(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Tiomnadh Nuadh ar Tighearn agus ar Slanuighir Iosa Criosd, air a tharruing o'n ghreugais chum Gaelic Albannaich; agus air a chur a mach le h-ughdarras Ard-Sheanaidh Eaglais na h-Alba"

Digitized by the Internet Archive 
in2013 



http://archive.org/details/tiomnadhnuadhart1826chur 



TIQMNADH NUADH 

TIGHEARN AGUS AR SLANyiGHIR 

SOSA CRIGSD, 

.,\IR A THARRIJÌNG 



AIR lAil,RTe.S A.te,p& C ;>,i-lv>iN 
CHUMEOLASCRIO -^^', iD-. 

GAELTACIID AùUS ER.JM-NA ft- 



CLODH-BHUAILTE LE ÌvèNNt^H .vStlON ; v 



c;- 



iìi 



ABBREVIATIONS AND MARKS. 



A* for " an" the article, as " a* bhean" the woman, for 
•* an bhean'\ 

A* for " ag," sign of the pres. part. of verbs beginning with 
a consonant, as " a* bualadh'* strilùng, but " ag òi" 
drinking. 

A* for " ann'* as " a*d' cheann'* in thy head, for " an do 
cheann." 

A for " as" out of, marked with an acute accent, as " à ' 

teine" outqfjire. 
*Ar for " thar" o'ver, aho've, as, " deich *ar fhichead" thirty. 
B* for *• bu" "was, as " b'e" he was. 

C' for " cia" 'who, iiohat, as " c'àit" where or in tvhat place ì 
c'mn" ìvhen ov at'whattime? . ^ 

D' for " do" thy, thine, as " d*athair" thy father. 
D', dh' for " do" sign of the Preterìte Tense of verbs, as 

" an d'aidich e'* has he confessed? " dh'aidich ,mi" I 

have confessed. 
Eabh. for *' Eabhra" Hehre*w. 
Eir. for " Eirionnach" Irish. 

'G for " ag*' sign of the pres. pàrt. of verbs, as " 'ga dhean- 

amh" doing it, 
G* for "gu" to, as "g'a chearin" to the enc^thereof 
M* for " mo'* my, as " m'anam" my souL 
M* for mu'* about, as, " m'a cheami" ahout his head; 
'Na for " ann a" in his, as " 'na chridhe" in Iiis heart. 
'Nan for " ann an" in their, as " 'nan tighibh'* iniheir houses. 
*Nar for " ann ar" in our, as " 'nar dùthaich" in ourcountry. 
'Nur for " ann bhur" in your, as " 'iiur fearann'* in your 

land. 

'Nuair for " an uair" m ^/((e ^me, W^ew. 
'R for " ar" our, as '* o'r sinnsiribh'* from our ancestors, 
*R for bhur" your, as " ìe'r cead" mth your leave. 
R' for " fi'' <o, as " f'ar guth" to our voice. 



iv 



ABBREVIATIONS AND MARKS. 



San, saVfor anns an'* in the, as " san àm'* in the time, " sa' 
bhaile" inthecity, 

Sasg. for " Sasgonach" or " Sasonach" English. 

Sna for " anns na" in the, as " sna coilltibh'* in the woods. 

T' for " do" %, as " t'anail" % breath. Before a vowel, d 
the initial consonant of this pronoun is changed into / 
but t, the intial consonant of the verbs " tèid, tig, toir," 
is retained in writing, though pronounced as d. 

ì, n, f . — When the fìrst of these letters is marked with a cross 
bar, and the other two with a dot or a point above them, 
it shews that they undergo a change in their sound, cor- 
responding to the change which the other consonants 
undergo when aspirated, as " lìon mi" / Jilled, " bhuail 
mi" / struck, " bean naomh" a holy ìvomant " bean 
" mhaith" a good woman, " finn mi'* / " did^ sheas 
mi" / stood. 

^ Grave accent. Vowels marked with this accent are always 
sounded long j and such as are not, are generally sound- 
ed short. 

' Acute accent. When the vowel e is sounded Hke e ìn scene, 
or the Latin oe in Phcebus, as the Scotch pronounce it, it 
ìs commonJy marl^ed with this accent. 

* Apostrophe. When there is an eHsion of one or more 
letters, it is usuaHy.marked witb an apostrophe. Thus 
when the preceding word ends, or the foHowing word be- 
gins with a vowel.^there is an eHsion of the possesive pro- 
naun " a," as " ie 'shùil" nith his eye for " le a shiìil"; 
" caH 'anama" the loss qfhis soul for '* caU a anama". A 
few GaeHc words admit of a final vowel, or not, as the 
euphony requirès it, as " àit" or " àite" a place^ " Tigh- 
earn" or " Tighearna" Lord, " naomh" or " naomha" 
holy, " fad'' or " fada" long, *' camp" or " campa" a 
camp ; but as these final vowels are not essential to the 
words, tl^eir absence is not marked wflh an apostrophe. 



V 



LEABHRAICHEAN 

AN 

TIOMNAIDH NUAIDH. 



Caib. 

SOÌSGEUL Mhata, anns am bheil 28 

Soisgeul Mharcuis 16 

Soisgeul Lucais 24 

Soisgeul Eoin 21 

Gnìomhara nan Abstol , 28 

Litir Phoil chum Tian E.omhanach 16 

I. Corintianach 16 

II. Corintianach 13 

Galatianach 6 

Ephesianach 6 

Philipianach ....i v 

Colosianach i 4 

I. Litir Phoil chum nan Tesalonianach 5 

II. Litir Phòil chutn nan Tesaloiiianàch 3 

I. Timoteuis .» & 

II. Timoteuis , 4 

Tituis 3 

Philemoin i 

Eabhruidheach .13 

Litir Sheumais 5 

Litir 1. Pheadaii- „ ò 

Litir 11. Pheadair , 3 

£ Litir I. Eoin , 5 

Litir 11. Eoin I 

Litir III. Eoin I 

Litir ludais 1 

Taisbeanadh Eoin 22 



AN SOISGEUL 



A REIR 



M H A T A. 



CAIB. 1. 

I Sinnsearachd, 18 gineamhuinn, 
21 breith, 23 agus mìneachadh 
ainm Chriosd. 

T EABHAR ginealaich losa 
^ Criosd, mhic Dhaibhidh, 
mhic Abrahaim. 

2 Ghin Abraham Isaac, a- 
gus ghin Isaac lacob, agus 
ghin lacob ludas agus a 
bhràithrean. 

3 Agus ghin ludas Phares 
agus Sara o Thamar, agus 
ghin Phares Esrom, agus ghin 
Esrom Aram. 

4 Agus ghin Aram Amina- 
dab, agus ghinAminadab Naa- 
son, agus ghin Naason Sal- 
mon. 

5 Agus ghin Sahnon Boos 
o Rachab, agus ghin Boos O- 
bed o Rut, agus ghin Obed 
lese. 

6 Agus ghin lese Daibhidh 
an righ, agus ghin Daibhidh 
an righ Solomon o'n mhnaoi 
a hìia aig Urias. 

7 Agus ghin Solomon Ro- 
boam, agus ghin Roboam Ab- 
ia, agus ghin Abia Asa. 

8 Agus ghin Asa losaphat, 
agus ghin losaphat loram, a- 
gus ghin loram Osias. 

9 Agus ghin Osias loatam, 



agus ghin loatam Achas, agus 
ghin Achas Esecias. 

10 Agus ghin Esecias Ma- 
nases, agus ghin Manases A- 
mon, agus ghin Amon losias. 

1 1 Agus ghin losias lecho- 
nias agus a bhràithre, mu àm 
an giùlain do Bhabilon. 

12 Agus an dèigh an toirt 
do Bhabilon, ghin lechonias 
Salatiel, agus ghin Salatiel Se- 
robabel. 

1 3 Agus ghin Serobabel A- 
biud, agus ghin Abiud EHa- 
cim, agus ghin Ehacim Asor, 

14 Agus ghin Asor Sadoc, 
agus ghin Sadoc Achim, agus 
ghin Achim EHud. 

15 Agus ghin EHud Elea- 
sar, agus ghin Eleasar Matan, 
agus ghin Matan lacob. 

16 Agus ghin lacob loseph 
fear Mhuire, o'n d'rugadh losa, 
d'an goirear Criosd. 

17 Uime sin na h-uileghin- 
ealaich o Abraham gu Dai- 
bhidh, ìs ceithir ginealaich 
deug iad; agus o ÌJhaibhidh 
gu bruid Bhabiloin, ceithir 
ginealaich deug; agus o bhruid 
Bhabiloin gu Criosd, ceithir 
ginealaich deug. 

1 8 AgU'S mar so bha breith 
losa Criosd : oir an deigh do 

A 



2 MA 
cheangal-pòsaidh bhi au' a 
dheanamh eadar a mhàthaìr 
Muire agus loseph, roimh 
dhoibh teachd cuideachd, 
f huaradh torrach i o'n Spiorad 
Naomh. 

19 Ach air bhi do loseph 
a fear 'na dhuine cothromach, 
agus gun toil aige ball-sampuill 
a dheanamh dhi, bu mhiann 
ieis a cur uaith os ìosal 

20 Ach ag smuaineachadh 
nan nithe sin dha, feucb, 
dh'fhoillsich aingeal an Tigh- 
earn e fèin da ann am bruadar, 
ag ràdh, A loseph, a mhic 
Dhaibhidh, lia biodh eagal ort 
do bhean Muire a ghabhail a 
d'ionnsuidh : oir an ni a ta air 
a ghineamhuin innte, is ann 
o'n Spiorad Naorah e. 

21 Agus beiridh i mac, a- 
gus bheir thu losa mar ainm 
air j oir saoraidh e a shluagh 
fèin o'm peacaibh. . 

22 (Agus rinneadh so uile 
chum gu coimhliontadh an ni 
a thubhairt an Tighearna ìeis 
an fhàidh, ag ràdh, 

23 Feuch, bithidh maighd- 
ean torrach, agusbeiridh i mac, 
agus bheir iad Emanuel mar 
ainm air, isionnan sin r'a ràdh, 
air eadar-theangachadh, Dia 
maiUe fuinn.) 

24 Agus air mosgladh do 
loseph as a chodal, rinn e mar 
a dh'iarr aingeal an Tighearn 
air, agus ghabh e d'a ionn- 
suidh a bhean : 

25 Agus cha d'aithnich e i 
gus an d'fug i a ceud-ghin 

* an ùaignidheas. ^ slànuichidh, ^ 

«adh. 6 phrionnsadh. 



mic ; agus thug e losa mar 
ainm air. 

CAIB. II, 

1 Thug na druidhean urram do 
Chriosd : 14 Theich loseph leis 
do'n Eiphit, 16 agus mharbh He- 
rod na leanabana. 

AGUS an uair a fugadh losa 
ann am Betlehem ludea, 
ann an làithibh Heroid an righ, 
feuch, thàinig druidhean* o'n 
àii'd an ear gu lerusalem, 

2 Ag ràdh, C'àit am bheil 
righ sin nan ludhach a ta air 
a bhreith ? oir chunnaic sinne 
a feult san àird an ear, agus a 
ta sinn air teachd a thabhairt 
aoraidh* dha. 

3 An uair a chual Herod 
an'righ sin, bha e fo thrioblaid% 
agus lerusalem uile maiile fis. 

4 Agus air cruinneachadh 
nan àrd-shagart uile dha, agus 
sgrìobhaichean an t-sluaigh, 
dh'fheòràich e dhiubh c'àit 
an robh Criosd gu bhi air a 
bhreith. 

5 Agus thubhairt iad fis, 
Ann am Betlehem ludea : oir 
mar so sgrìobhadh ieis an 
fhàidh, 

6 Agus thusa Bhetlehem an 
tìr ludah, cha tu idir a's lugha 
am measg cheannard*^ luda : 
oir asadsa thig Uachdaran a 
stiviras mo shluagh Israel. 

7 An sin air do Herod na 
druidhean a ghairm os ìosal d"'a 
ionnsuidh, gheur-fhiosraich e 
dhiubh cia an t-àm an d'fhoill- 
sicheadh an reult. 

8 Agus chuir e iad gu. Bet- 

•^aoine glice.—— * onoir. ^ air a bhuair- 



lehem, agus tlmbhairt e, Im- 
ichibh, agus iarraibh gu dì- 
chiollach an naoidhean ; agus 
an dèigh dhuibh fhaotainn 
innsibh dhomhsa e, chum gu 
racham-sa fein, agus gu deaiì- 
am aoradh dha. 

9 Agus an uair a chual iad 
an righ, dh'imich iad ; agus, 
feuch, chaidh an reult a chunn- 
aic iad san àird an ear rompa, 
gus an d'thàinig i agus gu'n 
do stad i os ceann an ionaid 
an robh an naoidhean. 

10 Agus an uair a chunn- 
aic iad an reult, finn iad gaird- 
eachas ie h-aoibhneas ro-mhòr. 

11 Agus air dol a steach 
dhoibh do'n tigh, fhuair iad 
an naoidhean.maille^f'amhàth- 
air Muire, agus thuit iad sìos, 
agus finn iad aoradh dha : a- 
gus air fosgladh an ionmhas 
dhoibh, thug iad dha tiodhlac- 
an ; òr, agus tiàis, agus mirr. 

12 Agus air faotainn rabh- 
aidh Dhia ann am-bruadar, 
gun iad a phiUtinn a dh'ionn- 
suidh Heroid, chaidh iad d'an 
dùthaich fèin air slighe eile. 

13 Agus an uair a dh'imich 
iad air an ais, feuch, nochd- 
adh aingeal an Tighearna do 
loseph ann am bruadar, ag 
ràdh, Eirich, agus gabh an 
naoidhean agus a mhàthair, a- 
gus teich do'n Eiphit, agus bi 
an sin gus an labhair mise fiut: 
oir iarraidh Herod an naoidh- 
ean g'a mhilieadh. 

14 Agus dh'èirich e, agus 
ghabh e d'a ionnsuidh an 
naoidhean agus a mhàthair san 



3. II L 3 
oidhche, agus dh'imich e do'n 
Eiphit : 

15 Agus bha e an sin gu 
bàs Heroid: a chum gu coimh- 
liontadh an ni a ìabhair an 
Tighearna ieis an fhàidh, ag 
ràdh, A mach as an Eiphit 
ghoir mi mo Mhac. 

16 An sin an uair a chunn- 
aic Herod gu'n d'finn na 
druidhean fanoid air^, ias e 
ìe feirg ro-mhòir, agus chuir 
e luchd-millidh uaith, agus 
mharbh e na bha do ìeanab- 
aibli mac am Betlehem, àgus 
'iia criochaibli uile, o aois dhà 
bhliadhna agus fuidh, a fèir na 
h-aimsir a dh'fhòghluim e gu 
dìchioliach o na druidhibh. 

17 An sin choimhhonadli. 
an ni a labhradh ìe leremias 
am fàidh, ag ràdh, 

18 Chualasguth ann an Ra- 
ma, caoidli, agus gul, agus 
bròn ro-mhòr, Rachel a' caoin- 
eadh a cloinne, agus cha b'àill 
teatha sòlas a ghabhail, a 
chionn nach 'eil iad beò. 

19 Ach an uair a dh'eug 
Herod, feuch, nochdadh ain- 
geal an Tighearn ann am 
bruadar do loseph san Eiphit, 

20 Ag ràdh, Eirich, agus 
gabh an naoidhean agus a 
mhàthair, agus imich gu tal- 
amh Israeil : oir fhuair an 
dream a bha 'g iarraidh anama 
an leinibh bàs. 

21 Agus dh'èirich esan, a- 
gus ghabli e an leanabh agus 
a mliàthair d'a ionnsuidh, a- 
gus thàinig e gu talamh Israeil. 

22 Ach an uaLi- a chual e 



fhnrrhail. 



■~ am fochair. 



gu'il do mheall na ih'uidhean e. 

A 



4 MATA. 

gu'n robh Archelaus 'na righl 6 Agus bhaisteadh iad ìeìs- 
an tìr ludea an àit Heroid san ann an lordan, ag aid- 
'athar, bha eagal air dol an eachadh' -am peacanna. 
sin : ach, air faotainn da rabh- 7 Ach an uair a chunnaic 



aidh Dhia ann am bruadar, 
thionndaidh e gu crìochaibh 
Ghalile : - 

23 Agus thàinig e agus 
o'habh e còmhnuidh ann am 
baile d'an goirear Nasaret, a 
chum gu coimhliontadh an ni 
a iabhradh ieis na fàidhibh, 
Gu goirear Nasarach dheth. 

CAIB. III. 

1 Teagasg, dreuchd, agus caitheamh- 
beatha Eoin Bhaiste. 7 Thug e 
achmhasan do na Phairisich. 1 3 
Bhaist e Criosd ann an uisge lor- 
dain. 

GUS anns na làithibh sin 



A 



thàinig 



Eoin Baiste, a' 
searmonachadh am fàsach lu- 
dea, 

2 Agus ag ràdh, Gabhaibh 
aithreachas : oir a ta 
achd lièimh am fogus. 

3 Oir is e 80 an ti ud mu'n 
do iabhair Esaias am fàidh, ag 
ràdh, Guth an ti a ghlaodhas 
anns an fhàsach, Ulluichibh 



rìogh- 



glighe an Tighearna, deanaibh 
a cheumanna dìreach. 

4< Agus bha a chulaidh aig 
Eoin do fhionna chàmhal, a- 
gus crios leathair aige tim- 
chioll a leasraidh ; agus is e bu 
bhiadh dha locuist agus mil 
f hiadhaich. 

5 Chaidh lerusalem a mach 
d'a ionnsuidh an sin agus lu- 
dea uile, agus luchd-àiteach- 
aidh na dùthcha tirachioll lor- 
dain uile. 



e mòran do na Pìiairisich, a- 
gus do na Sadusaich a' teachd 
a chum a bhaistidh-san, thu- 
bhairt e riu, A shìol nan nath- 
raiche nimhe, cò a thug rabh- 
adh dhuibh-sa teicheadh o'n 
fheirg a ta fi teachd ? 

8 Air an aobhar sin thug- 
aibh a mach toradli iomchuidh 
do'n aithreachas. 

9 Agus lìa smuainichibh a 
fàdh annaibh fèin, A ta Abra- 
ham 'na athair againn : oir a 
ta mi ag ràdh fibh, gur comas- 
ach Dia air clann a thogail suas 
a dh'Abraham do na cloch- 
aibh sin. 

10 Agus a nis a ta an tuadh 
air a cur fi freumh nan crann : 
air an aobhar sin, ge b'e crann 
nach toir a mach toradh maith, 
gearrar e, agus tilgear san teine 
e. 

11 Gu deimhin a ta mise 
'guf baisteadh ie h-uisge chum 
aithreachais ; acli an ti a thig 
a'm' dhèigh, is cumhachdaiche 
e na: mi, agus clia'n airidli 
mise air a bhrògan a ghiulan : 
baistidh esan sibh ieis an S.pior- 
ad Naomh, agus i§ teine : 



12 Aig am bheil a ghuit'na 
iàimh, agus glanaidh^e gu fo- 
bhaileach 'ùriar-bualaidh, agus 
cruinnichidli e a chruith- 
neachd d'a thigh-tasgaidh ° ; 
ach loisgidh e ara raoll ie teine 
nach feudar a mliùchadh. 

13 An sin thàinig losa o 



^ aidmheil. 



-2 tliaisg-thigb. 



~ CAIB 
Ghalile gu lordan a dh'ionn- 
suidh Eoin, chum gu'm biodh 
e air a bhaisteadh ie'is. 

14 Ach bhac Eoin e, ag 
ràdh, A ta feum agamsa bhi 
air mo bhaisteadh ìeatsa, agus 
am bheil thusa a' teachd a-m' 
ionnsuidh-sa ? 

15 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e ris, Leig dd'n 
chilis a bhi mar so a nis : oir 
mar so is iomchuidh dhuinn 
gacli uile fhireantachd a 
choimlilionadh. An^sin dh'f hul- 
aing e dha. 

16 Agus an uair a bhaist- 
eadh losa, chaidh e air ball 
suas as an uisge ; agus, feuch, 
dh'fhosgladh nèamh dha, a- 
gus chunnaic e Spiorad Dè a' 
tuiiling^ mar choluman, agus 
a' teachd air-san : 

17 Agus, feuch, guth o 
nèamh, ag ràdh, Is e so mo 
Mhac gràdhach, anns am bheil 
mo mhòr-thlachd. 

CAIB. IV. . , 

1 Bhuair an diabhul Criosd. 17 
An deigh do losa huadhachadh 
air, thòisich e air seannoìiachadh. 
24 Shlànuich e sluagh a bha eus- 
lan. 

sin threòraicheadh losa 
ìeis an Spiarad do'n f hàs- 
ach, chura gu'm biodh e air a 
bhuaireadh ieis an diabhul. 

2 Agus an uair a thraisg e 
dà fhichead là agus dà fhich- 
ead oidhche, an dèigh sin bha 
ocras air. 

3 Agus air teachd do'n 
bhuaireaclair d'a ionnsuidh 



. IV. 5 

thubhairt e, Ma's tu Mac Dhè, 
thoir àitlme do na clochaibh so 
a bhi 'nan aràn. 

4 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e, A ta e sgrìobhta, 
Cha'n ann ie h-aran a mhàin 
a bheathaichear duine, ach ieis 
gach uile fhocal a thig o bheul 
Dè. 

5 An sin tliug an diabhul 
e do'n bhaiie naomh, agus 
chuir e air binnein an team- 
puili e, 

6, Agus thubhairt e ris, 
Ma's tu Mac Dhè, tiig thu 
fèin sìos : oir a ta e sgrìoblita, 
gu toir e àithne d'a aingiibh mu 
d' thimchioll, agus togaidh iad 
suas thu 'iian làmhaibh, chum 
nach buaii thu uair air bith do 
ciios air cloich. 

7 Thubhairt losa fis a fìs, 
A ta e sgrìobhta, Cha bhuair^ 
thu an Tighearna do Dhia. 

8 Thug an diabhul e a fis 
chum beinne ro àird, agus 
nochd e dha uile fioghachdan 
an domhain, agus an glòir ; 

9 Agus thubhaìrt e fis, lad 
so uiie bheir mise dhuit, ma 
thuiteas tu sìos agus ma ni thu 
aoradh dhomhsa. 

10 An sin thubhairt losa 
fis, Imicli uara, a Shatain : oir 
a ta e sgriobhta, Bheir thu aor- 
adh do'n Tighearna do Dliia, 
agus diiasan 'na aonar ni tliu 
seirbhis. 

1 1 An sin dh'f hàg an dia- 
biiui e ; agus, feucii, thàinig 
aingil aigus fhritheii iad da. 

12 Ach an uair a chual losa 
gu'n do chuireadh Eoin an 



teachd a nuas, " dearbh. 



6 MATA. 

làimh, dh'imich e do Ghali- an luing maille f'an athair Se- 



le. 



13 Agus air fàgail Nasaret 
thàinig 



da, thàinig e agus ghabh' e 
còmhnuidh ann an Capernaum, 
a ta fi taobh'^ na fàirge, ann 
an leth-iomall Shabuloin agus 
Nephtalim : 

14 A chum gu'n coimhlion- 
tadh an ni a iabhradhìe Esaias 
am fàidh, ag ràdh, 

15 Talamh Shabuloin, agus 
talamh Nephtalim, slighe na 
fairge air an taobh thall do 
lordan^ Galile nan Cinneach : 

16 Am pobuli a bha 'nan 
suidlie an dorchadas, chunnaic 
iad solus mòr ; agus a ta solus 
air èirigh do na daoinibh a bha 
'iian suidhe an tìr agus an sgàil 
a' bhàis. 

17 O sin a macli thòisich 
losa air searmoin a dheanamh, 
agus a fàdh, Gabhaibh aith- 
reachas, oir a ta rìòghachd 
lìèimh ara fogus. 

18 Agus ag imeachd do losa 
fi taobh fairge GhaHle, chunn- 
aic e dithis bhràithre, Simon 
d'an goirear Peadar, agus 
Aindreas a bhràthair, a' tilg- 
eadli lìn san fhairge : (oir 
b'iasgairean iad.) 

19 Agus thubhairt e fiu, 
Leanaibh mise, agus ni mi 
ìasgairean air daoinibh dhibh. 

20 Agus air ball dh'fhàg iad 
na lìonta, agus ìean iad esan. 

21 Agus air triall da as a 
sin, chunnaic e dithis eile 
bhiàithre, Seumas mac Shebe 
de, agus Eoin abhràthair, anr 

_2 chois. " ri taobh lordain. 



bede, a' càradh an lìon : agus 
ghairm e iad. 

22 Agus air ball dh'fhàg 
ad an long agus an athair, a- 



11 nu. — ■ — - c 
criih-irhahiii' 



1 

g'us lean iad e. 

23 Agus dh'imich losa tim- 
chioll Ghalile uile, a' teagasg 
'iian sionagogaibh, agus a' 
searmonachadh soisgeil na 
rioghachd, agus a' slànuch- 
adh gach gnè thinnis, agus 
gach gnè eucail am measg an 
t-sJuaigh. 

24 Agus chaidh a chliu 
feadh Shiria uile : agus thug 
iad d'a ionnsuidh iadsan uile 
a bha euslan, agus a bha air 
an cuibhreachadh ie galaraibh, 
agus iomadh gnè phianta, a- 
gus iadsan aig an robh deamli- 
ain annta, agus air an robh an 
tuiteamas^ agus luchd pairil- 
is^ ; agus shlànuich e iad. 

25 Agus iean cuideachd 
mhòr e o Ghalile, agus o Dhe- 
capolis, agus o lerusalem, a- 
gus o ludea, agus o na crìoch- 
aibh a ta an taobh thall do lor- 
dan. 

CAIB. V. 

1 Searmoin Chriosd air a' hheinn, 
anns am bheil na h-ochdbeann- 
achdan, 17 agus mìneachadh an 
lagha. 

AGUS an uair a chunnaic 
losa an sluagh, chaidh e 
suas air beinn ; agus air suidhe 
dha, thàinig a dheisciobuil d'a 
ionnsuidh. 

2 Agus dh'fhosgail e a 

tinneas na srcalaicli, tuitcamach. — 



oir gheibh iad 



CAIB. 

bheul, agus theagaisg e iad, ag 
ràdh, 

3 Is beannaichte iadsan a ta 
bochd 'ùan spiorad : oir is leo 
rioghachd nèimh. 

4 Is beannaichte iadsan a 
ta ri bròn : 
sòlas. 

5 Is beannaichte na daoine 
macanta' : oir sealbhaichidh 
iad an talamh mar oighreachd. 

6 Is beannaichte an dream 
air am bheil ocras agus tart na 
còrach' : oir sàsuichear iad. 

7 Is beannaichte na daoine 
tròcaireach : oir gheibh iad 
tròcair. 

8 Is beannaichte na daoine 
a ta glan 'nan cridhe : oir chi 



luchd- 



oir goirear 



iad Dia. 

9 Is beannaichte 
deanamh na sìthe 
clann De dhiubh. 

10 Is beannaichte an dreara 
a ta fulang geur-ìeanmhuinn 
air son na còrach : oir is leo- 
sau rìoghachd ùèimh. 

11 /ò^ beannaichte bhitheas 
sibh an uair a bheir daoine 
anacainnt dhuibh, agus a ùi 
iad geur-ieanmhuinn oirbh, a- 
gus a ìabhras iad gach uile 
dhroch fhocal ribh gu breug- 
ach, air mo sgàth-sa. 

12 Deanaibh gairdeachas, 
agus bithibh ro-shubhach ; oir 
is mòr bhur duais air nèamh : 
oir mar sin finn iad geur- 
leanrahuinn air na fàidhibh a 
bha roimhibh. 

13 Is sibhse salann na tal- 
mhainn : gidheadh raa chailì- 

' ciùi::: ^ a' cheartais, na fìreantachd.- 

* deirinij iheiream. e dthèid. ■ i 



7 

eas an salann a bhlas, ciod 
ìeis an saillear e ? cha'n 'eil 
feum ann o sin suas, ach a 
thilgeatih mach, agus a slialt- 
airt fo chosaibh dhaoine. 

14 Is sibhse solus an t-saogh- 
aiL Cha'n fheudar baile a ta 
air a shuidheachadh air sliabh 
fholach. 

15 Agus cha ias daoine 
coinneal, chum gu'n cuir iad i 
fuidh shoitheach, acli ann an 
coinnleir, agus ùi i solus do na 
bheil a stigh. 

16 Gu raa h-ann mar sin 
a dheah-aicheas bhur solus an 
làthair dhaoine, chum gu faic 
iad bhur deadli oibre, agus gu 
toir iad glòir do bhur n-Athair 
a ta air nèamh. 

17 Na measaibh gu'n d'thài- 
nig misea bhriseadli^ an laglia 
no nam fàidhean ; cha'n ann* 
a bhriseadh a thàinig mi, ach 
a choimhUonadh. 

18 Oir a ta mi ag ràdh^ fibh 
gu firinneach, Gus an tèid^ 
nèamh agus talamh thairis, cha 
tèid aon lide' no aon phunc 
do'n lagh tliairis, gus an coimh- 
iionar gach aon ni. 

19 Air an aoohar sin geb'e 
neach a bhriseas aon do na 
h-àitheantaibli so a's higha, a- 
gus a theagaisgeas daoine mar 
sin, goirear an duine a's kigha 
dheth ann an rìoffhachdùèimh; 



ach ge b'e neach a ni, agus 
a theagaisgeas iad, goirear 
duine mòr dheth ann an rìogh- 
achd ùèimh. 

20 Oir a ta mi ag ràdh fibh, 



a S!!aoilcai.lh, 



-■♦•Hi h-ann.- 



5on lota. 



MATA. 



Mur toir bhur fireantachd-sa 
barrachd air fireantachd nan 
sgrìobhaiche agus nam Phairis- 
each, nach tèid sibh air chor 
air bith a steach do rìoghachd 
nèimh. 

21 Chuala sibh, gu'n dubh- 
radh f is na sinnsiribh, Na dean 
mortadh ; agus ge b'e neach 
a ni mortadh, bithidh e an 
cunnart a' bhreitheanais. 

22 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e neach aig ara bi 
fearg f 'a bhràthair gun aobhar, 
gu'mbi e an cunnart a'bhreith- 
eanais : agus ge b'e neach a 
their f 'a bhràthair, Raca, gu'm 
bi e an cunnart na comhairle : 
ach ge b'e neach a their, Ama- 
dain, gu'm bi e an cunnart 
teine ifrinn. 

23 Uime sin ma bheir thu 
do thabhartas' chum na h-alt- 
arach^, agus gu'n cuimhnich 
thu an sin gu bheil ni air 
bith aig do bhràthair a'd' agh- 
aidh; 

24 Fàg do thabhartas an 
sin an làthair na h-altarach, a- 
gus iraich, agus dean rèite air 
tùs fi d' bhràthair, agus an 
dèigh sin thig agus tabhair 
uait do thiodhlac. 

25 Bi rèidh fi d' eascaraid 
gu luath, am feadh a bhios 
tu maille fis san t-slighe ; air 
eagal gu'n toir an t-eascaraid 
thairis thu do'n bhreitheamh, 
agus gu'n toir am breitheamh 
thu dp'n mhaor, agus gu tilg 
ear am prìosan thu. 

26 A ta mi ag ràdh fiut gu 
firinneach nach tèid thu mach 

> thiodhlac. ^ altaire. 



as a sin, gus an ìoc thu an 
fheoirling^ dheireannach. 

27 Chuala sibh gu'n dubh- 
radh fis ^ na sinnsiribh, Na 
dean adhaltrannas. 

28 Ach a ta mise ag ràdh 
fibh, Ge b'e neach a dh'amh- 
airceas air mnaoi chum a 
miannachadh, gu'n d'finn e 
adhaltrannas ieatha cheana 'na 
chridhe. 

29 Agus ma bheìr do shùil 
dheas aobhar tuislidh dhuit, 
spìon a mach i, agus tilg uait 

oir is fearr dhuit gu sgrios- 
ar aon do d' bhallaibh, na do 
chorp uile bhi air a thilgeadh 
do ifrinn. 

30 Agus ma bheir do iàmh 
dheas oilbheum dhuit, gearr 
dhìot i, agus tilg uait i : oir is 
fearr dhuit gu sgriosar aon do 
d' bhallaibh, na do chorp uile 
bhi air a thilgeadh do ifrinn. 

31 Agus a dubhradh, Ge b'e 
chuireas a bhean phòsda air 
falbh, thugadhelitir-dhealaich 
dhi. 

32 Ach a ta mise ag ràdh 
fibh, Ge b'e neacli a chuireas 
air falbh a bhean-phòsda fèin, 
ach a mhàin air son strìopach- 
ais, gu bheil e toirt oirre adh- 
altrannas a dheanamli : agus 
an ti a phòsas a' bhean sin a 
chuireadh air falbh, a ta e a' 
deanamh adhaltrannais. 

33 Mar an ceudna, chuala 
sibh gu'n dubhradh fis na sinn- 
siribh, Na tabhair mionnan 
eitheich, ach coimhlion do 
mhionnan do'n Tighearna. 

34 Ach a ta mise ag ràdh 

-3 farthing. Sasg. * leis. 



CAIB 

ribh, Na tugaibh mionnan idir : 
na tugaibh air nèarah, oir is e 
righ-chaithir Dhè e. 

35 Na tugaihh air an tal- 
amh, oir is e stòl a chos e : na 
tiigaibh air lerusalem, oir is e 
baile an righ mhòir e. 

36 Na tabhair mionnan air 
do cheann, oir cha'n urrainn 
thu aon fhuiltein a dheanamh 
geal no dubh. 

37 Ach gu ma h-e is comh- 
radh dhuibh, Seadh, seadh : 
Ni h-eadh, ni h-eadh ; oir ge 
b'e ni a bhios os ceann so, is 
ann o*n olc a ta e. 

38 Chuala sibh gu'n dubh- 
radh, Sìiil air son sùla, agus 
fiacail air son fiacla. 

39 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Na cuiribh an aghaidh 
an uilc : ach ge b'e neach a 
bhuaileas tu air do ghial deas, 
tionndaidh thuige an gial eile 
mar an ceudna. 

40 Agus an ti ìe'm b'àill 
thusa a thagradh san lagh, a- 
gus do chòta a bhuin dìot, 
leig ieis d'fhalluinn mar an 
ceudna. 

41 Agus ge b'e bheir ìeis 
air feadh mìle a dh'aindeoin 
thu, imich ieis air feadh dhà 
mhìle. 

42 Tabiiair do'ii ti a dh'iarr- 
as ort ; agus uaithsan ie'm bu 
mhiann iasachd f haotainn uait, 
na pill air falbh. 

43 Cliuala sibh gu'n dubh- 
radh, Gràdhaichidh tu do 
choimhearsnach, agus bithidh 
fuath agad do d' nàmhaid. 

44 Ach a ta mise ag ràdli 
ribh, Biodh gràdh agail)h do 



. VI. 9 

bhur naimhdibh, beannaichibh 
an dream a mhallaicheas sibh, 
deanaibh maitli do na daoin- 
ibli air am beag sibh, agus 
deanaibh urnuigh air son na 
muinntir a ta buntuinn fibli 
gu naimhdeii, agus a ta 'gur 
geur-ìeanmliuinn : 

45 A ciiura gu'm bi sibh 
'nur cloinn aig bhur n-Athair 
a ta air nèamh : oir a ta esan 
a' tabhairt air a ghrèin fèin 
èirigh air na droch dhaoinibh, 
agus air na deadh dhaoinibh, 
agus a' cur uisge air na fìrean- 
aibh agus air na neo-fliìrean- 
aibh. 

46 Oir ma bhios gràdh ag- 
aibh do'n mliuinntir aig am 
bheil gràdh dhuibh, ciod an 
duais a giieibli sibli ? nach 'eil 
eadhon na cìs-mliaoir a' dean- 
amh an ni ceudna ? 

47 Agus ma chuireas sibh 
fàiite air bhur bràitliribh fèin 
a rahàin, ciod a tha sibh a* 
deanamh thar c/z«cA nacli 'eii 
na cis-rahaoir fèin a' deanamli 
an ni ceudna ? 

48 Air an aobhar sin bitii- 
ibh-sa coimhiionta' mar a ta 
bhur n-Athair a ta air nèamli 
coimhiionta. 

CAIB. VI. 

1 Tha Criosd a' labhairt mu dhèirc, 
5 mu urnuigh, 14 mu mhaitheanas 
d'ar bràithribh, 16 mu thrasgadh, 
25 agus mu ro-chùram an t-saogh- 
ail so. 

^HUGAIBH an aire nach 
toir* sibli bhur dèirc am 
fianuis dhaoine, chum gu'm. 
faicear ìeo sibh j no cha'n 



' fòirfe, diongtnhalta. ''■ dean. 



10 MA 
fhaigh sibh tuarasdal o bhur 
n-Athair a ta air nèamh. 

2 Uime sin, an uair a bheir 
thu do dhèirc, na toir fa'near 
galltromp a shèideadh romh- 
ad, mar a ni na cealgairean, 
anns na sionagogaibh, agus 
anns na sràidibh, chum gu 
faigh iad glòir o dhaoinibh. 
Gu fìrinneach a ta mise ag 
ràdh ribh, gu bheil an tuaras- 
dal aca. 

3 Ach an uair a bheir thusa 
dèirc, na biodh fios aig do 
iàimh chlì ciod a ta do ìàmh 
dheas a' deanamh ; 

4 Chum gu'm bi do dhèirc 
an uaignidheas : agus bheir 
t'Athair a chi an uaignidh- 
eas, duais dhuitse gu follais- 
each. 

5 Agus an uair a ni thu ur- 
nuigh, na bi mar ìuchd an 
fhuar-chràbhaidh : oir is ion- 
mhuinn ìeo urnuigh a dhean- 
amh anns na sionagogaibh, a- 
gus ann an coinneachadh nan 
sràid 'nan sèasamh, chum gu 
faicear ìe daoinibh iad. Gu 
deimhin tha mise ag ràdh fibh, 
gu bheil an tuarasdal aca. 

6 Ach thusa, an uair a ni 
thu urnuigh, imich a steach 
do d' sheòmar, agifs air dùn- 
adh do dhoruis duit, dean ur- 
nuigh ri t' Athair a ta an uaig- 
nidheas, agus bheir t'Athair a 
chi an uaignidheas, duais dhuit 
gu foUaiseach. 

7 Ach an uair a ni sibh ur- 
nuigh lia gnàthaichibh ath- 
iarrtais dhìomhain, mar na 
Cinnich : oir saoiiidh iadsan 



gu'n èisdear riu air son lion- 
mhoireachd am focia. 

8 Uime sin na bithibh-sa 
cosmhuii fiu : oir a ta fios aìg: 
bhur n-Athair cia iad na nithe 
a ta dh'uireasbhuidh oirbh, 
mu'n iarr sibh air iad. 

9 Air an aobhar sin dean- 
aibh-sa urnuigh air a' mhodh 
so : Ar n-Athair a ta air 
nèamh, Gu naomhaichear 
t'ainm. 

10 Thigeadh do fìoghachd. 
Deanar do thoil air an talamh, 
mar a ìiìthear air nèamh. 

1 1 Tabhair dhuinn an diugh 
ar n-aran laitheil. 

12 Agus maith dhuinn ar 
fiaclia, amhuil mar a mhaitheas 
sinne d'ar iuchd-fiach'. 

13 Agus na leig am buair- 
eadli sinn ; ach saor sinn o olc: 
oir is leatsa an rìoghachd, a- 
gus an cumhachd, agus a' 
ghlòir, gu siorruidh. Amen. 

14 Oir ma mhaitheas sibh 
an cionta do dhaoinibh, maith- 
idh bhur n-Athair nèamhaidh 
dhuibh-sa mar an ceudna : 

15 Ach mur maith sibh an 
cionta do dhaoinibh, cha mhò 
a mhaitheas bhur n-Athair 
dhuibh-sa bhur cionta. 

16 Agus an uair a ni sibh 
trasgadh, lia bitheadli gruaim 
air bhur gnùis, mar ìuchd an 
ihuar-ciiràbhaidh : oir cuiridh 
iadsan mi-dhreacii air an agh- 
aidh chum gu i'aicear ie daoin- 
ibh iad a bhi trasgadh. Tha 
mi ag ràdh fibh gu firinneach, 
gu bheii an tuarasdal aca. 

17 Acli thusa, an uair a ni 



ft'itlincinibli. 



CAIB. VI. 



stigh 



agus 



thu trasgadh, cuir oladh air 
do cheann, agus ionnail t'agh- 
aidh' : 

18 Chum nach faicear ie 
daoinibh gu bheil thu a' dean- 
amh trasgaidli, ach ìe t'Athair 
a ta an uaignidheas : agus 
bheir t'Athair a chi an uaig- 
nidheas, duais dhuit gu foU- 
aiseach. 

19 Na taisgibh dhuibh fèin 
ionmhais air an talamh, far an 
truaill" an leomann^ agus a' 
mheirg e, agus far an cladh- 
aich na meirlich a 
an goid iad. 

20 Ach taisgibh ionmhais 
dhuibh fèin air nèamh, far 
nach truaiU an leomann no a' 
mheirg, agus nach cladhaich, 
agus nach goid na meirhch. 

21 Oir ge b'e àit am bheil 
bhur n-ionmhas, is ann an sin 
a bhios bhur cridhe mar an 
ceudna. 

22 Is i an t-sùil solus a' 
chuirp : uime sin ma bhios do 
shiìil glan, bithidh do chorp 
uile làn soluis. 

23 Ach ma bhios do shùil 
gu h-olc, bithidh dochorp uile 
dorcha. Air an aobhar sin ma 
tha an solus a ta annad 'na 
dhorchadas, cia mòr an dorch- 
adas sin ? 

24 Cha'n urrainn neach air 
bith seirbhis a dheanamh do 
dhà Thighearn : oir an dara 
cuid bithidh fuath aige do 
neach aca, agus gràdh do 



11 

dheanamh do 



agus do Mhamon. 



neach eile ; no 



gabhaidh e 



neach aca, agus ni e 
neach eile. Cha'n 



ie 

tàir air 
urrainn 



sibh seirbhis 
Dhia 

25 Uime sin a ta mise ag 
ràdh ribh, Na biodh ro-chùr- 
am oirbh mu thimchioll bhur 
beatha, ciod a dh'itheas no 
dh'òlas sibh ; no mu thimchioll 
bhur cuirp, ciod a chuireas 
sibh umaibh. Nach mò a' 
bheatha na 'm biadh, agus an 
corp na'n t-eudach ? 

26 Amhaircibh air eunlaith 
an athair : oir cha chuir iad 
sìol, agus cha bhuain iad, a- 
gus cha chruinnich iad an 
saibhhbh : gidheadh a ta bhur 
n-Athair nèamhaidh-sa 'g am 
beathachadh. Nach fearr sibh- 
se gu mòr na iadsan ? 

27 Agus cò agaibh ie mòr- 
chùram a dh'f heudas aon làmh- 
choille* a churr'a àirde fèin ? 

28 Agus c'ar son a ta sibh 
ro-chùramach mu thimchioil 
bhur culaidh ? fòghlumaibli 
cionnus a ta na iiligliean a' 
fàs sa' mhachair ; cha saoth- 
raicli iad, agus cha snìomh iad. 

29 Gidheadh a ta mise ag 
ràdh fibh, Nacii robh Solamh 
fèin 'fia uiieghlòir, air eudacii- 
adh mar aon diubh so. 

30 Air an aobhar sin, ma 
tha Dia mar sin a' sgeadach- 
adli feoir na macharach, a ta 
an diugli ann, agus am màir- 
each air a thilgeadh san àmii- 
uinn, nacli mò lia sin a sgead- 
aicheas e sibhse, a dhaoine air 
bheag creidimh ? 

31 Uime sin na bithibii làn 
do chùram, ag ràdh, Ciod a 
dh'itheas sinn ? no ciod a 



t'eudan. 



niill. 



an reudan, a' mhiol-chrìon. 



bhann-iànih. 



12 MA 
dh'òlas sinn ? no ciod a chuir- 
eas sinn umainn ? 

32 (Oir iad so uile iarraidh 
na Cinnich ;) oir a ta fios aig 
bhur n-Athair nèamhaidh gu 
bheil feum agaibh-sa air na 
nithibh so uile. 

33 Ach iarraibh air tùs rìogh- 
achd Dhè, agus 'fhìreantachd- 
san, agus cuirear na nithe so 
uile ribh. 

34 Uime sin na bitheadh 
ro-chùram oirbh mu thimchioll 
an là màireach : oir bithidh 
a làn do chùram air an là màir- 
each mu thimchioll a nithe 
fèin : is leòr do'n là 'olc fèin. 

CAIB. VII. 

1 Tha ar Slànuighear a' cronuch- 
adh breth ghrad, 6 a' toirmeasg 
nithe naomha chur an neo-shuim, 
7 agus ag orduchadh urnuigh a 
dheanamh. 13 Chomhairlich e do 
gach neach dol a steach air an 
dorus chumhann. 

"^J'A tugaibh breth, chum 
nach toirear breth oirbh : 

2 Oir a rèir na breth a bheir 
sibh, bheirear breth oirbh : a- 
gus leis an tomhas ìe'n tomh- 
ais sibh, tomhaisear dhuibh a 
ris. 

3 Agus c'ar son a ta thu a' 
faicinn an smùirnein' a ta an 
sùil do bhràthar, ach nach 'eil 
thu toirt fa'near an t-sail a ta 
ann do shùil fèin ? 

4 No cionnus a their thu ri 
d'bhràthair, Fulaing dhomh 
an smùirnein a spìonadh as 
do shùil ; agus, feuch, an t-sail 
ann do shùil fèin ? 



5 A chealgair, buin air tùs 
an t-sail as do shùil fèin ; agus 
an sin is lèir dhuit gu maith 
an smùirnein a bhuntuinn à 
sùil do bhràthar. 

6 Na toiribh an ni naomh 
do na madraibh, agus na tilg- 
ibh bhur nèamhnuidean am 
fianuis nam muc, air eagal gu 
saltair iad orra le'n cosaibh, 
agus' air pilltinn doibh gu reub 
iad sibh fèin as a chèile. 

7 larraibh, agus bheirear 
dhuibh: siribh^ agus gheibh 
sibh : buaiHbh an dorus, agus 
fosgailear dhuibh : 

8 Oir gach uile neach a 
dh'iarras, glacaidh e : agus ge 
b'e a shireas, gheibh e : agus 
do'n ti a bhuaileas an dorus, 
fosgailear. . 

9 Oir cò an duine agaibh- 
sa, ma's e 's gu'n iarr a mhac 
aran, a bheir cloch dha ? 

10 Agus ma's iasg a dh'iarr- 
as e, an tabhair e nathair dha ? 

1 1 Air an aobhar sin ma's 
aithne dhuibh-sa a ta olc, 
tiodhlacan maithe a thabhairt 
do bhur cloinn, nach mò na 
sin a bheir bhur n-Athair a ta 
air nèamh nithe maithe dhoibh- 
san a dh'iarras air iad ? 

12 Uime sin gach uile ni bu 
mhiann ìeibh daoine a dhean- 
amli dhuibh-sa, deanaibh-sa a 
ìeitliid dhoibhsan mar an ceud- 
na : oir is e so an la^jh agus na 
fàidhean. 

13 Imichibh a steach airan 
dorus chumhann ; oir is far- 
suinn an dorus, agus is leathan 
an t-shghe a ta treòrachadh 



' C'ainiein. " no. ^ lorgaichibh. 



CAIB. VIII. 



clium sgrios, agus is lìonmhor 
iad a ta dol a steach oirre : 

14 Ach is' cumhann an 
dorus, agus is aimhleathan an 
t-sliffhe a ta treòrachadh chum 
na beatha, agus is tearc lad a 
ta 'g amas oirre. 

15 Coimhidibh sibh fèin o 
na fàidhibh brèige, a thig d'ur 
n-ionnsuidh ann an culaidli- 
ibh chaorach, ach a ta o'n leth 
a stigh 'nam madaibh-alkiidh. 

16 Air an toraibh aithnich- 
idh sibh iad : an tionail daoine 
dearcan-fìona do dhrisibh, no 
fìgean do na foghannanaibh " ? 

17 Agus mar sin bheir gach 
uile chrann maith toradh 
maith : ach bheir an droch 
chrann droch thoradh. 

1 8 Cha'n f heud a' chraobh 
mhaith droch thoradh a ghiul- 
an^ no an droch chraobh tor- 
adh maith a thabhairt. 

19 Gach uile chrann nach 
giulain toradh maith, gearrar 
sìos e, agus tiigear san teine 
e. 

20 Air an aobhar sin is ann 
air an toraibh a dh'aithnicheas 
sibh iad. 

21 Cha'n e gach uile neach 
a their riumsa, A Thighearn, 
a Thighearn, a tlièid a steach 
do rìoghachd nèimh ; ach an 
ti a lii toil m'Athar-sa a ta air 
nèamh. 

22 Is iomadh iad a their 
riumsa san là ud, A Thigh- 
earn, a Thighearn, nach d'rinn 
sinn fàidheadaireachd a' 



nach do 
deamhain ? 



thilg 



sinn a mach 
gus a' t'ainm-sa 
nach d'rinn sinn iomadh mior- 
bhuile ? 

23 Agus an sin aidichidh 
mise gu follaiseach dhoibh, 
Cha b'aithne dhomh riamh 
sibh : imichibh uam, a tuchd- 
deanamh na h-eucorach. 

24 Air an aobhar sin, gach 
uile neach a chluinneas na 
briathra so agamsa, agus a ni 
iad, samhhjichidh mi e ri duine 

a thigh air carr- 



gìic. 



a thog 



25 Agus thuirb'ng * an 
na tuilt- 

agus shèid na gaothan, a- 



t-uisge, 
ean, 

gus bhuail iad air an tiarh sin 
agus 



cha do thuit e, oir bha 
a bhunadh suidhichte air carr- 



26 Agus 



gach uile neach a 



chluinneas na briathra so ag- 
amsa, agus nach coimhlion iad, 
samhluichear e ri duine am- 
aideach a thog a thigh air a' 
ghaineamh : 

27 Agus thuirhng an t-uisge, 
agus thàinig na tuiltean, agus 
shèid na gaothan, agus bhuail 
iad air an tigh sin : agus thuit 
e; agus bu mhòr a thuiteam. 
28 



t'ainm-sa ? 



a' t'amm-sa 



' do bhrìgh gur cluaranaibh. 

air. G ùa;hdarras. 



Agus tharladh^ an uair 
a chrìochnaich losa na briath- 
ra so, gu'n do ghabh am po- 
bull iongantas r'a theagasg- 
san : 

29 Oir theagaisg e iad mar 
neach aig an robh cumhachd % 
aguscha'n ann mar na sgrìobh- 
aichean. 

iomchar ■* thàinig a nuas.— ^ thach- 



14 



MATA. 



CAIB. VIII. 

1 Ghlan Crìosd an lobhar j 5 shlàn- 
uich e seirbhiseach «' Chaiptin- 
ceud ; 14 agns ìnàthair-chèile 
Pheadair : 23 ChiùinicK e an 
fhairge, 28 agus thilg e mach 
deamhain d dithis dhaoine. 



nuas 
iean 



AGUS air teachd a 
o'n bheinn dha, 
cuideachd mhòr e. 

2 Agus, feuch, thàinig lobh- 
ar, agus rinn e aoradh dha, ag 
ràdh, A Thighearna, ma's àill 
ieat, is comasach thu air mise 
a ghianadh. 

3 Agus shìn losa macli a 
ìàmh, agus bhean e ris, ag 
ràdh, Is'àiil ieam ; bi thusa 
glan. Agus air bali bha a 
iuibhre air a gianadh. 

4 Agus tiiubhairt losa rìs, 
Feuch nach innis thu do dhuine 
sam bith, ach imich, taisbein 
thu fèin do'n t-sagart, agus 
tlioir d'a ionnsuidh' an tiodh- 
lac a dh'àithn Maois, mar fhia- 
nuis dhoibh. 

5 Agus air doi do losa a 
steach do Chapernaum, thài- 
nig d'a ionnsuidh Caiptin- 
ceud, a' guidhe air, 

6 Agus ag ràdh, A Thigh- 
earna, tlia m'òglach 'naiuidhe 
a stigh am pairilis, agus air a 
phianadh gu h-anaÌ3arrach. 

7 Agus thubiiairt losa fis, 
Thèid mise, agus siànuichidh 
mi e. 

8 Agus air freagairt do'n 
Chaiptin-ceud, thubhairt e, A 
Thighearna, cha'n araidh mise 
air tiiusa a theachd a steach fo 
m' chieith : ach a mhàin abair 



agus 



slànuichear 



am focal, 
m'òglach. 

9 Oir is duine mise fèin a ta 
fuidh ùghdarras, aig am bheil 
saighdeara fodham : agus their 
mi fis an fhear so,,.Imich, a- 
gus imichidh e : agus fis an 
fhear so eile, Thig, agus thig 
e : agus fi m' sheirbhiseach, 
Dean so, agus ni se e. 

10 'Nuair a chuai losa so, 
ghabli e iongantas, àgus thu- 
bhairt e fis a' mhuinntir a iean 
e, Gu fìrinneach a ta mi ag 
ràdh fibh, ann àn Israei fèin 
nach d'fhuair mi creidimh co 
mòr as so. 

11 Agus a ta mi ag ràdh 
fibh, gu'n tig mòran o'n àird 
an ear, agus o'n àird an iar, 
agus gu'n suidh iad maille fi 
Abraham, agus Isaac, agus la- 
cob, ann an rioghachd nèimh : 

12 Ach gu'n tilgear ciann 
na rioghachd ann an dorchad- 
as a ta 'n leth a muigh ; bith- 



gul 



agus giosgan 



idh an sin 
fhiacal. 

13 Agus thubhairt losa fis 
a' Chaiptin-ceud, Imich fomh- 
ad, agus biodh dhuit a fèir mar 
a chreid thu. Agus shlànuich- 
eadh 'ògiach air an uair sin 
fèin. 

14; Agus an 
losa gu tigh rheadair, chunn 
aic e màthair a mhnà'na iuidhe, 
agus i ann am fìabhrus^ 

15 Agus bhean e f'a iàimh, 
agus dh'fhàg am fiabhrus i : a- 
gus dh'èirich i, agus finn i 
fritheaiadh dha*. 

16 Agus an uair a bha am 



uair a thàinig 



' tliuiiie, chiii'ie. 



snajrardaich • 



-3 an teasaich.- 



Joibh. 



CAIB. VIII. 
{easgar air teachd, thug iad an .long: 
d'a ionnsuidh mòran anns an 
robh deamhain ; agus thilg e 
na spioraid a mach ie 'fhocal, 
agus shlànuich e iad uile a bha 
euslan : 

17 A chum gu'n coimh- 
liontadh' an ni a labhradh ìe 
Esaias am fàidh, ag ràdh, 
Ghabh esan ai n-anmhuinn- 
eachdan airfèin, agus ghiulain 
e ar n-euslaintean. 

18 Agus an uair a chunnaic 
^osa shiagh mòr m'a thim- 

chioll, dh'àitlm e dol à sin do'n 
taobh eile. 

19 Agus thàinig sgrìobh- 
aicl e àraidh, agus thubhairt 
e ris, A mh.aighstir, leanaidh 
mise thu, ge b'e taobh a thèid 
thu. 

20 Agus thubhairt losa ris, 
Tha tuill aig na sionnaich, a- 
gus nid aig eunlaith an ath- 
air* ; ach cha'n 'eil aig Mac 
an duine ionad anns an cuir 
e a cheann fuidh. 

. 21 Agus thubhairt fear eile 
d'a dheisciobluibh ris, A 
Thighearna, leig dhomh-sa im- 
eachd air tùs agus m' athair 
adhlacadh. 

22 Ach thubhairt losa ris, 
Lean mise, agus leig ìeis na 
mairbh am mairbh tèin adh- 
lacadh. 

23 Agus air dol dhasan a 
steach do ìuing, iean a dheis- 
ciobuil e. 

24 Agus, feuch, dh'èirich 
doinionn^ mhòr airan fhairge, 
ionnus gu'nd'fholaich na tuinn 

' Air clior as gu'n do choimhlionadh. * aidheir. 

* Gadareneach. 



15 

ach bha esan 'na 

chodal. 

25 Agus thàinig a dheis- 
ciobuil d'a ionnsuidh, agus 
dhùisg iad e, ag ràdh, A Thigh- 
earn, teasairg sinn : a ta sinn 
caillte. 

26 Agus thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibli eagalach, 
sibhse air bheag creidimh ? An 
sin dh'èirich e, agus chron- 
uich e na gaothan agus an 
f hairge ; agus bha ciùine mhòr 
ann. 

27 Ach giiabh na daoine 
iongantas, ag ràdh, Ciod* e 
ghnè dhuine so, gu bheil na 
gaotha fèin agus ani fhairge 
ùmhai dha ? 

28 Agus air teachd dbado'n 
taobh eiie, gu tìr na Ger- 
geseneach ^ tliachair dithis 
dhaoine air, anns an robh 
deamiiain, a' teachd a mach 
as na h-àitibli-adlilaic, agus iad 
ro-gharg, ionnus nach feud- 
adh duine sam bith an t-slighe 
sin a ghabhail. 

29 Agus, feuch, ghlaodh 
iad, ag ràdh, Ciod e ar gnoth- 
uch-ne riut, losa a Mhic Dhè ? 
An d'thàinig thu an so g'ar 
pianadh foimli an àm ? 

30 Agus bha treud mòr 
miiuc am fad uatha, ag ion- 



aitradh. 
31 

ain a dh'athchuinge airsan, ag 
ràdh, Ma thilgeas tu macìi 
sinn, leig dhuinn dol san treud 
mhuc ud. 

32 Agus thubhairt e riu, 



Agus dh'iarr na deamii- 



stoirm.- 



Crei-.d.- 



16 



MATA. 



Imichibh. Agus air dol a 
mach dhoibh, chaidh iad anns 
an treud mhuc : agus, feuch, 
fuith an treud mhuc uile gu 
dian sios air ionad corrach', 
do'n chuan ; agus chaifleadh 
sna h-uisgeachaibh iad. 

33 Agus theich na buach- 
aillean, agus chaidh iad do'n 
bhaile,^agus dh'innis iad na 
nithe so uile, agus na thachair 
dhoibh-san anns an robh na 
deamhain. 

34 Agus, feuch, chaidh am 
baile uile a nfvach a choinn- 
eachadh losa; agus an uair a 
chunnaic iad e, ghuidh iad air 
imeachd as an crìochaibh-san. 

CAIB. IX. 

1 An deigh do Chriosd neach air 
an robh am pairilis a leigheas^ 9 
ghairm e Mata o hhòrd na cìse ; 
10 dKith e maille ri cìs-mhaoir 
agus ri peacaich; 20 shlànuich 
e hean air an rohh dortadh fola ; 
32 agus duine halhh anns an rohh 
deamhan. 



GUS air dol an luing dha, 



chaidh e thar an uìsge^ 
agus thàinig e d'a bhaile 
fèin. 

2 Agus, feuch, thug iad d'a 
ionnsuidh duine air an robh 
am pairilis, 'na iuidhe airleab- 
aidh : agus an uair a chunn- 
aic losaan creidimh, thubhairt 
e ri fear na pairihs, Biodh 
deadh mhisneach agad, a mhic, 
a ta do pheacanna air am 
maitheadh dhuit. 

3 Agus, feuch, thubhairt 
dream àraidh do na sgrìobh- 



aichibh annta fèin, A ta am 
fear so a' labhairt toibheim^ 

4 Agus air do losa an 
smuaintean f haicinn, thubhairt 
e, C'ar son a ta sibh a' smuain- 
eachadh uilc ann bhur cridh- 
eachaibh ? 

5 Oir cia is usadh a ràdh, 
A ta do pheacanna air am 
maitheadh dhuit ? no a ràdh, 
Eirich agus imich ? 

6 Ach a chum gu'm bi fios 
lagaibh gu bheil cumhachd aig 
Mac an duine peacanna a 
mhaitheadh air an talamh, 
(thubhairt e an sin ri fear na 
pairiHs,) Eirich, tog do ieab- 
aidh, agus imich do d' thigh. 

7 Agus dh'èirich e, agus 
chaidh e d'a thigh fèin. 

8 Ach an uair a chunnaic 
am pobuir 50, ghabh iad ion- 
gantas, agus thug iad glòir do 
Dhia, a thug a leithid so a 
chumhachd do dhaoinibh. 

9 Agus ag dol do losa as an 
àite sin, chunnaic e duine 'na 
shuidhe aig bòrd na cìse, d'am 
b'ainm Mata ; agus thubhairt 
e fis, Lean mise. Agus dh'èir- 
ich e, agus ìean se e. 

10 Agus tharladh, air suidhe 
do losa aig biadh san tigh, 
feuch, thàinig mòran chis- 
mhaor agus pheacach, agus 
shuidh iad sìos maille ris-san 
agus f'a dheisciobluibh. 

1 1 Agus an uair a chunnaic 
na Phairisich so, thubhairt iad 
f'a dheisciobluibh, C'ar son a 
dh'itheas bhur ' maighstir-sa 
maille fi cìs-mhaoraibh agus 
fi peacachaibh ? 



cas.- 



dia-mhasluchaidh. 



12 Ach an uair a chual losa 
so, thubhaiit e riu, Cha'n ann 
aig a* mhuinntir a ta slàn a ta 
feum air an lèigh, ach aig a' 
mhuinntir a ta euslan. 

1 3 Ach imichibh agus fògh- 
lumaibh ciod is ciali da so, 
Tròcair is àill ìeam, agus cha'n 
ìobàirt : oir cha d'thàinig mise 
a ghairm nam fireanach, ach 
nam peacach chum aithreach- 
ais. 

14 An sin thàinig deiscio- 
buil Eoin d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, C'ar son a ta sinne a- 
gus na Phairisich a' trasgadh 
gu minic, ach ni *m bheil do 
dheisciobuil-sa a' trasgadh ? 

15 Agus thubhairt losa riu, 
Am feud clann seòmair an 
f hir-nuadh-phòsda ' bhi bròn- 
ach, am feadh a bhitheas am 
fear-nuadh-pòsda maille riu ? 
Ach thig na làithean anns an 
toirear am fear-nuadh-pòsda 
uatha, agus an sin ni iad trasg- 
adh. 

16 Cha chuir duine sam 
bith mìr dp eudach nuadh air 
sean eudach : oir buinidh an 
ni a chuireadh g'a ììonadh 
suas as an eudach, agus nìth- 
ear an reubadh ni's miosa. 

17 Cha mhò a chuireas 
daoine fion nuadh ann an 
seann searragaibh^ : no bris- 
ear na searragan, agus dòirt- 
ear am fion, agus caiUear na 
searragan: ach cuiridh iad 
fion nuadh ann an searragaibh 
nuadha, agus bithidh iad araon 
slàn, 

18 'Nuair a bha e a' labh- 



ì. IX. 17 

airt nan nithe so riu, feuch, 
thàinig uachdaran àraidh, agus 
thug e aoradh dha, ag ràdh, 
Fhuair mo nighean bàs air 
balP : ach thig-sa agus cuir do 
ìàmh dirre agus bithidh i beò. 

19 Agus dh'èirich losa, a- 
gus iean e fèin agus a dheis- 
ciobuil e. 

20 {Agus, feuch, thàinig 
bean, air an robh dòrtadh fola 
rè dhà bhliadhna dheug, air 
a chùlaobh, agus bhean i fi 
ioraall 'eudaich : 

21 Oir thubhàirt i innte 
fèin, Ma bheanas mi ach fi 
'eudach, bithidh mi slàn. 

22 Ach air tionndadh do 
losa mu'n cuairt, chunnaic e 
i, agus thubhairt e, A nigh- 
ean, biodh deadh mhisneach 
agad ; shlànuich do chreidimh 
thu. Agus bha a' bhean slàn 
o'n uair sin.) 

23 Agus an uair a thàinig 
losa gu tigh an uachdarain, a- 
gus a chunnaic e an luchd- 
ciùil, agus a' chuideachd a' 
deanamh toirm hhròin, 

24 Thubhairt e fiu, Imich- 
ibh foimhibh, oir cha'n 'eil an 
nigheanag* marbh ach 'na 
codal. Agus finn iad gàire 
fochaid fis. 

25 Ach an uair a chuireadh 
a' chuideachd a mach, chaidh 
e a steach, agus f ug e air làimh 
oirre, agus dh'èirich an nigh- 
eanag. 

26 Agus chaidli iomradh sin 
a mach air feadh na tìre sin 
uile. 

27 Agus an uair a dh'imich 



' fhìr-na-bainnse. ^ bhuideilibli ^ a nis. .* cailin, 

B 



18 

losa as a sin, ìean dithis dhall 
e, ag èigheach, agus ag ràdh, 
A Mhic Dhaibhidh, dean tròc- 
air oirnne. 

28 Agus an uair a thàiriig e 
steach do'n tigh, thàinig na 
doill d'a ionnsuidh : agus thu- 
bhairt losa riu, Am bheil sibh 
a' creidsinn gur comasach mise 
so a dheanamh ? Thubhairt 
iad fis, A ta, a Thighearn. 

29 An sin bhean e r'an 
sùilibh, ag ràdh, Biodh e 
dhuibh a fèir bhur creidimh. 



30 Ao-us 



dh'fhosgladh 



sùilean, agus bhagair losa gu 



ag ràdh, 
neach air 



Faicibh 
bith fios 



geur iad' 
nach 
air so : 

31 Ach an uair a dh'imich 
iad a mach, sgaoil iad a ch|iù 
air feadh na dùthcha sin uile. 

32 Agus ag dol dhoibhsan 
a mach, feuch, thug iad d'a 
ionnsuidh duinebalbh anns an 
robh deamhan. 

33 Agus an dèigh do'n 
deamhan a bhi air a thilgeadh 
a mach, labhair am balbhan : 
agus ghabh an sluagh ion- 
gantas, ag ràdh, Cha'n fhacas 
a ieithid so ann an Israel 
fiamh. 

34 Ach thubhairt na Phair- 
isich, Troimh phrionnsa nan 
deamhan a ta e a' tilgeadh a 
mach dheamhan. 

35 Agus ghabh losa mu 
chuairt nan uile chaithrichean 
agus bhailtean^ a' teagasg 'nan 
sionagogaibh, agus a' searmon- 
achadh soisgeil na rìoghachd, 
agus a' slànuchadh gach uile 

' thug Ipsa sparradh geur doibh. 



MATA. 

euslaint agus encail am measg 
a' phobuill. 

36 Ach an uair a chunn- 
aic e an sluagh, ghabh e truas 
diubh, air son gu'n robh iad 
air fannachadh, agus air ari 
sgapadh o chèile, mar iehaor- 
aich aig nach 'eil buachaiU^. 

37 An sin thubhairt e f'a 
dheisciobhribh, Gu deimhin is 
mòr am fogharadh, ach is 
tearc an luchd-oibre. 

38 Uime sin guidhibh-sa 
air Tighearn an fhogharaidh, 
luchd-oibre chur a mach chum 
'fhogharaidh fèin. 



an 



CAIB. X. 

Chuir Criosd a mach a dhà Ab~ 
stol deug, agus thug e cumhachd 
dhoihh mìorbhuilean a dheanamh : 
5 theagaisg e iad : 16 thuge mis- 
neach dhoibh an aghaidh geur- 
leanmhuinn, 40 agus gheall e 
beannachadh ddn dream a ghabh- 
adh riu. 



AGUS air gairm a dhà 
dheisciobul deug d'a ionn- 
suidh,thug e cumhachd dhoibh 
an aghaidh nan spiorad neò- 
ghlan, gu'n tilgeadh a- mach, 
agus a shiànuchadh gach gnè 
euslaint, agus gach gnè euc- 
ail. 

2 Agus is iad so ainmean 
an dà Abstol deug ; an ceud 
fhear, Simon d'an goirear Pea- 
dar, agus Aindreas a bhràth- 
air, Seumas mac Shebede, a- 
gus Eoin a bhràthair ; 

3 Philip agus Bartolomeu, 
Tomas, agus Mata an cìs- 
mhaor, Seumas mac Alpheuis, 

,2 bhailte mòra agus beaga. ^ aodhaire. 



CAIB. X. 



19 



agus Lebeus d'an co-ainm Ta 
deus ; 

4 Simon an Canaanach, a 
gus ludas Iscariot, an neach 
/qs a bhrath esan'. 

5 Chuir losa an dà fhear 
dheu^ so a mach, a* tabhairt 
àithne dhoibh, ag ràdh, Na 
gabhaibh gu slighe nan Cinn- 
each, agus na rachaibh a steach 
do aon bhaile a bhuineas do 
na Samaraich ^ : 

6 Ach gu ma fearr ieibh 
dol a dh'ionnsuidh chaorach 
chaillte tighe Israeil. 

7 Agus air imeachd dhuibh, 
searmonaichibh, ag ràdh, A ta 
rìoghachd lièimh am fagus. 

8 Leighisibh an dream a 
ta tinn, glanaibh na lobhair, 
[dùisgibh na mairbh,] tilgibh 
a mach na deamhain : a nasg- 
aidh fhuair sibh, a nasgaidh 
thugaibh uaibh. 

9 Nà solairibh òr, no air- 
giod, no umha ann bhur spor- 
anaibh ^ ; 

10 No màla chum bhur 
turuis, no dà chòta, no bròg- 
an, no bataichean : (oir is air- 
idh am fear oibre air a ìòn*.) 

1 1 Agus ge b'e air bith cai- 
thir no baile d'an tèid sibh a 
steach, feòraichibh cò a ta 'na 
dheadh airidh innte ; agus fan- 
aibh an sin gus am fàg sibh 
an t-àite sin. 

12 Agus 'nuair a thig sibh 
steach do thigh, beannaichibh 
dha. 

13 Agus ma's airidh an tigh 
sin, thigeadh bhur sìth arr ; 



ach mur airldh, piUèadh bhur 
sìth do bhur n-ionnsuidh fèin 
a ris. 

14 Agus ge b'e neach nach 
gabh ribh, agus nach èisd fi 'ur 
briathraibh ; air dol a mach as 
an tigh, no as a' bhaile sin 
dhuibh, crathaibh dhibh dus- 
lach bhur cos. 

15 Gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, gur so-iomchaire a 
bhitheas staid fearainn Sho- 
doim agus Ghomorah an là a' 
bhreitheanais, na staid a' bhaile 
sin. 

16 Feuch, cuiream-sa sibhse 
mach mar chaoraich am measg 
mhadadh-alluidh : air an aobh- 
ar sin bithibh-sa glic mar na 
nathraiche, agus neò-chronail 
mar na columain. 

17 Ach bithibh air bhur 
faicill o dhaoinibh ; oir bheir 
iad an làimh sibh do chomh- 
airlibh, agus sgiùrsaidh iad 
sibh 'nan sionagogaibh : 

18 Agus bheirear sibh an 
làthair uachdaran agus figh- 
rean air mo sgàth-sa, mar 
fhianuis dhoibh-san agus do 
na Cinnich^ 

19 Ach an uair a bheir iad 
an làimh sibh, na biodh e 'na 
ro-chàs oirbh cionnus no ciod 
a iabhras sibh ; oir blieirear 
dhuibh san uair sin fèin an ni 
a iabhras sibh. 

20 Oir cha sibhse a iabhras, 
ach Spiorad bhur n-Athar fèin 
a iabhras annaibh. 

21 Agus bheir am bràthair 
a bhràthair fèin suas chum 



^ an ti 3 thug thairis esan. ^ Samaritans. Sasg. ^ criosaibh. * is fiù ann 

fear-oibre a bhiadh — 'nan aghaidh-san agus an agbaidh nan Geintileach. 

B 2 / 



20 



MATA. 



bàis, agus an t-athair am mac ; 
agus èiridh a* chlann an agh- 
aidh am pàrantan, agus bheir 
iad fa'near gu cuirear gu bàs 
iad. 

22 Agus bithidh fuath aig 
na h-uile dhaoinibh dhuibh air 
son m'ainme-sa : ach ge b'e 
bhuanaicheas gus a' chrìoch, 
is e so a thèarnar'. 

23 Agus an uair a ni iad 
geur-ìeanmhuinn oirbh sa' 
bhaile so, teichibh gu baile 
eile ; 'pir gu deimhin tha mi 
ag ràdh ribh, Nach imich sibh 
air feadh bhailtean Israeil 
mu'n tig Mac an duine. 

24 Cha'n 'eil an deisciobul 
os ceann a mhàighstir, no an 
seirbhiseach os ceann a thigh- 
earna. 

25 Is leòr do'n deisciobul a 
bhi mar a mhaighstir, agus 
do'n t-seirbhiseach a bhi mar 



a thig-hearn : ma 



ghoir 



iad 



Beelsebub do fhear an tighe, 
nach mò lia sin a ghoireas 
iad e d'a mhuinntir ? 

26 Uime sin na biodh eagal 
oirbh rompa : pir cha'n 'eil ni 
sam bith folaichte, nach foill- 
sichear ; agus an ceilt, nach 
aithnichear. 

27 An ni a dh'innseas mise 
dhuibh san dorchadas, labh- 
raibh e san t-solus ; agus an 
ni a chluinneas sibh sa' chluais, 
searmonaichibh e air mullach 
nan tighean. 

28 Agus ìia biodh eagal na 
muinntir sin oirbh a mharbhas 

corp, ach aig nach 'eil 



an 



comas an t-anam a mharbh- 



adh : ach gu ma mò bhitheas 
eagal an Ti sin oirbh, a's urr- 
ainn an corp agus an t-anam 
a mhilleadh araon an ifrinn. 

29 Nach 'eil dà ghealbhonn 
air an reiceadh air f heoirling ? 
agus cha tuit a h-aon diubh air 
an talamh as eugmhais freasd- 
ail bhur n- Athar-sa. 

30 Ach a ta eadhon fuilteine 
bhur cinn uile air an àireamh. 

31 Air an aobhar sin na 
biodh eagal oirbh, is fearr 
sibhse na mòran ghealbhonn. 

32 Uime sin ge b'e dh'aid- 
icheas mise am fianuis dhaoine, 
aidichidh mise esan mar an 
ceudna am fianuis m'Athar a 
ta air nèamh. 

33 Ach ge b'e dh'àicheadh- 
as mise am fianuis dhaoine, 
àicheadhaidh mise esan am 
fianuis m'Athar a ta air nèamh. 

34 Na measaibhgu'n d'thài- 
nig mise a chur sìthe ^ air an • 
talamh : cha'n ann a chur 
sìthe a thàinig mi, ach a chur 
claidlieimh ; 

35 Oir thàinig mi a chur 
duine an aghaidh 'athar, agus 
na nighinn an aghaidh a màth- 
ar, agus bean a' mhic an agh- 
aidh a màthar-chèiie. 

36 Agus is iad muinntir a 
theaghlaich fèin a bhitheas'nan 
naimhdibh do dhuine. 

37 An ti a ghràdhaicheas 
athair no màthair ni's mò na 
mise, cha'n airidh orm e^ : a- 
gus an ti a ghràdhaicheas mac 
no nighean os mo cheann-sa, 
cha'n airidh orm e : 

38 Agus an ti nach glac a 



' a shlànuìchear. ^ sìochaint,— — ^ cha'n f hiù e mise. 



CAIB. XI. 



21 



chrann-ceusaidli, agus nach 
lean mise, cha'n airidh orm e. 

39 An ti a gheibh 'anam, 
cailHdh se e : ach an ti a chaill- 
eas 'anam air mo shonsa, 
gheibh se e ? 

40 An ti a ghabhas fibhse, 
gabhaidh e fiumsa ; agus an ti 
a ghabhas fiumsa, gabhaidh 
e fis an ti a chuir uaith mi. 

41 An ti a ghabhas fi f àidh 
an ainm fàidh, gheibh e duais 
fàidh ; agus an ti a ghabhas fi 
firean an ainm firein, gheibh 
e duais firein. 

42 Agus ge b'e bheir cupan 
a dh'uisge fuar a mhàin f'a 
òl do aon neach do na daoin- 
ibh beaga so, an ainm deiscio- 
buil, gu deimhin tha mi ag 
ràdh fibh, nach caill e air chor 
sam bith a dhuais. 

CAIB. XI. 

1 Chuir Eoin a dheisciobuil a 
dKionnsuidh Chriosd. 7 Fianuis 
Chriosd mu thimchioll Eoin. 18 
Barail an t-sluaigh mu thimchioll 
Eoiìi agus mu thimchioll Chriosd. 
20 Chronuich Criosd muinntir 
Bhetsaida, 28 Aghairm tròc- 
aireach ddn t-sluagh a ta fo 
throm uallaich. 

AGUS tharladh, an uair a 
chriochnaich losa àith- 
eantan a thabhairt d'a dhà 
dheisciobul deug, gu'n d'imich 
e as a sin a theagasg agus a 
shearmonachadh 'nara bailt- 
ibh. 

2 A nis an uair a chual 
Eoin sa' phrìosan gnìomhara 
Chriosd, chuir e dithis d'a 
dheisciobluibh d'a iotinsuidh, 



3 Agus tliubhairt e fis, An 
tusa an ti ud a bha fi teachd, 
no am bi sùil againn f i neach 
eile ? 

4 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e fiu, Imichibh agus 
innsibh do Eoin na nithe a ta 
sibh a' cluinntinn agus a' faic- 
inn : 

5 A ta na doill a' faotainn ' 
an radhairc, agus na bacaich 
ag imeachd, a ta na lobhair 
air an glanadh, agus na both- 
air a' cluinntinn, a ta na 
mairbh air an dùsgadh, agus 
an soisgeul air a shearrnonach- 
adh do na bochdaibh. 

6 Agus is beannaichte an 
ti nach faigh oilbheum annam- 
sa. 

7 Agus air imeachd dhoibh- 
san air falbh, thòisich losa 
air labhairt fis an t-sluagh mu 
thimchioli Eoin, agràdlt, Ciod 
e an ni a chaidh sibh a mach 
do'n fhàsach a dh'fhaicinn ? 
an i cuilc air a crathadh le 
gaoith ? 

8 Ach ciod e an ni a chaidh 
sibh a mach a^dh'fhaicinn ? an 
e duine air a sgeadachadh ann 
an eudach mìn ? feuch, a* 
mhuinntir a chaitheas eudach 
mìn, is ann an tighibh nan 
rìghrean a ta iad. 

9 Ach ciod e an ni a chaidh 
sibh a mach a dh'fhaicinn? 
An e fàidh ? seadh, tha mi 
ràdh fibh, agus ni's mò ùa 
fàidh. 

10 Oir is e so an ti mu'm 
bheil e sgrìobhta, Feuch, cuir- 
eam-sa mo theachdair foimh 



* faghail. 



22 



MATA. 



do ghnùis, a dh'ulluicheas do 
shlighe romhad. 

11 Gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, 'nam measg-san a 
f ugadh ìe mnaibh, nach d'èir- 
ich neach a's mò na Eoin 
Baiste : gidheadh, an ti sin a's 
lugha an rìoghachd nèimh, is 
mò e na esan. 

12 Agus o ìàithibh Eoin 
Baiste gus a nis, a ta rìogh- 
achd nèimh a* fulang ainneirt, 
agus luchd na h-ainneirt 'ga 
glacadh ìe làmhachas-làidir. 

13 Oir finn na fàidhean 
uile, agus an lagh fàidheadair- 
eachd gu dm Eoin. 

14 Agus ma's toil leibh a 
ghabhail, is e so Ehas a bha 
fi teachd. 

15 Ge b'e aig am bheil 
cluasan chum èisdeachd, èisd- 
eadh e. 

1 6 Ach co f is a shamhluich- 
eas mise an ginealach so ? Is 
cosmhuil e fi cloinn a shuidh- 
eas anns a' mhargadh', agus 
ag èigheach f'an compan- 
aich, 

17 Agus ag ràdh, Rinn 
sinne pìobaireachd dhuibhse, 
ach cha d'finn sibhse dannsa : 
finn sinne tuireadh^ dhuibhse, 
ach cha d'finn sibhse gul. 

18 Oir thàinig Eoin cha'n 
ann ag itheadh no ag òl, agus 
tha iad ag ràdh, A ta deamhan 
aìge. 

19 Thàinig Mac an duine 
ag itheadh agus ag òl, agus 
tha iad ag ràdh, Feuch, duine 
geòcach agus pòiteir fìona, 
caraid chìs-mhaor agus pheac- 



ach : ach a ta gliocas air a 
fireanachadh ie a cloinn. 

20 An sin thòisich e air 
achmhasan a thabhairt do na 
bailtibh anns am mò a finn- 
eadh d'a oibribh cumhachd-, 
ach, air son nach d'finn iad 
aithreachas. 

21 Is an-aoibhinn duit, a 
Chorasin ; is an-aoibhinn duit, 
a Bhetsaida : oir nam biodh 
na h-oibre cumhachdach a 
finneadh annaibh-sa, air an 
deanamh ann an Tirus agus 
ann an Sidon, is fada o'n a 
dheanadh iad aithreachas ann 
an saic-eudach agus an luaith. 

22 Ach tha mi ag ràdh fibh, 
Gu'm bi staid Thiruis agus 
Shidoin ni's so-iomchaire ann 
an ]à a' bhreitheanais,na bhith^ 
eas bhur staid-sa. 

23 Agus thusa, a Chaper- 
naum, a ta air do thogail suas 
gu nèamh, tilgear sìos gu h-if- 
rinn thu : oir nam biodh na 
h-oibre cumhachdach a finn- 
eadh annad-sa, air an dean- 
amh ann an Sodom, dh'fhan- 
adh e gim a sgrios gus an 
diugh. 

24 Ach tha mi ag ràdh fibh, 
gur so-iomchaire a bhitheas e 
do fhearann Shodoim ann an 
là a' bhreitheanais, na dhuit-r 
se. 

25 Anns an àm sin f hreag- 
air losa agus thubhairt e, Tha 
mi a' toirt buidheachais dhuit, 
O Athair, Thighearna nèimh 
agus na talmhainn, air son gu 
d'fholuich thu na nithe so o 
dhaoinibh eagnuidh agus tuig^^ 



' anns na margaibh. caoine. 



CAIB. 

seach, agus gu d*fhoillsich thu 
iad do ìeanabaibh. 

26 Seadh, Athair, do bhrìgh 
gu'm b'ann mar sin a bha do 
dheadh thoil-sa. 

27 A ta na h-uile nithe air 
an tabhairt thairis dhomhsa o 
m'Athair : agus cha'n aithne 
do neach air bith am Mac, ach 
do'n Athair: ni mò is aithne do 
neach air bith an t-Athair, ach 
do'n Mhac, agus do gach aon 
d'an àiU ìeis a' Mhac fhoill- 
seachadh. 

28 Thigibh a m'ionnsuidh- 
sa, sibhse uile a ta ri saothair, 
agus fuidh throm uallaich, a- 
gus bheir mise suaimhneas' 
dhuibh. 

29 Gabhaibh rao chuing 
oirbh, agus fòghlumaibh uam, 
oir a ta mise macanta agus 
iriosaP an cridhe : agus gheibh 
sibh fois do bhur n-anamaibh. 

30 Oir a ta mo chuing-sa 
so-iomchair, agus a ta m'uall- 
ach eutrom. 

CAIB. XII. 

1 ChronuichCriosd doillenamPhair- 
iseach mu thimchioll brisidh na 
sàbaid, 3 sgriobtuiribh, 11 le 
reuson, IS'agus lemiorbhuil. 22 
Shlànuich e an duine dall agus 
balbh anns an rdbh deamhan. 31 
Cha mhaithear toibheum an agh- 
aidh an Spioraidnaoimh. 

^HAIDH losa san àm sin 
^ air ,là na sàbaid troimh^ 
na h-achaibh arbhair, agus bha 
ocras air a dheisciobuil, agus 
thòisich iad air diasan arbhair 
a bhuain, agus itheadh. 



. XII. 23 

2 Ach an uair a chunnaic 
na Phairisich so, thubhairt iad 
ris, Feuch, a ta do dheisciobuil 
a' deanamh an ni nach còir 
a dheanamh air là na sàbaid. 

3 Agus thubhairt esan fiu, 
Nach do ìeugh sibh ciod a 
rinn Daibhidh an uair a bha 
ocras air fèin, agus air a' 
mhuinntir a bha maiUe f is ; 

4 Cionnus a chaidli e steach 
do thigh Dhè, agus a dh'ith 
e aran na fianuis*, nach robh 
ceaduichte dha fèin itheadh, 
no dhoibhsan a bha maille fis, 
ach do na sagartaibh a mhàin ? 

5 No nach do ìeugh sibh 
san lagh, gu bheil na sagairt 
anns an teampull air làithibh 
na sàbaid a' briseadh na sàbaid, 
agus iad neòchiontach ? 

6 Ach a ta mise ag ràdh 
fibh, gu bheil san ionad so 
neach a's mò na'n teampull. 

7 Agus nam biodh fhios ag- 
aibh ciod is ciall da so, Tròc- 
air is àill ìeam agus cha'n 
ìobairt, cha dìteadh sibh an 
dream a ta neòchiontach. 

8 Oir is e Mac an duine 
Tighearna na sàbaid. 

9 Agus air dha imeachd as 
a sin, chaidh e steach d'an 
sionagog ; 

10 Agus, feuch, bha duini 
ann, aig an robh làmh sheai^'- 
ta : agus dh'fheòraich ad 
dheth, ag ràdh, Am bhei e 
ceaduichte leisrheas a dlean- 
amh air làithibh na s;«aid ? 
chum gu'm biodh cùis <dììtidh 
aca 'naaghaidh. 

11 Agus thubhairt esan fiu, 



' foÌ3.^--= ùmlial. 3 tre, trìd + an t-arau taisbeaiita. 



24 



MATA. 



Cò agaibh-sa an duine, aig am 
bi aon chaora, agus ma thuit- 
eas i ann an slochd air là na 
sàbaid, nach beir e oirre, agus 
nach tog e nios i ? 

12 Nach mòr ma ta is fearr 
duine na caora? Uime sin a ta 
e ceaduichte maith a dhean- 
amh air làithibh na sàbaid. 

13 An sin thubhairt e ris 
an duine, Sìn a mach do ìàmh : 
agus shìn e mach i ; agus bha 
i air a h-aiseag slàn, mar an 
làmh eile. 

14 Ach chaidh na Phairis- 
ich a mach, agus chum iad 
comhairle 'na aghaidh, cionn- 
us a dh'fheudadh iad a mhill- 
eadh. 

15 Ach an uair a thuig losa 
50, dh'imich e as a sin : agus 
ìean slòigh mhòr e, agus ìeighis 
e iad uile. 

16 Agus thug e sparradh 
dhoibh chum nach deanadh 
iad aithnichte ' e : 

17 A chum gu coimhlion- 
tadh an ni a labhradh ìe Es- 
aias am fàidh, ag ràdh, 

18 Feuch, mo sheirbhiseach 
fèin a thagh mi ; m'aon gràdh- 
ach anns am bheil tlachd aig 
m'anam : cuiridh mi mo Spior. 
^d fèin air, agus nochdaidh e 
breitheanas do na Cinnich. 

\l9 Cha dean e strì, agus 
cha ghlaodh e ; ni mò a chluin- 
neaH neach air bith a ghuth 
air ri^ sràidibh. 

20 \Cha bhris e a' chuilc 
bhrùite, agus cha mhùch e an 
lìon as am bi deatach, gus an 



' follus.- 



tabhair e mach breitheanas 
chum buaidh. 

21 Agus is ann a ainm-san 
a bhitheas muinighinn aig na 
Cinnich. 

22 An sin thugadh d'a ionn- 
suidh duine anns an robh 
deamhan, dall agus balbh : a- 
gus shlànuich se e, ionnus 
gu'n do ìabhair am balbhan 
agus gu'n robh an dall a' faic- 
inn. 

23 Agus ghabh am pobull 
uile iongantas, agus thubhairt 
iad, An e^ so Mac Dhaibhidh ? 

24 Ach an uair a chuala 
na Phairisich so^ thubhairt iad, 
Cha'n 'eii am fear so a' tilg- 
eadh a mach dheamhan, ach 
troimh Bheelsebub prionnsa 
nan deamhan. 

25 Agus thuig losa an 
smuaintean, agus thubhairt e 
riu, Gach rioghachd a ta 
roinnte 'na h-aghaidh fèin, 
nìthear 'na fàsach i ; agus 
gach uile bhaile no tigh a ta 
roinnte 'na aghaidh fèin, cha 
seas e. 

26 Agus ma thilgeas Satan 
a mach Satan, a ta e roinnte 
'na aghaidh fèin ; air an aobh- 
ar sin cionnus a sheasas a 
fìoghachd ? 

27 Agus matha mise troimh 
Bheelsebub a' tilgeadh a mach 
dheamhan, troimh cò am bheil 
bhur clann-sa 'gan tilgeadh a 
mach ? Uime sin bithidh iad 
'nam breitheamhnaibh oirbh ; 

28 Ach ma'^ ann ie Spior- 
ad Dhè a ta mise a' tilgeadh 

Nach e ? 



CAIB. 

a mach dheamhan, thàinig 
rioghachd Dhè do bhur n-ionn- 
suidh-sa^ 

29 No cionnus is urrainn 
neach dol do thigh duine ìàidir, 
agus airneis a thighe a chreach- 
adh, mur ceangail e air tùs 
an duine làidir ? agus an sin 
creachaidh e a thigh. 

30 An ti nach 'eil ieam, tha 
e a m' aghaidh j agus an ti 
nacli cruinnich ieam, sgapaidh 
e. 

31 Air an aobhar sin tha 
mi ag ràdh ribh, Gu maithear 
gach peacadli agus gach toibh- 
eum do dhaoinibh : gidheadh 
cha mhaithear toibheum an 
aghaìdh an Spioraid Naoimh 
do dhaoinibh. 

32 Agus ge b'e neach a 
labhras focal an aghaidh Mhic 
an duine, maithear dha e : ach 
ge b'e neach a iabhras an agh- 
aidh an Spioraid Naoimh, cha 
mhaitliear dha e, anns an 
t-saoglial so, no anns an 
t-saoghal a ta ri teachd. 

33 An dara cuid deanaibh 
a' chraobli maith, agus a tor- 
adli maith ; no deanaibh a' 
cliraobh truailUdh, agus a tor- 
adh truaiUidh : oir is ann air 
a toradh a dh'aithnichear a' 
chraobh. 

34 A shliochd nan nath- 
raiche nimhe, cionnus a 
dh'fheudas sibh nithe maithe 

* a iabliairt, o a ta sibh fèin 
olc ? oir is ann à pailteas a' 
chridhe a ìabhras am beul. 

35 Bheir duine maith a mach 



XII. 25 

nithe maithe à deadh ionmhas 
a cliridhe ^ : agus bheir an 
droch dhuine mach droch 
nithe as a dhroch ionmhas. 

36 Ach tha mi ag ràdh f ibh, 
Gu'n toir^ daoine cunntas ann 
an là a' bhreitheanais air son 
gach focail dhìomhain a iabh- 
ras iad. 

37 Oir is annle* d'flioclaibh 
a shaorar thu, agus is ann ìe 
d'f hoclaibh a dhìtear thu. 

38 An sin fhreagair dreara 
àraidh do na sgrìobhaichean 
agus dona Phairisich, ag ràdh, 
A mhaighstir, bu mhiann leinn 

I comliara f haicinn uait. 

39 Acli fhreagair esan agus 
tliubhairt e fiu, A ta ginealach 
olc agus adhaltrannach ag iarr- 
aidh comliara, agus cha toirear 
comhara dhoibh, ach comhar' 
an fliàidli lonais. 

40 Oir mar a bha lonas am 
broinn na muice-mara tri làith- 
ean agus tri oidhchean ; is ann 
mar sin a bhitheas Mac an 
duine ann an cridhe na 'tal- 
mhainn tri làithean agus tri 
oidhchean. 

41 Eiridh muinntir Nine- 
bheh sa' blireitheanas maille 
fis a' ghinealach so, agus dìt- 
idh iad e ; oir finn iad aitli- 
reachas aig searmoin lonais ; 
agus, feuch, a ta ni's mò na 
lonas an so. 

42 Eiridh ban-righinn na 
li-àirde deas sa' bhreitheanas 
maiile fis a' ghinealacli so, a- 
gus dìtidh i e : oir thàinig i o 
na h-àitibh a's iomallaich do'n 



' thugaibhse.. 



. - as a dheadh ionmhas.. 



tabhair, ' 



•* as, a. 



26 MA 
talamh a dh'èisdeachd gliocais 
Sholaimh ; agus, feuch, a ta 
ni's mò na Solamh an so. 

43 An dèigh do'n spiorad 
neòghlan dol a mach à duine, 
ìmichidh e troimh ionadaibh 
tiorma, ag iarraidh fois, agus 
cha'n f haigh e. 

44 An sin their e, PiUidh 
mi do m' thigh as an d'thàinig 
mi ; agus air teachd dha, 
gheibh e falamh, sguabta, agus 
deadh-mhaiseach e. 

45 Imichidh e an sin, agus 
bheir e ieis seachd spioraid eile 
a's miosa na e fèin, agus thèid 
iad a steach agus gabhaidh 
iad còmhnuidh an sin: agus 
bithidh staid dheireannach an 
duine sin ni's miosa na a thois- 
each. Is ann eadhon mar sin 
a thachaireas do'n ghinealach 
aingidh so. 

46 Agus air dha bhi fathast 
a' labhairt ris a' phobull, feuch, 
sheas a mhàthairagusabhràith- 
rean a muigh, ag iarraidh labh- 
airt ris. 

47 An sin thubhairt neach 
èigin fis, Feuch, a ta do mhàth- 
air, agus do bhràithrean 'nan 
seasamh a muigh, ag iarraidh 
labhairt f iut. 

48 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e fis an ti a dh'innis 
so dha, Cò i mo mhàthair ? a- 
gus cò iad mo bhràithrean ? 

49 Agus air sìneadh a 
ìàimhe chum a dheisciobul, 
thubhairt e, Feuch mo mhàth- 
air, agus mo bhràithrean ! 

50 Oir ge b'e neach a ni toil 
jn'Athar-sa a ta air nèamh, is 



e sin fèin mo bhràthair, agus 
mo phiuthar, agus mo mhàth- 
air. 

CAIB. XIII. 

1 Cosamhlachd an t-sìoladair agus 
an t-sil, 18 air eadar-mhìneach- 
adh. 24 Cosamhlachd cC chog- 
ail j 31 an t-sil mhustaird , 33 
na laibhin ; 44 an ionmhais fhol- 
aichte ; 45 agus na nèamhnuid. 
54 Rinn muinntir a dhùthcha tàir 
air Criosd. 

AIR an là sin fèin chaidh 
losa mach as an tigh, a- 
gus shuidh e f i taobh na fairge. 

2 Agus chruinnich sluagh 
mòr d'a ionnsuidh, air chor as 
air dol a steach do ìuing dha, 
gu'n do shuidh e ; agus sheas 
an sluagh uile air an tràigh. 

3 Agus ìabhair e mòran do 
nithibh fiu ann an cosamh- 
lachdaibh', ag ràdh, Feuch, 
chaidh sìoladair a mach a chur 
sìl. 

4) Agus ag cur an t-sìl da, 
thuit cuid dheth fi taobh an 
rathaid ; agus thàinig na h-eun- 
laith agus dh'ith iad e. 

5 Thuit cuid air ionadaibh 
creagach, far nach robh mòr- 
an talmhainn aige ; agus air 
ball dh'fhàs e suas, do bhrìgh 
nach robh doimhneachd tal- 
mhainn aige. 

6 Ach air èirigh do'n ghrèin 
dhothadh e ; agus do bhrìgh 
nach robh freumh aige, shearg 
e as. 

7 Agus thuit cuid am measg 
droighinn : agus dh'fhàs an 
droighionn suas, agus mhùch 
se e. 



' parablaibh, comhadaibh. 



CAIB. 

8 Ach thuit cuid eile am 
fearann maith, agus thug e 
toradh a mach, cuid a cheud 
uiread, cuid a thri fichead, 
cuid a dheich thar fhichead 
uiread 'sa chuireadh. 

9 Ge b'e neach aig am 
bheil cluasa chum èisdeachd, 
èisdeadh e. 

10 Agus thàinig na deis- 
ciobuil, agus thubhairt iad ris, 
C'ar son a ta thu a' labhairt 
riu ann an cosamhlachdaibh ? 

1 1 Fhreagair esan agus thu- 
bhairt e riu, Do bhrìgh gu'n 
d'thugadh dhuibh-sa eòlas a 
bhi agaibh air rùn dìomhair 
rìoghachd nèimh, ach dhoibh- 
san cha'n 'eil so air a thoirt. 

- 12 Oir ge b'e neach aig am 
bheil, dhasan bheirear, agus 
bithidh aige an tuiileadh pailt- 
eis : ach ge b'e neach aig nach 
'eil, uaithsan bheirear eadhon 
an ni a ta aige. 

13 Uime sin a ta mise a' 
labhairt riu ann an cosamh- 
lachdaibh, do bhrìgh air dhoibh 
faicinn nach faic iad, agus a' 
cluinntinn nach cluinn iad, a- 
gus nach tuig iad. 

14 Agus annta-san a ta 
fàidheadaireachd Esaias air a 
coimhlionadh, a ta 'g ràdh, 
Le h-èisdeachd cluinnidh sibh, 
agus cha tuig sibh ; agus ìe 
h-amharc chi sibh, agus cha'n 
aithnich sibh. 

15 Oir a ta cridhe a' phob- 
uiU so air fàs reamhar, agus 
an cluasan mall chum èisd- 
eachd, agus dhruid iad an sùil- 
ean j air esgal uair air bith 

* nach tuig sc 



XIII. 27 

gu'm faiceadh iad ìe'n sùiHbh, 
agus gu'n cluinneadh iad ie'n 
cluasaibh, agus gu'n tuigeadh 
iad ìe'n cridhe, agus gu'm 
biodh iad air an iompachadh, 
agus gu'n slànuichinn-sa iad. 

16 Ach is beannaichte bhur 
sùilean-sa, oir a ta iad a' faic- 
inn ; agus bhur cluasan, oir a 
ta iad a' cluinntinn. 

17 Oir tha mi ag ràdh fibh 
gu fireannach, Gu'm b'iomadh 
fàidh, agus firean ieis am bu 
mliiann na nithe so fhaicinn a 
ta sibhse a' faicinn, agus nach 
fac siad iad : agus na nithe so 
cliluinntinn a ta sibhse a* 
cluinntinn, agus nach cuai iad. 

1 8 Eisdibh air an aobhar sin 
fi cosamlilachd an t-sìoladair." 

19 An uair a chiuinneas 
neacli air bith focai na rìogh- 
achd, agus nach toir e fa'near 
e \ thig an drocli spiorad, agus 
bheir e air faibh an ni a chuir- 
eadh 'na chridhe : is e so esan 
anns an do chuireadh an sìol 
fi taobh an rathaid. 

20 Ach esan a fhuair sìol 
ann an àitibh creagach^ is e 
so an ti a chiuinneas am focal, 
agus a ghabhas e air baii ìe 
gairdeachas ; 

21 Gidheadh cha'n 'eil 
freumii aige ann fèin, ach fan-. 
aidh e rè tamuiil : agus an 
uaù' a thig trioblaid no geur- 
ieanmhuinn air son an f hocail, 
air bali gheibh e oiibheum. 

22 Esan mar an ceudna 
a giiabh sìoi am measg au 
droighinn, is e so an ti a ta 
ciuinntinn an f hocail j aguS/ 

e. ?■ clochach. / 



28 MA 
a ta ro-chùram an t-saoghail 
so, agus mealltaireachd beart- 
ais a'mùchadh an fhocail, agus 
bithidh e gun toradh. 

23 Ach an ti ud a ghabh 
sìol ann an deadh fhearann, is 
e sin an neach a ta cluinntinn 
an fhocail, agus 'ga thoirt 
fa'near ; neach mar an ceudna 
tha giùlan toraidh, agus a ta 
toirt a mach cuid a cheud 
niread, cuid a thri fichead, a- 
gus cuid eile a dheich thar 
fhichead uiread *sa chuireadh. 

24i Chuir e cosamhlachd eile 
mach dhoibh, ag ràdh, Is cos- 
mhuilrioghachdnèimh fi duine 
a chuir sìol maith 'na fhear- 
ann : 

25 Agus an uair a bha 
daoine 'nan codal, thàinig a 
nàmhaid agus chuir e cogal am 
measg a' chruithneachd, agus 
dh'imich e foimhe. 

26 Ach an uair a thàinig 
an t-arbhar fuidh dhèis, agus 
a thug e mach a thoradh, 
dh'fhoillsich an cogal e fèin 
mar an ceudna. 

27 Agus air teachd do sheir- 
bhisich fhir-an-tighe thubhairt 
iad fis, A Thighearna, nach 
do chuir thusa sìol maith ànn 
ad fhearann ? c'àite ma seadh 
as an d'fhuair e an cogal ? 

28 Thubhairt esan fiu, Rinn 
nàmhaid èigin so. Agus thu- 
bhairt na seirbhisich fis, An 
àill ieat uime sin gu'n tèid 
sinne agus gu'n cruinnich sinn 
fi chèiie iad ? 

29 Ach thubhairt esan, 
Cha'n àiU j air eagal 'nuair a 



chruinnicheas sibh an cogal, 
gu spìon sibh an cruithneachd 
maille fis. 

30 Leigibh ieo fàs araon 
gus an tig am fogharadh : agus 
an àm an fhogharaidh their 
mise fis an luchd-buanaidh, 
Cruinnichibh air tùs an cogal, 
agus ceanglaibli e 'na cheang- 
lachanaibh ' cimm a iosgaidh : 
ach cruinnichibh an cruith- 
neachd do m' shablial. 

31 Chuir e mach cosamh- 
lachd eiie dhoibh, ag ràdh, A 
ta rioghachd nèimli cosmhuil 
fi gràinne do shiol mustaird, a 
ghabh neach agus a chuir e 
'iia fhearann. 

32 Ni gun amharus a's 
iuglia do gach uile phòr ^ : 
gidheadh air fàs da, is e a's 
mò do na ìuìbheanaibh, agus 
fàsaidh e 'na chrann : ionnus 
gu'n tig eunlaith an athair, a- 
gus gu'n dean iad nid 'na 
gheiigaibli. 

33 Cosamhiaclid eiie iabh- 
air e fiu ; Is cosmhuii rìogli- 
achd nèimh f i taois ghoirt ^ a 
ghabh bean agus a dli'f holaich 
i ann an tri tomhasaibli mine, 
gus an do ghoirticheadh an 
t-iomian. 

34 Na nithe sin uiie ìabli- 
air losa fis a' pliobuli ann an 
cosamliiachdaibh j agus gun 
chosamhiachd cha do iabhair 
e fiu : 

35 A chum gu coimhlion- 
tadli an ni a iabhradh ieis an 
f hàidh, ag ràdh, Fosgiaidh mi 
mo bheui ann an cosamhiachd- 
aibh, cuiridh mi'n cèiil nithe a 



' thrusaichibh, ^ ros. — — ^ laibhin. 



bha folaichte o thoiseach an 
t-saoghail 

36 An sin chuir losa am 
pobull air falbh, agus chaidh e 
steach do'n tigh : agus thàinig 
a dheisciobuil d'a ionnsuidh, 
ag ràdh, Mìnich dhuinne cos- 
amhlachd cogail an fhearainn. 

37 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, An ti a 
chuireas an sìol maith is e 
Mac an duine e : 

38 'S e 'm fearann an domh- 
an : agus is e an sìol maith 
clann na rìoghachd : ach is 
e an cogal clann an droch 
spìoraid : 

39 'S e an nàmhaid a chuir 
iad an diabhul : 's e am fogh- 
aradh deireadh an t-saoghail : 
agus is iad na buanaichean na 
h-aingil. 

40 Agus amhuil mar a 
chruinnichear an cogal, agus a 
ioisgear ìe teine e, is ann mar 
sin a bhitheas ann an deireadh 
an t-saoghail so. 

41 Cuiridh Mac an duine 
'aingil uaith, agus tionailidh 
iad as a fìoghachd na h-uile 
nithe a bheir oilbheum, agus 
iadsan a ta deanamh aingidh- 

• eachd ; 

42 Agus tilgidh siad iad 
anns an àmhuinn air dearg- 
lasadh : an sin bithidh gul agus 
gìosgan fhiacal. 

43 An sin dealraichidh na 
fireana mar a' ghrian, ann an 

• rìoghachd an Athar fèin. Ge 
b'e aig am bheii cluasa chum 
èisdeachd, èisdeadh e. 

44 A rìs, a ta rìoghachd 



J. XIII. 29 

nèimh cosmhuil fi ionmhas air 
fholach am fearann ; ni an 
dèigh f haotainn, a dh'f holaich 
duine, agus air sgàth a ghaird- 
eachais air a shon, dh'imich e 
agus feic e na bha aige uile, 
agus cheannaich e am fear- 
ann sin. 

45 A fìs, is cosmhuil rìogh- 
achd nèimh fi ceannaiche àr- 
aidh ag iarraidh nèamhnuide 
maiseach : 

46 Agus aìr amas^ da air 
aon nèamhnuid ro-luachmhoir, 
dh'imich e agus feic e na bha 
aige, agus cheannaich e i. 

47 A fis, a ta rìoghachd 
nèimh cosmhuil fi lìon air a 
thilgeadh san fhairge, agus a 
chruinnich do gach uile sheòr- 
sa eisg : 

48 Agus air dha bhi làn, 
tharruing na h-iasgairean e 
chum na tràighe, agus air 
suidhe dhoibh, chruinnich iad * 
na h-èisg mhaithe ann an soith- 
ichibh, ach thilg iad na droch 
èisg a mach. 

49 Is ann mar sin a bhith- 
eas ann an deireadh an t-saogh- 
ail : thèid na h-aingil a mach, 
agus dealaichidh iad na droch 
dhaoine à measg nam firean- 
ach ; 

50 Agus tilgidh siad iad san 
àmhuinn theintich : an sin 
bithidh gul agus gìosgan f hiac- 
al. 

51 Thubhairt losa fiu, An 
do thuig sibh na nithe so uile ?. 
thubhairt iad fis, Thuig, a 
Thighearn. 

52 Agus thubhairt esan fiu. 



' o leagadh bunaite an domhain, ajrmseachd. 



30 MA 
Air an aobhar" sin gach uile 
sgrìobhaiche a ta fòghluimte 
chum rìoghachdnèimh, is cos- 
mhuil e fi fear-tighe, a bheir 
a mach as 'ionmhas nithe 
nuadha agus sean. 

53 Agus thachair an uair a 
chrìochnaich losa na cosamh- 
lachda so, gu'n d*imich e as a 
sin. 

54 Agus an uair a thàinig 
e d'a dhùthaich fèin, theagaisg 
e iad *nan sionagog, ionnus 
gu'n do ghabh iad iongantas, 
agus gu'n dubhairt iad, C'àit 
an d'fhuair am fear so an gHoc- 
as so, agus na feartan ud ? 

55 Nach e so mac an t-saoir ? 
nach e ainm a mhàthar Muire ? 
nach iad a bhràithre, Seumas, 
agus loses, agus Simon, agus 
ludas ? 

56 Agus a pheathraiche, 
nach ''eil iad uile maille ruinn ? 
c'àit uime sin an d'fhuair an 
duine so na nithe ud uile ? 

57 Agus fhuair iad oil- 
bheum ann. Ach thubhairt 
losa fiu, Cha'n 'eil fàidh gun 
urram, ach 'na dhùthaich fèin, 
agus 'na thigh fèin. 

58 Agus cba d'finn e mòr- 
an do oibribh cumhachdach 
an sin, air son am mi-chreid- 
imh. 

CAIB. XIV. 

1 Barail Heroid mu thìmchioll 
Chriosd. 3 Chaidh an ceanna 
hhuntainn a dKEoin Baiste. 13 
Chaidh losa gu ionad fàsail, 15 
far an do bheathaich e cùig mìle 
fear le cùig aranaibh, agus dà 



iasg. 22 DKimieh e air àti 
fhairge a dKionnsuidh a dheis^ 

ciohul. 34 Shlànuich e sludgh a 

hha euslan. 

C AN àm sin chual Herod an 
^ Tetrach cHu losa, 

2 Agus thubhairt e f 'a sheir- 
bhisich, Is e so Eoin Baiste ; 
dh'èirich e o na marbhaibh, a- 
gus uime sin a ta fèartan air 
an oibreachadh ìeis. 

3 Oir 'nuair a ghlac Herod 
Eoin, cheangail se e, agus 
thilg e am prìosan e air son 
Herodiais,mnàPhiHp a bhràth- 
ar fèin. 

4 Oir thubhairt Eoin fis, 
Cha'n 'eil e dHgheach dhuit i 
bhi agad. 

5 Agus an uair bu mhiann 
ieis^a chur gu bàs, bha eagal 
a' phobuiH air, oir bha meas 
fàidh aca air. 

6 Ach an uair a bha co- 
ainm là-breithe Heroid air a 
chumail, finn nighean Herod- 
iais dannsa 'nan làthair, agus 
thaitinn i fi Herod : 

7 lonnus gu'n do gheaU e 
ìe mionnaibh, gu tugadh e dhi 
ge b'e air bith ni a dh'iarardh 
i. 

8 Agus air dhise bhi air 
a teagasg ie a màthair foimh 
làimh, thubhairt i, Thoir ' 
dhomh an so ceann Eoin 
Baiste air mèis. 

9 Agus bha 'n righ doiHch : 
ach air son a rahionnan, agus 
na muinntir a bha 'nan suidhe 
aig biadh maiUe fis, dh'àithn 
e a thabhairt di. 

10 Agus air cur Jìr'marbh' 



1 Tabhair. 



CAIB. 

aidh uaith, bhuin e a cheann 
do Eoin anns a' phrìosan. 

11 Agus thogadh a cheann 
air mèis, agus thugadh do'n 
chaihn e : agus thug ise d'a 
màthair e. 

12 Agus thàinig a dheis- 
ciobuil, agus thug iad an corp 
ieo, agus dh'adhlaic iad e, agus 
thàinig iad agus dh'innis iad 
s'm ào losa. 

13 An uair a chual losa 
50, chaidh e as a sin air luing 
gu ionad fàsail air leth : agus 
an uair a chual am pobuU sin, 
ìean iad d'an cois e as na 
bailtibh. 

14 Agus air dol a mach do 
losa, chunnaic e coimhthional 
mòr, agus ghabh e truas mòr 
dhiubh, agus shlànuich e an 
dream aca bha euslan. 

15 Agus an uair a b'fheasg. 
ar e, thàinig a dheisciobuil d'a 
ionnsuidh, ag ràdh, Is àite f às- 
ail so, agus a ta an t-àm a nis 
air dol seachad ; cuìr an sluagh 
air falbh, chum gu'n tèid iad 
do na bailtibh, agus gu'n 
ceannaich iad biadh dhoibh 
fèin. 

16 Ach thubhairt losa riu, 
Cha ruig iad a ìeas falbh ; 
thugaibh-sa dhoibh r'a ith- 
eadh. 

17 Agus thubhairt iad ris, 
Cha'n 'eil againn an so ach 
cùig arain', agus dà iasg. 

18 Thubhairt esan riii, 
Thugaibh an so iad a m' ionn- 
suidh-sa. 

19 Agus dh'àithn e do'n 
t-sluagh suidhe sios air an 



XIV. 31 

fheur, agus ghlac e na cùig 
arain, agus an dà iasg, agus 
air amharc dha suas gu nèamh, 
bheannaich agus bhris e, agus 
thug e na h-arain d'a dheis- 
ciobluibh, agus thug na deis- 
ciobuil do'n t-sluagh iad. 

20 Agus dh'ith iad uile, a- 
gus shàsuicheadh iad: agus 
thog iad làn dà chliabh dheug 
do'n bhiadh bhriste, a bha 
dh'f huighealP aca. 

21 Agus bha iadsan a dh'ith 
mu thimchioll cùig mìle fear, 
thuilleadh air mnaibh agus air 
cloinn. 

22 Agu3 air ball cho-èig- 
nich losa a dheisciobuil gu 
dol an luing, agus dol foimhe 
do'n taobh eile, gus an cuir- 
eadh esan an sluagh air falbh. 

23 Agus an uair a ieig e 
an sluagh uaith, chaidh e suas 
air beinn 'na aonar a dheanamh 
urnuigh : agus an uair a bha 
am feasgar air teaehd, bha e 
an sin 'iia aonar. 

24 Ach bha an long san 
àm sin am meadhon na fairge, 
air a tilgeadh a nuU agus a 
nall ieis na tonnaibh : oir bha 
a' ghaoth 'iìan aghaidh. 

25 Agus anns a* cheath- 
ramh faire do'n oidhche, 
chaidh losa d'an ionnsuidh, 
ag imeachd air an fhairge. 

26 Agus an uair a chunn- 
aic na deisciobuil e ag imeachd 
air an fhairge, bha iad fo 
bhuaireas, ag ràdh, Is spiorad 
a ta ann ; agus ghlaodh ^ iad a 
mach ie h-eagal. 

27 Ach iabhair losa riu air 



' builienna. dh'fhuighleach.—— ^ dh'èigh. 



32 MA 
ball, ag ràdh, Biodh misneach 
mhaith agaibh ; is mise a ta 
ann, na biodh eagal oirbh. 

28 Agus fhreagair Peadar 
e agus thubhairt e, A Thigh- 
earna, ma's tu a ta ann, iarr 
ormsa teachd a d'ionnsuidh 
air na h-uisgeachaibh. 

29 Agus thubhairt esan, 
Thig. Agus an uair a bha 
Peadar air teachd a nuas as an 
luing, dh'imich e air na h-uisg- 
eachaibh, chum teachd gu 
h-Iosa. 

30 Ach an uair a chunnaic 
e a' ghaoth làidir, ghabh e 
eagal : agus an uair a thòis- 
ich e air dol fuidh, ghlaodh e, 
ag ràdh, A Thighearna, fòir 
orm. 

31 Agus air ball shin losa 
mach a ìàmh, agus fug e air, 
agus thubhairt e fis, O thusa 
air bheag creidimh, c'ar son 
a bha thu fo amharus ? 

32 Agus an uair a chaidh 
iad a steach do'n luing, choisg 
a* ghaoth. 

33 An sin thàinig iadsan a 
bha san luing, agus finn iad 
aoradh dha, ag ràdh, Gu fìrinn- 
each is tu Mac Dhè. 

34 Agus an uair a chaidh 
iad do'n taobh eile, thàinig 
iad gu talamh Ghenesaret. 

35 Agus an uair a fhuair 
luchd an àite sin fiosrachadh 
iiime, chuir iad fios air feadh 
na tìre sin uile air gach taobh 
dhiubh, agus thug iad d'a 
ionnsuidh an dream sin uile 
a bha euslan. 

36 Agus ghuidh iad air. 



gu feudadh iad beantuinn fi 
iomall 'eudaich a mhàin : a- 
gus a mheud dhiubh as a 
bhean, shlànuicheadh gu h-iom- 
lan iad. 

CAIB. XV. 

1 Chronuick Criosd na sgrìobhaich- 
ean agus na Phairisich air srni 
àitheanta Dhè a bhriseadh le'n 
gnàthachadh-san ; 11 tha e a' 
teagasg nach e an ni a thèid a. 
steach ddn bheul a thruailleas an 
duine. 21 Shlànuich e nighean 
na mnà dx) mhuinntir Chanaain. 

A N sin thàinig sgrìobhaich- 
-^-^ ean agus Phairisich o le- 
rusalem gu losa, ag ràdh, 

2 C'ar son a ta do dheiscio- 
buil a' dol an aghaidh gnàth- 
achaidh nan sinnsear ? oir 
cha'n ionnlaid iad an làmhan 
an uair a dh'itheas iad aran. 

3 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e fiu, C'ar son a ta 
sibhse a' briseadh àithne Dhè 
ie bhur gnàthachadh fèin ? 

4 Oir thug Dia àithne, ag 
ràdh, Thoir urram do t'athair 
agus do d' mhàthair : agus ge 
b'e mhallaicheas^ 'athair no 
'mhàthair, cuirear gu bàs e. 

5 Ach their sibhse, Ge b'e 
neach a their f 'a atliair no f'a 
mhàthair, Biodh e 'na thiodh- 
lac dd'n teampull gach ni ^^ìeis 
am feudadh tu buannachd 
fhaotainn uamsa ; 

6 Nach feum e urram a 
thabhairt d'a athair no d'a 
mhàthair. Mar sin chuir sibh- 
se an neò-bhrigh àithne Dhè 
ie bhur gnàthachadh fèin. 



> chàineas. 



a 



CAIB 

cliealffairean, is maith 
fàidheadair 
timchioll, ag 



7 ...v,..^ 
rinn Esaias 



m ur 



sluagh 



so a' 



eachd 
ràdh, 

8 A ta an 
dlìithachadh fiumsa ie'm beul, 
agus a' toirt urram dhomh 
ie*m bilibh : ach a ta an cridhe 
fada uam. 

9 Ach is ann an diomhanas 
a ta iad a' deanamh aoraidh 
dhomhsa, a' teagasg àitheanta 
dhaoine mar theagasg. 

10 Agus air gairm an t-slòigh 
dha, thubhairt e riu, Eisdibh 
agus tuigibh : 

1 1 Cha'n e an ni a thèid a 
steach sa' bheul a shalaicheas 
an duine ; ach an ni a thig a 
mach as a' bheul, is e so a 
shalaicheas an duine. 

12 An sin thàinig a dheis- 
ciobuil, agus thubhairt iad fis, 

bheil fhios agad 



Am 



gu'n do 



ghabh na Phairisich oilbheum, 
an dèigh dhoibh na briathran 
ud a chluinntinn ? 

13 Ach fhreagair esan a- 
gus thubhairt e, Gach uile 
ìuibh nach do shuidhich ra' 
Athair nèamhaidh-sa, spìonar 
à bhun e. 

is cinn-iùil 
Agus ma 
dall eile, 



XV. 

17 Nach 



33 



14 Leigibh ieo 



dhali nan dali iad. 
threòraicheas daii 
tuitidh iad araon anns a' 
chlais. 

15 Agus fhreagair Peadar 
agus thubhairt e fis, Mìnich 
dh uinn a' chosamlilachd sin. 

16 Agus thubhairt losa, 
Am bheil sibhse fathast mar 
an ceudna gun tuigse ? 



'eil sibh a' tuìg- 
sinn fathast ge b'e ni a thèid 
a steach sa' bheul, gu'n tèid 
e sa' bhroinn, agus gu'n tilg- 
ear a mach do'n t-slochd 
shalchair e ? 

18 Ach na nithe sin a thig 
a mach as a' bheul, a ta iad 
a' teachd o'n chridhe, agus is 
iad sin a shalaicheas an duine. 

19 Oir is ann as a' chridhe 
thig drocli smuainte, mortadh, 
adhaitrannas, strìopachas, gad- 
achd fianuis bhrèige, toibh- 
eum : 

20 Is iad so na nithe a sliai- 
aicheas an duine : ach itlieadh 
ìe làmhaibh gun ionnlad, cha 
saiaich sin an duine. 

21 Agus air dol do losa as 
a sin, chaidh e gu crìochaibh 
Thiruis agus Shidoin. 

22 Agus, feuch, thàinig 
bean do mhuinntir Chanaain o 
na crìochaibh sin,agus ghlaodh 

fis, ag ràdh, Dean tròcair 
orm, a Thighearn, a Mhic 
Diiaibhidh ; a ta mo nighean 
air a buaireadh gu truagh le 
deamhan. 

23 Ach cha d'tliug esan 
freagradh sam bith dhi. Affus 
thàinig a dheisciobuii d'a ionn- 
suidh, 

ràdh, Cuir air falbh 



agus dh'iarr iad air, ag 
i, oir tha 



1 a' 



glaodhaich 



'nar dèigh. 



24 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e, Cha do cliuireadli 
mise ach a chura chaorach 
chailite tliighe Israeil. 

25 An sin thàinig ise agus 
finn i aoradh dha, ag ràdh, A 
Thighearna, cuidich ieam^ 



Isaiah,- 



gacliiiglieaclul. 



fòir orm, 

c 



34 MA 

26 Ach fhreagair esan a- 
gus thubhairt e, Cha chòir ar- 
an na cloinne a ghlacadh, a- 
gus a thilgeadh chum nan 
con. 

27 Agus thubhairt ise, Is 
fior, a Thighearn : ach ithidh 
na coin do'n sbruileach' a 
thuiteas o bhord am maighstir- 
ean. 

28 An sin fhreagair losa 
agus thubhairt e rithe, O 
bhean, is mòr do chreidimh : 
biodh e dhuit mar is toil ìeat. 
Agus finneadh a nighean slàn 
o'n uair sin a mach. 

29 Agus air imeachd do losa 
as a sin thàinig e làimh ri 
fairge Ghalile ; agus an uair a 
chaidh e suas air beinn, shuidh 
e sìos an sin. 

30 Agus thàinig mòr-shluagh 
d'a ionnsuidh, agus aca maille 
fiu bacaich, doill, balbhain, 
dao'me ciurramach, agus mòr- 
an eile, agus thilg iad sios aig 
cosaibh losa iad, agus shlàn- 
uich e iad : 

31 lonnus gu'n do ghabh 
an sluagh iongantas 'nuair a 
chunnaic iad na balbhain a' 
labhairt, na daoine ciurram- 
ach slàn, na bacaich ag im- 
eachd, agus na doill a' faic- 
inn : agus thug iad glòir do 
Dhia Israeil. 

32 An sin ghairm losa a 
dheisciobuil d'à ionnsuidh, a- 
gus thubhairt e, A ta mi a' 
gabhail truais do'n t-sluagh, 
oir dh'fhan iad maille fium 
a nis rè thri làithean, agus 
cha'n 'eil ni air bith aca f'a 



itheadh : agus cha chuir mi 
uam 'nan trasg iad, air eagal 
gu fannuich iad air an t-sUghe. 

_ 33 Agus thubhairt a dheis- 
ciobuil fis, Cia as a gheibh- 
eamaid na h-uiread a dh'aran 
san f hàsach, as bu leòir a shàs- 
uchadh slòigh co mhòr ? 

34 Agus thubhairt losa fiu, 
Cia lìon aran a ta agaibh ? a- 
gus thubhairt iadsan, Seachd, 
agus beagan a dh'iasgaitìh 
beaga. 

35 Agus dh'àithn e do'n 
t-sluagh suidhe sìos air an làr. 

36 Agus air glacadh nan 
seachd aran agus nan iasg dha, 
agus air tabhairt buidheach- 
ais^ bhris e iad, agus thug 
e d'a dheisciobluibh, agus thug 
na deisciobuil do'n t-sluagh 
iad. 

37 Agus dh'ith iad uile, a- 
gus shàsuicheadh iad : agus 
thog iad do'n bhiadh bhriste a 
dh'fhàgadh làn sheachd, bas- 
caid. 

38 Agus b'iad a' mhuinntir 
a dh'ith, ceithir mìle fear, 
thuilleadh air mnaibh agus air 
cloinn. 

39 Agus air dha an sluagh 
a ieigeadh uaith, chaidh e air 
luing, agusthàinig e gu crìoch- 
aibh Mhagdala. 

CAIB. XVI. 

1 DKiarr na Phairisich coinJiara. 
6 Thug losa rabhadh d'a dheis- 
ciohluibh mu thìmchioll drock 
theagaisg nam Phairiseach agus 
nan Sadusach. 13 Barail an 
t-sluaigh mu thimchioll Chriosd. 
21 Roimh-innis e a bhàs ; 23 a- 
gus chronuich e Peadar. 



' crumbs. Sasg. ^ air breith buidheachais. 



CAIB. XVI. 



AGUS air teachd do na 
Phairisich agus do na Sa- 
dusaich *g a dhearbhadh 
dh'iarr iad air comhar' a 
nochdadh dhoibh o nèamh. 

2 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e fiu, An uair is 
feasgar e, their sibh, Bithidh 
deadh aimsir ann ; oir a ta an 
t-athar dearg : 
- ^,3 Agus air maduinn, Bith- 
idh droch aimsir ann an diugh j 
oir a ta an t-athar dearg agus 
dorcha. A chealgairean, is 
aithne dhuibh breth a thoirt 
air gnùis an athair, agus nach 
'eil e'n comas duibh comharan 
ran aimsir a thuigsinn ì 

4 A ta ginealach aingidh a- 
gus adhaltrannach ag iarraidh 
comhara, agus cha toirear 
comhara dhoibh, ach comhar' 
an fhàidh lonais. Agus air 
dha am fàgail, dh'imich e as a 
sin. 

5 Agus an uair a thàinig 
a dheisciobuil a dh'ionnsuidh 
ria taoibh eile, dhichuimhnich 
iad aran a thabhairt leo. 

6 Agus thubhairt losa fiu, 
Thugaibh an aire, agus gleidh- 
ibh sibh fèin o thaois ghoirt 
nam Phairiseach, agus nan Sa- 
dusach. 

7 Agus bha iad a' reuson- 
achadh eatorra fèin, ag ràdh, 
Is ann air son nach d'thug 
sinn aran kinn. 

8 Agus 'nuair a thuig losa 
sin, thubhairt e fiu, O sibhse 
air bheag creidimh, c'ar son 
a ta sibh a' reusonachadh ead- 



S5 

araibh fèin, gur ann a chionn 
iiach d'thug sibh aran leibh ? 

9 Nach 'eil sibh fathast a* 
tuigsinn, no a' cuimhneachadh 
nan cùig aran nan cùig mìle, 
agus cia lion cliabh a thog 
sibh? 

10 No nan seachd aran nan 
ceithir mile, agus cia lìon bas- 
caid a thog sibh ? 

11 Cionnus nach *eil sibh 
a' tuigsinn, nach ann mu aran 
a thubhairt mi fibh, sibh a bhi 
air bhur faicill o thaois ghoirt 
nam Phairiseach, agus nan Sa- 
dusach ? 

12 An sìn thuig iad cionnus 
nach d'iarr e orra bhi air am 
faiciU o thaois ghoirt an arain, 
ach o theagasg nam Phairis- 
each, agus nan Sadusach. 

1 3 Agus air teachd do losa 
gu criochaibh Chesarea Phi- 
lipi, dh'fheòraich e d'a dheis- 
ciobluibh, ag ràdh, Cò tha 
daoine ag ràdh is e Mac an 
duine ? 

14 Agus thubhairt iadsan, 
Tha cuid ag ràdh Eoin Baiste, 
cuid Elias, agus cuid eile lere- 
mias % no aon do na fàidhibh. 

15 Thubhairt esan fiu, Ach 
cò tha sibhse ag ràdh is mi ? 

16 Agus fhreagair Simon 
Peadar agus thubhairt e, Is 
tusa Criosd, Mac an Dè bheò. 

17 Agus fhreagair losa a- 
gus thùbhairt e fis, Is beann- 
aichte thusa, a Shimoin Bhar- 
lona ; oir cha d'f hoillsich fuil 
agus feoil sin duitse, ach m* 
Athair-sa a ta air nòamh. 



' 'ga fheuchainn, 'ga bhualreadh. — 
C 2 



leremiah. 



36 



MATA. 



18 Agus a ta mise ag ràdh 
riut, Gur tusa Peadar, agus 
air a' charraig^' so togaidh 
mise m' eaglais : agus cha toir 
geatachan ifrinn buaidh oirre. 

19 Agus bheir mi dhuit 
iuchraiche rioghachd nèimh : 
agus ge b'e ni a cheanglas 
tusa air talamh, bithidh e 
ceangailte air nèamh ; agus ge 
b'e ni a dh'fhuasglas tusa air 
talamh, bithidh e fuasgailte air 
nèamh. 

20 An sin dh'àithn e d'a 
dheisciobluibh gun iad a 
dh'innseadh do neach air bith, 
gu'm b'esan losa an Criosd. 

21 O'n àm sin a mach 
thòisich losa air a nochdadh 
d'a dheisciobhiibh, gur èigin 
dhasan dol suas gu lerusalem, 
agus mòran do iiithibh f hulang 
o na seanairibh, agus na h-àrd- 
shagartaibh, agus na sgrìobh- 
aichibh, agus a bhi air a chur 
gu bàs, agus a bhi air a thogail 
suas air an treas là. 

22 Agus ghabh Peadar e, 
agus thòisich e air achmhasan 
a thabhairt dha, ag ràdh, Gu 
ma fada sin uaitse, a Thigh- 
earna ; cha tachair sin duitse. 

23 Ach air tionndadh dha- 
san, thubhairt e fi Peadar, 
Imich air mo chùl, a Sliatain ; 
is oilbheum dhomh thu : oir 
cha'n 'eil spèis agad do nith- 
ibh Dhè, ach do nithibh 
dhaoine. 

24 An sin thubhairt losa 
f 'a dheisciobluibh, Ma's àill ie 
neach air bith teachd a'm' 
dhèigh-sa, àicheadhadh se e 



fèin, agus togadh e air a 
chrann-ceusaidh, agus leanadh 
e mise. 

25 Oir ge b'e neach ìe'm 
b'àiU 'anam a ghleidheadh, 
cailhdh se e ; agus ge b'e 
neach a chailleas 'anam air mo 
sgàth-sa, gheibh se e. 

26 Oir ciod an tairbhe a ta 
ann do dhuine, ged chosnadh 
e an saoghal uile, agus 'anam 
fèin a chali ? no ciod i a' mhal- 
airt* a bheir duine air son 'an- 
ama, ? 

27 Oir thig Mac an duine 
ann an glòir 'Athar, maiUe 
f 'a ainghbh ; agus an sin bheir 
e do gach neach a fèir a 
ghnìomhara. 

28 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, Gu bheil cuid do'n 
dream a ta 'nan seasamh an 
so, nach blais bàs, gus am faic 
iad Mac an duine a' teachd 
'na fioghachd fèin. 

CAIB. XVII, 

1 Atharracliadh agus dealrachadh 
crutha losa. 14 Shlànuich e an 
lèanahh air an robh an tuil- 
eamas. 22 Dh'innis e "'Jhulangas 
roimh-laimh, 24 agus dKìoc e cC 
chìs. 

AGUS an dèigh shè làith- 
ean, ghabh losa Peadar, 
agus Seumas, agus Eoin a 
bhràthair, agus threòraich e 
iad air leth gu beinn àrd, 

2 Agus dh'atharraicheadh 
a chruth 'nan làthair ; agus 
dheah'aich 'aghaidh mar a' 
ghrian, agus finneadh 'eudach 
geal mar an sohis. 



* petra. Gr. 



iomlait. 



3 Agiis, feuch, chunncas 
ìeo' Maois agus Elias a' comh- 
radh ris. 

4 An sin f hreagair Peadar, 
agus thubhairt e fi losa, A 
Thighearn, is maith dhuinne 
bhi an so : ma's àill ìeatsa, 
deanamaid tri pàilliuna^ anso: 
aon duitse, aon do Mhaois, a- 
gus aon do Elias. 

5 Air dha bhi fathast a' 
l^hairt, feuch, thilgneul soills- 

each sgàile orra : agus, feuch, 
guth as an neul, ag ràdh, Is e 
so rao Mhac gràdhachsa, anns 
am bheil mo mhòr-thlachd, 
èisdibh fis. 

6 Agus an uair a chuala na 
deisciobuil so, thuit iad air an 
aghaìdh, agus ghabh iad eagal 
ro-mhòr. 

7 Agus thàinig losa agus 
bhean e fiu, agus thubhairt e, 
Eiribh, agus na biodh eagal 
oirbh. 

8 Agus an uair a thog iad 
suas an sùilean, cha'n f hac iad 
neach air bith, ach losa 'na 
aonar. 

9 Agus an àm dhoibh teachd 
a nuas o'n bheinn, thug losa 
àithne dhoibh, ag ràdh, Na 
innsibh do neach air bith an 
ni a chunnaic sibh, gus an èir- 
ich Mac an duine o na marbh- 
aibh. 

10 Agus dh'fheòraich a 
dheisciobuil dheth, ag ràdh, 
C'ar son ma seadh a their na 
sgriobhaichean, gur èigin E- 
lias a theachd air tùs ? 

11 Agus fhreagair losa a- 



3. XI. 31 

gus thubhairt e fiu, Thig Elias 
gu firinneach air tùs, agus ais- 
igidh e na h-uile nithe : 

12 Ach a ta mise ag ràdh 
fibh, Gu'n d'thàinig Elias a 
cheana, agus cha d'aithnich 
iad e, ach finn iad gach ni bu 
toil ìeo fis : is ann mar sin 
mar an ceudna a dh'fhulaing- 
eas Mac an duine uatha. 

13 An sin thuig na deis- 
ciobuil gu'm b'ann mu Eoin 
Baiste a iabhair e fiu. 

14 Agus an uair a thàinig 
iad chum an t-sluaigh, thàinig 
duine àraidh d'a ionnsuidh, a' 
tuiteam air a ghlùinibh dha, 
agus ag ràdh, 

15 A Thighearna, dean 
tròcair air mo mhac, oir a ta e 
gu tinn ieis an tuiteamas^, a- 
gus is mòr an cràdh a ta e a' 
fulang : oir a ta e gu minic a* 
tuiteam san teine, agus gu tric 
san uisge. 

1 6 Agus thug mi e dh'ionn- 
suidh do dheisciobuil, agus 
cha b'urrainn iad a ieigheas. 

17 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, A ghinealaich 
neo-chreidich, agus choirbte, 
cia fhad a bhitheas mi maille 
f uibh ? cia f had a dh'f hulaing- 
eas mi sibh ? thugaibh a m' 
ionnsuidh-sa an so e. 

1 8 Agus chronuich losa an 
deamhan, agus dh'imich e as : 
agus shlànuicheadh an lean- 
abh o'n uair sin a rnach. 

19 An sin an uair a thài- 
nig na deisciobuil chum losa 
fa ieth, tliubhairt iad, C'ar son 



' dh'fhoillsicheadh dhoibh, ^ bothain ^ tuiteamaich, guin na rè, tÌTineas na 

gealaich. 



3S 



MATA. 



nach b'urrainn sinne a thilg- 
eadh a mach ? 

20 Agus thubhairt losa fiu, 
Air son bhur mi-chreidimh : 
GÌr gu firinneach tha mi ag 
ràdh f ibh, Nam biodh agaibh 
creidimh mar ghràinne must- 
aird, theìreadh sibh ris a' 
bheinn so, Atharraich à so an 
sud, agus dh'atharraicheadh i ; 
agus cha bhiodh ni air bith 
eu-comasach dhuibh. 

21 Gidheadh, cha tèid a' 
ghnè so mach, ach ie h-ur- 
nuigh agus ie trasgadh. 

22 Agus am feadh a bha 
iad a* fantuinn ann an Galiie, 
thubhairt losa fiu, Bithidh 
Mac an duine air a bhràth 
thairis do iàmhaibh dhaoine : 

23 Agus marbhaidh iad e, 
ach an treas ià èiridh e. Agus 
bha iadsan ro bhrònach. 

24 Agus air teachd dhoibh 
doChapernaum,thàinig luchd- 
togaii na cìse gu Peadar, agus 
thubhairt iad m, Nach 'eii 
bhur maighstir-sa ag ìocadh 
na cìse ? 

25 Thubhaiit esan, A ta. 
Agus an uair a chaidh e steach 
do'n tigh, iabhair losa fis air 
tùs, ag ràdh, Ciod i do bharail- 
sa, a Shimoin ? co uaith a ta 
rìghrean na taimhainn a' tog- 
aii càine no cìse'? An ann 
o'n cioinn fèin, no o choig- 
rich ? 

26 Thubhairt Peadar fis, O 
clioigrich. Thubhairt losa fis- 
san, Air an aobhar sin a ta a' 
chlann saor. 

27 Gidheadh, chuin nach 



tugamaid oilbheum dlioibh, 
imich tluasa chum na fairge, 
agus tilg dubhan innte, agus 
tog an ceud iasg a thig a nìos : 
agus air fbsgladh a bheoil duit, 
gheibh thu bonn airgid ; sin 
gabh, agus tabhair dhoibh air 
mo shon-sa, agus air do shon 
fèin. 

CAIB. XVIII. 

1 T/mg Criosd àithne (Va dhei§r' 
tiobluibh bhi ùmhal agus neo- 
chronail, 7 oilbheum a sheach- 
nadh, agus gun iad a dheanamh 
tàir air cloinn bhig. 15 Labhair 
Criosd mu thimchioll maìtheanais. 
23 Cosamhlachd an righ a ghabh 
cunntas d'a sheirbhisich, 

ANNS an àm sin fèin thài- 
nig na deisciobuii chum 
losa, ag ràdh, Cò is mò ann 
an rìoghachd nèimh ? 

2 Agus air do losa leanabh 
beag a ghairm d'a ionnsuidi), 
chuir e 'iìam meadhon e, 

3 Agus thubhairt e, Gu 
firinneach tha mi ag ràdh fibh, 
Mur iompaichear sibh, agus 
mur bi sibh mar ieanabana, 
nach tèid sibh a steach do 
fìoghachd nèimh. 

4 Air an aobhar sin ge b*e 
dh'ìslicheas e fèin mar an 
leanaban so, 'se sin fèin is mò 
ann an rìoghachd hèimh. 

5 Agus ge b'e ghabhas aon 
leanaban d'a ìeithid so ann am 
ainm-sa, gabliaidh e mise. 

6 Ach ge b'e neach a bheir 
oilbheum do aon neach do'n 
mhuinntir bhig so a ta creid- 
sinn annam-sa, b'fhearr dha 
gu'm biodh clocli-mhuilinn air 



rearraidh iio Juilinne. 



CAIB. 

a crochadh r'a mhuineal, agus 
gu'm biodh e air a bhàthadh 
ann an doimhne na faìrge. 

7 Is an-aoibhinn do'nt-saogh- 
al air son oilbheuman : oir is 
èigin do oilbheumaibh teachd ; 
ach is an-aoibhinn do'n duine 
sin troimh antig an t-oilbheum. 

8 Uime sin ma bheir do 
ìàmh no do chos aobhar oil- 
bheim* dhuit, gearr dhiot iad, 
a^us tilg uait iad : is fearr 
dhuit dol a steach do'n bheatha 
air leth-chois no air leth-ìàimh, 
na dà iàimh no dà chois a bhi 
agad, agus thu bhi air do 
thilgeadh anns an teine shiorr- 
uidh. 

9 Agus ma bheir do shùil 
aobhar oilbheim dhuit, spìon 
asad i, agus tilg uait i : is fearr 
dhuit dol a steach chum na 
beatha air leth-shùil, na dà 
shùil a bhi agad agus thu bhi 
air do thilgeadh ann an teine 
ifrinn. 

10 Thugaibh an aire nach 
dean sibh tarcuis air aon neach 
do'n mhuinntir bhig so ; oir 
tha mise ag ràdh ribh, gu bheil 
an aingil-san air nèamh a' 
faicinn a ghnàth gnùis m' Ath- 
ar-sa, a ta air nèamh. 

1 1 Oir thàinig Mac an duine 
a shaoradh an ni sin a bha 
caillte. 

12 Ciod is barail dhuibhse ? 
ma bhitheas aig duine ceud 
caora, agus gu'n tèid aon 
diubh air seacharan, nach fàg 
e na naoi caoraich dheug a- 
gus ceithir fichead air na 
beanntaibh, agus nach tèid e 



XVIII. 39 

dh'iarraidh na caorach a chaidh 
air seacharan. 

1 3 Agus ma tharlas da gu'm 
faigh e i, gu deimhin a ta mi 
ag ràdh ribh, Gu'n dean e 
tuiUeadh gairdeachais air son 
na caorach sin, na air son nan 
naoi caorach dheug agus cei- 
thir fichead, nach deachaidh 
air seacharan. 

14 Mar so cha'ne toil bhur 
n-Athar-sa a ta air nèamh, 
gu'n rachadh aon neach do'n 
mhuinntir bhig so a chall. 

15 Uime sin ma pheacaich- 
eas do bhràthair a'd' aghaidh, 
imich agus innis a iochd dha* 
eadar thu ' fèin agus esan a 
mhàin : ma dh'èisdeas e riut, 
choisinn thu do bhràthair. 

16 Ach mur èisd e riutf 
thoir ^ ieat aon no dithìs eile, 
chum gu'ra bi gach ni air a 
dheanamh* seasmhach am beul 
dithis no triuir do fhianuisibh. 

17 Agus ma dhiultas e iad- 
san 'èisdeachd, innis do'n eag- 
lais e : Bch ma dhiultas e 'n 
eaglais èisdeachd, biodh e 
dhuit mar Gheintileach, agus 
mar chìs-mhaor. 

18 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdli ribh, Ge b'e air bith 
nithe a cheanglas sibhse air 
talamh, bithidh iad ceangailte 
air nèamh : agus ge b'e air 
bitli nithe a dh'fhuasglas sibh- 
se air talamli, bithidh iad 
fuasgailte air nèamh. 

19 A rìs tha mi ag ràdh 
ribh, Ma choirdeas dithis ag- 
aibh air thalamh mu thimchioU 
aoin ni a dh'iarras iad, nìthear 



' tuislidh ' spreig, tagair rÌ5. ' tabhair * a' chìiis uile air a deanamh. 



40 MA 
so dhoibh ie m'Athair-sa a ta 
air nèamh. 

20 Oir ge b'e àit am bheil 
dithis no triuir air an cruinn- 
eachadh an ceann a chèile a'm' 
ainm-sa, a ta mise an sin 'nam 
meadhon. 

21 Air dol do Pheadar d'a 
ionnsuidh san àm sin, thu- 
bhairt e, A Thighearna, cia 
minic a pheacaicheas mo 
bhràthair a'm' aghaidh, agus a 
mhaitheas mi dha ? An ann gu 
ruig an seachdamh uair ? 

22 Thubhairt losa ris, Cha'n 
abair mi' riut, gus an seachd- 
amh uair, ach gu deich agus 
tri fichead seachd uairean. 

23 Air an aobhar sin is cos- 
mhuil rìoghachd nèimh fi righ 
àraidh ìe'm b'àiU cunntas a 
dheanamh f'a sheirbhisich. 

24 Agus an uair a thòisich 
e air cunntas a dheanamh, 
thugadh aon d'a ionnsuidh air 
an robh aige deich mìle tàl- 
ann : 

25 Ach do bhrigh nach 
robh aige ni ìeis an dìoladh e, 
dh'àithn a thighearn e fèin, 
agus a bhean, agus a chlann, 
agus na h-uile nithe a bha aige 
a feiceadh, agus dìoladh a 
dheanamh. 

26 Air an aobhar sin thuit 
an seirbhiseach sin sìos, agus 
rinn e umhlachd dha, ag ràdh, 
A Thighearn, dean foighidinn 
fium, agus ìocaidh mi dhuit 
an t-iomlari. 

27 An sin air do thighearn 
an òglaich sin truas mòr .a 
ghabhail dheth, leig e a chead 



da, agus mhaith e na fiacha 
dha. 

28 Ach an uair a chaidh an 
seirbhiseach sin fèin a mach, 
fhuair e aon d'a chomh-sheir- 
bhisich air an robh aige ceud 
peghinn : agus chuir e làmh 
ann, agus fug e air sgornan air, 
ag ràdh, loc dhomh na bheil 
agam ort. 

29 Agus thuit a chomh- 
sheirbhiseacli sìos aig a chos-' 
aibh, agus ghuidh e air, ag 
ràdh, Dean foighidinn fium, 
agus ìocaidh mi dhuit an t-iom- 
lan. 

30 Agus cha b'àill ieis-san 
sin : ach dh'imich e agus thilg 
e am prìosan e, gus an ìocadh 
e na fiachan. 

31 Agus an uair a chunn- 
aic a chomh-sheirbhisich na 
nithe a finneadh, bha iad ro- 
dhoilich, agus thàinig iad, a- 
gus dh'f hoillsich iad d'an tigh- 
earn gach ni a finneadh. 

32 An sin ghairm a thigh- 
earn air, agus thubhairt e fis, 
A dhroch sheirbhisich, mhaith 
mi dhuit na fiachan ud uile, 
do bhrìgh gu'n do chuir thu 
impidh orm : 

33 Nach bu chòir dhuitse 
mar an ceudna tròcair a dhean- 
amh air do chomh-sheirbhis- 
each fèin, amhuil mar a finn 
mise tròcair ortsa ? 

34 Agus ghabh a thigheaf n 
fearg, agus thug e do na ceus- 
adairibh^ e, gus an ìocadh e 
'f hiachan uile dha. 

35 Agus mar sin ni m'Athair 
nèamhaidh fibhse, mur maith 



' Ni abram. 



tormentors. Sas^. 



CAIB. 

gach aon agaibh o bhur cridh- 
eachaibh d'a bhràthair an cion- 
ta. 

CAIB. XIX. 

1 Shlànuich Criosd d mhuinntir a 
bha tinn : 3 fhreagair e na Phair- 
isich mu thimchioll dealachaidh : 
10 nochd e c'uiìi a ta am pòsadh 
feumail , 13 agusghabh e ri cloinn 
bhig. 

AGUS tharladh', an uair 
a chrìochnaich losa na 
briathra sin, gu'n d'imich e o 
Ghalile, agus thàinig e gu 
crìochaibh ludea, air an taobh 
thall do lordan : 

2 Agus lean sluagh mòr e, 
agus shlànuich e iad an sin. 

3 Tliàinig na Phairisich mar 
an ceudna d'a ionnsuidh 'ga 
dhearbhadh^ agusag ràdh ris, 
Am bheil e ceaduichte do 
dhuine a bhean a chur uaith 
air gach uile aobhar ? 

4 Agus fhreagair esan agus 
thubhairt e fiu, Nachdoìeugh 
sibh, An ti a rinn air tùs iad, 
gu'n d'finn e iad fear agus 
bean ? 

5 Agus thubhairt e, Air an 
aobhar so fàgaidh duine 'ath- 
air agus a mhàthair, agus 
dlùth-ieanaidh e f'a mhnaoi : 
agus bithidh iad araon 'nan 
aon fheoil. 

6 Air an aobhar sin cha 
dithis iad ni's mò, ach aon 
fheoil. Uime sin an ni a 
cheangail Dia, lia sgaoileadh 
duine. 

7 Thubhairt iad fis, C'ar 
son ma seadh a dh'àithn Maois 



XIX. 41 

litir-dhealaich a thabhairt dhi, 
agus a cur air falbh ? 

8 Thubhairt esan fiu, 
Dh'fhulaing Maois dhuibh-sa 
air son cruais bhur cridhe, 
bhur mnài a chur uaibh : ach 
cha robh e mar sin o thùs. 

9 Agus tha mise ag ràdh 
fibh, Ge b'e chuireas uaith a 
bhean, ach air son strìopach- 
ais, agus a phòsas bean eile, 
a ta e a' deanamh adhaltrann- 
ais : agus ge b'e neach a phòs- 
as ise a chuireadh air falbh, a 
ta e a' deanamh adhaltrann- 
ais. 

10 Thubhairt a dheiscio- 
buil f is, Ma's e sin cor an f hir 
ì'a mhnaoi, cha'n 'eil am pòs- 
adh maith f'a dheanamh. 

11 Ach thubhairt esan fiu, 
Cha'n 'eil na h-uile dhaoine 
comasach air a' chainnt so a 
ghabhail, acli iadsan d'an 
d'thugadh e. 

12 Oir a ta cuid 'nan caillt- 
eanaich, a fugadh mar sin o 
bhroinn am màthar ; agus a ta 
cuid do chaillteanaich ann, a 
finneadh 'nan caillteanaich ie 
daoinibh ; agus a ta caillt- 
eanaich ann, a finn iad fein 
'nan caillteanaich air son rìogh- 
achd nèimh. Ge b'e neach a 
ta comasach air a ghabhail d'a 
ionnsuidh, gabhadh se e. 

13 An sin thugadh clann 
bheag d'a ionnsuidh, chum gu 
cuireadh e a làmhan orra, agus 
gu'n deanadh e urnuigh : a- 
gus chronuich na deisciobuii 
iad. 

14 Ach thubhairt losa, 



' thachair.— — " 'ga fheuchaiiin,'ga bhuaireadh. 



42 



MATA. 



Fulaingibh do na leanabaibh, 
agiis na bacaibh dhoibh teachd 
a m' ionnsuidh : oir is ann 
d'an leithidibh sin a ta rìogh- 
achd nèimh. 

15 Agus an dèigh dha a 
ìàmhan a chur orra, dh'imich 
e as a sin. 

16 Agus, feuch, thàinig 
neach agus thubhairt e ris, A 
mhaighstir mhaith, ciod am 
maith a ni mi chum gu faigh 
mi a' bheatha mhaireannach ? 

17 Agus thubhairt esan ris, 
C'ar son a ghoireadh tu maith 
dhiom-sa ? cha 'n'eil aon neach 
maith ach a h-aon, eadhon 
Dia : ach ma's àili leat dol a 
steach chum nabeatha, coimh- 
id' na h-àitheanta. 

18 Thubhairt esan fis, Cia 
iad ? agus thubhairt losa, Na 
dean mortadh. Na dean adh- 
altrannas. Na goid. Na toir 
fìanuis bhrèige. 

19 Thoir urram do t'ath- 
air, agus do d' mhàthair : agus, 
Gràdhaich do choimhearsnach 
mar thu fèin. 

20 Thubhairt an t-òganach 
f is, Choimhid mi iad sin uile o 
m'òige : ciod a ta dh'uireas- 
bhuidh orm fathast ? 

21 Thubhairt losa fis, Ma's 
àill ieat bhi coimhlionta, im- 
ich, reic na bheil agad, agus 
tabhair do na bochdaibh, agus 
gheibh thu ionmhas air nèamh; 
agus thìg^ agus lean mise. 

22 Ach an uair a chual 
an t-òganach na briathra sin, 
dh'fhalbh e gu brònach : oir 
bha mòr-shaoibhreas aige. 



23 An sin thubhairt losa 
f'a dheisciobluibh, Gu firinn- 
each tha mi ag ràdh fibh, gu 
bheil e cruaidh air duine 
saoibhir dol a steach do fiogh- 
achd nèimh. 

24 Agus a fis tha mi ag 
ràdh fibh, Gur usadh do 
chàmhal dol troimh ^ chrò 
snàthaid, na do dhuine saoi- 
bhir dol a steach do fìogh- 
achd Dhè. 

25 Agus 'nuair a chual a 
dheisciobuil so,, ghabh iad 
iongantas mòr, ag ràdh, Cò 
ma seadh an neach a dh'fheud- 
as a bhi air a shaoradh ? 

26 Ach air amharc do losa 
orra, thubhairt e fiu, Do 
dhaoinibh a ta so eu-comas- 
ach, ach do Dhia a ta na h-uile 
nithe comasach. 

27 An sin fhreagair Peadar, 
agus thubhairt e fis, Feuch, 
thrèig sinne na h-uile nitJie, a- 
gus ìean sinn thusa ; air an 
aobhar sin ciod a gheibh sinn ? 

28 Agus thubhairt losa fiu, 
Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
fibh, Sibhse a iean mise, anns 
an ath-ghineamhuin% an uair 
a shuidheas Mac an duine air 
caithir a ghiòire fèin, gu'n 
suidh sibhse mar an ceudna 
air dà chaithir dheug, a' toirt 
breth air dà thrèibh dheug Is- 
raeil. 

29 Agus ge b'e neach a 
thrèig tighean, no bràithrean, 
no peathraichean, no athair, 
no màthair, no bean-phòsda, 
no clann, no fearann air sgàth 
m'ainme-sa, gheibh e a' cheud 



glèidh. . tiìd, tiè. ' ath-ùrachadh, ath-ehruthachadh. 



CAIB 

uiread, agus a' bheatha mhair- 
eannach mar oighreachd. 

30 Ach a ta mòran air thois- 
each a bhitheas air dheireadhj 
agus air dheireadh, a hhitheas 
air thoiseach. 

CAIB. XX. 

1 Dhearbh Criosd, le cosamhlachd 
air a ghabhail o luchd saoith- 
reach ann an gàradh fiona, nach 

' 'eil Dia fo fhiachaibh do dhuine 
air bith 17 roimh-innis e a bhàs ; 
20 agus theagaisg e d'a dheisciob- 
luìbh bhi urnlial. 

jIR is cosmhuil rìoghachd 
nèimh fi fear-tighe, a 
chaidh a mach moch air mhad- 
uinn a thuarasdalachadhluchd- 
oibre d'a ghàradh fiona^ 

2 Agus an dèigh dha cord- 
adh ris an luchd-oibre air 
pheghinn Romhanaich san là, 
chuir e d'a ghàradh fiona iad. 

3 Agus an uair a chaidh e 
mach timchioll na treas uaire, 
chunnaic e dream eile 'nan 
seasamh dìomhanach sa' mharg- 
adh. 

4 Agus thubhairt e fiu, Im- 
ichibh-sa mar an ceudna do'n 
ghàradh fhìona, agus ge b'e 
ni a bhitheas ceart, bheir mi 
dhuibh e. Agus dh'imich iad. 

5 An uair a chaidh e mach 
a fìs timchioll na seathadh a- 
gus na naothadh uaire, finn 
e mar an ceudna. 

6 Agus an uair a chaidh e 
mach mu thimchioll na h-aoin 
uaire deug, f huair e dream eile 
'nan seasamh dìomhanach, a- 
gus thubhairt e fiu, C'ar son a 



XX. 43 
ta sibh 'nur seasamh an so 
feadh an là dìomhanach ? 

7 Thubhairt iad fis, A 
chionn nach do thuarasdalaich 
duine air bith sinn. Thu- 
bhairt esan fiu, Imichibh-sa 
mar an ceudna do'n ghàradh 
fhiona, agus ge b'e ni a ta 
ceart, gheibh sibh e. 

8 Agus 'nuair thàinig ara 
feasgar, thubhairt tighearn a* 
ghàraidh fhiona sin f'a stiùbh- 
ard^ Gairm an luchd-oibre, 
agus thoir dhoibh an tuarasd- 
al, a' tòiseachadh o'n dream 
a thàinig mu dheireadh gu ruig 
na ceud daoine. 

9 Agus an uair a thàinig 
iadsan a thuarasdalaicheadli 
mu thimchioll na h-aoin uaire 
deug, fhuair gach duine 
dhiubh peghinn. 

10 Ach an uair a thàinig 
an ceud dream, shaoil iadsan 
gu'm faigheadh iad ni bu mhò; 
ach fhuair gach aon diubh mar 
an ceudna peghinn. 

1 1 Agus air dhoibh fhaot- 
ainn, finn iad gearan an agh- 
aidh fhir-an-tighe, 

12 Ag ràdh, An dream sin 
a thdiiiig mu dheireadh, cha 
d'finn iad obair ach aon uair, 
agus finn thu iad ionnan 
fuinne^ a 'ghiùlain uallacli* 
agus teas an là. 

1 3 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e fi fear dhiubh, A 
charaid, cha'n 'eit liii a' dean- 
amh eucoir ort : nach do 
choird thu fium air pheghinn ì 

14 Tog teat do chuid fèin, 
agus imich fomhad : is i mo 



fhìon-lios.. = fhear-riaghlaidh.—- , — ' ^siis sinne. a dh'iomchair eallacli 



44 MA 
thoil-sa a thabhairt do'n ti so 
a thàinig mu dheireadh, mar a 
thug mi dhuit-sa. 

15 Nach 'eil e ceaduichte 
dhomh-sa an ni a's toil ieam a 
dheanamh ri mo chuid fèin ? 
am bheil do shìiil-sa olc, air 
son gu bheil mise maith ? 

16 Mar sin bithidh an dream 
dheireannach air thoiseach, a- 
gus an dream a ia air thois- 
each air dheireadh : oir a ta 
mòran air an gairm, ach beag- 
an air an taghadh. 

17 Agus a' dol do losa suas 
gu lerusalem, thug e an dà 
dheisciobul deug ìeis a ieth 
taobh anns an t-slighe, agus 
thubhairt e riu, 

18 Feuch, a ta sinn a' dol 
suas gu lerusalem ; agus bith- 
idh Mac an duine air a bhrath 
thairis do na h-àrd-shagartaibh, 
agus do na sgrìobhaichibh, a- 
gus dìtidh iad chum bàis e. 

19 Agus bheir iad thairis 
e do na Cinnich chum fanoid 
a dheanamh air, agus chum 
a sgiùrsadh, agus a cheusadh : 
ach an treas là èiridh e a rìs. 

20 An sin thàinig d'a ionn- 
suidh màthair cloinne Shebe- 
de, maiUe r'a mic, a' toirt aor- 
aidh dha, agus ag iarraidh ni 
àraidh air. 

21 Agus thubhairt esan 
rithe, Ciod a b'àill leat ? Thu- 
bhairt i ris, Abair' gu'n siiidh 
iad so mo dhithis mhac, fear 
aca air do ìàimh dheis, agus 
fear eile air do ìàimh chlì, a'd' 
fìoghachd. 

22 Ach f hreagair losa agus | 

' Deònuich. 



thubhairt e, Cha'n 'eil fhios 
agaibh ciod a ta sibh ag iarr- 
aidh. Am bheil sibh comasach 
air a' chupan sin òl a dh'òlas 
mise, agus a bhi air bhur baist- 
eadh ieis a' bhaisteadh ieis am 
baistear mise ? Thubhairt iad 
ris, A ta sinn comasach. 

23 Agus thubhairt esan fiu, 
Olaidh sibh gu deimhin do 
m' chupan-sa, agus baistear 
sibli ìeis a' bhaisteadh ieis arer' 
baistear mise : ach suidhe air 
mo iàimh dheis agus chiì, cha 
leamsa sÌ7i a tiiabhairt, ach 
dhoihh-san d' am bheil e air. 
uiiuchadh ie m'Athair-sa. 

24 Agus 'nuair a chual an 
deichnear 5o, bha iad diomb- 
acii air an dithis bhràithre. 

25 Acli ghairm losa iad d'a 
ionnsuidh, agus tiiubhairte, A 
ta fhios agaibh gu bheil aig 
uachdaranaibh^ nan Cinneach 
tighearnas orra, agus gu bheil 
aig an daoinibii mòra smachd 
orra. 

26 Ach raar sin cha bhi e 
'iìur measg-sa : acli ge b'e 
neach ie'm b'àiil a bhi mòr 
'iìur measg, biodh e dhuibh 
'na fhear-fritheaiaidh. 

27 Agus ge aìr bitii ie'm 
b'àill toiseach a bhi aige 'iiur 
measg, biodh esan 'iia sheir- 
bhiseach dhuibh : 

28 Amhuil mar nach d'thài- 
nig Mac an duine chum gu'n 
deantadh fritheaiadh dha, ach 
a dheanamh fritheaiaidh, agus 
a thabhairt 'anama fèin mar 
èiric air son mhòran. 

I 29 Agus ag dol a mach 

— - prionnsaibh. 



CAIB. 

dhoibh à lericho, iean sluagh 
mòr e : 

30 Agus, feuch, dithis 
dhaoine dalla, a bha 'nan 
suidhe ri taobh na slighe, 
'nuair a chual iad gu'n robh 
losa a' dol seachad, ghlaodh 
iad, ag ràdh, Dean tròcair 
oirnne, a Thighearn, a Mhic 
Dhaibhidh. 

31 Agus chronuich an sluagh 
ìad, chum gu'm biodh iad 'nan 
tosd : ach is mòid ' a ghlaodh 
iadsan, ag ràdh, Dean tròcair 
oirnn, a Thighearn, a Mhic 
'Dhaibhidh. 

32 Agus sheas losa, agus 
ghairm e iad, agus thubhairt 
e, Ciod is àill ieibh mise a 
dheanamli dliuibh ? 

33 Thubhairt iadsan fis, A 
Thighearn, ar sùilean a blii air 
am fosgladh. 

34 Agus ghabh losa truas 
dhiubh, agus bhean e r'an sùil- 
ibh : agus air bail ^ thàinig 
radharc d'an sùilibh, agus iean 
iad e. 

CAIB. XXI. 

1 Mharcaich losa gii lerusalem air 
asail ; 12 thilg e mach an luchd- 
reicidh agus' ceannachd as an 
teampull ; 17 mhalluich e an 
crann-fige, 23 ehuir e na sagairt 
'nan tosd ; 28 agus chromiich e 
iad le cosamhlachd. 

AGUS an uair a dliruid iad 
fi lerusalem, agus a thàì- 
nig iad gu Betphage, gu siiabh 
nan crann-oiadh, an sin chuir 
losa ditliis d'a dheisciobluibh 
uaith. 



XXI. 

2 Ag 



45 

fiu, Rachaibli 



ràdh 

do'n bhaile a ta thaii fa'ur 
comhair, agus air bali gheibh 
sibh asal ceangaiite ann, agus 
loth maille fithe^ : fuasglaibh, 
agus thugaibh a m' ionnsuidh- 
sa iad. • 

3 Agus ma iabhras aon 
duine ni air bith fibh, abraibh, 
Gu bheii feum aig an Tigh- 
earn orra ; agus cuiridh e uaith 
air ball iad. 

4 Rinneadh na nithe so uile, 
chum gu'n coimhiiontadh an 
ni a ìabhradii ieis an fhàidli 
ag ràdh, 

5 Innsibh do nighean Shioin, 
Feuch, a ta do Righ a' teachd 
a d' ionnsuidh gu ciùin, agus 
e 'na shuidhe air asail, agus 
air iotii"^ mac na ii-asail. 

6 Agus dh'imich na deis- 
ciobuil, agus finn iad mar a 
dh'àithn losa dhoibh ; 

7 Agus thug iad an asai a- 
gus an iotli ìeo, agus chuir iad 
am failuinnean ^ orra, agus 
ehuir iad esan 'na shuidhe air 
am muin. 

8 Agus sgaoii mòr-shluagli 
am failuinnean air an t-siighe j 
agus ghearr dream eile g^euga 
do na crannaibh, agus ìeag iad 
air an t-siighe iad. 

9 Agus thog an sluagh a 
bha foimhe agus 'iia dhèigh 
iolach, ag ràdh, Hosanna do 
Mhac Dhaibhidh : beannaichte 
gu robli an Ti a thig ann an 
ainm an Tighearna ; Hosanna 
anns na h-àrdaibh. 

10 Agus 'nuair thàinig e 



' mò.— ^ — ^ gun dàil, san uaìr.i. 
uaehdair. 



'na fochair,- 



bioraiche- 



id ach 



46 MA 
steach do lerusaletn, ghluais- 
eadh am baile' uile, ag làdh, 
Cò e so ? 

1 1 Agus thubhairt an sluagh, 
Is e so losa am fàidh o Nasar- 
et Ghahle. 

12 Agus chaidh losa a 
steach do theampull Dè, agus 
thilg e mach iadsan iiile a bha 
reic agus a' ceannach anns an 
teampull, agus thilg e buird 
luchd-malairt^ an airgid thai- 
ris, agus caithriche luchd-reic- 
idh nan columan. 

13 Agus thubhairt e riu, 
A ta e sgriobhta, Goirear tigh 
urnuigh do m' thigh-sa ; ach 
finn sibhse'nagharaidhluchd- 
reubainn^ e. 

14 Agus thàinig na doill a- 
gus na bacaich d'a ionnsuidh 
anns an teampull, agus shlàn- 
uich e iad. 

15 Agus an uair a chunn- 
aic na h-àrd-shagairt agus na 
sgrìpbhaichean na gnìomharan 
iongantach a finn e, agus a' 
chlann a' glaodhaich san team- 
puil, agus ag ràdh, Hosanna 
do Mhac Dhaibhidh, bhacorr- 
uich mhòr orra. 

16 Agus thubhairt iad fis, 
An cluinn thu ciod a ta a' 
mhuinntir sin ag ràdh ? Agus 
thubhairt losa fiu, A ta mi 
cluinntinn ; nach do ieugh 
sibhse fiamh, A beul naoidh- 
ean agus chìochran choimhhon 
thu moladh ? 

17 Agus an uair a dh'fhàg 
e iad, chaidh e mach as a' 
bhaile gu Betani, agus dh'f lian 
e an sin. 



18 Agus an uair a phill e 
chum a' bhaile air mhaduinn, 
bha ocras air. 

19 Agus air dha crann-fìge 
fhaicinn air an t-slighe, thài- 
nig e d'a ionnsuidh, agus cha 
d'fhuair e ni air bith air, ach 
duilleach a mhàin; agus thu- 
bhairt e fis, Na fàsadh * toradh 
o so suas gu bràth ort. Agus 
chrìon an crann-fìge airball.,,- 

20 Agus an uair a chunn- 
aic na deisciobuil e, ghabh iad 
iongantas, ag ràdh, Cia luath 
a shearg an crann-fìge as ? 

21 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e fiu, Gu deimh- 
in a ta mi ag ràdh fibh, ma 
bhitheas creidimh agaibh, a- 
gus nach bi sibh fo amharus, 
cha'n e mhàin gu'n dean sibh 
an ni a rinneadh do'n chrann- 
fhìge, ach mar an ceudna ma 
their sibh fis a' bheinn so, 
Togar thu, agus tilgear san 
f hairge thu, bithidh e deanta : 

22 Agus ge b'e air bith 
nithe a dh'iarras sibh an bhur 
n-urnuigh, ma chreideas sibh, 
gheibh sibh iad. 

23 Agus an uair a thàinig 
e do'n teampull, thàinig na 
h-àrd-shagairt agus seanairean 
a' phobuill d'a ionnsuidh, a- 
gus e a' teagasg, ag ràdh 
m, Ciod e an t-ùghdarras 
ieis* am bheii thusa a' dean- 
amh nan nithe so ? agus cò 
thug an cumhachd so dhuit ? 

24 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e fiu, Feòraich- 
idh mise mar an ceudna aon 
ni dhibh-sa, agus ma dh'inn- 



' a' chaithir. ^ iomlait. ^ 'na uaimh chreachadairean, 'na shlochd mheir- 

leach. * Nar f hàsadh * trìd. 



I CAIB. 
seas slbh dhomh e, innsidh 
mise dhuibh-sa air mhodh 
ceudna cia an t-ùghdarras ìeis 
am bheil mi deanamh' na 
nithe so. 

25 Baisteadh Eoin, cia as a 
thàinig e? O iièamh, no o 
dhaoinibh ? Ach reusonaich 
iadsan 'nam measg fèin, ag 
ràdh, Ka their sinn, O nèamh, 
their esan fuinn, C'ar son ma 
seadh nach do chreid sibh e ? 

26 Ach ma their sinn, O 
dhaoinibh, a ta eagal a' pho- 
buill oirnn ; oir a ta meas 
fàidh aig gach uile dhuine air 
Eoin. 

27 Agus fhreagair iad losa, 
agus thubhairt iad, Cha'n 'eil 
f hios againn. Agus thubhairt 
esan riu, Ni mò dh'innseas 
mise dhuibh-sa cia an t-ùghd- 
arras ieis am bheil mi dean- 
amh nanithe so. 

28 Ach ciod i bhur barail- 
sa ? Bha aig duine àraidh dithis 
mhac, agus thàinig e dh'ionn- 
suidh a' cheud mhic, agus thu- 
bhairt e, A mhic, imich, dean 
obaìr an diugh a'm' ghàradh 

i fiona. 

jt 29 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e, Cha dean : 
ach 'na dhèigh sin, ghabh e 
aithreachas agus dh'imich e. 

30 Agus thàinig e gus an 
dara mac, agus thubhairt e 
mar an ceudna. Agus f hreag- 
air esan agus thubhairt e, 
Thèid, a Thighearn ; gidh- 
eadh cha deachaidh e. 

31 Cò do'n dithis a finn 
toil 'athar ? Thubhairt iadsan 



XXI. 47 
fis, Anceudfhear. Thubhairt 
losa fiu, Gu firinneach tha 
mise ag ràdh f ibh, gu'n tèid 
na cìs-mhaoir agus na striop- 
aichean do fìoghachd Dhè 
foimhibh-sa. 

32 Oir thàinig Eoin do 'ur 
ionnsuidh an slighe na fireant- 
achd agus cha do chreid sibh 
e : ach clireid na cìs-mhaoir 
agus na strìopaichean e. Agus 
ge do chunnaic sibhse so, cha 
do ghabh sibh aithreachas 'na 
dhèigh sin, a chum gu'n creid- 
eadh sibh e. 

33 Eisdibh fi cosamhlachd 
eile : Bha fear-tighe àraidh 
ann, a plilannduich fion-Iios, 
agus chuir e gàradh*^ m'a 
thimchioll, agus chladhaich e 
ionad-bruthaidh an fhìona 
ann, agus thog e tùr, agus 
shuidhich e air tuath e ; agus 
chaidh e fèin air choigrich. 

'34 Agus an uair a dhruid 
riu àm an toraidh, chuir e a 
sheirbhisich a dh'ionnsuidh na 
tuatha, a dh'fhaotainn a thor- 
aidh. 

35 Agus f ug an tuath air a 
sheirbhisich, agus ghabh iad 
air fear dhiubh, agus mharbh 
iad fear eile, agus chlach iad 
fear eile. 

36 A fìs, chuir e seirbhisich 
eile uaith, tuilleadh na soi^ 
cheud chuideachd ; agus finn 
iad orra-san mar an ceudna. 

37 Ach ma dheireadh, chuir 
e a mhac fèin d'an ionnsuidh, 
ag ràdh, Bheir iad urram do 
mo mhac. 

38 Ach an uair a chunnaic 



trld an deanam, 



dìgc, callaid. 



48 MATA 
an tuath am mac, thubhairt iad 
eatorra fèin, 'S e so an t-Oigh- 
re, thigibh, marbhamaid e, a- 
gus glacamaid 'oighreachd-san 
dhuinn fèin. 

39 Agus rug iad air, agus 
thilg iad a mach as an fhion- 
ìios e, agus mharbh iad e. 

40 Air an aobhar sin an 
uair a thig Tighearn an fhìon- 
iios sin, ciod a ni e fis an 
tuath sin ? 

41 Thubhairt iadfis, Sgrios- 
aidh e gu truagh na droch 
dhaoine sin, agus suidhichidh 
e am fion-iios air tuath eile, a 
bheir a thoraidh dha 'iian aim- 
siribh fèin. 

42 Thubhairt losa fiu, Nach 
do leugh sibh fiamh anns na 
sgriobtuiribh, A' chlach a 
dhiult na clachairean, finn- 
eadh i 'na cloich-chinn na 



phobuill orra, oir bha meas 
fàidh aca airsan. 



h-oisne : is e an Tighearn a 
finn so, agus a ta e iongantach 
'nar sùihbh-ne ? 

43 Uime sin tha mi ag ràdh 
fibh, Gu'n toirear rìoghachd 
Dhè uaibhse, agus gu'n toir- 
ear do chinneach eile i, a bheir 
a toraidh uatha. 

44 Agus ge b'e neach a 
thuiteas air a' chloich so, bris- 



ear e : ach 



ge 



b'e air an tuit 



i, ni i mìn-luaithre dheth. 

45 Agus an uair a chuala 
na h-àrd-shagairt agus na 
Phairisich a chosamhlachda- 
san, thuig iad gu'm b'ann mu'n 
timchioU fèin a iabhair e. 

46 Acli an uair bu mhiann 
ieo breitli air', bha eagal a' 



CAIB. XXII. 

1 CosamhlacM hainnse mhic an 
Righ. 9 Gairm nan Cinneach : 
12 peanas anfhir « bha dh'uir- 
easbhuidh trusgain na hainnse. 15 
Is còir cìs ìocadh do ChpMsar. 23 
Barail mhearachdach naxi Sadu- 
sach mu thimchioll aiseirigk nam 
marbh. 

AGUS f hreagair losa, agus 
ìabhair e fiu a fìs ann an 
cosamhlachdaibh, ag ràdh, 

2 Is cosmhuil rìoghachd 
lìèimli fi righ àraidh, a finn 
banais-phòsaidh d'a mhac fèin ; 

3 Agus chuir e a sheirbhis- 
ich a ghairm na muinntir a 
fhuair cuireadli chum na 
bainnse : ach cha b'àiil ieo- 
san teachd. 

4 A fìs, chuir e d'an ionn- 
suidh seirbhisich eile, ag ràdh, 
Abraibh-sa fis a' mhuinntir 
d'an d'thugadh cuireadh, 
Feuch, dheasaich mi mo dhin- 
neir : a ta mo dhaimh a- 
gus mo sprèidh bhiadhta air 
am marbhadh, agus a ta na 
h-uile nithe ullamh ; tliigibli 
chum na bainnse. 

5 Acii chuiriadsan an suar- 
aciias e, agus dh'imich iad 
f ompa, fear dhiubh d'a fliear- 
ann, agus fear eile chum a 
cheannaciid : 

6 Agus fug a' chuid eile 
dhiuhh air a sheirbhisich, agus 
tliug iad masiadii dhoibh, a- 
gus mharbh siad iad. 



b'àill leo làmh a chur ann. 



CAIB. XXII. 



49 



7 Ach an uair a chual an 
righ so ghabh e f'earg ; agus 
chuir e 'armailtean uaithe, 
agus sgrios e an luchd-mort- 
aidh sin, agus ioisg e am baile- 
san. 

8 An sin thubhairt e r'a 
sheirbhisich, Gu firinneach a 
ta a' bhanais ullamh, gidheadh 
an dream a fhuair cuireadh 
cha b'araidh iad air\ 

9 Air an aobhar sin imich- 
ibh-sa gus na rathaidibh mòra, 
agus a ììon daoine 's a gheibh 
sibh, cuiribh iad chum na 
bainnse. 

10 Agus chaidh na seirbhis- 
ich sin a mach air na rathaid- 
ibh, agus chruinnich iad gach 
uile neach a f huair iad, eadar 
olc agus mhaith : agus ììonadh 
tigh na bainnse ìe muinntir 
a shuidh chum bidh. 

1 1 Agus air dol a steach do'n 
righ a dh'fhaicinn nan aoidh- 
ean, chunnaic e an sin duine 
aig nach robh trusgan na bainn- 
se uime : 

12 Agus thubhairt e ris, A 
charaid, cionnus a thàinigthu- 
sa steach an so, gun trusgan 
na bainnse umad ? Ach dh'- 
f han esan 'na thosd. 

13 An sin thubhairt an righ 
fis na seirbhisich, Air a chean- 
gal duibh eadar chosan a- 
gus iàmhan, togaibh ieibh e, 
agus tilgibh e anns an dorch- 
adas iomallach : an sin bith- 
idh gul agus gìosgan fhiacah 

14 Oir a ta mòran air an 
gairm, ach beagan air an tagh- 
adh. 



15 An sin dh'imich naPhair- 
isich, agus ghabh iad comhairle 
cionnus a dh'fheudadh iad 
esan a fibeadh^ 'na chainnt. 

1 6 Agus chuir iad d'a ionn- 
suidh an deisciobuil fèin, 
maille fi luchd-leanmhuinn 
Heroid, ag ràdh, A mhaigh- 
stir, a ta f hios againn gu bhèil 
thusa fior, agus gu bheil thu 
teagasg slighe Dhè ann am 
firinn, agus nach 'eil suim agad 
do dhuine sam bith : oir cha'n 
'eil thu ag amharc air pears- 
aibh^ dhaoine. 

17, Uime sin innis dhuinne 
do bharail, Am bheil e cead- 
uichte cìs a thabhairt do Chea- 
sar, no nach 'eil ? 

18 Ach air tuigsinn am mì- 
ruin a dh'Iosa, thubhairt e, 
C'ar son a ta sibh ga m' bhuair- 
eadh, a chealgairean ? 

19 Nochdaibh dhomhsa air- 
giod na cìse. Agus thug iad 
d'a ionnsuidh peghinn 

20 Agus thubhairt e fiu, 
Co dha a bhuineas an dealbh 
so, agus an sgrìobhadh a ia 
m'a thimcJiioll ? 

21 Thubhairt iadsan fis, 
Do Cheasar. An sin thubhairt 
esan fiu, Thugaibh uime sin 
do Cheasar na nithe a's le 
Ceasar ; agus do Dhia, na 
nithe a's le Dia. 

22 Agus an uair a chual 
iad so, ghabh iad iongantas, 
agus dh'fhàg iad e, agus 
dh'imich iad fompa. 

23 Air an là sin fèin thài- 
nig d'a ionnsuidh na Sadus- 
aich, a their nach 'eil ais- 



' cha b'fhiù iad e 

RomhanacJi agus 7,'d. 



-° ghlacadh. ' gnùis, Gi 

D 



b'ionnan a' pheghinn 



50 MA 
eirigh ann, agus chuir iad 
ceisd air, 

24 Ag ràdh, A mhaighstir, 
thubhairt Maois, Ma gheibh 
duine bàs gun chlann aige, gur 
còir d'a bhràthair a bhean-san 
a phòsadh a dhlighe daimhe, 
agus sliochd a thogail d'a 
bhràthair. 

25 A nis bha seachdnar 
bhràithre 'nar measg-ne ; agus 
air do'n cheud fhear dhiubh 
bean a phòsadh, fhuair e bàs, 
agus do bhrìgh nach robh 
shochd aige, dh'fhàg e a bhean 
d'a bhràthair. 

26 Agus thachair mar an 
ceudna do'n dara, agus do'n 
treas bràthair, gu ruig an 
seachdamh. 

27 Agus 'nan dèigh uile 
fhuair a' bhean bàs mar an 
ceudna. 

28 Air an aobhar sin anns 
an aiseirigh, cò do'n t-seachd- 
nar d'am bean i? Oir bha i 
aca uile. 

• 29 Agus f hreagair losa a- 
gus thiibhairt e riu, A ta sibh 
air seacharan', gun eòlas ag- 
aibh air na sgriobtuiribh, no 
air cumhachd Dhè : 

30 Oir anns an aiseirigh 
cha dean iad pòsadh, ni mò a 
bheirear am pòsadh iad ; ach 
a ta iad mar aingil Dhè air 
nèamh. 

31 Ach mu thimchioll ais- 
eirigh nam marbh, nach do 
ìeugh sibh an ni sin a ìabh- 
radh fibh ìe Dia, ag ràdh, 

32 Is mise Dia Abrahaim, 
agus Dia Isaaic, agus Dia la- 



coib ? cha'n e Dia, Dia nam 
marbh, ach nam beò. 

33 Agus an uair a chual am 
pobull so, ghabh iad iongantas 
f'a theagasg-san. 

34 Ach an uair a chuala na 
Phairisich gu'n do chuir e na 
Sadusaich 'nan tosd, chruinn- 
icheadh iad an ceann a chèile. 

35 An sin chuir neach àr- 
aidh dhiubh, a b'fheai teag- 
aisg an lagha, ceisd air, 'gc 
dhearbhadh, agus ag ràdh, 

36 A mhaighstir, cia i an 
àithne a's mò san lagh ? 

37 Thubhairt losa fis, 
Gràdhaichidh tu an Tighearn 
do Dhia ìe t'uile chridhe, a- 
gus ie t'uile anam, agus ie 
t'uile inntinn. 

38 Is i so a' cheud àithne 
agus an àithne mliòr. 

39 Agus is cosmhuil an 
dara f ithe so, Gràdhaichidli tu 
do choimhearsnach mar thu 
fèin. 

40 Air an dà àithne so t'na'n 
lagh uile, agus na fàidhean an 
crochadh. 

41 Ach air do na Phairis- 
ich bhi cruinn an ceann a 
chèile, dh'fheòraich losa 
dhiubh, 

42 Ag ràdh, Ciod i bhurba- 
rail^sa mu thimcliioll Chriosd ì 
cò d'am mac e ? thubhairt iad- 
san fis, Do Dhaibhidh. 

43 Thubhairt esan fiu, 
Cionnus ma seadh a ghoireas 
Daibhidh san spiorad a Thigh- 
earna dheth, ag ràdh, 

44 Thubhairt an Tighearn 
fi m' Thighearn, Suidh air mo. 



iotnroU. 



CAIB. 

ìàimh dheis, gus an cuir ini 
do naimhdean 'jian stòl fo d' 
chosaibh ? 

45 Air an aobiiar sin ma 
ghoireas Daibhidh a Thigh- 
earn dheth, cionnus is mac 
dha e ? 

46 Agus cha b'urrainn aon 
neach freagradh sam bith a 
thabhairt air ; ni mò a bha 
chridhe aig aon neach o'n là 
sin suas ni air bith fheòraich 
dheth. 

CAIB. XXIII. 

1 Chomhairlich Criosd do'n t-sluash 
eisdeachd ri deadh theapass. nan 
sgnobhaichean, agus nam Phair- 
iseach ; ach gun an droch eis- 
iomplair a leantuinn : 5 is còir d'a 
dheisciobluibh bhi air am faicill 
an aghaidh an uabhair. 

AN sin iahhair losa ris an 
t-sluagh, agus r'a dheis- 
ciobluibh fèin, 

2 Ag ràdh, A ta na sgrìobh- 
aichean agus na Phairisich 
'nan suidhe ann an caithir 
Mhaois : 

3 Air an aobhar sin nah-uile 
nithe dh'iarras iad oirbh-sa 
a choimhead', coimhidibh a- 
gus deanaibh iad ; ach na 
deanaibh a rèir an oibre : oir 
their iad, agus cha dean iad. 

