(navigation image)
Home American Libraries | Canadian Libraries | Universal Library | Community Texts | Project Gutenberg | Children's Library | Biodiversity Heritage Library | Additional Collections
Search: Advanced Search
Anonymous User (login or join us)
Upload
See other formats

Full text of "Tiomnadh Nuadh ar Tighearn agus ar Slanuighir Iosa Criosd : air a tharruing o'n ghreugais chum Gaelic Albannaich; agus a chur a mach le h-ughdarras Ard-Sheanaidh Eaglais na h-Alba"

f.- '■'.'■^ ■- f:-:j 



.5 ^ 



%: V 



'''' i ' 



XlM-ìJ/ 



TIOMNADH NUADH 



aR 



TIGHEARN AGUS AR SLANUIGHIR 



lOSA CRIOSD, 



Am A THARRUING 



o'N GHkBUGAIS 



CHUISI GAELIC ALBANNAICH ; 



AGDS 

AIR A CHUR A MACH LE H-UGHDARRAS ARD- 
SHEANAIDH EAGLAIS NA H-ALBA. 



EDINBURGH: 

PEINTED FOR 

'HE NATIONAL BIBLE SOCIETY OF SCOTLAND. 



Digitized by the Internet Archive 
in 2013 



http://archive.org/details/tiomnadhnuadhart1869nati 



ABBREVIATIONS AND MARKS. 



A' for " an" the article, as "a' bhean," the woman, for " an bhean." 

A' for " ag," sign of the pres. par. of verbs beginning with a consonant, as 

" a' bualadh," striking, but " ag òl," drinking. 
A' for " ann," m, as " a'd' cheann," in thy head, for " an do cheann." 
A' for " as," out of, marked with an acute accent, as " à teine," out offire. 
'Ar for " thar," over, above, as " deich 'ar f hichead," thirty. 
B' for " bu," was, as " b'e," he was. 

C' for " cia," «5^0, what, as c'kìi," where ox in what placef " c'uin," trhen 

or at ivhat time ? 
D' for " do," thy, thine, as " d'athair," thy father. 

D', dh' for " do," sign of the preterite tense of verbs, as " an d'aidich e," 

has he confessed'ì " dh'aidich mi," / have confessed. 
Eabh. for " Eabhra," Hehrew. 
Eir. for " Eirionnach," Irish. 

'Gr for " ag," sign of the pres. part. of vèrbs, as " 'g a dheanamh," doing it. 

G' for " gu," to, as "g'a cheann," to the end ikereof. 

M' for " mo," my, as " m'anam," my soul. 

M' for " mu," ahout, as " m'a cheann," about his head. 

'N a for " ann a," in his, as " 'n a chridhe," in his heart. 

'N an for " ann an," in their, as " 'n an tighibh," in their houges. 

'N ar for " ann ar," in our, as " 'n ar dùthaich," in our eountry. 

'N 'ur for " ann bhur," in your as " 'n 'ur fearann," in your land. 

'N uair for " an uair," in the time, when. 

'R for " ar," our, as " o'r sinnsiribh,"^rom our ancestors. 

'R for " bhur," your, as " le'r cead," with your leave. 

R' for " ri," to, as " r'ar guth," to our voice. 

'S an, sa' for "anns an," in the, 'as " 's an àm," in the time, "'s a' bhaile,''2re the city. 

Sasg. for " Sasgonach," or " Sasonach," English. 

'S na for " anns na," in the, as " 's na coillitibh," in the woods. 

T' for " do," thy, as " t'anail," thy breath. Before a vowel, d, the initial conson- 

ant of this pronoun, is changed into t: but t, the initial consonant of the 

verbs " tèid, tig, toir," is retained in writing, though pronounced as d. 
^Grave accent. Vowels marked with this accent are always sounded long ; 

and such as are not are generally sounded short. 
' Acute accent. When the vowel e is sounded like e in scene, or the Latin oe 

in Phoebus, as the Scotch pronounce it, it is commonly marked with this 

accent. 

' Apostrophe. When there is an elision of one or more letters, it is usually 
marked with an apostrophe. Thus, when the preceding word ends, or the 
following word begins, with a vowel, there is an elision of the possessive 
pronoun " a," as " le 'shùil," with his eye," for " le a shùil" ; " call 'anama," 
the loss of his soul, for " call a anama." A few Gaelic words admit of a final 
vowel, or not, as the euphony requires it, as " àit" or " àite," a place, 
"Tighearn" or " Tighearna," iorc?, "naomh" or " naomha," /ioZ^/, "fad" 
or " fada," long, " camp" or " campa," a camp; but as these final vowels are 
not essential to the words, their absence is not marked with an apostrophe. 



LEABHRAICHEAN 

AN 

TIOMNAIDH NUAIDH. 

Caib. 



Soisgeul IVIhata 'anns am Iheil 28 

Soisgeul Mharcuis , ]6 

Soisgeul Lucais 24 

Soisgeul Eoin 21 

Gnìomhara nan Abstol 28 

Litir Phoil chum nam liomhanach 16 

I. Corintianach 16 

II. Corintianach 13 

Galatianach 4 . . . . 6 

Ephesianach ; 6 

Philipianach 4 

Colosianacli 4 

I. Litir Phoil cum nan Tesalonianach 5 

II. Litir Phòil chum nan Tesalonianach 3 

I. Timoteuis 6 

II Timoteuis 4 

Tituis 3 

Philemoin 1 

• Eabhruidheach 13 

Litir Sheumais 5 

Litir I. Pheadair 5 

Litir II. Pheadair 3 

Litir I. Eoin 5 

Litir II. Eoin 1 

Litir III. Eoin 1 

Litir ludais 1 

Taisbeanadh Eoin 22 



AN SOISGEUL 

A REIR 



M H A T A . 



CAIB. I. 

LEABHAR ginealaich losa 
Criosd, mhic Dhaibhidh, 
mhic Abrahaim. 

2 Ghin Abrahara Isaac, 
agns ghin Isaac lacob, agus 
ghin lacob ludas agus a 
bhràithrean. 

3 Agus ghin ludas Phares 
agus Sara o Thamar, agus 
ghin Phares Esrom, agus ghin 
Esrom Aram. 

4 Agus ghin Aram Amina- 
dab, agus ghin Aminadab 
Naason, agus ghin Naason 
Salmon. 

5 Agus ghin Salnion Boos 
o Ilachab, agus ghin Boos O- 
bed o Rut, agus ghin Obed 
lese. 

6 Agus ghin lese Daibhidh 
an righ, agus ghin Daibhidh 
an righ Solomon o'n mhnaoi 
a bha aig Urias. 

7 Agus ghin Solomon Ro- 
boam, agus ghin Roboam Ab- 
ia agus ghin Abia Asa. 

8 Agus ghin Asa losaphat, 
agus ghin losaphat loram, a- 
gus ghin loram Osias. 

9 Agus ghin Osias loatam, 
agus ghin loatam Achas, agus 
ghin Achas Esecias. 



10 Agus ghin Esecias Ma- 
nases, agus ghin Manases A- 
mon, agus ghin Amon losias. 

11 Agus ghin losias lecho- 
nias agus a bhràithre, mu àni 
an giùlain do Bhabilon. 

12 Agus an dèigh an toirt 
do Bhabilon, ghin lechonias 
Salatiel, agus ghin Salatiel 
Serobabel. 

13 Agus ghin Serobabel A- 
biud, agus ghin Abiud Elia- 
cim, agus ghÌR Eliacim A- 
sor. 

14 Agus ghin Asor Sadoc, 
agus ghin Sadoc Achim, agus 
ghin Achim Eliud. 

15 Agus ghin Eliud Elea- 
sar, agus ghin Eieasar Matan, 
agus ghin Matan lacob. 

16 Agus ghin lacob loseph 
fear Mhuire, o'n d'rugadh losa, 
d'an goirear Criosd. 

17 Uime sin na h-uile ghin- 
eahiich o Abraham gu Dai- 
bhidh, is ceithir ginealaich 
deug iad ; agus o Dhaibhidh 
gu bruid Bhabiloin, ceithir 
ginealaich deug ; agus o bhruid 
Bhabiloin gu Criosd, ceithir 
ginealaich deug. 

18 Agus mar so bha breith 
losa Criosd : oir an dèigh do 

A 



2 



MATA. 



cheangal-pòsaidli blii air a 
dheanamh eadar a mhàthair 
Muire agus loseph, roimh 
dhoibh teachd cuideachd, ; 
fhuaradh torrach i o'n Spiorad 
Naomh. ; 

19 Ach air bhi do loseph 
a fear 'na dhuine cothromach, 
agus gun toil aige ball-sampuill 
a dheanamh dhi, bu mhiann 
leis a cur uaith os ìosal. 

20 Ach ag smuaineachadh 
nan nithe sin dha, feuch, 
dh'fhoiUsich aingeal an Tigh- 
earn e fèin da ann ara bruadar, 
ag ràdh, A loseph, a mhic 
Dhaibhidh, na biodh eagal ort 
do bhean Mun'e a ghabhail a 
d'ionnsuidh : oir an ni a ta 
air a ghineamhuin innte, is 
ann o'n Spiorad Naomh e. 

21 Agus beiridh i mac, a- 
gus bheir thu losa mar ainm 
air ; oir saoraidh e a shluagh 
fèin o'm peacaibh. 

22 (Agus rinneadh so uile 
chum gu coimhUontadh an ni 
a thubhairt an Tighearna leis 
an fhàidh, ag ràdh, 

23 Feuch, bithidh maighd- 
ean torrach, agus beiridh i mac, 
agus bheir iad Emanuel mar 
ainm air, is ionnan sin r'a ràdh, 
air eadar-theangachadh, Dia 
maille ruinn.) 

24 Agus air mosgladh do 
loseph as a chodal, rinn e mar 
a dh'iarr aingeal an Tighearn 
air, agus ghabh e d'a ionnsuidh 
a bhean : 

25 Agus cha d'aithnich e i 
gus an d'rug i a ceud-ghin 
niic; agus thug e losa mar 
ainm air. 



CAIB. II. 

AGUS an uaira rugadh losa 
ann am Betlehem ludea, 
ann an làithibh Heroid an righ, 
feuch, thàinig druidhean o'n 
àird an ear gu lerusalem, 

2 Ag ràdh, C'àit am bheil 
rigb sin nan ludhach a ta air 
a bhreith ? oir chunnaic sinne 
a reult san aird an ear, agus a 
ta sinn air teachd a thabhairt 
aoraidh dha. 

3 An uair a chual Herod 
an righ sin bha e fo thrioblaid, 
agus lerusalem uile maille ris. 

4 Agus air cruinneachadh 
nan àrd-shagart uile dha agus 
sgrìobhaichean an t-sluaigh, 
dh'fheòraich e dhiubh c'àit 
an robh Criosd gu bhi air a 
bhreith. 

5 Agus thubhairt iad ris, 
Ann am Betlehem ludea : oir 
mar so sgrìobhadh leis an 
fhàidh, 

6 Agus thusa Bhetlehema/z 
tìr ludah, cha tu idir a's luglia 
am measg cheannard luda : 
oir asadsa thig Uachdaran a 
stiijras mo shkiagh Israel. 

7 An sin air do Herod na 
druidhean a ghairm os losal d'a 
ionnsuidh, gheur-fhiosraich e 
dhiubh cia an t-àm an d'f hoill- 
sicheadh an reult. 

8 Agus chuir e iad gu Bet- 
lehem, agus thubhairt e, Im- 
ichibh, agus iarraibh gu dì- 
chiollach an naoidhean ; agus 
an dèigh dhuibh fhaotainn, 
innsibh dhomhsa e, chum gu 
racham-sa fèin, agus gu dean- 
am aoradh dha. 

9 Agus an uair a chual iad 



CAIB. II. 



3 



an righ, dh'imich iad; agus, 
feuch, chaidh an reult a chunn- 
aic iad san àird an ear rompa, 
gus an d'thàinig i agus gu'n 
do stad i os ceann an ionaid an 
robh an naoidhean. 

10 Agus an uair a chunn- 
aic iad an reult, rinn iad gaird- 
eachas le h-aoibhneas ro-mhòr. 

11 Agus air dol a steach 
dlioibh do'n tigh , fhuair iad 
an naoidhean maille r'a mhàth- 
air Muire, agus thuit iad sìos, 
agus rinn iad aoradh dha : a- 
gus air fosgladh an ionmhas 
dhoibh, thug iad dha tiodhlac- 
an; òr, agus tùis, agus mirr. 

12 Agus air faotainn rabh- 
aidh Dhia ann am bruadar, 
gun iad a philltinn a dh'ionn- 
suidh Heroid, chaidh iad d'an 
dììthaich fèin air slighe eile. 

13 Agus an uair a dh'imich 
iad air an ais, feuch, nochd- 
adh aingeal an Tighearna do 
loseph ann am bruadar ag 
ràdh, Eirich, agus gabh an 
naoidhean agus a mhàthair, a- 
gus teich do'n Eiphit, agus bi 
an sin gus an labhair mise riut : 
oir iarraidh Herod an naoidh- 
ean g'a mhilleadh. 

14 Agus dh'èirich e, agus 
ghabh e d'a ionnsuidh an 
naoidhean agus a mhàthair san 
oidhche, agus dh'imich e do'n 
Eiphit : 

15 Agus bha e an sin gu 
bàs Heroid : a chum gu coimh- 
liontadh an ni a labhair an 
Tighearna leis an fhàidh, ag 
ràdh, A mach as an Eiphit 
ghoir mi mo Mhac. 

Ifi An sin an uair a chunn-; 



aic Herod gu'n d'rinn na 
druidhean fanoid air. las e 
le feirg ro-mhòir, agus chuir 
a liichd-millidh uaitb, agus 
mharbh e na bha do leanab- 
aibh mac am Betlehem, agus 
'na crìochaibh uile, o aois dhà 
bhliadhna agus fuidh, a rèir 
na h-aimsir a dh'fhòghluim e 
gu dìchiollach o na druidhibh. 

17 An sin choimhlionadh 
an ni a labhradh le leremias 
am fàidh, ag ràdh, 

18 Chualas guth ann an Ra- 
ma, caoidh, agus gul, agus 
bròn ro-mhòr, Rachel a' caoin- 
eadh a cloinne, agus cha b'àill 
leatha sòlas a ghabhail, a 
chionn nach 'eil iad beò. 

19 Ach an uair a dh'eug 
Herod, feuch, nochdadh ain- 
geal an Tighearn ann am 
bruadar do loseph san Eiphit. 

20 Ag ràdh, Eirich, agus 
gabh an naoidhean agus a 
mhàthair, agus imich gu tal- 
amh Israeil : oir fhuair an 
dream a blia 'g iarraidh anama 
an leinibh bàs. 

21 Agus dh'èirich esan, a- 
gus ghabh e an leanabh agus 
a mhàthair d'a ionnsuidh, agus 
thàinig e gu talamh Israel. 

22 Ach an uair a chual e 
gu'n robh Archelaus 'na righ 
an tìr ludea an àit Heroid 
'athar, bha eagal air dol an 
sin : ach, air faotainn da rabh- 
aidh Dhia ann am bruadar, 
tliionndaidh e gu criochaibh 
Ghalile : 

23 Agus thàinig e agus 
gliabh e còmhnuidh ann ara 
baile d'an goirear Nasarot, 



4 



MATA. 



chum gu coimhliontadh an ni 
a labhradh leis na faidhibh, 
Gu goirear Nasarach dheth. 

CAIB. III. 

AGUS anns na làithibh sin 
thàinig- Eoin Baiste, a' 
searmonachadh am f àsach lu- 
dea, 

2 Agus ag ràdh, Gabhaibh 
aithreachas : oir a ta rìogh- 
achd nèimh am fogus. 

3 Oir is e so an ti ud mu'n 
do labhair Esaias am fàidh, ag 
ràdh, Guth an ti a ghlaodhas 
anns an fhàsaeh, Ulluichibh 
slighe an Tighearna, deanaibh 
a cheumanna dìreach. 

4 Agus bha a chulaidh aig 
Eoin do fhionna chàmhal, a- 
gus crios leathair aige tim- 
chioU a leasraidh ; agus is e 
bu bhiadh dha locuist agus 
mil fhiadhaich. 

5 Chaidh lerusalem a mach 
d'a ionnsuidh an sin agus lu- 
dea uile, agus luchd-àiteach- 
aidh na dùthcha timchioll lor- 
dain uile. 

6 Agus bhaisteadh iad leis- 
san ann an lordan, ag aideach- 
adh am peacanna. 

7 Ach an uair a chunnaic 
6 niòran do na Phairisich, a- 
gus do na Sadusaich a' teachd 
a chum a bliaistidh-san, thu- 
bhairt e riu, A shìol nan nath- 
raiche nimhe, cò a thug rabh- 
adh dhuil)h-sa teicheadh o'n 
fheirg a ta ri teachd ? 

8 Air an aobhar sin thug- 
aibh a mach toradh iomchuidh 
do'n aithreachas. 

9 Agus na smuainichibh a 



ràdh annaibh fèin, A ta Abra- 
ham 'na athair againn : oir a 
ta mi ag ràdh ribh, g-ur comas- 
ach Dia air clann a thogail suas 
a dh' Abraham do na clochaibh 
sin. 

10 Agus a nis a ta an tuadh 
air a cur ri freumh nan crann : 
air an aobhar sin, ge b'e crann 
nach toir a mach toradh maith, 
gearrar e, agus tilgear san 
teine e. 

11 Gu deimhin a ta mise 
'gur baisteadh le h-uisge chum 
aithreachais ; ach an ti a ihìcr 
a'm' dhèigh, is cumhachdaiche 
e na mi, agus cha'n airidh 
mise air a bhrògan a ghiùlan : 
baistidh esan sibh leis anSpior- 
ad Naomh, agus le teine : 

12 Aig am bheil a ghuit 'na 
làimh, agus glanaidh e gu ro- 
bhaileach 'xìrlar-bualaidh, a- 
gus cruinnichidh e a chruith- 
neachd d'a thigh-tasgaidh; ach 
loisgidh e am moll le teine 
nach feudar a mhùchadh. 

13 An sin thàinig losa o 
Ghalile gu lordan a dh'ionn- 
suidh Eoin, chum gu'm biodh 
e air a bhaisteadh leis. 

14 Ach bhac Eoin e, ag 
ràdh, A ta feum agamsa bhi 
air mo bhaisteadh leatsa, agus 
am bheil thusa a' teachd a ni' 
ionnsuidh-sa? 

15 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e ris, Leig d'on 
chùis a bhi mar so a nis : oir 
mar so is iomchuidh dhuinn 
gach uile fhìreantachd a 
choimhlionadh. Ansin dh'fhul- 
aing e dha. 

16 Agus an uair a bhaist 



CAIB. IV. 



5 



eadh losa, chaidh e air ball 
suas as an iiisge ; agus, feuch, 
dh'fbosgladh nèamh dba, a- 
gus chunnaic e Spiorad Dè a' 
tuirìing mar choluman, agus 
a' teachd air-san: 

17 Agus, feuch, guth o 
nèamb, ag ràdh, Is e so mo 
Mhac gràdhacb, anns am bheil 
mo mhòr-tblachd. 

CAIB. IV. 

AN sin tbreòraicbeadb losa 
leis an Spiorad do'n f bàs- 
ach, chum gu'm biodh e air a 
bbuaireadh leis an diabbuL 

2 Agus an uair a tbraisg e 
dà fbichead là agus dà fhich- 
ead oidbcbe, an dèigh sin bha 
ocras air. 

3 Agus air teachd do'n 
bhuaireadair d'a ionnsuidh 
tbubbairt e, Ma's tu Mac Dhè 
tboir àitbne do na clocbaibh 
so a bhi 'nan aran. 

4 Ach fbreagair esan agus 
thubhairt e, A ta e sgrìobbta, 
Cba'n ann le h-arau a mbàin 
a bheatbaichear duine, ach 
leis gacb uile fhocal a tbig o 
bheul Dè. 

5 An sin tbug an diabbul 
e do'n bbaile naomh, agus 
cbuir e air binnein an team- 
puill e, 

6 Agus tbubbairt e ris, 
Ma's tu Mac Dbè, tilg thu 
fèin sìos : oir a ta e sgrìobbta, 
gu toir e àithne d'a ainglibb 
mu d' thimcbiol], agus togaidb 
iad suas tbu 'nan làmbaibb, 
chum nach buail thu uair air 
bith do cbos air cloich. 

7 Tbubbairt losa ris a rìs. 



A ta e sgrìobhta, Cba bbuair 
tbu an Tigbearna do Dhia. 

8 Thug an diabhul e a rìs 
cbum beinne ro àird, agus 
nochd e dba uile rìogbacbdan 
an domhain, agus an glòir ; 

9 Agus tbubhairt e ris, lad 
so uile bheir mise dhuit, ma 
tbuiteas tu sìos agus ma ni thu 
aoradh dbombsa. 

10 An sin thubbairt losa 
ris, Imich uam, a Sbatain : oir 
a ta e sgrìobhta, Bheir thu aor- 
adh do'n Tighearna do Dbia, 
agus dhasan 'na aonar ni tbu 
seirbhis. 

11 An sin dh'fhàg an dia- 
bhul e ; agus, feucb, thàinig 
aingil agus fbritheil iad da. 

12 Acb an uair a cbual losa 
gu'n do chuireadh Eoin an 
làimh, dh'imicb e do Ghalile. 

13 Agus air fàgail Nasaret 
da, tbàinig e agus gbabb e 
còmbnuidb ann anCapernaum, 
a ta ri taobb na fairge, ann 
an letb-iomall Shabuloin agus 
Nephtalim : 

14 A chum gu'n coimhlion- 
tadh an ni a labhradb le Esaias 
am fàidh, a.g ràdh, 

15 Talamh Sbabuloin, agus 
talamh Nepbtabm, sbghe na 
fairge air an taobb thall do 
lordan, Gable nan Cinneach : 

16 Am pobull a bba 'nan 
suidhe an dorchadas, chunnaic 
iad solus mòr : agus a ta sobis 
air èirigb do na daoinibh a bha 
'nan suidhean tìragus an sgàil 
a' bhàis. 

17 O sin a mach thòisich 
losa air searmoin a dbeanamh, 
agus a ràdh. Gabhaibb aith- 



6 



MATA. 



reacbas, oir a ta rìoghachd 
nèimh am fogus. 

18 Agus ag imeachd do losa 
ri taobh fairge Ghalile, chunn- 
aic e dithis bhràithre, Simon 
d'an goirear Peadar, agus 
Aindreas a bhràthair, a' tilg- 
eadh lìn san fhairge : (oir 
b'iasgairean iad.) 

19 Agus thubhairt e riu, 
Leanaibh mise, agus ni mi 
iasgairean air daoinibh dhibh. 

20 Agus air ball dh'f hàg iad 
na lìonta, agus lean iad esan. 

21 Agus air triall da as a 
sin, chunnaic e dithis eile 
bhràithre, Seumas mac Shebe- 
de, agus Eoin abhràthair, ann 
an luing maille r'an athair Se- 
bede, a' càradh an lìon : agus 
ghairm e iad. 

22 Agus air ball dh'fhàg 
iad an long agus an athair, a- 
gus lean iad e. 

23 Agus dh'imich losatim- 
chioll Ghalile uile, a' teasgasg 
'nan sionagogaibh, agus a' 
searmonachadh soisgeil na 
rìoghachd, agus a' slànuch- 
adh gach gnè thinnis, agus 
gach gnè eucail am measg an 
t-sluaigh. 

24 Agus chaidh a chliu 
feadh Shiria uile : agus thug 
iad d'a ionnsuidh iadsan uile 
a bha euslan, agus a bha air 
an cuibhreachadh le galaraibh, 
agus iomadh gnè phianta, a- 
gus iadsan aig an robh deamh- 
ain annta, agus air an robh an 
tuiteamas, agus luchd pairil- 
is ; agus shlànuich e iad. 

25 Agus lean cuideachd 
nihòr e o Ghalile, agus o Dhe- 



capolis agus o lerusalem, a- 
gus o ludea, agus o na crìoch- 
aibh a ta an taobh thall do lor- 
dan. 

CAIB. V. 

AGUS an uair a chunnaic 
losa an sluagh, chaidh e 
suas air beinn ; agus air suidhe 
dha, thàinig a dheisciobuil d'a 
ionnsuidh. 

2 Agus dh'fhosgail e a 
bheul, agus theagaisg e iad, 
ag ràdh. 

3 Is beannaichte iadsan a ta 
bochd 'nan spiorad : oir is leo 
rìoghachd nèimh. 

4 Is beannaichte iadsan a 
ta ri bròn : oir gheibh iad 
sòlas. 

5 Is beannaichte na daoine 
macanta: oir sealbhaichidh iad 
an talamh mar oighreachd. 

6 Is beannaichte an dream 
air am bheil ocras agus tart na 
còrach : oir sàsuichear iad. 

7 Is beannaichte na daoine 
tròcaireach : oir gheibh iad 
tròcair. 

8 Is beannaichte na daoine 
a ta glan 'nan cridhe : oir chi 
iad Dia. 

9 Is beannaichte luchd- 
deanamh na sìthe : oir goirear 
clann Dè dhiubh. 

10 Is beannaichte an dream 
a ta fulang geur-leanmhuinn 
air son na còrach : oir is leo- 
san rìoghachd nèimh. 

M Is beannaichte bhitheas 
sibh an uair a bheir daoine 
anacainnt dhuibh, agus a ni iad 
geur-leanmhviinn oirbh, agus 
a labhras iad gach uile dhroch 



CAIB. V. 



7 



fhocal ribli gu breugach, air 
mo sgàth-sa. 

1 2 Deanaibh gairdeachas, 
agus bithibh ro-shubhach ; oir 
is mòr bhur duais air nèamh : 
oir mar sin rinn iad geur- 
leanmhuinn air na fàidhibh a 
bha roimhibh. 

13 Is sibhse salann na tal- 
mhainn: gidheadh ma chaill- 
eas an salann a bhlas, ciod 
leis an saillear e? cha'n 'eil 
feum ann o sin suas, ach a 
thilgeadh mach, agus a shalt- 
airt fo chosaibh dhaoine. 

14 Ts sibhse sokis an t-saoo-h- 

o 

ail. Cha'n flieudar baile a ta 
air a shuidheachadh air sliabh 
fholach. 

15 Agus cha las daoine 
coinneal, chum gu'n cuir iad i 
fuidh shoitheach, ach ann an 
coinnleir, agus ni i solus do na 
bheil a stigh. 

It) Gu ma h-ann mar sin 
a dheah-aicheas bhur solus an 
làthair dhaoine, chum gu faic 
iad bhur deadh oibre, agus gu 
toir iad glòir do bhur n-Athair 
a ta air nèamh. 

17 Na measaibh gu'n d'thài- 
nig mise a bhriseadh an lagha 
no nam fàidhean; cha'n ann a 
bhriseadh a thàinig mi, ach 
a choimhlionadh. 

18 Oir a ta mi ag ràdh ribh 
gu fìrinneach, Gus an tèid 
nèamh agus talamh thairis, cha 
tèid aon lide no aon phunc 
do'n lagh thairis, gus an coimh- 
lionar gach àon ni. 

19 Air an aobhar sin ge b'e 
neach a bhriseas aon do na 
h-àitheantaibh so a's lugha, a- 



gus a theagaisgeas daoine mar 
sin, goirear an duine a's lugha 
dlieth ann an rìoghachd nèimli : 
ach ge b'e neach a ni, agus a 
theagaisgeas iad, goirear duine 
mòr dheth ann an rìoghachd 
nèimh. 

20 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
Mur toir bhur fireantachd-sa 
barrachd air fìreantachd nan 
sgrìobhaiche agus nam Phairis- 
each, nach tèid sibh air chor 
air bith a steach do rìoghachd 
nèimh. 

21 Chuala sibh, gu'n dubh- 
radh ris na sinnsiribh, Na dean 
mortadh ; agus ge b'e neach 
a ni mortadh, bithidh e an 
cunnart a' bhreitheanais. 

22 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e neach aig am bi 
fearg r'a bhràthair gun aobhar, 
gu'm bi e an cunnart a'bhreith- 
eanais : affus ffe b'e neach a 
their r'a bhràthair, Raca, gu'm 
bi e an cunnart na comhairle: 
ach ge b'e neach a their, Ama- 
dain, gu'm bi e an cunnart 
teine ifrinn. 

23 TTime sin ma bheir thu 
do thabhartas chum na h-alt- 
arach, agus gu'n cuimhnich 
thu an sin gu bheil ni air bith 
aig do bhràthair a'd' aghaidh; 

24 Fàg do thabhartas an 
sin an làthair na h-altarach, a- 
gus imich, agus dean rèite air 
tùs ri d'bhràthair, agus an 
dèigh sin thig agus tabhair 
uait do thiodhlac. 

25 Bi rèidh ri d'eascaraid 
gu luath, am feadh a bhios 
tu maille ris san t-slighe ; air 
eagal gu'n toir an t-eascaraid 



8 



MATA. 



thairis thu do'n bhreitheamhj 
agus gu'n toir am breitheamh 
thu do'n mhaor, agus gu tilg- 
ear am prìosan thu. 

26 A ta mi ag ràdh riut gu 
iirinneach nach tèid thu mach 
as a sin, gus an ìoc thu an 
fheoirling dheireannach. 

27 Chuala sibh gu'n dubh- 
radh ris na sinnsiribh, Nà dean 
adhaltrannas. 

28 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e neach a dh*amh- 
airceas air mnaoi chum a 
miannachadh, gU'n d'rinn e 
adhaltrannas leatha cheana 'na 
chridhe. 

29 Agus ma bheir do shùil 
dheas aobhar tuislidh dhuit, 
spìon a mach i, agus tilg uait 
i: oir is fearr dhuit gu sgrios- 
ar aon do d' bhallaibh, na do 
chorp uilè bhi air a thilgeadh 
do ifrinn. 

30 Agus ma bheir do làmh 
dheas oilbhetim dhuit, gearr 
dhìot i, agus tilg uait i: oir is 
fearr dhuit gu sgriosar aon do 
d'bhallaibh, ìia do chorp uile 
bhi air a thilgeadh do ifrinn. 

3 1 Agus a dubhradh, Ge b'e 
chuireas a bhean-phòsda air 
falbh, thugadh e litir-dhealaich 
dhi. 

32 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e neach a chuireas 
air falbh a bhean-phòsda fèin, 
ach a mhàin air son strìopach- 
ais, gu biieil e toirt oirre iadh- 
altrannas a dheanamh : agus 
an ti a phòsas a' bhean sin a 
chuireadh air falbh, a ta e a' 
deanamh adhaltrannais. 

33 Mar an ceudna, chuala 



sibh gu'n dubhradh ris na sinn- 
siribh, Na tabhair mionnan 
eitheich, ach coimhlion do 
mhionnan do'n Tighearna. 

34 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Na tugaibh mionnan idir: 
na tugaibh air nèarah, oir is e 
righ-chaithir Dhè e. 

35 Na tugaihh air an tal- 
amh, oir is e stòl a choise: na 
tugaibh air lerusalem, oir is e 
baile an righ mhòir e. 

36 Na tabhair mionnan air 
do cheann, oir cha'n urrainn 
thu aon fhuiltein a dheanamh 
geal no dubh. 

37 Ach gu ma h-e is comh- 
radh dhuibh, Seadh, seadh : 
ni h-eadh, ni h-eadh ; oir ge 
b'e ni a bhios os eeann so, is 
ann o'n olc a ta e. 

38 Chuala sibh gu*n dubh- 
radh, Sùil air son sùla, agus 
fiacail air son fiacla. 

39 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Na cuiribh an aghaidh 
an uilc: ach ge b'e neach a 
bhuaileas tu air do ghial deas, 
tionndaidh thuige an gial eile 
mar an ceudna. 

40 Agus an ti le'm b'àill 
thusa a thagradh san lagh, a- 
gus do chòta a bhuin dìot, 
leig leis d'fhalluinn mar an 
ceudna. 

41 Agus ge b'e bheir leis 
air feadh mìle a dh'aindeoin 
thu, imich leis air feadh dhà 
mhìle. 

42 Tabhair do'n ti a dh'iarr^ 
ias ort ; agus uaithsan le'm bu 
mhiann iasachd f haotainn uait, 
na pill air falbh. 

43 Chuala sibh gu'n dubh- 



CAIB. VI. 



9 



mdb, Gràdhaicliiclli tu do 
choimhearsnach, ag'us bithidh 
fuath agad do d'nàmhaid. 

44 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Biodh gràdh agaibh do 
bhur naimhdibh, beannaichibh 
an dream a mhallaicheas sibh 
deanaibh maith do no daoin- 
ibh air ara beag sibh, agus 
deanaibh urnuigh air son na 
muinntir a ta buntuinn ribh 
gu naìmhdeil, agus a ta 'gur 
geur-leanmhuinn : 

45 A chum gu'm bi sibh 
'nur cloinn aig bhur n-Athair 
a ta air nèamh : oir a ta esan 
a' tabhairt air a ghrèin fèin 
èirigh air na droch dhaoinibh, 
agus air na deadh dhaoinibh, 
agus a' cur uisge air na fìrean- 
aibh, agus air na neo-fhìrean- 
aibh. 

46 Oir ma bhios gràdh ag- 
aibh do'n mhuinntir aig am 
blieil gràdh dhuibh, ciod an 
duais a gheibh sibh ? nach ' eil 
eadhon na cìs-mhaoir a' dean- 
amh an ni ceudna? 

47 Agus ma chuireas sibh 
fàìlte air bhur bràithribh fèin 
a mhàin, ciod a tha sibh a' 
deanamh thar chàchf nach ' eil 
na cìs-mhaoir fèin a' deanamh 
an ni ceudna? 

48 Air an aobhar sin bith- 
ibh-sa coimhUonta mar a ta 
bhur n-Athair a ta air nèamh 
coimhlionta. 

CAIB. VI. 

THUGAIBH an aire nach 
toir sibh bhur dèirc am 
fianuis dhaoine, chum gu'm 
faicear leo sibh ; no cha'n 



fhaigh sibh tuarasdal o bhur 
n-Athair a ta air nèamh. 

2 Uime sin, an uair a bheir 
thu do dhèirc, na toir fa' near 
galltromp a shèideadh romh- 
ad, mar a ni na cealgairean, 
anns na sionagogaibh, agus 
anns na sràidibh, chum gu 
faigh iad glòir o dhaoinibh. 
Gu firinneach a ta mise ag 
ràdh ribh, gu bheil an tuaras- 
dal aca. 

3 Ach an uair a bheir thusa 
dèirc, na biodh fios aig do 
làimh chlì ciod a ta do làmh 
dheas a' deanamh ; 

4 Chum gu'm bi do dhèirc 
an uaignidheas : agus bheir 
d'Athair a chi an uaignidh- 
eas, duais dhuitse gu follais- 
each. 

5 Agus an uair a ni thu ur- 
nuigh, na bi mar kichd an 
fhuar-chràbhaidh : oir is ion- 
mhuinn leo urnuigh a dhean- 
amh anns na siona'j'og'aibh, a- 
gus ann an coinneachadh nan 
sràid 'nan seasamh, chum gu 
faicear le daoinibh iad. Gu 
deimhin tha mise ag ràdh 
ribh, gu bheil an tuarasdal 
aca. 

6 Ach thusa, an uair a ni 
thu urnuigh, imich a steach 
do d' sheòmar, agus air dììn- 
adh do dhoruis duit, dean .ur- 
nuigh ri d'Athair a ta an uaig- 
nidheas, agus bheir d'Athair a 
chi an uaignidheas, duais dhuit 
gu foUaiseach. 

7 Ach an uair a ni sibh ur- 
nuigh na gnàthaichibh ath- 
iarrtais dhìomhain, mar na 
Cinnich : oir saoilidli iadsan 



10 



MATA. 



gu'n eisflear riu air son lìon- 
mhoireachd am focla. 

8 Uime sin na bithibh-sa 
cosmhuil riu : oir a ta fios aig 
bhur n-Athair cia iad na nithe 
a ta dh'uireasbhuidh oirbh, 
mu'n iarr sibh air iad. 

U Air an aobhar sin dean- 
aibh-sa urnuigh air a' mhodh 
so : Ar n-athair a ta air 
nèamh, Gu naomhaichear 
d'ainm. 

10 Thigeadh do rìoghachd. 
Deanar do thoil air an talamh, 
mar c ràtJiear air nèamh. 

11 Tabhair dhuinn an diugh 
ar n-aran laitheil. 

12 Agus maith dhuinn ar 
fiacha, amhuil mar a mhaitJieas 
sinne d'ar luchd-fiach. 

13 Agus na leig am buair- 
eadh sinu ; ach saor sinn o olc : 
oir is leatsa an rìoghachd, 
agus an cumhachd, agus a' 
ghlòir, gu siorruidh. Amen. 

14 Oir ma mhaitheas sibh 
an cionta do dhaoinibh, maith- 
idh bhur n-Athair nèamhaidh 
dhuibh-sa mar an ceudna : 

15 Ach mur maith sibh an 
cionta do dhaoinibh, cha mhò 
a mhaitheas bhur n-Athair 
dhuibh-sa bhur cionta. 

16 Agus an uair a ni sibh 
trasgadh, na bitheadh gruaim 
air bhur gnùis, mar luchd an 
fhuar-chràbhaidh : oir cuiridh 
iadsan mi-dhreach air an agh- 
aidh chum gu faicear le daoin- 
ibh iad a bhi trasgadh. Tha 
mi ag ràdh ribh gu firinneach, 
gu bheil an tuarasdal aca. 

