia. 

12 Oir a ta frithealadh na 
seirbhis so, cha'n e mhàin a" 
leasachadh uireasbhuidh nan 
naomh, ach a ta e mar an 
ceudna pailte tre mhòran 
breith-buidheachais do Dhia ; 

13 (Air dhoibh bhi, tre 
dhearbhadh an fhrithealaidh 
so, a' toirt glòire do Dhia air 
son bhur n-ùmhlachd do 
shoisgeul Chriosd a rèir bhur 
n-aidmheil, agus air son bhur 
tabhartaisfhialuidh^ dhoibh- 
san, agus do na h-uile dhaoin- 
ibh: 

14 Agus tre an urnuigh air 
bhur son-sa, aig am bheil 
mòr-dhèidh oirbh air son 
gràis Dè a ta ro phailte ann- 
aibh. 

15 Buidheachas do Dhia 
air son a thiodhlaic do-labh- 
airt ■•. 

CAIB. X. 

1 /ÌH aghaidh nan abstol brtige, a 
bka deanamh tùir air anmhuinn- 
eachd aphearsa agusaira lùthair- 
eachd chorporra, chuir Pòl an 
cttll au neart agus an t-ùghdarras 
spioradail sin leis an d'armaich- 
eadh e an aghaidh cumhachdan a 
naimhdean uile,6^c. 

\ NIS tha mise fèin Pòl a' 
^ guidhe oirbh, tre mhac- 
antas agus shèimheacha 
Chriosd, neach air dhomh a 
bhi làthair a ta ìosal 'nur 



II. CORIINTIANACH X. 



merisg, ach air dhomh a bhi i 
uaibh a ta dàna oirbh : I 

2 Ach tha mi ag iarraidh [ 
oirl)h a dh'ath.chuvige, gun | 
sihh a thoirt orm, an uair a j 
bhios mi làthair, bhi dàna, I 
leis a' mhuinghin* leis an 
saoilear mi l)hi dàna an agh- 
aidh dream àraidh a tha toirt 
meas oirnne, mar gu bitheam- 
aid ag imeachd a rèir na 
feòla. 

3 Oir ged tha sinn ag im- 
eachd^ anns an fheòil, cha'n 
ann a rèir na feòla ta sinn a' 
cogadh : 

4 (Oir ar n-airm chogaidh 
cha'n fheòlmhor iad, ach 
cumhachdach o Dhia chum 
daingnichean aleagadh :) 

5 A' tilgeadh sìos reuson- 
achaidh, agus gach ni àrd a 
dh'àrdaicheas e fèin an agh- 
aidh eòlais Dè, agus a' toirt 
am braÌAhdeanasgach smuain 
chum ùmhlachd Chriosd : 

6 Agus dioghaltas ullamh 
againn r'a dheanamh air gach 
uile eas-ùmhlachd, 'nuair a 
chomhlionar bhur n-ùmh- 
lachd-sa. 

7 An amhairc sibh air 
nithibh a rèir an coslais'! ma 
tha dòchas^ aig aon neach as 
fèin, gur le Criosd e, smuain- 
icheadh e so a ris uaith fèin, 
mar is le Criosd esan, gur le 
Criosd siune mar an ceud- 
na. 

8 Oir ged dheanainn càil- 
eigin ni's niò dh'uaill as ar 
cumhachd-ne, (a thug an 
Tighearnadhuinnchum fògh- 
luim'' agus cha'n ann chum 
bhur sgrios-sa,) cha bhiodh 
nàire onu : 

9 Chum nach measar mi 



1 mhisnick, urrasaclid. 
"^gliiasad, siubhal. 3 earbsa, 

351 



mar gu'm bit'uinn a' cur eag- 
ail oirbh le litnchibh. 

10 Oir a ta a litrichean, 
(tha iadsan ag ràdh,) cud- 
thromach agus hìidir, ach a 
ta a hìthaireachd chorporra 
aumhunn^, agus a chainnt 
tàireil. 

11 Smuainicheadh a leithid 
sin do dhuine so, mar a ta 
sinne ann am focal tre litrich- 
ibh, agus sinn as làthair, mar 
sin gu'?« bisiìiìi ann an gnìomh 
air dhuinn a bhi làthair. 

12 Oir cha'n 'eil a dhàn- 
adas^ againne sinn fèin a 
chur an àireamh, no a choi- 
meas ri dream àraidh a mholas 
iad fèin : ach air dhoibh-san 
bhi 'gan tomhas fèin eatorra 
fèin, agus 'gan coimeas fèin 
riu fèin, cha'n 'eil iad glic. 

13 Ach cha dean sinne 
uaill à nithibh a tha thar ar 
tomhas, ach a rèir tomhais 
na riaghailt'' a roinn Dia 
dhuinne, eadhon tomhas a 
ruigeas oirbhse. 

14 Oir chci'n eil sinne 'gar 
sìneadh fèin thar ar tomhas, 
mar nach ruigeamaid sibhse ; 
oir thàinig sinn eadhon do 'ur 
n-ionnsuidh-sa^, le soisgeul 
Chriosd : 

15 Gun sinn a bhi dean- 
amh uaill à nithibh a ta thar 
ar tomhas, eadhoìi a saoth- 
airibh dhaoine eile; ach a 
ta dòchas againn, 'nuair a 
mheudaichearbhur creidimh- 
sa, gu faigh sinn farsuinn- 
eachd gu pailte annaibh a 
rèir ar riaghailt-ne, 

16 Chum an soisgeul a 
shearmonachadh anns na h- 
ionadaibh an taobh thall duibh- 
se, agus cha'n ann churn uaill 



logail suas. ^laff. ^amhisnich. 
7 riagha il. * thtigaibh-sa. 



II. CORINTIANACH XI. 



a dheanamh ann an riaghailt 
duine eile, à nithibh a ta ull- 
amh a cheana. 

17 Ach an ti a ni uaill, 
deanadh e uaiU anns an Tigh- 
earn. 

18 Oir cha'n e an ti a 
mholas e fèin a tha ion- 
mholta', ach an ti a mhoias 
an Tighearn. 

CAIB. XI. 

1 Tre ro-mheud càraim Phòil do na 
Corintianaich, thòisich e dh'ain- 
deoin ri e fcin a mholadh ; 5 rfA'- 
iìinis e nach rohh e a bheag goirid 
air na h-abstoil bu mhò, 7 gtCn do 
shearmonaich e an soisgeul dhoibh 
gii saor, 13 agus nochd e nach robh 
e a bhecig a dheidh-làimh air an 
hichd-oihre chealgach sin, thaobk 
aon sochair a bhuintudh do'n 
lagh, 4c. 

"O^FHEARIl leam gu'n 
giùlaineadh sibh beagan 
le m' amaideachd ; agus da 
rlreadh giùhiinibh leam. 

2 Oir a ta mi eudmhor 
umaibh le h-eud diadhaidh ; 
oir rinn mi ceangal-pòsaidh 
eadar sibh agus aon fhear, 
clium bhur cur mar òigh fhìor- 
ghloin an làthair Chriosd. 

3 Ach a ta eagal orm, air 
dòigh sam bith, maramheall 
an nathair Eubha le a cuil- 
bheartachd, mar sin gu'n 
truaiUear bhur n-inntinn- 
sa o'n aon-f hillteachd a ta 
ann an Criosd. 

4 Oir nan deanadh an 
neach a thig, losa eile a 
shearmonachadh nach do 
shearmonaich sinne, no nam 
faigheadh sibhse spiorad eile, 
nach d'fhuair sibh, no soisg- 
eul eile ris nach do ghabh 
sibh, dh'fheudadh sibh gu 
maith giùlan leis. 

5 Oir is i mo bharail-sa 
nach robh mi a bheag goirid 



1 dearbhta. 

352 



air na h-abstolaibh a b'àirde. 

6 Ach ged tìia mi neo- 
fhòghluimte ann an cainnt, 
gidheadh cha'n 'eilmi mars'ui 
ann an eòlas ; ach rinneadh 
sinn làn-fhollaiseach anns na 
h-uile nithil)h 'nur measg-sa. 

7 An d'rinn mi cionta le 
mifèinìsleachadh chum gu'm 
biodh sibhse air bhur n-àrd- 
achadh, no a chionn gu'n do 
shearmonaich mi soisgeul Dè 
a nasgaidh dhuibh ì 

8 Chreach mi eaglaisean 
eile, a gabhail tuarasdail 
uatha, chum seirbhis adhean- 
amh dhuibhse. 

9 Agus an uair a bha mi 
làthair maille ribhse agus 
uireasbhuidh orm, chadoleig 
mi mo throm air duine sam 
bith : oir leasaich na bràith- 
rean, a thàinig o Mhacedo- 
nia, m'uireasbhuidh : Agus 
anns na h-uile nithibh 
choimhid mi mi fèin o m' 
throm a leigeadh oirbhse.agus 
coimhididh. 

10 Mar a taflrinn Chriosd 
annam, cha chumar an uaill 
so uam ann an crìochaibh na 
h-Achaia. 

11 C'ar son? An ann a 
chionn nach 'eil gràdh agam 
dhuibh"? Tha fios aig Dia. 

12 Ach an ni a ta mi dean- 
amh, ni mi fathast e, chum gu 
toir^ mi air falbh cionfàth^ 
uatha-san le'm bu mhiann 
cion-fàth fhaotainn, chum 
anns an ni as am bheil iad a' 
deanamh uaill, gu faighear 
iad eadhon mar sinne. 

13 Oiris annd'an leithidibh 
sin a taabstolabreige, luchd- 
oibre cealgach, 'gan cur fèin 
ann an cosamhlachd abstola 
Chriosd. 



II. COllINTIANACII XI. 



14 Agus cha'n iongantach 
sin : oir cuirear Satan tèin an 
cruth ' aingil soillse. 

15 Uime sin cha ni mòr e 
ged chuirear a mhinisteirean 
mar an ceudna ann an cruth 
mhinisteirean na f ìreantachd; 
aig ambi an crìoch dheireann- 
ach a rèir an oibre. 

16 A ta mi ag ràdh a rìs, 
Na measadh aon neach gur 
amadan mi ; no tos, galjh- 
aibh rium mar aniadan fèin 
chum gu'n dean mi beagan 
iiaiU asam fèin. 

17 An ni a ta mi a labhairt, 
cha'n ann a rèiranTighearna, 
a ta mi 'ga labhairt, ach mar 
gu b'ann gu h-amaideach 
anns an dànadas uaiUe so. 

18 Do bhrìgh gu bheil 
mòran a' deanamh uaiU a 
rèir na feòla, ni mise uaiU 
mar an ceudna. 

19 Oir giùlainidh sibh gu 
toileach le amadanaibh, do 
bhrìgh gu bheil sibh fthi glic. 

20 Oir fuilgidh sibh ma 
bheir neach an daorsa sibh, 
ma dh'itheas^ neach dbh, ma 
bheir neach bhur cuid dhibli, 
ma dh'àrdaicheas neach e 
fèin, ma bhuaileas neach air 
an aghaidh sibh. 

21 Tha mi a' labhairt a 
thaobh eas-urraim, mar gu'm 
bitheamaid anmhunn : ach, 
ge b'e ni anns am bheil 
neach air bith dàna, (tha mi 
a' labhairt gu h-amaideach,) 
a ta mise dàna ann mar an 
ceudna. 

22 An Eabhruidhich iad? 
mar sin tha mise mar an 
ceudna : An IsraeUch iad ? 
mar sin tha mise mar an ceud- 
na : An sUochd do Abraham 



iad? ìnar sin tha mise mar an 
ceudna : 

23 Am ministeireau do 
Chriosd iad ì (tha mi a' 
labhairt mar dhuine mi- 
cheilUdh,) a ta mise os an 
ceann san ni so : ann an saoth- 
airiiih ni's paiUe, ann am 
buiUibh ni's ro mhò ^, am 
prìosanaibh ni's trice, am 
bàsaihh gu minic. 

24 Fhuair mi o na h- 
ludhaich cùig uairean dà 
fhichead buiUe ach a h-aon. 

25 Ghabhadh le slataibh 
orm tri uairean, chlachadh 
mi aon uair, dh'fhuiUng mi 
long-bhriseadh tri uairean ; 
ììì agus oidhche bha mi san 
doimhne : 

26 Ann an turusaibh gu 
minic, ann an gàbhadh aimh- 
nichean, ann an cunnartaibh 
f hear-reubainn, ann an cunn- 
artait)h o m' chinneach ftin, 
ann an cunnartaibh o na 
Cinnich, ann an cunnartaibh 
sa' bhaile, ann an cunnart- 
aibh san fhàsach, ann an 
cunnartaibh san f hairge, ann 
an cunnartaibh am measg 
bhràithre breugach ■• ; 

27 Ann an saothair agus 
sgìos'^, am fairibh gu minic, 
ann an ocras agus tart, an 
trasgaibh gu minic, am. fuachd 
agus an lomnochduidh. 

' 28 A bhàrr air na nithibh 
a ta an leth muigh, an ni a 
ta teachd orm gu lathaU, ro 
chùram nan eaglaisean uile. 

29 Cò a ta Ìag, agus nacli 
'eil mise lag"? cò a ta faotainn 
oiU)heim. agus nach 'eil mise 
a' losgadh 1 

30 ÌNIa's èigin domh uaiU 
a dheanamh, is ann as na 



ùw/id. 



2 c/tlaoìd/teas. 



11. CORINTIANACH XII. 



nithibh a bhuineas do m' an- 
rahuinneachd a ni mi uaill. 

31 Tha fios aig Dia, eadhon 
Athair ar Tighearna losa 
Criosd, a tha beannaichte gu 
siorruidh, nach 'eil mi dean- 
amh brèige. 

32 Ann anDamascus chuir 
uachdaran a' pliobuill fuidh 
Aretas an righ, freiceadan 
air baile nan Damasceneach, 
an rùn mise a ghlacadh : 

33 Ach tre uinneig leigeadh 
sìos ris a' bhalla mi ann an 
cliabh, agus chaidh mi as a 
làmhaibh. 

CAIB. XII. 

1 Chum ahsti'lachd a mholndh, ged 
Jheudadh Pòl vaill a dheanamh 

a.r a thaisheinihh iongantach, 9 
gidheadh is fearr leis naill a 

dheanamh as ^nnmhuinneachd ; 

H JhìLair e cron doihh a chionn 

gii'n d'iignich iad chìim na h-uaille 

diomhain so. 

OU deimhin cha'n 'eil e 
^ iomchuidh dhomh-sauaill 
a dheanamh : ach thig mi 
chum seallanna agus taisb- 
eana an Tighearna. 

2 B'aithne dhomh duine 
ann an Criosd ceithir bliadhna 
deug roimh so, (ma's anns 
a' choluinn, cha'n fhios 
domh ; no as a' choluinn, 
cha'n f hios domh ; aig Dia a 
ta fios;) a leithid sin do 
dhuine thogadh chum an 
treas nèamh. 

3 Agus b'aithne dhomh a 
leithid sin do dhuine, (ma's 
anns a' choluinn, no as a' 
choluinn, cha'n fhios domh : 
aig Dia a ta fios ;) 

4 Gu'n do thogadh suas e 
gu pàrras, agus gu'n cual e 
briathra do - labhairt, nach 
feud duine a labhairt ^ 



5 INIa' leithid sin ào dhuiyie 
ni mi uaill : ach asam fèin 
cha dean mi uaill, mur dean 
7ìn à m' anmlìuinneachd- 
aibh 2. 

6 Oir ged b aill leam uaill 
a dheanamh, cha bhi mi a'm' 
amadan ; oir labhraidh mi an 
f hirinn : gidheadh a ta mi a' 
cumail orm fèin, air eagal 
gu'm bi meas aig duine dhiom 
thar mar a ta e 'gam fhaicinn, 
no a' cluinntinn umam. 

7 Agus air eagal gu'm 
bithinn nir m'àrdachadh thar 
tomhas, tre ro - mheud nan 
taisbean, thugadh dhomh 
sgolb san fheoiì, teachdair 
Shatain chum gu'm buaileadh 
e mi^, air eagal gu'm bithinn 
air m'àrdachadh thar tomhas. 

8 Air a shon so ghuidh mi 
an Tighearn tri uairean, gu'n 
imicheadh so uam. 

9 Agus thubhairt e rium, 
Is leoir mo ghràs-sa dhuit : 
oir a ta mo chumhachd air a 
dheanamh foirfe ann an 
anmhuinneachd. Uime sinn 
is ro thoiliche a ni mi uaill à 
m' anmhuinneachdaibh,chum 
gu'n gabh cumhachd Chriosd 
còmhnuidh orm. 

10 Uime sin thami gabhail 
tlachd ann an anmhuinn- 
eachdaibh, am maslaibh, ann 
an uireasbhuidhibh, ann an 
geur - leanmhuinnibh, ann 
an teanntachdaibh ■* air son 
Chriosd : oir an uair a ta mi 
lag, an sin a ta mi làidir. 