^ 4 Oir ceanglaidh iad nall- 
aiche^ troma, agus do-iom- 
char, agus cuiridh siad iad air 
guailnibh dhaoine ; gidheadh 
cha charuich iad fèin iad ìe 
h-aon d'am meuraibh. 

5 Ach an oibre uile a ta 
iad a' deanamh chum a bhi 



XXIII. 51 

air am faicinn ìe daoinibh : ni 
iad am philacteridh leathan, 
agus iomall an eudaich mòr ; 

6 Agus is ionmhuinn leo 
na ceud ionada-suidhe anns na 
fèilUbh, agus na ceud chaith- 
riche anns na coimhthional- 
aibh, 

7 Agus fàihe fhaghail air 
na margaibh, agus daoine a 
ghairm Rabbi, Rabbi dhiubh. 

8 Ach na goirear Rabbi 
dhibhse : oir is aon àrd-mhaigh- 
stir a ta agaibh, Criosd ; agus 
is bràithre sibli fèin uile. 

9 Agus na goiribli bhur 
n-athair do dhuine sam bith 
air thalamh : oir is aon Ath- 
air a ta agaibh, a ta air nèamh. 

10 Cha mhò a ghoirear àrd- 
mhaiglistirean dhibh : oir is 
aon àrd-mhaighstir a ta ag- 
aibh, Criosd. 

11 Ach an ti a's mò 'nur 
measg, bithidh e 'iia òglach 
agaibh. 

12 Agus ge b'e neacli a 
dh'àrdaicheas e fèin, isHchear 
e ; agus ge b'e neach a dh'ìs- 
licheas e fèin, àrdaichear e. 

13 Ach is an-aoibhinn 
dhuibh-sa, a sgrìobhaichean a- 
ffus Phairiseach chealgair- 
ean, do bhrigh gu bheil sibh 
a' druideadh rìoghachd ncimh 
an aghaidh dhaoine : oir cha 
tèid sibh fèin a steach, agus 
cha'n fhulaingsibhdo'n dream 
a ta Jol a stigh dol ann. 

14 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean ; oir a 
ta sibh ag itheadh suas tighean 



' glileidheadh. ^ ealacha. 

I) 2 



52 



MATA. 



bhantrach, agus air sgàth 
deadh choslais a' deanamh ur- 
nuigheanfadaj uimesingheibh 
sibh an damnadh a's mò, 

15 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean j oir 
cuairtichidh sibh muir agus 
tìr chum aon duine a dhean- 
amh do bhur creidimh fèin ; a- 
gus an uair a bhitheas e deanta, 
ni sibh mac ifrinn dheth dà 
uair ni's mò na sibh fèin. 

16 Is an-aoibhinn dhuibh, a 
chinn-iùil' dhalla, a their, Ge 
b'e duine a bheir mionnan air 
an teampull, cha ni air bith 
sin : ach ge b'e bheir mionn- 
an air òr an teampuill, a ta e 
ceangailte^ 

17 Araadana, agus a dhaoine 
dalla ! oir cò aca is mò an t-òr, 
no an teampull a ta naomh- 
achadh an òir ? 

18 Agus, Ge b'e bheir 
mionnan air an altair, cha'n 
'eil suim ann : ach ge b'e 
bheir mionnan air an tiodhlac 
a ta oirre, a ta e ceangailte. 

19 Amadana, agus a dhaoine 
dalla ! oir cò aca is mò an 
tiodhlac, no'n altair a ta 
naomhachadh an tiodhlaic ? 

20 Air an aobhar sin ge b'e 
mhionnaicheas air an altair, a 
ta e a' mionnachadh oirre 
fèin, agus air gach ni a ta 
oirre. 

21 Agus ge b'e mhionn- 
aicheas air an teampull, a ta e 
a' mionnachadh air-san, agus 
air an Ti a ta 'na chòmhnuidh 
ann. 



22 Agus ge b'e neach a 
mhionnaicheas air nèamh, a ta 
e a' mionnachadh air righ- 
chaithir Dhè, agus airsan a ta 
'na shuidhe oirre. 

23 Is an-aoibhinn dhuibh, 
sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean : oir a ta 
sibh a* toirt an deachamh as 
a* mhionnt, agus an anìse, a- 
gus a* chuimin, agus dhìobair 
sibh nithe cudthromach àft 
lagha, cothrom, tròcair, agus 
firinn : bu chòir dhuibh iad so 
a dheanamh, agus gun iad sud 
fhàgail gun deanamh. 

24 A chinn-iùil dhalla, a 
shìolaidheas^ a' mhìn-chuileag, 
agus a shluigeas an càmhal. 

25 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean ; oir 
glanaidh sibh an taobh a muigh 
do'n chupan,agus do'n mhèis, 
ach a ta iacl an taobh a stigh 
làn do reubainn, agus do 
eucoir*. 

26 Phairisich dhoill, glan 
air tùs an taobh a stigh do'n 
chupan agus do'n mhèis, chum 
gu'm bi an taobh a muigh 
dhiubh glan mar an ceudna. 

27 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean : oir 
is cosmhuil sibh ri uaighibh 
gealaichte, a ta deadh-mhais- 
each air an taobh a muigh, 
ach air an taobh a stigh a ta 
Jàn do chnàmhaibh dhaoine 
marbha, agus do'n uile shal- 
achar. 

28 Mar an ceudna a ta sibh- 



' aluchil-seòlaidh, a threòiaichean.- 
bhara. 



fuidh fhiachaibh.- 



dh'ana- 



CAIB. 

se an leth a muigh am fìanuis 
dhaoine ann an coslas fhìreana, 
ach san taobh a stigh làn ceilg, 
agus eusaontais. 

29 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgiiobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean ; oir a ta 
sibh a' togail àitean-adhlac- 
aidh nam fàidhean, agus a' 
deanamh leac-Hthidh nam fir- 
ean deadh-mhaiseach, 

30 Agus ag ràdh, Nam bith- 
eamaid ann an làithibh ar 
n-aithriche, cha bhitheamaid 
compàirteach riu am fuil nam 
fàidhean. 

31 Mar sin a ta sibh 'nur 
fianuisibh 'nur n-aghaidh fèin, 
gur sibh clann na muinntir a 
mharbh na fàidhean. 

32 Mar sin lìonaibh-sa suas 
tomhas bhur n-aithriche. 

33 A nathraiche, a shìol 
nan nathraiche nimhe, cionnus 
a dh'fheudar leibh dol as o 
dhamnadh ifrinn ? 

■ 34 Air an aobhar sin feuch, 
cuireara-sa do 'ur ionnsuidh 
fàidhean, agus daoine glice, 
agus sgrìobhaichean; agus cuid 
dhiubh marbhaidli agus ceus- 
aidh sibh, agus cuid dhiubh 
sgiùrsaidh sibli ann bhur sion- 
agogaibh, agus ni sibh geur- 
ìeanmliuinn orra o bhaile gu 
baile : 

. 35 Chum gu'n tig oirbh 
gach uile fhuii fhìreanta a 
dhòirteadh air an talamh, o 
f huil Abeil fhìreanta, gu fuil 
Shachariais, mhic Bharachiais, 
a mharbh sibh eadar an team- 
pull agus an altair. 



XXIV. ÒS 

36 Gu firinneach a ta mi ag 
ràdh ribh, Gu'n tig na nithe 
so uile air a' ghinealach so. 

37 A lerusalem, a lerusa- 
lem, a mharbhas na fàidhean, 
agus a chlachas an dream a 
chuirear a d'ionnsuidh, cia 
minic a b'àill ieam do chlann 
a chruinneachadh f'a chèile, 
mar a chruinnicheas cearc a 
h-eoin fuidh a sgiathaibh, agus 
cha b'àiU ieibh ! 

38 Feuch, fàgar bhur tigh 
agaibh 'na f hàsach. 

39 Oir tha mise ag ràdh 
ribh, nach faic sibh mise o so 
suas, gus an abair sibh, Is 
beannaichte an Ti a thig ann 
an ainm an Tighearn. 

CAIB. XXIV. 

1 DKinnis Cìiosd roimh-làimh sgrios 
lerusaleim : 3 ciod iad agus cia 
mòr na trioblaidean a bhitheas 
roimhe sin : 29 comharan a 
theachd gu breitheanas. 36 Do 
bhrìgh gu hheil là d bhreitheanais 

foluichte, is còir do gach neack 

faire a dheanamh. 

AGUS chaidh losa macli, 
agus dh'imicii e o'n 
teampuil; agus thàiniga dheis- 
ciobuil d'a ionnsuidh, a nochd- 
adh dha aitreabli an teampuill. 

2 Agus thubhairt losa riu, 
Nach faic sibh iad so uiie ? 
gu firinneach tha mi ag ràdh 
fibh, Nach fàgar clach air 
muin cioiche an so, nach tilg- 
ear sìos. 

3 Agus air suidhe dha air 
sliabh nan crann-oladh, thài- 
nig a dheisciobuil d'a ionn- 
suidh an uaignidheas', agràdh. 



' os ìosnl. 



54> 



MATA. 



Tnnis dhuinne, c'uin a thigna 
iiithe sin gu crich ? agus ciod 
e comhara do theachd-sa, a- 
gus deiridh an t-saoghail ? 

4 Agus fhreagair losa agus 
thubhairt e riu, Thugaibh an 
aire nach meall aon neach 
sibh : 

5 Oir thig mòran a'm' 
ainm-sa, ag ràdh, Is mise 
Criosd ; agus meallaidh iad 
mòran. 

6 Agus cluinnidh sibh cog- 
anna, agus tuairisgeul' chog- 
anna : thugaibh an aire nach 
bi sibh fo amhluadh^ : oir is 
èigin do na nithibh sin uile 
teachd gu crìch^, ach cha'n 'eil 
an deireadh ann fathast. 

7 Oir èiridh cinneach an 
aghaidh cinnich, agus rìogh- 
achd an aghaidh rìoghachd : 
agus bithidh gorta, agusplàigh- 
ean, agus criothanna-talmh- 
ainn ann am mòran àitean. 

8 Agus cha'w 'eil annta so 
uile ach toiseach thruaighean. 

9 An sin bheir iad thairis 
sibh chum àmhghair, agus 
marbhaidh iad sibh : agus 
bithidh fuath aig gach uile 
chinneach dhuibh air sgàth 
m'ainme-sa. 

10 Agus an sin gabhaidh 
mòran oilbheum, agus brath- 
aidh iad a chèile, agus bithidh 
fuath aca d'a chèile. 

11 Agus èiridh mòran do 
fhàidhibh brèige, agus meall- 
aidh iad mòran. 

12 Agus do bhrìgh gu'm 
bi an eucoir air a meudach- 



adh, fuaraichidh gràdh mhòr- 



an. 

13 Ach ge b'e bhitheas 
seasmhach chum na criche, is e 
so a thèarnar*. 

14 Agusbithidli soisgeul so 
na rìoghachd air a shearmon- 
achadh air feadh an domhain 
uile, mar f hianuis do na h-uile 
chinnich : agus an sin thig an 
deireadh. 

15 Air an aobhar sin an 
uair a chi sibhse gràineileachd 
an lèir-sgrios, air an do ìabh- 
air Daniel am fàidh, 'na seas- 
amh ann an ionad naomh, 
(tuigeadh an ti a ieughas,) 

16 An sin teiclieadh iad- 
san a ta ann an ludea, chum 
nam beann : 

17 An ti a ta air mullach 
an tighe, ria tigeadh e nuas a 
thabhairt ni sam bith ieis as a 
thigh : 

18 Agus an ti a ta sa' 
mhachair, na pilleadh e air ais 
a thogail 'f halluinn ieis. 

19 Agus is an-aoibhinn do 
na mnaibh torrach, agus 
dhoibh-san a bheir cìoch uatha 
sna làithibh sin. 

20 Ach guidhibh-sa gun 
bhur teicheadh a bhi sa' 
gheamhradh, no air an t-sà- 
baid : 

2 1 Oir anns an àm sin bith- 
idh àmhghar mòr ann, amhuil 
nach robh ann o thùs an domh- 
ain gus a nis, agus nach mò a 
bhitheas a chaoidh. 

22 Agus mur biodh na 
làithean sin airan giorrachadh. 



' ioniradli. " bluiaifcas. ' tacliairt.— — a bhlàiiuithear. 



CAIB 

cha blìiodh feoil sam bith air 
a tèarnadh : ach air son nan 
daoine taahta bithidh na làith- 
ean sin air an giorrachadh. 

23 An sin ma their aon 
duine fibh, Feuch, a ta Criosd 
an so, no an sud ; ùa creidibh 

24 Oir èiridh Criòsdan 



brèige, agus 
agus ni 



iad 

mìorbhuilean 
gu mealladh 



fàidhean brèige, 
comharan agus 
mòra, ionnus 
iad, nam feud- 
adh e bhi, na daoine taghta 
fèin. 

25 Feuch, dh'innismi dhuibh 
e roimh-làimh. 

26 Uime sin ma their iad 
fibh, J'euch, a ta e san fhàs 
ach, na rachaibh a raach 
feuch, ata e sna seòmraichibh 
uaigneach, na creidibh sin. 

27 Oir a fèir mar a thig an 
dealanach o'n àird an ear, a- 
gus a dhealraicheas i gus an 
àird an iar ; mar sin mar an 
ceudna bhitheas teachd Mhic 
an duine. 

28 Oir ge b'e àit' am bi a' 
cnairbh% is ann an sin a 
chruinnichear na h-iolairean. 

29 Air ball an dèigh trioblaid 
nan làithean ud, dorchaichear 
a' ghrian, agus cha tabhair 
a' ghealach a solus, agus tuit- 
idh na reultan o nèamh, a- 
gus bithidh cumhachdan nan 
nèamh air an crathadh. 

30 Agus an sin foillsichear 
comhara Mhic an duine an 
nèamh: agus an sin ni uile 
threubha na tahnhainn bròn, 
agus chi iad Mac an duine a' 



. XXIV. 55 

teachd air neulaibh nèimh, ie 
cumhachd agiis glòir ro-mhòir. 

31 Agus cuiridh e mach 
'aingil ìe fuaim mhòir na gall- 
truimp, agus cruinnichidh iad 
a shluagh taghta o na ceithir 
gaothaibh, o ìeth-iomall nèimh 
gus an letli-iomall eile. 

32 Ach fòghlumaibh cos- 
amhlachd o'n chrann-f hìge : 
an uair a bhitheas a gheug a 
nis maoth, agus a dh'fhàsas an 
duilleach, aithnichidh sibhgur 
fagus an samhradh : 

33 Agus mar an ceudna, an 
uair a chi sibhse na nithe sin. 
uile, biodh fios agaibh gu 
bheil e am fagus, eadhon aig 
na dorsaibh. 

34 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, Nach tèid an gin- 
ealach so fèin thairis, gus an 
tachair na nithe so uile. 

35 Thèid nèamh agus tal- 
amh thairis, ach cha tèid mo 
bhriathra-sa thairis a chaoidh. 

36 Ach cha'n 'eil fios an 
là no na h-uaire sin aig duine 
air bith, no fòs aig ainglibh 
nèimh, ach aig m'Athair-sa a 
mhàin. 

37 Ach amhuil a bha làith- 
ean Noe, mar sin mar an ceud- 
na bithidh teachd Mhic an 
duine. 

38 Oir mar a bha iad anns 
na làithibh foimh an tuil ag - 
itheadh agus ag òl, a' pòsadh 
agus a' toirt am pòsadh, gus 
an là an deachaidh Noe a 
steach san àirc, 

39 Agus nach robh fhios 
aca gus an d'thàinig an tuil, 



1 ball.~- 



a' chlosach. 



56 



MATA. 



agus an do thog i ìeatha iad 
uile ; mar sin mar an ceudna 
bithidh teachd Mhic an duine. 

40 An sin bithidh dithis 
air a* mhachair ; gabhar fear 
aca, agus fàgar am fear eile. 

41 Bithidh dithis bhan a' 
meileadh ' anns a' mhuilean ; 
gabhar a h-aon aca> agus f àgar 
an aon eile^ 

42 Uime sin deanaibh-sa 
faire, oir cha'n 'eii fhios ag- 
aibh cia an uair an tig bhur 
Tighearn. 

43 Ach a ta fhios so ag- 
aibh, nam b'fhiosrach fear au 
tighe cia an uair an tigeadh 
an gaduìche, gu'n deanadh e 
faire, agus nach fulaingeadh e 
gu'm bristeadh a thigh troimh. 

44 Uime sin bithibh-sa ull- 
amh mar an ceudna : oir is 
ann an uair nach saoil sibh, a 
thig Mac an duine. 

45 Cò e ma seadh a ta 'na 
òglach firinneaeh agus glic, a 
chuir a Thighearn os ceann 
a mhuìnntir, a thabhairt bìdh 
dhoibh 'na àmfèin? 

46 Is beannaichte an t-òg- 
lach sin, a gheibh a Thigh- 
earna, ri àm dha teachd, a' 
deanamh mar sin. 

47 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, gu'n cuir se e os 
ceann a mhaoin gu h-iomlan. 

48 Ach ma their an droch 
sheirbhiseach ud 'na chridhe, 
A ta mo Thighearn a' cur dàil 
'na theachd ; 

49 Agus ma thòisicheas e 
chomh-sheirbhisich a 



au' a 



bhualadh, agus aìr itheadh a- 
gus òl maille fi luchd-misge j 

50 Thig Tighearn an òg- 
laich sin ann an là nach 'eil 
sùil aige ris, agus ann an uair 
nach fios da, 

51 Agus gearraidh e 'na 
bhloighdibh e, agus bheir e a 
chuibhrionn da maille ris na 
cealgairibh : an sin bithidh gul 
agus gìosgan fhiacal. 

CAIB. XXV. 

1 Cosamhlachd nan deich òighean, 
14 agus nan tàlann : 31 Tnar an 
ceudna mìn-innseadh mv!n bhreith- 
eanas dheireannach. 

AN sin saimhlaichear rìogh- 
achd nèimh fi deich òigh- 
ibh, a thug ìeo an lòchrain, a- 
gus a chaidh a mach an còdh- 
ail an fhir nuadli-phòsda^. 

2 Agus bha cùignear dhiubh 
glic, agus cùignear amaideach. 

3 Thug iadsan a bha amaid- 
each an lòchrain /eo, ach cha 
d'thug iad oladh teo. 

4 Ach iadsan a bha glic, 
thug iad oladh ieo 'nan soith- 
ichibh maille f'an lòchranaibh. 

5 Agus air deanamh mailie 
do'n f hear nuadh-phòsda, thuit 
clò codail orra uile, agus 
suain*. 

6 Ach anns a' mheadhon- 
oidhche finneadh glaodh, 
Feuch, a ta am fear nuadh- 
pòsda a' teachd ; rachaibh a 
mach g'a choinneachadh. 

7 An sin dh'èirich na 
h-òighean ud uile, agus dheas- 
aich iad an lòchrain. 



' blcath. ' an te eile. fiiir-na-bainnse. — rinn iad dùsal uile, agus choidil . 

iad. 



CAIB. 

8 Agus thubhairt na h-òigh- 
ean amaideach riusan a bha 
glic, Thoiribh dhuinne cuid do 
bhur n-oladh ; oir a ta- ar 
lòchrain a' dol as. 

9 Ach fhreagair iadsan a 
hha glic, ag ràdh, Air eagal 
nach bi na *s leoir ann dhuinn 
fèin agus dhuibh-san, gu ma 
fearr ìeibh dol a chum an 
luchd-reicidh, agus ceannaich- 
ibh dhuibh fèin. 

10 Agus am feadh a bha 
iad a' dol a cheannach, thàinig 
am fear nuadh-pòsda ; agus 
chaidh iadsan a bha uliamh a 
steach ìeis chum a' phòsaidh, 
agus dhruideadh an dorus. 

11 'Na dhèigh sin thàinig 
mar an ceudna na h-òighean 
eile, ag ràdh, A Thighearn, a 
Thighearn, fosgail dhuinne. 

12 Ach fhreagair esanagus 
thubhairt e, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh fibh, nach aithne 
dhomh sibh. 

13 Deanaibh faire air an 
aobhar sin, do bhrìgh nach 
aithne dhuibh an là no an 
uair, air an tig Mac an duine. 

14 Oir is cosmhuil e' fi 
duine a* dol air choigrich, a 
ghairm a sheirbhisich, agus 
a thug dhoibh a mhaoin : 

15 Agus do h-aon diubh 
thug e cùig tàlanna, agus do 
neach eiie a dhà, agus do 
neach eile a h-aon ; do gach 
aon fa ìetli a fèir a chomais ; 
agus air ball ghabh e a thurus. 

16 Agus dh'imich esan a 
fhuair na cùig tàlanna, agus 
finn e ceannachd ìeo, agus 



XXV. 57 
bhuannaich e cùig tàlanna 
eile. 

17 Agus mar an ceudna 
esan a fhuair a dhà, bhuann- 
aich e dithis eile. 

18 Ach an ti a fhuair a 
h-aon, dh'imich e agus chladh- 
aich e san talamh, agus dh'f hol- 
aicli e airgiod a mhaighstir. 

19 An dèigh aimsir fhada 
thàinig Tighearna nan seir- 
bhiseach sin, agus finn e 
cunntas fiu. 

20 Agus thàinig esan a 
fhuair na cùig tàlanna, agus 
thug e leis cùig tàlanna eile, ag 
ràdh, A Thighearna, thug thu. 
dhomh-sa cùig tàlanna : feuch, 
bhuannaich mi cùig tàlanna 
eile thuilleadh orra. 

21 Agus thubhairt a Thigh- 
earna fis, Is maith, a dheadh 
sheirbhisich fhìrinnich ; bha 
thusa firinneach ann am beag- 
an, cuiridh mise os ceann 
mhòran thu : imich a steach 
doaoibhneas do Thighearn. 

22 Agus thàinig esan a 
f huair an dà thàlann, agus thu- 
bhairt e, A Thighearna, thug 
thu dhomh-sa dà thàlann : 
feuch, bhuannaich mi dà thàl- 
ann eile thuilleadh orra. 

23 Thubhairt a Thighearna 
f is, Is maith, a dheadh sheir- 
bhisich f hirinnich ; bha thusa 
fìrinneach ann am beagan do 
nithibh, cuiridh mise os ceann 
mòran do nithibh thu : imich 
a steacli do. aoibhneas do 
Thighearn. 

24 Ach an uair a thàinig 
esan a fhuair an t-aon tàlann, 



' is cosmhuil rl 



oghachd nèimL 



58 

thubhairt e, A Thighearna, 
bha fìiios agam gur duine 
cruaidh thu, a bhuaineas san 
àite nach do chuir thu, agus a 
thionaileas san ionad anns 
nach do sgaoil thu ; 

25 Agus air dhomli bhi fo 
eagal, chaidh mi agus dh'fhol- 
aich mi do thàlann san tal- 
amh : feuch, sin agad do chuid 
fèin. 

26 Fhreagair a Thighearn 
agus thubhairt e ris, A sheir- 
bhisich uilc agus ieisg, bha 
fhias agad gu buaininn-sa san 
àit anns nach do chuir mi, a- 
gus gu tionalainn as an ionad 
anns nach do sgaoil mi ; 

27 Bu chòir dhuit uime sin 
m'airgiod a thabhairt do'n 
luchd-malairt, agus air dhomh 
teachd gheibhinn mo chuid 
fèin maille r'a riadh. 

28 Buinibh uaith uime sin 
an tàlann, agus thugaibh dha- 
san e, aig am bheil na deich 
tàìanna. 

29 (Oir d9 gach neach aig 
am bheil bheirear, agus bith- 
idh aige gu pailt : ach uaith- 
san aig nach 'eil, bheirear 
eadhon an ni sin a ta aige.) 



MATA. 

iàthair na h-uile chinnich ; a- 
gus sgaraidh e iad o chèile, 
amhuil a sgaras ' buachaill na 
caoraich o na gabhraibh : 

33 Agus cuiridh e na caor- 
aich air a iàimh dheis, ach na 
gabhair air a iàimh chlì. 

34 An sin their an Righ fiu- 
san air a dheis, Thigibh, a 
dhaoine beannaichte m'Ath- 
ar-sa, seaibhaichibh mar oigh- 
reachd an rìoghachd a ta air 



30 Agcus tilgibh 



an seu"- 



bhiseach mi-tharbhacli so do 
dhorchadas iomallach : an sin 
bithidh gul agus gìosgan f hiac- 
al. 

31 An uair a thig Mac an 
duine 'na ghlòìr, agus na h-ain- 
gil naomha uile maille fis, an 
sin suidhidh e air caithir fìogh- 
ail a giilòire : 

32 Agus cruinnichear 'na 



a deasachadh dhuibh o ieagadh 
bunaite an domhain : 

35 Oir bha mi ocrach, agus 
thug sibh dhomh biadh : bha 
mi tartmhor^ agus tiiug sibli 
dhomh deoch : bha mi a'm' 
choigreach, iagus thug sibh 
aoidheachd dhomh : 

36 Lomnochd, agus dii'eud- 
aich sibh mi : bha mi eusian, 
agus thàinig sibh g'am amh- 
arc : bha mi am prìosan, agus 
thàinig sibii a m' ionnsuidh. 

37 An sin freagraidh na fìr- 
eana e, ag ràdh, A Thighear- 
na, c'uin a chunnaic sinn 
ocrach thu, agus a bheathaicli 
sinn thu ? no tartmhor, agus a 
thug sinn deoch dhuit? 

38 No c'uin a chunnaic 
sinn a'd' choigreach thu, agus 
athug sinn aoidheachd dhuit ? 
no lomnochd, agus a dh'eud- 
aich sinn thu ? 

39 No c'uin a chunnaic sinn 
euslan thu, no am prìosan, a- 
gus a thàinig sinn a d'ionn- 
suidh ? 

40 Agus freagraidh an 
Righ, agus tiieir e fiu, Gu 



agus 

deimhin a ta mi ag ràdh fibh. 



' ihcaibaidheas.- " kitiuìior, i);ìitc-iKh. 



CAIB. 

a mheud 's gu*n do finn sibh 
e ào aon do na bràithribh 
a's lugha agam-sa, finn sibh 
dhomh-sa e. 

41 An sin their e mar an 
ceudna fiusan air an làimh 
chlì, Imichibh uam, a shluagh 
malluichte, dh'ionnsuidh an 
teine shiorruidh, a dh'uUuich- 
eadh do'n diabhul agus d'a 
ainghbh : 

42 Oir bha mi ocrach, agus 
cha.d'thug sibh dhomh biadh : 
bha mi tartmhor, agus cha 
d'thug sibh dhomh deoch : 

43 Bha mi a'm' choigreach, 
agus cha d'thug sibh aoidh- 
eachd dhomh : lomnochd, a- 
gus cha d'eudaich sibh mi : 
€uslan, agus am prìosan, agus 
cha d'thàinig sibh g'am amh- 
arc. 

44 An sin freagraidh iadsan 
mar an ceudna e, ag ràdh, A 
Thighearna, c'uin a chunnaic 
sinne thu ocrach, no tartmhor, 
no d'choigreach, no lomnochd, 
no euslan, no am prìosan, a- 
gus nach do fhritheil sinn 
dhuit ? 

45 An sin freagraidh esan 
iad, ag ràdh, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh fibli, a mheud as 
nach d'finn sibh e do'n neach 
a's lugha dhiubh so, cha d'finn 
sibh dhomh-sa e. 

46 Agus imichidh iadsan 
chum peanais shiorruidh ; ach 
na fireana chum na beatha 
maireannaich. 

CAIB. XXVI. 

1 Ghabh na h-uachdarain comhairle 
chum losa a ghlacadh, agiis a 



LXVI. 59 

chur gu bàs. 6 Dh'ung bean àr- 
aidh a cheann le oladh luj.djmihoir . 
14 B.eic Iudas e ris na h-àrd- 
shagairt. 17 DKith Criosd cC 
chàìsg maiUe fa dheisciobluibh. 

AGUS tharladh, 'nuair a 
chrìochnaich losa na 
briathra so uile, gu'n dubhairt 
e f'a dheisciobluibh, 

2 A ta f hios agaibh gu bheil 
a' chàisg an dèigh dà ìà, agus 
a ta Mac an duine air a bhrath 
chum a cheusadh'. 

3 An sin chruinnich uachd- 
arain nan sagart, agus na 
sgrìobhaichean, agus seanair- 
ean a' phobuill, gu talla an 
àrd-shagairt, d'an goirear Caia- 
phas, 

4 Agus ghabh iad comh- 
airle ìe clièile chum losa a 
ghlacadh ie feall, agus a chur 
gu bàs. 

5 Ach thubhairt iad, Na 
deanamaid e san fhèill, air 
eagal gu'm bi buaireas am 
measg a' phobuill. 

6 Agus air do losa a bhi 
ann am Betani, ann an tigh 
Shimoin an lobhair, 

7 Thàinig bean d'a ionn- 
suidh aig an robh bocsa ala- 
bastair làn do oladh ro luach- 
mhoir, agus dhòirt i air a 
cheann e, agus e 'na shuidhe 
aig biadh. 

8 Ach an uaìr a chumiaic a 
dheisciobuil sin, bha fearg or- 
ra, ag ràdh, Ciod is ciall do'n 
ana-caitheadh so ? 

9 Oir dh'fheudadh an oladh 
so bhi air a reiceadh air mhòr- 
an, agus a bhi air a toirt do 
na bochdaibh. 



' bheirear thairis Mac an duine gu bhi air a chcu.^aJh. 



60 MA' 

10 Ach air aithneachadh 
so do losa, Ihubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh a' cur 
dragha air a' mhnaoi ? oirfinn 
i deadh obair dhomh-sa. 

11 Oir a ta na bochdan 
agaibh a ghnàth maille ribh, 
ach cha'n 'eil mise agaibh a 
ghnàth. 

12 Oir air dòrtadh na h-ol- 
adh so dhi air mo chorp-sa, is 
ann fa chomhair m'adhlaic a 
finn i e. 

1 3 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, Ge b'e àit am bi an 
soisgeul so air a shearmonach- 
adh air fe'adh an t-saoghail gu 
h-iomlan, aithrisear an ni a 
finn a* bhean so, mar chuimh- 
ne oirre. 

14 An sin dh'imich aon do'n 
dà f hear dheug, d'am b'ainm 
ludas Iscariot, chum nan àrd- 
shagart. 

1 5 Agus thubhairt e, Ciod 
a bheir sibh dhomh-sa, agus 
brathaidh mi dhuibh e? Agus 
chòird iad fis air dheichbuinn 
fhichead airgid. 

16 Agus o'n àm sin a mach 
dh'iarr e fàth ' air esan a 
bhràth. 

17 Agus air a' cheud Id do 
J'hèill an arain neo-ghoirtichte, 
thàinig na deisciobuil chum 
losa, ag ràdh fis, C'àit an 
àiU teat sinne a dh'uUuchadh 
dhuit, chum gu'n ith thu a' 
chàisg ? 

18 Agus thubhairt esan, 
Rachaibh do'n bhaile gu leith- 
id so do dhuine, agus abraibh 



f is, Tha am maighstir ag ràdh, 
A ta m'àm am fagus, cumaidh 
mi a' chàisg aig do thigh-sa 
maille fi m' dheisciobluibh. 

19 Agus finn na deisciobuil 
mar a dh'orduich losa dhoibh, 
agus dheasaich iad a' chàisg. 

20 Agus an uair a thàinig 
am feasgar, shuidh e maille fis 
an dà fhear dheug. 

21 Agus ag itheadh dhoibh, 
thubhairt e, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh fibh, gu'm brath 
fear dhibh mise. 

22 Agus bha iad ro bhròn- 
ach, agus thòisich gach aon 
aca fa ieth air a fàdh fis, Am 
mise e, a Thighearn ? 

23 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e, An ti a thumas 
a iàmh sa' mhèis maille fium- 
sa, brathaidh esan mi. 

24 Gu deimhin a ta Mac 
an duine ag imeachd, a fèir 
mar a ta e sgrìobhta m'a thim- 
chioll : ach is an-aoibhinn do'n 
duine sin ie'm brathar Mac an 
duine : bu mhaith do'n duine 
sin mur beirte fiamh e. 

25 An sin fhreagair ludas 
a bhrath e, agus thubhairt e, 
A mhaighstir, am mise e ? 
Thubhairt esan fis, Thubhairt 
thu. 

26 Agus ag itheadli dhoibh, 
ghlac losa aran, agus air tabh- 
airt buidheachais, bhris se e% 
agus thug e do na deisciob- 
iuibh (?, agus thubhairt e, 
Gabhaibh, ithibh j is e so mo 
chorp-sa. 

27 Agus air glacadh a' 



' cothrom. ^ agus bheannaich, agus bhris se c. 



CAIB. 

chupain, agus air tabhairt 
buidheachais, thug e dhoibh e, 
ag ràdh, Olaibh uile dheth : 

28 Oir is i 80 m'fhuil-sa an 
tiomnaidh' nuaidh, a dhòirtear 
air son mhòran chum maith- 
eanais pheacanna. 

29 Ach tha mi ag ràdh 
ribh, Nach òl mi à so suas do 
thoradh so na fionain^ gus an 
là sin an òl mi e nuadh maille 
fibh ann an rìoghachd m'Ath- 
ar. ' 

30 Agus air dhoibh Jaoidh 
a sheinn, chaidh iad a mach 
gu sUabh nan crann-oladh. 

31 An sin thubhairt losa 
riu, Gheibh sibh uile oilbheum 
annam-sa an nochd ; oir a ta 
e sgrìobhta, Buaihdh mi am 
buachaiU, agus sgapar caoraich 
an treuda. 

32 Ach an dèigh dhomh- 
sa èirigh a fìs, thèid mi f oimh- 
ibh do Ghahle. 

33 Agus fhreagair Peadar 
agus thubhairt e fis, Ged 
gheibh gach uile dhaoine oil- 
bheum annad, cha'n fhaigh 
mise oilbheum gu bràth. 

34 Thubhairt losa fis, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh fiut, 
air an oidhche so fèin mu'n 
goir an coileach, gu'n àich- 
eadh thu mi tri uairean. 

35 Thubhairt Peadar fis, 
Ged a b'èigin dhomh bàsach- 
adh maiUe fiut, cha'n àich- 
eadh mi thu. Agus thubhairt 
na deisciobuil uile mar an 
ceudna. 

36 An sin thàinig losa 
maiUe fiu gu ionad d'an goir- 



XXVI. 61 
ear Getsemane, agus thubhairt 
e fis na deisciobluibh, Suidh- 
ibh-sa an so, gus an tèid mise 
a dheanamh urnuigh an sud. 

37 Agus thug e Peadar ìeis, 
agus dithis mhac Shebede, a- 
gus thòisich e air a bhi bròn- 
ach, agus ro dhoUgheasach. 

38 An sin thubhairt e fiu, 
A ta m'anam ro bhrònach, 
eadhon gu bàs : fanaibh-sa an 
so, agus deanaibh faire maUle 
fiumsa. 

39 Agus dh'imich e beag- 
an air adhart^ agus thuit e 
air 'aghaidh, a' deanamh ur- 
nuigh, agus ag ràdh, O m* 
Athair, ma dh'fheudas e bhi, 
rachadh an cupan so seachad 
orm : gidheadh, na biodh e 
mar is àiU ìeamsa, ach mar is 
toil ìeatsa. 

40 Agus thàinig e chum 
nan deisciobul, agus f huair e 
'nan codal iad, agus thubhairt 
e fi Peadar, An ann mar sin, 
nach b' urrainn sibh faire a 
dheanamh aon uair a mhàin 
maiUe fiumsa ? 

41 Deanaibh faire agus ur- 
nuigh, chum nach tuit sibh 
am buaireadh : a ia gun amh- 
arus an spiorad togarach j ach 
a ta 'n fheoil anmhunn^ 

42 A fìs an dara uair, dh'im- 
ich e agus finn e urnuigh, ag 
ràdh, O m' Athair, mur feudar 
gu'n tèid an cupan so seachad 
orm, gun mi 'ga òl, do thoil-sa 
gu robh deanta. 

43 Agus thàinig e agus 
fhuair e iad a fìs 'han codal : 
oir bha an sùilean trom. 



' a' choimhcheangail. ^ fìneamhai 



lin. Eir. 



air aghaidh 



. lag. 



62 M-^ 

44 Agus dh'f'hàg e iad, a- 
gus dh'imich e a fìs, agus rinn 
e urnuigh ati treas uair, ag 
ràdh nam briathra ceudna. 

45 An sin thàinig e chum 
a diieisciobul, agus thubhairt 
e riu, Coidlibh roimhibh a nis, 
agus gabhaibh fois ; feuch, a 
ta an uair air druideadh, agus 
a ta Mac an duine air a bhrath 
thairis do iàmhaibh pheacach. 

46 Eiribh, imicheamaid : 
feuch, a ta an ti a bhrathas 
mise am fagus. 

47 Agus air dha bhi fathast 
a' labhairt, feuch, thàinig lu- 
das, aon do'n dà fhear dheug, 
agus maille fis cuideachd 
mhòr ie claidhibh agus bataibh 
o na h-àrd-shagartaibh agus o 
sheanairibh a' phobuiil. 

48 A nis bha an ti a bhrath 
esan air tabhairt comhara 
dhoibh, ag ràdh, Ge b'e neach 
a phògas mise, is e sin ej 
deanaibh greim air. 

49 Agus air ball thàinig e 
chum losa, agus thubhairt e, 
Fàilte dhuit, a mhaighstir ; a- 
gus phòg se e. 

50 Ach thubhairt losa fis, 
A charaid, c'ar son a thàinig 
thu ? An sin thàinig iad, agus 
chuir iad làmh ann an losa, a- 
gus ghlac iad e. 

51 Agus, feuch, shìn a 
h-aon diubhsan a bha maiUe fi 
Icsa a ìàmh, agus tharruing e a 
chlaidheamh, agus air dha 
seirbhiseach an àrd-shagairt a 
bhualadh, ghearr e a chkias 
dheth. 

52 An sin thubhairt losa 



fis, Cuir a fìs do chlaidheamh 
air ais 'na ionad fèin : oir iad- 
san uile a ghlacas an claidh- 
eamh, tuitidh iad ìeis a' chlaidh- 
eamh. 

53 An saoil thusa nach feud - 
mise a nis m' Athair a ghuidhe, 
agus bheir e dhomh tuilleadh 
na ' dà ìegion deua; do ains- 
libh? ^ 

54.' Ach cionnus an sin 
bhiodh na sgriobtuirean air 
an coimhlionadh, a tJia rddh 
gur ann mar so is èigin tach- 
airt ? 

55 Anns an uair sin fèin 
thubhairt losa fis an t-sluagh, 
An d'thàinig sibh a mach mar 
gu b'ann an aghaidh gaduiche, 
ìe claidhibh agus bataibh chum 
mise a ghlacadh ? Bha mi 
gach là a'm' shuidhe maille 
fibh san teampuU a' teagasg, 
agus cha do chuir sibh Jàmh 
annam. 

56 Ach thachair so uile, 
chum gu'm biodh sgriobtuire 
nam fàidheanair an coimhlion- 
adh. An sin thrèig na deis- 
ciobuil uile e, agus theich iad. 

57 Agus air dhoibh-san 
losa a ghlacadh, thug iad ìeo 
e gu Caiaphas an t-àrd-shagart, 
far an robh na sgrìobhaichean 
agus na seanairean air cruinn- 
eachadh. 

58 Ach ìean Peadar e fad 
uatha, eadhon gu talla an àrd- 
shagairt, agus chaidh e steach, 
agus shuidh e maille fis na 
seirbhisich, a dh'fhaicinn na 
crìche. 

59 Agus dh'iarr na h-àrd- 



CAIB. 

shagairt agus na seanairean, 
agus a' chomhairle uile, fianuis 
bhrèige an aghaidh losa, chura 
a chur gu bàs. 

60 Ach cha d'fhuair iad : 
seadh, ge do thàinig mòran do 
fhianuisibh brèige, cha d'f huair 
iad. Fa dheòidh thàinig dà 
fhianuis bhrèige. 

61 Agusthubhairt iad, Thu- 
bhairt am fear so, Is urrainn 
mise teampull Dè a leagadh, 
agus a thogail a ris an, tri 
Jàithibh. 

62 Agus air do'n àrd-shag- 
art èirigh, thubhairt e fis, 
Nach freagair thu bheag ? 
Ciod e a ta iad sin a' toirt 
fianuis ' a'd' aghaidh ? 

63 Ach dh'fhan losa 'na 
thosd. Agus fhreagair an t-àrd- 
shagart agus thubhairt e ris, 
A ta mi ga d' mhionnachadh 
air an Dia bheò, gu'n innseadh 
tu dhuinn, an tu Criosd Mac 
Dhè. 

64 Thubhairt losafis, Thu- 
bhairt thu : gidheadh tha mi 
ag ràdh fibh, 'Na dhèigh so 
chi sibh Mac an duine 'na 
shuidhe air deas làimh cumh- 
achd Z)/ie, agus a' teachd air 
neulaibh nèimh. 

65 An sin feub an t-àrd- 
shagart 'eudach, ag ràdh, Gu'n 
do ìabhair e toibheum ; ciod 
am feum tuilleadh a ta againn 
air fianuisibh ? feuch, a liis 
chuala sibh a thoibheum. 

66 Ciod i bhur barail-sa ? 
Fhreagair iadsan agus ihu- 
bhairt iad, A ta e toiJlteanach 
air a' bhàs. 



XXVI. 

67 An sin thilg iad sraugaid 
'na eudan, agus bhuail iad ìe 
am basaibh e ; agus ghabh 
cuid eile air te slataibh, 

68 Ag ràdh, Dean fàidhead- 
aireachd ^ dhuinn, a Chriosd, 
Cò e a bhuail thu ? 

69 Agus shuidh Peadar a 
mach anns an talla : agus thài- 
nig caihn àraidh d'aionnsuidh, 
ag ràdh, Bha thusa raar an 
ceudnamaille fi losa o Ghalile» 

70 Ach dh'àicheadh esan 
'nan làthair uile, ag ràdh, 
Cha'n 'eil fhios agam ciod a 
ta thu ag ràdh. 

71 Agus air dol a mach dha 
do'n fhor-dhorus, , chunnaic 
caìlin eile e, agus thubhairt i 
fiu-san a bha 'n sin, Bha 'm 
fear so mar an ceudna maille 
fi losa o Nasaret. 

72 Agus dh'àicheadh e a 
fìs ie mionnaibh, ag rddh, 
Cha'n aithne dhomh anduine. 

73 Agus tamull beag 'na 
dhèigh sin thàinig an dream a 
bha 'nan seasamh a ìàthair, 
agus thubhairt iad fi Peadar, 
Gu firinneach is ann diubh sud 
fèin tha thusa ; oir a ta do 
chainnt ga d' bhrath. 

74 An sin thòisich e fì 
mallachadh aa^us mionnach- 
adh, ag ràdh, Cha'n aithne 
dhomh an duine. Agus air 
ball ghoir an coileach. 

75 Agus chuimhnich Pead- 
ar briathran losa, a thubhairt 
fis, Mu'n goir an coileach, 
àicheadhaidh tu mi tri uair- 
ean. Agus air dol a macli 
dha, ghuil e gu geur^ 



' a' fianuìseadh. ^ fàistneacliù, ' goirt. 



64 



MATA. 



CAIB. XXVIL 

I Cheangail na h-uachdarain agus 
na seanairean Criosd, agus thug 
iad, thairis e do Philat. 3 Chroch 
ludas e fèin. 19 Fhuair Pilat 
rdbhadh o ^mhnaoi mu thimchioll 
Chriosd , 20 dKionnlaide alàmh- 
an i 26 agus leig e Barabas fa 
sgaoil. 

AIR teachd do*n mhaduinn, 
ghabh uachdarain nan 
sagart uile, agus seanairean 
a' phobuill, comhairle te chèile 
an aghaidh losa, chum a chur 
gu bàs. 

2 Agus air dhoibh esan a 
cheangal, thug iad ìeo e, agus 
thug iad thairis e do Phontius 
Pilat an t-uachdaran. 

3 An sin an uair a chunn- 
aic ludas a bhrath e, gu'n do 
dhìteadh e, ghabh e aithreach- 
as, agus thug e air an ais na 
deich buinn fhichead airgid 
do na h-àrd-shagartaibh, agus 
do na seanairibh, 

4 Ag ràdh, Pheacaich mi, 
ann am brath na fola neò- 
chiontaich. Ach thubhairt iad- 
san, Ciod e sm duinne ? amh- 
airc thusa air sin. 

5 Agus air tilgeadh uaith 
nam bonn airgid anns an team- 
pull, dh'imich e foimhe, agus 
chaidh e agus chroch' se e 
fèin. 

6 Agus ghlac na h-àrd-shag- 
airt na buinn airgid, agus thu- 
bhairt iad, Cha chòir an cur 
san ionmhas, oir is luach fola 
iad. 

7 Agus air gabhail comhairle 
dhoibh, cheannaich iad leo 



fearann a' chriadhadair*, chum 
a bhi 'na àit-adhlaic do choig- 
rich \ 

8 Air an aobhar sin goir- 
ear do'n fhearann sin, Fear- 
ann na fola, gus an là'n diugh. 

9 (An sin choimhlionadh 
an ni a ìabhradh ìe leremias 
am fàidh, ag ràdh, Agus 
ghabh iad na deich buinn 
fhichead airgid, luach an ti a 
mheasadh, neach a mheas iad- 
san a bha do chloinn Israeil, 

10 Agus thug siad iad air 
son fearainn a' chriadhadair, 
mar a dh'orduich an Tighear- 
na dhomh-sa.) 

1 1 Agus sheas losa an làthair 
an uachdarain : agus dh'f hios- 
raich an t-uachdaran dheth, 
ag ràdh, An tusa Righ nan 
ludhach ? Agus thubhairt losa 
fis, Thubhairt thu. 

12 Agus an uair a chuir na 
h-àrd-shagairt agus na sean- 
airean cionta as a ieth, cha 
do fhreagair e ni sam bith. 

13 An sin thubhairt Pilat 
fis, Nach cluinn thu cia lion 
nithe air am bheil iad a' toirt 
fianuis a'd' aghaidh ? 

14 Agus cha d'thug e freag- 
radh dha air aon f hocal ; ionn- 
us gu'n do ghabh an t-uachd- 
aran iongantas ro mhòr. 

15 A nis fi àm na fèille 
chleachd an t-uachdaran aon 
phriosanach a b'àiU ìeo chur 
fa sgaoil do'n phobull. 

16 Agus bha aca san àm sin 
prìosanach ro-chomharaichte, 
d'am b'ainm Barabas. 

1 7 Air an aobhar sin an uair 



* tliachd. 2 fhir deanamh shoithiche creadha. — — ' choigreachaibh. 



CAIB. XXVII. 



65 



a bha iad cruinn an ceann a 
chèile, thubhairt Pilat riu, Cò 
is àiU ìeibh mise a chur fa 
sgaoil duibh ? Barabas, no losa, 
d'an goirear Criosd ? 

18 Oir bha fhios aige gu'm 
b'ahn ofharmad a thug iad 
thairis e. 

19 Agus an uair a bha e 'na 
shuidhe air caithir a' bhreith- 
eanais, chuir a bhean teachd- 
mreachd d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, Na biodh agad-sa gnoth- 
uch sam bith ris an fhìrean ' 
sin : oir is mòr a dh'fhulaing 
mise an diugh ann am bruad- 
ar, air a shon-san. 

20 Ach chuir na h-àrd-shag- 
airt agus na seanairean impidh 
air a' phobull gu'n iarradh iad 
Barabas, agus gu milleadh iad 
losa. 

21 Agus fhreagair an t- 
uachdaran agus thubhairt e 
riu, Cò do'n dithis is àill ìeibh 
mise a chur fa sgaoil duibh ? 
Thubhairt iadsan, Barabas. 

22 Thubhairt Pilat f iu, Ciod 
ma seadh a ni mi fi losa, d'an 
goirear Criosd ? Thubhairt 
iad ris uile, Ceusar e. 

23 Agus thubhairt an t- 
uachdaran, C'ar son ? ciod an 
t-olc a finn e ? ach is mò gu 
mòr aghlaodh iadsan, agràdh, 
Ceusar e. 

24 Agus an uair a chunn- 
aic Pilat nach do bhuadhaich 
e bheag sam bith, ach gu'n 
d'èirich an tuilleadh buaireis, 
ghabh e uisge, agus dh'ionn- 
laid e a iàmhan am fìanuis an 
t-sluaigli, ag ràdh, A ta mise 



neòchiontach do fhuil an fhìr- 
ein so j faicibh-sa sin. 

25 Agus fhreagair am po- 
bull uile, agus thubhairt iad, 
Biodh 'fhuil oirnne, agus air 
ar cloinn. 

26 An sin ieig e fa sgaoil 
Barabas dhoibh : ach air dha 
losa a sgiùrsadh, thug e thairis 
e chum a cheusadh. 

27 An sin thug saighdear- 
an an uachdarain ìeo losa do 
thalla a' bhreitheanais, agus 
chruinnicli iad a' bhuidheann 
uile m'a thimchioll. 

28 Agus air dhoibli a fùsg- 
adh^ chuir iad uime falluinn 
scarlaid. 

29 Agus air dhoibh crùn 
droighinn f higheadh, chuir iad 
m'a cheann e, agus slat chuilce 
'na iàimh dheis : agus lùb iad 
an glùn 'na iàthair, agus rinn 
iad fanoid air, ag ràdh, Gu'm 
beannaichear thu, a Righ nan 
ludhach. 

30 Agus thilg iad smugaid 
air, agus ghlac iad an t-slat 
chuiice, agus ijhuaii iad sa' 
cheann e. 

31 A.gus an dèigh dhoibh 
fanoid a dheanarah air, thug 
iad an fhaliuinn dheth, asrus 
chuir lad 'eudach fèin uime, 
agus thug iad ieo e chum a 
cheusadh. 

32 Agus an uair a chaidh 
iad a mach, fhuair iad duine o 
Chirene, d'am b'ainm Simon : 
esan dh'èignich iad churn a 
chrann-ceusaidh-san a 
an. 



ghiùl- 



33 Agus an uair 



a thàinig 



lonracan.- 



'eudach a thoirt tlheth. 

E 



66 ^ MA 

iad gu ionad d'an ainm Gol- 
gota, sin r'a fàdh, àite cloig- 
inn, 

34 Thug iad dha r'a òl fìon 
geur, measgta ìe domblas : a- 
gus air dha a bhlasadh, cha'n 
òladh se e. 

35 Agus an uair a cheus 
iad e, foinn iad a thrusgan 
eatorra, a'tilgeadh crannchuir : 
chum gu'n coimhHontadh an 
ni a ìabhradh ieis an fhàidh, 
Roinn iad m'eudach eatorra, 
agus chuir iad crannchur air 
mo bhrat. 

36 Agus shuidhe iad, agus 
finn iad faire air an sin : 

37 Agus chuir iad a chùis- 
dhìtidh sgrìobhta os a cheann, 
IS E SO lOSA RIGH NAN 
lUDHACH. 

38 An sin cheusadh maille 
fis dà ghaduiche'; fear air a 
ìàimh dheis, agus fear eile air 
a ìàimh chlì. 

39 Agus thug iadsan a bha 
dol seachad toibheum dha, a' 
crathadh an ceann, 

40 Agus ag ràdh, Thusa a 
leagas an teampull, agus a 
chuireas suas an tri làithibh e, 
fòir ort fèin : ma's tu Mac 
Dhè, thig a nuas o'n chrann- 
cheusaidh. 

41 Mar an ceudna thubhairt 
na h-àrd-shagairt, maiUe f is na 
sgrìobhaichibh, agus na sean- 
airibh, a' fanoid air, 

42 Shaor e daoine eile, e 
fèin a shaoradh ni 'n comasach 
e: ma's e Righ Israeil, thig- 
eadh e nis a nuas o'n chrann- 



cheusaidh, agus creididh sinn 
e. 

43 Chuir e a dhòigh an Dia ; 
saoradh e a nis e, ma tha toil 
aige dha : oir thubhairt e, Is 
mise Mac Dhè. 

44 Agus thug na gaduich- 
ean, a cheusadh maiUe fis, am 
beum ceudna dha. 

45 A nis o'n t-seathadh uair 
bha dorchadas air an tìr uile 
gus an naothadh uair. 

46 Agus mu thimchioll na 
naothadh uaire dh'èigh losa 
ie guth àrd, ag ràdh, Eli, eli, 
lama sabachtani ? is e sin r'a 
fàdh, Mo Dhia, mo Dhia, c'ar 
son a thrèig thu mi ? 

47 Agus air cluinntinn sin 
do chuid diubhsan a blia 'nan 
seasamh an sin, tliubhairt iad, 
A ta am fear so a' glaodhaich 
air Elias. 

48 Agus air bali fuith a 
h-aon diubh, agus ghabh e 
spong, agus iìon e do fhìon 
S'eur i, agus air dha a cur air 
slait chuiice, thug e dha f'a 
ÒI. 

49 Ach thubhairt càch,Leig 
dha, faiceamaid an tig Eiias. 
g'a thèarnadh. 

50 Agus an uair a dh'èigh 
losa a fìs ie glaodh mòr, thug 
e suas a spiorad. 

51 Agus, feuch, feubadh 
brat-roinn an teampuili 'na 
dhà chuid, o mhullach gu 
ìochdar ; agus chrìothnuich 
an taiamh, agus sgoilteadh na 
creagan : 

52 Agus dli'fhosgladh na 



' dà fhear-reubainti, dà chreachadaìr, 



h-iiaighean, agiis dh'èirich 
mòran do chorpaibh nan 
naomh, a bha 'nan codal, 

53 Agus chaidh iad a mach 
as na h-naighibh an dèigh 'ais- 
eirigh-san, agus chaidh iad a 
steach do'n bhaile naomh, a- 
gus ùochdadh iad do mhòran. 

54 A nis an uair a chunn- 
aic an ceannard-ceud, agus 
iadsan a bha maiUe ris a' 
coimhead' losa, a' chrith-thal- 
mhainn, agus na nithe eile a 
finneadh, ghabh iad eagal mòr, 
ag ràdh, Gu firinneach b'e so 
Mac Dhè. 

55 Agus bha an sin mòran 
bhan (ag amharc am fad,) a 
ìean losa o Ghalile, a' frith- 
ealadh dha : 

56 Am measg an robh Muire 
Magdalen, agus jSIuire màth- 
air Sheumais agus loseis, agus 
màthair cloinne Shebede. 

57 Agus air teachd do'n 
f heasgar, thàinig duine saoibh- 
ir o Ai'imatea, d'am b'ainm 
loseph, a bha e fèin 'iia dheis- 
ciobul aig losa mar an ceud- 
na. 

58 Chaidh esan gu Pilat, a- 
gus dh'iarr e corp losa : an 
sin dh'àithn Pilat an corp a 
thabhairt da. 

59 Agus ghlac loseph an 
corp, agus phaisg e ann an 
lìou-eudach fior-ghlan e, 

60 Agus chuir se e 'na uaigh 
nuaidh fèin, a chladhaich e 
ann an carraio^ : As-us char- 
mch e clach mhòr gu dorus 
na h-uaighe, agus dh'imich e 
roimhe. 



CAIB. XX\ III. 67 

61 Agus bha Muire Mas:- 



dalen, agus a' Mhuire eile 
'ùan suidhe fa chomhair na 
h-uaighe. 

62 A nis air an là màir- 
each, an là'n dèigh an ulluch- 
aidh, chruinnicheadh na h-àrd- 
shagairt agus na Phairisich gu 
Pilat, 

63 Ag ràdh, A thighearn, 
is cuimhue ieinn an uair a bha 
am mealltair ud fathast beò, 
gu'n dubhairt e, Eiridli mi an 
dèigh thri làithean. 

64 Orduich uime sin an 
uaigh a bhi air a coimhead gu 
cinnteach gus an treas là, air 
eagal gu'n tig a dheisciobuil 
san oidhche, aorus cru'ii o-oid 
lad leo e, agus gu'n abair iad 
fis an t-sluagh, Bh'èirich e 

na marbhaibh : agus raar 
sin bithidh am mearachd deir- 
eannach ni's miosa na'n ceud 
mhearaclid. 

65 Thubhairt Pilatfiu, Tha 
faire agaibh ; imichibh, dean- 
aibh an uaigh cho tèaruinte 's 
is aithne dhuibh. 

66 Agus dh'imich iad agus 
finn iad anuaigh cinnteach, a' 
cur seula air a' chloich, maiile 
ri faire. 

CAIB. XXVIII. 

1 TTia aiseirigh Chriosd air cC cur 
an cèill do na mnaibh : 9 nochd 
Criosd e fèin dnibh. 1 1 Thug na 
h-àrd-shagairt airgiod do na 
saighdearaibh chum gu!n abradh 
iad gu'n doghoideàdh as 'u2igh e. 

A N" dèigh na'"^baid,- aig 
briseadh na.&ire air a' 
cheud Id do'n t-seachduin. 



68 M/ 
thàinig Muire Magdalen, agus 
a* Mhuire eile, a dh'fhaicinn 
na h-uaighe. 

2 Agus, feuch, bha crith- 
thalmhainn mhòr ann ; oir 
thàinig aingeal an Tighearna 
nuas o nèamh, agus air teachd 
dha charuich e a' chlach o'n 
dorus, agus shuidh e oirre. 

3 Agus bha a ghntiis mar 
dhealanach, agus 'eudach geal 
mar shneachdadh. 

4 Agus air eagal roimhe 
chriothnuich an luchd-coimh- 
id agus chaidh iad an riochd 
mairbh. 

5 Ach fhreagair an t-ain- 
geal agus thubhairt e ris na 
mnaibh, Na biodh eagal oirbh- 
se : oir a ta f hios agam gu 
bheii sibh ag iarraidh losa, a 
chaidh cheusadh. 

6 Cha'n 'eil e 'n so j oir 
dh'èirich e, mar a thubhairt 
e : thigibh, faicibh an t-àit an 
robh an Tighearn 'iia ìuidhe. 

7 Agus imichibh gu luath, 
agus innsibh d'a dheisciob- 
luibh gu'n d'èirich e o na 
marbhaibh : agus, feuch, tha 
e dol roimhibh do Ghalile; an 
sin chi sibh e ; feuch, thu- 
bhairt mise ribh e. 

8 Agus dh'imich iad gu 
luath o'n uaigh, ìe h-eagal a- 
gus mòr-ghairdeachas, agus 
fuith iad a dh'innseadh d'a 
dheisciobluibh. 

9 Affus aff imeachd dhoibh- 
san a dh'innseadh d'a dheis- 
ciobluibh, feuch, thachair losa 
fèin orra, ag ràdh, Fàilte 
dhuibh. Agus thàinig iad am 



fagus da, agus rug iad air a 
chosaibh, agus finn iad aoradh 
dha^ 

10 An sin thubhairt losa 
fiii, Na biodh eagal oirbh : im- 
ichibh, abraibh fi m' bhràith- 
ribh iadsan a dhol do Glialile, 
agus an sin chi iad mi. 

1 1 Agus an uair a bha iad- 
san ag imèachd, feuch, thài- 
nig cuid do'n luchd-faire do'n 
bhaile, agus iìochd iad do na 
h-àrd-shagartaibh gach ni a 
thachair. 

12 Agus air cruinneachadh 
dhoibh-san an ceann a chèile 
maille. fis na seanairibh, agus 
air ga"bhail comhairle dhoibh, 
thug iad mòran airgid do na 
saighdearaibh, 

13 Ag ràdh, Abraibh-sa 
gu'n d'thàinig a dheisciobuil 
anns an oidhche, agus gu'n 
do ghoid iad e, an uair a bha 
sinne 'nar codal. 

14< Agus ma chluinneas an 
t-uachdaran so, cuiridh sinne 
impidli air, agus ni sinn sibh- 
se tèaruinte. 

15 Agus ghabh iad an t-air- 
giod, agus finn iad mar a 
theagaisgeadh dhoibh : agus a 
ta a' chainnt so air a h-aithris 
am measg nan ludhach gus an 
là'n diugh. 

16 An sin chaidh an t-aon 
deisciobul deug do GhaUle, 
do'n bheinn far an d'orduich 
losa dhoibh. 

17 Agus an uair a chunn- 
aic iad e, finn iad aoradh dha : 
ach bha cuid aca fo amharus. * 

18 Agus thàinig losa, agus 



' luchd -faire. ' thug iad urram dha. 



CAIB. 1. 



ìabhair e fiu, ag ràdh, Thug- 
adh dhomh-sagach uile chumh- 
achd air nèamh agus air tal- 
amh. 

19 Uime sin imichibh-sa, a- 
gus deanaibh deisciobuil do' 
gach uile chinneach, 'gam 
baisteadh ann an ainm an Ath- 



69 
an 



ar, agus a' Mhic, agus 
Spioraid naoimh ; 

20 A' teagasg dhoibh gach 
uile liithe a dh'àithn mise 
dhuibh a choimhead : Agus, 
feuch, a ta mise maille fibh 
a ghnàth, gu deireadh an 
t-saoghail. Amen. 



An SOISGEUL a reir MHARCUIS. 



CAIB. I. 

1 Dreiichd Eoin Bhaiste. 9 Bhaist- 
eadh losa. 14 Shearmonaich e 
soisgeid rìoghachd Dhè. 16 
Ghairm e Peadar, Aindreas, 
Seumas as;us Eoin. 23 Leisjiis e 
aon anns an robh deamhan, 32 a- 
gus mòran do mhuinntir a bha eus- 
lan. " 

''POISEACH Soisgeil losa 
Criosd, Mhic Dhè: 

2 A fèir mar a ta e sgrìobh- 
ta anns na fàidhibh, Feuch, 
cuiream mo theachdair foimh 
do ghnùis, a dh'ulluicheas do 
shlighe fomhad. 

3 Guth an ti a dh'èigheas 
anns an fhàsach, Uiiuichibh 
slighe an Tighearna, dean- 
aibh a cheumanna dìreach. 

4 Bha Eoin a' baisteadh 
anns an fhàsach, agus a' sear- 
monachadh baistrdh an aith- 
reachais chum maitheanais 
pheacanna. 

5 Agus chaidh a mach d'a 
ionnsuidh tìr ludea uil«, agus 
luchd-àiteachaidh^ lerusaleim, 
agus bhaisteadh ieis iad uile 
ann an amhainn lordain, ag 
aideachadh am peacanna. | 



6 Agus bha Eoin air eud- 
acliadh^ ìe fionna chàmhal, a- 
gus crios leathair m'a ìeas- 
raidh ; agus bu bhiadh dha 
locuist agus mil fhiadhaich. 

7 Agus shearmonaich e, ag 
ràdh, A ta neach a' teachd a'm* 
dhèigh a's cumhachdaiche na 
mise, neach nach airidh mise 
air cromadh sìos agus barr-iaU 
a bhròg f huasgladh. 

8 Bhaist mise gu dearbh 
sibh ìe h-uisge : acli baist- 
idh esan sibh ìeis an Spiorad 
Naomh. 

9 Agus tharlàdh anns na 
làithibli sin, gu'n d'thàinig 
losa o Nas-dret Ghalile, agus 
bhaisteadh e ìe h-Eoin ann aa 
lordan. 

10 Agus air ball an uàir a 
chaidh ^e suas as an uisge, 
chunnaic e na nèamhan air am 
fosgladh, agus an Spiorad mar 
choluman a' teachd a nuas 
air. 

1 1 Agus thàinig guth o 
nèamh, ag ràdh, Is tusa mo 
Mhac gràdliach, anns am blieil 
mo mhòr-tlilachd. 



iompaichibh, teagaisgibh. 



- luchd-àitich. 



, ' air a chònihdach. 



70 MAIiC. 

12 Agus air ball tharruing 
an Spiorad e do'n fhàsach. 

13 Agus bha e 'n sin san 
fhàsach dà fhichead là air a 
bhuaireadh ie Satan, agus bha 
e maille ris na fiadh-bheath- 
aichibh,agus fhritheil na h-ain- 
gil dha. 

14 Agus an dèigh Eoin a 
chur am prìosan, thàinig losa 
do GhaHle, a' searmonachadh 
soisgeil rìoghachd Dhè, 

15 Agus ag ràdh, Choimh- 
lionadh an aimsir, agus a ta 
rìoghachd Dhè am fagus ; 
deanaibh-sa aithreachas, agus 
creidibh an soisgeul. 

16 Agus air dha bhi.'g im- 
eachd ri taobh fairge Ghalile, 
chunnaic e Simon, agus Ain- 
dreas a bhràthair, a' tilgeadh 
lìn san fhairge : (oir b'iasg- 
airean iad.) 

17 Agus thubhairt losa fiu, 
Thigibh a'm' dhèigh-sa, agus 
rà mi 'nur iasgairibh air daoin- 
ibh sibh. 

18 Agus air ball dh'fhàg iad 
an lìonta, agus iean iad esan. 

19 Agus an uair a chaidh 
e beagan air aghaidh as a sin, 
cliunnaic e Seumas mac She- 

Eoin a bhràthair, 
iad san luing a' càradh 
an lìonta. 

20 Agus air ball shairm 



agog' air an t-sàbaid, theag- 
aisg e. 

22 Agus ghabh iad iongant- 
as f'a theagasg : oirbha e 'gan 
teagasg mar neach aig an robh 
ùghdarras, agus cha b'ann mar 
na sgrìobhaichean. 

23 Affus bha ' 



bede, agus 



agus 



iad ; agus dh'f hàg iad Sebede 
an athair san luing maille fis 
an luchd-tuarasdail, agus ìean 
iad esan. 

21 Agus chaidli iad asteach 
do Chapernaum ; agus air ball 
air dha dol a stigh do'n t-sion 



^w.^ ^..^ nan sionagog- 
san neach anns an robh spior- 
ad neòghlan, agus glilaodh e, 

24 Ag ràdh, Leig ìeinn ; 
ciod ar gnothuch-ne fiut, losa 
o^ Nasaret? an d'thàinig thu 
g'ar sgrios-ne? Is aithne dhomh 
cò thu, aon naomh Dhè. 

25 Agus chronuich losa e, 
ag ràdh, Bi a' d' thosd, agus 
thig a mach as. 

26 Agus an uair a feub an 
spiorad neòghlan e, agus a 
ghlaodh e ìe guth àrd, thàinig 
e mach as. 

27 Agus ghabh iad mòr-ion- 
gantas uile, ionnus gu'n robh 
iad a' cur na ceisde so f'a^ 
chèile, ag ràdh, Ciod e so ? 
Ciod e an teagasg nuadh so ? 
oir ie h-ùghdarras a ta e toirt 
orduigh eadhon do na spior- 
adaibh neòghlan, agus tha iad 
ùmhal dha. 

28 Agus chaidh a chliù air 
ball a mach air feadh na tìre 
uile timchioll Ghalile. 

29 Agus gun dàil, air dhoibli 
dol a mach as an t-sionagog, 



chaidh iad a steach do thigh 
Shimoin agus Aindreais, maiUe 
fi Seumas agus Eoin. 

30 Ach bha màthair-chèile 
Shimoin 'na luidhe ann am 
fiabhrus ; agus ghrad ìabhair 
iad fis uimpe. 



tiffh-aoraidh.. 



bho, a,- 



CAIB. II. 



' 71 



agus fhritheil i 



' Sl AgLis thàmig ,esan agus 
thog e i, a breith air làimh 
oirre ; agus air ball dh'fhàg 
am fiabhrus 
dhoibh. 

32 Agus an uair a bha 'm 
feasgar ann, air do'n ghrèin 
dol fuidhe, thug iad d'a ionn- 
suidh iadsan uile a bha euslan, 
agus iadsan anns an robh 
deamhain. 

33 Agus bha 'm baile uile 
air a chruinneachadh chum an 
doruis. 

34 Agus ieighis e mòran air 
an robh iomadh gnè eucail, a- 
gus thilge mach mòran dheamh- 
an, agus cha d'fhulaing e do 
na deamhnaibh labhairt, air 
son gu'm b'aithne dhoibh e. 

35 Agus air dha èirigh sa' 
mhaduinn, fada foimh là, 
chaidh e mach, agus dh'imich 
e gu àite fàsail', agus finn e 
urnuigh an sin. 

36 Agus ìean Simon, agus 
an dream a bha maiJle fis e. 

37 Agus air fhaotainn doibh 
thuhhairt iad fis, A ta gach 
uile neach ga d'iarraidh. 

38 Agus thubhairt esan fiu, 
Rachamaid' a dh'ionnsuidh 
nam bailtean eile làimh fuinn, 
chum gu'n searmonaich mi an 
sin mar an ceudna : oir is ann 
a chum na crìche so thàinig 
mise mach. 

39 Agus shearmonaich e 
'nan sionagogaibh air feadh 
Ghalile uile, agus thilg e mach 
na deamhain. 

40 Agus thàinig lobhar,d'a 
ionnsuidh, a' guidhe air, agus 
a' lùbadh a ghlùin da, agus ag 



ràdh fis, Ma's àill ieat, tha 
thu comasach air mise a dhean- 
amh glan. 

41 Agus ghabh losa truas 
mòr dheth^, agus air sìneadh 
à mach a iàimhe, bhean e fis, 
agus thubhairt e fis, Is àill 
ìeam ; bi-sa glan. 

42 Agus co luath as a ìabh- 
air e, air ball dh'fhalbh an 
luibhre* uaith, agus finneadh 
glan e. 

43 Agus thug e geur-ord- 
ugh dha, agus air ball chuir e 
air falbh e ; 

44 Agus thubhairt e fis, 
Feuch nach innis thu bheag 
do neach air bith : ach imich, 
nochd thu fèin do'n t-sagart, 
agus tabhair mar ìobairt air 
son do ghlanaidh na nithe a 
dh'àithn Maois, mar fhianuis 
dhoibh. 

45 Agus air dhasan dol a 
mach, thòisich e air innseadh 
gu ro-fhollaiseach, agus air a' 
chùis a sgaoileadh mu'n cuairt, 
air chor as nach feudadh losa 
dol tuilleadh gu foUaiseach a 
steach do'n bhaile ; ach bha 
e mach ann an àitibh uaig- 
neach : agus thàinig iad d'a 
ionnsuidh as gach àird. 

CAIB. II. 

1 Leighis Criosd neach air an robh 
am pairilis : 11 ghairm e Mata 
àite togail na cise : 16 dh'ith e 
ìnaille ri cìs-mhaoir agiis ri peac- 
aich ; 18 ghabh e leith-sgeid a 
dheisciobul air son nach robh iad 
tC trasgadh. 

GUS an dèigh ìàithean àr- 
dh, chaidh e a fis a 



ai 



' dìonihair, uai^ncach.- 



imicheamaid, theirigeamaid.- 



r.)uir£. 



72 MA 
steach do Chapernaum ; agus 
chualas esan a bhi san tigh. 

2 Agus air ball chruinnich- 
eadh mòran an ceann a chèile, 
air chor as nach robh àit a 
chumadh iad, eadhon timchioll 
an doruis : agus iabhair e am 
focal riu. 

3 Agus thàinig iad, a' toirt 
d'a ionnsuidh neach air an 
robh am pairiHs, air a ghiùlan 
ìe ceathrar. 

4 Agus a -chionn nach b'urr- 
ainn iad teachd am fagus da 
leis an t-sluagh, fùisgiad mull- 
ach an tighe anns an robh e : 
agus air ^dhoibh a tholladh, 
ìeig iad sìos an leabadh air an 
robh an neach a bha tinn ieis 
a' pliairilis 'na ìuidhe. 

5 'Nuair chunnaic losa an 
creidimh-san, thubhairt e f'is 
an neach air an robh am pair- 
ihs, A mhic, tha do pheac- 
anna ' air am maitheadh dhuit. 

6 Ach bha dream àraidh^ 
do na sgrìobhaichibh 'iian 
suidhe an sin, agus iad a' 
reusonachadh 'iìan cridheach- 
aibh fèin, 

7 C'ar son a ta am fear so 
a' labhairt toibheim mar so ? 
Cò dh'fheudas peacanna a 
mhaitheadh ach Dia a mhàin ? 

8 Agus air ball air aith- 
neachadh do losa 'na spiorad 
fèin gu'n robh iadsan a* reu- 
sonachadh mar sin annta fèin, 
thubhairt e fiu, C'ar son a ta 
sibh a' reusonachadh nan nithe 
sin ann bhur cridheachaibh ? 

9 Cò aca is usadh a fàdh fis 
an neach air am bheil am pair- 



ilis, Tha do pheacanna air am 
maitheadh dhuit, no a fàdh, 
Eirich, agus tog do ieabadh, 
agus imich ? 

10 Ach a chum gu'm bi fìos 
agaibh gu blieil ùghdarras aig 
Mac an duine peacanna a 
mhaitheadh air thalamh, (thu- 
bhairt e fis an fhear air an 
robh am pairilis,) 

11 A ta mi ag ràdh fiut, 
Eirich, agus tog do ieabadh, 
agus imicli do d' thigh. 

12 Agus dh'èirich esan air 
ball, agus thog e an leabadh, 
agus chaidh e mach 'nam fìa- 
nuis uile, ionnus gu'n robh 
mòr-iongantas orra uile, agus 
gu'n do ghlòraich iad Dia, ag 
ràdh, Cha'n fhaca sinne fiamh 
a ìeitliid so, 

13 Agus chaidh e mach a 
fìs fi taobh na mara ; agus 
tliàinig an sluagh uile d'a ionn- 
suidh, agus theagaisg e iad. 

14 Agus ag dol seachad da, 
chunnaic e Lebhi w^fl'cAlpheuis 
'na shuidhe aig àite t&gail na 
cìse, agus thubhairt e fis, Lean 
mise. Agus dh'èirich e, agus 
ìean se e. 

15 Agus tharladh, 'nuair a 
shuidh losa chum bìdh 'na 
thÌQ'li-san, gu'n do shuidh mòr- 
an chìs-mliaor agus plieacacli 
maille fi losa, agus f'a dheis- 
ciobluibh : oir bha mòran ann, 
agus iean iad e. 

16 Affus an uair a chunnaic 
na sgrìobhaichean agus na 
Phairisich esan ag itheadli 
maille f i cìs-mhaoraibh agus fi 
peacachaibh, thubhairt iad f'a 



' pheacaidh. " àrmcl. 



dheisciobluibh, C'ar son a ta 
e ag itbeadh agus ag òl maille 
ri cìs-nihaoraibh agus ri peac- 
achaibh ? 

17 Agus an uair a chuala 
losa so, thubhairt e fiu, Cha'n 
*eil feum acasan a ta slàn air 
an lèigh, ach acasan atatinn : 
cha d'thàinig mise a ghairm 
nam firean, ach nam peacach 
chum aithreachais. 

18 Agus bu ghnàth ie deis- 
ciobhiibh Eoin, agus nam 
Phairiseach a bhi trasgadh' : 
agus thàinig iad, agus thu- 
bhairt iad fis, C'ar son a ta 
deisciobuil Eoin, agus iiam 
Phairiseach fi trasgadh, agus 
nach 'eil do dheisciobuil-sa a' 
trasgadh. 

19 Agus thubhairt losa fiu, 
Am bheii clann seòmair an 
fhìr nuadh-phòsda comasach 
air trasgadh a dheanamh, am 
feadh a bhitheas am fear 
nuadh-pòsda maille fiu^? am 
feadh a ta am fear nuadh- 
pòsda aca maille fiu, cha'n 
fheud iad trasgadh a dhean- 
amh. 

20 Ach thig na làithean 
anns an toirear am fear nuadh- 
pòsda uatha ; agus an sin ni 
iad trasgadh sna làithibh sin. 

21 Agus cha'n 'eil duine 
sam bith a dh'fhuaigheas mìr 
do eudach nuadh air sean 
eudach ; no, ma dh'fhuaigJieas, 
buinidh am mìr nuadh, a chuir- 
cadh g'a iìonadh suas, as an 
t-sean eudach, agus nìthear an 
xeubadh ni's miosa. 

22 Agus cha chuir duine 



B. III. 73 

air bith fion ùr ann an seann 
searragaibh^ ; no brisidh ara 
fion nuadh na searragan, agus 
dòirtear am fion, agus caillear 
na searragan : ach is còir fion 
nuadh a chur ann an searrag- 
aibh nuadha. 

23 Agus tharladh gu'n 
deachaidh e troimh* na h-ach- 
aibh arbhair air là na sàbaid ; 
agus thòisich a dheisciobuil, 
ag imeachd dhoibh, fisna dia- 
san arbhair a spionadh. 

24 Agus thubhairt na Phair- 
isich fis, Eeuch, c'ar son a ta 
iad a' deanamh an ni nach 'eil 
ceaduichte air là na sàbaid ? 

2.5 Agus thubhairt esan fiu, 
Nach do ìeugh sibhse fiamh 
ciod a finn Daibhidh, 'nuair a 
bha uireasbhuidh air, agus 
ocras air fèin agus orra-san a 
bha maille fis ? 

26 Cionnus a chaidh e steach 
do thigh Dhè ann an làithibh 
Abiatair an àrd-shagairt, agus 
a dh'ith e aran na fianuis% 
nach 'eil ceaduichte do neach 
air bith itheadh, ach do na sag- 
artaibh, agus a thug e mar an 
ceudna do'n dream a bha 
maille fis ? 

27 Agus thubhairt e fiu, 
Dh'orduicheadh an t-sàbaid 
air son an duine, cha'n e an 
duine air son na sàbaid ? 

28 Air an aobhar sin is 
Tighearna® Mac an duine air 
an t-sàbaid fèin. 

CAIB. III. . 

1 Leighis Criosd an duine aig an 
robh an làmh slieargta. 1 1 Chrov^ 
uichena spiorada neoghlan ; 13 



* trosgadh. " 'nam fochair. leathar-bhuidealaibh. ■* trìd, air fcadli 

^ an t-arau taisbeanta. 6 Maighstir. 



7<t MA 

agus thagh e dà abstol deug. 22 
Dhearbà e aingidheachd an 
t-sluaigh a bha 'g ràdh gu'n robh 
e cC tilgeadh dheamhan a mach le 
Beelsebub. 

AGUS chaidh e rìs a steach 
do'n t-sionagog ; agus 
bha an sin duine aig an robh 
làmh sheargta. 

2 Agus finn iad faire" air, a 
dh'fheuchainn an leighiseadh 
se e air là na sàbaid, chum 
gu'm biodh cùis-dhìtidh aca 

> *na aghaidh \ 

3 Agus thubhairt e fis an 
duine aig an robh an làmh 

, sheargta, Eirich sa' mheadh- 
on. 

4 Agus thubhairt e fiu, Am 
bheil e ceaduichte maith a 
dheanamh air làithibh na sà- 
baid, no olc ? anam a thèar- 
nadh, no a sgrios? ach dh'fhan 
iadsan 'nan tosd. 

5 Agus an uair a dh'amh- 
airc e mu'n cuairt orra ie 
feirg^ air dha bhi doihch air 
son cruais an cridhe, thubhairt 
€ fis an duine, Sìn a mach do 
iàmh. Agus shìn e mach i : 
agus finneadh slàn i mar an 
làmh eile. 

6 Agus chaidh na Phairis- 
ich a mach, agus ghabh iad 
comhairle air ball maille fi 
luchd-leanmhuinn Heroid 'na 
aghaidh-san, cionnus a dh'- 
fheudadh iad a sgrios^ 

7 Ach chaidh losa maiUe 
f'a dheisciobhiibh a ìeth chum 
na mara: agus iean sluagh 
mòr e o GhaHle, agus o lu- 
dea. 



8 Agus o lerusalem, agus o 
Idumea, agus o thaoljh thall 
lordain ; agus iadsan a bha 
timchioll Thiruis agus Shi- 
doin, thàinig cuideachd mhòr 
dhiubh d'a ionnsuidh, 'nuair 
a chual iad cia mòr na nithe 
a finn e. 

9 Agus thubhairt e f'a dheis- 
ciobluibh, iong bheag a bhi 
feithearah air, air son an 
t-sluaigh, chum nach dòmh- 
luicheadh iad e : 

10 Oir ieighis e mòran ; 
ionniis gu'n do dhlùth-theann 
iad fis, a mheud 's air an robh 
plàighean, chum gu'm bean- 
adh iad fis. 

11 Agus na spiorada neò- 
ghlan, an uair a chunnaic iad 
e, shleuchd iad da, agus 
ghlaodh iad, ag ràdh, Is tusa 
Mac Dhè. 

12 Agus thug e sparradh 
teann* dhoibh nach deanadh 
iad aithnichte e. 

13 Agus chaidh e suas gu 
beinn, agus ghairm e iadsan a 
b'àill ieis : agus thàinig iad 
d'a ionnsùidh. 

14 Agus dh'orduich e dà 
fhear dheug, chum gu'm biodh 
iad maille fis, agus gu'n cuir- 
eadh e mach iad a shearmon- 
achadh ; 

15 Agus gu'm biodh aca 
cumhachd a ieigheas euslainte, 
agus a thilgeadh a mach 
dheamhan. 

16 Agus air Simon tiiug e 
Peadar mar cho-ainm : 

17 Agus Seumas mac She- 
bede, agus Eoin bràthair 



' clh;i.- — tliornb, nihilleadh. geiu' àilhne. 



Sheumais, (agus orra-san thug 
e Boanerges mar cho-ainm, 
is e sin ri ràdh, Clann na 
tairneanaich,) 

18 Agus Aindreas, agus 
PhiHp, agus Bartolomeus, a- 
gus Mata, agus Tomas, agus 
Seumas mac Alpheuis, agus 
Tadeus, agus Simon an Ca- 
naanach, 

19 Agus ludas Iscariot, an 
neach sin a bhrath e : agus 
chaidh iad do thigh. 

20 Agus chruinnicheadh an 
sluagh a rìs, ionnus nach robh 
e 'n comas doibh uiread as 
aran itheadh. 

21 Agus an uair a chual a 
chairdean so, thàinig iad a 
mach a bhreith air : oir thu- 
bhairt iad, Tha e air mhi- 
chèill. 

22 Agusthubhairt nasgrìobh- 
aichean a thàinig a nuas o le- 
rusalemj A ta Beelsebub aige, 
agus is ann troimh phrionnsa 
nan deamhan a ta e tilgeadh a 
mach dheamhan. 

23 Agus ghairm e iad d'a 
ionnsuidh, agus thubhairt e 
riu ann an cosamhlachdaibh, 
Cionnus a dh'fheudas Satan 
Satan a thìlgeadh a mach ? 

24 Agus ma bhitheas rìogh- 
achd roinnte 'na h-aghaidh 
fèin, cha'n urrainn an rìogh- 
achd sin seasamh. 

25 Agus ma bhitheas tigh 
air a foinn 'na aghaidh fein, 
cha'n urrainn an tigh sin seas- 
amh. 

26 Agus ma dh'èireas Satan 
'na aghaidh fèin, agus gu'm 



5. III. 75 

bi e roinnte, cha'n urrainn e 
seasamh, ach a ta crìoch aige. 

27 Cha'n urrainn neach air 
bith dol a steach do thigh 
duine iàidir, agus 'airneis a 
thogail ìeis, mur ceangail e 'n 
duine làidir an toiseach ; agus 
an sin creachaidh e a thigh. 

28 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, Gu maithear na 
h-uile pheacanna do chloinn 
nan daoine, agus gach toibh- 
eum a ìabhras iad. 

29 Ach ge b'e iabhras toibh- 
eum an aghaidh an Spioraid 
Naoimh, cha'n fhaigh e maith- 
eanas a chaoidh, ach a ta e an 
cunnart peanais' shiorruidh ; 

30 Air son gu'n dubhairt 
iad, Tha spiorad neòghlan 
aige. 

31 An sin thàinig a bhràith- 
rean agus a mhàthair, agus air 
dhoibh seasamh a muigh, chuir 
iad fios d'a ionnsuidh, a' gairm 
air. 

32 Agus bha 'n sluagh 'nan 
suidhe m'a thimchioJl ; agus 
thubhairt iad fis, Feuch, a ta 
do mhàthair agus do bhràith- 
rean a muigh ga d' iarraidh. 

33 Agus fhreagair e iad, 
ag ràdh, Cò i mo mhàtliair, 
no mo bliràithrean ? 

34 Agus sheali e mu'n cuairt 
orra-san a bha 'nan suidhe m'a 
thimchioil, agus thubhairt e, 
Feuch mo mhàthair agus mo 
bhràithrean. 

35 Oir ge b'e neach a lii 
toil Dè, is esan mo bhràthair, 
agus mo piiiuthar, agus rao 
mhàthair. 



' damnaidh, breitlicnnals. 



76 



MARC. 



CAIB. IV. 



1 Cosamhlachd an t-sìoladair, agus 
abhrìgh. 21 Is coir dhuinn solus 
ar n-eolais a phàirteachadh ri 
muinntir eile. 26 Cosamhlachd 
an t~sU a ta fàs an uaignidheas, 
30 agus d ghràinne mhustaird. 
39 Chiùinich Criosd onfha na 
fairge. 

GUS thòisich e air teag- 
asg a ris làimh ris a' 
mhuir ; agus chruinnicheadh 
skiagh mòr d'a iohnsuidh, 
ionnus gu'n deachaidh e steach 
do ìuing, agus gu'n do shuidh 
e air a' mhuir ; agus bha'n 
sluagh uile ri taobh na mara 
air tìr. 

2 Agus theagaisg e dhoibh 
mòran do nithibh ann an cos- 
amhlachdaibh, agus thubhairt 
e riu 'iia theagasg, 

3 Eisdibh ; Feuch, chaidh 
fear-cuir' a mach a chur sìl : 

4 Agus tharladh 'nnair chuir 
e an sìol, gu'n do thuit cuid 
deth fi taobh an rathaid, agus 
thàinig eunlaith an athair, a- 
gus dh'ith iad suas e. 

5 Agus thuit cuid eile dheth 
air fearann creagach, far nach 
robh mòr thalamh aige ; agus 
air ball dh'fhàs e suas, do 
bhrìgh nach robh doimhne 
talmhainn aige : 

6 Ach air do'n ghrèin èir- 
igh, ìoisgeadh e; agus a chionn 
nach robh freumh^ aige, shearg 
e as. 

7 Agus thuit cuìd eile am 
measg droighinn, agus dh'fhàs 
an droighionn suas, agus 



thachd se e, agus cha d'thug 
e toradh uaith. 

8 Agus thuit cuid eile air 
talamh maith% agus thug e 
toradh uaith a' fàs suas agus 
a' meudachadh ; agus thug e 
mach, cuid a dheich thar f hich- 
ead uiread, agus cuid a thri 
fichead uiread, agus cuid a 
cheud uiread *5 a chuireadh. 

9 Agus thubhairt e fiu, An 
ti aig am bheii cluasa chum 
èisdeachd, èisdeadh e. 

10 Agus an uair a bha e na 
aonar, dh'f hiosraich iadsàn, a 
bha mu'n cuairtda*, maillefis 
an dà f hear dheug, an cosamh- 
lachd deth. 

11 Agus thubhairt e fiu, 
Dhuibhse tliugadh eòlas a 
ghabhaiL air nithibh dìomhair 
rìoghachd Dhè : ach dhoibh- 
san a ta an leth muigh nìthear 
gach ni an cosamhlaclidaibh : 

1 2 Chum as ag faicinn doibh 
gu'm faic iad, agus nach aith- 
nich iad, agus ag cluinntinn 
doibh gu'n cluiiin iad, agus 
nach tuig iad ; air- eagal àm 
air bith gu'm piUeadh iad, a- 
gus gu'm biodh am peacanna 
air am maitheadh dhoibh. 

13 Agus thubhairt e fiu, 
Nach aithne dhuibh an cos- 
amhlachd so ? agus cionnus 
ma ta a thuigeas sibh gach 
uile chosamhlachd ? 

14 Tha 'm fear-cuir a' cur 
an fhocail. 

15 Agus is iad so iadsan fi 
taobh an rathaid, anns an cuir- 
ear am focal, an dèigh dhoibh 



' sioladair. 



freumhach. 



raath. 



'na fhochair. 



a chluinntinn, air ball a ta Sa- 
tan a' teachd, agus a' togail 
ìeis an fhocail, a shìol-chuir- 
eadh 'rian cridheachaibh. 

16 Agus is iad so iadsan 
mar an ceudna a chuireadh 
air fearann creagach ; muinn- 
tir, an uair a chluinneas iad 
am focal, a ghabhas e air ball 
ìe gairdeachas : 

17 Agus cha'n 'eil freumh 
aca annta fèin, ach mairidh 
iad rè sealain ; 'ria dhèigh sin 
'nuair a dh'èireas àmhghar' no 
geur-leanmhuinn air sou an 
fhocail, air ball a ta iad a' 
gabhail oilbheim. 

18 Agus is iad so iadsan 
a chuireadh am measg an 
droighinn, an dream a dh'èisd- 
eas fis an fhocal ; 

1 9 Agus a ta ro chùram an 
t-saoghail so, agus mealltair- 
eachd saoibhreis, agus ana- 
mianna riithe eile teachd a 
steach, agus a' tachdadh an 
f hocail, agus riìthear neo-thor- 
ach e. 

5^0 Agus is iad so iadsan a 
chuireadh ann an talamh maith ; 
an dream a chluinneas am foc- 
al, agus a ghabhas e, agus a 
bheir a mach toradh, cuid a 
dheich thar fhichead uiread, 
cuid a thri fichead uiread, a- 
gus cuid a cheud uiread as a 
chuireudh. 

2i Agus thubhairt e riu, 
An toirear coinneal chum gu'n 
cuirear i fuidh bheul soithich, 
no fuidh ieabaidh ? nach ann 
a chum a cur ann an coinn- 
leir ? 



5. IV. 77 

22 Oir cha'n 'eil ni air bith 
foluichte, nach foillsichear ; 
agus cha robh ni air bith an 
cleith^ nach tig am follais^ 

23 Ma ta cluasa chum èisd- 
eachd aig neach air bith, èisd- 
eadh e. 

24 Agus thubhairt e fiu, 
Thugaibhfa'near ciod a chluin- 
neas sibh : ìeis an tomhas a 
thomhaiseas sibh, tomhaisear 
dhuibh fèin ; agus bheirear 
tuilleadh dhuibh-sa ta 'g èisd- 
eachd. 

25 Oir ge b'e neach aig am 
bheil, bheirear dha : agus ge 
b'e neach aig nach 'eil, bheir- 
ear iiaith an ni sin fèin a ta 
aige. 

26 Agus thubhairt e, Is 
amhuil rìoghachd Dhè, mar 
gu'n cuireadh duine sìoi anns 
an taiamh, 

27 Agus gu'n coidleadh e, 
agus gu'n èireadh e a dh'oidh- 
che agus a ìà, agus gu'n gin- 
eadh an siol, agus gu'm fàs- 
adli e suas, air dòigh nacli 
fhios da. 

28 Oir bheir an taiamh a 
mach toradh uaith fèin, air tris 
am fochann, a fìs an dias, an 
dèigh sin an iàn arbhar anns 
an dèis. 

'29 Acli an uair a ta 'n tor- 
adh abaich, air bail cuiridh e 
an corran ann, a chionn gu 
bheii am fogharadh air teachd. 

30 Agus thubhairt e, Ciod 
an ni fi 'n samhluich sinn 
rìoghachd Dhè ? no ciod e an 
cosamhiachd ieis an coimli- 
uieas sinn i* ? 



' trioblaid an uaignidheas ^ os àird,' * an coibhearta ris an coibh- 

eartaich sinn i ? 



78 



MARC. 



31 Is cosmhuil i ri gràinne 
mustaird, ni, 'nuair a chuirear 
san talamh e, a's lugha do na 
h-uile phòraibh a ta air thal- 
amh. 

32 Ach an dèigh a chur, fàs- 
aidh e suas, agus cinnidh e ni's 
mò na luibh sam bith eile, a- 
gus fàsaidh geugan mòra air ; 
ionnus gu'm feud eunlaith an 
athair nid a dheanamh fuidh 
a sgàile. 

33 Agus iè iomadh d'aieith- 
idibh sin do chosamhlachdaibh 
ìabhair e am focal riu, a rèir 
mar a b'urrainn iad a chluinn- 
tinn. 

34 Ach gun chosaiiihlachd 
cha do iabhair e fiu : Agus 
mhìnich e na h-uile nithe d'a 
dheisciobluibh fèin air leth. 

35 Agus thubhairt e riu air 
an là sin fèin, air teachd do'n 
fheasgar, Rachamaid thairis 
do'n taobh eile. 

36 Agus an uair a sgaoil iad 
an coimhthional, thug iad ìeo 
esan anns an luing mar a bha 
e ; agus bha longa beaga eile 
maille ris ' mar an ceudna. 

37 Agus dh'èirich doinionn^ 
mliòr ghaoithe, agus ìeum na 
•tonnan a steach do'n iuing, air 
chor as gu'n robh i nis làn. 

38 Agus bha esan ann an 
deireadh na luinge, 'na chodal 
air cluasaig^ : agus dhùisg iad 
e, agus thubhairt iad ris, A 
mhaighstir, nach 'eil suim agad 
gu'n caillear sinn ? 

39 Agus dh'èirich e, agus 
chronuich e a' ghaoth, agus 
thubhairt e fis an fhairge, 



Tosd, bi sàmhach. An siri 
iuidh a' ghaoth, agus bha fèath" 
mòr ann. 

40 Agus thubhairt e fiu, 
C'ar son a ta sibh co eagalach ? 
cionnus nach 'eil creidimh ag- 
aibh. 

41 Agus ghabh iad eagal ro 
mhòr, agus thubhairt iad f'a 
chèile, Ciod e an duine so, gii 
bheil a'ghaoth, agus an fhairge 
fèin ùmhai da ? 

CAIB. V. 

1 Air do Chriosd na deamhain a 
chur a mach as an duine anns an 
robh legion diubh, 13 chaidh iad a 
stigh anns na mmaibh, 25 Leighis 
e d bh£an air an robh dòrtadh 
fola, 35 agus thog e o na marbh- 
aibh nigheun lairuis. 

AGUS thàinig iad gu taobb 
eile na mara, gu dùthaich 
nan Gadarach. 

2 Agus an uair a chaidh e 
mach as an iuing, air bail 
thachdir air as na h-àitibh-adh- 
laic, duine anns an robh spior- 
ad neòghlan, 

3 Aig an robh a chòmh- 
nuidh sna h-àitibh-adhlaic ; a- 
gus cha b'urrainn neach air 
bith a cheangal, eadhon ie 
slabhraidhibli : 

4 Oir chaidh a cheangai gu 
tric ìe geimhlibh agus ìe slabh- 
raidhibh, agus tharruing e na 
slabhraidhean as a chèile, agus 
mhin-bhris e na geimhlean : 
Agus cha b'urrainn duine sara 
bith a cheannsachadli. 

5 Agus bha e ghnàth, a ià 
agus a dh'oidhche, sna beannt- 



'na fliochair.- 



-- stoinn.- 



adliartan,- 



ciuine. 



aibh, agiis sna h-ionadaibh- 
adhlaic, a' glaodhaich, agus 
'o-a ffhearradh fèin ìe clach- 
aibh. 

6 Ach an uair a chunnaic e 
losa fada naith, ruith e agus 
shleuchd e dha, 

7 Agus ghlaodh e ìe guth 
mòr, agus thubhairt e, Ciod 
mo ghnothuch-sa riut, losa, a 
Mhic an Dè a's ro àirde ? tha 
mi a' cur ort à h-uchd Dè, gun 
mo phianadh. 

, 8 (Oir thubhairt e ris, Thig 
a mach as an duine, a spioraid 
neòghloin.) 

9 Agus dh'fhiosraich e 
dheth, Ciod is ainm dhuit ? 
Agus fhreagair esan, ag ràdh, 
Legion is ainm dhomh : oir a 
ta sinn mòran ann. 

10 Agus ghuidh e gu ro 
gheur air, gun e g'an cur a 
raach as an dùthaich sÌ7i. 

11 Agus bha treud mòr 
mhuc an sin, ag ionaltradh am 
fagus do'n bheinn \ 

12 Agus ghuidh na deamh- 
ain uile air, ag ràdh, Cuir sinne 
dh'ionnsuidh nam muc, chum 
gu'n rachamaid. a steach ann- 
ta. 

1 3 Agus air ball thug losa 
cead doibh ; agus air dol a 
mach do na spioradaibh neò- 
ghlan, chaidh iad a stigh ann? 
na mucaibh, agus riiith an 
treud sios gu dian ìe àite cas 
do'n fhairge, (bha iad mu 
thimchioll dà mhìle,) agus 
thachdadh iad san fhairge. 

14 Agus theich iadsan a 
bha 'g ionaltradh nam rnuc, 



V. ' 79 

agus dh'innis iad sin, araon 
anns a' bhaile, agus anns an 
tìr. Agus chaidh iad a mach 
a dh'fhaicinn ciod e an ni ud 
a thachair. 

15 Agus thàinig iad chum 
losa, agus chunnaic iad an ti 
anns an robh an deamhan, a- 
gus aig an robh an legion, 'na 
shuidhe, agus eudach uime, a- 
gus a chiall aige ; agus ghabh 
iad eagal. 

16 Agus dh'innis iadsan a 
chunnaic e dhoibh, cionnus a 
thachair do'n ti anns an robh 
an deamhan, agus mu thim- 
chioll nam muc. 

17 Agus thòisich iad ri 
guidhe air imeachd a mach as 
an crìochaibh. 

18 Agus air dha dol a stigh 
san luing, ghuidh an ti anns 
an robh an deamhan air, gu'm 
feudadh e bhi maille fis. 

19 Gidheadh cha do leig 
losa ieis, ach thubhairt e ris, 
Imich dhachaidh dh'ionnsuidh 
do mhuinntir, agus innis dhoibh 
meud nan nithe a f inn an Tigh- 
earna dhuit, agus gu'n d'finn 
e tròcair ort. 

20 Agus dh'imich esan, a- 
gus thòisich e fi chur an cèill 
ann an Decapolis meud nan 
nithe a finn losa dha : agus 
ghabh iad iongantas uile. 

21 Agus'nuair a chaìdh losa 
afis thairis anns an luing do'n 
taobh eile, chruinnicheadh 
sluagh mòr d'a ionnsuidh ; a- 
gus bha e làimh fis a' mhuir. 

22 Agus, feuch, thàinig aon 
do uachdaranaibh nan siona-. 



' do na slèibhtibk. 



80 MA 
gog, d'am b'ainm lairus ; agus 
an uair a chunnaic e esan, ieig 
se e fèin sìos aig a chosaibh. 

23 Agus ghuidh e gu dùr- 
achdach air, ag rà<lh, A ta mo 
nighean bheag ann an cunn- 
art-grad bhàis ; thig, tha mi a' 
guidhe ort, agus leag do ìàmh- 
an oirre chum gu'n slànuich- 
ear i, agus mairidh i beò. 

24 Agus dh'imich losa 
maille ris ; agus iean sluagh 
mòr e, agus dhòmhluich iad 
e. 

25 Agus bha bean àraidh an 
sin, air an robli dòrtadii fola 
rè dhà bhiiadhna dheug, 

26 Agus dh'fhulaing i mòr- 
an o iomadh lèigh, agus chaith 
i na bha aìce; agus cha b' 
fheairrd i bheag e, ach gu'm 
bu mhiosd ; 

27 'Nuair a chual i iomradh 
air losa, thàinig i am measg 
an t-siuaigh o chùlaobli, agus 
bhean i f'a eudach : 

28 Oir thubhairt i, Ma dh'- 
f heudas mi beantuinn ach f 'a 
eudach, slànuichear mi. 

29 Agus air ball thiormaich- 
eadh tobar a fola ; agus dh'- 
aithnich i air a corp fèin, gu'n 
do leighiseadh i o'n phlàigh 
sin. 

30 Agus dh'aithnich losa 
air bail ann fèin gu'n deach- 
aidh cumhachd a mach as, a- 
gus air dha tionndadh san 
t-sluagh, thubhairt e, Cò a 
bhean fi m' eudach ? 

31 Agus thubhairt a dheis- 
ciobuii fis, A ta thu faicinn 
gu bheil an sluagh gad' dhòmh- 

' am bualreas.. nìona 



iachadh, agus an abair thu, Cò 
a bhean f ium ? 

32 Agus dh'amhairc e mu*n 
cuairt g'a faicinn-sa a finn so. 

33 Ach air do'n mhnaoi bhi 
fo eagal agus air chrith, air 
aithneachadh an ni a finneadh 
innte, thàinig i, agus ieig si i 
fèin sìos 'na iàthair, agus 
dh'innis i an f hìrinn uile dha. 

34 Agus thubhairt e fithe, 
A nighean, shlànuich do 
chreidimh thu ; imich an sìth, 
agus bi siàn o d' phlàigh. 

35 Am feadh a bha e fatli- 
ast a' labhairt, thàinig dream 
o thigh uachdarain na siona- 
goig, ag ràdh, Fhuair do nigh- 
ean bàs ; c'ar son a chuireadh 
tu tuilleadli dragha air a' 
mhaiglistir ? 

36 Co iuath is a chual losa 
an comhradh so a iabhradh, 
thubhairt e fi uachdaran na 
sionagoig, Na biodh eagai ort, 
a mliàin creid. 

37 Agus cha d'fhulaing e 
do neach air bith a ieantuinn, 
ach Peadar, agus Seumas, a- 
gus Eoin bràthair Sheumais. 

38 Agus thàinig e gu tigh 
ua'chdarain na sionagoig, agus 
chunnaic e an iomairt ' agus 
iadsan a bha gul, agus a' caoin- 
eadh gu mòr. 

39 Agus 'nuair thàinig e a 
steach, thubhairt e fiu, C'ar 
son a ta sibh fis an iomairt so, 
agus fi bròn ? cha'n 'eil an 
nigheanag* marbh, ach 'na 
codal. 

40 Agus finn iadsan gàire 
fanoid air^ : ach air dhasan an 

(T.™,^ — ' giiirc fochaicl ris. 



CAIB. VI. 



81 



cur uile mach, thug e ieis ath- 
air agus màthair na nighinn, 
agus iadsan a bha mailie fis, 
agus chaidh e steach far an 
robh an nigheanag 'na luidhe. 
^ 41 Agus rug e air an nigh- 
«anaig air làimh, agus thu^ 
bhairt e fithe, TaUtha-cumi ; 
's e sin, air eadar-mhìneach- 
adh, A chaiHn, (a ta mise ag 
ràdh fiut,) èirich. 

42 Agus air ball dh'èirich 
àn nigheanag, agus dh'imich 
i ; oir bha i dà bhhadhna 
dheug a dh'aois : agus ghabh 
iad iongantas anabarrach. 

43 Agus thug e ordugh 
teann doibh, nach faigheadh 
duine air bith fìos air so ; a- 
gus dh'àithn e cdileigin a thoirt 
di f'a itheadh. 

CAIB. VI. 

1 Rinneadh tàir air Criosd le muinn- 
Ur a dhùthcha. 7 Thug e cumh- 
achd do'n dà fhear dheug os ceann 
spimada neòghlan. 14 Irnnadh 
barail mu Cliriosd. 16 Chuir- 
eadh an cecunn do Eoin Baiste. 

AGUS chaidh e mach as a 
sin, agus thàinig e d'a 
dhiìthaich fèin ; agus ìean a 
dheisciobuil e. 

2 Agus an uair a thàinig an 
t-sàbaid, thòisich e air teagasg 
anns an t-sionagog : agus air 
do mhòran a chluinntinn, 
ghabh iad iongantas, ag ràdh, 
Cia uaith a ta na nithe sin aig 
an fhear so ? Agus ciod e. an 
gHocas so thugadh dha, gu 
bheil a ìeithid so do fheart- 
aibh air an deanamh ìe a ìàmh- 
aibh-san ? 



3 Nach e so an saor, mac 
Mhuire, bràthair Sheumais, a- 
gus loseis, agus ludais, agus 
Shimoin? Agus nach 'eil a 
pheathraiche an so maille 
fuinn ? Agus fhuair iad oil- 
bheum ann^ 

4 Ach thubhairt losa fiu, 
Cha'n 'eil fàidh gun urram, 
ach 'na dhùthaich fèin, agus 
am measg a chairdean, agus 
'na thigh fèin. 

5 Agus cha robh e 'n comas 
da mìorbhuil air bith a dhean- 
amh an sin, saor o gu'n do 
chuir e a iàmhan air beagan 
do mhuinntir a bha tinn, agus 
gu'n do ìeighis e iad. 

6 Agus bha iongantas air 
air son ara mi-chreidimh. A- 
gus chaidh e timchioU nam 
bailtean, a' teagasg. 

7 Agus ghairm e d'a ionn- 
suidh an dà f hear dheug, agus 
thòisich e air an cur a mach 
dithis agus dithis ; agus thug 
e dhoibh cumhachd air spior- 
adaibh neòghlan ; 

8 Agus dh'àithn e dhoibh 
gun ni air bith thoirt ìeo air 
son na sHghe, ach lorg a mhàin ; 
gun mhàla, gun aran, gun air- 
giod 'nan sporan : 

9 Ach bonn-bhròga'^ hhi air 
an cosaibh, agus gun dà chòta 
bhi umpa. 

10 Agus thubhairt e fiu, 
Ge b'e ionad air bith anns an 
tèid sibh a steach do thigh, an 
sin fanaibh gus am falbh sibh 
as an àite sin. 

1 1 Agus cò air bith iad nach 
gabh fibh, agus nach èisd fibh, 



' ghabhJad oilbheum i'is.— 

F 



cuarain. 



82 MA 

aìr dhuibh imeachd as an àite 
sin, crathaibh an duslach a 
bhitheas fo'ur cosaibh, mar 
fhianuis 'nan aghaidh. Gui 
deimhin a ta rai ag ràdh ribh, 
Gur so-iomchaire' a bhitheas 
e do Shodom agus do Gho- 
raorah ann an là a' bhreith- 
eanais, na do'n bhaile sin. 

12 Agus chaidh iad a mach, 
agus shearmonaich iad gu'n 
deanadh daoine aithreachas. 

13 Agus thilg iad a mach 
raòran dheamhan, agus dh'ung 
iad ie h-oladh mòran a bha 
tinn, agus ieighis siad iad. 

14 Agus chual Herod an 
righ uìmef (oir chaidh 'ainra 
am follais ;) agus thubhairt e, 
A ta Eoin Baiste air èirigh o 
na marbhaibh, agus uime sin 
a ta feartan air an oibreachadh 
ieis. 

13 Thubhairt cuid eile, Gur 
e Elias a t'ann. Agus thu- 
bhairt cuid eile, Gur fàidh a 
t'ann, no mar aon do na fàidh- 
ibh. 

1 6 Ach an uair a chual He- 
rod so, thubhairt e, Is e Eoin 
d'an do chuir raise an ceann, 
a th'ann ; dh'èirich e o na 
marbhaibli. 

17 Oir chuir Herod fèin a 
raach agus ghlac e Eoin, agus 
cheangail e ann am prìosan e, 
air son Herodiais bean phòsda 
Philip, a bhràthar fèin, do 
bhrìgh gu'n do phòs e i. 

18 Oir thubhairt Eoin ri 
Herod, Cha'n 'eil e ceaduichte 
dhuit bean do bhràthar a bhi 
agad. 



EIC. 

19 Uime sin bha diom'^ mòr 
aig Herodias fis, agus bu 
rahiann ìeatha a cliur gu bàs ; 
ach cha b'urrainn i. 

20 Oir bha eagal Eoin air 
Herod, air dha fios a bhi aige 
gu'm bu duine ceart agus 
naomh e, agus thug e fa'near' 
e ; agus 'nuair a chual se e, 
f inn e mòran do nithibh air a 
chomhairle, agus dh'èisd e fis 
gu toileacli. 

21 Agus air teachd do ìà 
iomchuidh, finn Herod, air 
co-ainm an là an d'fugadh e, 
suipeir d'a uaislibh, agus d'a 
àrd-cheannardaiÌDh, agus do 
mhaithibh Ghalile ; 

22 Agus an uair a chaidh 
nighean Herodiais so steach, 
agus a finn i dannsa, thaitinn 
i fi Herod agus fiu-san a 
shuidh maille fis, agus thu- 
bhairt an righ fis a' chailin, 
larr ormsa ge b'e ni is àill 
ieat, agus bheir rai dhuit e. 

23 Agus thug e mionnan 
di, Ge b'e ni a dh'iarras tu 
orm, bheir rai dhuit e, gu leth 
mo fìoghachd. 

24 Agus an uair a chaidh i 
mach thubhairt i f'a raàthair, 
Ciod a dh'iarras rai ? Agus 
thubhairt ise, Ceann Eoin 
Bhaiste. 

25 Agus chaidh i air ball ie 
cabhaig a steach a dh'ionn- 
suidh an righ, agus dh'iarr i, 
ag ràdh, Is àiil ieam gu'n tug- 
adh tu dhomh gun dàii ceann 
Eoin Bhaiste air mèis. 

26 Agus bha 'n righ ro 
dhoilich ; gidheadh aii son a 



' so-fhulaing ^ diomb. ^ choimhid se. 



CAIB. VI. 



83 



mhionnan, agus an dream a 
bha *nan suidhe maille fis, cha 
robh toil aige a diultadh. 

27 Agus air ball chuir an 
righ a mach fear-millidh, a- 
gus dh'àithn e a cheann a 
thoirt a steach : agus dh'imich 
thug 



esan agus tnug e an ceann 
deth anns a' phriosan ; 

28 Agus thug e a cheann 
ìeis air mèis, agus thug e do'n 
chailin ' e : agus thug an cailin 
d'a màthair e. 

29 Agus an uair a chual a 
dheisciobuil sin, thàinig iad a- 
^us thog iad a chorp, agus 
chuir iad ann an uaigh e. 

30 Agus chruinnicheadh na 
h-Abstoil chum losa, agus 
dh'innis iad da na h-uile nithe, 
araon gach ni a finn iad, agus 
gach ni a theagaisg iad. 

31 Agus thubhairt e fiu, 
Thigibh-sa air leth do àit uaig- 
neach, agus gabhaibh fois car 
tamuill bhig : Oir bha raòran 
a* teachd agus a' dol, agus cha 
robh uine aca uiread as biadh 
itheadh. 

32 Agus chaidh iad gu àite 
fàsail ann an luing air leth. 
I 33 Agus chunnaic an sluagh 
iadsan a' falbh, agus dh'aith- 
nich mòran e, agus fuith iad 
d'an cois as na bailtibh uile 
an sin, agus bha iad fompa, 
agus chruinnicheadh iad d'a 
ionnsuidh. 

34 Agus an uair a chaidh 
losa mach, chunnaic e sluagh 
mòr, agus ghabh e truas mòr 
dhiubh, a chionn gu'n robh 
iad mar chaoraich gun bhuach- 



aill aca: agus thòisich e air 
mòran do nithibh a theagasg 
dhoibh. 

35 Agus an uair a bha nis 
mòran do'n là air dol seach- 
ad*, thàinig a dheisciobuil d'a 
ionnsuidh, ag ràdh, A ta 'n 
t-àite so fàs, agus a ta nis 
mòran do'n là air dol thairis : 

36 Leig air falbh iad, chum 
gu tèid iad do'n tìr mu'n 
cuaìrt, agus do na bailtibh, a- 
gus gu ceannaich iad biadh 
dhoibh fèin : oir cha'n 'eil ni 
air bith aca f 'a itheadh. 

37 Ach fhreagair esan,agus 
thubhairt e fiu, Thugaibh-sa 
dhoibh f 'a itheadh. Agus thu- 
bhairt iadsan fis, An tèid sinn 
agus an ceannaich sinn luach 
dhà cheud peghinn a dh'aran, 
chum gu tugamaid dhoibh ni 
f 'a itheadh ? 

38 Ach thubhairt esan fiu, 
Cia lìon builinn^ a ta agaibh ? 
rachaibh agus faicibh. Agus 
air faotainn fios doibh, thu- 
bhairt iad, Cùig, agus dà iasg. 

39 Agus dh'àithn e dhoibh 
a thoirt orra uile suidhe sìos 
'nan cuideachdaibh air an 
fheur uaine. 

40 Agus shuidh iad sìos 
'nam buidhnibh fa ìeth, 'nan 
ceudaibh, agus 'nan leth- 
cheudaibh. 

41 Agus air dha na cùig 
builinnean agus an dà iasg a 
ghabhail, agus amharc suas gu 
nèamh, bheannaich, agus bhris 
e na builinnean, agus thug e 
d'a dheisciobluibh iadi chum 
gu'n cuireadh iad fompa iad ; 



' ghruagaich, nìonaig. 



air a chaitheBclh.- 
F 2 



? aran. 



84 MA 
agus foinn e an dà iasg orra 
uile. 

42 Agus dh'ith iad uile, a- 
gus shàsu^icheadh iad. 

' 43 Agus thogiad dà chliabh 
dheuglàn do'n bhiadh bhriste, 
agus do na h-iasgaibh. 

i 44 Agus b'iad an dream a 
dh'ith do na buiHnnibh cùig 
mìle fear. 

45 Agus air ball cho-èig- 
nich e a dheisciobuil gu dol 
anns an luing, agus dol roimhe 
dh'ionnsuidh na taoibh thall 
gu Betsaida, gus an cuireadh 
e an shiagh aìr falbh. 

46 Agus an uair a chuir e 
air falbh iad, chaidh e gu 
beinn a dheanamh urnuigh. 

47 Agus an uair a bha an 
t-anmoch ann, bha an long am 
meadhon na mara, agus esan 
'na aonar air tir. 

48 Agus chunnaic e iadsan 
àir am pianadh ag iomramh ; 
oir bha a' ghaoth 'nan aghaidh ; 
agus thàinig e d'an ionnsuidh 
mu thimchioll na ceathramh 
faire do'n oidhche, ag im- 
eachd air a' mhuir, agus b'àill 
ieis dol seachad orra. 

49 Ach an uair a chunnaic 
iadsan e ag imeachd air a' 
mhuir, shaoil iad gu'm bu 
tannasga bh'ann; agus ghlaodh 
iad. 

50 (Oir chunnaic iad uile 
e, agus bha iad fo bhuaireas :) 
Agus air ball ìabhair e riu, a- 
gus thubhairt e fiu, Biodh mis- 
neach mhaith agaibh ; is mise 
ta ann, na biodh eagal oirbh. 
; .51 Agus chaidh e suas d'an 
ionnsuidh do'n hiing ; agus 



ìuidh a' ghaoth : agus bha 
uarahas mòr thar tomhas orra, 
agus ghabh iad iongantas. 

52 Oir cha d'thug iad fa'- 
near mìorhhuil nam buiHnn- 
ean ; oir bha'n cridhe air a 
chruadhachadh. 

53 Agus an uair a chaidh 
iad thairis, thàinig iad gu tal- 
amh Ghenesaret, agus tharr- 
uing iad gu tìr. 

54 Agus an uair a thàinig 
iad a mach as an luing, air . 
ball dh'aithnich iad e, 

55 Agus fuith iad air feadh 
na tìre sin uile mu'n cuairt, 
agus thòisich iad air an dream 
a bha tinn a ghiùlan mu'n 
cuairt air leabaichibh, ge b'e 
àit an cual iad esan a bhi. 

56 Agus ge b'e air bith 
bailte, no calthriche, no dùth- 
aich an deachaidh e steach, 
chuir iad na daoine tinn air 
na sràidibh, agus ghuidh iad 
air gu'm feudadh iad beant- 
uinn a mhàin fi iomall 'eud- 
aich : agus a mheud is a bhean 
fis, ìeighiseadh iad. 

CAIB. VII. 

1 Fhuair ua Phairisich coire do 
na deisciobluibh do bhrìgh gu^n 
d'ith iad le làmhaibh neo-ionn- 
laidte. 14 Cha salaich biadh an 
duine. 24 Leighis Criosd nighean 
aigan robhspiorad neòghlan, 31 
agus duine a bha bodhar. 

AGUS chruinnicheadh na 
Phairisich d'a ionnsuidh, 
agus dream àraidh do na 
sgrìobhaichibh a thàinig o le- 
rusalem. 

2 Agus an uair a chunnaic 



iad cuìd d'a dheisciobluibh ag 
itheadh arain le làmhaibh sal- 
ach, (sin r'a ràdh neo-ionn- 
iaidte,) fhuair iad cron doibh. 

3 Oir cha'n ith na Phair- 
isich, agus na h-Iudhaich uile, 
biadh, mur ionnlaid iad an 
làmhan gu minic, a' coimhead 
beul-aithris han seanairean. 

4 Agus air dhoibh teachd 
o'n rahargadh, mur tum' siad 
iad, cha'n ith iad. Agus a ta 
inòran do hithibh eile a ghabh 
iad orra a choimhead. mar a ta 
fiigheadh chupan, agus phoit- 
ean, agus shoithiche umha^ 
agus leabaichean ^ 

5 An sin dh'fheòraich na 
Phairisich agus na sgrìobh- 
aichean dheth, C'ar son nach 
'eil do dheisciobuil ag imeachd 
a rèir beul-aithris nan sean- 
airean, ach a ta iad ag ith- 
eadh arain le làmhaibh neo- 
ionniaidte ? 

6 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, Is maìth afinn 
Esaias fàidheadaireachd mu 
bhur timchioi]-sa, a chealgair- 
ean, a f èir mar a ta e sgrìobh- 
ta, A ta am pobuil so toirt urr- 
aim" dhomh-sa ie 'm biiibh, 
ach a ta an cridhe fada uam. 

7 Ach is ann gu dìomhan- 
ach a ta iad a' toirt aoraidh 
dhomh-sa, a' teagasg àjtheanta 
dhaoine mar theagasg. 

8 Oir air dhuibh àithne 
Dhè a thrèigsinn, a ta sibh a' 
cumail orduchaidh dhaoine, 
mar a ta nigheadh phoitean a- 
gus chupan : agus mòrau eile 

' ionnlaid. " prais.- ^ 



VII. 85 

d'an leìthidibh sin a tà sibha 
deanamh. 

9 Agus thubhairt e fiu, Is 
maith a ta sibh a' cur air cvil 
àithne Dhè, chum gu'n coimii- 
id sibh bhur orduchadh fèin. 

10 Oir thubhairt Maois, 
Thoìr urram do t'athair, agus 
do d' mhàthair : agus, Ge b'e 
neach a mhallaicheas athair no 
màthair, cuirear gu cinnteacli 
gu bàs e. 

11 Ach their sibhse, Ma 
their neacli f'a athair, no f'a 
rahàthair, Biodh e 'ha Chorb- 
an, sin f'a fàdh, 'na thiodhlac 
do'n teampuU, ge b'e ni ieis 
am faigheadh tu tairbhe uam- 
sa ; 

12 Nach ieig sibh dha à 
sin suas ni sam bith a dliean- 
arah air son 'athar, no a miiàth- 
ar ; 

1 3 A' cur focaii Dè an neò- 
bhrigh ie bhur beul-aithris 
fèin, a dh'aithris sibh : agus 
mòran d'an ieithidibh sin do 
ùithibh a ta sibh a' deanamh. 

14 Agus 'nuair a ghairm e 
an sluagli uile d'a ionnsuidh, 
thubhairt e fiu, Eisdibh fium- 
sa uile, agus tuigibli : 

15 Cha'n 'eil ni sam bitli 
o'n taobh a muigh do'n duine, 
a thèid a steach ann, d'am 
bheii e 'n comas a shalachadh ; 
ach na nithe tha teachd a mach 
as, is iad sin a ta saiachadh an 
duine. 

16 Ge b'e aig am bheil 
cluasa chum èisdeachd, èisd= 
eadh e. 

àiteacha-suidhe.— — ■* onoii% 



86 MA 

1 7 Agus an uair a chaidh e 
steach do'n tigh o'n t-sluagh, 
chuir a dheisciobuil ceisd air 
mu thimchioU a' chosamh- 
lachd. 

18 Agus thubhairt e riu, 
Am bheil sibhse mar so fath- 
ast gun tuigse ? Nach 'eil fhios 
agaibh, ge b'e ni air bith a 
thèid a steach san duine o'n 
leth a muigh, nach 'eil e 'n 
comas da esan a shalachadh ? 

19 Do bhrìgh nach tèid e 
steach d'a chridhe, ach do'n 
bhroinn, agus thèid e mach 
do'n t-slochd shalchair, a' 
glanadh gach uile bhìdh. 

20 Agus thubhairt e, Is e an 
ni a thig a mach as an duine, 
a shalaicheas an duine. 

21 Oir is ann o'n taobh a 
stigh, à cridhe dhaoine, a thig 
a mach droch srauaintean, adh- 
altrannas, strìopachas, mort- 
adh, 

22 Goid, sannt, aingidh- 
eachd, mealltaireachd, mac- 
nus', droch shùil, toibheum, 
uabhar amaideachd : 

23 A ta na h-uilc so uile 
a' teachd a mach o'n taobh a 
stigh, agus a' salachadh an 
duine. 

24 Agus air dha èirigh as a 
sin, chaidh e gu criochaibh 
Thiruis agus Shidoin : agus an 
uair a chaidh e steach do thigh, 
cha b'àill ìeis fios a bhi aig 
neach sam bith air ; gidheadh 
cha'n fheudadh e bhi'm fol- 
ach. 

25 Oir chuala bean uime, 
aig an robh nighean bheag, 



anns an robh spiorad neò- 
ghlan, agus thàinig i agus 
thuit i aig a chosaibh : 

26 (Agus bii'Ghreugach a* 
bhean, Ban-shiropheniseach a 
thaobh cinnich ;) agus ghuidk 
i air gu'n tilgeadh e an deamh- 
an a mach as a nighinn. 

27 Ach thubhairt losa fithe, 
Fulaing do'n chloinn air tvis a 
bhi air an sàsuchadh : oir cha 
'n'eil e iomchuidh aran na 
cloinne a ghabhail, agus a 
thilgeadh chum nan con. 

28 Agus fhreagair ise agus 
thubhairt i ris, Is fior sin, a 
Thighearn : gidheadh ithidh 
na coin fo 'n bhord do sbruil- 
each na cloinne. 

29 Agus thubhairt esan 
fithe, Air son na cainnte so 
fèin, imich fomhad ; a ta an 
deamhan air dol a mach à d' 
nighinn. 

30 Agus an uair a bha ise air 
teachd a dh'ionnsuidh a tighe, 
fhuair i an deamhan air dol 
a mach, agus a nighean air a 
cur 'rìa luidhe air an leab- 
aidh. 

31 Agus a fis 'nuair a dh'im- 
ich e o chriochaibh Thiruis a- 
gus Shidoin, thàinig e gu 
muir Ghalile, troimh mheadh- 
on chrìoch Dhecapolis. 

32 Agus thug iad d'a ionn- 
suidh duine bodhar, aig an 
robh staduich 'rìa chainnt : a- 
gus ghùidh iad air gu'n cuir- 
eadh e a iàmh air. 

33 Agus thug e a ìeth o'n 
t-sluagh e, agus chuir e a 
mheoir 'na chluasaibh, agus 



) amaisceachd. 



CAIB. 

shil' e, agus bhean e r'a theang- 
aidh. 

34 Agus air dha atoharc 
suas gu nèamh, finn e osna, 
agus thubhairt e fis, Ephphata, 
is e sin f'a fàdh, Bi fosgailte. 

35 Agus air ball dh'fhosg- 
ladh a chluasan, agus dh'- 
f huasgladh ceangal a theang- 
aidh, agus ìabhair e gu ceart. 

36 Agus dh'àithn e dhoibh 
gun iad a dh'innseadh sin do 
neach air bith : ach mar is mò 
a tlioirmisg esan doibh, bu 
mhòid gu ro mhòr a chuir iad- 
san an gnìomh am follais ^ ; 

37 Agus bha iad gu ro mhòr 
air an lìonadh ie h-iongantas, 
ag ràdh, Binn e na h-uile 
nithe gu maith : tha e araon 
a' tabhairt air na bodhair gu'n 
cluinn iad, agus air na baiibh 
gu'n labhair iad. 

CAIB. VIIL 

1 Bheathaich Criosd an sluagh gu 
mìorbhuileach. 11 Dhiillt e comhar' 

, a thoirt do na Phairisich : 14 
iarr e air a dheisciobuil bhi\ 
air am faicill an aghaidh taois 
ghoirt nam Phairiseach agus He- 
roid : 22 Thug e a radharc do 
dhuine dall. 

A NNS na làithibh sin air 
■^-^ dq shluagh ro mhòr a 
bhi anny agus gun ni air bith 
aca f'a itheadh, ghairm losa a 
dheisciobuil d'a ionnsuidh, a- 
gus thubhairt e fiu, 

2 A ta truas mòr agam do'n 
t-sluagh, do bhrìgh gu'n d'fhan 
iad a nis tri làithean maille 
fium, agus nach 'eil ni air bith 
aca f *a itheadh ; 

' sheil. " os àird. ' 



VIII. 87 

3 Agus ma ieigeas mi d'an 
tighibh fèin 'nan trasg^ iad, 
fannuichidh iad air an t-slighe : 
oir thàinig cuid aca am fad. 

4 Agus fhreagair a dheis- 
ciobuil e, Cia as a dh'fheudas 
neach iad so a shàsuchadh ie 
h-aran an so san fhàsach ? 

5 Agus dh'fhiosraich e 
dhiubh, Cia lìon builinn a ta 
agaibh ? Agus thubhairt iad- 
san, Seachd. 

6 Agus thug e ordugh do'n 
t-sluagh suidhe sìos air an làr : 
agus ghlac e na seachd builinn- 
ean, agus air toirt buidheach- 
ais, bhris e, agus thug e iad 
d'a dheisciobluibh, chum gu'n 
cuireadh iad 'nan làthair iad : 
agus chuir iad sios an làthair 
an t-sluaigh iad. 

7 Agus bha aca beagan 
a dh'iasgaibh beaga : agus 
bheannaich e iad^ agus dh'- 
àithn e an cur sìos 'nan làth- 
air mar an ceudna. 

8 Agus dh'ith iad, agus 
shàsuicheadh iad : agus thog 
iad làn sheachd bascaidean 
do'n bhiadh bhriste, a bha 
dh'fhuigheall* aca. 

9 Agus bha iadsan a dh'ith 
mu thimchioll cheithir mìle ; 
agus ieig e air falbh iad. 

10 Agus air ball chaidh e 
steach an luing maille f'a 
dheisciobluibh, agus thàinig e 
gu crìochaibh Dhalmanuta. 

11 Agus thàinig na Phair- 
isich a mach ; agus thòisich 
iad fi ceisdean a chur air, ag 
iarraidh comhara uaith o 
nèamh, 'ga dhearbhadh. 

trosg. dh'fhuighleach. 



88 ma: 

12 Agus air deanamh osna 
dhasàn 'na spiorad, thiibhairt 
e, C'ar son a ta an ginealach 
so ag iarraidh comhara ? gu 
deimhin a ta mise ag ràdh 
fibh nach toirear comhara do'n 
ghinealach so. 

13 Agus dh'fhàg e iad, a- 
gus air dha dol a steach do'n 
luing a rìs, chaidh e do'n 
taobh eile. 

14 Agus dhichuimhnich na 
deisciohuìl aran a thoirt ìeo ; 
agus cha robh aca ach aon 
bhuilinn' maiUe fiu san luing. 

15 Agus dh'àithn e dhoibh, 
ag ràdh, Thugaibh an aire, 
bithibh air bhur f^icill an agh- 
aidh taois ghoirt nam Pbair- 
iseach, agus taois ghoirt He- 
roid. 

16 Agus bha iadsan a' reu- 
sonachadh 'nam measg fèin, ag 
ràdh, Is ann air son nach 'eil 
aran againn a ta e. 

17 Agus air aithneachadh 
sin do losa, thubhairt e fiu, 
C*ar son a ta sibh a' reusonach- 
adh do bhrìgh nach 'eil aran 
agaibh ? Nach 'eij fhios ag- 
aibh fathast, agus nach 'eil 
sibh a' tuigsinn ? am bheil 
bhur cridhe fathast air a 
chruadhachadh ? 

18 Air dhuibh sùilean a 
bhi agaibh, nach faic sibh ? a- 
gus air dhuibh cluasan a bhi 
agaibh, nach cluinn sibh ? a- 
gus nach 'eil sibh a' cuimhn- 
eachadh ? 

19 An uair a bhris mi na 
cùig buiHnnean am measg nan 
eùig mile, cia lìon chabh làn 



do-bhiadh briste a thog sibh ? 
Thubhairt iadsan fis, A dhà 
dheug. 

20 Agus an uair a bhris mi 
na seachd am measg nan cei- 
thir mìle, cia lìon bascaid 
làn do bhiadh briste a thog 
sibh ? Agus thubhairt iadsan, 
Seachd. 

21 Agus thubhairt e fiu, 
Cionnus nach 'eil sibh a' tuig- 
sinn ? 

22 Agus thàinig e gu Bet- 
saida ; agus thiig iad d'a ionn- 
suidh duine dall, agus ghuidh 
iad air gu'm beanadh e fis. 

23 Agus f ug e air làimh an 
doill agus threòraich e mach 
as a' bhaile e ; agus air dha a 
shileadh a chur air a shùilibh, 
agus a ìàmhan a chur air, 
dh'fheòraich e dheth an robh 
e faicinn ni air bith, 

24 Agus dh'amhairc esan 
suas, agus thubhairte, A ta mi 
faicinn dhaoine mar chraobh- 
ian ag imeachd. 

25 'Na dhèigh sin, chuir e 
a ìàmhan a f ìs air a shùihbh, a- 
gus thug e air amharc suas : 
agus dh'aisigeadh a radharc 
dha, agus chunnaic e gach 
uile dhuine gu soilleir. 

26 Agus chuir e dh'ionn- 
suidh a thighe fèin e, ag ràdh, 
Na rach a steach do'n bhaile, 
agus na innis do neach air bith 
anns a' bhaile e. 

27 Agus chaidh losa agus 
a dheisciobuil a raach gu bailt- 
ibh Chesarea Phiiipi ; agus air 
an t-shghe chuir e ceisd air a 
dheisciobluibh, ng ràdh fiu, 



CAIB. IX. 



89 



Cò a tha daoine ag ràdh is 
mise ? 

28 Agus fhreagair iadsan, 
Eoin Baiste ; agus cuid eile, 
Elias ; agus cuid eile, Aon do 
ra f àidhibh. 

29 Agus thubhairt esan f iu, 
Ach cò a tha sibhse ag ràdh is 
mi ? Fhreagair Peadar agus 
thubhairt e ris, Is tu Criosd. 

30 Agus thug e sparradh 
dhoibh gun iad a dh'innseadh 
so uirae do neach sam bith. 

31 Agus thòisich e f'an 
teagasg, gur èigin do Mhac an 
duine mòran do nithibh fhul- 
ang, agus a bhi air a dhiultadh 
ieis na seanairibh, agus na 
h-àrd-shagartaibh, agus na 
sgrìobhaichibh, agus a bhi air 
a chur gu bàs, agus èirigh a 
fis an dèigh thri làithean. 

32 Agus ìabhair e a' chainnt 
so gu follaiseach. Agus fug 
Peadar air, agus thòisich e f'a 
chronuchadh. 

33 Ach air dhasan tionnd- 
adh mu'n cuairt, agus amharc 
air a dheisciobluibh, chronuich 
e Peadar, ag ràdh, Imich air 
mo chùlaobh, a Shatain : oir 
cha'n 'eil spèis agad do iiith- 
ibh Dhè ach do nithibh 
dhaoine. 

. 34 Agus air gairm an t- 
^luaigh, agus a dheisciobul d'a 
ionnsuidh, thubhairt e fiu, Ge 
h'e neach ieis an àill teachd 
'a'm' dhèigh-sa, àicheadhadh 
se e fèin, agus togadh e a 
chrann-ceusaidh, agus leanadh 
mise. 

i 35 Oir ge b'e neach ieis an 



àiil 'anam fèin a choimhead, 
caillidh se e ; ach ge b'e neach 
a chailleas 'anam air mo shon- 
sa, agus air son an t-soisgeil, 
coimhididli esan e. 

36 Oir ciod e an tairbhe do 
dhuine, ge do chosnadh e an 
saoghal gu h-iomlan, agus 'an- 
am a chall? 

37 No ciod a bheir duine 
an èiric 'anama ? 

38 Oir ge b'e neach a ghabh- 
as nàire dhiomsa, agus do m' 
fhoclaibh, anns a' ghinealach 
adhaltrannach agus olc so, 
dheth-san gabhaidh Mac an 
duine nàire, 'nuair a thig e an 
glòir 'Athar, maille fis na 
h-ainglibh naomha. 

CAIB. IX. 

1 DK atharraicheadh cruth losa. 
1 1 Theagaisg e a dheisciohuil mu 
thimchioll teachd Eliais : 14 Thilg 
e mach Spiorad halbh agu^ hodh- 
ar : 30 Roimh-innis e a bhàs a- 
gus 'aiseirigh. 

AGUS thubhairt e fiu, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh 
fibh, gu bheil cuid dhiubhsan 
a ta 'iìan seasamh an so, nach 
blais bàs, gus am faic iad rìogh- 
achd Dhè a' teachd ìe cumh- 
achd. 

2 Agus an ceann shè làith- 
ean, thug losa Peadar, agus 
Seumas, agus Eoin ieis, agus 
threòruich e iad ìeo fèin air 
leth gu beinn àird: agus dh'- 
atharraicheadli a chruth 'iiam 
fianuis. 

3 Agus finneadh 'eudach 
dealrach, ro gheal mar an 



l cha'n 'eil d' aire air nithibh Dhe. 



90 



MARC. 



sneachdadh ; air mhodh nach 
robh e 'n comas do ghlanadair- 
eudaich sam bith air talamh a 
ghealachadh. 



4 Agus dh'fhoillsicheadh 
dhoibh EHas maille ri Maois : 
agus bha iad a' còmhradh ri 
losa. 

5 Agus fhreagair Peadar, 
agus thubhairt e ri losa, A 
mhaighstir, is maith dhuinne 
bhi an so : air an aobhar sin 
deanamaid tri pàilHuna' ; aon 
duitse, agus aon do Mhaois, 
agus aon do EHas. 

6 Oir cha robh fhios aige 
ciod a theireadh e : oir bha 
iad fuidh eagal ro mhòr. 

7 Agus thàinig neul a chuir 
sgàile orra, agus thàinig guth 
as an neul, ag ràdh, Is e so 
mo Mhac gràdhach-sa, èisdibh 
ris. 

8 Agus air ball, an uair a 
dh'amhairc iad mu'n timchioll, 
cha 'n fhac iad neach air bith 
à sin suas, ach losa 'na aonar 
maille riu. 

9 Agus ag teachd dhoibh a 
imas o'n bheinn, dh'àithn e 
dhoibh gun na nithe a chunn- 
aic iad innseadh do neach sam 
bith, gus an èireadh Mac an 
duine a rìs o na marbhaibh. 

10 Agus ghlèidh iad a' 
chainnt so aca fèin, a' fios- 
rachadh d'a chèile ciod bu 
chiall do'n aiseirigh o na 
marbhaibh. 

11 Agus dh'fheòraich iad 
deth, ag ràdh, C'ar son a ta 
na sgrìobhaichean ag ràdh, gur 
èigin Elias a theachd air tììs ? 



12 Agus fhreagair esan a- 
gusthubhairt e riu, Thig Elias 
gu deimhin air tvis, agus aisig- 
idh e na h-uile nithe, agus 
mara ta e sgrìobhta mu Mhac 
an duine, gu bheil e gu mòran 
do nithibh fhulang, agus a bhi 
air a chur an dìmeas. 

13 Ach a ta mi ag ràdh ribh, 
gu bheil Elias da fìreadh air 
teachd, agus rinn iad fis gach 
ni a thogair iad, a fèir mar a 
ta e sgrìobhta uime. 

14 Agus 'nuair thàinig e 
chum a dheisciobul, cHùnnaic 
e sluagh mòr mu'n timchioll, 
agus na sgriobhaichean a' deas- 
boireachd fiu. 

15 Agus air ball bha 'n 
sluagh uile, 'nuair a chunnaic 
iad e, fo uamhas mòr, agus air 
dhoibh ruith d'a ionnsuidh, 
chuir iad fàilte air. 

16 Agus dh'fhiosraich e do 
na sgrìobhaichibh, Ciod e mu 
am bheil sibh a' deasboireachd 
fiu? 

17 Agus air freagairt do 
neach do'n t-sluagh, thubhairt 
e, A mhaighstir, thug mi mo 
mhac a d' ionnsuidh, anns am 
bheil spiorad balbh : 

18 Agus ge b'e ionad sam 
bith an glac se e, a ta e 'ga • 
tharruing as a chèile ; agus a 
ta e cur cobhair as a bheuly a- 
gus a' gìosgarnaich ìe 'fhiac- 
laibh, agus a ta e a' seargadh 
as: agus thubhairt mi fi d* 
dheisciobluibh, iad g'a chur a 
mach, agus cha b' urrainn iad. 

19 Ach fhreagair esan, agus 
thubhairt e fis, O chinnich 



* bothain. 



gun direidimh. cia tnad a 
bhitheas mi maifle ribh ? cia 
fhad a dh'fhuilgeas mi sibh : 
thugaibh e a m' ionnsuidh. 

20 Agus thue iad d*a ioDn- 
suidh e : a^rus anuaira chunn- 
aic se e, feub an spiorad air 
ball e ; agus thuit e air an tal- 
amh, agus bha e 'ga aoirneag- 
an' fèin, agus a' cur cobhair 
as a bheul. 

21 Agiis dh'tTiiosraich e d'a 
athair, Cia f had an aimsir o 
thàinig so air ? agus thubhairt j 
e, O bha e 'na ieanabh. j 

22 Agus gu minic thilg ej 
san teine e, agus anns an uisge, j 
chum gu miileadh se e : ach 
ma ta thusa comasach air ni 
sam bith a dheanamh, gabhj 
truas dinn, agus cuidich ìeinn. ! ciobuil fèin 

23 Ach thubhairt losa ris. 
Ma 's urrainn thusa creidsinn, 
a ta gach aon ni comasach do'n 
iieach a chreideas. 

24 Agus srhiaodh athair an 
ieinibh a mach air ball, agus 
thubhairt e ìe deuraibh, A ta 
mi creidsinn, a Thighearn ; 
cuidich thusa ie mo mhi- 
chreidimh. 

2J Agus an uair a chunnaic 
losa an sluagh a' ruith cuid- 
eachd, chronuich e an spiorad 



CAIB. IX. 91 
fhad a ionnus gu'n dubhairt mòran, 
Tha e marbh. 

27 Ach air do losa a ghlac- 
adh air làimh, thog e suas e, 
agus dh'èirich e. 

2S Agus an uair a chaidh e 
steach do'n tigh, dh'fhiosraich 
a dheisciobuil deth an uaig- 
■ nidheas, C'ar son nach b' urr- 
iainn sinne a thilgeadh mach ? 

29 Agus thubhairt esan riu, 
Cha'n 'eil . e comasach £:u'n 



tèid a' ghnè so mach ìe ni air 
bith, ach ìe h-urauigh agus 
trasgadh. 

30 Agus dh'imich iad as a 
sin, agus chaidh iad troimh 
Ghalile ; agus cha b'àili ieis 
fhios so bhi aig aon neach. 

31 Oir theagaisg e a dheis- 
agus thubhairt e 

riu, A ta Mac an duine air a 
thabhairt thairis do ìàmhaibh 
dhaoine, agus cuiridh iad gu 
bàs e ; agus an dèigh a chur 
su bàs, èiridh e a ris an treas 
ìk, 

32 Ach cha do thuig iad a' 
chainnt so, agus bha 
orra fheòraich dheth. 

33 Agus thàinig e gu Ca- 
peraaum ; agus air dha bhi 
san tigh, dh'fhiosraich e 
dhiubh, Ciod e mu'n robh 



eagal 



neòghlan, ag ràdh fis, A spior- sibh a' deasboireachd eadar- 
sdd bhailbh agus bhodhair, a 



ta mi a? orduchadh dhuit. 



aibh fèin, air an t-s]ighe r 
34 Ach dh'fhan iadsan 



uan 



Thig a mach as, agusna rach- tosd : oir air an t-slighe bha 



a steach ann ni's mò. 

26 Agus ghlaodh an spior- 
ad, agus feub e gu ro chràit- 
each e, agus cbaidh e mach 
as : agus bha e 'n riochd mairbh, 



iad a' reusonachadh eatorra 
fèin, co aca bu mhò a hhiodh. 

35 Agus air suidhe dha, 
ghairm e'n dàfhear dheug d*a 
ìonnsuidh^ asus thubhairt e 



araoeagan, aonaiit. 



, teiric, cabb. 



MARC. 



fiUjGe b'enèach ieis ammiann 
a blii air tlioi&each, bithidh 
-esan air dheireadh air chàch 
uile, agus 'na sheirbhiseach 
do na h-uile. 

36 Agus ghabh e leanabh, 
agus chuir e 'nam meadhon e : 
agus an uair a thog e suas 
'na uchd e, thubhairt e riu, 

37 Ge b'e neach a ghabh- 
as ri h-aon d'an leithidibh so 
do ieanabaibh a'm' ainm-sa, a 
ta e a* gabhail riumsa ; agus 
ge b'e neach a ghabhas riumsa, 
cha mhise fis am bheil e a' 
gabhail, ach an Ti a chuir 
uaitli mi. 

38 Agus fhreagair Eoin e, 
ag ràdh, A mhaighstir, chunn- 
aic sinne neach nach 'eil 'gar 
leantuinn' a' tilgeadh a mach 
dheamhan a'd' ainm-sa ; agus 
bhac* sinn e, a chionn nach 
'eil e 'gar leantuinn fèin. 

39 Ach thubhairt losa, Na 
bacaibh e : oir cha'n 'eil neach 
sam bith a ni mìorbhuil a'm' 
liinm-sa, d'am bheil e'n comas 
olc a labhairt gu h-ealamh 
umam. 

40 Oir ge b'e neach nach 
*eil 'nar n-aghaidh, a ta e 
ieinn^ ' 

41 Oir ge b'e neach a bheir 
cupan uisge dhuibh-sa f'a òl 
a'm' ainm-sa, a chionn gur ie 
Criosd sibh, gu deimhin a ta 
mi ag ràdh fibh, nach caiU e a 
dhuais. 

42 Agus ge b'e bheir aobh- 
ar oilbheim do aon neach do 
na h-aonaibh beaga so, a ta 
creidsinn annam-sa, b' fhearr 



dha gu'm biodh clach-mhuiiinn 
air a crochadh m'a mhuineal, 
agus gu'm biodh e air a thilg- 
eadh san fhairge. 

43 Agus ma bheir do iàmh 
aobhar oilbheim dhuit, gearr 
dhiot i : is fearr dhuit dol a 
steach do'n bheatha air leth- 
làimh, na dà iàimh a bhi agad, 
agus dol gu h-ifrinn, do'n 
teine nach mùchar a chaoidh ; 

44 Far nach bàsaich an 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

45 Agus nia bheir do chos 
aobhar oilbheim dhuit, gearr 
dhiot i : is fearr dhuit dol a 
steach do'n bheatha air leth- 
chois, na dà chois a bhi agad, 
agus a bhi air do thilgeadh ann 
an ifrinn, do'n teine nacli 
mùchar a chaoidh ; 

46 Far nach bàsaich an 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

47 Agus ma bheir do shùil 
aobhar oilbheim dhuit, spìon 
asad i : is fearr dhuit dol a 
steach do fìoghachd Dhè air 
aon sùil, na dà shùil a bhi agad, 
agus a bhi aìr do thilgeadh 
ann an teine ifrinn ; 

48 Far nach bàsaich ari 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

49 Oir saillear gach aon 
neach ìe teine, agus sailleai: 
gach aon iobairt ie salann. 

50 Is maith an salann : ach 
ma chailleas an salann a shaillt- 
eachd, ciod e ìeis an dean sibh 
deadh-bhlasda e ? Biodh ag- 
aibh salann annaibh fèin. 



leanmhuinn. thoirmisg. ^ 'niir n-aghaidh', a ta e leibh. 



agU9 bithibh sìochail r'a 
chèile. 

CAIB. X. 

1 A ta Criosd a' deasboireachd ris 
na Phairisich mu thimchioll deal- 
achaidh fir agus mnà pòsda : 13 
bheannaich e clann a thugadh d^a 
ionnsuidh. 32 Roimh-innis e a 
bhàs agus 'aiseirigh. 46 DKaisig 
e a radharc do Bhartimeus. 



A 



GUS air èirigh dha as a 
sin, thàinig e gu crìoch- 
aibh ludea troimh an dùthaich 
a ta air an taobh thall do lor- 
dan : agus thàinig slòigh d'a 
ionnsuidh a rìs ; agus mar bu 
ghnàth ieis, theagaisg e iad a 
fis. 

2 Agus thàinig na Phairis- 
ich d'a ionnsuidh, agus dh'- 
fhiosraich iad deth, Am bheil 
e ceaduichte do dhuine a 



CAIB. X. 93 
dithis iad o sin suas, ach aon 
fheoil. 

9 Air an aobhar sin an ni a 
chuir Dia cuideachd, na cuir- 
eadh duine o chèile. 

10 Agus anns an tigh dh'- 
fheòraich a dheisciobuil deth 
a ris mu thimchioll an ni 
cheudna. 

11 Agus thubhairt e riu, 
Ge b'e neach a chuireas air 
falbh a bhean fèin, agus a 



ga 



bhean a chur air falbh ? 
dhearbhadh. 

3 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, Ciod a dh'àithn 
Maois dhuibh ? 

4 Agus thubhairt iadsan, 
Thug Maois cead duinn litir- 
dhealaich a sgriobhadh, agus 
a cur air falbh. 

, 5 Agus f hreagair losa agus 
thubhairt e fiu, Air son cruais 
bhur cridhe, sgrìobh e an 
àithne so dhuibh. 

6 Gidheadh o thoiseach na 
cruitheachd, finn Dia iad fear 
agus bean. 

7 Air an aobhar so fàgaidh 
duine 'athair agus a mhàthair, 
agus dlùth-ìeanaidh e f'a 
mhnaoi-phòsda : 

8 Agus bithidh iad araon 
'ùan aon fheoii: ionnus nach 



phòsas hean eile, a ta e à 
deanamh adhaltrannais 'na 
h-aghaidh. 

12 Agus ma chuireas bean 
air falbh a fear fèin, agus ma 
bhitheas i air a pòsadh fi fear 
eile, a ta i a' deanamh adhalt- 
rannais. 

1 3 Agus thug iad leanabana 
d'a ionnsuidh, chum gu'ni 
beanadh e f iu ; agus chron- 
uich a dheisciobuil a' mhuinn- 
tir a thug ìeo iad. 

14 Ach an uair a chunnaic 
losa sm, bha e ro dhiombach, 
agus thubhairt e fiu, Leigibh 
do na leanabanaibh teachd a 
m' ionnsuidh, agus na bacaibh 
iad : oir is ann d'an leithidibh 
a ta rìoghachd Dhè. 

15 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, Ge b'e neach nach 
gabh rìoghachd Dhè mar iean- 
abh beag, nacli tèid e gu bràth 
a steach innte. 

16 Agus ghlac e 'na uchd 
iad, agus chuir e a ìàmhan 
orra, agus bheannaicli e iad. 

17 Agus an uair a chaidh 
e mach air an t-slighe, thàinig 
neach 'na fuith, agus ieig se e 



fèin 



air 



a ghlùinibh 



dha, a- 



94 



MARC. 



gus dh'f heòraich ' e dheth, A 
mhaighstir mhaith, ciod a ni 
mi chura gu sealbhaich mi a' 
bheatha mhaireannach ? 

18 Agus thubhairt losa fis, 
C'ar son a ghoireas^ tu maith 
dhiomsa ? cha'n 'eil neach sam 
bith maith, ach a h-aon, is e 
s'm Dia. 

19 Is aithne dhuit na h-àith- 
eanta, Na dean adhaltrannas, 
Na dean mortadh, Na goid, 
Na toir fianuis bhrèige, Na 
dean eucoir^, Thoir urram do 
t'athair, agus do d' mhàthair. 

20 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e ris, A mhaighstir, 
choimhid mi iad so uile o 
m'òige. 

21 Agus air amharc do losa 
air, ghràdhaich se e, agus thu- 
bhairt e ris, A ta aon ni dh'uir- 
easbhuidh ort : imich, reic na 
bheil agad, agus tabhair do na 
bochdaibh, agus bithidh agad 
ionmhas air nèamh ; agus thig, 
tog an crann-ceusaidh, agus 
lean mise. 

22 Agus bha doilghios air- 
san air son nam briathra sin, 
agus dh'f halbh e gu tuirseach j 
oir bha mòran saoibhreis aige. 

23 Agus air amharc do losa 
mu'n cuairt, thubhairt e f'a 
dheisciobluibh, Cia deacair* 
do'n mhuinntir sin aig am 
bheil mòr-shaoibhreas dol a 
steach do fìoghachd Dhè ! 

24 Agus bha mòr-uamhas 
air na deisciobluibh air son 
a bhriathra. Ach fhreagair 
losa a fìs, agus thubhairt e 
fiu, A chlann, cia deacair 



dhoibh-san a chuireas an dòigh 
ann an saoibhreas, dol a steach 
do fìoghachd Dhè ! 

25 Is usadh do chàmhal dol 
troimh chrò na snàthaid, na do 
dhuine saoibhir dol a steach 
do fioghachd Dhè. 

26 Ach bha uamhas orra- 
san thar tomhas, ag ràdh eat- 
orra fèin, Cò ma seadh a dh'- 
fheudas a bhi air a shaoradh ? 

27 Agus air do losa amharc 
orra, thubhairt e, Do dhaoin- 
ibh a ta so eu-comasach, ach 
cha 'n'eil e do Dhia : oir do 
Dhia a ta na h-uile nithe 
comasach. 

28 Agus thòisich Peadar 
air a fàdh fis, Feuch, thrèig 
sinne na h-uile nithe, agus ìean 
sinn thusa. 

29 Ach fhreagair losa, agus 
thubhairt e, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh fibh, nach 'eil 
neach sam bith a dh'f hàg tigh, 
no bràithre, no peathraiche, 
no athair, no màthair, no bean- 
phòsda, no clann, no fearann, 
air mo shonsa agus air son an 
t-soisgeil, 

30 Nagh faigh a cheud uir- 
ead san aimsir so fèin, tighean, 
agus bràithrean, agus peath- 
raichean, agus màthraichean, 
agus clann, agus fearann, 
maiUe fi geur-ìeanmhuinn ; a- 
gus anns an t-saoghal a ta fi 
teachd, a' bheatha mhaireann- 
ach. 

31 Ach ata mòran air thiìs, 
a bhitheas air dheireadh ; agus 
air dheireadh, a hhitheas air 
thùs. 



1 dh'fhiosraich ^ ghairmeas ? mealltaireachd. * 



doilich. 



CAIB. X. 



95 



32 Agus bha iad air an 
t-slighe a' dol suas gu lerusa- 
lem : agus bha losa ag imeachd 
rompa; agus ghlac uamhas 
iad, agus ag dhoibh esan a 
ieantuinn, bha eagal orra. A- 
gus thug e an dà f hear dheug 
air leth a fis, agus thòisich e 
air na nithe a bha gu tachairt 
da innseadh dhoibh, 

33 Ag rddh, Feuch, a ta 
sinn a' dol suas gu lerusalem ; 
agus bithidh Mac an duine air 
a thoirt thairis do na h-àrd- 
shagartaibh agus do na 
sgrìobhaichibh : agus dìtidh 
iad chum bàis e, agus bheir 
iad thairis e do na Cinnich ; 

34 Agus ni iad fanoid air, 
agus sgiùrsaidh iad e, agus 
tilgidh iad smugaid air, agus 
cuiridh iad gu bàs e : agus air 
an treas là èiridh e a rìs. 

35 Agus thàinig d'a ionn- 
suidh Seumas agus Eoin, mic 
Shebede, ag ràdh, A mhaigh- 
stir, is àill ìeinn gu'n dean ttìu 
dhuinne ge b'e ni a dh'iarras 
sinn. 

36 Agus thubhairt esan riu, 
Ciod is àiU ìeibh mise a dhean- 
amh dhuibh ? 

37 Agus thubhairt iadsan 
ris, Deònuich dhuinne gu'n 
suidheamaid, a h-aon air do 
tàimh dheis, agus am fear eile 
air do ìàimh chlì, ann do 
ghlòir. 

38 Ach thubhairt losa riu, 
Cha'n aithne dhuibh ciod a ta 
sibh ag iarraidh : am bheil sibh 
comasach air a' chupan òl a 
dli'òlas mise? agus a bhi air 



bhur baisteadh ieis a' bhaist- 
eadh ieis am baistear mise ? 

39 Thubhairt iadsan fis, A 
ta sinn comasach. Ach thu- 
bhairt losa fiù, Olaidh sibhse 
gu deimhin an cupan a dh'òlas 
mise ; agus baistear sibh ieis 
a* bhaisteadh leis am baistear 
mise : 

40 Ach suidhe air mo làimh 
dheis, agus air mo ìàimh chlì, 
cha ìeamsa sin f'a thabhairt, 
ach dhoibh-san d'an d'ulluich- 
eadh e. 

41 Agus air cluinntinn so 
do'n deichnear, thòisich iad 
air mòr-chorruich a ghabhail 
fi Seumas agus Eoin. 

42 Ach ghairm losa iad d'a 
ionnsuidh, agus thubhairt e 
fiu, A ta f hios agaibh gu bheil 
acasan a ta air am meas mar 
uachdarain air na Cinnich, 
àrd-thighearnas orra ; agus gu 
bheil aig an daoinibh mòralàn- 
ùghdarras orra. 

43 Ach cha bhi e mar sin 
'nur measg-sa : ach ge b'e 
neacli ìe'n àill a bhi mòr 'nur 
measg, bithidh e 'na òglach 
agaibh : 

44 Agus ge b'e neach ag- 
aibh le'n àill toiseach a bhi 
aige, bithidh e 'na sheirbhis- 
each do na h-uile. 

45 Oir cha d'thàinig eadh- 
on Mac an duine chum gu'n 
deantadli frithealadh dha, ach 
a dheanamh frithealaidh, agus 
a thoirt 'anama fèin mar èiric 
air son mhòran. 

46 Agus thàinig iad gu le- 
richo : agus air imeachd dha- 



^ prìomh shagartaibh. 



96 



MARC. 



san agus d'a dheisciobluibh, a- 
gus do shluagh mòr, a mach 
à lericho, bha Bartimeus an 
dall, mac Thimeuis, 'na shuidhe 
ri taobh na shghe, ag iarraidh 
dèirce. 

47 Agus an uair a chual e 
gu'm b'e losa o Nasaret a 
bh'ann, thòisich e fi glaodh- 
aich, agus a ràdh, losa, Mhic 
Dhaibhidh, dean tròcair orm. 

48 Agus chronuich mòran 
e, chum gu'm biodh e 'na 
thosd : ach bu ro mhòid a 
ghlaodh esan, A Mhic Dhai- 
bhidh, dean tròcair orm. 

49 Agus sheas losa, agus 
dh'àithn e esan a ghairm d^a 
ionnsuidh : agus ghairm iad an 
dall, ag ràdh ris, Biodh mis- 
neach agad, èirich j tha e ga 
d'ghairra. 

50 Agus air dhasan 'fhall- 
uinn' a thilgeadh uaith, dh'èir- 
ich e, agus thàinig e gu losa. 

51 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e ris, Ciod is àiU 
Ìeat mise a dheanamh dhuit ? 
Thubhairt an dall ris, AThigh- 
earn, mi dh'fhaotainn mo 
radhairc. 

52 Agus thubhairt losa fis, 
Imich ; shlànuich do chreid- 
imh thu. Agus air ball fhuair 
e a fadharc^ agus lean e losa 
san t-shghe. 

CAIB. XI. 

l Mharcaich losa gu huadhach do 
" lerusalem ; 12 mhalluìch e a' 
chraohh air an rohh duilleach 
gun mh<ias ; 15 ghlan e an team- 
pull ; 20 dh'earalaich e a dheis- 
ciobuil chum iad a bhi seasmhach 
s(f chreidimh, Sfc, 



AGUS an uair a thàinig iad 
am fagus do lerusalent, 
gu Betphage agus Betani, aig 
shabh nan crann-oladh, chuir 
e uaith dithis d'a dheisciob- 
luibh, 

2 Agus thubhairt e fiu^ 
Rachaibh do'n bhaile ud thall 
fa bhur comhair ; agus air ball 
an uair a thèid sibh a steach 
ann,gheibh sibh searrach cean- 
gailte, air nach do shuidh 
aon duine fiamh ; fuasglaibh 
e, agus thugaibh leibh e. 

3 Affus ma their neach air 
bith f uibh, C'ar son a ta sibh 
a' deanamh so? abraibh, Gu 
bheil feum aig an Tighearn 
air ; agus air ball cuiridh e'n 
so e. 

4 Agus dh'imich iad, agus 
fhuair iad an searrach ceang- 
ailte a muigh aig an dorus, 
aig coinneachadh dà shlighe ; 
agus dh'f huasgail iad e. 

5 Agus thubhairt cuid 
dhiubh-san, a bha 'nan seas- 
amh an sin, fiu, C'ar son a ta 
sibh a' fuasgladh an t-searr- 
aich ? 

6 Agus thubhairt iadsan f iu 
mar a dh'àithn losa dhoibh : 
agus ìeig iad uatha iad. 

7 Agus thug iad an searr- 
ach chum losa, agus chuir 
iad am falluinnean air ; agus 
shuidh esan air. 

8 Agus sgaoil mòran am 
falluinnean fèin air an t-slighe: 
agus ghearr cuid eile geugan 
do na craobhaibh, agus sgaoil 
iad air an t-slighe iad. 

9 Agus ghlapdh iadsan a 



' 'eudach-uachdair. 



CAIB. XL 



97 



bha 'g imeachd roimhe, agus 
iadsan a bha 'ga ìeantuinn, 
ag ràdh, Hosanna, is beann- 
aichte an ti a ta teachd ann 
an ainm an Tighearn. 

10 Is beannaichte rìogh- 
achd ar n-Athar Daibhidh, a 
ta teachd [ann an ainm an 
Tighearna ;] Hosanna anns 
na h-àrdaibh. 

11 Agus chaidh losa a 
steach do lerusalem, agus do'n 
teampull j agus an uair a dh'- 
amhairc e air gach ni mu'n 
cuairt, agus a bha 'm feasgar 
anis air teachd, chaidh e mach 
gu Betani maille ris an dà 
fhear dheusr. 

12 Agus air anlà màireach, 
'nuair a chaidh iad a mach à 
Betani, dh'fhàs e ocrach. 

13 Agus air faicinn craoibh- 
fhìge fada uaith, air an robh 
duilleachjthàinig e,dh'fheuch- 
ainn am faigheadh e ni sam 
bith oirre : agus air dha teachd 
d'a h-ionnsuidh, cha d'fhuair 
e ni sam bith ach duilleach j 
oir cha robh àm tionail nam 
fige fathast ann. 

14 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e fithe, Nar ith- 
eadh neach sam bith toradh 
dhiotsa o 80 suas a chaoidh. 
Agus chual a dheisciobuil e. 

15 Agus thàinig iad gu le- 
rusalem: agus chaidh losa a 
steach do'n teampull, agus 
thòisich e air an dream a bha 
reiceadh agus a' ceannach san 
teampull a chur a mach, agus 
thilg e thairis bùird luchd mal- 



airt an airgid, agus caithriche 
na muinntir a bha reìceadh 
choluman : 

16 Agus cha'n fhuilgeadh 
e gu'n giulaineadh' neach 
sam bith soitheach troimh an 
teampull. 

17 Agus theagaisg e, ag 
ràdh fiu, Nach 'eil e sgriobhta, 
Goirear tigh urnuigh do m' 
thighsa do^ na h-uiie chinn- 
ich ? Ach finn sibhse 'na ghar- 
aidh luchd-reubainn e. 

18 Agus chuala na sgrìobh- 
aichean agus na h-àrd-shag- 
airt^ so, agus dh'iarr iad cionn- 
us a dh'fheudadh iad esan a 
mhilleadh : oir bha 'eagal-san 
orra, do bhrìgh gu'n robh an 
sluagh uile fo iongantas mòr 
f'a theagasg. 

19 Agus an uair a bha am 
feasgar air teachd, chaidh e 
mach as a' bhaile*. 

20 Agus air mhaduinn, ag 
gabhail seachad dhoibh,chunn- 
aic iad an crann-fìge air crion- 
adh o fhreumhaibh. 

21 Agus air cuimhneach- 
adh do Pheadar, thubhairt e 
fis, A mhaighstir, feuch, a ta 
a' chraobh-fhìge, a mhalluich 
thu, air crìonadh. 

22 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e fiu, Biodii 
creidimh Dhè agaibh. 

23 Oir gu deimhin a ta mi 
ag ràdh fibh, ge b'e neach a 
their fis a' bheinn so, Togar 
thu, agus tilgear san fhairge 
thu, agus nach bi fo araharus 
'na chridhe, ach a chreideas 



iomchaireadh. 



.= lcis. 3 prìoinh shagairt. * a' chaithir. 



98 MA 
gu'n tachair na nithe a their e, 
thig gach ni a their e gu crìch 
dha. 

24 Air an aobhar sin tha 
mi ag ràdh ribh, Ge b'e nithe 
air bith a dh'iarras sibh ann 
an urnuigh, creidibh gu'm 
faigh sibh, agus gherbh sibh. 

25 Agus an uair a sheasas 
sibh a' deanamh urnuigh, 
maithibh, ma ta ni air bith ag- 
aibh an aghaidh aoin duine ; 
chum gu maith bhur n-Athair 
a ta air nèamh bhur peacanna 
fèin duibhse. 

26 Ach mur maith sibhse, 
cha mhò a mhaitheas bhur 
n-Athair a ta air nèamh bhur 
peacanna fèin duibhse. 

27 Agus thàinig iad a rìs 
gu lerusaiem : agus air dha- 
sanbhi a' spaisdeireachd'anns 
an teampuU, thàinig d'a ionn- 
suidh na h-àrd-shagairt% agus 
na sgrìobhaichean, agus na 
seanairean. 

28 Agus thubhairt iad ris, 
Ciod e an t-ùghdarras ìeis am 
bheil thu a' deanamh nan 
nithe so ? Agus cò thug dhuit 
an t-ùghdarras so chum na 
nithe so dheanamh ? 

29 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Feòraich- 
idh mise mar an ceudna aon 
ni dhibhse, agus freagraibh 
mi, agus innsidh mise dhuibh- 
sa ciod e an t-ùghdarras leis 
am bheil mi deanamh nan 
nithe so. 

30 An ann o nèamh, no o 
dhaoinibh a thàinig baisteadh 
Eoin ? freagraibh mi. 



31 Agus bha iad a' reuson- 
achadh eatorra fèin, ag ràdh, 
Ma their sinn, O nèamh ; their 
esan ruinn, C'ar son ma seadh 
nach do chreid sibh e ? 

32 Ach ma their sinn, O 
dhaoinibh ; bha eagal an t- 
sluaigh orra : oir b'e meas 
gach uile air Eoin gu'm 
b'fhàidh e gu firinneach. 

33 Agus air freagairt dhoibh, 
thubhairt iad ri losa, Cha'n 
'eil f hios againn. Agus f hreag- 
air losa agus thubhairt e fiu, 
Cha mhò a dh'innseas mise 
dhuibhse ciod e an t-ùghdarr- 
as ieis am bheil mì deanamh 
nan nithe so. 

CAIB. XII. 

1 DKinnis Criosd roimh-laimh diult- 
adh nan ludhach, agus gairm nan 
Cinneach. 13 Sheachainn e an 
ribe a chuir na Phairisich, agus 
na Herodianaich roimhe : 18 
nochd e mearachd nanSadusach mu 
thimchioll aiseirigh nam marhh. 

AGUS thòisich e air labh- 
airt riu ann an cosamh- 
lachdaibh. Shuidhich duine 
àraidh fion-lios, agus chuir e 
gàradh mu'n cuairt air, agus 
chladhaich e ionad-bruthaidh 
nam Jion-dhearc, agus thog e 
tùr, agus shuidhich e air tuath 
e, agus ghabh e a thurus as a 
dhùthaich. 

2 Agus san àm dhligheach 
chuir e seirbhiseach a dh'ionn- 
suidh na tuatha, chum gu'm 
faigheadh e do thoradh an 
fhìon-lios o'n tuath. 

3 Ach air dhoibh-san esan a 



^ siàìdeis, 



prìomh shagairt. 



CAIB. XII. 



99 



ghlacadh, bhuaìl iad e, agus 
chuir iad uatha falamh e. 

4 Agus a fis chuir e seir- 
bhiseach eile d'an ionnsuidh ; 
agus chlach iad e, agus reub 
iad a cheann, agus chuir iad 
uatha e le h-eas-urrara. 

5 Asrus a fìs chuir e neach 
eile d''an ionnsuidh ; agus esan 
mharbh iad : agus mòran eile, 
a' bualadh cuid diubh, agus a' 
marbhadh cuid eile. 

6 Fathast uime sin, air dha 
aon Mhac a bhi aige, a b' 
ionmhuinn ìeis, chuir e esan 
mar an ceudna fa dheoidh d'an 
ionnsuidli, ag ràdh, Bheir iad 
urram do m' Mhac, 

7 Ach thubhairt an tuath 
sin 'nam measg fèin, Is e so 
an t-oighre ; thigibh, marbh- 
amaid e, agus bithidh an oigh- 
reachd againn fèin. 

8 Agus fug iad air, agus 
mharbh iad e, agus thilg iad a 
mach as an f hìon-ìios e. 

9 Ciod e uime sin a ni 
Tighearn an fhìon-ìios ? Thig 
e agus sgriosaidh e 'n tuath 
sin, agus bheir e am fìon-ìios 
do dhaoinibh eile. 

10 Nach do ieugh sibh an 
sgriobtuir so ? A' chlach a 
dhiult na clachairean, finn- 
eadh ceann na h-oisinn dith. 

1 1 Einneadh so ìeis an Tigh- 
earn, agus is iongantach e 'nar 
sriihbh-ne. 

12 Agus dh'iarr iad breith 
air, ach bha eagal an t-sluaigh 
orra ; oir thuig iad gu'm b'ann 
*nan aghaidh fèin a ìabhair e 
an cosamhlachd : ac^us air 



fhàgail doìbh, dh'imich iad 
fompa. 

13 Agus chuiriad d'aionn- 
suidh dream àraidh do na 
Phairisich, agus do ìuchd-lean- 
mhuinn Heroid, chum gu'n 
glacadh iad e 'iia chainnt. 

14 Agus air dhoibh-san 
teachd, thubhairt iad fis, A 
mhaighstir, a ta fhios againn 
gu bheil thusa firinneach, a- 
gus nach 'eil suim agad do 
neach air bith : oir cha'n 'eil 
thu ag amharc air gnùis 
dhaoine, ach a' teagasg shghe 
Dhè ann am firinn. Am bheil 
e ceaduichte cìs a thoirt do 
Cheasar, no nach 'eil ? an 
tabhair, no nach tabhair sinn i ? 

15 Ach air dhasan an cealg 
a thuigsinn, thubhairt e fiu, 
C'ar son a ta sibh ga m' bhuair- 
eadh ? thugaibh peghinn a m' 
ionnsuidh, chum gu'm faic mi 
i? 

16 Agus thug iad dJa iomi- 
suidh i, agus thubhairt e fiu, 
Cò d'an ìomhaigli so, agus cò 
d' am buiìi an sgrìobhadh so ? 
Agus thubhairt iadsan fis, Do 
Cheasar. 

17 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e fiu, Thugaibh 
do Cheasar na nithe a's le 
Ceasar, agus do Dhia na nithe 
a's le Dia. Agus ghabh iad 
iongantas fis. 

1 8 An sin thàinig na Sa- 
dusaich d'a ionnsuidh, a ta 'g 
ràdh nach 'eil aiseirigh ann ; 
agus dh'f heòraich iad deth, ag 
ràdh, 

19 A mliaighstir, sgrìobh 
G 2 



100 MJ 
Maois dhuinne, Nam faigh- 
eadh bràthair duine air bith 
bàs, agus gu'm fàgadh e bean, 
agus nach fàgadh e clann, gu'n 
gabhadh a bhràthair a bhean 
d'a ionnsuidh, agus gu'n tog- 
adh e sliochd d'a bhràthair. 

20 A iàis bha seachdnar 
bhràithrean ann : agus ghabh 
an ceud fhear dhiubh bean, 
agus an uair a dh'eug e, cha 
d'fhàg e sliochd. 

21 Agus ghabh an dara fear 
i, agus fhuair esan bàs, agus 
cha mhò a dh'f hàg esan sliochd : 
agus an treas fear mar an 
ceudna. 

22 Agus ghabh an t-seachd- 
nar i, agus cha d'fhàg iad 
sliochd : 'nan dèigh uile, chao- 
chail a' bhean mar an ceud- 
na. 

23 Anns an aiseirigh uime 
sin, an uair a dh'èireas iad, 
cò dhiubh d'am bean i ? oir 
bha i aig an t-seachdnar 'na 
mnaoi. 

24 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e fiu, Nach 'eil 
sibh uime sin ann am mear- 
achd, do bhrìgh nach 'eil eòlas 
agaibh air na sgriobtuiribh, no 
air cumhachd Dhè ? 

25 Oir an uair a dh'èireas 
iad o na marbhaibh, cha phòs 
iad, ni mò a bheirear am pòs- 
adh iad ; ach a ta iad mar na 
h-aingil a ta air nèamh. 

26 Ach mu thimchioll nam 
marbh, gu'n èirich iad, nach 
do ìeugh sibh ann an leabhar 
Mhaois, cionnus a ìabhair Dia 
fis anns a' phreas, ag rudh, Is 



mise Dia Abrahaim, agus Dia 
Isaaic, agus Dia lacoib ? 

27 Cha 'n e Dia nam marbh 
e, ach Dia nam beò : tha sibh- 
se uime sin ann am mearachd 
mòr. 

28 Agus thàinig' neach do 
na sgrìobhaichibh, agus an uair 
a chual e iadsan a' deasboir- 
eachd r'a chèile, agus a thuig 
e gu'n do f hreagair e gu maith 
iad, chuir e ceisd air, Cia i a* 
cheud àithne do na h-àitheant- 
aihh uile ? 

29 Agus fhreagair losa e, 
'S i so a' cheud àithne do na 
h-àitheantaibh uile, Eisd, O 
Israel, an Tighearn ar Dia-ne, 
is aon Tighearn e ; 

30 Agus gràdhaichidh tu an 
Tighearn do Dhia ie d'uile 
chridhe, agus ìe d'uile anam, 
agus ie d'uile inntinn, agus ìe 
d'uile neart : ìs i so a' cheud 
àithne : 

31 Agus is cosmhuil an dara 
dithne rithe so, Gràdhaichidh 
tu do choimhearsnach mar thu 
fèin : cha'n 'eil àithne eile ann 
a's mò na iad so. 

32 Agus thubhairt an sgrìobh- 
aiche fis, Is maith, gu firinn- 
each, a Mhaighstir, a thubhairt 
thu : oir a ta aon Dia ann, a- 
gus cha'n 'eil atharrach ann 
ach e fèin. 

33 Agus esan a ghràdhach- 
adh ieis an uile chridhe, agus 
ieis an uile thuigse, agus ieis 
an uile anam, agus leis an uiie 
neart, agus neach a ghràdh- 
achadh a choimhearsnaich mar 
e fèin, is mò sin na na h-uile 



CAIB. XIII. 



101 



làn ìobairte-loisgte, agus tha- 
bhartasa. 

34 Agus an uair a chunn- 
aic losa gu'n do fhreagair e 
gu tuigseach, thubhairt e fis, 
Cha'n 'eil thu fada o rìogh- 
achd Dhè. Agus cha robh a 
mhisnich aig neach air bith o 
sin suas ceisd a chur air. 

35 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, a' teagasg 
anns an teampull, Cionnus a 
tha na sgriobhaichean ag ràdh 
gur e Criosd Mac Dhaibhidh ? 

36 Oir thubhairt Daibhidh 
fèin troimh an Spiorad naomh, 
Thubhairt an Tighearn fi m' 
Thighearn-sa, Suidh air mo 
ìàimh dheis, gus an cuir mi do 
naimhde 'iian stòl fo d' chos- 
aibh ; 

■ 37 Air an aobhar sin a ta 
Daibhidh fèin a' gairm a 
Thish earna dheth : cionnus 
ma seadh is e a mhac e ? Agus 
dh'èisd am mòr-shluagh fisgu 
taitneach. 

38 Agus thubhairt e fiu 'iia 
theagasg, Bithibh air bhur 
fàicill o na sgrìobhaichibh, ìeis 
an ionmhuinn imeachd ann an 
culaidhibh fada, agus fàilte 

fhaotainn air na margaibh, 

39 Agus na ceud chaith- 
riche anns na sionagogaibh, 
agus na ceud àiteacha-suidhe 
aig na fèillibh : 

40 A dh'itheas suas tigh- 
ean bhantrach, agus air sgàth 
deadh choslais a ni urnuighean 
fada : gheibh iad sin an dìt- 
eadh' a's mò. 

41 Agus air do losa suidhe 



fa chomhair àite-coimhid an 
ionmhais, thug e fa'near cionn- 
us a bha 'm pobull a' cur an 
airgid anns an ionmhas : agus 
chuir mòran do dhaoinibh 
saoibhir mòran ann. 

42 Agus air teachd do 
bhantraich bhochd, thilg i dà 
bhonn bheag ann, a ni feoir- 
ling. 

43 Agus air dha a dheis- 
ciobuil aghairm d'aionnsuidh, 
thubhairt e fiu, Gu deimhin a 
ta mi ag ràdh fibh, gu'u do 
chuir a' bhantrach bhochd so 
tuilleadh san ionmhas, na iad- 
san uile a thilg ann. 

44 Oir thilg iadsan uile ann 
d'am mòr-phailteas ; ach thilg 
ise as a gainne na bha aice uile, 
eadhon a beathachadh gu 
h-iomlan. 

CAIB. XIII. 

1 DhHnnìs Criosd roimh-laimh sg?'ios 
an teampuill, 9 geur-leanmhuinn 
air son an t-soisgeil, 1 gur èigin 
an soisgeul a hhi air a shearmon- 
achadh do gach uile chinneach ; 
14) agus gu'n tig àmhghara mdra 
air na h-Iudhaich. 

AGUS an uair a bha e dol 
a mach as an teampull, 
thubhairt neach d'a dheisciob- 
luibh fis, A Mhaighstir, feuch 
ciod e a* ghnè chlach so, agus 
ciod e a' ghnè aitreibh so ! 

2 Agus f hreagair losa agus 
thubhairt e fis, Am faic thu 
an aitreabh mhòr so ? cha'n 
fhàgar clach air muin cloiche, 
nach sgarar o chèile. 

3 Agus 'nuair a shuidhe e 



' peanasjstlànìhiltUi. 



102 



MARC. 



air sliabh nan crann-oladh, fa 
chomhair an teampuill, dh' 
fheòraich Peadar, agus Seu 
mas, agus Eoin, agus Ain- 
dreas an uaignidheas deth, 

4 Innis duinne c'iiin a bhith 
eas na nithe sin, agus ciod e 
an comha;ra 'nuair a bhitheas 
na nithe sin gu lèir air an 
coimhUonadh. 

5 Agus f hreagair losa iad, 
agus thòisich e air a ràdh, 
Thugaibh an aire nach raeall 
aon neach sibh : 

6 Oir thig mòran ann am 
ainm-sa, ag ràdh, Is mise e : 
agus meallaidh iad mòran. 

7 Agus an uair a chluinn- 
eas sibh coganna, agus tuair- 
isgeul' choganna, na biodh 
buaireas oirbh : oir is èigin 
iad so a theachd ; ach cha 
'n'eil an deireadh ann fathast. 

8 Oir èiridh cinneach an 
aghaidh cinnich, agus rìogh- 
achd an aghaidh rìoghachd : 
agus bithidh critheanna tal- 
mhainn ann an iomadh àit, a- 
gus bithidh gorta agus triob- 
laidean ann : is iad sin tois- 
each dhòruinnean^ 

9 Ach thugaibh an aire 
dhuibh fèin : oir bheir iad 
thairis sibh do chomhairHbh : 
agus anns na sionagogaibh 
sgiùrsar sibh, agus cuirear sibh 
an làthair uachdaran agus righ- 
rean air mo shonsa, mar fhia- 
nuis dhoibh-san^ 

10 Agus is èigin air tùs an 
soisgeul a bhi air a shearmon- 
achadh do na h-uile chinnich. 

11 Ach aii uair a bheir iad 



teo sibh, 'gur tabhairt thairis, 
lia biodh e 'na ro-chùram oirbh 
ciod e a iabhras sibh, agus na 
smuainichibh roimh-laimh «?V: 
ach ge b'e ni a bheirear dhuibh 
san uair sin fèin, abraibh e : 
oir cha sibhse ta labhairt, ach 
an Spiorad naomh. 

12 Agus bheir am bràthair 
a bhràthair thairis chum bàis, 
agus an t-athair a mhac : agus 
èiridh a' chlann suas an agh- 
aidh am pàranta, agus bheir 
iad fa'near an cur gu bàs, 

13 Agus bithidh sibh air 
bhur fuathachadh ìeis na h-uile 
dhaoinibh air sgàth m'ainme- 
sa : ach an ti a bhuanaicheas 
chum na crìche, is e so a 
shaorar. 

14 Ach an uair a chi sibh 
gràineileachd an lèir-sgrios, air 
an do ìabhair Daniel am fàidh, 
'na seasamh anns an ionad 
nach bu chòir dhi, (tuigeadh 
an ti a ìeughas,) an sin teich- 
eadh iadsan, a ta ann an tìr 
ludea, chum nam beann : 

15 Agus na tigeadh esan a 
taair mullach an tighe, a nuas 
do'n tigh, agus na rachadh e 
steach, a thoirt ni air bith as a 
thigh. 

16 Agus an ti a ta sa' mhach^ 
air, na pilleadh e air ais a thog- 
ail 'fhalluinn ìeis. 

17 Ach mo thruaigh iad na 
mnài sin a ta torrach, agus 
iadsan a ta toirt cìche sna làith- 
ibh sin ! 

18 Agus guidhibh-sa gun 
bhur teicheadh a bhi sa' 
jheamhradh. 



' iomraidhean.- 



-'- àiiihchariin.- 



'nnn adiaidh-san. 



CAIB, 

19 Oir bithidh àmhghar 
anns na làithibh sin, amhuil 
nach robh a ieithid ann o thois- 
each na cruitlieachd a chruth- 
aich Dia, gus a nis, agus nach 
mò a bhitheas. 

20 Agus mur giorraicheadh 
an Tighearn na làithean ud, 
cha rachadh feoil air bith as : 
ach air son an t-sluaigh thagh- 
ta, a thagh e fèin, ghiorraich 
e na làithean ud. 

21 Agus an sin ma their 
»each air bith fibh, Feuch, a 
ta Criosd an so, no, Feuch, a 
ia e *n sin, na creidibh e : 

22 Oir èiridh Criosdan 
brèige, agus fàidhean brèige, 
agus ni iad comharan, agus 
mìorbhuilean, chum, nam bu 
chomasach e, na daoine taghta 
fèin a mhealladh. 

23 Agus thugaibh-sa an 
aire : feuch, roimh-innis mi 
dhuibh na hruile nithe. 

24 Ach anns na làithibh sin, 
an dèigh an àmhghair ud, bith- ; 
idh a* ghrian air a dorchach- i 
adh, agus cha toir a* ghealach 
a solus uaipe' ; 

25 Agus tuitidh reulta 
nèimh, agus bithidh na cumh- 
achdan a ta sna nèamhaibh 
air an crathadh. 

26 Agus an sin chi iad Mac 
an duine a' teachd anns na 
neulaibh, maille ri mòr-chumh- 
achd, agus glòir. 

27 Agus an sin cuiridh e 
*aingil a mach, agus cruinnich- 
idh e r'a chèile a dhaoine 
taghta fèin o na ceithir gaoth- 



, Xin. 103 
aibh, o leth-iomall na talmh- 
ainn gu leth-iomall nèimh. 

28 A nis fòghlumaibh cos- 
amhlachd o 'n chraoibh-fhìge : 
An uair a bhitheas a geug a 
nis maoth, agus a chuireas i 
mach a duilleach, a ta fhios 
agaibh gu bheil an samhradh 
am fagus : 

29 Agus mar an ceudna 
sibhse, an uair a chi sibh na 
nithe sin tachairt, biodh f hios 
agaibh gu bheil e 'm fagus, 
eadhon aig na dorsaibh. 

30 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, n?ch tèid an gin- 
ealach * so thairis, gus an 
coimhlionar na nithe sin uile. 

31 Thèid nèamii agus tal- 
amh seach ; ach cha tèid m' 
fhocail-sa seach a chaoidh. 

32 Ach cha'n 'eil fìos an 
là no na h-uaire sin aig neach 
air bith, cha'n 'eil aig na 
h-ainglibh a ta air nèamh, no 
aig a' Mhac, ach aig an Ath- 
air. 