17 Ach thusa, an uair a ni 
thu trasgadh, cuir oladh air 



do cheann, affus ionnail d'airh- 
aidh : 

18 Chum nach faicear le 
daoinìbh gu bheil thu a' dean- 
amh trasgaidh, ach led'Athair 
a ta an uaignidheas : agus 
bheir d'Athair a chi an uaig- 
nidheas, duais dhuit gu foil- 
aiseach. 

19 Na taisgibh dhuibh fein 
ionmhais air an talamh, far an 
truaill an leomann agus a' 
mheirg e, agus far an cladh- 
aich na meirlich a stigh agus 
an goid iad. 

20 Ach taisgibh ionmhas 
dhuibh fèin air nèamh, far 
nach truaill an leomann no a' 
mheirg, agus nach cladhaich, 
agus nach goid "^a meirlich. 

21 Oir ge b'e àit am bheil 
bhur n-ionmhas, is ann an sin 
a bhios bhur cridhe mar an 
ceudna. 

22 Is i an t-sùil solus a 
chuirp : uime sin ma bhios do 
shùil glan, bithidh do chorj) 
uile làn soluis. 

23 Ach ma bhios do shùil 
gu h-olc, bithidh do chorp uile 
dorcha. Air an aobhar sin ma 
tha an solus a ta annad 'na 
dhorcliadas, cia mòr an dorch- 
adas sin ? 

24 Cha'n urrainn neach air 
bith seirbhis a dheanamh do 
dhà Thighearn : oir an dara 
cuid bithidh fuath aige do 
neach aca, agus gràdh do 
neach eile ; no gabhaidh e le 
neach aca, agus ni e tàir air 
neach eile. Cha'n urrainn 
sibh seirbhis a dheanamh do 
Dhia agus do Mhamon. 



CAIB. 

25 Uime sin a ta mise ag 
ràdh ribh, Na biodh ro-chùr- 
um oirbh mu thinichioll bliur 
beatha, ciod a dh'itheas no 
dh'òlas sibh; no muthimchioU 
bhur cuirp, ciod a chuireas 
sibh umaibh. Nach mò a' 
bheatha na 'm biadh, agus an 
corp na'n t-eudach ? 

26 Amhaircibh air eunlaith 
an athair: oir cha chuir iad 
sìol, agus cha bhuain iad, a- 
gus cha chruinnich iad an 
saibhlibh: gidheadh a ta bhur 
n-Athair nèamhaidh-sa 'g am 
beathachadh. Nach fearr sibh- 
se gu mòr na iadsan ? 

27 Agus cò agaibh le mòr- 
chiìram a dh'fheudasaon làmh- 
choille a chur r'a àirde fèin ? 

28 Agus c'ar son a ta sibh 
ro-chùramach mu thimchioll 
bhur culaidh ? fòghlumaibh 
cionnus a ta na lilighean a' 
fàs sa' mhachair ; cha saoth- 
raich iad, agus cha snìomh iad. 

29 Gidheadh a ta mise ag 
ràdh ribh, Nach robh Solamh 
fèin 'na uile ghlòir, air eudach- 
adh mar aon diubh so. 

30 Air an aobhar sin, ma 
tha Dia mar sin a' sgeadach- 
adh feoir na macharach, a ta 
an diugh ann, agus am màir- 
each air a thilgeadh san àmh- 
uinn, nach mò na sin a sgead- 
aicheas e sibhse, a dhaoine air 
bheag creidimh ? 

31 Uime sin na bithibh làn 
do chùram, ag ràdh, Ciod a 
dh'itheas sinn? no ciod a 
dh'òlas sinn? no ciod a chuir- 
eas sinn umainn ? 

32 (Oir iad so uile iarraidh 



VII. 1 1 

na Cinnich ;) oir a ta fios aig 
bhur n-Athair nèamhaidh gu 
bheil feum agaibh-sa air na 
nithibh so uiie. 

33 Achiarraibhairtùs rìogh- 
achd Dhè, agus fhìreantachd- 
san, agus cuirear na nithe so 
uile ribh. 

34 Uime sin na bitheadh 
ro-chùram oirbh muthimchioll 
an là màireach: oir bithidh a 
làn do chùram air an là màir- 
each mu thimchioll a nithe 
fèin: is leòr do'n là 'olc fèin. 

CAIB. VII. 

NA tugaibh breth, chum 
nach toirear breth oirbh : 

2 Oir a rèir na breth a bheir 
sibh, bheirear breth oirbh : a- 
gus leis an tomhas le'n tomh- 
ais sibh, tomhaisear dhuibh a rìs. 

3 Agus c'ar son a ta thu a' 
faicinn an smùirnein a ta an 
sùil do bhràthar, ach nach 'eil 
thu toirt fa'near an t-sail a ta 
ann do shùil fèin? 

4 No cionnus a their thu ri 
d'bhràthair, Fulaing dhomh 
an smùirnein a spìonadh as 
do shùil ; agus, feuch, au t-sail 
ann do shùil fèin ? 

5 A chealgair, buin air tùs 
an t-sail as do shùil fèin ; agus 
an sin is lèir dhuit gu maith 
an smùirnein a bhuntuinn à 
sùil do bhràthar. 

6 Na toiribh an ni naomh 
do na madraibh, agus na tilg- 
ibh bhur nèamhnuidean am 
fianuis nam muc, air eagal gu 
saltair iad orra le'n cosaibii, 
agus air pilltinn doibh gu reub 
iad sibh fèin as a chèile. 



12 



MATA. 



7 larraibh, agus bheirear 
dhuibh : siribh, agus gheibh 
sibh : buailibh an dorus, agus 
fosgailear dhuibh: 

8 Oir gach uile neach a 
dh'iarras, glacaidh e: agus ge 
b'e a shireas, gheibh e : agus 
do'n ti a bhuaileas an dorus, 
fosgailear. 

9 Oir cò an duine agaibh- 
sa ma's e 's gu'n iarr a mhac 
aran, a bheir cloch dha ? 

10 Agus ma's iasg a dh'iarr- 
as e an tabhair e nàthair 
dha?' 

11 Air an aobhar sin ma's 
aithne dhuibh-sa a ta olc, 
tiodblacan maithe a thabhairt 
do bhur cloinn, nach mò na 
sin a bheir bhur n-Athair a ta 
airnèamh nithemaithe dhoibh- ! 
san a dh'iarras air iadf 

1 2 Uime sin gach uile ni bu 
mhiann leibh daoine a dhean- 
amh dhuibh-sa, deanaibh-sa a 
leithid dhoibhsan mar an ceud- 
na: oir is e so an laffh ajjus na 
fiiidhean. 

13 Imichibh a steach air an 
dorus chumhann ; oir is far- 
suinn an dorus, agus is leathan 
an t-slighe a ta treòrachadh 
chum sgrios, agus is lìonmhor 
iad a ta dol a steach oirre: 

14 Ach is cumhann an 
dorus, agus is aimhleathan an 
t-slighe a te treòrachadh chum 
na beatha, agus is tearc iad a 
ta 'g amas oirre. 

15 Coimhidibh sibh fèin o 
na faidhibh brèige, a thig d'ur 
n-ionnsuidh ann an culaidh- 
ibh chaorach, ach a ta o'n leth 
a stigh 'nam madaibh-alluidh. 



16 Air an toraibh aithnich- 
idh sibh iad: an tionail daoine 
dearcan-fìona do dhrisibh, no 
fìgean do na foghannanaibh? 

17 Agus mar sin bheir gach 
uile chrann maith toradh 
maith : ach bheir an droch 
chrann droch thoradh. 

18 Cha'n fheud a' chraobh 
mhaith droch thoradh a ghiùl- 
an, no an droch chraobh tor- 
adh maith a thabhairt. 

19 Gacli uile chrann nacli 
giiìlain toradh maith, gearrar 
sìos e, agus tilgear san teine e. 

20 Air an aobhar sin is ann 
air an toraibh a dh'aithnicheas 
sibh iad, 

21 Cha'n e gach uile neach 
a their riumsa, A Thighearn, 
! a Thighearn, a thèid a steach 
do rìoghachd nèimh ; ach an 
ti a ni toil m'Athar-sa a ta air 
nèamh. 

22 Is iomadh iad a their 
riumsa san là ud, A Thigh- 
earn, a Thighearn, nach d'rinn 
sinn fàidheadaireachd a" 
d'ainm-sa ? agus a' d'ainm-sa 
nach do thilg sinn a mach 
deamhain? agus a' d'ainm-sa 
nach d'rinn sinn iomadh mior- 
bhuile ? 

23 Agus an sin aidichidh 
mise gu follaiseach dhoibh, 
Cha b'aithne dhomh riamh 
sibh: imichibh uam, a luchd- 
deanamh na h-eucorach. 

24 Air an aobhar sin, gach 
uile neach a chluinneas na 
briathra so agamsa, agus a ni 
iad, samhluichidh mi e ri duine 
glic, a thog a thigh air carr- 
aig: 



CAIB. 

25 Agus tllTlll lin^ 3.11 1 XllS^ 0j 

agus thàinig na tuiltean, agus 
shèid na gaothan, agus bhuail 
iad air an tigh sin : agus cha 
do thuit e, oir bha a bhunadh 
Ruidhichte air carraig 

26 Agus gach uile neach a 
chluinneas na briathra so ag- 
amsa, agus nach coimhlion iad, 
samhluichear e ri duine am- 
aideach a thog a thigh air a' 
ghaineamh : 

27 Agusthuirling an t-uisge, 
agus thàinig na tuiltean, agus 
shèid na gaothan, agus bhuail 
iad air an tigh sin : agns thuit 
e ; agus bu mhòr a thuiteam. 

28 Agus tharladh an uair a 
chrìochnaich losa na briathra 
so, gu'n do ghabh am pobull 
iongantas r'a theagasgsan : 

29 Oir theagaisg e iad mar 
neach aig an robh cumhachd, 
agus cha'n ann mar na sgriobh- 
aichean. 

CATB, VIII. 

AGUS air teachd a nuas o'n 
bheinn dha, lean cuid- 
eachd mhòr e. 

2 Agus, feuch, thàinig lobh- 
ar, agus rinn e aoradh dha, ag 
ràdh, A Thighearna, ma's àiU 
leat, is comasach thu air mise 
a ghlanadh. 

3 Agus shin losa mach a 
làmh, agus bhean e ris, ag 
ràdh, Is àill leam ; bi thusa 
glan. Agus air ball bha a 
luibhre air a glanadh. 

4 Agus thubhairt losa ris, 
Feuch nach innis thudodhuine 
sam bith, ach imich, taisbein 
thu fein do'n t-sagart, agus 



. VIII. 13 

jthoir d'a ionnsuidh an tiodh- 
lac a dh'àithn Maois, mar 
fhianuis dhoibh. 

5 Agus air dol do losa a 
steach doChapernaum, thàinig 
d'a ionnsuidh Caiptin-ceud, a' 
guidhe air, 

6 Agus ag ràdh, A Thigh- 
earna, tha m'òglach 'na luidhe 
a stigh am pairilis agus air a 
phianadh gu h-anabarrach. 

7 Agus thubhairt losa ris, 
Thèid mise, agus slànuichidh 
mi e. 

8 Agus air freagairt do'n 
Chaiptin-ceud, thubhairt e, A 
Thighearna, cha'n araidh mise 
air thusa a theachd a steach 
fo m' chleith : ach a mhàin ab- 
air am focal, agus slànuichear 
m'òglach. 

9 Oir is duine mise fèin a 
ta fuidh ùghdarras, aig am 
bheil saighdeara fodham : a- 
gus their mi ris an fhèar so, 
Imich, agus imichidh e : agus 
ris an fhear so eile, Thig, 
agus thig e : agus ri m' sheir- 
bhiseach, Dean so, agus ni 
se e. 

10 'Nuair a chual losa so, 
ghabh e iongantas, agus thu- 
bhairt e ris a mhuinntir a lean 
c, Gu firinneach a ta mi ag 
ràdh ribh, ann an Israel fèin 
nach d'fhuair mi creidimh co 
mòr as so. 

11 Agus a ta mi ag ràdh 
ribh, gu'n tig mòran o'n àird 
an ear, agus o'n àird an iar, 
agus gu'n suidh iad maille ri 
Abraham, agus Isaac, agus la- 
cob, ann an rìoghachd nèimh : 

12 Ach gu'n tilgear clann 



14 



MATA. 



na rìoghachd ann an dorchad- 
as a ta 'n leth a muigh; bith- 
idh an sin gul agus gìosgan 
fhiacal. 

13 Agus thubhairt losa ris 
a' Chaiptain-ceud,Iniich romh- 
ad, agus biodh dhuit a rèir 
mar a chreid thu. Agus shlàn- 
uicheadh 'òglach air an uair 
sin fèin. 

1.4 Agus an uair a thàinig 
losa gu tigh Pheadair ehunn- 
aic e màthair a mhnà 'na 
luidhe, agus i ann am fia- 
bhrus. 

15 Agus bhean e r'a làimh, 
agus dh'fhàg ara fiabhrus i : 
agus dh'èirich i, agus rinn 1 
frithealadh dha. 

16 Agus an uair abha am 
feasgar air teachd, thug iad 
d'a ionnsuidh mòran anns an 
robh deamhain ; agus thilg e 
na spioraid a mach le 'fhocal, 
agus shlànuich e iaduile abha 
euslan : 

17 A chum gu'n coimh- 
liontadh an ni a labhradh le 
Esaias am fàidh, ag ràdh, 
Ghabh esan ar n-anmhuinn- 
eachdan air fèin, agus ghiùlain 
e ar n-euslaintean. 

18 Agus an uair a chunnaic 
losa sluagh mòr m'a thim- 
cl)iol], dh'àithn e dol à sin d'on 
taobh eile. 

19 Agus thàinig sgrìobh- 
aiche àraidh, agus thubhairt e 
ris, A mhaiglistir, leanaidh 
mise thu, ge b'e taobh a thèid 
thu. 

20 Agus thubhairt losa ris, 
Tha tuill aig na sionnaich, a- 
gus nid aig eunlaith an ath- 



air; ach cha'n 'eil aig Mac 
an duine ionad anns an cuir e a 
cheann fuidh. 

21 Agus thubhairt fear eile 
d'a dheisciobluibh ris, A 
Thighearna, leig dhomh-sa im- 
eachd air tùs agus m' athair 
adhlacadh. 

22 Ach thubhairt losa ris, 
Lean mise, agus leig leis na 
mairbh am mairbh fèin adhlac- 
adh. 

23 Agus air dol dhasan a 
steach do luing, lean a dheis- 
ciobuil e. 

24 Agus, feuch, dh'èirich 
doinionn mhòr air an fhairge, 
ionnus gu'n d'fholaich na tuinn 
an long: ach bha esan 'na 
chodal. 

25 Agus thàinig a dheis- 
ciobuil d'a ionnsuidh, agus 
dhùisg iad e, ag ràdh, A Thigh- 
earn, teasairg sinn : a ta sinn 
caillte. 

26 Agns thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh eagalach, 
sibhse air bheag creidimh ? An 
sin dh'èirich e, agus chron- 
uich e na gaothan agus an 
fhairge ; agus bha ciùine mhòr 
ann. 

27 Ach ghabh na daoine 
iongantas, ag ràdh, Ciod e 
ghnè dhuine so, gu bheil na 
gaotha fèin agus an fhairge 
ùmhal dha? 

28 Agus air teachd dha d'on 
taobh eile gu tìr na Ger- 
geseneach, thachair dithis 
dhaoine air, anns an robh 
deamhain, a' teachd a mach 
as na h-àitibh-adhlaic, agus 
iad ro-gharg, ionnus nach feud- 



CAIB. IX. 



15 



adh duine sam bitli an t-slighe 
sin a ghabhail. 

'29 Agus, feuch, ghlaodh 
iad, ag ràdh, Ciod e av gnoth- 
uch-ne riut, losa a Mhic Dliè ? 
An d'thàinig thu an so g'ar 
pianadh roimh an àm ? 

80 Agus bha treud mòr 
mhuc am fad uatha, ag ion- 
altradh. 

31 Agus dh'iarr na deamh- 
ain a dh'athchuinge airsan, ag 
ràdh, Ma thilgeas tu mach 
sinn, leig dhuinn dol san treud 
mhuc ud. 

32 Agus thubhairt e riu, 
Imichibh. Agus air dol a 
mach dhoibh, chaidh iad anns 
an treud mhuc : agus, feuch, 
ruith an treud mhuc uile gu 
dian sìos air ionad corrach, 
do'n chuan ; agus, chailleadh 
sna h-uisgeachaibh iad. 

33 Agus theich na buach- 
aillean, agus chaidh iad d'on 
bhaile, agus dh'innis iad na 
nithe so uile, agus na thachair 
dhoibh-san anns an robh na 
deamhain. 

34 Agus, feuch, chaidh am 
baile uile a mach a clioinn- 
eachadh losa ; agus an uair a 
chunnaic iad e, ghuidli iad air 
imeachd as an crìochaibh-san. 

CAIB. IX. 

AGUS air dol an luing dha, 
chaidh e thar an uisge, 
agus thàinig e d'a bhaile fèin. 

2 Agus, feuch, thug iad d'a 
ionnsuidh duine air an robh 
am pairilis, 'na luidhe air leab- 
aidh : agus an uair a chunn- 
aic losa an cveidimh, thubhairt 



e ri fear na pairilis, Biodh 
deadh mhisneach agad, a mhic, 
a ta do pheacanna air am 
maitheadh dliuit. 

3 Agus, feuch, thubhairt 
dream àraidh do na sgrìobh- 
aichibh annta fèin, A ta am 
fear so a' labhairt toibheim. 

4 Agus air do losa an 
smuaintean fliaicinn, thubhairt 
e, C'ar son a ta sibh a smuain- 
eachadh uilc ann bhur cridh- 
eachaibh ? 

5 Oir cia is usadh a ràdh, 
A ta do pheacaima air am 
maitheadh dhuit ? no a ràdh, 
Eirich agus imich ? 

6 Ach a chum g'um bi fios 
agaibh gu bheil cumhachd aig 
Mac an duine peacanna a 
mhaitheadh air an talamh, 
(thubhairt e an sin ri fear na 
pairilis,) Eirich, tog do leab- 
aidh, agus imich do d' thigh. 

7 Agus dh'èirich e, agus 
chaidh e d'a thigh fèin. 

8 Ach an uair a chunnaic 
am pobull so, ghabh iad ion- 
gantas, agus thug iad glòir do 
Dhia, a thug a leithid so a 
chumhachd do dhaoinibh. 

9 Agus ag dol do losa as an 
àite sin, chunnaic e duine 'na 
shuidhe aig bòrd na cìse, d'ani 
b'ainm Mata; agus thubhairt 
e ris, Lean mise. Agus dli'èir- 
ich e, agus lean se e. 

10 Agus tharladh, air suidhe 
do losa aig biadh san tigh, 
feuch thàinig mòran chìs- 
mhaor agus pheacach, agus 
shuidh iad sìos maille ris-san 
agus r'a dlieisciobluibli. 

11 Agusan uair achunnaic 



MATA. 



na Phairisich so, thubhairt iad 
r'a dheisciobluibh, C'ar son a 
dh'itheas bhur maighstir-sa 
maille ri cìs-mhaoraibh agus 
ri peacachaibh ? 

12 Ach an uair a chual losa, 
so, thubhairt e riu, Cha'n ann 
aig a'mhuinntir a ta slàn a ta 
feum air an lèigh, ach aig a' 
mhuinntir a ta euslan. 

13 Ach imichibh agus fògh- 
ìumaibh ciod is ciall da so, 
Tròcair is àill leam, ag-us ch'an 
ìobairt ; oir cha d'thàinig mise 
a ghairra nam fireanach, ach 
nam peacach chum aithreach- 
ais. 

14 An sin thàìnig deiscio- 
l)uil Eoin d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, C'ar son a ta sinne a- 
gus na Phairisich a' trasgadh 
gu minic, ach ni 'm bheil do 
dheisciobuil-sa a' trasgadh ? 

15 Agus thubhairt losa riu 
Am feud clann seòmair an 
fhir-nuadh-phòsda bhi bròn- 
ach, am feadh a bhitheas am 
fear-nuadh^pòsda maille riu ? 
Ach thig na làithean anns an 
toirear am fear-nuadh-pòsda 
uatha, agus an sin ni iad trasg- 
adh. 

16 Cha chuir duine sam 
bith mìr do eudach nuadh air 
sean eudach : oir buinidh an 
ni a chuireadh g'a lìonadh 
suas as an eudach, agus nìthr- 
ear an reubadh ni's miosa. 

17 Cha mhò a chuireas 
daoine fion nuadh ann an 
seann searragaibh : no bris- 
ear na searragan, agus dòirt- 
ear am fion, agus caillear na 
searragan : ach cuiridh iad 



fion nuadh ann an searragaibh 
nuadha, agus bithidh iad araon 
slàn. 

18 'Nuair a bha e a' labh- 
airt nan nithe so riu, feuch, 
thainig uachdaran àraidh, agus 
thug e aoradh dha, ag ràdh, 
Fhuair mo nighean bàs air 
ball : ach thig-sa agus cuir do 
làmh oirre, agus bithidh i beò. 

19 Agus dh'èirich losa, a- 
gus lean e fèin agus a dheis- 
ciobuil e, 

20 (Agus, feuch, thàinig 
bean, air an robh dòrtadh fola 
rè dhà bhliadhna dheug, air 
a chiìlaobli, agus bhean i ri 
iomall 'eudaich : 

21 Oir thubhairt i innte 
fèin, Ma bheanas mi ach ri 
'eudach, bithidh mi slàn. 

22 Ach air tionndadh do 
losa mu'n cuairt, chunnaic e 
i, agus thubhairt e, A nigh- 
ean, biodh deadh mliisneach 
agad ; shlànuich do chreidimh 
thu. Agus bha a' bhean slàn 
o'n uair sin.) 

23 Agus an uair a thàinig 
losa gu tigh an uachdarain, a- 
gus a chunnaic e an luchd- 
GÌùiI, agus a chuideachd a 
deanamh toirm bhroin, 

24 Thubhairt e riu, Imich- 
ibh roimhibh, oir cha'n 'eil an 
nigheanag marbh ach 'na 
codal. Agus rinn iad gàire 
focliaid ris. 

25 Ach an uair a chuireadh 
a' chuideachd a mach, chaidh 
e a steach, agus rug e air làimh 
oirre, agus dh'èirich an nigh- 
eanag. 

26 Agus chaidh iomradh sin 



CAIB X. 



17 



a mach air feadh na tìre sin 
uile. 

27 Agus an uair a dh'imich 
losa as a sin, lean dithis dhall 
e, ag èigheach, agus ag ràdh, 
A Mhic Dhaibhidh, dean troc- 
air oirnne. 

28 Agus an uair a thàinig e 
steach d'on tigh, thàinig na 
doill d'a ionnsuidh t agus thu- 
bhairt losa riu, Am bheil sibli 
a' creidsinn gur eomasach mise 
so a dheanamh ? Thubhairt 
iad ris, A ta, a Thighearn. 

29 An sin bhean e r'an 
sùilibh, ag ràdh, Biodh e 
dhuibh a rèir bhur creidimh. 

30 Agus dhYhosgladli an 
sùilean, agus bhagair losa gu 
geur iad ag ràdh, Faicibh 
nach faigh neach air bith fios 
air so : 

81 Ach an uair a dh'imich 
iad a mach, sgaoil iad a chliù 
air feadh na dùthcha sin uile. 

82 Agus ag dol dhoibhsan 
a mach, feuch, thug iad d'à 
ionnsuidh duine balbh anns an 
robh deamhan. 

38 Agus an dèigh d'on 
deamhan a bhi air a thilgeadh 
a mach, labhair am balbhan: 
agus ghabh an sluagh ion- 
gantas, ag ràdh, Cha'n fhacas 
a leithid so ann an Israel 
riamh. 

34 Ach thubhairt na Phair- 
isich, Troimh phrionnsa nan 
deamhan a ta e a' tilgeadh a 
mach dheamhan. 

85 Agus ghabh losa mu 
chuairt nan uile chaithrichean 
agus bhailtean, a' teagasg 'nan 
sionagogaibli, agus a' searmou- 



achadh soisgeìl na rìoghachd, 
agus a' slànucliadh gach uile 
euslaint agus eucail am measg 
a' phobuill. 

36 Ach an uair a chunn- 
aic e an sluagh, ghabh e truas 
diubh, air son gu'n robh iad 
air fànnaehadh, agus air an 
sgapadh o chèile, mar chaor- 
aich aig nach 'eil buachaill. 

87 Àn sin thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, Gu deimhin is 
mòr am fogharadh, ach is 
tearc an luchd-oibre. 

38 Uime sin guidhibh-sa 
air Tighearn an fhogharaidh. 
luchd-oibre chur a mach chum 
'fhogharaidh fèini. 

CAIB. X. 

AGUS air gairm a dha 
dheisciobul deug d'a 
ionnsuidh, thug e cumhachd 
dhoibh an aghaidh nan spiorad 
neòghlan, gu'n tilgeadh a 
mach, agus a shlànuchadh 
gach gnè euslaint, agus gach 
gnè eucail. 

2 Agus ìs iad so ainmean 
an dà Abstol deug; an ceud 
fhear, Simon d'an goirear Pea- 
dar, agus Aindreas a bhràth- 
air, Seumas mac Shebede, a- 
gus Eoin a bhràthair; 

3 Philip agus Bartolomeu, 
Tomas, agus Mata an cìs- 
mhaor, Seumas mac Alpheuis, 
agus Lebeus d'an co-ainm Ta- 
deus ; 

4 Simon an Canaanach, a- 
gus ludas Iscariot, an neach 
fòs a bhrath esan. 

5 Chuir losa an dà fhear 
dhcug so a mach, a tabhairt 



18 



MATA. 



àithiie dhoibh, ag ràdh, Na 
gabhaibh gu shghe nan Cinn- 
each, agus na rachaibh a steach 
do aon bhaile a bhuineas do 
na Samaraich : 

6 Ach gu ma fearr leibh 
dol a dh'ionnsuidh chaorach 
chaillte tighe Israeil. 

7 Agus air imeachd dhuibh, 
searmonaichibh, ag ràdh, A ta 
rìoghachd nèimh am fagus. 

8 Leighisibh an dream a 
ta tinn, glauaibh na lobhair, 
[dùisgibh na mairbh,] tilgibh 
a mach na deamhain : a nasg- 
aidh fhuair sibh, a naso:aidh 
thugaibh uaibh. 

9 Na solairibh òr, no air- 
giod, no umha ann bhur spor- 
anaibh ; 

10 No màla chum bhur 
turuis, no dà chòta, no bròg- 
an, no bataichean: (oir is air- 
idh am fear oibre air a lòn.) 

11 Agusge b'e airbith cai- 
thir no baile d'an tèid sibh a 
steach, feòraichibh cò a ta 'na 
dheadh airidh innte ; agus fan- 
aibh an sin gus am fàg sibh 
an t-àite sin. 

12 Agus 'nuair a thig sibh 
steach do thigh, beannaichibh 
dha. 

13 Agus ma's airidh an tigh 
sin, thigeadh bhur sìth air ; 
ach mur airidh, pilleadh bhur 
sìth do bhur n-ionnsuidh fèin 
a rìs. 

14 Agus ge b'e neach nach 
gabh ribh, agus nach èisd ri 'ur 
briathraibli ; air dol a mach as 
an tigh, no as a' bhaile sin 
dhuibh, crathaibh dhibh dus- 
lach bhur cos ; , 



15 Gu deimhin tha mi aof 
ràdh ribh, gur so-iomchaire a 
bhitheas staid fearainn Sho- 
doim agus Ghomorah an là a' 
bhreitheanais, na staid a' bhaile 
sin. 

1 6 Feuch, cuiream-sa sibhse 
mach mar chaoraich am measg 
mhadadh-alluidh: airanaobh- 
ar sin bithibh-sa glic mar na 
nathraiche, agus neò-chronail 
mar na columain. 

17 Ach bithibh air bhur 
faicill o dhaoinibh ; oir bheir 
iad an làimh sibh do chomh- 
airlibh, agus sgiùrsaidh iad 
sibh 'nan sionagogaibh : 

18 Agus bheirear sibh an 
làthair uachdaran agus rìgh- 
rean air mo sgàth-sa, mar 
fhianuis dhoibh-san agus do 
na Cinnich. 

19 Ach an uair a bheir iad 
an làimh sibh, na biodh e 'na 
ro-chàs oirbh cionnus no ciod 
a labhras sibh ; oir bheirear 
dhuibh san uair sin fèin an ni 
a labhras sibh. 

20 Oir cha sibhse a labhras, 
ach Spiorad bhur n-Athar fèin 
a labhras annaibh. 

21 Agus bheir am bràthair 
a bhràthair fèin suas chum 
bàis, agus an t-athair am mac ; 
agus èiridh a' chlann an agh- 
aidh am pàrantan, agus bheir 
iad fa'near gu cuirear gu bàs 
iad. 

22 Agus bithidh fuath aig 
na h-huiledhaoinibhdhuibh air 
son m'ainme-sa : ach ge b'e 
bhuanaicheas gus a' chrìoch, 
is e so a thèarnar. 

23 Agus an uair a ni iad 



CAIB. X. 



geur-leanmhuinn oirbh sa' 
bhaile so teichibh gu baile 
eile ; oir gu deimhin tha mi 
ag ràdh ribh, Nach imich sibh 
air feadh bhailtean Israeil 
mu'n tig Mac an duine. 

24 Cha'n 'eil an deisciobul 
os ceann a mhaighstir, no an 
seirbhiseach os ceann a thigh- 
earna. 

25 Is leòr do'n deisciobul a 
bhi mar a mhaighstir, agus 
do'n t-seirbhiseach a bhi mar 
a thighearn : ma ghoir iad 
Beelsebub do fhear an tighe, 
nach mò na sin a ghoireas iad 
e d'a mhuinntir ? 

26 Uime sin na biodh eagal 
oirbh rompa : oir cha'n 'eil ni 
sam bith folaichte, nach foill- 
sichear; agus an ceilt, nach 
aithnichear. 

27 An ni a dh'innseas mise 
dhuibh san dorchadas, labh- 
raibh e san t-solus ; agus an 
ni a chluinneas sibh sa' chkiais, 
searmonaichibh e air mullach 
nan tighean 

28 Agus na biodh eagal na 
muinntir siu oirbh a mharbhas 
an corp, ach aig nach 'eil 
comas an t-anam a mharbh- 
adh : ach gu ma mò bhitheas 
eagal an Ti sin oirbh, a's urr- 
ainn an corp agus an t-anam 
a mhilleadh araon au ifrinn. 

29 Nach 'eil dà ghealbhonn 
air an reiceadh air fheoirling? 
agus cha tuit a h-aon diubh air 
an talamh as Qw.gxnhQX'S, freasd- 
ail bhur n-Athar-sa. 

30 Ach a ta eadhon fuilteine 
bhur cinn uile air an àireamh. 

31 Air an aobhar sin na 



biodh eagal oirbh, is fearr 
siblìse na mòran gheall)]ionn. 

32 Uime sin ge b'e dh'aid- 
icheas mise am fianuis dhaoine, 
aidichidh mise esan mar an 
ceudna am fianuis m'Athar a 
ta air nèamh. 

33 Ach ge b'e dh'àicheadh- 
as mise am fianuis dhaoine, 
àicheadhaidh mise esan am 
fianuis m'Athar a ta air 
nèamh. 

34 Nameasaibhgu'nd'thàin- 
ig mise a chur sìthe air an 
talamh : ch'an ann a chur 
sìthe a thàinig mi, ach a chiir 
claidheimh ; 

35 Oir thàinig mi a chur 
duine an aghaidh 'athar, agus 
na nighinn an aghaidh a màth- 
ar, agus bean a' mhic an agh- 
aidh a màthar-chèile. 

36 Aofus is iad muinntir a 
theaghlaich fèin a bhitheas 'nan 
naimhdibh do dhuine. 

37 An ti a ghràdhaicheas 
athair no màthair ni's mò na 
mise, clia'n airidh, orm e : a- 
gus an ti a gliràdhaicheas mac 
no nighean os mo cheann-sa, 
cha'n airidh oi m e : 

38 Agus an ti nach glac a 
chrann-ceusaidh, agus nach 
lean mise, cha'n airidh orm e. 

39 An ti a gheibh 'anam, 
caillidli se e: ach an ti a chaill- 
eas 'anam air nio shonsa, 
glieibh se e. 

40 An ti a ghabhas ribhse, 
gabhaidh e riumsa ; agus an ti 
a ghabhas riumsa, gabhaidh 
e ris an ti a chuir uaitli mi. 

41 An ti a ghabhas ri fìiidli 
an ainm fàidh, gheil)h e duais 



20 



MATA. 



fàidh ; agus an ti a ghabha^ 
ri fìrean an ainm firein, gheibh 
6 duais firein. 

42 Agus ge b'e bheir cupan 
a dh'uisge fuar a mhàin r'a 
òl do aon neach do na daoin- 
ibh beaga so, an ainm deiscio- 
buil, gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, nach caill e air ehor 
s' am bith a dhuais. 

CAIB. XI. 

AGUS tharladh, an uair a 
chrìoehnaich losa àith- 
eantan a thabhairt d'a dhà 
dheisciobul deug, gu'n d'imich 
e as a sin a theagasg agus a 
shearraonachadh 'n am bailt- 
ibh. 

2 A nis an uair a chual 
Eoin 's a phrìosan gnìomhara 
Chriosd, chuir e dithis d'a 
dheisciobluibh d'a ionnsuidh, 

3 Agus thubhairt e ris, An 
tusa an ti ud a bha ri teachd, 
no am bi sùil agaiim ri neach 
eile ? 

4 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e riu, Imichibh agus 
innsibh do Eoin na nithe a ta 
sibh a' cluinntinn agus a' faic- 
inn : 

5 A ta na doill a' faotainn 
an radhairc, agus na bacaich 
ag imeachd, a ta na lobhair 
air an glanadh, agus na both- 
air a' cluinntinn, a ta na 
mairbh air an dùsgadh, agus 
an soisgeul air a shearmonach- 
adh do na bochdaibh. 

6 Agus is beannaichte an ti 
nach faigh oilbheum annam sa. 

7 Agus air imeachd dhoibh- 
san air falbh, thòisich losa 



air labhairt ris aii t-sluagh mu 
thimehioll Eoin,'a^ ràdh, Ciod 
e an ni a chaidh sibh a mach 
do^n f hàsach a dh'f haicinn ? 
an i cuilc air a erathadh le 
gaoith ? 

8 Aehciod ean ni a chaidh 
sibh a mach a dh'f haicinn ? an 
e duine air a sgeadachadh ann 
an eudach mìn? feuch, a' 
mbuinntir a chaitheas eudaeh 
mìn, is ann an tighibh nan 
rìghrean a ta iad. 

9 Ach ciod e an ni a chaidh 
sibh a mach ,a dh'fhaicinn? 
An e fàidh ? seadh, tha miag 
ràdh ribh, agus ni's mò na 
fàidh 

10 Oir is e so an ti mu'm 
bheil e «grìòbhta, Feueh, cuir- 
eam-sa mo theachdair roimh 
do ghnììis, a dh'ulluicheas do 
shlighe romhad. 

11 Gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, 'nam measg-san a 
rugadh le mnaibh, nach d'èir- 
ich neach a's mò na Eoin 
Baiste : gidbeadh, an ti sin a's 
lugha an rìoghaehd nèimh, is 
mò e na esan. 

12 Agus o làithibh Eoin 
Baiste g-us a nis, a ta rìogh- 
achd nèimh a' fulang ainneirt, 
agus luchd na h-ainneirt ga 
glacadh le làmhachas-làidir. 

13 Oir rinn na fàidhean 
uile,agus an lagh fàidheadair- 
eachd gu àm Eoin. 

14 Agus ma's toil leibh a 
ghabhail, is e so Elias a bha 
ri teachd. 

15 Ge b'e aig am bheil 
cluasan chum èisdeachd, èisd- 
eadh e. 



CATB, XI. 



21 



16 Ach co ris a shamhlaich- 
eas mise an ginealach so ? Is 
cosmhurl e ri cloinn a shuidh- 
eas anns a' mhargadh, agus 
ag èigheach r'an companaich,. 

17 Agus ag ràdh, Rinn 
srnne pìobaireachd dhuibhse, 
ach cha d'rinn sibhse danusa : 
rinn sinne tuireadh dhuibhse, 
ach cha d'rinn sibhse gul. 

18 Oir thàinig Eoin cha'^n 
ann ag itheadh no ag òl, agus 
tha iad ag ràdh, A ta deamhan 
aige. 

19 Thàrnig Mac an duine 
ag itheadh agus ag òl, agus 
tha iad ag ràdh, Feuch, duine 
geòcach agus pòiterr fiona, 
caraid chìs-mhaor agus pheac- 
ach : aeh a ta gliocas air a 
fireanachadh le a cloinn. 

20 An sin thòisich e air 
achmhasan a thabhairt do na 
bailtibh anns am mò a rinn- 
eadh d'a oibribh cumhachd- 
ach, air son nach d'rinn iad 
aithreachas. 