11 Rinneadh a'm' amadan 
mi le uaiU a dheanamh ; 
dh'èignich sibhse mi : oir bu 
chòir dhomh bhi air mo mhol- 
adh leibhse : oir cha robh mi 
bheag sam bith fo na h-ab- 



rraiìin dnine a lahhax 
3 laigsihh. 

354 



II. CORINTIAXACH XIII. 



stolaibh a's àirde, ged nach 
'eil annam ach neo-ni. 

12 Gu deimhin dh'oibrich- 
eadh comharan abstoil ann 
bhur measg-sa anns gach 
uile fhoighidin, ann an 
comharaibh agus an iong- 
antasaibh, agus an cumh- 
achdaibhi. 

13 Oir ciod an ni anns an 
robh sibh ni bu lugha na 
eaglaisean eile, mur e nach 
do leig mi fèin mo throm 
oirlih 1 thugaibh maitheanas 
dhomh san eucoir so. 

14 Feuch, a ta mi ullamh 
a nis an treas uair gu teachd 
do "ur n-ionnsuidh ; agus cha 
chuir mi mo throm oirbh ; oir 
cha'n e bhur cuid a tha mi 'g 
iarraidh, ach sibh ftin : oir 
cha 'n 'eil e mar f hiachaibh 
air a' chloiun ionmhas a 
chruinneachadh fa chomhair 
nam pàrantan, ach air na 
pàrantaibh fa chomhair na 
cloinne. 

15 Agus is ro thogarrach a 
ni mise caitheadh, agus a 
chaithear mi air son bhur 
n-anama-sa, ged mar is ro 
phailte a ta gràdh agam 
dhuibh, gur lugha bhur gràdh- 
sa dhomh. 

16 Ach biodh e mar sin, 
nach do chuir mi trom oirbh : 
gidheadh air dhomh bhi inn- 
leachdach, ghlac mi le seòlt- 
achd si])h. 

17 An d"rinn mise tre aon 
neach dhuibhsan a chuir mi 
do 'ur n-iounsuidh buann- 
achd dhibh ? 

18 Ghuidh mi air Titusdoi 
dfl \ir n-ionnsiddh, agus chuir 
mi bràthair maille ris : an d' 
nnn Titus buannachd dhibh? 



• gnù'mharaìhh cumhachdach. 

355 



nach do ghluais sinn san aon 
spiorad ? agus anns na h-aon 
cheumaibh ? 

19 A rìs, am bheil sibh a' 
saoilsinn gu l)heil sinne gabh- 
ail ar leithsgeil ribh ? tha 
sinn a' labhairt am fìanuis 
Dè ann an Criosd : ach a ta 
an t-iomlan, a chàirde, chum 
bhur fòghluim-sa^. 

20 Oir is eagal leam, air 
dhomh teachd, iiach faigh mi 
sibh mar is miann leam, a- 
gus gu faighear mise dhnibh- 
se m.ar nach bu mhiann leiLh : 
air eagal gu'm bi connsach- 
adh, farmad, fearg, comhstri, 
cùl - chàineadh, cogarsaich, 
àrdain ^, ceannairce 'mir 
measg : 

21 Air eagal an uair a thig 
mi a rìs, gu'n ìslich mo Dhia 
mi 'nur measg, agus gu dean 
mi caoidh air son mòrain do"n 
dream a pheacaich a cheana, 
agus nach do ghabh aith- 
reachas do'n neò-ghloine, a- 
gus strìopachas, agus mhac- 
nus a rinn iad. 

CAIB. XIII. 

1 Rhagair Pòl cumhachd^ ahstolachd 
an aghaidh pheacach cniaid/i- 
mhvinealach : 5 agì's chomhaÌTlich 
edìwibh an creidimh a dhearhhadh, 
7 ag\is am heatha a leamchadh 
miai lig e: 11 chomh dhùin e an 
litir le earail choiichionn agiis le 
h-ÙTUUÌgh. 

TS i so an treas uair a ta mi 
-*- a' teachd do 'ur n-ionns- 
uidh : am beul dithis no triuir 
do fhianuisibh bithidh gach 
focal seasmhach. 

2 Dh'innis mi cheana, agus 
tha mi roimh-hìimh ag inns- 
eadh dhuibh, mar gu'm bith- 
inn a làthair an dara uair ; 
agus a nis air dhomh bhi as 



II. CORINTIANACH XIII. 



bhur làthair, thami a' sgrìobh- 
adh chum na dream a pheac- 
aich roimh so, agus chum 
chàich uile, ma thig mi a 
rìs, nach caomhain mi : 

3 O tha sibh ag iarraidh 
dearhhaidh air Criosd a' 
labhairt annam-sa, neach do 
'ur taobh-sa nach 'eil an- 
mhunn, ach a ta cumhachd- 
ach annaibh. 

4 Oir ged cheusadh e tre 
anmhuinneachd, gidheadh a 
ta e beò tre chumhachd 
Dhè : oir a ta sinne mar an 
ceudna aumhunn ann-san, 
gidheadh bithidh sinn beò 
maiUe ris tre chumhachd Dhè 
do 'ur taobh-sa. 

5 Ceasnaichibh sibh fèin, 
am bheil sibh sa' chreidimli ; 
dearbhaibh sibh fèin : nach 
aithne dhuibh sibh fèin, gu 
bheil losa Criosd annaibh, 
mur daoine a chuireadh air 
cùl ' sibh ì 

6 Ach tha dòchas agam 
gu'm bi fhios agaibh nach 
daome a chuireadh air cùl 
sinne. 

7 A nis tha mi guidhe air 
Dia gun sibhse a dheanamh 
uilc air bith ; cha'n ann 
chum gu'm faicear sinne bhi 
dearbhta, ach chum gu'n 
deanadh sibhse an ni sin a 
ta maith -, ged robh sinne mar 



• daoine iieo-dhearhhfa. 
3 ciatach. 3 togail ni 

356 



dhaoine a chuireadh air cùl. \ 

8 Oir cha'n urrainn sinn 

ni air bith a dheanamh an j 
aghaidh na fìrinn, ach air j 
son na fìrinn. ì 

9 Oir tha sinn subhach an 
uair a tha sinn/eiu anmhunn, 
agus sibhse làidir : agus tha 
sinn a' guidhe so mar an 
ceudna, sibhse bhi diong- 
mhalta. 

10 Is ann uime so a sgrìobh 
mi na nithe so do 'ur nimn- 
saidh d.n dhomh bhi as bhur 
làthair, chum air dhomh bhi 
làthair nach bithinn garg, a 
rèir a' chumhachd a thug 
an Tighearna dhomh chum 
fò-hluim^, agus cha'n ann 
chum sgrios. 

11 Fadheòidh, a bhràithre, 
shìn leibh : bithibh diong- 
mhalla'', bithibh subhach, 
bithibh a dh'aon inntinn, bith- 
ibh sìochail ; agus bithidh Dia 
a' ghràidh agus na sìthe •' 
mailie ribh. 

12 Cuiribh fàilte air a 
chèile^ le pòig naoimh. 

13 Tha na naoimh uile a' 
cur beannachd do 'ur n- 
ionnsuidh. 

14 Gràs an Tighearna losa 
Criosd, agus gràdh Dhè, agus 
comh-chomunn an Spioraid 
naoimh, gu robh maille ribh 
uile. Araen. 



4 foiìfe, iomlaìi. 5 sìotlichaim 
6 AUaichibh beatha a cheile. 



LITIR AN ABSTOIL PHOIL CHUIM NAN 
GALATIANACH. 



CAIB. I. 

1 Tha ioìigantas air Pòl gu'n do 
thrèig na Galatianaich esan agus 
an soisgetil cò luath : 8 agus 
mhalluich e an dream siu a 
shearmonaicheas aon soisgeul eile 
ach na shearmonaich e Jcin ; H 
dhyhòghluim e'n soisgeulcha h'ann 
o dhaoinihìt, ach o Dhia, 13 agus 
nochd e ciod a ghuè duine bha ann 
inun do ghairmeadh e. 

TDOL abstol, (cha'n ann o 
dhaoinibh, no tre dhuine, 
ach tre losa Criosd, agus tre 
Dhia an t-Athair, a thog suas 
e o na marbhaibh,) 

2 Agus na bràithrean uile 
a tha maille rium, chum eag- 
laisean Ghalatia : 

3 Gràs duibh, agus sìth o 
Dhia an t-Athair, agus o ar 
Tighearn losa Criosd, 

4 A thug e fèin air son ar 
peacanna, chum gu'n saoradh 
e sinn o'n droch shaoghal a 
ta hithair, a reir toile Dè agus 
ar n-Athar-ne : 

5 Dhàsan ga robh glòir gu 
saoghal nan saoghaL Amen. 

6 Is iongnadh leam gu'n 
d'atharraicheadh * sibh co 
luath uaith-san a ghairm sibh 
tre- ghràs Chriosd, gu sois- 
geul eile : 

7 Ni nach soisgeid eile ; ach 
a ta dream àraidh 'gur buair- 
eadh, le'n àiU soisgeul 
Chriosd a thilgeadh bun os 
ceann^. 

8 Ach nan deanamaid-ne, 
no aingeal o nèamh, soisgeul 

' gu^)i d'ihìigadh thairis. 
2 chvm. 

357 



eile a shearmonachadh dhuibh, 
ach an msgeul a shearmon- 
aich sinne dhuibh, biodh e 
malluichte. 

9 Amhuil mar a thubhairt 
sinn roimh, a ta mise ag ràdli 
a nis a rìs mar an ceudna, 
Ma shearmonaicheas neach 
sam bith soisgeul eile dhuibh, 
ach an soisgetd a ghabh sibh, 
biodh e mailuichte. 

10 Oir ara bheil mi nis a' 
cur impidh air* daoinibh, no 
airDia'! no am bheil mi 'g 
iarraidh daoine a tlioileach- 
adh ? oir nam bithinn fathast 
a' toileachadh dhaoine, cha 
bhithinn a'm' sheirbhiseach 
aig Criosd. 

11 Ach a ta mi toirt fìos 
duibh, a bhràithre, an sois- 
geul a shearmonaicheadh 
leam-sa, nach ann a rèir duine 
a ta e. 

12 Oir cha b'ann o dhuine 
a f huair mi e, ni mò a theag- 
aisgeadh dhomh e, ach tre 
f hoiUseachadh losa Criosd. 

13 Oir chuala sibh mo 
chaithe-beatha-sa^ san aimsir 
a chaidh seachad, ann an 
creidimh nan ludhach, gu'n 
d'rinn mi thar tomhas geur- 
leanmhuinn air eaglais Dè, 
agus gu'n d'f hàsaich mi i : 

14 Agus gu'n d'thàinig mi 
air m'aghaidh ann an creid- 
imh nan ludhach thar mòran 
do m' chomh - aoisibh am 



Sfhiaradh. chlao 



-thn 



GALATIANACH II. 



measg mo chinnich fèin, air 
dhomh bhi ni bu ro eudmhoire 
mu ghnàthannaibh mo shinn- 
sireachd. 

15 Ach an uair a b'i deadh 
thoil Dè, a sgar o bhroinn mo 
mhàthar mi, agus a ghairm 
ini tre a ghràs, 

16 A Mhac fèin fhoills- 
eachadh anuam ^, chum gu 
searmonaichinn e am measg 
nan Cinneach; air ball cha 
do chuir mi comhairle ri feòil 
agus fuil : 

17 Ni mò chaidh mi suas 
gu lerusalem, chum na 
muinntir sin a bha 'nan ab- 
stolaibh romham ; ach chaidh 
mi gu Arabia, agus a rìs 
thàinig mi air m'ais gu Da- 
mascus. 

18 An dèigh sin an ceann 
thri bliadhna, chaidh mi suas 
gu lerusalem, a dh'fhaicinn 
Pheadair, agus dh'fhan mi 
maiUe ris cùig làithean deug. 

19 Ach neach air bith eile 
do na h-abstolaibh cha'n 
f haca mi, ach Seumas bràth- 
air an Tighearna. 

20 A nis mins na nithibh 
a ta mi a' sgrìobliadh dhuibh, 
feuch, an làlhair Dhè, cha'n 
eil mi deanamh breige. 

21 'Na dhèigh sin thàinig 
mi gu crìochaibh Shiria agus 
Chiìicia ; 

22 Agus cha robh eòlas 
orm a thaobh m' f haicinn aig 
eaglaisibh ludea, a bha ann 
an Criosd: 

23 Ach a mhàin chual iad, 
An ti anns an àm a chaidh 
seachad a bha 'gar geur-lean- 
mhuinn, gu bheil e nis a' 
searmonachadh a' chreidimh 
a bha e a' sgrios roimh so^: 

I leam, ^uair-eìgin. 



24 Agus thug iad glòir do 
Dhia air mo shon-sa. 
CAIB. II. 

1 Chnir an t-abstol an cùill c'uiti a 
chaidh e suas gu lerusalem, agus 
&ar soìt nach do ihimchiuU-ghearr- 
adh 'l'itus. 11 Chìdr e'n aghaidh 
Pheadair, agus dhHnnis e dha a 
reiaon, 14 c''ar son a ta e Jèin, a- 
gus ìnuiìintir eile, a tha ''nan ludh- 
aich, a' creidsinn gu'ìn bi iad air 
ain fireanachadh tre chreidimh 
ann an Criosd, agus cha^n ann tre 
oibribh. 

A N sin, an ceann cheithir 
•^ bliadhna deug, chaidh rai 
arìssuas gu lerusalem, maiUe 
ri Barnabas, a' toirt Thituis 
leam mar an ceudna. 

2 Agus chaidh mi suas a 
rèir foillseachaidh, agus chuir 
mi an cèill dhoibh an soisgeul 
a ta mi a' searmonachadh -ò 
measg nan Cinneach, ach ann 
an uaignidheas dhoibh-san 
d'an robh meas, air eagal air 
chor sam bith gu'n ruithinn, 
no gu'n do ruith mi an dìomh- 
anas. 

3 Ach cha b'èigin do Thitus 
fèin a bha a'm' chuideachd, 
bhi air a thimchioll-ghearr- 
adh, ged bu Ghreugach e : 

4 Agus sin air son bhràithre 
brèige a ghoid a steach^ 'nar 
measg, a thàinig a steach an 
uaignidheas * a dh' fhaicinn 
ar saorsa, a ta againn ann an 
losa Criosd, chum ar toirt fo 
dhaorsa. 

5 Do nach do ghèill sinn 
eadhon rè uaire ; chum gu'm 
buanaicheadh 5 fìrinn an t- 
soisgeil maille ribhse. 

6 Ach o'n dream sin, a 
mheasadh gu'm bu ni èigin 
iad, (ciod air bith a bha iad 
roimh, cha 'n 'eil suim ana 
domh-sa : cha'n 'eil meas aig 



i ioiiosal. ifanadA. 



GALATIAXACH II. 



Dia do phearsa duine,) oir 
iadsan a mheasadh gic'm bu 
ni cigm iad, cha do phàirtich 
iad le'n còmhradh bheag sam 
bith riura-sa. 

7 Ach air an làimh eile, 
'nuair a chunnaic iad gu'n d' 
earbadh soisgeul an neo-thim- 
chioll - ghearraidh rium - sa, 
mar a dh'earbadh soisgeul an 
timchioll-ghearraidh ri Pead- 
ar ; 

8 (Oir an ti a dh'oibrich 
gu h-èifeachdach ^ ann am 
Peadar chum abstolachd an 
timchioll- ghearraidh, dh'- 
oibrich e gu cumhachdach 
annam-sa mar an ceudna 
chum nan Cinneach :) 

9 Agus an uair a thuig 
Seumas, agus Cephas, agus 
Eoin, a tha air am meas 'nara 
puist^, an gràs a thugadh 
dhorah, thug iad dhomh-sa 
agus do Bharnabas deas làmh 
a' chomuinn ; ionnus gii rach- 
amaid chum nan Cinneach, a- 
gus iad fèin chura an tim- 
chioll-ghearraidh. 

10 A mhàin b^ìdll leo gu'm 
bithearaaid cuimhneachail air 
na bochdaibh ; ni mar an 
ceudna a bha ro-thoiP agam 
fèin a dheanarah. 

11 Ach an uair a thàinig 
Peadar gu Antioch, sheas mi 
'na aghaidh as an eudan, a 
chionn gu'n robh e r'a choir- 
eachadh. 

12 Oir roimh do dhreara 
àraidh teachd o Sheumas, 
dh'ith e biadh maille ris na 
Cinnich : ach an uair a thàinig 
iadsau, chaidh e a thaobh a- 
gus thearbaidh se e fèin, air 
eagal na muinntir a bha do'n 
timchioll-ghearradh. 



1 gu bhrloghmhor. ^postaibh. 

3 ro-thogradh. 

359 



13 Agus rinn na h-Iudhaich 
eile gnùis-rahealladh maille 
ris mar an ceudna ; ionnus 
gu'n d'thugadh Barnabasraar 
an ceudna a thaobh le'n 
cluain-*. 