33 Thugaibh fa'near, dean- 
aibh faire agus urnuigh : oir 
cha'n 'eil f hios agaibh c'uin 
a thig an t-àm. 

34 Oir a ta Mac an duine 
mar dhuine a chaidli air thu- 
rus, agus a dh'fhàg a thigh 
fèin, agus a thug d'a sheirbhis- 
ich cumhachd, agus 'obair fèin 
do gach neach, agu| a thug 
àithne do'n dorsair faire a 
dheanamh. 

35 Uime sin deanaibh-sa 
faire, (oir cha'n 'eil fhios ag- 
aibh c'uin a thig maighstir an 



' uaithe. 



linn. 



104 MAj 
tìghe ; an ann air feasgar, no 
air mheadhon-oidhche, no aig 
gairm-choileach, no anns a' 
mhaduinn ;) 

36 Air eagal air teachd dha 
gu h-obann, gu'm faigh e sibh 
'nur codal. 

37 Agus na nithe ^ ta mi 
ag ràdh fibhse, a ta mi ag 
ràdh fis na h-uiie dhaoinibh, 
Deanaibh faire. 

CAIB. XIV. 

1 Comhairle an aghaidh Chriosd. 
3 Dhòirteadh oladh phrìseil air a 
cheann. 10 Reic ludas a Mhaigh- 
stir air son airgid. 12 Tha 
Criosd fìin ag innseadh roimh- 
Jàiimh cionnus a hha e gu hhi air 
a hhrath le h-aon d'a dheisciob- 
luihh, 

AGUS bha a' chàisg, agus 
fèill an arain neò-ghoirt- 
ichte an dèigh dà ià : agus 
dh'iarr na h-àrd-shagairt agus 
na sgrìobhaichean, cionnus a 
ghlacadh iad esan ìe foill', a- 
gus a chuireadh iad gu bàs e. 

2 Ach tliubhairt iad, Cha'n 
ann air an f hèiU, air eagal gu'n 
èirich buaireas am measg an 
t-sluaigh. 

3 Agus air bhi dha ann am 
Betani, ann an tigh Shimoin 
an lobhair, an uair a bha e 'na 
shuidhe air bòrd, thàinig bean, 
aig an robh bocsa alabastair 
do oladh spicnaird, ro luach- 
mhoir ; agus bhris i am bocsa, 
agus dhòirt i air a cheann e. 

4 Agus bha cuid diubh 
diombach annta fèin, agus ag 
ràdh, C'ar son a finneadh an 



t-ana-caitheadh so air an ol- 
adh? 

5 Oir dh'f heudadh i bhi air 
a reiceadh air son tuilleadh na 
tri cheud peghinn, agus air a 
toirt do na bochdaibh. Agus 
finn iad gearan 'na h-aghaidh. 

6 Ach thubhairt losa, Leig. 
ibh ìeatha ; c'ar son a ta sibh 
cur dragha oirre ? finn i obair 
mhaith ormsa. 

7 Oir a ta na bochdan a 
ghnàth maille fibh, agus ge b'e 
uair is àiU ìeibh, feudaidh sibh 
maith dheanam.h dhoibh : ach 
cha'n *eil mise a ghnàth ag- 
aibh. 

8 Rinn i na dh'fheudadh i: 
thàinigifoimh-làimh adh'ung- 
adh mo chuirp chum adhlaic. 

9 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, Ge b'e earrann ^ air 
bith air feadh an domhain uile 
am bi an soisgeul so air a shear- 
monachadh, bithidh mar an 
ceudna an ni so a finn i air 
innseadh, mar chuimhne oirre. 

10 Agus dh'imich ludas Is- 
cariot, aon do'n dà fhear 
dheug, chum nan àrd-shagart, 
gu esan a bhrath dhoibh. 

1 1 Agus 'nuair a chual iad- 
san 50, bha iad aoibhneach, a- 
gus gheall iad airgiod a thoirt 
da. Agus dh'iarr e cionnus 
a dh'fheudadh e gu h-iom-. 
chuidh esan a bhrath. 

12 Agus air a' cheud là do 
f hèill an arain neo-ghoirtichte, 
an uair bu ghnàth ieo an t-uan 
càisge a mharbhadh, thubhairt 
a dheisciobuil fis, C'àit an toil 
ieat sinne dhol a dh'ulluch- 



' feiU - àit, ball. 



adh, chum gu'n itheadh tu a' 
chàisg ? 

13 Agus chuir e dithis d*a 
dheisciobluibh, agus thubhairt 
e riu, Rachaibh a steach do'n 
bhaile, agus coinnichidh duine 
sibh a' giulan soithich uisge ; 
leanaibh e. 

14 Agus ge b'e àit an tèid 
e stigh, abraibh-sa ri fear-an- 
tighe, Tha am Maighstir ag 
ràdh, C'àit am bheil an seòm- 
ar aoidheachd, anns an ith mi 
a' chàisg maille fi m' dheis- 
ciobluibh ? 

15 Agus nochdaidh esan 
dhuibh seòmar àrd, farsuinn, 
'na iàn uidheam agus deas- 
aichte : an sin ulluichibh 
dhuinn. 

16 Agus chaidh a dheiscio- 
buil a mach, agus thàinig iad 
do'n bhaile, agus fhuair iad 
mar thubhairt e riu : agus 
dh'uUuich iad a' chàisg. 

17 Agus air teachd do'n 
fheasgar, thàinig esan maille 
fis an dà fhear dheug. 

18 Agus an uair a bha iad 
'nan suidhe, agus ag itheadh, 
thubhairt losa, Gu deimhin a 
ta mi ag ràdh fibh, gu'm brath 
aon agaibh-sa, a ta 'g itheadh 
maille fium, mise. 

19 Agus thòisich iad air a 
bhi dubhach, agus a fàdh fis 
an dèigh a chèile, Am mise e ? 
agus fear eile, Am mise e ? 

20 Agus air freagairt dha- 
san thubhairt e fiu, Is fear 
do'n dà fhear dheug e, a ta 
tumadh maille ' fiumsa sa' 
mhèis. 



!. XIV. 105 

21 A ta mac an duine gu 
deimhin ag imeachd, mar a ta 
e sgrìobhta uime, ach is an- 
aoibhinn do'n fhear sin ìe 'm 
brathar Mac an duine : bu 
mhaith do'n duine sin raur 
beirteadh fiamh e. 

22 Agus ag itheadh dhoibh, 
ghlac losa aran, agus an dèigh 
a bheannachadh, bhris e, agus 
thug e dhoibhsan e, agus thu- 
bhairt e, Gabhaibh, ithibh : is 
e so mo chorp-sa. 

23 Agus air glacadh a' chup- 
ain, agus air tabhairt^ buidh- 
eachais, thug e dhoibhsan e : 
agus dii'òl iad uile as. 

24 Agus thubhairt e fiu, Is 
i so m'fhuil-sa an Tiomnaidh- 
nuaidh, a dhòirtear air son 
mhòran. 

25 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, Nach òl mi ni's mò 
do thoradh nafìonain^, gus an 
là sin an òl mi nuadh e ann 
an rìoghachd Dhè. 

26 Agus air dhoibh laoidh 
a sheinn, chaidh iad a mach 
gu sliabh nan crann-oladh. 

27 Agus thubhairt losa fiu, 
Gheibh sibh uile oilbheum 
annam-sa an nochd : oir a ta 
e sgriobhta, Buailidh mi am 
buachaill, agus sgapar na caor- 
aich. 

28 Ach an dèigh dhomh 
èirigh, thèid mi foimhibh do 
GhaHle. 

29 Ach thubhairt Peadar 
fis,- Ged fhaigh iadsan uile 
oilbheum annad, gidheadh cha 
'nfhaigh mise e. 

30 Agus thubhairt losa fis, 



' maraon. ^ bieith. — s fineamhain. 



106 



MARC. 



Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
fiut, An diugh, air an oidhche 
so fèÌDj mu'n goir an coileach 
dà uair, gu'n àicheadh thusa 
mi tri uairean. 

31 Ach is ro mhòid a thu- 
bhairt esan, Ged is èigin domh 
am bàs f hulang maille riut, 
cha'n àicheadh mi chaoidh 
thu. Agus mar sin thubhairt 
càch uile raar an ceudna. 

32 Agus thàinig iad gu ion- 
ad d'am b'ainm Getsemane ; 
agus thubhairt e f 'a dheisciob- 
luibh, Suidhibh-sa an so, gus 
an dean mise urnuigh. 

33 Agus thug e leis Pead- 
ar, agus Seumas, agus Eoin, 
agus thòisich e air a bhi fuidh 
uamh-chrith, agus fuidh ana- 
barra bròin. 

34 Agus thubhairt e fiu, 
Tha m'anam ro bhrònach, 
eadhon gu bàs : fanaibh-sa an 
so, agus deanaibh faìre. 

35 Agus chaidh e beagan 
air aghaidh, agus thuit e air 
an talamh, agus finn e ur- 
nuigh, nam bu chomasach e, 
gu'n rachadh an uairthairis air. 

36 Agus thubhairt e, Abba, 
Athair, a ta gach ni so-dheanta 
dhuitse ; cuir an cupan so 
seachad orm : gidheadh, na ' 
b'e an ni a b'àili ieamsa, ach 
an ni a's toil ìeatsa. 

37 Agus thàinig e, agus 
fhuair e iadsan 'nan codal, a 
gus thubhairt e fi Peadar, A 
Shimoin, am bheil thu a'd' 
chodal? nach b'urrainn thu 
faire a dheanamh aon uair ? 

38 Deanaibh faire agus ur- 



nuigh, chum nach tuit sibh 
am buaireadh : a ta an spior- 
ad gu deimhin togarrach, ach 
a ta an fheoil anmhunn^ 

39 Agus air dha imeachd 
a fìs, finn e urnuigh, ag ràdh 
nam briathra ceudna. 

40 Agus an uair a phill e, 
fhuair e iad a fìs 'nan codal, 
(oir bha'n sùilean trom,) agus 
cha robh fhios aca cionnus a 
bheireadh iad freagradh air. 

41 Agus thàinig e an treas 
uair, agus thubhairt e fiu, 
Coidlibh foimhibh a nis, agus 
gabliaibh fois : is leoir e, thài- 
nig an uair ; feuch, a ta Mac 
an duine air a bhrath thairis 
do làmhaibh nam peacach. 

42 Eiribh, imicheamaid ; 
feuch, a ta an ti a bhrathas 
mise am fagus. 

43 Agus air ball, air dha bhì 
fathast a' labhairt, thàinig lu- 
das, aon do'n dà fhear dheug, 
agus sluagh mòr maille fis ìe 
claidhibh agus bataibh, o na 
h-àrd-shagartaibh, agus na 
sgrìobhaichibh, agus na sean- 
airibh. 

44 Agus bha an ti a bhrath 
esan air toirt comhara dhoibh, 
ag ràdh, Ge b'e neach d'an 
toir mise pòg, is e sin e ; glac^ 
aibh e, agus thugaibh leibh e 
gu tèaruinte. 

45 Agus air teachd dha, 
chaidh e air ball d'a ionnsuidh- 
sa, agus thubhairt e, Fàilte 
dhuit, a mhaighstir ; agus 
phòg se e. 

46 Agus chuir iadsan làmh 
ann, agus ghlac iad e. 



CAIB. 

47 Agus air tarruing claidh- 
€Ìmh do f hear do na bha làth- 
air, bhuail e òglach an àrd- 
shagairt, agus ghearr e a chluas 
deth. 

48 Agus flireagair losa a- 
gus thubhairt e fiu, An d'thài- 
nig sibh a mach gu mo ghlac- 
adh-sa, mar gu b'ann an agh- 
aidh fir-reubainn ie claidhibh 
agus le bataibh ? 

49 Bha mi gach là maiUe 
fibh san teampull, a' teagasg, 
agus cha do ghlac sibh mi : 
ach {jL ta so chum gu biodh na 
sgriobtuirean air an coimhlion- 
adh. 

50 Agus air do na Ii-uile a 
thrèigsinn, theich iad. 

51 Agus iean òganach àr- 
aidh e, aig an robh lìon-eudach 
air a chur m'achorp lomnochd; 
agus rug na h-òganaich' air. 

52 Ach air dhasan an lion- 
eudach fhàgail, theich e lom- 
lìochd uatha. 

53 Agus thug iad ieo losa 
chum an àrd-shagairt : agus 
chruinnicheadh maille ris na 
h-àrd-shagairt uile, agus na 
seanairean, agus na sgriobh- 
aichean. 

54 Agus ìean Peadar e fada 
uatha, gus an deachaidh e 
steach do thalla an àrd-shag- 
airt : agus bha e 'na shuidhe 
tnaille fis na seirbhisich, agus 
*ga gharadh fis an teine. 

55 Agus dh'iarr na h-àrd- 
shagairt, agus a' chomhairle 
uile fìanuis an aghaidh losa, 
chum a chur gu bàs j agus 
cha d'fhuair iad. 



. XIV. 107 

56 Oir finn mòran dhaoine 
fianuis bhrèige 'na aghaidh, 
ach cha do chòird am fianuis 
f'a chèile'. 

57 Agus dh'èirich dream 
àraidh, agus thug iad fianuis 
bhrèige 'na aghaidh, ag ràdh, 

58 Chuala sinne e ag ràdh, 
Leagaidh mi sìos an teampuli 
so, a finneadh ie làmhaibh, a- 
gus an tri làithibh, togaidh mi 
teampull eile, neo-dheanta ie 
iàmhaibh. 

59 Agus mar sin fèin cha' 
robh am fianuis a' teachd f'a 
chèile. 

60 Agus air èirigh suas 
do'n àrd-shagart sa' raheadh- 
on, chuir e ceisd air losa, ag 
ràdh, Nach toir thu freagradh 
air bith uait ? ciod sin mu 
bheil iad so a' toirt fianuis a^d' 
aghaidh ? 

61 Ach dh'fhan esan 'na 
thosd, agus cha do fhreagair 
e ni sara bith. A fìs dh'fheòr- 
aich an t-àrd-shagart deth, a- 
gus thubhairt e fis, An tu 
Criosd, Mac an ti bheann- 
aichte ? 

62 Agus thubhairt losa, Is 
mi : agus chi sibh Mac an 
duine 'na shuidhe air deas 
làimh cumhachd Dhèt agus a' 
teachd ie neulaibh nèimh. 

63 An sin feub an t-àrd- 
shagart 'eudach, agus thu- 
bhairt e, Ciod am feum a ta 
againn tuilleadh air fianuis- 
ibh? 

64 Chuala sibh an toibh- 
eum : ciod i bhur barail-sa ? 
Agus thug iad uile breth 'na 



' cha robh am fìanuis ionnan; 



cha d'fhoghainn am fianuis. 



108 MA 
aghaidh gu'n do thoiU e am 
bàs. 

65 Agus thòisich cuid diubh 
air smugaid a thilgeadh air, a- 
gus 'aghaidh fholach, agus a 
bhualadh ie'n dornaibh, agus 
a ràdh ris, Dean fàidheadair- 
eachd : agus ghabh na seir- 
bhisich ìe 'm basaibh air. 

66 Agus air do Pheadar a 
bhi shìos anns an talla, thàinig 
aon do bhanoglaich an àrd- 
shagairt : 

67 Agus 'nuair a chunriaic i 
Peadar 'ga gharadh, agus air 
dhi beachdachadh air, thu- 
bhairt i rìs, Bha thusa cuid- 
eachd maille ri losa o Nasaret. 

68 Ach dh'àicheadh esan, 
•ag ràdh, Cha'n aithne dhomh, 
agus cha 'n 'eil mi tuigsinn 
ciod a ta thu 'g ràdb. Agus 
chaidh esan a mach do'n fhor- 
dhorus ' 5 agus ghoir an coil- 
each. 

69 Agus air do bhanoglaich 
fhaicinn a ris, thòisich i air a 
ràdh fiu-san a bha 'nan seas- 
amh a ìàthair, Is ann diubh a 
ta 'm fear so. 

70 Agus dh'àicheadh e fis. 
Agus an ceann beagan 'na 
dhèigh sin, thubhairt iadsan 
a bha 'han seasamh a ìàthair a 
fis fi Peadar, Gu fìrinneach is 
ann diubh sud thu : oir is Ga- 
lilèach thu, agus is cosmhuil 
do chainnt riu. 

71 Ach thòisich esan air 
maUachadh agus air mionnach- 
adh, ag rdd/i, Cha'n aithne 
dhomh an duine so mu *m 
bheil sibh a' labhairt. 



72 Agus ghoir an coileach 
an dara uair. Agus chuimh- 
nich Peadar am focal a thu- 
bhairt losa fis, Mu'n goir an 
coileach dà uair, àicheadhaidh 
tu mi tri uairean. Agus an 
uair a smuainich e air, ghuil e. 

CAIB. XV. 

1 Thugadli losa ceangailte an làth- 
air Philait. 17 Chuireadh coron 
sgithich air, 20 agus chaidh fan- 
oid a dheanamh air. 21 Dh'fhann- 
uich e le giulan d chroinn-cheus- 
aidh ; 27 chrochadh e eadar dà 
ghaduiche, Sfc. 

AGUS air ball sa* mhaduinn 
chum na h-àrd-shagairt 
maille fis na seanairibh, agus 
na sgriobhaichibh, agus a' 
chomhairle gu h-iomlan, comh- 
airle, agus air dhoibh losa a 
cheangal, thug iad ieo e, agus 
thug iad thairis e do Philat. 

2 Agus dh'fhiosraich Pilat 
deth, An tusa righ nan ludh- 
ach ? Agus air ffeagairt dha, 
thubhairt e fis, Thubhairt thu 
e. 

3 Agus chuir na h-àrd-shag- 
airt mòran do nithibh as a 
ieth : acli cha do fhreagair 
esan aon ni. 

4 Agus chuir Pilat a fis 
ceisd air, ag ràdh, Nach freag- 
air thu ni sam bith ? feuch 
cia lion nithe air am bheil iad 
sin a' toirt fianuis a'd' agh- 
aidh. 

5 Ach cha do f hreagair losa 
ni sam bith tuilieadh ; air chor 
as gu'n do ghabh Pilat ion- 
gantas. 



' ugh-dorus, sgàth-thigli. 



ghnàth 

ge 



CAIB 

A nls air an fhèill bu 
leis aon phriosanach, 
b'e air bith a dh'iarradh 
iad, a ìeigeadh as doibh. 

7 Agus bha neach àraidh 
d'am b'ain'm Barabas, ceang- 
ailte maille f'a chompanaich 
ceannairce, muinntir a bha air 
deanamh mortaidh anns a' 
cheannairc. 

8 Agus air glaodhaìch gu 
h-àrd do'n t-sluagh, thòisich 
iad air iarcaidh air, a dheanamh 
dhoibh mar a finn e an còmh- 
nuidh. 

9 Ach fhreagair Pilat iad, 
ag ràdh, An àiU ìeibh gu'n 
cuir mi righ nan ludhach fa 
sgaoil duibh ? 

10 (Oir bha f hios aige gu'm 
b'ann troimh fharmad a thug 
na h-àrd-shagairt thairis e.) 

1 1 Ach bhrosnuich nah-àrd- 
shagairt an sluagh, chum gu'm 
b'f hearr ìeis Barabas a chur fa 
sgaoil doibh. 

12 Agus fhreagair Pilat, 
agus thubhairt e fiu a fìs, Ciod 
ma seadh is 
dheanamh fis 



ghairm iad 
an ceann 
17 Agus 



XV. 109 
dèigh dha a sgiùrsadh, chum a 
cheusadh. 

16 Agus thug na saighdear- 
an ìeo e steach do'n talla, eadh- 
on cùirt an uachdarain' : agus 
a' chuideachd uile 
a chèile. 

chuir iad uime 
eudach purpuir S agus air 
dhoibh coron droighinn f high- 
eadh, chuir iad air e. 

18 Agus thòisich iad air 
beannachadh dha, ag rddh, 
Fàilte dhuit, a Righ nan ludh- 
ach l 

19 Agus bhuail iad 
cheann e ìe slait chuilce 
thilg iad smugaid air, agus a* 
lùbadh an glùn, finn iad aor- 
adh dha^ 

20 Agus an dèigh dhoibh 
fanoid a dheanamh air, thug 
iad deth an t-eudach purpuir, 
agus chuir iad 'eudach fèin 
uime, agus thug iad a mach 
e chum gu'n ceusadh iad e. 



àill ieibh mi a 
an duine sin, do 
sibh Righ nan ludh- 



Agus 



ghlaodh iad a 



ris, 



an goir 
ach? 

13 
Ceus e. 

14 An sin thubhairt Pilat 
fiu, C'ar son, ciod e 'n t-olc a 
finn e ? Ach bu ro mhòid a 
ghlaodh iadsan, Ceus e. 

15 Agus air do Philat bhi 
toileach gnìomh taitneach a 
dheanamh do'n t-sluagh, dh'- 
f huasgail e Barabas dhoibh, a- 

e thairis losa, an 



sa 

, agus 



21 Agus dh'èignicli iad 
duine àraidh bha dol seachad, 
Simon o Chirene, (athair Alec- 
sandeir agus Rufuis, a bha 
teachd as a' mhachair,) chum 
a chrann-ceusaidh a ghiulan. 

22 Agus thug iad e gu ion- 
ad d'am h'ainm Golgota, is e 
sin air eadar-theangachadh, 
àite cloiginn. 

23 Agus thug iad da f'a 
òl, fion air a mheastradh ìe 

ach 



gus 



thug 



muT : 
e. 

24 
iad e 

tilgeadh 



mheasgadh 
cha do ghabh 



esan 



Agus an uair a cheus 
foinn iad a thrusgan, a* 
croinn air, ciod a 



' prètoriura. " corcuir. ^ thug iad urram da. 



agus 



iad maille 
fear air a 
fear air a 



110 MARC. 
chuid a bhiodii aig gach duine 
dheth. 

25 Agus bha 'n treas uair 
ann ; agus cheus iad e. 

26 Agus bha sgrìobhadh a 
chùise-dìtidh air a sgfìobhadh 
os a cheann, RIGH NAN 
lUDHACH. 

27 Agus cheus 
ris dà ghaduiclie ' ; 
ìàimh dheis, 
iàim.h chlì. 

28 An sin choimhlionadh 
-an sgriobtuir, a thubhairt, A- 
gus bha e air àireamh am 
measg nan ciontach 

29 A^ 

dol seachad anacainnt da, 
crathadh an ceann, agus 
ràdh, O thusa a ieagas an 
teampull, agus a thogas e ann 
an tri làithibii, 

30 Fòir ort fèin, agus thig- 
a liuas o'n clirann-cheusaidh. 

31 Agus mar an ceudna 
thubliairt na h-àrd-shagairt 
ac'us na sgrìobhaichean i'a 
chèile, a' fanoid air, Shaor e 
daoine eile ; cha'n 'eil e comas- 
ach air e fèin a shaoradh. 



thug iadsan a bha 



ag 



bachtani ? is e sm, air eadar- 
theangachadh, Mo Dhia, mo 
Dhia, c'ar son a thrèig thu mi ? 

35 Agus air cluinntinn siri 
do chuid diubh-san a bha 'nan 



32 Tliigeadh a nis Criosd 
Righ Israeil anuas o'n chrann- 
cheusaidh, chum gu'm faic a- 
gus gu'n creid sinn. Agus 
thug iadsan a chaidh cheusadli 



anacainnt da. 



maiiie ris, 

33 Agus an uair 
an seathadh uair, bha dorch- 
adas air an talamh uile, gu 
ruig an naothadh uair. 

34 Agus air an naothadh 
uair dli'èigh losa ìe guth àrd, 
ag ràdh, Eloi, Eloi, lama sa- 



a thàinig 



seasamh a iàthair, thubhairt 
iad, Feuch, a ta e a' gairm 
Eliais. 

36 Agus fuitìi fear diubh, 
agus air dha spòng a iionadh 
do fhìon geur agus a cur air 
slait chuilce, thuge deoch dha, 
ag ràdh, Leigibh leis ; faic- 
eamaid an tig Elias g'a thoirt 
a nuas. 

37 Agus air do losa èigh- 
each ìe guth àrd, thug e suas 
an deò. 

38 Agus bha brat-roinn an 
teampuiil air a reubadli 'na 
dhà chuid o mhuUach gu 
lochdar. 

39 Agus an uair a chunn- 
aic an ceannard-ceud, a bha 
'na sheasamh fa chomhair, gu'n 
d'tliug e suas an deò, a'glaodh- 
aich mar sin, thubliairt e, Gu 
firinneach b'e 'n duine so Mac 
Dhè. 

40 Agus bha mar an ceudna 



mnài am fad uatha ag amharc 



nam measg 
Magdalen, agus 



sm bha Muire 
Muire màth- 
au- Sheumais bu lugha, agus 
loseis, agus Salome j 

41 Muinntir a ìean e mar 
an ceudna, an uair a bha e an 
Galile, agus a bha fritheal- 
adh dha ; agus mòran eile do 
mhnaibh a chaidh suas maille 
ris gu lerusalem. 

42 Agus a nis air teachd 
do'n f heasgar, (do bhrìgh gu'm 



1 dà chreachadair, dà fhear-reubainn,— — ' tàr. 



CAIB. 

b'e Id an ulluchaidh e, eadhon : 
an là roimh an t-sàbaid,) 

43 Thàinig loseph o Arima- 
rea, comhairleach urramach, 
aig an robh mar an ceudna 
svul fi rìoghachd Dhè, agus 
chaidh e steach gu dàna dh'- 
ionnsuidh Philait, agus dh'iarr 
e corp losa. 

44 Agus b'ioghnadh ie Pilat 
ma bha e cheana marbh : A- 
gus air dha an ceannard- 
ceud a ghairm, dh'fhiosraich e 
dheth, An robh fad o fhuair e 
bàs. 

45 Agus air dha fios fhaot- 
ainn o'n cheannard-ceud, thug 
e 'n corp do loseph. 

46 Affus cheannaich esan 
lion-9udach grinn, agus thug 
e nuas e, agus phaisg e san 
lion-eudach e, agus chuir se e 
ann an uaigh' a chladhaich- 
eadh à carraig, agus charuich 
e clach cru dorus na h-uaisrhe. 

47 Agus dh'amhairc Muire 
Magdalen, agus ^luire mdthair 



loseis, air an àite san do chuir- 
eadh e. 

CAIB. XVI. 

1 CTiìdr aingeal an cèiH aiseirigh 
Chriosd do thri mnaibh. 9 Dh'- 
fhoiRsicheadh Criosd do ^Uiidre 
Magdalen : 12 Chunncas e le 
dithis a bha dol do'n dùtJiaich ; 
\i: an dèigh sin leis na h-AbstoU. 
1 5 Chuir e rnach iad a sheannon- 
Gcìiadh an t-soisgeil. 

/4 GUS air dol do'n t-sàb- 
aid seachad, cheannaich 
Muire Magdalen, agus Muire 
mdth.air Sheumais, agus Sal- 



XVL 111 

ome, spìosraidh deadh fhàile% 
chum air dhoibh teachd gu'n 
ungadh iad e. 

2 Agus thàinig iad gu ro 
mhoch air maduinn a' cheud 
Id do'n t-seachduin chum na 
h-uaighe, aig èirigh na grèine. 

3 Agus thubhairt iad eatorra 
fèin, Cò a charuicheas dhuinn 
a' chlach o dhorus na h-uaighe ? 

4 (Agus air dhoibh amharc, 
chunnaic iad gu'n robh a* 
chlach air a h-atharrachadh air 
falbh,) oir bha i ro mhòr. 

5 Agus air dhoibh dol a 
stigh do'n àit-adhlaic, chunn- 
aic iad òganach 'na shuidhe 
air an làimh dheis, uime an 
robh trusgan fada geal j agus 
bha eagal orra. 

6 Agus thubhairt esan riu, 
Na biodh eas:al oirbh ; a ta 
sibh ag iarraidh losa o Nasar- 
et, a cheusadh : dh'èirich e, 
cha'n 'eil e 'n so : faicibh an 
t-àit anns an do chuir iad e : 

7 Ach imichibh, innsibh d'a 
dheisciobluibh agus do l'head- 
ar, gu bheil e dol roimhibh 
do GhaUle : chi sibh an sin 
e, mar thubhairt e ribh. 

8 Agus air dol a mach 
dhoibh, theich iad o'n uaigh ; 
oir bha ball-chrith acjus uamh- 
unn orra : agus cha dubhairt 
iad ni sam bith ri neach air 
bith ; oir bha eagal orra. 

9 Agus air èirigh do losa 
sa' mhaduinn air a' cheud Id 
do'n t-seachduin, liochdadh e 
air tìis do Mhuire Magdalen, 
as an do thilg e seachd deamh- 
ain. 



I àìi-adhlacaidh. * luibhean cùbbrsidh. 



112 



LUCAS. 



10 Agus air imeachd dhise, 
dh'innis i sin dhoibh-san a bha 
maiUe fis, agus iad ri bròn a- 
gus gul. 

11 Agus iadsan, an uair a 
chual iad gu'n robh e beò, a- 
gus gu'm iacadh ieatha-san e, 
cha do chreid iad. 

12 'Na dhèigh sin, nochd- 
adh e do dhithis diubh ann an 
cruth eile, ag imeachd dhoibh, 
agus iad a' dol do'n dùth- 
aich. 

13 Agus dh'imich iadsan a- 
gus dh'innis iad e do chàch : 
agus cha mhò a chreid iad iad- 
san. 

14 An dèigh sin nochdaun 
e do'n aon fhear deug, agus 
iad 'nan suidhe aigbiadh, agus 
thilg e orra am mi-chreidimh, 
agus an cruas-cridhe, a chionn 
nach do chreid iad iadsan a 
chunnaic e an dèigh dha 
èirigh. 

15 Agus thubhairt e fiu, 
Imichibh air feadh an t-saogh- 



ail uile, agus searmonaichibh 
an soisgeul do gach dùil 

16 Ge b'e chreideas agus a 
bhaistear, saorar e, ach ge b'e 
nach creid, dìtear e. 

17 Agus leanaidh na comh- 
aran so an dream a chreideas : 
Ann am ainm-sa tilgidh iad 
a mach deamhain ; labhraidh 
iad le^ teangaibh nuadha; 

18 Togaidh iad nathraiche 
nimhe ; agus ma dh'òlas iad ni 
air bith marbhtach, cha chiùrr 
e iad ; cuiridh iad an làmhan 
air daoinibh tinne, agus bith- 
idh iad gu maith. 

19 Mar sin an dèigh do'n 
Tighearna labhairt f iu, ghabh- 
adh suas gu nèamh e, agus 
shuidh e air deas làimh Dhè. 

20 Agus air dhoibh-san dol 
a mach, shearmonaich iad anns 
gach àit, air bhi do'n Tigh- 
earn a' co-oibreachadh ieo, a- 
gus a' daingneachadh an f hoc- 
ail ieis na comharaibh a iean 
e. Amen, 



An SOISGEUL a reir LUCAIS. 



CAIB. 1. 

1 Roimh-radh Lucais d!a shois- 
geul gu h-iomlan. 5 Ghabhadh 
Eoin Baisle am broinn a mhàthar, 
26 npus Criosd am hroinn Mhuire. 

o 

39 Fàidlieadaircachd Elisabet, a- 
gus Mhuire mu thimchioll Chriosd. 
57 Breith Eoin Bhaiste. 

DO bhrìgh gu'n do ghabh 
mòran os làimh eachd- 



raidh sgrìobhadh ann an 
ordugh air na nithibh sin a ta 
air an coimhlionadh^ 'nar 
measg-ne, 

2 A fèir mar a dh'aithris 
na daoine sin dhuinne iad, a 
chunnaic iad o thùs ie 'n sùil- 
ibh, agus a bha 'nan luchd- 
fritliealadh an fhocail : 

3 Chunncas dhomh-sa mar 



1 creutair. ^ ann an. ^ le làn dcaibhadh air an creidsinn. 



CAIB. L 



113 



an ceiidna, a Theophiluìs ro 
òirdheirc, air faotainn dearbh 
fhios nan uile nithe dhornh 
o'n fhìor thoiseach, sgrìobh- 
adh a d' ionnsuidh-sa an 
ordugh, 

4 Chum gu'm biodh fios 
agad air cinnteachd nan nithe 
anns an deachaidh do theag- 
asg. 



OHA ann an làithibh He- 
roid righ ludea, sagart 
àraidh d'am b'ainm Sacharias, 
do sheaP Abia : agus bha a 
bhean do nigheanaibh Aaroin, 
agus Z>'ainm dhi Elisabet. 

6 Agus bha iad ìe chèile ion- 
•raic ara fianuis Dè, ag imeachd 
ann an uile àitheantaibh agus 
orduighibh an Tighearna, gu 
neo-lochdach. 

7 Agus cha robh duine 
cloinne aca, do bhrìgh gu'n 
robh Elisabet neo-thorrach% 
agus bha iad ie chèile aos- 
mhor. 

8 Agus tharladh, am feadh 
a bha esan a' frithealadh mar 
shagart an làthair Dhè ann an 
ordugh a sheala, 

9 A rèir gnàtha na sagart- 
achd, b'e a chrannchur tùis a 
ìosgadh, air dha dol a steach 
do theampull an Tighearn. 

10 Agus bha coimhthional 
an t-sluaigh uile a' deanamh 
urnuigh a muigh, fi àm na 
tùise. 

11 Agus chunncas ieis-san 
aingealan Tighearna'nasheas- 
amh air taobh deas altarach na 
tùise. 

12 Agus an uair a chunnaic 

' chùrsa, roinn. * gun sliochd. 



Sacharias e, bha e fo thriob- 
laid, agus thuit eagal air. 

13 Ach thubhairt an t-ain- 
geal fis, Na gabh eagal, a 
Shachariais ; oir f huair t'ur- 
nuigh èisdeachd, agus beiridh 
do bhean EHsabet mac dhuit, 
agus bheir thu Eoin mar ainm 
air. 

14 Agus bithidh aoibhneas 
agus subhachas ort ; agus iii 
mòran gairdeachas f'a bhreith. 

15 Oir bithidh e mòr an 
làthair an Tighearn, agus 
cha'n òl e fion no deoch làidir ; 
agus bithidh e air a ììonadh 
leis an Spiorad naomh, eadh- 
on o bhroinn a mhàthar. 

16 Agus pillidh e mòran do 
chloinn Israeil chum an Tigh- 
earn an Dè. 

17 Agus thèid e foimhe-san 
ann an spiorad agus ann an 
cumhachd Eliais, a thionnd* 
adh cridhe nan aithriche chum 
na cloinne, agus nan eas-umhal 
gu gliocas nam firean, a dh'ull- 
uchadh pobuiil deas do'n Tigh- 
earn. 

18 Agus thubhairt Sachar- 



ias fis au aingeal, Cionnus a 
bhios fhios so agam ? oir is 
seann duine mise, agus a ta 
mo bhean aosmhor. 

19 Agus fhreagair an t-ain- 
geal agus thubhairt e fis, Is 
mise Gabriel a sheasas an làth.^,. 
air Dhè ; agus chuireadh m? 
a labhairt fiut-sa, agus a 
dh'innseadh an naidheachd ^ 
mhaith so dhuit. ■ * 

20 Agus, feuch, bithidh tu 
balbh agus gun chomas iabh- 



.3 nuidheachd, noimheachd. 

H 



114 LU( 
airt, gus an là ànns an tig na 
nithe so gu crìch, a chionn 
nachdo chreid thu mo bhriath- 
ra-sa, a bhitheas air an coimh- 
lionadh 'nan àm fèin. 

21 Agus bha am pobull a' 
feitheaiT>h fi Sacharias, agus 
b'iongantach leo a' rahoiUe a 
rinn e san teampull. 

22 Agus an uair a thàinig 'e 
mach, cha b'urrainn e labh- 
airt e fiu : agus thuig iad gu'm 
fac e sealladh' nèamliaidh san 
teampuU : oir bha e smèid- 
eadh orra, agus dh'fhan e 'iia 
thosd. 

23 Agus tharladh, an uair 
a choimhlionadh làithean a 
fhrithealai'dh, gu'n deachaidh 
e d'a thigh fèin. 

24 Agus an dèigh nan làith- 
ean sin dh'fhàs a bhean Ehsa- 
bet torrach, agus dh'f holaich 
si i fèin rò chùig mìosan, ag 
ràdh, 

25 Is ann mar so a finn an 
Tighearna dhomh anns na 
làithibh air an d'amhairc e 
orm, a thogail diom mo mhas- 
laidh am rneasg dhaoine. 

26 Agus anns an t-seathadh 
mìos, chuireadh an t-aingeal 
Gabriel o Dhia^ gu caithir do 
Ghahle, d'am b'ainm Nasaret, 
, 27 Dh'ionnsuidh òigh a bha 
fo cheangal pòsaidh aig fear 
d'am b'ainm [oseph, do thigh 
Dhaibhidh ; agus h'e ainm na 
h-òigh Muire. 

28 Agus air dol a steach 
do'n aingeal d'a h-ionnsuidh, 
thubhairt e, Fàilte dhuit, o 
thusa d'an do nochdadh mòr 



dheadh-ghean, a ta an Tigh- 
earna maiUe fiut : ìs beann- 
aichte thu am measg bhan. 

29 Agus an uair a chunn- 
aic i e, bha i fo thrioblaid 
inntinn air son a chainnte, a- 
gus a' reusonachadh ciod a' 
ghnè altacha-beatha dh'f heud- 
adh bhi 'n so. 

30 Agus thubhairt an t-ain- 
geal fithe, Na biodh eagal ortj 
a Mhuire : oir fhuair thu 
deadh-ghean o Dhia. 

31 Agus, feuch, gabhaidh 
tii a'd' bhroinn, agus beiridh 
tu mac, agus bheir thu losa 
mar ainm air. 

32 Bithidh e mòr, agus 
goirear Mac an Ti a's ro àirde 
dheth ; agus bheir an Tigh^ 
earna Dia dha righ-chaithir 
athar fèin Dhaibhidh. 

33 Agus bithidh e 'na Righ 
air tigh lacoib gu bràth, agus 
cha bhi crìoch air a fìogh- 
achd. 

34 Agus thubhairt Muire 
fis an aingeal, Cionnus a bhith- 
eas so, do bhrìgh nach 'eil 
aithne agam-sa air duine ? 

35 Agus fhreagair an t-ain- 
geal agus thubhairt e fithe, 
Thig an Spiorad naomh ort, 
agus cuiridh cumhachd an Ti 
a's àirde sgàil ort : uime sin 
an ni naomh sin a bheirear 
ieat, goirear Mac Dè dheth, 

36 Agus, feuch, do bhan- 
charaid Ehsabet^, > a ta ise fèin 
torrach air raac 'iia sean aois' 
agus is e so an seathadh mìos 
dhise d'an goirteadh bean neo- 
thorrach ; • • 



' tiìisbean. 



' 37 Oir cha'n 'eil ni sam bith 
do-dheanta do Dhia. 

38 Agus thubhairt Muire, 
'Feuch banoglach an Tighear- 
na; biodh e dhomh-sa a fèir 
t'fhocail. Agus dh'fhalbh an 
t-aingeal uaipe'. 

39 Agus air èirigh do Mhuire 
sna Jàithibh sin, chaidh i ìe 
cabhaig do dhùthaich nam 
beann, gu baile do luda, 

40 Agus chaidh i steach do 
thigh Shachariais, agus chuir 
i f ailte air Elisabet. 

41 Agus tharladh, an uair 
a chual EHsabet beannachadh 
Mhuire, gu'n do ìeum an 
naoidhean 'na broinn : agus 
iìonadh EUsabet ìeis an Spior- 
ad naomh. 

42 Agus ghlaodh i mach ie 
guth àrd, agus thubhairt i, Is 
beannaichte thu am measg 
bhan, agus is beannaichte tor- 
adh do bhronn. 

' 43 Agus cionnus a dh'èirich 
so dhomh-sa, gu'n tigeadh 
màthair mo Thighearn a m' 
ionnsuidh ? 

44 Oir feucli, co luath as a 
thàinig fuaim do bheannach- 
aidh a'm' chluasaibh, bhriosg 
an naoidhean ìe h-aoibhneas 
ann mo bhroinn. 

45 Agus is beannaichte ise 
a chreid : oir coimhlionar^ na 
nithe a iabhradh rithe ieis an 
Tighearn. 

46 Agus thubhairt Muire, 
A ta m'anam ag àrd-mholadh 
an Tighearn, 

47 Agus a ta mo spiorad a' 



B. I. 115 

deanamh gairdeachais ann an 
Dia mo Slilànuighear : 

48 Do bhrigh gu'n d'amh- 
airc e air staid ìosail a bhanog- 
laich : oir feuch, o so suas 
goiridh gach linn beaniiaichte 
dhiom. 

49 Do bhrigh gu'n d'rinn 
an Ti a ta cumhachdach nithe 
inòra dhomh ; agus is naomh 
'ainm. 

50 Agus a ta Q. thròcair-san 
o iinn gu linn, do'n dreara 
d'an eagal e. 

51 Nochd e neart ie 'ghaird- 
ean, sgap e na h-uaibhrich 
ann an srauaintibh an cridhe 
fèin. 

52 Thug e nuas na daoine 
cumhachdach o'n caithrichibh 
rìoghail, agus dh'àrdaich e iad- 
san a bha ìosal. 

53 Lion e 'n dream a bha 
ocrach ie nithibh maithe ; a- 
gus chuir e uaith na daoine 
saoibhir falamh. 

54 Rinn e còmhnadh^ fi Is- 
rael òglach fèin, ann an cuimh- 
neachadh a thròcair : 

55 Mar a iabhair e f'ar 
n-aithrichibh, do Abraham a- 
gus d'a shliochd gu bràth. 

56 Agus dh'fhan Muire 
maiUe fithe mu thimchiollthri 
miosan, agus phill i d'a tigh 
fèin. 

57 A nis thàinig làn inbhe 
Elisabet, gu'm biodh i air a 
h-aisead ; agus f ug i mac. 

58 Agus chual a coimh- 
earsnaich agus a càirdean mar 
a nochd an Tighearna mòr- 



' uaitlic. ^ a chrciil gu'm coimhlionar. 



— ^ congnamh. Eir. 

H 2 



116 LU( 
thròcair dhi : agus rinn iad 
gairdeachas maille rithe. 

59 Agus tharladh air an 
ochdamh là gu'n d'thàinig iad 
a thimchioli-ghearradh an 
naoidhein ; agus ghairm iad 
Sacharias deth, a rèir ainme 
'athar. 

60 Agus f hreagair a mhàth- 
air, agus thubhairt i, Ni 
h-eadh j ach goirear Eoin 
deth. 

61 Agus thubhairt iad rithe, 
Cha'n 'eil aon neach do d' 
chàirdibh d' an gairmear an 
t-ainm so. 

62 Agus smèid iad air 'ath- 
air, ciod an t-ainm a b'àill ieis 
thoirt air. 

63 Agus air iarraidh clàir- 
sgrìobhaidh dhasan, sgrìobh e, 
ag ràdh, Is eEoinisainm dha. 
Agus ghabh iad iongantas 
liile. 

64 Agus air ball dh'fhosg- 
ladh a bheul, agus dhyhuasg- 
hdh a theangadh, agus ìabli- 
air e, a' moladh Dhè. 

65 Agus thàinig eagal air 
an coimhearsnaich uile : agus 
dh'aithriseadh na nithe sin gu 
lèir feadh dhùthaich àrd lu- 
dea uile. 

66 4-gus iadsan uile a chuala 
na nithe sin, thaisg iad *nan 
cridhe iad, ag ràdh, Ciod a' 
ghnè leinibh a bhitheas an so ? 
Agus bha làmh an Tighearna 
maille fis. ? 

67 Agus bha Sacharias 'ath- 
air air a ììonadh ìeis an Spior- 
ad naomh, agus finn e fàidh- 
eadaireachd, ag ràdh, 

68 Gu ma beannaichte an 



Tighearna Dia Israeil, àii* son 
gu'n d'fhiosraich e, agus gu'n 
d'thug e saorsa d'a phobuli, 

69 Agus gu'n do thog e 
suas dhuinne adharc slàinte, 
ann an tigh Dhaibhidh 'òg- 
laich fèin ; 

70 A f èir mar a ìabhair e ìe 
beul 'fhàidhean naomha fèin, 
a bha ann o thoiseach an 
t-saoghail ; 

71 A thoirt saorsa dhuinn 
o ar naimhdibh, agus o iàimh 
na muinntir sin uile ie'm fuath- 
acli sinn : 

72 A choimlilionadh na 
tròcair a gheall e d'ar n-aith- 
richibh, agus a chuimhneach- 
adh a choimhcheangail naoirah 
fèin : 

73 Na mionnan a mhionn- 
aich e d'ar n-athair Abraham, 

74 Gu'n tugadh e dhninn, 
air dhuinn bhi air ar saoradh 
o làimh ar naimhde, gu'n dean- 
amaid seirbhis dha as eugmhais 
eagail. 

75 Ann an naomhachd agus 
ann am fìreantachd 'fia iàthair 
fèin, uile iàithean ar beatha. 

76 Agus thusa, a ieinibh, 
goirear dhiot Fàidli an Ti a's 
àirde : oir thèid thu foimh 
aghaidh an Tighearn, a dh'ull- 
uchadh a shlighe ; 

77 A thoirt eòlais na slàinte 
d'a phobuil, ann am maitliean- 
as am peacanna, 

78 Troimh thròcair ro mhòir 
ar Dè-ne, ieis an d'fhiosraich. 
an ùr-mhaduinn o'n ionad a's 
àirde sinn, 

79 A thoirt soiuis dhoibh- 
san a ta 'ùan suidhe ann an 



«gàil a* bhàis, a threòrachadh 
ar cos air slighe na sithe. 

80 Agus dh'fhàs an lean- 
abh, agus neartaicheadh an 
spiorad e, agus bha e san fhàs- 
ach gu là 'fhoillseachaidh do 
Israel. 

CAIB. II. 

1 Mheas Augustus Impireachd nan 
Romhanachuile. 6 Breith Chriosd: 
8 chuir aingeal so an cèill do na 
buachaiUibh : 13 thug viòran diubh 
cliu do Dhia air a shon. 21 Tha 
Criosd air a thimchioll-ghearr- 
adh. 

AGUS tharladh sna làithibh 
sin, gu*n deachaidh or- 
dugh a mach o Cheasar Au- 
gustus, an domhan uile a 
mheas'. 

2 (Agus finneadh an ceud 
mheas so 'nuair a bha Cirenius 
*na uachdaran air Siria.) 

3 Agus chaidh iad uile chum 
a bhi air ara meas, gach aon 
fa ieth d'a bhaile fèin. 

4 Agus chaidh loseph mar 
an ceudna suas o Ghahle, à 
baile Nasaret, do ludea, gu 
bailè Dhaibhidh, d'an gairm- 
ear Betlehem, (do bhrìgh gu'n 
robh e do thigh agus do 
shhochd Dhaibhidh,) 

5 Chum gu biodh e air a 
mheas maille fi Muire a bha 
fo cheangal pòsaidh dha, agus 
i mòr-thorrach. 

6 Agus tharladh, am feadh 
a bha iad an sin, gu'n do 
choimhhonadh làithean a h-in- 
bhe, chum i bhi air a h-aisead. 

7 Agus fug i a ceud-ghin 
mic, agus phaisg i e am brat- 



5.'li: 117 
speilidh, agus chuir i 'na kjidhe 
am prasaich e j do bhrìgh 
nach robh àit aca san tigh- 
òsda. 

8 Agus bha anns an dùth- 
aich sin buachaillean a' fan- 
tuinn a muigh, agus a' dean- 
amh faire-oidhche airantreud. 

9 Agus, feuch, thàinig ain- 
geal an Tighearn orra, agus 
dheah'aich glòir an Tighearna 
mu'n timchioU ; agus ghabh 
iad eagal mòr. 

10 Agus thubhairt an t-ain- 
geal f iu, Na biodh eagal oirbh : 
oir feuch, a ta mi ag innseadh 
dhuibh deadh sgèil rahòr- 
aoibhneis, a bhitheas do'n uile 
shluagh : 

11 Oir fugadh dhuibh an 
diugh Slànuighear, ann am 
baile Dhaibhidh*, neach a's e 
Criosd an Tighearna, 

12 Agus bithidh so 'na 
chomhara dhuibh : Gheibh 
sibh an naoidhean paisgte ann 
am brat-speilidh, 'na ìuidhe 
am prasaich. 

13 Agus air ballbha maille 
fis an aingeal cuideachd mhòr 
do armailtibh nèimh, a' moL 
adh Dhè, agus ag ràdh, 

14 Glòir do Dhia anns na 
h-àrdaibh, agus air talamh sìth, 
deadh-ghean do dhaoinibh. 

15 Agus tharladh, 'nuair a 
dh'f halbh na h-aingil uathà do 
nèamh, gu'n dubhairt na buach- 
aillean f'a clrèile, Rachamaid 
a nis eadhon do ' Bhetlehem, 
agus faiceamaid an ni so a 
finneadh, a dh'fhoillsich an 
Tighearna dhuinne. 



' an inipireachd uile a sgrìobhadh an cìs-chlàr '^- an caithir Dhaibhidh. 



118 



LUCAS. 



16 Agiis thàinig iad gu 
grad, agus fhuairiad Muire a- 
gus loseph, agus an leanabh 
'na iuidhe sa' phrasaich. 

17 Agus an uair a chunn- 
aic iad sm, dh'aithris iad an 
ni a dh'innseadh dhoibh mu 
thimchioll an leinibh so. 

. 18 Agus ghabh gach neach 
a chuala so, iongantas ris 
na nithibh sin a dh'innseadh 
dhoibh ìeis na buachailHbh. 

19 Ach ghlèidh Muire na 
nithe sin uile, a' beachd- 
smuaineachadhorra' 'naci-idhe. 

20 Agus phill na buachaiU- 
ean, a' tabhairt glòire agus 
molaidh do Dhia air son nan 
nithe sin uile a chual agus a 
chunnaic iad, a fèir mar a 
ìabhradh fiu, 

21 Agus an uair a choimh- 
lionadh ochd làithearn chum an 
leanabh a thimchioll-ghearr- 
adh, thugàdh lOSA mar ainm 
air, eadhon an t-ainm a ghairm 
an t-aingeal deth mu'n do 
ghabhadli sa' bhroinn e. 

22 Agus an uair a choimh- 
lionadh làithean af glanaidh, a 
fèir lagha Mhaois, thug iad 
esan gu lefusalem, chum a 
thaisbeanadh do'n Tighearna ; 

23 (Mar a ta e sgrìobhta 
ann an lagh an Tighearna, 
Gach ceud-ghin mic a dh'f hos- 
glas a' bhrù, gairmear naomh 
do'n Tighearn e ;) 

24 Agus a thoirt ìobairt a 
f èir mar a theirear ann an lagh 
an Tighearna, dà^ thurtur, no 
dà choluman òg. 

25 Agus, feuch, bha dui.ne 

' 'gan tomhiis. Gì , — 



ann an lerusalem d'am b'ainm 
Simeon ; agus bha 'n duine 
so ionraic agus diadhaidh, a- 
gus bha dùii aige fi sòlas Is- 
raeil : agus bha'n Spiorad 
naomh air. 

26 Agus dh'fhoillsicheadh 
dha ieis an Spiorad naomh, 
nach faiceadh e bàs, gus am 
faiceadh e Criosd an Tigh- 
earn. 

27 Agiis thàinig e ie treòr- 
achadh an Spioraiddo'n team- 
pull :. Agus ah uair a thug na 
pàrantan "an leanabh losa a 
stigh, chum gu'n deanadh iad 
air a sbpn a, fèir gnàthachaidh 
an lagha, 

28 An sin ghlac esan 'na 
uchd''^ e, agus bheannaich e 
Dia, agus thubhairt e, 

29 A nis, a Thighearn, a 
ta thu leigeadh do d' sheir- 
bhiseach siubhal an sìth, a 
fèir t'fhocail ; 

30 Oir chunnaic mo sliùii- 
ean do shlàinte, 

31 A dh'ulluich thu foimh 
ghnùis nan uile sliluagh : 

32 Solus a shoillseachadh 
nan Cinneach, agus glòir do 
phobuill Israeil. 

33 Agus ghabh loseph agus 
a mhàthair iongantas mu na 
nithibh a ìabhradh uime. 

34 Agus bheannaich Simeon 
iad, agus thubhairt e fi Muire 
a mhàthair, Feuch, chuireadh 
an leanabh so chum tuiteam 
agus aiseirigh mhòran ann an 
Israel, agus 'na chomhar' an 
aghaidh an labhrar : 

35 (Agus thèid claidhearah 



-* air a ghairdeinibh. 



CAIB. 11. 



119 



troimh d' anamsa fèin,) chum 
gu'm foillsichear smuainte 
cridheacha mhòran. 

36 Agus bha Anna ban- 
fliàidh, nighean Phanueil, do 
thrèibh Aseir ; bha. i ro aos- 
mhor, agus chaith i seachd 
bhadhna maille ri fear o àm 
dhi bhi 'na h-òigh : 

37 Agus bu bhantrach i rau 
thimchioll ceithir bhadhna a- 
gus ceithir fichead a dh'aois, 
nach deachaidh o'n teampull, 
a' deanamh seirbhis do Dhia a 
ìà agus a dh'oidhch'e ie trasg- 
adh agus ìe h-urnuigh. 

38 Agus air teachd dhise a 
stigh san uair sin fèin,'thug i 
moladh do'n Tighearn, aarus 
labhau' i m'a thimchioll riusan 
uile aig an robh sìiil fi saorsa 
ann an lerusalem. 

39 Agus an uair a choimh- 
lion iad na h-uile liithe a rèir 
lagha au Tighearna, phill iad 
do Ghalile, d'am baile fèin 
Nasaret. 

40 Agus dh'f hàs an leanabh, 
agus neartaicheadh an spiorad 
e, air a ììonadh ie giiocas ; a- 
gus bha gràsa Dhè air. 

41 Agus chaidh a phàran- 
ta gach bliadhna gu lerusa- 
lem, aig fèill na>càisge. 

42 Agus 'nuair a bha e dà 
bhhadhna dheug a dh'aois, 
chaidh iad suas gu lerusalem, 
a rèir gnàtha na fèille. 

43 Agus air coimhhonadh 
nan làithean sin doibh, 'nuair 
a phill iadsan, dh'f han an lean- 
abh losa 'iian dèigh ann an 
lerusalem ; agus cha robh fios 



aig loseph' no aig a mhàthair 
air sin. 

44 Ach air dhoibh a shaoil- 
sinn gu'n robli e sa' chuid- 
eachd, dh'imich iad astar là ; 
agus dh'iarr iad-e measg an 
càirdean, agus an luchd-eòlais. 

45 Agus an uair nachd'fhuair 
iad e, phill iad gu lerusalem, 
'ga iarraidh. 

46 A2;us tharladh an dèiarh 
thri iàithean, gu'n d'fliuairiad 
e san teampull, 'iìa sliuidhe 
am meadhon an luchd-teag- 
aisg, araon 'gan èisdeachd, a- 
gus a' cur cheisd orra. 

47 Agus g-habh a' mhuinn- 
tir a chual e uile iongantas f'a 
thuigse agus f'a fhreagraibh. 

48' Agus an uair a chunnaic 
iad e, ghiac uamhas iad : agus 
thubhairt a mhàthair. fis, A 
mhic, c'aiv s'on a finn-thu mar 
so oirnn ? feuch, bha t'athair 
agus mise gu brònach ga 
d'iarraidh. 

49 Agus thubhairt esan fiu, 
C'ar son a bha sibh ga m' iarr- 
aidh ? uach robh f hios agaibh 
gu'm bu chòir dhomh-^a bhi 
ann an tigli'm'Athar' ? 

50 Agus cha do tliuig iad- 
san an ni a ìabhair e fiu. 

51 Agus chaidh e sìos maille 
f ÌLi, agus thàinig e gu Nasaret, 
agus bha e lunhal doibli : ach 
ghlèidh a rahàthair na nithe 
sin uile 'iìa cridhe. 

52 Agus thàinig losa air 
aghaidh ann an ghocas agus 
am meudachd, agus ann an 
deadh-ghean aig Dia, agus aig 
d^oinibh. 



' mu ghnothuichibh m' Athar. 



120 LU< 
CAIB. 111. 

1 Searmonachadh Eoin Bhaisie. 15 
'Fhianuis mu thimchioll Chriosd. 
20 Chuir Herod Eoin am prios- 
an. 21 Bhaisteadh Criosd, agus 
fhuair e fianuis o nèamh. 23 
Aois agus sin?isireachd Chriosd. 

ANIS anns a' chùigeadh 
bliadhna deug do impir- 
eachd Thiberiuis Cheasair, air 
bhi do Phontius Pilat 'na 
uachdaran air ludea, agus He- 
rod 'na Thetrarc air Galile, 
agus Philip a bhràthair 'na 
Thetrarc air Iturea agus dùth- 
aich Thrachonitis, agus Lisa- 
nias 'na Thetrarc air Abilene. 

2 An uair a bha Annas a- 
gus Caiaphas 'nan àrd-shag- 
artaibh, thàinig fbcal Dè chum 
Eoin, mhic Shachariais, anns 
an f hàsach. 

3 Agus thàinig e do'n dùth- 
aich uiie timchioll lordain, a' 
searmonachadh baistidh an 
aithreachais, chum maithean- 
ais pheacanna ; 

4 Mar a ta e sgrìobhta ann 
an leabhar bhriathra an f hàidh 
Esaiais, ag ràdh, Guth an ti 
a dh'èigheas anns an f'hàsach, 
Ulluichibh shghe an Tighear- 
na, deanaibh a cheumanna dìr- 
each. 

5 Bithidh gach gleann air 
a ììonadh, agus gach beinn a- 
gus cnoc air an ìsleachadh ; 
agus bithidh na nithe caraa air 
an deanamh direach, agus na 
slighean garbha air an dean- 
arah rèidh ; 

6 Agus chi gach uile fheoil 
slàinte Dhè. 



7 Uime sin thubhairt e ris 
an t-sluagh a thàinig a raach 
chum bhi air am baisteadh 
ìeis, A shìl nan nathraiche 
nimhe, cò thugrabhadh dhuibh- 
sa teicheadh o'n fheirg a ta ri 
teachd ? 

8 Air an aobhar sin thug- 
aibh a mach toradh iomchuidh 
an aithreachais, agus iia tòis- 
ichibh air a ràdh annaibh fèin, 
A ta Abraham 'iia Athair ag- 
ainn : oir a tami ag ràdh ribh, 
gur coraasach Dia do naclach- 
aibh so air clann a thogail suas 
do Abraham. 

9 Agus a nis fèin a ta an 
tuagh air a' cur ri bun nan 
craobh : air an aobhar sin gach 
craobh nach toir a mach tor- 
adh raaith, gearrar sìos i, agus 
tilgear san teine i. 

10 Agus dh'fhiosraich an 
sluagh dheth ag ràdh, Ciod 
uime sin a ni sinne ? 

11 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, An ti aig 
ara bheil dà chòta, roinneadh 
e ris an ti aig nach 'eil ; agus 
an ti aig ara bheil biadh, dean- 
adh e raar an ceudna. 

12 Agus thàinig raar an 
ceudna cìs-rahaoir gu bhi air 
ara baisteadh, agus thubhairt 
iad fis, A mhaighstir, ciod a 
m sinne ? 

1 3 Agus thubhairt esan f iu, 
Na deanaibh' ni air bith os 
ceann na dh'orduicheadh 
dhuibh. 

14 Agus dh'fhiosraich na 
saighdearan mar an ceudna 
dheth, ag radh, Agus ciod a 



' togaibh. 



CAIB. III. 
iii sinne ì Agus thubhairt e e ri urnuish 
riu, Na deanaibh foirneart air 
neach sam bith, no casaid- 
bhrèige, agus bithibh toihchte 
ie 'ur tuarasdal. 

1 5 Agus air bhi do'n pho 
bull a' feitheamh, agus na 
h-uile dhaoine a' reusonach- 
adh 'nan cridheachaibh fèin 
mu thimchioU Eoin, am b'e 
Criosd a bh'ann ; 

16 Fhreagair Eoin, ag ràdh 
riu uile, Tha mise gu dearbh 

ffe ; ach 



'gur baisteadh ie h-uisg 
a ta neach a' teachd a's cumli- 
achdaiche iia mise, agus cha'n 
airidh mise air barr-iali a bhròg 
f huasgladh : baistidh esan sibh 
ieis an Spiorad naomh, agus ie 
teine. 

17 Aig am bheil a ghuit ' 
'na iàimh, agus ro-ghlanaidh 

s cruinnichidh e 
cruithneachd d'a thigli- 
ach ioisgidh e am 
ie teine nach fheudar a 
mhùcliadh. 

18 Affus ag earaiachadh 



121 

gu'n d'fhosgladh 



e 'ùrlar, 
an 

tasgaidh ; 
moll 



mòran do nithibh eiie, shear- 
monaich e do'n t-siuagh. 

19 Ach air do Herod an 
Tetrarc bhi air a chronach- 
adh ìeis air son Herodiais 
bean a bhràthar (Phiiip,) agus 
air son gach oic a rinn Herod, 

20 Chuir e so ris gach oic 
eiie, gu'n do dhruid e Eoin 
àm prìosan. 

21 Agus thariadh, 'nuair a 
bha 'n sluagh uiie air am baist- 
eadh, air do losa mar an ceud- 
na bhi air a bhaisteadh, agus 



nèamh, 

22 Agus gu'n d'thàinig an 
Spiorad naomh a nuas air an 
coslas corporra, mar choluman, 
agus gu'n d'thàinig guth o 
ùèamh, ag ràdh, Is tusa mo 
Mhac gràdhach, anns am bheil 
mo mhòr-thiachd^ 

23 Agus thòisich losa fèin 
air a bhi mu thimchioli deich 
bliadhna fichead a dh'aois, air 
dha bhi, (a rèir barail dhaotne,y 
'na mhac do loseph, mac Heli, 

'■24! Mhic Mhatait, mhic Le- 
bhi, mhic Mheichi, ìnhic lanna, 
mhic loseiph, 

25 Mhic Mhatatiais, mhic 
Amois, m?iic Nauim, mhic Esli, 
mhic Nage, 

26 Mhic Mhaait, mhic Mha- 
tatiais, mhic Shemei, mhic lo- 
seiph, mhic ludah, 

27 Mhic loanna, mhic Rhesa, 
mhic Shorobabeil, mhic Shala- 
tieil, mhic Neri, 

28 Mhic Mhelchi, ìnhic Adi, 
mhic Chosaim, mhic Elmodaim, 
mhic Eir, 

29 Mhic lose, mhic Elieseir, 
mhic loreim, mhic Mhatait, 
mhic Lebhi, 

30 Mhic Shimeoin, lììhic 
ludah, mhic loseiph, mhic 
lonain, mhic Eliacim, 

31 Mhic Mheiea, mhicMhai- 
nain, mhic Mhatata, mhic Na- 
tain, mhic Dhaibhidh, 

32 Mhic lese, mhic Obeid, 
mhic Bhoois, mhic Shalmoin, 
mhic Naasoin, 

33 Mhic Aminadaib, ììihic 



' inneal-fasgnaidh,- 



, annadsa tha mi làn-toilichte. 



LUCAS. 
Araim, mhic Esroim, mhic 
Phareis, mhic ludah, 

34 Mhic lacoib, 7nhic Isaaic, 
mhic Abrahaira, mhic Thara, 
mhic Nachoir, 

, 35 Mìiic Sharuich, mhic Ra- 
gau, mliic Phaleic, mhic Ebeir, 
mhic Shala, 

36 Mliìc Chainain, mhic Ar- 
phacsaid, mhic Shem, mhic 
Noe, mhic Lameich, 

37 Mhic Mhatusala, mhic 
Enoich, mhic lareid, mhicìsìhdi- 
leleeil, mhic Chainain, 
. 38 Mhic Enois, mhic Shet, 
mhic Adhaimh, mììic Dhè. 

CAIB. IV. 

1 Buaireadh agus trasgadk Chriosd : 
13 Thug e buaidJi air an diahhul; 

■ 14 thoisich e ri searmonachadh. 
16 Ghabh pobull Nasaret ion- 
gantas r'a fhoclaìhh gràsmhor. 
33 Leigliis e an duine san rohh 
deamhan, 38 agus màthair-chèile 
Pheadair, ^e. 

AGUS air do losa bhi làn 
do'n Spiorad naomh, 
phiU e air ais o lordan, agus 
threòraicheadh e ieis an Spior- 
ad do'n fhàsach, 

2 Agus bha e air a bhuair 
eadh rè dhà fhichead là ìeis 
an diabhul ; agus cha d'ith e 
ni sam bith anns na ìàithibh 
sin : agus air dhoibh bhi air 
an crìochnachadh, an sin dh'- 
fhàs e ocrach. 

3 Agus thubhairt an diabhul 
ris, Ma's tu Mac Dhè, abair 
ris a' chloich so bhi 'na h-aran. 

4 Agus f hreagair losa e, ag 
ràdh, A ta e sgrìobhta, nach 



ann te h-aran a mhàin a thig 
duine beò, ach ìe gach uile 
fhocal Dè. 

5 Agus air do'n diabhul 'a 
thoirt gu beinn àrd, nochd e 
dha uile rìoghachdan an domh- 
ain ann am mionaid aimsir. 

6 Agus thubhairt an diabhul 
ris, Bheir mise an cumhachd 
so uile dhuit, agus an glòir ; 
oir thugadh dhomh-sa sin; a- 
gus bheir mi e do neach air bith 
a's toil ìeam. 

7 Uime sin ma ni thu aor- 
adh dhomh-sa, is leat iad uile. 

8 Agus fhreagair losa agus 
thubhairt e fis, Tàr air mo 
chùlaobh, a Shatain : oir a ta 
e sgrìobhta, Ni thu aoradh 
do'n Tighearn do Dhia, agus 
dhasan 'na aonar ni thu seir- 
bhis. 

9 Agus thug se e gu leru- 
salem, agus chuir e air binn- 
ein an teampuill e, agus thu- 
bhairt e ris, Ma's tu Mac Dhè, 
tilg thu fèin sìos à so. 

10 Oir a ta e sgrìobhta, 
Bheir e àithne d'a ainglibli mu 
d' thimchioll, thusa a choimh- 
ead. 

11 Agus togaidh iad suas 
thu 'fian làmhaibh, air eagal 
gu'm buail thu uairair bith do 
chos air cloich. 

12 Agus air freagairt do 
losa thubhairt e ris, A dubh- 
radh, Nabuair' thusaan Tigh- 
earna do Dhia. 

13 Agus an uair a chrìoch- 
naich an diabhul am buair- 
eadh uile, dh'imich e iiaith rè 
tamuiU. 



' Na clearbli. 



14 Agus phiU losa anii an 
cumhachd an Spioraid chum 
Ghahle ; agus chaidh 'iom- 
radh-sau air feadh na dùthcha 
mu'n cuairt gu h-iomlan. 

15 Agus theagaisg e 'iian 
sionagogaibh, a' faotainn glòire 
o na h-uile dhaoinibh. 

16 Agus thàinig e gu Na- 
saret, far an d'àraicheadh e : 
agus chaidh e steach, mar bu 
ghnàth ìeis, air là na sàbaid 
do'n t-sionagog, agus dh'èirich 
e 'na sheasamh chum leugh- 
aidh. 

17 Agus thugadh dha leabh- 
ar an fhàidh Esaiais ; agus 
air fosgladh an leabhair dha, 
fhuair e an t-àit anns an robh 
e sgriobhta, 

18 Tha Spiorad an Tigh- 
earn orm,do bhrìgh gu'n d'ung 
e mi a shearmonachadh an 
t-soisgeil do na bochdaibh ; 
chuir e mi a shlànuchadh na 
muinntir aig am bheil an 
cridhe briste, a ghairm' fuasg- 
laidh do na braighdibh, agus 
aiseag an radhairc do na doilP, 
a thoirt saorsa do'n mhuinntir 
a ta brùite, 

19 A shearmonachadhbliadh- 
na thaitnich an Tighearn. 

20 Agus air dùnadh an 
leabhair dha, thug e do'n 
fhear-frithealaidh e, agus 
shuidh e : agus bha sùilean na 
bha san t-sionagog uile a' geur- 
amharc airsan. 

21 Agus thòisich e air a 
ràdh riu, An diugh a ta an 
sgriobtur so air a choimhlion- 
adh ann bhur cluasaibh-sa. 



3. IV. 123 

22 Agus thug iad uile fia- 
nuis da, agus ghabh iad ion- 
gantas fis na briathraibh gràs- 
mhor a thàinig a mach as a 
bheul. Agus thubhairt iad, 
Nach e so mac loseiph ? 

23 Agus thubhairt e fiu, 
Gun amharus thubhairt sibh 
fium an gnàth-fhocal so, A 
ìèighjleighis thu fèin : ge b'e 
air bith iad na nithe a chuala 
sinn a finneadh leat an Caper- 
naum, dean mar an ceudnaiad 
an so a'd' dhùthaich fein. 

24/ Agus thubhairt e, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh fibh, 
nach 'eil fàidh air bith tait- 
neach 'na dhùthaich fèin. 

25 Ach gu firinneach a ta 
mise ag ràdh fibh, gu'n robh 
mòran bhantrach ann an Is- 
rael an làithibh EHais, an uair 
a dhruideadh nèamh rè thri 
bhadhna agus shè raiosan, a- 
gus a bha gorta mhòr air feadh 
na tìre uile : 

26 Ach cha do chuireadh 
EHas dh'ionnsuidh aoin diubh, 
ach gu Sarepta Shidoin, chum 
mnà a bha 'iia bantraich. 

27 Agus bha mòran iobhar 
ann an Israel ri linn Eliseuis 
an fhàidh ; agus cha do ghlan- 
adh a h-aon aca, ach Naaman 
an Sirianach. 

28 Agus iìonadh iadsan uile 
a bha san t-sionagog ie feirg, 
an uair a cliual iad na nithe 
sin ; 

2y Agus dh'èirich iad suas, 
agus thilg iad a mach as a* 
bhaile e, agus thug iad ìeo e 
gu maluidh a' chnoic^ air an 



' a shearmonachaclb. " dallai'ub. ^ beul-bhruacli a' chnoic. 



124 



LUCAS. 



robh am baile togta, chum a 
thilgeadh sìos an coinneamh a 
chinn. 

30 Ach air gabhail dhasan 
troimh am meadhon, dh'f halbh 
e, 

31 Agus chaidh e sìos gu 
Capernaum, baile do Ghahle, 
agus bha e 'gan teagasg air 
làithibh na sàbaid : 

32 Agus ghabh iadiongant- 
as f 'a theagasg ; do bhrìgh 
gu'n robh 'fhocal ìe cumh- 
achd. 

33 Agus bha anns an t-sio- 
nagog duine anns an robh 
spiorad deamhain neòghloin, 
agus ghlaodh e ìe guth mòr, 

34 Ag ràdh, Leig ìeinn ; 
ciod e ar gnothuch-ne fiut, 
losa o Nasaret ? an d'thàinig 
thu g'ar sgrios ? a ta fhios ag- 
am cò thu, Aon naomh Dhè. 

35 Agus chronuich losa e, 
ag ràdh, Bi a' d' thosd, agus 
thig a mach as. Agus air do'n 
deamhan esan a thilgeadh sìos 
'nam meadhon, thàinig e mach 
as, gun chiurradh sam bith a 
dheanamh air. 

36 Agus thàinig uamhas 
orra uile, agus ìabhair iad f'a 
chèile, ag ràdh, Ciod a' ghnè 
cainnte so ? oir ie h-ùghdarr- 
as agus cumhachd a ta e toirt 
orduigh do na spioradaibh neò- 
ghlan, agus tha iad a' teachd 
a mach. 

37 Agus chaidh iomradh 
airsan a mach feadh gach àite 
do'n dìithaich mu'n cuairt. 

38 Agus dh'èirich e as an 
t-sionagog, agus chaidh e 



steach do .thigh Shimoin : a- 
gus bha fiabhrus mòr air 
màthair-chèile Shimoin ; agus 
ghuidh iad air as a leth. 

39 Agus air dha seasamh os 
a ceann', chronuich e am 
fìabhrus, agus dh'fhàg e i. A- 
gus dh'èirich ise air ball, agus 
finn i frithealadh dhoibh. 

40 Agus ag dol fuidhe na 
grèine, iadsan uile aig an robh 
daoine euslan ie iomadh gnè 
tinnis, thug iad d'a ionnsuidh 
iad : agus chuir esan a ìàmh- 
an air gach aon diubh, agus 
ìeighis e iad. 

41 Agus chaidh mar an 
ceudna dearahain a mach à 
mòran, a' glaodhaich agus ag 
ràdh, Is tu Criosd Mac Dhè. 
Agus chronuich e iad, agus 
cha d'fhulaing e dhoibh labh- 
airt : oir bha f hios aca gu'm,'^ 
b'esan Criosd. 

42 Agus air teachd do'n là, 
chaidh e mach, agus dh'imich 
e gu àite fàsail : agus bha'n 
sluagh 'ga iarraidh, agus thài- 
nig iad d'a ionnsuidh, agus 
b'àill ìeo a chumail, clium nach 
rachadh e uatha. 

43 Ach thubhairt esan fiu, 
Is èigin dhomh-sa rìoghachd 
Dhè a shearmonachadh do 
bhailtibh eile mar an ceudna j 
oir is ann chum so a chuir- 
eadh mi. 

" 44 Agus shearmonaich e 
ann an sionagogaibh Ghalile. 

CAIB. V. 

1 Theagaisg Criosd an slmgh d 
luing Pheadmr : 4 le tq,rruing 



' làimh rithe. 



CAIB. V. 



125 



mhtorbhuUeach cisg nochd e cionn' 
tis a bha e gu Peadar agiis a cliom- 
panaich a dheanaình 'nan iasgair- 
ibh air daoinibh : 12 ghlan e 
7ieach a bha 'ìia lobhar^ §t. 

GUS tharladh, 'nuair a 
bha am pobuU a* dlùth- 
theannadh air, chum focal Dè 
èisdeachd, gu'n do sheas e 
làimh ri loch Ghenesaret, 

2 Agus chunnaic e dà 
iuing' 'nan seasamh ri taobh 
an locha : ach bha na h-iasg- 
airean air dol a mach asda, a- 
gus a' nigheadh an lìonta. 

3 Agus chaidh e steach do 
aon do na longaibh bu ìe Si- 
mon, agus dh'iarr e air dol a 
mach beagan o thìr : agus air 
suidhe dha, theagaisg e an 
sluagh as an luing. 

4 A nis an uair a sguir e 
do ìabhairt, thubhairt e ri Si- 
mon, Cuir a mach chum na 
doimhne, agus leigibh sìos 
bhur lìonta chum tarruing. 

5 Agus fhreagair Simon, 
agus thubhairt e fis, A 
mhaighstir, shaothraich sinn 
feadh na h-oidhche uile, agus 
cha do ghlac sinn ni sam bith : 
ach air t'fhocal-sa leigidh mi 
sìos an lion. 

6 Agus an uair a rinn iad 



tachdar * 
do 



gu'n 



so, chuairtich iad 
mòr èisg ; ionnus 
bhriseadh an lìon. 

7 Agus smèid iad air an 
companaich, a bha san luing 
eile, teachd agus còmhnadh a 
dheanamh ieo. Agus thàinig 
iad, agus iion iad an dà ìuing, 

' bharc. — 



ionnus gu'n robh iad an inbhe 
dol fuidhe. 

8 'Nuair a chunnaic Simon 
Peadar so, thuit e sìos aig 
glùinibh losa, ag ràdh, Imich 
uam-sa, a Thighearn, oir is 
duine peacach mi. 

9 Oir ghlac uamhas e fèin 
agus iadsan uile bha maille f is, 
air son an tarruing èisg a ghlac 
iad : 

10 Agus mar an ceudna 
Seumas agus Eoin, mic She- 
bede, a bha 'nan companaich 
aig Simon. Agus thubhairt 
losa fi Simon, Na biodh eagal 
ort ; à so suas glacaidh tu 
daoine. 

1 1 Agus an uair a thug iad 
an longa gu tìr, dh'fhàg iad 
na h-uile nithe, agus iean iad 
esan. 

12 Agus an uair a bha 
esan ann am baile àraidh, feuch 
duine làn do iuibhre : agus 
air dha losa fhaicinn, thuit e. 
sios air 'aghaidh, agus ghuidli 
e air, ag ràdh, A Thighearn, 
ma's toil ieat, tha thu comas- 
ach air mise a ghlanadh. 

13 Agus shìn e a ìàmh, a- 
gus bhean e fis, ag ràdh, Is 
toil ìeam ; bi glan. Agus air 
ball dh'fhàg an luibhre e. 

14 Agus dh'àithn e dha, 
gun innseadh do neacli air 
bith : Ach imich, agus noclid 
thu fèin do'n t-sagart, agus 
thoir seachad air son do ghlan- 
aidh, mar a dh'àithn Maois, 
mar fhianuis doibh. 

1 5 Ach bu mhòid a sgaoil- 

— àireatnh. 



126 



LUCAS. 



eadh 'iomradh-san : agus thài- 
nig sluugh mòr an ceann a 
chèile chum èisdeachd, agus 
a bhi air an slànuchadh ìeis 
o'n eucaihbh. 

16 Agus chaidh e air leth 
chum an fhàsaich, agus rinn 
e urnuigh. 

17 Agus tharladh air là àr- 
a bha e a' teag- 



aidh, 'nuau' 



asg, gu'n robh 'nan suidhe an 
5m Phairisich agus luchd-teag- 
aisg an lagha, a thàinig as 
gach uile bhaile do Ghalile, 
agus do ludea, agus o lerusa- 
lem : agus bha cumhachd an 
Tighearn a làthair chum an 
slànuchadh. 

18 Agus, feuch, ghiulain 
daoine air leabaidh duine air 
an robh ani pairihs : agus 
dh'iarr iad a thoirt a steach, 
agus à chur 'na iàthair-san. 

19 Agus an uair nach 
d'fhuair iad seòl air am feud- 
adh iad a thoirt a steach, ìe 
meud na cuìdeachd, chaidh 
iad suas air an tigh, agus ìeig 
iad sìos troimh mhuUach an 
tighe e fèin agus a ìeabadh, 
anns a' mheadhon an làthair 
losa. 

20 Agus an uair achunnaic 
e an creidimh, thubhairt e ris, 
A dhuine, tha do pheacanna 
air am maitheadh dhuit. 

21 Agus thòisich na sgrìobh- 
aìchean agus na Phairisich air 
reusonachadh, ag ràdh, Cò e 
so a ta labhairt toibheim ? cò 
dh'fheudaspeacannaa mhaith- 
eadh ach Dia a mhàin ? 

22 Ach air aithneachadh 



an smuainte do losa, fhreag- 
air e agusthubhairte riu, Ciod 
a ta sibh a' reusonachadh 'nur 
cridheachaibh ? 

23 Co aca is usadh a fàdh, 
Tha do pheacanna air am 
maitheadh dhuit, noràdh, Eir- 
ich agus imich ? 

24 Ach a chum gu'm bi fios 
agaibh gu bheil cumhachd aig 
Mac an duine peacanna a 
mhaitheadh air talamh, (thu- 
bhairt e ri fear na pairilis,) A 
ta mi ag ràdh fiut, èirich, a- 
gus tog do ìeabadh, agus im- 
ich do d' thigh. 

25 Agus dh'èirich e air ball 
'nan làthair, agus thog e aìi 
leabadh air an robh e 'na 
iuidhe, agus chaidh e d'a thigh 
fèin a' toirt glòire do Dhia. 

26 Agus ghlac uamhas iad 
uile, agus thug iad glòir do 



Dhia, agus ììonadh ie h-eagal 
iad, ag ràdh, Chunnaic sinne 
nithe do-chreidsinn' an diugh. 

27 Agus an dèigh nan nithe 
sin, chaidh e mach, agus 
chunnaic e cìs-mhaor d'am 
b'ainm Lebhi, 'na shuidhe aig 
àite togail na cìse ; agus thu- 
bhairt e fis, Lean mise. 

28 Agus air fàgail nan uile 
nithe dha, dh'èirich e, agus 
iean se e. 

29 Agus finn Lebhi fèisd ^ 
mhòr dha 'na thigh fèin : agus 
bha cuideachd mhòr do chìs- 
mhaoraibh, agus do mhuinn- 
tir eile a shuidh maille fiu. 

30 Agus finn an sgriobh- 
aichean agus am Phairisich 
gearan an aghaidh a dheiscio- 



iongaiìtach.— * cuirm. 



■bul-'San, ag ràdh, C'arson a ta 
sibli ag itheadh, agus ag òl 
maille ri cìs-mhaoraibh agus fi 
peacachaibh ? 

31 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Cha'n 'eil 
feum aca-san a ta slàn air an 
leigh, ach aca-san a ta tinn. 

32 Cha d'thàinig mise a 
ghairm nam firean, ach nam 
peacach chum aithreachais. 

33 Agus thubhairt iadsan 
ris, C'ar son a ta deisciobuii 
Eoin gu tric fi trasgadh', a- 
gus a' deanamh urnuigh, agus 
mar an ceudna deisciobuil nam 
Phairiseach ; ach a ta do dheis- 
ciobuil-sa ag itheadh agus ag 
òl? 

34 Agus thubhairt esan fiu, 
Am feud sibh a thoirt air 
cloinn seòmair an fhir nuadh- 
phòsda trasgadh a dheanamh, 
am feadh a ta am fear nuadh- 
pòsda maille fiu ? 

S5 Ach thig na làithean an 
iiair a bheirear am fear nuadh- 
pòsda uatha ; an sin lii iad 
trasgadh anns na làithibh sin. 

36 Agus iabhair e mar an 
ceudna cosamhlachd fiu ; Cha 
chuir neach 'air bith mir a 
dh'eudach nuadh air sean eud- 
ach ; no, reubaidh an t-eudach 
nuadh e, agus cha tig am mìr 
do'n eudacli nuadh fis an 
t-sean eudach. 

37 Agus cha chuir duine 
sam bith fìon nuadh ann an 
seann searragaibh ; no, -brìs- 
idh am fìon. nuadh -n'à-searr- 
agan, agus dòirtear e-fèìn> a- 
gus cailiear-na searragsu;— 



VI. ^ m 

38 Ach is còir fìon nuadh 
a chur ann an searragaibh 
nuadha ; agus bithidh iad ìe 
chèile tèaruinte. 

39 Agus cha'n 'eil duine 
sam bith, air dha sean fhìon 
òl, a dh'iarras air ball Jìon 
nuadh : oir their e, Is e an 
seanj'hìon a's fearr. 

CAIB. VI. 

1 Chronuich Criosd doille nam 
Phairiseach mu thimchioU coimh- 
ead na sàbaid, le sgriobtur, le reus- 
on, agus le mìorhlniil ; 13 thagh e 
dà abstol ' deug ; 17 shlànuich e 
muìnntir a bha tinn. 

AGUS tharladh aira' cheud 
là sàbaid an dèigh an dara 
là do fhèill na cdisge^, gu'n 
deachaidh e troimh na h-ach- 
aibh arbhair ; agus spìon a 
dheisciobuil na diasan arbh- 
air, agus dh'ith iad, an dèigh 
am bruthadli ie'n làmhaibh. 

2 Agus thubhairt cuid do 
na Phairisich fiu, C'ar son a 
ta sibh a' deanamh an ni nach 
'eil ceaduichte f a dheanamh 
air làithibli na sàbaid ? 

3 Agus fhreagair losa iad, 
agus thubhairt e, Nach do 
ieugh sibhse an ni so finn Dai- 
bhidh, 'nuair a bha, ocras air 
fèin, agus orra-san a bha maiile 
f is ; 

4 Cionnus a chaidh e steacll 
do thigh Dhè, agus a ghabli e 
aran na fianuis^ agus a dh'ith 
e fèin, agus a tliug e mar au 
ceudna dhoibli-san a bhamaille 
fis ; ni nach 'eil ceaduichte 
itheadh ach do na sagartaibh 
a nihàin ? • 



' trosgadh " air an dai a là sàbffld 'an ctèigh na ccud sc.haid. ^ an t-aran tais- 

beanta. 



128 



LUCAS. 



5 Agus thubhairt e riu, Is 
Tighearn Mac an duine air an 
t-sàbaid fèin. 

6 Tharladh mar an ceudna 
air sàbaid eile, gu'n deachaidh 
e steach do'n t-sionagog, agus 
gu'n do theagaisg e ; agus bha 
an sin duine, aig an robh a 
tàmh dheas air seargadh. 

7 Agus rinn na sgrìobh- 
aichean agus na Phairisich 
faire, a dìffheuchainn an leigh- 
iseadh e airan t-sàbaid; chum 
gu'm faigheadh iad cùis-dliit- 
idh' 'na aghaidh. 

8 Ach thuig esan an smuaint- 
ean, agus thubhairt e ris an 
duine aig an robh an làmh 
sheargta, Eirich, agus seas a 
mach sa' mheadhon. Agus 
dh'èirich esan, agus sheas e. 

9'An sin thubhairt losa riu, 
Feòraichidh mise aon ni dhibh ; 
Am bheil e ceaduichte air 
làithibh na sàbaid maith a 
dheanamh, no olc ? anam a 
shaoradh, no a sgrios ? 

10 Agus air dha amharc 
mu'n cuairt orra uile, thu- 
bhairt e ris an duine, Sìn a 
mach do ìàmh. Agus finn e 
sin : agus dh'aisigeadh a làmh 
slàn da mar an làmh eile. 

1 1 Agus iìonadh iadsan do 
chuthach ; agusìabhair iad r'a 
chèile, ciod a dheanadh iad fi 
losa. 

12 Agus anns na làithibh sin 
chaidh esan gu beinn a dhean- 
amh urnuigh, agus bhuanaich 
e rè na h-oidhclie ann an ur- 
nuigh f i Dia *. 

1 3 Agus air teachd do'n là. 



ghairm e d'a ionnsuidh a dheis- 
ciobuil ; agus thagh e dà fhear 
dheug asda, d'an do ghairm e 
Abstoil : 

14 Simon, (a dh'ainmich e 
mar an ceudna Peadar,) agus 
Aindreas a bhràthair, Seumas 
agus Eoin, Phihp agus Barto- 
lomeus, . 

15 Mata agus Tomas, Seu- 
mas mac Alpheuis, agus Simon 
d'an goirear Selotes, 

16 ludas bràthair Sheumais, 
agus ludas Iscariot, esan a 
bha 'na fhear-brathaidh. 

17 Agus thàinig e nuas leo, 
agus sheas e air ionad còmh- 
nard, agus coimhthional a 
dheisciobul, agus buidheann 
mhòr-shluaigh o ludea uile a- 
gus o lerusalem, agus o chois 
fairge Thiruis agus Shidoin, 
muinntir a thàinig g'a èisd- 
eachd, agus gu bhi air an 
leigheas o'n euslaintibh ; 

18 Agus iadsan a bha air 
am pianadh le spioradaibh neò- 
ghlan : agus ìeighiseadh iad. 

19 Agus dh'iarr an sluagh 
uile beantuinn fis : oir chaidh 
cumhachd a mach as, agus 
shlànuich e iad uile. 

20 Agus thog e suas a shiìil- 
ean air a dheisciobluibh, agus 
thubhairt e, Is beannaichte 
sibhse ta bochd : oir is leibh 
rìoghachd Dhè. 

21/5 beannaichte sibhse ta 
ocrach a nis : oir sàsuichear 
sibh. Is beannaichte sibhse ta 
caoidh a nis : oir gàiridh sibh. 

22 Is beannaichte sibh, 
'nuair a bheir daoine fuath 



cùis-chasaid,— -* tigh nrnuigh Dhe. 



CAIB. VI. m 
dhuibh, agus a chuireas iad asj a bheir uait do rahaoin, na iarr 
cuideachd sibh, 



an cuiaeacna sion, agus a 
bheir iad cainnt mhaslach 
dhuibh, agus a thilgeas iad a 
mach bhur n-ainm mar olc, air 
son Mhic an duine. 

23 Deanaibh-sa gairdeachas 
san là sin, agus leumaibh ìe 
h-aoibhneas : oir feuch, is mòr 
bhur duais air nèamh : oir is 
ann mar sin a f inn an aithriche 
air na fàidhibh. 

24 Ach is an-aoibhinn duibh- 
se ta saoibhir : oir f huair sibh 
bhur sòlas. 

25 Is an-aoibhinn duibhse 
ta sàitheach : oir bithidh ocras 
oirbh. Is an-aoibhinn duibhse 
ta gàireachdaich a nis : oir ni 
sibh bròn agus gul. 

26 Is an-aoibhinn duibhse 
'nuair a iabhras daoine' maith 
umaibh : oir is ann mar sin 
a finn an aithriche fis na fàidh 
ibh brèige. 

27 Ach a ta mi ag ràdh 
fibhse ta 'g èisdeachd, Gràdh- 
aichibh bhur naimhde, dean- 
aibh maith dhoibh-san ie*m 
fuathach sibh ; 

28 Beannaichibh iadsan a 
ta *gur mallachadh, agus dean- 
aibh urnuigh air son na muinn- 
tir a ta buntuinn gu naimhdeil 
fibh. 

29 Ris an ti a bhuaileas thu 
air aon ghial, cum an gial eile ; 
agus do'n ti a bheir t'fhall- 
uinn dhiot, na bac do chòta 
mar an ceudna. 

30 Thoir do gach neach a 
dh'iarras ort ; agus o'n neach 



ieibh 



air ais i. 

31 Agus mar a b'àill 
daoine a dheanamh dhuibh, 
deanaibh-sa mar an ceudna 
dhoibhsan. 

32 Oir ma ghràdhaicheas 
sibh iadsan aig am bheil gràdh 
dhuibh, ciod am buidheachas 
a ta agaibh f oir gràdhaichidh 
peacaich fèin an dream aig am 
bheil gràdh dhoibh. 

33 Agus ma ni sibh maith 
do'n mhuinntir a ni maith 
dhuibh, ciod am buidheachas 
a ta agaibh ? oir ni peacaich 
an ni so fèin mar an ceudna. 

34 Agus ma bheir sibh ias- 
achd'' dhoibhsan o'm bheii 
dùii agaibh fi fhaotainn a fìs, 
ciod am buidheachas a tà ag- 
aibh ? oir bheir peacaicli fèin 
iasachddopheacachaibh,chum 
gu'm faigh iad uiread a fis. 

35 Ach gràdhaichibh-sa 
bhur naimhde, agus deanaibh 
maith, agus thugaibh iasachd, 
gun dùii a bhi agaibh fi ni sam 
bith 'na èiric' : agus bithidh 
bhur duais mòr, agus bithidli 
sibh 'nur cloinn do'n Ti a's 
àirde : oir a ta esan tabhart- 
ach dhoibhsan a ta mi-thaing- 
eai agus olc. 

36 Bithibh-sauime sin tròc- 
aireach, mar a ta bhur n-Ath- 
air tròcaireach. 

37 Agus na tugaibh breth, 
agus cha toirear breth oirbh : 
na dìtibh, agus cha dìtear sibh : 
thugaibh maitheanas, agus 
bheirear maitheanas dhuibh. 



1 na h-uile dhaoine, « coingheall ' gun bhur dòchas a chall. 

1 



130 LU( 

38 Thugaibh uaibh, agus 
bheirear dhuibh ; deadhthomh- 
as, air a gheinneadh, agus air 
a chrathadh ri chèile, agus 
a' cur thairis, bheir daoine 
ann bhur n-uchd ; oir ieis an 
tomhas ie'n tomhais sibh, 
tomhaisear dhuibh a ris. 

39 Agus iabhair e cosamh- 
lachd fiu, Am feud an daii 
dail a threòrachadh ? nachtuit 
iad ie chèile' ann an slochd ? 

40 Cha'n 'eil an deisciobui 
os ceann a mhaighstir ; acli ge 
b'e neach a ta coimhiionta, 
bithidh e mar a mhaighstir. 

41 Agus c'ar son a ta thu 
faicinn an smùirnein a ta an 
sùii do bhràthar, agus nach 
*eil thu toirt fa'near an t-saii 
a ta ann do shùii fèin ? 

' 42 No cionnus a dh'f heud- 
as tu ràdh fi do bhràthair, A 
bhràthair, leig dhomh an 
smùirnein a thoirt à d' shùii, 
agus nach 'eii thu toirt fa'near 
an t-saii a ta ann do shùii 
fèin ? A chealgair, tilg a mach 
air tùs an t-saii as do shùii 
fèin, agus an sin is ièir dhuit 
gu soilleir an smùirnein a ta 
ann an sùil do bhràthar a thoirt 
aisde. 

43 Oir cha deadh chraobh 
a bheir a mach droch thor- 
adh : agus cha droch chraobh 
a bheir a mach deadh thor- 
adh. 

44 Oir aithnichear gach 
craobh air a toradh : oir cha 
tionaii daoine fìgean do 
dliroighionn, no caoran fìona 
do'n ihearr-dhris. 



45 Bheir duine maith ni 
maith a mach à deadh ion- 
mhas a chridhe ; agus bheir 
droch dhuine ni oic a mach à 
droch ionmhas a ehridhe : oir 
is ann à paiiteas a' chridhe 
a ìabhras a bheul. 

46 Agus c'ar son a ghoireas 
sibh, a Thighearn, a Thigh- 
earn, dhìom-sa, agus nach 
dean sibh na nithe a ta mi ag 
ràdh ? 

47 Gach neach a thig a m* 
ionnsuidh-sa, agus a chluinn- 
eas mo bhriatìira, agus a ni 
iad, feuchaidh mi dhuibh co 
fis is cosmhuii e : 

48 Is cosmhuii e fi duine a 
thog tigh, agus a chiadhaich 
domhain, agus a chuir a* 
bhunait air carraig : agus an 
uair a thàinig an tuii, bhuail 
an sruih gu dian air an tigli 
sin, agas fcha b'urrainn e char- 
acliadh ; oir bha e air a shuidh- 
eachadli'^ air carraig. 

49 Ach an ti a chluinneas, 
agus nach dean, is cosmhuii e 
fi duine a thog tigh air an tai- 
amh gun bhunait, air an do 
bhuail an sruth gu dian, agus 
air baii thuit e ; agus bu mhòr 
tuiteam an tighe sin. 

CAIB. VII. 

1 Leighis Criosd seirbhiseach ceann- 
aird-ceud. 11 Thog e mac na 
hantraich ann an Nain o'n bhàs ; 
19 dhearbh e do theachdairibh 
Eoin, le oibribh mìorbhuileach a 
rinn e 'nan làthair, gv!m Ue fèin 
an Criosd a bha ri teachd ; 24 
ìiochd e do'n t-sluagh ciod i a 
bharail mu Eoin, 8fc. 



araon. ^ stèidheachadh. 



CAIB. 

ANIS an uair a chrìoch- 
naich e a biiriathra-san 
uile ann an èisdeachd an 
t-sluaigh, chaidh e steach do 
Chapernaum. 

2 Agus bha seirbhiseach 
ceannaird-ceud àraidh, a b' 
ionmhuinn ìeisj gu tinn, agus 
ri h-uchd bàis. 

3 Agus an uair a chual e 
mu losa, chuir e seanairean 
nan ludhach d'a ionnsuidh, a' 
cur impidh air gu'n tigeadh 
e, agus gu'n leighiseadh e a 
sheirbhiseach. 

4 Agus an uair a thàinig iad 
gu losa, ghuidh iad air gu 
dùrachdach, ag ràdh, Gum 
b'airidh e gu'n deanadh esan 
so dha : 

5 Oir is toigh ìeis ar cìnn- 
each-ne, agus thog esan dhuinn 
sionagog*. 

6 Agus chaidh losa maille 
riu. Ach air dha bhi nis fagus 
do'n tigh, chuir an ceannard- 
ceud càirdean d'a ionnsuidh, 
ag ràdh fis, A Thighearn, na 
cuir dragh ort fèin ; oir cha'n 
airidh mise gu'n rachadh tu 
steach fo m' chleith : 

7 Uime sin cha mhò a mheas 
mi gu'm b'airidh mi fèin air 
teachd a d' ionnsuidh : ach a 
mhàin abair am focal, agus 
slànuichear m' òglach. 

8 Oir is duine mise fèin 
air mo chur fo ùghdarras, aig 
am bheil saighdeara fodham; 
agus their mi fis an fhear 
so, Imich, agus imichidh e ; 
agus fi fear eile, Thig, agus 

' thog esan ar sionagog,— 



thig 



VII. 131 

agus fi m' sheirbhis- 
each, Dean so, agus ni se e. 

9 Agus an uair a chual losa 
na nithe so, ghabh e iongant- 
as fis, agus air tionndadh dha, 
thubhairt e fis an t-sluagh a 
ìean e, A ta mi ag ràdh fibh, 
nach d'fhuair mi creidimh co 
mòr as so, ann an Israel fèin. 

10 Agus air pilltinn air an 
ais do'n tigh do na teachdair- 
ibh a chuireadh d'a ionnsuidhi 
fhuair iad an seirbhiseach a 
bha tinn, slàn. 

1 1 Agus tharladh an là 'na 
dhèigh sin, gu'n deachaidh e 
chum baile d'an gairmear 
Nain; agus chaidh a dheis- 
ciobuiP maille fis, agus sluagh 
mòr. 

12 A nis an uair a thàinig 
e am fagus do gheata a' bhaile, 
feuch, ghiùlaineadh a mach 
duine marbh, aon mhac a 
mhàthar, agus bu bhantrach 
1} agus bha shiagh mòr do 
mhuinntir a' bhaile maille 
fithe. 

13 Agus an uair a chunn- 
aic an Tighearn i, ghabh e 
truas dith, agus thubhairt e 
fithe, Na guil. 

14 Agus thàinig e agus 
bhean e fis a' ghiùlan' ; (agus 
sheas iadsan a bha 'ga iom- 
char ;) agus thubhairt e, Ogan- 
aich, a ta mi ag ràdh fiut, 
èirich. 

15 Agus dh'èirich an duine 
bha marbh 'na shuidhe, agus 
thòisich e air labhairt : ngus 
thug e d'a mhàthair e. 

mòran tl'a dheisciobluibh. ' chiste mhairbh. 

I 2 



132 LU( 

16 Agus ghlac eagal iad 
uile : agus thug iad glòir do 
Dhia, ag ràdh, Dh*èirich fàidh 
mòr 'nar measg-ne ; agus, 
Dh'amhairc Dia air a shluagh 
fèin. 

17 Agus chaidh an t-iom- 
radh so mach airsan air feadh 
ludea uile, agus na dùthcha 
mu'n cuairt uile. 

18 Agus dh'innis a dheis- 
ciobuil do Eoin mu thimchioll 
nan nithe sin uile. 

19 Agus ghairm Eoin d'a 
ionnsuidh dithis àraidh d'a 
dheisciobluibh, agus chuir e 
iad gu losa, ag ràdh, An tusa 
esan a bha fi teachd, no 'm bi 
sùil againn fi neach eile ? 

20 Agus air teachd do na 
daoinibh d'a ionnsuidh, thu- 
bhairt iad, Chuir Eoin Baiste 
simie a d' ionnsuidh, ag ràdh, 
An tusa an ti a bha fi teachd, 
no *m bi sùil againn fi neach 
eile ? 

21 Agus anns an uair sin 
fèin leighis e mòran o 'n eus- 
laintibh agus o 'm plàighibh, 
agus o dhroch spioradaibh ; a- 
gus thug e 'n radharc do mhòr- 
an a bha dall. 

22 Agus f hreagair losa, a- 
gus thubhairt e fiu, Imichibh- 
sa agus innsibh do Eoin na 
nithe a chunnaic agus a chuala 
sibh, gu bheil na doill a' faic- 
inn, na bacaich ag imeachd, 
na lobhair air an glanadh, na 
bodhair a' cluinntinn, na 
mairbh air an dùsgadh, an 
soisgeul air a shearmonachadh 
do na bochdaibh. 



23 Agus is beannaichte esan 
nach faigh oilbheum annam- 
sa*. 

24 Agus an uair a dh'f halbh 
teachdairean Eoin, thòisich e 
air labhairt fis an t-sluagh mu 
thimchioU Eoin, Ciod an ni 
a chaidh sibh a mach do'n 
f hàsach a dh'fhaicinn ? an i 
cuilc air a crathadh ie gaoith ? 

25 Ach ciod e an ni chaidh 
sibh a mach a dh'f haicinn ? an 
e duine air a sgeadachadh ann 
an eudach mìn ? feuch, iadsan 
a ta sgeadaichte le eudach 
rìomhach, agus a* caitheadh 
am beatha gu sòghail, is ann 
an cùirtibh nan rìghrean a ta 
iad. 

26 Ach ciod e an ni chaidh 
sibh a mach a dh'f haicinn ? an 
e fàidh ? seadh, a ta mi ag 
ràdh fibh, agus ni's mò na 
fàidh. 

27 Is e so an ti mu'm bheil 
e sgrìobhta, Feuch, cuiridh mi 
mo theachdair foimh do 
ghnùis, a dh'uUuicheas do 
shhghe fomhad. 

28 Oir a ta mi ag ràdh fibh, 
'Nam measg-san a fugadh ìe 
mnaibh, cha'n 'eii fàidh a's 
mò na Eoin Baiste : gidheadh 
an ti a's lugha ann an rìogh- 
achd Dhè, is mò e na esan. 

29 Agus dh'f hìreanaich am 
pobuU uile a chual e, agus na 
cìs-mhaoir Dia, air dhoibh bhi 
air am baisteadh ie baisteadh 
Eoin. 

30 Ach chuir na Phairisich 
agus an luchd-lagha cùl fi 
comhairle Dhè d'an taobh 



' nach gabh oilbheum rium-sa. 



fèin, anii feadh nach do bhaist- 
eadh iad ìeis. 

3 1 Agus thubhairt an Tigh- 
earna, Cò ris uime sin a shamh- 
laicheas mi daoine a' ghineal- 
aich so ? agus cò ris a ta iad 
cosmhuil?- 

32 A ta iad cosmhuil ri 
cloinn a ta 'nan suidhe sa' 
mhargadh, agus a dh'èigheas 
f 'a chèile, ag ràdh, Rinn sinne 
pìobaireachd dhuibh-sa, agus 
cha d'finn sibhse dannsa : finn 
sinne tuireadh dhuibh-sa, agus 
cha d'finn sibhse gul. 

33 Oir thàinig Eoin Baiste, 
cha'n ann ag itheadh arain, 
no ag òl fiona ; agus their sibh, 
A ta deamhan aige. 

34 Thàinig Mac an duine 
ag itheadh agus ag òl ; agus 
their sibh, Feuch duine geòc- 
ach, agus pòitear-fìona, caraid 
chìs-mhaor agus pheacach. 

35 Ach a ta gliocas air a 
fireanachadh ìe a cloinn uile. 

^ 36 Agus dh'iarr duine àr- 
aidh do na Phairisich air, gu'n 
itheadh e biadh maille fis. 
Agus chaidh e steach do thigh 
an Phairisich, agus shuidh' e 
sìos chum bìdh. 

37 Agus, feuch, àn uair a 
fhuair bean anns a' bhaile, a 
bha 'na peacach, fios gu'n 
robh e 'na shuidhe aig biadh 
ann an tigh an Phairisich, thug 
i ìeatha bocsa alabastair làn do 
©ladh chùbhraidh, 

38 Agus sheas i aig a chos- 
aibh air a chùlaobh a' gul, a- 
gus thòisich i air a chosan a 
fhliuchadh ìe a deuraibh, agus 



ì. VII. 133 

thiormaich i iad\& folt a cinn^ 
agus phòg i a chosa, agus 
dh'ung i ieis an oladh iad. 

39 Agus an uair a chunn- 
aic am Phairiseach, a thug 
cuireadh dha, 5o, ìabhair e ann 
fèin, ag ràdh, Nam b'fhàidh 
an duine so, bhiodh fhios aige 
cò i a' bhean so a ta beantuinn 
fis, agus ciod is gnè dhi ; oir 
is peacach i. 

40 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e fis, A Shi- 
moin, a ta ni agam fi ràdh 
fiut. Agus thubhairt esan, A 
mhaighstir, abair e. 

41 Bha aig fear-fiacha àr- 
aidh dithis do fhèichneinibh : 
bha aige air aon fhear cùig 
ceud peghinn, agus air an 
fhear eile leth-cheud. 

42 Agus do bhrìgh nach 
robh aca ni ìeis an dìoladh iad, 
mhaith e gu saor dhoibh ar- 
aon. Innis dhomh-sa uime sin, 
cò dhiubh is mò a ghràdh- 
aicheas e ? 

43 Agus fhreagair Simon 
agus thubhairt e, Is i mo bhar- 
ail gur e an neach is mò d'an 
do mhaith e. Agus thubhairt 
e fis, Is ceart a thug thu 
breth. 

44 Agus air tionndadh fis a' 
mhnaoi, thubhairt e fi Simon, 
Am faic thu a' bhean so ? thàì- 
nig mi steach do d' thigh, cha 
d'thug thu dhomh uisge chum 
mo chos ; ach dh'ionnlaid ise 
mo chosa ìe deuraibh, agus 
thiormaich i iad ìe folt a cinn. 

45 Cha d'thug thusa dhomh 
pòg : ach o thàinig ise* stigh, 



' luidh. Gr 2 mi. 



134 LU( 
cha do sguir i a phògadh mo 
chos. 

46 Cha d'ung thusa mo 
cheann ìe h-oladh: ach dh'ung 
ise mo chosa ìe h-oladh chùbh- 
raidh. 

47 Uime sin a ta mi ag ràdh 
riut, Gu bheil a peacanna a ta 
lìonmhor, air am maitheadh ; 
air an aobhar sin ' ghràdhaich 
i gu mòr : ach ge b'e neach 
d'am maithear beagan, bithidh 
a ghràdh beag. 

48 Agus thubhairt e fithe, 
Tha do pheacanna air am 
maitheadh. 

49 Agus thòisich iadsan a 
bha -nan suidhe aig biadh 
maille ris, air a fàdh annta 
fèin, Cò e so a 'ta eadhon a' 
maitheadh pheacanna ? 

50 Agus thubhairt e fis a 
mhnaoi,^ Shlànuich do chreid- 
imh thu ; imich an sìth. 

CAIB. VIII. 

1 Fhritheil mnài do Chrìosd le am 
maoin. 4 An dèigh do Chriosd 
searmoin a dheanamh o àit gu 
h-àit, agus e air a leantuinn le 
abstoìaibh, labhair e cosamhlachd 
fin t-sioladair, 16 agus na coinnle ; 
21 chuir e an cèill cò iad a mhàth- 
airt ^g^s a bhràithrean. 

AGUS tharladh an dèigh 
sin, gu'n d'imich esan 
troimh gach caithir agus baile, 
a' searmonachadh, agus a' cur 
an cèill soisgeil rìoghachd 
Dhè, agus an dà fhear dheug 
maille fis ; 

2 Agus mnài àraidh a ieigh- 
iseadh o dhroch spioradaibh 



agus euslaintibh, Muire d*an 
gairmear Magdalen, as an 
deachaidh seachd deamhain, 

3 Agus loanna bean Chusa 
stiùbhaird Heroid, agus Su- 
sanna, agus mòran eile, a bha 
frithealadh dha ie am maoin. 

4 Agus an uair a chruinnich 
sluagh mòr, agus a thàinig iad 
as gach baile d'a ionnsuidh, 
ìabhair e ann an cosamhlachd : 

5 Chaidh fear-cuir a mach 
a chur a shìl : agus ag cur da, 
thuit cuid fi taobh an rathaid j 
agus shaltradh sìos e, agus 
dh'ith eunlaith an athair suas e. 

6 Agus thuit cuid eile air 
carraig, agus air f às da, shearg 
e, do bhrìgh nach robh sùgh 
aige. 

7 Agus thuit cuid eile am 
measg droighinn, agus dh'f hàs 
an droighionn maille fis, agus 
thachd se e. 

8 Agus thuit cuid eile air 
talamh maith, agus dh'fhàs e 
suas, agus thug e toradh uaith 
a cheud uiread as a chuireadh. 
Agus air dha na nithe sin a 
fàdh, ghlaodh e, Ge b'e aig 
am bheil cluasa chum èisd- 
eachd, èisdeadh e. 

9 Agus dh'fhiosraich a 
dheisciobuil deth, ag ràdh,' 
Ciod e an cosamhlachd so ? 

10 Agus thubhairt esan, 
Thugadh dhuibh-sa eòlas 
fhaotainn air rùn dìomhair 
rioghachd Dhè ; ach do chàch 
an cosamhlachdaibh, ionnus ag 
faicinn doibh nach faiceadh 
iad,'agus ag chiinntinn doibh 
nach tuigeadh iad. 



' oir. 



1 1 Ach is e so an cosamh- 
lachd : Is e an sìol focal Dè. 

1 2 ladsan ri taobh an rath- 
aid, is iad sin a dh*èisdeas : 
'na dhèigh sin a ta an diabhul 
a' teachd, agus a' togail air 
falbh an fhocail as an cridh- 
eachaibh, air eagal gu'n creid- 
eadh iad agus gu'm biodh iad 
air an saoradh. 

13 An dream air a* charr- 
aig, is iad sin iadsa?i, an uair 
a dh'èisdeas iad, a ghabhas 
am focal d'an ionnsuidh le 
gairdeachas; ach cha*n 'eil 
aca so freumh, muinntir a 
chreideas rè tamuill, agus an 
àm buairidh a ta tuiteam air 
falbh, 

14 Agus an ni a thuit am 
measg droighinn, is iad sin an 
dream a dh'èisdeas, agus air 
dhoibh dol a mach, a ta iad 
air an tachdadh ie cùram, a- 
gus ie saoibhreas, agus ìe 
sàimhean na beatha so, agus 
cha' n 'eil iad a' toirt toraidh 
uatha chum foirfeachd. 

15 Ach an ni a t/iuit san tal- 
amh mhaith, is iad sin iadsan, 
air dhoibh am focal èisdeachd, 
a ta 'ga choimhead ann an 
cridhe treibh-dhireach agus 
maith, agus a' toirt toraidh 
uatha ie foighidinn'. 

16 Cha'n 'eil neach airbith, 
air dha coinneal a iasadh, a 
dh'f holaicheas fo shoitheach i, 
no chuireas fo ieabaidh i : ach 
cuiridh e ann an coinnleir i, 
chum gu'm faic iadsan a thig 
a stigh an solus. 

, 17 Oii' cha'n 'eil ni sam 



. VIII. 135 

bith folaichte, nach deanar 
follaiseach j no uaigneach, 
nach aithnichear, agus nach""- 
tig am follais^ 

18 Air an aobhar sin thug- 
aibh fa'near cionnus a dh'èisd- 
eas sibh : oir ge b'e neach aig 
am bheil, bheirear dha ; agus 
ge b'e neach aig nach 'eil, 
bheirear uaith eadhon an ni 
sin a shaoilear a bhi aige. 

19 An sin thàinig d'a ionn- 
suidh a mhàthair agus a 
bhràithre, agus cha b'urrainn 
iad teachd am fagus da ieis an 
dòmhlas. 

20 Agus dh'innseadh dha 
ie dream àraidk, a thubhairt, 
Tha do mhàthair agus do 
bhràithre 'nan seasamh a 
muigh, ag iarraidh t'fhaicinn. 

21 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, Is iad mo 
mhàthair agus mo bhràithrean 
iadsan a dh'èisdeas ri focal Dè, 
agus a ni e. 

22 Agus tharladh air là àr- 
aidh, gu'n deachaidh e fèin 
agus a dheisciobuil a stigh do 
ìuing : agus thubhairt e riu, 
Rachamaid thairis gu taobh 
thall an locha. Agus chuir 
iad a mach o thìr. 

23 Ach ag seòladh dhoibh, 
thuit codal airsan : agus thài- 
nig ànradh^ gaoithe a nuas air 
an loch, agus ììonadh iad le 
k-uisge, agus bha iad ann an 
gàbhadh. 

24 Agus thàinig iad d'a 
ionnsuidh, agus dhùisg iad e, 
ag ràdh, A mhaighstir, a 
mhaighstir, tha sinn caillte! 



' seasmhachd. ' os àiid. ^ doinionn, stoirm. 



136 LU( 
An sin dh'èirich esan, agus 
chroniiich e a' ghaoth, agus 
onfa an uisge : agus sguir iad, 
agus thàinig fèath' ann: 

25 Agus thubhairt e riu, 
C'àit am bheil bhur creidimh ? 
agus air dhoibh bhi fo eagal, 
gliabh iad iongantas, ag ràdh 
r'a chèile, Cioda' ghnèdhuine 
so ? oir a ta e toirt àithne do 
na gaothaibh, agus do'n uisge 
fèin, agus a ta iad ùmhal dha. 

26 Agus thàinig ìad air tìr 
aig dùthaich nan Gadaren- 
each, a ta thall fa chomhair 
Ghalile. 

27 Agus an uair a chaidh 
e mach air tìr, choinnich duine 
àraidh as a^ bhaile e, anns an 
robh deamhain rè aimsir f hada, 
agus aig nach biodh eudach 
uime, agus nach fanadh ann 
an tigh, ach anns na h-àitibh- 
adhlaic. 

28 An uair a chunnaic e 
losa, ghlaodh e mach, agus 
thuit e sios 'na iàthair, agus 
thubhairt e ie guth àrd, Ciod 
e mo ghnothuch-sa fiut, losa, 
a Mhic an Dè a's ro àirde ? 
guidheam oi't, na pian mi. 

29 (Oir bha e air toirt àithne 
do'n spiorad neòghlan dol a 
mach as an duine. Oir bu 
tric a fug e gu naimhdeil air : 
agus cheangladh e ie slabh- 
ruidhibh, agus choimhideadh 
an geimhlibh e ; agus air bris- 
eadh a chuibhreacha dha, 
dh'iomaineadli e ìeis an deamh- 
an do'n fhàsach.) 

30 Agus dh'f hiosraich losa 



'XXk7« 

dheth, ag ràdh, Cio^ is ainm 
dhuit ? agus thubhairt esan, 
Legion : do bhrìgh gu'n deach- 
aidh mòran dheamhan a steach 
ann. 

31 Agus ghuidh iad air, gun 
àithne thoirt doibh dol sios 
do'n doimhneachd^ 

32 Agus bha treud lion- 
mhor mhuc an sin, ag ionalt- 
radh air an t-sliabh : agus 
ghuidh iad air cead a thoirt 
doibh dol a steach annta. A- 
gus thug e cead doibh. 

33 An sin air dol do na 
deamlmaibh a mach as an 
duine, chaidh iad anns na 
mucaibh : agus f uith an treud 
mhuc gu dian sios ie bruthr 
ach^ do'n loch, agus ttiachd- 
adh* iad. 

34 Agus an uair a chunnaic 
an dream a bha 'gam biadhadh 
an ni a finneadh, theich iad, 
agus dh'innis* iad e anns a* 
bhaiie, agus anns an dùthaich. 

35 Agus chaidh iadsan a. 
mach a dh'fhaicinn an ni a. 
finneadh ; agus thàinig iad gu 
losa, agus fhuair iad an duine 
as an deacliaidh na deamhain, 
'na shuidhe aig cosaibh losa, 
air eudachadh, agus e 'na 
chèiU : agus ghabh iad eagal. 

36 Agus dh'innis an dream 
a chunnaic e dhoibh, cionnus 
a shlànuicheadh an duine san: 
robh ua deamhain. 

37 An sin dh'iarr muinntir 
dùthcha nan Gadareneach 
uile airsan imeaciid uatha ; 
oir ghiacadh ie h-eagai mòr 



J ciùine. ' dubh-aigean. * leathad, àitc coiTach. * bhàthadh. ' theich 

jad, (agus chaidh iad,)agus dh'innis. 



f 



CAIB. 

i iad : agus chaidh e san luing, 
I agus phiU e air ais a rìs. 

38 A nis ghuidh an duine 
, as an deachaidh na deamhain 
, air, e fèin a bhi maille fis : 

ach chuir losa uaith e, ag 
1 ràdh, 

39 Pill do d' thigh fèin, a- 
gus cuir an cèill meud nan 
nithe a finn Dia dhuit. Agus 
dh'imich e foimhe, ag inn- 
seadh gu follaiseach air feadh 
a* bhaile uile, meud nan nithe 
a finn losa dha. 

40 Agus tharladh, an uair 
a phill losa air ais, gu'n do 
ghabh an sluagh gu toileach 
fis : oir bha iad uile 'ga f heith- 
eamh. 

41 Agus, feueh, thàinig 
duine d'am b'ainm lairus, a 
bha 'na uachdaran air an t-sio- 
nagog ; agus thuit e aig cos- 

i aibh losa, agus ghuidh e air 
ì gu'n tigeadh e d'a thigh : 

42 Do bhrìgh gu'n robh 
aon-ghin nighinn aige, mu 

i thimchioll dà bhliadhna dheug, 
agus i faotainn a' bhàis. (Ach 
air dha bhi *g imeachd, bha'n 
sluagh 'ga theannadh. 

I 43 Agus thàinig bean air 
an robh dòrtadh fola dà 

i bhliadhna dheug, agus a chaith 
a beathachadh uile fi lèigh- 
ibh, agus nacli b'urrainn bhi 
air a leigheas ie neach air 
bith, 

44 Thàinig ise air a chùl- 
aobh, agus bhean i fi iomall 
'eudaich : agus sguir a dòrtadh 
fola air ball. 

45 Agus thubhairt losa, Cò 

' am 



VIII. 137 

bhean f ium ? Air àicheadh do 
na h-uile, thubhairt Peadar 
fis, agus iadsan a bha maille 
fis, A mhaighstir, tha 'n sluagh 
ga d' dhòmhlachadh, agus ga 
d' theannadh, agus an abair 
thu, Cò bhean fium ? 

46 Agus thubhairt losa, 
Bhean neach èigin fium : oir 
mhothaich mi cumhachd a' dol 
asam. 

47 Agus an uair a chunn- 
aic a' bhean nach robh i an 
ain-fhios', thàinig i air chrith, 
agus a' sleuchdadh dha, chuir 
i'n cèill da, an làthair an 
t-sluaigh uile, c'ar son a bhean 
i fis, agus mar a shlànuich- 
eadh i gu grad. 

48 Agus thubhairt esan 
fithe, A nighean, biodh rais- 
neach agad : shlànuich do 
chreidimh thu ; imich an sìth.) 

49 Am feadh a bha e fath- 
ast a' labhairt, thàinig neach 
o thigh Uachdarain na siona- 
goig, ag ràdh f is, Tha do nigh- 
ean marbh ; iia cuir dragh air 
a' mhaighstir. 

50 Ach an uair a chual losa 
50, fhreagair se e, ag ràdh, 
Na biodh eagal ort : a mhàin 
creid, agus bitliidh i airaslàn- 
uchadh. 

51 Agus an uair a chaidh 
e do'n tigh, cha do ìeig e ie 
neach air bith dol a stigh, ach 
Peadar, agus Eoin, agus Seu- 
mas, agus athair agus màthair 
na nighinn. 

52 Agus bha iad uile a' guT, 
agus a' deanamh eaoidh air a 
son : ach thubhairt esan, Na 

folach. 



138 



LUCAS. 



guilibh ; cha*n 'eil i marbh, 
ach 'na codal. 

53 Agus rinn iad gàire 
fanoid fis, do bhrìgh gu'n robh 
fhios aca gu'n robh i marbh. 

54 Agus air dha an cur a 
mach uile, ghlac e air làimh i, 
agus ghlaodh e, ag ràdh, A 
nighean, èirich. 

55 Agus thàinig a spiorad 
air ais, agus dh'èirich i air 
ball : agus dh'àithn e biadh a 
thoirt di. 

56 Agus ghlac' uamhas mòr 
a pàrantan^: ach thug esan 
àithne dhoibh gun an ni a 
rinneadh innseadh do neach 
air bith. 

CAIB. IX. 

1 Chuir Criosd a- mach 'abstoil a 
dK oibreachadh mhiorbhuile, agus 
a shearmonachadh. 7 Tha tog- 
radh aig Herod Criosd fhaicinn. 
17 Thug Criosdlòn do chùigmile 
gu miorbhuileach, 22 dh'innis e 
'fhulangas roìmh-laimh. 28 Ath- 

' arrachadh a chrutha. 

GUS ghairm e an dà fhear 
dheug^ anceann achèile, 
agus thug e cumhachd agus 
ùghdarras doibh air na h-uile 
dheamhnaibh, agus a chum 
euslaintean a ìeigheas. 

2 Agus chuir e mach iad a 
shearmonachadh rioghachd 
Dhè, agus a shlànuchadh nan 
eusian. 

3 Agus thubhairt e fiu, Na 
tugaibh ni air bith ieibh chum 
na slighe, bataiche, no màla, 
no aran, no airgiod j ni raò 



bhios dà chòta aig gach fìear 
agaibh. 

4 Agus ge b'e air bith tigh 
d'an tèid sibh a steach, fan- 
aibh an sin, agus à sin rach- 
aibh a mach*. 

5 Agus cò air bith iad nach 
gabh fibh, air dhuibh dol a 
mach as a' bhaile sin, crath- 
aibh dhibh eadhon an duslach 
o bhur cosaibh mar fhianuis 
'nan aghaidh. 

6 Agus chaidh iadsan a 
mach, agus ghabh iad troimh 
na bailtibh, a' searmonachadh 
an t-soisgeil, agus a' leigheas 
anns gach àit. 

7 Agus chual Herod an 
Tetrarc na h-uile nithe a finn- 
eadh ieis : agus bha e an im- 
cheist, do bhrìgh gu'n dubh- 
radh ie cuid, gu'n robh Eoin 
air èirigh o na marbhaibh ; 

8 Agus ie cuid,gu'n d'fhoiii- 
sicheadh Elias ; agus ie cuid 
eile, gu'n robh aon do na sean 
fhàidhibli air èirigh a fìs. 

9 Agus thubhairt Herod, 
Thug mise an ceann do Eoin : 
ach cò e am fear so mu 'm 
bheii mi ciuinntinn ^ a ieithid 
so do liithibh ? Agus dh'iarr e 
fhaicinn. 

10 Agus air pilltinn do lia 
h-abstoiaibh, dh'innis iad dha 
gach ni a finn iad. Agus 
thug e ìeis iad, agus chaidh e 
fa ieth gu àite fàsaii, a bhuin- 
eadh do'n bhaile d'an goirear 
Betsaida. 

1 1 Affus an uair a f huair an 
siuagh fios air, iean lad e : a- 



' ghabh. ^ a ginteh-ean. * a dhà dheisciobiil deiig, * fanaibh an sin gus am 

fàff sibh an t-àit. ' mu'n cluinneam. 



CAIB. IX. 



139 



gus ghabh e d^a ionnsuidh iad, 
agus iabhair e riu mu thim- 
chioll rìoghachd Dhè, agus 
ìeighis e iadsan aig an robh 
feum air leigheas. 

1 2 Agus an uair a thòisich 
an là air teireachdainn, thài- 
nig an dà fhear dheug, agus 
thubhairt iad fis, Cuir air falbh 
an sluagh, chum gu'n tèid iad 
do na bailtibh agus do'n tìr 
mu'n cuairt, agus gu'n gabh 
iad tàmh agus gu'm faigh iad 
biadh ; oir tha sinn an so an 
àite fàsail. 

13 Ach thubhairt esan riu, 
Thugaibh-sa. dhoibh ni f'a ith- 
eadh. Agus thubhairt iadsan, 
Cha'n 'eil againn tuilleadh na 
cìiig buihnnean agus dà iasg : 
mur 'tèid sinn agus biadh a 
cheannach do'n t-sluagh so 
uile. 

14 Oir bha iad mu thim- 
chioll cùig mìle fear. Agus 
thubhairt e f'a dheisciobluibh, 
Cuiribh ''nan suidhe iad, leth- 
cheud anns gach cuideachd. 

15 Agus finn iad mar sin, 
agus chuir iad 'nan suidhe iad 
uiie. 

16 Agus ghabh e na cviig 
builinnean agus an dà iasg, a- 
gus air amharc suas gu nèamh, 
bheannaich e iad, agus bhris 
e, agus thug e d'a dheisciob- 
luibh iad gu'n cur an làthair 
an t-sluaigh. 

17 Agus dh'ith iad, agus 
shàsuicheadh iad uile : agus 
thogadh dà chliabh dheug do 
bhiadh briste, a bha dh'f huigh- 
eall aca. 

18 Agus tharladh, air dha 



bhi fi urnuigh fa leth, gu'n 
robh a dheisciobuil maille fis : 
agus dh'fheòraich e dhiubh, 
ag ràdh, Cò tha an sluagh 
ag ràdh is mise ? 

19 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad, Eoin Baiste : 
ach tha cuid ag rddh Elias : 
agus cuid eile, gu bheil aon 
do na sean fhàidhibh air èir- 
igh a fìs. 

20 Thubhairt e fiu, Ach 
cò tha sibhse ag ràdh is mi ? 
Agus fhreagair Peadar, agus 
thubhairt e, Criosd Dhè. 

21 Agus air dha sparradh 
teann a thoirt doibh, dh'àithn 
e gun iad a dh'innseadh so do 
neacli sam bith ; 

22 Ag ràdh, Gur èigin do 
Mhac an duine mòranfhulang, 
agus a bhi air a dhiultadh ieis 
na seanairibh, agus na h-àrd- 
shagartaibh, agus na sgrìobh- 
aichibh, agus a bhi air a chur 
gu bàs, agus air a thogail suas 
air an treas là. 

23 Agus thubhairt e fiu 
uile, Ma's àill ìe neach air bith 
teachd a'm' dhèigh-sa, àich- 
eadhadh se e fèin, agus togadh 
e a chrann-ceusaidh gach là, 
agus leanadh e mise. 

24 Oir ge b'e neach ìe'm 
b'àill 'anam a thèarnadh, caill- 
idh se e : ach ge b'e neach a 
chailleas 'anam air mo sgàth- 
sa, saoraidh esan e. 

25 Oir ciod e an tairbhe do 
dhuine, ged chosnadh e an 
saoghal gu h-iomlan, agus e 
fèin a chall, no bhi air a 
sgrios ? 

26 Oir ge b'e neach n ghabh- 



140 



LUCAS. 



as nàire dhiomsa agus do m' 
bhriathraibh, gabhaidh Mac 
an duine nàire dheth-san, an 
uair a thig e 'na ghlòir fèin, 
agus an glòir ' Athar, agus nan 
aingeal naomha. 

27 Ach a ta mise ag ràdh 
fibh gu fìrinneach, gu bheii 
cuid 'nan seasamh an so, nach 
blais bàs, gus am faic iad 
rìoghachd Dhè. 

28 Agus tharladh, mu thim- 
chioll ochd làithean an dèigh 
nam briathra so', gu'n d'thug 
e ìeis Peadar, agus Eoin, agus 
Seumas, agus gu'n deachaidh 
e suas gu beinn a dheanamh 
urnuigh- 

29 Agus an uair a bha 
e fi urnuigh, bha dreach a 
ghnùise air atharrachadh, agus 
rinneadh 'eudach geal agus 
deah'ach. 

SO Agus, feuch, bha dithis 
f hear a' còmhradh ris, eadhon 
Maois agus Elias, 

31 A nochdadh ann an 
glòir, agus a bha labhairt m'a 
bhàs^ a bha esan gu choimh- 
lionadh ann an lerusalem. 

32 Ach bha Peadar, agus 
iadsan a bha maille fis, trom 
'nan codal: agus an uair a 
dhùisg iad, chunnaic iad a 
ghlòir, agus an dithis fhear a 
bha 'nan seasamh maille fis. 

33 Agus an uair a bha iad- 
san a' dealachadh fis, thu- 
bhairt Peadar fi losa, A 
mhaighstir, is maith dhuinne 
bhi an so ; agus deanamaid tri 
pàiliiuna^ aon duitse, agus 



aon do Mhaois, agus aon do 
Elias j gun fhios aige ciod a 
bha e ag ràdh. 

34 Am feadh a bha e ag 
ràdh so, thàinig neul, agus 
chuir e sgàile orra : agus 
ghabh iad eagal an uair a bha 
iad a' dol a stigh san neul. 

35 Agus thàinig guth as an 
neul, ag ràdh, Is e so mo 
Mhac gràdhach-sa ; èisdibh 
fis. 

36 Agus an uair a finn- 
eadh an guth so, fhuaradh 
losa 'iia aonar : agiis dh'fhan 
iadsan 'nan tosd, agus ' cha 
d'innis iad do neach air bith 
anns na làithibh sin aon ni do 
na chunnaic iad. 

37 Agus tharladh, an là 'na 
dhèigh sin, an uair a thàinig 
iad a nuas o'n bheinn, gu'n 
do thacliair sluagh mòr air. 

38 Agus, feuch, ghlaodh 
duine àraidh do'n t-sluagh, ag 
ràdh, A mhaighstir, tha mi 
a' guidhe ort, amhairc air mo 
mhac, oir is e m'aon duine 
cloinne e*. 

39 Agus, feuch, a ta spior- 
ad a' breith air, agus a ta e gu 
h-obann ag èigheach; agus a 
ta e 'ga tharruing as a chèile, 
air chor as gu bheil e cur 
cobhair a mach, agus an dèigli 
a chomh-bhruthadh is gann a 
dh'fhàgas se e. 

40 Agus ghuidh mi air do 
dheisciobluibh gu'n cuireadh 
iad a mach e, agus cha b'urr- 
ainn iad. 

41 Agus fhreagair losa a- 



' nan nithe so.- 



m'a shìubhal. ' bothain. * is e m 'aon ghln e. 



CAIB. IX. 



141 



gus thubhairt e, O ghinealaich 
mi-chreidich agus fhiair', cia 
fhad a bhios mi maiUe ribh, 
agus a dh'fhuilgeas mi sibh ? 
Tlioir an so do mhac. 

42 Agus am feadh a bha e 
fathast a' teachd, thilg an 
deamhan sìos e, agus feub se 
e : agus chronuich losa an 
spiorad neòghlan, agus shlàn- 
uich e an leanabh, agus thug 
e d'a athair e. 

43 Agus ghabh iad uamh- 
as uile fi mòr-chumhachd Dhè. 
Ach air dhoibh uile bhi gabh- 
ail iongantais fis na h-uile nith- 
ibh a finn losa, thubhairt e 
f'a dheisciobkiibh, 

44 Taisgibh na briathra so 
ann bhur cluasaibh : oir tha 
Mac an duine gu bhi air a 
thoirt thairis do ìàmhaibh 
dhaoine. 

45 Ach cha do thuig iad- 
san an còmhradh so, agus bha 
e folaichte uatha, air chor as 
nach b'aithne dhoibh e^ : agus 
b'eagalach ieo ceisd a chur 
air mu thimchioll a' chòmli- 
raidh so. 

46 An sin dh'èirich deas- 
boireachd eatorra, cò aca bu 
mhò a bhitheadh. 

47 Agus air do losa smuaint- 
ean an cridhe fhaicinn, ghabh 
e leanabh, agus chuir e làimh 
fis fèin e, 

48 Agus thubhairt e fiu, 
Ge b'e ghabhas fis an leanabh 
so ann am ainm-sa, tha e a' 
gabhail fiumsa : agus ge b'e 
neacli a ghabhas fiumsa, tha 
e gabhail fis an ti a chuir uaith 



mi: oir an neach a*s lugha 
'nur measg-sa uile, bithidh 
esan mòr. 

49 Agus fhreagair Eoin, a- 
gus thubhairt e, A mhaighstir, 
chunnaic sinne duine àraidh 
a' tilgeadh mach dheamhan a' 
d'ainm-sa; agus bhac sinn e, 
a chionn nach 'eil e *gar leant- 
uinn-ne. 

50 Agus thubhairt losa fis, 
Na bacaibh e : oir ge b'e nach 
'eil 'nar n-aghaidh, tha e ieinn. 

51 A nis an uair a choimh- 
lionadh làithean a ghabhail 
suas, shuidhich e a ghnùis 
chum dol gu lerusalem ; 

52 Agus chuir e teachdair- 
ean foimh a ghnùis: agus 
dh'imich iad, agus chaidh iad 
a steach do bhaile leis na Sa- 
maritanaich, a dh'ulluchadh 
air a shon-san. 

53 Agus cha do ghabh iad- 
san fis, a chionn gu'n robh 
'aghaidh mar gu'm biodh e 
dol gu lerusalem. 

54 Agus an uair a chunn- 
aic a dheisciobuil Seumas agus 
Eoin so, thubhairt iad, A 
Thighearn, an àill ieat gu*n 
abramaid^ teine a theachd a 
nuas o nèamh, agus an losg- 
adh, eadhon mar a finn Elias ? 

55 Ach thionndaidh esan 
agus chronuich e iad, agus 
thubhairt e, Cha'n 'eii fhios 
agaibh ciod a* ghnè spioraid 
d'am blieil sibh : 

56 Oir cha d'thàinig Mac 
an duine a sgrios anama 
dhaoine, ach g'an saoradh. A- 
gus chaidh iad gu baile eile. 



choirbte « chum nach raothaicheadh lad e. ^ orduicheamald. 



142 



LUCAS. 



57 Agus tharladh, an uair 
a bha iad ag imeachd air an 
t-slighe, gu'n dubhairt duine 
àraidh fis, A Thighearn, lean- 
aidh mise thu ge b'e àit an 
tèid thu, 

58 Agus thubhairt losa fis, 
Tha tuill' aig na sionnaich, a- 
gus nid aig eunlaith an athair; 
ach cha'n 'eil àit aig Mac an 
duine anns an cuir e a cheann 
fuidhe. 

59 Agus thubhairt e ri 
duine eile, Lean mise : ach 
thubhairt esan, A Thighearn, 
Jeig dhomh dol air tùs agus 
m'athair adhlac. 

60 Ach thubhairt losa fis, 
Leig ìeis na mairbh am mairbh 
fèin adhlac ; ach imich thusa 
agus searmonaich rìoghachd 
Dhè. 

61 Agus thubhairt neach 
eile mar an ceudna, A Thigh- 
earn, leanaidh mise thu : ach 
leig dhomh air tùs rao chead 
a ghabhail diubhsan a ta aig 
mo thigh. 

62 Ach thubhairt losa fis, 
Cha'n 'eil neach air bith, a 
chuireas a ìàmh fis a' chrann- 
araidh, agus a sheallas 'na 
dhèigh, iomchuidh air son 
rìoghachd Dhè. 

CAIB. X. 

1 Chuir Criosd a mach dKaon uair 
deich agus trijichead deisciohula 
shearmonachadh ; 17 dKiarr e 
orra hhi iriosal, agus dk'innis e 
dhoibh ciod e anni anns am huin- 
eadh dhoihh gairdeachas a dhean- 
amh. 41 Chronuich e Marta. 

AN dèigh nan nithe sin, 
dh'orduich an Tighearna 



mar an ceudna deichnear agus 
tri fìchead eile, agus chuir e 
lìon dithis agus dithis foimh 
a ghnùis iad, do gach baile, 
agus àit, anns an robh e fèin 
gu teachd. 

2 Air an aobhar sin thu- 
bhairt e fiu, Tha am foghar- • 
adh gu. firinneach mòr, ach a 
ta an luchd-oibre tearc : guidh- 
ibh uime sin air Tighearn an 
fhogharaidh,luchd-oibre chur 
a mach chum 'fhogharaidh 
fèin. 

3 Imichibh : feuch, a ta 
mise 'gur cur a mach mar 
uain am measg mhadadh-all- 
uidh. 

4 Na giùlainibh sporan, no 
màla, no brògan ; agus na 
beannaichibh do neach air bith 
san t-slighe. 

5 Agus ge b*e tigh d'an tèid 
sibh a steach, abraibh air tùs, 
Sìth do'n tigh so. 

6 Agus ma bhios mac na 
sithe an sin gabhaidh bhur sìth 
còmhnuidh air : ach mur bi, 
pillidh bhur sìth dobhur n-ionn- 
suidh^ fèin a ris. 

7 Agus fanaibh anns an tigh 
sin, ag itheadh agus ag òl nan 
nithe a bheirear dhuibh : oir 
is airidh an t-oibriche air a 
thuarasdal. Na rachaibh o 
thigh gu tigh. 

8 Agus ge b'e baile d'an 
tèid sibh a steach, agus san 
gabh iad fibh, ithibh na nithe 
sin a chuireas iad 'nur làthair. 

9 Agus leighisibh a' mhuinn- 
tir a ta euslan ann, agus ab- 
raibh fiu, Tha rìoghachd Dhe 
air teachd am fagus duibh. 



1 garaidh,brocluidh. ^ tliugaibh. 



CAIB. X. 



143 



10 Ach ge b'e baile d'an 
tèid sibh a steach, agus nach 
gabh iad ribh, air dhuibh dol 
a mach air a shràidibh, ab- 
raibh, 

1 1 Eadhon duslach bhur 
baile a ìean ruinn, tha sinne 
a' glanadh dhinn 'iiur n-agh- 
aidh-sa : gidheadh, biodh f hios 
so agaibh gu'n do dhruidrìogh- 
achd Dhè ribh. 

12 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, gur so-iomchaire a bhith- 
eas e do Shodom san là ud, 
na do'n bhaile sin. 

13 Is an-aoibhinn duit, a 
Chorasin ! is an-aoibhinn duit, 
a Bhetsaida ! oir nam bitheadh 
na h-oibre cumhachdach a 
rinneadh annaibh-sa air an 
deanamh ann an Tirus agus 
ann an Sidon, is fad o'n a 
dheanadh iad aithreachas, 'nan 
suidhe ann an saic-eudach a- 
gus ann an luaithre. 

14 Ach bithidh e ni's so- 
iomchaire' do Thirus agus do 
Shidon anns a' bhreitheanas, 
ùa dhuibh-sa. 

15 Agus thusa, a Chaper- 
naum, a ta air t'àrdachadh gu 
nèamh, tilgear sìos gu h-ifrinu 
thu. 

16 Esan a dh'èisdeas ribhse, 
èisdidh e rium-sa : agus esan 
a dhiultas sibhse, tha e ga mo 
dhiultadh-sa : agus an neach 
a dhiultas mise, tha e a' diult- 
adh an ti a chuir uaith mi. 

17 Agus phili an deichnear 
agus an tri fichead ìe gaird- 
eachas, ag ràdh, a Thighearn, 
a ta na deamhain fèin fo 



smachd againne troimh t'ainm- 
sa. 

18 Agus thubhairt e riu, 
Chunnaic mi Satan, mar dheal- 
anach, a' tuiteam o nèamh. 

19 Feuch, a ta mi toirt 
dhuibh cumhachd saltairt air 
nathraichibh, agus air scor- 
pionaibh, agus air uile neart 
an nàmhaid ; agus cha ghoirt- 
ich ni air bith air aon dòigh 
sibh. 

20 Gidheadh na deanaibh 
gairdeachas air son gu bheil 
na spioraid fo bhur smachd ; 
ach deanaibh gairdeachas air 
son gu bheil bhur n-ainmean 
sgriobhta anns na nèamhaibh. 

21 Anns an uair sin fèin 
rinn losa gairdeachas 'na spior- 
ad, agus thubhairt e, Tha mi 
toirt buidheachais duit, O Ath- 
air, a Thighearn nèimh agus 
talmhainn, air son gu'n d'fhol- 
aich thu na nithe sin o dhaoin- 
ibh glice agus tuigseach, agus 
gu'n d'fhoillsich thu iad do 
naoidheanaibh : seadh, Athair, 
oir is ann mar sin bu toil ieat- 
sa. 

22 Tha na h-uile nithe air 
an tabhairt domh-sa ìe m' Ath- 
air : agus cha'n aithne do 
neach air bith cò e am Mac, 
ach do'n athair ; no cò e an 
t-athair ach do'n Mhac, agus 
an neach d'an àill ìeis a' Mhac 
fhoillseachadh. 

23 Agus air tionndadh f'a 
dheisciobluibh,thubhairt e riu 
an uaignidheas, Is beannaichte 
na sùilean a chi na nithe ta 
sibhse a' faicinn : 



' so-fhulainge. 



144 



LUCAS. 



24 Oir a ta mi ag ràdh fibh, 
Gu'm b'iomadh fàidh agus 
righ, ie'm bu mhiann na nithe 
f haicinn a ta sibhse a' faicinn, 
agus nach fac iad ; agus na 
nithe a chluinntinn, a ta sibhse 
a' cluinntinn, agus nach cual 
iad. 

25 Agus, feuch, sheas fear- 
lagha àraidh suas, 'ga dhearbh- 
adh',agusag ràdh, A mhaigh- 
stir, ciod a ni mi chum gu 
sealbhaich rai a' bheatha 
mhaireannach ? 

26 Agus thubhairt e fis, 
Ciod a tha sgrìobhta san lagh ? 
cionnus a ìeughas tu ? 

27 Agus ag freagairt dasan, 
thubhairt e, Gràdhaichidh tu 
an Tighearna do Dhia te d'uile 
chridhe, agus ìe d'uile anam, a- 
gus ie d'uile neart, agus ìe 
d'uileinntinn; agus do choimh- 
earsnach mar thu fèin. 

28 Agus thubhairt esan fis, 
Is ceart a f hreagair thu : dean- 
sa 80, agus bithidh tu beò. 

29 Ach air dhasan toil a bhi 
aige e fèin fhireanachadh, thu- 
bhairt e fi losa, Agus cò e 
mo choim-hearsnach ? 

30 Agùs fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e, Chaidh duine 
àraidh sìos o lerusalem gu le- 
richo, agus thuit e am measg 
luchd-reubainn % agus air 
dhoibh a fiàsgadh, agus a ìot- 
adh, dh'imich iad fompa, air 
f hàgail-san doibh leth-mharbh. 

31 Agus tharladh, gu'n 
d'imich sagart àraidh sìos air 
an t-slighe sin : agus an uair 



a chunnaic se e, ghabh e seach- 
ad air an taobh eile. 

32 Agus mar an ceudna air 
do Lebhitheach bhi dlùth 
do'n ionad sin, thàinig e a- 
gus dh'amhairc e air, agus 
ghabh e seachad air an taobh 
eile. 

33 Ach air do Shamaritan- 
ach àraidh bhi gabhail an rath- 
aid, thàinig e far an robh 
esan : agus an uair a c unn- 
aic se e, ghabh e truas mòr 
dethf 

34! Agus thàinig e d'a ionn- 
suidh, agus cheangail e suas a 
chreuchdan, a' dortadh oladh 
agus fiona annta, agus chuir e 
air 'ainmhidh fèin e, agus 
thug e gu tigh-òsda e, agus 
ghabh e cùram dheth. 

35 Agus air an là màir- 
each, 'nuair a dh'fhalbh e, 
thug e mach dà pheghinn 
Romhanach, agus thug e do 
fhear an tigh-òsda iad, agus 
thubhairt e fis, Gabh cùram 
dheth ; agus ge b'e ni tuiU- 
eadh a chaitheas tu, an tràth 
philleas mise air m'ais, dìol- 
aidh mi dhuit e. 

36 Cò a nis do'n triuir so, 
a shaoileas tu, bu choimhears- 
nach dhasan a thuit am measg 
an luchd-reubainn ? 

37 Agus thubhairt esan, An 
ti a finn tròcair air. An sin 
thubhairt losa fis,Imich thusa, 
agus dean mar an ceudna. 

38 Agus ag imeachd dhoibh, 
chaidh e steach do bhaile àr- 
aidh ; agus ghabh bean àraidh. 



' 'ga bbuaireadh.— — ^ chreacbadairean. 



GAIB. XL 



145 



d'ara b'ainm Marta, d'a tigh 
fèin e. 

39 Agus bha piuthar aice 
d'an goirte Muire, a shuidh 



ais: cosaibh losa, 



bha 



^ ^v..^.^.. ^^.^, agus 
*g èisdeachd 'fhocail. 

40 Ach bha Marta air a ro- 
chùradh ie mòran frithealaidh, 
agus air seasamh dhi 'na ìàth- 
air, thubhairt i, A Thighearn, 
nach 'eil suim agad gu'n 
d'fhàg mo phiuthar mise a'm' 
aonar fi frithealadh ? uime sin 
abair fithe cuideachadh ìeam. 

41 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e fithe, a Mharta, 
a Mharta, tha thusa làn cùr- 
aira, agus dragha mu thim- 
chioU mòrain do nithibh : 

42 Ach a ta aon ni feumail. 
Agus finn Muire roghainn 
do'n chuid mhaith sin, nach 
toirear uaipe. 

CAIB. XI. 

1 Theagaisg Criosd cCa dheisciob- 
luibh urnuigh a dheanamh gu bith 
chionta. 14 Thilg e mach deamhan 
a bha balbh, agus chronuich e na 
Phairisich air son an toibheim. 
28 Nochd e cò iad a ta beann- 
aichte. 



A GUS tharladh air dha bhi 
ann an ionad àraidh fi 
h-urnuigh, 'nuair a sguir e, 
gu'n dubhairt neach àraidh d*a 
dheisciobiuibh fis, A Thigh- 
earna, teagaisg dhuinne ur- 
nuigh a dheanamh, mar a 
theagaìsg Eoin d'a dheisciob- 
luibh fèin. 

2 Agus thubhairt e fiu, 
'Nuair a ni sibh urnuigh, ab- 



raibh, Ar n-Athair a ta air 
nèamh, Gu naomhaichear t'- 
ainm. Thigeadh do fìoghachd. 
Deanar do thoil, mar air 
nèamh, gu ma h-amhluidh sin 
air thalamh. 

3 Thoir dhuinn o là gu là 
ar n-aran lathail. 

4 Agus maith dhuinn ar 
peacanna : oir a ta sinne fèin 
a' maitheadh do gach aon air 
am bheil fiachan againn. A- 
gus na leig ann am buaireadh 
sinn, ach saor sinn o'n olc. 

5 Agus thubhairt e fiu, Cò 
agaibh-sa aig am bi caraid, a- 
gus a thèid d'a ionnsuidh air 
mheadhon-oidhche, agus a 
their fis, A charaid, thoir 
dhomh tri buiUnnean air ias- 
achd ; 

6 Oir thàinig caraid dhomh 
am' ionnsuidh as a shlighe, 
agus cha 'n 'eil ni agam a 
chuireas mi 'na ìàthair : 

7 Agus gu'm freagair esan 
o'n taobh a stigh agus gu'n 
abair e, Na cuir dragh orm : 
tha 'n dorus a nis air a dhùn- 
adh, agus tha mo chlann maille 
fiura san leabaidh ; cha'n 
f haigh mi èirigh agus an toirt 
duit. 

8 A ta mi ag ràdh fibh, 
Ged nach èirich e agus nach 
toir e dha, air son gur e a char- 
aid e ; gidheadh air son a 
ìiosdachd', èiridh e agus bheir 
e dha mheud as a ta dh'uireas- 
bhuidh air. 

9 Agus a ta mise ag ràdh 
fibh, larraibh, agus bheirear 
dhuibh : siribh, agus gheibh 



I dhian iarrtachJ. 

K 



146 LUC 
sibh ; buailibh an doruSt agus 
fosgailear dhuibh. 

10 Oir gach neach a dh'iarr- 
as, glacaidh e : agus an ti a 
shireas, gheibh e : agus do'n 
ti a bhuaileas, fosgailear. 

11 Ma dh'iarras mac aran 
air aon neach agaibh-sa ta 'na 
athair, an toir e dha clach ? 
no ma dìCiarras e iasg, an 
toir e nathair dha an àit èisg ? 

12 No ma dh'iarras e ubh, 
an toir e scorpion da ? 

13 Air an aobhar sin ma's 
aithne dhuibh-sa a ta olc,tiodh- 
lacan maithe a thoirt do 'ur 
cloinn, nach mòr is mò na sin 
a bheir bhur n-Athair nèamh- 
aidh an Spiorad naomh dhoibh- 
san a dh'iarras air e ? 

14 Agus bha e tilgeadh a 
mach deamhain, agus bha e 
balbh. Agus air dol do'n 
deamhan a mach, ìabhair am 
balbhan ; agus ghabh an shiagh 
iongantas. 

15 Ach thubhairt cuid diubh, 
Is ann troimh Bheelsebub 
ceannard' nan deamhan a ta 
e tilgeadh mach dheamhan. 

16 Agus dh'iarr dream eile 
dhiubhj'ga dhearbhadh, comh- 
ar air o nèamh. 

17 Ach air dhasan an 
smuaìntean a thuigsinn, thu- 
bhairt e riu, Gach rìoghachd 
a ta roinnte 'na h-aghaidh 
fèin, fàsaichear i ; agus gach 
tigh a ta roinnte 'na aghaidh 
fèin, tuitidh e. 

1 8 Agus ma tha Satan mar 
an ceudna air a roinn 'na agh- 
aidh fèin, cionnus a sheasas 



a rìoghachd ? oir tha sibhse ag 
ràdh, gu bheil mise troimh 
Bheelsebub a* tilgeadh a mach 
dheamhan. 

19 Agus ma *s ann troimh 
Bheelsebub a ta mise a' tilg- 
eadh mach dheamhan, cò e 
troimh am bheil bhur clann-sa 
'gan tilgeadh mach ? uime sin 
bithidh iadsan 'nam breith- 
eamhnaibh oirbh. 

20 Ach ma 's ann ìe mèur 
Dhè a ta mise a' tilgeadh mach 
dheamhan, tha rioghachd Dhè, 
gun teagamh, air teachd oirbh- 
se. 

21 'Nuair a ghleidheas duine 
làidir fo armaibh a thalla* fèin, 
tha na bhuineas da ann an 
sìth. 

22 Ach an uair a thig duine 
a's treise na e, agus a bheir e 
buaidh air, bheir e uaith 'arm- 
achd uile anns an robh a 
dhòigh, agus roinnidh e a 
chreach. 

23 An neach nach'eilìeam- 
sa, tha e a'm' aghaidh ; agus 
an neach nach 'eii a' cruinn- 
eachadh ìeam-sa, sgapaidh e. 

24 'Nuair a thèid an spior- 
ad neòghlan a mach à duine, 
imichidh e troimh ionadaibh 
tiorma, ag iarraidh foise : a- 
gus an uair nach faigh e sin, 
their e, PilHdh mi dh'ionn- 
suidh mo thighe as an d'thài- 
nig mi. 

25 Agus air dha teachd, 
gheibh se e air a sguabadh a- 
gus air a dheanamh maiseach. 

26 An sin imichidh e, agus 
bheir e ìeis seachd spioraid 



' prionnsndli, ceann-feadhna, ' a chùirt. 



CAIB. XI. 



147 



cile a's miosa na e fèin ; agus 
air dhoibh dol a steach, gabh- 
aidh iad còmhnuidh an sin : 
agus bithidh deireadh an duine 
sin ni's miosa ùa a thoiseach. 

27 Agus an uair a bha e 
labhairt nan nithe so, thog 
bean àraidh do'n t-sluagh a 
guth, agus thubhairt i ris, Is 
beannaichte a' bhrù a ghiùl- 
ain thu, agus na cìochan a 
dheoghail thu. 

28 Ach thubhairt esan, Is 
mò gur beannaichte iadsan a 
dh'èisdeas fi focal Dè, agus a 
choimhideas e. 

29 Agus an uair a chruinn- 
ich an sluagh gu tiugh d'a 
ionnsuidh, thòisich e air a ràdh, 
Is droch ghinealach so : tha 
iad ag iarraidh comhara ; agus 
cha toirear comhara dhoibh, 
ach comhara lonais an fhàidh. 

30 Oir mar a bha lonas 'na 
chomhara do mhuinntir Nine- 
bheh, is ann mar sin mar an 
ceudna bhios Mac an duine 
do'n ghinealach so. 

31 Eiridh ban-righinn na 
h-àirde deas suas anns a' 
bhreitheanas maille fi daoin- 
ibh a' ghinealaich so, agus 
dìtidh i iad : oir thàinig ise o 
iomallaibh na talmhainn, a 
dh'èisdeachd fi gliocas Shol- 
aimh ; agus, feuch, a ta ni's 
mò na Solamh an so. 

32 Eiridh muinntir Nine- 
bheh suas anns a' bhreithean- 
as maille fis a' ghinealach so, 
agus dìtidh iad e : oir finn 
iadsan aithreachas ie searmoin 
lonais ; agus, feuch, a ta ni's 
mò lìa lonas an so. 



33 Cha 'n 'eil neach sam 
bith, air dha coinneal a ìas- 
adh, a ohuireas am folach i, 
no fo shoitheach ; ach ann an 
coinnleir, chum gu'm faic an 
dream a thig a stigh an solus. 

34 Is i an t-sùil solus a' 
chuirp : uime sin an uair a 
bhios do shùil glan, bithidh do 
chorp uile làn soluis : ach an 
uair a bhios do shùil olc, bith- 
idh do chorp mar an ceudna 
dorcha. 

35 Uime sin thoir an aire, 
nach bi an solus a ta annad 'na 
dhorchadas. 

36 Air an aobhar sin ma 
bhitheas do chorp uile soill- 
seach, gun chuid sam bith 
dheth dorcha, bithidh e soill- 
seach gu h-iomlan, mar an uair 
a shoillsicheas coinneal thu ie 
dealradh. 

37 Agus a' labhairt dhasan, 
dh'iarr Phairiseach àraidh air 
a dhinneir a ghabhail maille 
fis : agus chaidh e stigh, agus 
shuidh e chum bìdh. 

38 Agus an uair a chunn- 
aic am Phairiseach sin, b'iogh- 
nadh ieis nach d'ionnlaid se 
e fèin foimh a dhinneir. 

39 Agus thubhairt an Tigh- 
earna fis, A nis, Phairiseacha, 
glanaidh sibhse an taobh a 
muigh do'n chupan agus do'n 
mhèis : ach a ta 'n taobh a 
stigh dhibh làn do feubainn a- 
gus do aingidheachd. 

40 Amadana, an ti a finn 
an ni a ta 'n taobh a muigh, 
nach do finn e an ni a ta 'n 
taobh a stigh mar an ceudna ? 

41 Ach thugaibh uaibh 
K 2 



148 



LUCAS. 



dèirc do na nithibh a ta ag- 
aibh : agus, feuch, a ta nà 
h-uile nithe glan duihh. 

42 Ach is an-aoibhinn duibh, 
Phairiseacha : oir a ta sibh a' 
toirt deachaimh à mionnt, a- 
gus à rù, agus as gach uile 
ghnè iuibhean, agus a' gabh- 
ail thairis air breitheanas agus 
air gràdh Dhè : bu chòir 
dhuibh iad so a dheanamh, a- 
gus gun iad sud fhàgail gun 
deanamh. 

43 Is an-aoibhinn duibh, 
Phairiseacha : oirisionmhuinn 
ìeibh na ceud àiteacha-suidhe 
anns na sionagogaibh, agus 
fàilte fhaotainn air na marg- 
aibh. 

44 Is an-aoibhinn duibh, a 
sgrìobhaichean agus Pharis- 
eacha, a chealgairean : oir a 
ta sibh mar uaighean nach 
faicear, agus do nach toir na 
daoine a ta 'g imeachd thairis 
orra, an aire. 

45 Agus fhreagair duine 
àraidh do'n luchd-lagha, agus 
thubhairt e ris, A mhaighstir, 
ie so a ìabhairt, tha thu toirt 
maslaidh dhuinne mar an ceud- 
na. 

46 Agus thubhairt esan, Is 
an-aoibhinn dhuibh-sa mar an 
ceudna, a ìuchd-lagha : oir a 
ta sibh a' cur uallacha troma 
do-ghiùlan air daoinibh, agus 
cha bhean sibh fèin fis na 
h-uallaichibh ie h-aon do bhur 
mèuraibh. 

47 Is an-aoibhinn duibh : 
oir a ta sibh a* togail àitean- 
adhlaic nam fàidhean, agus is 



iad bhur n-aithriche a mharbh 
iad. 

48 Gu deimhin a ta sibh 
a' toirt fianuis gu bheil sibh ag 
aontachadh ìe gnìomharaibh 
bhur n-aithriche : oir mharbh 
iadsan gu deimhin iad, agus a 
ta sibhse a' togail an àitean- 
adhlaic. 

49 Air an aobhar sin thu- 
bhairt gUocas Dè, Cuiridh 
mise fàidhean, agus abstoil 
d'an ionnsuidh,agus cuid Axxxhh. 
marbhaidh iad, agus cuid eile 
geur-ieanaidh iad : 

50 Chum gu'n agrar air a* 
ghinealach so fuil nam fàidh- 
ean uile a dhòirteadh o thois- 
each an domhain ; 

51 O fhuil Abeil gu fuil 
Shachariais, a mhilleadh eadar 
an altair agus an teampull : 
gu deimhin a ta mi ag ràdh 
fibh, gu'n agrar i aira'ghineal- 
ach so. 

52 Is an-aoibhinn duibh, a 
ìuchd-lagha : oir thug sibh air 
falbh iuchair an eòlais : cha 
deachaidh sibh fèin a steach, 
agus an dream a bha dol a 
steach, bhac sibh iad. 

53 Agus an uair a bha e 
labhairt nan nithe so fiu, 
thòisicli na sgrìobhaichean a- 
gus na Phairisich air a chur 
thuige gu dian, agus a tharr- 
uing gu labhairt air mòran do 
nithibh : 

54 A' deanamh feall-aire 
air, agus ag iarraidh ni èigin 
a ghlacadh as a bheul, chum 
gu'm biodh cùis-dhìtidh aca 
'na aghaidh. 



CAIB. XII. 

1 Shearmonaich Criosd a'a dheis- 
ciobluibh iad a sheachnadh cèilg, 
agus geilt ann an cur a theagaisg 
an cèill. 1 3 Rabhadh ddn t-sluagh 
a bhi air am faicill an aghaidh 
sainnt. 22 Cha'n fheudsinn bhi 
ro-chùramach mu nithibh tal- 
mhaidh. 

ANNS an àm sin, an uair a 
bha sluagh giin àireamh 
air cruinneachadh, ionniis gu'n 
robh iad a' saltairt air a chèile, 
thòisich e air a ràdh r'a dheis- 
ciobluibh fèin, Roimh gach ni 
bithibh air bhur faiciU o thaois 
ghoirt nam Phairiseach, eadh- 
on cealgaireachd. 

2 Oir cha'n 'eil ni air bith 
foluichte, nach foillsichear ; 
no uaigneach, air nach faigh- 
ear fìos. 

3 Air an aobhar sin ge b'e 
ni a iabhair sibh san dorch- 
adas, cluinnear e san t-solus : 
agus an ni a ìabhair sibh sa' 
chhiais an seòmraichibh uaig- 
neach, gairmear e air mullach 
nan tighean. 

4 Agus a ta mi ag ràdh 
fibhse, mo chàirde, Na biodh 
ieagal oirbh foimh a' mhuinn- 
.tir sin a mharbhas an corp, a- 
gus 'ha dhèigh sin aig nach 'eii 
ni tuiileadh dh'fheudas iad a 
dheanamh : 

5 Ach nochdaidh mi dhuibh 
cò e foimh an còir dhuibh 
eagal a bhi oirbh : Biodh eagal 
an Ti ud oirbh, aig am bheil 
cumhachd, an dèigh neach a 
mharbhadh, a thilgeadh do 
ifrinn j seadh, a ta mi ag ràdh 



I. XII. 149 
fibh, Biodh eagal an Ti so 
oirbh. 

6 Nacli *eil cùig gealbhoìnn 
air an reiceadh air dhà fheoir- 
ling', agus cha'n 'eil aon diubh 
air dhearmad am fianuis Dè ? 

7 Ach a ta eadhon fuilteine 
bhur cinn uiie air ?n àireamh. 
Uime sin na biodh eagal oirbh : 
is fearr sibhse na mòran gheal- 
bhonn. 

8 Agus a ta mise ag radh 
fibh, Ge b'e neach a dh'aidichr 
eas mise am fianuis dhaoine, 
aidichidh Mac an duine esan 
mar an ceudna an làthair aing- 
le Dhè : 

9 Ach ge b'e neach a 
dh'àicheadhas mise am fianuis 
dhaoine, àicheadhar esan am 
fianuis aingle Dhè. 

10 Agus ge b'e neach a 
iabhras fòcal an aghaidli Mhic 
an duine, maitheardha e : ach 
do'n ti a ìabhras toibheum an 
aghaidh an Spioraid naoimh, 
cha toirear maitheanas. 

1 1 Agus an uair a bheir iad 
sibh chum nan sionagog, a- 
gus nan uachdaran, agus nan 
daoine cumhachdach, na biodh 
e 'na ro-chùram oirbh cionnus 
no ciod a fhreagras sibh^ nq 
ciod a their sibh : 

1 2 Oir teagaisgidh an Spior- 
ad naomh dhuibh anns an uair 
sin fèin na nithe a'scòir dhuibh 
a fàdh. 

13 Agus thubhairt neach 
àraidh do'n t'shiagh fis, A 
mhaighstir, abair fi m' bhràth- 
air an oighreachd a foinn 
fium. 



' ffirthings. Sasg, 



150 



LUCAS. 



ciod 



14 Agus thubhairt e ris, A bhur beatha, 
dhuine, cò a chuir mise a'm' sibh j no mu 
bhreitheamh, no a'm' fhear- cuirp, 
roinn os bhur ceann ? 

15 Agus thubhairt e riu, 
Thugaibh an aire, agus gleidh- 
ibh sibh fèin o shannt : oir 
cha'n ann am mòr-phailteas 
nan nithe a ta e sealbhachadh 
tha beatha an duine. 

1 6 Agus ìabhair e cosamh- 
lachd fiu, ag ràdh, Thug fear- 
ann duine shaoibhir àraidh 
bàrr pailte uaith : 

17 Agus smuainich e ann 
fèin, ag ràdh, Ciod a ni mi, a 
chionn nach 'eil agam àit anns 
an cruinnich mi mo thoraidh ? 

18 Agus thubhairt e, Ni 
mi so : leagaidh mi mo shaibh- 
lean, agus togaidh mi saibh- 
lean a's mò ; agus cruinnich- 
idh mi annta sin mo thoraidh 

. uile, agus mo mhaoin. 

19 Agus their mi ri m' an 
am, Anara, a ta agad mòran 
do nithibh maithe air an tasg- 
aidh fa chomhair mòrain 
bhhadhnacha ; gabh fois, ith, 
òl, agus bi subhach. 

20 Ach thubhairt Dia fis^ 
Amadain, air an oidhche so 
fèin iarrar t'anam uait : an 
sin cò dha a bhuineas na nithe 
sin a dh'ulluich thu ? 

21 Is ann mar sin a ià an 
ti a thaisgeas ionmhas dha fèin, 
agus nach 'ezYsaoibhir a thaobh 
Dhè. 

22 Agus thubhairt 
dheisciobhiibh, Uime sin a ta 
mise ag ràdh fibh, na biodh 
ro-chùram oirbh muthimchioll 



ciod a dh'itheas 
thimchioll bhur 
i chuireas sibh 



m 
na *n 



umaibh. 

23 Is mò à' bheatha na ' 
biadh, agus an corp 
t-eudach. 

24 Thugaibh fa'near na fith- 
ich : oir cha 'n 'eil iadsan a' 
cur no buain ; cha 'n 'eil aca 
tigh-tasgaidh no sabhal ; agus 
a ta Dia 'gam beathachadh : 
Cia mòr is fearr sibhse na 
an eunlaith? 

25 Agus cò agaibh-sa, ie ro- 
chùram, is urrainn aon làmh- 
choille' a chur f'a àirde fèin ? 

26 Mur 'eil sibh uime sin 
comasach air an ni a's lugha a 
dheanamh, c'ar son a ta sibh 
ro-chùramach mu nithibh eile? 

27 Thugaibh fa'near na lil- 
ighean, cionnus a ta iad a* 
fàs : cha 'n 'eil iad a' saoith- 
reachadh, no a' snìomh : gidh- 
eadh a ta rai ag ràdh fibh, 
nach robh Solarah fèin 'na 
ghlòir uile, air a sgeadachadh 
mar aon diubh so. 

28 Agus ma tha Dia mar 
sin a' sgeadachadh an fheoir, 
a ta 'n diugh sa' mhachair, a- 
gus am raàireach air a thilg- 
eadh san àmhuinn ; nach mòr 
is mò a sgeadaicheas e sibhse, 
O dhaoine air bheag creid- 
irah ? 

29 Uirae sin lia iarraibh-sa 
ciod a dh'itheas sibh, no ciod 

r'a i a dh'òlas sibh, agus na bithibh 
amharusach. 

30 Oir na nithe so uile ta 
Cinnich an t- 



so 

-saoghail 



ag larr- 



' bhan-lànih. 



CAIB 

aidh : ach a ta fhios aig bhur 
n-Athair-sa gu bheil feum ag- 
aibh air na nithibh sin. 

31 Ach iarraibh-sa rìogh- 
achd Dhè, agus cuirear na 
nithe so uile fibh. 

32 Na biodh eagal ort, a 
threud bhig; oir is e deadh 
thoil bhur n-Athar an rìogh- 
achd a thoirt duibh. 

33 Reicibh na bheil agaibh, 
agus thugaibh dèirc uaibh : 
deanaibh dhuibh fèin sporain 
nach fàs sean, ionmhas nach 
teirig anns na nèamhaibh, far 
nach tig gaduiche am fagus, 
agus nach truaiU an reudan 

34« Oir ge b'e àit am bheil 
bhur n-ionmhas, an sin bith- 
idh bhur cridhe mar an ceud- 
na. 

35 Biodh bhur leasraidh 
crioslaichte mu'n cuairt, agus 
bhur lòchrain air an lasadh ; 

26 Agus sibh fèin cosmhuil 
fi daoinibh a ta feitheamh an 
Tighearna, 'nuair a phiLleas e 
o'n phòsadh ; chum air dha 
teachd agus bualadh, gu'n 
grad-fhosgail iad dha. 

37 Is beannaichte na seir- 
bhisich sin, a gheibh an Tigh- 
earna, 'nuair a thig e, fi faire : 
gu deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, gu'n crioslaich se e fèin 
mu'n cuairt, agus gu'n cuir 
e 'nan suidhe iad chum bìdh, 
agus gu'n tig e mach agus 
gu'n dean efrithealadh dhoibh. 

38 Agus ma thig e san dara 
faire, no ma thig e san treas 
faire, agus gu'm faigh e iad 



1. XIL 151 
mar sin, is beannaichte naseir- 
bhisich sin. 

39 Agus biodh cinnt ag- 
aibh air so, nam biodh fhios 
aig fear an tighe cia an uair 
anns an tigeadh an gaduiche, 
gu'n deanadh e faire, agus 
nach fuilgeadh e a thigh a bhi 
air a tholladh troimh. 

40 Bithibh-sa uime sin deas 
mar an ceudna : oir thig Mac 
an duine 'nuair nach saoil 
sibh. 

41 Agus thubhairt Peadar 
fis, A Thighearn, an ann 
fuinne a ta thu labhairt a* 
chosamhlachd so, no fis gach 
uile ? 

4!2 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Cò e uime sin an stiùbh- 
ard fìrinneach agus glic sin, 
a chuireas a Thighearn os 
ceann a tlieaghlaich, a thoirt 
doibh an cuibhrinn bìdh *na 
àm fèin ? 

43 Is beannaichte an seir- 
bhiseach sin, a gheibh a Thigh- 
earn, an uair a thig e, a' dean- 
amh mar sin. ^ 

44 Gu firinneach a ta mi ag 
ràdh fibh, gu'n cuir se e os 
ceann na bheil aige. 

45 Ach ma their an seir- 
bhiseach sin 'iia chridhe, Tha 
mo Thighearn a' cur dàile 'na 
theachd ; agus ma thòisich- 
eas e air na h-òglaich agus na 
banoglaich a bhualadh, agus 
itheadh, agus òl, agus a bhi 
air mhisg : 

46 Thig Tighearn an t-seir- 
1 bhisich siu ann an là nach 'eil 



leomann. 



152 LU' 
sùil aige fis, agus ann an uair 
nach fios da, agus gearraidh e 
'na bhloighdibh e agus bheir 
e a chuibhrionn da maiUe fis 
na mi-chreidich. 

47 Agus an seirbhiseach sin 
d'am b'aithne toil a mhaigh- 
stir, agus nach d'ulluich e fèin^ 
agus nach d'finn a f èir a thoile, 
buailear e ie mòran bhuillean. 

48 Ach an ti do nach 
b'aithne, agus a finn nithe a 
b'airidh air builhbh, buailear 
esan ie beagan do hhuilUbJi. 
Oir gach neach d'an d'thug- 
adh mòran, i^irrar mòran uaith : 
agus ge b'e fi 'n d'earbadh 
mòran, iarrar an tuilleadh air. 

49 Thàinig mise a chur 
teine air an talamh, agus ciod 
is àill ieam, raa ta e cheana air 
fhadadh. 

50 Ach a ta baisteadh agam 
fi bhi air mo bhaisteadh ieis, 
agus cionnus a ta nii air mo 
theannadh gus an coimhlionar 
e! 

51 Am bheil sibh a' saoil- 
sinn gu'n d'thàinig mise a 
thoirt sithe air an talamh ? ni 
h-eadh, a ta mi ag ràdh fibh, 
ach aimhreit. 

52 Oir bithidh à so suas 
cviignear an aon tigh air an 
roinn, triuir an aghaidh dithis, 
agus dithis an aghaidh triuir. 

53 Bithidh an t-athair air a 
foinn an aghaidh a' mhic, agus 
am mac an aghaidh an athar ; 
a* mhàthair an aghaidh na 
nighinn, agus an nighean an 
aghaidh na niàthar ; a' mhàth- 
air-chèile an aghaidh mnà a[ 



mic, agus bean a' mhic an 
aghaidh a màthar-chèile. 

54 Agus thubhairt e mar an 
ceudna fis an t-siuagh, 'Nuair 
a chi sibh neul ag èirigh san 
àird an iar, air ball their sibh, 
A ta fras a' teachd j agus a 
ta e mar sin. 

55 Agus an uair a chi sibh 
a' ghaoth à deas a' sèideadh, 
their sibh, Bithidh teas ann ; 
agus a ta e tachairt. 

56 A chealgairean, is aithne 
dhuibh breth a thoirt air agh- 
aidh nan speur, agus na tal- 
mhainnj ach cionnus nach 'eil 
sibh a' toirt breth air an aim- 
sir so ? 

' 57 Agus c'ar son nach 'eil 
sibh eadhon uaibh fèin a* 
breithneachadh an ni sin a ta 
ceart ? 

58 'Nuair a thèid thu maille 
fi d' eascaraid chum an uachd- 
arain, dean dìchioll san t-slighe 
air bhi air do shaoradh uaith^ j 
air eagal gu'n tarruing e chum 
a' bhreitheimh thu, agus gu'n 
toir am breitheamh thairis 
do'n mhaor thu, agus gu'n tilg 
am maor am prìosan thu. 

59 A ta mi ag ràdh fiut, 
nach tèid thu mach as a sin, 
gus an ioc thu eadhon a'phegh- 
inn dheireannach. 

CAIB. XIII. 
1 Shearmonaich Criosd aithreachas 
dn sgrios a thàinig air na Gali- 
lèaich, agus air muinntir eile. 6 
Cosamhlachd na craoibhe-fhìge 
gun toradh. 1 1 Shlànuich Criosd 
bean a bha air a cromadh le h-euc- 
ail phiantaich rè ochd bliadhna 
deug. 



' sgaraidh e uaith e.. 



air a bhi rèidh ris. 



CAIB. XIII. 



1.53 



AGUS bha làthair san àm 
sin daoine àraidh a dh'inn- 
is dha mu thimchioU nan Ga- 
lilèach, muinntir a mheasg Pi- 
lat am fuil maille r'an ìobairt- 
ibh. 

2 Agus fhreagair losa agus 
thubhairt e riu, Am bheil sibh 
a' saoilsinn gu'n robh na Ga- 
lilèaich sin 'nam peacaich ni's 
mò na na Galilèaich uile, air 
son gu'n d' fhulaing iad a 
ieithid so ? 

3 Ni h-eadh, a ta mi ag 
ràdh ribh : ach mur dean sibh- 
se aithreachas, sgriosar sibh 
uile mar an ceudna. 

4 No na h-ochd fir dheug 
sìn air an do thuit an tùr ann 
an Siloam, agus a mharbh iad, 
an saoil sibh gu'n robh iadsan 
'nam peacaich' os ceann nan 
uile dhaoine a bha 'nan còmh- 
nuidh an lerusalera ? 

5 Ni h-eadh, a ta mi ag 
ràdh fibh : ach mur dean sibh- 
se aithreachas, sgriosar sibh 
uile mar an ceudna. 

6 Labhair e mar an ceudna 
an cosamhlachd so : Bha aig 
duine àraidh crann-fìge suidh- 
ichte 'ùa ghàradh fìona* : a- 
gus thàinig e ag iarraidh tor- 
aidh air, agus cha d'fhuair e. 

7 An sin thubhairt e fis a* 
ghàradair^ Feuch, a ta mi rè 
thri bliadhna a' teachd a dh'- 
iarraidh toraidh air a' chrann- 
fhige so, agiis cha'n 'eil mi 
faotainn a bheag : gearr sìos 
e, c'ar son a ta e fàsachadh an 
talmhainn ? 



8 Agus fhreagair esan agus 
thubhairt e fis, A Thighearna, 
]eig ieis air a' bhliadhna so 
mar an ceudna, gus an cladh- 
aich mi m'a thimchioll, agus 
gu'n cuir mi aolach * m'a bhun : 

9 Agus ma ghivilaineas e tor- 
adh, is maith sin : ach mur 
giùlain, 'na dhèigh sLn gearr- 
aidh tu sìos e. 

10 Agus bha e a' teagasg an 
aon do na sionagogaibh air an 
t-sàbaid. 

11 Agus, feuch, bha bean 
àraidh a làthair aig an robh 
spiorad anmhuinneachd rè 
ochd bliadhna deug, agus bha 
i aìr a cromadh fi chèile, agus 
gun chomas aice air chor sam 
bith i fèin a dhìreachadh. 

12 Agus an uair a chunnaic 
losa i, ghairm e d'a ionnsuidh 
i, agus thubhairt e fithe, A 
bhean, tha thu air d' fhuasg- 
ladh^ o d' anmhuinneachd. 

13 Agus chuir e a iàmhan 
oirre ; agus air ball^ finneadh 
dìreach i, agus thug i glòir do 
Dhia. 

14 Agus fhreagair uachd- 
aran na sionagoig, agus e làn 
do fheirg air son gu'n d'finn 
losa leigheas air là na sàbaid, 
agusthubhairt e fis an t-sluagh, 
Tha sè làithean anus an còir 
obair a dheanamh : orraso air 
an aobhar sin thigibh, agus 
bithibh air bhur leigheas, agus 
na b'ann air là na sàbaid. 

15 An sin fhreao-air 



an 



Tighearn e, agus thubhairt e, 
A chealgair", nach fuasgail 



' fèichneinibh. * fhìon-lios.- 

adh.— -6 san uair sin fèin. 



— — ^ ghairdinear.— 
-'' A chealsairean. 



air do shaor-. 



154, 



LUCAS. 



gach aon agaibh a dhamh no 
'asal o*n phrasaich, agus nach 
toir e gu uisge e air là na sà- 
baid? 

16 Agus nach bu chòir a* 
bhean so, a ta *na nighinn do 
Abraham, a cheangail Satan 
a nis rè ochd bliadhna deug, 
a bhi air a fuasgladh o'n 
chuibhreach so air là na sà- 
baid ? 

17 Agus an uair a thubhairt 
e na nithe sin, chuireadh a 
naimhdean uile gu nàire : ach 
rinn an sluagh uile gairdeach- 
as, air son nan uile iiithe glòr- 
mhor a rinneadh ieis. 

18 An sin thubhairt e, Co 
fis a ta rìoghachd Dhè cos- 
mhuil ? agus co ris a shamh- 
laicheas mi i ? 

19 Tha i cosmhuil ri gràinne 
do shìol mustaird, a ghabh 
duine, agus a chuir e 'na ghàr- 
adh : agus dh'fhàs e, agus 
rinneadh craobh mhòr dheth ; 
agus rinn eunlaith an athair 
nid 'na geugaibh. 

20 Agus thubhairt e a ris, 
Cò ris a shamhlaicheas mi 



rìoghachd Dhè ? 



21 Tha i cosmhuil fi taois 
ghoirt', a ghabh bean agus a 
dh'fholaich i an tri tomhas- 
aibh mine, gus an do ghoirt- 
icheadh an t-iomlan. 

22 Agus chaidh e troimh* 
gach caithir agus baile beag, 
a' teagasg, agus a' gabhail na 
slighe gu lerusalem. 

23 An sin thubhairt neach 
àraidh' fis, A Thighearn, an 
tearc iad a shaorar ? Agus thu- 
bhairt esan fiu. 



24 Deanaibh spairn chru- 
aidh gu dol a stigh air a* 
gheata chumhann: oir a ta 
mi ag ràdh fibh, gu'n iarr 
mòran dol a stigh, agus nach 
urrainn iad. 

25 O'n uair a dh'èireas fear 
an tighe, agus a dhùineas e 'n 
dorus, agus a thòisicheas sibh- 
se air seasamh a muigh, agus 
an dorus a bhualadh,ag ràdh, 
A Thighearn, a Thighearn, 
fosgail duinn ; agus air dhasan 
freagairt their e fibh, Cha'n 
aithne dhomh sibh, cò as a ta 
sibh : 

26 An sin tòisichidh sibh 
air a fàdh, Dh'ith sinn agus 
dh'òl sinn a'd' ìàthair, agus 
theagaisg thu 'nar sràidibh. 

27 Ach their esan, A ta 
mi ag ràdh fibh, cha'n aithne 
dhomh sibh, cò as a ta sibh ; 
imichibh uam uile, a ìuchd- 
deanamh na h-eucorach. 

28 An sin bithidh gul agus 
gìosgan fhiacal, an uair a chi 
sibh Abraham, àgus Isaac, a- 



gus lacob. 



agus na fàidhean 



uile ann an rìoghachd Dhè, 
agus sibh fèin air bhur tilg- 
eadh a mach. 

29 Agus thig iad o'n àird 
an ear, agus o'n àird an iar, 
agus o'n àirde tuath agus 
deas, agus suidhidh iad ann an 
rìoghachd Dhè. 

30 Agus, feuch, a ta daoine 
air dheireadh a bhitheas air 
thoiseach, agus air thoiseach 
a bhitheas air dheireadh. 

31 Air an là sin fèin thài- 
nig Phairisich àraidh d'a ionn- 
suidh, ag xàdh fis, Gabh* a 



' laibhin.' 



trc, trìd.' 



-^' àraiJ. 



Theiriff, RacL 



CAIB. XIV. 



155 



;mach agus imich à so: oir 
tha toil aig Herod do mharbh- 
adh. 

32 Agus thubhairt e fiu, 
Imichibh agus innsibh do'n 
t-sionnach sin, Feuch, a ta mi 
tilgeadh mach dheamhan, a- 
gus a ta mi deanarah leigheas 
an diugh, agus ara màireach, 
agus air an treas là bithidh mi 
air mo dheanamh foirfe. 

33 Gidheadh, is èigin domh 
'imeachd an diugh agus am 
màireach, agus an là 'na dhèigh 
I sin : oir cha'n f heud e bhi gu'n 
cuirear f àidh gu bàs a mach à 
lerusalem. 

34 A lerusalem, a lerusa- 
Jem, a mharbhas na fàidhean, 
agus a chlachas an dream a 
chuirear a d' ionnsuidh : cia 
minic a b'àill ìeam do chlann 
a chruinneachadh, mar a 
chruinnicheas cearc a h-àlach 
fuidh a sgiathaibh, agus cha 
b'àill ieibh ! 

35 Feuch, dh'f hàgadh bhur 
tigh fàs agaibh : agus gu 
deimhin a ta mi ag ràdh fibh, 
rach faic sibh mise, gus an 
tig an t-àra, anns an abair sibh, 
Is beannaichte an ti a thig an 
ainra an Tighearna. 

CAIB. XIV. 
1 Shlànuich Criosd neack air 
robh a' mheud-bhronn, T 
aisg e irioslachd. 16 Le cos- 
amhlachd ìia suipeir inòire, nochd 
e cionnus a bhios daoine 
alta, a ni tàir air focal Dè, air 
an druideadh a mach d rìoghachd 
nèimh. 

AGUS tharladh, an tràth 
chaidh e gu tigh uachd- 



an 
theag- 



arain àraidh do na Phairisich a 
dh'itheadh bìdh air là na sà- 
baid, gu'n robh iad a' dean- 
amh geur-fhaire air. 

2 Agus, feuch, bha duine 
àraidh 'na iàthair air an robh 
a' mheud-bhronn \ 

3 Agus fhreagair losa, agus 
iabhair e fis an iuchd-lagha, 
agus fis na Phairisich, ag ràdh, 
Am bheil e ceaduichte ieigh- 
eas a dheanamli air là na sà- 
baid ? 

4 Acli dli'fhan iadsan 'nan 
tosd. Agus air dha breith airy 
ieighis se e, agusieig e uaith e.* 

5 Agus f hreagair e iadsan', 
ag ràdh, Cò agaibh-sa, ma 
thuiteas 'asai no a dhamii ann 
an slochd, nach tarruing a 
mach gu grad e air là na sà- 
baid? 