21 Is an-aoibhinn duit, a 
Chorasin ; is an-aoibhinn duit,. 
a Bhetsaida : oir nam biodh 
na h-oibre cumhachdach a 
rinneadh annaibh-sa, air an 
deanamh ann an Tirus agus 
ann an Sidon, is fada o'n a 
dheanadh iad aithreachas ann 
an saic-eudach agus an luafth. 

22 Ach tha mi ag ràdh nibh, 
Gu'm bi staid Thiruis agus 
Shidoin ni's so-iomchaiipe ann 
an là albhreitheanais, na bhith- 
eas bhur staid-sa. 

23 Agus thusa, a Chaper- 
naum, a ta air do thogailsuas 
gu nèamh, tilgear sìos gu h-if- 



rinn thu : oir nam biodh na 
h-oibre cumhachdach a rinn- 
eadh annad-sa, air an dean- 
amh ann an Sodom, dh'fhan- 
adh e gun a sgrios gus an 
diugh. 

24 Ach tha mi ag ràdh ribh, 
gur so-iomchaire a bhitheas e 
do fhearann Shodoim ann an 
là a' bhreitheanais, na dhuitse. 

25 Anns an àm sin fhreaof- 
air losa agus thubhairt e, Tha 
mia'toirt buidheachais dhuit, 
O Athair, Thighearna nèimh 
agus na talmhainn, air son gu 
d'fholuich thu na nìthe so o 
dhaoinibh eaffnuidh affus tuisr- 
seach, agus gu d'fhoillsìch thu 
iad do leanabaibh. 

26 Seadh, Athair, do bhrìgh 
gu'm b'ann mar sin a bha do 
dheadh thoil-sa. 

27 A ta na h-uile nithe air 
an ta1)hairt thairis dhomhsa o 
m' Athair: agus cha'n aithne 
do neach air bith am Mac, ach 
do'm Athair : nii mò is aithne 
do neach air bith an t-Athair, 
ach do'n Mhac,. agus do gach 
aon d'an àiil leis a' Mhac 
fhoiilseachadh. 

28 Thigibh a m' ionnsuidh- 
sa, sibhse uile a ta rr saothair, 
agus fuidh throm uallaich, a- 
gus bheìr mise smaimhneas 
dhurbh. 

29 Gabhaibh mo chuing 
oirbh, agus fòghlumaibh uam, 
orr a ta mise macanta agus 
irrosal an cridhe : agus gheibh 
srbh fois do bhur n-anamaibh. 

80 Oir a ta mo chuing-sa 
so-iomchair, agus a ta m'uall- 
ach eutrom. 



22 



MATA. 



CAIB. XII. 

CHAIDH losa san àm sin 
air là na sàbaid troimh 
na h-achaibh arbhair, agus bha 
ocras air a dheisciobuil, ag-us 
thòisich iad air diasan arbhair 
a bhuain, agus itheadh. 

2 Ach an uair a chunnaic 
na Phairisich so, thubhairt 
iad ris, Feuch, a ta do dheis- 
ciobuil a' deanamh an ni 
nach còir a dheanamh air là na 
sàbaid. 

3 Agus thubhairt esan riu, 
Nach do leugh sibh ciod a 
rinn Daibhidh an uair a bha 
ocras air fèin, agus air a' 
mliuinntir a bha maille ris ; 

4 Cionnus a chaidh e steach 
do thigh Dhè, agus a dh'ith 
e aran na fianuis, nach robh 
ceaduichte dha fèin itheadh, 
no dhoibhsan a bha maille ris, 
ach do na sagartaibh a mhàin? 

5 No nach do leugh sibh 
san lagh, gu bheil na sagairt 
anns an teampull air làithibh 
na sàbaid a' briseadh na sàb- 
aid, agus iad neòchiontach ? 

6 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, gu bheil san ionad so 
neach a's mò na'n teampull. 

7 Agus nam biodh fhios ag- 
aibh ciod isciall daso, Tròc- 
air is àill leam agus cha'n 
ìobairt, cha dìteadh sibh an 
dream a ta neòchiontach. 

8 Oir is e Mac an dume 
Tighearna na sàbaid. 

9 Agus air dha imeachd as 
a sin, chaidh e steach d' an 
sionagog; 

10 Agus, feuch, bha duine 
ann, aig an robh làmh shearg- 



ta : agus dh'fheòraich iad 
dheth, ag ràdh, Am bheil e 
ceaduichte leigheas a dhean- 
amh air làithibh na sàbaid ? 
chum gu'm biodh cùis dhìtidh 
aca 'na aghaidh. 

11 Agus thubhairt esan riu, 
Cò agaibh-sa an duine, aig am 
bi aon chaora, agus ma thuit- 
eas i ann an slochd air là na 
sàbaid, nach beir e oirre, agus 
nach tog e nìos i ? 

12 Nach mòr ma ta is fearr 
duine nacaora? Uime sin a ta 
e ceaduichte maith a dhean- 
amh air làithibh na sàbaid. 

13 An sin thubhairt e ris 
an duine, Sìn a mach do làmh : 
agus shìn e mach i ; agus bha 
i air a h-aiseag slàn, mar an 
làmh eile. 

14 Ach chaidh na Phairis- 
ich a mach, agus chum iad 
comhairle 'na aghaidh, cionn- 
us a dh'f heudadh iad a mhill- 
eadh. 

15 Ach an uair a thuig losa 
so, dh'iniich e as a sin : agus 
lean slòigh mhòre, agus leighis 
e iad uile. 

16 Agus thug e sparradh 
dhoibh chum nach deanadh 
iad aithnichte e: 

17 A chum gu coimhlion- 
tadh an ni a labhradh le Es- 
aias am faidh, ag ràdh, 

18 Feuch, rao sheirbhiseach 
fèina thagh mi ; m'aon gràdh- 
ach anns am bheil tlachd aig 
m'anam : cuiridh mi mo Spior- 
ad fèin air, agus nochdaidh e 
breitheanas do na Cinnich. 

19 Cha dean e strì, agus cha 
ghlaodh e ; ni mò a chluinn- 



CAIB. 

eas neach air bith a ghiith air 
na sràidibh. 

20 Cha bhris e a' chuilc 
bhrùite, agus cha mhùch e an 
lìon as am bi deatach, gus an 
tabhair e mach breitheanas 
ehum buaidh. 

21 Aijus is ann a ainm-san 
abhitheas muinighinn aig na 
Cinnich. 

22 An sin thugadh d'a ionn- 
suidh duine anns an robh 
deamhan, dall agus balbh : a- 
gus shlànuich se e, ionnus gu'n 
do labhair am balbhan agus 
gu'n robh an dall a' faicinn. 

23 Agus ghabh am pobull 
uile iongantas, agus thubh- 
airt iad, An e so Mac Dhaibh- 
idh? 

24 Ach an uair a chuala na 
Phairisich so, thubhairt iad, 
Cha'n 'eil am fear so a' tilg- 
eadh a mach dbeamhan, ach 
troimh Bheelsebub prionnsa 
nan deamhan. 

25 AgTis thuig losa an 
smuaintean, agus thubhairt e 
riu, Gach rìoghachd a ta 
roinnte 'na h-aghaidh fèin, 
nìthear 'na fasach i ; agus gach 
uilebhaile no tigh a ta roinnte 
'na aghaidh fèin, cha seas e. 

26 Agus ma thilgeas Satan 
a mach Satan, a ta e roinnte 
'na aghaidh fèin ; air an aobh- 
ar sin cionnus a sheasas a 
rìoghachd ? 

27 Agus ma tha mise troimh 
Bheelsebub a' tilgeadh a mach 
dheamhan, cò troimh am bheil 
bhur clann-sa 'gan tilgeadh a 
mach ? Uime sin bithidh iad 
'nam breitheamhnaibh oirbh : 



. XII. 23 

28 Ach ma's ann le Spiorad 
Dhè a ta mise a' tilgeadh a 
mach dheamhan, thàinig rìogh- 
achd Dhè do bhur n-ionn- 
suidh-sa. 

29 No cionnus is urrainn 
neach dol dothigh duine làidir, 
agus airneis a thighe achreach- 
adh, mur ceangail e air tùs an 
duine làidir ? Agus an sin 
creachaidh e a thigb. 

30 An ti nach 'eil leam, tha 
e am' aghaidh ; agus an ti 
nach cruinnich leam, sgapaidh 
e. 

31 Air an aobhar sin tha mi 
ag ràdh ribh, Gu maithear 
gach peacadh agus gach toi- 
bheum do dhaoinibh: gidheadh 
cha mhaithear toibheum an 
aghaidh an Spioraid Naoimh 
do dhaoinibh. 

32 Agus ge b'e neach a 
labhras focal an aghaidh Mhic 
an duine, maithear dha e : ach 
ge b'e neach a labhras an agh- 
aidh an Spioraid Naoimh, cha 
mhaithear dha e, anns an t- 
saoghal so, no anns an t-saogh- 
al a ta ri teachd. 

33 An dara cuid deanaibh 
a' chraobh maith, agus a tor- 
adh maith ; no deanaibh a' 
chraobh truaillidh, agus a tor- 
adh truaillidh : oir is ann air 
a toradh a dh'aithnichear a' 
chraobh. 

34 A shliochd nan nath- 
raiche nimhe, cionnus a 
dh'fheudas sibh nithe maithe 
a labhairt, o ata sibh fèin olc? 
oir is ann à pailteas a' chridhe 
a labhras am beul. 

35 Bheirduinemaitha mach 



24 MA 

nithe maithe à deadh ionmhasl 
a chridhe : agus bheir an 
droch dhuine mach droch 
•iiithe as a dhroch ionmhas. 

36 Ach tha mi ag ràdh ribh, 
Gu'n toir daoine cunntas ann 
an là a' bhreitheanaìs air son 
gach focail dhìomhan a labh- 
ras iad. 

37 Oir is ann le d'f hoclaibh 
a shaorar thu, agus is ann le 
d'f hoclaibh a dhìtear thu. 

38 Ansin fhreagair dreara 
àraidh do na sgrìobhaichean 
agus do na Phairisich, ag ràdh, 
A mhaighstir, bu mhiann leinn 
comhara f haicinn uait. 

39 Ach fhreagair esan a- 
gus thubhairt e r'm, A ta gin- 
ealach olc agus adhaltrannach 
ag iarraidh comhara, agnis cha 
toirear comhara dhoibh, ach 
comhar' an fhàidh lonais. 

40 Oir mar a bha lonas am 
broinn na muice-mara tri làith- 
ean agus tri oidhehean; is ann 
mar sin a bhitheas Mac an 
duine ann an cridhe na tal- 
mhainn tri làithean agus tri 
oidhchean. 

41 Eiridh muinntir Nine- 
bheh sa' bhreitheanas maille 
ris a' ghinealach -so, agus dìt- 
idb iad e ; oir rinn iad aith- 
reachas aig searmoin lonais ; 
agus, feuch, a ta ni's mò na 
lonas an so. 

42 Eiridh ban-righinn na 
h-àirde deas sa' bhi-eitheanas 
maille ris a' ghinealach so, a- 
gus dìtidh i e : oir thàinig i 
o na h-àitibh a's iomallaich 
do'n talamh a dh'èisdeachd 
gliocais Sholaimh; agus, feuch, 



TA. 

a ta ni's mò na Solamh an 
so. 

43 An dèigh do'n spiorad 
neòghlan dol a mach à duine, 
imichidh e troimh ionadaibh 
tiorma, ag iarraidh fois, agus 
cha'n fhaigh e, 

44 An sin their e, Pillidh 
mi do ni' thigh as an d'thàinig 
mi ; agus air teachd dha, 
gheibh e falamh, sguabta, agus 
deadh-mhaiseach e. 

45 Imichidh e an sin, agus 
bheir e leis seachd spioraid eile 
a's miosa na e fèin, agus thèid 
iad a steach agus gabhaidh iad 
còmhnuidh an sin : agus bith- 
idh staid dheireannach an 
duine sin ni's miosa na a thois- 
each. Is ann eadhon mar sin 
a thachaireas do'n ghinealach 
aingidh so. 

46 Agus air dha bhi fath- 
ast a' labhairt ris a' phobull, 
feuch, sheas a mhàthair agus a' 
bhràithrean a muigh, ag iarr- 
aidh labhairt ris. 

47 An sin thubhairt neach 
èigin ris, Feuch, a ta do mhàth- 
air, agus do bhràithrean 'nan 
seasamh a muigh, ag iarraidh 
labhairt riut. 

48 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e ris an ti a dh'innis 
so dha, Cò i mo mhàthair ? a- 
gus cò iad mo bràithrean ? 

49 Agus air sìneadh a 
làimhe chum a dheisciobul, 
thubhairt e, Feuch mo mhàth- 
air, agus mobhràithrean ! 

50 Oir ge b'e neach a ni toil 
m' Athar-sa ata air nèamh, is e 
sin fèin mo bhràthair, agus mo 
phiuthar, agus mo mhàthair. 



CAIB. 

CAIB. XITT. 

AIR an là sin fèin chaidh 
losa mach as an tigh, a- 
gus shuidh e ri taobh na fairge. 

2 Agus chruinnich sluagh 
mòr d'a ionnsuidh, air chor 
as air dol a steach do luing 
dha, gu'n do shuidh e ; agus 
sheas an sluagh uile air an 
tràigh. 

'à Agus labhair e mòran do 
nithibh riu ann an cosamh- 
lachdaibh, ag ràdh, Feuch, 
chaidh sìoladair a mach a chur 
sil. 

4 Agus ag cur an t-sil da, 
thuit cuid dheth ri taobh an 
rathaid; agus thàinig na h-eun- 
laith agus dh'ith iad e. 

5 Thuit cuid air ionadaibh 
creagach, far nach robh mòr- 
anta Imhainn aige; agus air 
ball dh'fhàs e suas, do bhrìgh 
nach robh doimhneachd tal- 
mhainn aige. 

6 Ach air èirigh do'n ghrèin 
dhothadh e; agus do bhrìgh 
nach robh freumh aige, shearg 
e as. 

7 Agus thuit cuid am measg 
droighinn : agus dh'fhàs an 
droighionn suas, agus mhiìch 
se e. j 

8 Ach .thuit cuid eile am 
fearann maith, agus thug e 
toradh a mach, cuid a cheud 
uiread, cuid a thri fichead, 
cuid a dheich thar fhichead 
uiread 'sa chuireadh. 

9 Ge b'e neach aig am 
bheil cluasa chum èisdeachd, 
èisdeadh e. 

10 Agus thàinig na deis- 
ciobuil, agus thubhairt iad ris, 



XIII. 25 

C'ar son a ta thu a' labhairt 
riu ann an cosamhlachdaibli? 

11 Fhreagair esan agus thu- 
bhairt e riu, Do bhrìgh gu'n 
d'thugadh dhuibh-sa eòlas a 
bhi ag-aibh air rùn dìomhair 
rìoghachd nèimh, ach dhoibh- 
san cha'n 'eil so air a thoirt. 

12 Oir ge b'e neach aig am 
bheil, dhasan bheirear, agus 
bithidh aige an tuilleadh pailt- 
eis: ach ge b'e neach aig nach 
'eil, uaithsan bheirear eadhon 
an ni a ta aige. 

13 Uime sin a ta mise a' 
labhairt riu ann an cosamh- 
lachdaibh,do bhrìgh air dhoibh 
faicinn naeh faic iad, agus a' 
cluinntinn nach cluinn iad, a- 
gus nach tuig iad. 

14 Agus annta-san a ta 
fàidheadaireachd Esaias air a 
coimhlionadh, a ta 'g ràdh, 
Le h-èisdeachd cluinnidh sibh, 
agus cha tuig sibh ; agus le 
h-amharc chi sibh, agus cha'n 
aithnich sibh. 

15 Oir a ta cridhe a' j^ho- 
buill so air fàs reamhar, agus 
an cluasan mall chum èisd- 
eachd, agus dhruid iad an sùil- 
ean; air eagal uair air bith 
jgu'm faiceadh iad le'n sùilibh, 
agus gu'n cluinneadh iad le'n 
cluasaibh, agus gu'n tuigeadh 
iad le'n cridhe, agus gu'm 
biodh iad air an iompachadh, 
agus gu'n slànuichinn-sa iad. 

16 Ach is beannaichte bhur 
sùilean-sa, oir a ta iad a' faic- 
inn ; agus bhur cluasan, oir a 
ta iad a' cluinntinn. 

17 Oir tha mi ag ràdh ribh 
gu fireannach, Gu'm b'iomadh 



26 



MATA. 



faidh, agus firean leis am bu 
mhiann na nithe so fhaicinn a 
ta sibhse a' faicinn, agus nach 
fac siad iad: agus na nithe 
so chluinntinn a ta sibhse a 
cluinntinn, agus nach cual iad. 

18 Eisdibh air an aobhar 
sin ri cosamhlachd an t-sìol- 
adair. 

19 An uair a chluinneas 
neach air bith focal na rìogh- 
achd, agus nach toir e fa'near 
8, thig an droch spiorad, agus 
bheir e air falbh an ni a chuir- 
eadh 'na c-hridhe: is e so esan 
anns an do chuireadh an sìol 
ri taobh an rathaid. 

20 Ach esan a fhuair sìol^ 
ann an àitibh creagach, is e 
so an ti a chluinneas ani focal, 
agus a ghabhas e air ball le 
gairdeachas ; 

21 Gidheadh cha'n 'eil 
freumh aige ann fèin, ach fan- 
aidh e rè tamuill: agus an 
uair a thig trioblaid no geur- 
leanmhuinn air son an fhocail, 
air ball gheibh e oilbheum. 

22 Esan mar an ceudna 
a ghabh sìol ani measg an 
droighinn, is e so an ti a ta 
cluinntinn an fhocail ; agus 
a ta ro-chùram an t-saoghail 
so, agus mealltaireachd beart- 
ais a'mùchadh an f hocail, agus 
bithidh e gun toradh. 

23 Ach an ti ud a ghabh 
siol ann an deadh fhearann, is 
e sin an neach a ta cluinntinn 
an fhocail, agus 'ga thoirt 
fa'near; neach mar an ceudna 
ta giùlan toraidh, agus a ta 
toirt a mach cuid a cheud 
uiread, cuid a thri fichead, a-l 



gus cuid eile a dheich thar 
fhichead uiread ^sa chuireadh. 

24 Chuire cosamhlachd eile 
mach dhoibh, ag ràdh, Is cos- 
mhuil rìoghachdnèimh ri duine 
a chuir sìol maith 'na fhear- 
ann : 

25 Agus an uair a bha 
daoine 'nan codal, thàinig a 
nàmhaid agus chuir e cogal 
am measg a' chruithneachd, 
agus dh'imich e roimhe. 

26 Ach an uair a thàinig 
an t-arbhar fuidh dhèis, agus 
a thug e mach a thoradh, 
dh'fhoillsich an cogal e fèin 
maran ceudna. 

27 Agus air teachd do sheir- 
bhisich f hir-an-tighe thubhairt 
iad ris, A Thighearna, nach 
do chuir thusa sìol maith ann 
ad fhearann? c'àite ma seadh 
as an d'f huair e an cogal ? 

28 Thubhairt esan riu, Rinn 
nàmhaid èigin so. Agus thu- 
bhairt na seirbhisich ris, An 
àill leat uime sin gu'n tèid 
sinne agus gu'n cruinnich sinn 
ri chèile iad ? 

29 Ach thubhairt esaii, 
Cha'n àill ; air eagal 'nuair a 
chruinnicheas sibh an cogal, 
gu spìon sibh an cruithneachd 
maille ris. 

30 Leigibh leo fàs araon 
gn^an ticj am fogharadh: agus 
an àm an fhogharaidh their 
mise ris an luchd-buanaidh, 
Cruinnichibh air tùs an cogal, 
agus ceanglaibh e 'na cheang- 
lachanaibh chum a losgaidh: 
ach cruinnichibh an cruith- 
neachd do m' shabhal. 

31 Chuir e mach cosamh- 



CAIB. 

laclid eile dhoibh, ag ràdh, A 
ta rìoghachd nèimh cosmhuil 
ri gràinne do shìol mustaird, 
a ghabh neach agus a chuir e 
'na fhearann. 

32 Ni gun amharus a's 
lugha do gach uile phòr : 
gidheadh air fàs da, is e a's 
mo do na luibheanaibh, agus 
fàsaidh e 'na chrann : ionnus 
gu'n tig eunlaith an athair, a- 
gus gu'n dean iad nid 'na 
gheugaibh. 

33 Cosamhlachd eile labh- 
air e riu ; Is cosmhuil rìogh- 
achd nèimh ri taois ghoirt, a 
ghabh bean agus a dh'f holaich 
i ann an tri tomhasaibh mine, 
gus an do ghoirticheadh an 
t-iomlan. 

34 Na nithe sin uile labh- 
air losa ris a' phobull ann an 
cosamhlachdaibh ; agus gun 
chosamhlachd cha do labhair 
e riu : 

35 A chum gu coimhlion- 
tadh an ni a labhradh leis an 
fhàidh, ag ràdh, Fosglaidh mi 
mobheul ann an cosamhlachd- 
aibh, cuiridh mi'n cèill nithe 
a bha folaichte o thoiseach an 
t-saoghail. 

36 An sin chuir losa am 
pobull air falbh, agus chaidh 
e steach d'on tigh : agus 
thàinig a dheisciobuil d'a ionn- 
suidh,ag ràdh, Mìnich dhuinne 
cosamhlachd cogail an fhear- 
ainn. 

37 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, An ti a 
chuireas an sìol maith is e 
Mac an duine e : 

38 'S e'm fearann an domh- 



XIIL 27 

an: agus is e an sìol maith 
clann na rìoghachd : ach is e 
an cogal clann an droch 
spioraid : 

39 'S e an nàmhaid a chuir 
iad an diabhul : 's e am fogh- 
aradh deireadh an t-saoghail : 
agus is iad na buanaichean na 
h-aingil. 

40 Agus amhuil raar a 
chruinnichear an coofal, ag-us 
a loisgear le teine e, is ann mar 
sin a bhitheas ann an deireadli 
an t-saoghail so. 

41 Cuiridh Mac an duine 
'aingil uaith, agus tionailidh 
iad as a rìoghachd na h-uile 
nithe a bheir oilbheum, agus 
iadsan a ta deanamh aingidh- 
eachd ; 

42 Agus tilgidh siad iad 
anns an àmhuinn air dearg- 
lasadh : an sin bithidh gul agus 
gìosgan fhiacal. 

43 An sin dealraichidh na 
fìreana mar a' ghrian, ann an 
rìoghachd an Athar fèin. Ge 
b'e aig am bheil cluasa chum 
èisdeachd, èisdeadh e. 

44 A rìs, a ta rìoghachd 
nèimh cosmhuil ri ionmhas air 
fholach am fearann ; ni an 
dèigh fhaotainn, a dh'fholaich 
duine, agus air sgàth a ghairct- 
eachais air a shon, dh'imich e 
agus reic e na bha aige uile 
agus cheannaich e am fear- 
ann sin. 

45 A rìs, is cosmhuil rìogh- 
achd nèimh ri ceannaiche àr- 
aidh ag iarraidh nèamhnuide 
maiseach : 

46 Agus air amas da air 
aon nèamhnuid ro-luachmhoir, 



28 



MATA. 



dli'imicli e agus reic e na bha 
aige, agus cheannaich e i. 

47 A rìs, a ta rìoghachd 
nèimh cosmhuil ri lìon air a 
thilgeadh san fhairge, agus a 
chruinnich do gach uile sheòr- 
sa eisg: 

48 Agus air dha bhf làn, 
tharruing na h-iasgairem e 
chum na tràighe, agus air 
suidhe dhoibh, chruinnicìi iad 
na h-eisg mhaithe ann an soith- 
ichibh, ach thilg iad na droch 
eisq a mach. 

49 Is ann mar sin a bhith- 
eas ann an deireadh ant-saogh- 
ail: thèid' na h-aingil a mach, 
agus dealaichidh iad na droch 
dhaoine à measg nam firean- 
ach; 

50 Agus tilgidh siad iad san 
àmhuinn tlieinntich : an sin 
bithidh gul agus gìosgan tbiac- 
al. 

51 Thubhairt losa riu, An 
do thuig sibh na nithe so uile? 
thubhairt iad ris, Thttig, a 
Thiffhearn. 

52 Agus thubhairt esan riu, 
Air an aobhar sin gach uile 
sgrìobhaiche a ta fòghluimte 
chum rìoghachd nèimh, is cos- 
mhuil e ri fear-tighe, a bheir 
a mach as 'ionmhas nithe 
nuadha agus eean. 

53 Ag-us thachair an uair a 
chrìochnaich losa na cosamh- 
lachda so, gu'n d'imich e as a 
sin. 

54 Agus an uair a thàinig e 
d'a dhùthaich fèin, theagaisg 
e iad 'n an sionagog, ionnus 
gu'n do ghabh iad iongantas, 
agus gu'n dubhairt iad C'ait 



an d'fliuair am fear so an o-Tioc- 
as so, agus na feartan ud? 

55 Nach e so mac an t- 
saoir ? nach e ainm a mhàthar 
Muire ? nach iad a bhràithre, 
Seumas, agixs loses, agus 
Simon, agus ludas ?' 

56' Agus a pheathrafche, 
iiach eil iad uile maille ruinn? 
c'àit uime sin an dfhuair an 
duine so nanithe ud uile? 

57 Agus fhuair iad oil- 
bheum ann. Ach thubhairt 
losa riu, Cha'n 'eil fàidh gun 
urram, ach 'na dhùthaich fèin, 
agus 'na thigh fein. 

5'8 Agus cha d'rinn e mòr- 
an do oibribh cumhachdach 
an sin, air son am mi-chreid- 
imh. 

CAIB. XIV. 

SAN àm sin chual Herod 
an Tetrarch cliu losa, 

2 Agus thubhairt e r'a sheir- 
bhisich, Is e so Eofn Baiste; 
dh'èirich e o na marbhaibh, 
agus uime sin a ta feartan air 
an oibreachadh leis. 

3 Oir 'nuair a ghlac Herod 
Eoin, cheangail se e, agus 
thilg e am prìosan e air son 
Herodiais, mnàPhilipabhràth- 
ar fèin. 

4 Oir thubhairt Eoin ris, 
Cha'n 'eil e dligheach dhuit i 
bhi agad. 

5 Agus an uair bu mhiann 
leis a chur gu bàs, bha eagal 
a' phobuill air, oir bha meas 
fàidh aca air. 

6 Ach an uair a bha co- 
ainm là-breithe Ileroid air a 
chumail, rinn nighean Herod- 



CAIB. XIV. 



29 



iais dannsa 'nan làthair, agus 
thaitinn i ri Herod : 

7 lonnus gu'n do gheall e 
le mionnaibh, gu tugadh e dhi 
g-e b'e air bith ni a dh'iarr- 
adh i. 

8 Agus air dhise bhi air a 
teagasg le a màthair roimh 
làimh, thubhairt i, Thoir 
dhomh an so eeann Eoin 
Baiste air mèis. 

9 Agus bha 'n righ doilich : 
ach air son a mhionnan, agus 
na muinntir a bha 'nan suidhe 
aig biadh maille ris, dh'àithn 
e a thabhairt di. 

10 Agus air cur Jir-marbh- 
aidh uaith, bhuin e a cheann 
do Eoin anns a' phrìosan. 

1 1 A gus thogadh a cheann 
air mèis, agus thugadh d'on 
chailin e : agus thug ise d'a 
màthair e. 

12 Agus thàinig a dheisciob- 
uil, agus thug iad an corp leo, 
agus dh'adhlaic iad e, agus 
thàinig iad agus dh'innis iad 
siìi do losa. 

13 Aji uair a chual losa^o, 
chaidh e as a sin air luing gu 
ionad fàsail air leth : agus an 
uair a chual am pobull sin 
lean iad d'an cois e as na bailt- 
ibh. 

14 Agus air dol a mach do 
losa, chunnaic e coimhthional 
mòr, agus ghabh e truas mòr, 
dbiubh, agus shlànuich e an 
dream aca bha euslan. 

15 Agus an uair a b'fheasg- 
ar e, thàinig a dheisciobuil d'a 
ionnsuidh, ag ràdh, Is àite fas- 
ail so, agus a ta an t-àm a nis 
air dol seachad ; cuir an sluagh 



air falbh, chum g'un tèid iad 
do na bailtibh, agus gu'n 
ceannaich iad biadh dhoibh 
fèin. 

16 Ach thubhairt losa riu, 
Cha ruig ia,d a leas falbh ; 
thugaibh-sa dhoibh r'a ith- 
eadh. 

17 Agus thubhairt iad ris, 
Cha'n 'eil againn an so ach 
cùig arain, agus dà iasg. 

18 Thubhairt esan riu, 
Thugaibh an so iad a m' ionn- 
suidh-sa. 

19 Agus dh àithn e do'n 
t-sluagh suidhe sìos air an 
fheur, agus ghlac e na cùig 
arain, agus an dà iasg, agus 
iiir amharc dha suas gu nèamh, 
bheannaich agus bhris e, agus 
thug e na h-arain d'a dheis- 
ciobluibh, agus thufj na deis- 
ciobuil do'n t-sluagh iad, 

20 AgUvS dh'ith iad uile, a- 
gus shàsuicheadh iad : agus 
thog iad làn dà chliabh dheug 
do'n bhiadh bhriste, a bha 
dh'fhuigheall aca. 

21 Agus blia iadsan a dh'ith 
mu thimchioll cùig mìle fear, 
thuilleadh air mnaibh agus air 
cloinn. 

22 Agus air ball cho-èig- 
nich losa a dheisciobuil gu 
dol an luing, agus dol roimhe 
do'n taobh eile, gus an cuir- 
eadh esan an sluagh air falbh. 

23 Agus an uair a leig e an 
sluagh uaith, chaidh e suas 
air beinn 'na aonar a dhean- 
amh urnuigh : agus an uair a 
bha am feasgar air teachd, ])ha 
e an sin 'na aonar. 

24 Ach bha au long san àm 



30 



MATA. 



sin am meadhon na fairge, air 
a tilgeadh a null agus a nall 
leis na tonnaibh : oir bha a' 
ghaoth 'nan aghaidh. 

25 Agus anns a' cheath- 
ramh faire d'on oidhche, 
chaidh losa d'an ionnsuidh, 
ag imeachd air an fhairge. 

26 Agus an uair a chunn- 
aic na deisciobuil e ag imeachd 
air an fhairge, bha iad fo 
bhuaireas, ag ràdh, Is spiorad 
a ta ann ; agusghlaodh iad a 
mach le h-eagal. 

27 Ach labhair losa riu air 
ball, ag ràdh, Biodh misneach 
mhaith agaibh ; is mise a ta 
ann, na biodh eagal oirbh. 

28 Agus fhreagair Peadar 
e agus thubhairt e, A Thigh- 
earna, ma's tu a ta ann, iarr 
ormsa teachd a d'ionnsuidh 
air na h-uisgeachaibh. 

29 Agus thubhairt esan, 
Thig. Agus an uair a bha 
Peadar air teachd a nuas as 
an luing, dh'imich e air na h- 
uisgeachaibh, chum teachd gu 
h-Iosa. 

30 Ach an uair a chunnaic 
e a' ghaoth làidir, ghabh e 
eagal : agus an uair a thòisich 
e air dol fuidh, ghlaodh e, ag 
ràdh, A Thighearna, fòir orm. 

31 Agus air ball shìn losa 
mach a làmh, agus rug e air, 
agus thubhairt e ris, O thusa 
air bheag creidimh, c'ar son a 
bha thu fo amharus? 

32 Agus an uair a chaidh 
iad a steach do'n luing, choisg 
a' ghaoth. 

33 An sin thàinig iadsan a 
bha san luing, agiis rinn iad 



aoradh dha,ag ràdh, Gu firinn- 
each is tu Mac Dhè. 

34 Agus an uair a chaidh 
iad do'n taobh eile, thàiniff 
iad gu talamh Ghenesaret. 

35 Agus an uair a fhuair 
luchd an àite sin fiosrachadh 
uime, chuir iad fios air feadb 
na tìre sin uile air gach taobh 
dhiubh, agus thug iad d'a 
ionnsuidh an dream sin uile a 
bha euslan. 

36 Agus ghuidh iad air, 
gu feudadh iad beanntuinn ri 
iomall 'eudaich a mhàin : a- 
gus a mheud dhiubh as a- 
bhean, shlànuicheadh gu h- 
iomlan iad. 

CAIB. XV. 

AN sin thàinig sgrìobhaich- 
ean agus Pharisich o le- 
rusalem gu losa, ag ràdh, 

2 C'ar son a ta do dheiscio- 
buil a' dol an aghaidh gnàth- 
achaidh nan sinnsear? oir 
ch'an ionnlaid iad an làmhan 
an uair a dh'itheas iad aran. 

3 Ach f hreagair esan agus 
thubhairt e riu, C'ar son a ta 
sibhse a' briseadh àithne Dh.è 
le bhur gnàthachadh fèin ? 

4 Oir thug Dia àithne, ag 
ràdh, Thoir urram do d'athair 
agus do d' mhàthair : agus 
ge b'e mhallaicheas 'athair no 
'mhàthair, cuirear gu bàs e. 

5 Ach their sibhse, Ge b'e 
neach a tlieir r'a athair no r'a 
mhàthair, Biodh e 'na thiodli- 
lac d'on teampuU gach ni leis 
am feudadh tu buannachd 
fliaotainn uamsa ; 

6 Nach feum e urram a 



CAIB. XV^. 



81 



thabliairt d'a athair no d'a. 
mhàthair. JNIar sin chuir sibh- 
se an neò-bhrigh àithr.e Dhè 
le bliur gnàthachadh fèin. 

7 A chealgairean, is maith 
a rinn Esaias fàidheadaireaehd 
m' ur tirachioll, ag ràdh, 

8 A ta an sluagh so a' dlCith- 
achadh riumsa le'm beul, agus 
a' toirt urram dhomh le'm bil- 
ibh : ach a ta an cridhe fada 
uam. 

9 Ach is ann an dlomhanas 
a ta iad a' deanamh aoraidh 
dhomlisa, a' teagasg àitheanta 
dhaoine mar theagasg. 

10 Agus air gairm an t-slòigh 
dha, thubhairt e riu, Eisdibh 
agus tuigibh : 

11 Ch'an e an ni a thèid a 
steach 's a bheul a shalaicheas 
an duine ; ach an ni a thig a 
mach as a' bheul, is e so a 
shalaicheas an duine. 

12 An sin thàinig a dheis- 
ciobuil, agus thubhairt iad ris, 
Am blieil fhios agad gu'n do! 
ghabh na Pliairisich oilbheum, 
an dèigh dhoibh na briathran 
ud a chluinntinn ? 

13 Acli flireagair esan a- 
gus thubhairt e, Gach uile 
luibh nach do shuidhich m' 
Atliair nèamhaidh-sa, spìonar 
à blmn e. 

14 Leigibh leo: is cinn-iùil 
dliall nan dall iad. Agus ma 
threòraicheas dall dall eile, 
tuitidh iad araon anns a' 
chlais. 

15 Agus fhreagair Peadar 
agus thubhairt e ris, Mìnich 
dhuinn a' chosamhlachd sin. 

16 Agus thubhairt losa. 



. Am bheil sibhse fathast mar 
an ceudna gun tuigse? 

17 Nach eil sibh a' tuig- 
sinn fathast ge b'e ni a thèid 
a steach sa bheul, g'u.. tèid 
e sa' bhroinn, agus gu'n tilg- 
ear a mach d'on t-slochd 
shalchair e ? 

18 Ach na nithe sin a thig 
a mach as a' bheul, a ta iad a' 
teachd o'n chridhe, agus is iad 
sin a shalaicheas an duine. 

19 Oir is ann as a' chridhe 
thig droch smuainte, mort- 
adh, adhaltrannas, strìopachas, 
gadachd, fìanuis bhrèige, toi- 
bheum : 

20 Is iad so na nithe a shal- 
aicheas an duine: ach itheadh 
le làmhaibli gun ionnlad, cha 
salaich sin an duine. 

21 Agus air dol do losa as 
a sin, chaidh e gu crìochaibh 
Thiruis agus Shidoin. 

22 Agus, feuch, thàinig 
bean do mìiimintiT Chanaain o 
!na crìochaibh sin, agus ghlaodh 
i ris, ag ràdh, Dean tròcair 
orm, a Thighearn, a Mhic 
Dhaibhidh; a ta mo nighean 
air a buaireadh gu truagh le 
deamhan. 

23 Ach cha d'thuo- esan 
freagradh sam bith dhi. A- 
gus thàinig a dheisciobuil d'a 
ionnsuidh, agus dh'iarr iad 
air ag ràdh, Cuir air falbh i, 
oir tha i a' glaodhaich 'nar 
dèigli. 

24 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e, Cha do chuireadh 
mise ach a chum chaorach 
chaillte thighe Israeil. 

25 An sin thàinig ise agus 



32 



MATA. 



rinn i aoradh dha, ag ràdh, A 
Thìghearna, cuidich leam. 

26 Ach fhreagair esaiiagus 
thubhairt e, Cha ohòir aran 
na cloinne a ghlacadh, agus a 
thilgeadh chum nan con. 

27 Agus thubhairt ise, Is 
fior, a Thighearn : ach ithidh 
na coin do'n sbruileach a 
thuiteas o bhord am maighstir- 
ean. 