14 Ach an uair a chunnaic 
mise nach do ghluais iad gu 
trèibhdhireach^, a rèir fìrinn 
an t-soisgeil, ihubhairt mi ri 
Peadar 'nam fìanuis uile, Ma 
tha thusa, a tha a'd' ludhach, 
a' caitheadh do bheatha a rèir 
nan Cinneach, agus cha'n 
ann a rèir nan ludhach, c'ar 
son a ta thu 'g èigneachadh 
nan Cinneach am beatha 
chaitheadh mar na h-Iudh- 
aich \ 

15 Air dhuinne a tha 'iiar 
n-Iudhaich a thaobh nàduir, 
agus cha'n ann 'nar peacaich 
do na Cinnich, 

16 Fios a bhi againn nach 
'eil duine air fhìreanaohadh 
o oibribh an lagha, ach tre 
chreidimh losa Criosd, chreid 
sinne fèinn ann an losa 
Criosd ; chum gu'ra Lith- 
earaaid air ar flreanachadh 
o chreidimh Chriosd, agus 
cha'n ann o oibribh an lagha : 
oir o oibribh an lagha, cha 
bhi feòil sam bith air a f ìrean- 
achadh. 

17 Ach air dhuinn bhi 'g 
iarraidh bhl air ar fìreanach- 
adh tre Chriosd, raa gheibhear 
'nar peacaich sinn fèin, am 
bheil, uime sin, Criosd 'na 
mhinisteir peacaidh? Nar 
leigeadh Dia. 

18 Oir ma thogas mi a rìs 
suas na nithe a leag mi, tha 
mi deanamh ciontach dhiom 
fèin. 

19 Oir a ta mise tre'n lagh 



is-mhealladh, ceilg. 
n t-slighe dhlrich. 



GALATIANACH III. 



marbh do'n lagh, chum gu'm 
bithinn beò do Dhia. 

20 Tha mi air mo cheusadh 
maiUe ri Criosd : gidheadh a 
ta mi beò ; ach cha mhise, 
ach Criosd a ta beò annam : 
agus a' bheatha a ta mi nis a' 
caitheadh san fheòil, tha mi 
ga caitheadh tre chreidimh 
Mhic Dhè, a ghràdhaich mi, 
agus a thug e fèin air mo 
shon. 

21 Cha'n 'eil mi a' cur 
gràis Dè an neo-bhrìgh ' : oir 
ma tha f ìreantachd tre'n lagh, 
is ann gun aobhar a fhuair 
Criosd bàs. 

CAIB. III. 

1 Dh'fheòraich an tabstol ciod a 
dh^aom na Galatianaich gus an 
creidimh a thrùig.sinn, agus dòigh 
n chur san lagh, 6 7'Aa'w dream a 
tha creidsiun air am fireanachadh, 
9 agus air atn heannachadh maille 
li Abraham : 10 dhearbh Polso le 
iomadh reuson. 

f\ A Ghalatianacha amaid- 
^ each, cò a chuir druidh- 
eachd oirbh, ionnus nach 
biodh sibh ùmh;il do'n fhìr- 
inn, d'an robh Criosd air a 
nochdadh gu soilleir^ fa 
chomhair bhur sùl, air a 
cheusadh 'nur measg ? 

2 So a rnhàin b'iìill leam 
fhòghlum uaibh, An ann o 
oibribh an lagha a f huair sibh 
an Spiorad, no o èisdeachd a' 
chreidimh ? 

3 Am bheil sibh co amaid- 
each as sin? air dhuibh tòis- 
eachadh san Spiorad, am 
bheil sibh a nis air bhur 
deanam hfoirfe leis an fheòin 

4 An d'f huiling sibh na h- 
uiread sin do nithibh gu 
dìomhain'! ma's ann da nr- 
eadh gu diomhain. 

5 An ti uim.e sin a tha 



frithealadh dhuibh an Spior- 
aid, agus ag oibreacnadh 
mhìorbhuile 'nur measg, an 
ann tre oibribh an lagha, no 
tre èisdeachd a' chreidimh a 
ni e so? 

6 Amhuil mar a chreid 
Abraham Dia, agus a mheas- 
adh sin dha mar fhìreant- 
achd. 

7 Uime sin biodh f hios ag- 
aibh an dream a tha do'n 
chreidimh, gur iad sin clann 
Abrahaim. 

8 Oir air fhaicinn roimh 
do'n sgriobtuir gu'm firean- 
aicheadh Dia na Cinnich tre 
chreidimh, shearmonaich e 
an soisgeul roimh-làimh do 
Abraham, ag ràdh, Beann- 
aichear na h-uile Chinnich 
annad-sa. 

9 Uime sin tha an dream a 
tha do'n chreidimh, air am 
beannachadh maille ri Abra- 
ham, fìor-chreideach. 

10 Oir a mheud 's a ta do 
oibribh an lagha, tha iad 
fo'n mhallachadh ; oir a ta e 
sgrìobhta, Is malluichte gach 
neach nach buanaich^ anns 
na h-uile nithibh a ta sgrìobh- 
ta ann an leabhar an lagha 
chum an deanamh. 

11 Ach is ni follaiseach, 
noch fìreanaichear neach sam 
bith tre'n lagh am fianuis Dè : 
oir, Bithidh am f ìrean beò tre 
chreidimh. 

12 Agus cha 'n 'eil an lagh 
chreidimh : ach, An duine 
a ni iad gheibh e beatha 
annta'*. 

13 Shaor Criosd sinne o 
mhallachadh an lagha, air 
dha bhi air a dheanamh 'na 
ndiallachadh air ar son : oir a 
ta e sgrìobhta, /s malluichte 



GALATIANACH III. 



gach aon a chrochar air 
crann.- 

14 Chum gu'n tigeadh 
beannachadh Abrahaiin air 
na Cinnich tre losa Criosd ; 
ionnus gu faigheamaid geall- 
adh an Spioraid tre chreid- 
imh. 

15 A bhràithre, tha mi a' 
labhairt mar dhuine ; ged 
nach bi a nn ach coimhcheang- 
al ' duine, ma tha e air a 
dhaingneachadh, cha chuir 
neach air Lith air cùl e, agus 
cha chuirear ni sam bith ris. 

16 A nis is ann do Abra- 
ham a thugadh^ nageallanna 
agus d'a shìol. Cha'n abair 
e, Agus do shlolaibh, mar 
gu'm biodh e luhhairt mu 
mhòran ; ach mar mu aon, 
Agus do d' shìol-sa, neach 
a's e Criosd. 

17 Agus a ta mi ag ràdh so, 
nach fheudar gu'n cuir an 
lagh, a thiigadh an ceann 
cheithir cheud agus dheich 
bliadhna fichead 'na dhèigh, 
an coimhcheangal an neo- 
bhrìgh, a dhaingnicheadh 
roimh le Dia ann an Criosd, 
ionnus gu'n cuireadh e an 
gealladh air ciìl. 

18 Oir ma's ann o'n lagh 
a ta an oighreachd, cha 'n'eil 
i ni's mò o'n ghealladh : ach 
thug Dia gu saor ì do Abra- 
ham tre ghealladh. 

19 C'ar son uime sln a 
thugudh an lagh ] thugadh e 
air son eusaontais, gus an 
tigeadh an siol, d'an d'rinn- 
eadh an gealladh ; air ord- 
uchadh le ainglibh an làimh 

. eadar-mheadhonair. 

20 A nis an t-eadar- 
mheadhonair, cha'n ann air 



1 anvadh, cùmhnant. 
'^ lubhradh, rmmadìi. 

361 



son aoin a ta e 'na eadar- 
mheadhonair ; ach is aon 
Dia. 

21 Uime sin um hheil an 
lagh an aghaidh gheallauna 
Dhè? Narleigeadh Dia : oir 
nam biodh lagh air a thabh- 
airt a bhiodh comasach air 
beatha thoirt uaith, gu deimh- 
in is ann o'n lagh a bhiodh 
fìreantachd. 

22 Ach dh'f hàg an sgriob- 
tuir na h-uile dhuoine diiinte 
sa' pheacadh, chum gu'm 
biodh an gealladh tre chreid- 
imh losa Criosd air a thoirt 
dhoibh-san a ta creidsinn. 

23 Ach mu'n d'thàinig an 
creidimh, choimhideadh sinn 
fo 'n lagh, air ar druideadh 
a steach chum a' chreidimh, 
a bha gu bhi air f hoillseach- 
adh. 

24 Uime sin b'e an lagh, 
ar n-oid-fhòghluim ^ g'ar 
treòruchadh gu Criosd, chum 
gu bitheamaid air ar fìrean- 
achadh tre chreidimh. 

25 Ach air teachd do'n 
chreidimh, cha'n 'eil sinu ni's 
mò fuidh oid-fhòghluim. 

26 Oir is sibhse uile mic 
Dhè tre chreidimh ann an 
losa Criosd. 

27 Oir a mheud agaibh 'sa 
bhaisteadh do Chriosd, chuir 
sibh umaibh Criosd. 

28 Cha'n 'eil ludhach no 
Greugach, cha'n 'eil saor no 
daor, cha'n 'eil firionn no 
boirionn •* ann : oir is aon 
sibh uile ann an losa Criosd. 

_ 29 Agus ma's le Criosd 
sibh, is sibh sìol Abiahaim 
gun amharus, agus is oigh- 
reachan sibh a rèir a' gheall- 
aidh. 



lighitir-sgoile. 
iuinionn, 

R 



GALATIANACH IV. 



CAIB. IV. 

1 Bha sinnfuidìCn lagh, gns an d'- 
thàinig Criosd, mar a ta an t- 
oighre fuidh a thuiteir gìcs an tig 
e gu h-auis. 5 Ach shaur Criosd 
sinn o'n lagh: 7 uime sin cha'n 
'eil sinn 'nar seirbhisich ni'sfaide 
dha. 14 Chuir Pòl an cuimhne 
dhoihh an deadh-ghean dàsan, agm 
a dheadh-TÙiìi fiin doiìth-san, 

\ NIS a ta mi ag ràdh, am 
feadh a bhios an t-oighre 
'na leanabh, nach 'eil eadar- 
dhealachadh sam bith eadar 
e agus seirbhiseach, ged is e 
Tighearn nan uile ; 

2 Ach a ta e fo luchd- 
coimhid\ agus fo luchd- 
liaghlaidh gu teachd na h- 
aimsir a dh'orduich an t- 
athair. 

3 Agus mar an ceudna 
sinne, 'nuair a bha sinn 'nar 
leanabaibh, bha sinn an 
daorsa fo cheud f hòghlum an 
t-saoghail : 

4 Ach an uair a thàinig 
coimhlionadh na h-aimsir, 
chuir Dia aMhac fein uaith, 
a ghineadh o mhnaoi, a rinn- 
eadh fuidh'n lagh, 

5 Chum gu'n saoradh e 
iadsan a bha fuidh'n lagh, 
ionnus gu faigheamaid-ne 
uchd-mhacachd na cloinne. 

6 Agus do bhrìgh gur mic 
slbh, chuir Dia Spiorad a 
Mhic fèin ann bhur cridh- 
eachaibh, ag èigheach, Abba, 
Athair. 

7 Uime sin cha seirbhis- 
each thu ni's mò, ach mac ; 
agus ma's mac, is oighre mar 
an ceudna air Dia tre Chriosd. 

8 Gidheadh, an uair nach 
b'aithne dhuibh Dia, rinn 
sibh seirbhis dhoibh-san nach 
'eil 'nan dèe thaobh nàduir. 

9 Ach a nis air dhuibh Dia 



' thuiteiribh. 
mh\am,mreasbhvidheach. 

362 



aithneachailh, no mar is fearr 
a dh'fheudar a ràdh, bhi air 
bhur n-aithneachadh le Dia, 
cionnus a ta sibh ag ath- 
philleadh chum nan ceud- 
thoiseach anmhunn agus 
bochd^, d'am miann leibh bhi 
a rìs fo dhaorsa ? 

10 Tha sibh a' coimhead 
làithean, agus mhlosan, agus 
aimsirean, agus bhliadlinan. 

11 Tha eagal orm do 'ur 
taobh gu'n do chaith mi gu 
dìomhain mo shaothair oirbh. 

12 Guidheam oirbh, a 
bhràithre, bithibh mar a ta 
mise ; oir « ta mise mar 
sibhse : cha d'rinn sibh eucoir 
sam bith orm. 

13 Tha f hios agaibh gu'm 
Vann tre anmhuinneachd na 
feòla, a shearmonaich mi 
dhuibh an soisgeul air tùs. 

14 Agusairmobhuaireadh 
a bha ann am fheòil, cha d'- 
rinn sibh tarcuis, agus cha 
do ghabh sibh gràin diom^; 
ach ghabh sibli rium mar 
aingeaH Dè, mar losa 
Criosd. 

15 Ciod e ma seadh* an 
sonas sin a bha agaibh "? oir a 
ta mi deanamh fianuis duibh, 
nam bu chomasach e, gu'n 
spionadh sibh a mach bhur 
sùiiean fèin, agus gu'n tugadh 
sibh dhomh-sa iad. 

IG Uime sin and'rinneadh 
nàmhaid duibh dhiom, air son 
mi dh'innseadh na firinn 
duibh 'J 

17 Tha iadsan eudmhor 
umaibh, acìi cha'n ann gu 
maith ; ach b'àiU leo sinne 
dhruideadh a mach, chum 
gu'm biodh sibhse eudmhor 
umpa fèin. 



GALATIANACH V. 



18 Ach is maith a bhi eud- 
mhor ann an ìh maith a 
ghnàth, agus cha'n e mhàin 
an uair a ta mise a hithair 
maiUe ribh. 

19 Mo chlann bheag, air 
am bheil mi a rìs ri saothair, 
gus an dealbhar Criosd ann- 
aibh, 

20 B'àill leam bhi nis a 
hìthair maiUe ribh, agus mo 
ghuth a chaochladh, oir a ta 
mi fuidh amharus umaibh. 

21 Innsibh dhomh, sibhse 
le'm miann bhi fo'n lagh, 
nach cluinn sibh an lagh 1 

22 Oir a ta e sgrlobhta, gu 
robh aig Abraham dithis 
mhac ; aon ri banoglaich i, 
agus am inac eile ri mnaoi 
shaoir. 

23 Agus esan a hliaige ris 
a' bhanoglaich, ghineadh a 
rèir na feòla e ; ach esan a 
hh'aige ris a' mhnaoi shaoir, 
tre ghealladh. 

24 Na nithe so is samhladh 
iad^; oir is iad so an dà 
choimhcheangal '' ; aon diubh 
o bheinn Shinai, a ta a' breith 
chum daorsa, a's i Agar. 

25 Oir is i Agar beinn 
Shinai anu an Arabia, agus 
tha i a' comh-fhreagradh do 
lerusalem a tha nis ann, agus 
tha i fo dhaorsa maille r'a 
cloinn. 

26 Ach a ta an lerusalem 
a ta shuas saor, agus is 
màthair dhuinn uile i. 

27 Oir a ta e sgrìobhta, 
Dean gairdeachas, a bhean 
neo-thorrach "^ nach 'eil a' 
breith chnnne ; bris a mach 
agus glaodh, thusa nach 'eil 
ri saothair : oir is lìonmhoire 



1 mnaoi dhaoir, han-tràilL 
'jsda so tha nieile ra thnigsim 



clann na mnà aonaranaich^, 
na na mnà aig am blieil fear. 

28 A nis, a bliràithre, is 
sinne, mar a bha Isaac, clann 
a' gheallaidh. 

29 Ach mar a rinn esan a 
ragadh a rèir na feòla, san 
àm sin geur-leanmhuinn air- 
san a rugadh a rèir an Spior- 
aid, is amhuil sin a ta nis 
mar an ceudna. 

30 Ach ciod a ta an sgriob- 
tuir ag ràdh ] Tilg a mach a' 
bhanoglach agus a mac : oir 
cha bhi mac na banoglaich 
'na oighre maille ri mac na 
mnà saoire. 

31 Uime sin, a' bhràithre, 
cha sinne clann na banog- 
laich, ach ua mnà saoire. 

CAIB. Y. 

1 Bhrosnuich an t-abstol na Gala- 
tianaich gu seasamh nan saorsa, 3 
agus gnn an timchioll-ghearradh a 
ghnùthachadh : 13 ach rcghuiìm 
a dheanamli do ghràdh, ni a'j e 
coimhlionadh an lagha: 19 chuir 
e stos oibre 7ia feòla. 

TTIME sin, seasaibh gu 
^ daingean anns an t-saor- 
sa leis an d'rinn Criosd saor 
sinn, agus na bithibh a ris 
air bhur cuibhreachadh le 
cuing na daorsa. 

2 Feuch, a ta mise Pòl ag 
ràdh ribh, ma thimchioll- 
ghearrar sibh, nach bi tairbhe 
air bith dhuibh ann an Criosd. 

3 Oir a ta mi a rìs a' dean- 
amh fìanuis do gach uile 
dhuine a thimchioll-ghearrar, 
gu bheil e mar fhiachaibh 
air an lagh gu h-iomlan a 
choimhlionadh. 