6 Agus cha b'urrainn iad a 
f hreagairt a fìs anns na nith- 
ibh sin. 

7 Agus iabhair e cosamh- 
iachd^ fiu-san a fhuair cuir- 
eadh, 'nuair a thug e fa'near 
mar a thagh iad na ceud àit- 
eacha-suidhe, ag ràdh fiu, 

' 8 'Nuair a gheibh thu cuir- 
eadli o neach air bitli clium 
bainnse, na suidh anns a' ciieud 
àit; air eagai gu'n d'fhuair 
duine a's urramaiche na thusa 
cuireadh uaith ; 

9 Agus gu'n tig an ti a 
thug cuireadh dhuitse agus 
dhasan, agus gu'n abair e fiut. 



Thoir àit do'n dume so ; agws 
gu'n 
nàire air 
ìsie. 



tòisich thusa an sin le 
suidhe anns an àit a's 



' dropsy. Sasg,—? labhair e riu a rìs.' ^ conihiicl, parabal. 



156 



LUCAS. 



. 10 Ach an uair a gheibh 
thu cuireadh, imich agus suidh 
anns an àit a's isle ; chum, 
^nuair a thig esan a thug cuir- 
eadh dhuit, gu'n abair e fiut, 
A charaid, suidh suas ni's 
àirde : an sin gheibh thu urr- 
am an làthair na muinntir a ta 
'nan suidhe air bord maille 
riut. 

1 1 Oir ge b'e neach a dh'àrd- 
aicheas e fèin, ish'chear e ; a- 
gus ge b'e neach a dh'ìshcheas 
e fèin, àrdaichear e. 

12 An sin thubhairt e fis 
an ti mar an ceudna a thug 
cuireadh dha, 'Nuair a ni thu 
dinneir no suipeir, na gairm 
do chàirdean, no do bhràithre, 
no do ìuchd-dàimh, no do 
choimhearsnaich shaoibhir ; 
air eagal gu'n toir iadsan mar 
an ceudna cuireadh dhuitse a 
fìs, agus gu'm faigh thu a' 
chomain cheudna. 

13 Ach an uair a ni thu 
Cuirm', gairm na bochdan, na 
daoine ciurramach, na bacaich, 
na doili : 

14 Agus bithidh tu beann- 
aichte, a chionn nach urrainn 
iad a' chomain cheudna thoirt 
duit : oir gheibh thu comain 
ann an aiseirigh nam fìrean. 

15 Agus an uair a chual 
aon do na shuidh maiUe fis air 
bord na nithe sin, thubhairt e 
fis, Is beannaichte an ti sin 
a dh'itheas aran ann an rìogh- 
achd t)hè. 

16 Ach thubhairt esan fis, 
Ilinn duine àraidh suipeir 



mhòr, agus thug e cuireadh 
do mhòran : 

17 Agus chuir ea sheirbhis- 
each uaith an àm na suipeir a 
fàdh fis a' mhuinntir a fhuair 
cuireadh, Thigibh, oir a ta na 
h-uile nithe a nis uUamh. 

18 Agus thòisich iad uile a 
dh'aon gliuth air an leithsgeul 
a ghabhail. Thubhairt an ceud 
fhear fis, Cheannaich mi fear- 
ann, agus is èigin domh dol a 
mach agus fhaicinn : tha mi 
ag guidhe ort, gabh mo leith- 
sgeul. 

1 9 Agus thubhairt fear eile, 
Cheannaich mi cùig cuing 
dhamh, agus a ta mi dol g'an 
dearbhadh : tha mi ag guidhe 
ort, gabh mo ìeithsgeul. 

20 Agus thubhairt fear eile, 
Phòs mi bean, agus air an 
aobhar sin cha'n 'eil e 'n comas 
domh teachd. 

21 Agus thàinig an seir- 
bhiseach sin, agus dh'innis e 
na nithe sin d'a thighearn. 
An sin air gabhail feirge do 
fhear an tighe, thubhairt e f'a 
sheirbhiseach, Gabh a mach 
gu grad gu sràidibh agus gu 
caol-shràidibh a' bhaile, agus 
thoir a stigh an so na bochd- 
an, agus na daoine ciurram- 
ach, agus na bacaich, agus na 
doill. 

22 Agus thubhairt an seir- 
bhiseach, A Thighearn, finn- 
eadh mar a dh'òrduich thu, 
gidheadh tha àite falamh ann 
fathast. 

23 Agus thubhairt an Tigh- 



' fèisd. 



CAIB. XV. 



15': 



eania ris an t-seirbhiseach, 
Gabh a mach gus na rathaid- 
ibh mòra agus na gàrachaibh, 
agus co-èignich iad gu teachd 
a steach, chum gu'm bi mo 
thigh air a ììonadh. 

24 Oir a ta mi ag ràdh ì^ibh, 
nach blais aon do na daoinibh 
ud a fhuair cuireadh, do m' 
shuipeir-sa. 

25 Agus bha sluagh mòr ag 
iraeachd maiUe fis : agus air 
dha tionndadh, thubhairt e fiu, 

26 Ma thig neach air bith 
a m' ionnsuidh-sa, agus nach 
fuathaich e 'athair, agus a 
mhàthair, agus a bhean-phòs- 
da, agus a chlann, agus a 
bhràithrean, agus a pheath- 
raichean, seadh, agus a bheatha 
mar an ceudna, cha'n 'eil e 'n 
comas da bhi 'na dheisciobul 
dhomh-sa. 

27 Agus ge b'e neach nach 
giùlaina chrann-ceusaidh,agus 
nach lean mise, cha'n 'eil e 'n 
comas da bhi 'iia dheisciobul 
dhomh-sa. 

28 Oir cò am fear agaibh-sa 
ieis am miann tùr a thogail, 
nach suidh sìos air tùs, agus 
nach meas an costus, a dh'- 
fheuchainn am bheil aige na 
chuireas crioch air ? 

29 Air eagal an dèigh dha 
a bhunadh a ìeagadh, agus gun 
bhi comasach air crìoch a chur 
air, gu'n tòisich na h-uile a 
chi e fi fanoid air, 

30 Ag ràdh, Thòisich an 
duine so air tigh a thogail, a- 
gus cha b'urrainn e a chrioch- 
nachadh. 



31 No cò an righ, ag dol 
a mach dha gu cogadh an 
aghaidh righ eile, nach suidh 
sìos air tùs, agus nach gabh 
comhairle, a dh'fheuchainn an 
urrainn e ìe deich mìle coinn- 
eamh a thoirt dasan a ta teachd 
ie fichead mìle 'na aghaidh ? 

32 No air bhi dhasan fath- 
ast fad uaith, cuiridh e teach- 
daireachd a dh'iarraidh cumh- 
achan sithe. 

33 Mar sin mar an ceudna, 
gach neach agaibh-sa, nach 
trèig na h-uile nithe a ta aige, 
cha'n 'eil e'n comas da bhi 
'na dheisciobul dhomh-sa. 

34 Tha 'n salann maith : 
ach ma chailleas an salann a 
bhlas, ciod e leis an deanar 
deadh-bhlasda e ? 

35 Cha'n 'eil e iomchuidh 
chum an talmhainn, no chum 
an dùnain' ; ach tilgidh daoine 
mach e. An ti aig am bheii 
cluasa chum èisdeachd, èisd- 
eadh e. 

CÀIB. XV. 

1 Cosamhlachd na caoraeh caillte, 
8 a' mhir airgid, i 1 agus a' mhic 
struidheil. 

AN sin thàinig na cìs- 
mhaoir uile agus na peac- 
aich am fagus da, chum èisd- 
eachd fis. 

2 Agus finn na Phairisich 
agus na sgrìobhaichean gear- 
an, ag ràdh, Tha am fear so 
gabhaii pheacach d'a ionn- 
suidh, agus ag itheadh maille 
fiu. 

3 Agus ìabhair esan an cos- 
amlìIacJid so f iu, ng ràdh, 



' òtraich. 



158 • LU( 

4 Cò an duine dhibhse aig 
am bheil ceud caora, ma chaill- 
eas e aon diubh, nach fàg an 
naoi deug agus an ceithir fich- 
ead anns an fhàsach, agus 
nach tèid an dèigh na caor- 
ach a chailleadh, gus am faigh 
ei? 

5 Agus air dha a faotainn, 
cuiridh e air a ghuailhbh i ìe 
gairdeachas. 

6 Agus an uair a thig e 
dhachaidhjgairmidh e achàird- 
ean agus a choimhearsnaich an 
ceann a chèile, ag ràdh fiu, 
Deanaibh gairdeachas maille 
f ium-sa, a chionn gu'n d'f huair 
mi mo chaora bha caillte. 

7 Mar sin, a ta mi ag ràdh 
fibh, gu'm bi aoibhneas air 
nèamh air son aoin pheacaich 
a ni aithreachas, ni's mò na 
air son naoi deug agus ceithir 
fichead fìrean, aig nach 'eil 
feum air aithreachas. 

8 No cò a' bhean aig ara 
bheil deich buinn airgid, ma 
chailleas i aon bhonn diubh, 
nach las coinneal, agus nach 
sguab an tigh, agus nach iarr 
gu dìchioUach gus am faigh i 
e? 

9 Agus air dhi fhaotainn, 
gairmidh i a ban-chairdean a- 
gus a ban-choimhearsnaich an 
ceann a chèile, ag ràdh, Dean- 
aibh gairdeachas ìeam-sa, oir 
f huair mi am bonn a chaiU mi. 

10 Mar an ceudna a ta mi 
ag ràdh fibh, A ta gairdeach- 
as an làthair aingle Dhè, air 
son aoin phèacaich a ni aith- 
reachas. 

' ana-caithtich. * bhuachailleachd. — 

6 leòr. -'' cha'n fhiu. 



11 Agus thubhairt e, Bha 
aig duine àraidh dithis mhac : 

12 Agus thubhairt am mac 
a b'òige dhiubh v'a athair, 
Athair, thoir dhomh-sa a* 
chuid-roinn a thig orm do 
mhaoin. Agus foinn e eatorra 
a bheathachadh. 

13 Agus an dèigh beagain 
do ìàithibh, chruinnich am 
mac a b'òige a chuid uile, a- 
gus ghabh e a thurus do 
dhiàthaich fad air astar, agus 
an sin chaith e a mhaoin ìe 
beatha struidheasaich 

14 Agus an uair a chaith 
e a chuid uile, dh'èirich gorta 
ro mhòr san tìr sin ; agus 
thòisich e fi bhi ann an uireas- 
bhuidh. 

15 Agus chaidh e agus 
cheangail se e fèin fi aon do 
shaor-dhaoinibh na dùthcha 
sin j agus chuir e d'a fhearann 
e, a bhiadhadh^ mhuc. 

16 Agus bu mhiann ieis a 
bhrù a ììonadh do na plaosg- 
aibh^ a bha na mucan ag ith- 
eadh ; ach* cha d'thug neach 
air bith dha. 

17 Agus an uair a thàinig 
e d'a ionnsuidh * fèin, thu- 
bhairt e, Cia lìon do ìuchd- 
tuarasdail m'athar-sa aig am 
bheil aran gu leoir^ agus f'a 
sheachnadh, 'nuair a ta mise 
a' bàsachadh ìe gorta ? 

18 Eiridh mi, agus thèid 
mi •dh'iònnsuidh m'athar, agus 
their mi fis, Athair, pheacaich 
mi an aghaidh fhlaitheanais, 
agus a'd' ìàthair-sa. 

19 Agus cha'n airidh' mi 

cochallaibh * oir.— * thuige, chuìge. 



CAIB 

tuiUeadh gu'n goirte do mhac- 
sa dhiom : dean mi mar aon 
do d* iuchd-tuarasdail. 

'20 Agus dh'èirich e, agus 
chaidh e dh'ionnsuidh 'athar. 
Ach air dha bhi fathast fad 
uaith, chunnaic 'athair e, agus 
, ghabh e truas mòr dheth^ a- 
gus fuith e, agus thuit e air 
a mhuineal, agus phòg se e. 

21 Agus thubhairt am mac 
ris, Athair, pheacaich mi an 
aghaidh fhlaitheanais, agus 
a'd' iàthair-sa, agus cha'n air- 
idh mi tuilleadh gu'n goirte 
do mhac dhiom. 

22 Ach thubhairt an t-ath- 
air f'a sheirbhisich, Thugaibh 
a raach a* chulaidh a's fearr, 

' agus cuiribh uime i ; agus 
cuiribh fàinne air a iàimh, a- 
gus brògan air a chosaibh. 

23 Agus thugaibh an so an 
laogh biadhta, agus marbhaibh 
e ; agus itheamaid agus biom- 
aid subhach : 

24 Oir bha mo mhac so 
marbh, agus tha e beò a fis ; 
bha e caillte, agus f huaradh e. 
Agus thòisich iad air bhi subh- 
ach. 

25 A nis bha a mhac bu 
shine mach san fhearann : a- 

Ij gus an uair a thàinig e, agus 
J a thàr' e am fagus do'n tigh, 
chual e an ceòl agus an dann- 
^ sa. 

26 Agus ghairm e d'a ionn- 
I suidh aon do na h-òglaich, a- 

gus dh'fhiosraich e ciod bu 
chiall do na nithibh sin. 

27 Agus thubhairt esan fis, 
Thàimg do bhràthair; agus 



. XVI. 159 
mharbh t'athair an laogh 
biadhta, a chionn gu'n d'f huair 
e fis slàn fallain e. 

28 Agas ghabh esan fearg, 
agus cha b'àill ieis dol astigh : 
air an aobhar sin thàinig 'atli- 
air a mach, agus chuir e imp- 
idh air. 

29 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e f'a athair, Feuch, 
a ta mise a* deanamh seirbhis 
duit an uiread so do bliliadh- 
nachaibh, agus uair air bitli 
cha do bhris mi t'àithne, gidh- 
eadh cha d'thug thu meann 
fiamh dhomh, chum gu'm 
bithinn subhach maille fi mo 
chàirdibh. 

30 Ach an uair a thàinig 
do mhac so, a dh'ith suas do 
bheathachadh maiUe fi strìop- 
aichibh, mharbh thu-«fi laogh 
biadhta dha. 

31 Agus thubhairt e fis, A 
mhic, tha thusa a ghnàth maille 
fium, agus na h-uile nithe a*s 
leamsa, is leatsa iad. 

32 Bu chòir dhuinn a bhi 
subhach, agus aoibhneach ; 
oir bha do bhràthair so marbh, 
agus tha e beò a fìs ; agus bha 
e caillte, agus fhuaradh e. 

CAIB. XVI. 

1 Cosamhlachd an stiubhaird eucor- 
aich. 14 Chronuich Criosd cealg 
nam Phairiseach sanntach. 19 
Cosamhlachd a' gheòcair shaoì- 
bhir, agus an duine bhochd La- 
saruis. 

AGUS thubhairt e mar an 
ceudna f'a dheisciob- 
luibh, Bha duine saoibhir àr- 
aidh ann aig an robh stiìibhard ; 



* tharruing. 



LUCAS. 



agus chasaideadh ris e, mar 
neach a bha deanamh ana- 
caithidh air a mhaoin. 

2 Agus ghairnl se e, agus 
thubhairt e ris, Ciod e so a ta 
mi cluinntinn mu d' thim- 
chioll ? thoir cunntas air do 
stivibhardachd; oircha'n fheud 
thu bhi ni's faide a'd' stiù- 
bhard. 

3 An sin thubhairt an stiù- 
bhard ann fèin, Ciod a ni mi ? 
oir a ta mo mhaighstir a' toirt 
na stiùbhardachd uam : cha'n 
urrainn mi ruamhar a dhean- 
amh, is nàr leam dèirc iarr- 
aidh. 

4 A ta f hios agam ciod a ni 
mi, chum 'nuair a chuirear as 
an stiùbhardachd mi, gu'n 
gabh iad a steach d'an tighibh 
mi. 

5 Agus air dha gach aon 
diubhsan air an robh fiachan 
aig a Thighearn a ghairm d'a 
ionnsuidh, thubhairt e fis a' 
cheud fhear, Cia meud a ta 
aig mo Thighearn ortsa ? 

6 Agus thubhairt esan, Ceud 
tomhas' oladh. Agus thu- 
bhairt e fis, Gabh do sgrìobh- 
adh, agus suidh sìos gu h-eal- 
amh, agus sgrìobh leth-cheud. 

7 An sin thubhairt e fi fear 
eile, Agus cia meud a ta aig 
ortsa ? Agus thubhairt esan, 
Ceud tomhas*^ cruithneachd. 
Agus thubhairt e fis, Gabh do 
sgriobhadh, agus sgrìobh cei- 
thir fichead. 

8 Agus mhol an Tighearn 
an stiùbhard eucorach, do 
bhrigh gu'n d'finn e gu glic : 



oir a ta clann an t-saoghail sò 
'nan ginealach fèin ni's glice 
na clann an t-soluis. 

9 Agus a ta mise ag ràdh 
fibh, Deanaibh dhuibh fèin 
càirdean ìe Mamon na h-eucor- 
ach ; chum 'nuair a shiubhlas 
sibh^, gu'n gabhar sibh do àit- 
ibh-còmhnuidh siorruidh. 

10 An ti a ta fìrinneach 
anns an ni a's lugha, tha e fìr- 
inneach mar an ceudna ann am 
mòran ; agus an ti a ta eucor- 
ach anns an ni a's lugha, tha 
e eucorach ann am mòran mar 
an ceudna. 

11 Air an aobhar sin mur 
robh sibh fìrinneach anns an 
t-saoibhreas eucorach, cò a 
dh'earbas fibh an saoibhreas 
f ìor ? 

12 Agus mur robh sibh fir- 
inneach ann an cuid duine 
eile, cò a bheir dhuibh an ni 
a's leibh fèin? 

13 Cha'n 'eil seirbhiseach 
sam bith comasach air seir- 
bhis a dheanamh do dhà thigh- 
earn ; oir an dara cuid fuath- 
aichidh e aon diubh, agus bheir 
e gràdh do'n fhear eile ; no 
gabhaidh e le aon diubh agus 
ni e tàir air an fhear eile. 
Cha'n 'eil sibh comasach air 
seirbhis a dheanamh do Dhia 
agus do Mhamon. 

14 Agus chuala na Phair- 
isich, a bha sanntach, na nithe 
sin uile : agus finn iad fanoid 
air. 

15 Agus thubhairt e fiu, Is 
sibhse an dream a ta 'gur f ir- 
eanachadh fèin am fianuis 



bat.- 



ofner. ^ 'nuair is bàs diiibh. 



CAIB. XVI. 



I6l 



dhaoine ; ach is aithne do Dhia 
bhur cridheachan : oir an nì 
sin a ta ro mheasail aig daoin- 
ibh, is gràineileachd e am fia- 
nuis Dè. 

16 Bha an lagh agus na 
fàidhean ann gu teachd Eoin : 
o sin tha rìoghachd Dhè air 
a searmonachadh', agus a ta 



saoi- 
agus 



gach duine a' dol ie dian strì a 
steach innte. 

17 Agusis usadh donèamh 
agus do'n talamh dol thairis, 
na do aon lide do'n lagh tuit- 
eam. 

18 Gach neach a chuireas 
uaith a bhean, agus a phòsas 
bean eile, tha e deanamh adh- 
altrannais : agus ge b'e neach 
a phòsas a' bhean a chuireadh 
air falbh o a fear, tha e dean- 
amh adhaltrannais. 

19 Bha duine saoibhir àr- 
aidh ann, a bha air a sgead- 
achadh ìe purpur^ agus lìon- 
eudach grinn, agus bha e caith- 
eadh a bheatha gach là gu 
sòghail ìe mòr-ghreadhnachas : 

20 Agus bha duine bochd 
àraidh ann, d'am b'ainm La- 
sarus, a chuireadh 'na ìuidhe 
aig a dhorus, làn do chreuchd- 
aibh, 

21 Agus bu mhiann ieis bhi 
air a shàsuchadh ìeis an sbruil- 
each a bha tuiteam o bhord an 
duine shaoibhir: seadh, agus 
thàinig na madraidh agus dh'. 
imUch iad a chreuchdàn. 

22 Agus tharladh gu'n 
d'fhuair an duine bochd bàs, 
agus gu'n do ghiìilaìneadh ieis 
na h-ainglibh e gu uchd Abra- 

' soisgeulachadh.- 



haim : fhuair an duine 
bhir bàs mar an ceudna, 
dh'adhlaiceadh e. 

23 Agus ann an ifrinn thog 
e suas a shìiilean, air dha bhi 
ann am piantaibh, agus chunn- 
aic e Abraham fad uaith, agus 
Lasarus 'na uchd. 

24 Agus ghlaodh e, agus 
thubhairte, Athair Abrahaira, 
dean tròcair orm, agus cuir 
Lasarus, chum gu'n tum e 
bàrr a mheoir ann an uisge, 
agus gu'm fuaraich e mo 
theangadh ; oir a ta mi air mo 
ro-phianadh san lasair so. 

25 Ach thubhairt Abraham, 
A mhic, cuimhnich gu'n d'- 
fhuair thusa do nithe maithe 
ri àm dhuit bhi beò, agus La- 
sarus mar an ceudna droch 
nithe : ach a nis a ta esan a* 
faotainn sòlais, agus a ta thusa 
air do phianadh. 

26 Agus a bhàrr air so uile, 
tha doimhne mhòr air a cur 
eadar sinne agus sibhse, air 
chor agus iadsan ie am b'àill 
dol à so do 'ur ionnsuidh-sa, 
nach 'eil e 'n comas doibh ; a- 
gus nach mò tha e 'n comas 
do aon neach teachd as sin 
d' ar n-ionnsuidh-ne. 

27 An sin thubhairt e, 
Uime sin tha mi a' guidhe ort, 
athair, gu'n cuireadh tu e gu 
tigli m'athar : 

28 Oir a ta cùignear bhràith- 
rean agam ; chum gu'n toir e 
fianuis doibh, air eagal gu'n 
tig iadsan mar an ceudna do'n 
ionad ro phiantach so. 

29 Thubhairt Abraham ris, 



gorm-dhearg, corcur. 

L 



162 LU( 
Tha Maois agus na fàidhean 
aca, èisdeadh iad fiu-san. 

30 Agus thubhairt esan, Ni 
h-eadh, Athair Abrahaim : 
ach ma thèid neach d'an ionn- 
suidh o na marbhaibh, ni iad 
aithreachas. 

31 Agus thubhairt e ris, 
Muv èisd iad fi Maois agus 
fis na fàidhibh, cha mhò a 
chreideas iad, ged èireadh 
neach o na marbhaibh. 

CAIB. XVII. 

1 Theagaisg Criosd gur còir dhuinn 
aobhar oilbheim a sheachnadh, 3 
agns maitheanas a thoirt d'a 
chèile ; 6 nochd e rmr-chumh- 
achdbeò chreidimh : 7 tha sinne 
fo cheangal do Dhia, ach chà'n 
'eil esan mar sin dhuinne. 

AN sin thubhairt e f'a dheis- 
ciobluibh, Cha'n fheudar 
nach tig oilbheuman : ach is 
an-aoibhinn dasaìi troimh an 
tig iad. 

2 B'f hearr dha gu'm biodh 
clach-mhuilinn air a crochadh 
m'arahuineal, agus gu'm biodh 
e air a thilgeadh san fhairge, 
na gu'n tugadh e oilbheum' 
do aon neach do'n mhuinntir 
bhig so. 

3 Thugaibh an aire dhuibh 
fèin : ma pheacaicheas do 
bhràthair a'd' aghaidh, cron- 
uich e ; agus ma ghabhas e 
aithreaclias, thoir maitheanas 
da. 

4 Agus ma pheacaicheas e 
a'd* aghaidh seachd uairean 
san là, agus gu'm pill e fiut 



seachd uairean san là, ag ràdh, 
Tha aithreachas orm j thoir 
maitheanas da. 

5 Agus thubhairt na h-ab- 
stoil fis an Tighearn, Meud- 
aich ar creidimh. 

6 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Nam biodh agaibh creid- 
imh mar ghràinne do shiol 
mustaird, theireadh sibh fis a' 
chraoibh Shicamin so, Bi air 
do spìonadh as do fhreumh- 
aibh, agus bi air do shuidh- 
eachadh sa' chuanj agus bhith- 
eadh i ùmhal duibh. 

7 Ach cò agaibh-sa aig am 
bheil seirbhiseach a' treabh- 
adh, no fi buachailleachd, à 
their f is, an dèigh dha teachd 
a steach o'n fhearann, Thig 
air ball, agus suidh sìos chum 
bidh ? 

8 Agus nach dòchadh e 
fàdh fis, Ulluich ni a ghabhas 
mise gu m' shuipeir, agus 
crioslaich thu fèin, agus frith- 
eil domh, gus an ith agus an 
òl mi j agus 'na dhèigh sin. 
ithidh agus òlaidh tusa ? 

9 An toir e buidheachas do'n 
t-seirbhiseach sin do bhrìgh 
gu'n d'finn e na nithe a dh'- 
orduicheadh dha? chasaoil mi 
gu'n toir. 

10 Mar sin sibhse, *nuair: 
a ni sibh na h-uile nithe a 
dh'àithneadh dhuibh, abraibh,; 
Is seirbhisich neo-tharbhach 
sinn : oir finn sinn a mhàin 
an ni bu dligheach dhuinn a 
dheanamh. 

1 1 A nis, ag dol suas da gu 



' aobhar tuislidh. 



CAIB. XVII. 



163 



lerusalem, chaidh e troimh 
mheadhon Shamaria agus Gha- 
ìile'. 

12 Agus an uair a bha e 
dol a stigh do bhaile àraidh, 
thachair deichnear dhaoine air 
a bha 'nan lobhair, a sheas fad 
uaith : 

13 Agus thog iad suas an 
guth, ag ràdh, losa, a mhaigh- 
stir, dean tròcair oirnn. 

14 Agus an uair a chunnaic 
e iadf thubhairt e fiu, Imich- 
ibh, nochdaibh sibh fèin do 
na sagartaibh. Agus ag im- 
eachd dhoibh, ghlanadh iad. 

15 Agus an uair a chunnaic 
aon diubh gu'n do ìeighiseadh 
e, phill e air ais, a' toirt glòire 
do Dhia ìe guth àrd, 

16 Agus thuit e air aghaidh 
aig a chosaibh-san, a' toirt 
buidheachais da : agus bu 
Shamaritanach e. 

17 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, Nach do 
ghlanadh deichnear ? ach an 
naoinear, c'àit am bheil iad ? 

18 Cha d'fhuaradh a phill a 
thoirt glòire do Dhia, ach an 
coigreach so. 

19 Agus thubhairt e f is, 
Eirich, imich ; shlànuich do 
chreidimh thu. 

20 Agus an uair a dh'f heòr- 
aich na Phairisich dheth, c'uin 
a thigeadh rìoghachd Dhè, 
f hreagair e iad agus thubhairt 
e, Cha tig rìoghachd Dhè air 
chor gu mothaichear i ^ 

21 Cha mhò a their iad, 
Feuch an so, no, Feuch an sin : 



oir feuch, a ta rìoghachd Dhè 
an taobh a stigh dhibh% 

22 Agus thubhairt e fis na 
deisciobluibh, Thig na làith- 
ean anns am miannach ìeibh 
aon do iàithibh Mhic an duine 
fhaicinn, agus cha'n f haic sibh 
e. 

23 Agus their iad fibh, 
Feuch an so, no, Feuch an 
sud : na rachaibh, agus na 
leanaibh iad. 

24 Oir mar a ta an dealan- 
ach a dhealraicheas o aon ion- 
ad fo nèamh, a' soiliseachadh 
gus an ionad eile fo nèamh, 
mar sin a bhitheas Mac an 
duine mar an ceudna 'na ià 
fèin. 

25 Ach is èigin da air tùs 
mòran do nithibh fhulang, a- 
gus a blii air a dhiultadh ieis 
a' ghinealach so. 

26 Agus mar a bha e ann 
an làithibh Noe, mar sin mar 
an ceudna bithidh e ann an 
làithibh Mhic an duine : 

27 Bha iad ag itheadh agus 
ag òl, a' pòsadh agus air an 
toirt am pòsadh, gus an là an 
deachaidh Noe a steach do'n 
àirc : agus thàinig an dìle*, 
agus sgrios i iad uile. 

28 Amhuil fòs mar a thach- 
air ann an làithibh Lot ; bha 
iad ag itheadh agus ag òl, a' 
ceannach agus a' reiceadh, a* 
planndachadh agus a' togail 
aitreabh : 

29 Ach air an là siu fein 
anns an deachaidh Lot a mach 
à Sodom, fhrasadh teine agus 



' eadar Samaria agus Galile.. 
♦ tiiil. 



gu motliaichear dhi.— ' cheana 'nur measg.^ 
L 2 



:164 , LU( 

pronnasg ò nèamh, agus sgrios 
e iad uile. 

30 Is ann mar sin a bhith- 
eas anns an là am foillsichear 
Mac an duine. 

31 Anns an là sin, an ti 
bhios air mullach an tighe, a- 
gus 'airneis anns an tigh, na 
tigeadh e nuas gu a toìrt ìeis : 
agus an ti a ta sa' mhachair, 
na pilleadh esan air ais mar an 
ceudna, 

. 32 Cuimhnichibh bean Lot. 

33 Ge b'e neach a dh'iarras 
a bheatha fèin a thèarnadh, 
caillidh e i ; agus ge b'e neach 
a chaiUeas a bheatha, gleidh- 
idh esan i. 

34 A ta mi ag ràdh fibh, 
anns an oidhche sin bithidh 
dithis dhaoine san aon leab- 
aidh ; gabhar aon diubh, agus 
fàgar am fear eile. 

35 Bithidh dithis bhan a' 
bleath' cuideachd; gabharaon 
diubh agus fàgar a' bhean eile. 

36 Bithidh dithis dhaoine 
anns a' mhachair ; gabhar aon 
diubh agus fàgar am fear eile. 

37 Agus fhreagair iadsan 
agus thubhairt iad fis, C'àit, 
a Thighearn ? agus thubhairt 
esan fiu, Ge b'e àit am hi an 
corp, an sin cruinnichear na 
h-iolairean. 

CAIB. XVIIL 

1 Mu thimchioll na bantraich liosda. 
9 Mv!n Phairiseach agus rmHn 
chìs-mhaor. 18 E'àill le uachd- 
aran àraidh Criosd a leantuinn, 
ach a ta e air a bhacadh le a 
shaoibhreas. 31 Roimh-innis 
Criosd a bhàs. 



AGUS ìabhair e cosamh- 
lachd fiu, a' nochdadh 
gur còir urnuigh a dheanamh 
a ghnàth, agus gun fhannach- 
adh ^ ; 

2 Ag ràdh, Bha breith^amh 
ann am baile draidh, air nach 
robh eagal Dè, agus aig nach 
robh urram do dhuine : 

3 Agus bha bantrach àraidh 
sa' bhaile sin, agus thàinig i 
d'a ionnsuidh, ag ràdh, Cum 
còir fium an aghaidh mo 
nàmhaid. 

4 Agus cha b'àill ìeis rè 
tamuill : ach 'na dhèigh sin 
thubhairt e ann fèin, Ged 
nach 'eil eagal Dè orm, no 
urram agara do dhuine ; 

.5 Gidheadh air son gu bheil 
a' bhantrach so cur dragha 
orm, cumaidh mi còir fithe, 
air eagal ìe a sìr-theachd gu'n 
sgìthich i mi. 

6 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Eisdibh ciod a ta am 
breitheamh eucorach ag ràdh. 

7 Agus nach dean Dia 
dioghaltas air son a dhaoine 
taghta fèin, a ta ag èigheach 
fis a ìà agus a dh'oidhche, ged 
tha e fad-fhulangach mu'n 
timchioll ? . 

8 A ta mi ag ràdh fibh gu'n 
dean e dioghaltas air an son 
gu luath. Gidheadh, an uair 
a thig Mac an duine, am 
faigh e creidimh air an tal- 
amh ? 

9 Agus ìabhair e an cos- 
amhlachd so fi dream àraidh 
a bha 'g earbsadh asda fèin 
gu'n robh iad 'nam fireanaibh, 



' me'leadh. sghheachadh. 



CAIB. 

agus a bha deanamh tàir air 
dream eile : 

10 Chaìdh dithis dhaoine 
suas do'n teampull a dhean- 
amh urnuigh ; fear diubh 'na 
Phairiseach, agus am fear eile 
*na chìs-mhaor. 

11 Sheas am Phairiseach 
ìeis fèin, agus rinn e urnuigh 
mar so, A Dhè, tha mi toirt 
buidheachais duit nach *eil mi 
mar a ta daoine eile, 'nan 
luchd-foireigin, eucorach, adh- 
altrannach, no eadhon mar an 
cis-mhaor so. 

12 Tha mi a' trasgadh' dà 
uair san t-seachduin, tha mi 
toirt deachaimh as na h-uile 
nithibh a ta mi sealbhachadh. 

13 Agus air seasamh do'n 
chìs-mhaor fad air ais, cha 
b'àill ieis fiu a shùl a thogail 
suas gu nèamh, ach bhuaii e 
'uchd, ag ràdh, A Dhia, dean 
tròcair ormsa ta am pheacach. 

14 A ta mi ag ràdh fibh, 
gu'n deachaidh am fear so sios 
d'a thigh air fhìreanachadh 
711*8 mò na'm fear ud eiie : oir 
ge b'e neach a^h'àrdaiclieas 
e fèin, ìslichear e ; agusgeb'e 
a dh'islicheas e fèin, àrdaich- 
ear e. 

15 Agus thug iad d'aionn- 
suidh mar an ceudna naoidh- 
eana, chum gu'm beanadh e 
fiu : agus an uair a chunnaic 
na deisciobuii 5o, chronuich 
siad iad. 

16 Ach air do losa an gairm 
d'a ionnsuidh, thubhairt e, 
Fuilgibh do na ieanabaibh 
teachd a m' ionnsuidh-sa, agus 



XVIII. 165. 
na bacaibh iad ; oir is anftH 
d'an leithidibh so a ta rìogh- 
achd Dhè. 

17 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, ge b'e nach gabh 
rìoghachd Dhè mar ieanabh^ 
beag, nach tèid e air ciior sam 
bith a steach innte. 

18 Agus dh'fiieòraich 
uachdaran àraidh dheth, ag 
ràdh, A mliaighstir mhaith, 
ciod a ni mi chum gu sealbh- 
aich mi a' bheatha mhaireann, 
ach ? 

19 Agus thubhairt losa fis, 
C'ar son a ghoireas tu maith 
dhiomsa? cha'n -eiineach sam: 
bith maith ach a h-aon, eadhon 
Dia. 

20 Is aithne dhuit na ii-àith- 
eanta, Na dean adhaitrannas, 
Na dean mortadh, Na goid, 
Na toir fianuis bhrèige, Thoir 
urram* do t'athair agus do d' 
mhàthair. 

21 Agus thubhairt esan, 
Choimhid mi iad sin uile o 
m' òige. 

22 Agus an uair a chual 
losa so, thubhairt e fis, Tha 
aon ni fathast a dh'uireas- 
bhuidh ort : reic na h-uiie 
nithe a ta agad, agus roinn air 
na bochdaibh, agus bithidh 
agad ionmhas air nèamh ; a- 
gus thig, agus lean mise. 

23 Agus an uair a cliual e 
so, bha e ro dhoilicli : oir blia 
mòr-bheartas aige. 

24 Agus an uair a chunn- 
aic losa gu'n robh e làn tuirse, 
thubhairt e, Cia deacair dhoibh- 
san^ aig am bheil saoibhreas. 



' trosgadh. 



oiioir.- 



cniaidli orra-san. 



' 166 LUC 
dol a steach do rioghachd 
Dhè! 

25 Oir is usadh do chàmhal 
dol troimh chrò snàthaid, na 
do dhuine saoibhir dol a steach 
do fìoghachd Dhè. 

26 Agus thubhairt iadsan 
a chuala so, Cò ma seadh a 
dh'fheudas bhi air a shaor- 
adh? 

27 Ach thubhairt esan, Na 
nithe a ta eu-comasach do 
dhaoinibh, tha iad comasach 
do Dhia. 

28 An sin thubhairt Peadar, 
Feuch, thrèig sinne na h-uile 
nithe, agus iean sinn thusa. 

29 Agus thubhairt esan fiu, 
Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
fibh, nach *eil aon neach a 
thrèig tigh, no pàrantan, no 
bràithrean, no bean-phòsda, 
no clann air son rìoghachd 
Dhè, 

30 Nach faigh mòran ni*s 
mò anns an aimsir so a ta làth- 
air, agus anns an t-saoghal a ta 
fi teachd a' bheatha mhair- 
eannach. 

31 Agus ghabh e an dà 
fhear dheug d'a ionnsuidh, a- 
gus thubhairt e fiu, Feuch, a 
ta sinn a' dol suas gu lerusa- 
lem, agus bithidh na h-uile 
nithe a'^ ta sgriobhta ieis na 
fàidhibh mu Mhac an duine, 
air an coimhlionadh. 

32 Oir bheirear thairis e do 
na Cinnich, agus thèid fanoid 
a dheanamh air, ag^is mas- 
luichear e, agus tilgear smug- 
aid air ; 

33 Agus sgiùrsaidh agus 



marbhaidh iad e : agus air àn 
treas là èiridh e a f is. 

34 Agus cha do thuig iad- 
san aon ni dhiubh so : agus 
bha na briathra so foluichte 
orra, agus cha b'aithne dhoibh 
na nithe a chaidh labhairt. 

35 Agus tharladh, 'nuair a 
dhruid e fi lericho, gu'n robh 
daii àraidh 'na shuidhe f i taobh 
na slighe, ag iarraidh dèirce ; 

36 Agus air ciuinntinn an 
t-siuaigh a' doi seachad, dh'- 
fhiosraich e ciod e so. 

37 Agus dh'innis iad da, 
gu'm b'e losa o Nasaret a bha 
gabhail seachad. 

38 Agus ghlaodh e, ag ràdh, 
losa, Mhic Dhaibhidh, dean 
tròcair orm. 

39 Agus chronuich iadsah 
a bha air thoiseach e, chum 
gu'm biodh e 'na thosd : ach 
bu mhòid gu mòr a ghlaodh 
esan, A Mhic Dhaibhidh, 
dean tròcair orm. 

40 Agus air seasamh do 
losa, dh'àithn e a thoirt d'a 
ionnsuidh : agus an uair a 
thàinig e am fagusda,dh'fhios- 
raich e dheth, 

41 Ag ràdh, Ciod is àiil 
ieat mise a dheanarah dhuit ? 
agus thubhairt esan, a Thigh- 
earn, mi dh'fhaotainn mo 
fadhairc. 

42 Agus thubhairt losa fis, 
Faigh' do fadharc : shiànuich 
do chreidimh thu. 

43 Agus air ball fhuair e 
a fadharc, agus iean se e, a* 
toirt giòire do Dhia : agus 
thug an sluagh uile cliu do 



' Gabh. 



CAIB 

Dhia, *nuair a chunnaic iad 
so. 

CAIB. XIX. 

1 Mu thimchioll Shacheuis a' chis- 
mhaoir. 1 1 Na deich puind air- 
gid. 28 Mharcaich Criosd do 
lerusalem le greadhnachas ; 41 
riìin e caoidh air a son ; 45 thilg 
e mach an luchd ceannachd agus 
reicidh as an teampull. 

AGUS air do losa dol a 
steach, chaidh e troimh 
lericho. 

2 Agus, feuch, hha duine 
ann d'am b'ainm Sacheus, a- 
gus b'àrd chìs-mhaor esan, a- 
gus bha e saoibhir : 

3 Agus bha dèidh aige air 
losa fhaicinn, cò e ; agus cha 
b'urrainn e air son an t-sluaigh, 
a chionn gu'n robh e ìosal 'iia 
phearsa. 

4 Agus fuith e foimhe, a- 
gus streap e suasannan craoibh 
Shicamoir, chum gu faiceadh 
se e ; cir bha e gus an t-slighe 
sin a ghabhail. 

5 Agus an uair a thàinig 
losa chum an àite sin, air dha 
amharc suas, chunnaic se e, 
agus thubhairt e fis, A Shach- 
euis, thig a nuas gu grad ; oir 
is èigin domh-sa stad an diugh 
aig do thigh. 

6 Agus thàinig e nuas ìe 
cabhaig, agus ghabh e ris gu 
^ubhach. 

7 Agus an uair a chunnaic 
iad so, finn iad uile gearan, ag 
ràdh, Gu'n deachaidh e steach 
air aoidheachd gu duine a ta 
'na pheacach. 

8 Agus sheas Sacheus agus 



. XIX. 167 . 

thubhairt e fis an Tighearn, 
Feuch, a Thighearn, a ta mi 
toirt leth mo mhaoin do na 
bochdaibh : agus ma thug mi 
aon ni o neach air bith ìe 
casaid bhrèige', tha mi toirt 
dha a cheithir uiread. 

9 Agus ihubhairt losa fis% 
Thàinig slàinte an diugh a 
dh'ionnsuidh an tighe so, do 
bhrìgh gur mac do Abraham 
esan mar an ceudna. 

10 Oir thàinig Mac an duine 
a dh'iarraidh agus a thèarnadh 
an ni sin a bha caillte. 

1 1 Agus ag cluinntinn nan 
nithe sin dhoibh, chuir e fis, 
agus iabhair e cosamhlachd, 
do bhrìgh gu'n robh e am 
fagus do lerusalem, agus gu'n 
do shaoil iadsan gu'm biodh 
rìoghachd Dhè air a grad- 
fhoiUseachadh. 

12 Air an aobhar sin thu- 
bhairt e, Chaidh duine uasal 
àraidh do dhùthaich fad as 
a dh'fhaotainn rìoghachd dha 
fèin, agus a philltinn air ais. 

13 Ach ghairm e a dheich 
seirbhisich^, agus thug e dhoibh 
deich puind, agus thubhairt e 
fiu, Cuiribh gu buil iad, gus 
an tig mise. 

14 Ach bha fuath aig rauinn- 
tir a dhùthcha dha, agus chuir 
iad teachdaireachd 'na dhèigh, 
ag ràdh, Cha'n àili ìeinn an 
duine so bhi 'iia f igh oirnn. 

15 A nis an uair a phill e 
air ais, ^ dèigh dha an rìogh- 
achd fhaotainn, an sin dh'ord- 
uich e na seirbhisich ud bhi 
air an gairm d'a ionnsuidh, 



' gu h-eiicorach. * ni'a thimchioll, ^ deichnear d'a sheirbhisich. 



168 



LUCAS. 



d'an d'tliug e an t-airgìod, 
chum gu'm biodh fhios aige 
ciod a bhuannaich gach aon 
diubh ieis a bhuileachadh. 

16 An sin thàinig an ceud 
fhear, ag ràdh, A Thighearn, 

bhuidhinn do phund deich 
puind. 

1 7 Agus thubhairt e f is, Is 
maith, a dheadh sheirbhisich : 
do bhrìgh gu'n robh thusa fìr- 
inneach ann an ro-bheagan, 
biodh agad-sa uachdaranachd 
air deich bailtibh. 

18' Agus thàinig an dara 
fear, ag ràdh, A Thighearn, 
rinn do phund cùig puind. 

19 Agus thubhairt e ris- 
san, Bi-sa mar an ceudna os 
ceann chùig bailtean. 

20 Agus thàinig fear eile, 
ag ràdh, a Thighearn, feuch 
do phund, a bha agam-sa 
taisgte ann an neapaicin' : 

21 Oir bha eagal orra fomh- 
ad, do bhrìgh gur duine geur- 
theann thu : tha thu a' togail 
an ni nach do ìeag thu, agus 
a' buain an ni nach do chuir 
thu. 

22 Agus thubhairt e fis, 
As do bheul fèin bheir mi 
breth ort, a dhroch sheirbhis- 
ich. Bha.fhios agad gu'm bu 
duine geur-theann mi, a' tog- 
ail an ni nach do leag mi, a- 
gus a' buain an ni nach do 
chuir mi : 

23 Air an aobhar sin c'ar 
son nach d'thug thu m' air- 
giod do'n luchd-malairt^ a- 
gus air teachd dhomh-sa thog- 
ainn e ìe riadh ? 



24 Agus thubhairt e fiusan 
a bha 'nan seasamh a iàthair, 
Thugaibh uaith am pund, a- 
gus thoiribh dhasan e aig am 
bheil na deich puind. 

25 (Agus thubhairt iad fis, 
A Thighearn, tha deich puind 
aige ;) 

26 Oir a ta mi ag ràdh f ibh, 
Gu'n toirear do gach neach 
aig am bheil : ach uaithsan aig 
nach 'eil, bheirear eadhon an 
ni sin a ta aige. 

27 Ach thugaibh an so na 
naimhdean ud agam-sa, ìeis 
nach b'àill mise bhi am f igh os 
an ceann, agus marbhaibh a'm' 
fhianuis iad. 

28 Agus air dha so a fàdh, 
dh'imich e fompa, a' dol suas 
gu lerusalem. 

29 A nis an uair a dhruid 
e fi Betphage agus Betani, 
làimh f is an t-shabh d'an gairm- 
ear^ sUabh nan crann-oladh, 
chuir e dithis d'a dheisciob- 
luibh uaith, 

30 Ag ràdh, Imichibh do'n 
bhaile ta fa bhur comhair ; 
anns am faigh sibh, air dhuibh 
dol a steach, searrach ceang- 
ailte, air nach do shuidh aon 
duine fiamh : fuasglaibh, agus 
thugaibh an so e. 

3 1 Agus ma dh'f hiosraich- 
eas neach air bith dhibh, C'ar 
son a ta sibh 'ga fhuasgladh ? 
mar so their sibh fis, A ta 
feum aig an Tighearn air. 

32 Agus air imeachd dhoibh- 
san a chuireadh air falbh, 
f huair iad mar thubhairt e fiu. 

33 Agus an uair a bha iad 



' brcicl, làmh-anart,- 
ear, ris uii abrar. 



nach do chuir thu in' airgiod do'ii biiaiic, 



1.1 an gou"- 



CAIB. XX. 



169 



a' fuasgladh an t-searraich, 
thubhairt a shealbhadairean 
riu, C'ar son a ta sibh a' fuasg- 
ladh an t-searraich ? 

34 Agus thubhairt iadsan, 
Tha feum aig an Tighearn air. 

35 Agus thug iad gu losa 
e : agus thilg iad am falluinn- 
ean air an t-searrach, agus 
chuir iad losa air. 

36 Agus ag imeachd dha- 
san, sgaoil iad am falluinnean 
fuidhe air an t-shghe. 

37 Agus an uair a thàinig 
e am fagus, eadhon gu dol sìos 
slèibh nan crann-oladh, thòis- 
ich mòr-chuideachd nan deis- 
ciobul uile fi gairdeachas a 
dheanamh, agus moladh a 
thoirt do Dhia te guth àrd, 
air son nan uile oibre cumh- 
achdach a chunnaic iad. 

38 Ag ràdh, Gu ma beann- 
a,ichte an righ a ta teachd ann 
an ainm an Tighearna: sìth 
air nèamh, agus glòir anns na 
h-àrdaibh. 

39 Agus thubhairt cuid do 
na Phairisich o mheasg an 
t-sluaigh fis, A mhaighstir, 
cronuich do dheisciobuil. 

40 Agus fhreagair esan, a- 
gus thubhairt e fiu, A ta mi 
ag ràdh fibh, nam fanadh iad 
sin 'nan tosd, gu'n glaodhadh 
na clacha fèin. 

41 Agus an uair a thàinig 
e am fagus, chunnaic e am 
baile, agus ghuil e air a shon. 

42 Ag ràdh, Nam b'aithne 
dhuit eadhon dhuitse, air 
bheag sam bith ann ad Jà so 
fèin, na nithe a bhuineas do d' 



shìth ! ach a nis a ta iad fol- 
aichte o d' shùiHbh. ? 

43 Oir thig na làithean'ort, 
anns an tilg do naimhde dìg 
mu d' thimchioU, agus an iadh 
iad umad mu'n cuairt, agus 
an druid iad a stigh air gach 
taobh thu, 

44 Agus an leag iad co ìosal 
fis an làr thu, agus do chlann 
annad, agus nach fàg iad ann- 
ad clach air muin cloiche ; do 
bhrigh nach b'aithne dhuit 
aimsir t'fhiosrachaidh. 

45 Agus chaidh e steach 
do'n teampull, agus thòisich 
e air an dream. a bha reiceadh, 
agus a' ceannach ann a thilg- 
eadh mach, 

46 Ag ràdh fiu, Tha e 
sgrìobhta, Is tigh urnuigh mo 
thigh-sa ; ach finn sibhse 'na 
gharaidh luchd-reubainn e. 

47 Agus bha e gach là a' 
teagasg san teampull. Ach 
dh'iarr na h-àrd-shagairt agus 
na sgrìobhaichean,agus ceann- 
ardan a' phobuiU esan a mhiU- 
eadh, 

48 Gidheadh cha robh fhios 
aca ciod a dheanadh iad : oir 
bha am pobull uile ag èisd- 
eachd fis ìe ro-aire. 

CAIB. XX. 

1 Dhearhh Criosd giCn robh ùghd- 
arras aige, le ceisd mu bhaisteadh 
Eoin. 9 Cosamhlachd an fhion- 
lios. 19 Mu thinichioll cìs a tJioirt 
do Cheasar. 27 Dhearbh e mear- 
achd nan Sadusach, a bha 'g àich-r 
eadh aiseirigh nam marbh. 

GUS tharladh air aon do 
na làithibh sin, an uair a 



' gu'm bV.itlinc dluiit. 



170 LU( 

bha e teagasg a* phobuìll san 
teampuU, agus a* searraonach- 
adh an t-soisgeil, gu'n d'thài- 
nig na h-àrd-shagairt agus na 
sgrìobhaichean air, maille ris 
na seanairibh. 

2 Agus ìabhair iad fis, ag 
ràdh, Innis duinn ciod e an 
t-ùghdarras ìeis am bheil thu 
a' deanamh nan nithe so ? no 
cò esan a thug an t-ùghdarras 
so dhuit ? 

3 Agus fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, Feòraichidh 
mise mar an ceudna aon ni 
dhibhse ; agus freagraibh mi : 

4 Baisteadh Eoin, an ann o 
nèarah a bha e, no o dhaoin- 
ibh ? 

5 Agus feusonaich iad eat- 
orra fèin, ag ràdh, Ma their 
sinn, O lìèamh ; their esan, 
C'ar son ma ta nach do chreid 
sibh e ? 

6 Ach ma their sinn, O 
dhaoinibh, clachaidh an sluagh 
iiile sinn ; oir is deimhin ieo 
gu'm b'fhàidh Eoin. 

7 Agus fhreagair iadsan, 
Nach robh fhios aca cia uaith 
a hlia e. 

8 Agus thubhairt losa fiu, 
Ni mò a dh'innseas mise 
dhuibh-sa ciod e an t-ùghdarr- 
as ieis am blieil mi deanamh 
nan nithe so. 

9 An sin thòisich e air a' 
chosamhlachd so a iabhairt fis 
an t-sluagh ; Phlannduich 
duine àraidh fìon-iios, agus 
shuidhicìi e air tuath e ; agus 
ciiaidh e air clioigrich rè aimsir 
fhada. 

10 Agus anns an àm dhligh- 



each chuir e seirbhiseach 3 
dh'ionnsuidh na tuatha, chum 
gu'n tugadh iad da do thoradh 
an fhion-iios: ach ghabh an 
tuath air, agus chuir iad uatha 
falamh e. 

1 1 Agus a fis chuir e seir- 
bhiseach eile uaith ; agusghabh 
iad airsan mar an ceudna, agus 
mhasiaich iad e, agus cliuir 
iad uatha falamh e. 

1 2 Agus a thuiileadh air sin 
chuir e an treas seirhhiseach 
uaith ; agus iot iad esan mar 
an ceudna, agus thiig iad a 
mach e. 

13 An sin thubhairt Tigh- 
earn an fhìon-iios, Ciod a ni 
mi? cuiridh mi mo Mhac 
gràdhach d'an ionnsuidh : feud- 
aidii e bi, 'nuair a ciii iad e, 
gu'n toir iad urram dha. 

14 Acii an uair a chunnaic 
an tuath e, feusonaich iad 
eatorra fèin, ag ràdh, Is e so 
an t-oighre : thigibh, marbh- 
amaid e, chum gu'm bi an 
oighreachd againn fèin. 

15 Agus thilg iad a mach 
as an f hìon-iios e, agus mharbh 
iad e, Ciod uime sin a ni Tigh- 
earn an fhìon-iios fiu ? 

16 Thig e agus sgriosaidh 
e an tuath ud, agus bheir e 
am f ìon-ìios do dhaoinibh eiie. 
Agus an uair a chuai iad so, 
thubhairt iad, Nar ieigeadh 
Dia. 

17 Agus air dìiasan amharc 
orra, thubhairt e, Ciod e so 
ma seadh a ta sgrìobhta, A' 
chiach a dhiuit na ciachair- 
ean, finneadh ceann na li-oisne 
dhith ? 



CAIB 

18 Ge b'e neach a thuiteas 
air a* chloich sin, brisear e : 
ach ge b'e neach air an tuit i, 
pronnaidh i gu luaithre e. 

19 Agus anns an uair sin 
fèin dh'iarr na h-àrd-shagairt 
agus na sgriobhaichean làmh 
a chur ann j ach bha eagal an 
t-sluaigh orra ; oir thuig iad 
gu*m b*ann 'nan aghaidh fèin 
a ìabhair e'n cosamhlachd so. 

20 Agus rinn iad geur- 
fhaire a/r, agus chuir iad a 
mach luchd-feill, a ìeigeadh 
orra fèin a bhi 'nam fìrean- 
aibh, chum gu'n deanadh iad 
greim air 'f hoclaibh, air chor's 
gu'n tugadh iad thairis e do 
chumhachd agus do ùghdarras 
àn uachdarain. 

21 Agus dh'fhiosraich iad 
deth, ag ràdh, A mhaighstir, 
tha fhios againn gu bheil thu 
a' iabhairt agus a' teagasg gu 
ceart, agus nach 'eil suim agad 
do phearsa duine sam bith, ach 
gu bheil thu teagasg slighe 
Dhè a fèir na firinn. 

22 Am bheil e ceaduichte 
dhuinn cìs a thoirt do Cheasar, 
no nach 'eil ? 

23 Ach thuig esan an cuil- 
bheartachd, agus thubhairt e 
riu, C'ar son a ta sibh ga m' 
bhuaireadh ? 

24 Nochdaibh dhomh pegh- 
inn : co ieis an dealbh agus 
an sgrìobhadh a ta oirre ? 
Fhreagair iadsan agus thu- 
bhairt iad, Le Ceasar. 

25 Agus thubhairt esan riu, 
Thugaibh-sa air an aobhar sin 
do Cheasar na nithe a's le 



. XX. 171 

Ceasar, agus do Dhia na nithe 
a's le Dia. 

26 Agus cha b'urrainn iad 
greim a dheanamh air 'fhoc- 
laibh am fianuis an t-sluaigh : 
agus ghabh iad iongantas r'a 
fhreagradh, agus dh'fhan iad 
'nan tosd. 

27 An sin thàinig d'a ionn- 
suidh dream àraidh do na Sa- 
dusaich, a ta 'g àicheadh gu 
bheil aiseirigh ann, agus dh'- 
fhiosraich iad deth, 

28 Ag ràdh, A mhaighstir, 
sgriobh Maois dhuinn, Nam 
faigheadh bràthair duine air 
bith bàs, agus bean-phòsda 
aige, agus gu'm faigheadli e 
bàs gun chlann, gu'n gabhadh 
a bhràthair a bhean, agus gu'n 
togadh e suas sUochd d'a 
bhràthair. 

29 Air an aobhar sin, bha 
seachdnar bhràithrean ann : a- 
gus ghabh an ceud fhear bean, 
agus fhuair e bàs gun chlann. 

SO Agus ghabh an dara 
fear i mar mhnaoi, agus f huair 
esan bàs gun chlann. 

31 Agus ghabh an treas 
fear i ; agus mar an ceudna an 
t-seachdnar. Agus cha d'fhàg 
iad clann, agus f huair iad bàs. 

32 Ma dheireadh uile f huair 
a' bhean bàs mar an ceudna. 

33 Anns an aiseirigh uime 
sin, co dhiubh d' am bean i ? 
oir bha i aig an t-seachdnar 
'na mnaoi. 

34 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e f iu, Tha clann 
an t-saoghail so a' pòsadh, a- 
gus air an toirt am pòsadh : 



172 LU( 

35 Ach an dream sin a 
mheasar gur airidh iad air an 
t-saoghal ud fhaghail, agus an 
aiseirigh onamarbhaibh,cha'n 
'eil iad a' pòsadh, no air an 
toirt am pòsadh. 

36 Agus cha'n urrainn iad 
bàs fhaghail ni's mò ; oir tha 
iad an co-inbhe ris na h-aing- 
libh ; agus is iad clann Dè 
iad, air bhi dhoibh 'nan cloinn 
do'n aiseirigh. 

37 Ach gu'n èirich na 
mairbh, nochd Maois fèin aig 
a' phreas, an uair a ta e a' 
gairm do'n Tighearn, Dia A- 
brahaim, agus Dia Isaaic, agus 
Dia lacoib. 

38 A nis cha'n e Dia nam 
marbh e, ach nam beò : oir a 
ta iad uile beò dhasan. 

39 An sin fhreagair dream 
àraidh do na sgriobhaichibh, 
agus thubhairt iad, A mhaigh- 
stir, is maith a ìabhair thu. 

40 Agus cha robh chridhe 
aca tuilleadh ni sam bith 
fheòraich dheth. 

41 Agus thubhairt e riu, 
Cionnus a their iad gur e 
Criosd mac Dhaibhidh ? 

42 Agus tha Daibhidh fèin 
ag ràdh ann an leabhar nan 
Salm, Thubhairt an Tighearn 
ri mo Thighearn, Suidh air 
mp iàimh dheis, 

43 Gus an cuir mi do naimh- 
de 'nan stòl fo do chosaibh. 

44 Tha Daibhidh air an 
. aobhar sin a' gairm a Thigh- 

earna dheth, cionnus ma seadh 
is e a mhac e ? 

45 An sin thubhairt e f'a 



dheisciobhiibh, ann an èisd- 
eachd an t-sluaigh uile, 

46 Thugaibh an aire dhuibh 
fèin o na sgrìobhaichibh, ìeis' 
am miann imeachd ann an 
culaidhibh fada, agus ìeis aii 
ionmhuinn fkììtej'/taotainn air 
na margaibh, agus na caith- 
richean a's àirde anns na sio- 
nagogaibh, agus na ceud àit- 
eacha-suidhe aig fèilhbh j 

47 A shluigeas suas tighean 
bhantrach, agus air sgàth 
deadh choslais a ni urnuigh- 
ean fada : gheibh iad sin an 
dìteadh a's mò. 

CAIB. XXI. 

1 Mhol Criosd a' bhantrach bhochd : 
4 roimh-mnis e sgrios an, team- 
puill, ttgus hhaile lerusaleim ; 25 
mar an ceudna na comharan hhios 
ann roimh an là dheireannach. 
34 Earail chum faire a dhean- 
amJi. 

AGUS air dha amharc suas, 
chunnaic e na daoine 
saoibhir a' tilgeadh an tiodh- 
lacan ann an àite-coimhead an 
ionmhais. 

2 Agus chunnaic e mar ah 
ceudna bantrach bhochd àr- 
aidh a' tilgeadh dà leth-fheoir- 
ling an sin. 

3 Agus thubhairt e, Gu 
fìrinneach a ta mi ag ràdh 
fibh, gu'n do chuir a' bhan- 
trach bhochd so ni's mò ann 
na iad uile. 

4 Oir thilg iad so uile d'am 
pailteas a steach do thiodhlac- 
aibh Dhè : ach thilg ise d'a 
h-uireasbhuidh fèin am- beath- 
achadh uile a bha aice. 



CAIB. XXI. 



173 



5 Agus air do chuid diubh 
bhi labhairt mu'n teampull, 
mar a bha e air a dheanamh 
maiseach ie clachaibh sgiamh- 
ach, agus ìe tiodhlacaibh, thu- 
bhairt e, 

6 A iJiaobh nan nithe so a 
chi sibh, thig nalàithean, anns 
nach fàgar clach air muin 
■cloiche dhiubh, nach tilgear 
sìos. 

7 Agus dh'fhiosraich iad- 
san deth, ag ràdh, A mhaigh- 
stir, c'uin ma ta bhitheas na 
nithe so? agus ciod e an 
comhara'nuair a bhios na nithe 
so gu teachd gu crìch ? 

8 Agus thubhairt esan, 
Feuchaibh nach meallar sibh ; 
oir thig mòran ann am ainm- 
sa, ag ràdh, Is mise Criosd ; 
agus a ta an t-àm am fagus ; 
uime sin na leanaibh iad. 

9 Ach an uair a chluinn- 
eas sibh mu chogannaibh, a- 
gus mu cheannaircibh na 
biodh mòr-gheilt oirbh : oir is 
èiffin do na nithibh so tachairt 
airtùs; ach cha'w'e/Za' chrioch 
air ball. 

10 An sin thubhairt e riu, 
Eiridh cinneach an aghaidh 
cinnich, agus rìoghachd an 
aghaidh rìoghachd : 

1 1 Agus bithidh critheanna 
mòra talmhainn ann an iom- 
adh àit, agus gortaidh, agus 
plàighean ; agus nithe uamh- 
asach, agus comharan mòra o 
nèamh. 

12 Ach fompa so uile cuir- 
idh iad lamh annaibh-sa, agus 



geur-ìeanaidh iad sibh. 



gur 



tabhairt thairis do choimh- 
thionalaibh % agus do phrìosan- 
aibh, 'gur tabhairt chum rìgh- 
rean agus uachdaran air sgàth 
m'ainme-sa. 

13 Agus tacharaidh so 
dhuibh-sa mar fhianuis. 

14 Air an aobhar sin daing- 
nichibh ann bhur cridheach- 
aibhjgunsmuaineachadhroimh 
làimh, ciod a fhreagras sibh 
air bhur son fèin : 

15 Oir bheir mise dhuibh 
beul agus ghocas, nach bi bhur 
naimhdean uile comasach air 
labhairt no cur 'na aghaidh. 

16 Agus brathar sibh ie 'ur 
pàrantaibh, agus le 'ur bràith- 
ribh, agusìe 'wr hichd-dàimhe, 
agus le 'ur cairdibh ; agus 
bheir iad fa'near cuid dhibh a 
chur gu bàs. 

17 Agus bithidh fuath aig 
na h-uile dhaoinibh dhuibh air 
son m'ainme-sa. 

18 Ach cha chaillear fuil- 
tein^ do ghruaig bhur cinn. 

19 Ann bhur foighidinn 
sealbhaichibh bhur n-anama 
fèin. 

20 Agus an uair a chi sibh 
lerusalem air a cuairteachadh 
ìe armaihibh, an sin biodh 
fhios agaibh gu bheil a fàsach- 
adh am fagus. 

21 (An sin teicheadh iadsan 
a ta ann an ludea chum nam 
beann,) agus imicheadh iadsan 
a ta 'na meadhon-sa mach 
aisde ; agus na rachadh iadsan 
a ta sa' mhachair, a steach 
innte. 

22 Oir is iad sin làithean 



' bhuaireas, èirigh-mach. 2 shionagogaibh.- * ròinneag. 



174 



LUCAS. 



an dioghaltais, chum gu'n 
coimhlionar na h-uile nithe a 
ta sgrìobhta. 

23 Ach mo thruaigh na 
mnài a bhios torrach, agus iad 
san a bhios toirt cìche anns 
na iàithibh sin ! oir bithidh 
teanntachd' mhòr san dùth- 
aich, agus fearg air a' phobull 
so. 

24 Agus tuitidh iad iefaobh- 
ar a* chlaidheimh, agus bheir- 
ear iad am braighdeanas chum 
nan uile chinneach : agus bith- 
idh lerusalem air asaltairt sìos 
fuidh na Cinnich,gus ancoimh- 
lionar aimsire nan Cinneach. 

25 Agus bithidh comharan 
anns a' ghrèin, agus anns a' 
ghealaich, agus anns na reult- 
aibh ; agus air an talamh airc 
nan cinneach, ann an ioma- 
chomhairle ; an cuan agus na 
tonnan a' beuchdaich ; 

26 Cridhe dhaoine *gan 
trèigsinn troimh eagal, agus 
feitheamh nan nithe sin a ta 
teachd air an domhan : oir 
bithidh cumhachdan nan 
nèamh air an crathadh. 

27 Agus an sin chi iad Mac 
an duine a' teachd ann an 
neul, ie cumhachd agus mòr- 
ghlòir. 

28 Agus an uair a thòis- 
icheas na nithe so air tachairt, 

amhaircibh suas, agus 
cinn ; oir a ta 
bliur saorsa am fagus. 

29 Agus iabhair e cosamh- 
lachd fiu, Arahaircibh air a' 
chraoibh-f hìge, agus na craobh- 
an uile ; 



an sm 

togaibh bhur 



30 'Nuair a bhios iad a 
cheana a' cur a mach an duiU- 
ich, tha sibh a' faicinn, agus 
ag aitlineachadh uaibh fèin, 
gu bheil an samhradh a nis 
am fagus. 

31 Agus mar an ceudna 
sibhse, 'nuair a chi sibh na 
nithe so a' tachairt, biodh 
fhios agaibh gu bheil rìogh- 
achd Dhè fagus do iàimh. 

32 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh fibh, nach tèid an gineai- 
ach^ so thairis, gus an coimh- 
iionar na nithe so uiie. 

33 Thèid nèamh agus tai- 
amh thairis : ach cha tèid mo 
bhriathra-sa thairis a chaoidh. 

34 Agus thugaibh an aire 
dhuibh fèin, air eagai uair air 
bith gu'm bi bhur cridhe fuidh 
uailaich ie geòcaireachd^, a- 
gus ie misg*, agus ie ro-chùr- 
am mu nithibh na beatha so, 
agus gu'n tig an là sin oirbh 
gu h-obann. 

35 Oir mar f ibe thig e air 
na h-uiie dhaoinibh, a ta 'g 
àiteachadh aghaidh na tai- 
mhainn uile, 

36 Deanaibh-sa air an aobh- 
ar sin faire, a' deanamh ur- 
nuigh gach àm, chum gu meas- 
ar gur airidh sibh air doi as o 
na nithibh sin uiie a ta gu 
teachd, agus seasamh an iàth- 
air Mhic an duine. 

37 Agus bha e san ià a* 
teagasg san teampuii, agus san 
oidhche chaidh e mach, agus 
dh'fhan e air an t-sliabh, d'an 
goirear sliabh nan crann-oladh. 

38 Agus thàinig an siuagh 



CTuaìdh-chàs,- 



-2 linn.- 



-3 craos.f 



CAIB. 

uile gu moch d'a ionnsuidh 
san teampuU, a dh'èisdeachd 
ris. 

CAIB. XXII. 

1 Gliabh na h-Iudhaich comhairle 
an aghaidh losa. 3 DKaom Sa- 
tan ludas gu esan a bhrath. 7 
DKulluich na h-àbstoil a' chàisg. 
19 Dh'orduich Criosd an t-suipeir 
naomh. 32 DKinnis e do Pheadar 
nach dìohradh a chreidimh e ; 34 
ach gu'n àicheadhadh e esan tri 
uairean. 

ANIS dhruid rìu fèill' an 
arain neo-ghoirtichte, 
d'an goirear* a* chàisg. 

2 Agus bha na h-àrd- 
shagairt^ agus na sgrìobhaich- 
ean ag iarraidh cionnus a 
dh'fheudadh iad esan a chur 
gu bàs j oir bha eagal an 
t-sluaigh orra. 

3 An sin chaidh Satan ann 
an ludas d'an co-ainm Isca- 
riot, a bha do àireamh an dà 
fhir dheug. 

4 Agus dh'imich e, agus 
iabhair e ris na h-àrd-shagart- 
aibh agus fi ceannardaibh an 
teampuill, cionnus a bhrathadh 
se esan doibh, 

5 Agus bha iad subhach, 
agus rinn iad coimlicheangal 
airgiod a thoirt da. 

6 Agus gheall esan, agus 
dh'iarr e àm iomchuidh air a 
bhrath dhoibli gun an sluagh 
a bhi làthair. 

7 An sin thàinig là an arain 
neo-ghoirtichte, anns am b'- 
èigin ant-uan-càisge amharbh- 
adh. 

8 Agus chuir e uaith Pead- 



XXII. 175 
ar agus Eoin, ag ràdh, Imich- 
ibh, agus ulluichibh dhuinn a* 
chàisg, chum gu'n ith sinn i. 

9 Agus thubhairt iadsan ris, 
C'àit an àill ieat sinn a dh'ull- 
uchadh ? 

10 Agus thubhairt e fiu, 
Feuch, air dhuibh dol a steach 
do'n bhaile, tacharaidh oirbh 
duine, a' giùlan soithich uisge; 
leanaibh e do'n tigh anns an 
tèid e steach. 

1 1 Agus abraibh f i fear an 
tighe, Tha ara maighstir ag 
ràdh fiut, C'àit am bheil an 
seòmar aoidheachd anns an 
ith mi a' chàisg maille fi mo 
dheisciobluibh ? 

12 Agus feuchaidh e dhuibh 
àrd-sheòmar farsuinn uidhim- 
ichte : uUuichibh an sin. 

13 Agus dh'imich iad a- 
gus fhuair iad mar thubhairt 
e fiu : agus dh'ulluich iad a' 
chàisg. 

14 Agus an tràth thàinig 
an uair, shuidh e sìos, agus an 
dà abstol deug maille fis. 

15 Agus thubhairt e fiu, 
Le mòr-thogradh mhiannaich 
mi a' chàisg so itheadh mailie 
fibh f oimh dhomh fulang : 

16 Oir a ta mi ag ràdh fibh, 
nach ith mi dhith tuilleadh,, 
gus an coimhlionar i ann an 
rioghachd Dhè. 

17 Agus ghlac e cupan, a- 
gus air dha buidheachas a tha- 
bhairt, thubhairt e, Gabhaibh 
so, agus roinnibh eadaraibh 
fèin e. 

1 8 Oir a ta mi ag ràdh f ibh, 
nach òl mi do thoradh na 



' fèisd.- 



gairnlcar.— — — ^ prìomh sliagairt. 



176 



LUCAS. 



f ìonain, gus an tig rioghachd 
Dhè. 

19 Agus ghlac e aran, agus 
an dèigh buidheachas a tha- 
bhairt, bhris e, agus thug e 
dhoibh-san e, ag ràdh, Is e so 
mò chorp-sa a ta air a thoirt 
air bhur son-sa : deanaibh so 
mar chuimhneachan ormsa. 

20 Agus mar an ceudna an 
cupan, an dèigh na suipeir, 
ag ràdh, Is e an cupan so an 
tiomnadh nuadh ann am fhuil- 

dhòirteadh air bhur son- 

sa. 

21 Ach feuch, làmh an ti 
a bhrathas mise maiUe rium 
air a' bhòrd. 

22 Agus gu firinneach a 
ta Mac an duine ag imeachd, 
a rèir mar a dh*orduicheadh : 
ach is an-aoibhinn do'n duihe 
sin ieis am brathar e. 

23 Agus thòisich iadsan air 
fiosrachadh eatorra fèin, cò 
aca bha gus an ni so a dhean- 
amh. 

24 Agus bha mar an ceud- 
na comhstri eatorra, co aca 
bu mhò a bhiodh. 

25 Ach thubhairt esan riu, 
A ta aig rìghribh nan Cinn- 
each tighearnas orra ; agus 
goirear daoine fiala dhiubh- 
san, ag am bheil ùghdarras' 
orra. 

26 Ach lìa bithibh-sa mar 
sin : ach an neach a's mò 'nur 
measg, biodh e mar an neach 
a's òige* ; agus an ti a's àirde, 
mar esan a ta ri frithealadh. 

27 Oir co aca is mò, an ti 
a shuidheas air bòrd, no esan 



a f hritheileas ? nach e an ti a 
shuidheas ; ach a ta mise 'nur 
measg-sa mar fhear-fritheal- 
aidh. 

28 Is sibhse iadsan a dh'fhan 
maille f ium-sa ann am dheuch- 
ainnibh ^ ; 

29 Agus a ta mise ag or- 
duchadh dhuibh rioghachd, 
mar a dh'orduich m' Athair 
dhomh-sa ; 

30 Chum gu'n ith agus gu'n 
òl sibh air mo bhòrd-sa ann 
am fìoghachd, agus gu'n suidh, 
sibh air caithrichibh rìoghail, 
a' toirt breth air dà thrèibh 
dheug Israeil. 

31 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, A Shimoin, a Shimoin, 
feuch, dh'iarr Satan sibhse, 
chum bhur criaradh mar 
chruithneachd. 

32 Ach ghuidh mise air do 
shonsa, nach diobradh do 
chreidimh thu : agus an uair 
a dh'iompaichear thu% neart- 
aich do bhràithre. 

33 Agus thubhairt esan fis, 
A Thighearn, tha mise ullamh 
gu dol maille fiut araon chum 
prìosain, agus a chum bàis. 

34 Agus thubhairt esan, A 
ta mi ag ràdh fiut, aPheadair, 
nach goir an coileach an diugh, 
gus an àicheadh thu tri uair- 
ean gur aithne dhuit mi. 

35 Agus thubhairt e fiu, 
'Nuair a chuir mi uam sibh 
gun sporan, agus gun mhàla, 
agus gun bhrògan, an robh uir- 
easbhuidh ni sam bith oirbh ? 
Agus thubhairt iad, Cha robh. 

36 An sin thubhairt e fiu. 



smaclicl, cumhachd. " a's lugha.- ^ bhuairibh. "* bhios tu air ^ionndadh. 



CAIB. 

Ach a nis ge b'e aig am bheil 
sporan, togadh se e, agus mar 
an ceudna a mhàla : agus» an 
ti aig nach 'eil claidhearah, 
reiceadh e 'fhalluinn, agus 
ceannachadh e aon. 

37 Oir a ta mi agràdh fibh, 
gur èigin fathast an ni so ta 
sgrìobhtaa choimhhonadhann- 
amsa, Agus bha e air àireamh 
am measg nan ciontach : oir a 
ta crìoch aig na nithibh ud, a 
ta mu m' thimchioll-sa. 

38 Agus thubhairt iadsan, 
A Thighearn, feuch, a ta dà 
chlaidheamh an so. Agus thu- 
bhairt esan fiu, Is leoir e. 

39 Agus air dha dol a mach, 
chaidh e, mar bu ghnàth ìeis, 
gu shabh nan crann-oladh ; a- 
gus iean a dheisciobuil e. 

40 Agus an uair a thàinig 
e do'n àit, thubhairt e fiu, 
Deanaibh urnuigh, chum nach 
tuit sibh ann am buaireadh. 

41 Agus thairngeadh esan 
uatha mu thimchioil urchuir 
chloiche, agus ieig se e fèin 
air a ghlùinibh, agus finn e 
urnuigh, 

42 Ag ràdh, Athair, ma's 
toil ìeat, cuir an cupan so 
seachad orm ' : gidheadh, na 
b^i mo thoil-sa, ach do thoil- 
sa gu robh deanta. 

43 Agus dh'fhoillsicheadh 
dha aingeal o nèamh,'ga neart- 
achadh. 

44 Agus air dha bhi ann an 
cruaidh-ghleachd anama, finn 
e urnuigh ni bu dùrachdaiche : 
agus bha 'fhallas mar bhraon- 



XXII. 177 
aibh mòra fola a' tuiteam sìos 
air an talamh. 

45 Agus air dha èirigh o 
urnuigh, thàinig e chum a 
dheisciobul, agusfhuair e 'nan 
codal iad troimh thuirse. 

43 Agus thubhairt e fiu, 
C'ar son a'ta sibh 'nur codal? 
èiribh, agus deanaibh urnuigh, 
chum nach tuit sibh ann am 
buaireadh. 

47 Agus an uair a bha e 
fathasta' labhairt,feuch sluagh, 
agus dh'imich esan d'am b* 
ainm ludas, aon do'n dà fhear 
dheug, fompa, agus dhruid e 
fi losa, chum a phògadh. 

48 Ach thubhairt losa fis, 
A ludais, am bheil thu ie pòig 
a' bratli Mhic an duine ? 

49 Agus an uair a chunn- 
aic iadsan a bha mu thimchioll- 
san an ni a bha gu tachairt, 
thubhairt iad fis, AThighearn, 
am buail sinn leis a' chlaidh- 
eamh ? 

50 Agus bhuail aon diubh 
seirbhiseach an àrd-shagairt, 
agus ghearr e dheth a chluas 
dheas. 

51 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, Fulaingibh gu 
so. Agus bhean e f 'a chluais, 
agus shlànuich e i. 

52 An sin thubliairt losa 
fis na h-àrd-shagartaibli agus 
fi ceannardaibli an teampuill, 
agus fis na seanairibh, a thài- 
nig d'a ionnsuidh, An d'tliài- 
nig sibli: a mach le claidhibh 
agus ìe bataibh, mar gu b'ann 
an aghaidh fir-reubainn' ? 



' tharum. creachadair, meirlich. 

M 



178 



LUCAS. 



53 'Nuair a bha rai gach là 
raaiile ribh san teampull, cha 
do shìn sibh a raach bkur làrah- 
an a'ra' aghaidh : acli is i so 
bhuf n-uair-sa, agus curahachd 
an dorchadais. 

54 An sin fug iad air, agus 
thug iad leo e' do thigh an 
àrd-shagairt. Agus iean Pead- 
ar am fad uaith e, 

55 Agus air dhoibh teine 
fhadadh ann am raeadhon an 
talla, agus suidhe sìos maille 
ri^ chèile, shuidh Peadar'nam 
meadhon. 

56 Ach chunnaic cailin àr- 
aidh e 'na shuidhe aig an 
teine, agus air dhi amharc gu 
geur air, thubhairt i, Bha'm 
fear so raar an ceudna raaille 
fis. 

57 Agus dh'àicheadh esan 
e, ag ràdh, A bhean, cha'n 
aithne dhorah e. 

58 Agus beagan 'na dhèigh 
sin chunnaic neach eile e, a- 
gus thubhairt e, Is ann diubh 
thusa raar an ceudna. Agus 
thubhairt Peadar, A dhuine, 
cha'n ann. 

59 Agus rau thimchioll ùine 
aoin uaire 'iia dhèigh sin, 
chòrahdaich' neach eile air, 
ag ràdh, Gu fìrinneach bha 
am fear so mar an ceudna 
maille fis ; oir is Galilèach e. 

60 Agus thubhairt Peadar, 
A dhuine, cha'n aithne dhomh 
ciod a ta thu 'g ràdh. Agus 
air ball, am feadh a bha e fath- 
ast a* labhairt, ghoir an coil- 
each. 

61 Agus air tionndadh do'n 



Tighearn, dh'amhairc e air 
Peadar j agus chuimhnich 
Peadar focal an Tighearna, 
mar thubhairt e fis, Mun goir 
an coileach, àicheadhaidh tu 
mi tri uairean. 

62 Agus chaidh Peadar a 
raach, agus ghuil e gu goirt. 

63 Agus finn na daoine, a 
chum losa, fanoid air, 'ga 
bhualadh. 

64 Agus an uair a dh'fhol- 
uich iad a shìiilean, bhuail iad 
e san aghaidh, agus dh'fhios- 
raich iad deth, ag ràdh, Dean 
/àidheadaireachd cò e a bhuail 
thu? 

65 Agus ìabhair iad mòran 
do nithibh eile gu toibheum- 
ach 'na aghaidh. 

66 Agus an uair a bha an 
là air teachd, chruinnich sean- 
adh an t-sluaigh, agus na h-àrd- 
shagairt, agus na sgrìobhaich- 
ean an ceann a chèile, agus 
thug iad esan chura an corah- 
airle, 

67 Ag ràdh, An tusa Criosd? 
innis dhuinn. Agus thubhairt 
efiUjMadh'innseas rai dhuibh, 
cha chreid sibh : 

68 Agus ma dh'fhiosraich- 
eas mi ni air bith, cha toir sibh 
freagradh dhorah, agus cha 
leig sibh as mi. 

69 O'n àm so bithidh Mac 
an duine 'na shuidhe air deas 
làimh cumhachd Dhè. 

70 An sin thubhairt iad uile, 
An tusa ma seadh Mac Dhè ? 
Agus thubhairt e fiu, A ta 
sibhse ag ràdh gur rai. 

71 Agus thubhairt iad, 



agus thug iad e. ' ani fnchair. 



chathaich. 



CAIB. 

God tuiUeadh am feum a ta 
againn air fìanuis ? oir chuala 
ginn fèin i as a bheul fèin. 

CAIB. XXIII. 

1 Chasaid im h-Ivdhaich Criosd an 
làthair Philait. 8 Rinn Herod 
fanoid air. 12 Rinneadh Herod 
agus Pilat 'nan cairdibh. 18 
DKiarradh Barabas leis an 
t-sluagh, agus air fhiuxsgladh le 
PiÌAt, thug e losa thairis gu bhi 
air a cheusadh. 

AGUS air èirigh d'an cuid- 
eachd uile, thug iad e gu 

Pilat. 

2 Agus thòisich iad air a 
chasaid, ag ràdh, Fhuair sinn 
am fear so a* claonadh a' 
chinnich, agus a' bacadh cìs a 
thoirt do Cheasar, ag ràdh, 
Gur e fèin Criosd an righ. 

3 Agus dh'fhiosraich Pilat 
deth, ag ràdh, An tusa righ 
nan ludhach ? agus fhreagair 
esan agus thubhairt e, A ta 
thu 'ga ràdh. 

4 An sin thubhairt Pilat fis 
na h-àrd-shagartaibh agus fis 
an t-sluagh, Cha'n 'eil mi faot- 
ainn coire air bith san duine 
W' 

6 Agus bha iadsan ni bu ro 
dhèine, ag ràdh, Tha e buair- 
eadh an t-sluaigh, a' teagasg 
troimh ludea uiie, a' tòiseach- 
adh o Ghalile gus an àit so. 

6 'Nuair a chuala Pilat mu 
GhaHle, dh'fhiosraich e am bu 
GhaUlèach an duine. 

7 Agus an uair a chual e 
gu'm b'ann fo uachdaranachd' 
Heroid a bha e, chuir se e gu 



XXIII. 179 
Herod, a bha e fèin ann an le- 
rusalem sna làithibh sin. 

8 Agus an uair a chunnaic 
Herod losa, bha aoibhneas 
mòr air : oir bha dèidh ^ige 
rè ùine fhada air esan fhaic- 
inn, do bhrìgh gu'n cual e 
mòran uime j agus bha dùiP 
aige gu'm faiceadh e mìor- 
bhuil èigin air a dheanamh 
leis. 

9 An sin dh'fheòraich e 
mòran do cheisdibh dheth j 
ach cba d'thug e freagradh 
sam bith air. 

10 Agus sheas na h-àrdr 
shagairt agus na sgrìobhaich- 
ean 'ga chasaid gu dian. 

11 Ach chuir Herod agus 
a tuchd-cogaidh an neo-mheas 
e, agus finn iad fanoid air, a- 
gus an dèigh a sgeadachadh 
an eudach dealrach^ chuir e 
air ais gu Pilat e. 

12 Agus finneadh Pilat a- 
gus Herod 'nan cairdibh d'a 
chèile san là sin : oir bha iad 
foimhe sin an naimhdeas f'a 
chèile. 

13 Agus an uair a ghairm 
Pilat an ceann a chèUe na 
h-àrd-shagairt,agus na h-uachd- 
arain, agus an sluagh, 

14 Thubhairt e fiu, Thug 
sibh am' ionnsuidh-sa an duine 
so, mar neach a ta tionndadh 
an t-sluaigh a thaobh : agus, 
feuch, air dhomh a cheasnach- 
adh ann bhur làthair, cha 
d'fhuair mi coire air bith san 
duine so thaobh nan nithe sin 
mu 'm bheil sibh a' deanamh 
casajd air j 



' fo clujmliaclifì, fo rlaghlaclli. ■ 



■ " dòclias.- ^ ro gheal. 

M 2 



180 



LUCAS. 



15 No mar an ceiidna He- 
rod : oir chuir mi d'a ionn- 
suidh sibh, agus, feuch, cha 
d'rinneadh ni air bith ìeis' 
toilltinneach air bàs. 

16 Uime sin, air dhomh-sa 
a smachdachadh, leigidh mi 
as e. 

17 (Oir b'èigin da aon a 
ìeigeadh as doibh air an f hèiU.) 

1 8 Agus ghlaodh iad a mach 
dh'aon ghuth, ag ràdh, Beir 
uainn amfear so, agus leig air 
a chomas duinne Barabas : 

19 (Neach air son ceann- 
airc àraidh a rinneadh anns a' 
bhaile, agus air son mortaidh, 
a thilgeadh am prìosan.) 

•20 Air an aobhar sin labh- 
air Pilat riu a rìs, air dha bhi 
toileach losa a chur fa sgaoil. 

21 Ach ghlaodh iadsan, ag 
ràdh, Ceus e, ceus e. 

22 Agus thubhairt e riu an 
treas uair, C'ar son ? ciod an 
cron a finn e ? cha d'fhnair 
mise cùis bhàis air bith ann : 
uime sin, an dèigh dhomh a 
smachdachadh, leigidh rai as e. 

23 Agus iuidh iadsan air ie 
guthaibh mòra, ag iarraidh 
esan a cheusadh: agusbhuadh- 
aich an guthanna-san, agus 
guthanna nan àrd-shagart. 

24 Agus thug Pilat breth 
gu'n deanta na dh'iarr iad. 

25 Agus ieig e mach dhoibh 
esan a thilgeadh am prìosan 
air son ceannairc agus raort- 
aidh, an neach a dh'iarr iad ; 
ach tliug e thairis losa d'an 
toil. 

26 Agus an tràth thug iad 



ieo e, rug iad air Simon, duine 
àraidh o Chirene, a bha teachd 
o'n dijthaich, agus chuir iad 
an crann-ceusaidh air, g'a 
ghiùlan an dèigh losa. 

27 Agus iean cuideachd 
mhòr e do'n t-sluagh, agus do 
mhnaibh, a bha mar an ceudna 
fibròn% agus 'ga ciiaoineadh- 
san. 

28 Ach air tionndadh do 
losa fiu, thubhairt e, A nigh- 
eana lerusaleim, na guiiibh air 
mo shonsa, ach guiiibh air 
bhur son fèin, agus air son 
bhur cioinne : 

29 Oir feuch, a ta na làith- 
ean a' teachd, anns an abair 
iad, Is beannaichte na mndi 
neo-thorrach^ agus na bronna 
nacli do ghiùlain clann, agus 
na cìocha nacii d'thug bainne. 

30 An sin tòisichidh iad air 
a fàdh fis nabeanntaibh, Tuit- 
ibh oirnne ; agus fis na cnoc- 
aibh, Foiaichibh sinn. 

31 Oir ma ni iad na nithe 
so fis a' chrann ùr, ciod a ni 
iad fis a' chrìonaich ? 

32 Agus thugadh mar an 
ceudna dithis eiie, a bha 'nan 
iuchd droch-bheirt, chum bhi 
air an ceusadh maiiie fis. 

33 Agus an uair a thàinig 
iad do'n àit d'an goirear Cal- 
bhari% an sin cheus iad efèin, 
agus na droch dhaoine ; fear 
diiiubh air a iàimh dheis, agus 
am fear eile air a iàimh chlì. 

34 An sin thubhairt losa, 
Athair, maith dhoibh ; oir 
cha'n 'eil fhios aca ciod a ta 

Agus roinn 



iad a' deanamh. 



dha.- 



bàs-bhualatlh.' 



shea32a. aun sliochd.' 



àit a' chlaiffinn. 



CAIB. : 

iad 'eudach, agus thilg iad 
ciannchur air. 

35 Agus sheas an sluagh ag 
amharc : agus rinn na h-uachd- 
arain fanoid air maille riusan, 
ag ràdh, Shaor e daoine eile ; 
saoradh se e fèin, ma's e so 
Criosd, aon taghta Dhè. 

36 Agus finn na saighdear- 
an raar an ceudna fanoid air, 
a' teachd d'a ionnsuidh, agus 
a' tairgseadh fion geur dha, 

37 Agus ag ràdh, Ma's tu 
righ nan ludhach, teasairg thu 
fèin. 

38 Agus bha sgrìobhadh 
mar an ceudna air a sgrìobh- 
adh os a cheann, ann an Jitrich- 
ibh GU'èigis, agus Laidin, agus 
Eabhra, IS E SO RIGH NAN 
lUDHACH. 

39 Agus thug aon do na 
droch dhaoinibh, a chrochadh, 
toibheum dha, ag ràdh, Ma's 
tu Criosd, saor thu fèin agus 
sinne. 

40 Ach fhreagair am fear 
eile, agus chronuich se e, ag 
ràdh, Nach 'eil eagal Dè ort, 
agus gu bheil thu fo 'n aon 
dìteadh ris ? 

j. 41 Agus sinne da fìreadh 
an ceartas ; oir a ta sinn a' 
faotainn nan nithe sin a thoil 
,ar gnìomharan : ach cha d'finn 
an duine so cron air bith. 
r 42 Agus thubhairt e fi losa, 
A Thighearn, cuimhnich orm- 
sa 'nuair a thig thu do d' 
fìoghachd. 

43 Agus thubhairt losa fis, 
Gu deimhin a ta rai ag ràdh 
fiut, gu'm bi thu maille fium- 
sa aii diiigh ann am pàrras. 



[XIII. 181 

44 Agus bha e mu thim- 
chioll na seathadh uaire, agus 
bha dorchadas air an talamh 
uile gus an naothadh uair. 

45 Agus dhorchaicheadh a' 
ghrian, agus feubadh brat- 
roinn an teampuill 'iia mheadh- 
on. 

46 Agus an uair a ghlaodh 
losa ìe guth mòr, thubhairt e, 
Athair, a ta mi tiomnadh mo 
spioraid a'd' ìàmhaibh-sa : a- 
gus an uair a thubhairt e so, 
thug e suas an deò. 

47 A liis an uair a chunn- 
aic an ceannard-ceud an ni a 
finneadh, thug e glòir do 
Dhia, ag ràdh, Gu firinneach 
b'ionracan an duine so. 

48 Agus an sluagh uile a 
chruinnich dh'ionnsuidh an 
t-seallaidh sin, an uair a chunn- 
aic iad na nithe a finneadh, 
phill iad air an ais, a' bualadh 
an uchd. 

49 Agus sheas a iuchd-eòl- 
ais uile, agus na mnài a iean 
e o Ghalile, am fad uaith, ag 
amharc air na nithibh sin. 

50 Agus, feuch, duine dr- 
aidh d' am b' ainm loseph, 
comhairleach, a hha 'na dhuine 
maith, agus 'na fhìrean ; 

51 (Cha d'aontaich an duine 
so d'an comhairle no d'an 
gnìomh ;) O Ariraatea, baile 
ìeis na h-Iudhaich ; neach raar 
an ceudna aig an robh sùil fi 
rìoghachd Dhè. 

52 Chaidh esan gu Pilat, a- 
gus dh'iarr e corp losa. 

53 Agus air dha a thoirt 
a iiuas, phaisg e ann an lìon- 
eudach e, agus chuir e anu 



182 



LUCAS. 



ail tiaigh e a chladhaicheadh 
à carraìg, anns nach do chuir- 
eadh aon duine riamh foimhe. 

54 Agus b'e sin là an ull- 
uchaidh, agus bha an t-sàbaid 
am fagus. 

55 Agus iean na mnài a 
thàinig maille fis o GhaUle, a- 
gus chunnaic iad an uaigh, 
agus cionnus a chuireadh a 
chorp. 

56 Agus phill iad, agus 
dh'ulluich iad spìosraidh', a- 
gus oladh deadh f hàile j agus 
ghabh iad tàmh air là na sà- 
baid, a f èir na h-àithne. 

CAIB. XXIV. 

1 Chuireadh aiseirigh Chriosd an 
cèill le dà aingeal do na mnaibh 
a thàinig a dlùamharc na h-uaighe: 
13 Dh'fhoillsicheadh Criosd fèin 
ddn dithis dheisciobul a chaidh 
gu h-Emaus : 36 'na dhèigh sin 
dh'fhoillsicheadh e do na h-ab' 
stolaibh) agus chronuich e iad air 
son am mi-chreidimh. 

NIS air a* cheud là do'n 
t-seachduin, gu ro mhoch 
air mhaduinn,thàìnig iad chum 
na h-uaighe, a' toirt ìeo nan 
spìosraidh a dh*ulluich iad, a- 
gus wzwa? àraidh eile maille fiu. 

2 Agus fhuair iad a* chlach 
air a caruchadh o'n uaigh. 

3 Agus air dhoibh dol a 
steach, cha d'fhuair iad corp 
an Tighearn losa. 

4 Agus am feadh a bha iad 
an ioma-cheisd mu'n ni so, 
feuch, sheas dithis dhaoine 
làimh fiu ann an eudaichibh 
dealrach. 

5 Agus air dhoibh bhi fuidh 



eagal, agus a* cromadh an agh- 
aidh chum na talmhainn, thu- 
bhairt iad fiu, C'ar son a ta 
sibh ag iarraidh an ti a ta beò 
am measg nam marbh ? 

6 Cha 'n 'eil e an so, ach 
dh'èirich e: cuimhnichibhmar 
a ìabhair e fibh air dha bhi 
fathast ann an Galile, 

7 Ag ràdh, Is èigin do 
Mhac an duine bhi air a thoirt 
thairis do ìàmhaibh dhaoine 
peacach, agus a bhi air a cheus- 
adh, agus èirigh a fìs an treàs 
là. ■ 

8 Agus chuimhnich iad a 
bhriathran. 

9 Agus air dhoibh pilltìnn 
o'n uaigh, dh'innis iad na nithe 
so uile do'n aon fhear deug, 
agus do chàch uile. 

10 Agus b'i Muire Magda- 
len, agus loanna, agus Muire 
màthair Sheumais, agus mnài 
eile maille fiu, a dh'innis na 
nithe so do na h-abstolaibh. 

11 Agus mlieasadh ara 
briathra ìeo-san mar sgeula 
faoine, agus cha do chreid siad 
iad. 

12 An sin air èirigh do 
Pheadar, fuith e chum na 
h-uaighe ; agus air dha crom- 
adh sìos, chunnaic e'n lìon- 
eudach 'na iuidhe ieis fèin, a- 
gus dh'fhalbh e, a' gabhail ion- 
gantais leis fèin mu'n ni so a 
finneadh. 

13 Agus, feuch, bha dithis 
diubh a' dol air an ià sin fèin 
gu baile d'am b'ainm Emaus, 
a toha tri fichead stàid o leru- 
salem. 



luiblican cùbliraidli. 



CAIB. 

14 Agus bha iad a' labhairt 
eatorra fèin mu thimchioll nan 
nithe ud uile a thachair. 

1 5 Agus an uair a bha iad 
a' còmhradh, agus a' co-reu- 
sonachadh, thàinig losa e fèin 
am fagus, agus dh'imich e 
maille riu. 

16 Ach bha'n sùilean air an 
cumail, air chor as nach d'aith- 
nich iad e. 

17 Agus thubhairt e riu, 
Ciod e an còmhradh so air am 
bheil sibh a' teachd eadaraibh 
fèin, ag imeachd dhuibh, agus 
sibh dubhach ? 

18 Agus f hreagair fear diubh 
d'am b'ainm Cleopas, agus 
thubhairt e fis, Am bheil thusa 
a mhàin a'd' choigreach an le- 
rusalem, agus gun fhios agad 
air na nithibh a rinneadh innte 
anns na làithibh so ? 

19 Agus thubhairt e riu, 
Ciod na nithe ? Agus thu- 
bhairt iadsan fis, Na nithe a 
thaobh losa o Nasaret, a bha 
'iia fhàidh cumhachdach ann 
an gnìomh agus ann am focal 
am fianuis Dè,agus an t-sluaigh 
uile : 

20 Agus cionnus a thug na 
h-àrd-shagairt agus ar n-uachd- 
arain thairis chum ditidh bàis 
e, agus a cheus iad e. 

21 Ach bha dùil againne 
gu'm b'esan an ti a bha gu Is- 
rael a shaoradh ; agus a thuiU- 
eadh air so uile, is e 'n diugh 
an treas là o rinneadh na nithe 
so. 

22 Agus mar an ceudna, 
chuir mnài àraidh dhinn fèin, 

' uamha3.— " 



XXIV. 183 
a chaidh gu moch a dh'ionn- 
suidh na h-uaighe, mòr-ìogh- 
nadh' oirnn : 

23 Agus an uair nach d'- 
fhuair iad a chorp, thàinig 
iad, ag ràdh, gu'm fac iad 
sealladh do ainglibh, a thu- 
bhairt gu bheil e beò. 

24 Agus chaidh dreara àr- 
aidh dhiubh-san a bha maiile 
ruinn fèin, chum na h-uaighe, 
agus fhuair iad eadhon mar 
thubhairt na mnài j ach cha'n 
fhac iad esan. 

25 An sin thubhairt e fiu, 
O dhaoine amaideach^ agus 
mall-chridheach a chreidsinn 
nan nithe sin uile a ìabhair na 
fàidhean ! 

26 Nach b'èigin do Chriosd 
na nithe so fhulang, agus dol 
a steach d'a ghlòir ? 

27 Agus air dha tòiseach- 
adli o Mhaois, agus o na fàidh- 
ibh uile, dh'eadar-mhìnich e 
dhoibh anns na sgriobtuiribh 
uile na nithe m'a thimchioll 
fèin. 

28 Agus dhruid iad fis a* 
bhaile, d'an robh iad a' dol : 
agus ieig esan air gu'n rach- 
adh e ni b'fhaide. 

29 Ach cho-èignich iadsan 
e, ag ràdh, Fan maille i'uinne, 
oir a ta e dlùth do'n f heasgar, 
agus tha deireadh an là ann. 
Agus chaidh e steach a dh'- 
fhuireach maille fiu. 

30 Agus an uair a shuidh e 
gu biadh maille riu, air dha 
aran a ghlacadh, bheannaich 
se e, agus bhris se e, agus 
thug e dhoibh e. 

nco-uihothachail. 



/ 



184. LU( 

31 Agus dh'fhosgladh an 
sùilean, agus dh'aithnich iad 
e ; agus chaidh e as an t-seall- 
adh. 

32 Agus thubhairt iad r'a 
chèile, Nach robh ar cridhe a* 
lasadh annainn, am feadh a 
bha e a' labhairt ruinn air an 
t-slighe, agus an uair a dh'- 
fhosgail e dhuinn na sgriob- 
tuirean ? 

33 Agus dh'èirich iad air 
an uair sin fèin, agus phill iad 
gu lerusalem, agus fhuair iad 
an t-aon fhear deug cruinn an 
ceann a chèile, agus an dream 
a bha maille fiu, 

34 Ag ràdh, Dh'èirich an 
Tighearna da rìreadh, agus 
chunncas le Simon e. 

35 Agus dh'innis iad na 
nithe a rinneadh air an t-slighe, 
agus mar a dh'aithnicheadh 
ìeo e ann am briseadh an ar- 
ain. 

36 Agus ag labhairt nan 
nithe so dhoibh, sheas losa 
fèin 'nam meadhon, agus thu- 
bhairt e fiu, Sìth maille fibh. 

37 Ach bha iadsan fuidh 
gheilt-chrith agus fuidh eagal, 
agus shaoil iad gur spiorad a 
chunnaic iad. 

38 Agus thubhairt e fiu, 
C'ar son a ta sibh fo bhuair- 
eas ', agus c'ar son a ta smuaint- 
ean ag èirigh suas ann bhur 
cridheachaibh ? 

39 Eeuchaibh mo iàmhan 
agus mo chosan, gur mi fèin 
a th'ann : laimhsichibh mi, a- 
gus faicibh j oir cha'n 'eil aig 



spiorad feoil agus cnàmha, 
mar a chi sibh agam-sa. 

40 Agus an uair a thubhairt 
e so, nochd e dhoibh a iàmhan 
agus a chosan. 

41 Agus air dhoibh bhi 
fathast mi-chreideach troimh 
aoibhneas, agus iad fuidli ion- 
gantas, thubhairt e fiu, Am 
bheil biadh sam bith agaibh 
an so ? 

42 Agus thug iad da mìr do 
iasg ròiste, agus do chìr- 
mheala. 

43 Agus ghlac se e, agus 
dh'ith e 'nam fianuis. 

44 Agus thubhairt e fiu, Is 
iad so na briathran a ìabhair 
mi fibh, 'nuair a bha mi fath^ 
ast maille fibh, gur èigin do 
na h-uile nithibh a ta sgrìobh- 
ta ann an lagh Mhaois, agus 
anns na fàidhibh, agus an^is 
na salmaibh mu m' thimchioli- 
sa, bhi air an coimhlionadh. 

45 An sin dh'fhosgail e an 
tuigse, chum gu'n tuigeadh 
iad na sgriobtuirean. 

46 Agus thubhairt e fiu, 
Mar 80 a ta e sgrìobhta, agus 
mar so b'èigin do Chriosd ful- 
ang, agus èirigh o na marbh- 
aibh an treas là : 

47 Agus aithreachas agus 
maitheanas peacaidh bhi air an 
searmonachadh 'na ainm-san, 
do na h-uile chinnich, a' tòis- 
eachadh aig lerusalem. 

48 Agus is fianuisean sibh- 
se air na nithibh so. 

49 Agus, feuch, cuiridh 
misegealiadh m'Athar oirbh^ : 



' thrioblaid. 



cuiridh mise na iiheall m' Athair d'ur n-ionnsuidh. 



ach fanaibh-sa ann am baile 
lerusaleim, gus an sgeadaich- 
earìe cumhachd o nah-àrdaibh 
sibh. 

50 Agus thug e mach iad 
co fliad ri* Betani j agus thog 
e suas a tàmhan, agus bheann- 
aich e iad. 

5 1 Agus am feadh a bha e 
'gam beannachadh, dhealaich- 



B. I. 185 

eadh riu e, agus thogadh suas 
gu nèamh e. 

52 Agus rinn iad aoradh 
dha, agus phill iad gu lerusa- 
lem ìe gairdeachas mòr : 

53 Agus bha iad a ghnàth 
anns an teampull, a* moladh 
agus a* beannachadh Dhè. 
Amen. 



An SOISGEUL a reir EOIN. 



CAIB. I. 

1 Diadhachd, daoineachd, agus 
dreuchd losa Criosd. 15 Fianuis 
Eoin. 39 Gairm Aindreais, 
Pheadair,^!^ Philip, 45 agus Na- 
tanaeil. 

ANNS an toiseach bha am 
Focal, agus bha am Focal 
maille ri Dia, agus b'e am 
Focal Dia. 

2 Bha e so air tùs maille fi 
Dia. 

3 Rinneadh na h-uile nithe 
ìeis ; agus as eugmhais cha 
d'rinneadh aon ni a finneadh. 

4 Ann-san bha beatha, agus 
b'i a' bheatha solus dhaoine. 

5 Agus tha 'n solus a' soill- 
seachadh anns an dorchadas, 
agus cha do ghabh an dorch- 
adas e. 

6 Chuireadh duine o Dhia, 
d'am b'ainm Eoin. 

7 Thàinig esan mar fhia- 
nuis, chum fianuis a thoirt 
mu'n t-solus, chum gu'n creid- 
eadh na h-uile dhaoine trìd- 
saii. 

1 as. 



8 Cha b'esan an solus sin, 
ach chuireadh e chura gu tug- 
adh e fianuis mu'n t-solus. 

9 B'e so an solus fior a ta 
soillseachadh gach uile dhuine 
tha teachd chum an t-saoghail. 

10 Bha e anns an t-saogh- 
al, agus finneadh an saoghal 
ieis, agus cha d'aithnich an 
saoghale. 

11 Thàinig e dh'ionnsuidh 
a dhùthcha fèin, agus cha do 
ghabh a mhuinntir fèin fis. 

12 Ach a mheud as a ghabh 
fis, thug e dhoibh cumhachd 
a bhi 'nan cloinn do Dhia, 
eadhon dhoibh-san a ta creid- 
sinn 'na ainm : 

13 A bha air an gineamh- 
uin, cha'n ann o fhuil, no o 
thoil na feòla, no o thoil duine, 
ach o Dhia. 

14 Agus finneadh^ am I'ocal 
'na f heoil, agus gliabh e còmh- 
nuidh 'nar measg-ne, (agu? 
chunnaic sinn a ghlòir, mar 
g'hlòir aoin-ghin Mhic an Ath- 
ar,) lan gràis agus fìrinn. 

" Jh'fliùs. 



186 



EOIN. 



15 (Thug Eoin fianuisuime, 
agus ghlaodh e, ag ràdh, Is e 
so an ti mu'n do iabhair mi, 
An ti a ta teachd a'm' dhèigh, 
tha toiseach aig orm ; oir bha 
e romham.) 

16 Agus as a iànachd-san 
fhuair sinne uile, agus gràs 
air son gràis. 

17 Oir thugadh an lagh ie 
Maois, acli thàinig an gràs a- 
gus an fhìrinn ìe losa Criosd. 

18 Cha'n fhaca neach air 
bith Dia riamh ; an t-aon-ghin 
Mic, a ta ann an uchd an Ath- 
ar, is esan a dh'fhoillsich e. 

19 Agus is i so fianuis Eoin : 
An uair a chuir na h-ludhaich 
sagairt agus Lebhithich o le- 
rusalem, chum gu'm fiosraich- 
eadh iad deth, Cò thusa ? 

20 Dh'aidich esan, agus cha 
d'àicheadh e ; ach dh'aidich 
e, Cha mhi Criosd. 

21 Agus dh'fhiosraich iad 
deth, Ciod ma seadh ? An tu 
EHas ? Agus thubhairt e, Cha 
mhi. An tu am fàidh ? Agus 
fhreagair e, Cha mhi. 

22 An sin thubliairt iadris, 
Cò thu ? chum gu'n toir sinn 
freagradh dhoibh-san a chuir 
uatha sinn : ciod a tha thu 'g 
ràdh mu do thimchioll fèin ? 

23 Thubhairt e, Is mise 
guth an ti a ghlaodhas' anns 
an fhàsach, Deanaibh dìreach 
slighe an Tighearna, mar thu- 
bhairt am fàidh Esaias. 

24 Agus an dream a chuir- 
eadh leis an teacJidaireachd, 
b'ann do na Phairisich iad. 

25 Agus dh'fhiosraich iad 



deth, agus thubhairt iad fis, 
C'ar son ma seadh a ta thu a' 
baisteadh, mur tu Criosd, no 
EHas, no am fàidh ? 

26 Ehreagair Eoin iad, ag 
ràdh, A ta mise a' baisteadh 
ìe h-uisge ; ach a ta neach 'na 
sheasamh 'nur measg, nach 
aithne dhuibh ; 

27 Is e so an ti, a ta teachd 
a'm' dhèigh-sa, aig am bheil 
toiseach orm, neach nach air- 
idh mise air barr-iall a bhròige 
fhuasgladh. 

28 Rinneadh na nithe so 
ann am Betani^ air an taobh 
thall do lordan, far an robh 
Eoin a' baisteadh. 

29 Air an là màireach chunn- 
aic Eoin losa a' teachd d'a 
ionnsuidh, agus thubhairt e, 
Feuch Uan Dè, a ta toirt air 
fàlbh peacaidh an t-saoghail l 

30 Is e so an ti mu'n du- 
bhairt mi, Tha fear a' teachd 
a'm* dhèigh, aig am bheil 
barrachd orm ; oir bha e fomh- 
am. 

31 Agus cha robh aithne 
agam-sa air : ach a chum gu'm 
bitheadh e air fhoiUseachadh 
do Israel, uime sin thàinig mi 
a' baisteadh ìe h-uisge. 

32 Agus thug Eoin fianuis, 
ag ràdh, Chunnaic mi an Spior- 
ad a' teachd a nuas mar cholu- 
man o nèamh, agus ghabh e 
còmhnuidh air. 

33 Agus chab'aithne dhomh- 
sa e : ach an ti a chiiir mi a 
bhaisteadh ìe h-uisge, thu- 
bhairt esan fium, Ge b'e air 
am faic thu an Spiorad a' 



• Is misc esan aig aiii bheil a glnitli ag ciglieach. ~ Bctabara. 



CAIB. I. 



187 



teachd a nuas agus a' gabh- 
ail còmhnuidh air, is e sin an 
ti a bhaisteas ieis an Spiorad 
naomh. 

S4 Agus chunnaic mi, agus 
finn mi fianuis, gur e so Mac 
Dhè. 

35 Air an là màireach a rìs 
sheas Eoin, agus dithis d'a 
dheisciobluibh ; 

86 Agus air dha amharc air 
losa agus e ag imeachd', thu- 
bhairt e, Feuch Uan Dè ! 

57 Agus chual an dithis 
dheisciobul e a' labhairt, agus 
ìean iad losa. 

58 Agus air tionndadh do 
losa, chunnaic e iad 'ga ìean- 
tuinn, agus thubhairt e fiu, 
Ciod a ta sibh ag iarraidh ? 
Thubhairt iadsan fis, Rabbi, 
(is e sin f'a fàdh, air eadar- 
theangachadh, A mhaighstir,) 
c'àit am bheil thu 
còmhnuidh ? 

39 Thubhairt e fiu, Thigibh 
agus faicibh. Thàinig iad agus 
chunnaic iad c'àit an robh e 
gabhail còmhnuidh, agus dh'- 
fhan iad maille fis an là sin : 
oir bha e mu thimchioU na 
deicheamh uaire. 

40 B'e Aindreas, bràthair 
Shimoin Pheadair, aon do'n 
dithis a chual Eoin a* labhairi, 
agus a ìean esan. 

41 Fhuair esan air 
bhràthair fèin Simon, 
thubhairt e fis, Fhuair sinne 
am Mesias, is e sin, air eadar- 
theangachadh, Criosd-. 

42 Agus thug e chum losa 



gabhail 



tììs a 
agus 



e ; Agus an uair a dh'amhairc 
losa air, thubhairt e, Is tusa 
Simon mac lona : gairmear 
Cephas dhiot, is e sin air eadar- 
theangachadh, Peadar^ 

43 Air an là 'na dhèigh sin, 
bu toil ìe losa dol a mach do 



Ghalile, agus fhuair e 



e ns. 



Philip, 
Lean 



agus thubhairt 
mise. 

44 A nis bha Philip o Bhet- 
saida, baile Aindreais agus 
Pheadair. 

45 Fhuair Philip Natanael, 
agus thubhairt e fis, Fhuair 
sinne an ti mu'n do sgriobh 
Maois anns an lagh, agus na 
fàidhean, losa o Nasaret, mac 
loseiph. 

46 Agus thubhairt Natana- 
el fis, Am feud ni maith air 
bith teachd à Nasaret ? Thu- 
bhairt PhiHp fis, Thig agus 
faic. 

47 Chunnaìc losa Natanael 
a' teachd d'a ionnsuidh, agus 
thubhairt e uime, Feuch Is- 
raeleach da f ìreadh, anns nach 
'eil cealg ! 

48 Thubhairt Natanael fis, 
Cionnus is aithne dhuit mi ? 
Fhreagair losa agus thubhairt 
e fis, Mun do ghairm Philip 
thu, 'nuair a 
chrann-fhìge, 
thu. 

49 

thubhairt e fis, Rabbi, is tusa 
Mac Dhè ; is tu Rish Israeil 

50 ~" 
bhairt e fis, A 
dubhairt mi fiut, Chunnaic mi 



bha thu fo 'n 
chunnaic mise 



Fhreagair Natanael agus 



, — — O' 

Fhreagau' losa agus thu- 
chionn gu'n 



' ii' siàitl-iniciiclul. Christos Gr. i. e. Aon iin^ta. Pctros Gr<»i. c. canaig. 



188 EO 
thu t'o 'n chrann-fhìge, am 
bheil thu creidsinn? chi thu 
nithe a's mò na iad so. 

51 Agus thubhairt e ris, Gu 
deimhin deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, 'Na dhèigh so chi 
sibh nèamh fosgailte, agus 
aingil Dhè a' dol suas agus a' 
teachd a nuas air Mac an 
duine. 

CAIB. II. 

i Einn Criosd fìon ddn uisge : 12 
chaidh e do Chapernaum^ agus do 
lerusalem, 14 far an do ghlan 
e an teampull o luchd reicidk a- 
gus ceannachd : 19 roimh-innis 
€ a bhàs agus 'aiseirigh. 23 
Chreid mòran ann air son a mhior- 
hhuilean, ach cha d'earh se e Jein 
riu. 

AGUS air an treas là bha 
pòsadh ann an Cana Gha- 
lile ; agus bha màthair losa an 
sìn. 

2 Agus fhuair losa mar an 
ceudna agus a dheisciobuil 
cuireadh chum a' phòsaidh. 

3 Agus air teireachdainn 
do'n fhìon, thubhairt màthair 
losa fis, Cha'n 'eil fìon aca. 

4) Thubhairt losa rithe, Ciod 
e mo ghnothuch-sa riut, a 
bhean ? cha d'thàinig m' uair- 
sa fathast. 

5 Thubhairt a mhàthair ris 
an luchd-frithealaidh, Ge b'e 
ni a their e fibhy deanaibh e. 

6 Agus bha sè soithichean 
uisge do chloich air an cur an 
sin, a fèir gnàtha glanaidh 
nan ludhach, a ghabhadh dà 
fheircin no tri gach aon diubh. 

7 Thubhairt losa fiu, Lìon- 



aibh na soithiche ie uisge. A- 
gus ììon siad iad gus am beul. 

8 Agus thubhairt e fiu, 
Tairngibh a fiis, agus thug- 
aibh chum uachdarain na 
cuirme". Agusthug'md anne. 

9 'Nuair a bhlais uachdaran 
na cuirme an t-uisge a finn- 
eadh 'na fhìon, (agus cha robh 
fhios aige cia as a thàinig e ; 
ach bha fhios aig an luchd- 
frithealaidh a tharruing an 
t-uisge,) ghairm uachdaran na 
cuirme am fear nuadh-pòsda^ 

10 Agus thubhairt e fis, 
Cuiridh gach duine fìon maith 
a iàthair air tiìs ; agus an uair 
a dh'òlas daoine gu leoir, an 
sin am fìon a's miosa : ach 
ghlèidh thusa am fion maith 
gus a nis. 

1 1 An toiseach so do mhìor- 
bhuilibh finn losa ann an Cana 
Ghalile, agus dh'fhoillsich e a 
ghlòir ; agus chreid a dheis- 
ciobuil ann. 

12 An dèigh so chaidh e 
sìos do Chapernaum, e fèin, a- 
gus a mhàthair, agus a bhràith- 
rean, agus a dheisciobuil ; a- 
gus cha d'fhan iad ann mòran 
do iàithibh. 

1 3 Agus bha càisg nan ludh- 
ach am fagus ; agus chaidh 
losa suas gu lerusalem. 

14 Agus fhuair e 'nan 
suidhe anns an teampuU luchd- 
reicidh cruidh% agus chaor- 
ach, agus choluman, agus 
luchd-raalairt an airgid : 

15 Agus air deanamh sgiùrs- 
air* dha do cliordaibli caola, 
dh'fliLiadaich e macli as an 



' fèisde, ^ fear na baiiinse, 



^ diiamli. * ciiipe. 



teampull iad uile, agus na 
caoraich agus an crodh ; agus 
dhòirte mach airgiod an luchd- 
nialairt, agus thilg e na buird 
thairis ; 

16 Agus thubhairt e fiusan 
a bha reiceadh choluman, Tog- 
aibh iad sin à so ; na dean- 
aibh tigh m'Athar-sa 'na thigh 
marsandachd. 

17 Agus chuimhnich adheis- 
ciobuil gu'n robh e sgrìobhta, 
Dh'ith eud' do thighe suas 
mi. 

18 An sin fhreagair na 
h-Iudhaich, agus thubhairt iad 
fis, Ciod an comhar a nochdas 
tu dhuinne, do bhrìgh gu 
bheil thu deanamh nan nithe 
sin ? 

19 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e fiu, Leagaibh sìos an 
teampull so, agus an tri làith- 
ibh cuiridh mise suas e. 

20 An sin thubhairt na 
h-Iudhaich, Sè bhadhna agus 
dà fhichead bha an teampull 
so 'ga thogail, agus an cuir 
thusa suas an tri làithibh e ? 

21 Ach iabhair esan mu 
theampull a chuirp. 

22 Uime sin an uair bha e 
aìr èirigh o na marbhaibh, 
chuimhnich adheisciobuilgu'n 
dubhairt e so : agus chreid 
iad an sgriobtuir, agus am 
focal a thubhairt losa. 

23 A nis an uair a bha e an 
lerusalem aig a' chàisg, air an 
fhèiIP, chreid mòran 'na ainm, 
an uair a chunnaic iad na 
mìorbhuilean a finn e. 

24 Ach cha d'earb losa e 



B. III. IS9 
fèin fiu, do bhrìgh gu'ni 
b'aithne dha na h-uile dhaoine, 
25 Agus nach robh feum 
aige neach air bith a dheanamh 
fìanuis air duine : oir bha fhios 
aige ciod a bha anns an duine. 

CAIB. III. 

1 Theagaisg Criosd do Nicodenms 
feim na h-ath-ghineamhuin. 14» 
Mu chreidimh ^na bliàs, 16 Mòr- 
ghràdh Dhè do'n cMnne-daoine. 
23 Baisteadh, fianuis, agus teag~ 
asg Eoiìi. 

A GUS bha duine do na 
-^-^ Phairisich, d'am b'ainra 
Nicodemus, a hha 'nauachdar- 
an air na h-Iudhaich : 

2 Thàinig esan chum losa 
san oidhche, agus thubhairt e 
fis, A mhaighstir, tha f hios ag- 
ainn gur fear-teagaìsg thu a 
thàinig o Dhia : oir cha'n urr- 
ainn duine air bitli na raìor- 
bhuile so dheanamh a ta thusa 
a' deanamh, raur bi Dia maiUe 
fis. 

3 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e fis, Gu deimhin 
deimbin a ta mi ag ràdh fiut, 
mur beirear duine a ns% nack 
feud e rìoghachd Dhè fhaic- 
inn. 

4 Thubhairt Nicodemus fis, 
Cionnus a dh'fheudas duine 
bhi air a bhreith 'nuair a ta 
e aosdii ? am bheil e comasach 
air dol a stigh an dara uair do 
bhroinn a rahàthar, agus a bhi 
air a bhreith ? 

5 Fhreagair losa, Gu deimlì- 
in deimhin a ta rai ag ràdh 
fiut, mur bi duine air a bhreith 
o uisge, agus o'n Spiorad, cha 



' ro-chùram. ^ an àm na fcisde. — ' o'n àirde. 



190 E( 
'n urrainn e dol a steach do 
rioghachd Dhè. 

6 An ni sin a ta air a bhreith 
o'n f heoil, is feoil e ; agus an 
ni sin a ta air a bhreith o'n 
Spiorad, is spiorad e. 

7 Na gabh iongantas gu'n 
dubhairt mi fiut, Is èigin 
duibh bhi air bhur breith a 
fìs. 

8 Tha a* ghaoth a' sèideadh 
far an àill ieatha, agus tha thu 
a' cluinntinn a fuaim, ach 
cha'n 'eil fhios agad cia as a 
tha i teachd, no c'àit a tha i 
dol : is ann mar sin a tha gach 
neach a tha air a bhreith o'n 
Spiorad. 

9 Fhreagair Nicodemus a- 
gus thubhairt e f is, Cionnus a 
dh'f heudas na nithe so bhi ? 

10 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e fis, Am bheil thusa 
a'd' fhear-teagaisg Israeil, a- 
gus nach aithne dhuit na nithe 
so ? 

11 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh fiut, gu bheil 
sinne a' labhairt an ni a's fios 
duinn, agus a' toirt fianuis air 
an ni sin a chunnaic sinn ; a- 
gus cha ghabh sibhse ar fia- 
nuis. 

12 Ma dh'innis mi dhuibh 
nithe talmhaidh, agus nach 
creid sibh, cionnus a chreid- 
eas sibh ma dh'innseas mi 
dhuibh nithe nèamhaidh ? 

13 Agus cha deachaidh aon 
neach suas do nèamh, ach an 
ti a thàinig a nuas o nèamh, 
Mac an duine a ta air nèamh. 

14 Agus mar a thog Maois 



suas an nathair san fhàsach, is 
ann mar sin is èigin do Mhac 
an duine bhi aìr a thogail 
suas : 

15 Chum as ge b'e neach a 
chreideas ann, nach sgriosar 
e', ach gu'm bi a' bheatha 
mhaifeannach aige. 

16 Oir is ann mar sin a 
ghràdhaich Dia an saoghal, 
gu'n d'thug e 'aon-ghin Mhic 
fèin, chum as ge b'e neach a 
chreideas ann, nach sgrìosar e, 
ach gu'm bi a* bheatha shiorr- 
uidh aige. 

17 Oir cha do chuir Dia a 
Mhac do'n t-saoghal, chum 
gu'n dìteadh e an saoghal, ach 
a chum gu'm biodh an saogh- 
al air a shaoradh trìd-san. 

18 An ti a chreideas ann, 
cha ditear e : ach an ti nach 
creid, tha' e air a dhìteadh 
cheana, a chionn nach do 
chreid e an ainm aoin-ghin 
Mhic Dhè. 

1 9 Agus is e so an diteadh, 
gu'n d'thàinig an solus do'n 
t-saoghal, agus gu'n doghràdh- 
aich daoine an dorchadas ni's 
mò na'n solus, a chionn gu'n 
robh an gnìomharan olc. 

20 Oir gach neach a ta 
deanamh uilc, tha e toirt fuatha 
do'n t-solus, agus cha'n 'eil e 
teachd chum an t-soluis, air 
eagal gu'm biodh 'oibre air an 
cronachadh. 

21 Ach an ti a ni an fhìr- 
inn, thig e chum an t-soluis, 
chum gu'm bi 'oibre follais- 
each, gur ann an Dia a finn- 
eadh iad. 



V bi e caillte. 



22 Au dèigh siii thàinig 
losa agus a dheisciobuil do 
thìr ludea ; agus dh'f han e an 
sin maille riu, agus bhaist e. 

23 Agus bha Eoin mar an 
ceudna a' baisteadh ann an 
Enon,làimh ri SaHm, do bhrìgh 
gu'n robh mòran uisgeachan 
an sìn ; agus thàinig iad, agus 
bhaisteadh iad. 

24 Oir cha robh Eoin fath- 
ast air a thilgeadh am prìosan. 

25 An sin dh'èirich ceisd 
eadar deisciobuil Eoin agus na 
h-Iudhaich,muthimchiollglan- 
aidh. 

26 Agus thàinig iad chum 
Eoin, agus thubhairt iad fis, 
A mhaighstir, an ti a bha 
maiUe riut an taobh thall do 
lordan, d'an d'thug thu fia- 
nuis, feuch, tha esan a' baist- 
eadh, agus tha na h-uile 
dhaoine a' teachd d'a ionn- 
suidh. 

27 Fhreagair Eoin agus thu- 
bhairt e, Cha'n 'eil duine com- 
asach air ni sam bith a ghabh- 
ail, mur bi e air a thoirt da o 
nèamh. 

28 Tha sibhse fèin a' toirt 
fìanuis dhòmh-sa, gu'n dubh- 
airt mi, Cha mhi Criosd, ach 
gu'n do chuireadh foimhe mi. 

29 An ti aig am bheil a' 
bhean nuadh-phòsda, is e am 
fear nuadh-pòsda e : ach car- 
aid an fhir nuadh-phòsda, a ta 
'na sheasamh agus ag èisd- 
eachd fis, tha e af deanamh 
gairdeachais mhòir air son 
gutha ari fhir nuadh-phòsda : 
uime sin tha mo ghairdeachas 
so air a choimhlionadh. 



3. IV. 191 

30 Is èigin dasan fàs, ach 
dhomh-sa bhi air mo ìughd- 
achadh. 

31 An ti a thig a nuas, tha 
e os ceann nan uile : an ti a 
tha o'n talamh, tha e tal- 
mhaidh, agus labhraidh e air 
mhodh talmhaidh : an ti a thig 

nèamh, tha e os ceann nan 
uile. 

32 Agus an ni a chunnaic 
agus a chual e, air sin tha e 
toirt fianuis ; agus cha'n 'eil 
aon duine a' gabhail f'a fhia- 
nuis. 

33 An ti a ghabh f'a fhia- 
nuis-san, chuir e a sheula fis, 
gu bheil Dia fìo^. 

34? An ti a chuir Dia uaith, 
tha e a' labhairt bhriathra 
Dhè : oir cha'n ann a fèir 
tomhais a tha Dia a' toirt an 
Spioraid da. 

35 Is toigh ìeis an Athair 
am Mac, agus thug e na h-uile 
nithe 'na iàimh. 

36 An ti a chreideas anns 
a' Mhac, tha a' bheatha mhair- 
eannach aige ; ach an ti nach 
'eil a' creidsinn anns a' Mhac, 
cha'n fhaic e beatha ; ach a 
ta fearg Dhè a' gabhail còmh- 
nuidh air. 

CAIB. IV. 

1 Minn Criosd còmhradJi ris a' 
Bhan-samaraich, agus dKfhoiU- 
sich se e fcin di. 27 Tha 'dheis- 
ciobuiì fo iongantas. 31 Chuir e 
an cèill doibh ^eud fèin air son 
glòire Dhè. 39 Chreid. mòrcai 
do na Samaraich ann. 

AIR an aobhar sin an uair 
a thuig losa gu'n cuala 
na Phairisich gu'n robh e a' 



192 EC 
deanamh agus a* baisteadh 
tuilleadh dheisciobul na Eoin, 

2 (Ged nach do bhaist losa 
fèin iad ach a dheisciobuil,) 

3 Dh'fhàg e ludea, agus 
chaidh e a rìs do Ghahle. 

4 Agus b'èigin da dol troimh 
Shamaria. 

5 An sin thàinig e gu baile 
a bhuineadh do Shamaria, fis 
an abrar Sichar, fagus do'n 
fhearann a thug lacob d'a 
mhac loseph. 

6 A nis bha tobar lacoib an 
sin. Uime sin air do losa bhi 
sgìth ìe a thurus, shuidh e mar 
sin làimh ris an tobar ; agus 
bha e mu thimchioll na seath- 
adh uaire. 

7 Thàinig bean o Shamaria 
a tharruing uisge : thubhairt 
losa fithe, Thoir dhomh-sa 
deoch. 

8 Oir bha a dheisciobuil air 
dol do'n bhaile a cheannach 
bìdh. 

9 An sin thubhairt a' bhean 
o Shamaria fis, Cionnus a ta 
thusa agus gur ludhach thu, 
ag iarraidh deoch uam-sa, a 
ta am Bhan-samaritanaich ? oir 
cha 'n 'eil comunn aig na 
h-Iudhaich fis na Samaritan- 
aich. 

10 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e fithe, Nam b'aithne 
dhuit tiodhlac' Dhè, agus cò 
e a ta 'g ràdh fiut, Thoir 
dhomh deoch, dh'iarradh tu 
airsan, agus bheireadh e uisge 
beò dhuit. 

1 1 Thubhairt a' bhean fis, 
A Thighearn, cha'n 'eil inneal 



tarruing agad, agus tha'n tobar 
domhain : uime sin cia as a ta ^ 
an t-uisge beò sin agad ? ^ 

1 2 Am mò thusa na ar n-ath- * 
air lacob, a thug dhuinnè an 
tobar so, agus a dh'òl as e fèin, ^ 
agus a chlann, agus a sprèidh ? 

1 3 Fhreagair losa agus thu- ^ 
bhairt e fithe, Ge b'e neach a 
dh'òlas do'n uisge so, bithidh 
tart^ air a fìs : ^ 

14 Ach ge b'e neach a dh'- s 
òlas do'n uisge a bheir mise 
dha, cha bhi tart gu bràth air : ti 
ach an t-uisge a bheir mise u 
dha, bithidh e 'na thobar uisge M 
ann, a' sruthadh suas chum na 
beatha maireannaich. 

15 Thubhairt a' bhean fis, ia 
A Thighearn, thoir dhomh-sa iy 
an t-uisge so, chum nach bi 
tai't orm, agus nach tig mi an e 
so a tharruing. a 

16 Thubhairt losa fithe, a 
Imich, gairm V £he3ir-pòsda, a- 
gus thig an so. I 

1 7 Fhreagair a' bhean agus II 
thubhairt i, Cha'n 'eii fear ag- e 
am. Thubhairt losafithe, Is ii 
maith a thubhairt thu, Cha'n ì 
'eii fear agam : 

18 Oir bha cùignear fhear i 
agad, agus esan a ta agad a 
nis, cha'n e t'fhear fèin e : 11 
thubhairt thu so gu fior. j( 

19 Thubhairt a' bhean fis, ii 
A Thighearn, tha mi fàicinn 
gurfàidhthu. 

20 Rinn ar n-aithriche aor- 
adh san t-sliabh so ; agus tha 
sibhse ag ràdh, gur ann an le- 
rusalem a ta an t-ionad anns 
an còir aoradh a dheanamh. 



' toirbheartas.— — * ìota. 



CAIB. IV. 



.193 



21 Thubhairt losa rithe, A 
bhean, creid mise, gu bheil an 
uaira' teachd, anns nach dean 
sibh aoradh do'n Athair aon 
chuid san t-sliabh so, no ann 
an lerusalem. 

22 Tha sibh a' deanamh 
aoraidh do'n ni nach aithne 
dhuibh : tha sinne a' deanamh 
aoraidh do'n ni a's aithne 
dhuinn : oir is ann o na h-Iudh- 
aich a ta slàinte. 

23 Ach a ta 



an uair a 



teachd, agus a ta i nis ann, 
anns an dean am fior luchd- 
aoraidh aoradh do'n Athair 
ann an spiorad agus ann am 
fìrinn : oir a ta an t-Athair ag 
iarraidh an leithide so do 
iuchd-aoraidh. 

24 Is Spiorad Dia, agus is 
èigin d'a iuchd-aoraidh, aor- 
adh a dheanamh dha an spior- 
ad agus am firinn. 

25 Thubhairt a* bhean ris, 
Tha f hios agam gu bheii am 
Mesias a' teachd, ris an ab- 
rar Criosd : 'nuair a thig esan 
innsidh e na h-uile nithe 
dhuinn. 

26 Thubhairt losa fithe, Is 
mise a ta labhairt fiut. 

27 Agus air a so thàinig a 
dheisciobuil, agus b'iongant- 
ach leo gu'n robh e labhairt 
f is a' mhnaoi : ach cha dubh- 
airt aon neach, Ciod a tha thu 
'g iarraidh ? no, C'ar son a tha 
thu labhairt fithe ? 

28 An sin dh'fhàg a' bhean 
a soitheach uisge, agus dh'- 
fhalbh i do'n bhaile, agus thu- 
bhairt i fis na daoinibh. 



29 Thigibh, faicibh duine a 
dh'innis dhomh-sa na h-uile 
nithe a finn mi fiamh : Nach 
e so Criosd * ? 

30 An sin chaidh iad a 
mach as a' bhaile, agus thài- 
nig iad d'a ionnsuidh-san. 

31 San àm sin fèin ghuidh 
a dheisciobuil air, ag ràdh, A 
mhaighstir, ith. 

32 Ach thubhairt esan fiu, 
Tha agam-sa biadh f 'a itheadh 
air nach 'eil fhios agaibh-sa. 

33 Uime sin thubhairt na 
deisciobuii f'a chèile, An d'- 
thug neach air bith ni d'a 
ionnsuidh f 'a itheadh ? 

34 Thubhairt losa fiu, Is 
e mo bhiadh-sa toii an ti a 
chuir uaith mi a dheanamh, 
agus 'obair a chrìochnachadh. 

35 Nach aliair sibhse, A ta 
mne cheithir mìosan ann fath- 
ast, agus a7i sin thig am fogh- 
aradli ? feuch, a ta mi ag ràdh 
fibh, Togaibh suas bhur siiil- 
ean, agus seaiiaibh air na 
h-achaibh ; oir a ta iad a 
cheana geai chum an fhogh- 
araidh. 

36 Agus an ti a bhuaineas 
tha e faotainn tuarasdail, agus 
a'cruinneachadhtoraidh chum 
na beatha raaireannaich ; chum 
gu'n dean an ti a chuireas, a- 
gus an ti a bhuaineas, gaird- 
eachas ie chèiie^ 

37 Agus an sotha an ràdh^ 
ud fìor, Gu bheil neach a' cur, 
agus neach eile a' buain. 

38 Chuir mise sibhse a 
bhuain an ni sin nach do 
shaothraich sibh : shaothraich 



An e so Criosd? ^ ciiideachd, maraon. ' an gnàth-fhocal. 

N 



194 



EOIN. 



daoine eile, agus chaidh sibhse 
steach 'nan saothair. 

39 Agus chreid mòran do 
Shamaritanaich a' bhaile sin 
ann, air son cainnte na mnà, 
a thug fianuis, ag rac?/t, Dh'- 
innis e dhomh na h-uile nithe 
a rinn mi riamh. 

40 Uime sin an uair a thài- 
nig na Samaritanaich d'a ionn- 
suidh, ghuidh iad air fàntuinn 
maiUe riu : agus dh'f huirich e 
an sin dà ià. 

41 Agus chreid mòran tuill- 
eadh air son 'fhocail fèin : 

42 Agus thubhairt iad fis 
a' mhnaoi, Tha sinn a' creid- 
sinn, cha'n ann à so suas air 
son do chòmliraidh-sa : oir 
chuala sinn fèin e, agus a ta 
fhios againn gur e so da fìr- 
eadh Criosd, Slànuighear an 
t-saoghail. 

43 Agus an dèigh dà ìà 
dh'fhalbh e as a 'sin, agus 
chaidh e do GhaHle : 

44 Oir thug losa fèin fìanuis, 
nach 'eil urram aig fàidh 'na 
thìr fèin. 

45 Uime sin, an uair a thài- 
nig e do Ghahle, ghabh na 
Gahlèaich fis, air dhoibh na 
nithe sin uile fhaicinn a finn 
e ann an lerusalem air an 
fhèill : oir chaidh iadsan mar 
an ceudna chum na fèille. 

46 An sin thàinig losa a fìs 
do Chana Ghalile, far an 
d'finn e fìon do'n uisge. Agus 
bha duine cumhachdach' àr- 
aidh, aig an robh a mhac gu 
tinn ann an Capernaum. 

47 'Nuair a ciiual esan gu'n' 



robh losa air teachd à ludea 
do Ghalile, chaidh e d'a ionn- 
suidh, agus ghuidh e air gu'n 
rachadh e sìos, agus gu'n slàn- 
uicheadh e a mhac : oir bha e 
ri h-uchd bàis. 

48 An sin thubhairt losa 
fis, Mur faic sibh comharan 
agus mìorbhuilean, cha chreid 
sibh. 

49 Thubhairt an duine cumh- 
achdach fis, A Thighearn, 
rach^ sìos mum faigh mo ìean- 
aban bàs. 

50 Thubhairt losa fis, Im- 
ich ; tha do mhac beò. Agus 
chreid an duine am focal a 
ìabhair losa fis, agus dh'imich 
e. 

51 Agus am feadh a bha e 
fathast a' dol sìos, choinnich a 
sheirbhisich e, agus dh'innis 
ìad ag ràdh, Tha do mhac 

beò\ 

52 An sin dh'fhiosraich e 
dhiubh an uair anns an deach- 
aidh e am feabh.a.s : agus thu- 
bhairt iad fis, An dè air an 
t-seachdamh uair dh'fhàg am 
fiabhrus e. 

53 An sin dh'aithnich an 
t-athair gu'm Vi an uair sin 
fèin, anns an dubhairt losa fis, 
Tha do mhac beò ; agus chreid 
e fèin, agus a theaghlach uile. 

54 'Se so a fìs an dara mìor- 
bhuil a finn losa, 'nuair a thài- 
nig e à ludea do GhaHle. 

CAIB. y. 

1 Leighis losa air là na sàbaid an 
duine a bha fuidh leòn rè ochd 
bliadhna deug thar fhichead : 10 
Rinn na h-Iudhaich uìme sin conn- 



' mòr, rìoghail, 



tlicirig, f;ilb!i, gabh=. 



; ^gu maith. 



sachadJi ris, agus geur-leanmhuinn 
air. 

*1VTA dhèigh sobha fèill nan 
J_ >l ludhach ann ; agus 
chaidh losa suas gu lerusa- 
lem. 

2 A nis a ta ann an Eerusa- 
lem làimh fi geata^ nan caor- 
ach lochan, fis an abrar sa' 
chainnt Eabhruidhich, Betes- 
da, aig am bheil cùig tighean- 
fasgaidh ^ 

3 Anntà sin bha 'nan luidhe 
'mòr-bhuidheann do dhaoinibh 
euslan, dalla, bacach, seargta, 
a' feitheamh fi caruchadh an 
uisge. 

4 Oir chaidh aingeal sìos 
an àm àraidh san lochan, agus 
chuir e an t-uisge troimh 
chèile : uime sin an ceud 
neach a fachadh sìos ann, an 
dèigh cur troimh chèile an 
uisge, finneadh slàn e a dh'aon 
tinneas a bhiodh air. 

5 Agus bha duine àraidh an 
sin, a bha ochd bhadhna deug 
thar fhichead ann an euslaint. 
,• 6 'Nuair a chunnaic losa 
esan 'na ìuidhe, agus fios aige 
gu'n robh e nis ùine fhada 
mar sin, thubhairt e fis, Am 
miann ìeat bhi air do dhean- 
amh slàn ? 

7 Fhreagair an duine euslan 
e, A Thighearn, cha 'n 'eil 
duine agam, an uair a chuir- 
ear an t-uisge troimh a chèile, 
a chuireas anns an lochan mi : 
ach am feadh a ta mise teachd, 
tha neach eile a' dol sìos fomh- 
am. 

8 Thubhairt losa fis, Eir- 



[B. V. 195 

ich, tog do ìeabadh, agus im- 
ich. 

9 Agus air ball finneadh an 
duine slàn, agus thog e a ieab- 
adh, agus dh'imich e : agus 
bha'n t-sàbaid ann air an là 
sin. 

10 Uime sin thubhairt na 
h-Iudhaich fis an ti a shlàn- 
uicheadh, Is i an t-sàbaid a ta 
ann ; cha'n 'eil e dhgheach 
dhuit do ieabadh a ghiùlan. 

11 Fhreagair e iad, An ti 
a finn slàn mi, thubliairt esan 
fium, Tog do ieabadh agus 
imich ? 

12 An sin dh'fhiasraich iad 
deth, Cò an duine athubhairt 
fiut, Tog do ieabadh agus 
imich ? 

13 Agus cha robh fhios aig 
an ti a shlànuicheadh, cò e : 
oir chaidh losa as a shealladh, 
air do mhòr-shluagh bhi anns 
an àit. 

14 'Na dhèigh so fhuair 
losa e anns an teampull, agus 
thubhairt e fis, Feuch, fihn- 
eadh slàn thu : na peacaich 
ni's mò, air eagai gu'n tachair 
ni's miosa dhuit. 

15 Dh'imich an duine, a-., 
gus dh'innis e do na h-Iudli- 
aich gu'm b'e losa a finn slàn 
e. 

16 Agus air a shon so 
finn na h-Iudhaich geur-iean- 
mhuinn air losa, agus dli'iarr 
iad a mharbhadh, do bhrìgh 
gu'n d'finn e na nitlie so air 
an t-sàbaid. 

17 Ach fhreagair losa iad, 
Tha m'Athair ag oibreachadh 



' margadh. sgàtli-thighean. 

N 2 



196 

gus a nis, agus tha mise ag 
oibreachadh. 

1 8 Uime sin bu mhòid a dh'- 
iarr na h-Iudhaich a mharbh- 
adh, a chionn nach e mhàin 
gu'n do bhris e an t-sàbaid, 
ach gu'n dubhairt e mar an 
ceudna gu'm b'e Dia 'Athair- 
san, 'ga dheanamh fèin co-ion- 
ann fi Dia. 

19 Air an aobhar sin f hreag- 
air losa, agus thubhairt e riu, 
Gu deimhin deimhin a ta mi 
ag ràdh ribh, nach 'eil am 
Mac comasach air ni sam bith 
a dheanamh uaith fèin, ach 
an ni a chi e an t-Athair a' 
deanamh : oir ge b'e nithe a 
ni, esan, na nithe sin iein ni 
am Mac mar an eeudiia. 

20 Oir is ionmhuinn ieis an 
Athair am Mac, agus a ta e a' 
foiilseachadh dha nan uile 
nithe a tha e fèin a* deanamh : 
agus foillsichidh e dha oibre 
a's mò na iad so, air chor as 
gu'm bi iongantas oirbhse. 

21 Oir mar a ta an t-Athair 
a' dùsgadh, agus a' beothach- 
adh nam marbh, is amhuil sin 
a ta am Mac a' beothachadh 
an dream a's àill ìeis. 

22 Oir cha'n 'eil an t-Ath- 
air a' toirt breth air duine sam 
bith ; ach thug e gach uile. 
bhreitheanas do'n Mhac : 

23 Chum gu'n tugadh na 
h-uile dhaoine urram do'n 
Mhac, amhuil mar a ta iad a' 
toirt urraim do'n Athair. An 
ti nach 'eil a' toirt urraim do'n 
Mhac, cha'n 'eil e toirt urr- 
aim do'n Athair a chuir uaith 
e. 



EOIN. 

24 Gu deimhin deimhin a: 
ta mi ag ràdh fibh, An ti a 
dh'èisdeas fi m' fhocal-sa, a- 
gus a ta creidsinn anns an ti a 
chuir uaith mi, tha a' bheatha 
mhaireannaeh aige, agus cha 
tig e chum dìtidh ; ach chaidh 
e thairis o bhàs gu beatha. 

25 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh fibh, Gu bheil 
an uair a' teachd, agus gu 
bheil i nis ann, anns an cluinn 
na mairbh guth Mhic Dhè : 
àgus an dream a chluinneas, 
bithidh iad beò. 

26 Oir mar a ta aig an Ath- 
air beatha ann fèin, is amhuil 
sin a thug e do'n Mhac beatha 
a bhi aig ann fèin ; 

27 ■ Agus thug e mar an 
ceudna dha ùghdarras chum 
breth a thabhairt, do bhrìgh 
gur e Mac an duine. 

28 Na gabhaibh iongantas 
deth so ; oir a ta an uair a' 
teachd, anns an cluinn iadsan 
uile a ta sna h-uaighibh a 
ghuth-san : 

29 Agus thèid iad a mach ; 
iadsan a finn maith, chum ais- 
eirigh na beatha ; agus iadsan 
a finn olc, chum aiseirigh an 
damnaidh. 

30 Cha'n 'eil mise comas- 
ach air ni sam bith a dhean- 
amh uam fèin : mar a chluinn- 
eas mi bheir mi breth : agus 
a ta mo bhreitheanas ceart ; 
do bhrìgh nach 'eil mi ag iarr- 
aidh mo thoile fèin, ach toil an 
Athar a chuir uaith mi. 

31 Ma bheir mise fianuis 
mu m' thimchioll fèin, cha'n 
'eil m' fhianuis fìor'. 



' iomchuidh. 



32 Tha neach eile a' toirt 
fianuis mu m' thimchioll, agus 
a ta fhios agam gur fior an 
fhianuis a ta e deanamh mu 
m' thimcliioU. 

33 Chuir sibhse chum Eoin, 
agus thug e fianuis do'n fhìr- 
inn. 

34 Ach cha'n 'eil mise a' 
gabhail fianuis o dhuine : ach 
a ta mi ag ràdh nan nithe so, 
chum gu'm bi sibhse air bhur 
tèarnadli. 

35 B'esan an lòchran lasar- 
ach ' agus dealrach : agus bha 
sibhse toiieach car tamuill 
gairdeachas a dheanamh 'na 
sholus. 

36 Ach a ta agam-sa fianuis 
a's mò n-àjianuis Eoin :. oir na 
h-oibre a thug an t-Athair 
dhomh-sa chum gu'n crìochr 
naichinn iad, tha na h-oibre sin 
fèin a tha mise a' deanamli, a' 
toirt fianuis mu m' thimchioll, 
gu'n do chuir an t-Athairuaith 
mì. 

37 Agus an t-Athair fèin a 
chuir uaith mi, thug e fianuis 
mu m' thimchioll. Cha chuala 
sibh fiamh a ghuth, ni mò a 
chunnaic sibh a choslas. 

38 Agus cha'n 'eil 'fhocal- 
san agaibh a' gabhail còmh- 
nuidh annaibh : oir an ti sin 
a chuir esan uaith, cha'n 'eil 
sibh 'ga chreidsinn. 

39 Rannsaichibh^ nasgriob- 
tuirean, oir a ta sibh a' saoil- 
sinn gu bheil a' bheatha mhair- 
eannach agaibh annta-san j a- 
gus is iad sin a ta toirt fianuis 
mu m' thimchioll-sa. 



I. VI. 197 

40 Gidheadh cha'n àiU ieibh 
teachdam' ionnsuidh-sa, chum 
gu'm faigheadh sibh beatha. 

41 Cha'n 'eil mise a' gabhail 
urraim^ o dhaoinibh. 

42 Ach is aithne dhomh 
sibhse, nach 'eil gràdh Dhè 
agaibh annaibh. 

43 Thàinig mise an ainm 
m' Athar, agus cha'n 'eil sibh 
a' gabhail rium : ma thig 
neach eile 'na ainm fèin, gabh- 
aidh sibh ris-san. 

44 Cionnus a dh'fheudas 
sibh creidsinn, a ta gabhail 
urraim o chèile, agus nach 'eil 
ag iarraidh an urraim a thig o 
Dhia a mhàin ? 

45 Na saoilibh gu'n dean 
niise bi>ur casaid ris an Ath-. 
air : tha aon a tha deanamh 
casaid oirbh, Maois, anns am 
bheil sibh a' cur bhur dòchais*. 

46 Oir nan creideadh sibh 
Maois, chreideadh sibh m.ise : 
oir sgrìobh esan mu m' thim-^^ 
chioll. 

47 Ach mur creid sibh a 
sgrìobhadh- san, cionnus a 
chreideas sibh mo bhriathra- 
sa. 

CAIB. VI. 

1 Bheathaick Criosd cmg mtle fiar 
le cùig builinnibh arain agus dà 
iasg : 1 5 Air an aobhar sin b'àill 
leis an t-sluagh esan a dheanamk 
'na righ .- 16 Ack air dhasan a 
sgaradh fèin uatha, chaidh e suas 
gu beinn, agus dKimich e air a' 
chuan q, dh'ionnsuidh a dheisciobul. 

'^VTA dhèigh sin chaidh losa 
thar muir^ Ghalile, no 
Thiberiais. 



' lasta. ^ Tha sibh a' rannsachadh. — — ^ glòh'c. as am bheil .sibh ag earbS' 

adh. * fairge. 



19S Eo; 

2 Agus lean sluagh mòr e, 
do bhrìgh gu'm fac iad a 
mhìorbhuìlean a rinn e air an 
dream a bha euslan. 

3 Agus chaidh losa suas 
air beinn, agus shuidh e an 
sin maille f'a dheisciobluibh. 

4 Agus bha a' chàisg, fèill 
nan ludhach, am fagus. 

5 An sin an uair a thog losa 
suas a shùilean, agus a chunn- 
aic e gu'n d'thàinig buidheann 
mhòr shluaigh d'a ionnsuidh, 
thubhairt e fi PhiHp, Cia an 
t-àit as an ceannaich sinn aran 
chum gu'n ith iad so ? 

6 (Ach thubhairt e so 'ga 
dhearbhadh-san j oir bha f hios 
aige fèin ciod a dheanadh e.) 

7 Fhreagair Phihp e, Cha 
leoir dhoibh luach dhà cheud 
peghinn a dh'aran, chum gu'n 
gabhadh gach aon diubh beag- 
an. 

8 Thubhairt aon d'a dheis- 
ciobluibh, Aindreas, bràthair 
Shimoin Pheadair, fis, 

9 Tha òganach an so, aig 
am bheil cùig buiHnnean eòr- 
na, agus dà iasg bheag : ach 
ciod iad so ara measg na 
h-uiread ? 

10 Agus thubhairt losa, 
Thugaibh air na daoinibh 
suidhe sìos. A nis bha mòran 
feoir anns an àit. Air au 
aobhar sin shuidh na daoine 
sios, an àireamh timchioll 
chùig mile. 

1 1 Agus ghlac losa na buil- 
innean, agus air tabhairt ' 
buidheachais da, foinn e air 
na deisciobhiibh iad, agus na 



deisciobuil orra-san a shuidh : 
agus mar an ceudna do na 
h-iasgaibh beaga, mheud as a 
b'àill leo. 

12 'Nuair a shàsuicheadh 
iad, thubhairt e f'a dheisciob- 
luibh, Cruinnichibh am biadh 
briste a ta thuiUeadh ann, 
chum nach caiUear a bheag. 

13 Air an aobhar sin chruinn- 
ich iad e f'a chèile, agus iìon 
iad dà chhabh dheug do sbruil- 
each nan cùig buiUnnean eòr- 
na, a bha dh'fhuigheall aig a' 
mhuinntir adh'ith. 

14 An sin an uair a chunn- 
aic na daoine sin am mìor- 
bhuil a finn losa, thubhairt 
iad, Gu fìrinneach is e so am 
fàidh a bha gu teachd chum 
an t-saoghaih 

15 Uime sin an uair a thuig 
losa gu'n robh iad air tì* 
teachd agus breith air ie làimh 
làidir, chum gu'n deanadh iad 
righ dheth, dh'imich e fis do'n 
bheinn 'na aonar. 

1 6 Agus an uair a thàinig 
am feasgar, chaidh a dheiscio- 
buil sìos chum na raara, 

17 Agus air dol an luing 
dhoibh, chaidh iad thar a' 
mhuir gu Capernaum : agus 
bha an dorchadas a nis ann, 
agus cha robh losa air teachd 
d'an ionnsuidh. 

18 Agus ag sèideadh do 
ghaoith mhòir, dh'èirich a' 
mhuir. 

19 Uime sin an uair a finn 
iad iomramh timchioll cùig no 
deich thar fhichead do stàid- 

,ibh, chunnaic iad losa ag im- 



' I)i-citìi. 



run oiTa. 



CAIB. VI. 



199 



agus 



eachd air a' mhuir, agus 
druideadh ris an luing ; 
ghabh iad eagal. 

20 Ach thubhairt esan riu, 
Is mise ta ann ; na biodh eagal 
oirbh. 

21 Uime sin ghabh iad gu 
toileach a steach do'n luing e : 
agus air ball ràinig an long^an 
tir gus an robh iad a' dol. 

22 Air an là 'na dhèigh sin, 
an uair a chunnaic an sluagh a 
sheas air taobh eile na mara, 
nach robh long' eile an sin, 
ach an ìong sin anns an deach- 
aidh a dheisciobuil a steach, 
agus nach deachaidh losa san 
luing maille f 'a dheisciobluibh, 
ach gu'n d'fhalbh a dheisciob- 
uil 'nan aonar ; 

23 (Gidheadh thàinig longa 
beaga eile o Thiberias, làimh 
fis an àit san d'ith iad an t-ar- 
an, an dèio-h do'n Tiojhearn 
buidheachas a thoirt ;) 

24 Uime sin an uair a chunn- 
aic an sluao-h nach robh losa 
an sin,no adheisciobuil, chaidh 
iad fèin mar an ceudna ann 
an longaibh, agus thàinig iad 
gu Capernaum, ag iarraidh 
losa. 

25 Agus air dhoibh fhaot- 
ainn air an taobh thall do'n 
mhuir, thubhairt iad fis, A 
mhaighstir, c'uin a thàinig thu 
an so ? 

• 26 Fhreagair losa iad agus 
thubhairt e, Gu deimhin deimh- 
in a ta mi ag ràdh fibh, Tha 
sibh ga m' iarraidh, cha'n ann 
a chionn gu'm faca sibh na 
miorbhuilean, ach a chionn 



ns, 
ma 



gu'n d'ith sibh do na builinn- 
ibh, agus gu'n do shàsuich- 
eadh sibh. 

27 Deanaibh saothair cha'n 
ann air son a' bhìdh a theirg- 
eas, ach air son a' bhìdh a 
mhaireas chum nabeatha siorr- 
uidh, a bheir Mac an duine 
dhuibh : oir esan sheulaich ^ 
Dia an t-Athair. 

28 An sin thubhairt iad fis, 
Ciod a ni sinn, chum as gu'n 
oibrich sinn oibre Dhè ? 

29 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e f iu, Is i so obair Dhè, 
sru'n creid sibh anns an ti a 
chuir e uaith. 

30 Uime sin thubhairt iad 
Ciod an comhar a ni thusa 
ta, chum gu'm faic sinn, 

agus gu'n creid sinn thu? 
ciod an obair a ni thu ? 

31 Dh'ith ar n-aithriche 
mana san f hàsach ; a fèir mar 
a ta e sgrìobhta, Thug e dhoibh 
aran o nèamh f'a itheadh. 

32 An siu thubhairt losa 
fiu, Gu deimhin deimhin a ta 
mi ag ràdh fibh, nach d'thug 
Maois dhuibh an t-aran o 
nèamh ; ach a ta m'Athair-sa 
a' toirt dhuibh an arain fhior 
o nèamh. 

33 Oir is e sin aran Dhè a 
ta teachd a nuas o ùèamh, a- 
gus a ta tabhairt beatha do'a 
t-saoghal. 

34 An sin thubhairt iad f is, 
A Thighearn, thoir dhuinne 
an t-aran so an còmhnuidh. 

35 Agus thubhaiit losa fiu, 
Is mise aran na beatha : an ti 
a thig a m' ionnsuidh-sa, cha 



' bàrcj bàt. cboniharaichj siionraìch. 



200 EO 
bhi ocras gu bràth air ; agus 
an ti a chreideas annam-sa, cha 
bhi tart gu bràth air. 

36 Ach mar a thubhairt mi 
fibh, ge do chunnaic sibh mi, 
cha'n 'eil sibh a' creidsinn. 

37 Gach ni a bheir an t- Ath- 
air dhomh-sa, thig e a m' ionn- 
suidh j agus an ti a thig a m' 
ionnsuidh, cha tilg mi air chor 
sam bith a mach e, 

38 Oir thàinig mi nuas o 
nèamh, cha'n ann chum gu'n 
deanainn mo thoil fèin, ach 
toil an ti a chuir uaith mi. 

39 Agus is i so toil an Ath- 
ar a chuir uaith mi, nach caill- 
inn a bheag sam bith do'n uile 
a thug e dhomh, ach gu'n 
togainn suas e ris air an là 
dheireannach. 

40 Agus is i so toil an ti a 
chuir uaith mi, gu'm biodh a' 
bheatha mhaireannach aig gach 
neach a chi am Mac, agus a 
chreideas ann : agus togaidh 
mise suas e air an là dheir- 
eannach. 

41 An sin rinn na h-Iudh- 
aich gearan uime, a chionn 
gu'n dubhairt e, Is mise an 
t-.aran a thàinig a nuas o 
nèamh. 

42 Agus thubhairt iad, Nach 
e so losa mac loseiph, neach 
aig an aithne dhuinn 'athair a- 
gus a mhàthair? cionnus ma 
seadh a ta e ag ràdh, Thàinig 
mi nuas o nèamh. 

43 Air an aobhar sin f hreag- 
air losa agus thubhairt e riu, 
Na deanaibhgearan'nur measg 
fèin. 



44 Cha'n urrainn neach air 
bith teachd a m' ionnsuidh-sa, 
mur tarruing an t-Athair a 
chuir uaith mise e : agus tog- 
aidh mise suas e air an là 
dheireannach. 

45 Tha e sgrìobhta sna 
f àidhibh, Agus bithidh iad uile 
air an teagasg o Dhia. Uime 
sin gach' neach achuala, agus 
a dh'fhòghluim o'n Athair, 
thig e a m' ionnsuidh-sa. 

46 Cha 'n e gu'm faca neath 
sam bith an t-Athair, ach an 
ti a ta o Dhia j chunnaic esan 
an t-Athair. 

47 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh fibh, An ti a 
ta creidsinn annam-sa, tha 
bheatha mhaireannach aige. 

48 Is mise aran na beatha. 

49 Dh'ith bhur n-aithriche 
mana san f hàsach, agus f huair 
iad bàs. 

50 Is e so an t-aran a tha 
teachd a nuas o nèamh, chum 
as gun ith neach dheth, agus 
nach faigh e bàs. 

51 Is mise an t-aran beò, a 
thàinig a nuas o nèamh : ma 
dh'itheas neach air bith do'n 
aran so, bithidh e beò gu siorr- 
uidh : agus an t-aran a bheir 
mise uam, is e m'fheoii e, a 
bheir mi air son beatha au 
t-saoghail. 

52 Air an aobhar sin bha 
connsachadh^ aig na h-Iudh- 
aich f 'a chèile, ag ràdh, Cionn- 
us a dh'fheudas an duine so 
'fheoil a thoirt duinn f'a ith- 
eadh. 

53 An sin thubhairt losa 



' Gach.- ^ deasboireachd, tagradh. 



CAIB. VI. 



201 



riu, Gu deimhin deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, mur ith sibh 
feoil Mhic an duine, agus mur 
òl sibh 'f huil, cha'n 'eil beatha 
agaibh annaibh. 

5i< Esan a dh'itheas m' 
fheoil-sa, agus a dh'òlas m' 
fliuil-sa, a ta a' bheatha shiorr- 
ìjidh aige j agus togaidh mise 
suas e air an là dheireannach. 

55 Oir is biadh gu firinn- 
each m'f heoil, agus is deoch 
gu fìrinneach m' fhuil. 

56 Esan a dh'itheas m'fheoìl- 
sa, agus a dh'òlas m' fhuil-sa, 
tha e gabhail còmhnuidh ann- 
am-sa, agus mise annsan. 

57 Mar a ta 'n t-Athair beò 
a chuir uaith mise', agus a ta 
mise beò troimh^ an Athair; 
is amhuil sin esan a dh'itheas 
mise, bithidh e mar an ceudna 
beò tromham-sa% 

58 Is e so an t-aran sin a 
thàinig a nuas onèamh ; cha'n 
e mar a dh'ith bhur n-aithriche 
mana, agus fhuair iad bàs : 
esan a dh'itheas an t-aran so, 
bithidh e beò am feasd. 

59 Thubhairt e na nithe so 
anns an t-sionagog, 



an uair a 



bha 



a' teagasg an Caper- 



e 

naum. 

60 CJime sin 'nuair a chual 
raòran d'a dheisciobluibh so, 
thubhairt iad, Is cruaidh a' 
chainnt so ; cò a dh'fheudas 
èisdeachd rithe. 

61 'Nuair a thuig losa ann 
fèin gu'n robh a dheisciobuil 
fi gearan uime so, thubhairt e 
fiu, Am bheil so a' toirt oil- 
bheim dhuibh-sa ? 

' Mar a chuir an t-Athair beò uaith mise. 
aci Mesias. 



62 Agus ciod nam faiceadh 
sibh Mac an duine a' dol suas 
do'n àit anns an robh efoimhe? 

63 Is e an Spiorad a bheoth- 
aicheas ; cha'n 'eil tairbhe air 
bith san f heoil : na briathran 
a tha mise a' labhairt fibh, is 
spiorad agus is beatha iad. 

64 Ach a ta cuid dibhse 
nach 'eil a* creidsinn. (Oir 
b'aithne do losa o thùs, cò 
iad nach robh a' creidsinn, a- 
gus cò an ti a bhrathadh e.) 

65 Agus thubhairt e, Air an 
aobhar sin thubhairt mi fibh, 
nach urrainn neach air bith 
teachd a m' ionnsuidh, mur bi 
e air a thoirt da o m' Athair. 



an 



66 O'n dm sin chaidh mòr- 
d'a dheisciobluibh air an 

ais, agus cha d'imich iad ni's 
mò maille fis. 

67 An sin thubhairt losa 
fis an dà fhear dheug, An àill 
ieibhse falbh cuideachd ? 

68 An sin fhreagair Simon 
Peadar e, A Thighearn, co 
dh'ionnsuidh an tèid sinn ? ag- 
ad-sa tha briathra na beatha 
maireannaich. 

69 Agus a ta sinne a' creid- 
sinn, agus a ta fhios againn 
gur tusa Criosd* Mac an Dè 
bheò. 

70 Fhreagair losa iad, Nach 
do thagh mise sibhse dà fhear 
dheug, agus a ta fear agaibh 
'na dhiabhul ? 

71 Ach iabhair e mu ludas 
Iscariot, mac Shimoin : oir is 
e so an ti a bha gu esan a 
bhrath, air dha bhi 'na aon 
do'n dà f hear 



trc.- 



dheug. 



triom-sa. an CriosJ, 



EOIN. 



CAIB. VII. 



1 Chronuich losa àrd-inntinn agus 
dànadas a chairdean ; 10 chaidh e 
suas o Ghalile gu fèill nam pàill- 
iun ; 14 agus theagaisg e anns an 
teampull. 40 lomadh gnè bharail 
mu thimchioll losa am measg an 
t-sluaigh. 

AGUS an dèigh nan nithe 
sin, bha losa ag imeachd 
mu'n cuaii t ann an GaUle : 
oir cha b'àill ieis a bhi 'g im- 
eachd' ann an ludea, a chionn 
gu'n lobh na h-Iudhaich ag 
iarraidh a mharbhadh. 

2 Agus bha fèill nan ludh- 
^ch^eadhon fèill nam pàiUiun, 
am fagus. 

3 Uime sin thubhairt a 
bhràithre ris, Imich as so agus 
rach'^ do ludea, chum gu faic 
do dheisciobuil mar an ceud- 
na t'oibre a tha thu a' dean- 
amh. 

4 Oir cha dean neach air 
bith aon ni am folach, a dh'- 
iarras e fèin a bhi am follais^ : 
ma tha thu a' deanamh nan 
nithe so, nochd thu fèin do'n 
t-saoghal. 

5 Oir cha do chreid a 
bhràithre fèin ann. 

6 An sin thubhairt losa riu, 
Cha d'thàinig m' àm-sa fath- 
ast ; ach a ta bhur n-àmsa 
ghnàth deas. 

7 Cha'n 'eil e'n comas do'n 
t-saoghal sibhse f huathachadh ; 
ach fuathaichidh e mise, do 
bhrìgh gu bheil mi toirt fianuis 
m'a thimchioll gu bheil 'oibre 
olc. 



8 Rachaibh-sa suas chum 
na fèille so : cha tèid mise 
suas fathast chum na fèille so, 
do bhrìgh nach 'eil m' àm fath- 
ast air a choimhlionadh. 

9 'Nuair thubhairt e na 
nithe so riu, dh'fhan e an Ga- 
lile. 

10 Ach an uair a chaidh 
a bhràithre suas, an sin chaidh 
esan suas mar an ceudna chum 
na fèille, cha'n ann am foU- 
ais% ach mar gu b'ann an 
uaignidheas ^ 

' 1 1 An sin dh'iarr na h-Iudh- 
aich e air an fhèill, agus thu- 
bhairt iad, C'àit am bheil e ? 

12 Agus bha borbhan® mòr 
am measg an t-sluaigh m'a 
thimchioU : oir thubhairt cuid, 
Is duine maith e : ach thu- 
bhairt cuid eile, Cha'n eadh ' ; 
ach atae mealladhant-sluaigh. 

13 Gidheadh cha do ìabhair 
neach sam bith gu foUaiseach 
uime, air eagal nan ludhach. 

14 A lìis mu mheadhon na 
fèille, chaidh losa suas do'n 
teampull, agus theagaisg e. 

15 Agus ghabh na h-Iudh- 
aich iongantas, ag ràdh, Cionn- 
us is aithne do'n duine so lit- 
richean, agus nach d'fhògh- 
kiim e ? 

16 Fhreagair losa iad, agus 
thubhairt e, Cha ìeam fèin mo 
theagasg, ach ìeis-san a chuir 
uaith mi. 

17 Ma's àiU ie neach sam 
bith a thoil-san a dheanamh, 
bithidh fìos aige mu'n teagasg, 
an ann o Dhia a ta e, no 'm 



' còmhnuidh a ghabhail.- 
ìosal.— — ^ cogarsaicli 



— ~ theirig 

-■^ Ni h-eadh. 



bhi iomraideach.- 



-•' os àird.- 



CAIB. YII. 



203 



bheil mise a' labhairt uam 
fèin. 

18 An ti a ìabhras uaith 
fèin, tha e 'g iarraidh a ghlòire 
fèin: ach ge b'e 'dh'iarras glòir 
an ti a chuir uaith e, tha esan 
fìrinneach, agus cha 'n 'eil 
eucoir' air bith ann. 

19 Nach d'thug Maois an 
lagh dhuibh, agus gidheadh 
cha'n 'eil aon neach agaibh a' 
coimhUonadh an lagha? C'ar 
son a ta sibh ag iarraidh mise 
g, mharbhadh ? 

20 Fhreagair an sluagh a- 
gus thubhairt iad, Tha deamh- 
an agad : cò tha 'g iarraidh 
do mharbbàdh ? 

21 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e riu, Rinn mise aon ob- 
air, agus a ta iongantas oirbh 
uile air an aobhar sin. 

22 Thug Maois dhuibh an 
timchioll-ghearradh, (cha'n e 
gur ann o Mhaois a ta e, ach o 
na h-aithrichibh,) agus tim- 
chioll-ghearraidh sibhse duine 
air an t-sàbaid. 

23 Ma tha duine air an 
t-sàbaid a' gabhail timchioll- 
ghearrftidh, chum nach bi lagh 
Mhaois air a bhriseadh ; am 
bheil fearg agaibh riumsa, a 
chionn gu'n d'rinn mi duine 
uile slàn air an t-sàbaid ? 

24 Na tugaibh breth a rèir 
coslais, ach thugaibh breth 
cheart. 

25 An sin thubhairt cuid 
do mhuinntir lerusaleim, Nach 
e so esan a tha iad ag iarraidh 
a mharbhadh ? 

26 Agus, feuch, tha e labh- 



airt gu follaiseach, agus cha'n 
'eil iad ag ràdh ni sam bith 
ris : am bheil dearbh-fhios aig 
na h-uachdarain gur e so da 
fìreadh Criosd ? 

27 Gidheadh is aithnedhuinn 
an duine so cia as da : ach an 
uair a thig Criosd, cha'n aithne 
do neach air bith cia as da. 

28 An sin ghlaodh losa san 
teampuU, agus e a' teagasg, 
ag ràdh, Is aithne^ dhuibh 
araon mise, agus cia as domh : 
agus cha d'thàinig mi uam 
fèin, ach a ta esan fìor a chuir 
uaith mi, air nach 'eil eòlas 
agaibh-sa. 

29 Ach a ta eòlas agam-sa 
air ; oir is ann uaith a ta mi, 
agus chuir esan uaith mi. 

30 An sin dh'iarr iad a 
ghlacadh : ach cha do chuir 
neach air bith làmh ann, a 
chionn nach robh 'uair-san 
fathast air teachd. 

31 Agus chreidmòran do'n 
t-sluagh air, agus thubhairt 
iad, 'Nuair a thig Criosd, an 
dean e ni's mò do mhìorbhuil- 
ibh fia iad sin a finn an duine 
so ? 

32 Chuala naPhairisich gu'n 
robh an sluagh a' borbhanaich 
nan nithe so m'a thimchioll : 
agus chuir na Phairisich agus 
na h-àrd-shagairt maoir 
ghlacadh. 

33 An sin thubhairt Iosa% 
Fathast tamuU beag tha mise 
maiUe fibh, agus an siìi a ta 
mi dol chum aii ti a chuir 
uaith mi. 

34- larraidh sibli mi 



ga 



, agus 



;calf 



■ ' Aii aitline.- 



-■ thubliairt losa riu. 



EOIN. 



cha'n fhaigh sibh mi : agas 
do'n àit am bi mi, cha'n urr- 
ainn sibhse teachd. 

35 An sin thubhairt na 
h-Iudhaich eatorra fèin, C'àit 
an tèid am fear so, nach faigh 
sinn e ? an tèid e chum na 
muinntir a ta air an sgapadh 
am measg nan Greugach, agus 
an teagaisg e na Greugaich ? 

36 Ciod i a' chainnt so a 
thubhairt e, larraidh sibh mi, 
agus cha'n fhaigh sibh mi : a- 
gus do'n àit am bheil mise, 
cha'n urrainn sibhse teachd ? 

37 Air an là dheireannach, 
Id mòr sin na fèiUe, sheas losa 
agus ghlaodh e, ag ràdh, Ma 
tha tart air neach sam bith, 
thigeadh e m'ionnsuidh-sa, a- 
gus òladh e. 

, 38 An ti a chreideas annr 
am-sa, mar a ta an sgriobtuir 
ag ràdh, sruthaidh as a bhroinn' 
aimhnichean do uisge beò. 

39 (Ach labhair e so mu^n 
Spiorad, a bha iadsan a chreid- 
eadh annsan gu f haghail : oir 
cha robh an Spiorad* fathast 
air a tJiabhairt, do bhrigh nach 
robh losa fathast air a ghlòr- 
achadh.) 

40 Uime sin, an uair a chuala 
mòran do'n t-sluagh a' chainnt 
so, thubhairt iad, Gu firinn- 
each is e so am fàidh. 

41 Thubhairt cuid eile, Is 
e so Criosd. Ach thubhairt 
dream eile, An ann o Ghahle 
a thig Criosd ? 

42 Nach dubhairt an sgriob- 
tuir, Gu'n tig Criosd do shìol 



Dhaibhidh, agus à Betlehem, 
am baile san robh Daibhidh ? 

43 Air an aobhar sin dh'èir- 
ich eas-aonachd^ am measg an 
t-sluaigh air a shon-san. 

44 Agus b'àill le cuid diubh 
a ghlacadh ; ach cha do chuir 
duine air bith làmh ann. 

45 An sin thàinig na maoir 
chum nan àrd-shagart agus 
nam Phairiseach ; agus thu- 
bhairt iadsan riu, C'ar son 
nach d'thug sibh ieibh e ? 

46 Fhreagair na maoir, Cha 
do ìabhair duine riamh mar an 
duine so. 

47 An sin fhreagair na 
Phairisich iad, Am bheil sibh- 
se mar an ceudna air bhur 
mealladh ? 

48 An do chreid aon air bith 
do na h-uachdarain ann, no do 
na Phairisich ? 

49 Ach an sluagh so aig 
nach 'eil eòlas an lagha, tha 
iad malluichte. 

50 Thubhairt Nicodemus 
riu, (esan a thàinig d'a ionn- 
suidh san oidhche, air dha bhi 
'na aon diubh,) 

51 Am bheil ar lagh-ne toirt 
breth air duine sam bith gus 
an cluinn e uaith fèin an tois- 
each, agus gus am bi fhios 
aige ciod a tha e a' deanamh ? 

52 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Am bheil 
thusa mar an ceudua o Gha- 
Hle ? Rannsaich, agus faic : 
oir à Gahle chù d'èirich fàidh*. 

53 Agus dh'imich gach aon 



d'a thigh fèin. 



' a chom, a chliabli. Spiorad naomh.- 

saich agus faic nach èirich fàìdh à Gaiile. 



.2 roinn. connsachadh.^ 



Rann- 



/ 



CAIB. VIII. 



205 



CAIB. VIII. 



I Tkug Criosd a' hheaH a ghlacadh 
an adhaltramias as saor : 12 
shearmonaich e gur e fèin soìus 
an t-saoghail, agus dhearbh e gu 
bheil a theagasg ceart. 33 Fhreag- 
air e na h-Ivdhaich a bha dean- 
amh bòsd d Abraham. 

ACH chaidh losa chum 
slèibh nan crann-oladh : 

2 Agus gu moch air mhad- 
uinn thàinig e rìs do'n team- 
pull, agus thàinig an sluagh 
uile d'a ionnsuidh ; agus air 
suidhe dha, theagaisg e iad. 

3 Agus thug na sgrìobh- 
aichean agus na Phairisich 
bean d'a ionnsuidh a ghlac- 
adh an adhaltrannas ; agus air 
dhoibh a cur anns a' mheadh- 
on, 

4 Thubhairt iad fis, A 
mhaighstir, ghlacadh a' bhean 
so anns a' ghnìomh fèin, a* 
deanamh adhaltrannais. 

5 A nis dh'àithn Maois 
dhuinn san lagh, an leithide so 
a chlachadh : ciod ma seadh 
a ta thusa ag ràdh ? 

6 Thubhairt iad so 'ga dhear- 
bhadh', chum gu'm biodh aca 
ciiis-chasaid 'na aghaidh. Ach 
chrom losa sìos, agus sgrìobh 
e ie 'mheur air an làr, (mar 
nach biodh e 'gan cluinntinn.) 

7 Mar sin air dhoibh buan- 
achadh a' feòraich dheth, thog 
se e fèin suas agus thubhairt e 
fiu, An neach a ta gun pheac- 
adh agaibh-sa, ' tilgeadh e a' 
cheud chlach oirre. 

8 Agus chrom e sios a fìs, 
agus sgrìobh e air an làr. 



9 Agus sm uair a chual iad- 
san so, (air dhoibh bhi air an 
agairtìe'n coguis** fèin,) chaidh 
iad a mach an dèigh a chèile, 
a' tòiseachadh aig an dream bu 
shine, gus an dream mu dheir- 
eadh : agus dh'fhàgadh 'na 
aonar losa, agus a' bhean 'na 
seasamh sa' mheadhon. 

10 Agus *nuair a dh'èirich 
losa suas, agus nach fac e aon 
air bìth ach a' bhean, thubhairt 
e fithe, A bhean, c'àit am 
bheil iad sud do iuchd-casaid ? 
an do dhìt duine air bith thu ? 

11 Thubhairt ise, Cha da 
dhìt aon duine, a Thighearn. 
Agus thubhairt losa fithe, 
Cha mhò a tba mise ga d'dhìt- 
eadh : imich fomhad, agus na 
peacaich ni's mò. 

12 An sin iabhair losa fiu 
a fìs, ag ràdh, Is mise solus an 
t-saoghail : an ti a ieanas mise, 
cha siubhaii e an dorchadas, 
ach bithidh solus na beatlia 
aige. 

13 Uime sin thubhairt na 
Phairisich fis, Tha thu toirt 
fianuis mu d' thimchioll fèin ; 
cha'n 'eii t'fhianuis fìor. 

14 Flireagair losa, agusthu- 
bhairt e fiu, Ged tha mi toirt 
fianuis mu m' thimchioli fèin, 
gidheadh a ta m' f hianuis f ìor : 
oir a ta f hios agam cia as a 
thàinig mi, agus c'àit am bheil 
mi dol ; ach cha'n 'eil f hios 
agaibh-sa cia as a thàinig mi, 
no c'àit am bheii mi dol. 

1 5 Tha sibhse a' toirt breth 
a fèir na feòla; cha'n 'eii mise 
a' toirt breth air aon duine. 



' 'ga fheuchainn, 'ga bhuaireadh. ^ coimh-fhios, coinsiens. 



206 EC 

16 Agusgidheadh ma bheir 
mise breth, tha mo bhreth fìr- 
inneach : oir cha*n 'eil mi a' m' 
aonar, ach mise agus an t-Ath- 
air a chuir uaith mi. 

17 Agus a ta e sgrìobhta 
ann bhur lagh fèin, gu bheii 
fianuis dithis dhaoine fìor. 

1 8 Is aon mise a ta dean- 
amh fianuis mu m' thimchioll 
fèin, agus a ta an t-Athair a 
chuir uaith mi, a' deanamh 
fianuis mu m' thimchioll. 

19 An sin thubhairt iad ris, 
C'àit am bheil t' Athaìr ? 
Fhreagair losa, Cha'n aithne 
dhuibhse aon chuid mise no 
m' Athair : nam biodh eòlas 
agaibh ormsa, bhiodh eòlasag- 
aibh air m' Athaìr mar an 
ceudna. 

20 Labhair losa na briathra 
so an tigh-coimhead an ion- 
mhais, ag teagasg dha san 
teampull : agus cha do chuir 
duine air bith làmh ann ; oir 
cha robh 'uair fathast air 
teachd. 

21 An sin thubhairt losa fiu 
a fìs, Tha mise a' falbh, agus 
iarraidh sibh mi, agus bàsaich- 
idh sibh ann bhur peacadh : 
cha'n urrainn sibhse teachd 
do'n àit am bheil mise a' dol. 

22 An sin thubhairt na 
h-Iudhaicb, Am marbh se e 
fèin ? do bhrìgh gu bheil e 'g 
ràdh, Far am bheiT mise a' dol, 
cha'n urrainn sibhse teachd. 

23 Agus thubhairt e fiu, 
Tha sibhse o shìos, tha mise o 
shuas : tha sibhse do'n t-saogh- 
al so, cha 'n 'eil mise do'n 
t-saoghal so. 



24 Uime sin thubhairt mi 
fibh, Gu'm bàsaich sibh ann 
bhur peacaibh : oir mur creid 
sibh gur mise e, gheibh sibh 
bàs ann bhur peacaibh. 

25 An sin thubhairtiad fis, 
Cò thusa? Agus thubhairt losa 
fiu, An neach sin fèin a thu- 
bhairt mi fibh o thùs. 

26 Tha mòran agam fi ràdh, 
agus f 'a bhreithneachadh m'ur 
timchioll-sa : ach a ta an ti a 
chuir uaith mi fìrinneach ; a- 
gus a ta mise a' labhairt fis an 
t-saoghal nan nithe a chuala 
mi uaith-san. 

27 Cha do thuig iad gu'm 
b'ann mu thimchioll an Athar 
a tabhair e fiu. 

28 An sin thubhairt losa 
fiu, 'Nuair a thogas sibh suas 
Mac an duine, an sin bithidh 
fios agaibh gur misee', agus 
nach 'eil mi deanamh ni sam 
bith uam fèin ; ach mar a 
theagaisg ra' Athair mi, gu 
bheil mi labhairt nan nithe so. 

29 Agus tha'n ti a chuir 
uaith mi maille fium : cha 
d'fhàg an t-Athair a'm' aonar 
mi, do bhrìgh gu bheil mi 
deanamh a ghnàth nan nithe 
sin a's taitneach ìeis. 

30 An uair a bha e labh- 
airt nan nithe so, chreid mòr- 
an ann. 

31 An sin thubhairt losa 
f is na h-Iudhaich a chreid ann, 
Ma bhuanaicheas sibh ann am 
fhocal-sa, bithidh sibh da fir- 
eadh 'nur deisciobuil agam ; 

32 Agus bithidh eòlas ag- 
aibh air an f hìrinn, agus ni an 
fhìrinn saor sibh. 



hithidh fios ngaibh cò mise. 



CAIB. 

33 Fhrèagair iad e, Is sinne 
sliochd Abrahaim, agus cha 
robh sinn riamh fo dhaorsa aig 
daine sam bith : cionnus a ta 
thusa ag ràdh, Bithìdh sibh 
saor ? 

34 Fhreagair losa iad, Gu 
deimhin deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, ge b'e ùi peacadh, 
is seirbhiseach do'n pheacadh 
e. 

35 Agus cha'n f han an seir- 
bhiseach san tigh gu bràth : 
ach fanaidh am mac gu bràth. 

36 Uime sin ma ni am Mac 
saor sibh, bithidh sibh saor da 
rireadh. 

37 Tha f hios agam gur sibh 
sliochd Abrahaim ; ach a ta 
sibh ag iarraidh mise a mharbh- 
adh, do bhrìgh nach 'eil àit 
aig m' fhocal annaibh. 

38 Tfea mise a' labhairt an 
ni sin a chunnaic mi aig m' Ath- 
air; agus tha sibhse a' dean- 
amh an ni a chunnaic sibh aig 
bhur n-athair fèin. 

39 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Is e Abra- 
ham ar n-athair-ne. Thubhairt 
losa riu, Nam bu chlann do 
Abraham sibh, dheanadh sibh 
oibre Abrahaim. 

I 40 Ach a nis tha sibh ag 
f iarraidh mise a mharbhadh, 

duine a dh'innis duibh an f hìr- 

inn, a chuala mi o Dhia : cha 

d'rinn Abraham so. 

41 Tha sibhse a' deanamh 

oibre bhur n-athar fèin. An 
i sin thubhairt iad ris,Chad'fug- 
J adh an strìopachas sinne ; tha 
■ aon Athair againn, eadhon 

Dia. 



VIII. 207 

42 An sin tliubhairt losa 
riu, Nam b'e Dia bhur n-Ath- 
air, ghràdhaicheadh sibh mise: 
oir chaidh mise mach, agus 
thàinig mi o Dhia ; agus cha 
d'thàinig mi uam fèin, ach 
chuir esan uaith mi. 