28 An sin fhreagair losa 
agus thubhairt e rithe, O 
bhean, is mòr do chreidimh : 
biodh e dhuit mar is toil leat. 
Agus rinneadh a nighean slàn 
o'n uair sin a mach. 

29 Agus air imeachd do 
losa as a sin thàimg e làimh 
ri fairge Ghalile ; agus an uair 
a chaidh e suas air beinn, 
shuidh e sìos an sin. 

30 Agus thàinig mòr-shluagh 
d'a ionnsuidh, agus aca maille 
riu baeaich, doill, balbhain, 
daoine ciurramaoh, agus mòr 
an eile, agus thilg iad sìos aig 
cosaibh losa iad, agus shlàn- 
uich e iad : 

31 lonnus gu'n do ghabh 
an sluagh iongantas 'nuair a 
chunnaic iad na balbhain a' 
labhairt, na daoine ciurraraach 
slàn, na bacaich ag imeachd, 
agus na doill a' faicinn : agus 
thug iad glòir do Dhia Israeih 

32 An sin ghairm losa a 
dheisciobuil d'a ionnsuidh, a- 
gus thubhairt e, A ta nai a' 
gabhail truais do'n t-sluagh, 
oir dh'fhan iad maille rium 
a nis rè thri làithean, agus 
ch'an 'eil ni air bith aca r'a 
itheadh: agus cha chuir mi 



uam 'nan trasg iad, aìr eagal 
gu fannuich iad air an t-slighe. 

33 Agus thubhairt a dheis- 
ciobuil ris, Cia as a gheibh- 
eamaid na h-uiread a dh'aran 
san f hàsach, as bu leòir a shàs- 
uchadh slòigh co mhòr ? 

34 Agus thubhairt losa riu, 
Cia lìon aran a ta agaibh ? a- 
gus thubhairt iadsan, Seachd, 
agus beagaji a dh'iasgaibh 
beaga. 

35 Agus dh'àithn e do'n 
t-sluagh suidhe sìos air an làr. 

36 Agus air glacadh nan 
seachd aran agus nan iasg dha 
agus air tabhairt buidheach- 
ais, bhris e iad, agus thug e 
d'a dheisciobUiibh, agus thufi 
na deisciobuil do'n t-sluagh 
iad. 

37 Agus dh'ith iad uile, a- 
gus shàsuicheadh iad: agus 
thogiad d'on bhiadh bhriste a 
dh'fhàgadh làn sheachd bas- 
caid. 

38 Agus b'iad a' nihuinntir 
a dh'ith, oeithir mìle fear, 
thuilleadh air mnaibh agus air 
oloinn. 

39 Agus air dha an sluagh 
aleigeadh uaith, chaidh e air 
luing, agus thàinig e gu orìoch- 
aibh Mhagdala. 

CAIB. XVI. 

AGUS air teachd do na 
Phairisich agus do na 
Sadusaich 'g a dhearbhadh, 
dh'iarr iad air comhar' a 
noohdadh dhoibh o nèamh. 
1 2 Ach fhreagair esan agus 
, thubhairt e riu, An uair is 
feasgar e, their sibh, Bitkidk 



CAIB. 

deadh aimsir ann ; oir a ta an 
t-athar dearg : 

3 Agus air maduinn, JBith- 
idJi droch aimsir ann an diugh; 
oir a ta an t-athar dearg agus 
dorcha. A chealgairean, is 
aithne dhuibh breth a thoirt 
air gniìis an athair, agus nach 
'eil e'n comas duibh comharan 
nan aimsir a thuigsinnf 

4 A ta ginealach aingidh a- 
gus adhaltrannach ag iarraidh 
comhara, agus cha toirear 
comhara dhoibh, acli comhar' 
an fhàidh lonais. Agus air 
dha am fàgail, dh'imich e as 
a sin. 

5 Agus an uair a thàinig a 
dheisciobuil a dh'ionnsuidh na 
taoibh eile, dhìchuimhnich iad 
aran a thabhairt leo. 

6 Agus thubhairt losa riu, 
Thugaibh an aire, agus gleidh- 
ibh sibh fèin o thaois ghoirt 
nam Phairiseach, agus nan Sa- 
dusach. 

7 Agus bha iad a' reuson- 
achadh eatorra fèin, ag ràdli, 
Is ann air son nach d'thug 
sinn aran leinn. 

8 Agus 'nuair a thuig losa 
ùn, thubhairt e riu, O sibhse 
air bheag creidimh, c'ar son a 
ta sibh a' reusonachadh eadar- 
aibh fèin, qur ann a chionn 
nach d'thug sibh aran leihh? 

9 Nach 'eil sibh fathast a' 
tuigsinn, no a' cuimhneachadh 
nan cùig aran nan cùig mìle, 
agus cialìon cliabh a thog sibh? 

10 No nan seachd aran nan 
ceithir mìle, agus cia lìon bas- 
caid a thog sibh ? 

11 Cionnus nach 'eil sibh 



XVI. 33 

a' tuigsinn, nach ann mu aran 
a thubhairt mi ribh, sibh a bhi 
air bhur faicill o thaois ghoirt 
nam Phairiseach, agus nan 
Sadusach ? 

12 An sin thuig iad cionnus 
nach d'iarr e orra bhi air am 
faiciU o thaois ghoirt an arain, 
ach o theagasg nam Phairis- 
eacli, agus nan Sadusach. 

13 Agus air teachd do losa 
gu crìochaibh Chesarea Phi- 
lipi, dh'fheòraich e d'a dheis- 
ciobluibh, ag ràdh, Cò tha 
daoine ag ràdh is e Mac an 
duine ? 

14 Agus thubhairt iadsan, 
Tha cuid ag ràdh Eoin Baiste, 
cuid Elias, agus cuid eile lere- 
mias, no aon do na fàidhibh. 

] 5 Thubhairt esan riu, Ach 
cò tha sibhse ag ràdh is mi ? 

16 Agus fhreagair Simon 
Peadar agus thubhairt e, Ts 
tusa Criosd, Mac an Dè bheò. 

17 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e ris, Is beann- 
aichte thusa, a Shimoin Bhar- 
lona ; oir cha d'f hoillsich fuil 
agus feoil sin duitse, ach m' 
Athair-sa a ta air nèamh. 

18 Agus a ta mise ag ràdh 
riut, Gur tusa Peadar, agus 
air a' charraig so togaidh mise 
m' eaglais : agus cha toir geat- 
achan ifrinn buaidh oirre. 

19 Agus bheir nii dhuit 
iuchraiche rìoghachd nèimh : 
ngus ge b'e ni a cheanglas 
tusa air talamh, bithidh e 
ceangailte air nèamh ; agus 
ge b'e ni a dh'fhuasglas tusa 
air talanih, bithidh e fuasg- 
ailte air nèamh. 



34 



MATA. 



20 An sin dh'àithn e d'a 
dheisciobluibh gun iad a dh'- 
innseadh do neach air bith, 
gu'm b'esan losa an Criosd. 

21 O'n àm sin a mach 
thòisich losa air a nochdadh 
d'a dheisciobkiibh, gur èigin 
dhasan dol suas gu lerusalem, 
agusmòran do nithibh fhulang 
o na seanairibh, agus na h-àrd- 
shagartaibh, agus na sgrìobh- 
aichibh, agus a bhi air a chur 
gu bàs, agus a bhi air a thog- 
ail suas air an treas là. 

22 Agus ghabh Peadar e, 
agus thòisich e air achmhasan 
a thabhairt dha, ag ràdh, Gu 
ma fada sin uaitse, a Thigh- 
earna ; cha tachair sin duitse. 

23 Ach air tionudadh dha- 
san, thubhairt e ri Peadar, 
Imich air mo chùl, a Shatain; 
is oilbheum dhomh thu : oir 
cha'n 'eil spèis agad do nith- 
ibh Dhè, ach do nithibh 
dhaoine. 

24 An sin thubhairt losa 
r'a dheisciobluibh, Ma's àill 
le neach air bith teachd a'm' 
dhèigh-sa, àicheadhadh se e 
fèin, agus togadh e air a 
chrann-ceusaidh, agus lean- 
adh e mise. 

25 Oir ge b'e neach le'm 
b'àiU 'anam a ghleidheadh, 
caillidh se e; agus ge b'e 
neach a chailleas 'anam air 
mo sgàth-sa, gheibh se e. 

26 Oir ciod an tairbhe a ta 
ann do dluiine, ged chosnadh 
e an saoghal uile, agus 'anam 
fèin a chall? no ciod i a' 
mhalairt a bheir duiue air son 
'anama ? 



27 Oir thig Mac an duine 
ann an glòir 'Athar, maille 
r'a ainglibh ; agus an sin bheir 
e do gach neach a rèir a 
ghnìomhara. 

28 Gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, Gu bheil cuid do'n 
dream a ta 'nan seasamh an 
so, nach blais bàs, gus am faic 
iad Mac an duine a' teachd 
'na rìoghachd fèin 

CAIB. XVII. 

AGUS an dèigh shè làith- 
ean, ghabh losa Peadar, 
agus Seumas, agus Eoin a 
bhràthair, agus tlireòraich e 
iad air leth gu beinn àrd, 

2 Agus dh'atharraicheadh 
a chruth 'nan làthair; agus 
dhealraich 'aghaidh mar a' 
ghrian, agus rinneadh 'eudach 
geal mar an solus. 

3 Agus, feuch, chunnacas 
leo Maois agus Elias a' comh- 
radh ris. 

4 An sin fhreagair Peadar, 
agus thubhairt e ri losa, A 
Thighearn, is maith dhuinne 
bhi an so : ma's àill leatsa, 
deanamaid tri pàilliuna an so' 
aon duitse, aon do Mhaois, a- 
gus aon do Elias. 

5 Air dha bhi fathast a' 
labhairt, feuch, thilg neul 
soillseach sgàile orra : agus, 
feuch, guth as an neul, ag ràdh, 
Is e so mo Mhac gràdhach- 
sa, anns am bheil mo mhòr- 
thlachd, èisdibh ris. 

6 Agus an uair a chuala na 
deisciobuil so, thuit iad air an 
aghaidh, agiis ghabh iad eagal 
ro-mhòr 



CAIB, 

7 Agus thàinig losa agus 
bliean e riu, agus tliubliairt e, 
Eiribh, agus na biodli eagal 
oirbh. 

8 Agus an uair a thog iad 
suas an siìilean, cha'n f liac iad 
neach air bith, ach losa 'na 
aonar. 

9 Agus an àm dhoibh teachd 
a uuas o'n bheinn, thug losa 
àithne dlioibh, ag ràdh, Na 
innsibh do neach air bith an 
ni a chunnaic sibh, gus an èir- 
ich Mac an duine o na marbh- 
aibh. 

10 Agus dh'fheòraich a 
dheisciobuil dheth, ag ràdh, 
C'ar son ma seadh a their na 
sgrìobhaichean, gur èigin E- 
lias a theachd air tùs ? 

11 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Thig Elias 
gu fìrinneach air tiìs, agus ais- 
igidh e na h-uile nithe : 

12 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, Gu'n d' thàinig Elias a 
cheana, agus cha d'aithnich 
iad e, ach rinn iad gach ni bu 
toil leo ris : is ann mar sin 
mar an ceudna a dh'fhulaing- 
eas Mac an duine uatha. 

13 An sin thuig na deis- 
ciobuil gu'm b'ann iiiu Eoin 
Baiste a labhair e riu. 

14 Agus an uair a thàinig 
iad chum an t-sluaigh, thàinig 
duine àraidh d'a ionnsuidh, a' 
tuiteam air a ghlùinibh dha, 
agus ag ràdh, 

15 AThighearna, dean tròc- 
air air mo mhac, oir a ta e gu 
tinn leis an tuiteamas, agus is 
mòr an cràdli a ta e a' fulang: 
oir a ta e gu minic a' tuiteam 



. XVII. 35 

san teine, agus gu tric san 
uisge. 

16 Agus thug mi e dh'ionn- 
suidh do dheisciobuil, agus 
cha b'urrainn iad a leigheas. 

17 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, A ghinealaich 
neo-chreidich, agus choirbte, 
cia fhad a bhitheas mi maille 
ruibh? cia fhad a dh'f hulaing- 
eas mi sibh ? thugaibh a m' 
ionnsuidh-sa an so e. 

18 Agus chronuich losa an 
deamhan, agus dh'imich e as: 
agus shlànuicheadh an lean- 
abh o'n uair sin a mach. 

19 An sin an uair a thàin- 
ig na deisciobuil chum losa 
fa leth, thubhairt iad, C'ar son 
nach b'urrainn sinne a thilg- 
eadh a mach ? 

20 Agus thubhairt losa riu, 
Air son bhur mi-chreidimh: 
oir gu firinneach tha mi ag 
ràdh ribh, Nam biodh agaibh 
creidimh mar ghràinne must- 
aird, theireadh sibh ris a' 
blieinn so, Atharraich à so an 
sud, agus dh'atharraicheadh 
i ; agus cha bhiodh ni air bith 
eu-comasach dhuibh. 

21 Gidheadh, cha tèid a' 
ghnè so mach, ach le h-ur- 
nuigh agus le trasgadh. 

22 Agus am feadh a bha 
iad a' fantuinn ann an Galile, 
thubhairt losa riu, Bitliidh 
Mac an duine air a bhrath 
thairis do làmhaibh dhaoine: 

23 Agus marbhaidh iad e, 
ach an treas là èiridh e. Agus 
bha iadsan ro bhrònach. 

24 Agus air teachd dlioibh 
doChapernaum, thàinig luchd- 



36 



MATA. 



togail na cìse gu Peadar, agus 
thubhairt iad ris, Nach 'eil 
bhur maighstir-sa ag ìocadh 
na cìse ? 

25 Thubhairt esan, A ta. 
Agus an uair a chaidh e steach 
do'n tigh, labhair losa ris air 
tùs, ag ràdh, Ciod i do bharail- 

Shimoin ? co uaith a ta 
rìghrean na talmhainn a' tog- 
ail càine no cìse ? An ann 
o'n cloinn fèin, no o choig- 
rich? 

26 Thubhairt Peadar ris, O 
choigrich. Thubhairt losa 
ris-san, Air an aobhar sin a ta 
a' chlann saor. 

27 Gidheadh, chum nach 
tugamaid oilbheum dhoibh, 
imich thusa chum na fairge, 
agus tilg dubhan innte, agus 
tog an ceud iasg a thig a nìos : 
agus air fosgladh a bheoil duit, 
gheibh thu bonn airgid ; sin 
gabh, agus tabhair dhoibh air 
mo shon-sa, agus air do shon 
fèin. 

I 

CAIB. XVIII. 

ANNS an àm sin fèin thàin- 
ig na deisciobuil chum 
losa, ag ràdh, Cò is mò ann 
an rìoghachd nèimh ? 

2 Agus air do losa leanabh 
beag a ghairm d'a ionnsuidh, 
chuir e 'nam meadhon e, 

3 Agus thubhairt e, Gu 
firinnoach tha mi ag ràdh ribh, 
Mur iompaichear sibh, agus 
mur bi sibh mar leanabana, 
nach tèid sibh a steach do 
rìoghachd nèimh. 

4 Air an aobhar sin ge b'e 
dh'ìslicheas e fèin raar an 



> leanaban so, 'se sin fèin is mò 
l aiin an rìoghachd nèimli. 
L 5 Agus ge b'e ghabhas aon 
leanaban d'a leithid su ann am 
. ainm-sa, gabhaidh e mise. 
i 6 Ach ge b'e neach a bheir 
' oilbheum do aon neach do'n 

■ mhuinntir bhig so a ta creid- 
. sin annam-sa, b'fhearr dha 

■ gu'm biodh cloch-mhuilinn air 
1 a crochadh r'a mhuineal, agus 
• gu'm biodh e air a bhàthadh 

ann an doimhne na fairge. 

7 Isan-aoibhinndo'nt-saogh- 
, al air son oilbheuman: oir is 
, èigin do oilbheumaibh teachd; 

ach is an-aoibhinn do'n duine 
sin troimh an tig an t-oil- 
bheum. 

8 Uime sin ma bheir do 
làmh no do chos aobhar oil- 
bheim dhuit, gearr dhiot iad, 
agus tilg uait iad: is fearr 
dhuit dol a steach do'n bheatha 
air leth-chois no air leth-làimh, 
na dà làimh no dà chois a bhi 
agad, agus thu bhi air do 
Ithilgeadh anns an teineshiorr- 
uidh. 

9 Agus ma bheir do shùil 
aobhar oilbheim dhuit, spion 
asad i, agus tilg uait i: is fearr 
dhuit dol a steach chum na 
beatha air leth-shùil, na dà 
shùil a bhi affad affus thu bhi 
air do thilgeadh ann an teine 
ifrinn. 

10 Thugaibh an aire nach 
dean sibh tarcuis air aon neach 
do'n mhuinntir bhig so ; oir 
tha mise ag ràdh ribh, gu bheil 
an aingil-san air nèamh a' 
faicinn a ghnàth gnùis m' Ath- 
ar-sa, a ta air nèamh. 



CAIB. 

11 Oir thàinigMac an duine 
a sbaoradh an ni sin a bha 
caillte. 

12 Ciod is barail dhuibhse? 
ma bhitheas a,ìg duine ceud 
caora, agus gu'n tèid aon 
diubh air seacharan, nach fàg 
e na naoi caoraich dheug agus 
ceithir fichead air na beann- 
taibh, agus nach tèid e dh'iarr- 
aidh na caorach a chaidh air 
seacharan. 

13 Agus ma tharlas da gu'm 
faigh e i, gu deimhin tha mi 
ag ràdh ribh, Gu'n dean e 
tuilleadh gairdeachais air son 
na caorach sin, na air son nan 
naoi caorach dheug agus cei- 
thir fichead, nach deachaidh 
air seacharan. 

14 Mar so cha'n e toil bhur 
n-Athar-sa a ta air nèamh, 
gu'n rachadh aon neach do'n 
mhuinntir bhig so a chall. 

15 Uime sin ma pheacaich- 
eas do bhràthair a'd' aghaidh, 
imich agus innis a lochd dha 
eadar thu fèin agus esan a 
mhàin : ma dh'èisdeas e riut, 
choisinn thu do bhràthair. 

16 Ach mur èisd e riut, 
thoir leat aon no dithis eile, 
chum gu'm bi gach ni air a 
dheanamh seasmhach am beul 
dithis no triuir do f hianuisibh. 

17 Agus ma dhiultas e iad- 
san èisdeachd, innis do'n eag- 
lais e : ach ma dhiultas e 'n 
eaglais èisdeachd, biodh e 
dhuit m.ar Gheintiieach, agus 
mar chìs-mhaor. 

18 Gu deimhin tha mi ag 
ràdh ribh, Ge b'e air bith 
nithe a cheanglas sibhse air 



XVIII. 37 

talamh, bithidh iad ceangailte 
air nèamh : agus ge b'e air 
bith nithe a dh'fhuasglas sibh- 
se air talamh, bithidh iad 
fuasgailte air nèamh. 

19 A rìs tha mi ag ràdh 
ribh, Ma choirdeas dithis ag- 
aibh air thalamh mu thimchioll 
aoin ni a dh'iarras iad, nithear 
so dhoibh le m' Athair-sa a ta 
air nèamh. 

20 Oir ge b'e àit am bheil 
dithis no triuir air an cruinn- 
eachadh an ceann a chèile a'm' 
ainm-sa, a ta mise an sin 'nam 
meadhon. 

21 Air dol do Pheadar d'a 
ionnsuidh san àm sin, thu- 
bhairt e, A Thighearna, cia 
minic a pheacaicheas mo 
bhràthair a'm' aghaidh, agus 
a mhaitheas mi dha ? An ann 
gu ruig an seachdamh uair? 

22 Thubhairt losa ris, Cha'n 
abair mi riut, gus an seachd- 
amh uair, ach gu deich agus 
tri fichead seachd uairean. 

23 Air an aobhar sin is cos- 
mhuil rioghachd nèimh ri rigli 
àraidh le'm b'àill cunntas a 
dheanamh r'a sheirbhisich. 

24 Agus an uair a thòisich e 
air cunntas a dheanamh, thug- 
adh aon d'a ionnsuidh air an 
robh aige deich mìle tàlann: 

25 Ach do bhrìgh nach 
robh aige ni leis an dìoladh e, 
dh'àithn a thighearn e fèin, 
agus a bhean, agus a chlann, 
agus na h-uile nithe a bha aige 
a reiceadh, agus dìoladh a 
dheanamh. 

26 Air an aobhar sin thuit 
an seirbhiseach sin sìos, agus 



88 



MATA. 



rinn e umhlachd dha, ag ràdh, 
A Thighearn, deau foighidinn 
rium, agus ìocaidh mi dhuit 
an t-iomlan. 

27 An sin air do thighearn 
an òglaich sin truas mòr a 
ghabhail dheth, leig e a chead 
da, agus mhaith e na fiacha 
dha. 

28 Ach an uair a chaidh an 
seirbhiseach sin fèin a mach, 
fhuair e aon d'a chomh-sheir- 
bhisich air an robh aige ceud 
peghinn : agus chuir e làmh 
ann, agus rug e air sgornan 
air, ag ràdh, loc dhomh na 
bheil agam ort. 

29 Agus thuit a chomh- 
sheirbhiseach sìos aig a chos- 
aibh, agus ghuidh e air, ag 
ràdh, Dean foighidinn rium, 
aofus ìocaidh mi dhuit an t-iom- 
lan. 

30 Agnis cha b'àill leis-san 
sin: ach dh'imich e agus 
thilg e am prìosan e, gus an 
iocadh e na fiachan. 

31 Agus an uair a chunn- 
aìc a chomh-sheirbhisich na 
nithe a rinneadh, bha iad ro- 
dhoilich, agus thàinig iad, a- 
gus dh'f hoillsich iad d'an tigh- 
earn gach ui a rinneadh. 

32 An sin ghairm a thigh- 
earn air, agus thubhairt e ris, 
A dhroch sheirbhisich, mhaith 
mi dhuit na fiachan ud uile, 
do bhrìgh gu'n do chuir thu 
impidh orm : 

83 Nach bu chòir dhuitse 
mar an ceudna tròcair a dhean- 
amh air do chomh-sheirbhis- 
each fèin, amhuil m.ar a rinn 
mise tròcair ortsa ? 



84 Agus ghabh a thighearn 
fearg, agus thug e do na ceus- 
adairibh e, gus an ìocadh e 
'fhiachan uile dha. 

35 Agus mar sin ni m'Ath- 
air nèanihaidh ribhse, mur 
maith gach aon agaibh o bhur 
cridheachaibh d'a bhràthair an 
cionta. 

CAÌB. XIX. 

AGUS tharladh, an uair a 
chrìochnaich losa na 
briathra sin, gu'n d'imich e o 
Ghalile, agus thàinig e gu 
crìochaibh ludea, air an taobh 
thall do lordan : 

2 Agus lean sluagh mòr e, 
agus shlànuich e iad an sin. 

3 Thàinig na Phairisich 
mar an ceudna d'a ionnsuidh 
'ga dhearbhadh, agus ag ràdh 
ris, Am bheil e ceaduichte do 
dhuine a bhean a chur uaith 
air gach uile aobhar ? 

4 Agus f hreagair esan agus 
thubhairt e riu, Nach do leugh 
sibh, An ti a rinn air tùs iad, 
gu'n d'rinn e iad fear agus 
bean ? 

5 Agus thubhairt e, Airan 
aobhar so fàgaidh duine 'ath- 
air agus a mhàthair, agus 
dlùth-Ieanaidh e r'a mhnaoi : 
agus bithidh iad araon 'nan 
aon fheoil. 

6 Air an aobharsinchadithis 
iad ni's mò, ach aon fheoil. 
Uime sin an ni a cheangail 
Dia, na sgaoileadh duine. 

7 Thubhairt iad ris, C'av 
son ma seadh a dh'àithn Maois 
litir-dhealaich a thabhairt dhi, 
agus a cur air falbli ? 



CAIB. 

8 Thubbairt esan riu, Dh'- 
fhulaingf Maois dhuibh-sa air 
son cruais bhur cridhe, bhur 
mnài a chur uaibh : ach cha 
robh e mar sin o thùs. 

9 Agus tha mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e chuireas uaith a 
bhean, ach air son strìopach- 
ais, agus a phòsas bean eile, 
a ta e a' deanamh adhaltrann- 
ais: agus ge b'e neach a phòs- 
as ise a chuireadh air falbh, a 
ta e a' deanamh adhaltrann- 
ais. 

10 Thubhairt a dheisciobuil 
ris, Ma's e sin cor an fhir r'a 
mhnaoi, cha'n 'eil am pòsadh 
maith r'a dheanamh. 

11 Ach thubhairt esan riu, 
Cha'n 'eil na h-uile dhaoine 
comasach air a' chaiunt so a 
ghabhail, ach iadsan d'an 
d'thugadh e. 

12 Oir a ta cuid 'nan caillt- 
eanaich, a rugadh mar sin o 
bhroinn am màthar; agus a ta 
cuid do chaillteanaich ann, a 
rinneadh 'nan caillteanaich le 
daoinibh ; agus a ta cailltean- 
aich ann, a rinn iad fèin 'nan 
caillteanaich air son rìoghachd 
nèimh. Ge b'e neach a ta 
comasach air a ghabhail d'a 
ionnsuidh, gabhadh se e. 

13 An sin thugadh clann 
bheag d'a ionnsuidh, chum gu 
cuireadh e a làmhan orra, a- 
gus gu'n deanadh e urnuigh : 
agus chronuicli na deisciobuil 
iad. 

14 Ach thubhairt losa, Ful- 
aingibh do na leanabaibh, a- 
gus na bacaibh dhoibh teachd j 
a m' ionnsuidh : oir is ann ] 



XIX. 39 

d'an leithidibh sin a ta rìogh- 
achd nèimli. 

15 Agus an dèigh dha a 
làmhan a chur orra, dh imich 
e as a sin. 

16 Agus, feuch, thàinig 
neach agus thubhairt e ris, A 
mhaighstir mhaith, ciod am 
maith a ni mi chum gu faigh 
mi a' bheatha mhaireannach ? 

17 Agus thubhairt esanris, 
C'ar son a ghoireadh tu niaith 
dhiom-sa ? cha '% 'eil aon neach 
maith ach a h-aon, eadhon 
Dia: acli ma's àill leat dol a 
steach chum na beatha, coimh- 
id na h-àitheanta. 

18 Thubhairt esan rìs, Cia 
iad? agus thubhairt losa, Na 
dean mortadh. Na dean adh- 
altrannas. Na goid. Na toir 
fianuis bhrèige. 

19 Thoir urram dod'athair, 
agus do d' mhàthair: agus, 
Gràdhaich do choimhearsnach 
mar thu fèin. 

20 Thubhairt an t-òganach 
ris, Choimhid mi iad sin uile 
o m'òige : ciod a ta dh' uir- 
easbhuidh orm fathast ? 

21 Thubhairt losaris, Ma's 
àill leat bhi coimhlionta, im- 
ich, reic na bheil agad, agus 
tabhair do na bochdaibh, agus 
gheibh thu ionmhas airnèamh; 
agus thig, agus lean mise. 

22 Ach an uair a chual an 
t-òganach na briathra sin, 
dh'fhalbh e gu brònach : oir 
bha mòr-shaoibhreas aige. 

23 An sin thubhairt losa 
r'a dheisciobluibh, (tu firinn- 
each tha mi ag ràdh ribh, 
Igu bheil e cruaidh air duine 



40 



MATA. 



saoibhir dol a steach do rìogh- 
achd nèimh. 

24 Agus a rìs tha mi ag 
ràdh ribh, Gur usadh do 
chàmhal dol troimh chrò 
snàthaid, na do dhuine saoibh- 
ir dol a steach do rìoghachd 
Dhe. 

25 Agus 'nuair a chual a 
dheisciobuil so, ghabh iad ion- 
gantas mòr, ag ràdh, Cò ma 
seadh an neacli a dh'fheudas 
a bhi air a shaoradh ? 

26 Ach air amharc do losa 
orra, thubhairt e riu, Do 
dhaoinibh a ta so eu-comas- 
ach, ach do Dhia a ta na h-uile 
nithe comasach. 

27 An sin f hreagair Peadar, 
agus thubhairt e ris, Feuch, 
thrèig sinne na h-uile nithe, 
agus lean sinn thusa; air 
an aobhar sin ciod a gheibh 
sinn ? 

28 Agus thubhairt losa riu, 
Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, Sibhse a lean mise, anns 
an ath-ghineamhuin, an uair 
a shuidheas JNIac an duine air 
caithir a ghlòire fèin, gu'n 
suidh sibhse mar an ceudna 
air dà chaithir dheug, a toirt 
breth air dà thrèibh dheug Is- 
raeil. 

29 Agus ge b'e neach a 
thrèig tighean, no bràithrean, 
no peathraichean, no athair, 
no màthair, no bean-phòsda, 
no clann, no fearann air sgàth 
m'ainme-sa, gheibh e a' cheud 
uiread, agus a' bheatha mhair- 
eannach mar oighreachd. 

30 Ach a ta mòran air thois- 
each a bhitheas air dheireadh; 



agus air dheireadh, a bhitheas 
air thoiseach. 

CAIB. XX. 

OIR is cosmhuil rìoghachd 
nèimh ri fear-tighe, a 
chaidh a mach moch air mhad- 
uinna thuarasdalachadh luchd- 
oibre d'a ghàradh fiona. 

2 Agus an dèigh dha cord- 
adh ris an luchd-oibre air 
pheghinn Romhanaich san là, 
chuir e d'a ghàradh fiona iad. 

8 Agus an uair a chaidh 
e mach timchioll na treas 
uaire, chunnaic e dream eile 
'nan seasamh dìomhanach sa' 
mhargadh. 

4 Agus thubhairt e riu, 
imichibh-sa mar an ceudna 
do'n ghàradh fhìona, agus ge 
b'e ni a bhitheas ceart, bheir 
mi dhuibh e. Agus dh'imich 
iad. 

5 An uair a chaidh e mach 
a rìs timchioll na seathadh a- 
gus na naothadh uaire, rinn e 
mar an ceudna. 

6 Agus an uair chaidh e. 
mach mu thimchioll na h-aoin 
uaire deug, fhuair e dream 
eile 'nan seasamh dìomhanach, 
agus thubhairt e riu, C'ar son 
a ta sibh 'nur seasamh an so 
feadh an là dìomhanach ? 

7 Thubhairt iad ris, A 
chionn nach do thuarasdalaich 
duine air bith sinn. Thu- 
bhairt esan, riu, Imichibh-sa 
mar an ceudna do'n ghàradh 
fhìona, agus ge b'e ni a ta 
ceart, gheibh sibh e. 

y Agus "nuair thàijiig am 
feasgar, thubhairt tighearn 'a 



CAIB 

gliàraidli f hìona sin r'a stìubh- 
ard, Gairm an luchd-oibre, 
affus thoir dhoibh an tuarasd- 
al, a' tòiseachadh o'n dream 
a thàinig rau dheireadh gu 
ruig' na ceud daoine, 

9 Agus an uair a thàinig 
iadsan a tJmarasdalaicheadh 
mu thimchioll na h-aoin uaire 
deug, fhuair gach duine 
dhiubh peghinn. 

10 Ach an uair a thàinig 
an ceud dream, shaoil iadsan 
gu'm faigheadh iad ni bu mhò; 
ach f huair gach aon diubh mar 
an ceudna peghinn. 

11 Agus air dhoibh fhaot- 
ainn, rinn iad gearan an agh- 
aidh fhir-an-tighe, 

12 Ag ràdh, An dream sin 
a thàinig mu dheireadh, cha 
d'rinn iad obair ach aon uair, 
agus rinn thu iad ionnan 
ruinne, a ghiùlain uallach a- 
gus teas an là. 

13 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e ri fear dhiubh, A 
charaid, cha'n 'eil mi a' dean- 
amh eucoir ort : nach do 
choird thu rium air pheghinn? 

14 Tog leat do chuid fèin, 
agus imich romhad : is i mo 
thoil-sa a thabhairt do'n ti so 
a thàinig mu dheireadh, mar a 
thug mi dhuit-sa. 

15 Nach 'eil e ceaduichte 
dhomh-sa an ni a's toil leam 
a dheanamh ri mo chuid fèin ? 
am bheil do shùil-sa olc, air 
son gu blieil mise maith ? 

16 Mar sinbithidhan dream 
dheireannach air thoiseach, a- 
gus an dream a ta air thois- 
each air dheireadh : oir a ta 



. XX. 41 

mòran air an gairm, ach beag- 
an air an taghadh. 

17 Agus a' dol do losa suas 
gu lerusalem, thug e an dà 
dheisciobul deug leis a leth 
taobh anns an t-slighe, agus 
thubhairt e riu, 

18 Feuch, a ta sinn a dol 
suas gu lerusalem; agus bith- 
idh Mac an duine air a bhrath 
thairis dona h-àrd-shagartaibh, 
agus do na sgrìobhaichibh, a- 
gus dìtidh iad chum bàis e. 

19 Agus bheir iad thairis 
e do na Cinnich chum fanoid 
a dheanamh air, agus chum a 
sgiùrsadh, agus a cheusadh : 
ach an treas là èiridh e a rìs. 

20 An sin thàinig d'a ionn- 
suidh màthair cloinne Shebe- 
de, maille r'a mic, a' toirt aor- 
aidh dha, agus ag iarraidh ni 
àraidh air. 

21 Agus thubhairt esan 
rithe, Ciod a b'àill leat ? Thu- 
bhairt i ris, Abair gu'n suidh 
iad so mo dhithis mhac, fear 
aca air do làimh dheis, agus 
fear eile air do làimh chlì, a'd' 
rìoghachd. 

22 Ach f hreagair losa agus 
thubhairt e, Cha'n 'eil fhios 
agaibh ciod a ta sibh ag iarr- 
aidh. Am bheil sibh comasach 
air a' chupan sin òl a dh'òlas 
mise, agus a bhi air bhur baist- 
eadh leis a' bhaisteadh leis am 
baistear mise ? Thubhairt iad 
ris, A ta sinn coniasach. 

23 Agus thubhairt esan riu, 
Olaidh sibh gu deimhin do 
m' chupan-sa, agus baistear 
sibh leis a' bhaisteadh leis am 
baistear mise : ach suidhe air 



42 



MATA. 



mo làimh dheis agus chlì, cha 
leamsa siìi a thabhairt, ach 
dhoibh-san d' am bheil e air 
ulluchadh le m' Athair-sa. 

24 Agus 'nuair a chual an 
deichnear so, bha iad diomb- 
ach air an dithis bhràithre. 

25 Ach ghairm losa iad d'a 
ìonnsuidh, agus thubhairt e, A 
ta fhios agaibh gu bheil aig 
uachdaranaibh nan Cinneach 
tighearnas orra, agus gu bheil 
aig an daoinibh mòra smachd 
orra. 

26 Ach mar sin cha bhi e 
nur measg-sa: ach ge b'e 

ueach le'm b'àill a bhi mòr 
nur measg, biodh e dhuibh 

'na fhear-frithealaidh. 

27 Agus ge air bith le'm 
b'àill toiseach a bhi aige 'nur 
measg, biodh esan 'na sheir- 
bhiseach dhuibh : 

28 Amhuil mar nach d'thàin- 
ig Mac an duine chum gu'n 
deantadh frithealadh dha, ach 
a dheanamh frithealaidh, agus 
a thabhairt 'anama fein mar 
èiric air son mhòran. 

29 Agus ag dol a mach 
dhoibh à lericho, lean sluagh 
mòr e; 

30 Agus, feuch, dithis 
dhaoine dalla, a bha 'nan 
suidhe ri taobh na slighe, 
'nuair a chual iad gu'n robh 
losa a' dol seachad, ghlaodh 
iad, ag ràdh, Dean tròcair 
oirnne, a Thighearn, a Mhic 
Dhaibhidh. 

31 Aguschronuich an sluagh 
iad, chum gu'm biodh iad 'nan 
tosd : ach is mòid a ghlaodh 
iadsan, ag ràdh, Dean tròcair. 



oirnn, a Thighearn, a Mhic 
Dhaibhidh. 

32 Agus sheas losa,' agus 
ghairm e iad, agus thubhairt 
e, Ciod is àill leibh mise a 
dheanamh dhuibh ? 

33 Thubhairt iadsan ris, A 
Thighearn, ar sùilean a bhi 
air am fosgladh. 

34 Agus ghabh losa truas 
dhiubh, agus bhean e r'an 
sùilibh : agus air ball thàinig 
radharc d'an sùilibh, agus 
lean iad e. 

CAIB. XXI. 

AGUS an uair dhruid iad ri 
lerusalem, agus a thàin- 
ig iad gu Betphage, gu sliabh 
nan crann-oladh, an sin chuir 
losa dithis (Ta dheisciobluibh 
uaith, 

2 Ag ràdh riu, Rachaìbh 
do'n bhaile a ta thall fa 'ur 
comhair, agus air ball gheibh 
sibh asal ceangailte ann, agus 
loth maille rithe : fuasglaibh, 
agus thugaibh a m' ionnsuidh- 
sa iad. 

3 Agus ma labhras aon 
duine ni airbith ribh, abraibh, 
Gu bheil feum aig an Tigh- 
earn orra; agus cuiridh e 
uaith air ball iad. 