4 Cha'n 'eil tairbhe sam 
bith ann anCriosd dhuibhse^ 
a ta air bhur fìreanachadh 



* sheasg, gun sliochd. 

5 trcigte. 

' rinìieadh Crioid gun tairbhe dhnibh. 



GALATIANACH V. 



tre'n lagh ; thuit sibh o ghràs. 

5 Oir a ta sinne tre'n 
Spiorad a' feitlieamli ri dòch- 
as fìreantachd o chreidimh. 

6 Oir ann an losa Criosd, 
cha'n 'eil èifeachd • sain bith 
ann an timchiull-ghearradh, 
no ann an neo-thimchioU- 
ghearradh, ach ann an creid- 
imh a dh'oibricheas tre 
ghràdh. 

7 Is maith a ruith sibh ; 
cò a bhac sibh o bhi ùmhal 
do'n f hìrinn ? 

8 Cha d''thàiìiig an impidh 
so o'n ti a ghairm sibh. 

9 Goirtichidh^ beagan do 
thaois ghoirt am meall uile. 

10 Tha muinghin agam 
asaibh san Tighearn, nach 
bi sibh dh'aon dòigh air 
atharrachadh inntinn : ach 
an ti a ta cur dragha oirbh, 
giùlainidh e a bhreitheanas, 
cò air bith e. 

11 Agus mise, a bhràithre, 
ma shearmonaicheas mi fath- 
ast an timchioll-ghearradh, 
c'ar son a nithear fathast 
geur-leanmhuinn orm ? an 
sin bhiodh oilbheum a' 
chroinn-cheusaidh air a chur 
air cùh 

12 B' fhearr leam gu'm 
biodh iadsan a ta cur mi- 
shuaimhneis^ oirbh, eadhon 
air an gearradh uaibh ■*. 

13 Oir, a bhiàithre, ghairm- 
eadh chum saorsa sibh ; a 
mhàin na deanaibh an t-saorsa 
'nacion-fath do'n fheòil, ach 
le gràdh deanaibh seirbhis 
d'a chèile. 

14 Oir tha an lagh uile air 
a choimhlionadh ann an aon 



aìi gearradh as bhur comunn 
5 .iubhlaihh, imichlhli. 
•nuire. ^ buidseachas . 

364 



fhocal, eadhon an so, Gràdh- 
aichidh tu do choimhearsnach 
mar thu fèin. 

15 Ach ma bhios sibh a' 
teumadh agus ag itheadh a 
chèile, thugaibh aire nach 
claoidhear le a chèile sibh. 

16 A ta mi ag ràdh ma 
seadh, Gluaisibh^ san spior- 
ad, agus cha choimhlion sibh 
anamiann na feòla. 

17 Oir a ta an fheòil a' 
miannachadh an aghaidh an 
Spioraid, agus an Spiorad an 
aghaidh na feùla : agus a ta 
iad sin an aghaidh a chèile ; 
ionnus nach faigh sibh na 
nithe bu mhiann leibh a 
dheanamh. 

18 Ach ma threòraichear 
leis an Spiorad sibh, cha'n 
'eil sibh fuidh'n lagh. 

19 A nis tha oibre na feòla 
follaiseach, a's iad so, Adh- 
altrannas, strìopachas, neò- 
ghloine, macnus^, 

20 lodhol-aoradh, dioiidh- 
eachd '^, naimhdeas, conn- 
sachadh, co-f harpuis ^, fearg, 
comhstri, aimhreite, saobh- 
chreidimh^, 

21 Farmad, mortadh, misg, 
ruidhteireachd i", agus ari 
leithide sin : m.u bheil mi 
ag innseadh dhuibh roimh- 
làimh, mar a dh'innis mi 
dhuibh a cheana mar an 
ceudna, nach sealbhaich iad- 
san a ni an leithide sin rlogh- 
achd Dhè". 

22 Ach is e toradh an 
Spioraid gràdh, aoibhneas, 
sìth, fad-f hulangas, caomhal- 
achd, maitheas, creidimli '^. 

23 Macantas ^^, stuaim : an 



8 coniortiis. ? tiriceachd. 

10 anahharr, geòcaireachd, craos. 

11 mghachd Dhèmar oighreachd. 
^-Jiiiuu. 13 ciùiueas. 



GALATIANACH VI. 

aghaidh an samhuil sin cha'n 1 a ta air a theagasg san f hocal, 
'eil lagh. ris an neach a ta 'ga theagasg, 

24 Agus iadsan a's le I anns nah-uile nithit)hmaithe. 

7 Na meallar sibh ; cha 
deanar fanoid air Uia : oir 
ge b'e ni e shìol-chuireas 
duine, an ni ceudna buain- 
idh e. 

8 Oir an ti a chuireas d'a 
fheòil fèin, buainidh e o'n 
f heòil truaiUiùheachd ; ach 
an ti a chuireas do'n Spiorad, 
buainidh e o'n Spiorad a' 
bheatha shuthainn. 

9 Agus na sgìthicheamaid 
do mhaith a dheanamh : oir 
ann an àm iomchuidh buain- 
idh sinn, mur fannaich^ sinn. 

10 Uime siu a rèir mar a 
ta cothrom'' againn, deanam- 
aid maith do na h-uile 
dhaoinibh, ach gu h-àraidh 
dhoibh-san a tado theaghlach 
a' chreidimh. 

11 Tha sibh a' faicinn 
meud na litreach a sgrìobh 
mi dhuibh le mo làimh fèin. 

12 A mheud le' m' miann 
iad fèin a thaisbeanadh gu 
sgiamhach san f heòil, tha iad 
'gur n-èigneachadh chum bhi 
air bhur timchioll-ghearradh ; 
a mhàin chum nach deantadh 
geur-leanmhuinn orra air son 
crann-ceusaidh Chriosd. 

13 Oir cha'n' eil iadsan 
fèin a tha air an timchioU- 
ghearradh a' coimhead an 
lagha : ach is aill leo sibhse 
bhi air bhur timchioll-ghearr- 
adh, chuni as gu dean iad 
uaill ann bhur feòil. 

14 Ach nar leigeadh Dia 
gu deanainn-sa uaiU ach ann 
an crann-ceusaidh ar Tigh- 
earna losa Criosd, tre'm bheil 
an saoghal air a cheusadh 



Criosd, cheus iad an fheòil, 
maille r'a h-an-tograibh agus 
a h-ana-miannaibh. 

25 Ma's beò dhuinn san 
Spiorad, gluaiseamaid san 
Spiorad mar an ceudna, 

26 Na bitheamaid dèidheil 
air glòir dhìomhain ^, a' bros- 
nachadh a chèile, a' gabhail 
farmaid r'a chèile. 

CAIB. VI. 

1 DÌCiaTT Pòlair na Galatianaich 
biintainn gu sèimh ri bràthair a 
thuislich, 2 ag7is uallach a chtile 
a ghiùlan, 6 bhi tabhartach d'an 
luchd-teagaisg, 9 agus gun sgìth- 
eachadh do mhaith a dheanamh : 
11 nochde ciod gus um bheil iadsan 
a ta searmonachadh an timchioll- 
ghearraidh. 

\ BHRAITHRE, ma 

ghlacar neach ann an 
coire air bith gu h-obann, 
sibhse a ta spioradail, togaibh 
suas a shamhuil sin do dhuine 
ann an spiorad na macant- 
achd^, a' toirt aire dhuit 
fèin, nach buairear thu mar 
an ceudna. 

2 Giùlainibh uallacha^ a 
chèile, agus mar sin coimh- 
lionaibh lagh Chriosd. 

3 Oir ma shaoileas duine 
gur ni èigin e fèin, gun bhi 
anu ach neo-ni, tha e 'ga 
mhealladh fèin. 

4 Ach dearbhadh gach 
neach 'obair fein, agus an 
sin bithidh aobhar gaird- 
eachais ^ aige d'a thaobh 
fèin^ a mhàin, agus cha'n 
ann a thaobh neach eile. 

5 Oir giùlainidh gach neach 
'uallach fèin. 

6 Comh-roinneadh an neach 



nfCin 



6 lagaich. 



EPHESIANACH I. 



dhomh-sa, agus mise do'n 
t-saoghal. 

15 Oir ann an losa Criosd 
cha'n 'eil èifeachd air bith 
azin an timchioll-ghearradh, 
no ann an neo - thimchioll- 
ghearradh, ach ann an cruth- 
achadh ' nuadh. 

16 Agus a mheud 's a 



* cretitair. 



shiuhhlas a rèir na riaghailt 
so, sìth orra, agus tròcair, 
agus air Israel Dè. 

17 O so a mach na cuir- 
eadh neach sam bith dragh 
orm ; oir a ta mi giùlan 
chomharan anTighearnalosa 
ann mo chorp. 

18 A. bhràithre, gu robh 
gràs ar Tighearna losa Criosd 
maille ri bhur spiorad. Amen. 



LITIR AN ABSTOIL PHOIL CHUM NAN 
EPHESIANACH. 



CAIB. I. 

1 /in deigh fàilte, 3 agus hreitk- 
bitidheachais air son iiati Fpke- 
siatiach, 4 lahhair Pòl rrm thugh- 
adh, 6 agìts vchd-mhacachd thaohh 
gràis, 11 ìii et's e arn ftor-thohar 
<fm òheil slàiiite a' chiniie-daoine 
a' sruthadh, 4c. 

"pOL, abstol losa Criosd 
tre thoil Dè, chum nan 
naomh a ta ann an Ephesus, 
agus nan creideach ann an 
losa Criosd : 

2 Gràs dhuibh, agus sìth o 
Dhia ar n-Athair agus o'n 
Tighearn losa C!riosd. 

3 Beannaichte gu robli Dia, 
eadhon Athair arTighearnalo- 
sa Criosd, a bheannaich sinne 
leis gach uile bheannachadh 
spioradail ann an iiviadaibh 
nèamhaidh > ann an Criosd : 

4 A rèir mar a thagh e 
sinne ann-san, mun do leag- 
adh bunait an domhain, chum 
gu'm bitheamaid naomha, 
agus neo-choireach 'na hUh- 
air-san ann an gràdh : 

• nithibli 7icamhaidh. 

366 



5 A roimh-orduich sinne 
chum uchd-mhacachd na 
cloinne tre losa Criosd dha 
fèin, a rèir deadh-ghean a 
thoile. 

6 Chum cliù glòire a ghràis, 
tre an d'rinn e sinne taitneach- 
ann a Mhac gràdhach : 

7 Anns am bheil againne 
saorsa^ tre 'fhuil-san, maith- 
eanas nam peacadh, a rèir 
saoiì)hreis a ghràis ; 

8 Anns an robh e ro phailt 
dhuinne san uile ghliocas, 
agus thuigse : 

^9 A dh'fhoillsich dhuinn 
rijn-diomhair a thoile, a rèir 
a dheadh ghean fèin a rùn- 
aich e ann fèin : 

10 Chuni ann am fritheal- 
adh coimhlionaidh nan aim- 
sir, gu'n cruinnicheadh e ann 
an aon na h-uile nithe ann 
an Criosd, araon na nithe a 
ta air nèamh agus na nitlie a 
ta air talamh, eadìion ann- 
san : 

2 tre an do nochd e dhmnne Jiiòr 
dheadh-ghean. 3 fuaiglddh. 



EPHESIAXACH II. 



11 Anns an dfhuair sinne 
mar an ceudna oighreachd, 
air dhuinn bhi air ar roimh- 
orduchadh a rèir rùin an ti a 
ta 'g oibreachadh nan uile 
nithe a rèir comhairle a 
thoile fèin ; 

12 lonnus gu'm bitheamaid- 
ne, a chuir air tùs dòchas 
ann an Criosd, chum cliù a 
ghlòire-san. 

13 Anus oji do chuir sibhse 
mar an ceudna dochas, air 
dhuibh focal na fìrinn a 
chluinntinn, eudhon soisgeul 
bhur slàinte: neach an deigh 
dhuibh creidsinn ann, chuir- 
eadh seula oirbh le Spiorad 
naomh sin a" gheallaidh, 

14 Xeach is e geall-daing- 
nich ' ar n-oighreachd-ne, gu 
tejchd saorsa na seilbhe a 
cheannachadh 2 chum cliù a 
ghlòire. 

15 Uime sin air cluinntinu 
doaih-sa mar an ceudna bhur 
creidimh-sa anns an Tigh- 
eam losa, agus bhur gràidh 
do aa uaoimh uile, 

15 Cha'n "eil mi a' sgur^ 
do Ihi toirt buidheachais air 
bhur son, a' luadh oirbh ann 
am uinuighibh ; 

17 Gu'n tugadh Dia ar 
TighearnalosaCriosd, Athair 
na glòire, spiorad gliocais 
agus foJlseachaidh ^ dhuibh, 
ann an eòlas air-san^ ; 

18 Sùlean 'ur n-inntinn 
bhi air an soillseachadh, 
chum iios a Ihi agaibh ciod 
e dòchas c. ghainne-san, agus 
ciod e saoibhreas glòire 'oigh- 
reachd-san anns na naomh- 
aibh, 

19 Agus ciod e ro-mheud 



ar/as. 2 dh'fhuasgladh. 

'tt sguiream. * taisheanaidh. 
5 chum esan oideachadh. 

367 



a chumhachd do ar taobh-ne 
a ta creidsinn, a rèir oib- 
reachaidh a thrèun neirt ; 

20 A dh'oibrich e ann au 
Criosd, 'nuair a thog e o na 
marbhaibh e, agus a chuir e 
'na shuidhe air a dheas-làimh 
fèin e anns na h-ionadaibh 
uèamhaidh, 

21 Gu ro àrd os ceann 
gach uile uachdaranachd, 
agus cumhachd, agus neirt, 
agus tighearnais, agus gach 
ainme a dh'ainmichear, cha'n 
e mhàin san t-saoghal so, ach 
san t-saoghal ri teachd mar 
an ceuùua : 

22 Agus chuir e na h-uile 
nithe fuidh a chosaibh, agus 
thug se e gu bhi "na cheann 
os ceann nau uiìe nithe do'n 
eaglais, 

23 A ta 'na corp aige, 
lànachd an ti a ta lìonadh 
nan uile nithe anns na h- 
uile. 

CAIB. II. 

1 Le bhi coimheas r'a chtile ciud a 
bha sinn tkaobh nàduir, 5 agiis 
ciod a tha siun tkavhh grais, 
10 chidr Pòl an ccill gun d'iinn- 
eadh sinn air >on dheadh oihre ; 
agus air dhuiun hhi air ar loirt 
am fagus tie Chriosd, 11 ìiach 
còir dhuinn ar heatha a chaith- 
eadh mar Chinnich. Ì9 ach mar 
luchd aoin hhaile ris Tia naoimh, 
agm mar theaghlacìi Dhè. 

\ GUS sibhse bheothaich e, 
^ a bha marbh ann an 
euceartaibh agus ann ara 
peacaibh ; 

2 Anns an do ghluais*^ 
sibh sna h-amannaibh a 
chaidh seachad, a rèir 
gnàtha^ an t-saoghail so, a 
rèir uachdarain ^ cumhachd 
an athair, an spioraid a tha 



EPHESIANACH II. 



nis ag oibreachadh ann an 
cloinn na h-easumhlachd : 

3 Am measg an robh 
againn uile mar an ceudna 
ar caithe - beatha roimli so, 
ann aii ana-miannaibh ar 
feòla, a' deanamh toil na 
feòla, agus nan smuainte ' ; 
agus bha sinn a thaobh nàduir 
'nar cloinn na feirge, eadhon 
mar chàch. 

4 Ach Dia, a ta saoibhir 
ann an trùcair, air son a 
mhòr - ghràldh leis an do 
ghràdhaich e sinn, 

5 Eadhon air dhuinn a 
bhi marbh ann am peacaibh, 
chomh - bheothaich e sinn 
niaille ri Ci-iosd ; (le gràs tha 
sibh air bhur tèarnadh^;) 

t) Agus chomh-thog, agus 
chomh-shuidhich e sinn ann 
an miaduibh nèamhaidh ann 
an losa Criosd: 

7 Chum gu'm foillsicheadh 
e anns na linnibh ri teachd 
saoibhreas ro phailt a ghifiis, 
ann an caoimhneas d'ar taobh- 
ne tre losa Criosd. 