43 C'ar son nach 'eil sibh 
a' tuigsinn mo chòmhraidh ? 
do bhrìgh nacli urrainn sibh 
èisdeachd fi m' fhocal. 

44 Tha sibhse o hhur n-ath- 
air an diabhul, agus is iad ana- 
mianna bhur n-athar a's toil 
ieibh a dheanamh : bha esan 
'ha mhortair^ a thvis, agus cha 
d'f han e san fhìrinn, a chionn 
nach 'eil fìrinn ann. 'Nuair 
a ìabhras e breug, is ann uaith 
fèin a ta e labhairt : oir is 
breugaire e, agus is e athair 
na brèige. 

45 Agus do bhrìgh gu bheil 
mise ag innseadh na fìrinn, 
cha'n 'eil sibh ga m' chreid- 
sinn. 

46 Cò agaibh-sa chuireas 
peacadh as moleth-sa? agus 
ma tha mi ag innseadh na fir- 
inn, c'ar son nach 'eil sibh 'ga 
m' chreidsinn ? 

47 An ti a ta o Dhia, èisd- 
idh e f i briathraibh Dhè : uime 
sin cha'n 'eil sibhse ag èisd- 
eachd, a chionn nach ann o 
Dhia a ta sibh. 

48 An sin fhreagair na 
h-Iudhaich, agus thubhairt iad 
fis, Nach maith a thubhairt 
sinn gur Samaritanach thu, a- 
gus gu bheil deamhan agad ? 

49 Fhreagair losa, Cha'n 'eil 
deamhan agam ; ach a ta mi 
toirt urraim do m' Athair, agus 



'na flicar-rnllìitlh dhaoine. 



S08 EC 
a ta sibhse toirt eas-urraim 
dhomh-sa. 

50 Agus cha'n 'eìl mi ag 
iarraidh mo ghlòire fèin : tha 
neach a ta 'g iarraidh agus a' 
toirt breth. 

.51 Gu deimhin deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, Ma choimh- 
ideas neach m'fhocal-sa, cha'n 
fhaic e bàs am feasd. 

52 An sin thubhairt na 
h-Iudhaich ris, A nis tha f hios 
againn gu bheil deamhan agad. 
Fhuair Abraham bàs, agus na 
fàidhean ; gidheadh a ta thusa 
ag ràdh, Ma choimhideasduine 
m'fhocal-sa, cha bhlais e bàs 
am feasd. 

53 Am mò thusa na ar 
n-athair Abraham, a fhuair 
bàs ? agus f huair na fàidhean 
bàs : cò a tha thu deanamh 
dhiot fèin ? 

54 Fhreagair losa, Ma tha 
mi toirt glòire dhomh fèin, 
cha 'n 'eil ach neo-ni a'm' 
ghlòir : is e m' Athair a ta 
toirt glòire dhomh, neach a ta 
sibhse ag ràdh gur e bhur Dia 
e : 

55 Gidheadh cha do ghabh 
sibh eòlas air ; ach a ta eòlas 
agam-sa air : agus nan ab- 
rainn, Nach aithne dhomh e, 
bhithinn cosmhuil ribhse a'm' 
bhreugaire : ach is aithne 
dhomh e, agus a ta mi coimh- 
ead' 'fhocail. 

56 Bha dèidh^ mhòr aig A- 
braham bhur n-athair-sa air mo 
là-sa fhaicinn : agus chunnaic 
se e, agus rinn e gairdeachas. 

57 An sin thubhairt na 



h-Iudhaich ris, Cha'ft *eil thu 
fathast leth-cheud bliadhna 
dh'aois, agus ara faca tu Abra- 
ham ? 

58 Thubhairt losa fiu, Gu 
deimhin deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Mun robh Abra- 
ham ann, A TA MISE. 

59 An sin thog iadsan clach- 
an chum an tilgeadh air : ach 
dh'fholaich losa e fèin, agus 
chaidh e mach as an team- 
pull, a' dol troimh am meadh- 
on, [agus mar sin chaidh e 
seachad.] 

CAFB. IX. 

1 Dh'aisigeadk a radharc do dhuine 
a rugadh dall : 13 Thugadh e 
chum nam Phairiseach : 1 5 ghabh 
iad corruich ris, agus thilg iad 
mach as an t-sionagog e 35 ach 
a ta Criosd d! gabhail ris. 39 
Cò iadsan a ta Criosd a' soill- 
seachadh. 

AGUS an uair a ghabh losa 
seachad, chunnaic e duine 
à" bha dall o rugadh e. 

2 Agus dh'f heòraich a dheis- 
ciobuil deth, ag ràdh, A 
mhaighstir, cò a pheacaich, 
an duine so, no a phàrantan, 
gu'n d'rugadh dall e ? 

S Fhreagair losa, Cha do 
pheacaich aon chuid an duine 
so, no a phàrantan : ach a 
chum gu'm foillsichte oibre 
Dhè ann. 

4 Is èigin domh-sa oibre an 
ti a chuir uaith mi a dhean- 
amh, am feadh is là e : tha'n 
oidhche a' teachd, 'nuair nach 
urrainn aon duine obair a 
dheanamh. 



' gleidheadh, * togradh, gairdeachas. 



CAIB. IX. 



209 



5 Atii feadh a ta mise san 
t-saoghal, is mi solus an 
t-saoghail. 

6 'Nuair a thubhairt e na 
nithe so, chuir e sile air an 
talamh, agus rinn e criadh' 
do'n t-sile, agus sgaoile a' 
chriadh air sùiHbh an doill. 

7 Agus thubhairt e ris, Im- 
ich, ionnlaid ann an lochan 
Shiloaim, (is e sin air eadar- 
theangachadh, Air a chur.) 
Uime sin dh'imich e, agus 
dh'ionnlaid e, agus thàinig e 
a' faicinn. 

8 Uime sin thubhairt na 
coimhearsnaich, agus iadsan a 
chunnaic dall e roimhe sin, 
Nach e so esan a bha 'iia 
shuidhe ag iarraidh na dèirce ? 

9 Thubhairt cuid, Is e so e ; 
cuid eile, Tha e cosmhuil ris : 
thubhairt e fèin, Is mise e. 

10 Air an aobhar sin thu- 
bhairt iad fis, Cionnus a dh'- 
f hosgladh do shùilean ? 

1 1 Fhreagair esan agus thu- 
bhairt e, Rinn duine d'an 
ainm losa criadh, agus sgaoil 
e air mo shùilibh i, agus thu- 
bhairt e rium, Imich gu loch- 
an Shiloaim, agus ionnlaid : a- 
gus dh'imich mi agus dh'ionn- 
laid mi, agus fhuair mi mo 
fadharc. 

1 2 An sin chubhairt iad fis, 
C'àit am bheil e? Thubhairt 
esan, Cha'n aithne dhomh. 

13 Thug iad chum nam 
Phairiseach esan a bha f oirahe 
dall. 

14 Agus b'i an t-sàbaid a 
bha ann an uair a finn losa a' 

V ^ làthach.— — 



chriadh, agus a dh'f hosgail e 
'shùilean. 

15 An sin a fìs dh'fheòr- 
aich na Phairisich dheth mar 
an ceudna cionnus a fhuair 
e a fadharc. Agus thubhairt 
esan fiu, Chuir e criadh air 
mo shùilibh, agus dh'ionnlaid 
mi, agus tha mi a' faicinn. 

16 Uime sin thubhairt cuid 
do na Phairisich, Cha'n 'eil an 
duine so o Dhia, do bhrìgh 
nach 'eil e gleidheadh na sà- 
baid. Thubhairt cuid eile, 
Cionnus a dh'fheudas duine a 
ta 'na pheacach, an leithide so 
do mhìorbhuilibh a dheanamh? 
Agus bha eas-aonachd^ 'nam 



measg. 



17 Thubhairt iad a fis fis 
an duine dhall, Ciod a ta thusa 
ag ràdh uime, a thaobh gu'n 
d'f hosgail e do shùilean ? A- 
gus thubhairt esan, Is fàidh e. 

18 Ach cha do chreid na 
h-Iudhaich m'a thimchioll, 
gu'n robh e dall, agus gu'n 
d'fhuair e a fadharc, gus an 
do ghairm iad pàrantan an ti 
a fhuair a fadharc. 

19 Agus dh'fhiosraich iad 
dhiubh, ag ràdh, An e so bhur 
mac-sa, a ta sibh ag ràdh a f ug- 
adh dall ? cionnus ma seadh 
a ta e nis a' faicinn ? 

20 Fhreagair a phàrantan 
iad agus thubhairt iad, Tha 
fhios againn gur e so ar mac, 
agus gu'n do fugadh dall e : 

21 Ach cionnus a ta e liis 
a* faicinn, cha 'n 'eil £hios ag- 
ainn ; no cò a dh'fhosgail a 
shùilean, cha'n aithne dhuinn : 

roinn, sgaradb. 

o 



210 



EOIN. 



tha e fèin air teachd gu aois, 
feòraichibh dheth, labhraidh 
e air a shon fèin. 

22 Thubhairt a phàrantan 
na briathra so, a chionn gu 
robh eagal nan ludhach orra : 
oir shuidhich na h-Iudhaich a 
cheana eatorra fèin, Nan aid- 
icheadh duine sam bith gu'm 
b'esan Criosd, gu'n rachadh a 
chur as an t-sionagog. 

23 Air an aobhar sin thu- 
bhairt a phàranta, Tha e air 
teachd gu aois, feòraichibh 
dheth fèin. 

Air an aobhar sin ghairm 
iad an .dara uair an duine a 
bha dall, agus thubhairt iad 
fis, Thoir glòir do Dhia : tha 
f hios againne gur peacach an 
duine so. 

25 An sin fhreagair esan 
agus thubhairt e, Am peacach 
e cha'n aithne dhomh : air aon 
ni tha fhios agam, air dhomh 
bhi dall, gu bheii mi nis a' faic- 
inn. 

. 26 Ach thubhairt iad fis a 
f ìs, Ciod a f inn e dhuit ? cionn- 
us a dh'f hosgail e do shùilean ? 

27 Fhreagair e iad, Dh'innis 
mi dhuibh a cheana, agus cha 
d'èisd sibh ; c'ar son a b'àill 
ieibh a chluinntinn a fìs ? am 
bheil a' mhiann oirbhse bhi 
'iìur deisciobuil aige mar an 
ceudna ? 

28 An sin chàin iad e, a- 
gus thubhairt iad, Is tusa a 
dheisciobul ; ach is sinne deis- 
ciobuil Mhaois. 

29 Tha fhios againn gu'n 
do ìabhair Dia f i Maois : ach 



mu thimchioll an f hir so, cha'n 
'eil f hios againn cia as da. 

30 Fhreagair an duine agus 
thubhairt e fiu, An so tha ni 
iongantach, nach 'eil fhios ag- / 
aibh cia as da, agus gu'n 
d'fhosgail e mo shùilean ; 

31 Ach a ta fhios againn 
nàch èisd Dia f i peacaich : 
ach ma ta neach air bith 'na 
f hear-aoraidh do Dhia, agus a* 
deanamh a thoile, fis-san èisd- 
idh e. 

32 O thoiseach an t-saogh- 
ail cha chualas gu'n d'fhosg- 
ail aon neach sùilean duine a 
fugadh dall. 

33 Mur biodh an duine so o 
Dhia, cha b'urrainn e ni sam 
bith a dheanamh. 

34 Fhreagair iadsan agus 
thubhairtiad fis, Rugadh thusa 
uile ann am peacaibh, agus am 
bheil thu 'gar teagasg-ne ? a- 
gus thilg iad a mach e. 

35 Chual losagu'n dothilg 
iad a mach e ; agus air dha 
f haotainn, thubhairt e fis, Am 
bheil thu creidsinn ann am 
Mac Dhè ? 

36 Fhreagair esan agus thu- 
bhairt e, Cò e, a Thighearn, 
chum gu'n creid mi ann ? 

37 Agus thubhairt losa fis, 
Chunnaic thu araon e, agus 
an ti a ta labhairt fiut, is esan 
e. 

38 Agus thubhairt esan, 
Tha mi creidsinn, a Thigh- 
earn. Agus finn e aoradh dha. 

39 Agus thubhairt losa, Is 
ann chum breitheanais a thài- 
nig mise chum an t-saoghail 



so, chum iadsan nach 'eìl a* 
faicinn, gu'm faiceadh iad ; 
agus gu'm biodh iadsan a ta 
faicinn, air an deanamh dall. 

40 Affus chuala cuid do na 
Phairisich, a bha maille ris na 
nithe 80, agus thubhairt iad 
ris, Am bheil sinne dall mar 
an ceudna ? 

41 Thubhairt losafiu, Nam 
bitheadh sibh dall, cha bhiodh 
peacadh agaibh : ach a nis a 
ta sibh ag ràdh, Is lèir dhuinn ; 
uime sin tha bhur peacadh a' 
fantuinn. 

CAIB. X. 

1 Is e Criosd an dorus agus an 
deadh bhuachaiU. 19 lomadh gnà 
bharailm'a thimchiolL 2i dhearbh 
€ le 'oibribh gur e fein Criosd Mac 
Dhè s 39 chaidh easona h-Ivdh- 
aich; 40 agus ràinig e taobh 
thall lordain^ far an do chreìd 
mòran ann. 
/^U deimhin deimhin a ta 
mi ag ràdh fibh, An ti 
nach tèid a stigh troimh an 
dorus do chrò nan caorach, 
ach a thèid suas air sheòl eile, 
is gaduiche agus fear-reubainn 
esan. 

2 Ach an ti a thèid a steach 
air an dorus, is esan buachaiU 
nan caorach. 

3 Dhasan fosglaidh an dors- 
air ; agus èisdidh na caoraich 
f'a ghuth : agus gairmidh e a 
chaoraich fèin air an ainm, a- 
gus treòraichidh e mach iad. 

4 Agus an uair a chuireas 
e mach a chaoraich fèin, im- 
ichidh e fompa, agus leanaidh 



B. X. 211 

na caoraich e : oir is aithne 
dhoibh a ghuth. 

5 Agus cha lean iad coig- 
reach, ach teichidh iad uaith, 
do bhrìgh nach aithne dhoibh 
guth choigreach. 

6 An cosamhlachd so iabh- 
air losa fiu : ach cha do thuig 
iadsan ciod iad na nithe a ìabh- 
air e fiu. 

7 An sin thubhairt losa fiu 
a fìs, Gu deimhin deimhin a ta 
mi ag ràdh f ibh, gur raise dorus 
nan caorach. 

8 ladsan uile a thàinig 
f omham-sa, is gaduichean agus 
luchd-reubainn iad : ach cha 
d'èisd na caoraich fiu. 

9 Is mise an dorus : ma 
thèid neach air bith steach 
tromham-sa, tèarnar e, agus 
thèid e steach agus a mach, a- 
gus gheibh e ionaltradh. 

10 Cha tig an gaduiche ach 
a ghoid, agus a mharbhadh, a- 
gus a mhilleadh : thàinig mise 
chum gu'm biodh beatha aca, 
agus gu'm biodh i aca ni's 
pailte. 

11 Is mise am buachaill 
maith : leigidh' am buachaill* 
maith 'anam sìos air son nan 
caorach. - 

12 Ach am fear-tuarasdail, 
agus an ti nach e am buach- 
aill, agus nach leis fèin na 
caoraich, chi e am madadh- 
alluidh a' teachd, agus fàg- 
aidh e na caoraich, agus teich- 
idh e : agus glacaidh am mad- 
adh-alluidh iad, agus sgapaidh 
e na caoraich. 



' cuiridh. ....^ an t-aodhaire. 

,0 2 



212 



EOIN. 



13 Ach teichidh am fear- 
tuai asdail, a chionn gur fear- 
tuarasdail e, agus nach *eil 
suim aige do na caoraich. 

14 Is mise am buachaill 
maith, agus is aithne dhomh 
mo chaoraich fèin, agus aith- 
nichear ie m* chaoraich fèin 
mi. 

15 Mar is aithne do*n Ath- 
air mise, mar sin is aithne 
dhomh-sa an t-Athair: agus 
a ta mi leigeadh m'anama sìos 
air son nan caorach. 

16 Agus a ta caoraich eile 
agam, nach *eil do'n chrò so : 
is èigin domh iad sin mar an 
ceudna thoirt a stigh, agus 
èisdidh iad ri m' ghuth ; agus 
bithidh aon treud ann, agus 
aon bhuachaill. 

1 7 Air an aobhar so is ion- 
mhuinn' ieis an Athair mise, 
air son gu'n leig mi sìos m'an- 
am, chum gu'n glac mi e a rìs. 

1 8 Cha'n 'eil neach air bith 
*ga thoirt uam, ach a ta mi 
'ga ìeigeadh sìos uam fèin : 
tha cumhachd agam a ieig- 
eadh sìos, agus tha cumhachd 
agam a ghlacadh a rìs. An 
àithne so fhuair mi o m' Ath- 
air.' 

1 9 Air an aobhar sin dh'èir- 
ich eas-aonachd a ris am measg 
nan ludhach air son nam 
briathra so. 

20 Agus thubhairt mòran 
diubh, Tha deamhan aige, a- 
gus tha e air bhoile ^ j c'ar 
son a tha sibh ag èisdeachd 
ris ? 

21 „ Thubhairt cuid eile, 



Cha'n iad so briathra duine 
anns am bheil deamhan ; am 
bheil deamhan comasach air 
sùilean nan dall fhosgladh ? 

22 Agus bhafèill-chuimhne 
an ath-choisreagaidh^ ann an 
lerusalem, agus b'e an geamh- 
radh a bha ann. 

23 Agus bha losa a* sràid- 
imeachd san teampull ann an 
sgàth-thigh* Sholaimh. 

24 An sin chruinnich na 
h-Iudhaich m'a thimchioll, a- 
gus thubhairt iad ris, Cia fhad 
a chumas tu ar n-anama an 
amharus ? ma's tu Criosd, innis 
dhuinn gu follaiseach. 

25 Fhreagair losa.iad, Dh'- 
innis mi dhuibh, agus cha do 
chreid sibh : na h-oibre a ta 
mi deanamh an ainm m' Ath- 
ar, tha iad sin a' toirt fianuis 
mu m' thimchioll. 

26 Acli cha'n 'eil sibhse a* 
creidsinn ; oir cha'n ann do 
m' chaoraich sibh, mar thu- 
bhairt mi fibh. 

27 Tha mo chaoraich-sa ag 
èisdeachd fi m' ghuth, agus is 
aithne dhomh iad, agus lean- 
aidh iad mi : 

28 Agus bheir mi a' bheatha 
mhaireannach dhoibh ; agus 
cha sgriosar* iad am feasd, ni 
mò a spionas neach air bith as 
mo iàimh iad. 

29 M'Athair a thug dhomh- 
sa iad, is mò e na na h-uile ; 
agus cha'n urrainn neach air 
bith aìi spìonadh à làimh m' 
Athar. 

30 Mise agus an t-Athair, 
is aon sinn. 



toigh. 



-2 mhi-chèill, ^ fèill an ath-nuadhachaidh. * àileir.' 



chaillear. 



31 Uime sin thog nah-Iudh- 
aich clachan a ris chuni a 
chlachadh. 

32 Fhreagair losa iad, Nochd 
mi dhuibh mòran do oibribh 
maithe o m*Athair ; cia do na 
h-oibribh sin air son am bheil 
sibh ga m' chlachadh ? ~ 

33 Fhreagair na h-Iudhaich 
e, ag ràdh, Air son oibre 
maithe cha'n 'eil sinn ga d' 
chlachadh ; ach air son toibh- 
eim, agus air son, air bhi dhuit- 
se a'd' dhuine, gu bheil thu 
deanamh Dè diiiot fèin. 

34 Fhreagair losa iad, Nach 
'eil e sgrìobhta ann bhur lagh- 
sa, Thubhairt mi, Is dèe sibh ? 

35 Ma thubhairt e dèe riu- 
san, dh'ionnsuidh an robh 
focal Dè, agus nach feudar an 
sgriobtuir a bhriseadh' ; 

36 An abair sibh fis-san, a 
naomhaich an t-Athair, agus a 
chuir e chum an t-saoghail, 
Tha thu a' labhairt toibheim ; 
air son gu'n dubhairt mi, Is 
mi Mac Dhè ? 

37 Mur dean mi oibre m' 
Athar, na creidibh mi. 

38 Ach ma ni, ged nach 
creid sibh mise, creidibh na 
h-oibre, chum gu'm bi fios ag- 
aibh, agus gu'n creid sibh gu 
bheil an t-Athair annam-sa, a- 
gus mise annsan. 

39 Uime sin dh'iarr iad a 
fìs a ghlacadh : ach chaidh e 
as an làimh. 

40 Agus chaidh e fìs do'n 
taobh thall do lordan, do'n 
ionad anns an robh Eoin air 



B. XL 213 

tùs fi baisteadh ; agus finn e 
còmhnuidh an sin. 

41 Agus thàinig mòran d'a 
ionnsuidh, agus thubhairt iad, 
Cha d' finn Eoin aon mhìor- 
bhuil : ach bha na h-uile nithe 
thubhairt Eoin mu'n duine so 
fior. 

42 Agus chreid mòran san 
àit sin air. 

CAIB. XI. 

1 Thog Criosd suas Lasarus an 
dèigh dha bhi ceithir làithean san 
uaigh. 45 Chreid mòran do na 
h-Iudhaich. 47 Chum na h-àrd- 
shagairt agus na Phairisich comh- 
airle an aghaidh Chriosd. 

ANIS bha duine àraidh 
gu tinn, d'am yaìnm La- 
sarus o Bhetani, baile Mhuire 
agus Mharta a peathar. 

2 (B'i Mhuire sìn a dh'ung 
an Tighearn ìe oladh luach- 
mhoir, agus a thiormaich a 
chosan ìe a folt, aig an robh, 
a bràthair Lasarus gu tinn.) 

3 Uime sin chuir a pheath- 
raiche fios d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, A Thighearn, feuch, 
tha'n ti a's ionmhuinn ieat 
tinn. 

4 'Nuair a chual losa 5o, 
thubhairt e, Cha'n 'eil an tinn- 
eas so chum bàis, ach a chum 
glòire Dhè, chum gu'm bi 
Mac Dhè air a ghlòrachadh 
d'a thaobh. 

5 A nis b'ionmhuinn le losa 
Marta, agus a piuthar, agus 
Lasarus. 

6 Uime sin an uair a chual 
e gu'n robh esan tinn, dh'f han 



' sgaoileadh 



214 EO 
e fathast dà ià anns an ìonad 
an robh e. 

7 'Na dhèigh sin thubhairt 
e r'a dheisciobluibh, Racham- 
aid a rìs do ludea. 

8 Thubhairt a dheisciobuil 
ris, A Mhaighstir, a nis dh'iarr 
na h-Iudhaich do chlachadh ; 
agus am bheil thu dol a fis an 
sin ? 

9 Fhreagair losa, Nach 'eil 
t d uair dheug san là ? Ma 
dh'imicheas duine anns an là, 
cha tuislich e, oir tha e faicinn 
soluis an t-saoghail so : 

10 Ach ma dh'imicheas 
duine anns an oidhche, tuis- 
lichidh e, do bhrìgh nach 'eil 
an solus ann. 

1 1 Na nithe so ìabhair e : 
agus 'na dhèigh sin thubhairt 
e fiu, Tha ar caraid Lasarus 
'ha chodal ; ach a ta mise a' 
dol chum gu'n dùisg mi as a 
chodal e. 

12 An sin thubhairt a dheis- 
ciobuil, A Thighearn, ma tha 
e 'na chodal, bithidh e slàn. 

13 Gidheadh iabhair losa 
m'a bliàs : ach shaoil iadsan 
gu'n do tabhair e mu thim- 
chioll fois codail. 

14 An sin thubhairt losa 
fiu gu soilleir, Fhuair Lasarus 
bàs : 

15 Agus a ta mi subhach 
air bhur son-sa nach robh mi 
an sin, chum gu'n creid sibh ; 
ac}i rachamaid d'a ionnsuidh. 

16 An sin thubhairt Tomas, 
fis an abrar Didimus, f'a cho- 
dheisciobluibh, Rachamaid-ne 
mar an ceudna, chum gu'm 
faigli sinn bàs maille fis. 

1 7 An sin an uair a thàinig 



losa, fhuair se e an dèigh dha 
bhi cheana ceithir làithean san i 
uaigh. 

18 (A nis bha Betani fagus j 
do lerusalem, mu thimchioll g 
cviig stàide deug uaìth.) 

19 Agus thàinig mòran do i 
na h-Iudhaich chum Mharta ; o 
agus Mhuire, gu comhfhurt- 
achd a thoirt doibh a thaobh ! 1 
am bràthar. 1 ; 

20 An sin an uair a chuala ■ 
Marta gu' n robh losa a* teachd, i 
chaidh i 'na chòdhail: ach 1 
shuidh Muire san tigh. i 

21 An sin thubhairt Marta i 'i 
fi losa, A Thighearn, nam j j 
biodh tusa an so, cha 'n \ | 
fhaigheadh mo bhràthair bàs. i 

22 Ach a ta fhios agam a i 
nis fèin, ge b'e air bith nithe 

a dh'iarras tu air Dia gu'n ' 
toir Dia dhuit iad. \ 

23 Thubhairt losa fithe, 
Eiridh do bhràthair a fìs. | i 

24 Thubhairt Marta fis, 
Tha fhios agam gu'n èirich e i ; 
a fìs san aiseirigh air an là | 
dheireannach. 

25 Thubhairt losa fithe, Is 
mise an aiseirigh, agus a' 
bheatha : an ti a chreideas 
annam-sa, ged gheibheadh e 
bàs, bithidh e beò : 

26 Agus ge b'e neach a ta 
beò, agus a' creidsinn ann- 
am-sa, cha'n fhaigh e bàs am i 
feasd. Am bheil thu creid- ; 
sinn so ? 

27 Thubhairt i fis, Tha, a i 
Thighearn : tha mi creidsinn 
gur tusa Criosd, Mac Dhè, a 
bha gu teachd chum an 
t-saoghail. 

28 Agus air dhi na nithe so j 



CAIB. XI. 



215 



ràdh, dh'fhalbh i, agus ghairm 
i a piuthar Muire an uaignidh- 
eas ag ràdh, Thàinig am 
Maighstir, agus tha e ga d' 
ghairm. 

29 'Nuair a chual ise sin, 
dh'èirich i gu grad, agus thài- 
nig i d'a ionnsuidh. 

30 A nis cha robh losa 
fathast air teachd do'n bhaile, 
ach bha e anns an àit an do 
choinnich Marta e. 

31 An sin na h-Iudhaich a 
bhamaille rithe san tigh, agus 
a' toirt comlifhurtachd dhi, 
*nuair a chunnaic iad Muire 
gu'n d'èirich i gu grad, agus 
gu'n deachaidh i mach, iean 
iad i, ag ràdh, Tha i dol chum 
na h-uaighe, a chaoineadh an 
sin. 

32 An sin an uair a thàinig 
Muire do'n àit an robh losa, 
agus a chunnaic i e, thuit i 
aig a chosaibh, ag ràdh fis, A 
Thighearn, nam biodh tusa 
an so, cha'n fhaigheadh mo 
bhràthair bàs. 

33 Uime sin an uair a chunn- 
aic losa i a'gul,agus nah-Iudh- 
aich a thàinig maille rithe a' 
gul mar an ceudna, finn e 
osna 'na spiorad, agus chuir 
se e fèin fo àmhghar ^ 

34! Agus thubhairt e, C'àit 
an do chuir sibh e ? Thubhairt 
iad fis, A Thighearn, thig a- 
gus faic. 

35 Ghuil losa. 

36 An sin thubhairt na 
h-Iudhaich, Feuch cionnus a 
ghràdhaich se e ! 

37 . Agus thubhairt cuid 



diubh, Naeh feudadh an duine 
so a dh'fhosgail sùilean an 
doill, a thoirt fa'near nach 
faigheadh eadhon am fear so 
bàs ? 

38 Uime sin thàinig losa, 
ag osnaich a fìs ann fèin, 
chum na h-uaighe. Agus b' 
uaimh^ i, agus bha clach air a 
cur oirre. 

39 Thubhairt losa, Togaibh 
a' chlach. Thubhairt Marta, 
piuthar an duine mhairbh, fis, 
A Thighearn, tha his droch 
bholadh dheth ; oir is e so an 
ceathramh là*. 

40 Thubhairt losa fithe, 
Nach dubhairt mi fiut, Ma 
chreideas tu, gu'm faic thu 
glòir Dhè ? 

41 An sin thog iad a' chlach 
(o'n àit anns an robh an duine 
marbh air a ch'ur.) Agus thog 
losa suas a shùilean, agus thu- 
bhairt e, Athair, tha mi toirt 
buidheachais duit gu'n d'èisd 
thu fium. 

42 Agus bha f hios agam gu 
bheil thu ag èisdeachd fium 
a ghnàth : ach thubhairt mi e 
air son an t-sluaigh a tha 'nan 
seasamh mu m' fhimchioll, 
chum gu'n creid iad gu'n do 
chuir thusa uait mi. 

43 Agus an uair a ìabhair 
e na nithe so, ghlaodh e ìe 
guth mòr, A Lasaruis, thig a 
mach. 

44 Agus thàinig esan a bha 
marbh a mach, agus a chosan 
agus a ìàmhan ceangailte ieis 
an eudach-rahairbh : agus bha 
'aghaidh ceangailtemu'n cuairt 



os iosal. 



thrioblaid.. chuas. ■* tha c ceithir làitbean san uaigh. 



216 Eo; 

ìe neapaicin. Thubhairt losa 
f iu, Fuasglaibh e, agus leigibh 
ìeis imeachd. 

45 An sin chreid mòran do 
na h-Iudhaich ann, a thàinig 
chum Mhuire, agus a chunn- 
aic na nithe a rinn losa. 

46 Ach dh'fhalbh cuid 
diubh chum nam Phairiseach, 
agus dh'innis iad dhoibh na 
nithe a rinn losa. 

47 An sin chruinnich na 
h-àrd-shagairt agus na Phair- 
isich comhairle, agus thubhairt 
iad, Ciod a tha sinn a' dean- 
amh ? oir a ta an duine so dean- 
amh mòrain mhìorbhuile. 

48 Ma ieigeas sinn ìeis air 
an dòigh so, creididh na h-uile 
dhaoine ann j agus thig na 
Romhanaich', agus sgriosaidh 
iad^ ar n-àit, agus ar cinneach. 

49 An sin thubhairt fear 
àraidh dhiubh d' am b'aìnm 
Caiaphas, air dha bhi 'na àrd- 
shagart air a' bhhadhna sin, 
fiu, Cha'n aithne dhuibh ni 
sam bith, 

50 Ni mò tha sibh a' toirt 
fa'near gur iomchuidh dhuinne 
gu'm faigheadh aon duine bàs 
air son an t-shiaigh, agus nach 
biodh an cinneach uile air a 
sgrios. 

51 Ach cha b'ann uaith 
fèin a iabhair e so : ach air 
dlia bhi 'na àrd-shagart air a' 
bhliadhna sin, finn e fàidh- 
eadaireachd gu'm faigheadh 
losa bàs air son a' chinnich 
sin ; 

52 Agus cha'n ann air son 
a' chinnich sin a mhàin, ach a 
chum mar an ceudna gu'n 



cruinnicheadh e an ceann a 
chèile 'nan aon clann Dhè a 
bha air an sgapadh. 

53 Uime sin o'n là sin a 
mach, chuir iad an comhairle 
f'a chèile chum esan a chur gu 
bàs. 

54 Air an aobhar sin cha 
d'imicli losa ni's mò gu foll- 
aiseach^ am measg nan ludh- 
acli ; ach chaidh e as a sin do 
dhùthaich làimh fis an fhàs- 
ach, gu baile fis an abrar Eph- 
raim, agus an sin ghabh e 
còmhnuidh maille f'a dheis- 
ciobluibh. 

55 Agus bha càisg nan ludh- 
ach am fagus : agus chaidh 
mòran suas as an dùtliaich do 
lerusalem foimh an chàisg, 
chum iad fèin a ghlanadh. 

56 An sin dh'iarr iad losa, 
agus ìabhair iad f'a chèile 
'nan seasamh san teampull, 
Ciod bhur barail-sa ? an e nach 
tig; e chum na fèille ? 

57 A nis bha araon na h-ardr 
shagairt agus na Phairisich air 
toirt àithne, nam biodh fhios 
aig neach air bitli c'àit an 
robh e, gu'n innseadh se e, 
chum gu'n glacadh iad e. 

CAIB. XIT. 

1 Gkahh losa leithsgeul Mhuire air 
son gu'n d!ung i a chosan. 9 
Thàinig an sluagh 'nam buidh- 
nibh a dKfhaicinn Lasaruis. 10 
Ghabh na h-àrd-shagairt comh- 
airle chum Lasarus a mharbhadh. 
12 Mharcaich Criosd gu lerusa- 
lem. 

AN sin thàinig losa, sè 
làithean f oimh an chàisg, 
gu Betani, far an robh Lasa- 



' Romanaich 



dìthichidh iad, bhcir iad air falbh.. 



, 2 os àird. 



rus a bha marbh, neach a thog 
esan o na marbhaibh. 

2 Uime sin rinn iad suipeir 
dha an sin ; agus bha Marta a' 
frithealadh : ach bha Lasarus 
'na aon diubh-san a shuidh air 
bord mailie ris. 

3 An sin ghabh Muire pund 
do oladh spicnaird ro luach- 
mhoir, agus dh'ung i cosan 
losa, agus thiormaich i a chos- 
an ie a folt : agus ììonadh an 
tigh ìe fàile' chùbhraidh na 
h-oladh. 

4 An sin thubhairt aon d*a 
dheisciobluibh, ludas Iscariot, 
ifnac Shimoin, a bha gu esan a 
bhrath, 

5 C'ar son nach do reiceadh 
an oladh so air son tri cheud 
peghinn, agus nach d'thugadh 
do na bochdaibh e ? 

6 Thubhairt e so, cha b'ann 
a chionn gu'n robh suim aige 
do na bochdaibh ; ach a chionn 
gu'm bu ghaduiche e, agus 
gu'n robh an sporan aige, agus 
gu'n do ghivilain e na nithe 
& chuireadh ann. 

7 An sin thubhairt losa, 
Leig ìeatha : fa chomhair là 
m' adhlaic ghlèidh i so. 

8 Oir tha na bochdan a 
ghnàth agaibh maille ribh,ach 
cha'n'eil mise agaibh a ghnàth. 

9 Agus bha f hios aig sluagh 
mòr do na h-Iudhaich gu'n 
robh e an sin : agus thàinig 
iad, cha'n ann a mhàin air son 
losa, ach a chum gu'm faic- 
eadh iad mar an ceudna La- 
sarus, a thog esan o na marbh- 
aibh. 



I. XII. 217 

10 Ach ghabh na h-àrd- 
shagairt comhairle, chum La- 
sarus mar an ceudna a mharbh- 
adh ; 

11 Do bhrìgh air a shon- 
san gu'n d'imich mòran do 
na h-Iudhaich, agus gu'n do 
chreid iad ann an losa. . 

12 Air an là màireach, air 
cluinntinn do mhòr-shluagh a 
thàinig chum na fèille*, gu'n 
robh losa a' teachd gu lerusa- 
lem, 

13 Ghlac iad geuga pailme, 
agus chaidh iad a mach 'na 
chòdhail, agus ghlaodh iad, 
Hosanna, beannaichte gu robh 
Righ Israeil a tha teachd ann 
an ainm an Tighearn ! 

14 Agus air do losa asal 
òg fhaotainn, shuidh e air ; a 
rèir mar a ta e sgrìobhta, 

15 Na biodh eagal ort, a 
nighean Shioin : feuch, a ta do 
Righ a' teachd, 'na shuidhe 
air loth asail. 

16 Cha do thuig a dheis- 
ciobuil na nithe so air tùs : 
ach an uair a ghlòraicheadh 
losa, an sin chuimhnich iad 
gu'n robh na nithe so sgrìobh- 
ta uime, agus gu'n d'finn iad 
na nithe so dha. 

17 Uime sin rinn an sluagh 
a bha maille fis fianuis, gu'n 
do ghairm e Lasarus as an 
uaigh, agus gu'n do thog e o 
na marbhaibh e. 

18 Air an aobhar sin mar 
an ceudna choinnich an sluagh 
e, do bhrìgh gu'n cual iad 
gu'n d'finn e am mìorbhuil so. 

19 Thubhairt na Phairisich 



' boltrach.' 



fcisde. 



218 



EOIN. 



iiime sin eatorra fèin, Am faic 
sibh nach *eil sibh a* buadh- 
achadh bheag sam bith ? feuch, 
tha 'n saoghal air dol *na 
dhèigh. 

20 Agus bha Greugaich àr- 
aidh am measg na muinntir 
a chaidh suas chum aoradh a 
dheanamh aig an fhèiU : 

21 Air an aobhar sin thài- 
nig iadsan gu Philip, a bha o 
Bhetsaida Ghahle, agus dh'iarr 
iad air, ag ràdh, A Thigh- 
earn, bu mhiann ìeinn losa 
fhaicinn. 

22 Thàinig Phih'p agus 
dh'innis e do Aindreas ; agus 
a rìs dh'innis Aindreas agus 
Philip do losa. 

23 Agus f hreagair losa iad, 
ag ràdh, Thàinig an uair, 
chum gu'm biodh Mac an 
duine air a ghlòrachadh. 

24 Gu , deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh fibh, Mur faigh 
an gràinne cruithneachd a 
thuiteas anns an talamh bàs, 
fanaidh e 'na aonar : ach ma 
gheibh ©'bàs, bheir e toradh 
mòr uaith. 

25 Esan a ghràdhaicheas 
'anam, caillidh se e ; agus 
esan a dh'f huathaicheas *anam 
anns an t-saoghal so, gleidh- 
idh se e chum na beatha mair- 
eannaich. 

26 Ma ni neach air bith 
seirbhis dhomh-sa, leanadh e 
mi ; agus ge b'e àit am bi 
mise, an sin bithidh mo sheir- 
bhiseach mar an ceudna : ma 
ni neach seirbhis dhomh-sa 
bheir m'Athair urram' dha. 



27 A nis tha m'anam fo 
àmhghar" ; agus ciod a their 
mi ? Athair, saor mi o'n uair 
so : ach is ann air a shon so a 
thàinig mi chum na h-uaire 
so. 

28 Athair, gìòraich t'ainm. 
An sin thàinig guth o nèamh, 
ag ràdh^ Ghlòraich mi araon 
Cy agus glòraichidh mi fìs e. 

29 Uime sin thubhairt an 
sluagh a sheas a ìàthair, agus 
a chuala 50, Gu'n robh tair- 
neanach ann : thubhairt cuid 
eile, Labhair aingeal fis. 

30 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e, Cha'n ann air mo 
shon-sa thàinig an guth so, 
ach air bhur son-sa. 

31 A nis tha breitheanas 
an t-saoghail so ann : a nis 
lilgear uachdaran an t-saogh- 
ail so mach. 

32 Agus mise, ma thogar 
suas o'n talamh mi, tairngidh 
mi na h-uile dhaoine a m' ionn- 
suidh'. 

33 (Ach thubhairt e so, a* 
ciallachadh ciod a' ghnè bàis 
a gheibheadh e.) 

34 Fhreagair an sluagh e, 
Chuala sinne as an lagh, gu'm 
fan Criosd gu siorruidh : agus 
cionnus a ta thusa ag ràdh, 
Gur èigin do Mhac an duine 
bhi air a thogail suas ? cò e 
Mac an duine so ? 

35 An sin thubhairt Iosa_ 
fiu, Fathast rè tamuill bhig 
tha'n solus maiUe fibh : gluais- 
ibh am feadh 's a ta an solus 
agaibh, chum nach beir an 
dorchadas oirbh : oir an ti a 



onoir. ^ bhuaireas, thrioblaid. 



CAIB. 

ta ag imeachd san dorchadas, 
cha'n aithne dha c'àit am 
bheil e dol. 

36 Am feadh as a ta *n solus 
agaibh, creidibh san t-solus, 
chum gu'm bi sibh 'nur cloinn 
do'n t-solus. Labhair losa na 
nithe so, agus dh'fhalbh e, a- 
sus dh'fholaich se e fèin 
uatha. 

37 Ach ge do rinn e a 
choimhhon so do mhiorbhuil- 
ibh 'nan làthair, cha do chreid 
iad ann : 

38 Chum gu'm biodh briath- 
ran an fhàidh Esaiais air an 
coimhUonadh, a thubhairt e, 
A Thighearn, cò a chreid ar 
n-aithris-ne' ? agus cò dha a 
dh'fhoillsicheadh gairdean an 
Tighearna ? 

39 Air an aobhar so cha 
robh e'n comas doibh creid- 
sinn, do bhrìgh gu'n dubhairt 
Esaias a rìs, 

40 Dhall e an sùilean, agus 
chruaidhich e an cridhe, chum 
nach faiceadh iad ie'n siiilibh, ' 
agus nach tuigeadh iad ie'n 
cridhe, agus nach pilleadh iad, 
agus gu'n slànuichinn iad. 

41 Thubhairt Esaias na 
nithe so, 'nuair a chunnaic e 
a ghlòir-san, agus a labhair e 
uime. 

42 Gidheadh chreid mòran 
do na h-Uachdaranaibh fèin 
ann : ach air son nam Phair- 

■ iseach cha d'aidich iad e, air 
eagal gù*n cuirte mach as an 
t-sionagog iad. 

43 Oir b'annsa leo glòir 
dhaoine na glòir Dhè. 



XIII. 219 

44 Agus ghlaodh losa, agus 
thubhairt e, An ti a ta creid- 
sinn annam-sa, cha'n ann ann- 
am-sa tha e creidsinn, ach 
anns an ti a chuir uaith mi. 

45 Agus an ti a tha ga m* 
fhaicinn-sa, tha e faicinn an 
ti a chuir uaith mi. 

46 Thàinig mi a'm' sholus 
chura an t-saoghail, chum ge 
b'e chreideas annam, nach fan- 
adh e an dorchadas. 

47 Agus ma chluinneas 
neach air bith mo bhriathran- 
sa, agus nach creid e, cha'n 
'eil mise 'ga dhiteadh : oir cha 
d'thàinig mi a dhìteadh an 
t-saoghail, ach a shaoradh an 
t-saoghail. 

48 An ti a tha cur cùit 
rium-sa, agus nach 'eil a' gabh- 
ail fi m' bhriathraibh, tha aige 
neach a bheir breth air : am 
focal a iabhair mi, bheir e sin 
breth air san là dheireannach. 

49 Oir cha do iabhair mi 
uam fèin ; ach an t-Athair a 
chuir uaith mi, thug e àithne 
dhomh, ciod a theirinn, agus 
ciod a iabhrainn. 

50 Agus a ta f hios agam gur 
beatha mhaireannach 'àithne- 
san : air an aobhar sin na nithe 
tha mi a' labhairt, mar thu- 
bhairt an t-Athair fium, mar 
sin a ta mi a' labhairt. 

CAIB. XIII. 

1 Nigh Criosd cosan nan deisciobul, 
13 dKearail e orra bhi iriosal a- 
gus seirceil ; 18 dKinnis e roimh- 
laimh, agus dhyhoillsich e do 
Eoin le comhara, giùn Ve Itidas 
a bhrathadh e. 



iomradh-ne. 



220 EC 

ANIS roimh fhèill na 
càisge, air do losa fios a 
bhi aige gu'n robh *uair air 
teachd, anns an rachadh e as 
an t-saoghal so chum an Ath- 
ar, air dha a mhuinntir fèin 
a bha anns an t-saoghal a 
ghràdhachadh, ghràdhaich e 
gu crìch iad. 

2 Agus an uair a bha 'n 
t-suipeir thairis', (air do'n 
diabhul a nis a chur an cridhe 
ludais Iscarioit, mhic Shimoin, 
esan a bhrath,) 

3 Air aithneachadh do losa 
gu'n d'thug an t-Athair na 
h-uile nithe 'na ìàmhaibh, agus 
gur ann o Dh ia a t^àinig e, 
agus gur ann a dh'ionnsuidh 
Dhè a bha e dol j 

4 Dh'èirich e o 'shuipeir, a- 
gus chuir e dheth 'fhalluinn% 
agus ghlac e làmh-anart, agus 
cheangail e uime e. 

5 'Na dhèigh sin, thaom e 
uisge ann an soitheach-ionn- 
laid, agus thòisich e air cosan 
nan deisciobul ionnlad, agus 
an tiormachadh ieis an làmh- 
anart a bha ceangailte uime. 

6 An sin thàinig e gu Si- 
mon Peadar : agus thubhairt 
esan f is, A Thighearn, am 
bheil thusa ag ionnlad mo 
chosan-sa ? 

7 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e fis, An ni so ta mi 
deanamh cha'n aithne dhuitse 
a nis ; ach bithidh fios agad 
air an dèigh so. 

8 Thubhairt Peadar fis, Cha 
nigh thu mo chosan-sa gu 



bràth. Fhreagair losa e, Mur 
nigh mi thu, cha'n 'eil cuid 
agad maille f ium. 

9 Thubhairt Simon Peadar 
fis, A Thighearn, cha'n iad 
mo chosan a mhàin, ach mar. 
an ceudna mo ìàmhan agus mo 
cheann. 

10 Thubhairt losa fis, An 
ti a ta air ionnlad, cha'n 'eil 
feum aige ach a chosan ionn- 
lad, ach tha e gu h-iomlan 
glan : agust a ta sibhse glàn, 
ach cha'n 'èil 5ÌM uile^/«w. 

1 1 Oir bha f hios aige cò 
a bhrathadh e ; uime sin thu- 
bhairt e, Cha'n 'eil sibh uile 
glan. 

12 An sin, an dèigh dha 
an cosan ionnlad, agus 'f hall- 
uinn a ghabhail d'a ionnsuidh, 
shuidh e a fìs, agus thubhairt 
e fiu, Am bheil f hios agaibh 
ciod a finn mi dhuibh ? 

13 Tha sibh a' gairm Maigh- 
stir, agus Tighearn dhiom-sa : 
agus tha sibh ag ràdh gu maith j 
oir is mi sin. 

14 Uime sin ma dh'ionnlaid 
mise, bhur Tighearn agus bhur 
Maighstir, bhur cosan-sa, is 
còir dhuibh-sa mar an ceudna 
cosan a chèile ionnlad. 

15 Oir thug mi eisempleir 
dhuibh, chum mar a finn mise 
dhuibh, gu'n deanadh sibhse 
mar an ceudna. 

16 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh fibh, Cha mhò 
an t-òglach na 'mhaighstir, a- 
gus cha mhò an teachdair na 
an ti a chuir uaith e. 



ari uair a bha iad r'an suipeir. ^ eudach-uachdair. 



CAIB. 

17 Ma'à aithne dhuibh na 
nithe so, is beannaichte sibh 
ina ni sibh iad. 

18 Cha'n *eil mi labhairt 
oirbh uile : is aithnè dhomh 
cò a thagh mi : ach is èigin 
an sgriobtuir a choimhlionadh, 
An ti a ta 'g itheadh arain 
maille riura, thog e a shàil 
a'm' aghaidh. 

19 A nis a ta mi ag ràdh so 
ribh mun tig e gu crìch, chum, 

/nuair a tharlas e, gu'n creid 
sibh gur mise e. 

20 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh fibh, an ti a 
ghabhas fi neach sam bith a 
chùireas mise uam, gabhaidh 
e fium-sa ; agus an ti a ghabh- 
as fium-sa, gabhaidh e fis an 
ti a chuir uaith mi. 

21 Air do losa na nithe so 
fàdh, bha e fo thrioblaid 'na 
spiorad, agus finn e fìanuis, a- 
gus thubhairt e, Gu deimhin 
deimhin a ta mi ag ràdh fibh, 
gu'm brath aon agaibh mise. 

22 An sin dh'amhairc na 
deisciobuil air a chèile, fo 
amharus co uime a iabhair e. 

23 A nis bha aon d'a dheis- 
ciobluibh, 'na iuidhe an uchd'* 
losa, neach a b'ionmhuinn ie 
losa. 

24 Air an aobhar sin smèid 
Simon Peadar aifsan, gu'm 
feòraicheadh e co uime a ìabh- 
air e. 

25 An sin air dhasan aom- 
adh fi uchd losa, thubhairt e 
fis, A Thighearn cò e ? 

26 Fhreagair losa, Is e an 
ti sin e, d'an toir mise an 



XIII. 221 

greim, an dèigh dhomh a 
thumadh. Agus an uair a, 
thum e an greim, thug se e da 
ludas Iscariot, mac Shimoin. 

27 Agus an sin an dèigh a' 
ghreama, chaidh Satan a steaèh 
ann-san. An sin thubhairt losa 
fis, An ni a ta thu a* dean- 
amh, dean gu grad e. 

28 A liis cha do thuig apn 
diubh-san a bha 'iian suidhe 
air a' bhord c'ar son a thu- 
bhairt e so fis. 

29 Oir shaoil cuid diubh, 
do bhrìgh gu'n robh an spor- 
an aig ludas, gu'n dubhairt 
losa fis, Ceannaich na nithe 
a ta dh'uireasbhuidh oirnn 
chum na fèille j no gu'n tug- 
adh e ni-èigin do na bochd- 
aibh. 

30 An sin an dèigh dhasan 
an greim a ghabhail, chaidh e 
mach air bail j agus bha'n 
oidhche ann. 

31 Uime sin, 'nuair a chaidh 
esan a mach, thubhairt losa, 
A nis a ta Mac an duine air 
a ghiòrachadh, agus tha Dia 
air a ghiòrachadh ann. 

32 Ma tha Dia air a ghiòr- 
achadh ann, glòraichidh Dia 
esan mar an ceudna ann fèin, 
agus air bali giòraichidh se e. 

33 A chiann bheag, fath- 
ast ùine bheag tha mise maiile 
fibh. larraidh sibh mi : agus 
mar a thubhairt mi fis na 
h-Iudhaich, Do'n àit an tèid 
mise, cha 'n 'eil e 'n comas 
duibhse teachd ; mar sin a ta 
mi ag ràdh fibhse nis. 

34 Aithne nuadh tha mi 



* ag aomadh ri uchd. 



EOIN. 



toirt dhuibh, Gu'n gràdhaich 
sibh a chèile ; mar a ghràdh- 
aich mise sibhse, gu'n gràdh- 
aich sibh fèin a chèile mar an 
ceudna. 

35 Le so aithnichidh na 
h-uile dhaoine gur sibh mo 
dheisciobuil-sa, ma bhios gràdh 
agaibh fèin d'a chèile. 

36 Thubhairt Simon Peadar 
fis, A Thighearn, c'àit a thèid 
thu ? Fhreagair losa e, Do'n 
àit an tèid mi, cha'n urrainn 
thusa nis mo ìeantuinn ; gidh- 
eadh leanaidh tu mi 'na dhèigh 
so. 

37 Thubhairt Peadar ris, a 
Thighearn, c'ar son nach urr- 
ainn mi do ieantuinn a nis ? 
Leigidh mi sìos m'anam air do 
shon. 

38 Fhreagair losa e, An 
leig thu t'anam sìos air mo 
shonsa ? Gu deimhin deimhin 
a ta mi ag ràdh fiut, Nach 
goir an coileach, gus an àich- 
eadh thu mi tri uairean. 

CAIB. XIV. 

1 Thug Criosd comhfhurtachd d!a 
'dheisciòbluibh le dòchas fhlaith- 
eanais : 6 dh'innis e gur e fein 
an t-slighe, an fhìrinn, agus d 
hheatha, agus gur aon e fein agus 
an t-Athair : 13 thug e fios doibh 

' gu*m bian urnuighean 'na ainm- 
san èifeaxihdach. 

NA biodh bhur cridhe fo 
thrioblaid' : tha sibh a' 
creidsinn ann an Dia, creid- 
ibh annam-sa mar an ceudna^ 
2 Ann an tigh m'Athar-sa 
tha iomadh àite-còmhnuidh : 
mur biodh e mar sin, dh'inn- 



sinn-sa dhuibh. Tha mi dol 
a dh'ulluchadh àite dhuibh. 

3 Agus ma thèid mi agus 
gu'n uliuich mi àit dhuibh, 
thig mi fìs, agus gabhaidh mi 
sibh am' ionnsuidh fèin ; chum 
far ara bheil mise, gu'm bi 
sibhse mar an ceudna. 

4 Agus is aithne dhuibh 
c'àit am bheil mi dol, agus is 
aithne dhuibh an t-slighe. 

5 Thubhairt Tomas fis, A 
Thighearn, cha'n 'eil f hios ag- 
ainn c'àit am bheil thu dol ; 
agus cionnus a dh'fheudas 
eòlas na slighe bhi againn ? 

6 Thubhairt losa fis, Is 
mise an t-sh'ghe, agus an f hir- 
inn, agus à* bheatha : cha tig 
aon neach chum an Athar ach 
tromham-sa. 

7 Nam b'aithne dhuibh mise, 
b'aithne dhuibh m'Athair mar 
an ceudna : agus à so suas is 
aithne dhuibh e, agus chunn- 
aic sibh e. 

8 Thubhairt Philip fis, A 
Thighearn foillsich an t-Ath- 
air dhuinne, agus is leoir ìeinn 
e. 

9 Thubhairt losa fis, Am 
bheil mise ùine co f hada maille 
fibh, agus nach aithne dhuit 
fathast mi, Philip ? an ti a 
chunnaic mise, chunnaic e 'n 
t-Athair; agus cionnus a ta 
thu ag ràdh, FoiUsich an 
t-Athair dhuinn ? 

10 Nach 'eil thu creidsinn 
gu bheil mise anns an Athair, 
agus an t-Athair annam-sa ? na 
briathran a ta mi labhairt f ibh, 
cha'n ann uam fèin a ta mi 



' bhuaireas — — ^ creidibh ann an Dia, agus creìdibh annam-sa. 



CAIB. 

*gan labhairt: ach an t-Ath- 
air, a ta gabhail còmhnuidh 
annam-sa, tha esan a' dean- 
amh nan oibre. 

11 Creidibh mise gu bheil 
mì anns an Athair, agus an 
t-Athair annam-sa j no, creid- 
ibh mi air son nan oibre fèin. 

12 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, An ti a 
chreideas annam-sa, na h-oibre 
a ta mise a' deanamh, ni esan 
mar an ceudna ; agus ni e oibre 
a's mò na iad so, do bhrìgh 
gu bheil mise dol chum m' Ath- 
ar. 

13 Agus geb'eni a dh'iarr- 
as sibh a'm' ainm-sa, ni mise 
sin : chum gu'm bi an t-Ath- 
air air a ghiòrachadh anns a' 
Mhac. 

14 Ma dh'iarras sibh ni air 
bith a'm' ainm-sa, ni mise e. 

15 Ma's toigh ieibh mise, 
coimhidibh m'àitheantan : 

16 Agus guidhidh mise an 
t-Athair, agus bheir e dhuibh 
Comhf hurtair ' eile, chum gu 
fan e maille fibh gu bràth ; 

17 Spiorad na fìrinn ; neach 
nach urrainn an saoghal a 
ghabhail, do bhrìgh nach 'eil 
e 'ga fhaicinn, agus nach 
aithne dha e : ach is aithne 
dhuibhse e, oir tha e fantuinn 
maille f ibh, agus bithidh e ann- 
aibh. 

18 Cha'n fhàgmi sibh 'nur 
dìlleachdain ; thig mi do 'ur 
n-ionnsuidh. 

19 TamuII beag fathast, a- 
gus cha'n fhaic an saoghal mi 



XIV. 223 

tuilleadh ; ach chi sibhse mi : 
do bhrìgh gu bheil mise beò, 
bithidh sibhse beò mar an 
ceudna. 

20 Anns an là sin bithidh 
fios agaibh gu bheil mise ann 
am Athair, agus sibhse ann- 
am-sa, agus mise annaibh-sa. 

21 An ti aig am bheil m* 
àitheanta-sà, agus a ta 'gan 
coimhead, is esan aig am bheil 
gràdh dhomh-sa : agus an ti 
aig am bheil gràdh dhomh- 
sa, gràdhaichear te m' Athair 
e, agus gràdhaichidh mise e, 
agus foiUsichidh mi mi fèin 
da. 

22 Thubhairt ludas, (cha'a 
e Iscariot,) fis, A Thighearn, 
c'ar son a dh'fhoiUsicheas tu 
thu fèin dhuinne, agus nach 
dean thu sin do'n t-saoghal ? 

23 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e f is, Ma ghràdhaicheas 
neach mise, coimhididh e m* 
fhocal : agus gràdhaichidh 
m'Athair esan, agus thig sinn 
d'a ionnsuidh, agus ni sinn 
còmhnuidh maille fis. 

24 An ti nach gràdhaich 
mise, cha choimhid e mo 
bhriathra : agus am focal a 
ta sibh a' cluinntinn, cha ieam- 
sa e, ach ìeis an Athair a chuir 
uaith mi. 

1^5 Na nithe so iabhair mi 
fibh, air dhomh bhi m' chòmh- 
nuidh maille fibh : 

26 Ach an Comhfhuftair, 
an Spiorad naomh, a chuireas 
an t-Athair uaith a'm* ainm-sa, 
teagaisgidh esan dhuibh na 



' Feav-comhfhurtachd, Fear-comhairle, Fear-iuìl. 



EOIN. 

li-,uile nithe, agus cuiridh e'n 
cuimhne dhuibh nah-uile nithe 
a ìabhair mise ribh. 

27 Tha mi fàgail sìthe ag- 
aibh, mo shìth-sa a ta mi toirt 
duibh : cha'n ann mar a bheir 
an saoghal, a tha mise toirt 
duibh. Na biodh bhur cridhe 
fo thrioblaid, agus na biodh 
eagal air. 

28 Chuala sibh mar thu- 
bhairt mi ribh, Tha mi falbh, 
agus thig mi ris do'ur n-ionn- 
suidh. Nam biodh gràdh ag- 
aibh dhomh-sa, bhiodh aoibh- 
neas oirbh, a chionn gu'n du- 
bhairt mi, Tha mi dol' chum 
an Athar : oir is mò m'Ath- 
air na mise. 

29 Agus a nis dh'innis mi 
dhuibh so foimh dha teachd 
gu crìch, chum, 'nuair a thig 
e gu crìch, gu creideadh sibh. 

30 A so suas cha iabhair 
mi mòran fibh : oir a ta uachd- 
aran an t-saoghail so a' teachd, 
agus cha'n 'eil ni air bith aige 
annam-sa. 

31 Ach a chum gu'm bi fios 
aig an t-saoghal gur ionmhuinn 
ìeam an t-Athair ; agus mar a 
thug ant-Athair àithnedhomh, 
mar sin a ta mi a' deanamh. 
Eiribh, rachamaid as so. 



CAIB. XV. 

An sòlas a ta aig deisciobluibh 
Chriosd ; 9 an gaol agus an 
coimhcheangal a ta eadar iad agus 
esan. 18 Comhfhurtachd fuidh 
fhuath agus gheur-leanmhuinn an 
t-saoghail so. 26 Dreuchd an 
Spioraid naoimh, agus nan abstol. 



TS mise an fhionain fhior, a- 
^ gus is e m' Athair an treabh- 
aiche*. 

2 Gach uile gheug annam- 
sa nach 'eil a' giùlan toraidh, 
bheir e air falbh ; agus gach 
uile gheug a ta tabhairt tor- 
aidh, glanaidh e i, chum gu'ii 
giùlain i tuilleadh toraidh. 

3 A nis a ta sibhse glan 
tre an fhocal a iabhair mi fibh. 

4 Fanaibh annam-sa, agus 
mise annaibh-sa. Mar nach 
urrainn a' gheug toradh a 
thoirt uaipe^ fèin, mur fan i 
san fhìonain, cha mhò is urr- 
ainn sibhse, mur fan sibh ann- 
am-sa. 

5 Is mise an fhionain, sibh- 
se na geuga : an ti a dh'f hanas 
annam-sa, agus mise annsan, 
bheir esan mòr-thoradh uaith ; 
oir as m* eugmhais-sa cha'n 
urrainn sibh aon ni a dhean- 
amh. 

6 Mur fan neach annam-sa, 
tha e air a thilgeadh a mach 
mar ghèig, agus air crìonadh* ; 
agus tionaiUdh daoine iad, a- 
gus tilgidh iad san teine iad, 
agus loisgear iad. 

7 Ma dh'f hanas sibh ann- 
am-sa, agus ma dh'fhanas 
m'fhocail-sa annaibh-sa, iarr- 
aidh sibh gach ni a's àill ieibh, 
agus nìthear dhuibh e. 

' Athair-sa 



8 An so tha m' 
air » ghlòrachadh. 



gu'n 



tOU' 



a chionn gu bheil mi dol.- 
air crìonadh. 



sibhse mòr-thoradh uaibh ; a- 
gus bithidh sibh 'nur deisciob- 
uil dhomh-sa. 

9 Mar a ghràdhaich an 

raar ghèig a ta e 



.2 tuathanach.— — .3 uaithe,- 



t-Athair mise, mar sin ghràdh- 
aich mise sibhse : fanaibh ann 
am ghràdh-sa. 

10 Ma choimhideas sibh 
m'àitheanta, fanaidh sibh ann 
am ghràdh j mar a choimhid 
mise àitheanta m'Athar, agus 
a tha mi a' fantuinn 'na ghràdh. 

11 Na nithe so iabhair mi 
ribh, chum gu fanadli mo 
ghairdeachas annaibh, agus 
gu'm biodh bhur gairdeachas- 
sa làn. 

12 Is i so m'àithne-sa, gu'n 
gràdhaich sìbhse a chèile, mar 
a ghràdhaich mise sibhse. 

13 Gràdh a's mò na so cha'n 
'eil aig neach air bith, gu'n 
leigeadh duine 'anam sìos air 
son a chairdean. 

14 Is sibhse mo chairdean- 
sa, ma lii sibh gach ni a ta mi 
ag àithneadh dhuibh. 

15 A so suas cha ghairm 
mi seirbhisich dhibh ; oir 
cha^'n aithne do'n t-seirbhis- 
each ciod a ta a Thighearn a' 
deanamh : ach ghairm mi 
càirde dhibh ; oir na h-uile 
nithe a chuala mi o m' Ath- 
air, thug mi fios duibhse orra. 

16 Cha sibhse a thagh mise, 
ach is mise a thagh sibhse, a- 
gus dli'orduich' rai sibh, chum 
gu'n rachadh sibh, agus gu'n 
tugadh sibh a mach toradh, 
agus gu maireadh bhur tor- 
adh : chum ge b'e ni a dh'iarr- 
as sibh air an Athair ann am 
ainm-sa, gu'n toir e dhuibh e. 

17 Tha mi 'g àithneadh nan 
nithe so dhuibh, chum gu'n 
gràdhaich sibh a chèile. 



I. XV. 225 

1 8 Ma tha an saoghal '^ur 
fuathachadh, tha fhios agaibh 
gu'n d' fhuathaìclì e mis'fe 
roimhibh. 

19 Nam b'ann do'n t-saogh- 
al sibh, ghràdhaicheadh an 
saoghal a chuid fèin : ach do 
bhrìgh nach ann do'n t-saogh- 
al sibh, ach gu'n do thagh 
mise sibh as an t-saoghal, uime 
sin tha fuath aig an t-saoghal 
duibh. 

20 Cuimhnichibh am focal 
a thubhairt mi ribh, Cha'n 'eil 
an seirbhiseach ni's mò na a 
Thighearn. Ma rinn iad geur- 
ìeanmhuinn ormsa, ni iad geur- 
ìeanmhuinn oirbhse mar an 
ceudna : ma choimhid iad 
m'fhocal-sa, coimhididh iad 
bhui' Jbcal-sa mar an ceudna. 

21 Ach na nithe so uile ni 
iad oirbh air son ra'ainme-sa, 
do bhrigh nach aithne dhoibh 
esan a chuir uaitli rai. 

22 Mur bithinn-sa air teachd, 
agus air labhairt fiu, cha 
bhiodh peacadh aca : ach a 
iiis cha 'n 'eil leithsgeul ara 
peacaidh aca. 

23 An ti aig am bheil fuath 
dhomh-sa, tha fuath aige do 
ra'Athair mar an ceudna. 

24 Mur bithinn-sa air dean- 
amh nan oibre 'nam measg 
nach d'rinn aon neach eile, 
cha bhiodh peacadh aca : ach 
a nis chunnaic siad iad, agus 
dli'fhuathaich iad araon mise 
agus ra'Athair. 

25 Ach rinneadh so chum 
gu'n coimhhontadh ara focal 
a ta sgrìobhta 'nan lagh fèin. 



* shuidhich, shonruich, 

P 



2'26 EO 
Dh'fhuathaich iad mi gun 
aobhar. 

26 Ach an uair a thig an 
Comhfhurtair, a chuireas mise 
do 'ur ionnsuidh o'n Athair, 
Spiorad na f ìrinn, a tha teachd 
a mach o'n Athair, ni esan 
fianuis mu m' thimchioll-sa. 

27 Agus ni sibhse fìanuis 
mar an ceudna, do bhrìgh gu 
bheil sibh mailie fium o thùs. 

CAIB. XVI. 

1 Thug Criosd comhfhurtachd d^a 
dheisciobluibh an aghaidh triob- 
laid le gealladh an Spioraid 
naoimh, agus 'aiseirigh agus a 
dhol suas air nèamh ; 23 thug 
e cinnte dhnibh gu!m bi na h-ur- 
nuighean a nithear 'na ainm-san 
taitneach d'a Athair. 

N'A nithe so ìabhair rai 
ribh, chum nach faigh- 
eadh* sibh oilbheum. 

2 Cuiridh iad as an t-siona- 
gog sibh : seadh, thig an uair, 
ge b'e neach a mharbhas sibh, 
gu'n saoil e gu bheil e dean- 
amh seirbhis do Dhia. 

3 Agus ni iad na nithe so^, 
do bhrìgh nach aithne dhoibh 
an t-Athair, no mise. 

4 Ach dh'innis mi na nithe 
so dhuibh, chum 'nuair a thig 
an t-àm, gu'n cuimhnich sibh 
gu'n d'innis mi dhuibh iad. 
Ach cha dubhairt mi na nithe 
so fibh o thùs, do bhrìgh gu'n 
robh mi maille fibh. 

5 Ach a nis a ta mi dol 
chum an ti a chuir uaith mi j 
agus cha'n 'eil a h-aon agaibh- 
sa a' feòraich dhiom, C'àit tha 
thu dol ? 



6 Ach a chionn gu'n du- 
bhairt mi na nithe so fibh, iìon 
do-bhròn bhur cridhe. 

7 Gidheadh a ta mi ag inn- 
seadh dhuibh na fìrinn, Is 
buannachd dhuibh mise a 
dh'f halbh : oir mur falbh mi, 
cha tig an Comhfhurtair do 
'ur n-ionnsuidh-sa ; ach ma 
dh'fhalbhas mi, cuiridh mi 
esan do'ur n-ionnsuidh. 

8 Agus an uair a thig esan, 
bheir e dearbh-shoiUeireachd 
do'n t-saoghal mu pheacadh, 
agus mu fhìreantachd, agus 
mu bhreitheanas : 

9 Mu pheacadh, do bhrìgh 
nach 'eil iad a' creidsinn ann- 
ara-sa ; 

10 Mu fhìreantachd, do 
bhrigh gu bheil mi dol a 
dh'ionnsuidh ra'Athar, agus 
nach faic sibh ni's mò mi ; 

1 1 Mu bhreitheanas, a chionn 
gu bheil uachdaran an t-saogh- 
ail so air a dhiteadh. 

12 Tha mòran nithe agara 
fathast fi ràdh fibh, acb cha'n 
urrainn sibh an giùlan an tràth 
so. 

1 'ò Ach an uair. a thig esan, 
Spiorad na fìrinn, treòraich- 
idli e sibh chum gach uile fhìr- 
inn : oir cha ìabhair e uaith 
fèin : ach labhraidh e na h-uile 
nithe a chluinneas e : agus 
foillsichidh e dhuibhse nithe a 
ta fi teachd. 

14 Bheir esan glòir dhomh- 
sa : oir gheibh e do m' chuid- 
sa, agus nochdaidh e dhuibh- 
se e. 

1 5 Na h-uile nithe a ta aig 



' gabhadh. na nithe so [tlhuibh.] 



CAIB. 

an Athair, is leam-sa iad : air 
an aobhar so thubhairt mi, 
gu'm faigh e do m' chuid-sa, 
agus nochdaidh e dhuibhse e. 

16 Tamull beag agus cha*n 
fhaic sibh mi j agus a ris, 
tamuU beag agus chi sibh mi, 
do bhrìgh gu bheil mi dol 
chum an Athar. 

17 An sin thubhairt cuìd 
d'a dheisciobluibh eatorra fèin, 
Ciod e so a ta e ag ràdh ruinn, 
Tamuil beag agus cha'n fhaic 
sibh mi: agus a rìs, tamull 
beag agus chi sibh mi : agus, 
Do bhrìgh gu bheil mi dol 
chum an Athar ? 

18 Air an aobhar sin thu- 
bhairt iad, Ciod e so a ta e 
ag ràdh, TamuU beag ? Cha'n 
'eil sinne a' tuigsinn ciod a ta 
e ag ràdh. 

19 A nis dh'aithnich losa 
gu'n robh toil aca fheòraich 
dheth, agus thubhairt e fiu, 
Am bheil sibh a' feòraich 'nur 
measg fèin mar a thubhairt 
mi, Tamuli beag agus cha'n 
fhaic sibh mi : agus a ris, 
tamull beag agus chi sibh mi ? 

20 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh fibh, gu'n dean 
sibhse gul agus caoidh, ach 
ni an saoa:hal o:airdeachas : a- 
gus bithidh sibhse do-bhròn- 
ach, ach piUear bhur bròn gu 
gairdeachas. 

21 'Nuair a bhios bean fi 
saothair-chloinne, bithidh i fo 
dhoilgheas, chionn gu bheil a 
h-uair air teachd : ach an uair 
a bheireas i an leanabh, cha 
chuimhnich i a h-àmhohar ni's 

* cha'n iarr sibh ni air biih ormsa — 



XVI. 227 
mò, tre aoibhneas gu'n d'fug- 
adh duine chum an t-saogh- 
ail. 

22 Agus a ta nis uime sin 
doilgheas oirbh-sa : ach chi 
mise a fìs sibh, agus ni bhur 
cridhe gairdeachas, agus bhur 
gairdeachas cha bhuin neach 
air bith uaibh. 

23 Agus air an là sin cha'n 
fheòraich sibh ni air bith 
dhiom-sa' : Gu deimhin deimh- 
in a ta mi ag ràdh fibh, Ge 
b'e nithe dh'iarras sibh air an 
Athair ann am ainm-sa, gu'n 
toir e dhuibh iad. 

24 Gus a so cha d'iarr sibh 
ni air bith ann am ainm-sa : 
iarraibh, agus gheibh sibh, 
chum gu'm bi bhur n-aoibh- 
neas làn". 

25 Na nithe so iabhair mi 
ribh am briathraibh dorcha^ : 
ach thig an uair anns nach 
labhair mi ni's mò fibh am 
briathraibh dorcha, ach inn- 
sidh mi gu soiUeir mu'n Ath- 
air dhuibh. 

26 Anns an là sin iarraidh 
sibh a'm' ainm-sa : agus cha'n 
'eii mi ag ràdh fibh, gu'n 
guidh mi an t-Atliair air bhur 
son : 

27 Oir is toigh ieis an Ath- 
air fèin sibh, air son gu'n 
d'thug sibh gràdli dhomh-sa, 
agus gu'n do chreid sibh gur 
ann o Dhia a thàinig mi. 

28 Thàinig mi mach o'n 
Athair, agus tha mi air teachd 
chum an t-saogiiail : a fis, tha 
mi fàgail an t-saogliail, agus 
a' doi chum an Athar. 

— coimhlionta. ^ an comhadaibh. 

P2 



228 EO] 

29 Thubhairt a dheisciobuil 
ris, Feuch, a nis tha thu labh- 
airt gu soilleir, agus cha'n'eil 
thu labhairt cosamhlachd air 
bith. 

30 A nis tha fhios againn 
gur aithne dhuit na h-uile 
nithe, agus nach feum thu 
duine air bith a dh'fheòraich 
dhiot : air a shon so tha sinn 
a' creidsinn gur ann o Dhia a 
thàinig thu. 

31 Fhreagair losa iad, Am 
bheil sibh a àis a' creidsinn ? 

32 Feuchj thig an t-àm', 
seadh, tha e cheana air teachd, 
anns an.sgapar o chèile sibh, 
gach aon g'a ionad fèin, agus 
am fàg sibh mise a'm' aonar : 
gidheadh cha'n 'eil mise a'm' 
aonar, oir tha an t-Athair 
maille rium. 

33 Na nithe so ìabhair mi 
ribh, chum gu'm biodh sìth 
agaibh annam-sa. Anns an 
t-saoghal bithidh àmhghar ag- 
aibh : ach biodh deadh mhis- 
neach agaibh, thug mise buaidh 
air an t-saoghal. 

CAIB. XVII. 

1 Tha Criosd d deanamh urnuigh 
r'a Athair gu'n glòraicheadh se 
e, Ggu'n coimhideadh e 'abstoil, 1 1 
ann an aonachd, 17 agus anns an 
fh ìrinn ; 20 giCìi glòraicheadh e 
iad, agus na h-uile chreidich maille 
ris fèin air nèamh. 

LABHAIR losa na briathra 
so ; agus thog e suas a 
shùilean gu nèamh, agus thu- 
bhairt e, Athair, thàinig an 
uair ; glòraich do Mhac, chum 



gu'n glòraich do Mhac thusaf 
mar an ceudna : j 

2 Chum mar a thug thu i 
cumhachd dha air gach feoil, y 
na h-uile a thug thu dha, gu'n 
tugadh esan dhoibh a' bheatha 
mhaireannach. 

3 Agus is i so a' bheatha 
mhaìreannach, eòlas a bhi aca 
ortsa an t-aon Dia fior, agus 
air losa Criosd a chuir thu 
uait. 

4 Ghlòraich mise thusa air 
thalamh : chriochnaich mi'n 
obair a thug thu dhomh r'a 
dheanamh. 

5 Agus a nis, Athair, glòr- 
aich thusa mise maille riut 
fèin^ ìeis a' ghlòir a bha agam 
maille fiut mun robh an saogh- 
al ann. 

6 Dh'fhoillsich mise t'àinm 
do na daoinibh a thug thu 
dhomh as an t-saoghal: bu 
ìeatsa iad, agus thug thu 
dliomh-sa iad ; agus choimhid i 
iad t'f hocal. 

7 A nis thuig iad gur ann 
uait a tha na h-uile nithe, a 
thug thu dhomh-sa. 

8 Oir thug mi dhoibli na 1 
briathran a thug thusa dhomh ; 
agus ghabh siad iad, agus I 
thuig iad gu firinneach gur 
ann uait-sa thàinig mi, agus 
chreid iad gu'n do chuir thu 
uait mi. 

9 Air an sonsan tha mi 
guidhe : cha'n 'eil mi guidhe 
air son an t-saoghail, ach air 
son na muinntir sin a thug 
thu dhomh, oir is leatsa iad. 

10 Agus is leatsa na h-uile 



' an uair.. 



;i'd' fhianuis. 



CAIB. 

fìithe a's leamsa, agus is leam- 
sa na nithe a's leatsa ; agus a 
ta mi air mo ghlòrachadh ann- 
ta. 

11 Agus a nis cha'n 'eil 
mise ni's mò anns an t-saogh- 
al, ach a ta iadsan san t-saogh- 
al, agus a ta mise a' teachd a d' 
ionnsuidh-sa. Athair naoimh, 
coimhid iadsan tre t'ainm', a 
thug thu dhomh-sa, chum 
gu'm bi iad 'nan aon, mar a ta 
sinne. 

12 Am feadh 's a bha mise 
maille fiu anns an t-saoghal, 
choimhid mi iad tre t'ainm-sa : 
gWèidh mi a' mhuinntir a thug 
thu dhomh), agus cha do chaill- 
eadh a h-aon diubh, ach mac 
an sgrios ; chum gu biodh an 
sgriobtuir air a choimhlionadh. 

13 Agus a nis tha mi teachd 
a d'ionnsuidh-sa ; agus tha mi 
labhairt nan nithe so anns an 
t-saoghal, chum gu'm biodh 
mo ghairdeachas aca air a 
choimhKonadh annta. 

14 Thug mi t'fhocal dhoibh; 
agus thug an saoghal fuath 
dhoibh, air son nach ann do'n 
t-saoghal iad, mar nach 'eil 
mise do'n t-saoghal. 

15 Cha'n'eil miguidhegu'n 
tugadh tu as an t-saoghal iad, 
ach gu'n coimhideadh tu o'n 
olc iad. 

16 Cha'n 'eil iadsan do'n 
A-saoghal, mar nach 'eil mise 
do'n t-saoghal. 

17 Naomhaich iad troimh 
an fhìrinn^ : is e t'fhocal-sa 
an fhìrinn. 

18 Mar a chuir thusa mise 

' ann ad ainin,— 



xvii. m 

chum an t-saoghail, mar sin 
chuir mise iadsan chum an 
t-saoghail. 

19 Agus air an sonsan tha 
mise ga m' naomhachadh fèin, 
chum gu'm bi iadsan raar an 
ceudna air ah naomhachadh 
troimh an fhìrinn. 

20 Agus cha'n'eil mi guidhe 
air an sonsan a mhàin, ach 
mar an ceudna air son na 
muinntir sin a chreideas ann- 
am-sa troimh am focal-san : 

21 Chum gu'm bi iad uile 
'nan aon ; chum mar a ta thusa, 
Athair, annam-sa, agus mise 
annad-sa, gu'm bi iadsan mar 
an ceudna 'nan aon annainne ; 
chum gu'n creid an saoghal 
gu'n do chuir thusa uait mi. 

22 Agus thug mise dhoibh- 
san a' ghlòir a thug thusa 
dhomh-sa, chum gu'm bi iad 
'nan aon, mar a ta sinne 'nar 
n-aon ; 

23 Mise annta-san, agus 
thusa annam-sa, chum gu'n 
deanar coimhlionta iad ann an 
aon ; agus a chum gu'm bi 
fios aig an t-saoghal gu'n do 
chuir thusa uait mi, agus gu'n 
do ghràdhaich thu iadsan, mar 
a ghràdhaich thu mise. 

24 Athair, is àill ieam an 
dream a thug thu dhomh, gu'm 
bi iad maiUe fium, far ara 
bheil mi ; chum gu faic iad 
mo ghlòir a thug thu dhomh : 
oir ghràdhaich tliusa. mi mun 
do ieagadh bunaite an domh- 
ain. 

25 Athair cliothromaich, 
clia b'aithne do'n t-saoghal 

— - tre l'fhlrinn. 



230 ,E0 
thusa ; ach b'aithne dhomh-sa 
thu, agus thuig iad so gu*n do 
chuir thusa uait mi. 

26 Agus dh'fhoìllsich mise 
t'aintn dhoibh, agus foillsich- 
idh mi e, chum gu'm bi an 
gràdh leis an do ghràdhaich 
thu mise, annta-san, agus mise 
annta. 

CAIB. XVIII. 

1 Bhrath ludas losa. 6 Thuit na 
maoir air an talamh. 10 Ghearr 
Peadar cluais Mhalchuis. dheth. 
12 Ghlac na maoir losa, agics 
thug iad gu Annas agus CaiapJias 
e.- 15 Aicheadh Pheadair. 

' '^'UAIR a iabhair losa na 
briathra so, chaidh e 
maiUe r'a dheisciobluibh thai- 
ris air sruth Chedroin, far an 
robh lios, anns an deachaidh e 
fèin agus a dheisciobuil. 

2 Agus b'aithne do ludas, 
a bhrath esan, an t-àit: oir 
thàinig losa gu tric an sin 
rnailie f'a dheisciobluibh. 

3 An sin air do ludas buidh- 
eann agus maoir fhaotainn o 
na h-àrd-shagairt agus na 
Phairisich, thàinig e do'n àit 
sin ie leusaibh, agus lòchran- 
aibh, agus armaibh. 

4 Uime sin air do losa fios 
a bhi aige air na h-uile nith- 
ibh a bha gu teachd air, 
chaidh e mach, agus thubliairt 
e fiu, Cò tha sibh ag iarraidh ? 

5 Fhreagair iadsan e, losa 
o Nasaret. Thubhairt losa 
fiu, Is mise e. Agus sheas 
niar an ceudna ludas, a bhrath 
esan, mailie fiu. 

6 An sin co luath 's a thu- 
bhaiit e fiu, Is mise e, chaidli 



iad air an ais, agus thuit iad 
air an làr. 

7 An sin dh'fheòraich e 
dhiubh a fìs, Cò tha sibh ag 
iarraidh ? Thubhairt iadsan, 
losa o Nasaret. 

8 Fhreagair losa, Thubhairt 
mi fibli gur mise e. Uime sin 
ma's raise tha sibh ag iarraidh, 
leigibh ieo sin falbh : 

9 Chum gu'n coimhliontadh 
am focai a iabhair e, An dream 
a thug thu dhomh, ciia do 
cliaili mi aon diubh. 

10 An sin air do Shimon 
Peadar claidheamh a bhi aige, 
tharruing se e, agus bhuaii e 
ògiach an àrd-shagairt, agus 
ghearr e a' chiuas dheas deth. 
Agus b'e ainm an òglaich 
Maichus. 

1 1 An sin thubhairt losa ri 
Peadar, Cuir do chlaidheamh 
san truaill : an cupan a thug 
m' Athair dhomh-sa, nach òl 
mi e ? 

12 An sin fug a' bhuidh- 
eann, agus an ceannard, agus 
maoir nan ludhacii air losa, 
agus cheangaii iad e, 

13 Agus thug iad ieo e air 
tùs gu Annas ; (oir b'esan 
athair-cèile Chaiaphais, a bha 
'na àrd-shagart air a' bhliadh- 
na sin.) 

14 A nis b'e Caiaphas a 
thug comhairle do na iì-Iudh- 
aich, gu'm b'iomchuidh gu'm 
faigheadh aon duine bàs air 
son an t-siuaigh. 

15 Agus lean Simon Pead- 
ar agus deisciobul eile losa. 
B'aithne do'n àrd-shagart an 
deisciobul sin, agus chaidh e 



CAIB. 

steach maille ri losa do chùirt 
an àrd-shagairt. 

16 Ach sheas Peadar aig 
an dorus an leth muigh. Uime 
sin chaidh an deisciobul sin 
eile a b'aithne do'n àrd-shag- 
art a mach', agus ìabhair e ris 
a' bhan-dorsair, agus thug e 
Peadar a steach. 

17 An sin thubhairt a' bhan- 
oglach a bha gleidheadh an 
doruis ri Peadar, Nach ann do 
dheisciobluibh an duine so 
thusa mar an ceudna ? thu- 
bhairt esan, Cha'n ann. 

18 Agus bha na seirbhisich 
agus na maoir 'nan seasamh, 
air dhoibh teine guail a chur 
suas, oir bha'm fuachd ann, 
agus bha iad 'gan garadh fèin : 



XVIII. esi 

e na nithe so, bhuail aon do 
na maoraibh, a bha 'na sheas- 
amh a iàthair, a bhas air losa, 
ràdh, An ann mar so a 



ga gharadh 



agus bha Peadar 'iia sheasamh 
maille riu, agus 
fèin. 

19 An sin dh'fhiosraich an 
t-àrd-shagart do losa mu thim- 
chioll a dheisciobul, affus mu 
thimchioìl a theasfaiss'. 

20 Fhreagair losa e, Labh- 
air mise gu follaiseach' ris 
an t-saoghal ; theagaisg mi a 
ghnàth anns an t-sionagog, a- 
gus anns an teampull, far am 
bheil na h-Iudhaich a' cruinn- 
eachadh as gach àit ; agus am 
foJach cha do ìabliair mi ni air 
bith. 

21 C*ar son a ta thu fios- 
rachadh dhiom-sa ? Fiosraich 
dhiubh-san a chuala, ciod a 
thubhairt mi riu : feuch, a ta 
fhios aca-san ciod a thubhairt 
mi. 

22 Agus an uair athubhairt 



ag 

fhreagras tu an t-àrd-shagart ? 

23 Fhreagair losa e, Ma 
iabhair mi gu h-olc, dean fia- 
nuis air an olc : ach ma's ann 
gu maith, c'ar son a ta thu ga 
m' bhualadh ? 

24 (A iiis chuir Annas e 
ceangailte gu Caiaphas an 
t-àrd-shagart.) 

25 • Agus bha Simon Peadar 
'na sheasamh agus 'ga ghar- 
adh : Uime sin thubhairt iad 
ris, Nach aon d'a dheisciob- 
luibh thusa mar an ceudna ? 
Dh'àicheadh esan, agus thu- 
bhairi, e, cha mhi. 

26 Thubhairt aon do sheir- 
bhisich an àrd-shagairt, (car- 
aid do'n fhear do'n ghearr 
Peadar a chkias,) Nach faca 
mise thu san lios maille fis? 

27 An sin dh'àicheadh Pead- 

ar 

coileach. 

28 An sin thug iad losa o 
Chaiaphas gu àit a' bhreith- 
eanais : agus b'i mhaduinn a 
bh'ann, agus cha deachaidh 
iad fèin do àit a' bhreithean- 
ais, chum nach biodh iad air 
an salachadh ; ach gu'n ith- 
eadh iad a' chàisa:. 

29 An sin chaidh Pilat a 
mach d'an ionnsuidh-san, agus 
thubhairt e, Ciod a' chasaid a 
tha sibh a' toirt an aghaidh an 
duine so? 

30 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad fis, Mur b'fiiear 



a fis, agus air bali ghoir an 



Gs àinl. 



232 



EOIN. 



droch-bheirt e, cha tugamaid 
thairis dhuitse e. 

31 An sin thubhairt Pilat 
riu, Gabhaibh-sa e, agus thug- 
aibh breth air a rèir bhur lagha 
fèin. An sin thubhairt na 
h-Iudhaich fis, Cha'n 'eil e 
ceaduichte dhuinne neach air 
bith a chur gu bàs : 

32 Chum gu'm biodh focal 
losa air a choimhlionadh, a 
iabhair e, a' cialiachadh ciod 
a ghnè bàis a bha e gu fhaot- 
ainn. 

33 An sin chaidh Pilat a 
steach a rìs do àit a' bhreith- 
eanais, agus ghairm e losa, a- 
gus thubhairt e fis, An tusa 
Righ nan ludhach ? 

34 Fhreagair losa e, Am 
bheil thu ag ràdh so uait fèin, 
no an d'innis daoine eile dhuit 
e mu m' thimchioll-sa ? 

35 Fhreagair Pilat, An ludh- 
ach mise ? Thug do chinneach 
fèin, agus na h-àrd-shagairt 
thairis dhomh-sa thu : ciod a 
f inn thu ? 

36 Fhreagair losa, Cha'n 
ann do'n t-saoghal so tha mo 
fìoghachd-sa : nam b'ann do'n 
t-saoghal so bhiodh mo fìogh- 
achd, dheanadh mo sheirbhis- 
ich cogadh, chum nach tug- 
tadh thairis do na h-Iudhaich 
mi : ach a nis cha'n ann o so 
a ta mo fìoghachd. 

37 Air an aobhar sin thu- 
bhairt Pilat fis, An righ thu 
ma seadh ? Fhreagair losa, 
Thubhairt thusa gur righ mi. 
'S.ann chum na crìche so a 
fugadh mi, agus chum na 



crìche so thàinig mi do'n 
t-saoghal, chum gu'n dean.. 
ainn fianuis do'n f hìrinn. Gach 
neach a ta air taobh na fìrinn, 
èisdidh e fi m' ghuth-sa. 

38 Thubhairt Pilat fis, Ciod 
i an f hìrinn ? Agus air dha so 
a fàdh, chaidh e mach a fìs 
chum nan ludhach, agus thu- 
bhairt e fiu, Cha'n 'eil mise a' 
faotainn coire air bith ann. 

39 Ach a ta gnàth agaibh- 
sa,gu'n leiginnas duine dhuibh 
air a' chàisg : uime sin an àill 
ìeibh mi a ieigeadh righ nan 
ludhach fa sgaoil duibh ? 

40 An sin ghlaodh iadsan 
uile', ag ràdh, Cha'n e an 
duine so, ach Barabas. A 
nis b'fhear-reubainn Barabas. 

CAIB. XIX. 

1 Chaidh Criosd a sgiùrsadh, a 
chrunadh le droighinn, agus a 
bhualadh. 4 Bha Pilat togarr- 
ach a leigeadh fa sgaoil, ach air 
dha bhi air aomadh le gàraich 
nan ludhach, thug e thairis e gu 
bhi air a cheusadh, 23 Thilg 
iadcroinn air ^eudach. 

AN sin air an aobhar sin 
ghlac Pilat losa, agus 
sgiùrs se e. 

2 Agus dh'fhigh na saighd- 
earan crùn droighinn, agus 
chuir iad air a cheann e, agus 
chuir iad falluinn phurpuir^ 
uime, 

3 Agus thubhairt iad, Fàilte 
ort, a figh nan ludhach ! agus 
bhuail iad ìe'm basaibh e. 

4 An sin chaidh Pilat a 
mach a fìs, agus thubhairt e 
f iu, Feuch, a ta mise 'ga thoirt 



uilc [a rìs.]— — ^ chorcuir. 



CAIB. XIX. 



233 



a mach do 'ar n-ionnsuidh, 
chum gu'm bi fìos agaibh nach 
'eil mise faotainn coire sam 
bith ann. 

5 An siuthàiniglosamach, 
agus an crùn droighinn air, a- 
gus an fhalluinn phurpuir 
uime. Agus thubhairt Pilat 
fiu, Feuch an duine ! 

6 Uime sin, an uair a chunn- 
aic na h-àrd-shagairt agus na 
maoir e, gblaodh iad, ag ràdh, 
Ceus e, ceus e. Thubhairt 
Pilat fiu, Gabhaibh-sa e, agus 
ceusaibh e : oir cha'n 'eil mise 
a' faotainn coire sam bith ann. 

7 Fhreagair na h-Iudhaich 
e, Tha lagh againne, agus a 
fèir ar lagha-ne is còir a chur 
gu bàs, air son gu'n d'finn e 
Mac Dhè dheth fèin. 

8 Uime sin an uair a chuala 
Pilat a' chainnt sin, bu mhòid 
a bha dh'eagal air ; 

9 Agus chaidh e steach a fìs 
do àit a' bhreitheanais, agus 
thubhairt e f i losa, Cia as duit ? 
ach cha d'thug losa freagradh 
air. 

10 An sìn thubhairt Pilat 
fis, Nach labhair thu fiumsa ? 
nach 'eil f hios agad gu bheil 
cumhachd agam-sa do cheus- 
adh, agus gu bheil cumhachd 
agam do chur fa sgaoil ? 

11 Fhreagair losa, Cha 
bhiodh cumhachd air bith ag- 
ad a'm' aghaidh-sa, mur tug- 
tadh dhuit o'n àird e : air an 
aobhar sin an ti a thug mise 
thairis dhuit, tha aige-san am 
peacadh a's mò. 

12 Agus sin suas dh'iarr 



Pilat a chur fa sgaoil : ach 
ghlaodh na h-Iudhaich, ag 
ràdh, Ma ieigeas tu am fear 
so fa sgaoil, cha charaid do 
Cheasar thu : ge b'e neach a 
ta 'ga dheanamh fèin 'na figh, 
tha e iabhairt an aghaidh 
Cheasair. 

1 3 Uime sin an uair a chuala 
Pilat a' chainnt sin, thug e 
mach losa, agus shuidh e air 
a' chaithir-blireitheanais, anns 
an ionad fis an abraran Leac- 
ùrlar, ach anns an Eabhra', 
Gabata. 

14 Agus b'e là-uiluchaidh 
na càisge e, agus mu thim- 
chioil na seathadh uaire : a- 
gus thubhairt e f is na h-Iudh- 
aich, Feuch bhur righ ! 

15 Ach giilaodh iadsan a 
mach, Beir uainn, beir uainn, 
ceus e. Thubhairt Pilat fiu, 
An ceus mi bhur righ-sa ? 
Fhreagair na h-àrd-shagairt, 
Cha'n 'eil righ againne ach 
Ceasar. 

16 An sin air an aobhar 
sin thug e thairis dhoibh e, gu 
bhi air a cheusadh. Agus giilac 
iad losa, agus thug iad ieo e. 

17 Agus chaidh e mach, a* 
giùian a chrann-ceusaidh, do'n 
ionad d'an goirear dit a' chioig- 
inn, d'an ainm san Eabhra, 
Golgota. 

18 An sin cheus iad e, agus 
dithis eile mailie fis, fear air 
gach taobh, agus losa sa* 
mheadiion. 

19 Agus sgrìobh Pilat mar 
an ceudna tiodal, agus chuir e 
air a' chrann-cheusaidli e. A- 



' Eabhraig. 



234 EC 
gus b'e an sgrìobhadh, lOSA 
O NASARET RIGH NAN 
lUDHACH. 

20 Uime sin ìeugh mòran 
do na h-Iudhaich an tiodal so : 
oir bha'n t-àit anns an do 
cheusadh losa fagus do'n 
bhaile : agus bha an sgrìobh- 
adh an Eabhra, an Greugais, 
agus an Laidin. 

21 An sin thubhairt àrd- 
shagairt nan ludhach ri Pilat, 
Na sgrìobh, Righ nan ludh- 
ach ; ach gu'n dubhairt e fèin, 
Is mi righ nan ludhach. 

22 Fhreagair Pilat, An ni a 
sgrìobh mi, sgrìobh mi e. 

23 An sin an uair a cheus 
na saighdearan losa, ghlac iad 
a thrusgan, (agus rinn iad cei- 
thir earrannan, earrann do 
gach saighdear,) agus a chòta 
mar an ceudna : agus bha'n 
còta gun f huaigheal, airfhigh- 
eadh o bhràigh sìos' gu h-iom- 
lan. 

24 Thubhairt iad uime sin 
eatorra fèin, Na reubamaid e, 
ach tilgeamaid croinn air, cò 
aig a bhitheas e : chum gu'n 
coimhliontadh an sgriobtuir, a 
ta 'g ràdh, Roinn iad mo 
thrusgan eatorra, agus thilg 
iad croinn air mo bhrat. An- 
an aobhar sin rinn na saighd- 
earan na nithe so. 

25 A nis sheas làimh ri 
crann-ceusaidh losa, a mhàth- 
air, agus piuthar a mhàthar, 
Muire hean Chleophais, agus 
Muire Magdalen. 

26 Uime sin an uair a 
chunnaic losa a mhàthair, a- 
gus an deisciobul a b'ion- 



mhuinn ieis 'na sheasamh a 
ìàthair, thubhairt e f'a mhàth- 
air, A bhean, feuch do mhac ! 

27 An sin thubhairt e ris an 
deisciobul, Feuch do mhàth- 
air ! Agus o'n àm sin a mach 
thug an deisciobul 8Ìn ìeis i 
d'a thigh fèin. 

28 An dèigh so air do losa 
fìos a bhi aige gu'n robh na 
h-uile lìithe a nis air an crìoch- 
nachadh, chum gu'n coimh- 
liontadh an sgriobtuir, thu- 
bhairt e, Tha tart orm. 

29 A nis bha an sin soith- 
each làn do fhìon geur : agus 
air dhoibh-san spong a tìonadh 
do'n fhion gheur, agus a chur 
air hisop, shìn iad chum a 
bheoil e. 

30 An sin an uair a ghabh 
losa am fìon geur, thubhairt 
e, Tha e crìochnaichte : agus 
air cromadh a chinn da, thug 
e suas a spiorad. 

31 An sin chum nach fan- 
adh na cuirp air a' chrann- 
cheusaidh air an t-sàbaid, a 
chionn gu'm b'e là an ulluch- 
aidh a bha ann, (oir bu là mòr 
an là sàbaid sin,) dh'iarr na 
h-Iudhaich air Pilat gu'n rach- 
adh an luirgne a bhriseadh, a- 
gus gu'n tugtadh air falbh iad. 

32 An sin thàinig na saighd- 
earan, agus bhris iadluirgne a' 
cheud l'hir, agus luirgne an 
fhir eile, a cheusadh maille 
ris. 

33 Ach air dhoibh teachd 
chum losa, an uair a chunnaic 
iad gu'n robh e cheanamarbh, 
cha do bhris iad a iuirgne-san. 

34 Ach iot fear do na saighd- 



CAIB. XX. 



235 



earaibh a thaobh ie sleagh, a- 
gus air ball thàinig a mach fuil 
agus uisge. 

35 Agus thug an ti a chunn- 
aic sin tìanuis, agus a ta 'fhia- 
nuis fìrinneach : agus a ta 
fhios aiffe sru bheil e labhairt 
na fìrinn, chum gu'n creid- 
eadh sibhse. 

36 Oir rinneadh na nithe 
so chum gu'n coimhHontadh 
an sgriobtuir, Cha bhrisear 
cnàimh dheth. 

37 Agus a rìs a ta sgriob- 
tuir eile ag ràdh, Amhaircidh 
iad airsan a iot iad'. 

38 'Na dhèigh so, dh'iarr 
loseph o Arimatea, (a bha 'na 
dheisciobul aig losa, ach am 
folach air eagal nan ludhach,) 
air Pilat comas corp losa a 
thoirt ieis : agus ieig Pilat sìn 
ìeis. Thàinig e air an aobh- 
ar sin, agus thug e ieis corp 
losa. 

39 Tliàinig mar an ceudna 
Nicodemus, (a thàinig air tùs 
gu losa san oidhche,) agus 
thug e ieis mu thimchioU ceud 
pund do mhirr agus do aloes 
air am measgadh feadh a 
chèile. 

40 An sin ghabh iad corp 
losa, agus cheangaii^ iad e ann 
an iìon-eudaichibh, maille ris 
an spìosraidh^, mar is gnàth 
leis na h-Iudliaich adhiac a 
dheanamh *. 

41 A nis bha iios anns an 
àit an do cheusadii e ; agus 
anns an iios uaigh nuadii, anns 
rach do chuireadh aon duine 
riamh. 



A 



42 Air an aobhar sin air son 
ulluchaidh cdisge nan ludh- 
ach, do bhrigii gu'n robh an 
uaigh am fagus, chuir iad losa 
an sin. 

CAIB. XX. 

1 Thàinig Muire chum na h-uaighe ; 
3 agus Peadar agus Eoin, agus 
iad gun fhios aca air aiseirigh 
Chriosd. 14 DKfhoillsichcadh 
Criosd do Mhuire Magdalen, 19 
agus d'a dheisciobluibh. 24> Mi- 
chreidimh agus aidmheil Thom- 
ais. 

IR a' cheud là do'ri 
t-seachduin thàinig Muire 
Magdalen gu moch, agus an 
dorchadas fathast ann, chum 
na ii-uaighe, agus ciiunnaic i a' 
chiach air a togail o'n uaigh. 

2 Ruith i an sin, agus thài- 
nig i gu Simon Peadar, agjis 
gus an deisciobul eile a b'ion- 
mhuinn ie losa, agus thubhairt 
i riu, Thug iad ìeo an Tigh- 
earn as an uaigh, agus cha'n 
'eil fhios againn c'àit an do 
chuir iad e. 

3 Uime sin chaidh Peadar 
a mach, agus an deisciobul sin 
eile, agus thàinig iad chum 
na ii-uaiglie. 

4 Agus ruitii iad 'nan dithis 
cuideachd^ : agus ruitli an 
deisciobul eiie ni buiuaitheiia 
Peadar, agus thàinig e air tùs 
chum na h-uaigiie. 

.5 Agus air cromadh sios da, 
chunnaic e'n iìon-eudach 'jia 
ìuidhe; gidheadh cha deach- 
aidh e steach. 

6 An sin thàinig Simon Pead- 
ar 'ga ìeantuinn, agus chaidli 



' shàth iad troimhe. ^ phaisg. — 

raidh cluir air corp ; cinbahii. Sasg- 



-3 maille ris na luibhibh ciìbhraidh» 



spios- 



236 EC 
e steach do*n uaigh', agus 
chunnaic e'n lìon-eudach 'na 
ìuidhe ; 

7 Agus an neapaicin a bha 
m'a cheann, cha'n ann 'na 
luidhe raaille ris an lìon-eud- 
ach, ach air leth air fhilleadh 
ann an aon àit. 

8 An sin chaidh a steach 
mar an ceudna an deisciobul 
sin eile a thàinig air tùs chum 
na h-uaighe, agus chunnaic, a- 
gus chreid e. 

9 Oir cha do thuig iad fath- 
ast an sgriobtuir, gu'm b'èigin 
gu'n èireadh esan a rìs o na 
marbhaibh. 

10 An sin dh'imich na deis- 
ciobuil a fis chum an cuid- 
eachd fèin. 

1 1 Ach sheas Muire aig an 
uaigh a muigh, a' gul : agus 
ag gul di chrom i sìos, ag 
amharc a steach do'n uaigh, 

12 Agus chunnaic i dà aing- 
eal ann an culaidhibh geala, 
'nan suidhe, fear aig a' cheann, 
agus fear aig na cosaibh, san 
àit an robh corp losa 'na 
ìuidhe ; 

13 Agus thubhairt iadsan 
rithe, A bhean, c'ar son a ta 
thu gul? Thubhairt i fiu, Air 
sòn gu'n d'thug iad mo Thigh- 
earn ìeo, agus nach 'eil fhios 
agam c'àit an do chuir iad e. 

14 Agus an uair a thubhairt 
i so, phill i air a h-ais, agus 
chunnaic i losa 'na sheasamh, 
agus cha d'aithnich i gu'm b'e 
losa bha ann. 

15 Thubhairt losa fithe, A 



bhean, c'ar son a ta thu gul ? 
cò tha thu 'g iarraidh ? air 
saoilsinn d'ise gu'm b'e an 
gàradair a bh'ann, thubhairt i 
fis, A thighearn,ma thug thusa 
ìeat e, innis dhomh-sa c'àit an 
do chuir thu e, agus bheir 
mise ìeam e. 

16 Thubhairt losa fithe, A 
Mhuire. Air tionndadh dh'ise, 
thubhairt i fis, Rabboni, 'se 
sin f'a fàdh, A Mhaighstir. 

17 Thubhairt losa fithe, Na 
bean fium ; oir cha deachaidh 
mi fathast suas chum m'Athar : 
ach imich chum mo bhràitbre, 
agus abair fiu, Tha mise dol 
suas chum m'Athar fèin agus 
bhur n-Athar-sa, agus chum 
mo Dhè fèin agus bhur Dè-sa. 

18 Thàinig Muire Magda- 
len agus dli'innis i do na deis- 
ciobluibh, gu'm fac i an Tigh- 
earn, agus gu'n dubhairt e na 
nithe so fithe. 

19 Agus air teachd do'n 
fheasgar an ]à sin fèin, air a' 
cheud Id do'n t-seachduin, a- 
gus na dorsa dùinte far an 
robh na deisciobuil cruinn air 
eagal nan ludhach, thàinig 
losa agus sheas e sa' mheadh- 
on, agus thubhairt e fiu, Sìth 
dhuibh. 

20 Agus air dha so a fàdh, 
nochd e dhoibh a ìàmhan a- 
gus a thaobh. An sin bha 
aoibhneas air na deisciobluibh 
an uair a ehunnaic iad an 
'Tighearn. 

21 An sin thubhairt losa 
fiu a fìs, Sìth dhuibh : mar 



' ait-adhlacaidh. 



CAIB 

a chuirant-Athair uaith mise, 
raar sia a ta mise 'gur cur-sa 
uam. 

22 Agus air dha so a ràdh, 
shèid e orra, agus thubhairt e 
riu, Gabhaibh-sa an Spiorad 
iiaomh. 

23 Cò air bith iad d'am 
maith sibh am peacanna, tha 
iad maithte dhoibh ; agus cò 
air bith iad d'an cum sibh am 
peacanna gun am maitheadh, 
tha iad air an cumail. 

24 Ach cha robh Tomas, 
aon do'n dà fhear dheug, d'an 
goirear Didimus, maiUe fiu, 
*nuair a thàinig losa. 

25 Uime sin thubhairt na 
deisciobuil eile fis, Chunnaic 
sinne an Tighearn. Ach thu- 
bhairt esan fiu, Mur faic mise 
aileadh^ nan tairngean 'na 
iàmhaibh, agus mur cuir mi 
mo mheur ann an aileadh nan 
tairngean, agus mur cuir mi 
mo ìàmh *na thaobh, cha 
chreid mi. 

26 Agus an ceann ochd 
làithean 'na dhèigh sin, bha a 
dheisciobuil a fìs a stigh, à- 
gus Tomas maiile fiu : thàinig 
losa, agus na dorsa dùinte, 
agus sheas e sa' mheadhon, 
agus thubhairt e, Sìth dhuibh. 

27 'Na dhèigh sin thubhairt 
e fi Tomas, Cuir an so do 
mheur, agus feuch mo iàmh- 
an ; agus sìn an so do iàmh, 
agus cuir a'm' tiiaobh i : agus 
na bi mi-chreideach, acli creid- 
each. 

28 Agus fhreagair Tomas, 



i. XXI. 237 

agus thubhairt e fis, Mo 
Thigliearn agus mo Dhia. 

29 Thubhairt losa fis, Air 
son gu faca tu mi, a Thoraais, 
chreid thu : is beannaichte iad- 
san nach faca, agus a chreid. 

30 Agus finn losa gu fìr- 
inneach mòran do mhìorbhuil- 
ibli eile am fianuis- a dheis- 
ciobul, nach 'eil sgrìobhta san 
leabhar so. 

31 Ach tha iad so sgrìobh- 
ta, chum gu'n creideadh sibh 
gur e losa an Criosd Mac Dhè, 
agus ag creidsinn duibh, gu'm 
biodh agaibh beatha troirali 
'ainm-san. 

CAIB. XXI. 

1 Dhyjioillsich Criosd e fèin a rls d!a 
dJieisciohluibh, agics dh'aithnich- 
eadh leo e leia an ta/ruing mJiòr 
eisg : 12 Ghabh e a dhtnneir 
maille riu : 15 thug e sparradh 
do Pheadar 'tiain agus a chajor- 
aich a bhiadJiadJi /18 roimh-innis 
e a bhàs dha. 

AN dèigh nan nithe sin 
dh'fhoillsich losa e fèin 
a fis d'a dheisciobluibli aig 
muir Thiberiais ; agus air an 
dòigii so nochd se e fèin : 

2 Bha maiile f'a ciièile Si- 
m.on Peadar, agus Tomas d'an 
goirear Didiraus, agus Nata- 
naei o Chàna Ghaliie, agus 
7nic Shebede, agus dithis eile 
d'a dheisciobiuibh. 

3 Thubhairt Simon Peadar 
fiu, Tha mi doi a dh'iasgach. 
Thubhairtiadsan f is, Tha sinne 
a' doi mailie fiut. Dli'iraicli 
iad a mach, agus chaidh iad a 



' lorg, àit. 



238 EO 
steach do ìuing air ball ; agus 
cha do ghlac iad ni air bith an 
oidhche sin. 

4 Ach an uair a bha a' 
mhaduinn a nis air teachd, 
sheas losa air an tràigh' : gidh- 
eadh cha robh fhios aig na 
deisciobluibh gu'm b'e losa 
bha ann. 

5 An sin thubhairt losa f iu, 
A chlann, am bheil biadh air 
bith agaibh ? Fhreagair iadsan 
e, Cha'n 'eil. 

6 Agus thubhairt esan fiu, 
Tilgibh an lìon air an taobh 
dea-s do'n luing, agus gheibh 
sibh. TÌTÌlg iad uime sin, a- 
gus a nis cha b'urrainn iad a 
tharruing air son lionmhoir- 
eachd an èisg. 

7 Uime sin thubhairt an 
deisciobul sin, a b'ionmhuinn 
ìe losa, fiPeadar, Is e'n Tigh- 
earn a ta ann. A liis an uair 
a chuala Simon Peadar gur e 
an Tighearn a bh'ann, cheang- 
ail e a chòt-uachdair uime, 
(oir bha e lomnochd,) agus 
thilg se e fèin sa' mhuir. 

8 Thàinig na deisciobuil 
eile ann an Uiing bhig ; (oir 
cha robh iad fada o thìr, ach 
mu thimchioll dà cheud làmh- 
choille\) a' tarruing an lìn 
èisg. 

9 Uime sin an uair a thài- 
nig iad air tìr, chunnaic iad 
grìosach an sin, agus iasg air 
a chur oirrej agus aran. 

10 Thubhairt losa f iu, Thug- 
aibh an so do'n iasg a ghlac 
sibh a nis. 

11 Chaidh Simon Peadar 



suas, agus tharruing e an lìon 
gu tìr, làn do iasgaibh mòra, 
ceud agus leth-cheud agus tri : 
agus ged bha'n uiread sin ann, 
cha do bhriseadh an lìon. 

12 Thubhairt losa fiu,Thig. 
ibh, gabhaibh bhur dìnneir. 
Agus cha robh a chridhe^ aig 
a h-aon do na deisciobluibh 
fheòraich dheth, Cò thusa? 
oir dh'aithnich iad gur e an 
Tighearn a bha ann. 

13 An sin thàinig losa, a- 
gus ghlac e aran, agus thug 
e dhoibh e, agus iasg mar an 
ceudna. 

14 Is i so a nis an treas uair 
a nochd losa e fèin d'a dheis- 
ciobluibh, an dèigh dha èirigh 
o na marbhaibh. 

15 An sin an dèigh dhoibh 
an dìnneir a ghabhail, thu- 
bhairt losa fi Simon Peadar, 
A Shimoin mhic lonais, am 
bheil barrachd gràidh agad 
dhomh-sa orra sin ? Thubhairt 
e fis, Tha, a Thighearn ; tha 
fios agad gur toigh ieam thu. 
Thubhairt e fis, Beathaich 
m'uain. 

16 Thubhairt e fis a fis an 
dara uair, A Shimoin mhic 
lonais, an toigh ieat mise ? 
Thubhairt e fis, Seadh, a 
Thighearn ; tha fios agad gur 
toigh ìeam thu. Thubhairt e 
fis, Beathaich mo chaoraich*. 

17 Thubhairt e fis an treas 
uair, A Shimoin mhic lonais, 
an toigh ieat mise ? Bha Pead- 
ar doilich a chionn gu'n du- 
bhairt e fis an treas uair, An 
toigh ieat mise ? Agus thu- 



' a' chladach ^ bann-lànih. ^ mhisnich bi d'aodhaire air mo chaoraich. 



CAIB. I. 



239 



bhairt e ris, A Thighearn, is 
aithne dhuit na h-uile nithe ; 
tha fhios agad gur toigh ìeam 
thu. Thubhairt losa ris, Beatli- 
aich mo chaoraich. 

18 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh riut, an uair a 
bha thu òg, chrioslaich thu 
thu fèin, agus dh'imich thu an 
taobh bu mhiann ìeat : ach an 
uair a bhios tu aosmhor, sinidh 
tu mach do ìàmhan, agus crios- 
laichidh neach eile thu, agus 
bheir e thu an taobh nach àill 
ieat. 

19 So thubhairt e, a' ciall- 
achadh ciod a ghnè bàis ìeis an 
tugadh e glòir do Dhia. Agus 
air dha so a ràdh, thubhairt e 
ris, Lean mise. 

20 An sin air do Pheadar 
tionndadh, chunnaic e an deis- 
ciobul a b'ionmhuinn le losa, 
a' leantuinn ; an ti mar an 
ceudna a iuidh air uchd losa 
air a shuipeir, agus a thubhairt 
fis, A Thigliearn, cò e a 
bhrathas thu ì 



21 Air do Pheadar esan 
fhaicinn, thubhairt e fi losa, 
A Thighearn, ciod a ni am 
fear so ? 

22 Thubhairt losa fis, Ma's 
àillieam-sa e dh'fhantuinn gus 
an tig mi, ciod e sin duitse ? 
Lean thusa mise. 

23 Uime sin chaidh an ràdh 
so mach am measg nam 
bràithre, nach faigheadh an 
deisciobul sin bàs : gidheadh 
cha dubhairt losa fis, nach 
faigheadh e bàs : ach, Ma's i 
mo thoiUsa e dli'f hantuinn gus 
an tig mi, ciod e sin duitse ? 

24 Is e so an deisciobul a 
ta deanamh fianuis air na nith- 
ibh so, agiis a sgriobh na nithe 
so : agus a ta fhios againne gu 
bheil 'fhianuis fìor. 

25 Agus a ta mar an ceud- 
na mòran do nithibh eile a 
finn losa, agus nam biodh iad 
uile sgrìobhta, is i mo bharail 
nach cumadh an saoghal fèin 
na rachadh a sgrìobhadh do 
ìeabhraichibh. Amen. 



GNIOMHARA nan ABSTOL. 



CAIB. 1. 

1 Dol suas losa gu nèajnh, 10 «n 
dèigh a dhol suas thug dà aingeal 
rahhadh do na h-abstolaibh iad 
a dh'imeachd rompa, agus a shoc- 
rachadh an inntinn air 'ath- 
theachd-san : 12 a rèir sin phill 
iad, agus rinn iad urnuigh, agus 
thagh iad Matias 'na Abstol an 
mt lìidais. 



INN mi an ceud leabhar, 
a Theophiluis, mu thim- 
chioll nan uile nithe a thòis- 
ich' losa air a dheanamh agus 
a theagasg, 

2 Gus an là an do thogadh 
suas e, an dèigh dha, troimh 
an Spiorad Naomh, àitheantan 
a thoirt do na h-abstolaibh a 
thagh e : 



' thionnsgain. 



240 



GNIOMHARA. 



3 D'an d'finn e mar an 
ceudna e fèin a nochdadh beò 
an dèigh 'fhulangais, ie mòr- 
an do chomharaibh fìrinneach, 
air dha bhi air fhaicinn ìeo 
feadh dhà fliichead là, agus e 
labhairt mu na nithibh sin a 
bhuineadh do fìoghachd Dhè : 

4 Agus air dha bhi maille 
f iu, dh'àithn e dhoibh gun iad 
a dhol o lerusalem, ach feith- 
eamh fi gealladh an Athar, 
ars' esa?t, a chuala sibh uam- 
sa. 

5 Oir bhaist Eoin gu deimh- 
in ie uisge : ach baistear sibh- 
se ìeis an Spiorad naomh, air 
bheag do ìàithibh an dèigh so. 

6 Uime sin an uair a chruinn- 
ich iad an ceann a chèile, 
dh'fheòraich iad deth, ag 
ràdh, A Thighearn, an aisig 
thu san àm so an rìoghachd 
do Israel ? 

7 Ach thubhairt esan fiu, 
Cha bhuin e dhuibh-sa fios 
nan aimsir no nan àm fhaot- 
ainn, a chuir an t-Athair 'na 
chumhachd fèin. 

8 Ach gheibh sibhse cumh- 
achd an uair a thig an Spior- 
ad naomh oirbh : agus bithidh 
sibh 'nur fianuisibh dhomh-sa, 
araon ann an lerusalem, agus 
ann an ludea uile, agus ann 
an Samaria, agus gu iomall na 
talmhainn. 

9 Agus an uair a thubhairt 
e na nithe so, thogadh suas e, 
agus iadsan 'ga f haicinn ; agus 
thug neul as an sealladh e. 

10 Agus am feadh a bha 
iadsan a' geur-amharc gu 



nèamh, agus esan a* dol suas, 
feuch, sheas dithis f hear làimh 
fiu ann an eudach geal ; 

11 Agus thubhairt iad, 
jFheara Ghalile, c'ar son a ta 
sibh 'nur seasamh ag amharc 
gu nèamh? An t-Iosa so a 
tho^adh suas uaibh gu nèamh, 
is amhuil sin a thig e, mar a 
chunnaic sibh e a' dol gu 
nèamh. 

12 An sin phill iad gu le- 
rusalem, o'n t-sliabh fis an ab- 
rar sliabk nan crann-oladh, a 
tha'm fagus do lerusalem, as- 
tar là sàbaid as. 

13 Agus an uair a thàinig 
iad a stigh, chaidh iad suas do 
sheòmar uachdarach, far an 
robh a' fantuinn Peadar, agus 
Seumas, agus Eoin, agus Ain- 
dreas, Philip, agus Tomas, 
Bartolomeus, agus Mata, Seu- 
mas mac Alpheuis, agus Simon 
Selotes, agus ludas bràthair 
Sheuraais. 

14 Bhuanaich iad so uile a 
dh'aon inntinn ann an urnuigh, 
[agus an guidhe,] maille fis 
na mnaibh, agus Muire màth- 
air Iosa,agus maille f'abhràith- 
ribh. 

15 Agus anns na làithibh 
sin dh'èirich Peadar ann am 
meadhon nan deisciobul, agus 
thubhairt e, (b'e àireamh nan 
ainm a bha làthair, mu thim- 
chioll ceud agus fichead,) 

16 Eheara agus a bhràithre, 
b'èigin an sgriobtuir so bhi 
air a choimhlionadh, a foimh- 
ìabhair an Spiorad naomh le 
beul Dhaibhidh timchioll lu. 



CAIB. II. 



241 



daìs, a bha *na cheann-iiiil ' 
aca-san a ghlac losa. 

17 Oir bha e air àireamh 
maille ruinne, agus fhuair e 
cuibhrionn do*n fhrithealadh 
so. 

18 A nis cheannaich am 
fear so fearann ìe duais na 
h-eucorach ; agus air dha tuit- 
eam sìos air 'aghaidh^ sgàirl 
e sa* mheadhon, agus bhrùchd 
a mhionach uile mach. 

19 Agus fiuneadh so aith- 
nichte do ìuchd-àiteachaidh 
lerusaleim uile ; air chor as 
gu'n abrar ris an fhearann 
sin 'nan cainnt fèin, Acelda- 
ma, sin fi ràdh, Fearann fola. 

20 Oir a ta e sgrìobhta ann 
an leabhar nan Salm, Biodh 
'àite-còmhnuidh 'na fhàsach, 
agus na gabhadh neach sam 
bith tàmh ann : agus, Glacadh 
neach eile a dhreuchd^ 

21 Air an aobhar sin iscòir 
aon do na daoinibh sin a bha 
maiUe fuinne, rè na h-aimsir 
sin uile anns an deachaidh an 
Tighearn losa steach agus a 
mach 'nar measg-ne, 

22 A' tòiseachadh o bhaist- 
eadh Eoin, gus an là an do 
tliogadh suas uainn e, bhi air 
a dheanamh 'na fhianuis air 
*aiseirigh-san raaiUe fuinne. 

23 Agus shonraich iad di- 
this, loseph fis an abrar Bar- 
sabas, d'am bu cho-ainm lus- 
tus, agus Matias. 

24 Agus finn iad urnuìgh, 
agus thubhairt iad, Thusa a 
Thighearn, d'an aithne cridh- 

' threòruiche ° an comhair a chinn.- 

uair a choimhlionaclh là na cuingis. 



eacha nan uile dhaoìne, foill- 
sich cò do'n dithis so a thagh 
thu, 

25 A ghabhail cuibhrinn 
do'n fhrithealadh agus do'n 
abstolachd so, o'n do thuit 
ludas ìe seacharan% gu dol 
d'a àit fèin. 

26 Agus thilg iad an crann- 
chur ; agus thuit an crannchur 
air Matias ; agus bha e air 
àireamh maille fis an aon ab- 
stol deug. 

CAIB. II. 

1 Lìonadh na h-abstoilleis an Spior' 
ad naomh^ agus labhaìr iad iom~ 
adh gnè cainnte ; 7 ghàbh cuid ion- 
gantas riu, agus rinn cuid eile fan- 
oid orra : 14 Nochd Peadar gu'n 
do labhair na h-abstoil le cumh- 
achd an Spioraid naoimh. 

AGUS an uair a thàinig là 
na cuingis% bha iad gu 
lèir a dh'aon inntinn ann an 
aon àit. 

2 Agus thàinig gu h-obann 
toirm o nèamh, mar shèideadh 
gaoithe ro thrèin, agus iìon i 
an tigh uile far an robh iad 
'nan suidhe. 

3 Agus dh'fhoillsicheadh 
dhoibh teanganna sgoilte, mar 
do theine, agus shuidh e air 
gach aon diubh fa ieth : 

4 Agus ììonadh iad uiie 
ieis an Spiorad naomh, agus 
thòisicli iad air labhairt ie 
teangaibh eile, a fèir mar a 
thug an Spiorad comas labh- 
aìrt dhoibh. 

5 Agus bha a' gabhail còmh- 
nuidh ann an lerusalem, ludh- 



oifis.- 



a dh'fhàg ludas.- 



an 



Q 



242 GNIOM 
aich, daoine cràbhach, do gach 
uile chinneach fo ììèamh. 

6 A nis an iiair a sgaoil- 
eadh an t-iomradh so, thàinig 
an sluagh an ceann a chèile, 
agus bha iad fo amhluadh, do 
bhrìgh gu'n cuala gach aon 
iad a' labhairt 'nan cànain' 
fèin. 

7 Agus bha iad uile fo uamh- 
as agus ghabh iad iongantas, 
ag ràdh r'a chèile, Feuch, 
nach Galilèich iad sin uile a 
ta labhairt ? 

8 Agus cionnus a ta sinne 
*gan cluinntinn gach aon 'nar 
cànain fèin, anns an d'fugadh 
sinn ? 

9 Partaich, agus Medich, 
agus Elamaich, agus luchd- 
àiteachaidh Mhesopotamia, lu- 
dea, agus Chapadocia, Phon- 
tuis, agus Asia, 

10 Phrigia, agus Phamphi- 
lia, na h-Eiphit, agus chrìoch 
na Libia timchioll Chirene, a- 
gus coigrich o'n Ròimh, ludh- 
aich agus Proselitich'', 

11 Muinntir Ghretp, agus 
Arabia, tha sinn 'gan cluinn- 
tinn a' labhairt 'nar teangaibh 
fèin gniomhara mòralach Dhè. 

12 Agus bha iad uile fo 
uamhas, agus ann an ioma- 
chomhairle, ag ràdh gach aon 
f 'a chèile, Giod is ciall da so ? 

13 Ach thubhairt dream 
eile a' fanoid, Tha na daoine 
so làn do f hìon ùr. 

14 Acli air seasamh do 
Pheadar maille f is an aon f hear 



deug, thog e a ghwth, agus 
thubhairt e fiu, Fheara ludea,; 
agus sibhse uile a tuchd-àit- 
eachaidh Ierusaleim,biodh fios 
so agaibh, agus èisdibh fi m' 
bhriathraibh-sa : 

15 Oir cha'n 'eil iad so air 
mhisg, mar a ta sibhse a* meas, 
oir is i an treas uair do'n là^ 
a ta ann. 

16 Ach is e so an ni a chaidh 
labhairt ieis an fhàidh loel : 

17 Agus tarlaidh* anns na 
làithibh deireannach, (arsa 
Dia,) dòirtidh mise do rri* 
Spiorad air gach uile f heoil ; 
agus ni bhur mic agus bhur 
nigheana fàidheadaireachd, a- 
gus chi bhur n-òganaich seall- 
anna, agus bruadaraidh bhur 
seann daoine bruadaran^ : 

18 Agus dòirtidh mise air 
m'òglaich, agus air mo bhan- 
oglaich do m' Spiorad anns na 
làithibh sin ; agus ni iad f àidh- 
eadaireachd : 

19 Agus nochdaidh mise 
iongantais anns na nèamhaibh 
shuas, agus comharan air an 
talamh shìos ; fuil, agus teine, 
agus duibh-neul deataich. 

20 lompaichear a' ghrian 
gu dorchadas, agus a' gheal- 
ach gu fuil, mun tig là mòr 
agus comharaichte sin an Tigh- 
earna : 

21 Agus tarlaidh, ge b'e 
neach a ghairmeas air ainm 
an Tighearna, gu'n tèarnar e. 

22 Fheara Israeil, èisdibh 
fis na briathraibh so : losa o 



cainnt. ^ i. e. Geintilich a dh'iompaicheadh gu creidimh nan ludhach. 

,3 i. e. an naothadh uair roimh mheadhon là. •* tachairidh.s ' chi bhur seann 

daoine aislincean. 



CAIB. II. 



24 



Nasaret, duine a dhearbhadh 
le Dia *nur measg-sa, ìe cumh- 
achdaibh agus ìe mìorbhuil- 
ibh agus ìe comharaibh, a rinn 
Dia ieis-san 'nur meadhon-sa, 
mar a ta f hios agaibh fèin j 

23 An duine so, a thugadh 
thairis ìe comhairle chinntich 
agus foimh-eòlas' Dè, ghlac 
sibhse,agus ie làmhaibhdhroch 
dhaoine' clieus agus raharbh 
sibh e* : 

24 Neach a thog Dia suas, 
air dha piantan ' a' bhàis 
fhuasgladh ; do bhrigh nach 
robh e'n comas gu'n cumtadh 
esan ìeis : 

25 Oir thubhaù-t Daibhidh 
m'a thimchioll, Chunnaic mi 
an Tigliearn romham a ghnàth; 
oir a ta e aig mo dheas làimh, 
chum nach gluaisteadli mi. 

26 Air an aobhar so finn 
mo chridhe gairdeachas, agus 
finn mo theangadh aoibhneas : 
tuilleadh fòs, gabhaidh m' 
fheoil còmlinuidh fhoisneach 
ann an dòchas* : 

27 Do bhrigh nach fàg thu 
m'anam shìos ann an ifrinn% 
ni mò a dh'fhuilingeas tu dod' 
naomh Aon fèin gu faic e 
truaillidheachd. 

28 Dh'f hoillsich thu dhomh- 
sa slighean na beatha; lìon- 
aidh tu mi do shubhachas ie 
d' ghnùis. 

29 Fheara agus a bhràithre, 
leigibh ieam-sa labhairt gu 
dàna fibh mu'n phrìomh-ath- 
air Daibliidh, araon gu'n d'- 

' le làmhan aingidh. ^ 'nuair a rinn sibh fanoid air, mharbh sibh e.- 

reach, boinn ^ earbsa. san uaigh, s gu'n suidhicheadh e.- 

naigh, s 



fhuair e bàs, agus gu'n d'adh- 
laiceadh e, agus gu bheil'uaigh 
mailie fuinne gus an là an 
diugh : 

30 Air an aobhar sin air 
dha bhi 'na f hàidh, agus fios- 
rach gu'n do mliionnaich Dia 
ie mionnaibh dha, do tlioradh 
a ieasraidh, [a fèir na feòia, 
gu togadh e suas Criosd,] gu 
suidhe^ air afigli-chaithir-san. 

31 Air dhasan so a foimh- 
f haicinn, iabhair e mu aiseirigh 
Chriosd, nach d'fhàgadli 'an- 
am ann an ifrinn', agus nach 
fac 'fheoil truaillidhgachd. 

32 An t-Iosa so thog Dia 
suas, air am bheil sinne uile 
'nar fianuisibh. 

33 Uime sin air dha bhi air 
àrdachadh ie^ deas iàimh Dhè, 
agus geailadh an Spioraid 
naoimh fhaotainn o'n Athair, 
dhòirt e mach an ni so, a tha 
sibiise nis a' faicinn agus a' 
ciuinntinn. 

34 Oir cha deachaidh Dai- 
bhidh suas chum nan nèamii : 
ach a -ta e fèin ag ràdh, Thu- 
bhairt an Tighearn fi m' 
Thighearn, Suidh air mo iàimli 
dheis, 

35 Gus an cuir mi do 
naimhde 'iian stòl fo d' chos- 
aibh. 

36 Uime sin biodh fios gu 
cinnteach aig tigh Israeil uile, 
gu'n d'finn Dia 'na Thighearn 
agus 'na Chriosd an t-Iosa so 
fèin, a cheus sibhse. 

37 A nis an uair a chual iad 



cuibh- 
san 



Q2 



g44 



GNIOMHARA. 



50, bha iad air am bioradh 
*nan cridhe, agus thubhairt 
iad ri Peadar, agus ris a' chuid 
eile do na h-abstolaibh, Fheara 
agus a bhràithre, ciod a ni 
sinn ? 

38 An sin thubhairt Pead- 
ar riu, Deanaibh aithreachas, 
agus bithibh air bhur baist- 
eadh gach aon agaibh anh an 
ainm losa Criosd, chum maith- 
eanais pheacanna, agus gheibh 
sibh tiodhlac an Spioraid 
naoimh. 

39 Oir a ta an gealladh 
dhuibh-sa, agus do'ur cloinn, 
agus do na h-uile a ta fad o 
iàimh, eadhon a mheud as a 
^hairmeas an Tighearn ar Dia. 

40 Agus ìe mòran do 
bhriathraibh eile rinn e fìanuis 
agus dh'earalaich e iad\ ag 
ràdh, Saoraibh sibh fèin o'n 
ghinealach f hiar^ so. 

41 An sin bhaisteadh iad- 
san a ghabh f'a fhocal gu toil- 
each : agus an là sin fèin 
chuireadh riu timchioU tri 
mìle anam. 

42 Agus bhuanaich iad gu 
seasmhach ann an teagasg nan 
abstoi, agus ann an co-cho- 
munn, agus ann am briseadh 
arain, agus ann an urnuigh- 
ibh. 

43 Agus thàinig eagal air 
gach anam : agus finneadh 
mòran do mhìorbhuiUbh agus 
do chomharaibh ieis na h-ab- 
stolaibh. 

44 Agus bha iadsan uile a 
chreid ann an aon àit, agus 



bha na h-uile inithe aca coit- 
chionn' ; 

45 Agus feic iad an seilbh 
àgus am maoin, agus foinn iad 
air na h-uile iad, a fèir mar a 
bha feum gach neach. 

46 Agus ag buanachadh 
dhoibh gach là a dh'aon inn- 
tinn anns an teampuU, agus 
a' briseadh arain o thigh gu 
tigh, chaith iad am biadh ie 
gairdeachas agus ie aon-fhiUt- 
eachd cridhe, 

47 A* moladh Dhè, agus 
deadh-ghean aca o'n t-sluagh 
uile. Agus chuir an Tigh- 
earn gach là fis an eaglais an 
dream a thèaruinear. 

CAIB. III. 

1 Leighis Peadar agus Eoin duine 
bacack 12 dh'innis iad do'n 
t-sluagh a hha air cruinneachadh 
nach d'rinneadh am mìorbhuil so le 
naorhhachd nan Abstol, ach le 
cumhachd diadhaidh Chriosd ; IS 
chronuich siad iad air son esan à 
chur gu bàs. 

AGUS chaidh Peadar agus 
Eoin ie chèile suas do'n 
teampuU, aig uair na h-ur- 
nuigh, eadhon an naothadh 
uair*. 

2 Agus bha duine àraidh a 
bha 'na bhacach* o bhroinn a 
mhàthar air a ghiùlan, neach 
a chuireadh gach là aig dorus^ 
sin an teampuill fis an ab- 
rar Sgiamhach, a dh'iarraidh 
dèirce drra-san a bha dol a 
steach do'n teampull : 

3 Neach, an uair a chunn- 
aic e Peadar agus Eoin air tì 



' chomhairlich e iad, ghuidh e orra. 
treas uair an dèigh mheadhon-là. — 



— 2 olc 3 ann an comhpairt^ 

' chrioplach. 



2. e, an 



CAIB. III. 



dol a steach do*n teampull, a 
dh'iarr dèirc. 

4 Agus air do Pheadar seall- 
tuinn gu geur air, maille ri 
Eoin, thubhairt e, Amhairc 
oirnne. 

5 Agus thug esan aire dhoibh 
an dòchas gu'm faigheadh e 
ni-èigin uatha. 

6 An sin thubhairt Peadar, 
Airgiod no òr cha'n 'eil ag- 
am ; ach an ni a ta agara, so 
bheir mi dhuit : An ainra losa 
Criosd o Nasaret, èirich agus 
imich. 

7 Agus air iiha breith air a 
ìàimh dheis, tbog e suas e ; a- 
gus air ball lieartaicheadh 'aob 



runnan agus a throidhean, 
Agus ìeum e 



8 



agus 



suas, 

sheas, agus dh'imich e, 
chaidh e steach maiUe riu do'n 
teampuU, ag imeachd, agus a' 
leumnaich, agus a' toirt cHu 
do Dhia. 

9 Agus chunnaic an slUagh 
uile e agimeachd, agusa' toirt 
cHu do Dhia. ■ 

10 Agus dh'aithnich iad 
esan gu'm b'e a bha 'nà 
shuidhe aig geata Sgiamhach 
an teampuill agiarraidhdèirce : 
agus ììonadh iad ie h-iongant- 
as agus ie li-uamhas air son an 
ni sin a thachair dha. 

11 Agus ag curaail Phead- 
air agus £oin, [do'n bhacach 
a cliaidh ieigheas,] ruith an 
slùagh uile d'an ionnsuidh 
anns an sgàth-thigh' f is an ab- 
rar sgàth-thigli Sholaimh, iàn 
iongantais. 

12 Agus an uair a ciiunn- 



aic Peadar so, 
siuagh, Fheara 



245 

fhreagair e an 
Israeil, 



c'ar 

son a ta iongantas oirbh mu'n 
c'ar son a ta sibh a' 



oirnne, mar gu 
cumhachd no ar 
thug sinn 



ni so ? no 
geur-amharc 
b'ann ie ar 
naomhachd fèin a 
air an duine so imeachd ? 

13 Ghiòraich Dia Abra- 
haim, agus Isaaic, agus la- 
coib, Dia ar n-aithriche a Mliac 
losa j a thug siblise thairis, a- 
gus"a dh'àicheadh sibh an'làth- 
air Philait, an uair a b'i a 
bhretii a chur fa sgaoil. 

14 Acli dli'àicheadh sibhse 
an t-Aon naomh, agus am Fìr- 
ean, agus dh'iarr sibh mortair 
a thiodhlacadh" dhuibh ; 

15 Agus mharbh sibliPrionn- 
sa" na beatha, a thog Dia 
o na marbhaibh ; air am blieil 
sinne 'nar fianuisibh. 

16 Agus tre chreidimli 'na 
ainm neartaicli e an ti so, a 
tha sibhse a' faicinn, agus a's 
aithne dhuibh : seadh, thug 
'ainm-san agus an creidimh a 
ta trìd-san, dhasan an t-siainte 
iomlan so 'nur iàtiiair-sa uile. 

17 Agus a nis, a bhràithre, 
tha fliios agam gur an troimh 
aineoias a rinn sibh e, mar a 
rinn mar an ceudna bhur 
n-uachdarain. 

18 Ach choimhHon Dia air 
an dòigh so na nithe sin a 
foimh-fhoinsich e ìe beul 
'fhàidhean uile, 
eadh Criosd. 

19 Air an aobhar sin dean- 
aibh-sa aithreachas agus bitli- 
ibh air bhur n-iompachadh. 



gu'm fuiling- 



* àileir, phòrsa,- 



thabhairt.- 



Ceann-iuil, Ceannard. 



GNIOMHARA. 
chum gu'm bi bhur peacanna 
air an glanadh as, 'nuair a thig 
amanna fionnuaireachd o làth- 
air an Tighearn, 

20 Agus a chuireas e losa' 
Criosdd'ur ionnsuidh, a chaidh 
foimh-orduchadh^ : 

21 Neach is èigin do nèamh 
a ghabhail gu aimsiribh aisig 
nan uile nithe, air an do ìabh- 
air Dia ìe beul 'fhàidhean 
naomha uile, o thoiseach an 



GAIB. IV. 

Chuir uachdarain mn ludhach 
Peadar agus Eoin am priosan, 
air son iad a bhi searmmachadTi 
losa ddn t-slnagh : 5 an dèigh an 
ceasnachadk dh'aidich Peadar 
gv!n do Jeighiseadh am bacach le. 
cumhachd diadhaidh losa a mhàinf 
agusgur ann trìd-san^na amar a 
ta slainte shiorruidh r'a faghail. 



t-saoghail. 

22 Oir gu fìrinneach thu- 
bhairt Maois fis na h-aithrich- 
ibh, Togaidh an Tighearnbhur 
Dia suas fàidh dhuibh, do 'ur 
bràithribh, mar mise ; f is-san 
èisdidh sibh anns na h-uile 
nithibh a ìabhras e fibh. 

23 Agus tarlaidh, gach an- 
am nach èisd f is an fhàidh sin, 
gu^n sgriosar a mach as an 
t-shiagh e. 

24 Seadh, dh'fhoillsich na 
fàidhean uile o Shamuel, agus 
iadsan a ìean o sin, a mheud 
diubh as a ìabhair, roimh-iàimh 
mu na làithibh so. 

25 Is sibhse clann nam 
fàidhean,agus a' choimhchean- 
gail a finn Dia f'ar n-aith- 
richibh, ag ràdh fi Abraham, 
Agus ann ad shliochd-sa bith- 
idh uile theaghlaiche na tal- 
mhainn air am beannachadh. 

26 Air do Dhia a Mhac 
losa thogail suas, chuir e do 
'ur n-ionnsuidh-sa e air tùs, 
chum gu'm beannaicheadh e 
sibh, ieis gach aon agaibh 
iompachadh o bhur lochdaibh. 



AGUS 
iad 



am 



feadh 'sa bha 
labhairt fis an 
t-sluagh, thàinig orra na sag- 
airt, agus ceannard an team- 
puill, agus na Sadusaich ; 

2 Agus bha iad fo dhoil- 
gheas gu'n robh iadsan a' teag- 
asg an t-sluaigh, agus a' sear- 
monachadh tre losa aiseirigh 
nam marbh. 

3 Agus chuir iad làmh ann- 
ta, agus chuir iad am priosan 
iad gus an là maireach' : oir 
b'e nis am feasgar a bh'ann. 

4 Gidheadh, chreid mòran 
diubh-san a chual am focal ; 
agus b'e àireamh nan daoine 
timchioll chùig mìle. 

5 Agus tharladh air an là 
maireach, gu'n do chruinnich- 
eadh an ceann a chèile an 
uachdarain, agus an seanair- 
ean, agus an sgrìobhaichean, 
ann an lerusalem, 

6 Agus Annas an t-àrd- 
shagart, agus Caiaphas, agus 
Eoin, agus Alecsander*, agus 
a mheud as a bha do chinn- 
each an àrd-shagairt. 

7 Agus air dhoibh iadsan 
a chur anns a' mheadhon, 
dh'fhiosraich iad, Ciod e an 



' chum gu tìg amanna fois o làthair an Tigheaina, agus gu cuir e losa. roimhe 

so a sheanuonaicheadh dhuibh. ^ gus an là air na mhàireach. * Alastair. 



cumhachd, no ciod e an t-ainm 
anns an d*rinn sibh so ? 

8 An sin air do Pheadar 
bhi air a iìonadli ieis an Spior- 
ad naomh, thubhairt e fiu, 
Uachdarana a' phobuiU, agus 
a sheanairean Israeil, . 

9 Ma tha sinne an diugh air 
ar ceasnachadh mu'n deadh 
ghnìomh a rinneadli do'n duine 
euslan, cionnus a shlànuich- 
eadh e ; 

lOBiodh e aithnichtedhuibh- 
sa uile, agus do phobull Israeil 
uile, gur an tre ainm losa 
Criosd o Nasaret, a cheus 
sibhse, a thog Dia o na marbh- 
aibh, eadhon trìd-san a ta 'n 
duine so 'na sheasamh an so 
'nur làthair-sa slàn. 

11 Is i so a' chlach sin a 
dhiultadh ìeibhse, a ìuchd tog- 
ail, a finneadh 'na ceann na 
h-oisne. 

12 Agus cha'n 'eil slàinte 
ann an neach air bith eile : 
oir cha 'n 'eil ainm air bith 
eile fo nèamh air a thoirt am 
measg dhaoine, tre am feud 
sinn bhi air ar tèarnadh'. 

13 A nis an uair a chunn- 
aic iad dànachd Pheadair agus 
Eoin, agus a thuig iad gu'm 
bu daoine gun fhòghlum agus 
cumanta iad, ghabh iad ion- 
gantas ; agus dh'aithnich siad 
iad^ gu'n robh iadsan maille 
fi losa. 

t4 Agus air faicinn an duine 
a ìeighiseadh 'na sheasamh 
maille fiu, cha robh ni air bith 
aca fi fàdh 'iia aghaidh. ' 



J. IV. 247 

15 Agus an dèigh dhoibh 
orduchadh dhoibh-san dol a 
mach as a' chomhairle, chuir 
iad an cinn cuideachd% 

16 Ag ràdh, Ciod a ni sinn 
fis na daoinibh so ? Oir gu'n 
deachaidh miorbhuii aithnich- 
te* dheanamh ieo, a ta e foll- 
aiseach do ìuchd-àiteachaidh 
lerusaleim uile, agus clia'n 
urrainn sinne àicheadh. 

17 Ach a chum nach sgaoii- 
ear e ni's mò air feadh an 
t-sluaigh, bagramaid orra gu 
geur, gun iad a iabhairt ni's 
mò fi neach air bith anns an 
ainm so. 

18 Agus air dhoibh an 
gairm, dli'àithn iad dhoibli 
gun iad a ìabhairt air chor sam 
bith, no a theagasg ann an 
ainm losa. 

19 Ach fhreagair Peadar 
agus Eoin agus thubhairt iad 
fiu, Am bheil e ceart am fia- 
nuis Dè, èisdeachd fibhse 
foimh Dhia, thugaibh fèin 
breth. 

20 Oir cha'n 'eil e'n comas 
duinne gun na nithe a chunn- 
aic agus a chuaia sinn a iabli- 
airt. 

21 Ach air dhoibh-san tuill- 
eadh bagraidii a dheanamh 
orra, ieig iad as iad, gun dòigh 
air bith f haotainn air am feud- 
adh iad peanas a dheanamh 
orra, air son an t-sluaigh : oir 
bha na h-uile a' toirt glòire do 
Dhia air son an ni a finneadh. 

22 Oir bha an duine air 
an d'finneadh am mìorbhuil 



' slànuchadh, sàbhaladh.. — thiig iad aiie dhoibh. an conihairle r'a chèile.— 

soilleir. 



248 



GNIOMHARA. 



leighis so tuilleadh as dà f hich- 
ead bliadhna dh'aois. 

23 Agus an uair a ieigeadh 
as iad, thàinig iad dh'ionn- 
suidh am rauinntir fèin, agus 
dh'innis iad na h-uile nithe a 
thubhairt na h-àrd-shagairt, a- 
gus na seanairean riu. 

24 Agus an uair a chual 
iadsan so, thog iad suas a 
dh'aon inntinn an guth fi Dia, 
^gus thubhairt iad, A Thigh- 
earn, is tusa an Dia a finn 
nèamh agus talamh, agus an 
fhairge, agus na h-uile nithe ta 
annta : 

25 A thubhairt te beul Dhai- 
bhidh do sheirbhisich, C'ar 
son a ghabh na Cinnich boil, 
agus a smuainich an sluagh 
nithe dìomhanach ? 

26 Sheas rìghrean na tal- 
mhainn suas, agus chruinnich- 
eadh na h-uachdarain an ceann 
a chèile, an aghaidh an 
Tighearn, agus an aghaidh a 
Chriosd'. 

27 Oirgu firinneachchruinn- 
icheadh an ceann a chèile, an 
aghaidh do Leinibh naoimh 
losa, a dh'ung thu, araon He- 
rod agus Pontius Pilat, maiUe 
fis na Cinnich, agus sluagh 
Israeil, 

28 A dheanamh gach ni a 
foimh-orduich do làmh agus 
do chomhairle a bhi deanta. 

29 Agus a nis, a Thighearn, 
amhairc air am bagraidhibh : 
agus deònaich do d' sheirbhis- 
ich fèin, t'fhocal a iabhairt 
ieis gach uile dhànachd. 

30 Le d' iàimh a shìneadh 



a mach chum leighis: agus 
gu'm bi comharan agus mìor- 
bhuilean air an deanamh tre 
ainm do Leinibh naoimh losa. 

31 Agus air dhoibh urnuigh 
a dheanamh, chrathadh an 
t-àit anns an robh iad cruinn ; 
agus tìonadh iad uile do'n 
Spiorad naomh, agus iabhair 
iad focal Dè ie dànachd. 

32 Agus bha aig a' chuid- 
eachd a chreid aon chridhe, 
agus aon anam : agus ni mò 
a thubhairt neach air bith 
dhiubh, gu'm bu ieis fèin aon 
ni a shealbhaich e ; ach bha na 
h-uile nithe coitchionn^ aca. 

33 Agus ìe mòr-chumh- 
achd thug na h-abstoil fianuis 
air aiseirigh an Tighearna 
losa : agus bha mòr-ghràs orra 
uile. 

34 Agus ni raò a bha aon 
neach uireasbhuidheach 'nam 
measg : oir a raheud as a bha 
'nan sealbhadairibh fearainn, 
no thighean, air dhoibh an 
reiceadh, thug.iad luach nan 
nithe a chaidh f eiceadh ieo ; 

35 Agus chuir iad aig cos- 
aibli nan abstol e : agus foinn- 
eadh e air gach neach a fèir 
'fheuma. 

36 Agus air do fhearann a 
bhi aig loses d'an do ghoir- 
eadh ieis na h-abstolaibh Bar- 
nabas, (is e sin, air eadar- 
theangachadh, Mac na comh- 
f hurtachd,) Lebhitheach, d'am 
bu dùthaich Ciprus, 

37 Reic se e, agus thug e'n 
t-airgiod, agus chuir e aig cos- 
aibh nan abstol e. 



an aghaidh Aoin uii^la-iian. ^ ann an conihiìairt. 



CAIB. V. 

1 Air son an cèilge thuit Ananias 
agus Saphira sìos marbh le cron- 
achadh Pheadair. 12 Mòran 
in/norbhuilean air an oibreach- 
adh ; 17 chuireadh na h-abstoil 
a rìs am prìosan, 19 ach a ta 
iad air an leigeadh as le aingeal. 

ACH reic fear àraidh d'am 
b'ainm Ananias, maille 
r'a mhnaoi Saphira, sealbh 
fearainn, 

2 Agus cheil e cuid do'n 
luach, ìe fios a mhnà, agus 
air dha cuid-èigin a thoirt ìeis, 
chuir e aig cosaibh nan abstol 
e, 

3 Ach thubhairt Peadar, 
Ananiais, c'ar son a iìon Sa- 
tan do chridhe a dheanamh 
brèige do'n Spiorad naomh, 
agus a cheiltinn cuid do iuach 
an f hearainn ? 

4 Am feadh *s a dh'fhuir- 
ich e gwi reiceadh, nach bu 
ieat fèin e ? agus an dèigh a 
reiceadh nach robh e a'd' 
chomas fèin'' c'ar son a 
smuainich thu ann do chridhe 
an gnìomh so ? cha d'finn thu 
breug do dhaoinibh, ach do 
Dhia. 

5 Agus an uair a chuaia 
Ananias na briathra so^ thuit 
e sìos, agus chaidh an deò as : 
agus thàinig eagal mòr air 
na li-uiie a chuaia na nithe 

80. 

6 Agus air èirigli do na 
h-òganaich, phaisg iad an eud- 
ach-mairbh e, agus air dhoibh 
a ghiùlan a mach, dh'adhlaic 
iad e. 



[B. V. 249 

7 Agus tharladh timchioll 
tri uaire 'na dhèigh sin, gu'n 
d'thàinig a bhean a steach, 
gun f hios afce air an ni a 
finneadh. 

8 Agus fhreagair Peadar i, 
Innis dhomh-sa an ann air an 
uiread so feic sibh am fear- 
ann ? Agus thubhairt ise, Is 
ann, air son an uiread sin. 

9 An sin thubhairt Peadar 
fithe, C'ar son a cho-aontaich 
sibh Spiorad an Tighearna a 
dheàrbhadh' ? feuch, tha cos- 
an na muinntir a dli'adhiaic 
t'fhear aig an dorus, agus giùl- 
ainidh iad tliusa mach. 

10 An sin thuit i air bail 
aiga chosaibh, agus chaidh an 
deò aisde : agus air do na 
h-òganaicli teachd a steach, 
fhuair iad i marbh, agus air 
dhoibh a giùian a mach, dh'- 
adhlaic iad iàimh f'a fear i. 

11 Agus thàinig eagai mòr 
air an eagiais uiie, agus air na 
ii-uile a chuala na nitlie so. 

12 Agus finneadh mòran 
chomharan agus mhìorbhuil- 
ean am measg a' phobuiil ìe 
iàmhaibh nan abstoi ; (agus 
bha iad uiie dh'aon inntinn 
ann an sgàth-thigli^ Sholaimh : 

13 Agus cha robh chridhe 
aig aon do chach e fèin a 
cheangal fiu:) ach bha mòr- 
mheas aig a' phobuii orra. 

14 Agus is mòid a chuir- 
eadh creidich fis an Tighearn, 
buidheann mhòr^ araon do 
fhearaibii agus do mhnaibh : 

15 Air chor as gu'n d'thug 
iad a mach a' mhuinntir eus- 



a bhiiaireadh,— — " àìlear, pòrsa. ' iluagh inòr. 



250 



GNIOMHARA. 



lan air na sràidibh, agus gu'n 
do chuir iad air leabaichibh 
agus air uirighibh ' iadt chum 
ag teachd do Pheadar gu'n 
cuireadh 'fhaileas, mar bu 
lugha, sgàile'' air neach èigin 
aca» 

16 Agus thàinig mar an 
ceudna mòr-shluagh as na 
bailtibh mu'n cuairt air le- 
rusalem, a' toirt ieo muinntir 
euslain, agus dream a bha air 
am buaireadh ìe spioradaibh 
neòghlan : agus ìeighiseadh 
iad uile. 

17 An sin dh'èirich ant-àrd- 
shagart, agus iadsan uile abha 
maille fis, (eadhon luchd- 
bharail nan Sadusach,) agus 
ììonadh iad ie tnùth% 

18 Agus chuir iad làmh 
anns na h-abstolaibh, agus 
chuir iad sa' phrìosan chum- 
anta iad. 

19 Ach dh'fhosgail aingeal 
an Tigiiearna dorsan a' phrìos- 
ain san oidhche, agus thug e 
iadsan a mach, agus thubhairt 
e, 

20 Imichibh, agus ag seas- 
amh dhuibh labhraibli san 
teampuii ris an t-sluagh, uiie 
bhriathra na beatha so. 

21 Agus an uair a chual iad 
sOy chaidh iad gu mocli a 
steach do'n teampuii, agus 
theagaisg iad. Acli thàinig 
an t-àrd-shagart agus iadsan a 
bha maille fis, agus ghairm 
iad a' chomhairie, agus sean- 
adii chloinn Israeil uile an 
ceann a chèiie, agus chuir iad 

' couches. Sasg.-^ 



do'n phrìosan chum gu'n tug- 
tadh iadsan d'an ionnsuidh. 

22 Ach an uair a thàinig 
na maoir, cha d'fhuair iad sa* 
phriosan iad, agus air piiitinn 
dhoibh, dh'innis iad, 

23 Ag ràdh, Fhuair sinne 
gu fìrinneach am prìosan 
dùinte gu ro thèaruinte, agus 
an iuchd-coimhead 'nan seas- 
amh a mach fa chomhair nan 
dorsan ; ach an uair a dh'f hosg- 
aii sinn, cha d'f huair sinn aon 
duine a stigh. 

24 A nis an uair a chuai an 
t-àrd-shagart, agus ceannard 
an tearapuiil, agus uachdarain 
nan sagart na briathra so, bha 
iad fo amharus mu'n timchioil 
ciod gus an tigeadh so. 

25 An sin thàinig neach àr- 
aidh agus dh'innis e dhoibh, ag 
ràdh, Feuch, a ta na daoine 
a chuir sibh sa' phrìosan, 'nan 
seasamli san teampull, agus a* 
teagasg a' phobuill. 

26 An sin dh'imich an 
ceannard maille fis na maor- 
aibh, agus thug e ieis iad gun 
ainneart : (oir bha eagai orra 
foimh an t-sluagh, gu'm biodh 
iad air an clachadh /eo.) 

27 Agus an uair a thug 
iad ieo iad, chuir iad ann am 
fianuis na comhairie iad : agus 
dh'fheòraich an t-àrd-shagart 
diubh, 

28 Ag ràdh, Nach d'thug 
sinne geur-ordugh dhuibh gun 
teagasg a dheanamh san ainm 
so ? agus, feuch, iìon sibh le- 
rusalem ie 'ur teagasg, agus is 

dubhar. ^ eud. 



CAIB. V. 



251 



àiU ìeibh fuil an duine so a 
thaiTuing' oirnne. 

29 An sin fhreagair Pead- 
ar agus na h-abstoil eilef agus 
thubhairt iad, Is còir gèill a 
thoirt do Dhia ni*s mò na do 
dhaoinibh, 

30 Thog Dia ar n-aithriche 
losa, a mharbh sibhse agus a 
chroch sibh air crann. 

31 Esan dh'àrdaich Dia ìe 
a dheas làimh 'na Cheannard ^ 
agus 'na Shlànuighear, a thoirt 
aithreachais agus maitheanais 
pheacanna do Israel. 

32 Agus tha sinne 'nar fia- 
nuisibh dha air na nithibh so ; 
agus mar an ceudna an Spior- 
ad naomh, a thug Dia dhoibh- 
san a ta ùmhal dha. 

33 Agus an uair a chual 
iadsan so, bha iad air an gon- 
adh^, agus ghabh iad comh- 
airle an cur gu bàs. 

34 An sin dh'èjrich Phair- 
iseach àraidh anns a' chomh- 
airle, d'am b'ainm Gamaliel, 
fear teagaisg an lagha, air an 
robh meas aig an t-sluagh uile, 
agus dh'orduich e na h-ab- 
stoil a chur a mach rè ta- 
muiU ; 

35 Agus thubhairt e fiu, 
Fheara Israeil, thugaibh aire 
dhuibh fèin, ciod a ta foimh- 
ibh a dheanamh mu thimchioll 
nan daoine sin. 

36 Oir foimh na làithìbh so 
dh'èirich Teudas suas, ag ràdh, 
gu'm bu neach èigin mòr e 
fcin, agus cheangail àireamh 
dhapine, timchioll ceithir 



cheud, iad fèin fis : mharbh- 
adh esan, agus a mheud 'sa 
dh'aontaich ieis, sgaoileadh 
iad uile as a chèile, agus chaidh 
iad gu neo-ni. 

37 An dèigh an fhir so 
dh'èirich ludas an Galilèach 
suas, ann an làithibh na cìs- 
mheasaidh, agus tharruing e 
mòran sluaigh 'na dhèigh: 
sgriosadh esan mar an ceudna, 
agus a mheud 's a ghèiU da% 
sgapadh iad uile. 

38 Agus a nis a ta mi ag 
ràdh fibh, Fanaibh o na daoin- 
ibh so, agus leigibh ieo : oir 
ma's ann o dhaoinibh a ta a' 
chomhairle so, no an obair so, 
thig i gu neo-bhrigh^ : 

39 Ach ma's ann o Dhia a 
ta i, cha'n urrainn sibhse a cur 
gu neo-bhrigh : air eagal gu'n 
tarladh gu'm faighear sibh 
eadhon a' cogadh an aghaidh 
Dhè. 

40 Agus dh'aontaich iad 
teis-san : agus an uair a ghairm 
iad na h-abstoil, agus a ghabh 
iad orra,dh'orduich iad dhoibh 
gun labhairt ann an ainm losa, 
agus ieig iad as iad. 

41 Agus dh'imich iadsan o 
Jàthair na comhairle, ìe gaird- 
eachas a chionn gu'ndo mheas- 
adh gu'm b'airidh iad air eas- 
urram f hulang air son 'ainme- 
san. 

42 Agus gacli là anns an 
teampuli, agus o thigh gu 
tigh, cha do sguir iad a bhi 
teagasg, agus a' searmonach- 
adh losa Criosd. 



' tlioirt,- 
dith. 



Phrionnsa,- 



chas iad am fiacla.— — ^ dh'earb as. 



-'^ thcid as 



^52 GNIOM 
CAIB. VI. 

1 Thagh na h-ahstoil seachdnar gu 
frithealadh do uireasbhuidh nam 

: bochd : 5 b'aon diubh so Slephan, 
neach a bha làn do chreidimh, a- 

. gus ddn Spiorad naomh : 12 
Chaidh a ghlacadh agus agairt 
gu h-eucorach an làthair na comh- 
airle. 

AGUS anns na làithibh sin, 
an uair a bha àireamh 
nan deisciobula' meudachadh, 
dh'èirich gearan am measg 
nan Greugach an aghaidh nan 
Eabhrach, a chionn gu'n do 
dhearmaideadh am bantraich- 
ean san fhrithealadh laitheil. 

2 An sin- ghairm an dà 
fhear dheug mòr-chuideachd 
nan deisciobul d'an ionnsuidh, 
agus thubhairt iad, Cha'n 'eil 
e iomchuidh sinne dh'fhàgail 
focail Dè, agus a fhrithealadh 
do bhordaibh. 

3 Uime sin, a bhràithre, 
iarraibh a mach 'nur measg 
seachdnar dhaoine fo dheadh 
iomradh, làn , do'n Spiorad 
naomh agus do ghliocas, a 
chuireas sinne os ceann an 
dreuchd so*. 

4 Ach buanaichidh sinne a 
ghnàth ann an urnuigh, agus 
am ministreileachd an fhocail. 
. 5 Agus bha chainrit so tait- 
neach an làthair na mòr-chuid- 
eachd uile : agus thagh iad 
Stephan, duine làn do chreid- 
imh, agus do'n Spiorad naomh, 
agus PhiHp, agus Prochorus, 
agus Nicanor, agus Timon, a- 
gus Parmenas, agus Nicolas 



proseliteach do mhuinntir An- 

tioch : 

6 Chuir iad iadsan an làth- 
air nan abstol : agus air dean- 
amh urnuigh dhoibh, chuir iad 
an làmhan orra. 

7 Agus dh'fhàs focal Dè ; 
agus mheudaicheadh àireamh 
nan deisciobul gu ro mhòr 
ann an lerusalem ; agus bha 
cuideachd mhòr do na sagart- 
aibh ùmhal do'n chreidimh. 

8 Agus finn Stephan, làn 
do chreidimh agus do chumh- 
achd, mìorbhuilean agus comh- 
aran mòra am measg an 
t-sluaigh. 

9 An sin dh'èirich dream 
àraidh do'n t-sionagog, fis an 
abrar sionagog nan Libertin- 
each% agus nan Cirenianach, 
agus mhuinntir Alecsandria, 
agus na dream o Chilicia, a- 
gus o'n Asia, a' deasboireachd 
fi Stephan. 

10 Agus cha b'urrainn iad 
cur an aghaidh a' ghHocais a- 
gus an spioraid ieis an do iabh- 
air e. 

1 1 An sin thug iad a steach 
an uaignidheas daoine a thu- 
bhairt, Chuala sinne e labh- 
airt bhriathra toibheumach an 
aghaidh Mhaois, agus Dhè. 

12 Agus dhùisg iad suas an 
sluagh, agus na seanairean, a- 
gus na sgrìobhaichean, agus 
thàinig iad air, agus ghlac iad 
e, agus thug iad an làthair na 
comhairle e, 

13 Agus chuir iad suas fia- 
nuisean brèige, a thubhairt. 



• na li-oibre so. - Saoirsineach. 



CAIB. VII. 



2o3 



Cha'n *eil an duine so a' sgur 
do ìabhairt bhriathra toibh- 
euraach' an aghaidh anionaid 
naoimh so, agus an lagha. 

14 Oir chuala sinn e ag 
ràdh, gu'n sgrios an t-Iosa so 

Nasaret an t-àit so, agus 
gu'n caochail e na gnàthanna* 
a thug Maois dhuinne. 

15 Agus air dhoibh-san uile 
a bha 'iian suidhe sa' chomh- 
airle amharc gu geur air, 
chunnaic iad 'aghaidh mar 
aghaidh aingil. 

CAIB. VII. 

1 Air do Steplian comas fliaglmil 
freagairt air a shon fèin, 2 nocJid 
e gì£n (Trinn Abrahaìn aoradh do 
Dhia gu taitneach ; 37 gu'n 
d'thug Maois fein fianuis mu 
Ckriosd ; 51 chronuich e na 
h-Iudhaich air son an ceannairc, 
agus morta Chriosd. 

AN sin thubhairt an t-àrd- 
shagart, Am bheil ma ta 
na nithe so mar so ? 

2 Agus thubhairt esan, 
Fheara, a bhràithre, agus aith- 
riche, èisdibh ; Dh'fhoiUsich- 
eadh Dia na glòire d'ar n-ath- 
air Abraham, 'nuair a bha e 
ann am Mesopotamia, raun do 
ghabh e còmhnuidh ann an 
Charan. 

3 Agus thubhairt e fis, Rach 
a mach à d* thìr fèin, agus o 
d' chinneach, agus thig chum 
na tìre a nochdas mise dhuit. 

4 An sin chaidh esan a 
mach à talamh nan Caldèacli, 
agus ghabh e còmhnuidh ann 
an Charan : agus as a sin, an 



dèigh bàis 'athar, dh'atharr- 
aich se e do'n fhearann so 
anns am bheil sibhse nis 'nur 
còmhnuidh. 

5 Agus cha d'thug e dha 
oighreachd sam hith ann, cha 
d'thug Jiu leud troidhe : gidh- 
eadh gheall e gu'n tugadh e 
mar sheilbh e dha fèin agus 
d'a shhochd 'na dhèigh, ged 
nach robh 'fathast duine 
cloinne aige. 

6 Agus iabhair Dia air an 
dòigh so, Gu'm biodh a 
shUochd air chuairt ann an 
dùthaich choigrich, agus gu'n 
deanadh iad tràiUean diubh, 
agus gu'm buineadh iad gu 
h-olc riu rè ceithir cheud 
bHadhna. 

7 Agus air a' chinneach sin 
d'am bi iadsan fo dhaorsa, 
bheir mise breth, arsa Dia : 
agus an dèigh nan nithe sin 
thig iad a mach, agus lii iad 
seirbhis dhomh-sa anns an àit 
so. 

8 Agus thug e dha coimh- 
cheangaP an timchioll-ghearr^ 
aidh : agus mar sin ghin Aàra^ 
ham Isaac, agus thimchioll- 
ghearr se e air an ochdamh là : 
agus ghin Isaac lacob, agus 
lacob an dà phrìomh-athair 
dheug. 

9 Agus a' gabhail farmaid 
feic* na prìomh-aithriche lo- 
seph do'n Eiphit : ach bha 
Dia maille fis, 

10 Agus shaor se e as a 
thrioblaidibh uile, agus tluig e 
deadh-ghean'* agus gliocas da 



' niaslach 2 cleachdan, ordiiighean. — ' cùnradh, cùmhnant * chreic— 

*bàigh, fàbhor. 



25è 



GNIOMHARA. 



an làthair Pharaoh figh na 
h-Eiphit ; agus chuir se e *na 
uachdaran air an Eiphit, agus 
air a theaghlach fèin uile. 

1 1 Nis thàinig gorta agus 
àmhghar mòr air an Eiphit 
uile, agus air talamh Chanaain ; 
agus cha d'fhuair ar n-aith- 
riche teachd-an-tìr'. 

12 Ach an uair a chuala 
lacob gu*n robh arbhar san 
Eiphit, chuir e mach ar n-aith- 
riche air tùs. 

13 Agus air an dara uair 
rinneadh loseph aithnichte d*a 
bhràithribh ; agus rinneadh 
cinneach loseiph follaiseach do 
Pharaoh, 

14 An sin chuir Ioseph^o5 
uaith, agus ghairm e d'a ionn- 
suidh lacob 'athair, agus a 
iuchd-dàimhe uile, ciìig an- 
ama deug agus tri fichead. 

15 Agus chaidh lacob sìos 
do*n Eiphit, agus f huair e bàs, 
e fèin agus ar n-aithriche. 

16 Agus ghiùlaineadh thai- 
rìs iad gu Sichem, agus chuir- 
eadh iad anns an àit-adhlaic a 
cheannaich Abraham air suim 
airgid o mhic Emoir, athar 
Shicheim. 

1 7 Ach an uair a dhruid àm 
a* gheallaidh, a mhionnaich 
Dia do Abraham, dh'fhàs an 
sluagh agus finneadh iad lìon- 
mhor san Eiphit, 

18 Gus an d'èirichrigh eile, 
do nach b'aithne loseph. 

19 Bhuin esan^ gu cuil- 



bheirteach f'ar cinneach, agus 
finn e olc air ar n-aithrichibh, 
air chor as gu'n d'thug e orra 
an naoidheana a thilgeadh 
mach, chum nach sìolaicheadh 
iad^ 

20 Anns an àm sin fugadh 
Maois, agus bha e ro sgiamh- 
ach, agus dh'altrumadh e tri 
mìosan ann an tigh *athar : 

21 Agusan uair a thilgeadh 
a mach e, thog nighean Pha- 
raoh ieatha e, agus dh'altrum* 
i e mar mhac dhi fèin. 

22 Agus dh'fhòghlumadh^ 
Maois ann an uile ghliocas 
nan Eiphiteach, agus bha e 
cumhachdach am briathraibh 
agus an gnìomharaibh. 

23 Agus an uair a bha e ^à 
fhichead bUadhna iomlan a 
dh'aois, thàinig e *na chridhe 
a bhràithre clann Israeil fhios- 
rachadh^ 

24 Agus air dha duine àr- 
aidh dhiubh fhaicinn a' fulang 
eucoir, theasairg se e, agus air 
bualadh an Eiphitich dha, finn 
e dioghaltas do'n f hear air an 
d'f inneadh an eucoir : 

25 Oir shaoil e gu'n tuig- 
eadh a bhràithre, gu'n tugadh 
Dia ìe a iàimh-san saorsa 
dhoibh ; ach cha do thuig 
iadsan. 

26 Agus air an là 'na dhèigli 
sin nochd se e fèin doibli agus 
iad a' comhstri, agus b'àill ieis 
sìth a dheanamh eatorra'', ag 
ràdh, A dhaoine, is bràithre 



* blatachd. ^ Ghiùlaìn se e fèin ^ nach fàsadh sliochd orra, nach maireadh 

iadbeò. — -* dh'oil * dh'iunnsaicheadh. ^ dol a shealltuinn a bhràithre cloinn 

Israeil. ■ ■ ^ an cur reidh. 



siblì fèin ; c'ar son a ta sibh a' 
deauamh eucoir aìr a chèile ? 

27 Ach chuir am fear a finn 
an eucoir air a choimhears- 
nach uaith e, ag ràdh, Cò a 
finnthusa a'd' uachdaran a- 
gus a'd' bhreitheamh oirnne ? 

28 Am miann ieat mise a 
mharbhadh, mar mharbh thu 
an t-Eiphiteach an dè ? 

29 An sin theich Maois air 
son an fhocail so, agus bha e 
*na choigreach ann an dìith- 
aich Mhidiain, far an do ghin 
e dithis mhac. 

30 Agus an uair a choimh- 
lionadh dà f hichead bliadhna, 
dh'fhoiUsicheadh dha ann am 
fàsach beinne Shina, aingeal 
an Tighearn ann an lasair 
theine ann am preas. 

3 1 Agus an uair a chunnaic 
Maois so, ghabh e iongantas 
mu'n t-sealladh ; agus air dha 
teachd am fagus gu beachd- 
achadh air, thàinig guth an 
Tighearna d'a ionnsuidh, 

32 Ag rddh, Is mise Dia 
t'aithriche, Dia Abrahaim, a- 
gus Dia Isaaic, agus Dia la- 
eoib. An sin chriothnuich 
Maois, agus cha robh chridhe 
aige amharc'. 

33 An sin thubhairt an 
Tighearn fis, Fuasgail do 
bhrògan o d' chosaibh : oir is 
talamh naomh an t-àit air am 
bheil thu a' d' sheasamh, 

34 Chunnaic mi gu cinnt- 
each àmhghar mo phobuill a 
ta san Eiphit, agus chuala mi 
an osnaidh, agus thàinig mi 
nuas g'an saoradh. Agus a 



5. VII. 255 

liis thig, cuiridh mi do'n Ei- 
phit thu. 

35 Am Maois so fèin a 
dhiìilt iadsan, ag ràdh, Cò 
finn uachdaran agus breith- 
eamh dhiot-sa ? esan chuir 
Dia gu bhi 'na uachdaran a- 
gus 'na f hear-saoraidh ie làimh 
an aingil a dh'fhoillsicheadh 
dha sa' phreas. 

36 Thug esan a mach iad an 
dèigh dha mìorbhuilean, agus 
comharan a dheanamh ann an 
tìr na h-Eiphit, agus anns a* 
mhuir fuaidh, agus anns an 
fhàsach rè dhàfhicheadbhadh- 
na. 

37 Is e so am Maois ud a 
thubhairt fi cloinn Israeil, 
Togaidh an Tighearn bhur 
Dia suas fàidh dhuibh do 'ur 
bràithribh, cosmhuil fium-sa ; 
fis-san èisdidh sibh. 

38 So esan a bha san eag- 
lais anns an fhàsach, maille f is 
an aingeal a iabhair fis ann 
am beinn Shina, agus maiUe 
f'ar n-aithrichibh-ne : neach a 
fhuair briathra na beatha' 
chum an toirt dhuinne : 

39 Do nach b'àill ìe ar 
n-aithrichibh bhi ijmhal, ach 
chuir iad uatha e, agus 'nan 
cridhe phill iad air an ais do'n 
Eiphit, 

40 Ag ràdh fi Aaron, Dean 
dhuinne dèe a thèid fomh- 
ainn : oir mu thimchioll a* 
Mhaois so,a thug a mach sinnà 
tìr na h-Eiphit, cha'n 'eil f hios 
againn ciod a dh'èirich dha. 

41 Agus finn iad laogh sna 
làithibh sin, agus thug iad ìob- 



' aire a thabhaìrt.. na beò bhriathra. 



256 GNIOJV 
airt do*n dealbh, agus rinn 
iad gairdeachas ann an oibribh 
an làmha fèin. 

42 An sin phill Dia, agus 
thug e thairis iad chum aoradh 
a dheanamh do arraailt lièimh, 
a rèir mar a ta e sgriobhta ann 
an leabhar nam fàidhean, An 
d*thug sibh dhomh-sa beath- 
aichean marbhta, agus ìob- 
airte rè dhà fhichead bhadh- 
na anns an fhàsach, O a thigh 
Israeil ? 

43 Seadh, thog sibh suas 
pàilliun Mholoich, agus reult 
bhur dè Remphain, dealbhan 
a finn sibh chum aoraidh 
dhoibh : uime sin atharraich- 
idh mì sibh an taobh thall do 
Bhabilon. 

44 Bha pàilliun na fianuis 
aig ar n-aithrichibh san fhàs- 
ach, a fèir mar a dh'àithn an 
ti a ìabhair fi Maois, gu*n 
deanadh se e a fèir an t-samh- 
laidh' a chunnaic e. 

45 An ni a thug mar an 
ceudna ar n-aithriche a bha 
'nan dèigh, a steach maille fi 
losa do sheilbh nan Cinneach, 
a thilg Dia a mach foimh 
ghnviis ar n-aithriche, gu làith- 
ibh Dhaibhidh ; 

46 Neach a fhuair deadh- 
ghean am fianuis Dhè, agus a 
dh'iarr pàilliun fhaotainn do 
Dhia lacoib. 

47 Ach thog Solamh tigh 
dha, 

48 Gidheadh cha'n 'eilan 
ti a's àirde a' gabhail còmh- 
nuidh ann an teampluibhlàmh- 



dheanta ; mar a ta am fàidh 
ag ràdh, 

49 Is e nèamh mo figh- 
chaithir, agus an talamh stòl 
mo chos : ciod an tigh a thogas 
sibh dhomh ? a ta an Tighearn 
ag ràdh : no ciod e ionad mo 
thàimh ? 

50 Nach do finn mo làmh 
na nithe so uile ? 

51 A dhaoine cruaidh- 
mhuinealach, agus neo-thim- 
chioll-ghearrta ann an cridhe 
agus ann an cluasaibh, tha sibh 
a ghnàth a' cur an aghaidh an 
Spioraid naoimh : mar a rinn 
bhur n-aithriche, mar sin a ta 
sibhse a' deanamh, 

52 Cò do na fàidhibh air 
nach d'finn bhur n-aithriche 
geur-ìeanmhuinn? agus mharbh 
siad iadsan a foimh-fhoillsich 
teachd an Fhìrein ud ; air an 
robh sibhse a nis 'nur luchd- 
brathaidh, agua> 'nur mortair* 
ibh : 

53 Sibhse a f huair an lagh ìe 
frithealadh nan aingeaì, agus 
nach do choimhid e. 

54f 'Nuair a chual iad na 
nithe sin, bha iad air an gon- 
adh 'nan cridhe, agus chas 
iad am fìaclan fis, 

55 Ach aii' dhasan bhi làn 
do'n Spiorad naomh, dh'amh- 
airc e gu geur suas gu nèamh, 
agus chunnaic e glòir Dhè, a- 
gus losa 'na sheasamh air deas 
làimh Dhè ; 

56 Agus thubhairt e, Feuch, 
tha mi faicinn nan nèamh 
fosgailte, agus Mac an duine 



' an t-saimpleir, an t-sarahlachais. 



CAIB. VIII. 



257 



*na slieasamh air deas làimh 
Dhè. 

57 An sin ghlaodh iadsan ìe 
guth mòr, agus dhraid ' iad an 
cluasan, agus ìeum iad air a 
dh'aon inntinn, 

58 Agus air dhoibh a thilg- 
eadh a mach as a' bhaile% 
chlach iad e : agus thilg na fia- 
nuisean an eudach sìos aig 
cosaibh òganaich, d'am b'ainm 
Saul. 

59 Agus chlach iad Stephan, 
agus e a' gairm air Criosd, a- 
gus ag ràdh, A Thighearn 
losa, glac mo spiorad. 

I 60 Agus air dha a ieigeadh 
fèin air a ghlùinibh, ghlaodh 
I e ie gutli mòr, A Thighearn, 
'■ na cuir am peacadh so as an 
leth. Agus air dha so a ràdh, 
choidii e. 



. CAIB. VIII. 

Shearmanaicheadh an 



soisseul 



ann an Samaria le Philip, a 
bhaist mòran, agus am ineasg 
chàich Simon an Druidh. 14 
Thàinig Peadar agus Eoiti a 
dhaingneachadhna h-eaglais : 17 
le cur an làmh air an dream a 
chreid, hha an Spiorad naomh air 
a thiodhlacadh. 

A GUS bha Saul ag aontach- 
adh ie a bhàs-san. Agus 
dh'èirich anns an àm sin geur- 
teanmhuinn mhòr an aghaidh 
na h-eaglais a bha ann an le- 
'usalem j agus bha iad uiie air 
in sgapadh air feadh tìre lu- 
iea agus Shamaria, ach na 
i-abstoii a mhdin. 

2 Agus ghiùlain daoine 



agus shear- 



sluagh a 



dia'.lhaidh' Stephan chum ^adh- 
laic, agus rinn iad caoidh mhòr 
air a shon. 

3 Ach bha Saui a' fàsach- 
adh na h-eagiais, a' dol a 
steach do gach tigli ; agus ag 
tarruing a mach fhear agus 
bhan, chuire am priosan iad. 

4 Uime sin dh'imicli an 
dream a sgapadh, feadh gach 
àite, a' searmonachadh an 
fhocail. 

5 An sin chaidh Philip sìos 
dobhaileShamaria 
monaich e Criosd doibh. 

6 Agus thug an 
dli'aon toil aire do na nithibli 
a iabhradh ie Philip, ag èisd- 
eachd ris"^, agus a' faicinn nam 
mìorbhuile a finn e. 

7 Oir chaidh spiorada neò- 
ghlan a mach à mòran anns 
an robh iad, a' glaodhaich ie 
guth mòr : agus chaidh mòran 
air an robh am pairilis% agus 
a bha 'nam bacaich, a shiàn- 
uchadh. 

8 Agus bha gairdeachas 
mòr sa' bhaile sin. 

9 Ach bha roimhe sin duine 
àraidh sa' bhaile sin d' am 
b'ainm Simon, a ghnàthaich 
druidheachd, agus a mheail^ 
muinntir Shamaria, ag ràdh 
gu'm bu neach mòr èigin e 
fèin. 

10 Dhasan thug iad uile 
aire o'n bheag gus a' mhòr, 
ag ràdh, Is e an duine so 
cumhachd mòr Dhè. 

1 1 Agus thug iad an aire 
dha, a chionn gu'n do mlieall 



dhùin, stop. 2 chaithir. ^ cràbhach. * 

ìflig.— «_6 a chuir uamhas air, a chuir 'nara breathal 



riu. — 



crith-ghalar ; palsy. 



R 



258 



GNIOMHARA. 



e iad rè ùine fhada ìe a 
dhruidheachd. 

12 Ach an uair a chreid 
iad Phiiip, a' searmonachadh 
nan nithe a bhuineas do fìogh- 
achd Dhè, agus do ainra losa 
Criosd, bhaisteadh iad eadar 
fheara agus mhnài. 

13 Ansin chreid Simon fèin 
mar an ceudna : agus an uair 
a bhaisteadh e, dh'fhan e 
maille fi Philip, agus a' faicinn 
nan comhara agus nam feart- 
an a finneadh, ghabh e ion- 
gantas ro mhòr. 

14 Agus an uair a chuala 
na h-abstoil a bha ann an le- 
rusalem, gu'n do ghabh Sama- 
ria focal Dhè, chuir iad d'an 
ionnsuidh Peadar agus Eoin : 

15 Agus an uair a chaidh 
iad sìos, ghuidh iad air an son 
gu'mfaigheadh iad an Spiorad 
naomh. 

16 (Oir cha d'thàinig e 
fathast a nuas air aon aca: 
ach a mhàin bhaisteadh iad 
ann an ainm an Tighearna 
losa.) 

17 An sin chuir iad an 
làmhan orra, agus fhuair iad 
an Spiorad naomh. 

18 Agus an uair a chunn- 
aic Simon gu'n robh an Spior- 
ad naomh air athoirt trelàmh- 
an nan abstol a chur orra, 
thairg e airgiod dhoibh, 

19 Ag ràdh, Thugaibh 
dhomh-sa mar an ceudna an 
cumhachd so, ge b'e neach 
air an cuir mi mo iàmha, gu'm 
faigh e an Spiorad naomh. 

' ceart, treibhdhireach.- 



20 Ach thubhairt Peadar 
fis, Gu rachadh t'airgiod am 
mugha maiUe fiut fèin, a 
chionn gu'n do mheas thu 
gu'm feudtadh tiodhlac Dhè a 
cheannach ie h-airgiod. 

2 1 Cha'n 'eil agad cuid no. 
crannchur sa* chùis so : oir 
cha'n 'eil do chridhe dìreach' 
am fianuis Dhè. 

22 Gabh aithreaehas uime 
sin do t'olc so, agus guidh air 
Dia, ma dh'fheudar gu maith- 
ear dhuit smuaine do chridhe. 

23 Oir a ta mi 'gad fhaic- 
inn ann an domblas na seirbhe, 
agus fo chuibhreach na h-eu- 
corach. 

24 An sin fhreagair Simon, 
agus thubhairt e, Guidhibh-sa 
an Tighearn air mo shon, 
nach tig aon do na nithibli sin 
a thubhairt sibh orm. 

25 An sin air dhoibh-san 
fìanuis a dheanamh agus focal 
an Tighearn a iabhairt, phill 
iad gu lerusaiem, agus shear- 
monaich iad an soisgeul ann 
am mòran do bhaiitibh nan Sa- 
maritanach. 

26 Agus iabhair aingeal an 
Tighearna fi Phiiip, ag ràdh, 
Eirich agus imich chum na 
h-àirde deas, chum na siighe a 
ta doi sìos o lerusaiem gu 
Gasa, a ta 'na fhàsach^ 

2*^ Agus dh'èirich e, agus 
dh'imich e : agus, feuch, duine 
àraidh, caiiiteanach o Etiopia,, 
aig an robh mòr-ùghdarras fo. 
Chandace ban-righinn na h-E- 
tiopia, agus a bha os ceann a 

^ troimh an fhàsach. 



CAIB. IX. 



an 
am 



h-ionmhais uile, agus a bha air 
teachd gu lerusalem chum 
aoradh a dheanamh, 

28 Bha e a' pilltinn air ais, 
agus 'na shuidhe 'na charbad, 
agus bha e a' leughadh an 
fhàidh Esaiais. 

29 An sin thubhairt 
Spiorad ri Philip, Imich 
fagus, agus druid fis a' char- 
bad so. 

30 Agus ruith Philip d'a 
ionnsuidh, agus chuala se e a* 
leughadh an fhàidh Esaiais, a- 
gus thubhairt e, Am bheil thu 
a' tuigsinn nan nithe a tha thu 
a* leughadh ? 

31 Agus thubhairt esan, 
Cionnus is urrainn mi, mur 
seòl neach èigin mi? Agus 
dh'iarr e air Phiiip teachd a 
nios, agus suidhe maille ris. 