4 Rinneadh na nithe so 
uile, chum gu'n coimhliont- 
adh an ni a labhradh leis an 
fhàidh ag ràdh, 

5 Innsibhdonighean Shioin, 
Feuch, a ta do Righ a' teachd 
a d' ionnsuidh gu ciùin, agus 
e' na shuidhe air asail, agus 
air loth mac na h-asail. 

6 Agus dh'imich na deis- 



CAIB. 



XXI. 



ciob-ail, agus rinn iad mar a 
dh'àithn losa dhoibh ; 

7 Agus thug iad an asal a- 
gus an loth leo, agus chuir iad 
am falluinnean orra, agus 
chuir iad emn 'na shuidhe air 
am muin. 

8 Agus sgaoil mòr-shluagh 
am falluinnean air an t-slighe; 
agus ghearr dream eile geuga 
do na crannaibh, agus leag 
iad air an t-slighe iad. 

9 Agus thog an sluagh a 
bha roimhe agus 'na dhèigh 
iolach, ag i'àdh, Hosanna do 
Mhac Dhaibhidh: beannaichte 
gu robh an Ti a thig ann an 
ainm an Tighearna ; Hosanna 
anns na h-àrdaibh. 

10 Agus 'nuair thàinig e 
steach do lerusalem, gliluais- 
eadh am baile uile, ag ràdh, 
Cò e so ? 

11 Agusthubhairtansluagh. 
Is e so losa am fàidh o Nasar- 1 
et Ghalile. 

12 Agus chaidh losa a 
steach do theampull Dè, agus 
thilg e mach iadsan uile a bha 
reic agus a' ceannach anns an 
teampull, agus thilg e buird 
luchd-malairt an airgid thairis, 
agus caithriche luchd-reicidh 
nan coluraan. 

13 Agus thubhairt e riu, 
A ta e sgrìobhta, Goirear tigh 
urnuigh do m' thigh-sa ; ach 
rinn sibhse 'na gharaidh luchd- 
reubainn e. 

14 Agus thàinig na doill a- 
gus na bacaich d'a ionnsuidh 
anns ann teampull, agus shlàn- 
uich e iad. 

15 Agus an uair a chunn- 



aic na h-àrd-shagairt agus na 
sgrìobhaichean na gnìomharan 
iongantach a rinn e, agus a' 
chlann a' glaodhaich san team- 
pull, agus ag radh, Hosanna 
do mhac Dhaibhidh, bha corr- 
uicli mhòr orra. 

16 Agus thubhairt iad ris, 
An cluinn thu ciod a ta a' 
mhuinntir sin ag ràdh ? Agus 
thubhairt losa riu, A ta mì 
cluinntinn ; nach do leugh 
sibhse riamh, A beul naoidh- 
ean agus chìochran choimh- 
lion thu moladh ? 

17 Agus an uair a dh'fhag 
e iad, chaidh e mach as a" 
bhaile gu Betani, agus dh'f han 
e an sin. 

18 Agus an uair a phill e 
chum a' bhaile air mhaduinn, 
bha ocras air. 

19 Agus air dha crann-fìge 
fhaicinn air an t-slighe, thàin- 
ig e d'a ionnsuidh, agus cha 
d'fhuair e ni air bith air, ach 
duilleach a mhàin ; agus thu- 
bhairt e ris, Na fàsadli toradh 
o so suas gu bràth ort. Agus 
chrìon an crann-fìge air ball. 

20 Agus an uair a chunn- 
aic na deisciobuil e, ghabh iad 
iongantas, ag ràdh, Cia luath 
a shearg au crann-fige as? 

21 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Gu deimh- 
in a ta mi ag ràdh ribh, ma 
bhitheas creidimh agaibh, a- 
gus nach bi sibh fo amharus, 
cha'n e mhàin gu'n dean sibh 
an ni a rinneadh do'n chrann- 
fhìge, ach mar an ceudna ma 
their sibh ris a' bheinn so, 
Togar thu, agus tilgear san 



44 



MATA. 



fhairge thu, bithidh e dean- 
ta : 

22 Agus ge b'e air bith 
nithe a dli'iarras sibh ann 
bhur n-urnuigh, ma ehreideas 
sibh, gheibh sibh iad. 

23 Agus an uair a thàinig 
e do'n teampull, thàinig na 
h-àrd-shagairt agus seanairean 
a' phobuill d'a ionnsuidh, agus 
e a' teagasg, ag ràdh ris, Ciod 
e an t-ììghdarras leis am bheil 
thusa a' deanamh nan nithe 
so ? agus cò thug an cumh- 
achd so dhuit ? 

24 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Feòraich- 
idh mise mar an ceudna aon 
ni dhibh-sa, agus ma dh'inn- 
seas sibh dhomh e, innsidh 
mise dhuibh-sa air mhodh 
ceudna cia an t-ùghdarras leis 
am bheil mi deanamh nan 
nithe co. 

25 Baisteadh Eoin, cia as a 
thàinig e? O nèamh, no o 
dhaoinibh ? Ach reusonaich 
iadsan 'nam measg fèin, ag 
ràdh, Ma their sinn, nèamh, 
their esan ruinn, C'ar son ma 
seadh nach do chreid sibh e? 

26 Ach ma their sinn, O 
dhaoinibh, a ta eagal a' pho- 
buill oirnn ; oir a ta meas 
faidh aig gach uile dhuine air 
Eoin. 

27 Agus fhreagair iad losa, 
agus thubhairt iad, Cha'n 'eil 
fhios againn. Agus thubhairt 
esan riu, Ni mò dh'innseas 
mise dhuibh-sa cia an t-ùghd- 
arras leis am bheil mi deanamh 
nan nithe so. 

28 Ach ciod i bhur barail- 



sa? Bha aig duine àraidh dithis 
mhac, agus thàinig e dh'ionn- 
suidh a' cheud 7nhic, agus thu- 
bhairt e, A mhic, imich, dean 
obair an diugh a'm' ghàradh 
fiona. 

29 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e, Cha dean ; 
ach 'na dhèigh sin, ghabh e 
aithreachas agus dh'imich e. 

30 Agus thàinig e gus an 
dara mac, agus thubhairt e 
mar an ceudna. Agus f hreag- 
air esan agus thubhairt e, 
Theid a Thighearn ; gidh- 
eadh cha deachaidh e. 

31 Cò do'n dithis a rinn 
toil 'athar? Thubhairt iadsan 
ris, An ceud fhear. Thubh- 
airt losa riu, Gu fìrinneach 
tha mise ag ràdh ribh, gu'n 
tèid na cìs-mhaoir agus na 
striopaichean do rìoghachd 
Dhc roimhibh-sa. 

32 Oir thàinig Eoin do 'ur 
n-ionnsuidh an slighe na fir- 
eantachd, agus cha do chreid 
sibh e : ach chreid na cìs- 
mhaoir agus na strìopaichean 
e. Agus ged chunnaic sibhse 
so, cha do ghabh sibh aith- 
reachas 'na dhèigh sin, a chum 
gu'n creideadh sibh e. 

33 Eisdibli ri cosamhlachd 
eile : Bha fear-tighe àraidh 
ann, a phlannduich fion-lios, 
agus chuir e gàradh m'a 
thimchioll, agus chladhaich e 
ionad-bruthaidh an f hìona ann, 
agus thog e tùr, agus shuidh- 
ich e air tuath e ; agus chaidh 
e fèin air choigrich. 

34 Agus an uair a dhruid 
riu àm an toraidh, chuir e a 



CAIB. 

sheirbliisich a dh'ionnsuidh na 
tnathaj a dh'fhaotainn a thor- 
aidh. 

35 Ag'us rug an tuath air a 
sheirbhisich, agus ghabh iad 
air fear dhiubh, agus mharbh 
iad fear eile, agus chlach iad 
fear eile. 

36 A rìs, chuir e seirbhisich 
eile uaith, tuilleadh na sa' 
cheud chuideachd ; agus rinn 
iad orra-san mar an ceudna. 

37 Ach ma dheireadh, chuir 
e a mhac fèin d'an ionnsuidh, 
ag ràdh, Bheir iad urram do 
mo mhac. 

38 Ach an uair a chunnaic 
an tuatli am mac, thubhairt 
iad eatorra fèin, 'S e so an 
t-Oighre, thigibh, marbhamaid 
e, agus glacamaid 'oighreachd- 
san dhuinn fèin. 

39 Agus rug iad air, agus 
thilg iad a mach as an fhìon- 
lios e, agus mharbh iad e. 

40 Air an aobhar sin an 
uair a thig Tighearn an f hìon- 
lios sin, ciod a ni e ris an 
tuath sin? 

41 Thubhairt iad ris, Sgrios- 
aidh e gu truagh na droch 
dhaoine sin, agus suidhichidh 
e am fìon-Iios air tuath eile, a 
bheir a thoraidh dha 'nan aim- 
siribh fèin. 

42Thubhairt losariu, Nach 
-do leugh sibh riamh anns na 
sgriobtuiribh, A' ch^ach a 
dhiult na clachairean, rinn- 
eadh i 'na cloich-chinn na 
h-oisne : 's e an Tighearn a 
rinn so, agus a ta e iongant- 
ach 'nar sùilibh-ne ? 

43 Uime sin tha mi ag ràdh 



XXII. 45 

ribh, Gu'n toirear rìoghachd 
Dhè uaibhse, agus gu'n toir- 
ear do chinneach eiie i, a bheir 
a toraidh uatha. 

44 Agus ge b'e neach a 
thuiteas air a' chloich so, bris- 
ear e ; ach ge b'e air an tuit 
i, ni i min-Iuaithre dheth. 

45 Agus an uair a chuala 
na h-àrd shaoairt afjus na 
Phairisich a chosamhlachda- 
san, thuig iad gu'm b'ann 
mu'n timchioll fèin a labhair 
e. 

46 Ach an uair bu mhiann 
leo breith air, bha eagal a' 
phobuill orra, oir bha meas 
fàidh ac' airsan. 

CAIB. XXII. 

AGUS fhreagair losa, agus 
labhair e riu a rìs ann an 
cosamhlachdaibh, ag ràdh, 

2 Is cosmhuil rìoghachd 
nèimh ri righ àraidh, a rinn 
banais-phòsaidh d'a mhac fèin ; 

3 Agus chuir e a sheirbh- 
isich a ghairm na muinntir a 
fhuair cuireadh chum na 
bainnse : ach cha b'àill leo- 
san teachd. 

4 A rìs, chuir e d'an ionn- 
suidh seirbhisich eile, ag ràdh, 
Abraibh-sa ris a' mhuinntir 
d'an d'thugadh cuireadh, 
Feuch, dheasaich mi mo dhìn- 
neir : a ta mo dhaimh agus 
mo sprèidh bhiadhta air ara 
marbhadh, agus a ta na h-uile 
nithe ullamh ; thigibh chum 
na bainnse. 

5 Ach chuir iadsan an suar- 
achas e, agus dh'imich iad 
rompa, fear dhiubh d'a fhear- 



46 



MATA. 



ann, agus fear eile chum a 
cheannachd : 

6 Agus rng a' chuid eile 
dhiubh air a sheirbliisich, agus 
thug iad masladh dhoibh, agus 
mharbh siad iad. 

7 Ach an uair a chual an 
righ so ghabh e fearg; agus 
chuir e 'armailtean uaithe, a- 
gus sgrios e an luchd-mortaidh 
sin, agus loisg e am baile- 
san. 

8 An sin thubhairt e r'a 
sheirbhisich, Gu fìrinneach a 
ta a' bhanais ullamh, gidheadh 
an dream a fhuair cuireadh 
cha b'airidh iad air. 

9 Air an aobhar sin imich- 
ibh-sa gus na rathaidibh mòra, 
agus a lìon daoine 's a gheibh 
sibh, cuiribh iad chum na 
bainnse. 

10 Agus chaidh na seirbh- 
isich sin a mach air na rath- 
aidibh, agus chruinnich iad 
gach uile neach a fhuair iad, 
eadar olc agus mhaith : a- 
gus lìonadh tigh na bainnse 
le muinntir a shuidh chum 
bìdh. 

11 Agus air dol a steach 
do'n righ a dh'fhaicinn nan 
aoidhean, chunnaic e an sin 
duine aig nach robh trusgan 
na bainnse uime : 

12 Agus thubhairt e ris, A 
charaid,cionnus a thàinig thusa 
steach an so, gun trusgan na 
bainnse umad ? Ach dh'fhan 
esan 'na thosd. 

13 An sin thubhairt an 
righ ris na seirbhisich, Air a 
cheangal duibh eadar chosan 
agus làmhan, togaibh leibh e, 



agus tilgibh e anns an dorch- 
adas iomallach : an sin bithidh 
gul agus gìosgan fhiacal. 

14 Oir a ta mòran air an 
gairm, ach beagan air an tagh- 
adh. 

15 An sindh'imich naPhair- 
isich, agus ghabh iad comhairle 
cionnus a dh'fheudadh iad 
esan a ribeadh 'na chainnt. 

16 Agus chuir iad d'a ionn- 
suidh an deisciobuil fèin, 
maille ri luchd-leanmhuinn 
Herod, ag ràdh, A mhaigh- 
stir, a ta fhios againn gu bheil 
thusa fior, agus gu bheil thu 
teagasg slighe Dhè ann am 
firinn, agus nach 'eil suim agad 
do dhuine sam bith : oir cha'n 
'eil thu ag amharc air pears- 
aibh dhaoine. 

17 Uime sin innis dhuinne 
do bharail, Am bheil e cead- 
uichte cis a thabhairt do Chea- 
sar, no nach 'eil ? 

18 Ach airtuigsinn am mì- 
ruin a dh'Iosa, thubhairt e, 
C'ar son a ta sibh ga m' bhuair- 
eadh, a chealgairean ? 

19 Nochdaibh dhomhsaair- 
giod na cìse. Agus thug iad 
d'a ionnsuidh peghinn. 

20 Agus thubhairt e riu, 
Co dha a bhuineas an dealbh 
so, agus an sgrìobhadh a ta 
ìn'a thimchioll? 

21 Thubhairt iadsan ris, 
Do Cheasar. An sin thubhairt 
esan riu, Thugaibh uime siii 
do Cheasar na nithe a's le 
Ceasar; agus do Dhia, na 
nithe a's le Dia. 

22 Agus an uair a chual 
liad so, ghabh iad iongantas. 



CAIB. 

agus dh'fhàg iad e, agus 
dh'imich iad rompa. 

23 Airan là sin fein thàin- 
ìg d'a ionnsuidh na Sadus- 
aich, a their nach 'eil ais- 
eirigh ann, agus chuir iad 
ceisd air, 

24 Ag ràdh, A mhaighstir, 
thubhairt JNIaois, Ma gheibh 
duine bàs gun chlann aige, gur 
còir d'a bhràthair a bhean-san 
a phòsadh a dhlighe daimhe, 
agus sliochd a thogail d'a 
bhràthair. 

25 A nis bha seachdnar 
bhràithre 'nar measg-ne ; agus 
air do'n cheud fhear dhiubh 
bean a phòsadh, fhuair e bàs, 
agus do bhrìgh nach robh 
sliochd aige, dh'f hàg e a bhean 
d'a bhràthair. | 

26 Agus tJincJiair mar an 
ceudna do'n dara, agus do'n 
treas bràtJiair, gu ruig an 
seachdamh. 

27 Agus 'nan dèigh uile 
fhuair a' bhean bàs mar an 
ceudna. 

28 Air an aobhar sin anns 
an aiseirigh, cò do'n t-seachd- 
nar d'am bean i ? Oir bha i 
aca uile. 

29 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e rin, A ta sibh 
'air seacharan, gun eòlas ag- 
aibh air na sgriobtuiribh, no 
air cumhachd Dhè : 

30 Oir anns an aiseirigh 
cha dean iad pòsadh, ni mò a 
bheirear am pòsadh iad ; ach 
a ta iad mar aingil Dhè air 
nèamh. 

31 Ach mu thimchioll ais- 
eirigh nam marbh, nach do 



XXII. . 47 

leugh sibh an ni sin a labh- 
radh ribh le Dia, ag ràdh, 

32 Is mise Dia Abrahaim, 
agus Dia Isaaic, agus Dia la- 
coib? cha'n e Dia, Dia nam 
marbh, ach nam beò. 

33 Agus an uair a chual am 
pobull so, ghabh iad iongantas 
r'a theagasg-san. 

34 Ach an uair a chuala na 
Phairisich gu'n do chuir e na 
Sadusaicli 'nan tosd, chruinn- 
icheadh iad an ceann a chèile. 

35 An sin chuir neach àr- 
aidh dhiubh, a b'fhear teag- 
aisg an lagha, ceisd air, 'ga 
dhearbhadh, agus ag ràdh, 

38 A mhaighstir, cia i an 
àithne a's mò san lagh? 

37 Thubhairt losa ris, 
Gràdhaichidh tu an Tighearn 
do Dhialed'uile chridhe, agus 
le d'uile anam, agus d'uile 
inntinn. 

38 Is i so a' cheud àitJme 
agus an àithne mhòr. 

39 Agus is cosmhuil an 
dara ritlie so, Gràdhaichidh tu 
do choimhearsnach mar thu 
fèin. 

40 Air an dà àithne so tha'n 
lagh uile, agus na fàidhean an 
crochadh. 

41 Ach air do na Phairisich 
bhi cruinn an cean a chèile, 
dh'fheòraich losa dhiubh, 

42 Ag ràdh, Ciod i bhur ba- 
rail-sa mu thimcliioll Cbriosd? 
cò d'am mac e ? thubhairt iad- 
san ris, Do Dhaibhidh. 

43 Thubhairt esan riu, 
Cionnus ma seadh a ghoireas 
Daibhidh san spiorad a Thigh- 
earna dheth, ag ràdh, 



48 



MATA. 



44 Thubhairt an Tighearn 
ri m' Thighearn, Suidh air mo 
làimh dheis, gus an cuir mi 
do naimhdean 'nan stòl fo d' 
ehosaibh ? 

45 Air an aobhar sin ma 
ghoireas Daibhidh a Thigh- 
earn dheth, cionnus is mac 
dha e ? 

46 Agus cha b'urrainn aon 
neach freagradh sam bith a 
thabhairt air; ni mò a bha 
chridhe aig aon neach o'n là 
sin suas ni air bith fheòraich 
dheth. 

CAIB. XXIII. 

AN sin labhair losa ris an 
t-sluagh, agus r'a dheis- 
ciobluibh fèin, 

2 Ag ràdh, A ta na sgrìobh- 
aichean agus na Phairisich 
'nan suidhe ann an caithir 
Mhaois : 

3 Air an aobhar sin nah-uile 
nithe dh'iarras iad oirbh-sa a 
choimhead, coimhidibh agus 
deanaibh iad; ach na dean- 
aibh a reir an oibre: oir their 
iad, agus cha dean iad. 

4 Oir ceanglaidh iad uall- 
aiche troma, agus do-iomchar, 
agus cuiridh siad iad air guail- 
nibh dhaoine; gidheadh cha 
charuich iad fèin iad le h-aon 
d'am meuraibh. 

5 Ach an oibre uile a ta 
iad a' deanamh chum a bhi 
air am faicinn le daoinibh : ni 
iad am philacteridh leathan, 
agus iomall an eudaicli mòr ; 

6 Agus is ionmhuinn leo 
na ceud ionada-suidhe anns na 
fèillibh, agus na ceud chaith- 



riche anns na coimhthional- 
aibh, 

7 Agus fàilte fhaghail air 
na margaibh, agus daoine a 
ghairm Rabbi, Rabbi dhiubh. 

8 Ach na goirear Rabbi 
dhibhse: oir is aon àrd-mhaigh- 
stir a ta agaibh, Criosd; agus 
is bràithre sibh fèin uile. 

9 Agus na goiribh bhur 
n-athair do dhuine sam bith 
air thalamh : oir is aon Athair 
a ta agaibh, a ta air nèamh. 

10 Cha mhò a ghoirear àrd- 
mhaighstirean dhibh : oir is 
aon àrd-mhaighstir a ta ag- 
aibh, Criosd. 

11 Ach an ti a's mò 'nur 
measg, bithidh e 'na òglach 
agaibh. 

12 Agus ge b'e neach a 
dh'àrdaicheas e fèin, ìslichear 
e ; agus ge b'e neach a dh'ìs- 
licheas e fèin, àrdaichear e. 

13 Ach is an-aoibhinn 
dhuibh-sa, a sgrìobhaichean a- 
gus Phairiseacha, a chealgair- 
ean, do bhrìgh gu bheil sibh 
a' druideadh rìoghachd nèimh 
an aghaidh dhaoine: oir cha 
tèid sibh fèin a steach, agus 
cha'n f hulaing sibh do'n dream 
a ta dol a stigh dol ann. 

14 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean ; oir a 
ta sibh ag itheadh suas tighean 
bhantrach, agus air sgàth 
deadh choslais a' deanamh ur- 
nuighean fada; uime sin gheibh 
sibh an damnadh a's mò. 

15 Is an-aoililiinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean ; oir 



CAIB. 

cuairtichidh sibh muir agus 
tir chum aon duine a dhean- 
amh do bhur creidimh fèin; a- 
gus an uair a bhitlieas e deanta, 
ni sibh mac ifrinn dheth dà 
uair ni's mò na sibh fèin. 

16 Is an-aoibhinn dhuibh, a 
chinn-iùil dhalla, a their, Ge 
b'e duine a blieir mionnan air 
an teampull, cha ni air bith 
sin : ach ge b'e bheir mionn- 
an air òr an teampuill, a ta e 
ceangailte. 

17 Amadana,agus a dhaoine 
dalla! oir cò aca is mò an t-òr, 
no an teampuU a ta naomh- 
achadh an òir ? 

18 Agus, ge b'e bheir 
mionnan air an altair, cha'n 
eil suim ann : ach ge b'e 
bheir mionnan air an tiodhlac 
a ta oirre, a ta e ceangailte. 

19 Amadana, agus adhaoine 
dalla ! oir cò aca is mò an 
tiodhlac, no'n altair a ta 
naomhachadh an tiodhlaic ? 

20 Air an aobhar sin ge b'e 
mhionnaicheas air an altair, 
a ta e a' mionnachadh oirre 
fèin, agus air gach ni a ta 
oirre. 

21 Agus ge b'e mhionn- 
aicheas air an teampull, a ta e 
a' mionnachadh airsan, agus 
air an Ti a ta 'na chòmhnuidh 
ann. 

22 Agus ge b'e neach a 
mhionnaicheas air nèamh, a ta 
e a' mionnachadh air righ- 
chaithir Dhè, agus airsan a ta 
'na shuidhe oirre. 

23 Is an-aoibhinn dhuibh, a 
sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean : oir a ta 



XXIII. 49 

sibh a' toirt an deachamh as 
a' mhionnt, agus an anìse, a- 
gus a' chuimin, agus dhìobair 
sibli nithe cudthromach an 
lagha, cothrom, tròcair, agus 
fìrinn : bu chòir dhuibh iad so 
a dheanamh, agus gun iad sud 
fhàgail gun deanamh. 

24 A chinn-iùil dhalla, a 
shìolaidheas a' mhìn-chuileag, 
agus a shluigeas an càmhal. 

25 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean ; oir 
glanaidh sibh an taobh a muigh 
do'n chupan, agus do'n mhèis, 
ach a ta iad an taobh a stigh 
làn do reubainn, agus do eu- 
coir. 

26 Phairisich dhoill, glan 
air tùs an taobh a stigh do'n 
chupan agus do'n mhèis, chum 
gu'm bi an taobh a muigh 
dhiubh glan mar an ceudna. 

27 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phair- 
iseacha, a chealgairean : oir 
is cosmhuil sibh ri uaighibh 
gealaichte, a ta deadh-mhais- 
each air an taobh a muigh, 
ach air an taobh a stigh a ta 
làn do chnàmhaibh dhaoine 
marbha, agus do'n uile shal- 
achar. 

28 Mar an ceudna a ta sibh- 
«56 an leth a muigh am fianuis 
dhaoine ann an coslas f hìreana, 
ach san taobh a stigh làn ceilg, 
agus eusaontais. 

29 Is an-aoibhinn dhuibh, 
a sgrìobhaichean agus Phairis- 
eacha, a chealgairean ; oir a ta 
sibh a' togail àitean adhlac- 
laidh nam fàidhean, agus a' 

D 



50 



MATA. 



deanamli leac-lithidh nam fir- 
ean deadh-mhaiseach, 

80 Agus ag ràdh, Nam bith- 
eamaid ann an làithibh ar 
n-aithriche, cha bhitheamaid 
compàirteach riu am fuil nam 
fàidhean. 

31 Mar sin a ta sibh 'nur 
fianuisibh 'nur n-aghaidh fèin, 
gur sibh clann na muinntir a 
mharbh na fàidhean. 

32 Mar sin lìonaibh-sa suas 
tomhas bhur n-aithriche. 

33 A nathraiche, a shìol 
nan nathraiche nimhe, cionn- 
us a dh'fheudar leibh dol as o 
dhamnadh ifrinn? 

84 Air an aobhar sin feuch, 
cuiream-sa d'ur n-ionnsuidh 
fàidhean, agus daoine glice, 
agus sgriobhaichean ; agus 
cuid dhiubh marbhaidh agus 
cèusaidhsibh,agus cuid dhiubh 
sgiùrsaidh sibh ann bhur sion- 
agogaibh, agus ni sibh geur- 
leanmhuinn orra o bhaile gu 
baile : 

35 Chum gu'n tig oirbh 
gach uile fhuil fhìreanta a 
dhòirteadh air an talamh, o 
fhuil Abeil fliìreanta, gu fuil 
Shachariais, mhic Bharachiais, 
a mharbh sibh eadar an team- 
pull agus an altair. 

86 Gu firinneach a ta mi 
ag ràdh ribh, Gu'n tig na nithe 
so uile air a' ghinealach so. 

87 A lerusalem, a lerusa- 
lem, a mharbhas na fàidhean, 
agus a chlachas an dream a 
chuirear a d'ionnsuidli, cia 
minic a b'àill leam do chlann 
a chruinneachadh r'a chèile, 
mar a chruinnicheas cearc a 



h-eoin fuidh a sgiathaibh, agus 
cha b'àill leibh ! 

38 Feuch, fàgar bhur tigh 
agaibh 'na fhàsach. 

39 Oir tha mise ag ràdh 
ribh, nach faic sibh mise o so 
suas, gus an abair sibh, Is 
beannaichte an Ti a thig ann 
an ainm an Tighearn. 

CAIB. XXIV. 

AGUS cliaidh losa mach, 
agus dh'imich e o'n 
teampull ; agus thàinig a dheis- 
ciobuil d'a ionnsuidh, a nochd- 
adh dha aitreabh an teamp- 
uill. 

2 Agus thubhairt losa riu, 
Nach faic sibh iad so uile ? 
gu firinneach tha mi ag ràdh 
ribh, Nach fàgar clach air 
muin cloiche an so, nach tilg- 
ear sìos. 

3 Agus air suidhe dha air 
sliabh nan crann-oladh, thàin- 
ig a dheisciobuil d'a ionn- 
suidh an uaignidheas, ag ràdh, 
Innis dhuinne, c'uin a thig na 
nithe sin gu criclt? agus ciod 
e comhara do theachd 

gus deiridh an t-saoghail ? 

4 Agus fhreagair losa agus 
thubhairt e riu, Thugaibh an 
aire nach meall aon neach 
sibh : 

5 Oir thig mòran a'm' 
ainm-sa, ag ràdh, Is mise 
Criosd ; agus meallaidh iad 
mòran. 

6 Agus cluinnidh sibh cog- 
anna, agus tuairisgeul chog- 
anna: thugaibh an aire nach 
bi sibh fo amhluadh : oir is 
èigin do na nithibh sin uile 



CAIB. XXIV. 



51 



teachd gu crìeh, ach cha'n 
'eil an deireadh ann fathast. 

7 Oir èiridh cinneach an 
aghaidh cinnich, agus rìogh- 
achd an aghaidh rìoghachd : 
agus bithidhgorta,agus plàigh- 
ean, agus criothanna-talmh- 
ainn ann am mòran àitean. 

8 Ao-us cha.'n 'eil annta so 
uile ach toiseach thruaigh- 
ean. 

9 An sin bheir ìad thairis 
sibh chum àmhghair, agus 
marbhaibh iad sibh : agus 
bithidh fuath aig gach uile 
chinneach dhuibh air sgàth 
m' ainme-sa. 

10 Agus an sin gabhaidh 
mòran oilbheum, agus brath- 
aidh iad a chèile, agus bithidh 
fua,th aca d'a chèile. 

11 Agus èiridh mòran do 
fhàidhibh brèige, agus meall- 
aidh iad mòrau. 

12 Agus do bhrìgh gu'm 
bi an eucoir air a meudach- 
adh, fuaraichidh gràdh mhòr- 
an. 

13 Ach ge b'e bhitheas 
seasmhach chum na crìche, 
'se so a thèarnar. 

14 Agus bithidh soisgeul 
so na rìoghachd air a shear- 
monachadh air feadh an domh- 
ain uile, raar fhianuis do na 
h-uile chinnich : agus an sin 
thig an deireadh. 

15 Air an aobhar sin an 
uair a chi sibhse gràineileachd 
an lèir-sgrios, air an do labh- 
air Daniel am fàidh, 'na seas- 
amh ann an ionad naomh, 
(tuigeadh an ti a leughas,) 

16 An sin teicheadh iadsan 



a ifaannan ludea, chum nam 
beann : 

17 An ti a ta air mullach 
an tighe, na tigeadh e nuas a 
thabhairt ni sam bith leis as a 
thigh : 

18 Agus an ti a ta sa 
mhachair, na pilleadh e air ais 
a thoofail 'f halluinn leis. 

19 Agus is an-aoibhinn do 
na mnaibh torrach, agus 
dhoibh-san a bheir cìoch uatha 
sna làithibh sin. 

20 Ach guidhibh-sa gun 
bhur teicheadh a bhi sa' 
gheamhradh, no air an t-sàb- 
aid : 

21 Oir anns an àm sin bith- 
idh àmhghar mòr ann, amhuil 
nach robh ann o thùs an domh- 
ain gus a nis, agus nach mò a 
bhitheas a chaoidh. 

22 Agus mur biodh na 
làithean sin aìr an giorraeh- 
adh, cha bhiodh feoil sam bith 
air a tèamadh : ach air son 
nan daoine taghta bithidh na 
làichean sin air an giorrach- 
adh. 

23 An sin ma their aon 
duine ribh, Feuch, a ta Criosd 
an so, no an sud ; na creidibh 
e : 

24 Oir èiridh Criosdan 
brèige, agus fàidhean brèige, 
agus ni iad comharan agus 
mìorbhuilean mòra, ionnus gu 
mealladh iad, nam feudadh e 
bhi, na daoine taghta fèin. 

25 Feuch, dh'innis mi dhuibh 
e roimh-làimh. 

26 Uime sin ma their iad 
ribh, Feuch, a ta e san fhàs- 
ach, ua rachaibh a mach; 



52 



MATA. 



feuch, a ia e sna seòmraichibh 
uaigneach, na credibh sin. 

27 Oir a rèir mar a thig an 
dealanach o'n àird an ear, a- 
gus a dhealraicheas i gus an 
àird an iar ; mar sin mar an 
ceudna bhitheas teachd Mhic 
an duine. 

28 Oir ge b'e àit am bi a 
chairbh,is ann an sina chruinn- 
ichear na h-iolairean. 

29 Air ball an dèightrioblaid 
nan làithean ud, dorchaichear 
a' ghrian, agus cha tabhair a' 
ghealach, a solus, agus tuitidh 
na reultan o nèamh, agus bith- 
idh cumhachdan nan nèamh 
air an crathadh. 

80 Agus an sin foillsichear 
comhara Mhic an duine an 
nèamh : agus an sin ni uile 
threubha no talmhainn bròn, 
agus chi iad Mac an duine a' 
teachd air neulaibh nèimh, le 
cumhachd agus glòir ro-mhòir. 

31 Agus cuiridh e mach 
'aingil le fuaim mhòir na gall- 
truimp, agus cruinnichidh iad 
a shluagh taghta o na ceithir 
gaothaibh, o leth-iomall nèimh 
gus an leth-iomall eile. 

32 Ach fòghlumaibh cos- 
amhlachd o'n chrann-f hìge : 
an uair a bhitheas a gheug a 
nis maoth, agus a dh'fhàsas 
an duilleach, aithnichidh sibh 
gur fagus an samhradh : 

33 Agus mar an ceudna, 
an uair a chi sibhse na nithe 
sin uile, biodh fios agaibh gu 
bheil am fagus, eadhon aig 
na dorsaibh. 

34 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Nach tèid an gin- 



ealach so fèin thairis, gus an 
tachair na nithe so uile. 

35 Thèid neamh agus tal- 
amh thairis, ach cha tèid mo 
bhriathra-sa thairis a chaoidh. 

36 Ach cha'n 'eil fios an 
là no na h-uaire sin aig duine 
air bith, no fòs aig ainglibh 
nèimh, ach aig m' Athair-sa a 
mhàin. 

37 Ach amhuil a hha làith- 
ean Noe, mar sin mar an ceud- 
na bithidh teachd Mhic an 
duine. 

38 Oir mar a bha iad anns 
na làithibh roimh an tuil ag 
itheadh agus ag òl, a' pòsadh 
agus a' toirt am pòsadh, gus 
an là an deachaidh Noe a 
steach san àirc, 

39 Agus nach robh fhios 
aca gus an d'thàinig an tuil, 
agus an do thog i leatha iad 
uile ; mar sin mar an ceudna 
bithidh teachd Mhic an duine. 

40 An sin bithidh dithis air 
a' mhachair ; gabhar fear aca, 
agus fàgar am fear eile. 

41 Bithidh dithis bhan a' 
meileadh anns a' mhuilean ; 
gabhar a h-aon aca, agus fàgar 
an aon eile. 

42 Uime sin deanaibh-sa 
faire, oir cha'n 'eil fhios ag- 
aibh cia an uair an tig bhur 
Tighearn, 

43 Ach a ta fhios so ag- 
aibh, nam b'fhiosrach fear an 
tigbe cia an uair an tigeadh 
an gaduiche, gu'n deanadh e 
faire, agus nach fulaingeadh e 
gu'm bristeadh a thigh troimh. 

44 Uime sin bithibh-sa ull- 
amh mar an ceudna: oir is 



CAIB. 

ann an uair nach saoìl sibh, a 
thig Mac an duine. 

45 Cò e nia seadh a ta 'na 
òglach firinneach agus glic, a 
chuir a Thighearn os ceann a 
mhuinntir, a thabhairt bìdh 
dhoibh na àm fèin ? 

46 Is beannaichte an t-òg- 
lach sin, a gheibh a Thigh- 
earna, ri àm dha teachd, a' 
deanamh mar sin. 

47 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, gu'n cuir se e os 
ceann a mhaoin gu h-iomlan. 

48 Ach ma their an droch 
sheirbhiseach ud 'na chridhe, 
A ta mo Thighearn a' cur dàil 
'na theachd ; 

49 Agus ma thòisicheas e 
air a chomh-sheirbhisich a 
bhualadh, agus air itheadh a- 
gus òl maille ri luchd-misge ; 

50 Thig Tighearn an òg- 
laich sin ann an là nach 'eil 
sùil aige ris, agus ann an uair 
nach fios da, 

51 Agus gearraidh e 'na 
bhloighdibh e, agus bheir e a 
chuibhrionn da maille ris na 
cealgairibh : an sin bithidh gul 
agus gìosgan fhiacal. 

CAIB. XXV. 

AN sin samhlaichear rìogh- 
achd nèimh ri deich òigh- 
ibh, a thug leo an lòchrain, a- 
gus a chaidh a mach an còdh- 
ail an fhir nuadh-phòsda. 

2 Agus bha cùignear dhiubh 
glic, agus cùignear amaideach. 

3 Thug iadsan a bha am- 
aideach an lòchrain leo, ach 
cha d'thug iad oladh leo. 

4 Ach iadsan a bha glic, 



XXV. 53 

thug iad oladh leo 'nan soith- 
ichibh maille r'an lòchranaibh. 

5 Agus air deanamh maille 
do'n f hear nuadh-phòsda, thuit 
clò codail orra uile, agus suain. 

6 Ach anns a' mheadhon- 
oidhche rinneadh glaodh, 
Feuch, a ta am fear nuadh- 
pòsda a' teachd ; rachaibh a 
mach g'a choinneachadh. 

7 An sin dh'èirich na 
h-òighean ud uile, agus dheas- 
aich iad an lòchrain. 

8 Agus thubhairtna h-òigh- 
ean amaideach riusan a hha 
glic, Thoiribh dhuinne cuid 
do bhur n-oladh ; oir a ta ar 
lòchrain a' dol as. 

9 Ach fhreagair iadsan a 
hlia glic, ag ràdh, Air eagal 
nach bi na 's leoir ann dhuinn 
fèin agus dhuibh-san, gu ma 
fearr leibh dol a chum an 
luchd-reicidli, agus ceannaich- 
ibh dhuibh fèin. 

10 Agus am feadh a bha 
iad a' dol a cheannach, thàinig 
am fear-nuadh pòsda; agns 
chaidh iadsan a bha ullamh a 
steach leis chum a' phòsaidh, 
agus dhruideadh an dorus. 

11 'Na dhèigh sin thàinig 
mar an ceudna na h-òigliean 
eile, ag ràdh, A Thighearn, 
a Thighearn, fosgail dhuinne. 