8 Oir is ann le gràs a ta 
sibh air bliur tèarnadh, tre 
chreidimh : agus sin cha'n 
ann uaibh fèin ; is e tiodhlac^ 
Dhè e : 

9 Cha'n ann o oibribh, 
chum nach deanadh neach 
air bith uaill : 

10 Oir is sinne 'obair-san, 
air ar cruthachadh ann an 
losa Criosd chum dheadh 
oibre, airson and'ulhiich Dia 
roimh-hìimh sinn, chum gu'n 
gluaiseamaid annta, 

11 Uime sin cuimhnichibh, 
air dhuibh a bhi san aimsir a 
chaidh thairis 'nur Cinnich 



363 



san fheòll ris an abrar an 
neo-thimchioll-ghearradh leo- 
san d'an goirear an timchioll- 
ghearradh làmh-dheanta san 
f heùil ; 

12 Gu robh sibh san àm 
sin as eugmhais Chriosd, 'nm- 
coimhich do chomh-fhlaith- 
eachd* Israeil, agus 'nur 
coigrich do choimh-cheang- 
laibh a' gheallaidh, as eug- 
mhais dòchais, agus gun Dia 
anns an t-saoghal : 

13 Ach a nis ann an losa 
Criosd, tha sibhse a bha 
roimh so fad o hìimh, air 
bhur toirt am fagus tre f huil 
Chriosd. 

14 Oir is esan ar sith-ne, 
a rinn aon dhiìin araon, agus 
a bhris slos balla meadhonach 
an eadar-dheahichaidh ; 

15 Air dha an naimhdeas 
a chur air cùl tre 'f heòil fein, 
eadhoa lagh nan àitheanta, u 
chuireadh shs ann an orduigh- 
ibh, chum gu'n deanadh e 
ann fèin do dhithis aon duine 
nuadh, ìnar sin a' deanimh 
sìthe : 

16 Agus gu'n deanaJh e 
rèidh faraon iad ri Dia ann 
an aon chorp tre a' cnrann- 
cheusaidh, air dha an naimh- 
deas a mharbhadh le sin ; 

17 Agus th.àinig e agus 
shearmonaich e sìth-^ dhuibhie 
a bha am fad, agus dhoibh- 
san a bha am iagus. 

18 Oir trìd-san tha araon 
slighe againn gu dcl a steach 
tre aon Spiorad chum an 
Athar. 

19 A nis uime sin, cha 'n 
'eil sibh ni's mò 'nur coigrich 
agus 'nur coimhich, ach 'nur 



l saor-thahhaì 
chomh-ch 
siothchaìnt. 



EPHESIANACH III. 



luchd aoin bhaile ris na 
naomhaibh, agus 'nur muinn- 
tir-teaghlaich Uhè; 

20 Agus tha sibh air bhur 
togail suas air bunait nan 
abstol agus nam fàidhean, air 
bhi do losa Criosd fein 'na 
cldoich -chìan na h-oisinn ; 

21 Anns am bheil an ait- 
reabh uile, ceangailte gu ceart 
r'a chèile, a' fàs suas chum 
bhi 'na teampull naomh san 
Tighearn : 

22 Anns am bheil sibhse 
mar an ceudna airbhurcomh- 
thogail suas chum bhi 'nur 
tigh-còmhnuidh do Dhia tre 
an Spiorad. 

CAIB. III. 

1 Rinneadh an rùn-diomhah , 6 
gv^m biodh na Cinnich air an 
saoradh, flwilUeachadh do Fhòl; 
18 agus thugadh an gràs dhdsayi 
sin a shearmonachadh : lidh'iarr 
e air na Ephesianaich guji iad a 
dh'fÌMnnachadh air son a thrioh- 
laid-san. 

A IR an aobhar so, tha mise 
Pòl a'm" phrìosanach losa 
Criosd, air bhur sonsa, a 
Chinneacha : 

2 O chuala' sibh mu f hrith- 
ealadh gràis Dè, a thugadh 
dhomh-sa air bhur sonsa ^ : 

3 Gu'n d'rinn e aithnichte 
dhomh tre fhoillseachadh^ 
an rùn - dìomhair, (mar a 
sgrìobh mi roimh gu h-aith- 
ghearr, 

4 Leis am feud sibh, air 
dhuibh a leughadh, m'eòlas 
ann an rùn-diomhair Chriosd 
a thuigsinn ;) 

5 Ni, ann an linnibh eile, 
air nach d'thugadh fios do 
chloinn nan daoine, mar a 
ta 6 nis air fhoillseachadh 
d'a abstolaibh naomha agus 



d'a f hàidhibh tre an Spiorad ; 

6 Gu'm biodh na Cinnich 
'nan comh-oighreachaibh, a- 
gus 'nan comh-chorp, agus 
'nan hichd - comhpairt d'a 
ghealladh-san ann an Criosd, 
tre an t-soisgeul : 

7 Air an d'rinneadh mise 
a'm' mhinisteir, a rèir tiodh- 
laic gràis Dè athugadh dhomh, 
a rèir oibreachaidh èifeachd- 
aich a chumhachd-san. 

8 Dhomh - sa, a's lugha 
na'n ti a's lugha do na naomh- 
aibh uile thugadh an gràs so, 
saoibhreas Chriosd, nach 
feudar a rannsachadh, a 
shearmonachadh am measg 
nan Cinneach ; 

9 Agus gu"n deanainn soill- 
eir do na h-uile dliaohiibh, ciod 
e comunn an riàin-dìomhair 
sin, a bha folaichte ann an 
Dia thoiseach an t-saoghail, 
a chruthaich na h-uile nithe 
tre losa Criosd ; 

10 Chum gu'n deantadh 
aithnichte nis do na h-uachd- 
aranachdaibh, agus do na 
cumhachdaibh ann an ioìi- 
adaibh nèamhaidh, leis an 
eaglais, gliocas eagsamhuiH 
Dhè, 

11 A rèir an riiin shiorr- 
uidh^ a rùnaich e ann an losa 
Criosd ar Tighearn : 

12 Anns am bheil againn 
dànachd agus slighe gu dol a 
steach ann am muinghin tre 
a chreidimh-san, 

13 Uime sin tha mi ag 
iarraidh nach lagaich sibh à 
leth mo thrioblaidean-sa air 
bhur son, ni a's e bhur glòir- 
sa. 

14 Air an aobhar so tha mi 
a' lùbadh mo ghlùine do Ath- 



J,lachuaUx. 2 rf-„r taohhsa. 6 A rcir Toimh.shuidheachaidh 

thaiihean. * tnmadh-gnttheach. nan linn 

369 R2 ' 



EPHESIANACH IV. 



aii ar Tigbearna losa Criosd, 

15 Air an ainmichear an 
teaghlach uile air nèamh agus 
air talamh, 

16 Gu'n deònaicheadh e 
dhuibh a rèir saoibhreis a 
ghlòire, bhi air bhur neart- 
achadh gu treun', tre a Spior- 
ad-san anns an duine an leth 
stigh ; 

17 lonnus gu'n gabh Criosd 
còmhnuidh ann bhur cridhe 
tre chreidimh ; chum air 
dhuibh bhi air bhur freumh- 
achadh, agus air bhur stèidh- 
eachadh^ ann an gràdh, 

18 Gu'm bi sibh comasach 
maille ris na naomhaibh uiie, 
air a thuigsinn ciod e leud, 
agus fad, agus doimhne, agus 
àirde ; 

19 Agus air gràdh Chriosd 
aithneachadh, a chaidh thar 
gach uile eòlas, chum gu'm 
bi sibh air bhur llonadh le 
uile lànachd Dhè. 

20 A nis dhcìsan d'an 
comas na h-uile nithe a 
dheanamh gu h-anabarrach 
ro phailt, thar gach ni a's 
urrainn sinne iarraidh no 
smuaineachadh, a rcir a' 
chumhachd a ta 'g oibreach- 
adh gu h-èifeachdach ann- 
ainn, 

21 Dhàsan gu rohh glòir 
anns an eaglais tre losa 
Criosd, air feadh gach uile 
linn, gu saoghal nan saoghal. 
Amen. 

CAIB. IV. 

1 Dh'earalaich an t-abstol na Ephe- 
siaìiaich chuin aonachd ; 7 agus 
chuir e an ctill gìCn d'ihug Dia 
chuni ìia criche so tiodhlacan eag- 
samhuil do dhuoinihh, 13 ionnus 
gu'm hiodh 'eagìais air a togail, 
16 agus gxCm fàsadh i suas ann 
an Criosd, 



i le cumhachd. 
5 honn-'' shuidheachadh. 

370 



T TIME sin, tha mise prìos- 
anach an Tigbearn, a' 
guidhe oirbh gu'n gluais^ 
sibh gu cubhaidh do'n ghairm 
leis an do ghairmeadh sibh ; 

2 Leis gach uile irioslachd 
inntinn agus mhacantas, le 
fad-fhulangas, a' giùlan le 
chèile ann an gràdh ; 

3 A' deanainh dichiU air 
aonachd an Spioraid a 
choimhead ann an ceangal'' 
na sìthe. 

4 /s aon chorp agus aon 
Spiorad a ta ann, amhuil mar 
an ceudna a ghairmeadh sibh 
ann an aon mhuinghin bhur 
gairme ; 

5 Aon Tighearn, aon chreid- 
imh, aon l)haisteadh, 

6 Aon Dia agus Athair nan 
uile, a tha os ceann nan uile, 
agus tre na h-uile, agus ann- 
aibh-sa uile. 

7 Ach thugadh gràs do gach 
aon againn, a rèir tomhais 
tiodhUiic Chriosd. 

8 l'ime sin a ta e ag ràdh, 
Airdol suas da an àird, thug 
e bruid am braighdeanas, a- 
gus thug e tiodhlacan do 
dhaoinibh. 

9 (A nis gu'n deachaidh e 
suas, ciod e ach gu'n deach- 
aidh e air tùs sìos gu ionad- 
aibh ìochdarach na tal- 
mhainn? 

10 An ti a chaidh sìos, is 
e sin fèin e a chaidh suas 
mar an ceudna gu ro àrd os 
ceann nan uile nèamh, chum 
gu'n lìonadh e na h-uile 
nithe.) 

11 Agus thug e dreani àr- 
aidh gu bhi 'nan abstolaibh ; 
dream eile, gu bhi 'nam 
fàidhibh ; agus dream eile, 



EPHESIANACH IV. 

gu bhi 'nan soisgeulaichibh ; 
agus dieam eile, gu bhi 'nan 
aodhairibh', agus 'nan luchd- 
teagaisg ; 

12 Chum na naoimh a 
dheasachadh ^ chum oibre na 
miaistreileachd, chum togail 
suas cuirp Chriosd : 

13 Gus an tig sinn uile 
ann an aonachd a' chreidimh, 
agus eòlais Mhic Dhè, chum 
duine iomlain, chum tomhais 
àirde lànachd Chriosd : 

14 Chum as nach bi sinu à 
so suas 'nar leanabaibh, air 
ar tonn-luasgadh, agus air ar 
giùlan mu'n cuairt leis gach 
uile ghaoith teagaisg, le cleas- 
achd dhaoine, agus seòltachd 
cealgach, leis am bheil iad gu 
h-innleachdach ri teall-f hol- 
ach chum meallaidh : 

15 Ach a' labhairt na fìr- 
inn ann an gràdh, gu'm fàs 
sinn suas anns na h-uile 
nithibh chuige-san^, a's e an 
ceann, eadhon Criosd : 

16 O'm bheil an corp uile, 
air a cheangal gu ceart, agus 
air a dhlùthachadh tre an ni 
sin a tha gach alt a' toirt 
uaith, a rèir oibreachaidh èif- 
eachdaich ann an tomhas 
gach buill, a' faghail fàs 
cuii-p, chum a thogail fèin 
suas ann an gràdh. 

17 So uime sin a ta mi ag 
ràdh, agus a' guidhe am fian- 
uis an Tighearna, gun sibh a 
dh'imeachd à so suas mar a 
ta na Cinnich eile ag imeachd, 
ann an dìomhanas an inntinn 
fèin ; 

18 Aig am bheil an tuigse 
air a dorchachadh, air dhoibh 
bhi 'nan coimhich do bheatha 
Dhè, thaobh an aineolais a 

l hiiachaillihh. 



ta annta, tre chruas an cridhe: 

19 ^luinntlr, air dhoibli 
am mothachadh a chall, a 
thug iad fein thairis do mhi- 
nàire^, chum gach uile neò- 
ghloine chur an gnìomh le 
cìocras. 

20 Ach cha d'fhòghluim 
sibhse Criosd mar so ; 

21 O chuala^ sibh e, agus 
theagaisgeadh leis sibh, 
mar a ta an f huinn ann an 
losa : 

22 Gu'n cuir sibh dhibh, 
thaobh a' cheud chaithe- 
beatha, an seann duine, atha 
truaillidh a rèir nan ana- 
miann cealgach ; 

23 Agus gu'm bi sibh air 
bhur n-ath-nuadhachadh ann 
an spiorad bhur n-inntinn ; 

24 Agus gu'n cuir sibhum- 
aibh an nuadh-dhuine, a tha 
air a chruthachadh a rèir 
Dhè am f ìreantachd agus am 
fìor-naomhachd. 

25 Uime sin, air dhuibh a' 
bhreug a chur uaibh, labh- 
raibh an f hirinn gach neach 
r'a choimhearsnach : oir is 
buill sinn d'a chèile. 

26 Biodh fearg oirbh, agus 
na peacaichibh : na luidh- 
eadh a' ghrian air bhur corr- 
uich : 

27 Agus na tugaibh àit 
do'n diabhul. 

28 An ti a ghoid, na goid- 
eadh e ni's mù : ach gu ma 
fearr leis saothair a dhean- 
amh, ag oibreachadh an ni a 
ta maith le a làmhaibh, chum 
gu'm bi aige ni r'a phàirt- 
eachadh ris an neach air am 
bheil uireasbhuidh. 

29 Na tigeadh cainnt 
thruailliJh air bith mach as 

dicngmhaha r'a chèile. ^ ann san. 



EPHESIANACH V. 



bhur beul, ach an ni sin a 
ta maith chum deadh-f hògh- 
luim, ionnus gu'n toir e gràs 
do'n luchd-èisdeachd. 

30 Agus na cuiribh doil- 
gheas air Spiorad naomh Dhè, 
leis an do chuireadh seula 
oirbh gu là na saorsa. 

31 Biodh gach uile sheirbhe, 
agus corruich, agus fearg, a- 
gus gàrrthaich', agus toibh- 
eum^ air an togail uaibh, 
maille ris gach uile mhì- 
run. 

32 Agus bithibh caoimh- 
neil.teo-chridheachd'achèile; 
a' toirt maitheanais d'a chèile, 
eadhon mar a thug Dia maith- 
eanas dhuibh-se ann an 
Criosd, 

CAIB. V. 



l Au dtigh earailean coitchioìm 

mgì ' " . --'-.- " 

sheachnadh, 4 agm na h-uile neò- 






ttgh e 
ràidh. 



3 chnm strìopachas a 



ghloine, 7 gun chotnhluadar _ 
chumail ri daoinihh aingidh, 15 
imeachd gu faicilleach, 1» agus 
hhi air an lìonadh leis an Spiorad, 
11 labhair Pòl tnu dhleasdanas- 
aihhfa leth. 

rjIME sin bithibh-sa 'nur 
luchd - leanmhuinn air 
Dia, mar chloinn ghràdh- 
aich; 

2 Agus gluaisibh ann an 
gràdh, eadhon mar a ghràdh- 
aich Criosd sinne, agus a 
thug se e fèin air ar son, 'na 
thabhartas agus 'na ìobairt 
deadh-fhàile do Dhia. 

3 Ach na biodh strìop- 
achas, agus gach uile neò- 
ghloine, no sannt, uiread as 
air an ainmeachadh 'nur 
measg, mar is cubhaidh do 
naomhaibh : 

4 No draosdachd^, no còmh- 
radh amaideach, no bao- 
shììgradh, nithe nach 'eil 



d-ghlaodhaich. 



iomchuidh : ach gu ma fearr 
leihh breith-buidheachais. 

5 Oir a ta fios agaibh air 
so, nach 'eil aig fear-strìop- 
achais air bith, no aig neach 
neò-ghlan, no aig duine sann- 
tach, (a tha 'na fhearlodhol- 
aoraidh,) oighreachd ann an 
rìoghachd Chriosd agus Dhè. 

6 Na mealladh neach air 
bith sibh le briathraibh 
dìomhain : oir air son nan 
nithe sin tha fearg Dhè a* 
teachd air cloinn na h-eas- 
ùmhlaehd. 

7 Na bithibh-sa uime sin 
'nur luchd-comhpairt riu. I 

8 Oir bha sibh uair-èigin ' 
'nur dorchadas, ach a nis tha 
sibh 'nur solus san Tighearn ; ; 
gluaisibh mar chloinn an t- ; 
soluis ; j 

9 (Oir a ta toradh an Spior- j 
aid ^ anns an uile mhaitheas, 
agus ionracas, agus f hirinn ; ) 

10 A' dearbhadh ciod an ni 
a tha taitneach do'n Tigh- 
earn. 

11 Agus na biodh comh- 
chomunn agaibh ri oibribh 
neo-tharbhach an dorchadais 
ach gu ma fearr leibh au cron- 
achadh. 

12 Oir is gràineil eadhon 
r'an innseadh na nithe a ta 
air an deanamh leo an uaig- 
nidheas ^. 

13 Ach a ta na h-uile nithe 
a tha air an cronachadh, air 
an deanamh follaiseach leis 
an t-solus : oir gach uile ni a 
ni soilleir, is soius e. 