32 A' chuibhrionn do'n 
sgriobtuir a bha e leughadh, 
b'i so i, Thugadh e mar chaora 
chum marbhaidh ; agus mar 
uan a ta 'iia thosd am fianuis 
an fhir-lomairt, mar sin cha 
d'fhosgail e a bheul : 

33 'Na ìsleachadh thugadh 
a bhreitheanas air falbh : agus 
cò a nochdas a ghinealach ? 
oir thogadh a bheatha o'n tal- 
amh. 

34 Agus fhreagair an caillt- 
eanach, agus thubhairt e fi 
Philip, Guidheam thu, co 
uime tha am fàidh ag ràdh 
so ? uime fèin, no mu neach 
èigin eile ? 

35 An sin dh'f hosgail Phi- 
lip a bheul, agus a* tòiseach- 
adh o'n sgriobtuir sin, shear- 
monaich e losa dha. 



259 



36 Agus an uair a dh'imich 
iad air an t-slighe, thàinig iad 
gu h-uisge àraidh : agus thu- 
bhairt an caillteanach, Feuch, 
uisge ; ciod a ta bacadh mise 
bhi air mo bhaisteadh ? 

37 Agus thubhairt Philip, 
Ma tha thu a' creidsinn ie d* 
uile chridhe, feudaidh tu. A- 
gus fhreagair e agus thubhairt 
e, Tha mi a' creidsinn gur e 
losa Criosd Mac Dhè. 

38 Agus dh'àithn e 'n car- 
bad a sheasamh : agus chaidh 
iad sìos ie chèile do'n uisge, 
araon Philip agus an cailltean- 
ach ; agus bhaist se e. 

39 Agus an uair a thàinig 
iad a nìos as an uisge, thug 
Spiorad an Tighearna PhiUp 
ieis, agus cha'n fhac an caillt- 
eanach tuilleadh e : agus 
dh'imich e air 'aghaidh ìe 
gairdeachas. 

40 Ach fhuaradh Philip 
ann an Asotos : agus shear- 
monaich e anns na bailtibh 
uile, a' dol troimh an dùthaichy 
gus an d'thàinig e gu Ce- 
sarea. 

CAIB. IX. 

Tha Saul, air dha bhi 'g imeachd 
gu Damascus^ air a leagadh sìos 
gu talamh le solus, agus gutk o 
nèamh : 10 ghairmeadh e chum 
na h-abstolachd, 18 agus bhaist- 
eadh e le Ananias : 20 shearmon- 
aich e Criosd gu dàna. 31 Leigh- 
eas Peadar Eneas do'n phairilis ; 
38 thug e Tabita beò. 

AGUS air do Shaul bhi 
fathast a' sèideadh bag- 
raidh, agus àir' àn aghaidh 
dheisciobul an Tighearna, 



niarbhaidh. 



T) n 



260 GNÌOM 
chaidh e chum an àrd-shag- 
airt, 

2 Agus dh'iarr e litrichean 
uaith gu Daipascus chum nan 
sionagog, chum nam faigheadh 
e aon neach do'n t-slighe so, 
co aca b'fhir no mnài iad, 
gu'n tugadh e ieis ceangailte 
ffu lerusalem iad. 

3 Agus ag iraeachd dha, 
tharladh' gu'n do dhruid e ri 
Damascus ; agus dheah-aich 
gu h-obann mu'n cuairt air 
sohis o nèamh. 

4 Affus air tuiteam dha air 
an talamh, chual e guth ag 
ràdh ris, A Shauil, A Shauil, 
c'ar son a ta thu 'gam gheur- 
ìeanmhuinn-sa ? 

5 Agus thubhairt esan, Cò 
thu, a Thighearn ? Agus thu- 
bhairt an Tighearn, Is mise 
losa a ta thusa a' geur-ìean- 
mhuinn : is cruaidh dhuitse 
breabadh an aghaidh nan 
dealg. 

6 Agus air dha&an bhi air 
clirith agus làn uamhuinn, thu- 
bhairt e, A Thighearn, ciod is 
àill ieat raise a dheanamii ? 
Agus tìmbhairt- an Tighearn 
ris, Eirich, agus rach*a steach 
do'n bhaile, agus innsear dhuit 
ciod is còir dhuit a dhean- 
amh. 

7 Agus sheas na daoine bha 
*g imeachd rnaille fis 'nan 
tosd, a' cluinntinn a' ghutha, 
ach gun neach air bith fhaic- 
inn. 

8 Agus dh'èirich Saul o'n 
talamh, agus air fosgladh a 



shùl dha, cha'n fhac e neach* 
air bith : ach air dhoibh breith 
air a iàimh, threòraich iad e gu 
Damascus. 

9 Agus blia e tri làithean 
gun radharc, agus cha d'ith 
agus cha d'òl e ni air bith. 

10 Agus bha deisciobul àr- 
aidh ann an Damascus, d'am 
b'ainm Ananias ; agus thu- 
bhairt an Tighearn fis ann 
ara foiilseachadh *, Ananiais. 
Agus thubhairt esan, Feuch a 
ta mi an so, a Tliighearn. 

1 1 Agus thubhairt an Tigh- 
earn fis, Eirich, agus imich 
do'n t-sràid, fis an abrar Dìr- 
each, agus iarr ann an tigh 
ludais, duine o Tharsus d'an 
goirear Saul : oir feuch, a ta e 
ri urnuigh, 

12 Agus chunnaic e ann ara 
foillseacliadh duine d'an ainra 
Ananias, a' teachd a steacb, 
agus a' cur a làimhe air, chura 
gu'ra faigheadh e a fadharc. 

13 An sin fhreagair Ana- 
nias, A Thighearn, chuala mi 
o mhòran mu'n duine so, cia 
lìon olc a finn e do d' naomh- 
aibh ann an lerusalem : 

14 Agus a ta an so ùghd- 
arras aige o uachdaranaibli 
nan sagart, iadsan uile a 
cheangal ata gairm air t'ainm- 
sa*. 

1 5 Ach thubhairt an Tigh- 
earn ris, Imich ; oir is soith- 
each taghta dhomh-sa e, chum^ 
m'ainm a ghiùlan am fianuis 
nan Cinneach, agus fì^hrean, 
agus chloinn Israeil. 



^thachair. ^ theiiig, gabh. ^ ni. * sealladb. .. » ^ a tha air an gairm aiir 

t'ainni. 



CAIB. 

16 Oir nochdaidli mise dha 
cia mòr na nithe a's èiffin da 



fhulang air sgàth m*ainme-sa. 

17 Agus dh'imich Ananias, 
agus chaidh e steach do'n tigh ; 
agus chuir e a iàmhan air, 
agus thubhairt e, A Shauil, a 
bhràthair, chuir an Tighearn, 
(eadho7i losa a dh*fhoiIlsich- 
eadh dhuitse anns an t-slighe 
air an d'thàinig thu,) mise 
chum gu'm faigheadh tu do 
fadharc, agus gu'm biodh tu 
air do iìonadh ieis an Spiorad 
naomh. 

18 Agus air bali thuit o 
'shùiiibh mar gu'm biodh lann 
an ; agus dh'aisigeadh a radh- 
arc dha gun dàil, agus air dha 
èirigh, bhaisteadli e. 

19 Agus an uair a ghabh e 
biadh, neartaicheadh e. An 
sin bha Saui làithean àraidh 
maiile fis na deisciobluibh a 
bha ann an Damascus. 

20 Agus air bail shearmon- 
aich e losa ' anns na sionagog- 
aibh, gur esan Mac Dhè. 

21 Ach bha na h-uile a 
chual e fo uamhas, agus thu- 
bhairt iad, Nach e so esan a 
bha sgrios ann an lerusaiem 
iadsan a bha gairm air an ainm 
so, agus a thàinig an so chum 
na crìche so, gu'n tugadh e 
ceangailte iad dh'ionnsuidh 
uachdarana nan sagart ? 

22 Ach bu mhòid a neart- 
aicheadh Saul, agus chuir e 
gu h-amhluadh na h-Iudhaich 
a bha chòmhnuidh ann an Da- 
mascus, a' dearbhadh gur e 
so an Criosd. 



Agus an 
Saul gu lerusalem, 
e fi e fèin a 
deisciobiuibh : 



IX. 261 

23 Agus air dol do mhòr- 
an ìaithean seachad, finn na 
h-Iudhaichcomhairie f'a chèile 
esan a mharbhadh : 

24 Ach thugadh fios do 
Shaul air am feill^: agus bha 
faire aca air na geatachaibh a 
ià agus a dh'oidhche chum a 
mharbhadh. 

25 An sin ghabh na deiscio- 
buii e san oidhche, agus chuir 
iad a mach thar a' bhalla e, 
agus ieig iad sìos ann an chabh 
e. 

26 AfiTUS an uair a _ 
dli'fheucli 

cheangai fis na 
ach bha eagal 
orra uile foimlie, agus cha do 
chreid iad gu'm bu deisciobul 
e. 

27 Acli ghabh Barnabas d'a 
ionnsuidli e, agus thug e chum 
nan abstoi e, agus chuir e'n 
cèill doibh cionnus a chunn- 
aic e 'n Tighearn anns an 
t-slighe, agus gu'n do labhair 
e fis, agus cionnus a shear- 
monaich e gu dàna ann an 
Damascus an ainm losa. 

28 Agus bha e maiile fiu a' 
teachd a steach, agus a' dol a 
mach ann an lerusalem. 

29 Agus iabhair e gu dàna 
an ainm an Tighearna losa, a- 
gus finn e deasboireachd an 
aghaidh nan Greugach : acli 
chuir iadsan fompa esan a 
mharbhadh. 

30 Ach an uair a thuig na 
bràilhre so, thug iad sìos e gu 
Cesarea, agus chuir iad air 
falbh gu Tarsus e. 



' Criosd, * ceilg. 



262 GNIOM 

31 An sin bha fois aig na 
h-eaglaisibh troimh ludea uile, 
agus Ghalile, agus Shamaria, 
agus air dhoibh bhi air an tog- 
ail suas, agus a' siubhal ann an 
eagal an Tighearn, agus ann 
i^n comhfhurtachd' an Spior- 
3Ìd naoimh, mheudaicheadh 
gu mòr iad. 

32 Agus tharladh, air do 
Pheadar imeachd troimh gach 
àite, gu'n deachaidh e sìos mar 
an ceudna chum nan naomh a 
bha gabhail còmhnuidh ann 
an Lida. 

33 Agus fhuair e an sin 
duine àraidh d'am b'ainm E- 
neas, a bha rè ochd bliadhna 
air a ìeabaidh, agus e gu tinn 
ieis a' phairilis^ 

34 Agus thubhairt Peadar 
fis, Eneais, tha losa Criosd 
ga d' ieigheas : èirich agus 
dean do ieabadh. Agus air 
ball dh'èirich 

35 Agus chunnaic iadsan 
nile e, a bha chòmhnuidh ann 
an Lida, agus ann an Saron, 
agus phiil iad chum an Tigh- 
earn. 

36 A nis bha ban-deiscio- 
bul àraidh ann an lopa d'am 
b'ainm Tabita, 'se sin, air 
eadar-theangachadh, Dorcas : 
bha a' bhean so làn do dheadh 
oibribh, agus do dhèircibb a 
finn i. 

37 Agus tharladh anns na 
làithibh sin, air dhi bhi gu 
tinn gu'n d'fhuair i bàs : A- 
gus air dhoibh a h-ionnlad, 
chuir iad ann an seòmar uachd- 
arach i. 



38 Agus air do Lida bhi 
fagus do lopa, agus air cluinn- 
tinn do na deisciobluibh gu'n 
robh Peadar an sin, chuir iad 
dithis dhaoine d'a ionnsuidh, 
a' guidhe air e theachd d'an 
ionnsuidh gun dàii. 

39 An sin dh'èirich Pead- 
ar, agus chaidh e maiUe fiu, 
Agus an uair a bha e air 
teachd, threòraich iad suas e 
do'n t-seòmar uachdarach : a- 
gus sheas na bantraichean uile 
làimh fis a' caoineadh, agus a* 
nochdadh nan còta agus nan 
trusgan a finn Dorcas am 
feadh a bha i raaille fiu. 

40 Ach air do Pheadar an 
eur a mach uile, ieig se e fèin 
air a ghlùinibh agus finn e ur- 
nuigh ; agus air dha tionnd- 
adh fis a* chorp, thubhairt 
e, A Thabita, èirich. Agus 
dh'fhosgail ise a sùilean : A- 
gus air dhi Peadar fhaicinny 
dh'èirich i *na suidhe. 

41 Agus thug e a iàmh dhi, 
agus thog e 'na seasamb i ; 
agus an uair a ghairm e na 
naoimh agus na bantraichean, 
chuir e 'nan làthair beò i. 

42 Agus fhuaradh fios air 
so tre lopa uile; agus chreid 
mòran anns an Tighearn. 

43 Agus tliarladh gu*n 
d'fhan e raòran do iàithibh 
ann an lopa maille fi Siraon 
àraidh fear-deasachaidh leath- 
air. 

CAIB. X. 

1 Air do- Chornelius, duine cràbh- 
ach, àithne fhaotainn o aingeai<, 



' còmlinadh, cuideachadli. " chrith-ghalar. 



CAIB. X. 



26^ 



chuir e fios air Peadar, \ \ a bha 
air a t/ieagasg ann an taisbean 
gun e dheanamh tàir air na Cinn- 
ich : 34 Am feadh a bha e sear- 
lìionachadh Chriosd do Chormlim 
agus d'a chuideachd, thàinig an 
Spiorad naomh nuas orra, agus 
bhaisteadJi iad. 

AGUS bha duine àraidh 
ann an Cesarea, d'ara 
b'ainm Cornelius, ceannard- 
ceud do'n chuideachd ris an 
ab^ar a' chuideachd Eadailt- 
each, 

2 Duine cràbhach, agus air 
an robh eagal Dè maille f'a 
thigh uile, a bha toirt mòrain 
dèirce do'n t-sluagh, agus a' 
deanamh urnuigh fi Dia a 
ghnàth. 

3 Chunnaic e ann an seall- 
adh' gu soilleir, mu thimchioll 
na naothadh uaire do'n là, 
aingeal Dè a' teachd a stigh 
d'a ionnsuidh, agus ag ràdh, 
A Chorneliuis. 

4 Agus air dhasan amharc 
gu geur air, ghabh e eagal, a- 
gus thubhairt e, Ciod e, a 
Thighearn ? Agus thubhairt e 
ris, Chaidh t'urnuighean agus 
do dhèircean suas mar chuimh- 
neachan ann am fianuis Dè. 

5 Agus a nis cuir daoine gu 
lopa, agus cuir fios air Simon, 
d'an co-ainm Peadar : 

6 Tha e air aoidheachd 
maiUe fi Simon àraidh fear- 
deasachaidh leathair, aig am 
bheil a thigh làimh fis an 
fhairge : innsidh esan duit 
ciod is còir dhuita dheanamh. 

7 Agus an uair a dh'f halbh 



an t-aingeal a iabhair fi Cor- 
nelius, ghairm e d'a ionnsuidh 
dithis do rahuinntir a thighe, 
agus saighdear cràbhach dò'n 
dream a bha ghnàth a' feith- 
eamh air ; 

8 Agus an uair a chuir e an 
t-iomlan an cèill doibh, chuir 
e iad gu lopa. 

9 Agus air an là màireach, 
'nuair a bha iadsan air an 
turus, agus a' teachd am fagus 
do'n bhaile, chaidh Peadar 
suas air mullach an tighe a 
dheanamh urnuigh, mu thim- 
chioll na seathadh uaire^ 

10 Agus dh'f hàs e ro ocrach, 
agus bu mhiann ieis biadh ith- 
eadh : ach am feadh a bha 
iadsan ag ulluchadh, thuit e 
ann an neul, 

1 1 Agus chunnaic e nèamh 
fosgailte, agus soitheach àr- 
aidh a' teachd a nuas d'a ionn- 
suidh, mar bhraith-ììn ^ mhòir, 
ceangailte air a ceithir ois- 
nibh*, agus air a leigeadh sìos 
air an talamh ; 

12 Anns an robh gach uile 
ghnè bheathaiche ceithir-chos- 
ach na talmhainn, agus bheath- 
aiche allta, agus bhiasda snàig- 
each, agus eunlaith an athair. 

13 Agus thàinig guth d'a 
ionnsuidh, Eirich,a Pheadair ; 
marbh agus ith. 

14 Ach thubhairt Peadar, 
Ni h-eadh, a Thighearn ; oir 
cha d'ith mi fiamh aon ni 
coitchionn ^ no neòghlan. 

15 Agus thubhairt an guth 
f is a fìs an dara uair, Na nithe 



■ roillscacliadh, taisbeanaJIi. 
aibli. * cumaiUa. 



i. c. meadhon-là. ^ lìon-eudath. 



beann- 



264 GNIOM 
sin a ghlan Dia, na gairm tlmsa 
coitcliionn. 

16 Agus rinneadh so tri 
lUiirean : agiis thogadh an 
soitheach a rìs suas gu nèamh. 

17 A iiis an uair a bha 
Peadar fo amharus ann fèin 
ciod bu chiall do'n t-sealladh 
a chunnaic e, feuch, bha na 
daoine a chuireadh o Chorne- 
lius, an deigh dhoibh tigh Shi- 
moin iarraidh, 'nan seasamh 
aig an dorus. 

18 Agus air gairm dhoibh, 
dh'fheòraich iad an robh Si- 
mon d'an co-ainm Peadar, air 
aoidheachd an sin. 

19 Am feadh a bha Peadar 
a' smuaineachadh air an t-seall- 
adh, thubhairt an Spiorad ris, 
Feuch, tha triuir dhaoine ga 
d' iarraidh. 

20 Uime sin èirich, agus 
gabh sìos, agus imich maille 
riu, gun amharus air bith a bhi 
ort : oir is mise a chuir uam 
iad. 

2 1 Agus chaidh Peadar sios 
chum nan daoine, [a chuir- 
eadh d'a ionnsuidh o Chorne- 
lius,] agus thubhairt e, Feuch, 
is mise an ti a tha sibh ag iarr- 
aidh : ciod e an t-aobhar mu'n 
d'thàinig sibh ? 

22 Agus thubhairt iadsan, 
Fhuair Cornelius an ceannard- 
ceud, duine cothromach, air 
am bheii eagal Dè, agus fo 
dheadh ainm' aig cinneach 
nan ludhach uile, rabhadh o 
Dhia ie aingeal naomh, fìos a 
chur ortsa d'a thigh, agus 
briathran a chluinntinn uait. 



tlARA. 

23 An sìn ghairm e steach 
iad, agus thug e aoidheachd 
dhoibìi. Agus air an là màir- 
each dh'imich Peadar maille 
riu, agus chaidh dream àraidh 
do na bràithribh o lopa maiile 
ris. 

24 Agus air an là màireach 
chaidh iad a steach do Chesa- 
rea : agus bha Cornelius a' 
feitheamh riu, agus air gairm 
a iuchd-dàimh agus a chàirde 
dìsle an ceann a chèile. 

25 Agus an uair abha Pead- 
ar a' dol a steach, choinnich 
Cornelius e, agus thuit e sìos 
aig a chosaibh, agus rinn e 
aoradh dha. 

26 Ach thog Peadar suas 
e, ag ràdh, Seas suas ; is duine 
mise mar an ceudna. 

27 Agus ag còmhradh ris, 
chaidh e steach, agus fhuair e 
mòran cruinn. 

28 Agus thubhairt e riu, 
Tha fios agaibh gu bheil e mi- 
dhhgheach do dhuine a tha 'na 
ludhach, comhluadar a chum- 
ail fi neach a tha do chinn- 
each eile, no teachd am fagus 
da ; ach nochd Dia dhomh-sa, 
gun duine air bith a ghairm 
coitchionn no neòghlan. 

29 Uime sin thàinig mise 
'nuair a chuireadh fios orm, 
gun aon ni a ràdh 'na aghaidh : 
air an aobhar sin tha mi feòr- 
aich c'ar son a chuir sibh fios 
orm ? 

30 Agus thubhairt Corne- 
lius, O'n cheathramh là gus 
an uair so bha mi a' deanamh 
trasgaidh ; agus air an naoth- 



' airani bheil deadh theisteas. 



CAIB. X. 



26.5 



adh uair bha mi deanamh ur- 
miigh ann mo thigh, agus, 
feuch, sheas duine a'm' iàth- 
air ann an eudach dealrach', 

31 Agus thubhairt e, A 
Chorneliuis, fhuair t'urnuigh 
èisdeachd^ agus tha do dhèirc- 
ean air an cuimhneachadh am 
fianuis Dè. 

32 Uime sin cuir gu lopa, 
agus cuir fios air Simon, d'an 
co-ainm Peadar ; tha e air 
aoidheachd ann an tigh Shi- 
moin fear-deasachaidh leath- 
air, làimh ris a' mhuir ; neach, 
'nuair a thig e, a ìabhras riut. 

33 Uime sin chuir mi air 
ball fios ort ; agus is maith a 
rimi thu teachd. Air an aobh- 
ar sin tha sinne uile an so a 
ìàthair am fianuisDè, a dh'èisd- 
eachd nan uile nithe a tha air 
an àithneadh dhuitse ìe Dia. 

34 An sin dh'fhosgail Pead- 
ar a bheul, agus thubhairt e, 
Gu fìrinneach tha mi 'g aith- 
neachadh nach 'eil Dia ag 
amharc air pearsaibh seach a 
chèile : 

35 Ach anns gach uile 
chinneach a ta an neach air 
am bheil 'eagal-san, agus a ta 
'g oibreachadh fìreantachd, 
-taitneach aige. 

36 Am focal a chuir Dia gu 
cloinn Israeil a' searmonach- 
adh sith tre losa Criosd, (neach 
is e Tighearna nan uile,) 

37 Am focal sin is aithne 
dhuibh, a sgaoileadh air feadh 
tìre ludea uile, agus a thòis- 
ich o GhaHle, an dèigh a' 
'jhaistidh ashearmonaich Eoin: 



38 Cionnus a dh'ung Dia 
losa o Nasaret ieis an Spior- 
ad naomh, agus le cumhachd ; 
neach a chaidh mu'n cuairt a' 
deanamli maith, agus a' slàn- 
uchadh nan uile a bha air am 
foireigneachadh^ ìeis an dia- 
bhul : oir bha Dia maille ris. 

39 Agus tha sinne 'nar fia- 
nuisibh air na h-uile nithibh 
a rinn e, araon ann an tìr nan 
ludhach, agus ann an leru- 
salem ; neach a mharbh iad, 
'ga clirochadh air crann : 

40 Esan thog Dia suas air 
an treas là, agus ùochd se e 
gu follaiseach ; 

41 Cha'n ann do'n t-sluagh 
uile, ach do fhianuisibh, a 
thaghadh ie Dia roimh-làimh, 
eadhon dhuinne, a dh'ith agus 
a dh'òl maiUe fis an dèigh dha 
èirigh o na marbhaibli. 

42 Agus dh'àithn e dhuinne 
searmonachadh do'n t-sluagh, 
agus fianuis a dheanamh gur 
esan a dh'orduicheadh ie Dia 
'na bhreitheamh air bheòth- 
aibli agus air mharbhaibh. 

43 Dhasan tha na fàidhean 
uile a' toirt fianuis, gu'm faigli 
gach neach a chreideas ann 
maitheanas 'nam peacaibli tre 
'ainm-san. 

44 Am feadh a bha Peadar 
fathast a' labhairt nam briathra 
sin, thuirling * an Spiorad 
naomh orra-san uile a chual 
am focal. 

45 Agus ghabh na creidich 
do'n timchioll-ghearradh, a 
mheud diubh 'sa thàinig maille 
ri Peadar, iongantas mòr, do 



' ro-sheaL 



dii'èisdeadh t'iiniuiirh. 



thii"aiih fo cheannsal.- 



thult. 



^66 GNIOD 
bhrigh gu'n do dhòirteadh air 
na Cinnich mar an ceudna 
tiodhlac an Spioraid naoimh. 

46 Oir chuala siad iad a* 
Ìabhairt ìe teangaibh, agus ag 
àrd-mholadh Dhè. An sin 
fhreagair Peadar, 

47 Am feud neach sam bith 
uisge a thoirmeasg, chum nach 
rachadh iad so a bhaisteadh, a 
fhuair an Spiorad naomh, co 
maith ruinne ? 

48 Agus dh'orduich e iad 
a bhi air am baisteadh ann an 
ainm an Tighearna. An sin 
ghuidh iad air fantuinn maille 
riu làithean àraidh. 

CAIB. XI. 

1 Fhuaradh cron do Pheadar air 
son comhlnadar a ghleidheadh ris 
na Cinnich : 4 dh'innis e a reuson, 
agus thaitinn sin r'a luchd-dìtidh. 
19 Sgaoileadh an soisgeul feadh 
Phenice, agus Chipruis, agus An- 
tioch. 26 Dh' ainmicheadh na deis- 
ciobuil 'nan Criosduidhean air tùs 
ann an Antioch, Sfc. 

AGUS chuala na h-abstoil 
agus na bràithrean a bha 
ann an ludea, gu'n do ghabh 
na Cinnich mar an ceudna fi 
focal Dè. 

2 Agus an uair a chaidh 
Peadar suas gu lerusalem, 
finn iadsan a bha do'n tim- 
chioll-ghearradh conspoid fis, 

3 Ag ràdh, Chaidh^thu 
steach a dh'ionnsuidh dhaoine 
nach robh air an timchioll- 
ghearradh, agus dh'ith thu 
maille fiu. 

4 Agus thòisich Peadar, a- 
gus chuir e'n t-ioìnlan an cèill 
doibh an ordugh, ag ràdh, 



5 Bha mi ann am baile' 
lopa fi urnuigh ; agus ann an i 
neul chunnaic mi sealladh, | ' 
Soitheach àraidh a' teachd a 1 
nuas, mar bhraith-iìn mhòir, i 
air a leigeadh a nuas o nèamh ( 
air a ceithir oisnibh*; agus 
thàinig i a m' ionnsuidh-sa. i 

6 Agus air dhomh beachd- i 
achadh gu geur oirre, thug mi 
fa'near, agus chunnaic mi 
beathaiche ceithir-chosach na 
talmhainn, agus na fiadh- 
bheathaiche, agus na biasda 
snàigeach, agus eunlaith an 
athair. 1 

7 Agus chuala mi guth ag i 
ràdh fium, Eirich, a Pheadair ; ì 
marbh agus ith. 

8 Ach thubhairt mise, Ni 
h-eadh, a Thighearn : oir cha 
deachaidh fiamh aon ni coit- 
chionn no neòghlan a steach 
do m' bheul. 

9 Ach fhreagair an guth 
mi an dara nair o nèamh, Na i 
nithe a ghlan Dia na meas \ 
thusa neòghlan^ \ 

10 Agus finneadh so tri ] 
uairean : agus thogadh an 
t-iomlan a fìs suas gu nèamh. 

1 1 Agus, feuch, air ball bha 
triuir dhaoine air teachd chum | j 
an tighe anns an robh mi, a ] 
chuireadh o Chesarea a m* , | 
ionnsuidh. 1 

12 Agus thubhairt an Spior- j 
ad fium dol maille fiu, gun 
amharus air bith a bhi orm. 
Agus chaidh mar an ceudna 
an t-seathnar bhràithre so 
maille fium, agus chaidh sinn 

a steach do thigh an duine : 



• taithir.-^ — -'^ beannaibh. ^ coitchionn. 



13 Agus nochd e dhuinn 
cionnus a chunnaic e aingeal 
*na sheasamh 'na thigh, a thu- 
bhairt ris, Cuir daoine gu lopa, 
agus cuir fios air Simon, d'an 
co-ainm Peadar ; 

14 Neach a iabhras briathra 
fiut, ieis an tèarnar' thu fèin 
agus do thigh uile. 

15 Agus an uair a thòisich 
mi air labhairt, thuirling^ an 
Spiorad naomh orra-san, mar 
oirnne air tùs. 

16 An sin ciiuimhnich mise 
focal an Tighearna, mar a thu- 
bhairt e, Bhaist Eoin gun amh- 
arus ie h-uisge ; ach baistear 
sibhse ìeis an Spiorad naomh. 

17 Uime sin ma thug Dia 
dhoibh-san a cho-ionann tiodh- 
laca ruìnne, a chreid anns an 
Tighearn losa Criosd, cò mise 
gu'm bithinn comasach bac- 
adh a chur air Dia ? 

18 Agus an uair a chual 
iad na nithe so, thosd iad, a- 
gus thug iad giòir do Dhia, 
ag ràdh, Thug Dia ma seadh 
mar an ceudna do na Cinnich 
aithreachas chum na beatha. 

19 A nis chaidh iadsan a 
sgapadh a mach ieis an àmh- 
ghar^ a dh'èirich air son Ste- 
phain, gu ruig Phenice, agus 
Ciprus, agus Antioch, gun am 
fbcal a iabhairt ri aon neach 
ach ris na li-Iudhaich a mhàin. 

20 Agus bha cuid diubh 
o Chiprus, agus o Chirene, 
dream air dhoibh dol a steacli 
do Antioch, a iabhair ris na 
Greugaich, a' searmonachadh 
an Tighearna losa. 



B. X. 267 

21 Agus bhalàmh an Tigli- 
earna mailie fiu : agus chreid 
àireamh mhòr, agus phill iad 
chum an Tighearn. 

22 Agus thàinig sgeula air 
na nithibh sin gu ciuasaibh na 
h-eagiais a bha ann an lerusa- 
lem ; agus chuir iad Barnabas 
uatha, chum gu'n rachadh e 
gu Antioch : 

23 Neach an uair a thàinig 
e, agus a chunnaic e gràs Dhè, 
a finn gairdeachas, agus a 
dh'earail orra uiie, gu'n diiìth- 
ieanadh iad f is an Tighearn le 
rùn cridhe. 

24 Oir bha e 'na dhuine 
maith, agus iàn do'n Spiorad 
naomh, agus do chreidimh. 
Agus chuireadh siuagh mòr 
fis an Tighearn. 

25 An sin chaidh Barna- 
bas gu Tarsus, a dh'iarraidh 
Shauil. 

26 Agus air dha fhaotainn, 
thug e ieis e gu Antioch. A- 
gus tharladh, gu'n robh iad rè 
bliadhna iomiain air an cruinn- 
eachadh maiiie fis an eaglais, 
agus gu'n do theagaisg iad 
sluagh mòr; agus gu'n do 
ghoireadh Criosduidliean do 
na deisciobiuibh air tùs ann an 
Antioch. 

27 Agus anns na làithibli 
sin Ihàinig fàidhean o lerusa- 
iem gu Antioch. 

28 Agus air seasamh suas 
do aon diubh d'am b'ainm 
Agabus, dh'fhoiiisich e troimli 
an Spiorad, gu'm biodh gorta 
mhòr air feadh an domhaìn 
uiie*: ni mar an ceudna a 



' saorar. ~ thuit. ' trioblaid, 



* na tìre uile. 



268 GNIOM 
thachair fi linn Chlaudiuis 
Cheasair. 

29 An sin chuir gach aon 
do na deisciobluibh roimhe, 
a fèir a chomais, còmhnadh 
a chur chum nam bràithrean, 
a bha chòmhnuidh ann an lu- 
dea. 

30 Ni mar an ceudna a finn 
iad, agus chuir iad e chura 
nan seanairean ie làimh Bhar- 
nabais agus Shauil. 

CAIB. XII. 

1 Jìinn Herod geur-leanmhuinn air 
na Criosduidhìbh, 2 mharbh e 
Seumas, 3 agus chuir e Peadar 
am prìosan, neach a thugadh a 
mach le aingeal tre urnuighibh 
na h-eaglais : 23 Bhuaileadh He- 
rod le aingeal, agus bhàsaich e 
gu truagh. 

ANIS mu'n àm sin, shìn 
Herod an righ a ìàmhan, 
a dheanamh uilc air dream àr- 
aidh do'n eaglais. 

2 Agus mharbh e Seumas 
bràthair Eoin ieis a' chlaidh- 
eamh. 

3 Agus an uair a chunnaic 
e gu'n do thaitinn sin fis na 
h-Iudhaich, chaidh e air agh- 
aidh a ghlacadh Pheadair mar 
an ceudna. (Agus b'iad làith- 
ean an arain neo-ghoirtichte a 
bh'ann.) 

4 Agus ghlac e agus chuir 
e'm prìosan e, agus thug se e 
f'a ghleidheadh do cheithir 
cheathrar shaighdearan, fa fùn 
a thoirt a raach do'n t-sh.iagh 
an dèigh na càisge. 

5 Air an aobhar singhleidh- 



eadh Peadar anns a' phrìosan : 
ach bha bith-urnuigh' air a 
deanarah ieis an eagiais fi Dia 
air a shon. 

6 Agus an uair a b'àill le 
Herod a thoirt a mach, san 
oidhche sin fèin bha Pead- 
ar 'na chodal eadar dithis 
shaighdearan, ceangailte le dà 
shlabhruidh : agus bha'n luchd- 
faire fa chomhair an doruis a' 
coimliead a' phrìosain. 

7 Agus, feuch, thàinig ain- 
geai an Tighearn air, agus 
dhealraich solus anns a' phrìos- 
an : agus bhuaii e taobh Phead- 
air, agus dhùisg se e, ag ràdh, 
Eirich gu grad. Agus thuit 
a cheanglaiche d'a iàmhaibh. 

8 Agus tliubhairt an t-ain- 
geai fis, Crioslaich thu fèin, 
agus ceangaii ort do bhonn- 
bhrògan^: agus finn e mar 
sin. Agus thubhairt e fis, 
Tilg t'fhaiiuinn^ umad, agus 
lean mise. 

9 Agus chaidh e mach, agus 
iean se e ; agus cha robh f hios 
aige gu'n robh e fìor an ni a 
finneadh ieis an aingeal : ach 
shaoil e gu'm bu taisbean''^ a 
chunnaic e. 

10 Agus air dhoibh dol 
troimh 'n cheud agus an dara 
faire, thàinig iad chum a' 
gheata iaruinn a ta treòrach- 
adh do'n bhaile, a dh'fhosgail 
doibh ìeis fèin : agus air dol a 
macli dhoibh, chaidh iad air 
an aghaidh troimh aon sràid, 
agus air bali dh'fhalbh an 
t-ainffeal uaith. 



' gnàth-urnuigb, sìor-uniuigh. * chuarain. ^ do bhrat, t'eudach-uachdair,- 

shealladh. 



CAIB. XII. 



269 



1 1 Agus an uair a thàinig 
Peadar d'a ionnsuidh fèin, 
thubhairt e, A liis tha fhios 
agam gu fìrinneach gu'n do 
chuir an Tighearn 'aingeal 
uaith, agus gu'n do shaor e mi 
o ìàimh Heroid, agus o uile 
dhùil pobuill nan ludhach. 

1 2 Agus an uair a smuain- 
ich e air «' clmis, thàinig e 
ga tigh Mhuire màthar Eoin, 
d'an co-ainm Marcus, far an 
robh mòran cruinn, agus iad 
ri urnuigh. 

13 Agus an uair abha Pead- 
ar a' bualadh doruis a' gheata, 
thàinig gruagach d'am b'ainm 
Roda a dh'èisdeachd. 

14 Agus an uair a dh'aith- 
nich i guth Pheadair, tre 
aoibhneas cha d'fhosgail i an 
geata, ach fuith i stigh, agus 
dh'innis i gu'n robh Peadar 
'na sheasamh aig a' gheata. 

15 Ach thubhairt iad fithe, 
Tha thu air mhi-cheili. Ach 
bha ise toirt dearbh-chinnte' 
gu'n robh e mar sin. An sin 
thubhairt iad, Is e 'aingeal a 
ta ann. 

16 Ach bhuanaich Peadar 
a' bualadh a?i doruis : agus an 
uair a dh'fhosgail iad, agus a 
chunnaic iad e, bha iad làn 
uamhais. 

17 Ach air dhasan sraèid- 
eadh orra ìe a ìàimh iad a bhi 
'nan tosd, chuir e'n cèill doibh 
cionnus a thug an Tighearn 
as a' phrìosan e. Agus thu- 
bhairt e, Innsibh na nithe so 
do Sheumas agus do na bràith- 

' a' cathachadh. ^ buaireas. — 



ribh. Agus air dol a mach 
dha, chaidh e gu àit eile. 

18 Agus air teachd do'n 
là bha iomairt^ nach bu bheag 
am measg nan saighdearan, 
ciod a thachair do Pheadar. 

19 Agus an uair a dh'iarr 
Herod e, agus nach d'fhuair 
se e, fannsaich e an luchd- 
coimhead, agus dh'orduich e 
an toirt air falbh chum peanais. 
Agus chaidh e sìos o ludea 
gu Cesarea, agus finn e còmh- 
nuidh an sin. 

20 Agus bha fearg mhòr 
aig Herod fi muinntir Thiruis 
agus Shidoin : ach thàinig iad- 
san a dh'aon inntinn d'a ionn- 
suidh, agus air dhoibh Blastus 
seomradair an righ a thoirt air 
an crann, dh'iarr iad sìth ; do 
bhrìgh gu'n robh an tìr air a 
beathachadh ie ^^r an righ. 

21 Agus air là orduichte, 
air do Herod bhi air a sgeud- 
achadh ie eudach rìoghail, a- 
gus 'na shuidhe air a figh- 
chaithir, ìabhair e gu deas- 
bhriathrach fiu^ 

22 Agus finn an sluagh iol- 
ach% ag rddh, Is guth Dè soy 
agus cha ghuth duine. 

23 Agus air ball bhuail ain- 
geal an Tigbearn e, do bhrigh 
nach d'thug e a' ghlòir do 
Dhia : agus dli'itheadh ie 
cnuimhibh e, agus chaidh an 
deò as. 

24 Ach dh'fhàs focai an 
Tighearn agus miieudaicheadli 
e. 

2.5 Agus phili Barnabas a- 



rinn e òraid doibh. 



gair. 



270 

gus Saul o lerusalem, air 
dhoibh am ministrileachd a 
choimhlionadh, a' toirt leo 
mar an ceudna Eoin, d*an co 
ainm Marcus. 



CAIB. XIII. 

1 Thaghadh Pòl agus Barnabas gu 
dol chum nan Cinneach. T Mu 
thimchioll Shergiuis Pauluis, agus 
JElimais an druidh. 14 Shear- 
monaich Pòl aig Antioch, gur e 
losa an Criosd. 42 Chreid na 
Cinnich, ach labhair na h-Ivdh- 
aich an aghaidh na fìrinn. . 

ANIS bha anns an eag- 
lais a bha aig Antioch, 
fàidhean, agus luchd-teagaisg 
àraidh ; mar a ta Barnabas, 
agus Simeon fis an abrar Ni- 
ger, agus Lucius o Chirene, 
agus Manaen comh-aìta He- 
roid an Tetrairc, agus Saul. 

2 Agus air dhoibh bhi ri 
ministrileachd do'n Tighearn, 
agus a' trasgadh, thubhairt an 
Spiorad naomh, Cuiribh air 
leth dhomh-sa Barnabas agus 
Saul, chum na h-oibre gus an 
do ghairm mi iad. 

3 An sin air dhoibh trasg- 
adh agus urnuigh a dheanamh, 
agus an làmhan a chur orra, 
ieig iad uatha iad. 

4 Mar sin air dhoibh-san a 
bhi air an cur a mach ìeis an 
Spiorad naomh, chaidh iad sìos 
gu Seleucia ; agus o sin sheòl 
iad gu Ciprus. 

5 Agus air dhoibh bhi ann 
an Salamis, shearmonaich iad 
focal Dè ann an sionagogaibh 
nan ludhach : agus bha mar 
an ceudna Eoin aca mar f hear- 
frithealaidh. 



GNIOMHARA. 

6 Agus an uair a chaidh iad 
troimh an eilean gu Paphos, 
f huair iad druidh àraidh, f àidh 
brèige, ludhach, d'am b'ainm 
Bariesus : 

7 Neach a bha maiile fi 
Sergius Paulus an t-uachdar- 
ai^ duine tuigseach ; air dha- 
san Barnabas agus Saul a 
ghairm d'a ionnsuidh, dh'iarr 
e focal Dè a chluinntinn. 

8 Ach chuir Elimas an 
druidh, (oir is ann mar so a 
dh'eadar-theangaichear 'ainm,) 
'nan aghaidh, ag iarraidh an 
t-uachdaran a thionndadh o'n 
chreidimh. 

9 An sin air bhi do Shaul, 
(d'an goirear Pòl,) làn do*n 
Spiorad naomh, agus ag amh- 
arc gu geur air, 

10 Thubhairt e, O thusa a 
ta làn do'n uile cheilg, agus 
do'n uile dhroch-bheirt, a mhic 
an diabhuil, a nàmhaid na 
h-uile fhìreantachd, nach sguir 
thu do f hiaradh shhghean dìr- 
each an Tighearna ? 

11 Agus feuch a nis, tha 
làmh an Tighearn ort, agus 
bithidh tu dall, gun a' ghrian 
fhaicinn rè tamuill. Agus air 
ball thuit ceò agus dorchadas 



air; agus a' tionndadh mu'n 
cuairt, dh'iarr e dream a 
threòraicheadh air làimh e. 

12 An sin an uair a chunn- 
aic an t-uachdaran an ni a 
finneadh, chreid e, air dha 
bhi làn iongantais rau theag- 
asg an Tighearna. 

13 Agus air gabhail luinge 
do Phòl agus d'a chuideachd 
o Phaphos, thàinig iad gu 



CAl-B 

Perga na Pamphilia : agus air 
do Eoin am f agail, phill e gu 
lerusalem. 

14 Ach air dhoibh-san im- 
eachd o Pherga, thàinig ia _ 
gu Antioch na Pisidia, agu| 
chaidh iad a steach do'n t-sior^ 
nagog air là na sàbaid, a^s 
shuidh iad. \ 

15 Agus an deigh leught 
adh an lagha agus nam laidh- 
ean, chuir uachdarain na sio- 
nagoig d'an ionnsuidh, ag 
ràdh, Fheara agus a bhràithre, 
ma tha focal earail agaibh do'n 
t-sluagh, abraibh e. 

16 An sin an ua'ir a sheas 
Pòl suas agus a smèid e orra' 
ìe 'iàimh, thubhairt e, Fheara 
Israeil, agus sibhse air am' 
bheil eagal Dè, èisdibh. 

17 Thagh Diaa' phòbuill so 
Israeil ar n-aithriche, agus 
dh'àrdaich e'm pobull 'nuair 
a bha iad air choigrich ann 
an tìr na h-Eiphit, agus ie 
làimh àrd thug e iad a mach 
aisde. 

18 Agus mu thimchioU ùine 
dhà f hichead bliadhna ghiiàl- 
ain e ìe'm beusaibh' anns an 
fhàsach. 

19 Agus an uair a sgrios e 
seachd cinnich ann an tìr 
Chanaain, roinn e am fearann 
orra-san ìe crannchur. 

20 Agus 'na dhèigh sin mu 
thimchioll ceithir cheud agus 
leth-cheud bHadhna, thug e 
dhoibh breitheamhna, gu Sa- 
muel am fàidh. 

21 Agus 'na dhèigh sin 
dh'iarr iad righ : agus thug 



. XIII. 271 

Dia dhoibh Saul mac Chis, 
duine do thrèibh Bheniamin, 
rè dhà. fhichead bliadhna. 

22 Agus air dha esan ath- 
rachadh, thog e suas Dai- 

bhidh gu bhi 'na righ dhoibh ; 
d'an d'thug e mar an ceudna 
fianuis, ag ràdh, Fhuair mi 
Daibhidh mac lese, duine a 
rèir mo chridhe fèin, a ni m' 
uiie thoil. 

23 Do shliochd an duine so 
thog Dia suas do Israei a fèir 
a ghealiaidh, Slànuighear, 
eddhon losa : 

24 Air do Eoin foimh a 
theachd-san,baisteadh an aith- 
reachais air tùs a shearmon- 
achadli do phobuil Israeil 
uiie. 

25 Agus mar a choimhiion 
Eoin a thriali^ thubhairt e, 
An ti a ta sibh a' saoilsinn is 
mise, cha mhi e. Ach feuch, 
a ta neach a' teachd a'm' 
dhèigh, nacli airidh mi air 
brògan a chos fhuasgiadh. 

26 Fheara agus a bhràith- 
re, a chiann fine Abrahaim, 
agus a mheud agaibh air am 
bheil eagal Dè, is ann do 'ur 
n-ionnsuidli-sa a chuireadh 
focai na slàinte so. 

27 Oir iadsan a ta chòmh- 
nuidh ann an lerusaiem, agus 
an uachdarain, air dhoibh bhi 
aineolach airsan, agus air foc- 
laibh nam Fàidhean a ta air an 
leughadh gach sàbaid, te esan 
a dhìteadh choimhiion siad 
iad. 

28 Agus ged nach d'fhuair 
iad coire bàis air bith ann^ 



dh'altrum e iad.— — ^ a tliurus, a cbùrsa. 



272 GNlOTv 
dh'iarr iad air Pilat gu'n cuirt- 
eadh esan gu bàs. 

29 Agus an uair a choimh- 
lion iad na h-uile nithe bha 
sgrìobhta mu 'thimchioll, thug 
iad a nuas o'n chrann e, agus 
chuir iad ann an uaigh e. 

30 Ach thog Dia suas o na 
marbhaibh e : 

31 Agus chunncas e rè raòr- 
ain làithean teo-san a chaidh 
suas maille fis o Ghalile gu 
lerusalem, dream a ta 'nam 
fianuisibh dhasando'nt-sluagh. 

32 Agus a ta sinne a' sois- 
geulachadh dhuibhse a' gheall- 
aidh', a finneadh do na h-aith- 
richibh, 

33 Gu'n do choìmhlion Dia 
so dhuinne an clann, air dha 
losa thogail suas ; mar a ta e 
sgrìobhta mar an ceudna san 
dara Sahn, Is tu mo Mhac-sa, 
an diugh ghin mi thu. 

34 Agus mar dhearhhadh 
gu'n do thog e suas e o na 
marbhaibh, gun e a philltinn 
air ais tuilleadh chum truaiU- 
idheachd, thubhairt e mar so, 
Bheir mise dhuibh tròcaire 
cinnteach Dhaibhidh. 

35 Uime sin thubhairt e 
mar an ceudna ann an Sahn 

^eile, Cha'n fhuiling thu do d' 
Aon naomh gu'm faic e truaiU- 
idheachd : 

36 Oir an dèigh do Dhai- 
bhidh a ghinealach fèin a fiar- 
achadh a fèir toil Dhè, choidil 
e, agus chuireadh e chum 
'aithriche, agus chunnaic e 
truaiIHdheachd : 



IHARA. 

37 Ach an ti a thog Dia 
suas, cha'n fhac e traailhdh- 
eachd. 

38 Uime sin biodh fhios ag- 
aibh-sa, fheara agus a bhràith- 
re, gur ann tre'n duine so a 
ta maitheanas pheacanna air 
a shearmonachadh dhuibh : 

39 Agus trid-san a ta gach 
neach a chreideas air a shaor- 
adh o na h-uiie nithibh, o nach 
robh e'n comas duibh bhi air 
bhur saoradh le lagh Mhaois. 

40 Thugaibh aire uime sin, 
nach tig oirbh an ni a ta air a 
fàdh anns na Fàidhibh ; 

41 Feuchaibh, a iuchd-tar- 
cuis, agus gabhaibh'iongantas, 
agus rachadh as duibh'': oir 
oibrichidh mise obair ann bhur 
làithibh-sa, obair nach creid 
sibh idir, ge do chuireadh 
duine an cèill duibh e. 

42 Agus an uair a chaidh 
na h-Iudhaich a mach as an 
t-sionagog, ghuidh na Cinnich 
gu'n rachadh na briathra so 
a ìabhairt fiu fèin an t-sàbaid 
'na dhèigh sin. 

43 A nis an uair a sgaoil 
an coimhthional, ìean mòran 
do na h-Iudhaich agus do na 
proselitich chràbhach Pòl a- 
gus Barnabas : agus iabhair 
iadsan fiu, agus chuir iad irn- 
pidh orra fuireach ann an gràs 
Dhè. 

44 Agus air an là sàbaid a 
b'fhaigse, is beag nach do 
chruinnich am baile gu h-iom- 
lan a dh'èisdeachd fi focal Dè. 

45 Ach an uair a chunnaic 



' ag innseadh deadh sgèil duibhse eadìwn a' gheallaidh,' 
adh. 



, ^ rachaibh as an t-seall- 



lia li-Iudhaich na slòigh, lìon- 
adh iad ìe h-eud', agus ìabh- 
air iad an aghaidh nan nithe 
sin a iabhradh ìe Pòl, a' labh- 
airt 'iian aghaidh agus a' tabh- 
airt toibheim. 

46 An sin dh'f hàs Pòl agus 
Barnabas dàna, agus thubhairt 
iad, B'èigìn focal Dè bhi air 
a iabhairt ribhse air tùs : ach 
do bhrigh gu'n do chuir sibh 
ciil ris, agus gur i bhur breth 
oirbh fèin nach airidh sibh air 
a' bheatha mhaireannach, 
feuch, a ta sinne a' pilltinn 
chum nan Cinneach. 

47 Oir is ann mar sin a 
dh'àithn an Tighearna dhuinn, 
ag ràdh, Chuir mi tliu mar 
sholus do na Cinnich, chum 
gu'm bitheadh tu mar shlàinte 
gu iomall na talmhainn. 

48 Agus an uair a chuala 
na Cinnich so, finn iad gaird- 
eachas, agus ghlòraich iad 
focal an Tighearna: agus 
chreid a mheud 'sa bha or- 
duichte^ chum na beatha mair- 
eannaich. 

49 Agus sgaoileadh focal 
an Tighearìia feadh na tìre 
uile. 

50 Ach bhrosnuich na 
h Judhaich na mnài chràbhach 
agus urramach, agus daoine 
uaisle' na caithreach, agus 
thog iad geur-ìeanmhuinn air 
Pòl agus Barnabas, agus thilg 
iad a mach as an crìochaibh 
iad. 

51 Ach chrath iadsan dus- 
lach an còs dhiubh 'nan agh- 



CAIB. XIV. 273 
aidh, agus thàinig iad gu Ico- 
nium. 

52 Agus bha na deisciobuil 
air an lìonadh ie h-aoibhneas, 
agus ieis an Spiorad naomh. 



CAIB. XIV. 

1 Dhian-ruagadh Pòl agus Bama- 
has Iconium. 8 Aig Listra leigh- 
eas Pòl crioplach : uime sìn mheas- 
adh 'iad'nan diathaibh. 19 Chlach- 
adh Pòl : 21 chaidh iad troimh 
iomadh eaglais, a' daingneachadh 
nan deisciobid ann an creidimh a- 
gus ann am foighidin. 

AGUS tharladh ann an Ico- 
nium, gu'n deachaidh iad 
araon a steach do shionagog 
nan ludhach, agus gu'n do 
labhair iad air chor as gu'n 
do chreid cuideachd mhòr do 
na h-Iudhaich, agus mar an 
ceudna do na Greugaich. 

2 Ach bhrosnuich na h-Iudh- 
aich mhi-chreideach, agus ììon 
iad do dhroch fùn inntinn nan 
Cinneach an aghaidh nam 
bràithre. 

3 Uime sin dh'fhan iad 
aimsir f hada a' labhairt gu dà- 
na mu thimchioll an Tighearn, 
a finn fianuis do fhocal a 
ghràis, agus a thug fa'near 
comharan agus mìorbhuilean 
a bhi air an deanamh ie'n 
làmhaibh-san. 

4 Ach bha sluagh a' bhaile 
air an roinn : agus bha cuid 
diubh ieis na h-Iudhaich, a- 
gus cuid eile ìeis na h-abstol- 
aibh. 

5 Agus an uair a thugadh 
ionnsuidh araon ieis na Cinn- 



tnùth. ..^ air an ciir an ordugh,- 



s 



' piìomh dhaoine. 



GNIOMHARA. 



ich, agus mar an ceudna ieis 
na h-Iudhaich, maille r'an 
uachdaranaibh, chum iadsan a 
mhaslachadh agus a chlach- 
adh, 

6 'Nuair a thuig iadsan so, 
theich iad gu Listra agus 
Perbe, bailte do Licaonia, a- 
gus chum na dùthcha mu'n 
cuairt : 

7 Agus bha iad a' searmon- 
achadh an t-soisgeil an sin. 

8 Agus bha ann an Listra 
duine àraidh gun lijth 'na 
chosaibh 'na shuidhe, a bha 
bacach o bhroinn a mhàthar, 
neach nach d'imich riamh : 

9 Chual esan Pòl a' labh- 
airt : neach air dha amharc gu 
geur air, agus a thuigsinn gu 
robh creidimh aige chum a 
ieigheas, 

10 Thubhairt e ie guth àrd, 
Seas suas gu dìreach air do 
chosaibh 
gus dh'imich e 

i 1 Agus an uair a chunnaic 
an sluagh an ni a finn Pòl, 
thog iad an guth, ag ràdh ann 
an cànain Licaonia, Tha na 
Dèe air teachd a nuas an cos- 
las dhaoine d'ar n-ionnsuidh- 
ne. 

12 Agus ghoir iad do Bhar- 
nabas, lupiter ; agus do Phòl, 
Mercurius, do bhrìgh gu'm 
b'e am prìomh fhear-labhairt 
e, 

13 An sin thug sagart lu- 
piteir, a bha fa chomhair an 
caithreach-san, tairbli agus 
blàth fhleasgaidh' chum nan 
geata, agus b'àill ieis ìobairt 



Agus ieum esan a- 



ris an 



a dheanamh mailie 
t-sluagh. 

14 Ach an uair a chuala na 
h-abstoil Barnabas agus Pòl 
50, feub iad an eudach, agus 
fuith iad a steach am measg 
an t-siuaigh, ag èigheach, 

15 Agus ag ràdh, A dhaoine, 
c'ar son a ta sibh a' deanamh 
nan nithe so ? oir is daoine 
sinne cosmhuiifibh fèinthaobh 
fulangais^ a' searmonachadh 
dhuibhse, pilltinn o na nith- 
ibh dìomhain sin chum an Dè 
bheò, a finn nèamh, agus an 
taiamh, agus an cuan, agus na 
h-uile nithe a ta annta : 

16 Neach anns na iinnibh a 
chaidh seachad, a dh'fhuiiing 
do na h-uiie Chinnich imeachd 
'nan siighibh fèin. 

17 Gidheadh, cha d'fhàg se 
e fèin gun fhianuis, a' dean- 
amh maith, agus a'toirt dhuinn 
uisge o nèamh, agus aimsire 
tarbhach, a' iìonadh ar cridh- 
eacha ie biadh agus ie subh- 
aciias. 

1 8 Agus ag ràdh nan nithe 
so dhoibh, is gann a chum iad 
an sluagh gun ìobairt a dhean- 
amh dhoibh. 

19 Agus thàinig ludhaich o 
Antioch agus o Iconium, agus 
chomhairiich iad an sluagh, 
agus air dhoibli Pòi a chlach- 
adh, tharruing iad a mach as 
a' bhaile a' saoilsinn gu robli 
e marbh. 

20 Ach air seasamh do na 
deisciobluibh m'a thimchioll, 
dh'èirich e, agus chaidh e 
steach do'n bliaile ; agus air 



' lus-chrùna. ^ aìg am blieil comh-aigne ribh fèin. 



an là màireach dh'imich e 
raaille ri Barnabas gii Derbe. 

21 Agus an uair a shear- 
monaich iad an soisgeul do'n 
bhaile sin, agus a rinn iad 
mòran dheisciobul, phill iad gu 
Listra, agus lconium, agus 
Antioch, 

22 A' neartachadh anama 
nan deisciobul, agus ag ear- 
ail ' orrabuanachadh sa' chreid- 
imh, agus a' teagasg gur ann 
tre iomadh àmhghar is èigin 
duinn dol a steach do rìogh- 
achd Dhè. 

23 Agus an uair a dh'or- 
duich iad seanairean dhoibh 
anns gach eaglais, agus a finn 
iad urnuigh maille ri trasgadh, 
dh'earb siad iad fis an Tigh- 
earn, anns an do chreid iad. 

24 Agus an dèigh dhoibh 
dol troimh Phisidia, thàinig 
iad gu Pamphiha. 

25 Agus air dhoibh am 
focal a ìabhairt ann am Perga, 
chaidh iad sìos gu Atah'a : 

26 Agus sheòl iad as a sin 
gu Antioch, an t-àit o'n d'earb- 
adh iad fi gràs Dhè, chum na 
h-oibre a choimhlion iad. 

i 27 Agus an uair a thàinig 
iad, agus a chruinnich iad an 
eaglais an ceann a chèile, 
dh'aithris iad meud nan nithe 
a finn Dia ieo, agus gu'n 
d'fhosgail e dorus creidimh do 
na Cinnich. 

28 Agus dh'fhan iad an 
5Ìn aimsir nach bu bheag 
maille fis na deisciobluibh. 



B. XV. 275 
CAIB. XV. 

1 DKèirich connsachadh mòr mu 
thiìnchioll un timchioll-glìearraidhi 
6 chum na h-abstoil comhairle 
muHn chùis sin, 22 agus chuir 
iad ordugh na comhairle ann an 
litrichibh chum nan englaisean. 
36 Chuir Pòl agus Bafnabas a 
viach air a chèile, agus dhealaich 
iad. 

AGUS theagaisg dream àr- 
aidh, a thàinig a nuas o 
ludea, na bràithre, ag ràdh^ 
Mur tirachioll-ghearrar sibh a 
fèir gnàtha Mhaois, cha'n'eil 
e'n coraas duibh bhi air bhur 
tèarnadh^ 

2 Uime sin air do Phòl, a- 
gus do Bharnabas connsach- 
adh agus deasboireachd nach 
bu bheag a bhi aca fiu, dh'ord- 
uich iad Pòl agus Barnabas, 
agus dream àraidh eile dhiubh 
fèin, a dhol suas chum nan ab- 
stol agus nan seanairean gu 
lerusalem mu thimchioll na 
ceisde so. 

S Agus air dhoibh bhi air 
an toirt air an aghaidh leis an 
eaglais, chaidh iad troimh Phe- 
nice, agus Shamaria, a' cur an 
cèill iompachaidh nan Cinn- 
each : agus thug iadaoibhneas 
mòr do na bràithribh uile. 

4 Agus an uair a thàinig 
iad gu lerusalem, ghabhadh 
fiu ìeis an eaglais, agus na 
h-abstolaibh, agus na seanair- 
ibh, agus dh'innis iad meud 
nan nithe a finn Dia ieo-san. 

5 Ach dh'èirich dreani àr- 



' a' guidhe. ^ slànuchadh. 

S 2 



^76 GNIOM 
aidh do bharail nam Phairis- 
each a bha 'nan creidich, ag 
ràdh, Gur còir an timchioll- 
ghearradh, agus àithneadh 
dhoibh lagh Mhaois a choimh- 
ead. 

6 Agus thàinig na h-abstoil 
agus na seanairean an ceann 
a chèile a dh'fheuchainn mu'n 
chùis so. 

7 Agus an dèigh mòrain 
deasboireachd, dh'èirich Pead- 
ar agus thubhairt e riu, Fheara 
agùs a bhràithre, tha f hios agr 
aibh o cheann fhada gu'n do 
ròghnuich Dia 'nar measg-ne, 
o m' bheul-sa gu'n cluinneadh 
na Cinnich focal an t-soisgeil, 
agus gu'n creideadh iad : 

8 Agus finn an Dia d'an 
aithne an cridhe, fianuis dhoibh, 
a' tabhairt an Spioraid naoimh 
dhoibh, mar a thug e dhuinne ; 

9 Agus cha d'finn e eadar- 
dhealachadh eadar sinne agus 
iadsan, a' glanadh an cridhe ìe 
creidimh. 

10 G'ar son uime sin a nis 
a ta sibha' brosnuchadh Dhè', 
ie cuing a chur air muineal 
nan deisciobul, nach robh aon 
chuid ar n-aithriche no sinne 
comasach air a giùlan ? 

11 Gidheadh a ta sinn a' 
ereidsinn, tre ghràs an Tigh- 
earna losa Criosd, gu saorar 
sinn amhuil mar iadsan. 

12 An sin dh'fhan a* chuid- 
eachd uile 'nan tosd, agus 
thug iad èisdeachd do Bharna- 
bas agus do Phòl, ag inn- 
seadh meud nan comhara agus 
nam mìorbhuile a finn Dia 



ìeo-san am measg nan Cirin- 
each. 

13 Agus an dèigh dhoibh 
bhi 'nan tosd, fhreagair Seu- 
mas, ag ràdh, Fheara ogus 
a bhràithre, èisdibh fiumsa : 

14 Chuir Simeon an cèill 
cionnus a dh'fhiosraich Dia na 
Cinnich air tùs, ìe pobull a 
ghabhail as am measg d'a ainm 
fèin. 

15 Agus do so tha briathra 
nam fàidhean a' co-fhreag- 
airt ; a f èir mar a ta e sgrìobh- 

16 An dèigh so pilHdh mi, 
agus togaidh mi suas a fis 
pàilliun Dhaibhidh, a ta air 
tuiteam ; agus togaidh mi a; 
fìs an ni a thuit deth, agus 
cuiridh mi suas e : 

17 Chum gu'n iarr fuigh- 
eall nan daoine an Tighearn, 
agus na h-uile Chinnich, air 
an goirear m'ainm-sa, tha an 
Tighearn ag ràdh, a ta dean- 
amh nan nithe sin uile. 

18 Aithnichte do Dhia tha 
'oibre fèin uile o thoiseach an 
t-saoghail. 

19 Uime sin is i mo bhreth- 
sa, nach cuir sinn mi-shuaimh- 
neas* orra-san do na Cinnich, 
a ta air pilltinn chum Dhè : 

20 Ach gu'n sgrìobh sinn 
d'an ionnsuidh, iad a sheach- 
nadh truaillidheachd ìodhola, 
agus striopachais, agus ni 
tachdta, agus fola. 

21 Oir a ta aig Maois o na 
linnibh cian anns gach baile 
daoine a ta 'ga shearmonach- 
adh, air dha bhi air a teugh- 



' a' cur cathachaidh air Dia, a' dearbhadh Dhè.«— — * dragh. 



CAIB 

adh gach là sàbaid anns na 
sionagogaibh. 

22 An sin chunncas iom- 
chuidh do na h-abstolaibh, a- 
gus do na seanairibh, maillc 
ris an eaglais uile, daoine 
taghta dhiubh fèin a chur gu 
Antioch, maille ri Pòl agus 
Barnabas ; eadhon, ludas d'an 
co-ainm Barsabas, agus Silas, 
daoine inbheach am measg 
nam bràithre : 

23 Agus sgriobh iad litriche 
ieo air an dòigh so, Tha na 
h-abstoil, agus na seanairean, 
agus na bràithrean a' cur 
beannachd chum nam bràith- 
re do na Cinnich a ta ann an 
Antioch, agus ann an Siria, a- 
g.us ann an Cilicia : 

24 Do bhrìgh gu'n cuala 
sìnne, gu'n do chuir dream 
àraidh a chaidh uainne mi- 
shuaimhneas oirbh ie briath- 
raibh, ag atharrachadh' bhur 
n-inntinn, ag ràdh, Gur còir 
dhuibh bhi air bhur timchioll- 
ghearradh, agus an lagh a 
choimhead ; do nach d'thug 
sinne a leithid sin « c?/i'àithne : 

25 Chunncas iomchuidh 
duinne, air dhuinn bhi cruinn 
a dh'aon toil, daoine taghta a 
chur do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
maille fi ar brdithribh gràdh- 
ach Barnabas agus Pòl ; 

26 Daoine a thug an an- 
ama fèin air son ainme ar 
Tighearna losa Criosd. 

27 Chuir sinn uime sin lu- 
das agus Silas uainn, a dh'inn- 
seas dhiiibh na nithe ceudna 
ie cainnt bheoil. 



. XV. 277 

28 Oir chunncas iomchuidh 
do'n Spiorad naomh, agus 
dhuinne, gun ni air bith tuill- 
eadh a chur oirbh a dli'uallaich 
ach na nithe feumail so ; 

29 Sibh a sheachnadh nithe 
a chaidh ìobradh do ìodhol- 
aibh, agus fola, agus ni tachd- 
ta, agus strìopachais : uatha 
so ma choimhideas sibh sibh 
fèin, ni sibh gu maith. Slàn 
ìeibh. 

30 Uime sin an uair a ìeig- 
eadh uatha iad, thàinig iad gu 
Antioch : agus air cruinneach- 
adh an t-sluaigh dhoibhj thug 
iad seachad an litir. 

31 Agus an uair a ieugh 
iad sin, rinn iad gairdeachas 
air son na comhfhurtachd. 

32 Agus air bhi do ludas 
agus do Shilas 'nam fàidhibh 
iad fèin, ie mòran bhriathraibh 
dh'earailich, agusneartaich iad 
na bràithre, 

33 Agus air fuireach rè ùine 
dhoibh, ieigeadh air falbh an 
sith iad o na bràitliribh chum 
nan abstol. 

34 Gidheadh chunncas iom- 
chuidh do Shilas còmhnuidh a 
dheanamh an sin. 

35 Dh'fhan Pòl mar an 
ceudna agus Barnabas ann an 
Antioch, a' teagasg agus a' 
searmonachadh maille ri mòr- 
an eile mar an ceudna, focail 
an Tighearna. 

36 Agus an dèigh iàithean 
àraidh, thubhairt Fòl i'i Barna- 
bas, Pilleamaid agus faiceam- 
aid ar bràithre, anns gach 
baile anns an do shearmonaich 



' a' daingi 



;ncachadh. 



278 GNIOM 
sinn focal anTighearna, cionn- 
us a ta iad. 

37 Agus b'àill ie Barnabas 
iad a thoirt Eoin, d'an co-ainm 
Marcus, ieo. 

38 Ach cha do mheas Pòl 
gu'm bu chòir dhoibh esan, a 
dh'fhalbh uatha o Piiamphilia, 
agus nach deachaidh maille riu 
chum na h-oibre, a thoirt ìeo. 

39 Dh'èirich uime sin con- 
spoid eatorra cho dian, as gu'n 
do sgaradh o clièile iad : agus 
mar sin thug Barnabas ìeis 
Marcus, agus chaidh e air 
luing gu Ciprus ; 

40 Ach thagh Pòl Silas, 
agus dh'imich e, air dha bhi 
air earbsadh ri gràs Dè ìeis 
na bràithribh. 

41 Agus shiubhail e troimh 
Shiria agus Chilicia, a' daing- 
neachadh' 'iian eaglaisean. 

CAIB. XVI. 

1 Thimchioll-ghearr Pbl Tiìmteus : 
7 ghairmeadh e leis an Spiorad o 
dhùthaichgu dùthaich ; 14 dKiom- 
paich eLidia .- 16 thilg e a mach 
spiorad fiosachd : 1 9 uime sin bha 
e fèin agus Silas air an sgiùrsadh, 
agus air an cur am prìosan. 26 
DKfhosgladh dorsan a' phriosain, 
agus dh'iompaicheadh an dorsair. 

AN sin thàinig e gu Derbe 
agus Listra : agus, feuch, 
bha deisciobul àraidh an sin, 
d'ara b'ainm Timoteus, mac 
mnà àraidh do'n chinneach 
ludhach, a bha 'na creideach ; 
ach bu Ghreugach a b'athair 
dha : 

2 A bhafo dheadh ainm aig 



HARA. 

na bràithribh a bha ann an 
Listra agus ann an Iconium. 

3 Bha toil aig Pòl am fear 
so a dhol a mach maille fis ; 
agus ghabh e agus thimchioll- 
ghearr se e, air son nan ludh- 
ach a bha anns na h-àitibh 



sm 



oir bha fios aca uile gu'm 



bu Ghreugach 'athair. 

4 Agus mar a shiubhail iad 
troimh na bailtibh, thug iad 
doibh na h-orduighean f'an 
coimhead, a dh'orduicheadh 
ìeis na h-abstolaibh agus na 
seanairibh a bha ann an leru- 
salem. 

5 Agus mar sin bha na 
h-eaglaisean air an daingneach- 
adh anns a' chreidimh, agus 
mheudaicheadhiad gach là an 
àireamh. 

6 A nis an uair a chaidh 
iad troimh Phrigia, agus tìr 
Ghalatia, agus a bhacadh 
dhoibh ieis an Spiorad naomh 
am focal a iabhairt san Asia, 

7 An dèigh dhoibh teachd 
gu Misia, dh'fheuch iad fi dol 
gu Bitinia 
an Spiorad^ ìeo. 

8 Agus air dhoibh gabhail 
seachad air Misia, chaidh iad 
sìos gu Troas. 

9 Agus chunncas sealladh^ 
ìe Pòl san oidhche : Sheas 
duine àraidh o Mhacedonia, 
agus ghuidh e air, ag ràdh, 
Thig thairis gu Macedonia^ a- 
gus cuidich ìeinne. 

10 Agus an uair a chunn- 
aic e an sealladh, air ball 
(Ih'iarr sinn dol thairis gu Ma- 
cedonia, a' dearbh-thuigsinn 



ach cha do ieig 



a' neartachadh. ^ Spiorad losa. - ^ laisbean. 



CAIB. XVI. 



279 



aist urnuigh a dheanamh^ 
gus air dhuinn suidhe. 



gu'n do ghairm an Tighearna 
sinn chum an soisgeul a shear- 
monachadh dhoibh. 

11 Uime sin air dhuinn 
long a ghabhail o Throas, thài- 
nig sinn gu direachgu Samot- 
racia, agus air an là 'na dhèigh 
sin gu Neapohs ; 

12 Agus o sin gu Philipi, 
ceud ' bhaile na cuid sin 
do Mhacedonia, agus b'ùr- 
threabhachas^ e : agus bha sinn 
a chòmhnuidh anns a' bhaile 
sin làithean àraidh. 

13 Agus air là na sàbaid 
chaidh sinn a mach as a' bhaile 
ri taobh aimhne, far am b'àbh- 

a- 

ìabhair 

sinn fis na mnaibh a chruinn- 
icheadh an sin. 

14 Agus dh'èisd bean àr- 
aidh f uinn d'am b'ainm Lidia, 
bean-reicidh purpuir*, o bhaile 
Thiatira, a bha deanamh aor- 
aidh do Dhia ; aig an d'f hosg- 
ail an Tighearn a cridhe, ionn- 
us gu'n d'thug i aire do na 
nithibh a iabhradh ie Pòi. 

15 Agus an uair a bhaist- 
eadh i, agus a teaghlach, 
ghuidh i oirnn, ag ràdh, Ma 
mheas sibh mise bhi dìleas 
do'n . Tighearn, thigibh a 
steach do m' thigh, agus dean- 
aibh còmhnuidh ami. 
cho-èignich i sinn. 

16 Agus tliarladh, ag dol 
dhuinne chum urnuigh, gu'n 
do thachair oirnn banoglach 
àraidh aig an robh spiorad 
fiosachd, a thug mòr-bhuann- 



Agus 



achd d'a maighstiribh ie fios- 
achd a dheanamh : 

17 Lean ise Pòl agus sinne, 
agus ghlaodh i, ag ràdh, Is iad 
na daoine so seirbhisich an 
Dè a's ro-àirde, a ta a' nochd- 
adh dhuinne sHghe na slàinte. 

18 Agus finn i so rè mòr- 
ain do ìàithibh. Ach air do 
Phòl a bhi doilich, thionnd- 
aidh e agus thubhairt e fis an 
Spiorad, A ta mi toirt orduigh 
dhuit ann an ainm losa Criosd 
dol a mach aisde. Agus chaidh 
e mach air an uair sin fèin. 

19 Agus an uair a chunn- 
aic a maighstirean gu'n d'- 
fhalbh dòchas* am buannachd, 
fug iad air Pòl agus air Silas, 
agus tharruing iad do'n mharg- 
adh iady chum nan uachdar- 
an ; 

20 Agus air dhoibh an toirt 
chumIuchd-riaghlaidli«'Z'A«i/i?, 
thubhairt iad, Tha na daoine 
so a' buaireadh ar baile gu ro 
mhòr, air dhoibh bhi 'nan 
ludhaich, 

21 Agus a ta iad a' teagasg 
ghnàthanna nach 'eil cead- 
uichte dhuinne a ghabhail no 
ieantuinn, do bhrigh gur Ro- 
mhanaich sinn. 

22 Agus dh'èirich an sluagh 
dh'aon-fheachd 'nan aghaidh : 
agus feub na h-uachdarain an 
eudach diubh, agus dh'àithn 
iad an sgiùrsadh ie slataibh. 

23 Agus an dèigh dhoibh 
iomadh buille a ieagadh orra, 
thilg iad am prìosan ìad, a' 
toirt sparraidh do f hear-coimh- 



' prìomh " cholamhuin; colony. Sasg ' far am b'àbhaist do ihigh iir- 

. miigh a bhi. * corcuir. * carbsa. 



280 



GNIOMHARA. 



ead a* phrìosain an gleidheadh 
gu tèariiinte. 

24< Neach air dha an àithne 
sìn f'haotainn, a thilg iad do'n 
phrìosan a b'fhaide a stigh, a- 
gus a dhaingnich an cosa sa' 
cheap. 

25 Agus mu mheadhon- 
oidhche air do Phòl agus do 
Shilas urnuigh a dheanamh, 
sheinn iad laoidh-mholaidh do 
Dhia ; agus chuala naprìosan- 
aich iad. 

26 A-gus gu h-obann bha 
crith-thalmhainn mhòr ann, air 
chor as ,gu'n do chrathadh 
bunaitean a' phrìosain : agus 
air ball dh'f hosgladh na dor- 
san uile, agus dh'fhuasgladh 
cuibhreacha gach neach aca. 

27 Agus air do fhear-coimh- 
ead a' phrìosain dùsgadh à 
codal, agus air faicinn dorsaa' 
phrìosain fosgailte, tharruing 
e a chlaidheamh, air ti' e fèin 
a mharbhadh, a* saoilsinn gu 
robh na prìosanaich air teich- 
eadh. 

28 Ach ghlaodb Pòl ìe guth 
àrd, ag ràdh, Na dean cron 
sam bith ort fèin j oir tha 
sinn uile an so. 

29 Agus air gairm soluis 
dasan, leum e steach, agus 
thàinig e air chrith, agus thuit 
e sìos an làthair Phòil agus 
Shilais ; 

30 Agus air dha an toirt a 
mach, thubhairt e, A mhaigh- 
stirean, ciod is còir domh a 
dheanamh chum gu tèarnar^ 
mi ? 

31 Agus thubhairt iadsan, 



Creid anns an Tighearna losa 
Criosd, agus tèarnar thu fèin, 
agus do thigh. 

32 Agus iabhair iad focai 
an Tighearna fis, agus fiusan 
uile a bha 'na thigh. 

33 Agus air dha an toirt 
ìeis air an uair sin fèin do'n 
oidhche, nigh e an creuchdan ; 
agus bhaisteadh e fèin, agus 
a mhuinntir uile, gun dàil. 

34 Agus an uair a thug e 
d'a thigh iad, chuir e bord 
fompa, agus finn e gairdeach- 
as maille f'a theaghlach uile, 
a' creidsinn ann an Dia. 

35 Agus air teachd do'n là, 
chuir an luchd-riaghlaidh na 
maoir uatha, ag ràdh, Leig air 
an comas na daoine sin. 

36 Agus dh'innis fear-coimh- 
ead a' phrìosain na briathra so 
do Phòl, Gu'n do chuir an 
luchd-riaghlaidh fios uatha 
sibhse a ieigeadh as : uime sin 
rachaibh a mach, agus imich^ 
ibh an sìth. 

37 Ach thubhairt Pòl fiu, 
an dèigh dhoibh ar sgiùrsadh 
gu follaiseach gun ar dìteadh, 
agus gur Romhanaich sinn, 
thilg iad am prìosan sinn ; a- 
gus a nis am b'àill leo ar cur 
a mach an uaignidheas ? cha'n 
eadh gu deimhin ; ach thig- 
eadh iad fèin agus thugadh 
iad a macli sinn. 

38 Agus dh'innis na maoir 
na briathra sin do na h-uachd- 
aranaibh : agus ghabh iad eagal 
an uair a chual iad gu'm bu 
Romhanaich iad. 

39 Agus thàinig iad agus 



' fa rùn.- 



,- ^ saorar, slànuichear. 



CAIB. 

chuir iad impidh orra, agus air 
dhoibh an toirt a mach, ghuidh 
iad orra imeachd a mach as a' 
bhaile. 

40 Agus air dol a mach as 
a* phrìosan doibh, chaidh iad 
a steach do thigh Lidia : a- 
gus an uair a chunnaic iad na 
bràithre, thug iad comhf hurt- 
achd dhoibii, agus dh'imich 
iad fompa. 

CAIB. XVIL 

1 Shearmonaich Pòl aig Tesalonica, 
4 far an do chreid cuid agus an 
d'rinn cuid eile geur-leanmhuinn 
air. 10 Chuireadh e gu Berea, 
agus shearmonaich e an sin. 13 
Jìinneadh geur-Uanmhuinn air ; 
15 thàinig e gu baile na h-Aithne, 
agus shearmonaich e dhoibh an 
Dia beò. 

ANIS air dhoibh imeachd 
troimh AmphipoHs, agus 
Apolonia, thàinig iad gu Te- 
salonica, far an robh sionao^os 
aig na h-Iudhaich : 

2 Agus mar bu ghnàth ie 
Pòl, chaidh e steach d'an ionn- 
suidh, agus air tri làithibh sà- 
baid feusonaich' e riu as na 
sgriobtuiribh, 

3 'Gam fosgladh agus a' 
dearbhadh gu'm b'èigin do 
Chriosd fulang, agus èirigh a 
fìs o na marbhaibh : a^us ffur 
e an t-Iosa so a ta mise a' sear- 
monachadh dhuibh, Criasd. 

4 Agus chreid cuid diubh, 
agus ìean iad fi Pòl agus fi 
Silas : agus do na Greugaich 
chràbhach buidheann mhòr, 
agus do na mnaibh inbheach 
àireamh nach bu bheao;. 

' thagair. farmad, eud. ^ do" 

^ daÌDgneachadh. 



XVIL 281 

5 Ach air do na h-Iudhaich 
mi-chreideach bhi air am bros- 
nuchadh ìe tnùth^ ghabh iad 
d'an ionnsuidli droch dhaoine 
àraidh do na corraibh-marg- 
aidh% agus air tional cuid- 
eachd mòire dhiubh, chuir iad 
am baile uile thar a chèile, a- 
gus chuairtich iad tigh las- 
oin, agus dh'iarr iad an toirt 
a mach chum an t-sluaigh. 

6 Agus an uair nach d'fhuair 
siad iad, tharruing iad lason, 
agus bràithrean àraidh chum 
uachdaran a' bhaile, ag èigh- 
each, Tha na daoine so a chuir 
an saoghal bun os ceann, air 
teachd an so mar an ceudna ; 

7 D'an d'thug lason aoidh- 
eachd : agus a ta iad so uile 
a' cur an aghaidh orduigh 
Cheasair, ag ràdh, Gu bheil 
righ eile ann, eadhon losa. 

8 Agus chuir iad buaireas* 
fo'n t-sluagh, agus fo uachdar- 
ain a' bhaile, 'nuair a chual 
iad na nithe so. 

9 Agus an uair a ghabh iad 
urras* o lason, agus o chàch, 
ìeig iad uatha iad. 

10 Agus air ball chuir na 
bràithre Pòl agus Silas san 
oidhche gu Berea : agus air 
teachd dhoibh-san an sirif 
chaidh iad a steach do shion- 
agog nan ludhach. 

11 Bha iad sin ni b'uaisle 
na muinntir Thesalonica, oir 
ghabh iad am focal d'an ionn- 
suidh ieis an uile thogradh, a* 
rannsachadh nan sgriobtuir 
gach aon là, a dh'fheuchaimi 
an robh na nithe sin mar so. 

n ghràiig. tuairgne, gluasachd. 



28^2 GNIOM 

12 Uime sin chreid mòran 
diubh : agus mar an ceudna 
do mhnaibh uaisle do na 
Greugaich, agus do fhearaibh 
àireamh nach bu bheag. 

13 Achan uair a thuig na 
h-Iudhaich o Thesalonica gu'n 
do shearmonaicheadh focal Dè 
ìe Pòl am Berea, thàinig iad 
an sin mar an ceudna, a' bros- 
nuchadh an t-sluaigh. 

14 An sin air ball chuir na 
bràithrean uatha Pòl, chum 
gu'n rachadh e mar gu b'ann 
chum na mara : ach dh'fhan 
Silas agus Timoteus an sin 
fathast. 

15 Agus threòraich hichd- 
coimheadachd Phòii e gu baile 
na h-Aithne' ; agus air fagh- 
ail àithne dhoibh gu Silas agus 
Timoteus, iad a theachd d'a 
ionnsuidh-san mar bu ìuaithe, 
dh'imich iad rompa. 

16 A nis am feadh a bha 
Pòl a' feitheamh fiu san Aith- 
ne, bha a spiorad air a bhros- 
nuchadh^ann, dobhrigh gu'm 
fac e am baile làn ìodhol-aor- 
aidh. 

17 Air an aobhar sin finn 
e deasboireachd fis nah-Iudh- 
aich, agus fis na daoinibh 
cràbhach anns an t-sionagog, 
agus air a' mhargadh gach là 
fiu-san a thachair air. 

18 An sin thug feallsànaich^ 
àraidh do na h-Epicuraich, a- 
gus do na Stoicich, aghaidh 
air ; agus thubhairt cuid, Ciod 
a b'àill ieis an fhear bhith- 
bhriathracli so a fàdh ? thu- 



bhairt cuid eile, Is cosmhuil 
gu bheil e a' searmonachadh 
dhèe coimheach ; do bhrìgh 
gu'n do shearmonaich e dhoibh 
losa, agus an aiseirigh. 

19 Agus fug iad air, agus 
thug iad ieo e gu Areopagus, 
ag ràdh, Am feud sinn fìos 
fhaotainn ciod e an teagasg 
nuadh* so, a labhrar ieat? 

20 Oir a ta thu toirt nithe 
àraidh neo-ghnàthach chum ar 
cluasan : b'àill ieinn uime sin 
fios fhaotainn ciod is ciall 
doibh sin. 

21 (Oir cha do chaitli muinn- 
tir na h-Aithne uile agus a' 
choigricli a bha air chuairt 
'iiam measg, an ùine fi ni air 
bith eile, acli fi innseadh, no 
fi cluinntinn noiralieachd èi- 
gin.) 

22 An sin air seasamh do 
Phòl am meadhon Areopaguis, 
thubhairt e, A mhuinntir na 
h-Aitline, tlia mi faicinn gu 
bheil sibh anns na li-uile nith-' 
ibh cràbhach thar tomhas : 

23 Oir air dhomh bhi dol 
seachad, agus ag amharc air 
bhur nithibh naomha, fhuair 
mi altair air an robh an sgrìobh- 
adh so, DO'N DIA NEO- 
AITHNICHTE. Uime siil 
esan d'am bheil sibh a' dean- 
amh aoraidh gun eòlas agaibh 
air, is e a ta mise a' searmon- 
achadh dhuibh. 

24 An Dia a finn an saogh- 
al, agus na li-uile nithe a ta 
ann, do bhrìgh gur e fèin 
Tighearna nèimh agus na tal- 



' Athens. Sasg, ^ bhuaireadh, 
* nomha. 



? daoine fòghlumta, eagnuidhean.' 



CAIB. 

mhainn, cha'n 'eil e gabhail 
còmhnuidh ann an teampluibh 
làmh-dheanta : 

25 Ni mò a bheirear aor- 
adh dha ìe làmhaibh dhaoine, 
mar gu'm biodh uireasbhuidh 
ni sam bith air ; oir is e fèin 
a ta toirt do na h-uile beatha, 
agus anail, agus nan uile nithe : 

26 Agus rinn e dh'aon f huil 
uile chinnich dhaoine, chum 
iad a ghabhail còmhnuidh air 
aghaidh na talmhainn uile, a- 
gus shonraich' e na h-amanna 
roimh-orduichte, agus crìoch- 
an an àite-còmhnuidh ; 

27 Chum gu'n iarradh iad 
an Tighearn, a dh'fheuchainn 
an tariadh dhoibh, ie min- 
rannsachadh, gu'm faigheadh 
ìad e, ged nach 'eil e fada o 
gach aon againn : 

28 Oir annsan thasinn beò, 
agus a' gluasad, agus tha ar 
bith againn ; mar a thubbairt 
mar an ceudna dream àraidh 
do 'ur bàrdaibh fèin, Oir is 
sinne fòs a ghineal-san. 

29 Uime sin do bhrìgh gur 
sinn gineal Dè, cha chòir 
dhuinn a shaoilsinn gu bheil 
an Diadhachd cosmhuil ri h-òr, 
no ri h-airgiod, no fi cloich, 
nithe a ghearradh^ te li-ealadh- 
ain agus Innleachd dhaoine. 

30 A nis air do Dhia amh- 
arc thairis'air aimsiribh an ain- 
eolais so, tha e nis ag àithn- 
eadh do na h-uile anns gach 
àit aithreachas a dheanamh : 

31 Do bhrìgh gu'n do 
shuidhich e là anns an toir e 
breth air an t-saoghal am fìr- 



XVIII. ^83 
eantachd, tre'n duine sin a 
dh'orduich e ; agus air so thug 
e dearbhadh do na h-uile 
dhaoinibh, ie esan a thogail 
suas o na marbhaibh. 

32 Agus an uair a chual 
iad mu aiseirigh nam marbh, 
finn cuid diubh fanoid : ach 
thubhairt cuid eile, Eisdidli 
sinn fiut a fis mu'n ni so. 

33 Agus mar sin chaidh Pòl 
a mach as am meadhon. 

34 Gidheadh, ìean cuid do 
dhaoinibh fis, agus chreid iad. 
'Nam measg so bha Dionisius 
an t-Areopagach, agus_ bean 
d'am b'ainm Damaris, agus 
dream eile maille fiu. 

CAIB. XVIII. 

1 Itinn Pòl ohair le a làmJiaibh fein, 
agus sheanmnaich e do na Cinn- 
ich ann an Corintus : 9 Thug an 
Tighearn misneach dha ann an 
taisbean : 12 chaidh a chasaid an 
làthair an uachdarain Ghalio, ach 
leigeadh as e : 18 'na dhèigh sin, 
chaidh e o bhaile gu baile, agus 
nearfaich e na deisciobuil, Sfc. 

AN dèigh nan nithe so, 
dh'fhàg Fòl baile na 
h-Aithne, agus thàinig e gu 
Corintus ; 

2 Agus fhuair e ludhach 
àraidh d'am b'ainm Acuila, a 
fugadh am Fontus, air ùr- 
theachd as an Eadailt, maille 
f'a mhnaoi Priscila, (a chionn 
gu'n d'orduich Claudius do na 
h-Iudhaich uile an Ilòimh 
fhàgail,) agus thàinig e d'an 
ionnsuidh. 

3 Agus a chionn gu'n robh 
e a dh'aon cheird fiu, dh'f han 



' sh uidhich. ^ a dliutiladh, a ghrùbhaladh. 



284 



GNIOMHARA. 



e maiUe riu, agus bha e ag ob- 
air, (oir bu cheird doibh bhi 
deanamh phàilliuna.) 

4 Agus thagair' e aiìns an 
t-sipnagog gach aon là sàbaid, 
agus chuir e impidh air ludh- 
aich agus Greugaich. 

5 Agus an uair a thàinig 
Silas agus Timoteus o Mhace- 
donia, bha Pòl air a theann- 
adh 'na spiorad, agus finn e 
fìanuis do na h-Iudhaich, gu*m 
b'e losa an Criosd. 

6 Agus an uair a chuir iad 
'na aghaidh, agus a ìabhair iad 
toiblieum, chrath e 'eudach, 
agus thubhairt e fiu, Biodh 
bhur fuil air bhur ceann fèin ; 
tha mise glan : à so suas thèid 
mi chum nan Cinneach. 

7 Agus chaidh e as a sin, 
agus thàinig e gu tigh duine 
àraidh, d'am b'ainm lustus, a 
bha .deanamh aoraidh do Dhia, 
agus aig an robh a thigh làimh 
fis an t-sionagog. 

8 Agus chreid Crispus, 
prìomh^ uachdaran na siona- 
goig anns an Tighearna, maille 
f'a theaghlach uile : agus 
chreid mòran do na Corintian- 
aich, air dhoibh èisdeachd fis, 
agus bhaisteadh iad. 

9 An sin thubhairtan Tigh- 
earn f i Pòl ann an sealladh ^ 
san oidhche, Na biodh eagal 
ort, ach labhair, agus na bi 
a'd' thosd : 

10 Oir a ta mise maille fiut, 
agus cha toir duine sam bith 
ionnsuidh ort, chum do chron 
a dheanamh : oir a ta mòr- 

1 reusonaich,— — ^ àrd,- 



shluagh agam-sa anns a' bhaile 
so. 

1 1 Agus dh'f han e bhadh- 
na agus sè mìosan an sin, a' 
teagasg focail Dè'nam measg. 

1 2 Agus an uair a bha GaHo 
'na uachdaran air Achaia, 
dh'èirich na h-Iudhaich a 
dh'aon inntinn an aghaidh 
Phòil, agus thug iad e gu cai- 
thir a' bhreitheanais, 

13 Ag ràdh, Tha'n duine so 
a' comhairleachadh dhaoine 
aoradh a dheanamh do Dhia 
an aghaidh an lagha. 

14 Agus an uair a bha Pòl 
dol a dh'fhosgladh a bheoil, 
thubhairt Gaho fis na h-Iudh- 
aich, Nam b'eucoir no droch 
ghnìomh a bhiodh ann, O 
ludhacha, bu reusonta gu'n 
givilaininn ìeibh : 

15 Ach ma's ceisd a ta ann 
timchioll f hocla agus ainmean, 
agus bhur lagha fèin, amhairc- 
ibh fèin air sin ; oir cha'n àill 
ìeam-sabhi m'bhreitheamh air 
an leithidibh sin do nithibh. 

1 6 Agus dh'fhuadaich e iad 
o chaithir a' bhreitheanais. 

17 An sin fug na Greug- 
aich uile air Sostenes, uachd- 
aran na sionagoig, agus ghabh 
iad air an làthair caithir a' 
bhreitheanais : agus cha do 
ghabh Gaho suim do ni sam 
bith dhiubh sin. 

1 8 Agus dh'f han Pòl fath- 
ast ùine mhaith sa* bhaile sin, 
agus an sin an dèigh a chead a 
ghabhail do na bràithribh, 
chaidh e air luing o sin gu Si- 



■? Caisbean. 



CAIB, 

ria, agus raaille fis-san Pris- 
cila agus Acuila ; aa dèigh a 
cheann a bhearradh' ann an 
Cenchrea : oir bha bòid air. 

19 Agus thàinig e gu h-E- 
phesus, agus dh'fhàg e iadsan 
an sin : ach chaidh e fèin a 
steach do'n t-sionagog, agus 
feusonaich e fis na h-Iudh- 
aich. 

20 Agus an uair a dh'iarr 
iad air fuireach maille fiu ni 
b'fhaide, cha d'aontaich e : 

21 Ach ffhabh e a chead 
diubh, ag ràdh, Is èigiu domh 
air ffach aon chor anfhèill" so 
a ta teachd a choimhead ann 
an lerusalem : ach pilhdh mi 
a fìs do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
ma's toil ie Dia. Agus sheòl 
e o Ephesus. 

22 Agus thàinig e tìr aig 
Cesarea, agus air dha dol suas 
agus fàilt a chur air an eag- 
lais, chaidh e sìos gu Antioch. 

23 Agus an uair a dh'f han 
e rè tamuili aìi sin, dh'imich 
e, agus chaidh e an ordugh^ 
troimh thìr Gaiatià uiie agus 
Phrigia, a' neartachadh nan 
deisciobui uile. 

24 Agus thàinig gu li^Ephe- 
sus ludhach àraidh d'am b' 
ainm Apolios, a f ugadh an A- 
lecsandria, duine deas-bhriath- 
rach, agus cumhachdach anns 
na sgriobtuiribh. 

25 Bha'n duine so air a 
theagasg ann an slighe an 
Tigheam ; agus air dha bhi 
dian* 'ha spiorad, iabhair a- 
gus theagaisg e gu dìchioilach 

^ a lomadh, an fhèisd, 

^ le mòr-sbairn thagair e. 



. XIX. 285 
na nithe a bhuineadh do'n 
Tighearn, agus gun eòlas aige 
ach air baisteadh Eoin. 

26 Agus thòisich e air labh- 
airt gu dàna san t-sionagog. 
Agus air do Acuila agus do 
Phriscila a chluinntinn, ghabh 
iad d'an ionnsuidh e, agus 
mhmich iad dha slighe Dhè ni 
bu choimhlionta. 

27 Agus an uair bu mhiann 
ieis doi gu Achaia, an dèigh 
a chomhairieachadh, sgriobh 
na bràithre chum nan deiscio- 
bui iad a ghabhad fis : neach, 
air dha teachd, a finn còmh- 
nadh^ mòr fiu-san a chreid tre 
ghràs : 

28 Oir ie mòr-dhìchioll finn 
e deasboireachd^ fis na h-Iudh- 
aich gu foilaiseach, a' dearbh- 
adh ieis na sgriobtuiribh, gur 
e losa an Criosd. 

CAIB. XIX. 

1 Tha an Spiorad naomh air a 
thabhairt le làmhaihh Phòil. 9 
Thug na h-Iudhaich toibheum (Ta 
theagasg, a bha air a dhaingneach- 
adh le mìorhhuilibh. 13 Bhuail- 
eadh na h-Iudhaich a bha cur 
spiorada fo gheasaibh leis an Dia- 
bhul. 19 Loisgeadh leabhraiche 
druidheachd. 

AGUS tharladh, 'nuair a 
bha Apollos ann an Cor- 
'' intus, air do Phòi dol troimh 
na crìochaibh uachdarach, 
gu'n d'thàinig e gu Ephesus. 
Agus air faotainn dheisciobui 
àraidh, 

2 Thubhairt e fiu, An 
d'fhuair sibh an Spiorad 

— * teth.— — ^ cògmhnadh, congnamh. 



. ^ an eagar. 



286 

naornh o chreid sibh ? Agus 
thubhairt iadsan fis, Chachuala 
sinn uiread as gu bheil Spior- 
ad naomh ann. 

.'3 Agus thubhairt e fiu, 
CiO'd ma seadh anns an do 
bhaisteadh sibh ? Agus thu- 
bhairt iadsàn, Am baisteadh 
Eoin, 

4 An sin thubhairt Pòl, 
Bliaist Eoin gu deimhin ìe 
ba.isteadh an aithreachais, ag 
ràdh fis an t-sluagh, iadsan a 
chreidsinn anns an neach a 
bha gu teachd 'iia dhèigh-san, 
sin f'a fàdh, ann an losa 
Criosd. 

Agus an uair a chual iad 



50, bhaisteadh iad ann an ainm 



Agus air do Phòl a ìàmh- 
orra, thàinig an 
agus 



an Tighearna losa. 
6 

an a chur 
Spiorad naomh orra 
iabhair iad ìe teangaibh, agus 
finn iad fàidheadaireachd. 

7 Agus bha ann uile tim- 
chioll dà f'hear dheug. 

8 Agus chaidh esan a steach 
do'n t-sionagog, agus iabhair e 
gu dàna rè thri mìosan, a' 
deasboireachd agus a' comh- 
airleachadh nan nithe a bhuin- 
eas do fìoghachd Dhè. 

9 Ach an uair a cliruadh- 
aicheadh cuid, agus nach do 
clireid iad, ach a ìabhair iad 
olc mu'n t-slighe sin anlàthair 

a- 



an t-sluaigh, dh'fhàg e iad 
gus sgar e na deisciobuil uatha, 
agus bha e gach là a' deas- 
boireachd ann an sgoil neacli 
àraidh cVam b'ainm Tirannus. 
10 



GNIOMHARA. 

bhliadhna ; air chor as gu'n 
cuala luchd-àiteachaidh na 
h-Asia uile, eadar ludhaich a- 
gus Ghreugaich, focalanTigh- 
earna losa. 

11 Agus finn Dia mìor- 
bhuilean nach bu bheag le 
làmhaibli Phòil : 

12 Air chor as gu'n d'thug- 
adh o 'chorp-san chum nan 
daoine tinne, neapaicinne no 
aprain, agus gu'n d'fhalbli an 
euslaintean uatha, agus gu 
deachaidh na droch spioraid a 
mach asda. 

13 Agus ghabh dream àr- 
aidh do na h-Iudhaich, a bha 
'g imeachd o àit gu h-àit, a' 
cur spiorada fo gheasaibh', os 
làimh ainm an Tighearna losa 
ainmeachadh os ceann na mu- 
inntir sin anns an robli droch 
spioraid, ag ràdh, Cuireamaid 
fo gheasaibh sibh tre losa a 
ta Pòl a' searmonachadh. 

14 Agus bha aig Scebha 
ludhach àraidh, aon do na 
h-àrd-shagartaibh, seaclidnar 
mhac a bha deanamh so. 

15 Agus fhreagair an drocli 
spiorad, agus thubhairt e, Tha 
eòlas agam air losa, agus is 
aithne dhomh Pòl : ach cò 
sibhse ? 

16 Agus ieum an duine anns 
an robh an droch spiorad orra, 
agus air dha làmh an uachdar 



Agus f inneadh so rè dhà 



fhaotainn orra, thug e buaidh 
orra, air chor as gu'n do theich 
iad a mach as an tigh sin 
lomnochd agus reubta. 

1 7 Agus f huair na h-Iudh- 
aich uiìe agus mar an ceudna 



• a' cur spiorada fo mhionaaibh, a' tilgeadh a mach spiorada. 



CAIB. XIX. 



287 



na Greugaich a bha thàmh 
ann an Ephesus fios air so ; a- 
gus thuit eagal orra uile, agus 
bha ainm an Tighearna losa 
air àrdachadh. 

18 Agus thàinig raòran 
diubh-san a chreid, ag aideach- 
adh, agus ag innseadh an 
gnìomhara. 

19 Agus thug mòran diubh- 
san a bha gnàth-achadh dhroch 
innleachda, an leabhraiche ìeo, 
agus ìoisg siad iad am fianuis 
nan uile : agus dh'àireamh iad 
an luach, agus fhuair iad e 'na 
leth-cheud raìle honn airgid. 
, '20 Mar sin ie curahachd 
dh'f hàs agus bhuadhaich focal 
an Tighearn. 

21 Agus an uair a choimh- 
lionadh na nithe so, chuir Pòl 
foimJie 'ua spiorad, an dèigh 
dha imeachd troimh Mhace- 
donia, agus Achaia, dol gu 
lerusalem, ag ràdh, An dèigh 
dhomh bhi an sin, is èigin 
domh an Ròimh fhaicinn mar 
an ceudna. 

22 Agus air dha dithis 
dhiubh-san a bha frithealadh 
dha, Timoteus, agus Erastus, 
a chur do Mhacedonia, dh'f han 
e fèin rè tarauill san Asia, 

23 Agus dh'èirich mu'n 
àm sin iomairt' nachbubheag 
mu thimchioll na shghe sin. 

24 Oir bha ceard-airgid àr- 
aìdh d'am b'ainm Demetrius 
amit a bha deanamh theam- 
pull airgid^ do Dhiana, agus 
a thug buannachd nach bu 
bheag do'n hichd-ceirde ; 

25 Agus air dha iadsan a 



chruinneachadh an ceann a 
chèile, agus a' mhuinntir eile 
a bha dh'aon cheird fiu, thu- 
bhairt e, Fheara, tha fhios 
agaibh gur ann o'n cheirdso a 
ta ar beartas^ againne : 

26 Os bàrr, tha sibh a' faic- 
inn agus a' chiinntinn gu bheil 
am Pòl so ie 'chomhairie air 
tionndadh air falbli sluaigli 
mhòir, cha 'n e a mhàin ann 
an Ephesus, ach cha mhòr* 
san Asia uile, ag ràdh, Nacli 
dèe iad a nithear ie làmh- 
aibh : 

27 Air clior as nach e mhàin 
gu blieil e'n cunnart gu'n 
deanar tàir air ar ceird ; acli 
mar an ceudna gu cuirear 
teampuli na ban-dè mòire 
Diana an neo-phrìs, agus gu 
claoidhear a mòrachd-sa, d'am 
blieii an Asia uile, agus an 
domhan a' deanamh aoraidh. 

28 Agus an uair a chuai 
iadsan 50, iìonadh ie feirg iad, 
agus ghlaodh iad, ag ràdh, Is 
mòr Diana nan Ephesianach. 

29 Agus bha am baile uiie 
air a iìonadli ie mi-riaghaiit: A- 
gus f uith iad a dli'aon toii clium 
àite-cruinnich an t-sluaigh, a' 
tarruing ieo Ghaiuis agus A- 
ristarcliuisMacedonaich,luchd 
comh-thuruis Phòii. 

30 Agus an uair a b'àili ie 
Pòl doi a steach chum an 
t-sluaigh, cha do ieig na deis- 
ciobuil ieis. 

31 Agus mar an ceudna 
chuir cuid do uachdaranaibh 
na h-Asia, a bha 'nan càirdibh 
dha, fios d'a ionnsuidh, a' 



buaireas ^ dealbh-theampull. 3 saoibhreas.. 



air bheag nithe. 



II 



288 GNIO]V 
guidhe air nach rachadh e gu 
àite-cruinnich an t-sluaigh. 

32 Ghlaodh uime sin cuid 
diubh aon ni, agus cuid ni 
eile : oir bha an coimhthional 
troimh a chèile, agus cha robh 
fios aig a' chuid bu mhò c'ar 
son a thàinig iad cuideachd. 

33 Agus tharruing iad a 
machAlecsanderas ant-sluagh, 
air bhi do na h-Iudhaich 'ga 
iomain fompa. Agus smèid 
Alecsander ie 'iàimh, agus 
b'àill ieis a ieithsgeul a ghabh- 
ail fis an t-sluagh. 

34 Ach an uair a thuig iad 
su'm b' ludhach e, finneadh 
àrd-iolach ieo uile mu thim- 
chioll ùine dhà uair, a' glaodh- 
aich, Is mòr Diana nan Ephe- 
sianach. 

35 Agus an uair a chiùin- 
ich an clèireach' an sluagh, 
thubhairt e, Fheara Ephesuis, 
cò an duine aig nach 'eil fios 
gu bheil baiie^ nan Ephesian- 
ach a' deanamh aoraidh do'n 
bhan-dia mhòir Diana, agus 
do'n dealbh a tliuit a nuas o 
lupiter ? 

36 Air an aobhar sin do 
bhrìgli nach fheudar cur an 
aghaidh nan nithe so, is còir 
dliuibhse blii ciùin, agus gun 
ni sam bith a dheanamh gu 
h-obann. 

37 Oir thug sibh an so na 
daoine so, ged nach 'eii iad a' 
creachadh theampuii, no a' 
toirt toibheim d'ar ban-dia. 

38 Uime sin ma ta aig De- 
metrius agus aig an luchd- 



ceird a ta maille f is, cuis m 
aghaidh neach air bith, tha'n 
iagh rèidh dhoibh, agus tha 
uachdarain ann ; agradh iad a 
chèile. 

39 Ach ma ta ceisd sam 
bith agaibh mu nithibh eiie, 
rèitichear sin ann an coimh- 
thional dligheach. 

40 Oir tha sinn an cunnart 
bhi air ar n-agairt air son 
ceannairc air an là'n diugh, 
do bhrigh nach 'eil cùis sam 
bith againn a dh'fheudas sinn 
a thoirt seachad mar aobhar a* 
chruinneachaidh so. 

41 Agus air dha so a fàdh^ 
sgaoii e an coimhthional* 

CAIB. XX. 

1 Chaidh Pòl do Mhacedonia : 7 
fhritheil e suipeir an TigheaTn^ 
agus shearmonaich e. 9 Air do 
Eutichus tuiteam sìos an cruth 
mairbh, thogadh suas heò e. YI 
Aig MiletutS ghairm Pòl seanair- 
ean na h-eaglais an ceann a chèile, 
agus dh'innis e dhoibh ciod a bha 
gu tachairt dha Jein, §"c. 

AGUSan dèigh do'n chomh- 
ghàir^ sgur, ghairm Pòl 
na deisciobuii d'a ionnsuidh, 
agus air dha a chead a.ghabh- 
ail diubh thriall e gu dol do 
Mhacedonia. 

2 Agus air dha doi troimh 
na crìochaibli sin, agus mòr- 
earaii a dheanamh orra, thài- 
nig e do'n Ghrèig ; 

3 Agus dh'fhan e an sin 
tri mìosan : agus an uair a 
bha na h-Iudhaich fi feall- 
fhoiach* air a shon, agus e air 



• Clèireach-sgrìobhaidh a' bhaile. ^ caithir. ^ bhuaireas. *anglacadh 'na 

uchd, * a' luidhe ara folach, am plaid. 



CAIB. XX. 



289 



tì' dol air luing do Shiria, 
chuir e roimhe piUtinn troimh 
Mhacedonia. 

4 Agus chaidh 'na chuid- 
eachd gu h-Asia, Sopater o 
Bherea ; agus do mhuinntir 
Thesalonica, Aristarchus a- 
gus Secundus ; agus Gaius o 
Dherbe, agus Timoteus ; agus 
do mhuinntir na h-Asia, Tichi- 
cus agus Trophimus. 

5 Air dhoibh so imeachd 
f omhainne, dh'f heith iad f uinn 
ann an Troas. 

6 Agus sheòl sinn o Philipi, 
an dèigh iàithean an arain 
neo-ghoirtichte, agus thàinig 
sinn d'an ionnsuidh-san gu 
Troas ann an cùig làithibh, 
far an d'fhan sinn seachduin. 

7 Agus an ceud Id do'n 
t-seachduin, air do na deis- 
ciobluibh cruinneachadh an 
ceann a chèile a bhriseadh ar- 
ain, shearmonaich Pòl doibh, 
agus a fùn air* imeachd uatha 
air an là màireach, agus iean 
e air labhairt gu meadhon- 
oidhche. 

8 Agus bha mòran iòchran 
anns an t-seòmar uachdarach, 
far an robh iad cruinn. 

9 Agus bha òganach àr- 
aidh d'am b'ainm Eutichus 'na 
shuidhe ann an uinneig, air 
tuiteam gu trom 'na chodal : 
agus air do Phòl bhi rè fad a' 
searmonachadh, shàruicheadh 

■ ieis a' chodal e, agus thuit e 
sìos o'n treas lobhta, agus thog- 
adh marbh e. 

10 Agus chaidh Pòl sìos. 



a run air. 



-° air bhi fuidhe.- 



agus thuit e air, agus air dha 
a glilacadh 'iia uclid, thubhairt 
e, Na biodh trioblaid^ oirbh ; 
oir a ta 'anam ann. 

1 1 Agus air dol suas da a 
fìs, bhris e aran agus dh'itli e, 
agus iabhair e fiu rè ùine 
fhada, eadhon gu teachd na 
maidne, agus mar sin dli'f halbh 
e. 

12 Agus thug iad leo an 
t-òganach agus e beò, agus 
finn iad gairdeachas nacli bu 
bheag. 

13 Agus air dhuinne im- 
eachd air thoiseacli clium na 
iuinge, sheòi sinn gu Asos, fa 
fùn Pòl a giiabhaii a steacii 
an sin : oir is ann mar sin a 
dh'orduicli e, a' cur foimhe 
gu'n imicheadh e fèin d'a 
chois. 

14 Agus an uair a choinn- 
ich e sinn aig Asos, ghabh sinn 
a steacii e, agus thàinig sinn 
gu Mitiiene. 

15 Agus air seòiadh dhuinn 
as a sin, thàinig sinn air a7i Id 
màireach fa chomhair Chiois ; 
agus air an Id 'na dhèigh sin 
thàinig sinn gu Samos, agus 
dh'fhan sinn aig Trogillium ; 
agus air an Id b'fhaisge thài- 
nig sinn gu Miletus. 

16 Oir chuir Pòi foimhe 
seòladh seach Ephesus, chum 
nach tarladh dha moilie a 
dheanamh anns an Asia : oir 
finn e cabhag*, chum nara 
feudadh e, bhi ann an leru- 
saiem air là na Cuinffeis. 

17 Agus chuir efìos o Mhi.; 

— bha dcifir air. 



S90 



GNIOMHARA. 



letus gu h-Ephesus, agus 
ghairm e d'a ionnsuidh sean- 
airean na h-eaglais. 

18 Agus an uair a thàinig 
iad d'a ionnsuidh, thubhairt e 
riu, Tha fhios agaibh, cionn- 
us a bha mi 'nur measg anns 
an uile aimsir, o'n clieud là 
a thàinig mi do'n Asia, 

19 A' deanamh seirbhis do'n 
Tighearn ìeis gach uile irios- 
lachd inntinn, agus maille fi 
raòran dheur, agus dheuch- 
ainnean, a thachair dhomh ie 
ceilg nan ludhach. 

20 Agus cionnus nach do 
ghlèidh mi ni sam bith am fol- 
ach a bha feumail dhuibhse, 
gun a nochdadh dhuibh, agus 
gun sibhse a theagasg am foll- 
ais, agus o thigh gu tigh, 

21 A' deanamh lìanuis araon 
do na h-Iudhaich, agus do na 
Greugaich, mu aithreachas a 
thaobh Dhè, agus mu chreid- 
imh a thaobh ar Tighearna 
losa Criosd. 

22 Agus a nis feuch, a ta 
mi dol gu lerusalem ceang- 
ailte san Spiorad, gun fhios 
agam ciod iad na nithe a thar- 
las dhomh an sin ; 

23 Ach a mhàin gu bheil 
an Spiorad naomh a' deanamh 
fianuis anns gach baiJe, ag 
ràdh, Gu bheil geimhhchean 
agus trioblaidean ' a' feith- 
eamh orm. 

24 Ach cha'n 'eil suim ag- 
am do ni air bith, ni mò tha 
mi a* measadh m'anama fèin 
luachmhor dhomh, chum gu 



crìochnaich mi mo thurus* ìe 
h-aoibhneas, agus gu coimh' 
lion mì a' mhinistreiJeachd a 
fhuair mi o'n Tighearn losa, a 
dheanamh fianuis do shoisgeul 
gràis Dhè. 

25 Agus a nis feuch, a ta 
fhios agam nach faic sibhse 
uile, measg an d'imich mise 
a' searmonachadh rìoghachd 
Dhè, mo glinùis ni's mò. 

26 Uime sin a ta mi a' 
deanamh fianuis duibh^ air an 
là'n diugh, gu bheil mise glan 
o fhuil nan uile. 

27 Oir cha do sheachainn 
mi uile chomhairle Dhèfhoill- 
seachadh dhuibh. 

28 Air an aobhar sin thug- 
aibh aire dhuibh fèin, agus 
do'n treud uile, air an d'rinn 
an Spiorad naomh luchd- 
coimhead* dhibh, a bheathach- 
adh eaglais Dhè% a cheann- 
aich e ìe 'fhuil fèin. 

29 Oir a ta fhios agam-sa 
air so, an dèigh m' imeachd- 
sa gu'n tig madaidh-allàidh 
gharga 'nur measg, nach 
caomhain an treud. 

30 Agus èiridh daoine dhibh 
fèin, a ìabhras nithe fiara, 
chum deisciobuil a tharruing 
'nan dèigh fèin. 

31 Uime sin deanaibh faire, 
a' cuimhneachadh nach do 
sguir mise rè thri bliadhna, 
a chomhairleachadh gach aon 
agaibh a ià agus a dh'oidhche 
ie deuraibh. 

32 Agus a nis, a bhràithre, 
earbam sibh fi Dia, agus fi 



' àmhghair.- 
buigean. 



— 2 thriail, chùrsa.— — ' gabham sibhse mar fhianuisibh. 
eaglais an Tighearna. 



eas- 



CAIB. XXI. 

focal a ghràis, a ta comasach 
air bhur togail suas, agus oigh- 
reachd a thoirt duibh ammeasg 
na muinntir sin uile a ta air 
an naomhachadh. 

33 Cha do shanntaich mi 
airgiod, no òr, no eudach 
duine sam bith. 

34 Seadh, is aithne dhuibh 
fèin, gu'n do f hritheil na làmh- 
an so do m' uireasbhuidh fèin, 
asrus do'n mhuinntir sin a bha 
maiUe hum. 

35 Nochd mi na h-uile nithe 
dhuibh, gur ann ie saoithreach- 
adh mar so is còir dhuibh 
còmhnadh a dheanamh riu-san 
a ta anmhunn' ; agus focail an 
Tighearna losa a chuimh- 
neachadh, mar a thubhairt e, 
Tha e ni's beannaichte ni a 



thoirt na ghabhail. 

36 Agus air dha na briathra 
so a ràdh, ìeig se e fèin air a 
ghlùinibh, agus rinn e urnuigh 
maille fiu uile. 

37 Agus ghuil iad uile gu 
goirt, agus thuit iad air muin- 
eal Phòil, agus phòg iad e, 

38 Air dhoibh bhi gu h-àr- 
aidh brònach air son nam 
briathra so a thubhairt e, Nach 
faiceadh iad a ghnùis-san ni's 
mò. Agus thug iad coimh- 
eadachd dha chum na luinge. 

CAIB. XXI. 

1 Cha ghabhadh Pòl comhairleach- 
adh dhol gu lerusalem. 8 Mu 
Philip an soisgeulaiche, agus a 
cheathrar nighean a hha 'na^n 
han.'fhàidhibh. 17 Thàinig Pòl 
gu lemsalem, 21 far an robh e 
air a ghlacadh agus an cunnart 



291 

niòr. 31 Tlieasairgeadh e leis 
an àrd-chaiptin. 

GUS air dhuinn dealach- 



, agus sheòl sinn 



adh fiu-san, sheòl sinn 
fomhainn, agus thàinig sinn 
gu dìreach gu Coos, agus air 
an Id màireach gu Rodos, agus 
as a sin gu Patara : 

2 Agus air dhuinn long 
fhaotainn a bha a' gabhail 
thairis gu Phenicia, chaidh 
sinn air bord 
fomhainn. 

3 Agus air dhuinn teachd 
an sealladh Chipruis, agus 
fhàgail air an làimh chlì, sheòl 
sinn gu Siria, agus thàinig 
sinn tìr aig Tirus : oir is ann 
an sin a bha an long gus a 
luchd a chur a mach. 

4 Agus air dhuinn deis- 
ciobuil fhaotainn, dh'fhan 
sinn an sin seachd làithean : 
muinntir a thubhairt fi Pòl 
tre'n Spiorad, gun e dhol suas 
gu lerusalem. 

5 Agus an uair a chrìoch- 
naicheadh na làithean sin, 
chaidh sinn a mach, agus 
thriall sinn fomhainn ; agus 
thàinig iadsan uile maille fi 
mnaibh agus fi cloinn 'iiar 
cuideachd, a mach as a' bhaile: 
agus chaidh sinn air ar glùin- 



agus 



nnn 



ibh air an tràigh, 
sinn urnuigh. 

6 Agus an dèigh dhuinn ar 
cead a ghabhail d'a chèile, 
chaidh sinn do'n luing ; agus 
phiU iadsan d'an tighibh fèin. 

7 Agus an uair a chrìoch- 
naich sinn ar turus^ o Thirus," 
thàinig sinn gu Ptolemais, a- 



lag. ^ triall, taisdeal, cùrsa. 

T 2 



292 



GNIOMHARA. 



gus chuir sinn fàilte air na 
bràithribh, agus dh'fhan sinn 
aon là maiUe riu. 

8 Agus air an là màireach, 
air dhuinne, a bha do chuid- 
eachd Phòil, imeachd, thàinig 
sinn gu Cesarea ; agus chaidh 
sinn a steach do thigh Phihp 
an t-soisgeulaiche, (a bha do'n 
t-seachdnar,) agus dh'fhan 
sinn aige. 

9 Agus bha ceathrar nigh- 
ean aige-san, òighean, a bha ri 
fàidheadaireachd. 

10 Agus ag fantuinn duinn 
mòran do iàithibh an sin, thài- 
nig a nuas o ludea fàidh àr- 
aidh, d'am b'ainm Agabus. 

1 1 Agus an uair a thàinig e 
d'ar n-ionnsuidh-ne, ghabh e 
crios Phòil, agus cheangail e a 
ìàmhan agus a chosan fèin, a- 
gus thubhairt e, Mar so tha an 
Spiorad naomh ag ràdh, Is ann 
mar so a cheanglas na h-Iudh- 
aich ann an lerusalem an duine 
d'am buin an crios so, agus 
bheir iad thairis e do ìàmhaibh 
nan Cinneach. 

12 Agus an uair a chuala 
sinne na nithe so, ghuidh sinn 
fèin agus muinntir an àite air, 
gun e dhol suas gu lerusalem. 

13 An sin fhreagair Pòl, 
Ciod is ciall duibh a' gul, agus 
a' briseadh mo chridhe ? oir a 
ta mise uilamh cha'n e a mhàin 
gu bhi air mo cheangal, ach 
eadhon gu bàsachadh ann an 
lerusaìem air son ainme. an 
Tighearna losa. 

14 Agus an uair nach gabh- 
adh e comhairle, sguir sinne, 



ag ràdh, Deanar toil an Tigh- 
earna. 

15 Agus an dèigh nan làith- 
ean so, air dhuinn bhi ullamh ', 
chaidh sinn suas gu lerusa- 
lem. 

16 Agus chaidh mar an 
ceudna maille fuinn cuid do 
na deisciobluibh o Chesarea, 
a' toirt ìeo Mhnasoin o Chi- 
prus, seann deisciobul àraidh, 
aig an robh sinn gu bhi air 
aoidheachd. 

17 Agus an uair a thàinig 
sinn gu lerusalem, ghabh na 
bràithre fuinn gu subhach. 

18 Agus air an ath Id, chaidh 
Pòl maille f uinne dh'ionnsuidh 
Sheumais ; agus bha na sean- 
airean uile a iàthair. 

19 Agus air dhasan fàilte 
chur orra, cliuir e'n cèill doibh 
fa ieth na nithe a finn Dia 
ie 'mhinistreiieachd-san am 
measg nan Cinneach. 

20 Agus an uair a chual 
iadsan so, thug iad giòir do'n 
Tighearn^ agus thubhairt iad 
fis-san, Tha thu faicinn, a 
bhràthair, cia lìon mìle do na 
h-Iudhaicii a ta creidsinn ; a- 
gus tha iad uile ro eudmhor 
mu'n lagh. 

21 Agus chuai iad umad- 
sa, gu bheii thu teagasg do 
na h-Iudhaich uile a ta measg 
nan Cinneach, Maois athrèig- 
sinn, ag ràdh riu, Nach còir 
dhoibh fl'w clann a thimchioll- 
ghearradh, no gluasad a fèir 
nan gnàth^ 

22 Ciod uime sin a nìlhear ? 
Gun teagamh, is èigin do'n 



' thog sinn ar n-airneis, agus, «ic.- 



do Dhia, ^ a rèir gnàthanna [an lagha.] 



CAIB. XXI. 



293 



t-sluagh cruinneachadh : oir 
cluinnidh iad gu'n d'thàinig 
thu. 

23 Uime sin dean so a ta 
sinne ag ràdh riut : Tha ceath- 
rar fhear maille f uinne, air am 
bheil bòid ; 

24 Thoir' iadsan ìeat, agus 
bi air do ghlanadh maille riu, 
agus dean costus^ ìeo, chum 
gu bearr^ iad an cinn : agus 
gu'm bi fhios aig na h-uile 
nach 'eil ach neo-ni anns na 
chual iad mu d' thimchioll-sa, 
ach gu blieil thu fèin mar an 
ceudna ag imeachd gu riagh- 
ailteach, agus a' coimhead an 
lagha. 

25 Ach mu thimchioll nan 
Cinneach a chreid, sgrìobh 
sinne agus b'i ar breth, gun 
iad a ghleidheadh a h-aon do 
na nithibh sin, ach a mhàin 
iad fèin a choimhead o nithibh 
a chaidh ìobradh do ìodhol- 
aibh, agus o fhuil, agus o ni 
tachdta, agus o striopachas. 

26 An sin ghabh Pòl na 
daoine j agus air an là màir- 
each air dha bhi air a ghlan- 
adh maille fiu, chaidh e steach 
do'n teampull, a' foillseach- 
adh coimhlionaidh làithean a' 
ghlanaidh, gus an tugtadh ta- 
bhartas air son gach aon aca. 

27 Agus an uair a bha na 
seachd làithean air bheagnithe* 



raeil, cuidichibh : is e so an 
duine a ta teagasg nan uile 
dhaoine anns gach àit an agh- 
aidh a' phobuiil, agus an lagha, 
agus an àite so : agus os bàrr, 
thug e steach Greugaich do'n 
teampull, agus shalaich e'n 
t-ionad naomh so. 

29 (Oir chunnaic iad Tro- 
phimus an t-Ephesianach 
foimhe sin anns a' bhaile 
maille fis, agus shaoil iad gu'n 
d'thug Pòl a steach do'n team- 
pull e.) 

SO Agus ghluaiseadh am 
baile gu h-iomlan, agus fuith 



an sluagh cuideachd 



agus air 



air an coimhlionadh, air do na 
h-Iudhaich o'n Asiaesan fhaic- 
inn san teampull, bhrosnuich 
iad am pobull uile, agus chuir 
iad làmh ann, 

28 Ag èigheach, Fheara Is- 



dhoibh breith air Pòl, tharr- 
uing iad a mach as an team- 
pull e : agus air ball dhùin- 
eadh na dorsa. 

31 Agus an uair a b'àill ieo 
a mharbhadh, chaidh sgeula 
dh'ionnsuidh àrd-cheannaird 
na cuideachd, gu'n robh le- 
rusalem uile thar a chèile^ : 

32 Neach air ball a thug 
ìeis saighdearan, agu3 ceann- 
ardan-cheud, agus a f uith sìos 
d'an ionnsuidh : Agus an uair 
a chunnaic iadsan an t-àrd- 
cheannard agus na saighdear- 
an, sguir iad do bhualadh 
Phòil. 

33 An sin thàinig an t-àrd- 
cheannard am fagus agus fug 
e air, agus dh'àithn e a cheang- 

agus 
agus 



al ìe dà shlabhraidh 



dh'fhiosraich 
ciod a finn 
34 



e, Cò e, 



e. 



Agus ghlaodh aon chuid 
an t-sluaigh aon ni, 
agus cuid eile ni eile : agus an 



• Beir. ' caitheamh, cosgus. ' lom. cha mhòr. ^ fo bhuaireas. 



294 GNIOIV 
uair nach robh e aii comas da 
ciniiteachd na cilise a thuigsinn 
air son na h-àrd-bhruidhne, 
dh'orduich e esan a thoirt do'n 
chaisteal. 

35 Agus an uair a thàinig e 
chum na staidhreach, tharladh 
gu'n do ghiùlaineadh e ìeis na 
saighdearaibh, air son foireigin 
an t-sluaigh. 

"36 Oir lean am mòr-shluagh 
e, a' glaodhaich, Beir uainn e. 

37 Agus an uair a bha Pòi 
gu bhi air athoirt a steach do'n 
chaisteal, thubhairt e ris an àrd- 
cheannard, An cead domh-sa 
rìi a ìabhairt fiut? agus thu- 
bhairt esan, An labhair thu 
Grèigis ? 

38 Nach tusa an t-Eiphi- 
teach sin a thog ceannairc 
roimh na làithibh so, agus a 
thug ieat do'n f hàsach ceithir 
mìle fear a bha 'nan luchd- 
mortaidh ? 

39 Ach thubhairt Pòl, Is 
daine mise a tha a'm' ludhach 
gun amharus o Tharsus, saor- 
dhuine do bhaile ro inbheach 
ann an Cilicia : agus guidheam 
ort, thoir cead domh labhairt 
ris an t-sluagh. 

40 Agus an uair a thug e 
cead da, Air do Phòl seasamh 
air an staidhir, smèid e le 
'ìàimh air an t-sluagh, ag iarr- 
aidh èisdeachd : agus air fan- 
tuinn ro thosdach dhoibh-san, 
ìabhair e f iu sa' chànain Eabh- 
ruidhich, ag ràdh, 

CAIB. XXII. 

1 Chuir Pòl gu pailt an cèill cionn- 
us a dKiompaicheadh e chum o' 



[HARA. 

chreidimh, It agus aghairmeadh 
e chum na h-abstolachd. 22 'Nuair 
a dKainmich e na Cinnich, thog 
am pobull aon ghàir ris : 24 Bha 
e gu bhi air a sgiùrsadh 25 ach 
air dha a chòir-shaorsa mar 
Romhanadi agairt, leigeadh as e. 

JTHEARA, a bhràithre, agus 
aithriche, èisdibh-sa fi m' 
dhìon-chainnt' fibh a nis : 

2 (Agus an uair a chual iad- 
san gu'n do ìabhair 'e fiu sa' 
chànain ■ Eabhruidhich, bu 
mhòid a thosd iad : agus thu- 
bhairt esan,) 

3 Is ludhach mise da fir- 
eadh, a fugadh ann an Tarsus 
na Cilicia, ach a dh'oileadh'^ 
sa' bhaile so, aig cosaibh Gha- 
maheil, agus a theagaisgeadh 
gu coimhlionta a f èir gnàtha 
lagha nan aithriche, agus bha 
mi eudmhor a thaobh Dhè, 
mar a ta sibhse uile an diugh. 

4 Agus finn mi geur-ìean- 
mhuinn gu bàs air an t-siighe 
so, a' ceangal f liear agus bhan, 
agus 'gan tarruing gu prìos- 
an : 

5 Mar a iii an t-àrd-shagart 
mar an ceudna fìanuis domh, 
agus comhairle nan seanairean 
uile ; o'n d'fhuair mise mar an 
ceudna litriche chum nam 
bràithre, agus chaidh mi gu 
Damascus, chum an dream a 
bha'n sin a thoirt ceangailte 
gu lerusalem, chum gu deant- 
adli peanas orra. 

6 Agus tharladh, air dhomh 
bhi 'g imeachd, agus a' druid- 
eadh fi Damascus mu mheadh- 
on-là, gu'n do dhealraich gu 



mo leithsgeul. ' thogadh siias. 



CAIB 

h-obann o nèamh solùs mòr 
mu'n cuairt orm. 

7 Agus thuit mi air an tal- 
amh, agus chuala mi guth ag 
ràdh, A Shauil, a Shauil, c'ar 
son a ta thu 'gam gheur-iean- 
mhuinn-sa ? 

8 Agus fhreagair mise, Cò 
thu, a Thighearn ? Agus thu- 
bhairt e rium, is mise losa o 
Nasaret, air am bheil thusa a' 
deanamh geur-ieanmhuinn. 

9 Agus chunnaic na daoine 
a bha maille fium an solus gu 
deimhin, agus ghabh iad eagal ; 
ach cha chual iad guth an ti 
a ìabhair rium-sa. 

10 Agus thubhairt mise, 
Ciod a ni mì, a Thigliearn ? 
Agus thubhairt an Tighearn 
fium, Eirich, agus imich gu 
Damascus, agus an sin labhrar 
fiut mu thimcliioll nan nithe 
sin uile a dh'orduicheadh 
dhuitse a dheanamh. 

11 Agus an uair nach bu 
lèir dhomh tre ghlòir an t-so- 
luis sin, air dhomh bhi air mo 
threòrachadh air làimh ieo-san 
a bha maiUe fium, thàinig mi 
gu Damascus. 

12 Agus air do dhuine àr- 
aidh (Tam b'ainm Ananias, a 
bha cràbhach a fèir an lagha, 
agus air an robh deadh theist- 
eas aig na h-Iudhaich uile a 
bha chòmhnuidh an sin, 

13 Teachd am' ionnsuidh, 
agus seasamh làimh fium, thu- 
bhairt e fium, A Shauil a 
bhràthair, faigh do fadharc. 
Agus aìr an uair sin fèin 
dh'amhairc mi suas air. 



XXII. 295 

14 Agus thubhairt esan, 
Thagh Dia ar n-aithriche 
foimh-làimh thusa, chum gu'n 
gabhadh tu eòlas air a thoil, 
agus gu'm faiceadhtu an t-Aon 
cothromacli sin, agus gu'n 
cluinneadh tu guth as a bheul. 

15 Oirbithidh tu a'd' fhia- 
nuis aige chum nan uile 
dhaoine, air na nithibli a 
chunnaic agus a chuala tu. 

16 Agus a nis c'ar son a ta 
thu a' deanamh moille ? Eir- 
ich, agus bi air do bhaisteadh, 
agus ionnlaid uait do pheac- 
anna, a' 
Tighearn. 

17 Agus tharladh, 'nuair a 
phill mise gu lerusalem, agus 
a bha mi a' deanamh urnuigh 
san teampull, gu'n deachaidh 
mi ann an neul, 

18 Agus gu'm faca mì esan 
ag ràdh fiura, Dean deifìr, a- 
gus imich gu grad à lerusa- 
lem ; oir cha ghabh iad fi 
d' theisteas mu m' thimchioll- 
sa. 

19 Agus thubhairt mise, A 
Thighearn, tha fhios aca gu 
robh mise a' tilgeadh am prìos- 
an, agus a' sgiùrsadh anns 
gach sionagog iadsan a chreid 
annad-sa: 

20 Agus an uair a dhòirt- 
eadh fuil do mhairtirich' Ste- 
phain, bha mise mar an ceud- 
na a'm' sheasamh a iàthair, 
agus ag aontachadh ieis a 
mharbhadh, agus a' coimhead 
eudaich na muinntir a mharbh 
e. 

21 Agus thubhairt e fium, 



' t' f hianuis-Sci. 



296 

Imich : oir cuiridh mise thu 
am fad chum nan Cinneach. 

22 Agus dh'èisd iad ris gus 
an fhocal so, agus thog iad an 
sin an guth gu h-àrd, ag ràdh, 
Beir o'n talamh a ieithid so do 
dhuine ; oir cha chòir e bhi 
beò. 

23 Agus an uair a bha iad- 
san ag èigheach, agus a' tilg- 
eadh dhiubh an eudaich, agus 
a' tilgeadh luaithresan athar', 

24 Dh'àithn an t-àrd-cheann- 
ard esan a thoirt do'n chaisteal 
ag orduchadh a cheasnachadh 
ie a sgiùrsadh ; chum gu faigh- 



GNIOMHARA. 

29 An sin dh'imich iadsan 
uaith air ball a bha gus a cheas- 
nachadh : agus ghabh an t-àrd- 
cheannard mar an ceudna eas;- 
al 'nuair a thuig e gu'm bu 
Romhanach e, agus a chionn 
gu'n do cheangail se e. 

30 Agus air an ìà màireach, 
air dha bhi togarrach air fios 
cinnteach fhaotainn ciod i a' 
choire a bha na h-Iudhaich 
a' cur as a ìeth, dh'fhuasgail 
se e o « chuibhreachaibh, agus 
dh'àithn e do na h-àrd-shag- 
artaibh agus d'an comhairle 
uile teachd a ìàthair 



eadh e fios ciod i a' choire dha Pòl a thoirt sìos, chuir e 



mu'n robh iad a' glaodhaich 
mar sin 'na aghaidh. 

25 Agus an uair a bha iad 
'ga cheangal ìe iallaibh, thu~ 
bhairt Pòl ris a' cheann^rd- 
ceud a sheas a iàthair, Am 
bheil e ceaduichte dhuibhse 
duine a ta 'na Romhanacli a 
sgiùrsadh, agus gun e air a 
dhìteadli ? 

26 Agus an uair a chual 
an ceannard-ceud so, dh'imich 
e agus dli'innis e do'n àrd- 
cheannard, ag ràdh, Thoir 
fa'near ciod a ni thu ; oir is 
Romhanach an duine so. 

27 An sin thàinig an t-àrd- 
cheannard d'a ionnsuidh, agus 
thubhairt e ris, Innis dorah-sa, 
an Romhanach thu ? 
thubhairt esan, Is mi. 

28 Agus fhreagair an t-àrd- 
cheannard, Is mòr an t-suim 
air an dp cheannaich mise an 
t-saorsa so. Agus thubhairt 
Pòi, Ach rugadh mise saor. 



'nam fianuis e. 

CAIB. XXIiI. 

1 Thagair Pòl a chuis. 2 Dh'ord- 
uich Ananias abhualadh. 7 Conn- 
sachadh am measg a luchd-casaid. 
11 Thug Diamisneach dha. 14 
Nochdadh feall nan ludhach an 
aghaidh Phòilddn àrd-cheannard. 
23 Chuir se egu Felics an t-uachd~ 
aran. 



Agus 



GUS air dearcadh do Phòl 
air a' chomhairle, thu- 
bhairt e, Fheara agus a bhràith- 
re, anns an uile dheadh chog- 
uis chaith mise mo bheatha a 
thaobh Dhè gus an là'n diugh. 

2 Agus dh'àithn an t-àrd- 
shagart Ananias dhoibh-san a 
bha 'nan seasamh làimh ris, a 
bhualadh air a bheul. 

3 An sin thubhairt Pòl ris, 
Buailidh Dia thusa, a bhalla 
ghealaichte : oir am bheil thusa 
a'd' shuidhe a thoirt breth 
ormsa a rèir an lagha, agus 



' aidhear. 



CAIB. 

an aghaidh an lagha ag ord- 
uchadh mo bhualadh ? 

4 Agus thubhairt iadsan a 
sheas làimh ris, Am bheil 
thusa a' toirt ana-cainnt' do 
àrd-shagart Dhè ? 

5 An sin thubhairt Pòl, Cha 
robh fhios agam% a bhràithre, 
gu'm b'e an t-àrd-shagart e : 
oir a ta e sgrìobhta, Na labh- 
air olc mu uachdaran do pho- 
buill. 

6 Ach an uair a thuig Pòl, 
gu robh cuid diubh 'nan Sa- 
dusaich, agus a' chuid eile 
'nam Phairisich, ghlaodh e 
anns a' chomhairie, Fheara 
agus a bhràithre, is Phairis- 
each mise, mac Phairisich : is 
ann à leth dòchais agus ais- 
eirigh nam marbh, a tha mi 
air mo thoirt am breitheanas. 

7 Agus air dhasan so a ìabh- 
airt, dh'èirich comhstri eadar 
na Phairisich agus na Sadus- 
aich : agus roinneadh an coimh- 
thional an agliaidh a chèile. 

8 Oir tha na Sadusaich ag 
ràdh nach 'eil aiseirigh, no 
aingeal, no spiorad ann ; ach 
a ta na Phairisich ag aideach- 
adh gach aon diubh^ 

9 Agus dh'èirich gàir* mhòr: 
agus air seasamh suas do na 
sgrìobhaichibh a bha air taobh 
nam Phairiseach, chathaich 
iad 'nan aghaidh, ag ràdh, 
Cha'n 'eil sinne faotainn^ cron 
air bith san duine so : ach ma 
labhair spiorad no aingeal ris, 
na cogamaid an aghaidh Dhè. 



XXIIl. 297 

10 Agus an uair a dh'èir- 
ich connsachadh mòr eatorrttf 
air do'n àrd-cheannard bhi fo 
eagal gu'n rachadh Pòl a 
tharruing as a chèile ìeo, 
dh'àithn e do na saighdear- 
aibh dol sìos, agus esan a thog- 
ail ìeis an làimh làidir as am 
meadhon, agus a thoirt do'n 
chaisteal. 

1 1 Agus air an oidhche 'na 
dhèigh sin, sheas an Tighearn 
làimh ris, agus thubhairt e, 
Biodh misneach mhaith agad, 
a Phòil ; oir mar a rinn thu 
fianuis mu m' thimchioll-sa 
ann an lerusalem, is amhuil 
sin is èigin duit fìanuis a dhean- 
amh anns an Ròimh. 

12 Agus air teachd do'n là, 
chruinnich dream àraidh do na 
h-Iudhaichan ceann a chèile% 
agus chuir siad iad fèin fo 
mhallachadh, ag ràdh, nacli 
itheadh agus nach òladh iad 
gus am marbhadh iad Pòl. 

13 Agus bha iad os ceann 
dà f hichead fear a rinn an co- 
mhionnachadh so. 

14 Agus thàinig iad chum 
nan àrd-shagart,agus nan sean- 
airean, agus thubhairt iad, 
Chuir sinne sinn fèin fo àrd- 
mhallachadh, nach blaiseam- 
aid ni sam bith gus am marbh- 
amaid Pòl. 

15 A liis uime sin iarraibh- 
sa maille fi# a' chomhairle air 
an àrd-cheannard, gu'n tug- 
adh e do 'ur n-ionnsuidh-sa e 
am màireach, mar gu biodh a 



' càineadh ^ cj^^ d'thug nii fa'near. ' 'gan aideachadh le chèile 

* ìolach. * faghail, faghainn. ^ ,i,in dreani àraidh do na h-Iudhaich comh- 

bhann r'a chèile. 



298 GNIOIV 
rùn oirbh fios fhaotaìnn ni bu 
choimhlionta air ni èigin m'a 
thimchioll; agus tha sinne deas 
chum esan a mharbhadh, mu'n 
tig e'm fagus duibh. 

16 Agus an uair a chuala 
mac peathar Phòil am feall- 
fholach' so, thàinig e, agus 
air dha dol a steach do'n chaist- 
ealj.dh'innis e sin do Phòl. 

17 An sin ghairm Pòl d'a 
ionnsuìdh aon do na ceannard- 
aibh-cheud, agus thubhairt e, 
Thoir an t-òganach so chum 
an àrd cheannaird ; oir a ta ni 
àraidh aiger'a innseadh dha. 

18 An sin thug e ìeis e, a- 
gus threòraich se e chum an 
àrd-cheannaird,agus thubhairt 
e, Ghairm Pòl am prìosan- 
ach mise d'a ionnsuidh, agus 
ghuidh e orm an t-òganach so 
thoirt a d' ionnsuidh-sa, aig am 
bheil ni-èigin r'a innseadh 
dhuit. 

19 An sin rug an t-àrd- 
cheannard air a ìàimh, agus 
chaidh e a leth-taobh an uaig- 
mdhea.smaiUeris, agusdh'fhios- 
raich e dheth, Ciod a tha agad 
f 'a innseadh dhorah-sa ? 

20 Agus thubhairt esan, 
Rinn na h-Iudiiaich comhairle 
iarraidh ortsa, gu'n tugadh tu 
Pòl am màireach do'n chomh- 
airle, mar gu'm biodh iad gu 
rannsachadhni's gèire adhean- 
amh airni-èiginm'a thimchioll. 

21 Ach na aontaich thusa 
ieo : oir a ta os ceann dà 
fhichead fear dhiubh fi feall- 
fholach 'na aghaidh, a chuir 
iad fèin fo mhallachadh, nach 



ith agus nach òl iad gus am 
marbh iad e : agus a nis tha 
iad ullamh, a' feitheamh fi 
gealladh uaitse. 

22 An sin ìeig an t-àrd- 
cheannard uaith an t-òganach, 
agus dh'àithn e dha, ag rddh, 
Feuch, nach innis thu do neach 
sam bith, gu'n d'fhoillsich thu 
na nithe so dhomh-sa. 

23 Agus ghairm e d'a ionn- 
suidh dà cheannard-ceud, a-^ 
gus thubhairt e, Ulluichibh dà 
cheud saighdear a thèid gu 
Cesarea, agus deich agus tri 
fichead marcach, agus dà 
cheud fear-sleagha, air an treas 
uair do'n oidhche. 

24 Agus ulluichibh eich, 
chum air dhoibh Pòl a chur 
orra, gu'n toir iad e gu tear- 
uinte chum an uachdarain Fe- 
lics. 

25 Agus sgrìobh e Htir air 
a' mhodh so : 

26 Beatha agus slàinte o 
Chlaudius Lisias, chum an 
uachdarain ro òirdheirc FeHcs. 

27 Ghlacadh an duine so 
ieis na h-Iudhaich, agus an 
uair a bha iad air ti a mharbh- 
adhjthàinigmiseorra ie saighd- 
earaibh, agus thug mi dhiubh 
e, a' tuigsinn gu'm bu Romh- 
anach e. 

28 Agus air dhomh bhi toil- 
each air fìos an aobhair f haot- 
ainn air son an d'agair iad e, 
thug mi sios e chum an comh- 
airle-san : 

29 Agus tliuig mi gu'n robh 
e air agairt mu cheisdibh d'an 
lagh fèin, gun ni sam bith air 



' plaid luìdhc. 



CAIB. 

a chur as a ieth a b'airidh air 
bàs 110 air ceanglaichibh. 

30 Ach an uair a dh'inn- 
seadh dhomh gu'n robh na 
h-Iudhaich gu feall a chaith- 
eadh air an duine, air ball 
chuir rai a d' ionnsuidh-sa e, a- 
gus thug mi àithne mar an 
ceudna d'a iuchd-casaid, gach 
cùis a hlia aca 'na aghaidh a 
chur an cèill a'd' ìàthair-sa. 
Slàn ieat. 

31 An sin air do na saighd- 
earaibh Pòl a ghabhail, a fèir 
mar a dh'àitlineadh dhoibh, 
thug iad san oidhche e gu An- 
tipatris. 

32 Agus air an là màireach 
ieig iad do'n mharc-shluagh 
dol ieis, agus pliiU iad fèin 
do'n chaisteai. 

33 Agus an uair a chaidh 
iad a stigh do Chesarea, agus a 
thu'g iad an litir do'n uachd- 
aran, chuir iad mar an ceudna 
Pòl 'na fhianuis. 

34 Agus an uair a ieugh an 
t-uachdaran an litir, dh'fhios- 
raich e cò an dùthaicli o'n 
robh e. Agus an uair a thuig 
e gur ann o Chilicia bha e, 

35 Thubhairt e, Eisdidh mi 
fiut, 'nuair a thig do luchd- 
casaid mar an ceudna. Agus 
dli'àithn e esan a choimhead 
ann an taiia-breitheanais He- 
roid. 

CAIB. XXIV. 

1 Air do Phòl a bhi air a chasaid le 
Tertullus an caiìint-fhear, 10 
fhreagair e air a shon fèin thaobh 
a chaitJie-beatha agtis a theagaisg : 
shearmonaich e Criosd diin uachd- 
aran agus d'a mhnaoi. 26 Bha 



XXIV. 299 

sùil aige-san ri airgiod fhaotainn 
naith^ ach an dìomhanas. 

AGUS an ceann ciiùig làith- 
ean 'na dhèigh sin, 
chaidh Ananias an t-àrd-shag- 
art sios maille fis na seanair- 
ibh, agus fi Tertulkis fear- 
tagraidh' àraidh, muinntir a 
iiochd iad fèin an iàthair an 
uachdarain an aghaidli Phòil. 

2 Agus an uair a ghairm- 
eadh a mach e thòisich Ter- 
tuilus air a chasaid, ag ràdh, 
Do bhrìgh gu bheii sinn 
tromhad-sa a' meaituinn mòr- 
shìth, agus gu'n d'finneadh 
iomadh deadh ghnìomh do'n 
chinneacii so tre do ghiiocas- 
sa, 

3 Tha sinne gabhaii fi 5o, 
anns gacli àm agus anns gacii 
àit, Fheiics roòirdheirc, maiile 
fis gach uile bhuidheachas. 

4 Ach, chum nach cuirinn 
mòr-mhoille ort,guidheam ort, 
dp d' shuairceas gu'n èisd thu 
fuinn gu h-atli-ghoirid. 

5 Oir fhuair sinn am fear 
so 'na phlàigh, agus a' dùsg- 
adh^ nan ludhacli uile gu 
ceannairc air feadh an domh- 
ain, agus 'na cheann-feadhna 
do ìuchd saobh-chreidimli nan 
Nasarenach. 

6 Neacii mar an ceudna a 
thogair an teampuli a shai- 
achadh ; agus a ghlac sinne, 
agus b'àiii ieinn breth a thoirt 
air a fèir ar lagha fèin : 

7 Ach air teachd do Lisias 
an t-àrd-cheannard oirnn, thug 
e ìe mòr-ainneart as ar iàmh- 
aibh e. 



' cainnt-f hear. brosnuchadh.' 



300 



GNIOMHARA. 



8 Ag àithneadh d*a luchd- 
casaid teachd ad' ionnsuidh- 
s'à 'j neach o'm feud thu le a 
cheasnachadh, fios fhaotainn 
air na h-uile nithibh a tha 
sinne a' cur as a ìeth. 

9 Agus dh'aontaich na 
h-Iudhaich mar an ceudna, 
ag ràdh, Gu'n robh na nithe 
sin mar sin. 

10 An sin air do'n uachdar- 
,an smèideadh air Pòl e a tabh- 
airt, fhreagair esan, Is mòid 
mo mhisneach gu freagairt air 
mo shon fèin, gu bheil fhios 
agam gu robh thusa rè mòr- 
ain bhUadhna a'd' bhreith- 
eamh air a' chinneach so : 

11 Oir feudaidh tu fios 
fhaotainn, nach mò na dà tà 
dheug o chaidh mi suas gu le- 
rusalem a dheanamh aoraidh. 

12 Agus cha d'fhuair^iad 
mi a' deasboireachd fi aon 
neach san teampuU, no a' bros- 
puchadh an t-sluaigh gu ceann- 
airc, aon chuid sna sionagog- 
aibh, no anns a' bhaile. 

13 Ni mò is urrainn iad 
na nithe sin a dhearbhadh a 
tha iad a' cur as mo ieth. 

14 Ach tha mi ag aideach- 
adh so dhuitse, gur ann a fèir 
na slighe sin fis an abair iadsan 
saobh-chreidimh, a ta mise a' 
deanamh aoraidh do Dhia 
m'aithriche, a' creidsinn nan 
uile nithe a ta sgrìobhta san 
lagh agus anns na fàidhibh : 

15 Agus a ta dòchas agam 
an Dia, fis am bheil sùil mar 
an ceudna aca fèin, gu'n tig 
aiseirigh nam marbh, nam fìr- 



ean araon agus nan neo-fhir- 
ean. 

16 Agus an so tha mi a' 
saoithreachadh a ghnàth cog- 
uis' neo-lochdach a bhi agam 
a thaobh Dhè, agus a thaobh 
dhaoine. 

17 A nis an dèigh mòrain 
bhliadhna, thàinig mi a thoirt 
dèirce chura mo chinnich, a- 
gus thabhartas. 

18 Air a so fhuair ludhaich 
àraidh o'n Asia mi air mo 
ghlanadh san teampull, gun 
sluagh, agus gun bhuaireas. 

19 Muinntir d'am bu chòir 
bhi'n so a'd' làthair-sa, agus 
m'agairt, nam biodh ni sam 
bith aca a'm' aghaidh. 

20 No abradh iad so fèin, 
ma fhuair iad eucoir'^ sam bith 
annam-sa, 'nuair a sheas mi an 
làthair na comhairle ; 

21 Mur ann amhàin air son 
an aoin fhocail so, a ghlaodh 
mia'm' sheasamh 'nam measg, 
Gur ann air son aiseirigh nam 
marbh, a ta mi air mo thoirt 
gu breitheanas ìeibhse an 
diugh, 

22 Agus an uair a chuala 
Felics na nithe so, air dha eòl- 
as ni bu diongmhalta bhi aige 
air an t-slighe sin, chuir e air 
dàil iad,.agràdh, 'Nuair a thig 
Lisias an t-àrd-cheannard a 
nuas, làn-rannsaichidh mi^ 
bhur ciiis. 

23 Agus dh'àithn e do 
cheannard-ceud Pòl a ghleidh- 
eadh, agus e bhi fuasgailte 
aige, agus gun neach d'a 
mhuinntir fèin a bhacadh o 



' coimh-fhios, coinsiens. ^ mi-ghnìonih. — — ' bithidh h\n-fhios agam air. 



CAIB. XXV. 

no teachd 



fhrithealadh dha, 
d'a ionnsuidh. 

24 Agus an dèigh ìàithean 
àraidh, 'nuair a thàinig FeHcs 
maille r'a mhnaoi Drusilla, a 
bha 'na Ban-Iudhach, chuir e 
fios air Pòl, agus dh'èisd e 
ris mu thimchioll a' chreid- 
imh' ann an Criosd. 

25 Agus air dhasan bhi a' 
reusonachadh mu fhìreant- 
achd, stuaim ^ agus breith- 
eanas fi teachd, ghabh Fehcs 
eagal mòr, agus fhreagair e, 
Imich fomhad an tràth so ; 
'nuair a bhios ùine agam, 
cuiridh mi fìos ort. 

26 Bha dùil aige mar an 
ceudna gu rachadh airgiod a 
thoirt da ie Pòl, chum gu'm 
fuasgladh se e : uime sin chuir 
e fìos air ni bu trice, agus ìabh- 
air e ris. 

27 Ach air do dhà bhliadh- 
na bhi air an coimhlionadh, 



2 Agus nochd 



shagart 



thàinig Porcius Festus an àit 
FheHcs : agus air do Fhelics 
bhi toileach comain a chur 
air na h-Iudhaich^ dh'fhàg e 
Pòl ceangailte. 

CAIB. XXV. 

1 Chasaid na h-Iudhaich Pòl an 
làthair Fhestuis : 8 fhreagair 
Pòl air a shon fèin, 1 1 agus thog e 
a chùis gu Ceasar. 14 DKfhosg- 
ail Festus cùis Phòil do Agripa, 
agus dh'innis e nach dfhuaradh 
còire air bith ann a Vairidh air 
bàs. 

NIS 'nuair a thàinig Fes- 
tus do'n mhòr-roinn^ an 
ceann tri làithean chaidhe suas 
o Chesarea gu lerusalem. 



301 
an t-àrd- 
agus maithean nari 
ludhaeh iad fèin 'na làthair 
an aghaidh Phòil, agus chuir 
iad impidh air, 

3 Ag iarraidh fàbhoir 'na 
aghaidh, gu'n cuireadh e fios 
air gu lerusalem, agus iad a 
dheanamh feaH-fhoIach* chum 
esan a mharbhadh air an 
t-slighe. 

4 Ach fhreagair Festus, 
Gu'm bu chòir Pòl a ghleidh- 
eadh ann an Cesarea, agus 
gu'n rachadh e fèin an sin gu 
h-aithghearr. 

5 Uime sin, ars' esan, rach- 
adh iadsan 'nur measg a 
dh'fheudas, sìos maille fium- 
sa, agus ma ta coire air bith 
san duine so, cuireadh iad sin 
as a ìeth. 

6 Agus air dha fantuinn 
'nam measg os ceann deich 
làithean, chaidh e sios do Che- 
sarea ; agus air an là màireach 
shuidh e air a' chaithir-bhreith- 



A 



eanais, agus dh'àithn e Pòl a 
thoirt a ìàthair. 

7 Agus an uair a thàinig 
esan, sheas na h-Iudhaich a 
thàiniga nuas o lerusalem m'a 
thimchioU, a' cur choireanna 
lìonmhor agus mòra à leth 
Phòil, nach b'urrainn iad a 
dhearbhadh : 

8 'Nuair a fhreagair esan 
'ga shaoradh fèin, Cha d'finn 
mi cionta sam bith an aghaidh 
lagha nan ludhach, no 'n agh- 
aidh an teampuill, no 'u agh- 
aidh Cheasair. 

9 Ach air bhi do Fhestus 



' na creidimh.- 
aich. ♦ 



measarrachd. ^ gnìomh taitneach a dheanamh do na h-Iudh- 

earrainn ; province. Sasg. • ^ plaid-luidhci 



302 



GNIOMHARA. 



togarrach air toileachas-inn- 
tinn a thoirt do na h-Iudhaich, 
fhreagair e Pòl, agiis thu- 
bhairt e, An àiU ieatsa dol 
suas gu lerusalem, agus an sin 
dol fo bhreitheanas thaobh 
nan nithe sin ann mo ìàthair- 
sa ? 

10 An sin thubhairt Pòl, 
• Tha mi m' sheasamh aig cai- 

thir-breitheanais Cheasair, far 
an còir breth a thoirt orm : air 
na h-Iudhaich cha d'rinn mi 
eucoir sam bith, mar is maith 
a ta fios agadsa. 

1 1 Oir ma tha mi deanamh 
eucoir, agus raa rinn mi ni 
sam bith a thoill bàs, cha'n 
'eil mi diultadh bàs fhulang : 
ach mur 'eil ni sam bith dhiubh 
^mfìor a tha iad so a' cur as 
mo ieth, cha'n fheud duine 
sam bith mo thoirt thairis 
doibh'. Tlia mi togail mo 
chùis gu Ceasar. 

12 An sin an dèigli do Fhes- 
tus labhairt fis a' chomhairle, 
fhreagair e, An do thog thu 
dò chùis gu Ceasar ? gu Cea- 
sar thèid thu. 

13 Air dol do ìàithibh àr- 
aidh seachad, thàinig Agripa 
an righ agus Bernice gu Ce- 
sarea a chur fàilte air Festus. 

14 Agus air dhoibh mòran 
iàitliean a chaitheadh an sin, 
chuir Festus cùis Phòil an 
cèill do'n righ, ag ràdh, 
Dh'fhàgadli duine àraidh ìe 
FeHcs 'na phrìosanacli. 

15 Air-san, an uair a bha 
raise ann an lerusalem, finn 



na h-àrd-shagairt agus sean- 
airean nan ludhach casaid 
rium, ag iarraidh binne^ 'na 
aghaidh. 

16 D'an d'thug mise am 
freagradli so, Cha'n e gnàth 
nan Romhanach duine sam 
bith a thoirt thairis chum bàis^ 
gus am bi aig an neach a tha 
air agairt, a luchd-casaid agh- 
aidh fi h-aghaidh, agus gu'm 
bi cothrom aige air e fèin a 
shaoradh o'n choire a chuir- 
eadh as a ieth. 

17 Uime sin an uair a thài- 
nig iad araon an so, gun 
mhoille sam bith shuidh mi 
air an là màireach sa' chaithir- 
bhreitheanais, agus dh'àithn 
mi'n duine a tlioirt a iàthair. 

18 Agus an uair a sheas a 
iuchd-casaid''' m'a thimchioll, 
cha do chuir iad coire air bith 
as a ietli do na nithibh a shaoil 
mise : 

19 Ach thug iad ceisdean 
àraidh 'na aghaidh mu thim- 
chioll an creidimh* fèin, agus 
mu thimchioll losa àraidh, a 
fhuair bàs, neach a thubhairt 
Pòi a bhi beò. 

20 Agus a chionn gu robh 
mise amharusacli mu thim- 
chioll an ieithid sin do cheisd- 
ibh, dh'fheòraich mi dheth^ 
am b'àill ieis doi suas gu le- 
rusalem, agus an sin doi fo 
bhreitheanas mu na nithibh so. 

21 Ach an uair a dh'iarr 
Pòi a choimhead gus am fìos- 
raichteadh a ciiùis-san ie Au- 
gustus, dh'àithn mi e bhi air a 



* cha'n fheud duine sara bith an toileachadh le mise a thoirt thairis doibh. 

2 dìtidh. ' miUidh * luchd-t?graidh. — — * an saobh-chreidimh.-— — « thubhairt 

mi ris. 



CAIB. 

ghleidheadh gus an cuirinn gu 
Ceasar e. 

22 Au sin thubhairt Agripa 
ri Festus, B'àiU ieamsa fèin 
an duine so* chluinntinn. Am 
màireach, thubhairt esan, 
cluinnidh tu e. 

23 Uime sin air an là màir- 
each, 'nuair a thàinig Agripa, 
agus Bernice, ìe mòr-ghreadh- 
nachas, agus a chaidh iad a 

. steach maille ris na h-àrd- 
cheannardaibh agus prìomh- 
dhaoinibh na caithreach do'n 
ionad èisdeachd, air do Fhes- 
tus àithne a thoirt, thugadh 
Pòl a làthair. 

24 Agus thubhairt Festus, 
A figh Agripa, agus sibhse 
a dhaoine uile a ta làthair an 
so maiUe ruinn, tha sibh a' 
faicinn an duine so, mu'n do 
chuir sluagh nan ludhach uile 
impidh orrasa, araon ann an 
lerusalem, agus an so, a' 
glaodhaich nach bu chòir e 
-bhi ni b'fhaide beò. 

25 Ach an uair a thuig 
mise nach d'rinn e ni sam bith 
a thoill bàs, agus a chionn 
gu'n do thog e fèin a chùis gu 
Augustus, shonraich mi a chur 
d'a ionnsuidh. 

26 Mu nach 'eil ni sam bith 
cinnteach agam f'a sgrìobhadh 
chum mo Thighearn. Uime 
sin thug mi mach e do 'ur 
n-ionnsuidh-sa, agus gu h-àr- 
aidh a d' ionnsuidh-sa, a fiffh 
Agripa, chum an dèigh rann- 
sachadh a dheanamh, gu'm 
biodh agam ni èigin f'a 
sgrìobhadh. 

' [gur aithne dhomh] 



XXVI. 303 

27 Oir is mi-reusonta a'm* 
bheachd-sa prìosanach a chur 
uam, agus gun na cùisean a ta 
'na aghaidh ainmeachadh. 

CAIB. XXVI. 

1 An làthair Agripa, chuir Pòl atl 
cèill a chaithe-beatha o 'àige, 12 
agus cionnus a dKiompaicheadh e 
gu mìorbhuileach, agus a ghairm- 
eadh e gu bhi 'na abstol. 2^Chuir 
Festus as a leth gu robh e air a 
chuthach, ach fhreagair esan gu 
sèimh. 

AN sin thubhairt Agripa fi 
Pòl, Tha cead agad Jabh- 
airt air do shon fèin. An sin 
shìn Pòl a mach a iàmh, agus 
flireagair e air a shon fèin, 

2 A ta mi 'gam mheas fèin 
sona, a f igli Agripa, do bhrìgli 
gu bheil mi gu freagairt air 
mo shon fèin an diugh a'd* 
iàthair-sa, thaobh nan nithe sin 
uile a ta air an cur as mo ieth 
ieis na h-Iudhaich. 

3 Gu h-àraidh, a chionn gu 
bheil thusa eòiach' air gacli 
gnàth agus ceisd a tha am 
measg nan ludhach : uime sin 
guidheam ort, èisd fium gu 
foighidneach. 

4 Tha mo bheatha-sa o 
m'òige, a chaitheadh air tùs 
am measg mo chinnich fèin 
ann an lerusaiem, aithnichte 
do na h-Iudhaicli uile ; 

5 D'am b'aithne mi o thùs, 
(nam b'àili ieo fìanuis a dhean- 
amh,) gu'n do chaitli mi mo 
bheatha a'm' Pliairiseach, a 
fèir an iuchd comh-bharail a's 
teinne d'ar creidimh-ne. 

6 Agus a nis tiia mi a' m' 

gu bheil thusa eòlach. 



804 



GNIOMHARA. 



shèasamh fo bhreitheanas air 
son dòchais a' gheallaidh a 



d'ar 



n-aith- 



finneadh ie Dia 
richibh : 

7 Chum am bheil dùil aìg 
ar dà thrèibh dheug-ne teachd, 
a' deanamh seirbhis do Dhia a 
ià agus a dh'oidhche do 
ghnàth ; agus air son an dòch- 
ais so tha mise, a figh Agripa, 
air m'agairt teis na h-ludh- 
aich. 

8 C'ar son a mheasar' ieibh- 
se mar ni do-chreidsinn, gu'n 
dùisgeadh Dia na mairbh ? 

9 Gu deimhin mheas mise 
annam fèin, gu'm bu chòir 
dhomh mòran nithe a dhean- 
amh an aghaidh ainme losa o 
Nasaret. 

10 Ni mar an ceudna a finn 
mi ann an lerusalem : agus 
air faotainn ùghdarrais o na 
h-àrd-shagartaibh, dhruid mi 
mòran do na naoimh am prìos- 
anaibh ; agus an uair a chuir- 
eadh gu bàs iad, thug mi mo 
ghuth 'nan aghaidh. 

11 Agus a' deanamh pean- 
ais orra gu minic anns gach 
sionagog, cho-èignich mi iad 
gu toibheum^ a iabhairt; a- 
gus air dhomh bhi gu ro mhòr 
air bhoile 'nan aghaidh, finn 
mi geur-ìeanmhuinn orra, 
eadhon gu bailtibh coigreach. 

12 Air a so 'nuair a bha 
mi dol gu Damascus, ìe cumh- 
achd agus barantas^ o na 
h-àrd-shagartaibh ; 

13 Mu mheadhon-là, O a 
figh, chunnaic mi air ant-slighe 
sokis o iièamh, bu shoilleire 



na soius na grèine, a' deal- 
rachadh mu'n cuairt orm, a- 
gus orra-san a bha 'g im- 
eachd maille fium. 

14 Agus an uair a thuit sinn 
uile air an talamh, chuala mi 
guth a' labhairt fium, agus ag 
ràdh anns a' chainnt Eabh- 
ruidhich, A Shauil, a Shauil, 
c'ar son a ta thu ga m' gheur- 
ìeanmhuinn ? Is cruaidh dhuit- 
se bhi breabadh an aghaidh 
nan dealg. 

15 Agus thubhairt mise, 
Cò thu, a Thighearn ? Agus 
thubhairt esan, Is mise losa a 
ta thusa a' geur-ieanmhuinn. 

16 Ach èirich, agus seas 
air do chosaibh ; oir dh'fhoill- 
sich mi mi fèin duit chum na 
crìche so, gu'n orduichinn thu 
a'd' mhinisteir agus a'd' fhia- 
nuis araon air na nithibh sin a 
chunnaic thu, agus air na nith- 
ibh anns am foiilsich mi mi 
fèin duit ; 

17 Ga d' shaoradh o'n 
t-sluagh, agus o na Cinnich, 
chum am bheil mi nis ga d' 
chur, 

18 A dh'fhosgladh an sùl, 
chum gu tionndaidh iad* o 
dhorchadas gu soius, agus o 
chumhachd Shatain gu Dia, 
chum gu faigh iad maitiieanas 
pheacanna, agus oighreachd 
maille fis a' mhuinntir sin a 
ta air an naomhachadh tre'n 
chreidimh a ta annam-sa. 

19 Uime sin, afigh Agripa, 
cha robh mi eas-ùmhai do'n 
taisbean nèamhaidh : 

20 Ach shearmonaicli 



mi 



C'ar son ? am measar. ^ gii beum a thabhairt do ainm losa,- 

omas * agus gu'n tionndadh. 



ùghdarras, 



CAIB. 

iiìr tùs dhoibh-san ann an Da- 
mascus, agiis ann an lerusa- 
lem, agus air feadh tìre lu- 



dea uile. 



an sm 



do na 



Cinnich, iad a dheanamh aith- 
reachais agus pilltinn fi Dia, 
a' deanamh oibre iomchuidh 
an aithreachais'. 

21 Air son nan nithe so 
ghlac na h-Iudhaich mi san 
teampull, agus b'àill ìeo mo 
mharbhadh \ 

22 Uime sin air dhomh 
còmhnadh fhaotainn o Dhia, 
bhuanaich mi gus an là'n 
diugh, a* deanamh fianuis do'n 
bheag agus do'n mhòr, gun 
ni air bith a' labhairt ach na 
nithe sin a thubhairt na fàidh- 
ean agus Maois a bha gu 
teachd ; 

23 Gu robh Criosd gu ful- 
ang, agus gu robh e gu èirigh 
an ceud neach o na marbh- 
aibh, agus gu'm foillsicheadh 
e sokis do'n phobul] 
na Cinnich. 

24 Agus air dha bhi iabh- 
airt nan nithe so air a shon 
fèin, thubhairt Festus ìe guth 
àrd, Tha thu air mhi-chèilP a 
Phòil : tha mòr-fhòghlum ga 
d' chur air bhoile. 

25 Ach thubhairt esan, 
Cha'n 'eil mi air bhoile, Fhes- 
tuis ro òirdheirc ; ach tha mi 
a' labhairt bhriathra na fìrinn 
agus na cèille. 

26 Oir a ta fhios aig an 
righ roimh am bheil mise a' 
labhairt gu saor, air na nith- 
ibh so : oir tha cinnt asam 



agus do 



XXVII. 305 
nach 'eil a h-aon do na nith- 
ibh so an ain-f hios da ; oir 
cha'n ann an cùil a rinneadh 
so. 

27 Am bheil thu creidsinn 
nam fàidhean, a figh Agripa ? 
tha fhios agam gu bheil thu 
'gan creidsinn. 

28 An sin thubhairt Agripa 
fi Pòl, Is beag nach 'eil thu 
'gam aomadh gu blii 
Chriosduidh. 

29 Agus thubhairt Pòl 
mo ghuidhe air Dia, gu'm 
biodh cha'n e mhàin thusa, 
ach mar an ceudna iadsan 
uile a tha 'g èisdeachd fium 
an diugh, ann am beag agus 



am 



B'e 



am mor, mar a ta mise, saor 
o na geimhhbh so. 

30 Agus air dha na briathra 
so a iabhairt, dh'èirich an righ, 
agus an t-uachdaran, agus 
Bernice, agus an dream a 
shuidh maille fiu : 

31 Agus an uair a chaidh 
iad a ìeth-taobh, labhair iad 
f'a chèile, ag ràdh, Cha'n 'èil 
an duine so a' deanamh ni air 
bith toillteanach air bàs, no 
air geimhlibh. 

32 An sin thubhairt A- 
gripa fi Festus, Dh'fheudtadh 
an duine so a ìeigeadh as, mur 
bhiodh gu'n do thog e a chùis 
gu Ceasar. 



1 



' cubhaidh do aithreachas, 
^ air a chiithach. 



CAIB. XXVII. 

Ghabh Pòl long do'n Ròimh ; 9 
dh''iimis e roimh-làimh cunnart an 
turuis, ach cha d'thugadh creideas 
da. 14 Luaisgeadh iad null a- 
giis a nall le stoirm, agus dKfhuil- 

airidh air aithreachas,— '■ liimh a chur annam. 



u. 



306 



GNIOMHARA. 



ing iad long-bhrisidh ; 44 gidhr- 
eadh thàinig iad air tìr gu tèar- 
ninte. 

AGUS an uair a thugadh 
breth sinne a sheòladh 
do'n Eadailt, thug iad Pòl 
thairis maille ri prìosanaich 
àraidh eile, do cheannard- 
ceud d*am b'ainm lulius, do 
chuideachd Augustuis. 

2 Agus air dhuinn dol air 
luing ìe Adramitium, thog 
sinn ar seòil, a' cur fomhainn 
seòladh seachad air crìoch- 
aibh na h-Asia, air do Aris- 
tarchus Macedonach o The- 
salonica bhi maille ruinn. 

3 Agus air an Id màireach, 
thàinig sinn gu Sidon. Agus 
air do luHus buntainn gu 
suairce' fi Pòl, ieig e dhadol 
a dh'ionnsuidh a chàirde chum 
comhfhurtachd fhaotainn. 

4 Agus air dhuinn stiùradh 
asa sin, sheòl sinn fo Chiprus, 
a chionn gu robh na gaotha ^ 
*nar n-aghaidh. 

5 Agus an uair a sheòl sinn 
troimh'n fliairge ta làimh fi 
Cihcia agus Pamphilia, thàinig 
sinn gu Mira baile^ do Licia. 

6 Agus f huair an ceannard- 
ceud long an sin o Alecsandria, 
a bha seòladh do'n Eadailt, a- 
gus chuir e sinn a steach innte. 

7 Agus an uair a sheòl sinn 
gu maii rè mòrain do ìàith- 
ibh, agus a thàinig sinn air 
èigin fa chomhair Chniduis, 
a chionn nach do leig a' ghaoth 
ieinn, sheòl sinn fo Chrete, fa 
chomhair Shalmone ; 

8 Agus air dhuinn seòladh 

' caoimhneil. ^ an soirbheas. ' caithir, trosgadh. ■■■■ ^ stoirmeil.- 

6 'nar n-aghaidh. 



air èigin seachad air, thàinig 
sinn gu ionad àraidh fis an 
abrar, Na calaidh sgiamhach, 
am fagus d'an robh baile La- 
sea. 

9 Agus air do mhòran ùine 
dol seachad, 'nuair a bha seòl- 
adaireachd a nis cunnartach, 
a chionn gu'n deachaidh an 
trasgadh * cheana seachad, 
chomhairlich Pòl iadf 

10 Ag ràdh fiu, Fheara, tha 
mi faicinn gu'm bi an t-seòl- 
adaireachd so ie dochann agus 
call mòr, cha'n e mhàin do'n 
luchd agus do'nluing, ach d'ar 
n-anamaibh fèin. 

11 Gidheadh, is mò chreid 
an ceannard-ceud an seòladair 
agus maighstir na luinge, na 
na nithe a labhradh ie Pòl. 

12 Agus a chionn gu'n robh 
an caladh neo-iomchuidh gus 
an geamhradh a chaitheadh 
ann, b'i comhairle na cuid bu 
mhò seòladh as a sin mar an 
ceudna, agus nam feudadh iad 
air chor sam bith teachd gu 
Phenice, caladh do Chrete a 
ta ag amharc chum an iar- 
dheas, agus an iar-thuath, a- 
gus fantuinn rè a' gheamh- 
raidh an sin. 

1 3 Agus an uair a shèid a* 
ghaoth à deas gu ciùin, shaoil 
iad gu d'fhuair iad an rùn, a- 
gus ag togail an seòl dhoibh, 
stiiiir iad fi taobh Chrete. 

14 Ach an ceann beagain 
'na dhèigh sin, shèid gaoth 
anrathach' 'na h-aghaidh% fis 
an abrar Euroclidon. 

15 Agus air bhi do'n luing 



CAIB. 

air a fuadachadh, agus gun 
chomas di dol an aghaidh na 
gaoithe, ieig sinn ruith dhi. 

16 Agus air dhuinn ruith 
a stigh fuidh eilean beag àr- 
aìdh d'am b'ainm Clauda, is 
ann ìe èigin a ràinig sinn air 
a* bhàta : 

17 Agusair dhoibh a thog- 
ail suas, ghnàthaich iad gach 
gleus còmhnaidh, a' criosadh 
na luinge fuipe ; agus air 
dhoibh bhi fo eagal gu'n tuit- 
eadh iad sa' bheò-ghaineimh, 
ìeig iad an seòil sìos, agus 
mar sin dh'iomaineadh iad. 

18 Agus air dhuinne bhi gu 
ro mhòr air arluasgadh' ieis 
an doininn^ air an là 'na 
dhèigh sin thilg iad a mach 
an luchd ; 

19 Agus air an treas Idthìlg 
sinn ìe ar làmhaibh fèin a 
mach acfuinn na luinge 

20 Agus an uair nach robh 
a' ghrian no na reulta r'am 
faicinn rè mòrain do iàithibh, 
agus a ìuidh doinionn nach bu 
bheag oirnn, thugadh an sin 
uainn gach uile dhòchas 



XXVII. 307 
ma sam bith 'nur measg, ach 
a mJidìn na luinge. 

23 Oir air an oidhche nochd 
sheas làimh rium-sa aingeal an 
Dè sin, d'am buin mi, agus 
d'am bheil mi deanamli seir- 
bhis, 

24 Ag ràdh, A Phòil, na 
biodh eagal ort ; is èigin duit 
bhi air do thoirt an làthair 
Cheasair : agus, feuch, tliiodh- 
laic^ Dia dhuitiadsan uile ata 
seòladh maille riut. 

25 Uime sin, fheara, biodh 
deadh mhisneach : oir 

ta mi creidsinn Dhè, su'n 



agaibh 



teasairgteadh sinn. 



gu 



21 Ach air dhuinn bhi fada 
'nar trasg, an sin air seasamh 
do Phòl 'nam meadhon, thu- 
bhairt e, Fheara, bu chòir 
dhuibh mo chomhairle-sa 
ghabhail, agus gun fhuasgladh 
o Chrete, agus an dochann a- 
gus an call so a sheachnadh. 

22 Agus a nis guidheam 
oirbh* biodh misneach mhaith 
agaibh : oir cha bhi call 



sèideadh o thonn gu 
grunnachadh dhoibìi. 



ana- 



tonn. 2 stoirm. 



tachair ceart mar a labhradh 
fium. 

26 Ach is èigin duinn bhi 
air ar tilgeadh air eilean àr- 
aidh. 

27 Agus an uair a bha an 
ceathramh oidhche deug air 
teachd, air dhuinne bhi air ar 
sèideadh null agus a nall* ann 
an cimn Adria, mu mheadhon- 
oidhche b'i barail 
aichean gu robh 
do thìr èigin 

28 Agus air leigeadh na 
luaidhe sìos doibh \ fhuair iad 
a)i doimhne fìchead aitheamh ; 

us an uair a chaidh iad 
beagan air an aghaidh, leig iad 
sìos an luaidh a rìs, agus f huair 
iad i 'ìia cùig aitheamh deug. 

29 An sin air dhoibh bhifo 
eagal gu'm buaileadh iad air 
ionadaibh garbha, thilg iad cei- 
thir acraichean à deireadh na 
luinge, agus ghuidh iad an là 
a theachd. 



nam mar- 

iad am fagus 



dheònuich,- 
U 2 



-* chuige agus uaith. 



ao8 



GNIOMHARA. 



30 Agus an uair a bha na 
maraichean air ti' teicheadh a 
mach as an luing, agus a ieig 
iad sìos am bàta do'n f hairge, 
a* gabhail orra bhi tilgeadh a 
mach acraichean à toiseach na 
luinge, 

31 Thubhairt Pòl ris a' 
cheannard-ceud, agus fis na 
saighdearaibh, Murfan iad sin 
san luing, cha'n'eil e'n comas 
duibh bhi air bhur teasairginn. 

32 An sin ghearr na saighd- 
earan cuird a' bhàta, agus ieig 
iad ieis tuiteam sìos. 

33 Agus am feadh a bha 
an là a* teaclid, tliug Pòl a 
chomhairle orra uiie biadh a 
ghabhaii, ag ràdh, Is e so an 
ceathramh ià deug dhuibh a' 
feitheamh, agus a' fantuinn 
'nur trasg, gun bhiadh sam 
bith a ghabhail. 

34 Uime sin guidheam oirbh 
biadh a ghabhaii ; oir a ta so 
chum bhur siàinte : oir cha 
chaiilear* fuiitean à ceann a 
h-aon agaibh. 

35 Agus air dha na nithe so 
a labhairt, agus aran a ghlac- 
adh, thùg e buidheachas do 
Dhia 'nan iàthair uile ; agus 

thòisich 



long, agus thifg 
an cruithneachd 



air dha a bhriseadh, 
e ri itheadh. 

36 An sin ghiac iad uile 
deadli mhisneach, agus ghabh 
iad biadh mar an ceudna. 

37 Agus bha sinn a dh'an- 
amaibli uile anns an iuing, dà 
cheud agus sè deug agus tri 
fichead. 

38 Agus an uair a shàsuich- 
eadh iad ie biadh, dh'eutrom- 



aich iad an 
iad a mach 
san fhairge. 

39 Agus an uair a bha'n 
là air teachd, cha d'aithnich 
iad am fearann : ach thuo; iad 
an aire do iùib àraidh aig an 
robh tràigh, anns an robh 
mhiann orra, nam b'urrainn 
iad, an iong a chur gu tir. 

40 Agus air togaii nan 
acraichean doibh, leig iad fis 
an fhairge i, agus an uair a 
dh'fhuasgaiiiad ceanglaichean 
na stiùire, agus a thog iad am 
priomh sheòi* fis a' ghaoith, 
sheòi iad chum na tràighe. 

41 Agus air tuiteam dhoibh 
ann an ionad àraidh far an do 
choinnich dà fhairge a chèile, 
bhuail ìad an iong air grund ; 
agus air sàthadh d'a toiseacli 
sa' ghrund, dh'fhan e gun 
cliarachadh, ach bhriseadh a 
deireadh ie ainneart nan tonn. 

42 Agus b'i comhairle nan 
saighdearan gu marbhadh iad 
na priosanaich, air eagai gu'n 
snàmhadh neach sam bitli 
dhiubh a mach, agus gu rach- 
adh iad as. 

43 Ach air do'n cheann- 
ard-ceud bhi toiieach Pòi a 
theasairginn, chum e air ais 
o'n comhairie iad, agus dh'- 
àithn e dhoibh-san d'am b'aith- 
ne snàmh iadfèin a thilgeadh 
sa' chuan air tùs, agus dol a 
mach air tìr : 

44 Agus do chàch dh'difhn 
e, cuid diubh dhol air ciàr- 
aibh, agus cuid eiie air mìribh 



briste do'n 



iuing 



agus 



mar 



' fonn.. 



• tlUt.' 



gheodha. * an seòl mòr. 



CAIB. 

sin tharladh gii'n deachaidh 
iad uile tèaminte gu tìr. 

CAIB. XXVIII. 

le-^ dèigh an long-bhrisidh thug 
an sìuagh borb aoidheachd gu 
suairce do Phòl. 5 Cha do chiùrr- 
adh a làmh le nathair nimhe a 
lean rithe. 8 Shlànuich e mòran 
eiicaile san eilean. 1 1 Ghabh iad 
an turus chum na Ròimhe. 17 
Chuir Pòl an cèill do na h-Iudh- 
aich aobhar a theachd ddn Ròimh. 

AGUS an uair a thearnadh 
iad, thuig iad an sin gu'm 
b'e Melita ainm an eilein. 

2 Agus nochd an sluagh 
borb caoimhneas nach bu 
bheag dhuinn : oir air fadadh 
teine dhoibh, ghabh iad fuinn 
uile, air son an uisge a bha 
ann, agus air son an fhuachd. 

3 Agus air do Phòi dorlach 
bhioran a thional, agus an cur 
air an teine, thàinig nathair 
nimhe mach as an teas, agus 
shàs i 'na iàimh. 

4 Agus an uair a chunnaic 
an sluagh borb a' bhèisd an 
crochadh f'a iàimh, thubhairt 
iad f'a chèiie, Gu cinnteach 
is mortair an duine so, do nach 
fuiling dioghaltas bhi beò, ge 
do theasairgeadh'o'n fhairge 
e. 

5 Agus air dhasan a' bhèisd 
a chrathadh dheth anns an 
teine, cha d'fhulaing e doch- 
ann sam bith. 

6 Ach bha iadsan a' feith- 
eamh c'uin a dh'atadh e, no a 
thuiteadh e sìos marbh gu 
h-obann : ach an uair a dh'- 
fheith iad ùine fhada, agus 



XXVIII. 309 
nach fac iad dochann sam bith 
a' teaclid air, chaochail iad an 
inntinn, agus thubhairt iad gur 
Dia e. 

7 Agus bha mu thimchioll 
an àite sin fearann aig priomh 
dhuine an eilein, d'am b'ainra 
Publius, a ghabh fuinne agus 
a thug rè thri làithean aoidh- 
eachd dhuinn gu càirdeil. 

8 Agus tharladli gu robh 
athair Phubiiuis 'na ìuidhe gu 
tinn ie fiabhrus', agus gearr- 
thach fola : air do Phòl dol a 
steach d'a ionnsuidh, finn e 
urnuigh, agus air dha a iàmh- 
an a chur air, ìeigheas se e. 

9 Agus an uair a finneadh 
so, thàinig mar an ceudna 
muinntir eile a bha euslan san 
eiieand'aionnsuidh, agusieigh- 
iseadh iad : 

10 Muinntir maran ceudna 
a thug mòr-urram dhuinn ; 
agus an uair a dh'f halbh sinn, 
chuir iad na nithe sin ìeinn a 
bha feumail duinn, 

11 Agus an dèigh thri 
mìosa sheòi sinn ann an iuing 
o Alecsandria, a chaith an 
geamhradh san eilean, d'am 
bu shuaitheantas Castor agus 
Pollucs. 

12 Agus an uair a chaidh 
sinn air tìr^ aig Siracuse, dh'- 
fhan sinn an sin tri làithean. 

1 3 Agus air seòiadh dhuinn 
timchioil as a sin, thàinig sinn 
gu Regium : agus an ceann là 
'na dhèigh sin shèid a' ghaoth 
à deas, agus thàinig sinn an 
t-ath là gu Puteoli : 

14 Air dhuinn bràithrean 



^ teasaich. ^ air teachd tìr dhuinn. 



310 GNIOIV 
fhaotainn an sin, chuireadh 
impidh oirnn leo fantuinn 
seachd làithean maille riu : 
agus mar sin thriall sinn chum 
na Ròimhe. 

15 Agus as a sin, air faot- 
ainn ar sgèil do na bràithribh, 
thàinig iad 'nar coinneamh gu 
Apii-forum, agus na Tri tigh- 
ibh-òsda ; agus an uair a 
chunnaic Pòl iad, thug e 
buidheachas do Dhia, agus 
ghabh e misneach. 

16 Agus an uair a thàinig 
sinn do'n Ròimh, thug an 
ceannard-ceud thairis na prios- 
anaich do cheannard an fhreic- 
eadain : ach thugadh comas do 
Phòl a bhi ieis fèin', maille 
ri aon saighdear a bha 'ga 
ghleidheadh. 