12 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, nach aithne 
dhomh sibh. 

13 Deanaibh faire air an 
aobhar sin, do bhrìgh nach 
aithne dhuibh an là no an 
uair, air an tig Mac an duine. 

14 Oir is cosmhuil e ri 



54 



MATA. 



duine a' dol air choigrich, a 
ghairm a sheirbhisich, agus a 
thug- dhoibh a mhaoin : 

15 Agus do h-aon diubh 
thug e cùig tàlanna, agus do 
neach eile a dhà, agus do 
neach eile a h-aon; do gach 
aon fa leth a rèir a chomais ; 
agus air ball ghabh e a thurus. 

16 Agus dh'imich esan a 
fhuair na ciìig tàlanna, agus 
rinn e ceannachd leo, agus 
bhuannaich e cùig tàlanna eile. 

17 Agus mar an ceudna 
esan a fhuair a dhà, bhuann- 
aich e dithis eile. 

18 Ach an ti a fhuair a 
h-aon, dh'imich e agus chladh- 
aich e san talamh,agus dh'fhol- 
aich e airgiod a mhaighstir. 

19 An dèigh aimsir fhada 
thàinig Tighearna nan seirbh- 
iseach sin, agus rinn e cunnt- 
as riu. 

20 Agus thàinig esan a 
fhuair na cùig tàlanna, agus 
thug e leis, cùig tàlanna eile, 
ag ràdh, A Thighearna, thug 
thu dhomh-sa cùig tàlanna : 
feuch, bhuannaich mi cùig tàl- 
anna eile thuilleadh orra. 

21 Agus thubhairt a Thigh- 
earna ris, Is maitli, a dheadh 
sheirbhisich fhìrinnich ; bha 
thusa firinneach ann am beag- 
an, cuiridh mise os ceann 
mhòran thu : imich a steach 
do aoibhneas do Thighearn. 

22 Agus thàinig esan a 
fhuair an dà thàlann, agus 
thubhairt e, A Thighearna, 
thug thu dhomh-sa dà thàl- 
ann : feuch, bhuannaich mi dà 
thàlann eile thuilleadh orra. 



23 Thubhairt a Thighearna 
ris, Is maith, a dheadh sheir- 
bhisich f hìrinnich ; bha thusa 
firinneach ann am beagan do 
nithibh, cuiridh mise os ceann 
mòran do nithibh thu : imich 
a steach do aoibhneas do 
Thighearn. 

24 Ach an uair a thàinig 
esan a fhuair an t-aon tàlann, 
thubhairt e, A Thighearna, 
bha fhios agam gur duine 
cruaidh thu, a bhuaineas san 
àite nach do chuir thu, agus 
a thionaileas san ionad anns 
nach do sgaoil thu ; 

25 Agus air dhomh bhi fo 
eagal, chaidh mi agus dh'fhol- 
aich mi do thàlann san tal- 
amh : feuch, sin agad do ehuid 
fèin. 

26 Fhreagair a Thighearn 
agus thubhairt e ris, A sheir- 
bhisich uilc agus leisg, bha 
fhios agad gu buainim-sa san 
àit anns nach do chuir mi, a- 
gus gu tionalam as an ionad 
anns nach do sgaoil mi ; 

27 Bu chòir dhuit uime sin 
m' airgiod a thabhairt do'n 
luchd-malairt, agus air dhomh 
teachd gheibhinn mo chuid 
fèin maille r'a riadli. 

28 Buinibh uaith uime sin 
an tàlann, agus thugaibh dhas- 
an e, aig am bheii na deich 
tàlanna. 

29 (Oir do gach neach aig 
am bheil bheirear, agus bith- 
idh aige gu pailt : ach uaith- 
san aig nach 'eil, bheirear 
eadhon an ni sin a ta aige.) 

30 Agus tilgibh an seirbh- 
iseach mi-tharbhach so do 



CAIB. 

dhorchadas iomallach : an sin 
bithidh gul agus gìosgan f hiac- 
al. 

31 An uair a thig Mac an 
duine 'na glilòir, agus na h-ain- 
gil naomha uile maille ris, an 
sin suidhidh e air caithir rìogh- 
ail a ghlòire : 

32 Agus cruinnichear 'na 
làthair na h-uile chinnich ; a- 
gus sgaraidh e iad o chèile, 
amhuil a sgaras buachaill na 
caoraich o na gabhraibh : 

33 Agus cuiridh e na eaor- 
aich air a làimh dheis, ach na 
gabhair air a làimh chlì. 

34 An sin their an Righ 
riusan air a dheis, Thigibh, a 
dhaoine beannaichte m' Ath- 
ar-sa, sealbhaichibh mar oigh- 
reachd an rìoghachd a ta air 
a deasachadh dhuibh o leag- 
adh bunaite an domliain : 

35 Oir bha mi ocrach, agus 
thug sibh dhomh biadh : bha 
mi tartmhor, agus thug sibh 
dhomh deoch : bha mi a'm' 
choigreach, agus tliug sibh 
aoidheachd dhomh : 

36 Lomnochd, agus dh'eud- 
aich sibh mi: bha mi euslan, 
agus thàinig sibh g'am arah- 
arc : bha mi am prìosan, 
agus thàinig sibh a m' ionn- 
suidh, 

37 An sin freagraidh na 
fìreana e, ag ràdh, A Thigh- 
earna, c'uin a chunnaic sinn 
ocrach thu, agus a bheathaich 
sinn thu ? no tartmhor, agus 
a thug sinn deoch dhuit? 

38 No c'uin a chunnaic sin 
a'd' choigreach thu, agus a 
thug sinn aoidheachd dhuit? 



XXV. 55 

no lomnochd, agus a dh'eud- 
aich sinn thu ? 

39 No c'uin a chunnaic 
sinn euslan thu, no am prìosan, 
agus a thàinig sinn a d'ionn- 
suidh ? 

40 Agus freagraidh an 
Righ, agus their e riu, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
a mheud 's gu'n do rinn sibh 
e do aon do na bràithribh 
a's lugha agam-sa, rinn sibh 
dhomh-sa e. 

41 An sin their e mar an 
ceudna riusan air an làimh 
chlì, Imichibh uam, a shluagh 
malluichte, dh'ionnsuidh an 
teine shiorruidh, a dh'ulluich- 
eadh do'n diabhul agus d'a 
ainglibh : 

42 Oir bha mi ocrach, 
agus eha d'thug sibh dhomh 
biadh : bha mi tartmhor, 
agus cha d'thug sibh dhomh 
deoch : 

43 Bha mi a'm' choigreaeh, 
agus cha d'thug sibh aoidh- 
eachd dhomh : lomnochd, a- 
gus cha d'eudaich sibh mi : 
euslan, agus am prìosan, agus 
cha d'thàinig sibh g'am amh- 
arc. 

44 An sin freagraidh iadsan 
mar an ceudna e, ag ràdh, A 
Thighearna, c'uin a chunnaic 
sinne thu ocrach, no tartmhor, 
no d' choigreach, no lomnochd, 
no euslan, no am prìosan, a- 
gus nach do fhritheil sinn 
dhuit ? 

45 An sin freagraidh esan 
iad, ag ràdh, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, a mheud as 
nach d'rinn sibh e do'n neach 



56 



MATA. 



a's lugha dhiubh so, cha d'rinn 
sibh dhomh-sa e. 

46 Agus iniichidh iadsan 
chum peanais shiorruidh ; ach 
na fìreana chum na beatha 
maireannaich. 

CAIB. XXVI. 

AGUS tharladh, 'nuair a 
chrìochnaich losa na 
briathra so uile, gu'n dubhairt 
e r'a dheisciobluibh, 

2 A ta fhios agaibh gu 
bheil a' chàisg an dèigh dà là, 
agus a ta Mac an duine air a 
bhrath chum a chèusaidh. 

3 An sin chruinnich uachd- 
arain nan sagart, agus na 
sgrìobhaichean, agus seanair- 
ean a' phobuill, gu talla an 
àrd-shagairt, d'an goirear Caia- 
phas, 

4 Agus ghabh iad comh- 
airle le chèile chum losa a 
ghlacadh le feall, agus a chur 
gu bàs. 

5 Ach thubhairt iad, Na 
deanamaid e san fhèill, air 
eagal gu'm bi buaireas am 
measg a' phobuiU. 

6 Agus air do losa a bhi 
ann am Betani, ann an tigh 
Shimoin an lobhair, 

7 Thàinig bean d'a ionn- 
suidh aig an robh bocsa ala- 
bastair làn do oladh ro luach- 
mhoir, agus dhòirt i air a 
cheann e, agus e 'na shuidhe 
aig biadh. 

8 Ach an uair a chunnaic 
a dheisciobuil sin, bha fearg 
orra, ag ràdh, Ciod is ciall 
do'n ana-caitheadh so ? 

9 Oir dh'fheudadh an oladh 



so bhi air a reiceadh air mhòr- 
an, agus a bhi air a toirt do 
na bochdaibh. 

10 Ach air aithneachadh 50 
do losa, thubhairt e riu, C'ar 
son a ta sibh a' cur dragha air 
a' mhnaoi ? oir rinn i deadh 
obair dhomh-sa. 

11 Oir a ta na bochdan 
agaibh a ghnàth maille ribh, 
ach cha'n 'eil mise agaibh a 
ghnàth. 

12 Oir air dòrtadh na h-ol- 
adh so dhi air mo chorp-sa, is 
ann fa chomhair m'adhlaic a 
rinn i e. 

13 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Ge b'e àit am bi an 
soisgeul so air a shearmonach- 
adh air feadh an t-saoghail gu 
h-iomlan, aithrisear an ni a 
rinn a' bhean so, mar chuimh- 
ne oirre. 

14 Ansindh'imichaondo'n 
dà fhear dheug, d'am b'ainm 
ludas Iscariot, chum nan àrd- 
shagart. 

15 Agus thubhairt e, Ciod 
a bheir sibh dhomh-sa, agus 
brathaidh mi dhuibh e ? Agus 
choird iad ris air dheich buinn 
fhichead airgid. 

16 Agus o'n àm sin a mach 
dh'iarr e fàth air esan a bhrath. 

17 Agus air a' cheud là do 
fìieill an arain neo-ghoirtichte, 
thàinig na deisciobuil chum 
losa, ag ràdh ris, C'àit an 
àiU leat sinne a dh'ulluchadh 
dhuit, chum gu'n ith thu a' 
chàisg ? 

18 Agus thubhairt esan, 
Rachaibh do'n bhaile gu leith- 
id so do dhuine, agus abraibh 



CAIB. 

rìs, Tha am maighstir ag ràdh, 
A ta m'àm am fagus, cumaidh 
mi a' chàisg aig do thigh-sa 
maille ri m' dheisciobluibh, 

19 Agus rinn na deisciobuil 
mar dh'orduieh losa dhoibh, 
asfus dheasaich iad a' chàisg. 

20 Agus an uair a thainig 
am feasgar, shuidh e maille ris 
an dà fhear dheug. 

21 Agus ag itheadh dhoibh, 
thubhairt e, Gu deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, gu'm brath 
fear dhibh mise. 

22 Agus bha iad ro bhròn- 
ach, agus thòisich gach aon 
aca fa leth air a ràdh ris, Am 
mise e, a Thighearn ? 

23 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairte, An ti a thumas 
a làmh sa' mhèis maille rium- 
sa, brathaidh esan mi. 

24 Gu deimhin a ta Mac an 
duine ag imeachd, a rèir mar 
a ta e sgrìobhta m'a thim- 
chioll: ach is an-aoibhinn do'n 
duine sin le'm brathar Mac 
an duine : bu mhaith do'n 
duine sin mur beirte riamh 
e. 

25 An sin fhreagair ludas 
a bhrath e agus thubhairt e, 
A mhaighstir, am mise e? 
Thubhairt esan ris, Thubhairt 
thu. 

26 Agus ag itheadh dhoibh, 
ghlac losa aran, agus air tabli- 
airt buidheachais, bhris se e, 
agus thug e do na deisciob- 
luibh (?, agus thubhairt e, 
Gabhaibh, ithibh ; is e so mo 
chorp-sa. 

27 Agus air glacadli a' 
chupain, agus air tabhairt 



XXVI. 57 

buidheachais, thug e dhoibh e, 
ag ràdb, Olaibh uile dheth : 

28 Oir is i so m'f huil-sa an 
tiomnaidh nuaidh, a dhòirtear 
air son mhòran chum maith- 
eanais pheacanna. 

29 Ach tha mi ag ràdh 
ribh, Nach òl mi à so suas do 
thoradh so na fionain, gus an 
là sin an òl mi e nuadh maille 
ribh ann an rìoghachd m' Ath- 
ar. 

30 Agus air dhoibh laoidh 
a sheinn, chaidh iad a mach 
gu sliabh nan crann-oladh. 

31 An sin thubhairt losa 
riu, Gheibh sibh uile oilbheum 
annam-sa an nochd ; oir a ta 
e sgrìobhta, Buailidh mi am 
buachaill, agus sgapar caoraich 
an treuda. 

32 Ach an deigh dhomh-sa 
èirigh a rìs, thèid mi roimh- 
ibh do Ghalile. 

33 Agus fhreagair Peadar 
agus thubhairt e ris, Ged 
gheibh gach uile dhaoine oil- 
bheum annad, cha'n fhaigh 
mis oilbheum gu bràth. 

34 Thubhairt losa ris, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh riut, 
air an oidhche so fèin mu'n 
goir an coileach, gu'n àich- 
eadh thu mi tr'i uairean. 

35 Thubhairt Peadar ris, 
Ged a b'èigin dhomh bàsach- 
adh maille riut, cha'n àich- 
eadh mi thu. Agus thubhairt 
na deisciobuil uile mar an 
ceudna. 

36 An sin thàinig losa 
maille riu gu ionad d'an goir- 
ear Getsemane, agus thubhairt 
e ris na deisciobluibh, Suidh' 



58 



MATA. 



ibh-sa an so, gus an tèid mise 
a dheanainli urnuigh an sud. 

37 Agus thug e Peadar leis, 
agus dithis mhac Shebede, a- 
gus thòisich e air a bhi bròn- 
ach, agus ro dhoilgheasach. 

88 An sin thubhairt e riu, 
A ta m'anam ro bhrònach, 
eadhon gu bàs : fanaibh-sa an 
so, agus deanaibh faire maille 
riumsa. 

39 Agus dh'imicli e beag- 
an air adhart, agus thuit e air 
aghaidh, a' deanamh urnuigh, 
agus ag ràdh, O m' Athair, 
ma dh'fheudas e bhi, rachadh 
an cupan so seachad orm : 
gidheadh, nabiodhe mar is àill 
leamsa, ach mar is toil leatsa. 

40 Agus thàinig e chum 
nan deisciobul, agus fhuair e 
'nan codal iad, agus thubhairt 
e ri Peadar, An ann mar sin, 
nach b'urrainn sibh faire a 
dheanamh aon uair a mhàin 
maille riumsa? 

41 Deanaibh faire agus ur- 
nuigh, chum nach tuit sibh 
am buaireadh : a ta gun amh- 
arus an spiorad togarach ; ach 
a tcCn fheoil anmhunn. 

42 A rìs an dara uair, dh'- 
imich e affus rinn e urnuiffh, 
ag ràdh, O m' Athair, mur 
feudar gu'n tèid an cupan so 
seachad orm, gun mi 'ga òl, 
do thoil-sa gu robh deanta. 

43 Agus thàinig e agus 
f huair e iad a rìs 'nan codal : 
oir bha an siìilean trom. 

44 Agus dh'fhàg e iad, a- 
gus dh'imich e a rìs, agus rinn 
e urnuigh an treas uair, ag 
ràdh nam briathra ceudna. 



'^S An sin thàinig e chum 
a dheisciobul, agus thubhairt 
e riu, Coidlibh roimhibh a nis, 
agus gabhaibh fois ; feuch, a 
ta an uair air druideadh, agus 
a ta Mac an duine air a bhrath 
thairis do làmhaibh pheacach. 

46 Eiribh, imicheamaid : 
feuch, a ta an ti a bhrathas 
mise am fagus. 

47 Agus air dha bhi fathast 
a' labhairt, feuch, thàinig lu- 
das, aon do'n dà fhear dheug, 
agus maille ris cuideachd 
mhòr le claidhibh agus bataibh 
o na h-àrd-shagartaibh agus o 
sheanairibh a' phobuill. 

48 A nis bha an ti a bhrath 
esan air tabhairt comhara 
dhoibh, ag ràdh, Ge b'e neach 
a phògas mise, is e sin e ; 
deanaibh greim air. 

49 Agus air ball thàinig e 
chum losa, agus thubhairt e 
Fàilte dhuit, a mhaighstir ; a- 
gus phòg se e. 

50 Ach thubhairt losa ris, 
A charaid, c'ar son a thàinig 
thu ? An sin thàinig iad, agus 
chuir iad làmh ann an losa, a- 
gus ghlac iad e. 

51 Agus, feuch, shìn a 
h-aon diubhsan a bha maille 
ri losa a làmh, agus tharruing 
e a chlaidheamh, agus air dha 
seirbhiseach an àrd-shagairt a 
bhualadh, ghearr e a chluas 
dheth. 

52 An sin thubhairt losa 
ris, Cuir a rìs do chlaidheamh 
air ais 'na ionad fèin: oir iad- 
san uile a ghlacas an claidh- 
eamh,tuitidh iadleisa'chlaidh- 
eamh. 



CAia XXVI. 



59 



53 An saoil tliusa nacli feud ^ 
mise a nis m'Athair agliuidhe, 
agus bheir e dhomh tuilleadh 
na dà legion deug do aing- 
libh? 

54 Ach cionnus an sin 
bhiodh na sgriobtuirean air 
an coimhlionadh, a tha 'g ràdh 
gur ann mar so is èigin tach- 
airt ? 

55 Ach an uair sin fèin 
thubhairt losa ris an t-sluagh, 
An d'thàinig sibh a mach mar 
gu b'ann an aghaidh gaduiche, 
le claidhibh agus bataibh chum 
mise a ghlacadh? Bha mi 
gach là a' m' shuidhe maille 
ribh san teampull a teagasg, 
agus cha do chuir sibh làmh 
annam. 

56 Ach thachair so uile, 
chum gu'm biodh sgriobtuire 
nam f àidhean air an coimhlion- 
adh. An sin thrèig na deis- 
ciobuil uile e, agus theich iad. 

57 Agus air dhoibh-san 
losa a ghlacadh, thug iad leo 
e gu Caiaphas an t-àrd-shagart, 
far an robh na sgrìobhaichean 
agus na seanairean air cruinn- 
eachadh. 

58 Ach lean Peadar e fad 
uatha, eadhon gu talla an àrd- 
shagairt, agus chaidh e steach, 
agus shuidh e maiUe ris na 
seirbhisich, a dh'fhaicinn na 
crìche. 

59 Agus dh'iarr na h-àrd- 
shagairt agus na seanairean, 
agus a' chomhairle uile jSanuis 
bhrèige an aghaidh losa, chum 
a chur gu bàs. 

60 Ach cha d'fhuair iad : 
seadb, ge do thàinig mòrau 



do fhianuisibh brèige, cha 
d'fhuair iad. Fa dheòidh 
thàinig dà fhianuis bhrèige. 

6 1 Agus thubhairt iad, Thu- 
bhairt am /ear so, Is urrainn 
mise teampull Dè a leagadh, 
as'us a thogail a ris an tri 
làithibh. 

62 Agus air do'n àrd-shag- 
art èirigh, thubhairt e ris, 
Nach freagair thu bheag? 
Ciod e a ta iad sin a' toirt 
fìanuis a'd' aghaidh ? 

63 Ach dh'fhan losa 'na 
thosd. Agusfhreagairant-àrd- 
shagart agus thubhairt e ris, 
A ta mi ga d' mhionnachadh 
air an Dia bheò, gu'n innseadh 
tu dhuinn, an tu Criosd Mac 
Dhè. 

64 Thubhairt losa ris Thu- 
bhairt thu : gidheadh tha mi 
ag ràdh ribh, 'Na dhèigh so 
chi sibh Mac an duine 'na 
shuidhe air deas làimh cumh- 
achd Dhè, agus a' teachd air 
neulaibh nèimh. 

65 An sin reub an t-àrd- 
shagfirt 'eudach, ag ràdli, Gu'n 
do labhair e toibheum ; ciod 
am feum tuilleadh a ta againn 
air fianuisibh? feuch, a nis 
chuala sibh a thoibheum. 

66 Ciod i bhur barail-sa? 
Fhreagair iadsan agus thubh- 
airt aid, A ta e toillteanach 
air a' bhàs. 

67 An sin thilg iad smug- 
aid 'na eudan, agus bhuail aid 
le 'm basaibh e ; agus ghabh 
cuid eile air le slataibh, 

68 Agràdh, Dean fàidhead- 
aireachd dhuinn, a Chriosd, 
Cò e a bhuail thu ? 



60 



MATA. 



69 Agus shuidh Peadar a 
mach anns an talla: agus thàin- 
ig cailin àraidh d'a ionnsuidh, 
ag ràdh, Bha thusa mar an 
ceudna maille ri losa o Ghalile. 

70 Ach dh'àicheadh esan 
'nan làthair uile, ag ràdh 
Cha'n 'eil fhios agam ciod a 
ta thu ag ràdh. 

71 Agus air dol a mach dha 
do'n fhor-dhorus, chunnaic 
cailin eile e, agus thubhairt i 
riu-san a bha 'n sin, Bha 'm 
fear so mar an ceudna maille 
ri losa o Nasaret. 

72 Agus dh'àicheadh e a 
rìs le mionnaibh, ag ràdh, 
Cha'n aithne dhomh an duine. 

73 Agus tamull beag 'na 
dhèigh sin thàinig an dream a 
bha 'nan seasamh a làthair, a- 
gus thubhairt iad ri Peadar, 
Gu firinneach is ann diubh sud 
fèin tha thusa; oir a ta do 
chainnt ga d' bhrath. 

74 An sin thòisich e ri 
mallachadh agus mionnach- 
adh, ag ràdli, Cha'n aithne 
dhomh an duine. Agus air 
ball ghoir an coileach. 

75 Agus chuimhnich Pead- 
ar briathran losa, a thubhairt 
ris, Mu'n goir an coileach, 
àicheadhaidh tu mi tri uair- 
ean. Agus air dol a mach 
dha, ghuil e gu geur. 

CAIB. XXVII. 

AIR teachd do'n mhaduinn, 
ghabh uachdarain nan 
sagart uile, agus seanairean a' 
phobuill, comhairle le chèile 
an aghaidh losa, chum a chur 
gu bàs. 



2 Agus air dhoibh esan a 
cheangal, thug iad leo e, agus 
thug iad thairis e do Phontius 
Pilat an t-uachdaran. 

8 An sin an uair a chunn- 
aic ludas a bhrath e, gu'n do 
dhìteadh e, ghabh e aithreach- 
as, agus thug e air an ais na 
deich buinn fhichead airgid 
do na h-àrd-sliagartaibh, agus 
do na seanairibh, 

4 Ag ràdh, Pheacaich mi, 
ann am brath na fola neò- 
chiontaich. Ach thubhairt iad- 
san, Ciod e sin duinne ? amh- 
airc thusa air sin. 

5 Agiis air tilgeadh uaith 
nam bonn airgid anns an team- 
pull, dh'imich e roimhe, agus 
chaidh e agus chroch se e fèin. 

6 Agus ghlac na h-àrd-shag- 
airt na buinn airgid, agus thu- 
bhairt iad, Cha chòir an cur 
san ionmhas, oir is luach fola 
iad. 

7 Agus airgabhailcomhairle 
dhoibh, cheannaich iad leo 
fearann a' chriadhadair, chum 
a bhi 'na àit-adhlaic do choig- 
rich. 

8 Air an aobhar sin goir- 
ear do'n fhearann sin, Fear- 
ann na fola, gus an là'n diugh 

9 (An sin choimhlionadh 
an ni a labhradh le leremias am 
fàidh, ag ràdh, Agus ghabh 
iad na deich buinn fhichead 
airgid, luach an ti amheasadh, 
ne'ach a mheas iadsan a bha 
do chloinn Israeil, 

10 Agus thug siad iad air 
son fearainn a' chriadhadair, 
mar a dh'orduich an Tighear- 
ua dhomh-sa.) 



CAIB. XXVII. 



61 



11 Agussheaslosaanlàthair 
an uaclidarain : agus dh'f hios- 
raich an t-uachdaran dheth, 
ag ràdh, An tusa Righ nan 
ludhach? Ad'us thubhairt losa 
ris, Thubhairt thu. 

12 Agus an uair a chuir na 
h-àrd-shao-airt affus na sean- 
airean cionta as a leth, cha 
do fhreagair e ni sam bith. 

13 An sin thubhairt Pilat 
ris, Nach cluinn thu cia lion 
nithe air am bheil iad a' toirt 
fianuis a'd' aghaidh ? 

14 Agus cha d'thug e freag- 
radh dha air aon f hocal ; ionn- 
us gu'n do ghabh an t-uachd- 
aran iongantas ro mhòr. 

15 A nis ri àm na fèille 
chleachd an t-uachdaran aon 
phrìosanach a b'àill leo chur 
fa sgaoil do'n phobull. 

16 Agus bha aca san àm sin 
prlosanach ro-chomharaichte, 
d'am b'ainm Barabas. 

1 7 Air an aobhar sin an uair 
a bha iad cruinn an ceann a 
chèile, thubhairt Pilat riu, Cò 
is àill leibh mise a chur fa 
sgaoil duibh? Barabas, no losa, 
d'an goirear Criosd ? 

18 Oirbha fhios aige gu'm 
b'ann o fharmad a thug iad 
thairis e. 

19 Agus an uair a bha e 'na 
shuidhe air caithir a' bhreith- 
eanais, chuir a bhean teachd- 
aireachd d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, Na biodh agad-sa gnoth- 
uch sam bith ris an fhìrean 
sin : oir is mòr a dh'f hulaing 
mise an diugh ann am bruad- 
ar, air a shon-san. 

20 Achchuirnah-àrd-shag- 



airt agus na seanairean impidh 
air a' phobull gu'n iarradh iad 
Barabas, agus gu milleadh iad 
losa. 

21 Agus fhreagair an t- 
uachdaran agus thubhairt e 
riu, Cò do'n dithis is àill leibh 
mise a chur fa sgaoil duibh? 
Thubhairt iadsan, Barabas. 

22 Thubhairt Pilat riu, Ciod 
ma seadh a ni mi ri losa, d'an 
goirear Criosd ? Thubhairt, iad 
ris uile, Ceusar e. 

23 Agus thubhairt an t- 
uachdaran, C'ar son? ciod an 
t-olc a rinn e ? ach is mò gu 
mòr a ghlaodh iadsan, ag ràdh, 
Ceusar e. 

24 Agus an uair a chunn- 
aic Pilat nach do bhuadhaich 
e bheag sam bith, ach g-u"n 
d'èirich an tuilleadh buaireis. 
ghabh e uisge, agus dh'ionu- 
laid e a làmhan am fianuis an 
t-sluaigh, ag ràdh, A ta mise 
neòchiontach do fhuil an fhìr- 
ein so ; faicibh-sa sÌ7i. 

25 Agus fhreagair am po- 
buli uile, agus thubhairt iad, 
Biodh 'fhuil oirnne, agus air 
ar cloinn. 

26 An sin leig e fa sgaoil 
Barabas dhoibh : ach air dha 
losa a sgiiìrsadh, thug e thairis 
e chum a cheusaidh. 

27 An sin thug saighdear- 
an an uachdarain leo losa do 
thalla a' bhreitheanais, agus 
chruinnich iad a' bhuidheann 
uile m'a thimchioll. 

28 Agus air dhoibh a rùsg- 
adh, chuir iad uime falluiun 
scarlaid. 

29 Agus air dhoibh crùn 



62 



MATA. 



droighinn fhigheadh, chuir iad 
m'a cheann e, agus slat chuilce 
'na làimh dheis: agus ìùb iad 
an glùn 'na làthair, agus rinn 
iad fanoid air, ag ràdh, Gu'm 
beannaichear thu, a Righ nan 
ludhach. 

30 Agus thilg iad smugaid 
air, agus ghlac iad an t-slat 
chuilce, agus bhuail iad sa' 
cheann e. 

81 Agus an dèigh dhoibh 
fanoid a dheanamh air, thug 
iad an fhalluinn dheth, agus 
chuir iad 'eudach fèin uime, 
agus thug iad leo e chum a 
cheusaidh. 

32 Agus an uair a chaidh 
iad a mach, fhuair iad duine o 
Chirene, d'am b'ainm Simon: 
esan dh'èignich iad chum a 
chrann-ceusaidh-san a ghiùl- 
an. 

33 Agusanuair athàinigiad 
gu ionad d'an ainm Golgota, 
sin r'a ràdh, àite cloiginn, 

34 Thug iad dha r'a òl fion 
geur, measgta le domblas : a- 
gus air dha a bhlasadh, cha'n 
òladh se e. 

35 Agus an uaìr a cheus 
iad e, roinn iad a thrusgan 
eatorra, a' tilgeadh crannchuir, 
chum gu'n coimhliontadh an 
ni a labhradh leis an fhàidh, 
E-oinn iad m'eudach eatorra, 
agus chuir iad crannchur air 
mo bhrat. 

36 Agus shuidh iad, agus 
rinn iad faire air an sin : 

37 Agus chuir iad a chùis- 
dhìtidh sgrìobhta os a cheann, 
IS E SO lOSA RIGH NAN 
lUDIIACH. 



38 An sin cheusadh maille 
ris dà ghaduiche ; fear air a 
làimh dheis, agus fear eile air 
a làimh chlì. 

39 Agus thug iadsan a bha 
dol seachad toibheum dha, a' 
crathadh an ceann, 

40 Agus ag ràdh, Thusa a 
leagas an teampull, agus a 
chuireas suas an tri làithibh e, 
fòir ort fèin : ma's tu Mac 
Dhè, thig a nuas o'n chrann- 
cheusaidh. 

41 Mar an ceudna thubhairt 
na h-ard-shagairt, maille ris na 
sgrìobhaichibh, agus na sean- 
airibh, a' fanoid air, 

42 Shaor e daoine eile, e 
fèin a shaoradh ni 'n comasach 
e : ma's e Righ Israeil, thig- 
eadh e nis a nuas o'n chrann- 
cheusaidh, agus creididh sinn 
e. 

43 Chuireadhòigh an Dia; 
saoradh e a nis e, ma tha toil 
aige dha : oir thubhairt e, Is 
mise mac Dhè. 

44 Agus thug na gaduicb- 
ean, a cheusadh maiUe ris, am 
beum ceudna dha. 

45 A nis o'n t-seathadh uair 
bha dorchadas air an tìr uile 
gus an naothadh uair. 

46 Agus mu thimchioll na 
naothadh uaire dh'èigh losa 
le guth àrd, ag ràdh, Eli, eli, 
lama, sabachtani ? is e sin r'a 
ràdh, Mo Dhia, mo Dhia, c'ar 
son a thrèig thu mi ? 

47 Agus air cluinntinn sin 
do chuid diubhsan a bha 'nan 
seasamh an sin, thubhairt iad, 
A ta am fear so a' glaodhach 
air Elias. 



CAIB. XXVII. 



63 



48 Agus air ball ruith a 
li-aon diubh, agus ghabh e 
spong, agus lìon e do fliìon 
geur i, agus air dha a cur air 
slait chuilce, thug e dha r'a 
òl. 

49 Ach thubhairt càch, Leig 
dha, faiceamaid an tig Elias 
g'a thèarnadh. 

50 Agus an uair a dh'èigh 
losa a rìs le glaodh mòr, thug 
e suas a spiorad. 

51 Agus, feuch, reubadh 
brat-roinn an teampuill 'na 
dhà chuid, o mhuUach gu 
ìochdar ; agus chriothnuich 
an talamh, agus sgoilteadh na 
creagan : 

62 Agus dh'fhosgladh na 
h-uaighean, agus dh'èirich 
mòran do chorpaibh nan 
naomh, a bha 'nan codal, 

53 Agus chaidh iad a mach 
as na h-uaighibh an dèigh 'ais- 
eirigh-san, agus chaidh iad a 
steach do'n bhaile naomh, a- 
gus nochdadh iad do mhòran. 

54 A nis an uair a chunn- 
aic an ceannard-ceud, agus 
iadsan a bha maiUe ris a' 
coimhead losa, a' chrith-thal- 
mhainn, agus na nithe eile a 
rinneadh, ghabh iad eagal mòr, 
ag ràdh, Gu fìrinneach b'e so 
Mac Dhè. 

55 Agus bha an sin mòran 
bhan (ag amharc am fad,) a 
lean losa o Ghalile, a' frith- 
ealadh dha : 

56 AmmeasganrobhMuire 
Magdalen, agus Muire màth- 
air Sheumais agus loseis, agus 
màthair cloinne Shebede. 

57 Agus air teachd do'n 



fheasgar, thàinig duine saoi- 
bhir o Arimatea, d'am b'ainm 
loseph, a blia e fèin 'na dheis- 
ciobul aig losa mar an ceud- 
na. 

58 Chaidh esan gu Pìlat, 
agus dh'iarr e corp losa: an 
sin dh'àithn Pilat an corp a 
thabhairt da. 

59 Agus ghlac loseph an 
corp, agus phaisg e ann an 
lìon-eudach fior-ghlan e, 

60 Agus chuir se e 'na 
uaigh nuaidh fèin, a chladh- 
aich e ann an carraig : Agus 
charuich e clach mhòr gu 
dorus na h-uaighe, agus dh'im- 
ich e roimhe. 

61 Agus bha Muire Mag- 
dalen, agus a' Mhuire eile 
'uan suidhe fa chomhair na 
h-uaighe. 

62 A nis air an là màireach, 
an là'n dèigh an ulluchaidh, 
chruinnicheadh na h-àrd-shag- 
airt, agus na Phairisich gu 
Pilat. 

63 Ag radh, A Thighearn, 
is cuimhne leinn an uair a bha 
am mealltair ud fathast beò, 
gu'n dubhairt e, Eiridh mi an 
dèigh thri làithean. 

64 Orduich uime sin an 
uaigh a bhi air a coimhead gu 
cinnteach gus an ireas là, air 
eagal gu'n tig a dhcisciobuil 
san oidhche, agus gu'n goid 
iad leo e, agus gu'n abair iad 
ris an t-sluagh, Dh èirich e o 
na marbhaibh: aQus mar sin 
bithidh am mearachd deir- 
eannach ni's miosa na'n ceud 
mhearachd. 

65 Thubhairt Pilat riu, Tha 



64 



MATA. 



faire agaibh ; imichibh, dean- 
aibh an uaigh cho tèaruinte 's 
is aithne dhuibh. 

66 Agus dh'imich iad agus 
rinn iad an uaigh cinnteach, 
a' cur seula air 'a chloich, 
maille ri faire. 

CAIB. XXVIII. 

AN deigh na sàbaid, aig 
briseadh na fàire air a' 
cheud là do'n t-seachduin, 
thàinig Muire Magdalen, agus 
a' Mhuire eile, a dh'fhaicinn 
na h-uaighe. 

2 Agus, feuch, bha crith- 
thalmhainn mhòr ann; oir 
thàinig aingeal an Tighearna 
nuas o nèamh, agus air teachd 
dha charuich e a' chlach o'n 
dorus, agus shuidh e oirre. 

3 Agus bha a ghnùis mar 
dhealanach, agus 'eudach geal 
mar shneachdadh. 

4 Agus air eagal roimhe 
chriothnuich an luchd-coimh- 
id, agus chaidh iad an riochd 
mairbh. 

5 Ach fhreagair an t-ain- 
geal agus thubhairt e ris na 
mnaibh, Na biodh eagal oirbh- 
se : oir a ta fhios agani gu 
bheil sibh ag iarraidh losa, a 
chaidh cheusadh. 

6 Cha'n 'eil e 'n so; oir 
dh'èirich e, mar a thubhairt 
e: thigibh, faicibh an t-àit 
an robh an Tighearn 'na 
luidhe. 

7 Agus imichibh gu luath, 
agus innsibh d'a dheisciob- 
luibh gu'n d'èirich e o na 
marbhaibh: agus, feuch, tha 
e dol roimhibh do Ghalile; an 



sin chi sibh e; feuch, thubhairt 
mise ribh e. 

8 Agus dh'imich iad gu 
luath o'n uaigh, le h-eagal a- 
gus mòr-ghairdeachas, agus 
ruith iad a dh'innseadh d'a 
dheisciobluibh. 

9 Agus ag imeachd dhoibh- 
san a dh'innseadh d'a dheis- 
ciobluibh, feuch, thachair losa 
fèin orra, ag ràdh, Fàilte 
dhuibh. Agus thàinig iad am 
fagus da, agus rug iad air a 
chosaibh, agus rinn iad aoradh 
dha. 

10 An sin thubhairt losa 
riu, Na biodh eagal oirbh: 
imichibh, abraibh ri m' bràith- 
ribh iadsan a dhol do Gbalile, 
agus an sin chi iad mi. 

11 Agus an uair a bha iad- 
san ag imeachd, feuch, thàin- 
ig cuid do'n luchd-faire do'n 
bhaile, agus nochd iad do na 
h-àrd-shagartaibh gach ni a 
thachair. 