14 Uime sin a ta e ag ràdh, 
Mosgail, thusa a tha a' d' 
chodal, agus èirich o na 
marbhaibh, agus bheir Criosd 
solus duit. 



EPHESIAXACH V. 



15 Feuchaibh uime sin 
gu'n gluais sibh gu faicill- 
each.cha'n ann mar amadain, 
ach mar dhaoine glice, 

16 Ag ath-cheannach > na 
h-aimsir, do bhrìgh gu bheil 
na làithean olc. 

17 Air an aobhar sin na 
bithibh-sa neo ghlic, ach a' 
tuigsinn ciod i toil an Tigh- 
earn. 

18 Agus na bithibh air 
mhisg le f ìon, anns am bheil 
anabarr ; ach bithibh air bhur 
lionadh do'n Spiorad : 

19 A' labhairt ribh fèin^ 
ann an salmaibh, ann an 
laoidhibh, agus ann an dàn- 
aibh spioradail, a' seinn agus 
a' deanamh ciùil 'nur cridhe 
do'u Tighearn : 

20 A* toirt buidheachais a 
ghnàth air son nan uile nithe 
do Dhia, eadhon an t-Athair, 
ann an ainm ar Tighearna 
losa Criosd ; 

21 Air dhuibh bhi ùmhal 
d'a chèile ann an eagal Dè. 

22 A mhnài, Inthihh ùmhal 
do 'ur fearaibh fèin, mar 
do'n Tighearn. 

23 Oir is e am fear ceann 
na mnà, eadhon mar is e 
Criosd ceann na h-eaglais : 
agus is esan Slànuighear a' 
chuirp. 

24 Uime sin, mar a ta'n 
eaglais ùmhal do Chriosd, 
mar sin biodh na mnài d'am 
fearaibh fèin mar an ceudna 
anns gach ni : 

25 Fheara, gràdhaichibh 
bhur mnài fèin, eadhon mar 
a ghràdhaich Criosd an eag- 
lais, agus a thug se e fèin air 
a son ; 

26 Chum gu naomhaich- 



r meas'g (tin, r''n chiile. 

373 



eadh, agus gu'n glanadh e i 
le ionnlad an uisge tre an 
fhocal. 

27 Chum gu'n cuireadh e 
'na làthair fèin i 'na h-eaglais 
ghlormhoir, gun smal, gun 
phreasadh^, no ni air ìjith 
d'an leithidibh sin ; ach chum 
gu'm biodh i naomh, agus 
neo-lochdach ^. 

28 Is amhluidh sin is còir 
do na fearaibh am mnài fèin 
a ghràdhachadh, mar an 
cuirp fein : an ti a ghràdh- 
aicheas a bhean, tha e 'ga 
ghràdhachadh fèin. 

29 Oir cha d'thug duine 
air bitli riamh fuath d'a 
f heòil fèin ; ach altrumaidh 
agus eiridnidh^ e i, eadhon 
mar a ta an Tighearn a' 
deanamh do'n eaglais : 

30 Oir is biiill sinn d'a 
choq), d'a fheòil, agus d'a 
chnàmhaibh-san. 

31 Air an aobhar so fàg- 
aidh duine 'athair agus a 
mhiìthair, agus dlùth-lean- 
aidh e r'a mhnaoi, agus bith- 
idh an dithis 'nan aon f heòil. 

32 Is dìomhaireachd mhòr 
so : ach tha mi a' labhairt mu 
Chriosd agus an eaglais. 

33 Gidheadh, thugadh gach 
aon agaibh-sa fa leth gràdh 
d'a mhnaoi, amhuil mar dha 
fèin ; agus feuchadh a' bhean 
gu'n toir i urram d'a fear. 

CAIB. VI. 

1 Dleasdanas cloinne li'am pàrant' 
aibk, 5 agns sheirhhiseach d'atn 
tnaigfiMÌrikh. 10 Is cogudh ar 
beatha, 12 chà'ji ann a mhùin an 
aghaidh fola ,igus feòla, ach mar 
an ceudna an aghaidh naimhde 
spioradail. 1.3 Airm a' chriosd- 
aidh, 18 agns cionnus ii còir an 
gnàthachadh, 

^ chasadh. *gnnghò. 

5 giuUaichdidh. 



EPHESIAXACIi VI. 



A CHLANN,bithibhùmhal 
^ do 'ur pàrantaibh fèin 
san Tighearn : oir a ta so 
ceart. 

2 Thoir urram ^ do t' athair 
agus do d' mhàlhair, (is i so 
a' cheud àithne le gealladh,) 

3 Chum gu'n èirich gu 
maith dhuit, agus gu'm hi 
thu fad-shaoghalach air an 
talamh. 

4 Agus aithriche, na bros- 
nuichibh bhur clann chum 
feirge : ach togaibh - iad ann 
an oilean agus ann an teagasg 
an Tighearna. 

5 A sheirbhiseacha, bithibh 
ùmhal do \ir maighstiribh a 
rèir na feòha, le h-eagal ^ a- 
gus crith, ann an trèibhdhir- 
eas bhur cridhe, mar do 
Chriosd : 

6 Cha'n ann le sùil- 
sheirbhis, mar dhream a ni 
toil dhaoine, ach mar sheirbh- 
isich Chriosd, a' deanamh 
toil Dc o'n chridhe ; 

7 Le deadh tholl a' dean- 
amh seirbhis, mar do'n Tigh- 
earn, agus cha'n ann do 
dhaoinibh : 

8 Air dhuibh lìos a bhi 
agaibh, ge b'e maith air bith 
a ni aon neach, gu'm faigh e 
an ni so fèin o'n Tighearn 
ma's saor no daor e. 

9 Agus a mhaighstirean, 
deanaibh-sa na nithe ceudna 
dhoibh-san, a' leigeadh dhibh 
bagraidh : air dhuibh fìos a 
bhi agaibh gu bheil bhur 
maighstir fèin air nèamh mar 
an ceudna, agus nach 'eil 
gnùis-bhreth maille ris. 

10 Fadheoidh, mobhrùithre, 
bithibh hìidir san Tighearn, 



1 OHi'ir. 2 allrnmaibli. 

3 failchcas. * droih spiorari/iiò/i. 

5 nCamhcidli. ^ criuirachadh. 

374 



agus ann an neart a chumh- 
achd-san. 

11 Cuiribh umaibh uile 
arinachd Dhè, chum gu'm 
bi sibh comasach air seasamh 
an aghaidh cuilbheirtean an 
diabhuiL 

12 Oir cha'n 'eil sinn a' 
gleachdadh a mhìiìn ri fuil 
agus feòil, ach ri uachdar- 
anachdaibh, ri cumhachd- 
aibh, ri riaghlairibh dorchad- 
ais an t-saoghail so, ri aing- 
idheachd spioradail* ann an 
ionadaibìi àrda^. 

13 Uime sin glacaibh do 
'ur n-ionnsuidh uile armachd 
Dhè, chum gu'm bi sibh 
comasach air seasamh an 
aghaidh a' blniairidh sandroch 
là, agus air dhuibh na h-uile 
nithe a dheanamh, chum seas- 
amh. 

14 Seasaibh uime sin, air 
bhi do 'ur leasraidh air an 
crioslachadh^ le fìrinn, agus 
uchd-èididh na fìreantachd'^ 
umaibh ; 

15 Agus ulluchadh soisgeil 
na slthe mar bhrògan agaibli 
air bhur cosaibh ; 

16 Thar gach uile ni, a ' 
glacadh do 'ur n-ionnsuidh ' 
sgèithe a' chreidimh, leis am 
bi sibh comasach air uile 
shaighde^ teinteach an droch 
Spioraid a mhìichadh. 

17 Agus glacaibh clogaid 
na slàinte, agus claidheamh 
an Spioraid, ni a's e focal'" 
Dhè: 

18 A' deanamh ùrnuigh a 
ghnàth leis gach uile ghnè 
urnuigh agus asluchaidh san 
Spiorad, agus a' deanamh 
faire chum an ni so fèin mallle 



PHILIPIANACH I. 



ris gach ulle bhuanachadh, 
agus ghui Iheadh air son nan 
naomh uile ; 

19 Agus air mo -shonsa, 
chumgutoirear' dliomh comas 
hibhairt, le fosgladh mo blieòil 
ann an dànachd, chum gu 
foillsich mi rùn-dìomhair an 
t-soisgeil ; 

20 Air son am bheil mi 
a'm' theachdair ann an 
geimhlibh : chum gu labhair 
mi gu dàna uime, mar is còir 
dhomh hibhairt. 

21 Ach a chum gu'm bi 
f hios agaibh-sa mar an ceudna 
air na nithibh a bhuineas 
dhomh-sa, agus ciod a tha mi 

1 tiuhhTar. 



a' deanamh, foillsichidhTich- 
icus, bràthair gràdhach agus 
ministeir fìrinneach sanTigh- 
earn, na h-uile nithe dhuibh : 

22 Neach a chuir mi do 
'ur n-ionnsuidh air son an 
aobhair so fèin, chum gu'm 
biodh fios nan nithe a bhuin- 
eas duinne agail)h, agus gu'n 
tugadh e comhfhurtachd do 
'ur cridhe. 

23 Slth gxi robh do na 
bràithribh, agus gràdh maille 
ri creidimh, o Dhia an t- 
Athair, agus anTighearnlosa 
Criosd. 

24 Gu robh gràs maille riu- 
san uile a ta gràdhachadh ar 
Tighearna losa Criosd ann 
an trèibhdhireas. Amen. 



LITIR AN ABSTOIL PHOIL CHUM NAN 
PHILIPIANACH. 



CAIB. I. 

1 C/niir an t-abstol an cèiU a hhuidh- 
eachas do Dhia, affiis a rjhràdh do 
na Philipianaich, air son toraidh 
an creidimh, agtis an comhpairt 
'na fhulangas ; 9 rinn e nrnnigh 
a ghniìth ri Dia gu'm fdsadh iad 
ann angràs : 12 nochde antairhhe 
a fhuair creidimh Chriosd o fhul- 
aJtgas san anns an Ròimh. 

p)OL agus Timoteus, seir- 
-■- bhisich losa Criosd, chum 
nan naorah uile ann an losa 
Criosd, a tha ann am Philipi, 
maille ris na easbuigibhi a- 
gus ris na deaconaibh^; 

2 Gràs duibh agus sìth o 
Dhia ar n-Athair, agus o'n 
Tighearn losa Criosd. 

3 Tha mi toirt buidheachais 



1 luchd-roimhid. 

375 



do m' Dhia gach uair a 
chuim.hnicheas mi oirbh, 

4 A ghnàth ann am uile 
urnuighibh air bhur sonsa 
uile, le gàirdeachas a' dean- 
amh guidhe, 

5 Air son bhur comh-roinn 
do'n t-soisgeul, o'n cheud là 
gus a nis ; 

6 Air dhomh bhi dearbhta 
as an ni so fèin, eadhon an 
ti a thòisich deadh obair ann- 
aibh, gu'n coimhlion e i gu 
là losa Criosd : 

7 Eadhonmariscòirdhomh 
so a smualneachadh umaibh 
uile, do bhrìgh gu bhgil sibh 
agam ann mo chridhe, agus 

2 luchd-frìihealttidhjoirfeachaibh. 



PHILIPIANACH 1. 



gu bhell sibh uile 'nur luchd 
comh-roinn do m' ghràs-sa, 
araon ann mo gheimhlibh, a- 
gus ann an seasamh air son, 
agus ann an daingneachadh 
an t-soisgeil. 

8 Oir is e Dia m'fhianuis, 
cia mòr mo dhèidh oirbh uile, 
ann an innibh losa Criosd. 

9 Agus a ta mi a' guidhe 
so, gu'm biodh bhur gràdh-sa 
air a mheudachadh ni's mò 
agus ni's mò ann an eòlas, 
agus ann an uile thuigse : 

10 Chum gu'n dearbh sibh 
na nithe a's fearri; chum 
gu'm bi sibh trèibhdhireach, 
agus gun tuisleadh^ gu là 
Chriosd ; 

11 Air bhur lìonadh le 
toraibh na fìreantachd, a tha 
tre losa Criosd chum glòire 
agus cliù Dhè. 

12 Ach is àill leam, a 
bhràithre, fios a bhi agaibh, 
na nithe a tharladh dhomh-sa, 
gur mò a dh'èirich leo an 
soisgeul a chur air agliaidh : 

13 lonnus gu bheil mo 
gheimhlean-sa ann an Criosd 
iomraideach anns an lùch- 
airt uile, agus anns gach àit 
eile; 

14 Agus gu bheil mòran do 
na bràithribh san Tighearn a' 
gabhail misnich o m' gheimh- 
libh, leis an tuiUeadh mòr- 
dhànachd a' labhairt an f hoc- 
aiP gan eagal. 

15 Tha cuid gu dearbh a' 
searmonachadh Chriosd tre 
f harmad agus strì, agus cuid 
eile tre dheadh thoil. 

16 Tha aon dream a' 
searmonachadh Chriosd tre 
chonnspoid, cha'n ann gu 
trèibhdhireach, a' saoilsinn 



1 ti tha eadar-dheaìaichte. 
' gnn bhi 'mir n-aohhar oilbheim, 

376 



àmhghar a chur ri m' gheimh- 
hbh-sa: 

17 Ach an dream eile o 
ghràdh, air dhoibh fios a bhi 
aca gu'n do chuireadh mise 
gu seasamh air son an t- 
soisgeil. 

18 Ciod ma tal gidheadh 
air gach aon chor, co aca is 
ann an coslas a mhàin, no da 
rìreadh, tha Criosd air a 
shearmonachadh ; agus air a 
shon so tha mise a' deanamh 
gàirdeachais, seadh, agus ni 
mi gàirdeachas. 

19 Oir a ta fhios agam 
gu'n tig so chura slàinte'' 
dhorah-satrebhur n-urnuigh- 
sa, agus tre fhrithealadh 
Spioraid losa Criosd, 

20 A rèir mo ro-dhùil^, a- 
gus mo dhòchais, nach cuirear 
nàire orra ann an ni air bith, 
ach leis an uile dhànachd 
labhairt, mar a ghnàth, gu'm 
bi Criosd a nis mar an ceudna 
air àrdachadh a'm' chorp-sa, 
ma's ann tre bheatha no tre 
bhàs. 

21 Oir dhomh-sa bhi beò 
ìs e sin Criosd, agus bàs 
fhaotainn^ is buannachd 
dhomh so. 

22 Ach ma's beò dhomh 
san f heòil, 's e so toradh m' 
oibre : ach ciod d'an dean- 
ainn roghainn, cha'n fhios 
domh. 

23 Oir tha mi air mo theann- 
achadh eadar dhà ni, air 
dhomh bhi togarrach air 
siubhal, agus bhi maiUe ri 
Criosd ; oir is e so a's ro 
f hearr : 

24 Gidheadh, 's e mi dh'- 
fhantuinn san fheòil o's 
feumaile dhuibh-se. 

3 focailCDè.) * saorsa. 



PHILIFIANACII II. 



25 Agus air dhomh bhi 
cinnteacli dheth so, tha fhios 
agani gu'm fuirich mi agus 
gu'n còmhnuich mi maille 
nl)h uile, chum bhur cur-sa 
air bhur n-aghaidh, agus 
chum gàirdeachais a' chreid- 
imh ' : 

26 Chum gu'm bi bhur 
gàirdeachas ni's pailte ann 
an losa Criosd do m' thaobh- 
sa, air son mi bhi a rìs a 
làthair maille ribh. 

27 A mhàin cailhibh bhur 
beatha gu cubhaidh do shois- 
geul Chriosd: chum cò aca 
a thig mi agus a chi mi sibh, 
no a bhios mi as hìthair, gu'n 
cluinn mi mu 'ur timchioll, 
gu bheil sibh a' seasamh gu 
daingean ann an aon spiorad, 
le aon inntinn, a' gleacadh 
le chèile air son creidimh an 
t-soisgeil ; 

28 Gun gheilt^ ann an ni 
sam bith oirbh o bhur naimh- 
dibh : ni a ta dhoibh-san 'na 
chomharacinnteachairsgrios, 
ach dhuibh-se air slàinte, a- 
gus sin Dhia. 

29 Oir thiodhlaiceadh ^ 
dhuibh-se air son Chriosd, 
cha'n e mhàin creidsinn ann, 
ach mar an ceudna fulang air 
a shon ; 

30 Air dhuibh an còmhrag 
ceudna bhi agaibh a chunn- 
aic sibh annam-sa, agus a 
tha sibh a nis a' cluinntinn a 
bhi annam. 

CAIB. II. 