1 7 Agus tharladh, an dèigh 
thri làithean, gu'n do ghairm 
Pòl maithean^ nan ludhach an 
ceann a chèile. Agus an uair 
a chruinnicheadh iad, thu- 
bhairt e fiu, Fheara agus a 
bhràithre, ged nach d'finn 
mise ni sam bith an aghaidh 
a' phobuiU no ghnàthanna nan 
aithriche, thugadh thairis rai 
a'm' phriosanach o lerusalem 
do iàmhaibh nan Romhanach. 

18 Muinntir an dèigh dhoibh 
mo cheasnachadh, ieis am bu 
mhiann mo ìeigeadh as, a 
chionn nach robh coire bàis 
sam bith annam. 

19 Ach an uair a bha na 
h-Iudhaich a' labhairt an agh- 
aidh sot b'èigin domh mo 
cliùis a thogail gu Ceasar ; 
cha'n e gu bheil coire sam 



bith agam r'a chur à leth mo 
chinnich. 

20 Air an aobhar so uime 
sin chuir mi fios oirbhse, chum 
gu faicinn sibht agus gu'n labh- 
rainn rihh : oir is ann air son 
dòchais Israeil a ta mi ceang- 
ailte ìeì% an t-slabhraidh so. 

21 Agus thubhairt iadsan 
ris, Cha d'fhuair sinne litriche 
sam bith à ludea mu d' thim- 
chioll, cha mhò a dh'f hoillsich 
no dh'innis aon do na bràith- 
ribh a thàinig, oic sam bith 
umad. 

22T Ach bu mhaith ieinn a 
chluinntinn uaitse ciod i do 
bharail : oir mu thimchioll na 
gnè-chreidimh so, tha fhios 
againn gu'n labhrar sgach àit 
'na h-aghaidh. 

23 Agus air suidheachadh 
là f is, thàinig mòran d'a ionn- 
suidh chum a cheithreanna j 
d'an do mhìnich e rìoghachd 
Dhè, a' deanamh fianuis uimpe, 
agus a' cur impidh orra thaobh 
nan nithe a bhuineas do losa, 
araon à lagh Mhaois, agus as 
na fàidhibh, o mhoch-thrath 
gu feasgar. 

24 Agus chreid cuid na 
nithe a iabhradh, agus cha do 
chreid cuid eile dhiubh. 

25 Agus air dhoibh bhi an 
aghaidh a chèile, sgaoil iad, 
air do Phòl aon fhocal a ràdh, 
Is maith a iabhair an Spiorad 
naomh tre'n fhàidh Esaias, 
r'ar n-aithrichibh, 

26 Ag ràdh, Imich chum 
a' phobuill so, agus abair, Le 
cluinntinn cluinnidh sibh, a- 



' far am bu toil leis,- P- uaislean, prlomh dliaoine. 



gus cha tuig sibh ; agus ie 
faicinn chi sibh, agus cha'n 
aithnich sibh'. 

27 Oir a ta cridhe a' pho- 
buill so air fàs reamhar, agus 
tha iad a' cluinntinn gu trom- 
ie'n cluasaibh, agus chaog^iad 
an sùilean ; air eagal gu faic- 
eadh iad ie'?? sùilibh, agus gu'n 
ciuinneadh iad ie'w cluasaibh, 
agus gu'n tuigeadh iad ìe'?z 
cridhe, agus gu'm pilleadh iad, 
agus gu'n slànuichinn-sa iad. 

28 Uime sin biodh f hios ag- 
aibh-sa, gu'n do chuireadh 
siàinte Dhè chum nan Ginn- 



1. 311 

each, agus èisdidh iadsan. 

29 Agus an uair a thubhairt 
e na briathra so, dh'imich na 
h-Iudhaich fompa, agus bha 
mòr-reusonachadh* aca eatorra 
fèin. 

30 Agus dh'fhan Pòl dà 
bhliadhna iomlan 'na thigh- 
màil* fèin, agus ghabh e fis 
na h-uile dhaoinibh a thàinig 
d'a ionnsuidh, 

31 A' searmonachadh rìogh- 
achd Dhè, agus a' teagasg nan 
nithe a bhuineas do'n Tigh- 
earn losa Criosd, ieis an uile 
dhànachd, gun toirmeasg. 



LiTiR AN ABSTOIL PHOIL chum nan 
ROMHANACH. 



CAIB. I. 

1 MholPòl a dhreuchd do na Romh- 
anaich, agm dKinnis e a thog- 
radh gu teachdd'an ionmuidh. 16 
Ciod e soisgeul Chriosd, agus an 
fhìreantachd a ta e a' foillseach- 
adh. 1 8 Tha fearg aig Dia ris 
gach uile ghnè peacaidh. 21 Ciod 
iadpeacanna nan Cinneach. 

XBOL seirbhiseach losa Criosd, 
a ghairmeadh 'na abstoi, 
a chuireadh air leth^ chum 
Soisgeii Dè, 

2 (A roimh-gheali e ìe 
^f hàidhibh fèin anns na sgriob- 
tuiribh naomha.) 

3 Mu thimchioii a Mhic 
losa Criosd ar Tighearn, a 



ar 

' cha lèir dhuibh 

rèidh 6 sgaradh.- 



mall ' dhruid. 

— ' dh'orduicheadh. 



rinneadh do shìoi Dhaibhidh, 
a fèir na feòia ; 

4 A dhearbhadh'' hhi 'na 
Mhac do Dhia ìe cumhachd, 
a fèir Spioraid na naomhachd, 
tre aiseirigh o na marbhaibh : 

5 Tre an d'f huair sinne gràs 
agus abstolachd chum umh- 
iachd a' chreidimli am measg 
nan uiie chinneach air sgàth 
'ainme-san : 

6 Am measg am bheii sibii- 
se mar an ceudna air bhur 
gairm ie losa Criosd : 

7 Chum nan uile a ta san 
Ròimh, air an gràdhachadh ie 
Dia, air an gairm 'nan naoimh : 
Gràs gu robh dhuibhse, agus 

' thigh- 



-'^ mòr-dheasboireachd,- 



312 



ROMHANACH. 



sìth' o Dhia ar n-Athair, agus 
0*71 Tighearn losa Criosd. 

8 Air tùs, tha mi toirt buidh- 
eachais do m' Dhia tre losa 
Criosd, air bhur son-sa uile, 
do bhrìgh gu bheilbhur creid- 
imh iomraideach air feadh an 
domhain gu lèir. 

9 Oir is e Dia m'fhianuis, 
d'am bheil mi a' deanamh seir- 
bhis ìe m' spiorad ann an sois- 
geul a Mhic, gu bheil mi gun 
sgur a' deanamh luaidh ^ oirbh, 

10 A ghnàth a' guidhe ann 
am urnuighibh, (nam feudainn 
a nis fa-dheoidh air aon chor 
ìe toil Dè turus soirbheasach 
fhaotainn,) ri teachd do 'ur 
n-ionnsuidh-sa. 

11 Oir a ta deidh^ agam air 
sibhse fhaicinn, ionnus gu 
pàirtich mi tiodhlac àràidh 
spioradail ribh, chum bhur 
neartachadh ; 

12 Sin fi ràdh, chum gu 
faigh mi comhfhurtachd ann- 
aibh-sa tre chreidimh a 
chèile, bhur creidimh-sa, agus 
mo chreidimh-sa. 

13 Agus cha'n àill ìeam, a 
bhràithre, e bhi'n ain-fhios 
duibhse gu'n do chuir mi 
fomham gu minic teachd do 
'ur n-ionnsuidh, (ach bhacadh 
mi gus a so,) chum gu faigh- 
inn toradh èigin 'nur measg-sa 
fòs, mar am measg nan Cinn- 
each eile. 

14 Oir a ta mi fo fhiach- 
aibh araon do na Greugaich, 
agus do na daoinibh borba, 
araon dhoibh-san a ta ghc, a- 

' sìothchaint ^ iomraidh ^ togradh. ^ raaraon ribhse.. 

6 'nam measg. ' ionnus gu bheil. 



gus dhoibh-san a ta neo-ghlic. 

15 Uime sin, mheud 's a ta 
an comas domh, tha mi ullamh 
chum an soisgeul a shearmon- 
achadh dhuibhse mar an ceud- 
na a ta san Ròimh. 

1 6 Oir cha nàr ìeam-sa sois- 
geul Chriosd : oir is e cumh- 
achd Dhè e chum slàinte do 
gach neach a chreideas, do'n 
ludhach air tùs, agus mar an 
ceudna do'n Ghreugach. 

17 Oir a ta fìreantachd Dhè' 
air a' foiUseachadh ann tre 
chreidimh gu creidimh : mar 
a ta e sgrìobhta, Bithidh am 
fìrean beò tre chreidimh. 

18 Oir a ta fearg Dhè air 
a foillseachadh o nèamh an 
aghaidh gach uile mhi-dhiadh- 
aidheachd,aguseucoirdhaoine, 
a tha bacadh^ na fìrinn ann 
an neo-fhìreantachd : 

19 Do bhrigh gu bheil an 
ni air am feudarfios fhaotainn 
a thaobh Dhè follaiseach ann- 
ta-san'^; oir finn Dia follais- 
each dhoibh e. 

20 Oir riamh o chruthach- 
adh an t-saOghail a ta a nithe- 
san nach feudar f haicinn, eadh- 
on a chumhachd siorruidh a- 
gus a Dhiadhachd, air am 
ìàicinn gu soiUeir, air dhoibh 
bhi so-thuigsinn o na nithibh 
a finneadh ; chum gu biodh'' 
iad gun leithsgeul aca : 

21 Do bhrìgh 'nuair a b' 
aithne dhoibh Dia, nach d' 
thug iad glòir dha mar Dhia, 
agus nach robh iad taingeil, 
ach gu'n d'fhàs iad dìomh- 

-5 cumail. 



CAIB. II. 



31S 



ain *nan reusonachadh fèin, 
agus gu'n do dhorchaicheadh 
PM cridhe amaideach. 

22 Ag ràdh gur daoine glice 
iad fèin, finneadh amadain 
diubh : 

23 Agus chaochail ' iad glòir 
an Dè neo-thruailHdh gu 
dealbh a finneadh cosmhuil fi 
duine truailHdh, agus ri eun- 
laith, agus ainmhidhibh cei- 
thir-chosach, agus bhèisdibh 
snàigeach. 

24 Uime sin thug Dia thai- 
ris iad mar an ceudna, tre 
ana-miannaibh an cridhe fèin, 
chum neòghloine, a thoirt eas- 
urraim d'an corpaibh fèin eat- 
orra fèin : 

. 25 Muinntir a chaochail 
fìrinn Dè gu brèig, agus a 
thug aoradh agus a finn seir- 
bhis do'n chreutair ni's mò na 
do'n Chruithear, a ta beann- 
aichte gu siorruidh. Amen. 

26 Air a shon so thug Dia 
thairis iad do ana-miannaibh 
gràineil : oir chaochail eadh- 
on am mnài an gnàthachadh 
nàdurra chum a' ghnàtha a ta 
.an aghaidh nàduir : 

27 Agus mar an ceudna na 
fir, air trèigsinn doibh gnàth- 
achadh nàdurra na mnà, ioisg- 
eadh iad ìe'n togradh d'a 
chèile, firionnaich ri firionn- 
aich ag oibreachadh gràineil- 
eachd^ agus iad a' faotainn 
dìol-thuarasdail an seacharain 
annta fèin, mar bu chòir. 

28 Agus amhuil mar nach 
bu taitneach ieo eòias Dè a 
chumail, thug Dia thairis iad 

' dh'atharraich. * an ni sin a ta mi-chiatach. ^ chomhstri.— 

cachd, cascaoineachd. ^ 'Nan luchd cùl-chàineudh.-. bòstail. 



do inntinn mhi-chèillidh, a 
dheanamh lìithe nach robh 
iomchuidh : 

29 Air dhoibh bhi air an 
lìonadh do'n uile eucoir, striop- 
achas, oic, shannt, mhì-run : 
iàn do fharmad, do mhortadh, 
do chonnsachadh% do cheiig, 
do dhroch-bheusaibh* ; 'nan 
luciid-cogarsaich, 

30 'Nan iuchd-anacainnt% 
'nan luchd-fuatli air Dia, 'nan 
iuchd-tarcuis, uaibhreach,'nan 
iuchd-ràiteachais^ 'nan iuchd- 
cumadh uiic, eas-ùmhal do 
phàrantaibh, 

31 Eu-cèiliidh, 'iian iuchd- 
brisidh coimhcheangaii, gun 
ghràdh nàdurra, do-rèiteach- 
aidh, neo-thruacanta : 

32 Muinntir d'an aithne 
ceartas Dè, (gu bheii iadsan 
a ni an ieithide sin do nithibii 
toillteannach air bàs,) gidh- 
eadh cha'n e mhàin gu bheil 
iad fèin 'gan deanamh, acii a 
ta mar an ceudna tlachd aca 
do'n mhuinntir a ni iad. 

CAIB. II. 

1 ladsan a ta peac'achadh, ged tha 
iad a' crmachadh so an daoinibh 
eile, cha'n urrainn iad an leith- 
sgeul fèin a ghabhail, 6 agus is 
lugJiagu mòr na sin a dKfheudas 
iad dol as o cheart-bhreitheanas 
Dè, mds ludhaich no Cinnich 
iad. 

¥ TIME sin a ta thu gun ieith- 
sgeul, O a dhuine, co air 
bith thu a tha toirt bretii : oir 
an uair a tha thu toirt bretli 
air neacii eile, tlia thu ga d* 
dhìteadh fèin ; oir thusa a tha 



anamein- 



3U 



ROMHANACH. 



toirt bretli, tha thu deanamh 
nan nithe sin fèin. 

2 Ach a ta fios againne gu 
bheil breitheanas Dè a rèir 
fìrinn, an aghaidh na muinn- 
tir a tha deanamh an leithide 
sin. 

3 Agus an saoil thusa so, O 
a dhuine, a tha toirt breth 
orra-san a ni an leithide sin, 
agus a ta 'gan deanamh thu 
fèin, gu'n tèid thu as o bhreith- 
eanas Dè ? 

4 No 'n dean thu tarcuis 
air saoibhreas a mhaitheis, a- 
gus 'fhoighidin, agus 'fhad- 
f hulangais, gun fhios bhi agad 
gu bheil maitheas Dè ga d' 
threòrachadh chum aithreach- 
ais ? 

5 Ach a fèir do chruais a- 
gus do chridhe neo-aithreach- 
ail, a ta thu càrnadh' suas 
feirge dhuit fèin fa chomhair 
là na feirge, agus foillseach- 
aidh ceart-bhreitheanais Dè ; 

6 A bheir do gach aon a 
f èir a ghniomhara ; 

7 Dhoibh-san a ta ìe buan- 
achadh gu foighidneach ann 
an deadh obair, ag iarraidh 
glòire, agus urram^^ agus neo- 
bhàsmhorachd, a' bheatha 
mhaireannach : 

8 Ach dhoibh-san a ta con- 
spoideach, agus nach 'eil ùmhal 
do'n fhìrinn, ach a ta ùmhal 
do'n eucoir, diom agus fearg ; 

9 Amhgharagusteanntachd 
air gach anam duine a ta dean- 
amh uilq, do'n ludhach air 
tùs, agus mar an ceudna do'n 
Ghreugach : 

' tasgaidti. onoir, ^ air an saoradh, air an glanadh o chionta "* a' gabh- 

nil tlachd do na uithibh. 



10 Ach glòir, agus urram, 
agus sìth, do gach duine a ni 
maith, do'n ludhach air tùs, 
agus do'n Ghreugach mar an 
ceudna : 

1 1 Oir cha'n 'eil spèis aig 
Dia do phearsa seach a chèile. 

12 Oir a mheud asapheac- 
aich gun an lagh, sgriosar iad 
gun an lagh ; agus a mheud 

pheacaich fuidh an lagh, 
dìtear iad ieis an lagh : 

13 (Oir cha'n iad luchd- 
èisdeachd an lagha a ta 'nam 
fìreanaibh am fianuis Dè, ach 
bithidh luchd-deanamh an 
lagha air am fìreanachadh^ 

14 Oir an uair a ta na Cinn- 
ich aig nach 'eil lagh, a thaobh 
nàduir a' deanamh nan nithe 
a ta san lagh, air dhoibh-san a 
bhi gun lagh tha iad 'nan lagh 
dhoibh fèin : 

15 Muinntir a ta nochdadh 
obair an lagha sgrìobhta 'nan 
cridheachaibh, air bhi d'an 
coguis a' deanamh fianuis ìeo, 
agus an smuaintean eatorra 
fèin 'gan agairt, no a' gabhail 
an leithsgeil :) 

i 6 San là anns an toir Dia 
breth air nithibh uaigneach 
dhaoine, a fèir rao shoisgeil- 
sa, tre losa Criosd. 

17 Feuch, goirear ludhach 
dhiot-sa, agus tha thu cur 
dòigh san lagh, agus a' dean- 
amh uaill à Dia ; 

18 Agus is aithne dhuit a 
thoil, agus a ta thu a' dearbh- 
adh nan nithe* a's fearr, air 
dhuit bhi air do theagasg as an 
lagh, 



CAIB. III. 



315 



19 Agus a ta thu dòchasach 
gur ceann-iuiP thu fèin do na 
doill% solus dhoibhsan a ta an 
dorchadas, 

20 Fear-fòghluim do dhaoin- 
ibh neo-eagnaidh,fear-teagaisg 
do ìeanabaibh, aig am bheil 
samhladh an eòlais agus na 
fìrinn a ta san lagh. 

21 Thusa uime sin a ta teag- 
asg neach eile, nach 'eil thu 
ga d' theagasg fèin ? thusa a 
ta searmonachadh gun ghoid 
a dheanamh, am bheil thu ri 
goid ? 

22 Thusa tha 'g ràdh gun 
adhaltrannas a dheanamh, am 
bheilthu deanamh adhaltrann- 
ais? thusa ìe'n gràin iodhola^, 
am bheil thu ri naomh-ghoid ? 

23 Thusa a ta deanamh uaill 
as an lagh, an tabhair thu, ie 
briseadh an lagha, eas-urram 
do Dhia ? 

24 Oir a ta ainm Dhè a' 
faotainn toibheim do 'ur taobh- 
sa am measg nan Cinneach, 
mar a ta e sgrìobhta. 

25 Oir a ta tairbhe gu fìr- 
inneach anns an timchioll- 
ghearradh, ma ghleidheas tu 
an lagh : ach ma's fear-brisidh 
an lagha thu, tha do thim- 
chioll-ghearradh 'naneo-thim- 
chioli-ghearradh dhuit. 

26 Uime sin, ma ghieidheas 
an neo-thimchioll-ghearradh 
fireantachd an lagha, nach 
measar a neo-thimchioil- 
ghearradh-san mar thimchioll- 
ghearradh ? 

27 Agus nach dìt an neo- 



thìmchioll-ghearradh thaobh 
nàduir, a ta a* coimhlionadh 
an lagha, tliusa a tha tre'n litir 
agus tre'n timchioli-gliearr- 
adh a'd' fhear-brisidh anlagha? 

28 Oircha'n ludhach esan, 
a tha mar sin o'n ieth muigh ; 
agus cha'n e sin an timchioil- 
ghearradh, a tha gu follaiseach 
san f heoii : 

29 Ach is ludhach esan, a 
tha mar sin san taobh a stigh^ ; 
agus is e sin an timchioll- 
ghearradh a tha sa' chridhe, 
agus san spiorad, cha'n ann 
san litir, aig am bheil a chliu 
cha'n ann o dhaoinibh, ach o 
Dhia. 

CAIB. IIL 

1 Sochair nan ludhach 3 nach do 
chaill iad : 9 gidheadh dlifhàg 
an lagh shios iad mar an ceudna 
thaobh peacaidh. 20 Uime sin 
clia 'n 'eil feòil air bith air an 
saoradh tre'n lagh, 28 ach a ta 
na h-uile air an saoradh tre 
chreidimh a nJiàin. 

CIOD e uime sin barrachd 
an ludhaich ? no ciod e 
tairbhe an timchioll-ghearr- 
aidh ? 

2 Is mòr sin air gach dòigh : 
air tìis, do bhrìgh gur ann 
riu-san a dh'earbadh briathra^ 
Dhè. 

3 Oir ciod e sin ged nach 
do chreid cuid ? an dean am 
mi-chreidimh-san fìrinn Dhè 
gun èifeachd ? 

4 Nar ìeigeadh Dia : ach 
biodh Dia fior, agus gach 
duine 'na bhreugaire ; a rèir 



' fear-seòladh. « dallaibh ^ dealbhan. 

gheaiTta. .. ^ ean ionad f holaichte. ^ oracla. 



esan a tha neo-thinichioll- 



316 



ROMHANACH. 



mar a ta e sgrìobhta, Chum 
gu bi thu eeart ann ad 
bhriathraibh, agus gu'n toir 
thu buaidh 'nuair a bheirear 
breth ort. 

5 Ach ma mholas ar n-eu- 
coir-ne fìreantachd Dhè, ciod 
a their sinn ? am bheil Dia 
eucorach a tha deanamh 
dioghaltais ? (tha mi a' labh- 
airt mar dhuine,) 

6 Nar ieigeadh Dia : no 
cionnus a bheir Dia breth air 
an t-saoghal ? 

7 Oir ma ta f 'ìrinn Dhè tre 
jno bhrèig-sa air a meudach- 
3.dh chum a ghlòire-san ; c'ar 
son a ta mise air mo dhiteadh 
mar pheacaeh ? 

8 Agus c'ar son nach dean 
sinn olc, chum gu'n tig maith 
as ? (mar a ìabhrar gu toibh- 
eumach umainne, agus màr a 
tliubhairt cuid gu bheil sinn 
ag ràdh,) muinntir d' am bheil' 
an dìteadh a rèir ceartais. 

9 Ciod uime sin ? am bheil 
barrachd againne ? cha'n 'eii 
air aon chor : oir dhearbh sinn 
foimhe gu bheil araon na 
h-Iudhaich agus na Cinnich 
uile fo pheacadh ; 

10 Mar a ta e sgrìobhta, 
Cha'n 'eil ionracan ann, cha'n 
'eil fiu a h-aon : 

1 1 Cha'n 'eil neach ann a 
thuigeas, cha'n 'eil neach ann 
a tha 'g iarraidh Dhè. 

12 Chlaon iad uile as an 
t-slighe, tha iad uile mi-thar- 
bhacli ; cha'n 'eil neach a tha 
deanamh maith, cha'n 'eil fiu 
a h-aon. 



eagal Dè fa 



1 3 Is uaigh f hosgailte an 
scòrnach ; iabhair iad cealg 
ìe'n teangaibh ; tha nimh nan 
nathracha nimhe fo 'm biHbh : 

14 Aig am bheil am beul 
làn do mhallachadh agus do 
sheirbhe : 

15 Tha an cosan luath a 
dhòrtadh fola : 

16 Tha lèir-sgrios agus 
truaighe 'nan sHghibh : 

17 Agus sHghe na sìthe cha 
b'aithne dhoibh : 

18 Cha'n 'eil 
comhair an sùl. 

19 A nis tha fhios againn 
ge b'e nithe a ta'n lagh a' 
labhairt, gur ann fiu-san a ta 
fuidh 'n lagh a tha e 'gan 
labhairt : chum gu druidear 
gach uile bheul, agus gu'm bi 
an saoghal uile air ihaotainn 
ciontach am fianuis Dè^. 

20 Uime sin cha bhi feòil 
air bith air a fìreanachadh', 
'na fhianuis-san, tre oibribh 
an lagha : oir is ann tre an 
lagh a ta eòlas peacaidh. 

21 Ach a nis tha fìreant- 
achd Dhè air a foillseachadh 
as eugmhais an lagha, a' faot- 
ainn fianuis o'n lagh agus o na 
f àidhibh ; 

22 Eadhon fireantachd Dhè 
tre chreidimh losa Criosd, do 
na h-uile, agus air na h-uile a 
chreideas ; oir cha'n 'eil eadar- 
dhealachadh ann : 

23 Oir pheacaich na h-uile, 
agus 

air glòir Dhè ; 

24 Air dhoibh bhi air am 
fireanachadh gu saor ie a 



tha iad air teachd gearr* 



1 a tha. ^ buailteach do bhreth Dhè, buailteach do dhìteadh Dhe. ^ saor- 

adii, glanailh. ' fa dhcireadh, a dhcidh-laiiiih. 



ghràs, tre an t-saorsa a ta ann 
an losa Criosd : 

25 Neach a shònraich Dia 
'ùa ìobairt-rèitich, tre chreid- 
imh 'na fhuil, chum 'fhìreant- 
achd fhoiUseachadh ie raaith- 
eanas nam peacanna a chaidh 
seachad, tre fhad-fhulangas 
Dè; 

26 A dh'fhoillseachadh, tha 
mi ag rddh, 'f hìreantachd-san 
san àm a ta làthair ; chum 
gu'm biodh e cothromach, a- 
gus gu'm fireanaicheadh e an 
ti a chreideas ann an losa. 

27 C'àit uime sin am bheil 
uaill ? Dhruideadh a mach i. 
Ciod e an lagh leis an do 
dhruideadh a mach i ? an e 
lagh nan oibre ? Cha'n e ; ach 
tre lagh a' chreidimh. 

28 Tha sinn uime sin a' 
meas gu bheil duine air fhìr- 
eanachadh tre chreidimh as 
eugmhais oibre an lagha. 

29 An e Dia nan ludhach 
a mhàin e ? Nach e mar an 
ceudna Dia nan Cinneach ? 
Gu deimhin nan Cinneach mar 
an ceudna : 

30 Do bhrìgh gur aon Dia, 
a dh'fhìreanaicheas' an tim- 
chioll-ghearradh o chreidimh, 
agus an neo-thimchioll-ghearr- 
adh tre chreidimh. 

31 Am bheil sinn uime sin 
a' cur an lagha an neo-bhrìgh 
tre'n chreidimh ? Nar ieigeadh 
Dia : ach a ta sinne a' daing- 
neachadh^ an lagha. 

CAIB. IV. 

1 Mheasadh creidimh Ahrahaim dha 
mar fhìreantachd, 10 mun do 
thimchioll-ghearradh e. 13 Tre 

' a shaoras, a ghairmeas glan. ^ 



}. IV. 317 

chrèidimh a mhàin shealhhaich e 
fèin agu^ a shliochd an geaUadh. 
16 /s e Abraham athair nan uile 
dhaoine a ta creidsinn. 24 Bith- 
idh ar creidimh-ne mar an ceud- 
na air a mheàs dkuinn mar fhìr- 
eantachd. 

CIOD ma ta a their sinn a 
fhuair ar n-athair Abra- 
lam a fèir na feòla ? 

2 Oir ma dh'fhìreanaich- 
eadh Abraiiara te oibribh, tha 
aobhar uaill aige, ach cha'n 
ann a thaobh Dhè. 

3 Oir ciod a ta an sgriobtuir 
ag ràdh ? Chreid Abraham Dia, 
agus mheasadh sin da mar 
fhìreantachd. 

4 A nis do'n ti a ni obair 
cha'n ann mar ghean-maith^ 
a mheasar an tuarasdal, ach 
mar fhiachaibh. 

5 Ach do'n ti nach dean 
obair, ach a ta creidsinn anns 
an ti a dh'fhìreanaicheas an 
duine rai-dhiadhaidh, raeasar 
a chreidirah mar f hìreantachd. 

6 Amhuil mar a ta Daibhidh 
a' cur an cèili beannachadh an 
duine sin d'ara meas Dia fìr- 
eantaciid as eugrahais oibre, 
ag ràdh, 

7 Is beannaiclite iadsan a 
fhuair maitheanas'nan euceirt- 
ibh, agus aig am bheii am 
peacanna air am foiach. 

8 Is beannaichte an ti nach 
cuir an Tigliearn peacadh as 
a ìeth. 

9 Am bheil ma ta am beann- 
aciiadh so teachd air an tim- 
chioli-ghearradh a mhàin, no 
mar an ceudna air an neo- 
thirachioll-ghearradh ? Oir tha 

a' neartachadh. ' niar fhàbhor. 



318 



ROMHANACH. 



sinn ag ràdh gu'n do mheas- 
adh creidimh do Abraham mar 
fhìreantachd. 

10 Cionnus ma ta a mheas- 
adh dha e ? An ann an uair a 
bha e san timchioll-ghearradh, 
no san neo-thimchioll-ghearr- 
adh ? Cha'n ann san timchioll- 
ghearradh, ach san neo-thim- 
chioll-ghearradh. 

' 1 1 Agus f'huair e comhar an 
timchioU-ghearraidh, seula f ìr- 
eantachd a' chreìdimh a bha 
aige san neo-thimchioll-ghearr- 
adh, chum gu'm biodh e 'na 
athair aca-san uile a ta creid- 
sinn san neo-thimchioll-ghearr- 
adh, chum gu measadh fìr- 
eantachd dhoibh-san mar an 
ceudna : 

12 Agus 'na athair an tim- 
chioll-ghearraidh dhoibh-san 
nach 'eil a mhàin do'n tim- 
chioll-ghearradh, ach mar an 
ceudna a ta 'g imeachd ann 
an ceumaibh a' chreidimh ar 
n-Athar Abrahaim, a bha aige 
san neo-thimchioll-ghearradh. 

13 Oir cha b'ann tre'n lagh 
a thugadh an gealladh do A- 
braham no d'a shìol, Gu'm 
biodh e 'na oighre air an 
t-saoghal, ach tre f hìreantachd 
a' chreidimh. 

1 4 Oir ma ta iadsan a bhuin- 
eas do'n lagh 'nan oighreach- 
aibh, tha creidimh air a dhean- 
amh dìomhain, agus an geall- 
adh gun bhrìgh : 

15 A chionn gu bheil an 
lagh ag oibreachadh feirge : 
oir far nach 'eil lagh, cha'n 
'eil an sin briseadh lagha. 

16 Uime sin is ann ochreid- 



imh a ta 'n oighreachd, ionnus 
gu'm biodh ì tre ghràs : chum 
gu'm biodh an gealladh daing- 
ean do'n t-sìol uile, cha'n ann 
a mhàin dhoibh-san a bhuin- 
eas do'n lagh, ach mar an 
ceudna dhoibh-san a bhuineas 
do chreidimh Abrahaim, neach 
is e ar n-athair-ne uile, 

17 (A fèir mar a ta e 
sgrìobhta, Dh'orduich mi thu 
a'd' athair mhòran chinneach,) 
'na iàthair-sa anns an do chreid 
e, eadhon Dia, a ta beothach- 
adh nam marbh, agus a ta 
gairm nan nithe sin nach 'eil 
idir ann mar gu'm biodh iad 
ann : 

18 Neach an aghaidh dòch- 
ais a chreid an dòchas, chum 
gu'm biodh e 'na athair mhòr- 
an chinneach j a rèir mar a 
dubhradh, Mar so bithidh do 
shliochd. 

19 Agus air dha gun bhi 
anmhunn an creidimh, cha do 
chuir e an suim gu robh a 
chorp fèin a nis marbh, air dha 
bhi -timchioll ceud bliadhna 
dh'aois, no mairbhe bronn 
Shara : 

20 Agus cha do chuìr e an 
amharus gealladh Dhè ie mi- 
chreidimh ; ach bha e làidir an 
creidimh, a' toirt glòire do 
Dhia : 

21 Agus bha làn-deimhin 
aige, an ti a thug an gealladh, 
gur comasach esan air a 
choimhlionadh. 

22 Agus uime sin mheas- 
adh so dhasan mar fhìreant- 
achd. 

23 A nis cha b'ann air a 



CAIB. V. 



319 



shonsan a mhàin a sgrìobhadh, 
gu'n do mheasadh so dha ; 

24 Ach aii' ar son-ne mar 
an ceudna, d'am measar e, ma 
chreideas sinn ann-san a thog 
suas losa ar Tighearn o na 
marbhaibh, 

25 A thugadh thairis air son 
ar ciontaidh, agus a thogadh 
suas a ris air son ar fireanach- 
aidh. 

CAIB. V. 

1 Air dhuinn hlii air ar saoradh o 
chionta peacaidh tre chreidimh, tha 
sìth againn ri Dia, agus gaird- 
eachas ann an dòchas : 8 do bhrìgh 
giHn d' fhuair sinn rèite tre fhuil 
Chriosd, ^nuair bu naimhde sinn, 
is mò gu mòì' na sin a shaorar 
sinn a nis air dhuinn an rèite 
fhaotainn. 

T TIME sin air dhuinne bhi 
^ air ar fìreanachadh' tre 
chreidimh, tha sìth againn fi 
Dia, tre ar Tighearn losa 
Criosd : 

2 Tre'm bheil againn mar 
an ceudna slighe gu dol a 
steach tre chreidimh chum a' 
ghràis so anns am bheil sinn 
'nar seasamh, agus a ta sinn 
a' deanamh gairdeachais an 
dòchas^ glòire Dhè. 

3 Agus cha'n e 5o a mhàin, 
ach a ta sinn mar an ceudna 
a' deanamh uaillann an triob- 
laidibh, do bhrigh gu bheil 
fios againn gu'n oibrich triob- 
laid^ foighidin ; 

4 Agus foighidin, dearbh- 
adh*; agus dearbhadh, dòch- 



as : 

* saoradh, glanadh o chionta. — 
fìlin.fhiosrachadh. * A nis. 



5 Agus cha nàraich an 
dòchas, do bhrìgh gu bheil 
gràdh Dhè air a dhòrtadh a 
mach an ar cridheachaibh, 
tre'n Spiorad naomh a thug- 
adh dhuinne. 

6 Oir air dhuinne bhi fath- 
ast gun neart, ann an àm iom- 
chuidh bhàsaich Criosd air son 
nan daotne neo-dhiadhaidh. 

7 Oir* is gann a dh'fhuil- 
ingeas duine bàs air son duine 
chothromaich ; ach theagamh 
gu'm biodh aig neach èigin do 
mhisnich eadhon bàs fhulang 
air son duine mhaith. 

8 Ach a ta Dia a' moladh 
a ghràidh fèin duinne, do 
bhrìgh an uair a bha sinn 
fathast 'nar peacaich gu'n 
d'fhuiling Criosd bàs air ar 
son. 

9"Is mò gu mòr^ uime sin, 
air dhuinn a riis bhi air ar fìr- 
eanachadh tre 'fhuil, a shaor- 
ar'' tridsan o fheirg sinn. 

10 Oir ma 'se air dhuinn 
bhi 'nar naimhdibh, gu'n d' 
rinneadh rèidh fi Dia sinn tre 
bhàs a Mhic j is mò gu mòr, 
air dhuinn bhi air ar deanamh 
rèidh, a shaorar tre a bheatha 
sinn. 

11 Agus cha'n e mhàin sin, 
ach a ta sinn a' deanamh gaird- 
eachais an Dia, tre ar Tigh- 
earna losa Criosd, tre an d' 
fhuair sinn a nis an rèite. 

12 Uime sin mar a thàinig 
peacadh a steach do'n t-saogh- 
al tre aon duine, agus bàs tre'n 
pheacadh ; mar sin mar an 



~^ earbsa, dùil. 

— 6 is inòr is mò. 



àmhghar.' 



fìdreachadh. 



thèarnar, shàbhalarj 



3^ 



ROMHANACH. 



ceudna thàinig bàs air na h-uile 
dhaoinibh, do bhrìgh gu'n do 
pheacaich iad uile'. 

13 Oir gus an lagh, bha 
peacadh anns an t-saoghal : 
ach cha chuirear peacadh à 
leth dhaoine far nach 'eil lagh. 

14 Gidheadh, fìoghaich am 
bàs o Adhamh gu Maois, eadh- 
on air an dream nach do pheac- 
aich a fèir coslaiseas-umhlachd 
Adhaimh, neach is e samh- 
ladh'^ an ti ud a bha fi teachd : 

15 Ach cha'n ann mar an 
cionta, a tha'n saor-thiodhlac. 
Oir ma fhuair mòran bàs tre 
chionta aoin, is mò gu mòr na 
sin a iha gràs Dhè, agus an 
tiodhlac troimh ghràs a ta tre 
aon duine, losa Criosd, pailte 
do mhòran. 

1 6 Agus cha'n ann mar tre 
aon duine a pheacaich', mar 
sin a tha'n tabhartas : oir bha 
am breitheanas tre aon chionta, 
chum dìtidh : ach a ta*n saor- 
thabhartas o mhòran chiont- 
aibh chum fìreanachaidh. 

1 7 Oir ma's e as tre chionta 
aoin duine, gu'n do fioghaich 
am bàs tre aon, is mò gu mòr 
na sin a fìoghaicheas iadsan, 
a gheibh pailteas gràis, agus 
tabhartais na fìreantachd, ann 
am beatha tre aon, eadhon losa 
Criosd. 

18 Uime sin mar tre chionta 
aoin duine^ a thàinig h^eithean- 
as air na h-uile dhaoinibh chum 
dìtidh, is amhuil sin mar an 
ceudna tre fhìreantachd aoin ^ 
thdinig an saor-thiodhlac air na 

' ann-san san do pheacaich na h-uile. 

^ tre aon pheacadli. tre aon chionta - 



h-uile dhaoinibh chum firean. 
achaidh na beatha. 

19 Oir mar tre eas-umhlachd 
aoin duine a finneadh mòran 
'nam peacaich, is amhuil sin 
tre ùmhlachd aoin duine a nìth- 
ear mòran 'nam fìreanaibh. 

20 Ach thàinig an lagh a 
steach, chum gu meudaicht- 
eadh an cionta : ach far an do 
mheudaicheadh am peacadh, 
bu ro-mhò a mheudaicheadh 
gràs : 

21 Chum as mar a fìogh- 
aich am peacadh chum bàis, 
mar sin gu'n rìoghaicheadh 
gràs tre f hìreantachd chum na 
beatha maireannaich, tre losa 
Criosd ar Tighearn. 

CAIB. VI. 

1 Cha^n fheud sinn ar beatha a 
cliaitheadh am peacadh oir a ta 
sinn marbJi dha mar tìia'm baist- 
eadhd dearhhadh. 12 JVfl! biodh 
rìoghachd aig a' pheacadh ni's 
mò, 18 rfo bhrìgh gu'n d'thug sinn 
sinn fèin thairis do sheirbhis na 
fìreantachd. 

/^IOD ma ta a their sinn ? 

Am buanaich sinn am 
peacadh, chum gu meudaich- 
ear gràs ? 

2 Nar ieigeadh Dia : cionn- 
us a dh'fheudas sinne a ta 
marbh do'n pheacadh, ar 
beatha a chaitheadh ni's faide 
ann ? 

3 Nach 'eil fhios agaibh, a 
mheud againn as a bhaisteadh 
ann an losa Criosd, gu'n do 
bhaisteadh chum a bhàis sinn ? 

4 Air an aobhar sin dh'adh- 

^ samhlachas, comh-choslas, dealbh. 
— * tre aon fhìreantachd. ^ maraon. 



CAIB. VI. 



321 



laiceadh sinn maille' ris tre'n 
bhaisteadh chum bàis : ionnus 
mar a thogadh Criosd suaso 
na raarbhaibh ìe glòir^ an Ath- 
ar, mar sin gu gluaiseamaid- 
ne mar an ceudna ann an 
nuadhachd beatha. 

5 Oir ma chaidh ar suidh- 
eachadh maraon ann an coslas 
a bhàis, bithidh sinn mar an 
ceudna air ar suidheachadh 
ann an coslas 'aiseirigh. 

6 Air f hios so a bhi againn, 
gu bheil ar seann duine air a 
cheusadh maille m, ionnus 
gu'm biodh corp a' pheacaidh 
air a sgrios, chum à so suas 
nach deanamaid seirbhis do'n 
pheacadh. 

7 Oir an ti a fhuair bàs, 
finneadh saor e o'n pheacadh. 

8 A nis ma f huair sinn bàs 
maiile ri Criosd, tha sinn a' 
creidsinn gu'm bi sinn beò 
maille ris mar an ceudna : 

9 Air dhuinn fios a bhi ag- 
ainn air do Chriosd èirigh o na 
marbhaibh, nach bàsaich e ni's 
mò ; cha'n 'eil tighearnas aig 
a' bhàs ni's mò air. 

10 Oir a mheud gu'n d' 
fhuair ,ebàs, is ann do'n pheac- 
adh a fhuair e bàs aon uair a 
mhdin : ach a mheud gu bheil 
e beò, is ann do Dhia a ta e 
beò. 

11 Mar sin mar an ceudna 
imeasaibh-sa gu bheil sibh fèin 
gu deimhin marbh do'n pheac- 
adh, ach beò do Dhia tre losa 
Criosd ar Tighearna. 

12 Air an aobhar sin na 



rìoghaicheadh am peacadh ann 
bhur corp bàsmhor, air chor 
as gu'n tugadh sibh ùmhlachd 
dha 'na ana-miannaibh. 

13 Agus na tufraibh bhur 
buill 'nan armaibh eueeirt' 
do'n pheacadh pach thugaibh 
sibh fèin do Dhia, mar dhream 
a ta beò o na marbhaibh, agus 
bhur buiJl 'nan armaibh fìr- 
eantachd do Dhia. 

14 Oir cha bhi aig a' pheac- 
adh tighearnas oirbh : oir 
cha'n 'eil sibh fuidh 'n lagh, 
ach fuidh ghràs. 

15 Ciod uime sin ? am peac- 
aich sinn, do bhrìgh nach 'eil 
sinn fuidh 'n lagh, ach fuidh 
ghràs ? Nar ieigeadh Dia. 

16 Nach 'eii fhios agaibh, 
an ti d'an toir sibh sibh fèin 
mar sheirbhisich chum ùmh- 
lachd, gur seirbhisich sibh do'n 
ti d'an dean sibh ùmhiachd; 
ma's ann do'n pheacadh chum 
bàis, no do ùmhlachd chum 
fireantachd. 

17 Ach buidheachas do 
Dhia, an dèigh dhuibh a bhi 
'nur Seirbhisich do'n pheacadh, 
gu'n d'thug sibh o bhur cridhe 
ùmhlachd do'n chumadh teag- 
aisg sin d'an d'thugadh sibh 
thairis'*. 



18 Air dhuibh ma ta bhi air 
bhur deanamh saor o'n pheac- 
adh, finn sibh seirbhis do'n 
fhìreantachd. 

19 Tha mi labhairt mar 
dhuine, air son anmhuinneachd 
bhur feòla-sa : oir mar a thug 
sibh bhujL' buill mar sheirbhis- 



* maraon. ^ cumhachd. . - ^ eucorach,- 

thugadh dhuibh. 



-* ris an do chomh-ehnmadh sibh, a 

X 



322 



ROMHANACH. 



ich do neòghloinej agus do 
euceart chum euceirt, amhuil 
sin a nis thugaibh bhur buill 
mar sheirbhisich do'ri fhìr- 
eantachd, chum naomhachd. 

20 Oir an uair a bha sibh 
'nur seirbhisich do'n pheac- 
adh, bha sibh saor o'n fhìreant- 
achd. 

21 Air an aobhar sin ciod 
an toradh a bha agaibh an sin 
anns na nithibh sin, a ta nis a' 
cur nàire oirbh ? oir is e crìoch 
nan nithe sin am bàs. 

22 Ach a nis air dhuibh bhi 
saor o'n pheacadh, agus 'nur 
seirbhisich do Dhia, tha bhur 
toradh agaibh chum naomh- 
achd, agus a' chrìoch a' 
bheatha mhaireannach. 

23 Oir is e tuarasdal a' 
pheacaidh am bàs : ach is e 
saor-thiodhlac' Dhè a' bheatha 
mhaireannach, tre losa Criosd 
ar Tighearna. 

CAIB. VII. 

1 ChcCn 'ejl aig an lagh cumhachd 
os ceann duine ni's faide na's beò 
e. 4 Ach tha sinne marbh do'n 
lagh ; 7 gidheadh cha 'n 'eil an 
lagh 'na pheacadh, 12 ach naomh, 
ceart, agiis maith, &;c. 

NACH 'eil fhios agaibh, a 
bhràithre, (oir is ann riu- 
san d'an aithne an lagh a ta 
mi labhairt,) gu bheil tighear- 
nas aig an Jagh air duine, am 
fad is beò e ? 

2 Oir a' bhean a ta pòsda ri 
fear, tha i ceangailte ieis an 
lagh r'a fear am fad is beò e : 
ach raa gheibh a fear bàs, tha 
i fiiasgailte o lagh a fir. 



3 Uime sin am feadh is beò 
a fear, ma phòsar i ri fear eile, 
goirear ban-adhaltranach dhi : 
ach ma gheibh a fear bàs, tha 
i saor o'n lagh sin, air chor as 
nach ban-adhaltranach i, ged 
robh i aig fear eile. 

4 Air an aobhar sin, mo 
bhràithre, tha sibhse mar an 
ceudna marbh do'n lagh tre 
chorp Chriosd ; ionnus gu'm 
biodh sibh pòsda ri fear eile, 
eadhon fis-san a thogadh o na 
marbhaibh, chum gu'n tugam- 
aid toradh a mach do Dhia. 

5 Oir an uair a bha sinn 
san fheòil, bha miannan nam 
peacanna, tre'n lagh, ag oib- 
reachadh ann ar buill% chum 
toradh a thoirt a mach gu bàs, 

6 Ach a nis thà sinn air ar 
deanamh saor o' n lagh, air dha 
sin a bhi marbh^ ieis an do 
chumadh sinn ; chum gu'n 
deanamaid seirbhis ann an 
nuadhachd spioraid, agus 'cha'n 
ann an seanachd na litreach. 

7 Ciod uime sin a their 
sinn ? am bheil an lagh 'na 
pheacadh ? Nar ieigeadh Dia 
Ni h-eadh, cha b'aithne dhomh 
peacadh, ach tre'n lagh : oir 
cha bhiodh eòlas agam air 
sannt, mur abradh an lagh 
Na sanntaich*. 

8 Ach air do'n pheacadh 
fàth^ a ghlacadh tre'n àithne 
dh'oibrich e annam gach uile 
ghnè an-tograidh : oir as eug 
mhais an lagha bha am peac 
adh marbh. 

9 Òir bha mise beò as eug 
mhais an lagha uair-èigin : ach 



ballaibh. ^ air dhuinn bàsachadh do'n ni. miannaich.- 



CAIB. VIII. 

air teachd do'n àithne, dh'ath- 
bheothaich am peacadh, agus 
t'kuair mise bàs. 

10 Agus an àithne a dh'ord- 
uicheadh chum beatha, fhuar- 
adh dhomh-sa chum bàis i. 

11 Oir aìr do*n pheacadh 
fàth a ghlacadh tre*n àithne, 
mheall e mi, agus ìe sin mharbh 
e mi. 

12 Air an aobhar sin iha*r\ 
lagh naomh ; agus a ta an 
àithne naomh, agus cothrom- 
ach, 

13 Uime sin an d'finneadh 
an ni sin a bha maith, 'na bhàs 
domhsa? Nar ieigeadh Dia. 
Ach am peacadh, chum gu 
faicteadh' gur peacadh e, ag 
oibreachadh bàis annam-sa, 
ìeis an ni sin a ta maith ; chum 
tre'n àithne gu'm fàsadh am 
peacadh ro pheacach. 

14 Oir a ta fhios againne 
gu bheil an lagh spioradail : 
ach a ta mise feòlmhor, air mo 
reiceadh fuidh'n pheacadh. 

15 Oir an ni a ta mi dean- 
amh, cha taitneach ieam e : 
oir an ni a b'àill ìeam, cha'n 
e a ta mi a' deanamh ; ach an 
ni a's fuathach ieam, is e sin 
a ta mise a' deanamii. 

16 Uime sin ma tha mi 
deanamh an ni nach b'àili 
ieam, tha mi 'g aontachadh 
ieis an lagh, gu bheii e maith. 

17 A nis ma ta cha mhise 
nì's mò a tha deanamh so, ach 
am peacadh a tha gabhail 
còmhnuidh annam. 

18 Oir a ta fhios agam, ann- 



am-sa, (sin fi fàdh, ann am 



fheòil,) nach 'eil maith -sam 
bith a' gabhaii còmhnuidh : 
oir tha'n toil a Jàthair maille 
fium, ach dòigh sam biih chum 
maitli a dheanamh cha'n 'eil 
mi faotainn ^ ? 

19 Oir cha'n 'eii mi dean- 
amh^ am maith bu mhiann 
ieam : ach an t-olc nach b'àili 
ieam, is e sin a ta mi a' dean- 
amh. 

20 A nis ma tha mi a' dean- 
amh an ni nach b'àili ieam, 
cha mhise ni's mò a ta dean- 
amh so, ach am peacadh a tha 
gabhail còmhnuidh annam. 

21 Uime sin tha mi faot- 
ainn lagha, 'nuair a b'àill ieam 
am maith a dheanamh, gu bheil 
an t-olc a iàthair agam. 

22 Oir a ta tlachd agam an 
iagh Dhè, a fèir an duine an 
taobh a stigh : 

23 Ach tha mi faicinn lagha 
eile a'm' bhuili a' cogadh an 
aghaidh lagha m'inntinn, agus 
ga m' thoirt am bruid do ìagli 

a ta ann am 



a' pheacaidh 
bhuill. 

24 Och is duine truagh mi l 
cò a shaoras mi o chorp a' 
bhàis so ? 

25 Tha mi toirt buidheach- 
ais do Dhia*, tre losa Criosd 
ar Tighearna. Uime sin, tha 
mise fèin ieis an inntinn a* 
deanamh seirbhis do iaghDhè; 
ach ieis an fheòil do iagh a' 
pheacaidh. 

CAIB. VIII. 

1 Tha iadsan a ta ann an Criosdf 
agus a' caitheadh am heatha a 
rèir an Spioraid, saor o dhìteadh. 



* leigteadh ris.- 



ni faigheam. ^ ni'n deanam.- 

X 2 



Ghrai Dhè. 



324 



KOMHANACH. 



5 Ciod an cron a thig dn fheòil, 
14 agus ciod am maith a thig dn 
Spiorad; 17 agus ciod e a bhi 'nar 
cloinn do Dhia ; 1 9 dream aig am 
hheil, roimh na h-uile nithe, dèidh 
air an saorsa, 8fc. 

AIR an aobhar sin cha'n 
'eil a nis dìteadh sam bith 
do'n dieam sin a tha ann an 
losa Criosd, a tha gluasad' 
cha'n ann a rèir na feòla, ach 
a rèir an Spioraid. 

2 Oir shaor lagh Spioraid 
na beatha, ann an losa Criosd, 
mise o lagh a' pheacaidh agus 
a' bhàis. 

3 Oir an ni nach robh an 
comas do'n lagh a dheanamh, 
do bhrìgh gu robh e anmhunn 
tre'n fheòil, ag cur a Mhic 
fèin do Dhia an coslas feòla 
peacaich, agus 'na ìobairt air 
son peacaidh, dhìt e am peac- 
adh san f heòil : 

4 Chum gu'm biodh fìr- 
eantachd an lagha air a coimh- 
lionadh annainne, a tha gluas- 
ad cha'n ann a fèir na feòla, 
ach a fèir an Spioraid. 

5 Oir an dream a ta a fèir 
na feòla, tha an aire air na 
nithibh sin a bhuineas do'n 
f heòil j ach an dream a ta a 
fèir an Spioraid, air na nith- 
ibh sin a bhuineas do'n Spior- 
ad. 

6 Oir an inntinn f heòlmhor 
is bàs i ; ach an inntinn spior- 
adail is beatha agus sìth ' i : 

7 Do bhrìgh gur naimhdeas 
an inntinn fheòlmhor an agh- 
aidh Dhè ; oir cha'n 'eil i ùmh- 



al do lagh Dhè, agus cha mhò 
a tha'n comas di bhi. 

8 Uime sin cha'n urrainn 
iadsan a tha san fheòil Dia a 
thoileachadh* 

9 Ach cha'n 'eil sibhse san 
fheòil, ach san Spiorad, ma 
tha Spiorad Dhè a' gabhail 
còmhnuidh annaibh. A nis 
mur 'eil Spiorad Chriosd aig 
neach, cha bhuin e dha. 

10 Agus ma ^/za Criosd ann- 
aibh, tha'n corp marbh gu 
deimhin a thaobh peacaidh ; 
ach is beatha an spiorad a 
thaobh^ fìreantachd. 

11 Ach ma tha Spiorad an 
ti a thog losa o na marbhaibh 
a' gabhail^còmhnuidh annaibh, 
an ti a thog Criosd o na marbh- 
aibh, beothaichidh e mar an 
ceudna bhur cuirp bhàsmhor- 
sa, tre a Spiorad-san a ta 
chòmhnuidh annaibh. 

12 Uime sin, a bhràithre, 
tha sinn fo fhiachaibh, cha'n 
ann do'n fheòil, chura ar 
beatha a chaitheadh a f èir na 
feòla. 

13 Oir ma chaitheas sibh 
bhur beatha a fèir na feòla, 
gheibh sibh bàs : ach ma 
mharbhas sibh tre'n Spiorad 
gnìomhara na colla, bithidh 
sibh beò. 

14 Oir a mheud 's a ta air 
an treòrachadh ie Spiorad 
Dhè, is iad mic Dhè. i 

15 Oir cha d'fhuair sibh 
Spiorad na daorsa a fìs chum 
eagail ; ach fhuair sibh Spior- 
ad na h-uchd-mhacachd, tre 



a' siubhal, ag imeachd ^ siothchaint. ' tre, air sgàth. 



CAIB. VIII. 



325 



an glaodli ' sinn, Abba, Athair. 

16 Tlia an Spiorad fèin a' 
deanamh fianuis maille r'ar 
spiorad-ne, gur sinn .clann 
Dhè : 

17 Agus ma's clann, is oigh- 
reachan ; oighreachan air Dia, 
asrus comh-oisfhreachan maiUe 
ri Criosd : ma 'se is gu'm fuu- 
ing sinn maille ris, chum gu 
glòraichear sinn maille ris mar 
an ceudna. 

18 Oir tha mi a' measadh 
rach airidh fulangais na h-aim- 
sir a ta làthair bhi air aìi coimh- 
meas fis a' ghlòir a dh'fhoiU- 
sichear annainn. 

19 Oir a ta dùil dhùrachd- 
ach a' chruthachaidh*^ a' feith- 
eamh fi foiUseachadh cloinne 
Dhè. 

20 Oir chuireadh an cruth- 
achadh fo dhìomhanas, cha'n 
ann le 'thoil, ach trìd-san a 
chuir fo dhìomhanas e ; 

21 An dòchas gu'n saorar 
an cruthachadh fèin fòs o 
dhaorsa na truaiUidheachd, gu 
saorsa glòrmhor cloinne Dhè. 

22 Oir a ta fhios againne 
gu bheil an cruthachadh uile^ 
ag osnaich, agus am pèin gu 
lèir, mar mhnaoi fi saothair, 
gus an àm so : 

. 23 Agus cha'n e so 3. mhàin, 
ach sinn fèin mar an ceudna, 
aig am bheil ceud thoradh an 
Spioraid, tha eadhon sinne ag 
osnaich annainn fèin, a' feith- 
eamh fis an uchd-mhacachd, 
eadhon saorsa ar cuirp. 

24 Oir is ann ìe dòchas a 
shaorar sinn : ach dòchas a 



chithear, cha dòchas e : oir an 
ni a ta an duine faicinn, c'ar 
son a bhios dòchas aige f is ? 

25 Ach ma tha dòchas* ag- 
ainn fis an ni nach 'eil sinn a' 
faicinn, feithidh sinn gu foigh- 
idneach fis. 

26 Tha an Spiorad fèin mar 
an ceudna a' deanamh còmh- 
naidh ìe ar n-anmhuinneachd: 
oir cha'n aithne dhuinn ciod 
a ghuidheamaid mar bu chòir 
dhuinn ; ach a ta an Spiorad 
fèina' deanamh eadar-ghuidhe^ 
air ar son ìe osnaibh do-ìabh- 
airt. 

27 Agus is aithne dhasan a 
ta rannsachadh nan cridheach- 
an ciod i inntinn an Spioraid, 
do bhrìgh gu bheil e a' dean- 
amh eadar-ghuidhe air son nan 
naomh a fèir toil Dè. 

28 Agus a ta fhios againn 
gu'n comh-oibrich na h-uile 
nithe chum maith, do'n dream 
aig am bheil gràdh do Dhia, 
eadhon dhoibh-san a ghairm- 
eadh a fèir d fùin. 

29 Oir an dream a foimh- 
aithnich e, foimh-orduich e 
iad mar an ceudna chum bhi 
comh-chosmhuil fi ìomhaigli^ 
a Mhic, chum gu'm biodh 
esan 'na cheud-ghin am measg 
mòrain bhràithre. 

30 Agus an dream a foimh- 
orduich e, ghairm e iad mar an 
ceudna : agus an dream a 
ghairm e, dh'f hireanaich e mar 
an ceudna : agus an dream a 
dh'fhìreanaich e, ghlòraich e 
mar an ceudna. 

31 Ciod uime sin a their 



' èigh, gairm.- 
« dealbh. 



a' chreutair.- 



gach uile chreutair.- 



sùii.- 



guidhe. 



326 ROMH^ 
sinn ris na nithibh sin? Ma 
tha Dia ieinn, cò dh^fheudas 
hhi 'nar n-aghaidh ? 

32 An ti nach do chaomh- 
ain a Mhac fèin, ach a thug 
thairis e air ar son-ne uile, 
cionnus maille ris-san nach 
toir e mar an ceudna dhuinn 
gu saor na h-uile nithe ? 

33 Cò a chuireas coire sam 
bith à leth daoine taghta Dhè ? 
Is e Dia a dh'fhìreanaicheas^ 

34 Cò a dhìteas? Ise Criosd 
a fhuair bàs, seadh tuilleadh 
fòs, a dh'èirich a fìs, agus a 
ta air deas làimh Dhè, neach 
a ta mar an ceudna a' dean- 
amh eadar-ghuidhe air ar son- 
ne. 

35 Cò a sgaras* sinn o ghràdh 
Chriosd ? an dean trioblaid, no 
àmhghar, nogeur-ieanmhuinn, 
no gorta, no lomnochduidh, 
no cunnart, no claidheamh ? 

36 (A rèir mar a ta e sgriobh- 
ta, Air do shonsa mharbhadh 
sinn rè an là ; mheasadh sinn 
mar chaoraich chum marbh- 
aidh.) 

37 Ni h-eadh, ach anns na 
nithibh sin uile tha sinn a* 
toirt tuilleadh agus buaidh, 
trìd-san a ghràdhaich sinn. 

38 Oir a ta dearbh-bheachd 
agam, nach bi bàs, no beatha, 
no aingil, no uachdaranachda, 
no cumhachda, no nithe a ta 
làthair, no nithe a ta ri teachd, 

39 No àirde, no doimhne, 
no creutair sam bith eile, com- 
asach air sinne a sgaradh o 
ghràdh Dhè a ta ann an losa 
Criosd ar Tighearn. 



CAIB. IX. • 

1 Tha Pòl doilich air son nan Indh- 
ach. 7 Cha b'iad sliochd Abra- 
haim uile clann d gheallaidh. 18 
Tha Dia d deanamh tròcair air 
an dream d s toil leis. 21 Feud- 
aidh an cumadair an ni a's àill 
leis a dheanamh ris a' chriadh. 

ATA mi a' labhairt na fìr- 
inn ann an Criosd, cha 
dean mi breug, (air bhi do m' 
choguis a' deanamh fianuis 
domh san Spiorad naomh :) 

2 Gu bheil doilgheas mòr 
orm, agus cràdh air mo chridhe 
an còmhnuidh. 

3 Oir ghuidhinn mì fèin a 
bhi dealaichte ^ o Chriosd, air 
son mo bhràithre, mo iuchd- 
dàimh a tliaobh na feòla : 

4 A ta 'nan Israelich ; d'ara 
huin an uchd-mhacachd, agus 
a' ghlòir, agus na coimh- 
cheangail, agus tabhairt an 
lagha, agus seirbhis Z)e, agus 
na geallanna ; 

5 D'am buin nah-aithriche, 
agus o'm bheil Criosd a thaobh 
na feòla, neach is e Dia os 
ceann nan uile, beannaichte 
gu siorruidh. Amen. 

6 Cha^n e gu bheil focal 
Dè gun èifeachd. Oir cha'n 
Israelich iadsan uile a ta o Is- 
rael : , 

7 Agus ni mò do bhrigh 
gur sliochd do Abraham iad, 
a ta iad uile 'nan cioinn : ach, 
Ann an Isaac ainmichear do 
shìol. 

8 Is e sin f i ràdh, Cha'n iad 
clann na feòla clann Dhè : 
ach is iad clann a' gheallaidh 
a mlieasar mar shìol. 



* a shaoras, a ghairmeas glan o chionta ^ dhealaicheas. ' malluichte, air 

mo dheanamh a'm' mhallachadh. 



9 Oir is e so focal a' gheall- 
aidh, A rèir an àm so' thig 
mi, agus bithidh mac aig Sara. 

10 Agus cha'n e mhàin so, 
ach Rebeca mar an ceudna 
'nuair a thoirrcheadh i o aon, 
eadhoji Isaac ar n-athair-ne ; 

11 (Oir mun do rugadh ìia 
naoidJieana, agus mun d'rinn 
iad maith no olc, chum gu'm 
biodh mn Dè a rèir an tagh- 
aidh seasmhach, cha'n ann o 
oibribh, ach o'n ti a ghairm- 
eas ;) 

12 A dubhradh rithe, Ni an 
neach a's seine seirbhis do'n 
neach a's òis:e. 

13 A rèir mar a ta e sgrìobh- 
ta, Ghràdhaich mi lacob, ach 
dh'fhuathaich mi Esau. 

14 Ciod a their sinn ma ta ? 
am bheil eucoir maille ri Dia ? 
Nar ìeigeadh Dia. 

15 Oir a ta e ag ràdh fi 
Maois, Ni mi tròcair air an 
iieach air an dean mi tròcair, 
agus gabhaidh mi truas do'n 
neach d'an gabh mi truas. 

16 Uime sin cha'n ann o'n 
ti ìeis an àill, no o'n ti a ruith- 
eas, ach o Dhia a iii tròcair. 

17 Oir a ta an sgriobtuir ag 
ràdh ri Pharaoh, Is ann chum 
na criche so fèin a thog mi 
suas thu, chum gu'rn foillsich- 
inn mo chumhachd annad, a- 
gus chum gu'm biodh m'ainm 
iomraideach air feadh na tal- 
mhainn uile. 

1 8 Uime sin ni e tròcair air 
an ti a's àiU ieis, agus an ti a's 
àill ìeis cruaidhichidh e. 

19 Their thu ma ta rium. 



\. IX. 327 

C'ar son a ta e ma seadh a' 
faghail croin ? oir cò a chuir 
an aghaidh a thoile ? 

20 Ni h-eadh ach, O a 
dhuine, cò tliusa a ta tagradh 
an aghaidh Dhè ? An abair an 
ni a clmraadh ris an ti a chum 
e, C'ar son a rinn thu mi mar 
so ? 

21 Naoh 'eil cumhachd aig 
a' cliriadhadair^ air a' chriadh, 
ionnus gu'n deanadh e do'n 
aon mheall aon soitheach 
chum urraim', agus soitheach 
eile chum eas-urraim. 

22 Ciod ma's e, air bhi do 
Dhia toileach 'fliearg a nochd- 
adh, agus a chumhachd a 
dheanamh aithnìchte, gu'n d* 
fhuiling* e ie mòr fhad-fhul- 
angas soithiclie na feirge air 
an ulluchadh chum sgrios : 

23 Agus chum gu'n dean- 
adh e aithnichte saoibhreas a 
glìlòire air soithichibh na tròc- 
air, a dh'ulluich e roimh-làimh 
chum glòire, 

24 Eadhon sinne a ghairm 
e, cha'n e mhàin do na li-Iudh- 
aich, ach mar an ceudna do 
na Cinnich. 

25 Mar a ta e ag ràdh mar 
an ceudna ann an Hosea, Goir- 
idh mi mo phobull diubh-san 
nach robh 'nam pobull domh j 
agus bean ghràdhach dh'ise, 
nach robh gràdhach. 

26 Agus tarlaidh, anns an 
ionad san dubhradh riu, Cha 
sibh mo phobull-sa; an sin 
gu'n goirear Clann an Dè 
bheò dhiubh. 

27 Tha Esaias mar an ceud- 



' Air an àm so. . ^ fear deanamh shoithiche creadha,— — ' onoir.— * gu'n do 
ghiùlain. 



328 ROMHi 
ria ag èigheach mu thìmchioll 
Israeil, Ged tha àireamh 
chloinn Israeil mar ghaineamh 
na fairge, is fuigheall a thear- 
nar. 

28 Oir crìochnaichidh e an 
obair, agus gearraidh e goirid i 
an ceartas' : do bhrìgh gu'n 
dean an Tighearn obair ghoir- 
id air an talamh. 

29 Agus mar a thubhairt 
Esaias roimhe, Mur fàgadh 
Tighearn nan sluagh siol ag- 
ainne, dheantadh sinn mar 
Shodom, agus bhitheamaidcos- 
mhuil fi Gomorrah. 

80 Ciod a their sinn ma 
seadh ? Gu'n d'ràinigna Cinn- 
ich, nach robh a' leantuinn 
fireantachd, air fireantachd, 
eadhon an f hireantachd a ta o 
chreidimh : 

31 Ach cha do fàinig Is- 
rael, a bha leantuinn lagha na 
fireantachd, air lagh na fir- 
eantachd. 

32 C'ar son ? A chionn nach 
ann o chreidimh, ach mar 
gu'm b'ann o oibribh an lagha 
a dh'iarr ìad i : oir thuisHch 
iad aira' chloich-thuislidh sin ; 

33 Mar a ta e sgriobhta, 
Feuch, cuiream ann an Sion 
clach-thuislidh, agus carraig 
oilbheim : agus gach neach a 
chreideas ann-san, cha chuir- 
ear gu nàire e. '' 

CAIB. X. 

1 Tha an sgriobtuir a! nochdadh an 
eadar-dhealachaidh a ta eadar fìr- 
eantachd an lagha^ agus a' chreid- 
hnh ; 11 agus nach cuirear a 
h-aon do na h-Iudìiaich, no do na 



Cinnich sin uile a chreideas,fuidK 
amhluadh. 

ABHRAITHRE, isedùr- 
achd^ mo chridhe, agus 
m' urnuigh fi Dia air son Is- 
raeil, gu'm biodh iad air an 
tearnadh. 

2 Oir a ta mi deanamh fìa- 
nuis doibh, gu bheil eud^ aca 
thaobh Dhè, ach cha'n ann a 
fèir eòlais. 

3 Oir air dhoibh bhi ain- 
eolach air fìreantachd Dhè, 
agus ag iarraidh am fireant- 
achd fèin a chur air chois, cha 
do striochd* iad do fhireant- 
achd Dhè. 

4 Oir is e Criosd crioch an 
lagha, chum fìreantachd do 
gach neach a chreideas, 

.5 Oir a ta Maois a' cur an 
cèill na fireantachd a ta o'n 
lagh, eadhoUy An duine a ni 
na nithe sin, gu'm bi e beò 
ìeo. 

6 . Ach mar so a ta an f hir- 
eantachd a ta o chreidimh ag 
ràdh, Na abair ann do chridhe, 
Cò thèid suas air nèamh ? (sin 
f'a fàdh, a thoirt Chriosd a 
nuas ;) 

7 No, Cò a thèid sìos do'n 
doimhne ? (sin f 'a f àdh, a thoirt 
Chriosd a fìs air ais o na 
marbhaibh :) 

8 Ach ciod a ta i ag ràdh ? 
Tha 'm focal am fagus duit, 
ann do bheul, agus ann do 
chridhe : 'se sin focal a' chreid- 
imh a tha sinne a' searmon- 
achadh, 

9 Ma dh'aidicheas tu ie d* 
bheul an 'J'ighearn losa, agus 



* fìreantachd, 



= làn toil, 



. ' teas-ghràdh 



> ghèiU. 



ma clireìdeas tuanndochridhe, 
gu'n do thog Dia o na marbh- 
aibh e, gu'n saorar thu. 

10 Oir is ann ieis a' chridhe 
a chreidear chura fìreantachd, 
affUB ìeis a' bheul a dh'aidich- 
ear chum slàinte. 

1 1 Oir a ta an sgriobtuir ag 
ràdh, Ge b'e neach a chreid- 
eas ann-san, cha nàraichear e. 

12 Oir cha'n 'eil eadar- 
dhealachadh eadar an t-Iudh- 
ach agus an Greugach : oir 
an t-aon Tighearn a ta os 
ceann nan uile, tha e saoibhir 
do na h-uile a ghairmeas air. 

13 Oir ge b'e neach a 
ghairmeas air ainm an Tigh- 
earna, tearnar e. 

14 Ach cionnus a ghairm- 
eas iad airsan anns nach do 
chreid iad ? agus cionnus a 
chreideas iad anns an ti air 
nach cual iad iomradh ? agus 
cionnus a chluinneas iad gun 
searmonaiehe ? 

15 Agus cionnus a ni iad 
searmoin, mur cuirear iad ? 
mar a ta e sgrìobhta, Cia 
sgiamhach cosa na muinntir 
sìn a ta searmonachadh sois- 
geil' na sìthe, a ta toirt sgèil 
aoibhneich air nithibh maithe ! 

16 Ach cha robh iad uile 
ùmhai do'n t-soisgeul. Oir tha 
Esaias ag ràdh, A Thighearn, 
cò a chreid ar n-aithris-ne^ ? 

17 Uime sin, is ann o èisd- 
eachd a thig creidimh, agus 
èisdeachd tre fhocal Dè. 

18 Ach a ta mi ag ràdh, 
Nach cual iad ? Chuala gu 
deirahin, chaidh am fuaim air 



i. XL 329 
feadh gach tìre a mach, agus 
am briathra gu iomallaibh an 
dorahain. 

19 Ach a ta mi ag ràdh, 
Nach robh fìos aig Israel ? Air 
tijs, tha Maois ag ràdh, Cuir- 
idh rai eud oirbh ie Cinìieach 
nach 'eil 'nan Cinneach, agus 
ie Cinneacli neo-thuigseach 
cuiridh rai fearg oirbh. 

20 Ach a ta Esaias ro dhàna, 
agus a ta e ag ràdh, Fhuaradh 
mi ieo-san nach, d'iarr mi; 
dh'fhoillsicheadh mi dhoibh- 
san nach d'fhiosraich air rao 
shon. 

21 Ach fi Israel a ta e ag 
ràdh, Shìn rai mach mo iàmhan 
rè an là gu h-iomlan fi pobull 
eas-ùmhai agus a iabhras a'm* 
aghaidh. 

CAIB. XI. 

1 Cha do thilg Dia Israeluile uaith. 
7 Thaghadh cuid, ge do chruaidh- 
icheadh a! chuid eile. 16 Tha 
dàchas mu'n ath-philleadh. 18 
Cha'nfheudna Cinnich uaill-thàir 
a dhearmmh orra ; 26 oir tha 
geaUadh gu'n tearnar iad. 

ATA mi ag ràdh ma seadh, 
An do thilg Dia a pho- 
bull uaith ? Nar ieigeadh Dia. 
Oir is Israeleach mise fèin mar 
an ceudna, do shliochd Abra- 
haim, do thrèibh Bheniamin. 

2 Cha do thilg Dia uaith a 
phobull a foimh-aithnich e. 
Nach 'eil fhios àgaibh ciod e 
a ta an sgriobtuir ag ràdh mu 
Elias ? cionnus a ta e a' dean- 
amh eadar-ghuidhe^ fi Diaan 
aghaidh Israeil, ag ràdh, 

3 A Thighearn, mharbh iad 



' soisgeulachadh,— — 2 na chual e uainne. ■■ ^ a' tagradh. 



330 ROMH 
t*f hàidhean, agus ieag iad sìos 
t'altairean ; agus dh'fhàgadh 
mise a'm* aonar, agus tha iad 
ag iarraidh nni'anama. 

4 Ach ciod a ta freagradh 
Dhè ag ràdh ris ? Dh'f hàg mi 
dhomh fèin seachd mìle fear, 
nach do iùb an glùn do dhealbh 
Bliaail. 

5 Agus mar sin mar an 
ceudna tha san àm so a ìàthair 
fuigheall a rèir taghaidh a* 
ghràis. 

6 Agus ma's ann tre ghràs, 
cha'n ann o oibribh ni's mò : 
no cha ghràs gràs ni's mò. 
Ach ma's ann o oibribh, cha'n 
ann o ghràs à sin suas : no 
cha'n obair à sin suas obair. 

7 Ciod ma seadh ? An ni 
sin a ta Israel ag iari'aidh, cha 
do ràinig e air ; ach fàinig an 
taghadh air, agus chaidh a' 
chuid eile a dhalladh : 

8 Mar a ta e sgrìobhta, 
Thug Dia dhoibh spiorad na 
suaine, sùilean chum nach faic- 
eadh iad, agus cluasan chum 
nach cluinneadh iad, gus an 
là an diugh. 

9 Agus a ta Daibhidh ag 
ràdh, Biodh am bord mar ribe, 
agus mar inneal-glacaidh, agus 
mar cheap-tuislidh, agus mar 
dhiol-thuarasdail dhoibh : 

10 Biodh an sùilean air an 
dorchachadh, chum nach faic 
iad ; agus crom-sa an druim 
an còmhnuidh. 

11 A ta mi ag ràdh uime 
sin, An do thuishch iad ionn- 
us gu'n tuiteadh iad ? Nar ìeig- 
eadh Dia : ach tre an tuiteam- 



san tha slàinte air teachd chum 
nan Cinneach, chum iadsan a 
bhrosnuchadh gu h-eud. 

12 Ma's e an tuiteam-sari 
saoibhreas an domhain, agus 
an lughdachadh saoibhreas nan 
Cinneach ; cia's mò iia sin a 
bhitheas an lànachd ? 

13 Oir is ann fibhse a ta 
mi a' labhairt, a Chinneacha ; 
do bhrìgh gur mi abstol nan 
Cinneach, tha mi toirt urraim 
do m' dhreuchd ' : 

14 Ma dh'fheudas mi air 
chor sam bith mo choimh- 
fheòil a bhrosnuchadh gu 
h-eud, agus gu'n tearuinn mi 
dream àraidh dhiubh. 

15 Oir raa's e an tilgeadh- 
san air falbh rèiteachadh an 
domhain ; ciod e an ath-ghabh- 
ail, ach beatha o na marbh- 
aibh ? 

16 Oir ma ta an ceud-thor- 
adh naomh, tha am meall 
naomh mar an ceudna : agus 
ma ta an fhreumh naomh, tha 
na geuga mar sin mar an 
ceudna. 

17 Agus ma tha cuid do 
na geugaibh air am briseadh 
dheth, agus gu bheil thusa, a 
bha a'd' chrann-oladh fiadh- 
aich, air do shuidlieachadh 
'nam measg, agus maille fiu a' 
faotainn comhpairt do f hrèimh 
agus do feamhrachd a' chroinn- 
oladh ; 

1 8 Na dean uaill an aghaidh 
nan geug : ach ma ni thu uaill 
'nan aghaidh, cha tusa a 
dh'iomchaireas an fhreumh, 
ach an fhreumh thusa. 



' oìfig. 



CAIB. XI. 



331 



19 Their thu uime sin,Bhris- 
eadh dheth na geuga, chum 
gu suidhichteadh mise 'iian àit. 

20 Ro mhaith ; air son am 
mi-chreidimh bhriseadh iadsan 
dheth, agus a ta thusa a' seas- 
amh tre chreidimh. Na bi 
àrd-inntinneach, ach fo eagal. 

21 Oir mur do chaomhain 
Dia na geuga nàdurra, hiodh 
eagal ort nach caomhain e 
thusa mar an ceudna. 

22 Feuch uime sin maitheas 
agus geur-cheartas Dè : geur- 
cheartas d'an taobh-san a thuit; 
ach do d' thaobh-sa, maitheas, 
mabhuanaicheastu'na mhaith- 
eas ; agus mur buanaich, gearr- 
ar dheth thusa mar an ceudna. 

23 Agus suidhichear iadsan 
mar an ceudna, mur buanaich 
iad 'nara mi-chreidimh : oir a 
ta Dia comasach air an suidh- 
eachadh a fìs. 

24 Oir ma ghearradh thusa 
as a* chrann-oladh a bha fiadh- 
aich a thaobh nàduir, agus 
gu'n do shuidhicheadh ann an 
deadh chrann-oladh thu an 
aghaidh nàduir ; cia mòr a's 
mò na sin a shuidhichear na 
geuga nàdurra 'iìan crann-ol- 
adh fèin ? 

25 Oir cha b'àill ieam, a 
bhràithre, sibhse bhi aineolach 
air an fùn-dìomhair so, (chum 
nach biodh sibh ghc 'nur barail 
fèin,) gu'n do tharladh doiUe 
ann an cuid do Israel, gus an 
tig iomlaineachd nan Cinneach 
a steach. 

26 Agus mar sin bithidh Is- 



raeluile airantearnadh* : mar 
a ta e sgrìobhta, Thig am Fear- 
saoraidh o Shion, agus tionnd- 
aidhidh e mi-dhiadhachd o la- 
cob : 

27 Oir is e so mo choimh- 
cheangal fiu, 'nuair abheir mi 
air falbh am peacanna. 

28 Thaobh an t-soisgeil, is 
naimhdean iad air bhur sonsa : 
ach a thaobh an taghaidh, tha 
iad gràdhaichte air son nan 
aithriche. 

29 Oir a ta tiodhlacan agus 
gairm Dhè gun aithreachas. 

30 Oir mar a bha sibhse 
foimhe so eas-ùmhal do Dhia, 
ach a nis a fhuair sibh tròcair 
tre am mi-chreidimh-san : 

31 Amhuil sin a ta iadsan 
san àm so eas-ùmhal% chum 
tre bhur tròcair-sa gu'm faigh 
iad tròcair mar an ceudna. 

32 Oir dhruid Dia iad uile 
ann am mi-chreidimh% chum 
tròcair a dheanamh air na 
h-uile. 

33 O doimhne saoibhris ar- 
aon gliocais agus eòlais Dè ! 
Cia do-fannsachaidh a bhreith- 
eanais, agus do-iorgachaidh a 
shlighean ! 

34 Oir cò aig an robh fios 
inntinn an Tighearna, no cò 
bu chomhairleach dha ? 

35 No cò thug dha air tùs, 
agus a ìàn-dìolar a fìs dha e ? 

36 Oir is ann uaithe-san, a- 
gus trid-san, agus air a shon- 
san a ta na h-uile nithe : dha- 
san gu robh glòir gu siorruidh. 
Amen. 



> tlànuchadh. ^ cha do chreid iadsan.' 



eat-unihlachd. 



332 



ROMHANACH. 



CAIB. XII. 



1 Is còir do thròcair Dhè sinne cum- 
adh gu Dia a thoileachadh : 3 cha 
chòir do dhuine sam bith meas 
tuilleadh as maith hhi aige dheth 
Jein : 6 ach is còir do gach aon 
feitheamh air an drevjchd sin, a 
dh'earbadh ris. 9 Tha gràdh, 
agus mòran do dhleasdanais eile 
air an iarraidh tmnn. 

AIR an aobhar sin guidh- 
eam oirbh, a bhràithre, 
tre thròcairibh Dhè, bhur cuirp 
a thoirt 'nam beo-ìobairt, 
naomh, thaitnich do Dhia, 7n 
0*8 e bhur seirbhis' reusonta. 

2 Agus na bithibh air bhur 
cumadh ris an t-saoghal so : 
ach bithibh air bhur cruth-ath- 
arrachadh tre ath-nuadhach- 
adh bhur n-inntinn, chum gu'n 
dearbh sibh ciod i toil mhaith, 
thaitneach, agus dhiongmhalta 
sin Dhè. 

3 Oir a ta mi ag ràdh, troimh 
a* ghràs a thugadh dhomh-sa, 
ris gach neach 'nur measg, gun 
smuaineachadh uime fèin ni's 
àirde na 's còir dha smuain- 
eachadh ; ach smuaineachadh 
am measarrachd% a fèir mar 
a roinn Dia ris gach neach 
tomhas a' chreidimh. 

4 Oir mar a ta mòran bhall 
againn ann an aon chorp, agus 
nach e'n t-aon ghnìomh^ a 
th'aig gach ball ; 

5 Amhuil sin ged tha sinne 
*nar mòran, is aon chorp ann 
an Criosd sinn, agus is buiU 
sinn gach aon fa teth d'a 
chèile. 



6 Uime sin air bhi do thiodh- 
lacaibh againn, eadar-dheal- 
aichte* a rèir a* ghràis a thug- 
adh dhuinn, ma's fàidheadair- 
eachd, deanamaid fàidheadair- 
eachd a rèir tomhais a' chreid- 
imh : 

7 No ma's frithealadh, thug- 
amaid mre- d'^r frithealadh ; 
no an ti a theagaisgeas, thug- 
adh e aire d'a theagasg ; 

8 No an ti a bheir earail% 
thugadh e aire d'a earail : an 
ti a roinneas an dèirc, roinn- 
eadh e i an treibhdhireachd^; 
an ti a riaghlas, deanadh se e 
ìe dùrachd ; an ti a ni tròcair, 
deanadh se e gu suilbhir. 

9 Biodh bhur gràdh gun 
cheilg. Biodh gràin agaibh 
do'n olc, dlùth-ieanaibh ris an 
ni a tha maith. 

10 Bithibh teo-chridheach 
d*a chèile ìe gràdh bràthaireil, 
ann an urram a' toirt toisich 
gach aon d'a chèile : 

11 Gun bhi leasg ann an 
gnothuichibh : dùrachdach^ 
'nur spìorad ; a' deanamh seir- 
bhis do'n Tighearn : 

12 A' deanamh gairdeachais 
an dòchas : foighidneach an 
trioblaid ; maireannach ann an 
urnuigh : 

13 A* comh-roinn fi uireas- 
bhuidh nan naomh ; a' gnàth- 
achadh aoidheachd. 

14 Beannaichibh an dream 
a ta deanamh geur-ieanmhuinn 
oirbh : beannaichibh, agus na 
mallaichibh. 

15 Deanaibh gairdeachas 



aoradh.' 



stuaim.- 



obaìr, oifig- 



® aon-f hillteachd.— — ' beothail, faobharach. 



eagsamhuil,— — ^ comhairle.- 



CAIB. 

maillefiusan a tafì galrdeach- 
as, agus caoidh maiUe fiusan à 
ta fi caoidh. 

16 Bithibh a dh*aon rùn' 
d'a chèile. Na biodh bhur 
cion air nithibh àrda^ ach 
cuiribh sibb fèin an comh- 
inbhe fiu-san a ta ìosal. Na 
bithibh ghc 'nur barail fein. 

17 Na iocaibh olc air son 
uilc do dhuine sam bith. UU- 
uichibh nithe ciatach am fia- 
nuis nan uile dhaoine. 

18 Ma dh'fheudas e bhi, 
mheud 's a ta e'n comas duibh, 
bithibh an sìth fis na h-uile 
dhaoinibh. 

19 A chdirde grkàhdich, na 
deanaibh dioghaltas air bhur 
sonfèin, ach thugaibh àit do'n 
fheirg : oir a ta e sgrìobhta, 
Is leam-sa dioghaltas ; ìocaidh 
mi, tha an Tighearn ag ràdh. 

20 Uime sin ma bhios do 
iiàmhaid ocrach, thoir biadh 
dha ; ma bhios e tartmhor^ 
thoir deoch dha : oir ie so a 
dheanamh càrnaidh tu eibhle 
teine air a cheann. 

2 1 Na tugadh buaidh ort ìeis 
an olc, ach thoir-sa* buaidh 
air an olc ìeis a' mhaith. 

CAIB. XIII. 

1 Umhlachd, agus dleasdanais eile 
a's còir dhuinn chur an gnìomh do 
uachdaranaihh. 8 ^ Se sràdh coimh- 

o 

lionadh an lagha. 1 1 Tha geòc- 
aireachd, agics inisg, agus oibre 
an dorchadais ro neo-chubhaidh do 
àm an t-soisgeil. 

10 DH gach anam^ ùmhal 
do na h-àrd-chumhachd- 



XIIL 



B 



aibh. Oir cha'n 'eil cumhachd 
ann ach o Dhia : agus na cumh- 
achdan a ta ann, is annie Dia® 
a dh'orduicheadh iad. 

2 Air an aobhar sin ge b'e 
air bith a chuireas an aghaidh 
a' chumhachd, tha e cur an 
aghaidh orduigh Dhè : agus 
iadsan a chuireas 'na aghaidh, 
gheibh iad breitheanas' dboibh 
fèin. 

3 Oir cha'n 'eil uachdarain 
'nan aobhar eagail do dheadh 
oibribh, ach do dhroch oib- 
ribh. Uime sin am miann ieat 
bhi gun eagal an uachdarain 
ort ? dean am maith, agus 
gheibh thu cliu uaith. 

4 Oir is esan seirbhiseach 
Dhè chum maith dhuit. Ach 
ma ni thu an t-olc, biodh eagal 
ort j oir cha'n ann gu dìomh- 
ain a tha e giùlan a' chlaidh- 
eimh : oir is e seirbhiseach 
Dhè e, 'na dhioghaltair feirge 
air an ti a ni olc. 

5 Uime sin is èigin bhi ùmh- 
al, cha'n ann a mhàin air son 
feirge, ach mar an ceudna air 
son coguis. 

6 Oir air an aobhar so tha 
sibh mar an ceudna a' toirt 
cìse dlioibh: oir is iad seir- 
bhisich Dhè iad, a' sìor-flieith- 
eamh air an ni so fèin. 

7 Air an aobhar sin thug* 
aibh do na h-uile ^ an dhghe 
fèin : càin dhasan d'an dligh- 
ear càin, cìs dhasan d'an dligh' 
ear cìs, eagal dhasan d'an 
dlighear eagal, agus urram 
dhasan d'an dlighear urram. 



• inntinn, toil. 

* gach neach,- 



— ^ Na bithibh àrd-inntinneach.. 
.6 fuidh Dhia.— — ' dìteadh.— 



ìotmhor.- 



beir-sa.- 



do gach neach. 



334> 



ROMHANACH. 



8 

aig aon 



Na biodh fiacha sam bith 
neach oirbh, ach a 
mhàin a chèiie a ghràdhach- 
adh : oir an ti aig am bheil 
gràdh do neach eìle, choimh- 
lion e an lagh. 

9 Oir an ni so, Na dean 
adhaltrannas, Na dean mort- 
adh, Na goid, Na dean fianuis 
bhrèige, Na sanntaich ; agus 
ma tha àithne sam bith eile 
ann, tha i air a cur sìos gu 
h-aithghearr fo *n fhocal so, 
Gràdhaich do choimhearsnach 
mar thu fèin. 

10 Cha dean gràdh lochd 
do choimhearsnach : air an 
aobhar sin is e an gràdh coimh- 
lionadh an lagha. 

1 1 Agus so, air dhuibh fios 
na h-aimsir a bhi agaibh, gur 
mithich dhuinn a nis mosg- 
ladh o chodal : oir a ta. ar 
slàinte nis ni's faigse na 'nuair 
a chreid sinn. 

12 Tha cuid mhòr do*n 
oidhche air dol seachad', tha 
an là am fagus : uime sin cuir- 
eamaid dhiftn oibre an dorch- 
adais, agus cuireamaid umainn 
armachd^ an t-soluis. 

13 Gluaiseamaid gu cubh- 



aidh mar anns an là; cha'n 
ann an ruidhteireachd^ agus 
am misg, no an seomradair- 
eachd agus am macnus, no an 
aisith agus am farmad. 

14 Ach cuiribh umaibh an 
Tighearn losa Criosd, agus na 
deanaibh ulluchadh air son na 
feòla, chum a h-ana-mianna a 
cìwimhlionadh. 



CAIB. XIV. 

1 ChcHnfheud daoine tàir a dhean- 
amh, no chèile a dhìteadh air sm 
nithe coimh-dheis: 13 ach bhi 
faicilleach gun oilbheum a thoirt 
seachad ; 15 oir dhearbh an t-ab- 
stol gu bheil sin mi-cheaduichte, le 
iomadh reuson. . 

r^ABHAIBH ris an neach 
a ta anmhunn* sa' chreid- 
imh, ach cha'n ann chum deas- 
boireachd amharusach. 

2 Oir a ta aon a* creidsinn 
gu'm feud e na h-uile nithe 
itheadh : ach a ta esan a ta 
anmhunn ag itheadh iuibh- 
eanna. 

3 Na deanadh esan a ta *g 
itheadh, tàir airsan nach 'eil 
ag itheadh j agus na tugadh 
esan nach 'eil ag itheadh, 
breth air an ti a dh'itheas : oir 
ghabh Dia fis. 

4 Cò thusa a ta toirt breth 
air seirbhiseach duine eile ? d'a 
mhaighstir fèin seasaidh, no 
tuitidh e : seadh, cumar suas 



e ; oir is comasach Dia air a 
chumail 'na sheasamh. 

5 Tha meas aig neach air 
là^ thar là : agus tha meas aig 
neach eile air gach là mar a 
chèile, Biodh làn-dearbhadh 
aig gach duine 'na inntinn 
fèin. 

6 An ti aig am bheil suim 
do'n là, is ann do'n Tighearn 
a tha suim aige dha ; agus an 
ti aig nach 'eil suim do'n là, 
is ann do'n Tighearn nach 'eil 
suim aige dha. An ti a ta 'g 
itheadh, is ann do'n Tighearn 



' tharuinn. ^ èididh,— — ' anabhar. ~* lag.— »^ suim aig neach dolà. 



CAIB. 

a tha e 'g itheadh, oir tha e 
toirt buidheachais do Dhia ; 
agus an ti nach 'eil ag ith- 
eadh, is ann do'n Tighearn 
nach ith e, agus bheir e buidh- 
eachas do Dhia. 

7 Oir cha'n 'eil a h-aon ag- 
ainn beò dha fèin, agus cha'n 
'cil a h-aon againn a' bàsach- 
adh dha fèin. 

8 Oir ma's beò dhuinn, is 
ann do'n Tighearn a tha sinn 
beò : agus ma' s bàs duinn, is 
ann do'n Tighearn a tha sinn 
a' bàsachadh : uime sin ma's 
beatha no bàs dhuinn, is leis 
an Tighearn sinn. 

9 Oir is ann chum so a 
fhuair Criosd bàs, agus^ a 
dh'èirich e, agus a tha e beò a 
fis, chum gu'ra biodh e 'na 
Thighearn air na beothaibh a- 
gus air na marbhaibh. 

10 Ach c'ar son a ta thusa 
a' toirt breth air do bhràthair ? 
no c'ar son a ta thusa a' dean- 
amh tarcuis air do bhràth- 
air? oir seasaidh sinn gu lèir 
am fìanuis caithir-breitheanais 
Chriosd. 

11 Oir a ta e sgrìobhta, 
Mar is beò mise, a ta an Tigh- 
earn ag ràdh, lùbaidh gach 
glùn dhomh-sa, agus aidicliidh 
gach teangadh do Dhia. 

12 Air an aobhar sin bheir 
gach aon againn cunntas uime 
fèin do Dhìa. 

13 Uime sin lia tugamaid 
breth air a chèile ni's mò : ach 
gu ma fearr ieibh a' bhreth 
so thoirt, gun aobhar-tuiteam 

^ cuir am mugha. — — * 'ur,- 



XIV. 335 
no oilbheim a thoirt do bhràth- 
air. 

14 Oir a ta fhios agam, a- 
gus is dearbh ieam anns an 
Tighearn losa, nach 'eil ni 
sam bith neòghlan dheth fèin: 
ach do'n ti a mheasas ni sam 
bith neòghlan, dhasan a ta e 
neòghlan. 

15 Ach ma bhios doilgheas 
air do bhràthair air son bìdh, 
a nis cha'n 'eil thu a' gluasad 
a rèir a' ghràidh. Na sgrios' 
ie d' bhiadh esan air son an 
d'f huiHng Criosd bàs. 

16 Air an aobhar sin na 
labhrar olc mu bhur* maith. 

17 Oir cha bhiadh agus 
deoch rìoghachd Dhè, ach fìr- 
eantachd,agus sith,agusaoibh- 
neas san Spiorad naomh. 

18 Oir ge b'eni seirbhis do 
Chriosd anns na nithibh so, 
tha e taitneach do Dhia, agus 
tha e dearbhta do dhaoinibh. 

19 Uime sin leanamaid na 
nithe a bhios chum sithe^ a- 
gus na nithe a bhios clium 
togail suas a chèile. 

20 Na sgrios obair Dhè air 
son bìdh. Gu deimhin tha na 
h-uile nithe glan ; ach is olc 
do'n duine sin a dh'itheas le 
h-oilbheum. 

2\ Is maith an ni gun fheòil 
itheadh, no fìon òl, no ni air 
bith a dheanamli ieis am faigh 
do bhràthair tuisleadh no oil- 
bheum, no ieis an deanar lag e. 

22 Am bheil creidimh agad? 
Biodh e agad dhuit fèin am 
fianuis Dè : Is beannaichte an 

— ^ a Btiùras chum sìochaint. 



536 



ROMHANACH. 



duine sin nach dit e fèin anns 
an ni sin a mheasas e cead- 
uichte. 

23 Ach esan a ni eadar- 
dhealachadh' tha e air a dhìt- 
eadli ma dh'itheas e, a chionn 
nach ann o chreidimh a tha e 
ag ìtheadh : oir gach ni nach 
*eil o chreidimh, is peacadh e. 

CAIB. XV. 

1 Is còir dhoibh-san a tha làidir 
giùlan leo-san a ta anmhunn. 2 
Cha'n fheud sinn sinn fein a 
thoileachadh, 3 oir cha d'rinn 
Criosd sin, 7 ach gahhail r'a 
cheile, mar a rinn Criosd ruinn 
uile, 9 araon ris na h-Iudkaich 
agus ris na Cinnich. 

UIME sin is còir dhuinne a 
ta làidir, giùlan ìe an- 
mhuinneachd na muinntir sin 
a ta lag, agus gun sinn fèin a 
thoileachadh. 

2 ToiUcheadh gach aon ag- 
ainn a choimhearsnach g'a 
mhaith chum a thogail suas. 

3 Oir cha do thoiHch eadh- 
on Criosd e fèin ; ach a fèir 
mar a ta e sgrìobhta, Thuit 
toibheum na muinntir sin a 
thug toibheum^ dhuit ormsa. 

4 Oir ge b' iad nithe air 
bith a sgrìobhadh roimh so, 
is ann chum ar teagaisg-ne a 
sgriobhadh iad ; chum tre 
fhoighidin agus comhfhurt- 
achd nan sgriobtuirgu'm biodh 
dòchas^ againne. 

5 A liis gu tugadh Dia na 
foighidin agus na comhfhurt- 
achd dhuibh-sa bhi dh'aon inn- 
tinn a thaobh a chèile, a fèir 
losa Criosd : 



6 Chum gu'm feud sifah s 
dh'aon inntinn, agus ìe aon 
bheul glòir a thoirt do Dhia, 
eadhon Athair ar Tighearna 
losa Criosd. 

7 Uime sin gabhaibh-sa f'a 
chèile, eadhon mar a ghabh 
Criosd fuinne, chum fftòire 
Dhè. 

8 A rìis a ta mi ag ràdh, Gu 
robh losa Criosd 'na mhinisteir 
an timchioll-ghearraidh air son 
firinn Dè, chum gealianna 
nan aithriche a dhaingneach- 
adh : 

9 Agus chum gu'n tugadh 
na Cinnich glòir do Dhia air 
son a thròcair ; a fèir mar a 
ta e sgriobhta, Air an aobhar 
soaidichidh mithu'^ ara measg 
nan Cinneach, agus seinnidh 
mi ceòl do d' ainm. 

10 Agus a fìs a ta e 
ràdh, Deanaibh gairdeachas, a 
Chinneacha, maille f'a pbo- 
bull-san. 

1 1 Agus a fis, Molàibb an 
Tighearn, a Chinneacha uile, 
agus thugaibh cliu dha, a 
shlòigh uile. 

12 Agus a fìs a ta Esaias 
ag ràdh, Bithidh freumh lese 
ann, agus an ti a dh'^èireas suas 
chum uachdaranachd bhi aige 
air na Cinnich, annsan cuiridh 
na Cinnich an dòchas.. 

13 A nis gu'n lìonadh Dia 
an dòchais sibhse do'n uile 
aoibhneas agus shìth^ ann an 
creidsinn, chum gu*m bi sibh 
pailt ann an dòchas, tre chumh- 
achd an Spioraid naoimh. 

14 Agus a ta cinnt agam- 



ag 



' a ta fuidh amharus. ^ masladh,— — ^ dùil, earbsa.— •* aìdicheam dhuit, bheir* 

eam cliu dhuit. * ghìochaint. 



ao 



1 

an 

m 
us 

cuaii 

àD-S 

\ì\ 
20 
lièi( 
ask 
sani 
aimi 
aÌDQ 



CAIB 

sa fèin do 'ur taobh-sa, mo 
bhràithre, gu bheil sibhse làn 
do mhaitheas, air bhurlìonadh 
ieis an uile eòlas, agus comas- 
ach mar an ceudna air a chèile 
a chomhairleachadh'. 

15 Gidheadh, a bhràithre, 
sgrìobh mi do 'ur n-ionnsuidh 
ieis an tuilleadh dànadais, an 
càileigin, mar gu cuirinn an 
cuimhne sibh, air son a' ghràis 
a thugadh dhomh-sa o Dhia, 

16 lonnus gu'm bithinn a'm' 
mhinisteir aig losa Criosd do 
na Cinnich, a' frithealadh sois- 
geil Dè, chum gu'm biodh 
tabhartas* nan Cinneach tait- 
neach, air a naomhachadh ìeis 
an Spiorad naomh. 

17 Uime sin tha aobhar uaill 
agam tre losa Criosd, anns 
na nithibh sin a bhuineas do 
Dhia. 

18 Oir cha bhi dànachd ag- 
am labhairt air a' bheag do 
na nithibh sin, nach d'oibrich 
Criosd leam, chum na Cinnich 
a dheanamh ìimhal am focal 
agus an gnìomh. 

19 Le cumhachd chomhar- 
an agus mhìorbhuilean^, ìe 
cumhachd Spioraid Dè j ionn- 
us o lerusalem agus mu'n 
cuairt gu IHricum, gu'n do 
iàn-shearmonaich mi soisgeul 
Chriosd. 

20 Seadh, mar sin bha ro- 
dhèidh agam air an t-soisgeul 
a shearmonachadh, cha'n ann 
san ionad san robh Criosd air 
ainmeachadh, chum nach tog- 
ainn air bunait neach eile : 



. XV. 337 

21 Ach a rèir mar a ta e 
sgriobhta, Chi iadsan ris nach 
do ìabhradh uime ; agus tuig- 
idh iadsan, nach cuala. 

22 Uime sin mar an ceudna 
chuireadh gu minic bacadh 
orm o theachd do 'ur n-ionn- 
suidh-sa. 

23 Ach a nis do bhrìgh 
nach 'eil agam ionad ni's mò 
anns na criochaibh so, agus 
gu bheil mòr-thogradh agam 
o cheann mòrain bhliadhnacha 
teachd do 'ur n-ionnsuidh-sa ; 

24 Ge b'e uair a thriallas 
mi do'n Spàinn, thig mi do 'ur 
n-ionnsuidh-sa : oir tha dùii ag- 
am sibhse fhaicinn san dol 
seachad, agus bhi air mo thoirt 
air m' aghaidh ìeibhse chum 
an ionaid sin, ma bhios mi air 
tùs an càileigin air mo iion- 
adh ie 'ur comhluadar-sa. 

25 Ach a nis tha mi dol 
gu lerusalem, a' frithealadh 
do na naomhaibh. 

26 Oir bu toil ieo-san ann 
am Macedonia, agus ann an 
Achaia, comh-roinn àraidh a 
dheanamh fis na naomhaibh 
bochda ta ann an lerusalem. 

27 Bu toil ieo gu deimkin, 
agus tha iad fo fhiachaibh 
dhoibh. Oir ma rinneadh na 
Cinnich 'nan luchd comhpairt 
d'an nithibh spioradail-san, is 
còir dhoibh ministreiieachd a 
dheanamh dhoibh-san sna nith- 
ibh a bhuineas do'n choluinn*. 

28 Uime sin air dhomh so 
a chrìochnachadh, agus an uair 
a sheulaicheas mi an toradh 



• theagasg ^ ofrail, jobairt.- 

* feòlmhor. 



Le comharaibh agus mìorbhuilibh treuna.' 

Y 



338 



RO M HANACH. 



so dhoibh, gabhaidh mi do *ur 
taobh-sa' do'n Spàinn. 

29 Agus a ta fhios agam, 
air dhomh teachd do 'ur n- 
ionnsuidh-sa, gu'n tig mi ann 
an lànachd beannachaidh sois- 
geil Chriosd. 

30 A nis guidheam oirbh, 
a bhràithre, air sgàth an Tigh- 
earna losa Criosd, agus air son 
gràidh an Spioraid, gu*n dean 
sibh gleachda* maille rium-sa 
ann an urnuighibh air mo shon 
ri Dia ; 

31 Chum gu saorar mi uatha- 
san nach *eil a' creidsinn ann 
an ludea ; agus chum gu'm bi 
mo sheirbhis air son^ lerusa- 
leim, taitneach do na naomh- 
aibh : 

32 Chum gu'n tig mi do 'ur 
n-ionnsuidh-sa ie h-aoibhneas 
tre thoil Dè, agus gu faigh 
mi suaimhneas maille ribh. 

33 A nis gu robh Dia na 
sìthe maille ribh uile. AmeUi 

CAIB. XVI. 

1 Thug Pòl ordugh do na bràith- 
- ribh fàilie chur air mòran ; 17 
agus chomhairlich e dhoibh aire 
a thoirt ddn mhuinntir a ta togail 
connsaich agus a' toirt oilbheim : 
21 agu^ an dèigh iomadh beann- 
achd chrìochnaich e le breith-buidh- 
eachais do Dhia. 

THA mi ag earbadh ribh* 
Phebe ar piuthar, a ta 'na 
searbhanta do'n eaglais a tha 
ann an Cenchrea ; 

2 Chum gu'n gabh sibh rithe 
anns an Tighearn, raar is 
cubhaidh do naomhaibh, agus 



gu'n dean sibh còmhnadh fithe 
anns gach gnothuch anns am 
bi feum aice oirbh : oir finri 
i fèin còmhnadh fi mòran, a- 
gus fium-sa mar an ceudna. 

3 Cuiribh fàilte air Priscila 
agus Acuila mo chomh-oib- 
richean ann an losa Criosd : 

4 (Muinntir a ìeag sìos am 
muineal fèin air son m'anama- 
sa : d'am bheil a' toirt buidh- 
eachais cha'n e mhàin mise, 
ach mar an ceudna eaglaisean 
nan Cinneach uile.) 

5 Mar an ceudna cuiribh 
fàilte air an eaglais a tha 'iìan 
tigh-san. Cuiribh fàilte air 
Epenetus a's ionmhuinn ieam- 
sa, neach is e ceud thoradh 
Achaia^ do Chriosd. 

6 Cuiribh fàilte air Muire, 
a finn saothair mhòr air ar 
son-ne ^ 

7 Cuiribh fàilte air Andro- 
nicus agus lunias mo iuchd- 
dàimh agus mo chomh-phrìos- 
anaich, a tha cliuiteach am 
measg nan abstol, agus a bha 
ann an Criosd f omham-sa. 

8 Cuiribh fàilte air Amplias 
a's ionmhuinn leam-sa san 
Tighearn. 

9 Cuiribh fàilte air Urba- 
nus ar comh-oibriche ann an 
Criosd, agus air Stachis fear 
mo ghràidh-sa. 

10 Cuiribh fàilte air Apelles 
a tha dearbhta ann an Criosd. 
Cuiribh fàilte orra-san a tha 
do tìieaghlach Aristobuluis. 

1 1 Cuiribh f àilte air Hero- 
dion mo charaid. Cuiribh 



1 bhur ròd-sa. ^ spairn. » thaobh. * Molam dhiiibh, earbam ribh. ' Asia. 



6 air bhur sonsa. 



CAIB. XVI. 

f àilte orra-san do theaghlach 
Narcisuis, a tha san Tighearn. 

12 Cuiribh fàilte air Triphe- 
na agus Triphòsa, mnài a tha 
saoithreachadh san Tighearri. 
Cuiribh fàilte air Persis a*s 
ionmhuinn leam, hean a shaoth- 
raich gu mòr anns an Tigh- 
earn. 

13 Cuiribh fàilte air Rufus 
a tha taghta san Tighearn, a- 
gus air a mhàthair agus mo 
mhàthair-sa. 

14 Cuiribh fàilte air Asin- 
critus, Phlegon, Hermas, Pa- 
trobas, Hermes, agus air na 
bràithribh a tha maille fiu. 

15 Cuiribh fàilte air Philo- 
logus, agus luha, air Nereus, 
agus a phiuthar, agus OHmpas, 
agus na naoimh uile a tha 
maille riu. 

16 Cuiribh fàilte air a chèile 
le pòig naoimh. Tha eaglais- 
ean Chriosd'' a* cur fàilte 
oirbh. 

17 A nis guidheam oirbh, a 
bhràithre, comharaichibh iad- 
san a tha togail roinnean^ a- 
gus a* toirt oilbheim, an agh- 
aidh an teagaisg a dh'fhògh- 
luim sibhj agus seachnaibh 
iad. 

' 18 Oir cha'n 'eil an leithide 
so a' deanamh seirbhis do 'ur 
Tighearn losa Criosd, ach 
d'am broinn fèin ; agus a ta 
iad ìe briathraibh mìlse agus 
ie miodal a' mealladh cridh- 
■eacha na muinntir sin a ta neo- 
lochdach^ 

' eaglaisean Chriosd (uile.) ^ sgaradh, aimhrèite, chonnsaichean. 

olc. 4 cliu bhur n-ùmhlachd-sa. ^ sìothchaint. ^ Deadh-ghean, 

Y2 



339 

19 Oir a ta bhur n-ùmh- 
lachd-sa* air teachd chum nan 
uile dhaoine. Uime sin a ta 
mise a' deanamh gairdeachais 
do'ur taobh-sa: gidheadhb'àill 
ieara sibhse bhi glic chum a' 
mhaith, ach aon-f hillte thaobh 
an uilc. 

20 Agus bruthaidh Dia na 
sìthe^ Satan fo'ur cosaibh gu 
h-aithghearr. Gràs*^ ar Tigh- 
earna losa Criosd gu robh 
maille fibh. Amen. 

21 Tha Timoteus mo chomh- 
oibriche a* cur fàilte oirbh, a- 
gus Lucius agus lason agus 
Sosipater, mo ìuchd-dàimhe. 

22 Tha mise Tertius, a 
sgriobh an litir so, a' cur f àilte 
oirbh san Tighearn. 

23 Tha Gaius, a tha toirt 
aoidheachd dhomh-sa agus 
do'n eaglais uile, a' cur fàilte 
oirbh. Tha Erastus stiùbhard 
a' bhaile a' cur fàilte oirbh, 
agus Cuartus bràthair. 

24 Gràs ar Tighearna losa 
Criosd gu robh maille fibh 
uile. Amen. 

25 A liis dhasan a tha com- 
asach air sibhse a dhaing- 
neachadh a fèir mo shoisgeil- 
sa, agus searmonachaidh losa 
Criosd, (a fèir foillseachaidh 
an rùin-dìomhair, a bha am 
folach o thoiseach an domh- 
ain, 

26 Ach à dh'fhoillsicheadh 
a nis, agus tre sgriobtuiribh 
nam fàidhean, a fèir àithne an 
Dè bhith-bhuain, a tha air a 

nach 'eU 



340 I. CORINTIANACH. 

dheanamh aithnichte do na 27 Do Dhia a tha mhàin 
h-uile chinnich chum ùmh- glic, gu robh glòir tre losa 
lachd a' chreidimh.) Criosd gu siorruidh. Amen. 



Ceud LiTiR AN ABSTOIL PHOIL chum nan 
CORINTIANACH. 

I - 



CAIB. I. 

1 An dèigh fàilte agus breith-huidh- 
eachais, 12 dKearalaich an t-ab- 
stol na Corintianaich, agus chron- 
uich e iad air son an aimhrèite. 
18 Sgriosaidh Dia gliocas nan 
dax)ine ehgnuidh le amaideachd 
searmonachaidh, Sfc. 

T)OL a ghairmeadh gu bhi 
^ 'na abstol do losa Criosd, 
tre thoil Dè, agus Sostenes ar 
bràthair, 

2 Chum eaglais Dè, a ta 
ann an Corintus, chum na 
dream a tha air an naomh- 
achadh ann an losa Crioscl, air 
an gairm gu bhi 'nan naoimh, 
maille riusan uile a tha gairm 
air ainm ar Tighearna losa 
Criosd anns gach àit, an Tigh- 
earna-san^ agus ar Tighearna- 
ne : 

3 Gràs dhuibh-sa, agus sìth 
o Dhia ar n-Athair, agus o 'n 
Tighearn losa Criosd. 

4 Tha mi toirt buidheach- 
ais do m' Dhia a ghnàth do 
'ur taobh-sa, air son gràs Dhè 
a thugadh dhuibhse ann an 
losa Criosd ; 

5 Air son gu'n d'finneadh 
saoibhir Jeis-san sibh anns gach 



uile ni, anns gach ùr-ìabhradh, 
agus anns gach eòlas : 

6 A rèir mar a dhaingnich- 
eadh fianuis Chriosd annaibh : 

7 lonnus nach 'eil sibh an 
dèidh-làimh ann an tiodhlac 
sam bith ; a' feitheamh ri foill- 
seachadh ar Tighearna losa 
Criosd, 

8 Neach mar an ceudna 
a dhaingnicheas sibh gus a' 
chrìch, chum gu*m bi sibh neo- 
lochdach ann an là ar Tigh- 
earna losa Criosd. 

9 Tha Dia fìrinneach, ìeis 
an do ghairmeadh sibh chum 
comh-chomuinn a mhic losa 
Criosd ar Tighearna. 

10 A^nis guidheam oirbh, 
a bhràithre, tre ainm ar Tigh- 
earna losa Criosd, gu'n labh- 
air sibh uile an t-aon ni, agus 
nach bi roinnean* 'nur measg ; 
ach gu'm bi sibh ceangailte 
r'a chèile gu diongmhalta ann 
an aon inntinn, agus ann an 
aon bharaiP. 

11 Oir nochdadh dhomh- 
sa, a bhràithre, m'ur timchioU- 
sa,ieo-san a tha do theaghlach 
Chloe, gubheil comhstri^ 'nur 
measg. 



* easaonachda, sgaraidh. bhreth. ' connsachadh. 



12 A nis a ta mi ag ràdh so, 
gu'n abair gach aon agaibh, Is 
le Pòl mise ' ; agus is le Apoll- 
os mise ; agus is le Cephas 
mise ; agus is le Criosd mise. 

13 Am bheil Criosd air a 
roinn ? an e Pòl a cheusadh 
air bhur son ? no an ann an 
ainm Phòil a bhaisteadh sibh ? 

14 Tha mi toirt buidheach- 
ais do Dhia, nach do bhaist 
mi aon agaibh, ach Crispus 
agus Gaius : 

15 Air eagal gu'n abradh 
neach, gu'n do bhaist mi a'm' 
ainm fèin. 

16 Agus bhaist mi mar an 
ceudna teaghlach Stephanais: 
a thuilieadh air so, cha'n fhios 
domh an do bhaist mi aon 
neach eile. 

17 Oir cha do chuir Criosd 
mi a bhaisteadh, ach a shear- 
monachadhant-soisgeil j cha'n 
ann an ghocas focail, chum 
nach cuirteadh crann-ceusaidh 
Chriosd an neo-bhrigh. 

18 Oir a ta searmonachadh 
a' chroinn-cheusaidh 'na am- 
aideachd dhoibh-san a chaill- 
ear ; ach dhuinne a shaorar, is 
e cumhachd Dhè e. 

19 Oir a ta e sgriobhta, 
Sgriosaidh mi gliocas nan 
daoine glicey agus cuiridh mi 
air CLil tuigse nan daoine tuig- 
seach. 

20 C'àit am bheil an duine 
glic ? c'àit am bheil an sgrìobh- 
aiche ? c'àit am bheil deasboir 
an t-saoghail so? Nach do 
finn Dia gliocas an t-saoghail 
so amaideach ? 



LB. I. Sèl 

21 Oir an uair, ann an 
gliocas Dè, nach b'aithne do'n 
t-saoghal, tre ghliocas, Dia, bu 
toil ìe Dia ie amaideachd an 
t-searmonachaidh iadsan a 
thearnadh^ a ta creidsinn. 

22 Oir a ta na h-Iudhaich 
ag iarraidh comhara, agus a 
ta na Greugaich a' sireadh 
gliocais : 

23 Ach a ta sinne a' sear- 
monachadhChriosdair acheus- 
adh, 'iia cheap-tuislidh do na 
h-Iudhaich, agus do na Greug- 
aich 'na amaideachd ; 

24 Ach dhoibh-san a ta air 
an gairm, araon ludhaich agus 
Greugaich, Criosd cumhachd 
Dhè, agus gliocas Dhè : 

25 Do bhrìgh gur glice am- 
aideachd Dhè na daoine, agus 
gur treise anmhuinneachd Dhè 
na daoine. 

26 Oir chi sibh fèin bhur 
gairm, a bhràithre, nach iom- 
adh iad a ta glic a thaobh 
na feòla, nach iomadh cumh- 
achdach, nach iomadh uasal a 
ta air an gairm : 

27 Ach ròghnuich Dia nithe 
amaideach an t-saoghail so, 
chum gu'n cuireadh e nàire 
air na- daoinibh glice ; agus 
ròghnuich Dia nithe anmhunn 
an t-saoghail, chum gu'n cuir- 
eadh e gu nàire na nithe 
cumhachdach ; 

28 Agus nithe an-uasal an 
t-saoghail, agus nithe tarcuis- 
each fòghnuich Dia, agus na 
nithe nach 'eil ann, chum gu'n 
cuireadh e na nithe a a ta ann, 
an neo-bhrìgh : 



' Is deisciobul do Phòl mise. ' 



a shaoradh, a shlànuchadh. 



34>2 



I. CORINTIANACH. 



29 lonnus nach deanadh 
feòil sam bith uaiU 'na fhia- 
nuis. 

30 Ach uaithe-san a ta sibh- 
se ann an losa Criosd, neach 
a rinneadh dhuinne ie Dia 'na 
ghhocas, 'na f hìreantachd, 'na 
naomhachd, agus 'na shaorsa : 

31 lonnus, a rèir mar a ta e 
sgrìobhta, An ti a ni uaill, 
deanadh e uaill anns an Tigh- 
earn. 

CAIB. II. 

1 Chuir Pòl an cèill ged nach 'eil a 
shearmonachadh ann an oirdheirc- 
eas cainnte, 4 no ann an gliocas 
dhaoine ; 5 gidheadh gu hheil e 
cC co-sheasamh ann an cumhachd 
DM, agus a' toirt barrachd air 
gliocas an t-saoghail agus air 
cumhachd dhaoine. 

AGUS an uair a thàinig 
mise do 'ur n-ionnsufdh- 
sa, a bhràithre, cha b'ann ie 
oirdheirceas cainnte, no gHoc- 
ais a thàinig mi, a' cur an cèill 
duibh teisteis Dhè. 

2 Oir chuir mi f omham gun 
eòlas a ghabhail' air ni sam 
bith 'nur measg, ach air losa 
Criosd, agus esan air a cheus- 
adh. 

3 Agus bha mi 'nur measg 
ann an anmhuinneachd, agus 
ann an eagal, agus am mòr- 
chrith. 

4 Agus cha robh m'fhocal 
agus mo sliearmonachadh ann 
am briathraibh mìlse^ ghocais 
dhaoine,achann anlàn-dearbh- 
adhanSpioraid, agus a' chumh- 
achd : 



5 Chum gu'm biodh bhur 
creidimh-sa cha'n ann an 
giiocas dhaoine, ach an cumh- 
achd Dhè. 

6 Ach gidheadh tha sinn a' 
labhairt gliocais am measg nan 
daoine iomlan : ach cha'n e 
gliocas an t-saoghail so, no 
uachdarana an t-saoghail so, a 
thèid an neo-bhrigh : 

7 Ach tha sinn a' labhairt 
gHocais Dè ann an rùn.dìomh- 
air, a' ghliocais sin a bha fol- 
aichte, a dh'orduich Dia f oimh 
an t-saoghaP chum ar glòir- 
ne : 

8 An gliocas nach b'aithne 
do aon neach do uachdaran- 
aibh an t-saoghail so : oir nam 
b'aithne dhoibli e, cha cheus- 
adh iad Tighearn na glòire. 

9 Ach a fèir mar a ta e 
sgrìobhta, Cha'n fhaca sùil, 
agus cha chuala cluas, agus 
cha d'thàinig ann an cridhe 
duine, na nithe a dh'ulluich 
Dia dhoibh-san aig am bheil 
gràdh dha. 

10 Ach dh'fhoillsich Dia 
dhuinne iad ie a Spiorad fèin : 
oir tha an Spiorad a' rannr. 
sachadh nan uiie nithe, eadh- 
on, nithe doimhne Dhè. 

11 Oir cò an duine d'an 
aithne nithe duine, ach do 
spiorad an duine a ta ann ? 
mar sin cha'n 'eil fios aig neach 
sam bith air nithibli Dhè, ach 
aig Spiorad Dliè. 

12 A nis fhuair sinne, cha'n 
e spiorad an t-saoghail, ach an 



' aithne a bhi agam. ^ tairngeachj druiteach. ^ loimh na linnibh. 



CAIB. III. 



343 



Spiorad a ta o Dhia ; chum 
gu'm biodh aithne againn air 
na nithibh sin^ a thugadh 
dhuinn gu saor o Dhia. 

13 Nithe mar an ceudna 
ata sinn a' labhairt, cha'n ann 
am briathraibh a theagaisgeas 
gliocas dhaoine, ach am briatJi- 
raibh a theàgaisgeas an Spior- 
ad naomh ; a' coimhmeas 
nithe spioradail ri nithibh 
spioradail^ 

14 Ach cha ghabh an duine 
ràdurra fi nithibh Spioraid 
Dè : oir is amaideachd leis 
iad ; agus cha'n 'eil e'n comas 
da eòlas a ghabhail orra, do 
bhrìgh gur ann air mhodh 
spioradail a thuigear^ iad. 

15 Ach bheir an duine 
spioradail breth air na h-uile 
nithibh, gidheadh cha'n 'eil e 
fèin fo bhreth duine sam bith. 

16 Oir cò d'am b'aithne 
inntinn an Tighearn, agus a 
theagaisgeas e ? ach tha inn- 
tinn Chriosd againne. 

CAIB. III. 

1 Jha bainne iomchuidh air son 
cloinne. 3 Tha stri agus aimh- 
rèite 'nan comhara cinnteach air 
inntinn fheòlmhoìr. 7 Cha'n 'eil 
anns an ti a shuidhicheas, agus 
anns an ti a dh'uisgicheas, ach 
neo-ni. 9 Is comh-oibrichean mi- 

. nisteire an t-soisgeil do Dhia. 1 1 
'Se Criosd an i-aon bhunait. 

A GUS, a bhràithre, cha'n 
fheudainn-sa labhairt 
ribhse mar ri daoinibh spior- 
adail, ach mar ri daoinibh feòl- 



mhor, amhuil ri naoidheanaibh 
ann an Criosd. 

2 Bheathaich mi ìe bainne 
sibh, agus cha'n ann ie biadh : 
oir fathast cha b'urrainn sibh 
a ghabhail, agus a nis fèin 
cha'n urrainn sibh. 

3 Oir a ta sibh fathast feòl- 
mhor : oir a thaobh gu bheil 
farmad 'nur measg, agus strì, 
agus aimhrèite, nach 'eil sibh 
feòlmhor, agus ag imeachd 
mar dhaoine ? 

4 Oir an uair a ta neach ag 
ràdh, Is le Pòl mise ; agus 
neach eile, Is le Apollos mise j 
nach 'eil sibh feòlmhor ? 

5 Cò e ma seadh Pòl, agus 
cò e ApoUos, ach ministeirean 
tre'n do chreid sibh, eadhon 
mar a thug an Tighearn do 
gach aon ? 

6 Shuidhich mise, dh'uisgich 
Apollos : ach 'se Dia a thug 
am fàs. 

7 Uime sin ma seadh, cha'n 
'eil anns an ti a shuidhicheas 
no anns an ti a dh'uisgich- 
eas, brìgh sam bith ; ach ann 
an Dia a ta toirt an fhàis. 

8 An ti a shuidhicheas, a- 
gus an ti a dh'uisgicheas, is 
aon iad : agus gheibh gach 
aon a dhuais fèin, a rèir a 
shaothair fèin. 

9 Oir is comh-luchd-oibre 
do Dhia sinne : issibhse treabh- 
achas* Dhè, is sibh aitreabh 
Dhè. 

10 A rèir gràis Dè a thug- 
adh dhomh-sa mar fhear-tog- 



■fios nan nithe sin againn " a' mìneaciiadh nithe spioradail am briaihraibh spior- 

adail. = bhreithnichear, mhothaichear. tiiathanachd. 



su 



I. CORINTIANACH. 



ail aitreabh glic ìeag mi am 
bunait, agus a ta neach eile 
a' togail air, ach thugadh gach 
neach an aire cionnus a thogas 
e air. 

11 Oir bunait' eile cha'n 
urrainn duine sam bith a ieag- 
adh ach am bunait a ìeag- 
adh a cheana, eadhon losa 
Criosd. , 

12 A nis ma thogas neach 
air a' bhunait so, òr, airgiod, 
clacha luachmhor, fiodh, feur, 
connlach ; 

13 Nìthear obair gach aoin 
duine follaiseach : oir nochd- 
aidh an là i, 
foillsichear i ìe teine 



do bhrìgh gu'm 



agus 



dearbhaidh an teine obair gach 
ciod is gnè dhith. 



thog 



obair 
e air, 



aoin, 

14 Ma dh'fhanas 
neach sam bith 
gheibh e duais. 

15 Ma loisgear obair neach 
sam bith, fuilgidh e call : ach 
saorar e fèin ; gidheadh mar 
tre theine. 

16 Nach 'eil fhios agaibh 
gur sibh teampull Dè, agus 
gu bheil Spiorad Dè, 'na 
chòmhnuidh annaibh ? 

17 Ma thruailleas neach air 
bith teampull Dhè, sgriosaidh 
Dia an ti sin : oir a ta team- 
pull Dhè naomh, agus is sibh- 
se e. 

18 Na mealladh neach air 
bith e fèin : ma shaoileas neach 
air bith 'nur measg e Jein bhi 
glic san t-saoghal so, biodh e 
'na amadan, chum gu'm bi e 
glic. 

19 Oir is amaideachd aig 



Dia gliocas an t-saoghail so : 
oir a ta e sgrìobhta, Glacaidh 
e na daoine glice 'nan inn- 
leachdaibh fèin. 

20 Agus a fìs, Is aithne 
do'n Tighearn smuainte nan 
daoine glice, gur dìomhain 
iad. 

21 Uime sin na deanadh 
neach air bith uaill à daoin- 
ibh : oir is leibhse na h-uiie 
nithe : 

22 Ma 'se Pòl, no Apoilos, 
no Cephas, no an saoghal, no 
beatha, no bàs, no nithe a ta 
làthair, no nithe a ta fi teachd ; 
is leibhse iad uile ; 

23 Agus is le Criosd sibhse ; 
agus is le Dia Criosd. 

CAIB. IV. 

1 Ciod e am meas a hhuineadh do 
dhaoinibh bhi aca air ministeiribh. 
7 ChcHn ""eil againn ni air hith 
ach na fhuair sinn. 9 Na h-abstoil 
'nam hall-amhairc do'n t-saogh- 
al, do ainglibh, agus do dhaoin- 
ibh, 13 mar shal agus anabas 
an t-saoghail ; \ò gidheadh is iad 
ar n-aithriche ann an Criosd, 16 
agus bu chòir dhuinn aii leantuinn. 

BIODH a shamhuil so do 
mheas aig duine dhinne, 
mar mhinisteiribh Chriosd, a- 
gus mar stiùbhardaibh^ rùna- 
dìomhair Dhè. 



larrar ann an 
gu faighear 



2 Os bàrr 
stiùbhardaibh, 
neach dìleas. 

3 Ach agam-sa is ro-bheag 
an ni gu'n tugtadh breth orm 
ìeibhse,noiebreitheanasduine: 
seadh, cha'n 'eil mi toirtbreth 
orm fèin. 



bunachar, bonn.— — ' a chiir.- 



luchd-frithealaidh air. 



CAIB. IV. 



S45 



4 Oir cha*n fhios domh ni 
sam bith do m' thaobh fèin ; 
gidheadh cha'n *eil mi ie so 
air m'f hìi eanachadh : ach is e 
an Tighearn an ti a bheir 
breth orm. 

5 Uime sin lia tugaibh breth 
air ni sam bith roimh an àm, 
gus an tig an Tighearn, neach 
faraon a bheir gu soiUeireachd 
nithe folaichte an dorchadais, 
agus a dh'flìoillsicheas comh- 
airlean nan cridheachan : a- 
gus an sin gheibh gach neach 
chu o Dhia. 

6 Agus, a bhràithre, ghabh 
mi na nithe so a m' ionnsuidh 
fèin, agus a dh'ionnsuidh A- 
poUois ann an samhladh', air 
bhur sonsa ; chum gu fògh- 
lumadh sibh uainne, gun bhar- 
ail a bhi agaibh aìr daoinibh 
os ceann na bheil sgrìobhta, 
chum nach biodh a h-aon ag- 
aibh aìr a shèideadh suas air 
son aoin duine an aghaidh 
duine eile. 

7 Oir cò tha deanamh 
eadar-dhealachaidh ortsa o 
neach eile ? Agus ciod e a ta 
agad nach d'fhuair thu ? a nis 
ma fhuair thu e, c'ar son a ta 
thu deanamh uaiil mar nach 
faigheadh tu e ? 

8 A nis tha sibh sàitheach, 
a nis rinneadh- saoibhir sibh, 
fìoghaich sibh as ar n-eug- 
mhais-ne : Agus bu mhiann 
ìeam gu'm bu rìghre sibh, 
chum gu'm biodhmaid-ne 'nar 
righribh maille ribh. 

9 Oir is i mo bharail gu'n 



do chuir Dia sinne na h-abstoil 
a mach mu dheireadli, mar 
dhream a ta air an orduchadh 
chum bàis. Oir rinneadh sinn 
'nar ball-amhairc'' do'nt-saogh- 
al, agus do ainglibh, agus do 
dhaoinibh. 

\0 Is amadain sinne air son 
Chriosd, ach a ta sibhse glic 
ann an Criosd : tha sinne lag> 
ach a ta sibhse làidir : a ta 
sibhse ann an urram, ach sinne 
ann an eas-urram. 

1 1 Gus an uair so fèin, tha 
sinn araon ocrach, agus ìot- 
mhor, agus lomnochd, agus air 
ar bualadh ie dornaibh % agus 
gun aon àite-còmhnuidli seas- 
mliach againn ; 

12 Agusfi saothair, ag oib- 
reachadh ie ar làmliaibh fèin : 
Air fulang anacainnt dhuinn, 
tha sinn a' beannachadh : 
'nuair a gheur-ieanar sinn tha 
sinn 'ga f hulang : 

13 Air faghail toibheim 
dhuinn, tha sinn a* guidhe : 
rinneadh sinn mar shalachar an 
t-saoghail, mar anabas nan 
uile nithe gus an là'n diugh : 

14 Cha'n 'eii mi a' sgriobh- 
adh* nan nithe so a chur nàire 
oirbh, acli mar mo cliioinn 
ghràdhaich a ta mi 'gur comh- 
airieachadh. 

15 Oirgedbhi^ deich mìle 
luchd-teagaisg agaibh ann an 
Criosd, gidheadh cha'71 *eil ag- 
aibh mòran aithriclie : oir ann 
an losa Criosd, ghin mise sibh 
troimh an t-soisgeul. 

16 Uime sin guidheam 



coElas.- 
tna ta. 



sealladh, speuclair. ' do dhornaibh. * Ni'n sgrìobham. 



346 



1. CORINTIANACH. 



oirbh, bithibh *niir luchd-lean- 
inhuinn ormsa 

17 Chum na crìche so chuir 
mi Timoteus do *ur n-ionn- 
suidh, neach a ta 'na mhac 
gràdhach dhomh, agus dìleas 
san Tighearna, neach a chuir- 
eas an cuimhne dhuibh mo 
shlighean-sa a ta ann anCriosd, 
a fèir mar a ta mi teagasg 
anns gach àit anns gach eag- 
lais. - 

18 A nis a ta cuid air an 
sèideadh suas, mar nach tig- 
inn do 'ur n-ionnsuidh. 

19 Gidheadh thigmi do 'ur 
n-ionnsuidh gu h-aithghearr, 
ma's toil ìeis an Tighearn, a- 
gus bithidh fios agam, cha'n 
ann air cainnt na muinntir a 
ta air an sèideacjh suas, ach 
air an cumhachd. 

20 Oir cha'n ann am focal 
a ta rìoghachd Dhè, ach ann 
an cumhachd. 

21 Ciod is àill teibh ? An tig 
mi do'ur n-ionnsuidh ie slait, 
no ann an gràdh, agus ann an 
spiorad na macantachd^ ? 

CAIB. V. 

\ A ta an duine neòghlan ni's mò 
'na chùis-nàiredhoibh,na 'na aobh- 
ar gairdeachais.' 7 Is còir an 
t-seann gJieur-thaois a ghlanadh a 
mach. \0 Is còir peojcaich ghràin- 
eil a sheachnadh. 

THA e air aithris gu coit- 
chionn' gu bheil neò- 
ghloine" 'nur raeasg, agus a 
ìeithid sin do neòghloine, nach 
'eil uiread as air ainmeachadh 



am measg nan Cinneach, gu*m 
biodh aig neach bean 'athar. 

2 Agus a ta sibh air bhur 
sèideadh suas, agus chad'rinn 
sibh bròn mar bu chòir, chum 
gu tugtadh air falbh uaibh am 
fear a finn an gnìomh so. 

3 Oir gu deimhin air dhomh- 
sa bhi uaibh an corp, ach a 
ìàthair agaibh an spiorad, thug 
mi breth cheana, mar gu bith- 
inn a iàthair, air an neach a 
firin so mar so ; 

4 An ainm ar Tighearna 
losa Criosd, air dhuibhse, a- 
gus do m'spiorad-sa bhi cruinn 
an ceann a chèile, maille fi 
cumhachd ar Tighearna losa 
Criosd, 

5 A shamhuil so do dhuine 
a tlioirt thairis do Shatan 
chum sgrios na feòla, chum 
gu'm bi an spiorad air a shaor- 
adh^ ann an là an Tighearna 
losa. 

6 Cha *eil bhur n-uaill 
maith : nach 'eil fhios agg,ibh 
gu' n goirtich^ beagan do thaois 
ghoirt' am meall uile? 

7 Glanaibh a mach uime sin 
an t-seann thaois ghoirt, chum 
gu'm bi sibh 'nur meall nuadh, 
mar a ta sibh neo-ghoirtichte. 
Oir a ta eadhon Criosd ar 
x\-uan càisge aìr ìobradh air 
ar son. 

8 Uime sin cumamaid an 
fhèiIP, na b'ann le seannthaois 
ghoirt, no le taois ghoirt a* 
mhi-ruin agus an uilc j ach ie 
aran neo-ghoirtichte an trèibh- 
dhireis agus na firinn. 



• aii" lu'eisempleir-sa. 

^ khàbhaladh, thearnadh.- 



ceannsachd.- 
geuraich.- 



cumanta. — 
gheur-thaois. 



strìopachas.- 
an fhèisd. 



CAIB. VI. 



347 



9 Sgrìobh mi do *ur n-ionn- 
suidh ann an litir, gun chomh- 
luadar a bhi agaibh ri luchd- 
neòghloine'. 

10 Gidheadh cha'n ann gu 
h-uile fi luchd-neòghloine an 
t-saoghail so, no ri luchd- 
gainnt, no luchd-foireigne% no 
luchd ìodhol-aoraidh ; oir an 
sin b'èigin duibh dol a mach 
as an t-saoghal. 

11 Ach a nis sgrìobh mi 
dp*ur n-ionnsuidh,gun chomh- 
luadar a ghlèidheadh, ma ta 
neach air bith ris an abrar 
bràthair 'na fhear-neòghloine, 
no sanntach, no 'na fhear 
iodhol-aoraidh, no 'na fhear- 
anacainnt, no 'na mhisgeir, no 
'na f hear-foireigne, maille r'a 
ìeithid so do dhuine gun uir- 
ead as biadh itheadh. 

12 Oir ciod e mo ghnoth- 
nch-sa breth a thoirt orra-san a 
ta am muigh ? nach 'eil sibhse 
a' toirt breth air an dream a 
ta stigh ? 

13 Ach a ta Dia a' toirt 
breth orra-san a ta an leth 
muigh. Uime sin cuiribh air 
falbh an droch dhuine sin as 
bhur meadhon fèin 

CAIB. VI. 

1 Chà'n fhmd na Corintianaich 
dragh a chur alr am bràithribh 
le'n agairt chum lagha, 6 gu h-àr- 
aidh an làthair nan ana-creideach. 
9 Cha sealbhaich na neo-fhìrean- 
aich rìoghachd Dhè. 15 'S iad 
ar cuirp buill Chriosd, 19 agus 
teampuill an Spioraid naoimh : 
16 Uime sin cha'n fheudar an 
triiailleadh. 



AM bheil a chridhe aig aon 
neach agaibh, aig am 
bheil cùis an aghaidh duine 
eile, dol fo bhreitheanas nan 
daoine eucorach, agus cha'n 
ann fo bhreitheanas nan 
naomh ? 

2 Nach 'eil fhios agaibh 
gu'n toir na naoimh breth air 
an t-saoghal ? agus ma bheir- 
ear breth air an t-saoghal teibh- 
se, an e nach fiu sibh bhi 'nur 
breithibh air na cùisibh a's 
lugha ? 

3 Nach 'eil fhios agaibh 
gu'n toir sinne breth air aing- 
libh ? cia mò na sin air nith- 
ibh a blmineas do'n bheatha 
so ? 

4 Uime sin ma tha breith- 
eanais * agaibh mu thimchioll 
nan nithe sin a bhuineas do'n 
bheatha so, cuiribh 'nan suidhe 
chum breitheanais an dream a's 
lugha meas anns an eaglais. 

5 Chum bhur nàire tha mi 
a' labhairt. An ann mar sin 
nach 'eil aon duine gHc 'nur 
measg? nach 'eil fiu a h-aon 
a's urrainn breth a thoirt eadar 
a bhràithre ? 

6 Ach a ta bràthair a' dol 
gu lagh ie bràthair, agus so 
an làthair nan ana-creideach. 

7 A nis uime sin a ta gu 
cinnteach lochd 'iiur measg, 
do bhrìgh gu bheil sibh a' dol 
gu lagh f'a chèile : c'ar son 
nach fearr ieibh eucoir fhul- 
ang ? c'ar son nach fearr ieibli 
calldach a ghabhaii ? 

8 Gidheadh a ta sibh a' 
deanamii eucoir agus dìobli- 



' strlopachais. 
breitheanais. 



reubaiiin, anacothrona. 



as bhur cuideachd. caithriche- 



348 
air 



I. CORINTIANACH. 



, agus sin air bhur bràith- 
ribh ? 

9 Nach *eil fhios agaibh 
nach sealbhaich luchd dean- 
amh na h-eucorach rioghachd 
phè ? Na meallar sibh : cha 
sealbhaich luchd-strìopachais, 
no luchd ìodhol-aoraidh, no 
luchd-adhaltrannais, no luchd- 
macnuis, no na daoine a ta 
ciontach do neòghloine mhi- 
nàdurra, 

10 No gaduichean,no daoine 
sanntach, no misgeirean, no 
luchd-anacainnt, no luchd- 
foireigne, rìoghachd Dhè. 

11 Agus mar so bha cuid 
dibhse : ach a ta sibh air bhur 
n-ionnlad, ach a ta sibh air 
bhur naomhachadh ; ach a ta 
sibh air bhur f ìreanachadh ann 
aCn ainm an Tighearna losa, 
agus tre Spiorad ar Dè-ne. 

12 Thanah-uile nithe cead- 
uichte dhomh-sa, ach cha'n 
'eil na h-uile nithe iomchuidh^ 
tha na h-uile nithe ceaduichte 
dhomh, ach cha chuirear mi 
fo chumhachd ni sam bith. 

13 Tha am biadh air son 
na bronn, agus a' bhrù air son 
a' bhìdh : ach sgriosaidh Dia 
faraon so agus sud. A nis 
cha'n ann do neòghloine a tha 
an corp, ach do'n Tighearn : 
agus an Tighearn do'n chorp. 

14 Agus thog Dia faraon 
an Tighearn suas, agus tog- 
aidh e sinne suas tre a chumh- 
achd fèin mar an ceudna. 

15 Nach 'eil fhios agaibh, 
gur iad bhur cuirp buill 
Chriosd? uime sin an gabh 

' diùbhail.— 



mise buill Chriosd, agus an 
dean mi buill striopaich 
dhiubh ? Nar ieigeadh Dia. 

16 An e nach 'eil fios ag- 
aibh, an ti sin a tha ceangailte 
ri strìopaich, gur aon chorp 
rithe e ? Oir (a ta e ag ràdh,) 
bithidh dithis 'nan aon fheòil. 

17 Acli an ti a tha ceang- 
ailte fis an Tighearn, is aon 
Spiorad ris e. 

18 Teichibh o strìopachas. 
Tha gach aon pheacadh a ni 
duine an leth muigh do'n 
chorp : ach an ti a ni strìop- 
achas, tha e peacachadh an 
aghaidh a chuirp fèin. 

19 An e nach 'eil fhios ag- 
aibh gur e bhur corp teampuU 
an Spioraid naoimh a ta ann- 
aibh, a ta agaibh o Dhia, agus 
cha ìeibh fèin sibh ? 

20 Oir cheannachadh ie 
luach sibh : uime sin thugaibh 
glòir do Dhia ìe bhur corp, 
agus ie bhur spiorad, a's le Dia. 

CAIB. VII. 

1 Mu phòsadh. 10 Cha chòir do 
bhamnaibh-pòsaidh bhi air am 
fuasgladh air bheag aobhair. 18 
Is còir do gach duine bhi toilichte 
le a ghairm. 25 C'ar son is còir 
roghuinn a dheanamh do òigh- 
eachd .- 35 na reusoin air son am 
bu chòir pòsadh, no gun phòsadh. 

NIS a thaobh nan nithe 
mu'n do sgrìobh sibh a 
m' ionnsuidh : Is maith do 
f hear gunbheantuinn ri mnaoi. 

2 Gidheadh, chum striop- 
achas a sheachnadh, biodh a 
bhean fèin aig gach fear, agus 
aig gach mnaoi a fear fèin. 

tarbhach. 



A 



CAIB. VII. 



349 



3 Thugadh am fearandeadh- 
ghean dligheach do'n mhnaoi ; 
agus a' bhean mar an ceudna 
do'n f hear. 

4 Cha'n 'eil comas a cuirp 
fèin aig a' mhnaoi, ach aig an 
fhear : agus mar an ceudna 
cha'n 'eil comas a chuirp fèin 
aig an fhear, ach aig a' 
mhnaoi. 

5 Na cumaibh bhur dlighe 
o chèile, ach ie toil a chèile rè 
tamuill, chum sibh fèin a thoirt 
do thrasgadh agus do urnuigh ; 
agus thigibh cuideachd a rìs, 
chum nach buair Satan sibh 
airson bhur neo-gheamnuidh- 
eachd. 

6 Ach tha mi a' labhairt 
so mar ni ceaduichte', agus 
cha'n ann mar àithne. 

7 Oir bu mhiann ieam gu'm 
biodh na h-uile dhaoine mar 
mi fèin : gidheadh a ta a 
thiodhlac fèin aig gach duine 
o Dhia, aig aon neach mar so, 
agus aig neach eile mar sud. 

8 Uime sin a ta mi ag ràdh 
f is an dream nach 'eil pòsda, 
agus ris na bantrachaibh, Is 
maith dhoibh ma dh'fhanas 
iad eadhon mar a ta mise. 

9 Gidheadh mur fheudar 
ieo iad fèin a ghleidheadh 
geamnuìdk, pòsadh iad : oir is 
fearr pòsadh nà losgadh. 

10 Agus dhoibh-san a ta 
pòsda tha mi ag àithneadh, 
gidheadh cha mhise, ach an 
Tighearn, gun a' bhean a 
dhealachadh r'a fear : 

1 1 Ach ma dhealaicheas i, 



fanadh i gun phòsadh,no biodh 
i rèidh f'a fear : agus na cuir- 
eadh am fear uaith a bhean. 

12 Ach fis a' chuid eile a 
ta mise ag ràdh, cha'n e an 
Tighearn, Ma bhios aig bràth- 
air sam bith bean ana-creid- 
each ^ agus gu bheil i toileach 
còmhnuidh a ghabhail maille 
fis, na cuireadh e uaith i. 

13 Agus a' bhean aig am 
bheil fear ana-creideach, agus 
gu bheil esan toileach còmh- 
nuidh a ghabhail maille fithe, 
na cuireadh i uaipe e ^ 

14 Oir a ta am fear ana-creid- 
each air a naomhachadh ieis a' 



mhnaoi" 



a ta a' bheaa 



ana-creideach air a naomhach- 
adh ieis an f hear ^ : no bhiodh 
bhur clann neòghlan ; ach a 
nis a ta iad naomha. 

15 Ach ma dh'fhalbhas am 
fear ana-creideach, falbhadh 
e. Cha'n 'eil bràthair no 
piuthar fo dhaorsa 'nan leith- 
idibh sin do chàsaibh : ach 
ghairm Dia sinne chum sìthe. 

16 Oir ciod am fios a ta 
agad-sa, O bhean, nach saor^ 
thu t'f hear ? no ciod am fios 
a ta agad-sa, O fhir, nach 
saor thu do bhean ? 

17 Ach a fèir mar a foinn 
Dia fis gach duine, mar a 
ghairm an Tighearn gach aon, 
mar sin gluaiseadh e : agus 
mar sin a ta mise *g orduch- 
adh anns na h-eaglaisibh uile. 

1 8 An do ghairmeadh neach 
sam bith agus e timchioll- 
ghearrta ? na deanar e neo- 



* mar chomhairle.. 

* sa' mhnaoi. 



— ^ luhi-chreideach, gun chreidimh.— 
san fhear. ... ■ 6 slànuich, sàbhail. 



na fàgadh i e.. 



350 



I. CORINtlANACH. 



thimchioU-ghearrta : an do 
ghairmeadh neach sam bith 
gun e bhi timchioll-ghearrta ? 
na timchioU-ghearrar e. 

19 Cha 'n 'eil èifeachd san 
timchioll-ghearradh, agus cha 
*n *eil èifeachd san neo-thim- 
chioll-ghearradh, ach ann an 
coimhead àitheanta Dhè. 

20 Fanadh gach aon anns a' 
ghairm anns an do ghairmèadh 
e. 

21 An do ghairmeadh thu 
a*d' sheirbhiseach' ? na biodh 
suim agad dheth ; ach ma 
dh'fheudas tu bhi saor, gu ma 
h-e sin do foghainn. 

22 Oir an ti a ghairmeadh 
san Tighearn 'na sheirbhis- 
each, is duine saor an Tighearn 
e : mar an ceudna an ti a 
ghairmeadh agus e saor, is e 
seirbhiseach ^ Chriosd e. 

23 Cheannachadh air luach 
sibh ; na bithibh 'nur seirbhis- 
ich do dhaoinibh. 

24 A bhràithre, san staid 
anns an do ghairmeadh gach 
neach, an sin fanadh e maille 
fi Dia. 

25 A nis thaobh òighean, 
cha 'n 'eil àithne agam o'n 
Tighearn : gidheadh tha mi 
toirtbreth', mar neach afhuair 
tròcair o'n Tighearn gu bhi 
dìleas. 

26 Tha mi a' meas uime 
sin gu bheil so maith air son 
na teanntachd a ta làthair, a 
ta mi ag rddh, gu bheile maith 
do dhuine bhi mar sin. 

27 Am bheil thu ceangailte 



fi mnaoi ? na iarr fuasgladh. 
Am bheil thu fuasgailte o 
mhnaoi ? na iarr bean. 

28 Ach ma phòsas tu, cha 
do pheacaich thu; agus ma 
phòsas òigh, cha do pheacaich 
i : gidheadh, bithidh aig an 
leithidibh so trioblaid san 
f heòil ; ach tha mi 'gur caomh- 
nadh. 

29 Ach a ta mi ag ràdh so, 
a bhràithre, gu bheil an aimsir 
goirid sna bheil fi teachd : 
ionnus faraon gu'm bi iadsan 
aig am bheil mnài, mar nach 
biodh mnài aca ; 

30 Agus iadsan a ta fi 
caoidh, mar nach biodh iad fi 
caoidh ; agus iadsan a ta fi 
gairdeachas, mar mhuinntir 
nach 'eil fi gairdeachas ; agus 
iadsan a ta fi ceannachd, mar 
dhaoine nach 'eil a' sealbhach- 
adh : 

31 Agus iadsan a ta gnàth- 
achadh an t-saoghail so, mar 
dhream nach 'eil 'ga mhi- 
ghnàthachadh * ; oir thèid 
sgiamh * an t-saoghail so seach- 
ad. 

32 Ach b'àiU ieam sibhse 
bhigun ro-chùram. Anti nach 
'eil pòsda, bithidh cùram nan 
nithe sin a bhuineas do'n Tigh- 
earn air, cionnus a thoiHcheas 
e an Tighearn : 

33 Ach an ti a ta pòsda, 
bithidh cùram nithe ant-saogh- 
ail air, cionnus a dh'f heudas e 
a bhean a thoileachadh. 

34 Tha mar an ceudna 
eadar-dhealachadh eadar bean 



^ a'd'dhaor-òglach, a'd' thràill,- 
* 'ga chaitheadh. * dreach, cumadh 



daor-òglach. ' bheiream mo bhreth.. 



agus òigh 



CAIB. 

tha cùram oìrre-sa 
nach 'eTl pòsda mu liithibh an 
Tighearna, chum gu'm bi i 
naomh, faraon 'na corp agus 
*na spiorad ; ach bithidh cùr- 
am air a' mhnaoi a ta pòsda 
mu nithibh an t-saoghail, 
cionnus a dh'fheudas i toil a 
fìr a dheanamh. 

35 Agus so tha mi a* labh- 
airt chum bhur tairbhe fein ; 
cha'n ann chum gu'n cuirinn 
ribe' oirbh, ach a chum an ni 



sin a ta ciatach ' 



agus 



gu m 



351 

a mhàin anns an Tigh- 



sona, ma 
a rèir mo 
is i mo bhar- 



feitheadh sibh air an Tighearn 
gun bhuaireadh. 

36 Ach ma shaoileas duine 
sam bith gu bheil e 'ga ghiùl- 
an fèin gu mi-chiatach thaobh 
a mhaighdin, ma chaidh blàth 
a h-aimsir thairis, agus gur 
còir a dheanamh mar sin, dean- 
adh e na's àiU ìeis, cha'n 'eil e 
a' peacachadh : pòsadh iad. 

37 Gidheadh, an ti sin a 
tha suidhichte gu daingean 'na 
chridhe, agus gun èigin sam 
bith air, ach aig am bheil 
cumhachd air a thoil fèin, agus 
a chuir roimhe 'na chridhe a 
mhaighdean a choimhead, tha 
e a' deanamh gu maith. 

38 Uime sin ma seadh, a 
ta an ti a bheir seachad am 
pòsadh a' deanamh gu maith; 
ach a ta an ti nach toir ann 
am pòsadh i, a' deanamh ni's 
fearr. 

39 Tha a' bhean ceangailte 
ieis an lagh rè na h-ùine a's 
beò d'a fear : ach ma gheibh 
a fear bàs, tha i saor gu pòs- 
adh fi aon neach a's toil 



A 



fògh- 



vni. 

leatha j 
earn. 

40 Ach tha i ni's 
dh'fhanas i mar sin, 
bhreth-sa : agus 
ail-sa^ gu bheil Spiorad Dhè 
agam. 

CAIB. VIII. 

1 Ìs cdir fantuinn o hhidheannaibh a 
dKìobradh do ìodholaibh. 8 ChcCn 
fheud sinn ar saorsa Chriosduidh 
a mhi-ghnàtJiachadh, chum oil- 
bheim d'ar bràithribh ; 1 1 ach is 
còir dhuinn ar n-eòlas a chiosach" 
adh k gràdh. 

NIS a thaobh nithe a 
dh'ìobradh do ìodholaibh, 
tha fhios againn gu bheil eòlas 
againn uile. Ataidh an t^eòlas 
suas, ach bheir gràdh 
lum. 

2 Agus ma ta aon duine a' 
saoiisinn gu bheil eòlas ni sam 
bith aige, cha'n aithne dha 
aon ni fathast mar bu chòir 
dha aithneachadh. 

3 Ach ma tha gràdh aig 
duine sam bith do Dhia, tha 
esan* air aithneachadh ieis. 

4 Uime sin, mu thimchioll 
itheadh nan nithe sin a dh'iob- 
radh do ìodholaibh, tha fhios 
againne nach ni air domhan 
ìodhol, agus nach ^eil Dia sam 
bith eile ann ach a h^aon. 

5 Oir ged tha iad ann fis 
an abrar Dèe, ma's ann air 
nèamh no air talamh, (amhuil 
mar a ta iomadh Dia, agus 
iomadh Tighearn ann,) 

6 Gidheadh dhuinne chà'n 
'eil ach aon Dia, an t-Athair, 
o'm hheil na h-uile nithe, agus 



riabh. 



cubhaidh, tlachdmhor,— — ' tha mi cinnteach.- 



an duìne so. 



352 



I. CORINTIANACH. 



sinne air a shonsan' ; agas aon 
Tighearn losa Criosd, tre am 
bheil na h-uile nithe, agus 
sinne trìd-san. 

7 Gidheadh cha *n*eil an 
t-eòlas so anns na h-uile 
dhaoinibh : oir tha cuid ie cog- 
uis thaobh an ìodhoil gus an 
àm so, ag itheadh «' bhidh mar 
ni a dh'ìobradh do iodhol ; a- 
gus air d'an coguis a bhi an- 
mhunn, tha i air a salachadh. 

8 Ach cha mhol biadh sinn 
do Dhia : oir ma dh'itheas 
sinn, cha'n f heirrd sinn e ; ni 
mò mur ith sinn, is misd sinn 
e. 

9 Ach thugaibh an aire 
nach bi an comas* so a ta ag- 
aibh air aon dòigh 'na aobhar 
oilbheim do'n dream a ta lag. 

10 Oir ma chi neach thusa 
aig am bheil eòlas a' suidhe 
chum bìdh ann an teampull 
ìodhoil, nach neartaichear cog- 
uis an ti sin a ta lag chum na 
nithe sin a dh'ìobradh do ìodh- 
olaibh itheadh : 

11 Agus tre t'eòlas-sa an 
tèid do bràthair lag am mugha^ 
air son an d'fhuair Criosd bàs? 

12 Ach ìe peacachadh 
dhuibh mar sin an aghaidh 
nam bràithre, agus ìe an cog- 
uis anmhunn a ìotadh, tha 
sibh a* peacachadh an aghaidh 
Chriosd. 

13 Uime sin ma bheirbiadh 
aobhar oilbheim do m* bhràth- 
air, cha'n ith mi feòil a chaoidh, 
chum nach toir mi aobhar oil- 
bheim do m* bhràthair. 



CAIB. IX. 

1 Nochd an t-ahstol a shaorsa, 1 
agusgu'm buineadh do'n mhinis- 
teir bhi air a bheathachadh leis 
an t-soisgeul: 15 gidheadh d!a 
dheadh-ghean maith Jein gu'n 
dfhan esan o bhi costail dhmbh, 
22 agus o oilbheum a thoirt do 
neach sam bith an cùisibh coimh- 
dheis. 

'^'ACH abstol mise ? nach 
'eil mi saor ? Nach f haca 
mi losa Criosd ar Tighearn ? 
nach sibhse m'obair san Tigh- 
earn ? 

2 Mur 'eil mi a*m* abstol 
do dhaoinibh eile, gidheadh 
gu cinnteach tha mi dhuibhse ; 
oir is sibhse seula m' abstol- 
achd anns an Tighearn. 

3 Is e so mo fhreagradh 
do'n dream a chuireas ceisd 
orm. 

4 Nach 'eil againne comas* 
itheadh agus òl ? 

5 Nach 'eil againne comas 
piuthar, bean-phòsda a thoirt 
ìeinn mu'n cuairt, amhuil mar 
na h-abstoil eile, agus bràith- 
rean an Tighearn, agus Ce- 
phas ? 

6 No am bheil mise agus 
Barnabas a mhàin, gun chomas 
againn bhi saor o obair ? 

7 Cò a thèid chum cogaidh 
uair air bith air a chostus fèin ? 
cò a shuidhicheas* fìon-iios, 
agus nach ith d'a thoradh ? no 
cò a bheathaicheas treud, agus 
nach blais do bhainne an 
treud ? 

8 An ann mar dhuine a ta 



* annsan. * a' chòir, an 

lag. * cumhachd, còir— 



cumhachd. ^ an sgriosar, an caillear do bbràlhair 

— ^ phlanndaicheas. 



CAIB. IX. 



mi a' labhairt nan nìthe so ? no 
nach abair an lagh na nithe so 
mar an ceudna ? 

9 Oir a ta e sgrìobhta ann 
an lagh Mhaois, Na cuir 
ceangal air beul an daimh a 
tha saltairt ' an arbhair. Am 
bheil cùram nan damh air 
Dia? 

10 No nach ann gu h-àr* 
aidh*^ air ar son-ne a ta e ag 
ràdh so ? gu deimhin is ann air 
ar son-ne tha e sgriobhta : 
chum gur ann an dòchas is 
còir do'n treabhaiche treabh- 
adh ; agus a chum an neach a 
bhuaileas ann an dòchas, gu*m 
bi e 'na fhear comhpairt d'a 
dhòchas. 

11 Ma chuir sinne nithe 
spioradail dhuibhse % an ni mòr 
e ma bhuaineas sinn bhur 
nithe feòlmhor-sa? 

12 Ma tha muinntir eile 
*nan luchd-comhpairt do'n 



agaibh 



chumhachd* so thairis oirbh, 
nachmòis còir dhuinne hhi? 
Gidheadh, cha do chuir sinn 
an cumhachd so an cleachda j 
ach a ta sinn a' fulang nan uile 
nithe, chum nach cuireamaid 
bacadh air soisgeul Chriosd. 

13 Nach 'eil fhios 
gu bheil iadsan a ta saoith 
reachadh mu thimchioll nithe 
naomha, air am beathachadh 
o*n teampull? agus iadsan a 
ta frithealadh do'n altair, gu 
bheil comh-roinn^ aca ris an 
altair ? 

14 Agus mar sin dh'ord- 
uich an Tighearn mar an ceud- 
na dhoibh-san a ta searmon- 



353 

, an teachd- 
t-sois- 



achadh an t-soisgei 
-an-tìr fhaotainn o'n 
geul. 

15 Ach cha do ghnàthaich 
mise a h-aon diubh so, agus 
cha do sgrìobh mi na nithe 
so, chum gu'n deantadh mar 
sin dhomh: oir b'fhearr dhomh 
am bàs fhaghail,na gu'n cuir- 
eadh neach air bith m'uaill an 
neo-bhrìgh. 

16 Oir ged shearmonaich 
mian soisgeul, cha'n 'eil aobh- 
ar uaill agam : oir a ta èigin 
air a cur orm ; seadh, is an- 
aoibhinn domh, mur searmon- 
aich mi an soisgeul. 

17 Oirma's ann gu toileach 
a ta mi deanamh so, tha duais 
agam : ach ma's ann an agh- 
aidh mo thoile a tha minis- 
treileachd^ air a h-earbsadh 
fium, 

18 Ciod i mo dhuais ma 
seadh ? eadhonso, chum 'nuair 
a ta mi searraonachadh an 
t-soisgeil, gu'n suidhichinn^ 
soisgeul Chriosd gun chostus, 
chum nach mi-ghnàthaichinn 
mo chumhachd san t-soisgeul. 

19 Oir ged tha mi saor o 
na h-uile dhaoinibh, gidheadh 
rinn mi mi fèin a'm' sheirbhis- 
each^ do na h-uile, chum gu'n 
cosnainn an tuilleadh. 

20 Agus finneadh mi do 
na h-Iudhaich mar ludhach, 
chum gu'n cosnainn na h-Iudh- 
aich ; dhoibh-san a ta fuidh 'n 
lagh, mar dhuine fuidh 'n lagh, 
chum gu'n cosnainn iadsan a 
ta fuidh an laffh ; 



21 Dhoibh-san a ta 



gun 



' a' bualadh, 
® corahpairt,- 



a' briseadh. 



gu h-uile. ^ annaibh-sa.- 



chomas. 



-6 frithealadh, cùram. ■ deanainn ^ a'm' thràiU. 

z 



354> I. 
lagh, mar dhuine gun lagh, 
(ged nach 'eil mi gun lagh do 
Dhia, ach fo ìagh do Chriosd,) 
chum gu'n cosnainn iadsan a 
ta gun-lagh. 

22 Rinneadh mi dhoibh-san 
a ta anmhunn' mar dhuine an- 
mhunn, chum gu'n cosnainn 
an dream a ta anmhunn : Bha 
mi san uiie chruth do na 
chum air gacli uile 
gu'n saorainn^ cuid 



CORINTIANACH. 

dhomh searmonachadh ^ do 
dhream eile, gu'n cuirear mi 
fèin air chV. 



h-uile, 
dhòigh 
èigin. 

23 Agus 80 tha mi a' dean- 
amh air son an t-soisgeil, chum 
gu'm bi mi a'm' fhear comh- 
roinne dheth^. 

24 Nach 'eil f hios agaibh 
iadsan a ta ruith anns a' bhlàr- 
rèise, gu'n ruith iad uile, ach 
is aon duine a gheibh an duais*? 
gu ma h-amhuil a ruitheas 
sibhse, ionnus gu'n glac sibh 
an duais. 



25 Affus a ta 



gach 



uile 



ghleachdair measarra anns na 
h-uile iiithibh : a nis a ta iad- 
san a' deanamh sin chum gu'm 
faigh iad crùn truaillidh ; ach 
sinne 'ùr son crilin neo-thruaill- 
idh. 

26 Uime sin is amhuil a ta 
mise a' ruith, cha'n ann mar 
gu neo-chinnteach^ : is amh- 
uil a ta mi a' cur catha, cha'n 
ann mar neach a bhuaileas an 
t-athar : 

27 Ach tha mi a' trom- 
bhualadh mo chuirp, agus 'ga 
chur fuidh smachd : air 
air chor sara bith an 



eagal 



dèigh 



CAIB. X. 

Tha sacramainte ndn Judhach 
'nan samhladh aìr ar sacramain- 
tibh-ne, 14 agus am peanas mar 
rahh'adh dhuinn ìodhol-aoradh a 
sheachnadh. 21 Cha'n fheud sinn 
hhi ^nar luchd comhpairt do bhard 
an Tighearna, agus dhiabhul far~ 
aon, ^c. 

S bàrr, a bhràithre, cha 
b'àill ieam sibhse a bhi 
aineolach, gu robh ar n-aith- 
riche uile fuidh 'n neul, agus 
gu'n deachaidh iad uile troimh 
'n mhuir ; 

2 Agus gu'n do bhaisteadh 
iad uile do Mhaois san neul, 
agus anns a' mhuir ; 

3 Agus gu'n d'ith iad uile 
an t-aon bhiadh spioradail ; 

4 Agus gu'n d'òl iad uile 
an t-aon deoch spioradail : (oir 
dh'òl iad do'n charraig spior- 
adail sin a ìean iad : agus b'i 
a' charraig sin Criosd :) 

5 Ach le mòran diubh cha 
robh Dia toiHchte' : oir sgrios- 
adh san f hàsach iad. 

6 A nis bha na nithe sin 
'nan saimpleiribh ^ dhuinne, 
chum nach miannaicheamaid 
droch nithe, eadhon mar a 
mhiannaich iadsan. 

7 Agus na bithibh-sa ^nur 
luchd-ìodhol-aoraidh, mar a 
bha cuid diubh-san ; a rèir 
mar a ta e sgrìobhta, Shuidh 
am pobull sìos a dli'itheadh a- 



-3 gu'm bi comhpairt agam 
'eiì am follais. ^ gairm 



-2 slànuichinn, tearnuinn, sàbhalainn. — 

dheth maille rìbhse. * geall. ^ mar neach nach eil am 

a thoirt ' gu diùltar, gu tilgear mi fèin. * cha do thaitinn mòran diubh ri 

Dia. 3 sgàiUbh, samhlachasaibh. 



CAIB. X. 



355 



gus a dh'òi, agus dh'èirich iad 
a chluicheadh. 

8 Agus lia deanamaid strìop- 
achas, mar a finn cuid diubh- 
san, agus a thuit diubh an aon 
là tri mìle fìchead. 

9 Agus na dearbhamaid ' 
Criosd, mar a dhearbh cuid 
diubh-san, agus 'a sgriosadh 
iad ìe nathraichibh nimhe. 

10 Agus na deanaibh-sa 
gearan, mar a rinn cuid diubh- 
san gearan, agus a sgriosadh 
iad ieis an sgriosadair 

11 A nis thachair na nithe 
80 uile dhoibh-san mar eisem- 
pleiribh : agus sgrìobhadh iad 
chum teagaisg ^ duinne, air 
am bheil deireadh an domh- 
ain * air teachd. 

12 Uime sin an ti a shaoil- 
eas a bhi 'na slieasamh, thug- 
adh e aire nach tuit e. 

1 3 Cha do thachair deuch- 
ainn ^ air bith ribh, ach ni a ta 
coitchionn^ do dhaoinibh : ach 
tha Dia dìleas, nach leig 
dhuibh bhi air bhur feuchainn 
thar bhur comas ; ach a ni 
maille fis an deuchainn slighe 
dol as mar an ceudna, chum 
gu'm bi sibh comasach air a 
giiìlan. 

14 Air an aobhar sin, a 
mhuinntir mo ghràidh, teich- 
ibh o iodhol-aoradh. 

15 Tha mi a' labhairt mar 
ri daoinibh tuigseach : thug- 
aibh-sa breth air an ni a ta 
mi ag ràdh. 

16 Cupan a' bheannachaidh 



a ta sinne a' beannachadh, 
nach e comunn fola Chriosd 
e ? An t-aran a ta sinn a' bris- 
eadh, nach e comunn cuirp 
Chriosd e ? 

17 Oir ged tha sinne 'nar 
mòran, is aon aran'', agus aon 
chorp sinn : oir a ta againn 
uile comhpairt do'n aon aran. 

18 Thugaibh fa'near Israel 
a f èir na ftòla : nach 'eil aca- 
san a ta 'g itheadh nan iobairt 
comh-roinn fis an altair ? 

19 Ciod a their mi uime, 
sin ? gu bheil brìgh air bith 
anns an ìodhol, no gu bheil 
brìgh air bith san ni a dh'ìob- 
radh do ìodholaibh ? 

20 Ach tha mi ag ràdh, na 
nithe a ta na Cinnich ag ìob- 
radh, gur ann do dheamhnaibh 
a tha iad 'gan ìobradh, agus 
nach ann do Dhia : agus cha 
b'àill team comunn a bhi ag- 
aibli-sa fi deamhnaibh. 

21 Cha'n 'eil e an comas 
duibh cupan an Tighearn òl, 
agus cupan dheamhan. Cha'n 
'^eil e an comas duibh comh- 
roinn a bhi agaibh do bhord 
an Tighearn, agùs do bhord 
deamhan. 

22 Am brosnuich sinn an 
Tighearn gu feirg ? an treise 
sinn na esan ? 

23 Tha na h-uile fiithe cead- 
uichte dhomh-sa, ach cha'n 
'eil na h-uile nithe iomchuidh^: 
tha na h-uile nithe ceaduichte 
dliomh-sa, ach cha toir na 
h-uile nithe fòghlum. 



buaireaniaid.. 



mhilltear.- 



eadh, cruaidh-fheuchainn, dearbhadh. 
ach. 



rabhaidh. 

—6 cumanta,- 



-* nan linn.- 
bhuilinn.- 



buaìr- 
tarbh- 



Z 2 



356 I. CORIN'] 

24 Na iarradh neach air bith 
an ni sin a bhuineas dha fèin ; 
ach iarradh gach aon an ni 
sin a thig fi maith neach eile. 

25 Ithibh gach ni a f eicear 
am margadh na feòla, gun 
cheisd air bith fheòraich air 
son coguis. 

26 Oir is leis an Tighearn 
an talamh, agus a ìàn. 

27 Ma bheir aon neach 
dhiubh-san nach 'eil 'nan 
creidich cuireadh dhuibh, a- 
gus gur toil ìeibh dol maille 
fis ; ithibh gach ni a chuirear 
foimhibh, gun ni sam bith 
f heòraich air son coguis. 

28 Ach ma their duine 
sam bith fibh, Dh'ìobradh an 
ni so do ìodholaibh, na ithibh, 
air a shon-san a nochd dhuibh 
e, agus air son coguis'. Oir 
is leis an Tighearn an talamh, 
agus a ìàn. 

29 Air son coguis, a ta mi 
ag ràdh, cha'n i do choguis 
fèin, ach coguis an neach ud 
eile : oir c'ar son a bheirear 
breth air^ mo shaorsa-sa ie 
coguis duine eile ? 

30 Oir, ma tha comhpairt 
hìdh agam-sa tre ghràs, c'ar 
son a ìabhrar olc umam a 
thaobh an ni sin air son am 
bheil mi a' toirt buidheach- 
ais ? 

31 Uime sin cò aca dh'ith- 
eas no dh^òlas sibh, no ge b'e 
ni a ni sibh, deanaibh na h-uile 
nithe chum glòire Dhè. 

32 Na tugaibh aobhar oil- 
bheim do na h-Iudhaich, no do 



na Greugaich, no do eagìais 
Dè: 

33 A fèir mar a ta mise 
a* deanamh toile nan uile 
dhaoine anns na h-uile nithibh, 
gun bhi 'g iarraidh mo bhuann- 
achdfèin,ach huannachd vakòv- 
an, chum gu tèarnar iad. 

CAIB. XL 

1 Flmair Pòl cron do na Corinti' 
anaich, gu robh 'nan coimhthim- 
ail am fir «' deanamh urnuigh, a- 
gus an cinn air an còmhdachadh, 
agus am mnài gun chòmhdach- 
adh air an cinn : 17 agus do 
bhrigh gu robh gu coitchionn an 
cruinneachadh chcHn ann chum 
maith, ach chum uilc. 

T3ITHÌBH-SA 'nur luchd- 
leanmhuinn orm-sa^ amh- 
uil mar a ta mise air Criosd. 

2 A nis a ta mi 'gur mol- 
adh, a bhràithre, do bhrìgh gu 
bheil cuimhhe agaibh ormsa 
anns na h-uile nithibh, agus 
gu bheil sibh a' coimhead nan 
orduighean, mar a thug mise 
dhuibh iad. 

3 Ach bu mhiann ìeam fios 
a bhi agaibh, gur e Criosd 
ceann gach fir, agus gur e am 
fear ceann na mnà, agus gur e, 
Dia ceann Chriosd. 

4 Gach fear a ta deanamh 
urnuigh no fàidheadaireachd, 
agus folach air a cheann, tha 
e toirt eas-urraim d'a cheann. 

5 Ach gach bean a ta dean- 
amh urnuigh no fàidheadair- 
eachd gun f holach air a ceann, 
tha i toirt eas-urraim d'a 



' coimh-fhios, coinsiens. 



" a dhìtear.. 



. I 3 jji' eisempleir-sa. 



ceann : oir is lonnan sm agus 
ged bhiodb i air a bearradh. 

6 Oir mur bi folach air 
ceann na ranà, bearrar i mar 
an ceudna : ach ma'sgrannda' 
do mhnaoi i bhi air a bearr- 
adh no air a lomadh, cuireadh 
i folach oirre. 

7 Oir gun amharus cha 
chòir do fhear a cheann a 
chòmhdachadh % do bhrìgh 
gur e ìomhaigh agus glòir 
Dhè : ach isi a' bhean glòir an 
fhir. 

8 Oir cha'n 'eil am fear o'n 
mhnaoi, ach a' bhean o'n 
fhear. 

9 Agus cha do^ chruthaich- 
eadh am fear air son na mnà, 
ach a' bhean air son an fhir. 

10 Uime sin is còir do'n 
mhnaoi cumhachd * a bhi aice 
air a eeann, air son nan ain- 
geal. 

11 Gidheadh, cha'n 'eilam 
fear as eugmhais na mnà, no 
a' bhean as eugmhais an fhir 
anns an Tighearn. 

12 Oir mar a ta a' bhean 
o'n fhear, is amhuil sin a ta 
'ra fear tre'n mhnaoi mar an 
ceudna : ach is ann o Dhia a 
ta na h-uile nithe. 

13 Measaibh annaibh fèin : 
am bheil e ciatach do mhnaoi 
ùrnuigh a dheanamh ri Dia 
gun fholach air a ceann. 

14 Nach 'eil nàdur fèin a' 
teagasg dhuibh, ma bhiosgruag 
f hada air fear, gur nàr dha e ? 

15 Ach ma bhios gruag 



CAIB. XI. 357 
fhada air mnaoi, is glòir dhi 
e : oir thugadh a gruag dhi 
air son còmhdaich^ 

1 6 Ach ma bhios neach air 
bith connspaideach, cha'n 'eil 
a ìeithid sin do ghnàthachadh 
againne, no aig eaglaisibhDhè. 

17 A nìs anns an ni so a 
ta mi cur an cèill duibk, cha 
mhol mi sibk, do bhrìgh gu 
bheil sibh a' teachd an ceann 
a chèile, cha'n ann chum an. 
ni a's fearr, ach an ni a's 
miosa. 



18 Oir air tùs, 'nuair tha 
sibh a'cruinneachadh an ceann 
a chèile san eaglais, tha mi 
cluinntinn gu bheil roinnean'^ 
'nur measg ; agus tha mi an 
cuid 'ga chreidsinn. 

19 Oiris èigin saobh-chreid- 
imh' a bhi eadaraibh, chum 
gu'n deanar follaiseach an 
dream a ta dearbhta 'nur 
measg. 

20 Uime sin an uair a thig 
sibh an ceann a chèile do aon 
àit, cha';2 e sÌ7i suipeir an 
Tighearn itheadh. 

21 Oir ithidh gach aon air 
tùs a shuipeir fèin, agus a ta 
neach ocrach, agus neach eile 
air mhisg. 

22 An e nach 'eil tighean 
agaibh chum itheadh agus òl 
annta ? no am bheil sibh a' 
deanamh tàire air eaglais Dè, 
agus a' nàrachadh na muinn- 
tir aig nach 'eil ? Ciod a their 
mi fibh ? Am mol mi sibh 
anns a' chùis so ? cha mhol. 



granna.' 



fholach.- 



gu bheil i fo chumhachd a fir,- 
bharailean, èiriceachd. 



nior. * 'ic sìn rd^ràdh folach, a leigeil fhaicinn 

folaich. s eas-aonachda, sgaraidh. — saobh- 



358 



I. CORINTIANACH. 



23 Oir f huair mise o'n Tigh- 
earn an ni mar an ceudna a 
thug mi dhuibh-sa, Gu'n do 
ghlac an Tighearn losa aran, 
anns an oidhche an do bhrath- 
adh e : 

24 Agus air tabhairt' buidh- 
eachais, bhris se e, agus thu- 
bhairt e, Gabhaibh, ithibh ; is 
e so mo chorp-sa, a ta air a 
bhriseadh^ air bhur sonsa : 
deanaibh so mar chuimhneach- 
an ormsa^ 

25 Agus aìr a* mhodh 
cheudna an cupan, an dèigh 
na suipeir, ag ràdh, Is e an 
cupan so an coimhcheangal* 
nuadh ann am f huil-sa : dean- 
aibh-sa so, cia minic as a dh'òl- 
as sibh e, mar chuimhneachan 
ormsa. 

26 Oir cia minic as a dh'ith- 
eas sibh an t-aran so, agus a 
dh'òlas sibh an cupan so, tha 
sibh a' foillseachadh bàis an 
Tighearna gus an tig e. 

27 Uime sin, ge b'e neach a 
dh'itheas an t-aran so, agus^ a 
dh'òlas cupan so an Tighearna 
gu neo-iomchuidh, bithidh e 
ciontach do chorp agus do 
fhuil an Tighearna. 

28 Ach ceasnuicheadh ^ 
duine e fèin, agus mar sin ith- 
eadh e do'n aran so, agus òl- 
adh e do'n chupan so : 

29 Oir ge b'e dh'itheas a- 
gus a dh'òlas gu neo-iom- 
chuidh, tha e 'g itheadh agus 
ae; òl breitheanais dha fèin 



w.v.^ v....^ ^^..1, 

do bhrìgh nach 'eil e a' dean- 



amh aithne air corp an Tigh- 
earn''. 

30 Air a shon so iha mòr- 
an 'nur measg lag agus tinn, 
agus tha mòran 'nan codal. 

31 Oir nan tugamaid breth 
oirnn fèin, cha tugtadh breth 
oirnn. 

32 Ach an uair a bheirear 
breth oirnn, tha sinn air ar 
smachdachadh ìeis an Tisrh- 
earn, chum nach bitheamaid 
air ar dìteadh maille ris an 
t-saoghal. 

33 Uime sin, mo bhràithre, 
'nuair a thig sibh an ceann a 
chèile chum itheadh, fanaibh 
r'a chèile. 

34 Agus ma bhios ocras air 
aon neach, itheadh e aig an 
tigh ; chum nach tig sibh an 
ceann a chèile gu breithean- 
as\ Agus cuiridh mise gach 
ni eile an ordugh 'nuair a thig 
mi. 

CAIB. XII. 

1 Tha tiodhlacan spioradail iom- 
adach thaobh gnè, 7 gidheadh a 
ta iad uile gu tairbhe, 8 agus 
chum na crìche so air an toirt air 
caochladh dòigh : 12 chum a rèir 
mar a ta buill a' chuirp nàdurra 
uile chum maise, 22 agus sèirbhis 
an aoin chuirp ; 27 mar sin gu 
hitheamaid-ne da chèile, a dhean- 
amh suas cuirp dhìomhairChriosd. 

NIS a thaobh thiodhlaca^ 
spioradail, a bhràithre, 
cha'n àill ìeam sibh bhi ain- 
eolach. 

2 Tha fìos agaibh gu robh 



' breith 



air a thabhairt.- 



chum cuirahne ormsa.- 



tiomnadh.. 



^ ciearbhadh. . deanamh eadar-dhealachaidh eadar corp an Tigh- 

earna agus biadh eile. ^ chuni dìtidh, 9 nUJw. 



sibh 'iiur Cinnicli, air bhur 
tarruing gu ìodholaibh balbha, 
a rèir mar a threòraicheadh 
sibh. 

3 Uime sin tha mi toirt fìos 
duibh, nach abair duine sam 
bith a tha labhairt o Spiorad 
Dhè, gu bheil losa malluichte ; 
agus nach urrainn duine sam 
bith a ràdh gur e losa an 
Tighearn, ach tre an Spiorad 
naomh. 

4 A nis tha eadar-dhealach- 
adh thiodhlaca ann, ach cha'n 
'eil ach aon Spiorad ann. 

5 Agus tha eadar-dhealach- 
adh frithealaidh ' ann, gidh- 
eadh cha 'eil ach aon Tigh- 
earn ann. 

6 Agus tha eadar-dhealach- 
adh oibreachaidh ann, ach is e 
an t-aon Dia, a tha ag oib- 
reachadh nan mle nithe anns 
na h-uile. 

7 Ach a ta foillseachadh an 
Spioraid. air a thoirt do gach 
neach, chum tairbhe. 

8 Oir do aon duine tha 
focal a' ghliocais air a thoirt 
ìeis anSpiorad; agus do dhuine 
eile focal an eòlais ieis an 
Spiorad cheudna ; 

9 Do neach eile creidimh 
ìeis an Spiorad sin fèin ; do 
dhuine eile tabhartas leighis 
tre an Spiorad cheudna ; ~ 

10 Do neach eile oibreach- 
adh mhìorbhuile ; do neach 
eile fàidheadaireachd ; do 
neach eile aithneachadh spior- 
ad ; do neach eile iomadh gnè 
theangadh ; agus do neach eile 



5. XIL 359 
eadar-mhineachadh theang- 
adh. 

11 Ach na nithe sin uile 
tha an t-aon Spiorad ceudna 
ag oibreachadh, a* roinn ris 
gach aon fa ieth a rèir mar is 
àill ieis. 

12 Oir mar is aon an corp, 
agus mòran do bhuiIP aige, 
agus a ta uile bhuill an aoin 
chuirp sin, ge h-iomadh iad, 
'nan aon chorp ; mar sin a ta 
Criosd. 

13 Oir tre aon Spiorad 
bhaisteadh sinn uile do aon 
chorp, ma's ludhaicli sinn no 
Greugaich, ma's daor no saor 
sinn ; agus thugadh deoch r'a 
h-òl duinn uile chum aoin 
Spioraid. 

14 Oir cha'n aon bhaìl an 
corp, ach mòran. 

15 Ma their a' chos, Do 
bhrìgh nach mi an làmh, cha'n 
ann do'n chorp mi ; nach 'eil 
i do'n chorp air a shon sin ? 

16 Agus ma their a' chiuas, 
Do bhrìgh nach mi an t-sùil, 
cha'n ann do'n chorp mi ; nacli 
ann do'n chorp i air a shon 
sin ? 

17 Nam biodh an corp uile 
'iia shùil, c'àit am hiodh a' 
chlaisteachd ? Nam hiodh e 
uile 'na chlaisteachd, C'àit am 
biodh an fhàile^ ? 

18 Ach a liis shuidhich Dia 
na buili gach aon diubh sa' 
chorp, mar bu toii ieis. 

19 Agus nam biodh iad uile 
'iian aon bhail, c'àit am Uodh 
an corp ? 



■ rahinistrcileachd, dhreuchd.. 



bhaUaibh.. 



,— - — 3 boladh. 



360 L CORIN' 

20 Ach a nis tha iad 'nam 
mòran bhall, ged nach 'eil ann 
ach aon chorp. 

21 Agus cha'n urrainn an 
t-sùii a ràdh ris an làimh, 
Cha'n 'eil feum agam ort : no 
a fìs, an ceann fis na cosaibìi, 
Cha'n 'eil f'eum agam oirbhse. 

22 Ach gu ro mhòr ni's mò 
tha na buill sin do'n chorp, 
a's anmhuinne' a thaobh cos- 
làis, feumail. 

23 Agus air na huill sin 
do'n chorp a's lugha urram 
'iiar measg-ne, tha sinn a' cur 
an tuiUeadh urraim ; agus na 
buill sin dhinn a's lugha maise, 
tha aca sin gu ro mhòr an 
tuilleadh maise. 

24 Oir air na buill mhais- 
each againn cha'n 'eil uireas- 
bhuidh : ach finn Dia an corp 
a chomh-chumadh f'a chèile, 
air dha an tuilleadh urraim gu 
mòr a thoirt do'n chuid air an 
robh uireasbhuidh : 

25 Chum nach biodh eas- 
aonachd air bith sa' chorp ; 
ach gu'm biodh an t-aon chùr- 
am aig na buill d'a chèile. 

26 Agus ma dh'fhuilgeas 
aon bhall, comhfhuilgidh na 
buill uile : no ma gheibh aon 
bhall urram, ni na buill uile 
gairdeachas maille fis. 

27 A nis is sibhse corp 
Chriosd, agus is buiU sibh fa 
ieth. 

28 Agus chuir Dia dream 
àraidh san eaglais, air tùs ab- 
stola, san dara àit fàidhean, 
san treas àit luchd-teagaisg, a 
fìs mìorbhuilean, 'na dhèigh 



sin tabhartais leighis, luchd- 
cuideachaidh, uachdaranach- 
da, iomadh gnè theangadh. 

29 Am bheil na h-uile 'fian 
abstolaibh ? Am bheil na h-uile 
'nam fàidhibh ? Am bheil na 
h-uile 'nan luchd-teagaisg ? 
Am bheil na h-uile 'nan luchd- 
deanamh mhìorbhuile ? 

30 Am bheil aig na h-uile 
tabhartais leighis ? An labhair 
na h-uile le teangaibh ? An 
dean na h-uile eadar-theang- 
achadh ? 

31 Ach biodh miann dùr- 
achdach nan tiodhlacan a's 
fearr oirbh : agus gidheadh 
tha mise a' nochdadh dhuibh 
slighe a's ro-fhearr. 