12 Agus air cruinneachadh 
dhoibh-san an ceann a chèile 
maille ris na seanairibh, agus 
air gabhail comhairle dhoibh, 
thug iad mòran airgid do na 
saighdearaibh, 

13 Ag ràdh, Abraibh-sa 
gu'n d'thàinig a dheisciobuil 
anns an oidhche, agus gu'n 
do ghoid iad e, an uair a bha 
sinne 'nar codal. 

14 Agus ma chluinneas an 
t-uachdaran so, cuiridh sinne 
impidh air, agus ni sinn sibhse 
tèaruinte. 

15 Agus ghabh iad an t-air- 
giod, agus rinn iad mar a 
theagaisgeadh dhoibh : agus 



CAIB. 1. 



65 



a ta a' chainnt so air a h-aithris 
am measg nan ludhach gus 
an là'n diugh. 

16 An sin chaidh an t-aon 
deisciobul deug do Ghalile, 
do'n bheinn far an d'orduich 
losa dhoibh. 

17 Agus an uair a chunn- 
aic iad e, rinn iad aoradh 
dha : ach bha cuid aca fo 
amharus. 

18 Agus thàinig losa, a- 
gus labhair e riu, ag ràdli, 
Thugadh dhomh-sa gach uile 



AN SOISGEUL a 



chumhachd air nèamh agus 
air talarah. 

19 Uime sin imichibh-sa, 
agus deanaibh deisciobuil do 
gach uile cbinneach, 'gara 
baisteadh ann an ainm an Ath- 
ar, agus a' Mliic, agus an 
Spioraid naoimh ; 

20 A' teagasg dhoibh gach 
uile nithe a dh'àithn mise 
dhuibh a choimhead : Agus, 
feuch, a ta mise maille ribh 
a ghnàth, gu deireadh an 
t-saoghail. Amen. 



REiR MHARCUIS. 



CAIB. I. 




OISEACH Soisgeil losa 
Criosd, Mhic Dhè : 



2 A rèir mar a ta e sgrìobh- 
ta anns na fàidhibh, Feuch, 
cuiream mo theachdair roimh 
do ghnùis, a dh'ulluicheas do 
shlighe romhad. 

3 Guth an ti a dh'èigheas 
anns an ftiàsach, Ulluichibh 
slighe an Tighearna, deanaibh 
a cheumanna dìreach. 

4 Bha Eoin a' baisteadh 
anns an fbàsach, agus a' sear- 
monachadh baistidh an aith- 
reachais, chum maitheanais 
pheacanna. 

5 Agus chaidh a mach d'a 
ionnsuidh tìr Judea uile, agus 
luchd-àiteachaidh lerusaleim, 
agus bhaisteadh leis iad uile 
ann an amhainn Tordain, ag 
aideachadh am peacanna. 

6 Agus blia Eoin air eud- 
achadh le fionna chàmhal, a- 
gus crios leatliair m'a leas- 



raidh ; agus bu bhiadh dha 
locuist agus mil fhiadhaich. 

7 Agus shearmonaich e, ag 
ràdh, A ta neach a' teachd 
a'm' dhèigh a's cumhachd- 
aiche na mise, neach nach 
airidh mise air cromadh sìos 
agus barr-iall a bhròg fhuas- 
gladh. 

8 Bhaist mise gu dearbh 
sibh le h-uisge : ach baist- 
idh esan sibh leis an Spiorad 
Naomh. 

9 Agus tharladh anns na 
làithibh sin, gu'n d'thàinig 
losa o Nasaret Ghalile, agus 
bhaisteadh e le h-Eoin ann an 
lordan. 

10 Agus air ball an uair a 
chaidh e suas as an uisge, 
chunnaic enanòamlian air am 
foegladh, agus an Spiorad niar 
clioluman a' teachd a nuas 
air. 

11 Agus thàinig guth o 
nèamh, ag ràdh, Is tusa mo 

E 



66 



MARC. 



Mliac gràdhacb, anns am bheil 
mo mhòr tlilachd. 

12 Agus air ball tliarruing 
an Spiorad e do'n fhàsach. 

13 Agus bha e 'n sin san 
fhàsach dà fhichead là air a 
bhuaireadh le Satan, agus bha 
e maille ris na fiadh-bheath- 
aichibh, agus fhritheil na 
h-aingil dha. 

14 Agus an dèigh Eoin a 
chur am prìosan, thàinig losa 
do Ghalile, a' searmonachadh 
soisgeil rloghachd Dhè, 

15 Agus ag ràdh, Choimh- 
lionadh an aimsir, agus a ta 
rloghachd Dhè am fagus ; 
deanaibh-sa aithreachas, agus 
creidibh an soisgeul. 

16 Agus air dha bhi 'g im- 
eachd ri taobh fairge Ghalile, 
chunnaic e Simon, agus Ain- 
dreas a bhràthair, a' tilgeadh 
lìn san f hairge : (oir b'iasg- 
airean iad.) 

17 Agus thubhairt losa riu, 
Thigibh a'm' dhèigh-sa, agus 
ni mi 'nur iasgairibh air daoin- 
ibh sibh. 

18 Agus air ball dh'fhàg 
iad an lìonta, agus lean iad 
esan, 

19 Agus an uair a chaidh 
e beagan air aghaidh as a sin. 
chunnaic e Seumas mac She- 
bede, agus Eoin a bhràthair, 
agus iad san luing a' càradh 
an lìonta. 

20 Agus air ball ghairm e 
iad ; agus dli'fhàg iad Sebede 
an athair san luing maille ris 
an luchd-tuarasdail, agus lean 
iad esan. 

21 Agus chaidh iad a steach 



do Chapernaum ; agus air ball 
air dha dol a stigh do'n t-sion- 
agog air an t-sàbaid, theag- 
aisg e. 

22 Agus ghabh iad iongant- 
as r'a theagasg : oir bha e 'gan 
teagasg mar neach aig an robh 
iìghdarras, agus cha b'ann mar 
na sgrìobhaichean. 

23 Agus bha 'nan siona- 
gog-san neach anns an robh 
spiorad neòghlan, agus ghlaodh 
e. 

24 Ag ràdh, Leig leinn ; 
ciod ar gnothuch-ne riut, losa 
o Nasaret? an d'thàinig thu 
g'arsgrios-ne? Is aithne dhomh 
cò thu, aon naomh Dhè. 

25 Agus chronuich losa e, 
ag ràdh, Bi a' d' thosd, agus 
thig a mach as. 

26 Agus an uair a reub an 
spiorad neògblan e, agus a 
ghlaodh e le guth àrd, thàinig 
e mach as. 

27 Agus ghabh iad mòr-ion- 
gantas uile, ionnus gu'n robh 
iad a' cur na ceisde so r'a 
chèile, ag ràdh, Ciod e so? 
Ciod e an teagasg nuadh so? 
oir le h-ùghdarras a ta e toirt 
orduigh eadlion do na spior- 
adaibh neòghlan, agus tha iad 
ìimhal dha. 

28 Agus chaidh a chliù air 
ball a mach air feadh na tìre 
uile timchioll Ghalile. 

29 Agus gun dàil, air dhoibh 
dol a mach as an t-sionagog, 
chaidh iad a steach do thigh 
Shimoin agus Aindreais, maille 
ri Seum.as agus Eoin. 

80 Ach bha màthair-chèile 
Shimoin 'na luidhe ann am 



CAIB. II. 



6^ 



fiabhrus; agus g-hrad labhair 
iad ris uimpe. 

31 Ag'us thàinig esan agus 
thoo; e i, a' breith air làimh 
oirre ; agus air ball dh'fhàg 
am fiabhrus i, agus fhritheil i 
dhoibh. 

32 Agus an uair a blia 'm 
feasgar ann, air do'n ghrèin 
dol fuidhe, thug iad d'a ionn- 
suidh iadsan uile a bha euslan, 
agus iadsan anns an robh 
deamhain. 

33 Agus bha'm baile uile 
air a chruinneachadh chum an 
doruis. 

34 Agus leighis e mòran 
air an robh iomadh gnè euc- 
ail, agus thilg e mach mòran 
dheamhan, agus cha d'fhul- 
aing e do na deamhnaibh labh- 
airt, air son gu'm b'aithne 
dhoibh e. 

35 Agus air dha èirigh sa' 
mhaduinn, fada roimh là, 
chaidh e mach, agus dh'imich 
e gu àite fàsail, agus rinn e 
urnuigh an sin. 

36 Agus lean Simon, agus 
an dream a bha maille ris e. 

37 Agus air fhaotainn 
dhoibh thubhairt iad ris, A ta 
gach uile neach ga d'iarraidh. 

38 Agus thubhairt esan riu, 
Rachamaid a dh'ionnsuidh 
nam bailtean eile làimh ruinn, 
chum gu'n searmonaich mi an 
sin mar an ceudna: oir is ann 
a chum na crìche so thàinig 
mise mach. 

39 Agus shearmonaich e 
'nan sionagogaibh air feadh 
Ghalile uile, aonis thiJof e mach 
na deamhain. 



40 Agus thàinig lobhar d'a 
ionnsuidh, a' guidhe air, agus 
a' lùbadh a ghlùin da, agus ag 
ràdh ris, Ma's àill leat, tha 
thu comasach air mise a dhean- 
amh glan. 

41 Agus ghabh losa truas 
mòr dheth, agus air sìneadh a 
mach a làimhe, bhean e ris, 
agus thubhairt e ris, Is àill 
leam ; bi-sa glan. 

42 Agus co luath as a labh- 
air e, air ball dh'fhalbh an 
luibhre uaith, agus rinneadh 
glan e. 

43 Agus thug e geur-ord- 
ugh dha, agus air ball chuir e 
air falbh e ; 

44 Agus thubhairt e ris, 
Feuch nach innis thu bheag 
do neach air bith : ach imich, 
nochd thu fèin do'n t-sagart, 
agus tabhair mar ìobairt air 
son do ghlanaidh na nithe a 
dh'àithn Maois, mar fhianuis 
dhoibh. 

45 Agus air dhasan dol a 
mach, thòisich e air innseadh 
gu ro-fhollaiseach, agus air a 
chùis a sgaoileadli mu'n cuairt, 
air chor as nach feudadh losa 
dol tuilleadh gu follaiseach a 
steach do'n bhaile ; ach bha e 
mach ann an àitibh uaigneach: 
agus thàinig iad d'a ionnsuidh 
as gach àird. 

CAIB. IT. 

AGUS an dèigli làithean 
àraidh, ehaidh e a rìs a 
steach do Chapernaum ; agus 
chualas esan a bhi san tigh. 

2 Agus air ball chruinnich- 
eadh mòran an ceann a chèile, 



68 



MARC. 



air clior as nach robh àit a 
chumadh iad, eadhon timchioU 
an doruis: agus labhair e am 
focal riu. 

3 Agus thàinig iad, a' toirt 
d'a ionnsuidh neach air an 
robh am paìrilis, air a ghiùlan 
le ceathrar. 

4 Agus a chionn nach b'urr- 
ainn iag teachd am fagus da 
leis an t-sluagh, rùisg iad mull- 
ach an tighe anns an robh e : 
agus air dhoibh a tholladh, leig 
iad sìos an leabadh air an robh 
an neach a bha tinn leis a' 
phairilis 'na luidhe, 

5 'Nuair chunnaic losa an 
creidimh-san, thubhairt e ris 
an neach air an robh am pair- 
iHs, A mhic, tha do pheacanna 
air am maitheadh dhuit. 

6 Ach bha dream àraidh do 
na sgrìobhaichibh 'nan suidhe 
an sin, agus iad a' reusonach- 
adh 'nan cridheachaibh fèin, 

7 C'ar son a ta am fear so 
a' labhairt toibheim mar so? 
Cò dh'fheudas peacanna a 
mhaitheadh ach Dia a mhàin? 

8 Agus air ball air aith- 
neachadh do losa 'na spiorad 
fèin gu'n robh iadsan a' reu- 
sonachadh mar sin annta fèin, 
thubhairt e riu, C'ar son a ta 
sibh a' reusonachadh nan nithe 
sin ann bhur cridheachaibh ? 

9 Cò aca is usadh a ràdh ris 
an neach air am bheil am pair- 
ilis, Tha do phcacanna air am 
maitheadh dhuit, no a ràdh, 
Eirich, agus tog do leabadh, I 
agus imich ? 

10 Ach a chum gu'm bi fios 
agaibh gu bheil ùghdarras aigl 



Mac an duine peacanna a 
mhaitheadh air thalamh, (thu- 
bhairt e ris an fhear air an 
robh am pairilis,) 

11 A ta mi ag ràdh riut, 
Eirich, agus tog do leabadh, 
agus imich do d' thigh. 

12 Agus dh'èirich esan air 
ball, agus thog e an leabadh, 
agus chaidh e mach 'nam fia- 
nuis uile, ionnus gu'n robh 
mòr-iongantas orra uile, agus 
gu'n do ghlòraich iad Dia, ag 
ràdh, Cha'n fhaca sinne riamh 
a leithid so. 

13 Agus chaidh e mach a 
rìs ri taobh na mara ; agus 
thàinig' an sluagh uile d'a ionn- 
suidh, agus theagaisg e iad. 

14 Agus ag dol seachad da, 
chunnaic e Lebhi mac Alphe- 
uis 'na shuidhe aig àite togail 
na cise, agus thubhairt e ris, 
Lean mise. Agus dh'èirich e, 
agus lean se e. 

15 Agus tharladh, 'nuair a 
shuidh losa chum bìdh 'na 
thigh-san, gu'n do shuidh mòr- 
an chis-mhaor agus pheacach 
maille ri losa, agus r'a dheis- 
ciobluibh: oir bha mòran ann, 
agus lean iad e. 

16 Agus an uair a chunnaic 
na Sffrlobhaichean a":us na 
Phairisich esan ag itheadh 
maille ri cis-nihaoraibh agusri 
peacachaibh, thubhairt iad r'a 
dheisciobluibh, C'ar son a ta 
e ag itheadh agus ag òl maille 
ri cìs-mhaoraibh agus ri peac- 
achaibli ? 

17 Agus an uair a chuala 
losa so, thubhairt e riu, Cha'n 
'eil feum acasan a ta slàn air 



CAIB. IIT. 



69 



an lèigh, ach acasan a ta tinn: 
cha d' thàinig mise a gbairm 
nam firean, ach nam peacach 
chum aitbreacbais. 

18 Agusbugbnàth le deis- 
aiobbiibb Eoin, agus nam 
Pbairiseacb a bhi trasgodb : 
agus tbàinig iad, agus tbu- 
bhairt iad ris, C'ar son a ta 
deisciobuil Eoin, agus nam 
Phairiseacb ri trasgadh, agus 
nacb 'eil do dheisciobuil-sa a' 
trasgadh. 

19 Agus tbubbairt losa riu, 
Am bheil clann seòmair an 
fhir nuadb-phòsda comasach 
air trasgadh a dheanamh, am 
feadh a bhitheas am fear 
nuadh-pòsda maille riu ? am 
feadh a ta am fear nuadh- 
pòsda aca maille riu, cha'n 
fbeud iad trasgadh a dbean- 
amb. 

20 Ach tbig na làithean 
anns an toirear am fear nuadh- 
pòsda uatha ; agus an sin ni 
iad trasgadh sna làithibb sin. 

21 Agus cba'n 'eil duine 
sara bith a dh'fbuaigheas mìr 
do eudach nuadb air sean eud- 
acb ; no, ma dlifhiiaigheas, 
buinidb am mìrnuadb,a chuir- 
eadh g'a lìonadh suas, as an 
t-sean eudacb, agus nithear an 
reubadh ni's miosa. 

22 Agus cha chuir daine 
air bitb fion ììr ann an seann 
searragaibb ; no brisidb am 
fìon nuadb na searraofan, affus 
dòirtear am fion, agus caillear 
na searragan : ach is còir fion 
nuadh a cbur ann an searraof- 
aibh nuadba. 

23 Agus tbarladh gu'n 



deacbaidh e troimh na h-ach- 
aibh arlibair air là na sàbaid ; 
agus tbòisicb a dbeisciobuil, 
ag imeacbd dboibh, ris na dia- 
san arbhair a spìonadb. 

24 Agusthubbairt na Phair- 
isicb ris, Feucb, c'ar son a ta 
iad a' deanamb an ni nacb 'eil 
ceaduicbte air là na sàbaid? 

25 Agns thubhairt esan riu, 
Nach da leugh sibbse riamb 
ciod a rinn Daibhidb, 'nuair a 
bha uireasbbuidh air, agus 
ocras air fèin agus orra-san a 
bha maille ris ? 

26 Cionnusachaìdh e steach 
do thigh Dhè ann an làithibh 
Abiatair an àrd-sbagairt, agus 
a dh'itb e aran na fianuis, nach 
'eil ceaduichte do neacb air 
bitb itbeadh, acb do na sag- 
artaibh, agus a tbug e mar an 
ceudna do'n dream a bba 
maille ris ? 

27 Agus thubhairt e riu, 
Db'orduicheadh an t-sàbaid 
air son an duine, cha-n e an 
duine air son na sàbaid : 

28 Air an aobhar sin is 
Tighearna Mac an duine air 
an t-sàbaid fèin. 

CAIB. IIL 

AGUS cbaidh e rìs a steach 
do'n t-sionagog ; agus 
bha an sin duine aig an robh 
làmh sheargta. 

2 Agus rinn iad faire air, a 
db'fbeuchainn an lcighiseadh 
se e air là na sàbaid, cbum 
gu'm biodh cùis-dhìtidb aca 
'na agbaidh. 

3 Agus thubbairt e ris an 
duine aig an robb an làmh 



70 



MARC. 



sheargta, Eirich sa' mheadh- 
on. 

4 Agus thubhairt e riu, Am 
«*heil e ceaduichte maith a 
dheanamh air làithibh na sà- 
baid, no olc? anam a thèar- 
nadh, noa sgrios? achdh'fhan 
iadsan 'nan tosd. 

5 Agus an uair a dh'amh- 
airc e mu'n cuairt orra le feirg, 
air dha bhi doilich air son 
cruais an cridhe, thubhairt e 
ris a duine, Sìn a mach do 
làmh. Agus shìn e mach i : 
agus rinneadh slàn i mar an 
làmli eile. 

6 Agus chaidh na Phairis- 
ich a mach, agus ghabh iad 
comhairle air ball maille ri 
luchd-Ieanmhuinn Heroid 'na 
aghaidh-san, cionnus a dh'- 
fheudadh iad a sgrios. 

7 Ach chaidh losa maille 
r'a dheisciobluibh a leth chum 
na mara : agus lean sluagh 
mòr e o Ghalile, agus o ludea, 

8 Agus o lerusalem, agus 
o Idumea, agus o thaobh thall 
lordain ; agus iadsan a bha 
timchioll Thiruis agus Shi- 
doin, thàinig cuideachd mhòr 
dhiubh d'a ionnsuidh, 'nuair 
a chual iad cia mòr na nithe 
a rinn e. 

9 Agusthubhairt e r'a dheis- 
ciobluibh, long bheag a bhi 
feitheamh air, air son an 
t-sluaigh, chum nach dòmh- 
luicheadh iad e : 

10 Oir leighis e mòran ; 
ionnus gu'n do dhlùth-theann 
iad ris, a mheud 's air an robh 
plàighean, chum gu'm bean- 
adh iad ris. 



11 Agus na spiorada neò- 
ghlan, an uair a chunnaic iad 
e, shleuchd iad da, agus 
ghlaodh iad, ag ràdh, Is tusa 
Mac Dhè. 

12 Agus thug e sparradh 
teann dhoibh nach deauadh 
iad aithnichte e. 

13 Agus chaidh e suas gu 
beinn, agus ghairm e iadsan a 
b'àill leis: agus thàinig iad 
d'a ionnsuidh. 

14 Agus dh'orduich e dà 
fhear dheug, chum gu'm biodh 
iad maille ris, agus gu'n cuir- 
eadh e mach iad a shearmon- 
achadh ; 

15 Agus gu'm biodh aca 
cumhachd a leigheas euslainte, 
agus a thilgeadh a mach 
dheamhan. 

16 Agus air Simon thug e 
Peadar mar cho-ainm : 

17 Agus Seumas mac She- 
bede, agus Eoin bràthair 
Sheumais, (agus orra-san thug 
e Boanerges mar cho-ainm, is 
e sin ri ràdh, Clann na tair- 
neanaich.) 

18 Agus Aindreas, agus 
Philip, agus BartoIomeus,agus 
Mata, agusTomas, agus Seum- 
as mac Alpheuis, agus Tadeus, 
agus Simon an Canaanach, 

19 Agus ludas Iscariot, an 
neach sin a bhrath e : agus 
chaidh iad do thigh. 

20 Agus chruinnicheadh an 
sluagh a rìs, ionnus nach robh 
e'n comas dolbh uiread as 
aran itheadh. 

12 Agus an uair a chual a 
chairdean .vo, thàinig iad a 
mach a bhreith air: oir thu- 



CAIB. IV. 



71 



bhairt iad, Tha e air mhi- 
chèill. 

22 Agus thubhairt na 
sgrìobhaichean a thàinig a 
nuas o lerusalem, A ta Beel- 
sebub aig-e, agus is ann troimh 
phrionnsa nan deamhan a ta e 
tilgeadh a mach dheamhan. 

23 Agus ghairm e iad d'a 
ionnsuidh, agus thubhairt e 
riu ann an cosamhlachdaibh, 
Cionnus a dh'fheudas Satan 
Satan a thilgeadh a mach ? 

24 Agus ma bhitheas rìogh- 
achd roinnte 'na h-aghaidh 
fèin, cha'n urrainn an rìogh- 
achd sin seasamh. 

25 Agus ma bhitheas tio^h 
air a roinn 'na aghaidh fèin, 
cha'n urrainn an tigh sin seas- 
amh. 

26 Agus ma dh'èireas Satan 
'na aghaidh fèin, agus gu'm 
bi e roinnte, cha'n urrainn e 
seasamh, ach a ta crìoch aige. 

27 Cha'n urrainn neach air 
bith dol a steach do thigh 
duine làidir, agus 'aivneis a 
thogail leis, mur ceangail e 'n 
duine làidir an toiseach ; agus 
an sin creachaidh e a thigh. 

28 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Gu maithear na h- 
uile pheacanna do chloinn nan 
daoine, agus gach toibheum a 
labhras iad. 

29 Ach ge b'e labhras toi- 
bheum an aghaidh an Spioraid 
Naoimh, cha'n fhaigh e maith- 
eanas a chaoidh, ach a ta e an 
cunnart peanais shiorruidh ; 

30 Air son gu'n dubhairt 
iad, Tha spiorad neòghlan 
aige. 



31 An sin thàinig a bhràith- 
rean agus a mhàthair, agus air 
dhoibh seasamh a muigli, chuir 
iad fios d'a ionnsuidh, a' gairm 
air. 

82 Agus bha 'n sluagh 'nan 
suidhe m'a thimchioll ; agus 
thubhairt iad ris, Feuch, a ta 
do mhàthair agus do bhràith- 
rean a muigh ga d' iarraidh. 

33 Agus fhreagair e iad, ag 
ràdh, Cò i m.o mhàthair, no 
mo bhràithrean ? 

34 Affus sheall e mu'n cuairt 
orra-san a bha 'nan suidhe m'a 
thimchioll, agus thubhairt e, 
Feuch mo mhàthair agus mo 
bhràithrean. 

35 Oir ge b'e neach a ni 
toil Dè, is esan mo bhràthair, 
agus mo phiuthar, agus mo 
mhàthair. 

CAIB. IV. 

AGUS thòisich e air teagasg 
a rìs làimh ris a' mhuir; 
agus chruinnicheadh sluagh 
mòr d'a ionnsuidh, ionnus gu'n 
deachaidh e steach do luing, 
agus gu'n do shuidh e air a* 
mhuir ; agus bha'n sluagh uil« 
ri taobh na mara air tìr. 

2 Agus theagaisg e dhoibli 
mòran do nithibh anu an cos- 
amhlachdaibh, agus thubhairt 
c riu 'na theagasg, 

3 Eisdibh ; Feuch, chaidh 
fear-cuir a mach a chur sìl: 

4 Agus tharladh 'nuair 
chuir e an sìol, gu'n do thuit 
cuid deth ri taobh an rathaid, 
agus thàinigeunlaith an athair, 
agus dh'ith iad suas e. 

5 Agus thuit cuid eile dheth 



72 



MARC. 



air fearann creagach, far nach 
robh mòr thalamh aige ; agus 
air ball dh'fhàs e suas, do 
bhrjgh nach robh doimhne 
talmhainn aige : 

6 Ach air do'n ghrèin èir- 
igh, loisgeadh e ; agus a chioim 
iiach robh freumh aige, shearg 
e as. 

7 Agus thuit cuid eile am 
measg droighinn, agus dh'fhàs 
an droighionn suas, agus 
thachd se e, agus cha d'thug 
e toradh uaith. 

8 Agus thuit cuid eile air 
talamh maith, agus thug e 
toradh uaith a' fàs suas asfus 
a' meudachadh ; agus thug e 
mach, cuid a dheich thar f hich- 
ead uiread, agus cuid a thri 
fichead uiread, agus cuid a 
cheud uiread 's a chuireadh. 

9 Agus thubhairt e riu, An 
ti aig am bheil cluasa chum 
èisdeachd, èisdeadh e. 

10 Agus an uair a bha e 
'na aonar, dh'fhiosraich iad- 
san, a bha mu'n cuairt da, 
maiile ris an dà fhear dheug, 
an cosamhlachd deth. 

11 Agus thubhairt e riu, 
Dhuibhse thugadh eòlas a 
ghabhail air nithibh dìomhair 
rìoghachd Dhè : ach dhoibh- 
san a ta an leth muigh nithear 
gach ni an cosamhlachdaibh : 

12 Chum asagfaicinn doibh 
gu'm faic iad, agus nach aith- 
nich iad, agus ag cluinntinn 
dhoibh gu'n cluinn iad, agus 
nach tuig iad ; air eagal àm 
air bith gu'm pilleadh iad, a- 
gus gu'm biodh aìn peacanna 
air am maitheadh dhoibh. 



13 Agus thubhairt e rin, 
Nach aithne dhuibh an cos- 
amhlachd so ? agus cionnus 
ma ta a thuigeas sibh gach 
uile chosamhlachd ? 

14 Tha 'm fear-cuir a' cur 
an fhocail. 

15 Agus is iad so iadsan ri 
taobh an rathaid, anns an cuir- 
ear am focal, an dèigh dhoibh 
a chluinntinn, air ball a ta 
Satan a' teachd, agus a' togail 
leis an fhocail, a shìol-chuir- 
eadh 'nan cridheachaibh. 

16 Agus is iad so iadsan 
mar an ceudna a chuireadh 
air fearann creagach ; muinn- 
tir, an uair a chluinneas iad 
am focal, a ghabhas e air ball 
le gairdeachas : 

17 Agus cha'n 'eil freumh 
aca annta fèin, ach mairidh 
iad rè sealain ; 'na dhèigh sin 
'nuair a dh'èireas àmhghar no 
geur-leanmhuinn air son an 
fhocail, air ball a ta iad a' 
gabhail oilbheim. 

18 Agus is iad so iadsan a 
chuireadh am measg an droigh- 
inn, an dream a dh'èisdeas ris 
an fhocal ; 

19 Agus a ta ro chùram an 
t-saoghail so, agus mealltair- 
eachd saoibhreis, agus ana- 
mianna nithe eile teachd a 
steach, agus a' tachdadh an 
f hocail, agus nithear neo-thor- 
ach e. 

20 Agus is iad so iadsan a 
chuireadh ann antalamhmaith; 
an dream a chluinneas am foc- 
al, agus a ghabhas e, agus a 
bheir a mach toradh, cuid a 
dheich thar fhichead uiread. 



CATR TV 



73 



cuid a thri fichead uiread, a- 
ffus cuid a cheud uiread as a 
chuireadh. 

21 Agus thubhairt e riu, 
Au toirear coinneal chum gu'n 
cuirear i fuidh bheul soithich, 
no fuidh leabaidh? nach ann 
a chum a cur ann an coinn- 
leir ? 

22 Oir cha'n 'eil ni air bith 
foluichte, nach foillsichear ; 
agus cha robh ni air bith an 
cleith, nach tig am follais. 

23 Ma ta chiasa chum èisd- 
eachd aig neach air bith, èisd- 
eadh e. 

24 Agus thubhairt e riu, 
Thugaibli fa'near ciod a 
cliluinneas sibh: leis an tomhas 
a thomhaiseas sibh, tomhaisear 
dhuibh fèin ; agus bheirear 
tuilleadh dhuibh-sa ta 'g èisd- 
eachd. 

25 Oir ge b'e neach aig am 
bheil, bheirear dha: agus ge 
b'e neach aig nach 'eil, bheir- 
ear uaith an ni sin fèin a ta 
aige. 

26 Agus thubìiairt e, Is 
amhuil rìoghachd Dhè, mar 
gu'n cuireadh duine sìol anns 
an talamh, 

27 Agus gu'n coidleadh e, 
agus gu'n èireadli e a dh'oidh- 
che agus a là, agus gu'n gin- 
eadh an sìol, agus gu'm fàs- 
adh e suas, air dòigh nach 
fhios da. 

28 Oir bheir an talamh a 
mach toradh uaith fèin, air 
tiìs am fochann, a rìs an dias, 
an dèigh sin an làn arbhar 
anns an dèis. 

29 Ach an uair a ta 'n tor-, 



adh abaich, air ball cuiridh e 
an corran ann, a chionn gu 
bheil am fogharadh air teachd. 

30 Agus thubhairt e, Ciod 
an ìii ri 'n samhluich sinn 
rìoghachd Dhè? no ciod e an 
cosamhlachd leis an coimh- 
meas sinn i ? 

31 Is cosmhuil i ri gràinne 
mustaird, ni, 'nuair a chuirear 
san talamh e, a's lugha do na 
h-uile phòraibh a ta air thal- 
amh. 

32 Ach an dèigh a chur, 
fàsaidh e suas, agus cinnidh e 
ni's mò na luibh sam bith eile, 
agus fàsaidh geugan mòra 
air; ionnus gu'm feud eun- 
laith an athair nid a dheanamli 
fuidh a sgàile. 

33 Agus le iomadh d'a leith- 
idibh sin do chosamhlachdaibh 
labhair e am focal riu, a rèir 
mar a b'urrainn iad a chluinn- 
tinn. 

34 Ach gun chosamhlachd 
cha do labhair e riu : Agus 
mhìnich e na h-uile nithe d'a 
dheisciobhiibh fèin air leth. 

35 Agus thubhairt e riu air 
an là sin fèin, air teachd do'n 
fheasgar, Rachamaid thairis 
do'n taobh eile. 

36 Agus an uair a sgaoil 
iad an coimhthional, thug iad 
leo esan anns an luing mar a 
bha e ; agus bha longa beaga 
eile maille ris mar an ceudna. 

37 Agus dh'èirich doinionn 
mhòr ghaoithe, agus leum na 
tonnan a steach do'n luing, 
air chor as gu'n robh i nis làn. 

38 Agus bha esan ann an 
deireadh na luinge, 'na chodal 



74 



MARC. 



air cluasaig : agus dhùisg' iad 
e, agus thubhairt iad ris, A 
mhaiglistir, nach 'eil suim agad 
gu'n caiUear sinn ? 

39 Agus dh'èirich e, agus 
chronuich e a' ghaoth, agus 
thubhairt e ris an fhairge, 
Tosd, bi sàmhach. An sin 
luidh a' ghaoth, agus bha fèath 
mòr ann. 

40 Agus thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh co eagalach? 
cionnus nach 'eil creidimh ag- 
aibh. 

41 Agus ghabh iad eagal ro 
mhòr, agus thubhairt iad r'a 
chèile, Ciod e an duine so, gu 
bheil a' ghaoth, agus an f hairge 
fèin ùmhal da ? 

CAIB. V. 

AGUS thàinig iad gu taobh 
eile na mara, gu dùthaich 
nan Gadarach. 

2 Agus an uair a chaidh e 
mach as an luing, air ball 
thachair air as na h-àitibh-adh- 
laic, duine anns an robh spior- 
ad neòghlan, 

3 Aig an robh a chòmh- 
nuidh sna h-àitibh-adhlaic ; a- 
gus cha b'urrainn neach air 
bith a cheangal, eadhon le 
slabhraidhibh : 

4 Oir chaidh a cheangal gu 
tric le geimhlibh agus le slabh- 
raidhibh, agus tharruing e na 
slabhraidhean as a chèile, agus 
mhìn-bhris e na geimhlean : 
Agus cha b'urrainn duine sam 
bith a cheannsachadh. 

5 Agus bha e ghnàth, a là 
agus a dh'oidhche, sna beannt- 
aibh, agus sna h-ionadaibh- 



adhlaic, a' glaodhaich, agus 
'ga gheanadh fèin le clach- 
aibh. 

6 Ach an uair a chunnaic 
e losa fada uaith, ruith e agus 
shleuchd e dha, 

7 Agus ghlaodh e le guth 
mòr, agus thubbairt e, Ciod 
mo ghnothuch-sa riut, losa, a 
Mhic an Dè a'sro àirde? tha 
mi a' cur ort à h-uchd Dè, gun 
rao phianadh. 

8 (Oir thubhairt e ris, Thig 
a mach as an duine, a spioraid 
neòghloin.) 

9 Agus dh'fhiosraich e 
dheth. Ciod is ainm dhuit? 
Agus fhreagair esan, ag ràdh, 
Legion is ainm dhomh : oir a 
ta sinn mòran ann. 

10 Agus ghuidh e gu ro 
gheur air, gun e g'an cur a 
mach as an dùthaich sin. 

11 Agus bha treud mòr 
mhuc an sin, ag ionaltradh am 
fagus do'n bheinn. 

12 Agus ghuidh na deamh- 
ain uile air, ag ràdh, Cuir sinne 
dh'ionnsuidh nani muc, chum 
gu'n rachamaid a steacli ann- 
ta. 

13 Agus air ball thug losa 
cead doibh ; agus air dol a 
mach do na spioradaibh neò- 
ghlan, chaidh iad a stigh anns 
na mucaibh, agus ruith au 
treud sìos gu dian le àite cas 
do'n fhairge, (bha iad mu 
thimchioll dà mhìle,) agus 
thachdadh iad san fhairge. 

14 Agus theich iadsan a 
bha 'g ionaltradh nam muc, 
agus dh'innis iad sin, araon 
anns a' bhaile, agus anns an 



CAIB. V. 



75 



tìr, Agus cliaidh iad a mach 
a dh'f haicinn ciod e an ni ud 
a thachair. 

15 Agus thàinig iad chum 
losa, agus chunnaic iad an ti 
anns an robh an deamhan, a- 
gus aig an robh an legion, 'na 
shuidhe, agus eudach uime, 
agus a chiall aige ; agus ghabh 
iad eagah 

16 Agus dh'innis iadsan a 
chunnaic e dhoibh, cionnus a 
thachair do'n ti anns an robh 
an deamhan, agus mu thim- 
chioU nam muc. 

17 Agus thòisieh iad ri 
guidhe air imeachd a mach as 
an crìochaibh. 

18 Agus air dha dol a stigh 
san luing, ghuidh an ti anns 
an robh an deamhan air, gu'm 
feudadh e bhi maille ris. 

19 Gidheadh cha do leig 
losa leis, ach thubhairt e ris, 
Imich dhachaidh dh'ionnsuidh 
do rahuinntir, agus innis dhoibh 
meud nan nithe arinn an Tigh- 
earna dhuit, agus gu'n d'rinn 
e tròcair ort. 

20 Agus dh'imich esan, a- 
gus thòisich e ri chur an cèiU 
ann an Decapolis meud nan 
nithe a rmn losa dha : agus 
ghabh iad iongantas uile. 

21 Agus 'nuair a chaidh 
losa a rìs thairis anns an luing 
do'n taobh eile, chruinnich- 
eadh sluagh mòr d'a ionnsuidh; 
agus bha e h'dmh ris a' mhuir. 

22 Agus, feuch, thàinig aon 
do uachdaranaibh nan siona- 
gog, d'am b'ainm lairus ; agus 
an uair a chunnaic e esan, leig 
se e fèin sìos aig a chosaibh. 



23 Agus ghuidh e gu dììr- 
achdach air, ag ràdh, A ta mo 
niffhean bheaff aun an cunnart 
grad bhàis ; thig, tha mi d 
guidhe ort, agus leag do làmh- 
an oirre chum gu'n slànuich- 
ear i, agus mairidh i beò. 

24 Agus dh'imich losa 
maille ris ; agus lean sluagh 
mòr e, agus dhòmhluich iad e. 

25 Agus òha bean àraidh 
an sin, air an robh dòrtadh 
fola rè dhà bhliadhna dheug, 

26 Agus dh'fhulaingi mòr- 
an o iomadh lèigh, agus cbaith 
i na bha aice, agus cha b' 
fheairrd i bheag e, ach gu'm 
bu mhiosd ; 

27 'Nuair a chual i iomradh 
air losa, thàinig i am measg 
an t-sluaigh o chùlaobh, agus 
bhean i r'a eudach : 

28 Oir thubhairt i, Ma dh'- 
fheudas mi beantuinn ach r'a 
eudacli, slànuichear mi. 

29 Agus air ball thiormaich- 
eadh tobar a foLa; agus dh'- 
aithnich i air a corp fèin, gu'n 
do leighiscadh i o n jihlàigh 
sin. 