1 PA' earaluich Pòl ua Philipiayi- 
aich chum aonachdagìa irio.slachd 
inniinn, le eisempleir ìsleachaidh 
agw didachuidh Chriosd ; 12 chum 
iad a dhol air an ayhaidh gii cùr- 



l chnm cur air aghaidh hhur creid- 
imh agvs hhur gùirdeachais. 
2 namhas, eagal, ghiorag, 
3 thvgadh gu saor, 

377 



awaih ann nìi slighe na slùi>ite, 
ioniius gu'm hiodh iad 'nan solus 
do'n t-saog/ial aingidh, 16 agus 
nan comhjhuriachd dhàsan an 
ahstol-san. 

rjI^IE sin, ma tha comh- 
^ flmrtachd air bith ann 
an Criosd, ma tha sòlas air 
bith gràidh, ma tha comh- 
chomunn air bith an Spioraid, 
ma tha truas* air bith agus 
tròcair ; 

2 Coimhlionaibhmoghàird- 
eachas, gu'm bi sibh adh'aon 
inntinn, a dh'aon ghràdh, a 
dh'aon toil, a dh'aon bhreith- 
neachadh^. 

3 lAa deanar aon ni tre 
chonnspoid, no tre ghlùir 
dhìomhain, ach ann an irios- 
lachd inntinn measadh gach 
aon gur fearr neach eile na e 
fèin. 

4 Na seallaibh gach aon 
air na nithibh sin a bhuineas 
da fèin, ach gach aon air na 
nithibh a bhuineas do dhaoin- 
ibh eile mar an ceudna, 

5 Uime sin bi'odh an inn- 
tinn cheudna annaibh-sa, a 
bha ann an losa Criosd : 

6 Neach air bhi dha ann 
an cruth Dhè, nach do mheas 
e 'na reubainn e fèin bhi 
comh-ionann ri Dia : 

7 Ach chuir se e fèin ann 
an dimeas ^, a' gabhail air 
fèin cruth seirbhisich, air a 
dheanamh ann an coslas 
dhaoine : 

8 Agus air dha bhi air 
fhaghail ann an cruth mar 
dhuine, dh'irioslaich se e fèin, 
agus bha e ùmhal gu bas, eadh- 
on bàs a' chroinn-cheusaidh. 

9 Air an aobhar sin dh'àrd- 



4 liom chridheachd. 
6 dh'jholumhuich se e Jtin, 



PHILIPIANACH II. 



aich Dia e gu ro àrd mar an 
ceudna, agus thug e dha 
ainm os ceann gach uile 
ainme : 

10 Chum do ainm ^ losa 
gu'n lùbadh gach glùn, do 
idthibh a ta air nèamh, agus 
do nithibh a ta air thalamh, 
agus do nithibh a ta fo 'n 
talamh ; 

11 Agus gu'n aidicheadh 
gach teangadh gur e losa 
Oriosd an Tighearn, chum 
glòii-e Dhè an Athar, 

12 Uime sin, a mhuinntir 
mo ghràidh, mar a bha sibh 
ùmhal a ghnàth, cha'n e a 
mhàin a'm' làthair-sa, ach 
ni's ro mhò as mo hìthair, 
làn-oibrichibh bhur sUìinte 
fèin le h-eagal agus ball- 
chrith. 

13 Oir is e Dia a dh'oib- 
richeas annaibh, araon an 
toil agus an gnìomh ^ a rèir a 
dheadh-ghean fein. 

14 Deauaibh na h-uile nithe 
gun ghearari^, agus gun deas- 
bolreachd •• 

15 Chum gu'm bi sibh neo- 
choireach, agus neo-chronaiH, 
'nur cloinn do Dhia, neo- 
lochdach, am meadhon gin- 
ealaich fhiair agus chrosda', 
measg am bheil sibhse a' 
deahachadh mar lòchrain 
sholuis san t-saoghal ; 

16 A.' cumail a mach^ 
focail na beatha ; chum gu'n 
dean mise uaiU ann an hl 
Chriosd, do bhrìgh nach do 
ruith mi gu diomhain, agus 
nach do shaothraich mi gu 
dìomhain. 

17 Seadh agus ma dh'ìobrar 
mi air ìobairt agus seirbhis 
fhollaiseach bhur creidimh- 



n deafit 



nh. 



mhonmhor. 4 glan.neo-thruaillidh. 

378 



sa, tha aoibhneas orm, agus 
tha mi a' deanamh gàirdeach- 
ais maille'^ ribhse uile. 

18 Air an dòigh cheudna 
biodh aoibhneas oirbh-se, 
agus deanaibh gàirdeachas 
maille rium-sa. 

19 Ach a ta dòchas agam 
anns an Tighearn losa, Ti- 
moteus a chur gu goirid do 
'ur n-ionnsuidh, chum gu'm 
bi mise mar an ceudna ann 
an deadh mhisnich, air dhomh 
fìos fhaotainn ciod is cor 
dhuibh-se. 

20 Oir cha'n 'eil duine air 
bith agam comh-ionann inn- 
tinn ris-san, air am bi cùram 
nan nithe a bhuineas dhuibh- 
se gu dùrachdach. 

21 Oir tha na h-uile ag 
iarraidh nan nithe a bhuineas 
doibh fèin, cha'n iad na nithe 
a bhuineas do losa Criosd. 

22 Ach is aithne dh'sibh a 
dhearbhadh-san, mar iiihcic 
d'a athair, gu'n d'rinn e 
seirbhis maille rium-sa anns 
an t-soisgeul. 

23 Uime sin tha dùil agam 
esan a chur do 'iir ii-ioìuniàdh 
air ball, co luath as a chi mi 
ciod is cor dhomh fèin. 

24 Ach tha earbsa agam 
anns an Tighearn, gu'n tig 
mi fèin do 'ur n-ionnsuidh gu 
h-aithghearr mar an ceudna. 

25 Gidheadh mheas mi 
gu'm b'fheumail Epaphrod- 
itus mo bhràthair, agus mo 
chomh - oibriche, agus mo 
chomh-shaighdear, ach bhur 
teachdair-sa, agus an ti a 
f hritheil do m' uireasbhuidh, 
a chur do 'ur n-ionnsuidh. 

26 Oir bha dèidh mhòr 
aige oirbh uile, agus bha e 

5 tharsviiis. 6 os àird. 



PHILIPIANACH III. 



làn tuirse, do bhiìgh gu'n 
cuala sibhse gu'n robh e 
tinn. 

27 Agus gu deimhin bha e 
tinn fagus do'n bhàs : gidh- 
eadh rinn Dia tròcair air ; 
agus cha b'ann airsan a 
mhàin, ach ormsa mar an 
ceudna, chum nach blodh 
doilgheas air muin doilgheis 
orm. 

28 Uime sin bu togarraiche 
a chuir mi do 'w n-ionnsiddh 
e, chum air dhuibh f haicinn 
a rìs, gu'm biodh aoibhneas 
oirbh, agus gu'm bu lughaid 
mo dhoilgheas-sa. 

29 Air an aobhar sin, 
gabhaibh ris san Tighearn 
leis an uile aoibhneas, agus 
biodh meas mùr agaibh air 
an leithidibh sin : 

30 Do bhrìgh, air son oibre 
Chriosd, gu robh e dlùth do'n 
bhàs, agus nach robh suim 
aige d'a bheatha' fèin, chum 
gu'n deanadh e suas uireas- 
bhuidh bhur seirbhis-sa do m' 
thaolh-sa. 

CAIB. III. 

1 T/tng Pdl rahhadh do na Pkilip. 
ianaich iad hhi air am faicill o 
Inchd-teagaisg brèige an tivichioll 
ghearraidhj 4 ìiochd e gu hheil 
aige fèiu tnilleadh aobhair na 
aca-san, earbsudh à fireaniachd 
an lagha ; 7 ni gidheadh ìnheas e 
mar aolach agus chall chum losa 
Criosd agus 'fhireantackd-san. a 
chosnadh. 

S bàrr, mo bhràithre, 
deanaibh gairdeachas 
san Tighearn. Gu deimhin 
cha leasg - leam-sa na nithe 
ceudna a sgriobhadh do bhur 
n-ionnsuidh, ach dhuibh-se 
tha so tèaruinnte^. 
2 Bithibh air bhur faicill o 



1 anatn, 2 chmaidk, doiUch. 

Zsùhhalta. 

379 



o 



mhadrailìh, Inthibh air bhur 
faiciU dhroch luchd-oibre, 
coimhidibh sibh fèin o'n 
chomh-ghearradh. 

3 Oir is sinne an timchioll- 
ghearradh, a ta deanamh 
aoraidh do Dhia san Spiorad, 
agus a' deanamh gàirdeachais 
ann an losa Criosd, agus 
nach 'eil a cur muinghin 
san f heòil : 

4 Ged dh'f heudainn - sa 
mar an ceudna muinghin bhi 
agam san fheòil. INIa shaoil- 
eas aon neach eile gu'm feud 
emuinghin a chur san fheòil, 
is mò na sUi a dh'fheudas 
mise : 

5 Air mo thimchioll-ghearr- 
adh air an ochdamh là, do 
chinneach Israeil, do thrèibh 
Bheniamin, a'm' Eabhruidh- 
each do na h-Eabhruidhich ; 
a rèir an lagha, a'm' Phairis- 
each ; 

6 A thaobh eud, a' dean- 
amh geur-leanmhuinn air an 
eaglais ; a rèir na fìreantachd 
a ta san lagh, neo-choireach. 

7 Ach na nithe a bha 'nam 
buannachd dhomh, mheas mi 
iad sin 'nan call air son 
Chriosd. 

8 Seadh gun amharus, agus 
tha mi a' meas nan uile nithe 
'nan call, air son ro òir- 
dheirceis "• eòlais losa Criosd 
mo Thighearna : air son an 
d' f huiling mi call nan uile 
nithe, agus tha mi a' meas 
gur aolach iad chum gu 
cosnainn^ Criosd, 

9 Agus gu faighear ann- 
san mi, gun m'fhìreantachd 
fèin agam, a ta o'n lagh, ach 
an fìnreantaclìd sin a ta tre 
chreidimh Chiiosd, an fhìr- 



PHILIPIANACH IV. 



eanteachd a ta o Dhia tre 
chreidimh : 

10 Chum eòhis a bhi agam 
airsan, agus air cumhachd 
'aiseirigh-san, agus air comh- 
chomunn 'f hulangais, air bhi 
dhomh air mo chur ann an 
coslas crutha r'a bhàs ^ : 

11 Dh'f heuchainn am feud- 
ainn air aon chor teachd 
chum aiseirigh nam marbh. 

12 Cha'n e gu'n d'ràinig 
mi cheana, no gu bheil mi 
cheana foirf'e : ach tha mi a' 
leantuinn, dh'f heuchainn am 
faigh mi greim do'n ni sin 
fein air son an do ghabhadh 
greim dhiom le losa Criosd. 

13 A bhràithre, cha'n 'eil 
mi a' meas gu'n do ghlac mi 
greim : ach aon ni a ta mi 
a' deanamh, air dhomh na 
nithe a ta air mo chùl a dhì- 
chuimhneachadh, agus l)hi 'g 
am shìneadh fèin chum nan 
nithe a ta romham, 

14 Tha mi a' dian-ruith 
dh'ionnsuidh a' chomhara, 
chum duaise 2 àrd-ghairme 
Dhè ann an losa Criosd. 

15 Uime sin, mheud dhinne 
's a ta diongmhalta, biodh an 
inntinn so againn : agus ma 
tha sibh ann an ni sam bith 
air atharrachadh inntinn, 
foillsichidh Dia an ni so 
fèin duibh. 

16 Gidheadh, an ni air 
an d'ràinig siun a cheana, 
gluaiseamaid a rèir aoin 
riaghailt, bitheamaid a dh'aon 
inntinn. 

17 A bhràithre, bithibh-sa 
le chèile 'nur luchd-lean- 
mhuinn ormsa, agus thugaibh 
an aire dhoibh-san a tha 
iluasad air an dòigh sin mar 



dheanamh a 

380 



a ta sinne 'nar n-eisempleir 
agaibh. 

18 (Oir a ta mòran a' : 
gluasad, mu'n dubhairt mi 
gu minic ribh, agus mu'm , 
bheil mi nis, eadhon a' gul, ; 
ag ràdh ribh, gur naimhdean 
iad do chrann - ceusaidh 
Chriosd : 

19 D'an deireadh bhi air 
an sgrios, d'an dia am brù ; 
agus aig am bheil an glòir 
'nan nàire, aig am bheil an 
aire air nithibFi tahnhaidh.) 

20 Oir a ta ar caithe- 
beatha-ne^ air nèamh, an 
t-ionad as am bheil dùil 
againn fòs ris an t-Shìnuigh- 
ear, an Tighearn losa Criosd ; 

21 A chruth-atharraicheas 
ar corp diblidh, chum gu'n 
deanar e comh-chosmhuil r'a 
chorp glòrmhor fèin, a rèir 
an oibreachaidh leis am bheil 
e comasach air na h - uile ; 
nithe a chur fo cheannsal ; 
fèin. 

CAIB. IV. 

1 O chomhairlihh mionaideach, 
chaidh an t-ahstol air aghaidh 
chum earailean coiichionn ; 10 
7iochd e cionntis a rinn e gaird- 
eachas air son an tabhartais dha, 
agus e 'na liiidhe am prlosan; 
ly agus chrlochnaich e le h-nrn- 
ntgh agus beannachdaibh. 

TJIME sin, mo bhràithre 
gràdhach agus air am 
bheil mo dhèidh.m'aoibhneas 
agus mo chrùn, seasaibh mar 
so gu daingean san Tighearn, 
a mhuinntir mo ghràidh. 

2 Tha mi a' guidhe air j 
Euodias, agus thami a' guidhe 
air Sintiche, iad a bhi dh'aon ; 
inntinn san Tighearn. 

3 Agus tha mi ag iarraidh 
ortsa mar an ceudna, a 



3 giidan, conbfiarsaid. 



PHILIPIANACH IV. 



chompanaich dhlleis, dean 
còmhnadh ris na mnàibh sin 
a linn saothair maille rium- 
sa san t-soisgeul, maiUe ri 
Clemens, agus a' chuid eile 
do m' chomh-oibrichibh, aig 
am bheil an ainmean ann an 
leabhar na beatlia. 

4 Deanaibh gàirdeachas san 
Tighearn a ghnàth : a ris a 
ta mi ag ràdh, Deanaibh 
gàirdeachas. 

5 Biodh bhur measarrachd > 
foUaiseach do na h - uile 
dhaoinibh. Tha 'n Tighearn 
am fagus. 

6 jSa biodh ro-chùram ni 
sam bith oirbh : ach anns 
gach uile ni le h-urnuigh 
agus asluchadh maille ri 
breith - buidheachais, biodh 
bhur n-iarrtuis air an dean- 
amh aithnichte do Dhia. 

7 Agus coimhididh sìth 
Dhè, a ta thar gach uile 
thuigse, bhur cridhe agus 
bhur n-inntinn ann an losa 
Criosd. 

8 Fa dheoidh, a bhràithre, 
ge b'e nithe ta fìor, ge b'e 
nithe ta urramach ^, ge b'e 
nithe ta ceart, ge b'e nithe ta 
fìor-ghlan, ge b'e nithe ta 
ion - ghràidh ^, ge b'e nithe 
ta ionmholta ; ma tha deadh- 
bheus'* air bith aìin, ma tha 
moladh air bith aìut, smuain- 
ichibh air na nithibh sin. 

9 Na nithe sin araon a 
dh'fhòghluim, agus a ghabh 
sibh, agus a chual agus a 
chunnaie sibh annam - sa, 
deanaibh : agus bithidh Dia 
na sithe maiUe ribh. 

10 Ach rinn mi gàirdeachas 
gu mòr san Tighearn, do 
bhrìgh gu'n d'ath-ijraicheadh 



1 cothrom, ciùineas. 2 ciatach, 

^ a ta gràdhach, cdirdtil. 5 X.' he 

381 



nis fa dheireadh bluir cùram 
umam-sa ; ni mar an ceudna 
anns an rol)h sibh cùramach, 
ach charobhcothrom agaibh. 

11 Cha'n 6 gu bheil mi a' 
labhairt^ a thaobh uireas- 
bhuidh : oirdh'fhòghluimmi, 
ge b'e staid am bheil mi, bhi 
toilichte. 

12 Is aithne dhomh bhi 
ìosal, agus is aithne dhomh 
mar an ceudna pailteas a 
mhealtuinn : anns gach àit, 
agus anns na h-uile nithibh 
theagaisgeadh mi, araon a bhi 
sàthach agus ocrach, araon 
pailteas a shealbhachadh agus 
uireasbhuidh f hulang. 

13 Is urrainn mi na h-uile 
nitheadheanamhtre Chriosd, 
a neartaicheas mi. 

14 Gidheadh, is maith a 
rinn sibh gu'n do chomh- 
phàirtich sibh ri m' thriob- 
laid. 

15 Agus a nis biodh f hios 
agaibh-sa, a Philipianacha, 
ann an toiseach an t-soisgeil, 
'nuair a dh'fhàg mi IMacedo- 
nia, nach do roiun eaghiis air 
bith rium-sa, thaobh tabhairt 
agus gabhail, ach sibhse a 
mhiìin. 