CAIB. XIII. 

1 Chdn 'eil brìgh sam hith anns 
na tiodhlacaibh uile, d' am feabhas, 
as eugmhais a' ghràidh : 4 cliu a, 
ghràidh, 13 agus a bharrachd air 
dòchas agus creidimh. 

GED labhrainn ìe teang- 
aibh dhaoine, agus ain- 
geal, agus gun ghràdh'' agam, 
thami a'm' umha^ ani fuaim, 
no a'm' chiombal a ni gleang- 
arsaich. 

2 Agus ged robh agam 
fàidheadaireachd, agus ged 
thuiginn na h-uile rùna-dìomh- 
air, agus gach uile eòlas ; agus 
ged bhiodh agam gach uile 
ghnè creidimh, ionnus gu'n 
atharraichinn slèibhte, agus irii 
gun ghràdh agam, cha'n 'eil 
annam ach neo-ni. 

3 Agus ged chaithinn mo 
mhaoin uile chum na bochdan 
a bheathachadh, agus ged 



' laigc. ^ seirc- ' phrais. 



CAIB. XIV. 

chum 



bheirinn mo chorp 
ìosgadh, agus gun ghràdh ag- 
am, cha'n 'eil tairbhe sam bith 
dhomh ann. 

4 Tha an gràdh fad-f hulang- 
caoirahneil ; cha 



ach, agUS ^ayjiiuim^xy f 

ghabh an gràdh farmad ; cha 
dean 



an gràdh 
*eil e 



ràiteachas' 
air a sbèideadh 



fèin 



cha'n 
suas, 

5 Cha ghiùlain se e 
gu mi-chiatach, cha'n iarr e 
na nithe sin a bhuineas da fèin, 
cha'n 'eil e so-bhrosnuchaidh 
chwn Jèirge, cha smuainich e 
olc sam bith, 

6 Cha dean e gaìrdeachas 
san eucoir, ach ni e gairdeach- 
as san fhìrinn : 

7 Fuilgidh" e na h-uile nithe, 
ereididh e na h-uile nithe, bith- 
idh sùil^ aige fis na h-uile 
jiithibh, giùlainidh e na h-uile 
nithe. 

8 Cha tèid an gràdh air cùl 
a chaoidh : ach ma's fàidh- 
eadaireachda ta ann, thèid iad 
air cùl ; ma's teangaidh, sguir- 
idh iad; ma's eòlas, cuirear 
air cùl e. 

9 Oir a ta eòlas againn ann 
an cuid, agus tha sinn ri fàidh- 
eadaireachd ann an cuid. 

10 Ach an uair a thig an 
ni a ta iomlan, cuirear air cùl 
an ni sin nach 'eil ach ann an 
cuid. 

11 *Nuair a bha mi a'm' 
leanaban, ìabhair mi mar iean- 
aban, thuig mi mar ieanaban, 
reusonaich* mi mar ieanaban : 



361 

ach air fàs domh a'm' dhuine, 
chuir mi na nithe leanabaidh 
air cùl. 

12 Oir tha sinn a' faicinn 
san àm so gu dorcha treghloin*; 
ach an sin chi sinn aghaidh ri 
h-aghaidh : san àm so is aithne 
dhomh ann an cuid ; ach an 
sin aithnichidh mi eadhon mar 
a ta aithne orm. 

13 Agus a nis fanaidh creid- 
imh, dòchas'', gràdh, na tri 
nithe so ; ach is e'n gràdh a's 
mò dhiubh so. 

CAIB. XIV. 

1 Mhol Pòl fàidheadaireachd, 2 a~ 
gus thug e urram dhi roimh labh- 
airt le teangaibh, 6 le cosamh- 
lachd air a thoirt o innealaibh- 
ciùil : 12 is còir an gnàthachadh 
faraon, chum togail suas na h-eag- 
lais, 22 mar a' chrìoch sin gus 
an (T orduicheadh iad. 

T EANAIBH gràdh, agus 
biodh mòr-mhiann ' thiodh- 
laca spioradail oirbh, ach gu 
ma mò bhur togradh gu'n 
deanadh sibh fàidheadair- 
eachd. 

2 Oir an ti a ìabhras ann an 
teangaidh choimhich^, cha'n 
ann fi daoinibh a labhras e, 
ach fi Dia : oir cha 'n 'eil 
neach sam bith 'ga thuigsinn ; 
ged tha e anns an Spiorad a' 
labhaiit rùna-diomhair. 

3 Ach an ti a tha deanamh 
fàidheadaireachdjtha e a'labh- 
airt fi daoinibh chum teag- 
aisg^ agus chum earail, agus 
chum comhfhurtachd. 



I fein-uaill. ^ còmhdaichidh, folaichidh. ^ dòchas, earbsa. * smuainich. 

5 ann an sgathan,— — 6 earbsa.— — ' dhèidh, iarrtus. ' choìgriclw ^ fòghluim, 

to;;ail suas. 



362 



1. CORINTÌANACH. 



4 An ti a ta labhaiit an 
teangaidh choimhich, t'ha e 'ga 
theagasg fèin' : ach an ti a ni 
fàidheadaireachd, tha e teag- 
asg na h-eaglais. 

5 Bu mhaith leam gu labh- 
radh sibh uile ìe teangaibh, 
ach b'f hearr ieam sibh a dhean- 
amh fàidheadaireachd, oir is 
mò an ti a ni fàidheadair- 
eachd, no an ti a ìabhras ie 
teangaibh, mur eadar-theang- 
aìch e% chum gu faigheadh an 
eaglais fòghlum. 

6 A iiis, a bhràitlire, ma thig 
mi do 'ur n-ionnsuidh a' labh- 
airt ie teangaibh, ciod an 
tairbhe a ni mi dhuibh, mur 
labliair mi ribh am foillseach- 
adh, no an eòlas, no am fàidh- 
eadaireachd, no an teagasg ? 

7 Air an dòigh cheudna na 
nithe gun anam a ni fuaira, 
ma's pìob no clàrsach, mur 
dean iad eadar-dhealachadh 
'nam fuaimibh, cionnus a 
thuigear an ni a sheinnear air 
a' phìob no air a' chlàrsaich ? 

8 Oir ma bheir a' ghall- 
tromp fuaim neo-chinnteacli 
iiaipe% cò a dh'ulluicheas e 
fèin chum a' cliatha ? 

9 Is amhuil sin siblise, mur 
labhaìr sibh ieis an teangaidh 
briathra so-thuigsinn, cionnus 
a dh'aithnichear an ni a iabh- 
rar ? oir is ann ris an athar a 
iabhras sibh. 

10 Tha, feudaidli e bi, an 
uiread do ghuthannaibh* san 
t-saoghal, agus cha'n 'eii a 
li-aon diubh gun bhlagh^ 



11 Uime sin, mur tuig mi 
br ìgh a' ghutha, bithidh mi 
do'n ti a iabhras, borb^; agus 
bithidh an ti a iabhras, borb 
dhomh-sa. 

12 Mar sin raar an ceudna 
sibhse, do bhrigh gu bheil 
dèigh agaibh air tiodhlacaibh 
spioradail, iarraibh sibh fèin 
a thoirt barrachd chum fògh- 
iuim na h-eagiais. 

13 Uime sin, an ti a iabh- 
ras ann an teangaidh choimh- 
ich, guidheadh e gu'n dean- 
adh e eadar-theangachadh. 

14> Oir ma ni mise urnuigh 
ann an teangaidh choimhich^ 
tlia mo spiorad a' deanamh ur- 
nuigh, ach tha mo thuigse neo- 
tiiarbhach. 

15 Ciod ma seadh ? lii mi 
urnuigh ieis an spiorad, agus 
ni mi urnuigh ieis an tuigse 
mar an ceudna : seinnidh mi 
ìeis an Spiorad, agus seinnidh 
mi ieis an tuigse mar an ceud- 
na. 

16 No 'nuair a bheannaich- 
eas tu ieis an spiorad, cionnus 
a their an ti a tha ann an àit 
an duine gun f hòghlum Amen 
fi d' bhreith buidheachais, o 
nacii aithne dha an ni a ta thu 
ag ràdh ? 

17 Oir gu deimhin a ta 
thusa toirt buidheachais gu 
maith, gidheadh cha'n 'eil an 
neach eile air a theagasg^ 

18 Tha mi toirt buidheach- 
ais do m' Dhia, gu bheii mi a' 
labhairt ie teangaibh tuilieadh 
na sibh uiie : 



' 'ga thogail fèin suas. mur eadar-theangaich neacJi. 

ibh, chànainibh. * bhrìgh, seadh.— fiadhaich, barbarra.- 

* air fhòffhhim. 



uaithe. — * chainnt- 
togail suas. 



CAIB. XIV. 



363 



19 Ach b'fhearr ieam cùig 
focail a ìabhairt san eaglais ìe 
m' thuigse, chum gu teagaisg- 
inn daoine eile mar an ceudna, 
ina deich mìle focal ann an 
teangaidh choimhich. 

20 A bhràithre, na bithibh- 
sa 'nur leanabaibh an tuigse : 
sidheadh, ann am mì-run' bith- 
ibh 



'nur leanabaibh, 
tuigse bithibh '" 



ach ann 

daoine 



an tuiffse Diiniun nur 
foirfe. 

21 Tha 8 sgrìobhta san lagh, 
Labhraidh mi ris a' phobull so 
ann an teangaibh eile, agus am 
bihbh eile : gidheadh an dèigh 



sin uile cha'n èisd iad num, 
tha an Tighearn ag ràdh. 

22 Uime sin a ta teanganna 
coimheach 'nan comhara, cha'n 
ann do'n dream a ta creidsinn, 
ach dhoibh-san a ta mi-chreid- 
each : ach a ta f àidheadair- 
eachd cha'n ann air an son-san 
nach 'eil a' creidsinn, ach air 
an sonsan a tha creidsinn. 

23 Uime sin ma chruinnich- 
eas an eaglais uile san aon àit, 
agus ma ìabhras iad uile ie 
teangaibh coimheach, agus gu'n 
tig dream a ta gun fhòghium 
a steach, no daoine mi-chreid- 
each, nach abair iad gu bheil 
sibh air a' chuthach^? 

24 Ach mani iad uile fàidh- 
eadaireachd, agus gu'n tig 
duine gun chreidimh a steach, 
no neach a ta gun fhòghhnn, 
cronuichear^ e ieis na h-uiie, 
agus bheirear breth air ieis na 
h-uile : 

25 Agus mar sin a ta niihe 



folaichte a chridhe air am foiii- 
seachadh ; agus mar sin, air 
dha tuiteam air aghaidh, ni e 
aoradh do Dhia, ag aithris* 
gu bheil Dia gu firinneacli 
annaibii-sa. 

26 Ciod e sin ma ta, a 
biiràithre? 'nuair tha sibh a' 
teachd an ceann a chèile, tha 
salm, tha teagasg, tha teang- 
adh, tha foillseachadh, tha 
eadar-tlieangachadh, aig gach 
aon agaibh. Deanar na li-uile 
nithe chum fògiiiuim*. 

27 Ma iabhras aon neach 
ann àn teangaidh choimhicli, 
labhradh dithis, no air a' chuid 
a's mò triuir, agus sin an dèigh 
a chèile ; agus deanadh a h-aon 
eadar-theangachadh. 

28 Ach mur bi eadar-theang- 
air ann, fanadh e 'na thosd san 
eaglais; no labhradh e ris fèin, 
agus ri Dia. 

29 Labhradh dithis no triuir 
do na fàidhibh, agus thugadh 
a' chuid eile breth. 

30 Ach ma dh'fhoillsicliear 
ìii do neach eile a tha 'na 
shuidhe, biodh an ceud dhuine 
'ria thosd. 

31 Oir feudaidh sibh uile 
fàidheadaireachd a dheanamh 
gach aon an dèigli a clièiie, 
chum gu faigh na h-uile fògh- 



lum, agus na h-uiie comh- 
fhurtachd. 

32 Agus a ta spiorada^ nam 
fàidhean ùmhal do na fàidh-. 
ibh. 

33 Oir cha'n e Dia ilghdair 
na mi-riaghailt'', ach na sìthe. 



'' dioch-mhèin, olc,. 

a' foiUseachadh.— 
tuairgne. 



air mhì-chèiU, air bhoile. 
— ^ togail suas. 



spi'eagar, comhaiilichear. — 
■5 tiodhlaca spioradail.— — eas-orduigh, 



364 



I. CORINTIANACH. 



mar ann an eaglaisibh nan 
naomh uile. 

34 Biodh bhur mnài *nan 
tosd sna h-eaglaisibh ; oir 
cha'n *eil e ceaduichte dhoibh 
labhairt ; ach is còir dhoibh 
bhi ùmhal, mar a ta an lagh 
mar an ceudna ag ràdh. 

35 Agus ma*s miann ìeo ni 
sam bith fhòghlum, feòraich- 
eadh iad d'am fearaibh fèin 
aig an tigh e : oir is mi-chiat- 
ach do mhnàibh labhairt san 
eaglais. 

36 An ann uaibhse thàinig 
focal Dè a mach ? no an ann 
do 'ur n-ionnsuidh-sa a mhàin 
a thàinig e. 

37 Ma shaoileas duine sam 
bith' gur fàidh, no gur duine 
spioradail e fèin, aidicheadh e 
na nithe a ta mise a' sgrìobh- 
adh do 'ur n-ionnsuidh, gur iad 
àitheantan an Tighearna. 

38 Ach ma tha neach sam 
bith aineolach, biodh e aineol- 
ach. 

39 Uime sin, a bhràithre, 
biodh ro-thogradh agaibh air 
fàidheadaireachd a dheanamh, 
agus na bacaibh labhairt te 
teangaibh. 

40 Deanar na h-uile nithe 
gu deadh-mhaiseach, agus a 
fèir orduigh. 

CAIB. XV. 

1 O aiseirigh Chriosd, 12 dhearhh 



an 



aghaidh 



t-ahstol gv!n èirich sinne, an 
na muinntir sin a tha 'g 
àicheadh aiseirigh na colla : 21 
Toradh, 35 agm dòigh na h-ais- 
eirigh, 51 agus caochladh na 
muinntir sin a gheihhear heò, air 
an là dheireamiach. 

' Ma tha duine sam bith cinnteach,- 
3 is mi an ui a's mi. 



oa 
1 

ìar 
na 



/""\S bàrr, a bhràithre, tha mi 

cur an cèiU duibh an sois- liri 
geulashearmonaichmidhuibh, i's 
ris an do ghabh sibhse mar ani "^^ 
ceudna, agus anns am bheil 
sibh 'nur seasamh ; 

2 Troimh mar an ceudnaÌi 
am bheil sibh air bhur tear-( 
nadh, ma chumas sibh gu ioii 
daingean^ an ni a shearmon- 
aich mi dhuibh, mur do chreid 
sibhse gu dìomhain. 

3 Oir thug mi dhuibh air 
tùs an ni a fhuair mi mar an 
ceudna, Gu'n d'fhuair Criosd 
bàs air son ar peacanna a fèir 
nan sgriobtuir : 

4 Agus gu'n d'adhlaiceadh 
e, agus gu'n d'èirich e a fis 
air an treas là a fèir nan 
sgriobtuir : 

5 Agus gu facas e ie Ce- 
phas, 'na dhèigh sin ìeis an 
dà f hear dheug. 

6 'Na dhèigh sin, chunncas 
e ìe tuilleadh as cùig ceud 
bràthair air aon àm ; d'am 
bheil a' chuid a's mò beò gus 
a nis, ach a ta cuid dhiubh ^nan 
codal. 

7 'Na dhèigh sin, chunncas 
e ìe Seumas ; agus a fìs ieis 
na h-abstolaibh uile. 

8 'Nan dèigh uile chunn- 
cas ieam-sa e mar an ceudna, 
mar neach a f ugadh ann an 
an-àm. 

9 Oir is mì a's lugha do 
na h-abstolaibh, neach nach 
fiu abstol a ghairm dhiom, do 
bhrìgh gu'n robh mi a' geur- 
ieanmhuinn eaglais Dè. 

10 Ach tre ghràs Dè tha mi 
an ni a ta rai' : agus cha robh a 

ma ghleidheas sibh air chuimhne. 



liràs, a hhuìlìcheadh orm, gun 
hrìgh ; ach shaothraich mi 
i's pailte lia iad uile ; gidh- 
adh cha mhise, ach gràs Dè 
bha maiUe rium. 

1 1 Uime sin cò air bith iad 
'himi, mise no iadsan, is ann 
lar so a tha sinne a* sear- 
aonachadh, agus is ann mar 
o a chreid sibhse. 

12 A iiis ma shearmonaich- 
jar Criosd gu'n d'èirich e o 
la marbhaibh, cionnus a ta 
3uid 'nur measg-sa ag ràdh, 
^Jach 'eil aiseirigh nam marbh 
mn ? 

13 Ach mur 'eil aiseirigh 
oam marbh ann, ni mò a dh'- 
BÌrich Criosd.l 

14 Agus mur d'èirich Criosd, 
gu deimhin is dìomhain ar 
searmoin-ne, agus is dìomhain 
bhur creidimh-sa mar an ceud- 
na. 

15 Seadh fhuaradh sinne 
'nar fianuisibh brèige air Dia ; 
do bhrìgh gu'n d'finn sinn fia- 
nuis a thaobh Dhè, gu'n do 
thog e suas Criosd : neach nach 
do thog e suas, mur èirich na 
mairbh. 

1 6 Oir mur èirich na mairbh, 
ni mò a dh'èirich Criosd : 

17 Agusmur d'èirichCriosd, 
tha bhur creidimh-sa dìomh- 
ain ; tha sibh fathast ann bhur 
peacaibh. 

18 Mar sin mar an ceud- 
na tha an dream a choidil ann 
an Criosd, caillte. 

19 Ma's anns a' bheatha so 
a mhàin a tha dòchas againn 
ann an Criosd, is sinn a's 



CAIB. XV. 365 
truaighe do na h-uile dhaoin- 



ibh. 

20 Ach a nis tha Criosd 
air èirigh o na marbhaibh, a- 
gus finneadh an ceud thor- 
adh dhiubh-san a choidil deth. 

2 1 Oir mar is ann tre dhuine 
thàinig am bàs, is ann tre 
dhuine thig aiseirigh nam 
marbh mar an ceudna. 

22 Oir mar ann an Adh- 
amh, a ta na h-uile a' faghail 
a' bhàis, is amhuil sin mar an 
ceudna a nìthear na h-uile beò 
ann an Criosd. 

23 Ach gach uile dhuine 
'na ordugh fèin : Criosd an 
ceud thoradh, 'na dhèigh sin 
iadsan a's le Criosd aig a 
theachd. 

24 An sin hithidh a* chrìoch 
dheireannach, 'nuair a bheir 
e suas an rìoghachd do Dhia, 
eadhon an t-Athair ; 'nuair a 
chuireas e as do' gach uile 
uachdaranachd, agus gach uile 
ùghdarras, agus chumhachd. 

25 Oir is èigin gu'n rìogh- 
aich e, gus an cuir e anaimhd- 
ean uile fo a chosaibh. 

26 Sgriosar an nàmhaid deir- 
eannach, am bàs. 

27 Oir chuir e na h-uile 
nithe fo a chosaibb. Ach an 
uair a ta e ag ràdh gun do 
chuir e na h-uile nithe fuidh, 
is ni foUaiseach gu bheil esan 
a chuir na h-uile nithe fuidh,^ 
an leth muigh dheth so. 

28 Agus an uair a chuirear 
na h-uile nithe fuidh, an sìn 
bithidh am Mac fèin fo 'n ti 
a chuir na h-uile nithe fuidh* 



a chuireas e sìos. 



366 I. CORINTIANACH. 

san, chum gu'm bi Dia 'na cuirp dha mar bu toil ieis, a- 



uile anns na h-uile. 

29 No ciod a ni iadsan a 
bhaistear air son nam marbh, 
mur èirich na mairbh air aon 
dòigh ? c'ar son ma seadh a 
bhaistear iad air son nam 
marbh ? 

30 Agus c'ar son a ta sinne 
an gàbhadh gach uair ? 

31 Air bhur gàirdeachas-sa' 
a tha agam ann an losa Criosd 
ar Tighearn, tha mi faghail a' 
bhàis gach là. 

32 Ma chòmhraig'^ mi mar 
dhuine^ ri fìadh-bheathaichibh 
ann an Ephesus, ciod i mo 
thairbhe,ìmur èirich namairbh? 
itheamaid agus òlamaid, oir 
am màireach gheibh sinn bàs. 

33 Na meallar sibh : truaiU- 
idh droch chomhluadar* deadh 
bheusa. 

34 Dùisgibh chum fìreant- 
achd^ agus iia deanaibh peac- 
adh j oir cha'n 'eil eòlas Dè 
aig cuid : chum bhur nàire 
tha mi a' labhairt so. 

35 Ach their neach èigin, 
Cionnus a dh'èireas na mairbh? 
agus ciod a' ghnè cuirp ìeis 
an tig iad ? 

36 Amadain, an ni sìn a 
chuireas tu, cha bheothaich- 
ear e, mur bàsaich e air tus : 

37 Agus an ni a chuireas 
tu, cha'n e an corp a bhitheas 
a ta thu cur, ach gràinne lom, 
feudaidh e bi do chruith- 
neachd, no do sheòrsa èigin 
eile : 

38 Ach a ta Dia a' toirt 



gus do gach uile shìol a chorp 
fèin. 

39 Cha'n aon fheòil gach 
uile fheòil : ach a ta feòil air 
leth aig daoinibh, agus feòil 
eile aig ainmhidhibh, feòileiXe 
aig iasgaibh, agus feòil eile aig 
eunlaithibh. 

40 Agus a ia cuirp nèamh- 
aidh ann, agus cuirp thalmh- 
aidh : gidheadh a ta glòir air 
leth aig na cor'paibh nèamh- 
aidh, agus glòir eile aig na 
corpaibh talmhaidh. 

41 Tha aon ghlòir aìg a'- 
ghrèin, agus glòir eile aig a' 
ghealaich, agus glòir eile aig 
na reultaibh ; oir a ta eadar- 
dhealachadh eadar reult agus 
reult thaobh glòire. 

42 Agus is ann mar sin a 
bhìos aiseirigh nam marbh. 
Cuirear ann an truaillidheachd 
e ; togar ann an neo-thruaill- 
idheachd e. 

43 Cuirear e ann an eas- 
urram, togar ann an glòir e : 
cuirear ann an anmhuinneachd 
e, èiridh e ann an cumh- 
achd : 

44 Cuirear e 'na chorp nàd- 
urra, èiridh e 'na chorp spior- 
adail. Tha corp nàdurra ann, 
ìagus còrp spioradail. 

45 Agus mar so tha e 
sgrìobhta, Rinneadh an ceud 
dhuine Adhamh 'naànam beò, 
an t-Adhamh deireannach 'na 
Spiorad a bheothaicheas. 

46 Gidheadh cha'n e an ni 
spioradail a bha ann air tiàs, 



' a' ghairdeachas air bhur sonsa. 

dhaoine. droch chòmhradh. 



chog mi, chuir mi cath.- 
^ gu ceart, gu cubhaidh. 



a rèir gnàtha 



CAIB. 

ìcli an ni nàdurra ; agus 'na 
dhèigh sin an ni spioradail. 

47 An ceud duine o'n tal- 
amh, talmhaidh : an dara 
duine, an Tighearn o nèamh. 

48 Mar an duine tahnhaidh, 
is amhuil sin iadsan a tha tal- 
mhaidh : agus mar a ta a7i 
du'me nèamhaidh, is ann mar 
sin iadsan a ta nèamhaidh. 

49 Agus mar a ghiùlain 
sinn ìomhaigh' an duine thal- 
mhaidh, giùlainidh sinn mar 
an ceudna ìomhaigh an duine 
lìèamhaidh. 

50 A nis so a ta mi ag 
ràdh, a bhràithre, nach feudar 
ie feòil agus fuil rìoghachd 
Dhè a sheaibhachadh ; ni mò 
a shealbhaicheas truaillidh- 
eachd neo-thruaillidheachd. 

51 Feuch, tha mi a' labh- 
airt ni dìomhair ribh ; Cha 
choidil sinn uile, ach caoch- 
laidhear sinn uile, 

52 Ann an tiota% am priob- 
adh na sùl, fi guth na tromp- 
aid deireannaich, (oir sèididh 
an trompaid,) agus èiridh na 
mairbh neo-thruailHdh, agus 
caochlaidhear sinne. 

53 Oir is èigin do'n chorp 
thruaiUidh so neo-thruailHdh- 
eachd a chur uime, agus do'n 
chorp bhàsmhor so neo-bhàs- 

I mhorachd a chur uime. 

54« Agus an uair a chuir- 
eas an corp truailUdh so neo- 
thruailHdheachd uime, agus a 
chuireas an corp bàsmhor so 
neo-bhàsmhorachd uime, an 
sin coimhHonar am focal a ta 

^ dealbh, dreach, coslas. platha, 
làimh ris ann an stòr. 



XVI. 367 
sgrìobhta, Shluigeadh suas ani 
bàs le buaidh. 

55 O bhàis, c'àit am bheil 
do ghath ? O uaigh, c'àit am 
bheil do bhuaidh ? 

56 Is e am peacadh gath a' 
bhàis ; agus is e neart a' pheac- 
aidh an lagh : 

57 Ach buidheachas do 
Dhia, a tha toirt dhuiqne na 
buadha, tre ar Tighearna losa 
Criosd. 

58 Uime sin, mo bhràithre 
gràdhach, bithibh-sa daingean, 
neo-ghluasadach, a' sìor- 
mheudachadh ann an obair an 
Tighearn, air dhuibh fios a bhi 
agaibh nach 'eil bhur saothair 
diomhain anns an Tighearn. . 

CAIB. XVI. 

1 Ghuidh Pòl air na Corintianaich 
fuasgladh air uireasbhuidh nam 
bràithre bochda ann an lerusalem; 
10 inhol e Timoteus ; 13 agus an 
dèigh chomìiairlean càirdeit, 19 
chrìochnaicli e an litir le iomadh 
fàilte. 

ANIS a thaobh an tionail 
air son nan naomh, mar 
a dh'orduich mi do eaglaisibh 
Ghalatia, mar sin deanaibh-sa 
mar an ceudna. 

"2 Air ceud là gach seachd- 
uin, cuireadh gach aon agaibh 
ni ìeis fèin anns an ionmhas% 
a fèir mar a shoirbhich ìeis, 
chum nacli bi tionail f'andean- 
amh 'nuair a thig mise. 

3 Agus an uair a thig mi, 
cò air bith iad a mholas sibh 
ie 'ur Htrichibh, cuiridh mi 

mlonaid. ■ ..^ taisgeadh gach aon agaibh 



368 



I. CORINTIANACH. 



iadsan a ghiùlan bhur tabhart- 
ais gu lerusalem. 

4 Agus ma*s iomchuidh 
mise a dhol mar an ceudna, 
thèid iadsan a*m* chuideachd. 

5 Agus thig mi do 'ur 
n-ionnsuidh-sa, 'nuair a thèid 
mi troimh Mhacedonia : (oir 
tha mi dol troimh Mhacedo- 
nia :) 

6 Agus feudaidh e bi gu'm 
fan mi, no eadhon gu'n caith 
mi an geamhradh maille ribh, 
chum gu*n toir sibh air m'agh- 
aidh mi, ge b'e àit d'an tèid 
mi. 

7 Oir cha'n àill ieam bhur 
faicinn a nis san dol seachad ; 
ach tha dùil agam fantuinn rè 
tamuill maille ribh, ma ìeigeas 
an Tighearn dhomh. 

8 Ach fanaidh mi ann an 
Ephesus gu Cuingeis. 

9 Oir dh'fhosgladh dortìs 
mòr agus èifeachdach dhomh- 
sa, agus tha mòran eascaird- 
ean * ann.' 

10 A fiis ma thig Timoteus, 
feuchaibh gu'm bi e gun eagal 
maille ribh : oir tha e a' saoith- 
reachadh ann an obair an 
Tighearna, mar a ta mise. 

11 Uime sin na deanadh 
Heach sam bith tàir air : ach 
thugaibh air aghaidh e an sìth, 
chum gu'n tig e am' ionn- 
suidh-sa : oir tha sùil agam fis 
maille fis na bràithribh. 

12 Mu thimchioll ar bràthar 
Apollois, ghuidh mi gu dùr- 
achdach air teachd do 'ur 
n-ionnsuidh-sa maiUe fis na 



bràithribh : ach cha b'i a thoil 
air chor sam bith teachd san 
àra so; ach thig e 'nuair a 
gheibh e àm iomchuidh. 

13 Deanaibh faire, seasaibh 
gu daingean sa' chreidimh, 
bithibh fearaiP, bithibh làidir'. 

14 Biodh bhur n-uile nithe 
air an deanamh ie gràdh. 

15 Agus guidheam oirbh, a 
bhràithre, (o'* aithne dhuibh 
teaghlach Stephanais, gur iad 
ceud thoradh Achaia, agus 
gu'n d'thug siad iad fèin chum 
frithealaìdh do na naomhaibh;) 

1 6 Gu'm bi sibh ùmhal d'an 
leithidibh sin, agus do gach 
aon a ni obair agus saothatr 
maille f uinne. 

1 7 Tha mi subhach f i teachd 
Stephanais, agus Fhortuna- 
tuis, agus Achaiccuis :oir finn 
iad suas an ni sin a bha dh'uir- 
easbhuidh do 'ur taobh-sa. 

18 Oir thug iad suaimh- 
neas* do m' spiorad-sa, agus do 
'ur spiorad-sa : uime sin biodh 
meas agaibh air an leithidibh 
sin ^ 

19 Tha eaglaisean na h-Asia 
a' cur fàilte oirbh. Tha A- 
cuila agus Priscila, maiUe fis 
an eaglais a tha 'nan tigh, a' 
cur mòr-fhàiite oirbh anns an 
Tighearn. 

20 Tha na bràitlirean uile 
a' cur fàilte oirbh. Cuiribh- 
sa fàilte air a chèile ie pòig 
naoimh. 

21 Fàilte uamsa Pòl ie m' 
iàimli fèin. , 

22 Ma tha neach sam bith 



* luchd cur an aghaidh an t-soisgeìl. ^ duineil.- 

♦ fois. ' aithnichibh an leithide sin. 



-3 neartaichibh sibh fèin,- 



CAIB. I. 



369 



nach gràdhaich an Tighearn 
losa Criosd, biodh e 'na Ana- 
tema Maranata' 

23 Gu rohh gràs an 



Tigh- 



earna losa Criosd maille i'ibh. 

24 Mo ghràdh-sa maille 
ribh uile ann an Criosd. A- 
men. 



Dara LiTiR AN ABSTOIL PHOIL chum nan 
COKINTIANACH. 



CAIB. 1. 

1 Thiig an t-ahstol Pòl mimeach do 
na Corintianaich an aghaidh 
thrioblaid thaobh na comhfhurt- 
achd agus an fhuasglaidh a thug 
Dia dhasan 'na uile thrioblaidibh 
fein, 8 gu sonruichte 'na chunnart 
san Asia: 12 agus ghairm e an 
coguis-san, agus a chognis fèin 
chum fianuis gu'n do shearmon- 
aich e an soisgeul gu trèibhdhir- 
each, ^c. 

pOL, abstol losa Criosd tre 
thoil Dè, agus Timoteus 
ir bràthair, chum eaglais Dè 
i ta ann an Corintus, maille 
is na h-uile naoimh a ta ann 
in Achaia uile : 

2 Gràs dhuibhse, agus sìth ^ 
) Dhia ar n-Athair, agus on 
righearn losa Criosd. 

3 Beannaichte gu robh Dia, 
iadhon Athair ar Tighearna 
osa Criosd, Athair nan tròc- 

f' •, agus Dia na h-uile chomh- 
urtachd ; 

4 A tha toirt comhfhurt- 
chd dhuinne 'iiar n-uile àmh- 
jhar^ chum sinne bhi comas- 
ch air comhfhurtachd a thoirt 
Ihoibh-san a ta ann an àmh- 



ghar sam bith, tre a' chomh- 
fhurtachd ìeis am bheii sinn 
fèin a' faotainn comhfhurt- 
achd o Dhia. 

5 Oir mar a ta fulangais 
Chriosd* pailt annainne, is 
amhuil sin a ta ar comhfhurt- 
achd-ne mar an ceudna pailte 
tre Chriosd. 

6 Agus ma tha sinn fuidh 
àmhghar, is ann air son bhur 
comhfhurtachd agus bhur 
slàinte-sa, a tha air a h-oib- 
reachadh ìe sibh a dh'fhulang 
nam fulangas ceudna, a tha 
sinne a' fulang : no ma's comh- 
f hurtachd dhuinn, is ann chum 
bhurcomhfhurtachd agusbhur 
slàinte-sa. 

7 Agus a ta ar dòchas daing- 
ean do 'ur taobh-sa, do bhrìgh 
gu bheil fios againn, mar a ta 
sibh 'nur luchd-comhpairt do 
na fulangasaibh, gu'm bi sibh 
mar an ceudna do'n chomh- 
fhurtachd. 

8 Oir cha b'àill ieinn, a 
bhràithre, sibhse bhi ain-fhios- 
rach mu thimchio]! ar n-àmh- 
ghair a thachair dhuinne san 
Asia, gu'n do bhruthadh sinn 



biodh e malluichtc gu bràth. 
iV son Chriosd. 



sìothchaint.- 



thrioblaid. 



fulangais 



2 A 



370 



11. CORINTIANAGH. 



gu ro mhòr thar ar neart, 
ionnus gu robh sinn fuidh 
amharus eadhon mu'r beatha : 

9 Ach bha againn binn' ar 
bàis annainn fèin, chum nach 
biodh againn dòigh annainn 
fèin, ach ann an Dia a dhùisg- 
eas na mairbh : 

10 Neach a shaor sinne o 
bhàs co mòr, agus a ta 'gar 
saoradh ; anns am bheil ar 
dòchas gu'n saor e sinn fath- 
ast : 

1 1 Air dhuibhse bhi a' co- 
oibreachadh ie chèile ann an 
urnuigh air ar son-ne, chum 
gu tugar buidheachas ie mòr- 
an air ar son-ne, à leth an 
tiodhlaic a thugadh dhuinne, 
tre mhòran. 

12 Oir is e so ar gaird- 
eachas-ne, fianuis ar coguis, 
gur ann an aon-fhiilteachd ^ 
agus an trèibhdhireas diadh- 
aidh ^ agus cha'n ann an gUoc- 
as feòlmhor, ach ann an gràs 
Dè, a chaith sinn ar beatha 
san t'Saoghal, agus gu h-àr- 
aidh do 'ur taobh-sa. 

13 Oir cha'n 'eil sinn a' 
sgrìobhadh nithe sam bith eile 
do'ur n-ionnsuidh-sa, ach nan 
nithe a ta sibh a' leughadh *, 
no a ta sibh ag aideachadh, a- 
gus a ta dùil agara a dh'aid- 
icheas sibh gus a' chrìoch ; 

14 Amhuil mar a dh'aidich 
sibh an càil, gur sinne bhur 
gairdeachas, mar is sibhse mar 
an ceudna ar gairdeachas-ne 
ann an là an Tighearn losa. 

* breth ^ siompluidheachd. ^ an trèibhdhireas a's niò ; trèibhdhireas Dè. Gr. 

* a's aithne dhuibh. ^ ath-thiodhlac. « dol bhur rathad-sa. iomluas. 

* earlas. 



15 Agus anns a' mhuinghin 
so b'àiU ieam-sa teachd do 'ur 
n-ionnsuidh air tùs, ionnus gu 
faigheadh sibhse ath-ghràs'. 

16 Agus gabhail uaibhse^ 
gu Macedonia, agus teachd o 
Mhacedonia a ris do'ur n-ionn- 
suidh-sa, agus a bhi air mo 
thoirt air m'aghaidh ìeibhse 
san t-slighe gu ludea. 

17 Uime sin an uair a chuir 
mi so fomham, an do ghnàth- 
aich mi eutruimeachd'' ? no an 
ann a fèir na feòla a ta mi cur 
romham, na nithe a ta mi a' 
cur fomham, ionnus gu biodh 
agam seadh, seadh, agus cha'n 
eadh, cha'n eadh ? 

1 8 Ach mar a ta Dia f ir- 
inneach, cha b'e ar còmhradh 
ribhse seadh, agus cha'n eadh? 

19 Oir Mac Dhè losa 
Criosd, a shearmonaicheadh 
'nur measg-sa ìeinne, eadhon 
ieam-sa, agus le Siiuanus, agus 
le Timoteus, cha robli e 'na 
sheadh agus 'na cha'n eadh, 
ach ann-san bha seadh. 

20 Oir geallanna Dhè uile 
ann-san is seadh iad, agus ann-^ 
san is Amen iad, chum giòire 
Dhè do ar taobh-ne. 

21 A liis an ti a dhaing- 
nicheas sinne maille ribhse 
ann an Criosd, agus a dli'ung 
sinn, is e Dia : 

22 Neach mar an ceudna'a 
chuir seula oirnne, agus a thug 
dhuinn geall-daingnich^ aa 
Spioraid ann ar cridheach- 
aibh. 



23 Ach a ta mi a' gairm 
Dhè mar f'hianuis air m'an- 
am', gur ann chum sibhse a 
chaomhnadh nach d'thàinig mi 
fathast gu Corintus. 

24 Cha'n e gu bheil ag- 
ainne tighearnas air bhur 
creidimh-sa, ach is luchd- 
cuideachaidh sinn do 'ur n- 
aoibhneas : oir is ann tre 
chreidimh a sheasas sibh. 

CAIB. 11. 

1 Air do Phòl an reuson à chur 
an cèill air son nach d'tìiàinig e 
dK ionnsuidh nan Corintianach, 
6 dlibiarr e orra maitìieanas agus 
comhfhurtachd a thoirt ddn duine 
a dhruideadh a mach leo as an 
eaglais, 10 eadhon mar a tìmg e 
fein mar an ceudna maitheanas 
da, air son fhìor-aithreachais. 

ACH chuir mi so romham 
annam fèin, gun teachd 
a rìs fo dhoilgheas do 'ur n- 
ionnsuidh. 

2 Oir ma ni mise doilich 
sibhse, cò e ma ta ni subhach 
mise, ach an ti air an do chuir- 
eadh doilgheas ìeam ? 

3 Agus sgrìobh mi an ni so 
fèin do 'ur n-ionnsuidh, chum 
air dhomh teachd, nach cuirt- 
eadh doilgheas orm ìeis a' 
mhuinntir sin o'm bu chòir 
dhomh aoibhneas fhaotainn, 
air dhomh bhi muinghinneach 
asaibh uile, gur e m'aoibhneas 
bhur n-aoihhneas uile. 

4 Oir à trioblaid mhòir agus 
cràdh cridhe, sgrìobh mido'ur 
n-ionnsuidh le iomadh deur ; 
cha'n ann chum gu'm biodh 
doilgheas oirbh, ach chura 



J. II. 371 

gu'm biodh fios agaibh air a' 
ghràdh a ta agam gu ro-phailte 
dhuibh. 

5 Ach ma thug neach sani 
bith aobhar doilgheis, cha do 
chuir e doilgheas ormsa, ach 
an càil : chum nach cuirinn 
ro-uallach oirbh uile. 

6 Is leoir d'a ìeithid sin do 
dhuine am peanas so, a leag- 
adh air ie mòran. 

7 lonnus air an làimh eile, 
gur mò is còir dhuibh raaith- 
eanas agus corahfhurtachd a 
thoirt da, air eagal gu'ra biodh 
a ieithid so dò dhuine air a 
slilugadh suas le anabarra 
doilgheis. 

8 Uime sin guidheam oirbh, 
gu'n daingnicheadh sibh bhur 
gràdh dha. 

9 Oir is ann chum na crìche 
so a sgrìobli mi do 'ur n-ionn- 
suidh, clium gu'm biodh fìos 
bhur dearbhaidh agam, am 
bheil sibli ìimhal anns na 
h-uile nithibh. 

10 Ge b'e neach d'an toir 
sibh maitheanas ann an ni sani 
bith, blieir mise mar an ceud- 
na : oir ma thug mise maith- 
eanas ann an ni sam bith, ge 
b'e d'an d'thug mi am maith- 
eanas, is ann air bhur sonsa a 
thug mìe, am fianuis^ Chriosd; 

11' Air eagal gu faigheadh 
Satan an cothrom oirnn ie 
'chuilblieartachd : oir cha'n 
'eil sinn aineolach air 'inn- 
leachdaibh. 

12 Os bàrr, 'nuair a thàioig 
mi gu Troas chum soisgeul 
Chriosd a shearmoìiachadh, a- 



an aghaidh m'anama. — — ^ am pearsa. 

2 A 2 



372 



II. CORINTIANACH. 



gus a dh'fhosgladh dorus am bheil feum againn, mar aig 
dhomh leis an Tighearn, dream àraidh, air litrichibh 

molaidh do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
no air /^Vnc^^'M molaidh uaibh? 

2 Is sibhse ar litir-ne a ta 
sgrìobhta 'nar* cridheachaibh, 
air a h-aithneachadh agus air 
a leughadh leis na h-uile 
dhaoinibh : 

3 Air dha è^ifollaiseach gur 
sibh litir Chriosd, a fhritheal- 
adh ieinne, a tha air a sgrìobh- 
adh cha'n ann le dubli, ach ìe 
Spiorad an Dè bheò ; cha'n 
ann air clàraibh cloiche, ach 
air clàraibh feòlmhor a' chridhe. 



13 Cha robh fois agam ann 
mo spiorad, do bhrìgh nach 
d'f huair mi Titus mo bhràth- 
air : ach air gabhail mo chead 
diubh, dh'imich mi o sin do 
Mhacedonia. 

14 A nis buidheachas do 
Dhia, a ta ghnàth a' toirt 
oirnne buadhachadh ann an 
Criosd, agus a ta foillseachadh 
deadh fhàile 'eòlais fèin ìeinne 
anns gach àit. 

15 Oir tha sinne do Dhia 
'nar fàile cùbhraidh Chriosd, 
anns an dream a thearnar', a- 
gus anns an dream a sgriosar*: 

1 6 Do'n aon dream tha sinn 
'nar boltrach bàis chum bàis ; 
agus do'n dream eile, 'nar 
boltrach beatha chum beatha : 
agus còa foghainteach chum 
nan nithe so ? 

17 Oir cha'n 'eil sinne mar 
mhòran, a thruailleas focalDè: 
ach mar o thrèibhdhireas, ach 
mar o Dhia, tha sinn a' labh- 
airt am fianuis Dè ann an 
Criosd^ 

CAIB. III. 

1 Air eagal giin cuireadh luchd- 
teagaisg brèige as a leth gu robh e 
deanamh uaillgu dìomhain, nochd 
Pòl gu robh gràsa nan Corintian- 
ach 'nan aobhar molaidh d' a 
mhinistreileachd. 6 Air so chomh- 
shìn e ministeirean an lagha, agus 
an t-soisgeil fa chèile, 12 agus 
dhearbh e gu!n robh a mhinistreil- 
eachd-san ro òirdheirc. 

AN tòisich sinn a ris air 
sinn fèin a mholadh ? no 



4 Agus tha a ìeithid so do 
dhòchas^ againne tre Chriosd 
a thaobh Dhè : 

5 Cha'n e gu bheil sinn 
foghainteach uainn fèin chum 
ni sam bith a smuaineachadh^ 
mar uainn fèin : ach is ann o 
Dhia a ta ar foghainteachd ; 

6/ A rinn sinne mar an ceud- 
na 'nar ministeiribh foghaint- 
each an tiomnaidh nuaidh'' ; 
cha'n ann do'n litir, ach do'n 
Spiorad : oir marbhaidh an 
litir, ach bheir an Spiorad 
beatha. 

7 Ach ma bha ministreil- 
eachd* a' bhàis, ann an sgrìobh- 
adh air a ghearradh ' air clach- 
aibh, glòrmhor, ionnus nach 
b'urrainn clann Israeil amharc 
gu geur air gnùis Mhaois, air 
son glòire a ghnùise, a chuÌF- 
eadh air cùl ; 

8 Cionnus nach mò na sin 
a bhios ministreileachd an 
Spioraid glòrmhor ? 



' shlànuichear.- 
^ a mheas, a reusonachadh.- 
9 ghràbhaladh. 



a chaillear. ^ mu Chrìosd. 



ann ar.- 



dh'earbsa. 



a' choinihcheangail nuaidh. fi frithealadh. 



CAIB. IV. 



373 



9 Oir ma bha ministreil- 
eachd an dìtidh glòrmhor, is 
ro mhò lia sin a bheir minis- 
treileachd na fìreantachd barr- 
achd ann an glòir. 

10 Oir eadhon an ni a finn- 
eadh glòrmhor, cha robh glòir 
sam bith aige sa* chàs so, 
tliaobh na glòire a tha toirt 

Ibarrachd. 
1 1 Oir ma hha an ni a chuir- 
eadh air cùl glòrmhor, is ro 
mhò na sin a ta an ni abhuan- 
aicheas glòrmhor. 

12 Uime sin do bhrìgh gu 
bheil againn a shamhuil so do 
dhòchas^, tha sinn a' cleachd- 
adh mòr-dhànachd^ cainnte. 

13 Agiis cha,'n 'eìl si?iìi msir 
Mhaois, <z chuir folach air'agh- 
aidh, chum nach amhairceadh 
clann Israeil gu geur gu crìch 
an ni a chuireadh air cùl. 

14 Ach dhalladh an inntinn: 
oir gus an lari diugh ann an 
leughadh an t-seann-tiom- 
naidh^, tha'm folach ceudna a' 
fantuinn gun atharrachadh, ni 
a chuireadh air cùl ann an 
Criosd. 

15 Ach eadhon gus an là'n 
diugh 'nuair a ieughar Maois, 
tha am folach air an cridhe. 

1 6 Gidheadh 'nuair a phill- 
eas e chum an Tighearna, tog- 
ar am folach dheth. 

17 A nis is e an Tighearn 
an Spiorad sin : agus far am 
hheil Spiorad an Tighearna, 
tha saorsa an sin. 

18 Ach air bhi dliuinne 



uile ìe aghaidh gun f holach, 
ag amharc mar ann an sgàthan 
air glòir an Tighearna, tha sinn 
air ar n-atharrachadh chum 
na h-ìomhaigh * ceudna, o 
ghlòir gu glòir, mar ie Spior- 
ad an Tighearna. 

CAIB. IV. 

I Chuir Pòl an cèill gvHn do shear- 
Tnmaich e an soisgeul le dìchioll 
agus ann an trèibhdhireas ; 6 a- 
gus cionnus a dh'oibrich na triob- 
laidean agus an geur-leanmhuinn 
a dKfhuiling e air a shon, chum 
cliù cumhachd Dhè, 12 agus chum 
maith na h-eaglais. 

T TIME sin, air do'n mhinis- 
^ treileachd so bhi againn, 
a rèir mar a fhuair sinn tròc- 
air, cha'n 'eil sinn a' fannach- 
adh= ; 

2 Ach chuir sinn cùi ri 
nithibh folaichte na nàire^ 
gun sinn bhi a' siubhai ann an 
ceilg, no a' truaiileadli focail 
•Dè, ach ie foiliseachadh na fìr- 
inn, 'gar moladh fèin do chog- 
uis nan uiie dhaoine ann an 
seailadh Dhè. 

3 Acli ma tha ar soisgeui-ne 
folaichte'', is ann dhoibh-san a 
ta caiilte* tha e foiaichte : 

4 Anns an do dhali dia an 
t-saoghail so inntinn na dream 
nacii 'eil 'nan creidich, air 
eagal gu'n dealraicheadii orra 
soius soisgeil ghlòrmhoir 
Chriosd, neacii a's e iomiiaigli 
Dhè. 

5 Oir cha'n 'eil sinne 'gar 
searmonachadh fèin, ach losa 



* earbsa.- 
^ a' lagachadh. 
sgrios fèin. 



shoilleireachd. ' iia seann tiomnaidh. * an dealbha, an riochda. 

a' mhaslaidh, na h-eas-onoir. 1 fo f holach. ^ a tha 'gan 



374 II. CORIN'] 

Criosd an Tighearn ; agus sinn 
fèin 'nar seirbhisich dhuibhse 
air son losa. 

6 Oir is e Dia a thubhairt 
ris an t-solus soillseachadh à 
dorchadas, a dheah'aich ann 
ar cridheachaibh-ne, a tìioìrl 
soluis eòlais glòire Dhè, ann 
an gnùis losa Criosd. 

7 Ach a ta an t-ionmhas 
so againn ann an soithichibh 
creadha, chum gu'm bi òir- 
dheirceas a' chumhachd o 
Dhia, agus cha'n ann uainne. 

8 Tìia sìnn fo thrioblaid air 
gach taobh, gidheadh chsi'n'eil 
sinn ann an teanntachd ' ; tha 
sinn ann an ioma-chomhairle, 
gidheadh gun sinn ann an eu- 
dòchas ; 

9 Air ar geur-ìeanmhuinn, 
gidheadh gun sinn air ar trèig- 
sinn ; air ar tilgeadh sìos, gidh- 
eadh gun sinn air ar sgrios ; 

10 A' giùlan a ghnàth bàs- 
achaidh an Tighearna losa 
mu'n cuairt, anns a' chorp, 
chum gu biodh beatha losa 
mar an ceudna air à deanamh 
follaiseach ann ar corp-ne. 

11 Oir tha sinne a ta beò, 
a ghnàth air ar toirt chum bàis 
air son losa, chum gu biodh 
mar an ceudna beatha losa air 
a deanamh follaiseach 'nar 
feoil bhàsmhoir-ne. 

12 Uime sin tha bàs ag 
oibreachadh annainne, ach 
beatha annaibh-sa. 

13 Air dhuinn an spiorad 
creidimh sin fèin a bhi againn, 
a rèir mar a ta e sgrìobhta. 



Chreid mi, agus uime sin iabh- 
air mi : tha sinne a' creidsinn 
mar an ceudna, agus uime sin 
tha sinn a' labhairt ; 

14 Air dhuinn fios a bhi 
againn, an ti a thog suas an 
Tighearn losa, gu'n tog e 
sinne suas mar an ceudna tre 
losa, agus gu'n cuir e 'na 
iàthair sinn maille fibhse. 

15 Oir tha na h-uile nithe 
air bhur sonsa, chum gu biodh 
an gràs a tha saoibhir, tre 
bhuidheachas mhòran, ro 
phailte chum glòire Dhè. 

16 Uime sin cha'n 'eil sinn 
a'fannachadh,ach ged thruaill- 
ear ar duine o'n leth muigh, 
gidheadh tha an duine o'n leth 
stigh air ath-nuadhachadh o 
ià gu là. 

17 Oir a ta ar n-àmhghar 
eutrom, nacli 'eil ach rè seal- 
ain^, ag oibreachadh dhuinne 
trom-chudthrom a;lòire a ta 
ni's ro anabharraich agus sior- 
mhaireannach ; 

18 Air dhuinn bhi ag amh- 
arc cha'n ann air na nithibh a 
tha r'am faicinn, ach air na 
nithibh nach 'eil f'am faicinn : 
oir tha na nithe a chithear, 
aimsireil ; ach tha na nithe 
nach faicear, siorruidh. 

CAIB. V. 

1 Chuir Pòl an cèill gu'n robh e an 
dòchas glòire sioiTuidh, agus le 
sùil rithe, agus ris a' bhreth dheir- 
eannaich, d! deanamh dìchill air 
deadh choguis a choimhead ; 12 
cha'n ann chum gu deanadh e bòsd 
as fèin a thaobh so, 14 achmar 



' cumhàinneachd. — tiota, mionaid. 



CAIB. 

neach a ffmair heatha o Chriosd, 
a tae dkhiollach chum a bheatha 
a chaitheadh do Chriosda mhàin. 



/^IR a ta fios againn, nan 
sgaoilteadh o chèile ar 
tigh talmhaidh a* phàiUinin so, 
gii bheil againn aitreabh o 
Dhia, tigh nach do thogadh 
ìe làmhaibh, siorruidh anns na 
nèamhaibh. 

2 Oir a ta sinn ri osnaich 
an so, a' miannachadh bhi air 
ar n-eudachadh' ìe ar tigh o 
nèamh : 

3 O air dhuinn bhi air ar 
n-eudachadh, nach faighear 
lomnochd sinn. 

4 Oir tha sinne a tha anns 
a* phàiUiun so ri osnaich, air 
dhuinn bhi fuidh uallaich : 
cha'n e air son gu'm bu mhiann 
ieinn bhi air ar rùsgadh, ach 
air ar n-eudachadh, chum gu 
bi bàsmhorachd air a 
suas ie beatha. 

5 A nis an ti a dh'oibrich 
sinne chum so fèin, is e Dia 
e, a thug dhuinne mar an 
ceudna geall-daingnich ^ an 
Spioraid. 

6 CJime sin tha sinn a ghnàth 
deadh-mhisneachail,airdhuinn 
fios a bhi againn am feadh a ta 
sinn aig an tigh sa' choluinn, 
gu bheil sinn air choigrich o'n 
Tighearn : 

7 (Oir a ta sinn a' gluasad^ 
a rèir creidimh, agus cha'n 
ann a rèir seallaidh.) 

8 Tha deadh mhisneach ag- 
ainn, agus bu ròghnuiche ieinn 
gu mòr bhi air choigrich as a' 

' cluth-eudachadh, còmhdachadh. 
siubhal. * cothrom. 



slugadh 



V. .375 
choluinn, agus a bhi làthair 
maille fis an Tighearn. 

9 Uime sin a ta sinn a' dean- 
amli ar dichill, chum cò aca 
bhios sinn a tàthair no air 
choigrich, gu'm bi sinn tait- 
neach dhasan. 

10 Oir is èigin duinn uile 
bhi air ar nochdadh an làthair 
caithir-breitheanais Chriosd ; 
chum gu faigli gacii neach na 
nitlie a rinn e sa' choiuinn, a 
f èir an ni a rinn e, ma's maitli 
no oic e. 

1 1 Uime sin air dhuinn fios 
a bhi againn air uamhas an 
Tighearna, tha sinn a' cur 
impidh air daoinibh ; ach a ta 
sinn foilaiseacli do Dhia, agus 
tiia dòchas agara mar an ceud-^ 
na gu bheii sinn air ar dean- 
amli foliaiseach ann bhur cog- 
uisibh-sa. 

12 Oir cha'n 'eii sinn 'gar 
moiadh fèin a fìs dhuibhse, 
ach a ta sinn a' toirt fàtii* 
uaiii dhuibli do ar taobh, chura 
gu bi freagradh agaibh dhoibh- 
san a tha deanamli uaill ann 
an gnùis, agus cha'n ann an 
cridhe. 

13 Oir ma tha sinn a dh'- 
easbhuidli cèille, is ann do 
Dhia :' agus ma tha ar ciall 
againn, is ann duibh-sa. 

14 Oir a ta gràdh Chriosd 
'gar co-èigneachadh, air dhuinn 
breitimeachadli mar so, ma 
fhuair a h-aon bàs air son 
nan uile, gu'n robh na h-uile 
marbh : 

15 Agus gu'n d'fhuair e 

earlas. ' a' gluasachd, ag imeachdj a' 



376 



II. CORINTIANACH. 



bàs air son nan uile, chum 
iadsan a ta beò, nach biodh 
iad à so suas beò dhoibh fèin, 
ach dhasan a dh'fhuiHng am 
bàs air an son, agus a dh'èir- 
ich a ris. 

16 Uime sin, cha'n aithne 
dhuinne à so suas aon duine a 
f èir na feòla : seadh, ged b' 
aithne dhuinn Criosd a fèir 
na feòla, gidheadh a nis cha'n 
aithne dhuinn e ni's mò. 

17 Uime sin ma tìia neach 
sam bith ann an Criosd, ts 
creutair nuadh e : chaidh na 
seann nithe seach, feuch, finn- 
eadh na h-uile nithe nuadh. 

18 Agus is ann o Dhia a ta 
na h-uile nithe, neach a finn 
sinne rèidh fis fèin tre losa 
Criosd, agus a thug dhuinn 
ministreileachd na rèite ; 

19 Eadhon, gu robh Dia 
ann an Criosd, a' deanamh an 
t-saoghail rèidh fis fèin, gun 
bhi a' meas an cionta dhoibh ; 
agus dh'earb e fuinne' focai 
na rèite, 

20 Uime sin is teachdairean 
sinn air son Chriosd, mar gu 
cuireadh Dia impidh ìeinne : 
tha sinne a' guidhe oìrhh as 
uchd^ Chriosd, bithibh rèidh 
fi Dia. 

21 Oir finn e esan do nach 
b'aithne peacadh, 'na ìobairt- 
pheacaidh air ar son-ne ; chum 
gu bitheamaid air ar deanamh 
'nar fìreantaclid Dhè annsan. 

CAIB. VI, 

1 GvHn do dhearbh Pòl e fèiu 'ìia 
mhinisteir firinneach do Chriosd, 



chuir 



e annainne. 



air son, an ait.- 



araon le earailibh, 3 agtts k iwu 
racas a bheatha, 4 agus leis gaxJi 
gnè trioblaid agus maslaidh fhul- 
ang gu foighidneach air son an 
t-soisgeil: 10 umpa so labhair e 
gu dàna riu, a chiomi gu robh a 
chridhe fosgailte dhoibh. 

T JIME sin tha sinn mar 
^ chomh-oibrichean leis-sarif 
a' guidhe oìrbh, gun sibh a 
ghabhail gràis Dè an dìomh- 
anas : 

2 (Oir a la e ag ràdh, Ann 
an àm taitneach dh'èisd rai 
fiut, agus ann an là slàinte 
finn mi còmhnadh ìeat : feuch, 
a nis an t-àm taitneach ; feuch, 
a nis là na slàinte.) 

3 Gun bhi toirt aobhair oil- 
bheim air bith ann an aon ni, 
chum nach faigheadh a' mhi- 
nistreileachd^ mi-chliu : 

4 Ach anns gach ni 'gar 
dearbhadh fèin mar mhinis- 
teiribh Dhè, ann am mòr- 
fhoighidin, ann an àmhghar- 
aibh, ann an uireasbhuidh, ann 
an teanntachdaibh, 

5 Ann am buillibh, ann am 
prìosanaibh, ann an luasgadh o 
àit gu h-àit, ann an saothair, 
ann am faire, ann an trasg- 
aibh, 

6 Aqn am fìor-ghloine, ann 
an eòlas, ann am fad-fhulang- 
as, ann an caoimhneas, anns 
an spiorad naomh% ann an 
gràdh gun cheilg, 

7 Ann am focal na fìrinn, 
ann an cumhachd Dhè, ìe airm 
na fìreantachd air ^n làimh 
dheis agus chlì, 

• — ^ [ar] ministreileaclid, [ar] 



friUiealadh. ' leis an Splorad naonih. 



8 Tre urram agus eas-urr- 
am, tre mhi-chliu agus dheadh- 
chliu: mar mhealltairibh, gidh- 
eadh firinneach ; 

9 Mar dhream nach aith- 
nichear, gidheadh air am bheil 
deadh aithne ; mar dhream a 
ta faghail a' bhàis, gidheadh 

, feuch, tha sìnn beò ; mar 
1 dhream a smachdaichear, agus 
• gun am marbhadh ; 

10 Mar dhream a ta bròn- 
I ach, gidheadh a ghnàth a' 
i deanamh gairdeachais ; mar 
; dhaotne bochda, gidheadh a ta 
, deanamh mòrain saoibhir; mar 

dhaoine aig nach 'eil ni sam 
bith, gidheadh a' sealbhachadh 
nan uile nithe. 

1 1 Tha ar beul-ne fosgailte 
dhuibhse, O a Chorintianacha, 
tha ar cridhe air a dheanamh 
farsuinn. 

12 Cha'n 'eil sibh ann an 
cumhannachd annainne, ach 
tha sibh ann an cumhannachd 
ann bhur n-innibh fèin. 

13 A nis mar ath-dhioladh 
san ni sin fèin, (tha mi a' 
labhairt mar fi m' chloirin,) 
bithibh-sa farsuinn mar an 
ceudna. 

14 Na cuing-cheanglar gu 
neo-chothromach sibh maiile 
fi mi-chreidich : oir ciod e 
caidreabh na fìfeantachd fi 
neo-f hìreantachd ? agus ciod e 
comunn an t-soluis fis an 
dorchadas ? 

15 Agus ciod an rèite a ta 
aig Criosd fi BeHal ? no ciod 
i cuid a' chreidich, maille fi 
ana-creideach ? 



). VII. 377 

16 Agus ciod a' cho-rèite 
a ta aig teampull Dè fi h-ìodh- 
olaibh' ? oir issibhse teampull 
an Dè bheò ; a fèir mar a thu- 
bhairt Dia, Gabhaidh mise 
còmhnuidh annta, agus gluais- 
idh mi 'nam measg ; agus bith- 
idh mise a'm* Dhia aca-san, 
agus bithidh iadsan 'nan sluagh 
agam-sa. 

1 7 Uime sin thigibh a mach 
as am meadhon, agus dealaich- 
ibh riUf tha an Tighearn ag 
ràdh, agus na beanaibh fis an 
ni neòghlan ; agus gabhaidh 
mise a m' ionnsuidh sibh, 

18 Agus bithidh mi a'm* 
Athair dhuibh, agus bithidh 
sibhse 'nur mic agus 'fiur nigh- 
eanaibh dhomh-sa, tha anTigh- 
earn uile-chumhachdach ag 
ràdh. 

CAIB. VII. 

1 DKearailichPòlna Corintianaick 
chwn gloim beatha, 2 agus chuni 
an inntinn hhi acp, dhasan a ta 
aige dhoibh : 3 air eagalgu saoilt- 
eadh guHn robh e cur so an amh- 
arus, chuir e an cèill doibh meud 
a' chomhfhurtachd a fhuair e 'na 
thrioblaidibh, dn sgeul a thug Ti- 
tus dha air am bròn diadhaidh. 

UIME sin, a mhuinntir mo 
o;hràidh, air dhuinn na 
geallanna so bhi againn, glana- 
maid sinn fèin o gach uile 
shalacliar feòla agus spioraidg 
a' coimhlionadh naomhachd 
ann an eagal Dè. 

2 Gabhaibh fuinne : ch^ 
d'finn sinn eucoir air aon 
duine, cha do thruaill sinn 



' dealbhaìbh. 



378 



11. CORINTIANACH. 



aon duine, cha do mheall sinn 
aon duine. 

3 Cha'n ann chum bhur dìt- 
idh a ta mi a' labhairt so : 
oir thubhairt mi roimh, gu 
blieil sibh ann ar cridheach- 
aibh-ne chum bàsachadh maiUe 
ribh, agus a bhi beò maiUe 
ribh. 

4 Is mòr mo dhànachd 
cainnte do 'ur taobh-sa, is mòr 
m'uaiU as bhur leth : ììonadh 
ie comhfhurtachd mi, tha mi 
thar tomhas aoibhneach ann 
ar n-uile àmhghar-ne. 

5 Oir an uair a thàinig sinn 
gu Macedonia, cha d'fhuair ar 
feòil fois sam bith, ach bha 
sinn fuidh àmhghar air gach 
taobh ; an leth am muigh bha 
còmhraig, an leth a stigh bha 
eagal' : 

6 Ach Dia a bheir comh- 
f hurtachd dhoibh-san a tha air 
an leagadh sìos, thug e comh- 
fhurtachd dhuinne ie teachd 
Thituis : 

7 Agus cha'n e ie a theachd- 
san a mhàin, ach rnar an ceud- 
na ieis a' chomhfhurtachd a 
fhuair esan uaibhse, 'nuair a 
chuir e an cèill duinn bhur 
dian-thogradh, bhur caoidh°, 
bhur teas-ghràdh 'dhomh-sa ; 
air chor as gur mòid a finn 
mi gairdeachas. 

8 Oir ge do chuir mi doil- 
gheas oirbh ieis an litir, cha'n 
'eil aithreachas orm, ged bha 
aithreachas orm : oir tha mi 
faicinn gu'n do chair an Htir 
sin doilgheas oirbh, ged nach 
(T rinn i so ach rè tamuill. 



9 A nis tha gairdeachas 
orm, cha'n ann air son sibh a 
bhi doiiich, ach gu robh sibh 
doiHcli chum aithreachais^ : 
oir bha doilgheas oirbh air 
mhodh diadhaidh, chum nach 
tigeadh call oirbh ann an aon 
ni do ar taobh-ne. 

10 Oir oibrichidh am bròn 
diadhaidh aithreachas chum 
slàinte do nach gabhar aith- 
reachas: ach oibrichidh doil- 
gheas an t-saoghail bàs. 

1 1 Oir feuch, an ni so fèin 
doilgheas diadhaidh bhi oirbh, 
ciod e meud an dùrachd a 
dh'oibrich e annaibh, seadh, 
ciod an glanadh oirbh fèin*, 
seadh, ciodan ro-dhiom, seadh, 
ciod an t-eagal, seadh, ciod an 
dian-thogradh, seadh, ciod an 
t-eud, seadh, ciod an togradh 
dioghaitais ? anns gach ni 
dhearbh sibh sibh fèin bhi glan 
sa' chùis so. 

12 Uime sin ge do sgriobh 
mi do 'ur n-ionnsuidh, cha 
b'ann air a shon-san a finn an 
eucoir, no air a shon-san air 
an d'finneadh an eucoir, ach a 
chum- gu foillsichteadh dhuibh 
ar cùram-ne mu'r timchioll-sa 
am fìanuis Dè. 

13 Uime sin fhuair sinn 
comhfhurtachd air son bhur 
comhfhurtachd-sa : seadh, bu 
ro mhò a finn sinn gairdeach- 
as, air son gairdeachais Thi- 
tuis, do bhrìgh gu'n d'fhuair 
a spiorad suaimhneas uaibhse 
uile. 

14 Oir ma finn mi bòsd* 
sam bith fis-san asaibhse, cha'n 



' uamhunn. bròn, ^ atliarrachadh inntinn an saoradh, an leithsgeul, 

5 uaill, mordhuil. 



'eil nàii'C orm ; ach mar a 
ìabhair sinn na h-uile riithe am 
firinn fibhse, is amhuil sin a 
fhuaradh fìrinneach ar bòsd 
asaibhse ri Titus. 

15 Agus a ta dùrachd a 
chridhe-san ni's pailte do 'ur 
taobh-sa, air dha bhi a' cuimh- 
neachadh bhur n-ùmhlachd 
uile, mar a ghabh sib^ fis le 
h-eagal agus ball-chrith. 

16 Uime sin tha gairdeach- 
as orm gu bheil dànachd agam 
asaibh anns gach ni. 

CAIB. VIII. 

1 Bhrosmdch Pòl na Coriniianaich 
p u tional seirceil a dheanamh air 
son nan naomh bochda ann an 
lerusalem, le eisempleir nam Ma- 
cedonach, 7 le moladh an dian- 
thograidh a bha aca fèin roiinh, 
9 le eisempleir Chriosd, 14 agus 
leis an tairbhe spioì'adail a thig- 
eadh dhoibh fèin d'n tabhartas sin. 

ANIS, a bhràithre, tha sinn 
a' toirt fìos duibh air gràs 
Dè, a tjiugadh do eaglaisibh 
Mhacedonia : 

2 Eadhon gu'n robh, ann 
am mòr-dhearbhadh àmhghair, 
pailteas an aoibhneis, agus 
doimhne am bochdainn, ro 
phailte chum saoibhris am fial- 
uidheachd'. 

3 Oir (tha mi toirt fianuis,) 
gu robh iad uatha'fèin toileach 
a fèir an comais, seadh, thar 
an comas : 

4 A' guidhe oirnne gu dùr- 
achdach, gu'n gabhamaid an 
tiodhlac, agus comh-roinn an 
fhrithealaidh do na naomh- 
aibh. 



CAIB. VIII. S79 

5 Agus cha'n ann mar a 
shaoil sinne^ ach thug siad 
iad fèin air tùs do'n Tighearn, 



agus 'wtì! dlièigh sin dhuinne a 
f èir toil Dè : 

6 Air chor as gu'n do chuir 
sinn impidh air Titus, a fèir 
mar a thòisich e foimh, mar 
sin gu'n crìochnaicheadh e 
annaibh-sa an gràs^ sin fèin 
mar an ceudna. 

7 Uime sin mar a ta sibh 
pailte anns gach uile ni, anir 
an creidimh, ann an ùr-labh- 
radh, agus ann an eòlas, agus 
ann an uile dhìchioll, agus 
ann bhur gràdh dhuinne, bith- 
ibh pailte anns a' ghràs so mar 
an ceudna. 

8 Cha'n 'eil mi a' labhairf* 
so mar àithne, ach a thaobh 
dùrachd dhaoine eile, agus a 
dhearbhadh trèibhdhireas bhur 
gràidh-sa. 

9 Oir is aithne dhuibh gràs 
ar Tighearna losa Criosd, ged 
bha e saoibhir, gidheadh gu'n 
d'finneadh bochd e air bhur 
sonsa, chum gu biodh sibhse 
saoibhir tre a bhochdainn-san. 

10 Agus anns an ni so tha 
mi toirt mo chomhairle : oir a 
ta so tarbhach* dhuibhse, a 
thòisich foimh, cha'n e mhàin 
air deanamh, ach air a bhi 
togarrach o cheann biiadhna. 

11 A nis air an aobliar sin 
coimhhonaibh an gnìomh ^ j 
ionnus mar a hha sibh ullamh 
chum na toile, mar sin gu'wi 
bi sibh ullamli chum coimh- 
lionaidh as na bheil a2;aibh. 

12 Oir ma bhios air tùs inn- 



' an daonnachda. ^ a bha dòchas againne, — ■ ^ tiodhlac. * Ni'n labhram. 

5 iomchubhaidh.- — au deanamh. 



380 



II. CORINTIANACH. 



tinn thoileach ann, gabhar ris 
a rèir mar a ta aig neach, agus 
cha'n ann a fèir nan nithe 
nach 'eil aige. 

13 Cha'n ann chum gu'm 
biodh socair aig daoine eiJe, 
agus àmhghar agaibh-sa. 

14 Ach a thaobh co-cheart- 
ais, chum san àm so nis gu'm 
bi bhur pailteas-sa 'na choimk- 
leasachadh air an uireasbhuidh- 
san, agus mar an ceudna chum 
gu'm bi am pailteas-san 'na 
choimhleasachadh air bhur n- 
uireasbhuidh-sa, air chor as 
gu'm bi co-cheartas eadar- 
aibh ; 

1 5 A f èir mar a ta e sgrìobh- 
ta, An ti a thionail mòran, cha 
robh anabarr aige ; agus an ti 
a thionail beagan, cha robh 
easbhuidh air. 

16 Ach buidheachas do 
Dhia, a chuir an cùrara dùr- 
achdach sin fèin do 'ur taobh- 
sa ann an cridhe Thituis. 

17 Oir gu deimhin ghabh 
e fis an impidh ; ach air dha 
bhi ni bu togarraiche, chaidh 
e d'a thoil fèin do 'ur n-ionnr 
suidh. 

18 Agus chuir sinne maiUe 
j-is am bràthair, aig am bheil a 
chHu san t-soisgeul, feadh nan 
leaglaisean uile : 

19 (Agus cha'n e 50 a mhàin, 
9,ch thaghadh e leis na h-eag- 
laisibh mar an ceudna mar 
,chorapanach turuis dhuinne, 
|eis an tiodhlac so a fhrith- 
isaladh ieinne chura glòire an 
Tighearna sin fèin, agus chum, 



foillseachaidh bhur n-inntinn 
ullarah-sa.) 

20 A' seachnadh so, nach 
tugadh neach air bith mi-chUu 
dhuinne thaobh a' phailteis so 
a fhrithealadh leinne : 

21 Air dhuinn bhisolarach- 
adh nithe ciatach, cha'n e 
rahàin am fianuis an Tighearn, 
ach mar an ceudna am fianuis 
dhaoine. 

22 Agus chuir sinn maille 
fiu ar bràthair, a dhearbh sinn 
gu minic dùrachdach am mòr- 
an do nithibh, ach a nis ni's 
ro dhùrachdaiche, a thaobh an 
ro-earbsa ta aige^ asaibh-sa. 

23 Ma dh'fhiosraichear ni 
sara bith rau Thitus, is e rao 
chorapanach-sa e, agus rao 
chorah-oibriche do 'ur taobh- 
sa: no mu thimchiollrìam bràith- 
re, is ?fl!c?teachdairean nan eag- 
laisean, agus glòir Chriosd. 

24 Uirae sin nochdaibh 
dhoibh-san, agus ara fianuis 
nan eaglaisean, dearbhadh 
bhur gràidh-sa, agus ar n-uailL 
ne do 'ur taobh. 

CAIB. IX. 

1 DKinnis Pòl an reuson air son, 
ge do Vaithne dha mòr-thogradh 
nan Corintianach, an do chuir e 
Titus agus na bràithre roimh- 
làimh d'an ionnsuidh g'am bros^ 
nuchadh gu dèirc a thoirt gu 
pailte, do bhrtgh gur gnè shìol- 
chuir iad, 10 a bheir bàrr pailte 
dhoibh fein. 

OIR a thaobh frithealaidh 
do na naomhaibh, is neo- 



CAIB. IX. 



381 



f henmail dliomh-sa sgrìobhadh 
do 'ur n-ionnsuidh. 

2 Oir is aithne dhomh tog- 
arrachdbhur n-inntinn, as leth 
am bheil mi deanamh' uaill 
asaibh-sa ris na Macedonaich, 
ag rddh, Gu robh Achaia ull- 
amh o cheann bliadhna ; agus 
bhrosnuich bhur n-eud-sa ro- 
mhòran. 

3 Gidheadh chuir mi na 
bràithre do 'ur n-ionnsuidh^ air 
eagal gu'm biodh ar n-uaill-ne 
asaibh dìomhain sa' chùis so ; 
chum, mar a thubhairt mi, 
gu'm biodh sibh ullamh : 

4 Air eagal ma thig na Ma- 
cedonaich maille rium, agus 
gu'm faigh iad sibhse neo-ull- 
amh, gu'm bi nàire oirnne, 
(gun a ràdh oirbhse,) à dàn- 
adas na h-uaill so. 

5 Uime sin bhreithnich mi 
gu'm b'fheumail impidh chur 
air na bràithribh, iad a dhol 
air tùs do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
agus bhur tabhartas, air an do 
labhradh ribh foimh, a dhean- 
amh deas, chum gu'm biodh 
sin ullamh, mar thiodhlac% a- 
gus cha'n ann mar ni a dh'ain- 
deoin. 

6 Ach so a ta mi ag ràdh, 
An ti a chuireas gu gann, 
buainidh e gu gann mar an 
ceudna ; agus ati ti a chuireas 
gu pailte, buainidh e gu pailte 
mar an ceudna. 

7 ThugadJi gach duine 
seachad a rèir rùin a chridhe ; 
na b'ann an doilgheas, no ìe 
li-èigin : oir is toigh ìe Dia an 



neach a bheh' seachad gu suil- 
bhir. 

8 Agus is comasach Dia air 
gach gràs a dheanamh ro 
phailte dhuibhse, chum air 
dhuibh anns gach uile ni làn 
leoir a bhi agaibh a ghnàth, 
gu'm biodh sibh pailte chum 
gach deadh oibre. 

9 ( A f èir mar a ta e sgriobh- 
ta, Sgaoil e a chuid ; thug e 
do na bochdaibh : mairidh 
'fhìreantachd a chaoidh. 

10 A nis an ti a bheir sìol 
do'n fhear-cuir % agus aran 
chum bìdh, gu tugadh e agus 
gu meudaicheadh e bhur cur- 
achd-sa, agus gu tugadh e do 
thoradh bhur fìreantachd fàs.) 

1 1 Air dhuibh bhi air bhur 
deanamh saoibhir anns gach 
uile ni chum gach uile thabh- 
artais, ni a dh'oibricheas ìeinne 
breith-buidheachais do Dhia. 

12 Oir a ta frithealadh na 
seirbhis so, cha'n e mhàin a' 
leasachadh uireasbhuidh nan 
naomh, ach a ta e mar an 
ceudna pailte tre mhòran 
breith-buidheachais do Dhia ; 

13 (Air dhoibh bhi tre 
dhearbhadh an fhrithealaidh 
so a' toirt glòire do Dhia air 
son bhur n-ùmhlachd do shois- 
geul Chriosd a f èir bhur n-aid- 
mheil, agus air son bhur tabh- 
artais fhialuidh* dhoibh-san, 
agus do na h-uile dhaoinibh : 

14 Agus tre an urnuigh air 
bhur son-sa, aig am bheil mòr- 
dhèidh oirbh air son gràis Dè 
ata ro phailte annaibh. 



an deanam. ghean-maith,— — — ' do'n t-sìoladair.- 



' dhaonnachdaich.. 



382 



II. CORINTIANACH. 



15 Buidheachas do Dhia air 
son a thiodhlaic do-labhairt'. 

CAIB. X. 

1 An aghaidh nan ahstol brèige, a 
bha deanamh tàir air anmhuinn- 
eachd a phearsa agus air a làthair 
chorporra, chuir Pòl an cèill an 
neart agus an t-ùghdarras spior- 
adail sin leis an d' armaicheadh 
e an aghaidh cmnhachdan a 
naimhdean uile, 8fc. 

ANIS tha mise fèin Pòl a' 
guidhe oirbh, tre mhacan- 
tas agus shèimheachd Chriosd, 
neach air dhomh a bhi làthair 
a ta ìosal 'nur measg, ach air 
dhomh a bhi uaibh a ta dàna 
oirbh : 

2 Ach tha mi ag iarraidh 
oirbh a dh'athcJminge, gun sibh 
a thoirt orm, an uair a bhios mi 
làthair, bhi dàna, ieis a' mhuin- 
ghin'' ieis an saoilear mi bhi 
dàna an aghaidh dream àraidh 
a tha toirt raeas oirnne, mar 
gu bitlieamaid ag imeachd a 
rèir na feòla. 

3 Oir ged tha sinn ag im- 
eachd ^ anns an f heòil, cha'n 
ann a rèir na feòla ta sinn a' 
cogadh : 

4 (Oir ar n-airm chogaidh 
cha'n* fheòlmhor iad, ach 
cumhachdach o Dhia chum 
daingnichean a ieagadh :) 

5 A' tilgeadh sìos reuson- 
achaidh, agus gach ni àrd a 
dh'àrdaicheas e fèin an agh- 
aidh eòlais Dè, agus a' toirt 
am braighdeanas gach smuain 
chum ùmhlachd Chriosd : 



6 Agus dÌQghaltas ullamh 
againn fa dheanamh air gach 
uiie eas-ùmhlachd, 'nuair a 
choimhlionar bhur n-ùmh- 
lachd-sa. 

7 An amhairc sibh air nith- 
ibh a rèir an coslais ? ma tha 
dòchas^ aig aon neach as fèin, 
gur le Criosd e, smuainicheadli 
e so a fìs uaith fèin, mar is le 
Criosd esan, gur ie Criosd 
sinne mar an ceudna. 

8 Oir ged dheanainn càil- 
eigin ni's mò dh'uaill as ar 
cumhachd-ne, (a thug anTigh- 
earna dhuinn chum fògliiuim% 
agus cha'n ann chum bhur 
sgrios-sa,) cha bhiodh nàire 
orm : 

9 Chum nach measar mi 
mar gu'm bithinn a' cur eagail 
oirbh ìe litrichibh. 

10 Oir a ta « iitrichean, (tha 
iadsan ag ràdh,) cudthromach 
agus làidir, ach a ta a iàthair- 
eaclid chorporra anmhunn'', a- 
gus a chainnt tàireil. 

11 Smuainicheadh a ìeithid 
sin do dhuine so, mar a ta 
sinne ann am fbcal tre Htrich- 
ibh, agus sinn as làthair, mar 
sin gxx'm bi sinn ann an gnìomh 
air dhuinn a bhi làthair. 

12 Oir cha'n 'eil a dhàn- 
adas^ againne sinn fèin a chur 
an àireamh, no a choimeas fi 
dream àraidh a mholas iad 
fèin : ach air dhoibh-san bhi 
'gan tomhas fèin eatorra fèin, 
agus 'gan coimeas fèin fiu 
fèin, cha'n 'eil iad ghc. 

13 Ach cha dean sinne uaiil 



* do-chur an cèilL ^ mhisnich, unasachd.- 

5 earbsa. - togail suas.— — '' lag. ■ ? a mhisnich 



3 gluasadj siubhaL- 



ni m,- 



CAIB 

à nithibli a tlia thar ar tomhas, 
ach a rèir tomhais iia riagh- 
ailt' a foinn Dia dhuinne, 
eadhon tomhas a ruigeas oirbh- 
se. 

14 Oir cha'n 'eil sinne 'gar 
sìneadh fèin thar ar tonihas, 
mar nach ruigeamaid sibhse ; 
oir thàinig sinn eadhon do 'ur 
n-ionnsuidh-sa ìe soisgeul 
Chriosd : 

15 Gun sinn a bhi deanamh 
uaill à nithibh a ta thar ar 
tomhas, eadhon à saothairibh 
dhaoine eile ; ach a ta dòchas 
againn, 'nuair a mheudaichear 
bhur creidimh-sa, gu'm faigh 
sinn farsuinneachd gu pailte 
annaibh a fèir ar riaghailt-ne, 

1 6 Chum an soisgeul a shear- 
monachadh anns na h-ionad- 
aibh an taobh thall duibhse, 
agus cha'n ann chum uaill a 
dheanamh ann an riaghailt 
duine eile, à nithibh a ta ull- 
amh a cheana. 

17 Ach an ti a ni uaiil, 
deanadh e uaill anps an Tigh 
earn. 

1 8 Oir cha'n e an ti a mholas 
e fèin a tha ionmholta ^ ach 
an ti a mholas an Tighearn. 

CAIB. XI. 

1 Tre ro^mheud cùraim Phòil do 
Tia Corintianaich, thòisich e dKain- 
deoin ri e fèin 'a mholadh ; 5 
dh'innis e nach robh e a bheag 
goirid air na h-abstoil hu mhò, 7 
gu'n do shearmonaich e an sois- 



geul dhoibh gu saor 



13 agus nochd 
e nach robh e a bheag a dheidh- 
làimh air an luchd-oibre chealgach 
sin, thaobh aon sochair a bhuin- 
eadh ddn lagh, 8fc. 



XI. 383 
'FHEARRteam gu'n giùl- 
aineadh sibh beagan ìe m* 
amaideachd ; agus da fireadh 
giùlainibh ìeam. 

2 Oir a ta mi eudmhor um- 
aibh ìe h-eud diadhaidli ; oir 
finn mi ceangal-pòsaidh eadar 
sibli agus aon fhear, chum 
bhur cur mar òigh fhìor-ghloin 
an làthair Chriosd. 

3 Ach a ta eagal orm, air 
dòigh sam bith, mar a mheall 
an nathair Eubha ìe a cuilbh- 
eartachd, mar sin gu'n truaill- 
ear bhur n-inntinn-sa o'n aon- 
f hillteachd a ta ann an Criosd. 

4 Oir nan deanadh an neach 
a thig, losa eile a shearmon- 
aehadh nach do shearmonaich 
'sinne, no nam faigheadh sibh- 
se spiorad eile, nach d'fhuair 
sibh, no soisgeul eile fis nach 
do ghabh sibh, dh'fheudadh 
sibh gu maith giùlan leis. 

5 Oir is i mo bharail-sa nach 
robh mi a bheag goirid air na 
h-abstolaibh a b'àirde. 

6 Ach ged tha mi neo- 
fhòghluimte ann 'an cainnt, 
gidheadh cha'n 'eil mi mar sin 
ann an eòlas ; ach finneadh 
sinn làn-fhollaiseach anns na 
h-uile nithibh 'nur measg-sa. 

7 An d'finn mi cionta ìe mi 
fèin isleachadh chum gu'm 
biodh sibhse air bhur n-àrd- 
achadh, no a chionn gu'n do 
shearmonaich mi soisgeul Dè 
a nàsgaidh dhuibh ? 

8 Chreach mi eaglaisean 
eile, a' gabhail tuarasdail uatha, 
chum seirbhis a dheanamh 
dhuibhse. 



' riaghail.. ■ . thugaibh-sa.— — ^ dearbhta. 



S84 



II. CORINTIANACH. 



9 Agus an uair a bha mi 
làthair maille fibhse agus uir- 
easbhuidh orm, cha do ieig mi 
mo throm air duine sam bith : 
oir ieasaich na bràithrean, a 
thàinig o Mhacedonia m'uir- 
easbhuidh : Agus anns na 
h-uile nithibh choimhid mi mi 
fèin o m' throm a ieigeadh 
oirbhse, agus coimhididh. 

10 Mar a ta fìrinn Chriosd 
annam, cha chumar an uaili 
so uam ann an crìochaibh na 
h-Achaia. 

1 1 C'ar son ? An ann a 
chionn nach 'eil gràdh agam 
dhuibh ? Tha fios aig Dia. 

12 Ach an ni a ta mi dean- 
amii, ni mi fathast e, chum gu 
toir' mi air faibh cion-fàth^ 
uatha-san te'm bu mhiann cion- 
fàth fhaotainn, chum anns an 
ni as am bheil iad a' deanamh 
uaill, gu faighear iad eadhon 
mar sinne. 

13 Oir is ann d'an ieithid- 
ibh sin a ta abstola brèige, 
luchd-oibre ceaigach, 'gan cur 
fèin ann an cosamhlachd ab- 
stoia Chriosd. 

14 Agus cha'n iongantach 
s'm : oir cuirear Satan fèin an 
cruth^ aingil soilise. 

15 Uime sin cha ni mòr 
e ged chuirear a mhinisteirean 
mar an ceudna ann an cruth 
mhinisteirean na fìreantachd ; 
aig am bi an crìoch dheireann- 
ach a rèir an oibre. 

16 A ta mi ag ràdh a ris, 
Na measadh aon neach gur 
amadan mi ; no fòs, gabhaibh 
rium mar amadan fèin, chum 



gu'n dean mi beagan uaiU as- 
am fèin. 

17 An ni a ta mi a' iabh- 
airt, cha'n ann a fèir an Tigh- 
earna a ta mi 'ga ìabhairt, ach 
mar gu b'ann gu h-amaideach 
anns an dànadas uaille so. 

1 8 Do bhrìgh gu bheil mòr- 
an a' deanamh uaiii a fèir na 
feòla, ni mise uaiii mar an 
ceudna. 

19 Oir giùlainidh sibh gu 
toiieacii ie amadanaibh, do 
.bhrìgh gu bheii %\h\\fèin glic. 

20 Oir fuiigidh sibh ma 
bheir neach an daorsa sibh, 
ma dh'itheas* neach sibh^ ma 
bheir neach bhur cuid dhibhy 
ma dh'àrdaicheas neach e fèin, 
ma bhuaiieas neach air an agh- 
aidh sibh. 

21 Tha mi a' labhairt a 
thaobh eas-urraim, mar gu'm 
bitheamaid anmhunn : ach, ge 
b'e ni anns am bheii neach air 
bith dàna, (tha mi a' iabhairt 
gu h-amaideach,) a ta mise 
dàna ann mar an ceudna. 

22 An Eabhruidhich iad ? 
mar sin tha mise mar an ceud- 
na : An Israelicii iad ? mar sin 
tha mise mar an ceudna : An 
sliochd do Abraham iad ? mar 
sin tha mise mar an ceudna : 

23 Am ministeirean do 
Chriosd iad ? (tha mi a' labh- 
airt mar dhuine mi-chèillidh,) 
a ta mise os an ceann san ni 
so : ann an saothairibh ni's 
paiite, ann am buiiiibh ni's 
ro mhò^ am prìosanaibh ni's 
trice, am bàsaibh gu minic. 

24 Fhuair mi o na h-Iudh- 



gearr. 



cothrom. 



riochd.- 



chlaoidheas.- 



J thar tomhas. 



CAIB. XII. ' 



385 



aich ciìig uairean dà fhichead 
huille ach a h-aon. 

25 Ghabhadh ie slataibh 
orm tri uairean, chlachadh mi 
aon uair, dh'f huihng rai long 
bhriseadh tri uairean ; là agus 
oidhche bha mi san doimhne : 

26 Ann an turusaibh gu mi- 
nic, ann an gàbhadh aimhnich- 
ean, ann an cunnartaibh f hear- 
reubainn, ann an cunnartaibh 
o m* chinneach fèin, ann an 
cunnartaibh o na Cinnich, ann 
an cunnartaibh sa* bhaile, ann 
an cunnartaibh san fhàsach, 
ann an cunnartaibh san f hairge, 
ann an cunnartaibh am measg 
bhràithre breugach'; 

27 Ann an saothair agus 
sgìos% am fairibh gu minic, 
ann an ocras agus tart, an 
trasgaibh gu minic, am fuachd 
agus an lomnochduidh. 

28 A bhàrr air na nithibh a 
ta an leth muigh, an ni a ta 
teachd orm gu lathail, ro-chùr- 
am nan eaglaisean uile. 

29 Cò a ta lag, agus nach 
'eil mise lag ? cò a ta faotainn 
oilbheim, agus nach *eil mise 
a' losgadh ? 

30 Ma's èigin domh uaiU 
a dheanamh, is ann as na nith- 
ibh a bhuineas do m' an- 
mhuinneachd a pi mi uaill. 

31 Tha fiosaig Dia, eadhon 
Athair ar Tighearna losa 
Criosd, a tha beannaichte gu 
siorruidh, nach *eil mi dean- 
amh brèige. 

32 Ann an Damascus chuir 
ùachdaran a' phobuill fuidh 



Aretas an righ, freiceadan air 
baile nan Damasceneach, an 
rùn mise a ghlacadh : 

33 Ach tre uinneig leigeadh 
sìos ris a' bhalla mi ann an 
cliabh, agus chaidh mi as a 
làmhaibh. 

CAIB. XII. 

1 Chum ahstolachd a mholadh, ged 
fheudadh Pòl uailla dheanamh as 
a thaisbeinibh iongantach, 9 gidh- 
eadh is fearr leis iiaill a dheanamh 
as amnhuinneachd ; 11 fhuair e 
cron doibh a chionn gu'n d'èig- 
nich iad e chum na h-uaille dìomh- 
ain so. 

U deimhin cha 'n 'eil e 
iomchuidh dhomh-sa uaill 
a dheanamli : ach tliig mi 
chum seallanna agus taisbeana 
an Tighearna. 

2 B'aithne dhomli duine 
ann an Criosd ceithir bliadh- 
na deug foimh so, (ma's anns 
a' choluinn, cha'n f hios domh ; 
no as a' choluinn, cha'n f hios 
domh ; aig Dia a ta fios ;) a 
leithid sin do dhuine thogadh 
chum an treas nèamh. 

3 Agus b'aithne dhomh a 
ìeithid sin do dhuine, (ma's 
anns a' choluinn, no as a' cho- 
luinn, cha'n fhios dorah : aig 
Dia a ta fios ;) 

4 Gu'n do thogàdh suas e 
gu pàrras, agus gu'n cual e 
briathra do-ìabhairt, nach feud 
duine a labhairt*. 

5 M'a ieithid sin do dìmine 
m rai uaill : ach asara fèin clia 
dean mi uaiìl, raur dean mi à 
m' anmliuinneachdaibh*. 



' fallsa, mealltach. « sgìgg ggys briseadh-cridhe.. 

airt + laigsibh. 



nach urrainn diiirio a lalrh- 



2 B 



386 11. C0RIN1 

6 Oir ged b'àiU leam uaill a 
dheanamh, cha bhi rai a*m' 
amadan ; oir labhraidh mi an 
f hìrinn : gidheadh a ta mi a' 
cumail orm fèin, air eagal gu'm 
bi meas aig duine dhiom thar 
mar a ta e 'gam fhaicinn, no 
a' cluinntinn umam. 

7 Agus air eagal gu'm bith- 
inn air m'àrdachadh thar tomh- 
as, tre ro-mheud nan taisbean, 
thugadh dhomh sgolb san 
f heoil, teachdair Shatain chum 
gu'mbuaileadh e mi', air eagal 
gu'm bithinn air m'àrdachàdh 
thar tomhas. 

8 Air a shon so ghuidh mi 
an Tighearn tri uairean, gu'n 
imicheadh so uam. 

9 Agus thubhairt e rium, 
Is leoir mo ghràs-sa dhuit : 
oir a ta mo chumhachd air a 
dheanamh foirfe ann an an- 
mhuinneachd. Uime sin is ro 
thoiliche a ni mi uaiU à m' 
anmhuinneachdaibh, chum 
gu'n gabh cumhachd Chriosd 
còmhnuidh orm. 

10 Uime sin tha mi gabh- 
ail tlachd ann an anmhuinn- 
eachdaibh, am maslaibh, ann 
an uireasbhuidhibh, ann an 
geur-ieanmhuinnibh, ann an 
teanntachdaibh^ airsonChriosd: 
oir an uair a ta mi lag, an sin 
a ta mi làidir. 

11 Rinneadh a'm' amadan 
mi ìe uaill a dheanamh ; dh'èig- 
nich sibhse mi : oir bu chòir 
dhomh bhi air mo mholadh 
ieibhse : oir cha robh mi bheag 
sam bith fo na h-abstolaibh a's 



àirde, ged nach 'eil annam ach 
neo-ni. 

12 Gu deimhin dh'oibrich- 
eadh comharan abstoil ann 
bhur measg-sa anns gach uile 
f hoighidin, ann an comharaibh 
agus an iongantasaibh, agus an 
cumhachdaibh^ 

13 Oir ciod an ni anns an 
robh sibh ni bu lugha na eag- 
laisean eile, mur e nach do 
ieig mi fèin mo throm oirbh ? 
thugaibh maitheanas dhomh 
san eucoir so. 

14 Feuch, a ta mi uUamh a 
nis an treas uair gu teachd do 
'ur n-ionnsuidh ; agus cha 
chuir mi mo throm oirbh ; oir 
cha'n e bhur cuid a tha rai 'g 
iarraidh, ach sibli fèin : oir 
cha'n 'eil e mar f hiachaibh air 
a' chloinn ionmhas a chruinn- 
eachadh fa cliomhair nam pàr- 
antan, ach air na pàrantaibh fa 
chomhair na cloinne. 

1.5 Agus is ro thogarrach a 
ni mise caitheadhagus a chaith- 
ear mi air son bhur n-anama- 
sa, ged mar is ro phailte a ta 
gràdh agam dhuibh, gur lugha 
bhur gràdh-sa dhomh. 

16 Ach biodh e mar sin, 
nach do chuir mi trom oirbh : 
gidheadh air dhomh bhi inn- 
leachdach, ghlac mi ìe seòlt- 
achd sibh. 

17 An d'rinn mise tre aon 
neach dhiubh-san a chuir mi 
do 'ur n-ionnsuidh buannaclid 
dhibh ? 

18 Ghuidh mi air Titus dol 
do 'ur n-ionnsuidk, agus chuir 



' chuin gabhail le dornaibh orm. ^ trioblaidibh, aindeisibh, ^ gnìomharaibh 

cumhachdach. 



CAIB. XIII. 



387 



mì bràthair maille ris : an d' 
rinii Titus buannachd dhibh ? 
uach do ghluais sinn san aon 
spiorad ? agus anns na h-aon 
cheumaibh ? 

• 19 A ris, am bheil sibh a' 
saoilsinn gu bheil sinne gabh- 
ail ar leithsgeil ribh ? tha sinn 
a' labhairt am fianuis Dè ann 



an Criosd : ach 
lan, a chàirde, 



a ia an t-iom- 
chum bhur 



fòarhhiim-sa'. 

20 Oir is eagal 



ieam, air 

dhomh teachd, nach faigh mi 
sibh mar is miann ìeam, !agus 
gu faighear mise dhuibhse 
mar nach bu mhiann ieibh : 
air eagal gu'ra bi connsachadb, 
farmad, fearg, comhstri, cùl- 



gacli 



do fhianuisibh bithidh 
focai seasmhacli. 

2 Dh'innis mi cheana, agus 
tha mi roimh-Iàimh ag inn- 
seadh dhuibh, mar gu'm bith- 
inn a iàthair an dara uair ; a- 
gus a nis air dhomh bhi as 
bhur làthair, tha mi a' sgriobh- 
adh chum na dream a pheac- 
aich roimh so, 
chàich uile. 
nach caomhain mi 

3 O tha sibh ag iarraidli 
dearbiiaidh air Criosd a' iabh- 
airt annam-sa, neach do 'ur 
taobh-sa nach 'eil anmhunn, 
ach a ta cumhachdach ann- 
aibh. 

4 Oir ge do cheusadh e tre 



ma thig 



chum 
mi a fìs, 



chàineadh, cogarsaich, àrdain^, i anmhuinneachd, gidheadh a ta 



imr measg 



a tliig 
gu'n ìsiich mo Dhia 
agus gu dean 



ceannairce 

21 Air eagal an uair 
mi a ris 
mi 'nur measg, 
mi caoidh air son mòrain do'n 
dream a pheacaich a cheana, 
agus nach do ghabh aithreach- 

agus 



as do'n neòghioine, 



strìopaciias, 
finn iad. 



agus 



miiacnus a 



CAIB. XIII. 

1 Bhagair Pòl cumhachd 'abstolachd 
an aghaidh pheacach cruaidh- 

. mhuinealach : 5 ag'us chomhair- 
lich e dhoibh an creidimh a 
dhearbhadh, 7 agus am beatha a 
kasachadh mun tig e: 11 chomh- 
dhùin e an litir le earail choit- 
chionn agus le h-urnuigh. 

TS i so an treas uair a ta mi 
^ a' teachd do 'ur n-ionn- 
suidh : am beul dithis no triuir 



e beò tre chumhachd Dhè : 
oir a ta sinne mar an ceudna 
anmhunn ann-san, gidheadh 
bithidh sinn beò maille fis tre 
chumliaciid Dhè do 'ur taobh- 
sa. 

5 Ceasnaichibh sibh fèin, 
am bheil sibh sa' chreidimh ; 
dearbhaibh sibh fèin : nach 
aithne dhuibh sibh fèin, gu 
bheii losa Criosd annaibh, mur 
daoine a chuireadh air cùl^ 
sibh ? 

6 Acli tha dòchas agam gu'm 
bi fhios agaibh nach daoine a 
chuireadh air cùl sinne. 

7 A nis tha mi guidhe air 
Dia gun sibhse a dheanamh 
uiic air bith ; cha'n ann chum 
gu'm faicear sinne bhi dearbh- 



ta, acii 
sibhse 



ciium 



gu n 



deanadh 



an ni sm a ta maith*. 



bhur togail suas.- — * àrd-inntinneachd, atmhoireachd,- 

2 B 2 



daoine neo-dhearbhta. 



ciatach 



S8S GALATI 
ged robh sinne mar dhaoine a 
chuìreadh air cùl. 

8 Oir cha'n urrainn sinn ni 
air bith a dheanamh an agh- 
aidh na fìrinn, ach air son na 
fìrinn. 

9 Oir tha sinn subhach an 
uair a tha sinn fein anmhunn, 
agus sibhse làidir : agus tha 
sinn a' guidhe so mar an ceud- 
na, sibhse bhi diongmhalta. 

10 Is ann uime so a sgrìobh 
mi na nithe so do *ur n-ionn- 
suidh air dhomh bhi as bhur 
làthair, thum air dhomh bhi 
làthair nach bithinn garg, a 
rèir a' chumhachd a thug an 
Tighearna dhomh chum fògh- 



luim', agus cha*n ann chum 
sgrios. 

1 1 Fa dheòidh, a bhràithre, 
slàn ìeibh : bithibh diongmhal- 
ta% bithibh subhach, bithibh 
a dh'aon inntinn, bithibh sìoch- 
ail; agus bithidh Dia a'ghràidh 
agus na sìthe* maille ribh. 

12 Cuiribh failte air a chèile* 
ìe pòig naoimh. 

13 Tha na naoimh uile a' 
cur beannachd do 'ur n-ionn- 
suidh. 

14 Gràs an Tighearna losa 
Criosd, agus gràdh Dhè, agus 
comh-chomunn an Spioraid 
lìaoimh, gu robh maille fibh 
uile. Amen. 



LiTiR AN ASTOIL PHOIL chum nan 
GALATIANACH. 



CAIB. I. 

1 Tha iongantas air Pòl gv!n do 
thrèig na Galatianaich esan agus 
an soisgeul cò luath: 8 agus mhaJl- 
uich e an dream sin a shearmon- 
aicheas aon soisgeul eile ach na 
shearmonaich e jein ; 11 dhfhògh- 
luim c'm soisgeul cha Vann o 
dhaoinibh, aeh o Dhia, 13 agus 
nochd e ciod a ghnè duine bha ann 
mun do ghairmeadh e. 

T)OL abstol, (cha'n ann o 
dhaoinibh, no tre dhuine, 
ach tre losa Criosd, agus tre 
Dhia an t-Athair, a thog suas 
e o na marbhaibh,) 

2 Agus na bràithrean uile a 
tha maille f ium, chum eaglais- 
ean Ghalatia : 



3 Gràs duibh, agus sìth o 
Dhia an t-Athair, agus o ar 
Tighearn losa Criosd, 

4 A thug e fèin air son ar 
peacanna, chum gu'n saoradh 
e sinn o'n droch shaoghal a 
ta làthair, a fèir toile Dè agus 
ar n-Athar-ne : 

5 Dhasan gu rohJi glòir gu 
saoghal nan saoghal. Amen. 

6 Is iongnadh ieam gu'n 
d'atharraicheadh^ sibh co luath 
uaith-san a ghairm sibh tre^ 
ghràs Chriosd, gu soisgeul 
eile : 

7 Ni nach soisgeul eile ; ach 
a ta dream àraidh 'gur buair- 
eadh, ìe'n àiU soisgeul Chriosd 
a thilgeadh bun os ceann''. 



' togail suas. foirfe, iomlan. ^ sìotlichaint. "* Altaichibh beatha a cheile. 

* gu'n d'thugadh thairis, ^ chum. ' fhiaradh, chlaon-thriiailleadh. 



CAIB. I. 



8 Ach nan deanamaid-ne, 
^ no aingeal o nèamh, soisgeul 

eile a shearmonachadh dhuibh, 
ach an soisgeul a shearmon- 
aich sinne dhuibh, biodh e 
malluichte. 

9 Amhuil mar a thubhairt 
sinn roimh, a ta mise ag ràdh 
a nis a fis mar an ceudna, Ma 
shearraonaicheas neach sam 
bith soisgeul eile dhuibh, ach 
an soisgeula. ghabh sibh, biodh 
e malluichte. 

10 Oir am bheil mi liis a* 
cur impidh air' daoinibh, no 
air Dia ? no am bheil mi 'g 
iarraidh daoine a thoileach- 
adh ? oir nam bithinn fathast 
a* toileachadh dhaoine, cha 
bhithinn a*m' sheirbhiseach 
aig Criosd. 

11 Ach a ta mi toirt fìos 
duibh, a bhràithre, an soisgeul 
a shearmonaicheadh ìeam-sa, 
nach ann a fèir duine a ta e. 

12 Oir cha b*ann o dhuine 
a fhuair mi e, ni mò a theag- 
aisgeadh dhomh e, ach tre 
f hoillseachadh losa Criosd. 

13 Oir chuala sibh mo 
chaithe-beatha-sa^ san aimsir a 
chaidh seachad, ann an creid- 
imh nan ludhach, gu'n d'finn 
mi thar tomhas geur-ìean- 
mhuinn air eaglais Dè, agus 
gu'n d'fhàsaich mi i : 

14 Agus gu'n d'thàinig rai 
air m'aghaidh ann an creid- 
imh nan ludhach thar mòran 
do m* chomh-aoisibh am raeasg 
mo chinnich fèin, air dhomh 
bhi ni bu ro eudmhoire mu 

' a' titr m'eaibsa à, — — 



389 
shinnsir- 



ghnàthannaibh mo 
eachd. 

15 Ach an uair a b*i deadh 
thoil Dè, a sgar o bhroinn mo 
mhàthar mi, agus a ghairm mi 
tre a ghràs, 

16 A Mliac fèin fhoillseach- 
adh annam% chum gu sear- 
monaichinn e am measg nan 
Cinneach j air balì cha do 
chuir mi comhairle fi feòil a- 
gus fuil : 

17 Ni mò chaìdh mi suas 
gu lerusalem, chum na muinn- 
tir sin a bha 'nan abstolaìbh 
fomham ; ach chaidh mi gu 
Arabia, agus a fìs thàinig mi 
air m'ais gu Damascus. 

18 An dèigh sin au ceann 
thri bliadhna, chaidh mi suas 
gu lerusalem, a dh'flìaicinn 
Pheadair, agus dh'fhan mi 
maille fis cùig làithean deug. 

19 Ach neach air bith eile 
do na h-abstolaibh cha'n f haca 
mì, ach Seumas bràthair an 
Tighearna. 

20 A nis anns na nithibh a 
ta mi a* sgrìobhadh dhuibh, 
feuch, an làthair Dhè, cha'n 
'eil mi deanamh brèige. 

21 'Na dhèigh sin thàinig 
mi gu crìochaibh Shiria agus 
Chilicia ; 

22 Agus cha robh eòlas orm 
a thaobh m' f haicinn aig eag- 
laisibh ludea, a bha ann an 
Criosd : 

23 Ach a mhàin chual iad, 
An ti anns an àm a chaidh 
seachad a bha 'gar geur-ìean- 
mhuinn, gu bheil e nis a* sear- 



mo ghiùlan,- 



ieam. 



390 



GALATIANACH. 



monachadh a' chreidimh a bha 
e a' sgrios roimh so ' : 

24 Agus thug iad glòir do 
Dhia air mo shon-sa. 

CAIB. II. 

1 Chuir an t-abstol an cèill c^uin a 
chaidh e suas gu lerusalem, agus 
c'ar son nach do thimchioll-ghearr- 
adh Titus. 1 1 Chuir e'n aghaidh 
Pheadair, agus dKinnis e dha a 
reuson, 14 c'ar son a ta e fèin, 
agus muinntir eile, a tha 'nan 
ludhaich, ot' creidsinn giCm bi iad 
air am f ìreanachadh tre chreid- 
imh ann an Criosd, agus cha'n ann 
tre oibribh. 

AN sin an ceann cheithir 
bUadhna deug chaidh mi 
a rìs suas gu lerusalem, maille 
fi Barnabas, a' toirt Thituis 
leam mar an ceudna. 

2 Agus chaidh mi suas a 
fèir foiilseachaidh, agus chuir 
mi an cèill dhoibh an soisgeul 
a ta mi a' searmonachadh am 
measg nan Cinneach, ach ann 
an uaignidheas dhoibh-san d'an 
meas, air eagal air chor 



robh 

sam bith 



gu n 



ruithinn, no 
diomhan- 



gu'n do fuith mi an 
as. 

3 Ach cha b'èigin do Thi- 
tus fèin a bha a'm' chuideachd, 
bhi air a thirachioll-ghearradh, 
ged bu Ghreugach e : 

4 Agus sin air son bhràithre 
brèige, a ghoid a steach'^ 'nar 
measg, a thàinig a steach an 
uaignidheas^ a dh'fhaicinn ar 
saorsa, a ta againn ann an 
losa Criosd, chum ar toirt fo 
dhaorsa. 



5 Do nach do ghèill sinn 
eadhon rè uaire ; chum gu'm 
buanaicheadh* fìrinn an t-sois- 
geil maille fibhse. 

6 Ach o'n dream sin, a 
mheasadh gu'm bu ni èigin 
iad, (ciod air bith a bha iad 
foimh, cha 'n 'eil suim ann 
domh-sa : chà'n 'eil meas aig 
Dia do phearsa duincj) oir iad- 
san a mheasadh gùm hu rìi 
èigin iad, cha do phàirtich iad 
ìe'n còmhradh bheag sam bith 
fium-sa. 

7 Ach air an làimh eile, 
'niiair a chunnaic iad gu'n d' 
earbadh soisgeul an neo-thim- 
chioD-ghearraidh fium-sa, mar 
a dh'earhadh soisgeul an tim- 
chioll-ghearraidh ri Peadar ; 

8 (Oir an ti a dh'oibrich gu 
li-èifeachdach^ ann am Pead- 
ar chum abstolachd an tim- 
chioll-ghearraidh, dh'oibrich e 
gu cumhachdach annam-sa 
mar an ceudna chum nan 
Cinneach :) . 

9 Agus an uair a thuig Seu- 
mas, agus Cephas, agus Eoin, 
a tha air am meas 'iiam puist% 
an gràs a thugadh dhomh, 
thug iad dhomh-sa agus do 
Bharnabas deas làmh a' cho- 
muinn ; ionnus 



chum nan Cinneach, 



gu racJiamaid 



agus 



iad 



fèin chum an timchioll-ghearr- 
aidh. 

10 A mhàin h'dill feo gu'm 
bitheamaid cuimhneachaii air 
na bochdaibh ; ni mar an ceud- 
na a bha ro-thoil' agam fèin a 
dheanamh. 



uair-eigin,' 



a thugadli steach os ìosal. 



os losal.' 



-* fanadh.- 



gu 



Ibrìoghmhor. ^ postaibh,- 



ro-thosiradh. 



CAIB. III. 



391 



11 Ach an uair a thàinig 
Peadar gu Antioch, sheas mi 
'na aghaidh as an eudan, a 
chionn gu'n robh e r'a choir- 
eachadh. 

12 Oir foitnh do dhream 
àraidh teachd o Sheumas, 
dh'ith e biadh maille ris na 
Cinnich : ach an uair a thài- 
nig iadsan, chaidh e a thaobh 
agus thearbaidh se e fèin, air 
eagal na muinntir a bha do'n 
timchioll-ghearradh. 

13 Agus finn na h-Iudh- 
aich eiJe gnùis-mhealladh 
maille fis mar an ceudna ; 
ionnus gu'n d'thugadh Bar- 
nabas mar an ceudna a thaobh 
le'n cluain'. 

14f Ach an uair a chunn- 
aic mise uach do ghluais iad 
gu trèibhdhireach% a fèir fìr- 
inn an t-soisgeil, thubhairt mi 
fi Peadar 'nam fìanuis uile, 
Ma tha thusa,a tha a'd* ludh- 
ach, a' caitheadh do bheatha 
a fèir nan Cinneach, agus 
cha'n ann a f èir nan ludhacb, 
c'ar son a ta thu 'g èigneach- 
adh nan Cinneach am beatha 
chaitheadh mar na h-Iudh- 
aich? 

15 Air dhuinne a tlia *nar 
n-Iudhaich a thaobh nàduir, 
agus cha'n ann 'nar peacaich 
do na Cinnich, 

16 Fios a bhi againn nach 
eii dume air fhìreanachadh o 

oibribh an lagha, ach tre 
chreidimh losa Criosd, chreid 
sinne fèin ann an losa Criosd ; 
chum gu'm bitheamaid air ar 
fìreanaciuxdh o chreidimh 



Chriosd, agus cha'n ann o 
oibribh an lagha : oir o oib- 
ribh an lagha cha bhi feòil 
sam bith air a fìreanachadh. 

17 Ach air dbuinn bhi 'g 
iarraidh bhi air ar fireanach- 
adh tre Chriosd, ma gheibh- 
ear 'nar peacaich sinn ièin, am 
bheily uime sin, Criosd 'na 
mhinisteir peacaidh ? Nar ìeig- 
eadh Dia. 

1 8 Oir ma thogas mi a fìs 
suas na nithe a ìeag mi, tha mi 
deanamh ciontach dhiom fèin. 

1 9 Oir a ta mise tre'n lagh 
marbh do'n lagh, chum gu'm 
bithinn beò do Dhia. 

20 Tha mi air mo cheusadh 
raaille fi Criosd : gìdheadh a 
ta mi beò ; ach cha mhise, 
ach Criosd a ta beò annam : 
agus a' bheatha a ta mi nis 
a' caitheadh san f heòil, tha mi 
'ga caitheadh tre chreidimh 
Mhic Dhè, a gbràdhaich mi, 
agus a thug e fèin air mo 
shon. 

21 Cha'ri 'eil mi a' cur gràis 
Dè an neo-bhrigh^ : oir ma 
tha fìreantacbd tre'n lagh, ìs 
ann gun aobhar afhuair Criosd 
bàs. 

CAIB. lO. 
1 DKfheòraich can, t-dbstol eiod a 
dKmm na. Qalatianaich gns an 
creidimli a tlirèigsinn, a^s dòigh 
a chur san lagh. 6 Thdn drema 
a tha creidsinn air ara fìreanach- 
adh^ 9 agus air am beamuichadh 
maille ri Abraham .-10 dkearbJt 
Pòl so le i&madk reuson. 

A Ghalatiartacha amaid- 
each, cò a cliuir druidh- 
eachd oirbh,ionnus nach biodh 



' gnùìs-niheallaill!, ctilg.- 



ian t"i!ìghe dhìftfh. 



39^ 



GALATIANACH. 



sibh ùmhal do'n fhìrinn, d'an 
robh Criosd air a nochdadh gu 
soilleir' fa chomhair bhur sùl, 
air a cheusadh 'nur measg ? 

2 So a mhàin b'àill ìeam 
fhòghlum uaibh, An ann o 
oibribh an lagha a f huair sibh 
an Spiorad, no o èisdeachd a' 
chreidimh ? 

3 Am bheil sibh co amaid- 
each as sin ? air dhuibh tòis- 
eachadh san Spiorad, am bheil 
sibh a nis air bhur deanamh 
fbirfe ìeis an f heòil ? 

4 An d'fhuiling aibh na 
h-uiread sin do nithibh gu 
dìomhain ? ma's ann da fìr- 
eadh gu dìomhain. 

5 An ti uime sin a tha frith- 
ealadh dhuibh an Spioràid, a- 
gus ag oibreachadh mhìor- 
bhuile 'nur measg, an ann tre 
oibribh an lagha, no tre èisd- 
eachd a' chreidimh a ni e so ? 

6 Amhuil mar a chreid A- 
braham Dia, agus a mheasadh 
sin dha mar fhìreantachd. 

7 Uime sin biodh fhios ag- 
aibh, an dream a tha do'n 
chreidimh, gur iad sin clann 
Abrahaim. 

8 Oir air fhaicinn foimh 
do'n sgriobtuir gu'm fìrean- 
aicheadh Dia na Cinnich tre 
chreidimh, shearmonaich e an 
soisgeul foimh-làimh do A- 
brabam, ag ràdh, Beannaich- 
ear na hTUÌle Chinnich annad- 
sa. 

9 Uime sin tha an dream a 
tha do'n chreidimh, air am 
beannachadh maille ri Abra- 
]iam, fìor-chreideach. 



10 Oir a mheud 's a ta do 
oibribh an lagha, tha iad fo 
mhallachadh : oir ata e sgrìobh- 
ta, Is raalluichte gach neach 
nach buanaich^ anns na h-uile 
nithibh a ta sgrìobhta ann an 
leabhar an lagha chum an 
deanamh. 

11 Ach is ni follaiseach, 
nach fìreanaichear neach satn. 
bith tre'n lagh am fianuis Dè : 
oir, Bithidh am fìrean beò tre 
chreidimh. 

12 Agus cha'n *eil an lagh 
o chreidimh : ach, An duine 
a ni iad gheibh'' e beatha ann- 
ta^ 

13 Shaor Criosd sinne o 
mhallachadh an lagha, air dha 
bhi air a dheanamh 'na mhall- 
achadh air ar son : oir a ta 
e sgrìobhta, Is malluichte 
gach aon a chrochar air crann : 

14 Chumgu'ntigeadhbeann- 
achadh Abrahaim air na Cinn- 
ich tre losa Criosd ; ionnus 
gu faigheamaid gealladh an 
Spioraid tre chreidimh. 

15 A bhràithre, tha mi a' 
labhairt mar dhuine ; ged 
nach bi ann ach coimhchean- 
gal* duine, ma tha e air a 
dhaingneachadh, cha chuir 
neach air bith air cùl e, agus 
cha chuirear ni sam bith fis. 

1 6 A nis is ann do Abraham 
a thugadh^ na geallanna agus 
d'a shìol. Cha'n abair e, Agus 
do shìolaibh, mar gu'm biodh 
e labhairt mu mhòran; acli 
raar rau aon, Agus do d' shìol- 



sa, neach a's e Criosd. 
17 Agus a ta mi 



ràdli 



' i:" '-ealbliacli — '■ fan.^ 



leo. — — * cunraJli, cùmhnant labhradh, rinncadh. 



CAIB. IV. 



393 



so, nach fheiidar gu'n cuir an 
lagh, athugadhan ceann chei- 
thir cheud agus dheich bhadh- 
na fichead 'iia dhèigh, an 
coimhcheangal an neo-bhrìgh, 
a dhaingnicheadh f oimh ìe Dia 
ann an Criosd, ionnus gu'n 
cuireadh e an gealladh air cùl. 

18 Oir ma's ann o'n lagh a 
ta an oighreachd, cha 'n'eil i 
ni's mò o'n gliealladh : ach 
thug Dia gu saor i do Abra- 
ham tre ghealladh. 

19 C'ar son uime sin a thug- 
adh an lagh ? thugadh e 'air 
son eusaontais, gus an tigeadh 
an sìol, d'an d'finneadh an 
gealladh; air orduchadh ìe 
ainghbh an làimh eadar- 
mheadhonair. 

20 A nis an t-eadar-mheadh- 
onair, cha'n ann air son aoìn a 
ta e *na eadar-mheadhoìiair ; 
ach is aon Dia. 

21 Uime sin am hheil an 
lagh an aghaidh gheallanna 
Dhè ? Nar ìeigeadh Dia : oir 
nam biodh lagh air a thabh- 
airt a bhiodh comasach air 
beMha thoirt uaith, gu deimh- 
in is ann o'n lagh a bhiodh 
fìreantachd. 

22 Ach dh'fhàg an sgriob- 
tuir na h-uile dhaoine dùinte 
sa* pheacadh, chum gu'm 
biodh an gealladh tre chreid- 
imh losa Criosd air a thoirt 
dhoibh-san a ta creidsinn. 

23 Ach mu'n d'thàinig an 
creidimh, choimhideadh sinn 
fo 'n lagh, air ar druideadh a 
steach chum a' chreidimh, a 

^ bha gu bhi air f hoillseachadh. 



24 Uime sin b'e an lagh, 
ar n-oid-fhòghluim ' ^'ar treòr- 
achadh gu Criosd, chum gu 
bitheamaid air ar fireanachadh 
tre chreidimh. 

25 Ach air teachd do'n 
chreidimh, cha'n 'eil sinn ni's 
mò fuidh oid-fhòghluim. 

26 Oir is sibhse uile mic 
Dhè tre chreidimh ann an losa 
Criosd. 

27 Oir a mheud agaibh sa' 
bhaisteadh do Chriosd, chuir 
sibh umaibh Criosd. 

28 Cha'n 'eil ludhach no 
Greugach, cha'n 'eil saor no 
daor, cha'n 'eil fìrionn no boir- 
ionn*^ ann : oir is aon sibh uile 
ann an losa Criosd. 

29 Agus ma's le Criosd sibh, 
is sibh siol Abrahaim gunamh- 
arus, agus is oighreachan sibh 
a fèir a' gheallaidh. 

CAIB. IV. 

1 Bha sinn fuidJùi lagh^ gus an 
d'thàinig Criosd, mar a ta an 
t-oighre fuidh a thuiteir gus an tig 
egu h-aois. 5 Ach shaor Criosd 
sinn dn lagh : 1 uime sin chdn 
^eil sinn ^nar seirbhisich ni's faide 
dha. 14 Chuir Pòt an cuimhne 
dhoibh an deadh-ghean damn, a- 
gus a dheadh-rùin fein doibh-san. 

ANIS a ta mi ag ràdh, am 
feadh a bhios an t-oighre 
'iia ìeanabh, nach 'eil eadar- 
dhealachadh sam bith eadar e 
agus seirbhiseach, ged is e 
Tighearn nan uile ; 

2 Ach a ta e fo iuchd- 
coimhid% agus fo iuchd-riagh- 
laidh gu teachd na h-aimsir a 
dh'orduichan t-atliair. 



ar niaigl]btir-sgc>i]e,- 



bainionn.-: 



«2 tluiitcirìbh, 



394 



GALATIANACH. 



3 Agiis mar an ceudna 
sinne, 'nuair a bha sinn 'nar 
leanabaibh, bha sinn an daor- 
sa fo cheud fhòghlum an 
t-saoghail : 

4* Ach an uair a thàinig 
coimhHonadh na h-aimsir, 
chuir Dia a Mhac fèin uaith, 
a ghineadh o mhnaoi, a rinn- 
eadh fuidh'n lagh, 

5 Chum gu'n saoradh e iad- 
san a bha fuidh'n lagh, ionnus 
gu faigheamaid-ne uchd-mhac- 
achd na cloinne. 

6 Agus do bhrìgh gur mic 
sibh, chuir Dia Spiorad a 
Mbic fèin ann bhur cridheach- 
aibli, ag èigheach, Abba, Ath- 
aÌF. 

7 Uime sin cha seirbhiseach 
thu ni's mò, ach raac ; agus 
ma's mac, is oighre mar an 
eeudna air Dia tre Chriosd. 

8 Gidheadh, an uair nach 
b'aithne dhuibh Dia, rinn sibh 
seirbhis dhoibh-san nach 'eil 
'nan dèe thaobh nàduir. 

9 Ach a liis air dhuibh Dia 
aithneachadh, no mar is fearr 
a dh'fheudar a fàdh, bhi air 
bhur n-aithneachadh ìe Dia, 
cionnus a ta sibh ag ath-phill- 
eadh churn nan ceud-thoiseach 
amnhunn agus bochd', d'am 
miann ìeibh bhi a rìs fò dhaor- 
sa ? 

10 Tha sibh a' coimhead 
iàithean, agus mhìosan, agus 
aimsirean, agus bhhadhnan. 

1 1 Tha eagal orm do 'ur 
taobh gu'n do chaith mi gu 
dìomham mo shaothair oirbh. 



12 Guidheam 
bhràithre, bithibh 



oirbh, 
mar a 



a 

ta 



mise ; oir a ta mise mar sibh- 
se : cha d'f inn sibh eucoir sam 
bith orm. 

13 Tha fhios agaibh gu'm 
h^ann tre anmhuinneachd na 
feòla, a shearmonaich mi 
dhuibh an soisgeul air tùs. 

14 Agus air mo bhuaireadh 
a bha ann am fheòil, cha 
d'finn sibh tarcuis, agus cha 
do ghabh sibh gràin diom'^j 
ach ghabh sibh fium mar ain- 
geaP Dè, mar losa Criosd. 

15 Ciod e ma seadh* an 
sonas sin a bha agaibh ? oir a 
ta mi deanamh fianuis duibh, 
nam bu chomasach e, gu'n 
spìonadh sibh a mach bhur 
sùilean fèin, agus gu'n tugadh 
sibh dhomh-sa iad. 

16 Uime sin an d'finneadh 
nàmhaid duibh dhiom, air son 
mi dh'innseadh na firinn 
duibh ? 

17 Thaiadsan eudmhor um- 
aibh, ach cha'n ann gu maith ; 
ach b'àill leo sinne dhruid- 
eadh a mach, chum gu'm biodh 
sibhse eudmhor umpa fèin. 

18 Ach/5raaith a bhi eud- 
rahor ann an m maith a 
ghnàth, agus cha'n e mhàin 
an uair a ta mise a ìàthair 
maille fibh. 

19 Mo chlann bheag, air 
am bheil mi a fìs fi saothair, 
gus an dealbhar Criosd ann- 
aibh, 

20 B'àill ieara bhi nis a ìàth^ 
air maille fibh, agus mo ghuth 



' annihunn uireabbhuidheach.- 
* C'àit ain bheil. 



-^chii tlo chuir sibh cùl ris. 



theachdair.- 



a chaochladh, oh' a ta mi fuidh 
amharus umaibh. 

21 Innsibh dhomh, sibhse 
ìe'm miann bhi fo'n lagh, nach 
cluinn sibh an lagh ? 

22 Oir a ta e sgrìobhta, gu 
robh aig Abraham dithismhac; 
aon ri banoglaich', agus am 
mac eile ri mnaoi shaoir. 

23 Agus esan a bh'aige ris 
a' bhanoglaich, ghineadh a 
lèir na feòla e ; ach esan a 
bh'aìse ris a' mhnaoi shaoir, 
tre ghealladh. 

24 Na nithe so is samhladh 
iad* ; oir is iad so an dà 
choimhcheangaP ; aon diubh 
o bheinn Shinai, a ta a' breith 
chum daorsa, a's i Agar. 

■ 25 Oir is i Agar beinn Shinai 
ann an Arabia, agus tha i a' 
comh-fhreagradh do lerusa- 
lem a tha nis ann, agus tha i 
fo dhaorsa maille r'a cloinn. 
- 26 Ach a ta an lerusalem 
a ta shuas saor, agus is màth- 
air dhuinn uile i. 

27 Oir a ta e sgrìobhta, 
Dean gairdeachas, a bhean 
neo-thorrach* nach 'eil a' breith 
cloinne; bris a mach agus 
glaodh,thusa nach 'eil fi saoth- 
air : oir is lionmhoire clann na 
mnà aonaranaich% na na mnà 
aig am bheil fear. 

28 A nis, a bhràithre, is 
sinne, mar a bha Isaac, clann 
a' gheallaidh. 

29 Ach mar a finn esan a 
fugadh a fèir na feòla, san àm 
sin geur-ieanmhuinn airsan a 
riigadh a f èir an Spioraid, is 



3. V. 395 

amhuil sin a ta iiis mar an 
ceudna. 

30 Ach ciod a ta an sgriob- 
tuir ag ràdh ? Tilg a mach a* 
bhanoglach agus a mac : oir 
cha bhi mac na banoglaich 'iia 
oighre maille fi mac na mnà 
saoire. 

31 Uime sin, a bhràithre, 
cha sinne clann na banoglaich, 
ach na mnà saoire. - 

CAIB. V. 

1 Bhrosnuich an t-abstol na Gala- 
tianaich gu seasamh 'tian saorsa, 
3 agus gun an'Jimchioll-ghearr- 
adh a ghnàthachadh : 13 ach 
roghuinn a dheanamh do ghràdh^ 
ni ds e coimhlionadh an lagha : 
19 chuir e sìos oibì'e na feòla. 

TTIME sin seasaibh gu dain- 
gean anns an t-saorsa ìeis 
an d'finn Criosd saor sinn, a- 
o[us na bithibh a fìs air bhur 
cuibhreachadh ie cuing na 
daorsa. 

2 Feuch, a ta mise Pòl ag 
ràdh fibh, ma thimchioll- 
ghearrar sibh, nach bi tairbhe 
air bith dhuibh ann an Criosd. 

3 Oir a ta mi a fis a' dean- 
amh fianuis do gach uile 
dhuine a thimchioU-ghearrar, 
gu bheil e mar fhiachaibh air 
an lagh gu h-iomlan a choimh- 
lionadh. 

4 Cha'n 'eil tairbhe sam 
bith ann an Criosd dhuibhse^ 
a tà air bhur fìreanachadh 
tre'n lagh ; thuit sibh o ghràs. 

5 Oir a ta sinne tre'n Spior- 
ad a' feitheamh fi dòchas fìr- 
eantachd o chreidimh. 



' mnaoi dhaoir, ban-tniill, ^ asda so tha ni eile r'a thuigsinn ' chumhnant. 

* sheasg, gun sliochd.— — trciste. ^ riuncadh Criosd sun taiibhc dhuibh. 



396 



GALATIANACH. 



15 Ach ma bhios sibh a' 
teumadh agus ag itheadh a 
chèile, thugaibh aire nach 
claoidhear le a chèile sibh. 

16 A ta mi ag ràdh ma 
seadh, Ghiaisibh* san Spiorad, 
agus cha choimhUon sibh ana- 
miann na feòla. 

17 Oir a ta an fheòil a* 
miannachadh an aghaidh an 
Spioraid, agus an Spiorad an 
aghaidh na feòla : agus a ta 
iad sin an aghaidh a chèile ; 
ionnus nach faigh sibh na 
nithe bu mhiann ìeibh a dhean- 
amh. 

18 Ach ma threòraichear 
ieis an Spiorad sibh, cha'n *eU 
sibh fuidh'n lagh, 

19 A nis tha oibre na feòla 
follaiseach, a's iad so, Adh- 
altrannas, strìopachas, neò- 
ghloine, macnus^ 

20 lodhol-aoradh, druidh- 
eachd', naimhdeas, connsach- 
adh,co-fharpuis% fearg,comh- 
stri, aimhreite, saobh-chreid- 
imh^, 

21 Farmad, mortadh, misg, 
ruidhteireachd'", agus an leith- 
ide sin : mu bheil mi ag inn- 
seadh dhuibh roimh-làimh, 
mar a dh'innis mi dhuibh a 
cheana mar an ceudna, nach 
sealbhaich iadsan a ni an leith- 
ide sin rìoghachd Dhè 

22 Ach is e toradh an Spior- 
aid gràdh, aoibhneas, sith, 
fad-fhulangas, caomhalachd, 
maitheas, creidimh'% 

23 Macantas'^ stuaira : air 

' brkh, neart. Geuraichklh. ^ dragha. air an gearradh as bhur comunn. 

' ■ Iniitseacbas. ^ comortus. ^ èiric- 

rìoghachd Dhè mar oighreachd. 

13 



' 6 Oir ann an losa Criosd, 
cha'n 'eil èifeachd' sam bith 
ann an timchioll-ghearradh,no 
ann an neo-thimchioll-ghearr- 
adh, ach ann an creidimh a 
dh*oibricheas tre ghràdh. 

7 Is maith a ruith sibh ; 
cò a bhac sibh o bhi ùmhal 
do'n fhìrinn ? 

8 Cha d'thàinig an impidh 
so o'n ti a ghairm sibh. 

9 Goirtichidh* beagan do 
thaois ghoirt am meall uile. 

10 Tha muinghin agam as- 
aibh san Tighearn, nach bi 
sibh dh'aon dòigh air atharr- 
achadh inntinn : ach an ti a 
ta cur dragha oirbh, giùlainidh 
e a bhreitheanas, cò air bith e. 

1 1 Agus mise, a bhràithre, 
ma shearmonaicheas mi fath- 
ast an timchioll-ghearradh, 
c'ar son a nìthear fathast geur- 
kanmhuinnorm? ansinbhiodh 
oilbheum a' chroinn-cheusaidh 
air a chur air cùl. 

12 B'fhearr ieam gu*m biodh 
iadsan a ta cur mi-shuaimh- 
neis^ oirbh eadhon airan gearr- 
adh uaibh*. 

1 3 Oir, a bhràithre, ghairm- 
eadh chum saorsa sibh ; a 
mhàin na deanaibh an t-saorsa 
*na cion-fàth do'n fheòil, acli 
le gràdh deanaibh seirbhis d'a 
chèile. 

14 Oir tha an lagh uile 
air a choimhlionadh ann an 
aon fhocal, eadhon an so, 
Gràdhaichidh tu do choimh- 
earsnach mar thu fèin. 



5 siubhlaibh, iiDÌchibh, ^ mi-nàire.- 

caGhd. anabiiarr, ^^eòtaireachd, craos.- 

firinn. ciùineas. 



CAIB. VI. 



397 



aghaìdh an samhuil sin cha'n 
'eii lagh. 

24 Agus iadsan a*s le Criosd, 
cheus iad an f heòil, maille r'a 
ii-an-tograibh agus a li-ana- 
miannaibh. 

25 Ma*s beò dhuinn san 



gluaiseamaid 



san 



Spiorad, 

Spiorad mar an ceudna. 

26 Na bitheamaid dèidheil 
air glòir dhìomhain', a' bros- 
nachadh a chèile, a' gabhail 
farmaid r'a chèile. 

CAIB. VI. 

1 DKiarr Pòl air na Galatianaich 
bvMainn su sèimh ri hràthair a 
ihuislicJi, 2 agus uallach a chèile 
aghiùlan, 6 bhi tabhartach (Fan 
luchd'-tmgaisg, 9 agus gun sgìth- 
eachadh do mhaitìi a dlieanamh : 
12 nochd e ciod gus am bheil iad- 
san a ta searmmiachadli an tim- 
chioUr-ghearraidh. 

ABHRAlTHRE,màghlac- 
ar neach ann an coire air 
bith gu h-obann, sibhse a ta 
spioradail, togaibh suas a 
shamhuil sin do dhuine ann 
an spiorad na macantachd* ; 
a' toirt aire dhuit fèin, nach 
buairear thu mar an ceudna. 

2 Giiilainibh uallacha^ a 
chèile, agus mar sin Coimh- 
lionaibh lagh Chriosd. 

Oir ma shaoileas duine 
e fèin, gun bhi 



3 

gur ni 



eigin 



ann ach neo-ni, tha e 
mhealladh fèin. 

4 Ach dearbhadh 
neach 'obair fèin, agus an sm 
bithidh aobhar gairdeachais'^ 
aige d'a thaobh fèin* a rahàin, 



ga 



gach 



agus cha'n ann a thaobh neach 
eile. 

5 Oir giùlainidh gach neach 
'uallach fèin. 

6 Comh-foinneadh an neach 
a ta air a theagasg san fhocal, 
ris an neach a ta 'ga theagasg, 
anns na li-uile nithibh maithe. 

7 Na meallar sibh ; clia 
deanar fanoid air Dia : oir ge 
b'e ni a shìol-chuireas duine, 
an ni ceudna buainidh e. 

8 Oir an ti a chuireas d'a 
fheòil fèin, buainidh e o'n 
f heòil truaillidheachd ; ach an 
ti a chuireas do'n Spiorad, 
buainidh e o'n Spiorad a' 
bheatha shuthainn. 

9 Agus na sgìthicheamaìd 
do mhaith a dheanamh : oir 
ann an àm iomchuidli buain- 
idh sinn, mur fannaich^ sinn. 

10 Uime sin a fèir mar a ta 
cothrom' againn, deanamaid 
maith do na h-uile dhaoinibh, 
ach gu h-àraidh dhoibh-san a 
ta do theaghlaich a* chreid- 
imh. 

1 1 Tha sibh a* faicinn meud 
na litreach a sgrìobh mi dhuibh 
ie mo ìàimh ièin. 

12 A mheud le'm miann iad 
fèin a thaisbeanadh gu soriamh- 
ach san fheòil, tha iad ' 
n-èigneachadli chum bhi 
bhur timchioll-ghearradh ; a 
mhàin chum nach deantadh 
geur-leanmhuinn orra air son 
crann-ceusaidh Chriosd. 

13 Oir cha'n'eil iadsan fèin 
a tha air an timchioll-ìrhearr 
adh a' coimhead an 



gur 
air 



Jagha 



' earraghloir.. 
• fàth. 



a' chiùineis,— — ' eallacha. 



i\sì\\ — -- ann fèini — ■. — ^ lagaich. 



. — J 



S98 



EPHESIANACH. 



ach is àill ieo sibhse bhi 
air bhur timchioll-ghearradh, 
chum as gu dean iad uaill ann 
bhur feòil. 

14 Ach nar ieigeadh Dia 
gu deanainn^sa uaill ach ann 
an crann-ceusaidh ar Tighear- 
na losa Criosd, tre'm bheil an 
saoghal air a cheusadh dhomh- 
sa, agus mise do'n t-saoghal. 

15 Oir ann an losa Criosd 
cha'n'eil èifeachd air bith ann 
an timchioll-ghearradh, no 
ann an neo-thimchioli-ghearr- 



adh, ach ann an cruthachadh ' 
nuadh. 

16 Agus a mheud 's a 
shiubhlas arèir na riaghailt so, 
sìth orra, agus tròcair, agus 
air Israei Dè. 

17 O so a mach na cuir- 
eadh neach sam bith dragh 
orm ; oir a ta mi giùlan 
chomharan an Tighearna losa 
ann mo chorp. 

18 A bhràithre, gu robk 
gràs ar Tighearna losa Criosd 
mailie ri bhur spiorad. Amen. 



Dara LiTiR AN ABSTOIL PHOIL chum nan 
EPHESIANACH. 



CAIB. I. 

1 An dèigh fàilte, 3 agus breith- 
buidheachais air son nan Ephe- 
sianach, 4 labhair Pòl mu thagh- 
adh, %agusuchd-mhacachdthaobh 
gràis, 1 1 ni as e am fior thobar 
o'm bheil slàinte d chinne-daoine 
à! sruthadh, ^c. 

"pOL, abstoi losa Criosd tre 
thoii Dè, chum nan naomh 
a ta ann an Ephesus, agus nan 
creideach ann an losa Criosd : 

2 Gràs dhuibh, agus sith o 
Dhia ar n-Athair, agus o'n 
Tighearn losa Criosd. 

3 Beannaichte gu robh Dia, 
eadhon Athair ar Tighearna 
losa Criosd, a bheannaich 
sinne ieis gach uile bheann. 
achadh spioradaii ann an ion_ 



nèamhaidh^ ann an 



mar a thagìi 



adaibh 
Criosd : 

4 A fèir 
sinne ann-san, mun do ieag- 
adh bunait an domhain, chum 
gu'm bitheamaid naomlia, a- 
gus neo-choireacii 'na ìàthair- 
san ann an gràdh : 

5 A roimh-orduicli sinne 
chum uciid-mhacachd na 
cioinne tre losa Criosd dha 
fèin, a fèir deadh-ghean a 
thoiie. 

6 Chum ciiu glòire a ghràis, 
tre an d'finn e sinne taitneach^ 
ann a Mhac gràdhach : 

7 Anns am bheii againne 
saorsa''^ tre *fhuii-san, maith- 
eanas nam peacadh, a fèir 
saoibhreis a ghràis ; 



^ creutair. ^ ràthibk nèamhaidh.- 

ghean. * fuasgladh. 



tre an do nochd e dhuinne mòr diieadh- 



CAIB. I. 



399 



8 Anns an i-obh e ro phailte 
dhuinne sanuile ghHocas, agus 
thuigse : 

9 A dh^fhoiUsich dhuinn 
rùn-diomhair a thoile, a rèir a 
dheadh-ghean fèin, a fùnaich 
e ann fèin : 

10 Chum ann am fritheal- 
adh coimhlionaidh nan aimsir, 
gu'n cruinnicheadh e ann an 
aon na h-uile nithe ann an 
Criosd, araon oia nitJie a ta air 
nèamh, agus wa nithe a ta air 
talamh, eadhon ann-san : 

11 Anns an d'fhuair sinne 
mar an ceudna oighreachd, air 
dhuinn bhi air ar roimh-or- 
duchadh a rèir rùin an ti a 
ta 'g oibreachadh nan uile 
nithe a rèir comhairle a thoile 
fèin ; 

12 lonnus gu'm bitheam- 
aid-ne, a chuir air tùs dòchas 
ann an Criosd, chum cliu a 
ghlòire-san. 

13 Anns an do chuir sibhse 
mar an ceudna dòchas, air 
dhuibh focal na fìrinn a 
chluinntinn, eadhoìi soisgeul 
bhur slàinte : neach an dèigh 
dhuibh creidsinn ann, chuir- 
eadh seula oirbh ie Spiorad 
naomh sin a' gheallaidh, 

14 Neach is e geall-daing- 
nich' ar n-oighreachd-ne, gu 
teachd saorsa na seilbhe a 
cheannachadh% chum chu a 
ghlòire. 

15 Uime sin air cluinntinn 
dòmh-sa mar an ceudna bhur 
creidimh-sa anns an Tighearn 



losa, agus bhur gràidh do na 
naoimh uile, 

16 Cha'n 'eilmia' sgur^ do 
bhi toirt buidheachais air bhur 
son, a' luadh oirbh ann am 
urnuighibh ; 

17 Gu'n tugadh Dia àr 
Tighearna losa Criosd, Ath- 
air na glòire, spiorad gHocais 
agus foillseachaidh* dhuibh, 
ann an eòlas airsan^; 

18 Sùilean'ur n-inntinn bhi 
air an soiUseachadh, chum fios 
a bhi agaibh ciod e dòchas 
a ghairme-san, agus ciod e 
saoibhreas glòire 'oighreachd- 
san anns na naomhaibh, 

19 Agus ciod e ro-mheud 
a chumhachd do ar taobh-ne 
a ta creidsinn. a rèir oibreach- 
aidh a thrèun neirt ; 

20 A dh'oibrich e ann an 
Criosd, 'nuair a thog e o na 
marbhaibh e, agus a chuir e 
'na shuidhe air a dheas-làimh 
fèin e anns na h-ionadaibh 
nèamhaidh, 

2 1 Gu ro àrd os ceann gach 
uile uachdaranachd, agus 
cumhachd, agus neirt, agus 
tighearnais, agus gach ainmè 
a dh'ainmichear, cha'n e mhàin 
san t-saoghal so, ach ,i?san 
t-saoghal ri teachd mar an 
ceudna : 

22 Agus chuir e na h-uile 
nithe fuidh a chosaibh, asus 



thug 



* earlas.- 
esan aideachadh. 



dh'fhuasgladh.- 



se e gu 
os ceann nan 
eaglais, 

23 A ta 'iia corp 

~* taisbeanaidh. 



bhi 'na cheann 
uile nithe do'n 



Ni'n sguiream 



làn- 



chum 



400 



EPHESIANACH. 



achd an ti a ta lionadh nan 
uile nithe anns na h-uile. 

CAIB. II. 

1 Le bhi eoimheas r'a chèile. ciod a 
bha sinn thaobh nàduir, 5 agus 
ciod a tha sinn thaobh gràis, 10 
chuir Pòl an cèill gvSn drinneadh 
sinn air son dheadh oibre ; agus 
air dhuinn bhi air ar toirt am 
fagus tre Chriosd, 11 nach còir 
dhuinn ar beatha a chaitheadh 
mar Chinnich, 19 ach mar luchd 
aoin bhaile ris na naoimh, agus 
mar theaghlach Dhè. 

AGUS sibhse bìieothaich e, 
a bha marbh ann an 
euceartaibh agus ann am peac- 
aibh ; 

2 Anns an do ghluais ' sibh 
sna h-araannaibh a chaidh 
seachad, a rèir gnàtha^ an 
t-saoghail so, a rèir uachdar- 
ain' cumhachd an athair, an 
spioraid a tha nis ag oibreach- 
adh ann an cloinn na h-eas- 
umhlachd : 

3 Am measg an robh ag- 
ainn uile mar an ceudna ar 
caithe-beatha roimh so, ann 
an ana-miannaibh ar feòla, a' 
deanamh toil na feòla, agus 
nan smuainte* ; agus bha sinn 
a thaobh nàduir 'nar cloinn 
na feirge, eadhon mar chàch. 

4 Ach Dia, a ta saoibhir 
ann an tròcair, air son a mhòr- 
ghràidh ìeis an do ghràdhaich 
e sinn, 

5 Eadhon air dhuinn a bhi 
marbh ann am peacaibh, 
chomh-bheothaichesinnmaille 



ri Criosd j (le gràs tha sibh air 
bhur tearnadh^ ;) 

6 Agus cliomh-thog, agus 
chomh-shuidhich e sinn ann 
an ionadaibh nèamhaidh ann 
an losa Criosd : 

7 Chum gu'm foillsicheadh 
e anns na linnibh fi teachd 
saoibhreas ro phailt a ghràis, 
ann an caoimhneas d'ar taobh- 
ne tre losa Criosd. 

8 Oir is ann ìe gràs a ta 
sibh air bhur tearnadh, tre 
chreidimh ; agus sin cha'n ann 
uaibh fèin : is e tiodhlac ^ Dhè 
e : 

9 Cha'n ann o oibribh, 
chum nach deanadh neach air 
bith uaiU : 

10 Oir is sinne 'obair-san, 
air ar cruthachadh ann an losa 
Criosd chum dheadh oibre, air 
son an d'ulluich Dia foimh- 
làimh sinn, chum gu'n gluais- 
eamaid annta. 

1 1 Uime sin cuimhnichibh, 
air dhuibh a bhi san aimsir a 
chaidh thairis 'nur Cinnich 
san f heòil, f is an abrar an neo- 
thimchioll-ghearradh ìeo-san 
d'an goirear an timchioll- 
ghearradh làmh-dheanta san 
f heòil ; 

12 Gu robh sibh san àra 
sin as eugmhais Chriosd, 'iiur 
coimhich do chomh-fhlaith- 
eachd'' Israeil, agus 'nur coig- 
rich do choirahcheanglaibh a* 
gheaìlaidh, as eugrahais dòch- 
ais, agus gun Dia anns an 
t-saoghal : ■ 



' Anns an robh sibh ag imeachtl. ^ gnàthachaidh. — 

tinn, a' chridhe.— ' slànuchadh, saoradh, sàbhaladh. 

chomh-chomunn. 



prionnsa. * na h-inn- 

-6 saor-thabhartas.-^ — - 



nn 



CAIB. III. 



401 



13 Ach a iiis ann an losa 
Criosd, tha sibhse a bha roimh 
so fad o iàimh, air bhur toirt 
am fagus tre f huil Chriosd. 

14 Oir is esan ar sith-ne, 
a rinn aon dhin7i araon, agus a 
bhris sìos balla meadhonach 
an eadar-dhealachaidh ; 

15 Air dha an naimhdeas a 
chur air cùl tre 'fheòil fèin, 
eadlion lagh nan àitheanta, a 
chuireadh sìos ann an orduigh- 
ibh, chum gu'n deanadh e 
ann fèin do dhithis aon duine 
ruadh, mar sin a' deanamh 
sithe : 

16 Agus gu'n deanadh e 
rèidh faraon iad ri Dia ann an 
aon chorp tre a' chrann-cheus- 
aidh, air dha an naimhdeas a 
mharbhadh ìe sin : 

17 Agus thàinig e agus 
shearmonaich e sìth' dhuibh- 
se a bha am fad, agus dhoibh- 
san a bha am fagus. 

18 Oir trid-san tha araon 
slighe againn gu dol a steach 
tre aon Spiorad chum an Ath- 
ar. 

19 Anisuime sin cha'n 'eil 
sibh ni's mò 'nur coigrich a- 
gus 'nur coimhich, ach 'iiur 
luchd aoin bhaiìe ris nanaomh- 
aibh, agus 'nur muinntir-teagh- 
laich Dhè ; 

20 Agus tha sibh air bhur 
togail suas air bunait nan ab- 
stol agus nam fàidhean, air 
bhi do losa Criosd fèin 'na 
chloich-chxxm na h-oisinn ; 

21 Anns am bheil an ait- 
reabh uile, ceangailte gu ceart 
r'a chèile, a' fàs suas chum 

' sìothchaint. ^ Ma chuala.- 



bhi 'iia teampull naomh san 
Tighearn : 

22 Anns am bheil sibhse 
mar an ceudna air bhur comh- 
thogail suas chum bhi 'nur 
tigh-còmhnuidh do Dhia tre 
an Spiorad. 

CAIB. III. 

1 Rinneadh an rùn-dlomhair, giCm 
biodh na Cinnich air an saoradh^ 
fhoillseachadh do Pliòl ; 8 agus 
thugadh an gràs dhasan sin a 
shearmonachadh : 13 dh'iarr e air 
na Ephesianaich gun iad a dh'- 
fhannachadh air son a thrioblaid- 
san. 

AIR an aobhar so, tha mise 
Pòl a'm' phriosanach losa 
Criosd, air bhur sonsa, a 
Chinneacha ; 

2 O chuala^ sibh mu f hrith- 
ealadh grÈ 

dhomh-sa air bhur sonsa^ 

3 Gu'n d'rinn e aithnichte 
dhomh tre fhoillseachadh* an 
rùn-diomhair, (mar a sgriobh 
mi roimh gu h-aithghearr, 

4 Leis am feud sibh, air 
dhuibh a ìeughadh, m'eòlas 
ann an rùn-dìomhair Chriosd 
a thuigsinn ;) 

5 Ni, ann an linnibh eile, 
air nach d'thugadh fios do 
chloinn nan daoine, mar a ta 
e nis air fhoillseachadh d'a 
abstolaibh naomha agus d'a 
f hàidhibh tre an Spiorad ; 

6 Gu'm biodlì na Cinnicli 
'nan comh-oighreachaibh, a- 
gus 'iian comh-chorp, agus 
'iian luchd-comhpairt d'a 
ghealladh-san ann an Criosd, 
tre an t-soisgeul : 



Dè, a thugadh 



-3 d'ur ìaobhsa.- 
2 C 



thaisbean. 



402 



EPHESIANACH. 



7 Air an d'rinneadh mise 
a'm' mhinisteir, a fèir tiodh- 
Jaic gràisDè a thugadh dhomh, 
a fèir oibreachaidh èifeachd- 
aich a chumhachd-san. 

8 Dhomh-sa, a's lugha na'n 
ti a's lugha do na naomhaibh 
uile, thugadh an gràs so, 
saoibhreas Chriosd, nach feud- 
ar a fannsachadh, a shearmon- 
achadh am measg nan Cinn- 
each ; 

9 Agus gu'n deanainn soill- 
eir do na h-uile dhaoinibh, ciod 
e comunn an rùin-dìomhair 
sin, a bha folaichte ann an 
Dia o thoiseach an t-saoghail, 
a chruthaich na h-uile nithe 
tre losa Criosd ; 

10 Chum gu'n deantadh 
aithnichte nis do na h-uachd- 
aranachdaibh, agus do na 
cumhachdaibh ann an ionad- 
aibh nèamhaidh, ieis an eag- 
lais, gliocas eagsamhuir Dhè, 

1 1 A f èir an rùin shiorr- 
uidh^ a fùnaich e ann an losa 
Criosd ar Tighearn : 

12 / nns am bheil againn 
dànach l agus slighe gu dol a 
steach mn am muinghin tre 
a chreidimh-san. 

13 Uime sin tha mi ag iarr- 
aidh nae a lagaich sibh à leth 
mo thrioblaidean-sa air bhur 
son, ni a's e bhur glòir-sa. 

14 Air an aobhar so tha 
mi a' lùbadh mo ghlùine do 
Athair ar Tighearna losa 
Criosd, 

15 Air an ainmichear an 



teaghlach uile air nèamh agus 
air talamh, < 

16 Gu'n dèònaicheadh e 
dhuibh a fèir saoibhreis a 
ghlòire, bhi air bhur neartach- 
adh gu treun% tre à Spiorad- 
san anns an duine an leth 
stigh ; 

17 lonnus gu'n gabh Criosd 
còmhnuidh ann bhur cridhe 
trechreidimh;chum airdhuibh 
bhi air bhur freumhachadh, 
agus air bhur stèidheachadh* 
ann an gràdh, 

18 Gu'm bi sibh comasach 
maille fis na naomhaibh uile, 
air a thuigsinn ciod e leud, a- 
gus fad, agus doimhne, agus 
àirde ; * 

19 Agus air gràdh Chriosd 
aithneachadh, a chaidh thar 
gach uile eòlas, chum gu'm bi 
sibh air bhur lìonadh ie uile 
iànachd Dhè. 

20 A nis dhasan d'an comas 
na h-uile nithe a dlieanamh gu 
h-anabarrach ro phailt, thar 
gacli ni a's urrainn sinne iarr- 
aidh no smuaineachadh, a fèir 
a' chumhaclid a ta 'g oibreach- 
adh guh-èifeachdach annainn, 

21 Dhasan gu robh glòir 
anns an eaglais trelosa Criosd, 
air feadh gach uile ìinn, gu 
saoghal nan saoghai. Am^n. 

CAIB. IV. 

l DKearalaich an t-abstol na E- 
phesianaich chum àonachd ; 1 a- 
gus chuir e an cèiU gu'n d'thug 
Dia chmn na crìche so tiodhlacan 
eagsamhuildo dhaoinibh, 13 ionn- 



' iomadh-gnètheach. ^ A rèi'r roimh-shuidheachaidh nan linn,- 

achd. * bonn-shuidheachadh. , 



le cumh- 



CAIB. IV. 



403 



us gu'm biodh 'eaglais air a tog- 
ail, agus gu'm fàsadh i suas 
ami an Criosd. 

UIME sin, tha mise prios- 
anach ari Tighearn, a' 
guidhe oirbh gu'n gluais' sibh 
gu cubhaidh do'n ghairm ìeis 
an do ghairmeadh sibh ; 

2 Leis gach uile irioslachd 
inntinn agus mhacantas, ie 
fad-fhulangas, a' giùlan ìe 
chèile ann an gràdh ; 

3 A' deanamh dichill air 
aonachd an Spioraid a choimh- 
ead ann an ceangaP na sìthe. 

4 Is aon chorp agus aon 
Spiorad a ta ann, amhuil mar 
an ceudna a ghairmeadh sibh 
ann an aon mhuinghin bhur 
gairme ; 

5 Aon Tighearn, aon chreid- 
ìmh, aon bhaisteadh, 

6 Aon Dia agus Athair nan 
uile, a tha os ceann nan uile, 

ann- 



agus 



agus tre na h-uile, 
aibh-sa uile. 

7 Ach thugadh gràs do 
gach aon againn, a fèir tomh- 
'ais tiodhlaic Chriosd. 

8 Uime sin a ta e ag ràdh, 
Air dol suas da an àird, thug 
e bruid am braighdeanas, agus 
thug e tiodhlacan do dhaoin- 
ibh. 

,9 (A nis gu'n deachaidh e 
suas, ciod e ach gu'n deach- 
aidh e air tùs sios gu ionad- 
aibh ìochdarach na talmhainn? 

10 An ti a chaidh sìos, is 
e sin fèin e a chaidh suas mar 
an ceudna gu ro àrd os ceann 

> imich, siubhail. ^ comh-bhann. ^ buachàillibh. * a dheanamh iomlan, 

cheangal s\\ diongmhalta r'a chèile.- 



nan uile nèamh, chum gu'n 
lìonadh e na h-uile nithe.) 

11 Agus thug e dream àr- 
aidh gu bhi 'nan abstolaibh ; 
dream eile, gu bhi 'nam f àidh- 
ibh ; agus dream eile, gu bhi 
'nan soisgeulaichibh ; agus 
dream eile, gu bhi 'nan aodh- 
airibh^ agus 'nan luchd-teag- 
aisg ; 

12 Chura na naoimh a dheas- 
achadh* chum oibre na rainis- 
treileachd, chum togail suas 
cuirp Chriosd : 

13 Gus an tig sinn uile ann 
an aonachd a' chreidimh, agus 
eòlais Mhic Dhè, chura duine 
ioralain, chum tomhais àirde 
lànachd Ghriosd : 

14 Chum as nach bi sinn 
à so suas 'nar leanabaibh, air 
ar tonn-luasgadh, agus air ar 
giùlan mu'n cuairt ieis gach 
uiie ghaoith teagaisg, ie cleas- 
achd dhaoine, agus seòltachd 
cealgach, ieis am bheil iad gu 
h-innleachdacli ri feall-f holacii 
chum meallaidh : 

15 Ach a' iabhairt na fìr- 
inn ann an gràdh, gu'm fàs 
sinn suas anns na h-uiie nithr 
ibh chuige-san% a's e an ceann, 
eadhon Criosd : 

16 O'm bheil an corp uiie, 
air a cheangai gu ceart, agus 
air a dhlùthachadh tre an ni 
sin a tha gacii ait a' toirt uaith, 
a fèir oibreacliaidh èifeachd- 
aich ann an tomhas gach buill, 
a' faghaii fàs cuirp, chum a 
thogaii fèin suas ann an gràdli. 



2 C 2 



EPHESIANACH. 
So uime sin a ta mi ag | 27 Agus na tugaibh àit do'n 



404 
17 

ràdh; agus a' guidhe am fia- 
nuis an Tighearna, gun sibh 
a dh'imeachd à so suas mar a 
ta na Cinnich eile ag imeachd, 
ann an dìomhanas an inntinn 
fèin ; 

18 Aig am bheil an tuigse 
air a dorchachadh, air dhoibh 
bhi 'nan coimhich do bheatha 
Dhè, thaobh an aineolais a ta 
annta, tre chruas an cridhe : j 

19 Muinntir, air dhoibh am 
mothachadh a chall, a thug iad 
fèin thairis do mhi-nàire', 
chum gach uile neòghloine 
chur an gnìomh ìe cìocras. 

20 Ach cha d'fhòghluim 
sibhse Criosd mar so ; 

21 O chuala^ sibh e, agus 
o theagaisgeadh ieis sibh, mar 
a ta an f hìrinn ann an losa : 

22 Gu'n cuir sibh dhibh, 
thaobh a' cheud chaithe- 
beatha, an seann duine, a tha 
truaillidh a rèir nan ana-miann 
cealgach ; 

23 Agus gu'm bi sibh air 
bhur n-ath-nuadhachadh ann 
an spiorad bhur n-inntinn ; 

24 Agus gu'n cuir sibh um- 
aibh an nuadh-dhuine, a tha 
air a chruthachadh a rèir Dhè 
am fìreantachd agus am fìor- 
naomhachd. 

25 Uime sin air dhuibh a' 
bhreug a chur uaibh, labh- 
raibh an fhìrinn gach neach 
f'a choimhearsnach : oir is 
buill sinn d'a chèile. 

26 Biodh fearg oirbh, agus 
na peacaichibh : na luidheadh 
a' ghrian air bhur corruich : 



-2 Ma chuala,- 



diabhul. 

28 An ti a ghoid, na goid- 
eadh e ni's mò : ach gu ma 
fearr ìeis saothair a dheanamh, 
ag oibreachadh an ni a ta 
maith ìe a iàmhaibh, chum 
gu'm bi aige ni f'a phàirteach- 
adh ris an neach air am bheil 
uireasbhuidh. 

29 Natigeadhcainnt thruaill- 
idh air bith a mach as bhur 
beul, ach an ni sin a ta maith 
chum deadh-fhòghluim, ionn- 
us gu'n toir e gràs do'n luchd- 
èisdeachd. 

30 Agus na cuiribh doil- 
gheas air Spiorad naomh Dhè, 
ieis an do chuireadh seùla 
oirbh gu là na saorsa. 

31 Biodh gach uile sheir- 
bhe, agus corruich, agus fearg, 
agus gàrrthaich', agus toibh- 
eum^air an togail uaibh, maille 
ris gach uile mhì-run. 

32 Agus bithibh caoimhneil 
teo-chridheach d'à chèile ; a' 
toirt maitheanais d'a chèile, 
eadhon mar a thug Dia maith- 
eanas dhuibhse ann an Criosd. 

CAIB. V. 

1 An dèigh earailean coitchionn 
chum gràidh, 3 chum strìopachas 
a sheachnadh, 4 agus na h-uile 
tieòghloine, 1 gun chomhluadar a 
chumail ri daoinibh aingidh, 15 
imeachd gu faicilleach, \^ ngus 
bhi air an lionadh leis an apior- 
ad, 22 làbhair Pòl mu dhleasd- 
anasaibh fa leth. 

UIME sin bithibh-sa 'nur 
luchd-Ieanmhuinn air 
Dia, mar chloinn ghràdhaich ; 

' àrd-ghlaotlhaich. * anacainnt. 



CAIB. V. 



405 



2 Agus gluaisibh ann an 
gràdh, eadhon mar a ghràdh- 
aich Criosd sinne, agus a thug 
se e fèin air ar son, 'na thabh- 
artas agus 'ha iobairt deadh- 
fhàile do Dhia. 

3 Ach na biodh strìopachas, 
asus ffach uile neòo-hloine, no 
sannt, uiread as air an ain- 
meachadh 'nur measg,' mar is 
cubhaidh do naomhaibh : 

4 No draosdachd', no còmh- 
radh amaideach, no bao-shùg- 
radh, nithe nach 'eil iom- 
chuidh : ach gu ma fearr leìhh 
breith-buidheachais. 

5 Oir a ta fios agaibh air 
so, nach 'eil aig fear-strìopach- 
ais air bith, no aig neach neò- 
ghlan, no aig duine sanntach, ! gluais sibh gu faicilleach, 
(a tha 'na fhear iodhol-aor- ! cha'n ann itìar amadain, ach 



chomunn agaibh ri oibribh 
neo-tharbhach an dorchàdais, 
ach gu ma fearr ìeibh an cron- 
achadh. 

12 Oir is gràineil eadhon 
r'an innseadh na nithe a ta air 
an deanamh ieo an uaignidh- 
eas^ 

1 3 Ach a ta na h-uile nithe 
a tha air an cronachadh, air 
an deanamh follaiseach leis an 
t-solus : oir gach uile ni a ni 
soilleir, is solus e. 

14 Uime sin a ta e ag ràdh, 
Mosgail, thusa a tha a'd' 
chodal, agus èirich o namarbh- 
aibh, agus bheir Criosd solus 
duit. 

1 5 Feuchaibh uime sìn gu'n 



aidh,) oighreachd ann an riogh- 
achd Chriosd agus Dhè. 

6 Na mealladh neach air 
bith sibh ìe briathraibh diomh- -na làithean olc 



mar dhaoine glice 

16 Ag ath-cheannach* na 
h-aimsir. 



do bhrigh gu bheii 



17 Air an aobhar sin na 
bithibh-sa neo-ghhc, ach a* 
tuigsinn ciod i toil an Tigh- 



ain : oir air son nan nithc sin 
tha fearg Dhè a' teachd air 
cloinn na h-eas-ùmhlachd. 

7 Na bithibh-sa uime sin j earn. 
'nur luchd-comhpairt fiu. | .18 Agus na bithibh air 

8 Oir bha sibh uair-èigin mhisg ìe fìon, anns am bheil 
*nur dorchadas, ach a nis tha anabarr ; ach bithibh air bhur 
sihh 'nur solus san Tighearn : lionadh do'n Spiorad : 



gluaisibh mar chloinn an t-so- 
luis ; 

9 (Oir a ta toradh an Spior- 
aid* auns an uile mhaitheas, 
agus ionracas, agus fhirinn ;) 

10 A' dearbhadh ciod an 
ni a tha taitneach do'n Tigh- 
earn. 

11 Agus na biodh comh- 



19 A' labhairt fibh fein^ 
ann an salmaibh,ann an laoidh- 
ibh, agus ann an dànaibh spior- 
adail, a' seinn agus a' dean- 
amh ciuil 'nur cridhe do*n 
Tighearn : 

20 A' loirt buidheachais a 
ghnàth air son nan uile nithe 
do Dhia, eadhon an t-Athair, 



1 graosdachd, cainnt sbalach,- 
* 'nur measg fèin, r'a cheile. 



an t-soluis,- 



os ìosal. 



A' foaseladh,— 



406 



EPHESIANACH. 



Tighearna 



ann an ainm ar 
losa Criosd ; 

21 Air dhuibh bhi ùmhal 
d'a chèile ann an eagal Dè. 
; :ìt2'2 A mhnài, bithibh iìmhal 
do 'ur fearaibh fèin, mar do'n 
Tighearn. 

* 23 Oir is e am fear ceann 
na mnà, eadhon mar is e 
Criosd ceann na h-eaglais : 
agus is esan Slànuighear a' 
chuirp* 

24 Uime sin mar a ta'n 
eaglais ùrahal do Chriosd, mar 
sin biodh na mnài d'am fear- 
aibh fèin mar an ceudna anns 
gach ni : 

25 Fheara, gràdhaichibh 
bhur mnài fèin, eadhon mar 
a ghràdhaich Criosd an eag- 
lais, agus a thug se e fèin air 
a son ; 

26 Chum gu naomhaich- 
eadh, agus gu'n glanadh e i ìe 
ionnlad an uisge tre an f hocal. 

27 Chum gu'n cuireadh e 
'na ìàthair fèin i 'na h-eaglais 
ghlòrmhoir, gun smal, gun 
phreasadh', no ni air bith d'an 
leithidibh sin ; ach chum gu'm 
biodh i naomh, agus neo-lochd- 
ach^ 

28 Is arahluidh sin is còir 
do na fearaibh am mnài fèin a 
ghràdhachadh, mar an, cuirp 
fèin : an ti a ghràdhaicheas a 
bhean, tha e 'ga ghràdhachadh 
fèin. 

29 Oir cha d'thug duine 
air bith fiamh fuath d'a fheòil 
fèin ; ach altrumaidh agus eir- 
idnidh^ e i, eadhon mar a ta 



an Tighearn a' deanamh do'n 
eaglais : 

SO Oir is buill sinn d'a 
chorp, d'a fheòil, agus d'a 
chnàmhaibh-san. 

31 Air an aobhar so fàgaidh 
duine 'athair agus a rahàth- 
air, agus dlùth-ìeanaidh e f'a 
mhnaoi, agus bithidh an dithis 
'nan aon fheòil. 

32 Is dìomhaireachd mhòr 
so : ach tha mi a' labhairt mu 
Chriosd agus an eaglais. 

33 Gidheadh, thugadh gach 
aon agaibh-sa fa ieth gràdh 
d'a mhnaoi amhuil mar dha 
fèin ; agus feiichadh 2l' bhean 
gu'n toir i urram à'a fear. 

CAIB. VI. 

l Dleasdanas cloinne d'am pàrant- 
aibh, 5 agus sheirbhiseach d'am 
maighstiribh. 10 Is cogadh ar 
beatha, 12 cha'n ann a mhàin an 
aghaidh fola agus feòla, ach mar 
an ceudna an aghaidh naimhde 
spioradail. 13 Airm a' chriosd- 
aidh, 18 agus cionnus is còir an 
gnàthachadh. 

ACHLANN, bithibh ùmh- 
al do 'ur pàrantaibh fèin 
san Tighearn : oir a ta so 
ceart. 

2 Thoir urram* do t' athair 
agus do d' mhàthair, (is i so 
a' cheud àithne ie gealladh,) 

3 Chum gu'n èirich gu 
maith dhuit, agus gu'ra bi thu 
fad-shaoghalach air an talarah. 

4 Agus aithriche, na bros- 
nuichibh bhur clann chum 
feirge : ach togaibh^ iad ann 



cliasadh. ^ gun ghò.- 



giullaichdidh. 



onou'.- 



altrumaibh. 



an oilean agus ann an teagasg 
an Tighearna. 

5 A sheirbhiseacha, bith- 
ibh ùmhal do 'ur maighstiribh 
a rèir na feòhi, ìe h-eagal' a- 
gus crith, ann an trèibhdhireas 
bhur cridhe, mar do Chriosd : 

6 Cha'n ann ìe sùil-sheir- 
bhis, mar dhream a ni toil 
dhaoine, ach mar sheirbhisich 
Chriosd, a' deanamh toil Dè 
o'n chridhe ; 

7 Le deadh thoil a' dean- 
amh seirbhis, mar do'n Tigh 



earn. 



agus 



cha'n ann do 

dhaoinibh : 

8 Air dhuibh fios a bhi ag- 
aibh, ge b'e maith air bith a 
ni aon neach, gu'm faigh e an 
ni so fèin o'n Tighearn, ma'^ 
saor no daor e, 

9 ,Agus a mhaighstirean, 
deanaibh-sa na nithe ceudna 
dhoibh-san, a' leigeadh dhibh 
bagraidh : air dhuibh fios a bhi 
agaibh gu bheil bhur maigh- 
stir fèin air nèamh mar an 
ceudna, agus nach 'eil gnùis- 
bhreth maiUe ris. 

10 Fa dheoidh, mo bhràith- 
re, bithibh làidir san Tigh- 
earn, agus ann an neart a 
chumhachd-san. 

1 1 Cuiribh umaibh uile ar- 
machd Dhè, chum gu'm bi 
sibh comasach air seasamh an 
aghaidh cuilbheirtean an dia- 
bhuih 

12 Oir cha'n 'eil sinn a' 
gleachdadh a mhàin fi fuil agus 
feòil, acli fi uachdaranachd- 
aibh, fi cumhachdaibh, fi 



407 

dorchadais an 
, fi aingidheachd 
ann an ionadaibh 



CAIB. VI. 

riaghlairìbh 
t-saoghail so 
spioradaiP 
àrda^ 

13 Uime sin glacaibh do 
'ur n-ionnsuidh uile armachd 
Dhè, chum gu'm bi sibh com- 
asach air seasamh an aghaidh 
a' bhuairidh san droch là, agus 
air dhuibh na h-uile nithe a 
dheanamh, chum seasamh. 

14 Seasaibh uime sin, air 
bhi do 'ur leasraidh air an 
crioslachadh* ìe fìrinn, agus 
uchd-èididh na fireantachd* 
umaibh ; 

15 Agus ulluchadh soisgeil 
na sìthe mar bhrògan agaibh 
air bhur cosaibh ; 

16 Thar gach uile ni, a' 
glacadh do 'ur n-ionnsuidh^ 
sgèithe a' chreidimh, ieis ara 
bi sibh comasach air uile 
shaighde'' teinteach an droch 
Spioraid a mhùchadh. 

17 Agus glacaibh clogaid 
na slàinte, agus claidheamh an 
Spioraid, ni a's e focal ^ Dhè : 

18 A' deanamh urnuigh a 
ghnàth ieis gach uile ghnè ur- 
nuigli agus asluchaidh san 
Spiorad, agus a' deanamh faire 
chum an ni so fèin maille fis 
gach uile bhuanachadh, agus 
ghuidheadh air son nan naomh 
uile ; 

19 Agus air mo shonsa, 
chum gu toirear^ dhomh comas 
labhairt, ìefosgladh mo bheòil 
ann an dànachd, clium gu foill- 
sich mi rùn-dìomhair an t-sois- 
geil ; 



faitcheas.— — 2 droch spioradaibh. ^ 

an ionracais. « chugaibh ghathan.- 



pèamhaidh.T^rfH?? crìosrachadh.- 
briathàr.-r- ^ tiubhrar. 



408 



PHILIPIANACH. 



20 Air son am bheil mi a'm' 
theachdair ann an geimhlibh : 
chum gu labhair rai gu dàna 
uime, mar is còir dhomh labh- 
airt. 

21 Ach a chum gu*m bi 
f hios agaibh-sa mar an ceud- 
na air na nithibh a bhuineas 
dhomh-sa, agus ciod a tha mi 
a' deanamh, foillsichidh Tich- 
icus, bràthair gràdhach agus 
ministeir firinneach san Tiffh- 
earn, na h-uile nithe dhuibh : 

22 Neach a chuir mi do 'ur 



n-ionnsuidh air son an aobhair 
so fèin, chum gu'm biodh fios 
nan nithe a bhuineas duinne 
agaibh, agus gu'n tugadh e 
comhfhurtachd do 'ur cridhe. 

23 Sìth gu robh do na bràith- 
ribh, agus gràdh maiUe ri 
creidimh, o Dhia an t-Athair, 
agus an Tighearn losa Criosd. 

24 Gu robh gràs maille riu- 
san uile a ta gràdhachadh ar 
Tighearna losa Criosd ann an 
trèibhdhireas. Amen. 



LiTiR AN ASTOIL PHOIL chum nam 
PHILIPIANACH. 



CAIB. L 

1 Chuir an t-ahstol an cèill a bhuidh- 
eachas do Dhia, agus a ghràdh 
do na Philipianaich, air son tor- 
aidh p,n creidimh, agus an comh- 
pairt 'na fhulangas ; 9 rinn e ur- 
nuigh a ghnàth ri Dia gu'm fàs- 
adh iad ann an gràs : 12 noclid 
e an tairbhe a fhuair creidimh 
Chriosd fhulangas-san anns an 
Ròimh. 

T)OL agus Timoteus, seir- 
^ bhisich losa Criosd, chum 
nan naomh uile ann an losa 
Criosd, a tha ann am Philipi, 
maille ris na easbuigibh ' agus 
fis na deaconaibh^ : 

2 Gràs duibh agus sìth o 
Dhia ar n-Athair, agus o'n 
Tighearn losa Criosd. 

3 Tha mi toirt buidheach- 
ais do m' Dhia gach uair a 
chuimhnicheas mi oirbh, 



4 A ghnàth ann am uile 
urnuighibh air bhur sonsa uile, 
ìe gairdeachas a' deanamh 
guidhe, 

5 Air son bhur comh-roinn 
do'n t-soisgeul, o'n cheud là 
gus a ùis ; 

6 Air dhomh bhi dearbhta 
as an ni so fèin, eadhon an ti 
a thòisich deadh obair ann- 
aibh, gu'n coimhlion e i gu là 
losa Criosd : 

7 Eadhon mar is còir dhomh 
so a smuaineachadh umaibh 
uile, do bhrìgh gu bheil sibh 
agam ann mo cln-idhe, agus 
gu bheil sibh uile 'nur hichd 
comh-roinn do m' ghràs-sa, 
araon ann mo gheimhhbh, a- 
gus ann an seasamh air son, 
agus ann an daingneachadh an 
t-soisgeil. 

8 Oir is e Dia m'fhianuis, 



luchd-coimhid. " Iiichd-fi'ithealaidh, foirfeachaibh. 



CÀIB. I. 



409 



cia mòr mo dhèidh oirbh uile, 
ann an innibh losa Criosd. 

9 Agus a ta mi a* guidhe 
so, gu'm biodh bhur gràdh-sa 
air a mheudachadh ni's mò a- 
gus ni*s mò ann an eòlas, a- 
gus ann an uile thuigse : 

10 Chum gu'n dearbh sibh 
na nithe a's fearr ' ; - chum 
gu'm bi sibh trèibhdhireach, 
agus gun tuisleadh^ gu là 
Chriosd ; 

1 1 Air bhur lìonadh ìe tor- 
aibh na fìreantachd, a tha tre 
losa Criosd chum glòire agus 
cliu Dhè. 

12 Ach is àill ìeam, a bhràith- 
re, fios a bhi agaibh, na nithe 
a tharladh dhomh-sa, gur mò 
a dh'èirich ieo an soisgeul a 
chur air aghaidh : 

13 lonnus gu bheil mo 
gheimhlean-sa ann an Criosd 
iomraideach anns an lùchairt 
uile, agus anns gach dit eile ; 

14 Agus gu bheil mòran do 
na bràithribh san Tighearn a' 
gabhail misnich o m' gheimh- 
libh, ieis an tuilleadh mòr- 
dhànachd a' labhairt an f hoc- 
aiP gun eagal. 

15 Tha cuid gu dearbh a' 
searmonachadh Chriosd tre 
fharmad agus strì, agus cuid 
eile tre dheadh thoil. 

16 Tha aon dream a' sear- 
monachadh Chriosd tre chonn- 
spoid, cha'n ann gu trèibh- 
dhireach, a' saoilsinn àmhghar 
a chur fi m' gheimhUbh-sa : 

17 Ach an dream eile o 



ghràdh, air dhoibh fios a bhi 
aca gu'n do chuireadh mise 
gu seasamh air son an t-sois- 
geil. 

18 Ciod ma ta ? gidheadh 
air gach aon chor, co aca is 
ann an coslas a mhàin, no da 
rìreadh, tha Criosd air a shear- 
monachadh ; agus air a shon 
so tha mise a' deanamh gaird- 
eachais, seadh, agus ni mi 
gairdeachas. 

19 Oir a ta fhios agam gu'n 
tig so chum slàinte* dhomh- 
sa tre bhur n-urnuigh-sa, agus 
tre fhrithealadh Spioraid losa 
Criosd, 

20 A fèir mo ro-dhiàil% a- 
gus mo dhòchais, nach cuirear 
nàire orm ann an ni air bith, 
ach ieis an uile dhànachd labh- 
airt, mar a ghnàth, gu'm bi 
Criosd a nis mar an ceudna air 
àrdachadh a'm' chorp-sa, ma's 
ann tre bheatha no tre bhàs. 

21 Oir dhomh-sa bhi beò is 
e sin Criosd, agus bàs fhaot- 
ainn^ is buannachd dhomh so. 

22 Ach ma's beò dhomh 
san fheòil, 's e so toradh m' 
oibre : ach ciod d'an deanainn 
roghainn, cha'n fhios domh. 

23 Oir tha mi air mo theann- 
achadh eadar dhàni,airdhomh 
bhi togarrach air siubhal, agus 
bhi maille f i Griosd ; oir is e 
so a's ro fhearr : 

24 Gidheadh, 's e mi 
dh'fhantuinn san fheòil a*s 
feumaile dhuibhse. 

25 Agus air dhomh bhi 



a tha eadar-dhealaichte.- 



saorsa.- 



m'earbsa.- 



— * gun bhi 'nur n-aobhar oilbheim,— — ' focail (Dè.) 
fhaghail. 



410 



PHILIPIANACH. 



cinnteach dheth so, tha fhios 
agam gu'm fuirich mi agus 
gii'n còmhnuich mi maille 
ribh uile, chum bhur cur-sa 
air bhur n-aghaidh, agus chum 
gairdeachais a' chreidimh' : 

26 Chum gu'm bi bhur 
gairdeachas ni's pailte ann an 
losa Criosd do m' thaobh-sa, 
air son mi bhi a ris a ìàthair 
maille ribh. : 

27 A mhàin caithibh bhur 
beatha gu cubhaidh do shois- 
geul Chriosd : chum cò aca 
a thig mi agus a chi mi sibh, 
ro a bhios mi as làthair, gu'n 
cluinnmi mu'ur timchioll, gu 
bheil sibh a' seasamh gu daing- 
ean ann an aon spiorad, ìe aon 
inntinn, a' gleacadh ìe chèile 
air son creidimh an t-soisgeil ; 

28 Gun gheilt ' ann an ni 
sam bith oirbh o bhur naimh- 
dìbh : ni a ta dhoibh-san 'na 
chomhara cinnteach air sgrios, 
ach dhuibhse air slàinte, agus 
sin o Dhia. 

29 Oir thiodhlaiceadh^ 
dhuibhse air son Chriosd, 
cha'n e mhàin creidsinii ann, 
ach mar an ceudna fulang air 
a shon ; 

30 Air dhuibh an còmhrag 
ceudna bhi agaibh a chunnaic 
sibb annam-sa, agus a tha sibh 
a nis a' cluinntinn a hhi ann- 
am. 

CAIB. 11. 

1 DKearalaich Pòl na Philipian- 
aich chum axmachd agus irios- 
lachd inntinn, le eisempleir ìsleach- 

* chura cur air aghaidh bhur creidirah agus bhur gairdeachais. ^ uamhas, eagal, 

ghiorag. ^ thugadh gu saor * tiom-chridheachd. ^ toirt aire do'n aon 

ni. dh'fliolamiiuich se e fèin. 



aidh agus àrdachaidh Chriosd ; 
12 chum iad a dhol air an agh- 
aidh gu cùrarmxch ann ìqn slighe 
na slàinte, ionnus gu'mModh iad 
'nan solus do'n t-saoghal aingidh, 
16 agus 'nan comhfhurtcochd dha- 
san an abstol-san. 

T TIME sin ma tha comh- 
^ fhurtachd air bith ann 
an Criosd, ma tha sòlas air 
bith gràidh, ma tha comh- 
chomunn air bith an Spioraid, 
ma tha truas* air bith agus 
tròcaire ; 

2 Coimhlionaibh mo ghaird- 
eachas, gu'm bi sibh a dh'aon 
inntinn, a dh'aon ghràdh, a 
dh'aon toil, a dh'aon bhreith- 
neachadh*. 

3 ìsìa deanar aon ni tre 
chonnspoid, no tre ghlòir 
dhìomhain, ach ann an irios- 
lachd inntinn measadh gach 
aon gur fearr neach eile na e 
fèin. 

4 Na seallaibh gach aon air 
na nithibh sin a bhuineas da 
fèin, ach gach aon air na nith- 
ibh a bhuineas do dhaoinibh 
eile mar an ceudna. 

5 Uime sin biodh an inn- 
tinn cheudna annaibh-sa, a 
bha ann an losa Criosd : 

6 Neach air bhi dha ann 
an cruth Dhè, nach do mheas 
e 'na feubainn e fèin bhi 
comh-ionann fi Dia : 

7 Ach chuir se e fèin ann 
an dimeas^ a' gabhail air fèin 
cruth seirbhisich, air a dhean- 
amh ann an coslas dhaoine : 



8 



air dha bhi air 
fhashail ann an cruth mar 



Agus 



dhuine, dh'irioslaich se e fèin, 
agus bha e ùmhal gu bàs, 
eadhon bàs a' chroinn-cheus- 
aidh. 

9 Air an aobhar sin dh'àrd- 
aich Dia e gu ro àrd mar an 
ceudna, agus thug e dha ainm 
os ceann gach uile ainme : 

10 Chum do ainm' losa 
gu'n lùbadh gach glùn, do 
nithtbli a ta air nèamh, agus do 
nitliihh a ta air thalamh, agus 
do nithibh a ta fo 'n talamh' ; 

11 Agus gu'n aidicheadh 



gach teangadh gur e losa 
Criosd an Tighearn, chum 
glòire Dhè an Athar. 

12 Uime sin, a mhuinntir 
mo ghràidh, mar a bha sibh 
ùmhal a ghnàth, cha'n e a 
mhàin a'm' iàthair-sa, ach ni's 
ro mhò as mo ìàthair, làn-oib- 
richibh bhur slàinte fèin ìe 
h-eagal agus ball-chrith". 

13 Oir is e Dia a dh'oib- 
richeas annaibh, araon an toil 
agus an gnìomh* a fèir a 
dheadh-ghean fèin. 

14 Deanaibh na h-uile nithe 
gun ghear