16 Oir eadhon ann an Te- 
salonica chuir sibh aon uair 
agus a rìs a m' ionnsuidh 
leasachadh do m' uireas- 
bhuidh. 

17 Cha'n e gu bheil mi ag 
iarraidh tabhartais : ach a ta 
mi ag iarraidh toraidh a Vjhios 
pailte chum bhur cunntais- 
sa. 

18 Ach a ta mi sealbhach- 
adh nan uile nithe, agus tha 
pailteas agam : lìonadh mi, 
air dhomh na nithe fhaotainn 



COLOSIANACH I. 



o Epaphroditus o chuireadh 
uaibh-sa, fàile deadh-chùbh- 
raidh', ìobairt thaitneach, 
anns am bheil tlachd aig 
Dia. 

19 Ach leasaichidh mo 
Dhia-sa bhur n-uireasbhuidh 
uile, a rèir a shaoibhreis ann 
an glòir, tre losa Criosd. 

20 A nis do Dhia agus ar 
n-Athair-ne gu robh glòir gu 

^fdìU deadh-bholaidh. 



saoghal nan saoghal. Amen. 

21 Cuiribh fàilte air gach 
uile naomh ann an losa 
Criosd. Tha na bràithrean 
a tha maille rium, a' cur 
fàilte oirbh. 

22 Tha na naoimh uile a' 
cur fàilte oirbh, gu h-àraidh 
iadsan a tha do theaghlach 
Cheasair. 

23 Gràs ar Tighearna losa 
Criosd gu robh maille ribh 
uile. Amen. 



LITIR AN ABSTOIL PHOIL CHUM NAN 
COLOSIANACH. 



CAIB. I. 

1 A7i dèigh fdilie chiir air na Co- 
losianaich, thug Pol buidheachas 
do Dhia air son an creidimh, 
7 dhaingnich e teagasg Epnphrais, 
9 ghuidh e gxCm biodh an grds 
air a mlteudachadh, 14 chuir e an 
cèill cò e amfior Chriosd, 21 ugns 
thug e misueachdhoibh gngabhail 
ri Criosd. 

■pOL abstol losa Criosd tre 
•*- thoil Dè, agus Timoteus 
ar bràthair, 

2 Chum nan naomh agus 
nam bràthar dileas ann an 
Criosd, a tha ann an Colose : 
Gràs gu robh dhuibh, agus 
sìth o Dhia ar n-Athair, a- 
gus o'n Tighearn losa Criosd. 

3 Tha sinn a' toirt buidh- 
eachais do Dhia, agus Athair 
ar Tighearna losa Criosd, a' 
sìor-dheanamh ùrnuigh air 
bhur son-sa ; 

4 O chuaia sinn iomradh 
bhur creidimh ann an losa 
Criosd, agus bhnr gràidh do 
na naomhaibh uile ; 

5 Air son an dòchais a ta 
air a thasgaidh fa 'ur comh- 

382 



air air nèamh, air an cuala 
sibh iomradh roimh ann am 
focal fìrinn an t-soisgeil : 

6 A thàinig do 'ur n-ionn- 
suidh-sa, mar anns an t- 
saoghal uile ; agus a tha toirt 
toraidh uaith, mar a ta e 
deanamh mar an ceudna 'nur 
measg-sa', o'n là anns an 
cuala sibh e, agus san d'- 
fhuair sibh eòlas air gràs 
Dhe ann am fìrinn. 

7 A rèir fòs mar a dh'- 
fhòghluim sibh o Epapliras 
ar comh-sheirbhiseacii gràdh- 
ach-ne, a tha air bhur son- 
sa 'na mhinisteir dileas do 
Chriosd ; 

8 A chuir an cèill dhuinne 
mar an ceudna bhur gràdh-sa 
anns an Spiorad. 

9 Air an aobhar so, cha'n 
'eil sinne mar an ceudna a' 
sgur o'n là a chuala sinn e, 
do dheanamh ìirnuigh air 
bhur son-sa, agus a ghuidh- 



1 annaibh se. 



COLOSIANACII I. 



eadh gu'm blodh sibh air 
bhur lìonadh le eòlas a thoile, 
san uile ghliocas agus thuigse 
spioradail ; 

10 Chuni gu'n gluaiseadh 
sibh gu cubhaidh do'n Tigh- 
earn chum gach uile thoil- 
eachaidh', a' toirt toraidh 
uaibh san uile dheadh obair, 
agus a' fàs ann an eòlas Dè ; 

11 Air bhur neartachadh 
leis an uile neart a rèir a 
chumhachd ghlòrmhoir - san, 
chum an uile f hoighidin agus 
fhad-fhulangais maiUe ri 
gàirdeachas. 

12 A' tabhairt buidheach- 
ais do'n Athair, a rinn sinne 
lomchuidh chum bhi 'nar 
luchd-comhpairt do oigh- 
reachd nan naomh san t- 
solus : 

13 A shaor sinn o chumh- 
achd an dorchadais, agus a 
dh'atharraichsj»7! chum rìogh- 
achd Mic a ghràidh-san : 

14 Anns am bheil againn 
saorsa tre 'fhuil-san eadhon 
maitheanas nam peacadh : 

15 Neach a's e lomhaigh^ 
anDè neo-f haicsinnich,ceud- 
ghin a' chruthachaidh uile^: 

16 Oir is ann leis-san a 
chruthaicheadh na h-uile 
nithe a ta air nèamh, agus a 
ta air talamh, faicsinneach 
agus neo-f haicsinneach, ma's 
àrd-chaithiichean iad, no 
tighearnais, no uachdaran- 
achda, no cumhachda ; is ann 
leis-san agus air a shon-san 
a chruthaicheadh na h-uile 
nithe : 

17 Agus tha esan roimh na 
h-uile nithibh, agus trìd-san 
tha na h-uile nithe a' comh- 

ah. 



■ /t-idle I 



18 Agus is e ceann a' 
chuirp, eadìwn na h-eaglais : 
neach a's e an toiseach, an 
ceud-ghin o na marbhaibh ; 
chum gu'm biodh aige àrd- 
cheannas anns na h-uile. 

19 Oir b'e deadh thoil an 
Athar, gu'n còmhnuicheadh 
gach uile iomlanachd ann- 
san ; 

20 Agus gu'm biodh na h- 
uile air an deanamh rèidh 
ris fèin trìd-san, air dha sìth 
a dheanamh tre fhuil a 
chroinn-cheusaidh-san ; trìd- 
san, a ta ?»i ag ràdh, ma's 
nithe iad a ta air talamh, no 
nithe a ta air nèamh. 

21 Agus sibhse a bha uair- 
èigin 'nur coimhich, agus 'nur 
naimhdibh ann 6/(irrn-inntinn 
thaobh dhroch oibre, nis rinn 
e rèidh ris fèin. 

22 Ann an corp 'fheòla 
fèin tre'n bhàs, chum sibhse 
a chur naomha, agus neo- 
lochdach, agus neo-choir- 
each, 'na làthair-san : 

23 Ma dh'f hanas sibh anns 
a' chredimh bunaiteach* a- 
gus daingean, gun bhi air 
bhur n-atharrachadho dhòch- 
as an t-soisgeil, a chuala sibh, 
agm a shearmonaicheadh do 
gach uile chreutair a ta fuidh 
nèamh ; air an d'rinneadh 
mise Pòl a'm' mhinisteir. 

24 Tha mi nis a' deanamh 
gàirdeachais ann am f hulang- 
asaibh air bhur son-sa, agus 
a' coimhlionadh mheud 's a 
ta dhèigh-làimh do àmhghar- 
aibh Chriosd ann am fheòil, 
air son a chuirp-san, eadhon 
na h-eaglais : 

25 D'an d'rinneadh mise 
a'm' mhinisteir, a rèir stiùbh- 



COLOSIANACH 11. 



aidachd Dhè a thugadh 
dlìomh air bhur son-sa, a 
choimhlionadh t'ocail Dè ; 

26 Eadhon an rùn-dìomhair 
a bha folaichle o na linnibh, 
agus na ginealachaibh a 
cJuiidh seachad, ach a nis a tha 
airfhoillseachadh d'anaomh- 
aibh-san : 

27 D'am bu toil le IHa 
f hoiUseachadh ciod e saoibh- 
reas glòire an rùin-dlomhair 
so am measg nan Cinneach ; 
neach a's e Criosd annaibh- 
sa, dòchas' na glòire ; 

28 Neach a ta sinne a' 
searmonachadh, a'toirtrabh- 
aidh do gach duine, agus a' 
teagasg gach uile dhuine anns 
an uile ghliocas ; chum gu 
nochd sinn gach uile dhuine 
'na làthair-san iomlan ann 
an losa Criosd : 

29 An ni chum am bheil 
mise mar an ceudna a' saoith- 
reachadh, a' deanamh sbairn 
a rèir 'oibreachaidh-san, a 
tha 'g oibreachadh annam gu 
cumhachdach. 

CAIB. II. 

1 Dh'earalaich Pòl na Colosianaich 
a bhx bunaiteach ann an Criosd, 
8 agns a bhi air am faicill o 
bheul-aithrisibìi-dìojnhain, IB o 
aoradh do ainylihh, 20 agus o 
dheas-ghnàthachaibh an lagha, 
nithe a chriochnaicheadh ann an 
Criosd. 

^IR b'àiU leam fios a bhi 
^' agaibh ciod e meud mo 
chòmhraig air bhur son-sa, a- 
gus aìr son na dream a ta ann 
an Laodicea, agus uir son a 
mheud nach fhaca m'agh- 
aidh anns an f heòil : 

2 lonnus gu'm faigheadh 
an cridhe sòlas, air dhoibh 



• miiinghin. ^aidmheil. 

' 'eòlta, drùiteach. * aotbhnei 

5 daingneachd. 



bhi air an dlùtli-cheangal r'a 
chèile ann an gràdh, agus 
chum uile shaoilihreis an làn 
dearbh-bheachd tuigse,chum 
eòlais^ rùin-dìomhair Dhè, 
eadhon an Athar, agus 
Chriosd ; 

3 Anns am bheil uile 
ionmhais a' ghliocais agus an 
eòlais folaichte. 

4 Agus so a ta mi ag ràdh, 
air eagal gu mealladh neach 
air bith sibh le briathraibh 
tairni;each ^. 

5 Oir ged tha mi uaibh san 
fheòil, gidheadh a ta mi 
maiUe ribh san Spiorad, a' 
deanamh gairdeachais*, agus 
a' faicinn bhur n-orduigh, a- 
gus seasmhachd ^ l}hur creid- 
imh ann an Criosd. 

6 Uime sin mar a ghabh 
sibh do 'ur n-ionnsuidh an 
Tighearn losa Criosd, gluais- 
ibh ann : 

7 Air dhuibh bhi air bhur 
freumhachadh agus air bhur 
togail suas annsan, agus 
air bhur daingtieachadh sa' 
chreidimh, a rèir mar a theag- 
aisgeadh sibh, a' meudach- 
adh ann le breith -buidh- 
eachais. 

8 Thugaibh an aire nach 
dean neach air l)ith foirneart 
oirbh^ tre fheallsanachd' a- 
gus mealltaireachd dhìomh- 
ain, a rèir beul - aithris ^ 
dhaoine, a rèir ceud-thois- 
eacha an t-saoghail, agus 
cha'n ann a rèir Chriosd: 

9 Oir annsan tha uile 
iomlanachd" na diadhachd 
a' gabhail còmhnuidh gu cor- 
porra. 

10 Agus tha sibhse coimh- 

6 cohhartach dhihh. 

^ Jhòghlum snoglialta. 

^teagasg dhaoine o lùimh gu iàimh. 

9 Idnachd. 



COLOSIANACH III. 



lionta annsan, neach a's e 
ceann gach uile uachdaran- 
achd agus chumhachd ; 

11 Anns am bheil sibh mar 
an ceutlna air l)hur timchioU- 
ghearradh leis an timchioll- 
ghearradh nach d'rinneadh 
le hìmhaibh, ann an cur 
dhibh cuirp pheacanna na 
feòla, le timchioll-ghearradh 
Chriosd : 

12 Air dhuibh bhi adhlaicte 
maille ris ann am baisteadh, 
anns am bheil sibh mar an 
ceudna air bhur togail suas 
maiUe ris tre chreidimh oib- 
reachaidh Dhè, a thog suas 
esan o na marbhaibh. 

13 Agus sibhse a bha 
marbh 'nur n-euceartaibh a- 
gus ann an neo-thimchioll- 
ghearradh bhur feòhi bheoth- 
aich e maille ris, a maitheadh 
dhuibh nan uile euceart ; 

14 A' dubhadh a mach 
làmh-sgrìobhaidh nan ord- 
uighean do ar taobh-ne', a 
bha 'nar n - aghaidh, agus 
thug e as an t-slighe i, air 
dha a sparradh ri a chrann- 
ceusaidh-san : 

15Air dha uachdaranachd- 
an agus cumhachdan a 
chreachadh ^, rinn e ball- 
sampuill diubh gu follais- 
each, a' deanamh buaidh- 
chaithreim os an ceann tre'/i 
chrann ud fèin. 

16 Uime sin na tugadh 
aon neach breth oirbh air son 
bldh, 110 dibhe, no thaobh là 
fèille, no gealaich nuaidhe, 
no shàbaide : 

17 A ta 'nan sgàile air na 
nithibh a ta ri teachd ; ach is 
le Criosd an corp. 



18 Na mealladh aon neach 
bhur duais uaibh le irioslachd 
thoileil ^, agus aoradh do 
ainglibh, a' foirneadh a steach 
gu dàna chum nan nithe* 
nach fac e, gu dìomhain air 
a slièideadh suas le 'inntinn 
f heòlmhoir fèin ; 

19 Agus gun an ceann a 
chumail, o'm bheil an corp 
uile, air dha bhi air a bheath- 
achadh tre altaibh agus 
bhannaibh, agus air a dhlùth- 
cheangal r'a chèile, a' fàs le 
fàs Dè. 

20 Uime sm ma fhuair 
sibh bàs maille ri Ciiosd o 
cheud - thoiseachaibh an t- 
saoghail,c'ar son, mar dhaoine 
a ta beò san t-saoghal, a tha 
sibh fuidh orduighibh, 

21 (Na bean ri, na blais, 
na làimhsich ; 

22 Nithe a thèid uile a 
neo-ni le'n gnàthachadh,) a 
reir àitheantan agus teagasga 
dhaoine ì 

23 Nithe gun amharus aig 
am bheil samhladh gUocais 
ann an aoradh fèin-thoile agus 
irioslachd, agus mi-chaomh- 
nadh a' chuirp, cha'n ann an 
urram sam bith chum sàsach- 
aidh na feòla^. 

CAIB. III. 

1 Nochd Pòl do na Colosianaich 
c'ùit an còir dhuinn Criosd iarr- 
aidh; 5 Chomhairlich e dhoibh an 
a7ia-t>iianna feòlmhor a chlamdk, 
10 an seann duine chur dhiubh, 
agus Criosd a chur umipa ; 12 
dli'earalaich e iad chum seirce, ts 
irioslachd, affiis iomadh dhleasdan- 
ais eile. 

TTIME sin ma dh'èirich 
^ sibh maille ri Criosd, 
iaiTaibh na nithe a ta shuas, 



4 'ga shùthadhfèin 

5 ach guu fhenm s 
sdsachaidh tiajeò/a. 



COLOSIAXACH III. 



far am bheilCriosd 'nashuidhe 
aig deas làimh Dhè. 

2 Suidhichibh bhur n-aigne 
air na nithibh a ta shuas, 
agus cha'n ann air na nithibh 
a ta air an talamh. 

3 Oir a ta sibh marbh, 
agus tha bhur beatha fòlaichte 
maille ri Ciiosd ann an 
Dia. 

4 'Nuair a dh'fhoillsichear 
Criosd, neach a's e ar beatha- 
ne, an sin bithidh sibhse mar 
an ceudna air bhur foill.'^each- 
adh maiUe ris ann an ghjir. 

5 Uime sin claoidhibh • 
bhur buill a ta air an talamh, 
striopachaSjUeòghloine, fonn- 
collaidh, ana-mianna, agus 
sannt, ni a's ìodhol-aoradh ; 

6 Nithe air son am bheil 
fearg Dhè a' teachd air cloinn 
na h-eas-ìimhlachd. 

7 Anns an robh sibhse 
mar an ceudna a' gluasad 
uair-èigin ^, 'nuair a bha sibh 
a' caitheadh bhur beatha 
'nam measg^. 

8 Ach a nis cuiribh - sa 
uaibh na nithe so uile ; fearg, 
corruich, mì-run, toibheum, 
cainnt shalach as bhur beul. 

9 Na deanaibh breug d'a 
chèile, do bhrigh gu'n do 
chuir sibh dhibh an seann 
duine maiUe r'a ghnìomhar- 
aibh, 

10 Agus gu'n do chuir sibh 
umaibh an du'me nuadh, a 
tha air ath-nuadhachadh ann 
an eòlas