30 Agus dh'aitbnich losa 
air ball ann fèin gu'n deach- 
aidh cumhachd a mach as, a- 
gus air dha tionndadh san 
t-sluagh, thubhairt e, Cò a 
bhean ri m' eudach ? 

31 Agus thubhairt a dheis- 
ciobuil ris, A ta thu faicinn 
gubheil an skiagh gad' dhòmh- 
lachadh, agus an abair thu, Cò 
a bhean rium ? 

32 Agus dh'amhairc e mu'n 
cuairt g'a faicinn-sa a rinn so, 

33 Ach air do'n mhnaoi bhi 



76 



MARC 



fo eagal agus air chrith, air 
aithneachadh an ni a rinneadh 
innte, thàinig i, agus leig si i 
fèin sìos 'na làthair, agus 
dh'innis i an fhirinn uile dha. 

34 Agus thubhairt e rithe, 
A nighean, shlànuich do 
chreidimh thu ; imich an sìth, 
agus bi slàn o d' phlàigh. 

35 Am feadh a bha e fath- 
ast a' labhaii't, thàinig dream 
o thigh uachdarain na siona- 
goig, ag ràdh, Fhuair do nigh- 
ean bàs ; c'ar son a chuireadh 
tu tuilleadh dragha air a' 
mhaighstir ? 

36 Co luath is a chual losa 
an còmhradh so a labhradh, 
thubhairt e ri uachdaran na 
sionagoig, Na biodh eagal ort, 
a mhàin creid. 

37 Agus cha d'fhulaing e 
do neach air bith a leantuinn, 
ach Peadar, agus Seumas, agus 
Eoin bràthair Sheumais. 

38 Agus thàinig e gu tigh 
uachdarain na sionagoig, agus 
chunnaic e an iomairt agus 
iadsan a bha gul, agus a' caoin- 
eadh gu mòr. 

39 Agus 'nuair thàinig e a 
steacb, thubhairt e riu, C'ar 
son a ta sibh ris an iomairt so, 
agus ri bròn? cha'n 'eil an 
nigheanag marbh, ach 'na 
codal. 

40 Agus rinn iadsan gàire 
fanoid air : ach air dhasan an 
cur uile mach, thug e leis ath- 
air agus màthair na nighìnn, 
agus iadsan a bha maille ris, 
agus chaidh e steach far an 
robh an nigheanag 'na luidhe 

41 Agus rug e air an nigh- 



eanaig air làimh, agus thu- 
bhairt e rithe, Talitha-cumi ; 
's e sin, air eadar-mhìneach- 
adh, A chailin, (a ta mise ag 
ràdh riut,) èirich. 

42 Agus air ball dh'èirich 
an nigheanag, agus dh'imich 
i ; oir bha i dà bhliadhna 
dheug a dh'aois : agus ghabh 
iad iongantas anabarrach. 

43 Agus thug e ordugh 
teann doibh, nach faigheadh 
duine air bith fios air so ; agus 
dh'àithn e càileigin a thoirt di 
r'a itheadh. 

CAIB. VI. 

AGUS chaidh e mach as a 
sin, agus thàinig e d'a 
dhiìthaich fèin ; agus lean a 
dheisciobuil e. 

2 Agus an uair a thàinig an 
t-sàbaid, thòisich e air teagasg 
anns an t-sionagog: agus air 
do mhòran a chluinntinn, 
ghabh iad iongantas, ag ràdh, 
Cia uaith a ta na nithe sin aig 
an f hear so ? Agus ciod e an 
gliocas so tlnigadh dha, gu 
bheil a leithid so do fheartaibh 
air an deanamh le a làmhaibh- 
san ? 

3 Nach e so an saor, mac 
Mhuire, bràthair Sheumais, a- 
gus loseis, agus ludais, agus 
Shimoin ? Agus nach 'eil a 
pheathraiche an so maille 
ruinn ? Agus fhuair iad oil- 
bheum ann. 

4 Ach thubhairt losa riu, 
Cha'n 'eil fàidh gun urram, 
ach 'na dhùthaich fèin, agus 
am measg a chairdean, agus 
'na thigh fèin. 



CAIB. VI. 



77 



5 Agus cha robli e 'a comas 
da mìorbhuil air bith a dhean- 
amh an sin, saor o gu'n do 
chuir e a làmhan air beagan 
do mhuinntir a bha tiun, agus 
ou'n do leio^his e iad. 

6 Agus bha iongantas air 
air son am mi-chreidimh. A- 
gus chaidh e timchioll nam 
bailtean, a' teaffaso:. 

7 Agus ghairm e d'a ionn- 
suidh an dà fhear dheug, agus 
thòisich e air an cur a mach 
dithis agus dithis ; agus thug 
e dhoibh cumhachd air spior- 
adaibh neòghlan ; 

8 Agus dh'àithn e dhoibh 
gun ni air bith thoirt leo air 
son na shghe, ach lorg a 
mhàin ; gun mhàla, gun aran, 
gun airgiod 'nan sporan : 

9 Ach bonn-bhròo-a bJii air 

o 

an cosaibh, agus gun dà chòta 
bhi umpa. 

10 Agus thubhairt e riu, 
Ge b'e ionad air bith anns an 
tèid sibli a steach do thigh, an 
sin fanaibh gus am falbh sibh 
as an àite sin. 

11 Agus cò air bith iad 
nach gabh ribh, agus nach èisd 
ribh, air dhuibh imeachd as an 
àite sin, crathaibh an duslach 
a bhitheas fo 'ur cosaibh, mar 
fhianuis 'nan aghaidh. Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
Gur so-iomchaire a bhitlieas e 
do Shodoni agus do Ghomorah 
ann an là a' bhreitheanais, na 
do'n bhaile sin. 

12 Agus chaidh iad a mach, 
agus shearmonaich iad gu'n 
deanadh daoine aithreachas. 

13 Agus thilg iad a mach 



fmòran dheamhan, agus dh'ung 
iad le h-oladh mòran a bha 
tinn, agus leighis siad iad. 

14 Agus chual Herod an 
righ uime, (oir chaidh 'ainm 
am follais ;) agus thubhairt e, 
A ta Eoin Baiste air èirigh o 
na marbhaibh, agus uime sin a 
ta feartan air an oibreachadh 
leis. 

15 Thubhairt cuid eile, Gur 
e Elias a t'ann. Agus thu- 
bhairt cuid eile, Gur fòidh a 
t'ann, no mar aon do na fàidh- 
ibh. 

16 Ach an uair a chual He- 
rod 50, thubhairt e, Is e Eoin 
d'an do chuir mise an ceann, 
a th'ann ; dh'èirich e o na 
marbhaibh. 

17 Oir chuir Herod fèin a 
mach agus ghlac e Eoin, agus 
cheangail e ann am prìosan e, 
air son Herodiais bean phòsda 
PhiHp, a bhràthar fèin, do 
bhrìgh gu'n do phòs e i. 

18 Oir thubhairtEoin ri He- 
rod, Cha'n 'eil e ceaduichte 
dhuit bean do bhràthar a bhi 
agad. 

19 Uime sin bha diom mòr 
aig Herodias ris, agus bu 
mliiann leatha a chur gu bàs ; 
ach cha b'urrainn i. 

20 Oir bha eagal Eoin air 
Herod, air dha fìos a bhi aige 
gu'm bu duine ceart agus 
naomh e, agus iliug e fa'near 
e ; agus 'nuair a chual se e, 
rinn e mòran do nithibh air a 
cJiomhairle, agus dh'èisd e ris 
gu toileach. 

21 Agus air teachd do là 
iomchuidh, rinn Herod, air 



78 



MARC. 



co-ainm an là an d'rugadh e, 
suipeir d'a uaislibh, agus d'a 
àrd-cheannardaibh, agus do 
mhaithibh Ghalile : 

22 Agus an uair a chaidh 
nighean Herodiais so steach, 
agus a rinn i dannsa, thaitinn 
i ri Herod agus riu-san a 
shuidh maille ris, agus thu- 
bhairt an righ, ris a' chailin, 
larr ormsa ge b'e ni is àill leat, 
agus bheir mi dhuit e. 

23 Agus thug e mionnan 
di, Ge b'e ni a dh'iarras tu 
orm, bheir mi dhuit e, gu leth 
mo rìoghachd. 

24 Agus an uair a chaidh i 
mach thubhairt i r'a màthair, 
Ciod a dh'iarras mi ? Agus 
thubhairt ise, Ceann Eoin 
Bhaiste. 

25 Agus chaidh i air ball le 
cabhaig a steach a dh'ionn- 
suidh an righ, agus dh'iarr i, 
ag ràdh, Is àill leam gu'n tug- 
adh tu dhomh gun dàil ceann 
Eoin Bhaiste air mèis. 

26 Agus bha 'n righ ro 
dhoilich ; gidheadh air son a 
mhionnan, agus an dream a 
bha 'nan suidhe maille ris, cha 
robh toil aige a diultadh. 

27 Agus air ball chuir an 
righ a mach fear-millidh, agus 
dh'àithn e a cheann a thoirt a 
steach : agus dh'imich esan a- 
gus thug e an ceann deth anns 
a' phrìosan ; 

28 Agus thug e a cheann 
leis air mèis, agus thug e do'n 
chailin e : agus thug an cailin 
d'a niàthair e. 

29 Agus an uair a chual a 
dheisciobuil sin, thàinig iad 



agus thog iad a chorp, agiis 
chuir iad ann an uaigh e. 

30 Agus chruinnicheadh na 
h-AbstoiI chum losa, agus dh'- 
innis iad da na h-uile nithe, 
araon gach ni a rinn iad, agus 
gach ni a theagaisg iad. 

31 Agus thubhairt e riu, 
Thigibh-sa air leth do àit 
uaigneach, agus gabhaibh fois 
car tamuiU bhig: Oir bha 
niòran a' teachd agus a' dol, 
agus cha robh ùine aca uiread 
as biadh itheadh. 

32 Agus chaidh iad gu àite 
fasail ann an luing air leth. 

33 Agus chunnaic an sluagh 
iadsan a' falbh, agus dh'aith- 
nich mòran e, agus ruith iad 
d'an cois as na bailtibh uile an 
sin, agus bha iad rompa, agus 
chruinnicheadh iad d'a ionn- 
suidh. 

34 Agus an uair a chaidh 
losa mach, chunnaic e sluagh 
mòr, agus ghabh e truas mòr 
dhiubh, a chionn gu'n robh 
iad mar chaoraich gun bhuach- 
aill aca: agus thòisich e air 
mòran do nithibh a theagasg 
dhoibh. 

35 Agus an uair a bha nis 
mòran do'n là air dol seachad, 
thàinis: a dlieisciobuil d'a ionn- 
suidh, ag ràdh, A ta 'n t-àite 
so fàs, agus a ta nis mòran 
do'n là air dnl thairis : 

36 Leig air falbh iad, chum 
gu tèid iad do'n tìr mu'n 
cuairt, agus do na bailtibh, a- 
gus gu ceannaich iad biadh 
dhoibh fein : oir cha'n eil ni 
air bith aca r'a itheadh. 

87 Ach fhreaoair esan, a- 



CAIB. VL 



79 



gns thubhairt e rin, Thugaibh- 
sa dhoibh r'a itlieadh. Agus 
thubhairt iadsan ris, An tèid 
sinn ag'us an ceannaich sinn 
luach dhà cheud peghinn a 
dh'aran, chum gn tugamaid 
dhoibh ni r'a itheadh ? 

38 Ach thubhairt esan riu, 
Cia lìon buibnn a ta agaibh ? 
rachaibh agus faicibh. Agus 
air faotainn fios doibh, thu- 
bhairt iad, Cììig, agus dà iasg. 

39 Agus dh'aìthn e dhoibh 
a thoirt orra uile suidhe sìos 
'nan cuideachdaibh air an 
fheur uaine. 

40 Agus shuidh iad sìos 
'nam buidhnibh fa leth, 'nan 
ceudaibh, agus 'nan leth- 
cheudaibh. 

41 Agus air dha na cììig 
builinnean agus an dà iasg a 
ghabhail, agus amharc suas gu 
nèamh, bheannaich, agus bhris 
e na builinnean, agus thug e 
d'a dheisciobluibh iad, chum 
gu'n cuireadh iad rompa iad ; 
agus roinu e an dà iasg orra 
uile. 

42 Agus dh'ith iad uile, f- 
gus shàsuicheadh iad. 

43 Agus thog iad dà chliabh 
dheug làn do'n bhiadh bhriste, 
agus do na h-iasgaibh. 

44 Agus b'iad an dream a 
dh'ith do na builinnibh cùig 
mìle fear, 

45 Agusaìrball cho-èignich 

o O 

e a dheisciobuil gu dol anns 
an luing, agus dol roimhe 
dh'ionnsuidh an taoibh thall 
gu Betsaida, gus an cuireadh 
e an sluagh air falbh. 

46 Agus an uair a chuir e 



air falbh iad, chaidh e gu 
beinn a dheanamh urnuigh. 

47 Agus an uair a bha 'n 
t-anmoch ann, bha an long am 
meadhon na mara, agus esan 
'na aonar air tìr. 

48 Agus chunnaic e iadsan 
air am pianadh ag iomramh ; 
oir bha a' ghaoth 'nan agh- 
aidh : aous thàinio' e d'an 
ionnsuidh inu thimchioll na 
ceathramh faire do'n oidhche, 
ag imeachd air a mhuir, agus 
b'àill leis dol seachad orra. 

49 Ach an uair a chunnaic 
iadsan e ag imeachd air a' 
mhuir, shaoil iad gu'm bu 
tannasg a bh'ann ; agus ghlaodli 
iad. 

50 (Oir chunnaic iad uile 
e, agus bha iad fo bhuaireas :) 
Agus air ball labhair e riu, 
agus thubhairt e riu, Biodh 
misneach mhaith agaibh; is 
mise ta ann, na biodh eagal 
oirbh. 

51 Agus chaidh e suas d'an 
ionnsuidh do'n luing; agus 
luidh a' ghaoth : agus bha 
uamhas mòr thar tomhas orra, 
agus ghabh iad iongantas. 

52 Oir cha d'thug iad fa'- 
near mìorù/iuil nam builinn- 
ean ; oir bha'n cridhe air a 
chruadhachadh. 

53 Agus an uair a chaidh 
iad thairis thàinig iad gu tal- 
amh Ghenesaret, agus tharr- 
uing iad gu tìr. 

54 Agus an uair a thàinig 
iad a mach as an luing, air 
ball dh'aithnich iad e, 

55 Agus ruith iad air feadli 
na tìre sin uile mu'n cuairt. 



80 



MARC. 



agus thòisich iad air an dream 
a bha tinn a ghiùlan mu'n 
cuairt air leabaichibh, ge b'e 
àit an cual iad esan a bhi. 

56 Agus ge b'e air bith 
bailte, no caithriche, no dùth- 
aich an deachaidh e steach, 
chuir iad na daoine tinn air 
na sràidibh, agus ghuidh iad 
air gu'm feudadh iad bean- 
tuinn a mhàin ri iomall 'eud- 
aich : agus a mheud is a bhean 
ris, leighiseadh iad. 

CAIB. VII. 

AGUS chruinnicheadh na 
Phairisich d'a ionnsuidh, 
agus dream àraidh do na 
sgrìobhaichibh a thàinig o le- 
rusalem. 

2 Agus an uair a chunnaic 
iad cuid d'a dheisciobluibh ag 
itheadh arain le làmhaibh sal- 
ach, (sin r'a ràdh neo-ionn- 
laidte,) fhuair iad cron doibli. 

3 Oir cha'n ith na Phair- 
isich, agus na h-Iudhciich uile, 
biadh, mur ionnlaid iad an 
làmhan gu minic, a' coimhead 
beul-aithris nan seannairean. 

4 Agus air dhoihh teachd 
o'n mhargadh, mur tum siad 
iad, cha'n ith iad. Agus a ta 
mòran do nithihh eile a ghabh 
iad orra a choimhead, viar a ta 
nigheadh chupan, agus phoit- 
ean, agus shoithiche umha, a- 
gus leabaichean. 

5 An sin dh'fheòraich na 
Phairisich agus na sgrlobh- 
aichean dheth, C'ar son nach 
'eil do dheisciobuil ag inieachd 
a rèir beul-aithris nan seanair- 
eaU; ach a ta iad ag itheadh 



arain le làmhaibh neo-ionn- 
laidte ? 

6 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, Is maith a 
rinn Esaias fàidheadaireachd 
mu bhur timchioll-sa, a cheal- 
gairean, a rèir mar a ta e 
sgrìobhta, A ta am pobull so 
toirt urraim dhomh-sa le 'm 
biUbh, ach a ta an cridhe fada 
uam. 

7 Ach is ann gu dìomhan- 
ach a ta iad a' toirt aoraidh 
dhomh-sa, a' teagasg àitheanta 
dhaoine mar theagasg. 

8 Oir air dhuibh àithne 
Dhè a thrèigsinn, a ta sibh a' 
eumail orduchaidh dhaoine, 
ìnar a ta nigheadh phoitean 
agus chupan : agus mòran eile 
d'an leithidibh sin a ta sibh a' 
deanamh. 

9 Agus thubhairt e riu, Is 
niaith a ta sibh a' cur air cùl 
àithne Dhè, chum gu'n coimh- 
id sibh bhurn-orduchadh fèin. 

10 Oir thubhairt Maois, 
Thoir urram do d'athair, agus 
do d' mhàthair : agus, Ge b'e 
neach a mhallaicheas athair no 
màthair, cuirear gu cinnteach 
gu bàs e. 

11 Ach their sibhse, Ma 
their neach r'a athair, no r'a 
mhàthair, Biodh e 'na Chorb- 
an, sin r'a ràdh, 'na thiodhlac 
dd'n teampull, ge b'e ni leis 
am faigheadh tu tairbhe uam- 
sa ; 

12 Nach leig sibh dhaasin 
suas ni sam bith a dheanamh 
air son 'athar, no a mhàthar; 

13 A' cur focail Dè an neò- 
bhrigh le bhur beul-aithris 



CAIB. VIL 



81 



fein, a dh'aithris sibh : agus 
mòran d'an leithidibh sin do 
nithibh a ta sibh a' deanamh. 

14 Agus 'nuair a ghairm e 
an sluagh uile d'a ionnsuidh, 
thubhairt e riu, Eisdibh rium- 
sa uile, agus tuigibh : 

15 Cha'ii 'eil ni sam bith 
o'n taobh a muigh do'n duine, 
a thèid a steaeh ann, d'am 
bheil e 'n comas a shalachadh ; 
ach na nitlie tha teachd a 
mach as, is iad sin a ta salach- 
adh an duine. 

16 Ge b'e aig am bheil 
cluasa chum èisdeachd, èisd- 
eadh e. 

17 Agus an uair a chaidh e 
steach do'n tigh o'n t-sluagh, 
chuir a dheisciobuil ceisd air 
mu thimchioll a' chosamh- 
lachd. 

18 Agus thubhairt e riu, 
Am bheil sibhse mar so fath- 
ast gun tuigse? Nach 'eil fhiosi 
agaibh, ge b'e ni air bith a 
thèid a steach san duine o'n 
leth a muigh, nach 'eil e 'n 
comas da esan a shalacliadh? | 

19 Do bhrìgh nach tèid sj 
steach d'a chridhe, ach don 
bhroinn, agus thèid e mach 
do'n t-slochd shalchair, a' glan- 
adh gach uile bhìdh. 

20 Agus thubhairt e, Is e 
an ni a thig a mach as an 
duine, a shalaicheas an duine. 

21 Oir is ann o'n taobh a 
stigh, a cridhe dhaoine, a thig 
a mach droch smuaintean, adh- 
altrannas, strìopachas, mort- 
adh, 

22 Goid, sannt, aingidh- 
eachd, mealltaireachd, mac- 



nus, droch shùil, toibheum, 
uabhar, amaideachd : 

23 A ta na h-uilc so uile a' 
teachd a mac-h o'n taobh a 
stigh, agus a' salachadh an 
duine. 

24 Agus air dha èirigh as 
a sin, chaidh e gu crìochaibh 
Thiruis agus Shidoin : agus 
|an uair a chaidh e steach do 
Ithigh, cha b'àill leis fìos a bhi 
aig neach sam bith air ; gidh- 
leadh cha'n fheudadh e bhi'm 
folach. 

25 Oir chuala bean uime, 
aig an robh nighean bheag, 
anns an robh spiorad neò- 
ghlan, agus thàinig i agus 
thuit i aig a chosaibh : 

26 (Agus bu Ghreugach a' 
bhean, Ban-shiropheniseach a 
jthaobh cinnich;) agus ghuidh 
'i air gu'n tilgeadh e an deamh- 
an a mach as a nighinn. 

27 Agusthubhairtlosa rithe, 
Fulaing do'n chloinn air tùs a 
bhi air an sàsuchadh : oir cha 
'n'eil e iomchuidh aran na 
cloinne a ghabhail, agus a 
thilgeadh chum nan con. 

28 Agus fhreagair ise agus 
thubhairt i ris, Is fior sin, a 
Thighearn : gidheadh ithidh 
na coin fo 'n bhòrd do sbruil- 
each na cloinne. 

29 Agus thubhairt esan 
rithe, Air son na cainnte so 
fèin, imich romhad , a ta an 
deamhan air dol a mach à d' 
nighinn. 

80 Agus an uair a bha ise 
air teachd a dh'ionnsuidh a 
tighe, fhuair i an deamhan air 
dol a mach, agus a nighean 



82- 



MARC. 



air a cui- 'na luidhe air an leab- 
aidh. 

31 Agus a rìs 'nuair a dh'im- 
ich e o chrìochaibh Thiruis a- 
gus Shidoin, thàinig e gu muir 
Ghalile, troimh mheadhon 
crìech DhecapoHs. 

32 Agus thug iad d'a ionn- 
suidh duine bodhar, aig an 
robh staduich 'na chainnt : a- 
gus ghuidh iad air gu'n cuir- 
eadh e a làmh air. 

33 Agus thug e a leth o'n 
t-sluagh e, agus chuir e a 
mheoir 'na chluasaibh, agus 
shil e, agus bhean e r'a theang- 
aidh. 

84 Agus air dha amharc 
suas gu nèamh, rinn e osna, a- 
gus thubhairt e ris, Ephpha- 
ta, is e sin r'a ràdh, Bi fos- 
gailte. 

35 Agus air ball dh'fhosg- 
ladh a chhiasan, agus dh'- 
fhuasgladh ceangal a theang- 
aidh, agus labhair e gu ceart. 

36 Agus dh'àithn e dhoibh 
gun iad a dh'innseadh sin do 
neach air bith : ach mar is mò 
a thoirmisg esan doibh, bu 
mhòid gu ro mhòr a chuir iad- 
san an guiomh am follais ; 

37 Agus bha iad gu ro mhòr 
air an lionadh le h-iongantas, 
ag ràdh, Rinn e na h-uile nithe 
gu maith: tha e araon a' tabh- 
airt air na bodhair gu'n cluinn 
iad, agus air na bailbh gu'n 
labhair iad. 

CAIB. VIII. 

ANNS na làithibh sin air 
do shluagh ro mhòr a bhi 
ann, agus gun ni air bith aca 



r'a itheadh, ghairm losa a 
dheisciobuil d'a ionnsuidh, a- 
gus thubhairt a riu, 

2 A ta truas mòr agam do'n 
t-sluagh, do bhrìgh gu'n d'f han 
iad a nis tri làithean maiile 
rium, agus nach 'eil ni air bith 
aca r'a itheadh ; 

3 Agus ma leigeas mi d'an 
tighibh fèin 'nan trasg iad, 
fannuichidh iad air an t-slighe: 
oir tbàinig cuid aca am fad. 

4 Agus fhreagair a dheis- 
ciobuil e, Cia as a dh'fheudas 
neach iad so a shàsuchadh le 
h-aran an so san f hàsach ? 

5 Agus dh'fhiosraich e 
dhiubh, Cia lìon builinn a ta 
agaibh? Agus thubhairt iad- 
san, Seachd. 

t) Agus thug e ordugh do'n 
t-sluagh suidhe sìos airan làr: 
agus ghlac e na seachd builinn- 
ean, agus air toirt buidheach- 
ais, bhris e, agus thug e iad 
d'a dheisciobluibh, chum gu'n 
cuireadh iad 'nan làthair iad : 
agus chuir iad sìos an làthair 
an t-sluaigh iad. 

7 Agus bha aca beagan 
a dh'iasgaibh beaga : agus 
bheannaich e iad, agus dh'- 
àitlin e an cur sìos 'nan làth- 
air mar an ceudna. 

8 Agus dh'ith iad, agus 
shàsuicheadh iad : agus thog 
iad làn sheachd bascaidean 
do'n bhiadh bhriste, a bha 
dh'fhuigheall aca. 

9 Agus bha iadsan a dh'ith 
mu thimchioU cheithir mìle; 
affus leig e air falbh iad. 

10 Agus air ball chaidh e 
steach an hiing maille r'a 



CAIB, VIII. 



83 



dheisciohluibh, agns thàinig e 
sru crìochaibh Dhalmanuta. 

11 Ao-us thàinio;- na Phair- 
isich a mach ; ag-us thoisich 
iad ri ceisdean a chur air, ag' 
iarraidh comhara uaith o 
nèamh, 'ga dhearbhadh. 

12 Agus air deanamh osna 
dhasan 'na spiorad, thubhairt 
e, C'ar son a ta an ginealach 
90 ag iarraidh comhara? gu 
deimhin a ta mise ag ràdh ribh 
nach toirear comhara do'n 
ghinealach so. 

13 Agus dh'fhàg e iad, a- 
gns air dha dol a steach do'n 
luing- a rìs, chaidh e do'n taobh 
eile. 

14 Agus dhìchuimhnich na 
deisciobuii aran a thoirt lèo; 
agus cha robh aca ach aon 
bhuilinn maille riu sau luing. 

15 Agus dh'àithn e dhoibh, 
ag ràdh, Thugaibh an aire, 
bithibh air bhur faicill an agh- 
aidh taois ghoirt nam Phairis- 
each, agus taoisghoirt Heroid. 

16 Agus bha iadsan a' reu- 
sonachadh 'nara measg fèin, 
ag ràdh, Is ann air son nach 
'eil aran againn a ta e. 

17 Agus air aithneachadh 
sin do losa, thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh a' reusonach- 
adh do bhrìgh nach 'eil aran 
agaibh ? Nach 'eil f hios ag- 
aibh fathast, agus nach 'eil 
sibh a' tuigsinn ? am bheil 
bhur cridhe fathast air a 
chruadhachadh ? 

18 Air dhuibh sùilean a bhi 
agaibh, nach faic sibh ? agus 
air dhuibh ckiasan a bhi ag- 
aibh, nach ckiina sibh? agus 



nach 'eil sibh a' cuimhneach- 

adh? 

19 An uair a bhris mi na 
cùio'builinnean am measff nau 
cùig mìle, cia lìon chabh làn 
do bhiadh briste a thog sibh ? 
Thubhairt iadsan ris, A dhà 
dheug. 

20 Agus an uair a bhris mi 
na seachd am measg nan cei- 
thir mìle, cia lìon bascaid 
làn do bhiadh briste a thog 
sibh ? Agus thubhairt iadsan, 
Seachd. 

21 Agus thubhairt e riu, 
Cionnus nach 'eil sibh a' tuig- 
sinn ? 

22 Agus thàinig e gu Bet- 
saida; agus thug iad d'a ionn- 
suidh duine dall, agus ghuidh 
iad air gu'm beanadh e ris. 

23 Agus rug e air làimh an 
doill agus threòraich e niach 
as a' bhaile e ; agus airdha a 
shileadh a chur air a shùilibh, 
agus a làmhan a chur air, 
dh'fheòraich e dheth an robh 
e faicinn ni air bith. 

24 Agus dh'amhairc esan 
suas, agus thubhairt e, A tami 
faicinn dhaoine mar chraobh- 
an ag imeachd. 

25 'Na dhèigh sin, chuir e 
a làmhan a rìs air a shùilibh, 
agus thug e air amharc suas : 
agus dh'aisigeadh a radharc 
dha, agus chunnaic e gach uile 
dhuine gu soilleir. 

26 Agus chuir e dh'ionn- 
suidh a thighe fv-'in e, ag ràdh, 
Na rach a steach do'n bhaile, 
agus na innis do neachair bith 
anns a' bhailc e. 

27 Agus chaidh losa agus 



84 



MARC. 



a dheisciobuil a macli gu bailt- 
ibh Chesarea Philipi: agus air 
an t-slighe chuir e ceisd air a 
dheiseiobluibh, ag ràdh riu, 
Cò a tha daoine ag ràdh is 
mise ? 

28 Agus fhreagair iadsan, 
Eoin Baiste ; agus cuid eile, 
Elias ; agus cuid eile, Aon 
do na fàidhibh. 

29 Agus thubhairt esan riu, 
Ach cò a tha sibhse ag ràdh 
is mi ? Fhreagair Peadar agus 
thubhairt c ris, Is tu Criosd, 

30 Agus thug e sparradh 
dhoibh gun iad a dh'innseadh 
no uime do neach sam bith, 

31 Agus thòisich e r'an 
teagasg, gur èigin do Mhac an 
duine mòran do nithibh fhul- 
ang, agus a bhi air a dhiult- 
adh leis na seanairibh, agus 
na h-àrd-shagartaibh, agus na 
sgrìobhaichibh, agus a bhi air 
a chur gu bàs, agus èirigh a 
rìs an dèigh thri làithean. 

32 Agus labhair e a' chainnt 
so gu foUaiseach. Agus rug 
Peadar air, agus thòisich e r'a 
chronuchadh. 

33 Ach air dhasan tionnd- 
adh mu'n cuairt, agus amharc 
air a dheisciobluibh, chronuich 
e Peadar, ag ràdh, Tmich air 
mo chììlaobh, a Shatain : oir 
cha'n 'eil spèis agad do nith- 
ibh Dhè, ach do nithibh 
dhaoine, 

34 Agus air gairm an 
t-sluaigh, agus a dheisciobul 
d'a ionnsuidh, thubhairt e riu, 
Ge b'e neach leis an àiil teachd 
a'm' dhèigh-sa, àicheadhadh 
8è\0 fein, agus togadh e a 



chrann-ceusaidh, agus leanadh 
e mise. 

35 Oir ge b'e neach leis an 
àill 'anara fèin a choimhead, 
caillidli se e ; ach ge b'e neach 
a chailleas 'anam air mo shon- 
sa, agus air soìi an t-soisgeil, 
coimhididh esan e. 

36 Oir ciod e an tairbhe do 
dhuine, ge do chosnadh e an 
saoghal gu h-iomlan, agus 'an- 
am a chall ? 

37 No ciod a bheir duine 
an èiric 'anama? 

38 Oir ge b'e neach a ghabh- 
as nàire dhiomsa, agus do 
ni'fhoclaibh, anns a' ghineal- 
ach adhaltrannach agus olc so, 
dheth-san gabhaidh Mac an 
duine nàire, 'nuair a thig e an 
glòir 'Athar, maille ris na 
h-ainglibh naomha. 

CAIB. IX. 

AGUS thubhairt e riu, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, gu bheil cuid dhiubhsan 
a ta 'nan seasamh an so, nach 
blais bàs, 'gus am faic iad 
rìoghachd Dhè a teachd le 
cumhachd. 

2 Agus an ceann shè làith- 
ean, thug losa Peadar, agus 
Seumas, agus Eoin leis, agus 
threòruich e iad leo fèin air 
leth gu beinn àird : agus dh'- 
atharraicheadh a chruth 'nam 
fianuis. 

3 Agus rinneadh 'eudach 
dealrach, ro gheal mar an 
sneachdadh; air mhodh nach 
robh e 'n comas do ghlanadair- 
eudaich sam bith air talamh a 
ghealachadh. 



CAIB. IX. 



85 



4 Agus dh'fhoillsicheadh 
dhoibh Elias maille ri Maois : 
agus bha iad a' còmhradh ri 
losa. 

5 Agus fhreagair Peadar, 
affus thubhairt e ri losa, A 
mhaighstir, is maith dhuinne 
bhi an so : air an aobhar sin 
deanamaid tri pàilliuna; aon 
duitse, agus aon do Mhaois, 
agus aon do Elias. 

6 Oir cha rohh fhios aige 
ciod a theireadh e : oir bha iad 
fuidh eagal ro mhòr. 

7 Agus thàinig neul a chuir 
sgàile orra, agus thàinig guth 
as an neul, ag ràdh, Is e so 
mo Mhac gràdhach-sa, èisdibh 
ris. 

8 Agus air ball, an uair a 
dh'amhairc iad mu'n timchioll, 
cha'n fhac iad neach air bith 
a sin suas, ach losa 'na aonar 
maille riu. 

9 Agus ag teachd dhoibh a 
nuas o'n bheinn, dh'àithn e 
dhoibh gun na nithe a chunn- 
aic iad innseadh do neach sam 
bith, gus an èireadh Mac an 
duine a rìs o na marbhaibh. 

10 Agus ghlèidh iad a' 
chainnt so aca fèin, a' fìos- 
rachadh d'a chèile ciod bu 
chiall do'n aiseirigh o na 
marbhaibh. 

11 Agus dh'fheòraich iad 
deth, ag ràdh, C'ar son a tana 
sgrìobhaichean ag ràdh, gur 
èigin Elias a theachd air tvìs? 

12 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, Thig Elias 
gu deimhin air tùs, agus ais- 
igidh e na h-uile nithe, agus 
mar a ta e sgrìobhta mu Mhac 



an duine, gu bheil e gu mòran 
do nithibli fhùlang, agus a bhi 
air a chur an dìmeas. 

13 Ach a ta mi ag ràdh 
ribh, gu bheil Elias da rìreadh 
air teaclid, agus rinn iad ris 
gach ni a thogair iad, a rèir 
mar a ta e sgrìobhta uime. 

14 Agus 'nuair thàinig e 
chum a dheisciobul, chunnaic 
e sluagh mòr mu'n timchioll, 
agus na sgrìobhaichean a' 
deasboireachd riu. 

15 Agus air ball bha 'n 
sluagh uile, 'nuair a chunnaic 
iad e, fo uamhas mòr, agus air 
dhoibh ruith d'a ionnsuidh, 
chur iad fàilte air. 

16 Agus dh'fhiosraich e do 
na sgrìobhaichibh, Ciod e 
mu'm bheil sibh a' deasboir- 
eachd riu ? 

17 Agus air freagairt do 
neach do'n t-sluagh, thubhairt 
e, A mhaighstir, thug mi mo 
mhac a d' ionnsuidh, anns am 
bheil spiorad balbh: 

18 Agus ge b'e ionad sam 
bith an glac se e, a ta e 'ga 
tharruing as a chèile ; agus a 
ta e cur cobhair as a bJieul, a- 
gus a' gìosgarnaich le 'fhiae- 
laibh, agus a ta e a' seargadh 
as : agus thubhairt mi ri d'- 
dheisciobluibh, iad g'a chur a 
mach, agus cha b'urrainn iad. 

19 Ach fhreagair esan, agus 
thubhairt e ris, O chinnich 
gun chreidimh, cia fhad a 
bhitheas mi maille ribh? cia 
fhad a dh'fhuilgeas mi sibh ? 
thugaibh e a m'ionnsuidh. 

20 Agus thug iad d'a ionn- 
suidh e : agus an uair a chunn- 



8^ 



MARC. 



aic se e, reub an spiorad air 
ball e ; ag-us thuit e air an tal- 
amh, ag'us bha e 'g'a aoirneag- 
an fèin, agus a' cur cobhair as 
a bJieul. 

21 Agus dh'fhiosraich e d'a 
athair, Cia fhad an aimsir o 
thàinig so air? agus thubhairt 
e, O bha e 'na leanabh. 

22 Agus gu minic thilg e 
san teine e, agus anns an uisge, 
chum gu milleadh se e : acli 
ma ta thusa comasach air ni 
sam bith a dheanamh, gabh 
truas dinn, agus cuidich leinn. 

23 Ach thubhairt losa ris, 
Ma 's urrainn thusa creidsinn, 
a ta gach aon ni comasach 
do'n neach a chreideas. 

24 Agus ghlaodh athair an 
leinibh a mach air ball, agus 
thubhairt e le deuraibh, A ta 
mi creidsinn, a Thighearn ; 
cuidich thusa le mo mhi- 
chreidimh. 

25 Agus an uaìr a chunnaic 
losa an sluagh a' ruith cuid- 
eachd, chronuich e an spiorad 
neòghlan, ag ràdh ris, A spior- 
aid bhailbli agus bhodhair, a 
ta mi 'g orduchadh dhuit, Thig 
a macli as, agus na rach a 
steach ann ni's mò 

26 Agus glilaodh an spior- 
ad, agus reub e gu ro chràit- 
each e, agus chaidh e mach as : 
agus blia e'n riochd mairbh, 
ionnus g'un dubhairt mòran, 
Tha e marbh. 

27 Ach air do losa a ghlac- 
adh air làimh, thog e suas e, 
agus dh'èirich e. 

28 Agus an uair a chaidh e 
gteach do'n tigh, dh'fhiosraich 



a dheisciobuil deth an uaig- 
nidheas, C'ar son nach b' urr- 
ainn sinne a thilgeadh mach? 

29 Agus tlmbhairt esan riu, 
Cha'n 'eil e comasacli gu'n 
tèid a' ghnè so mach le ni air 
bith, ach le h-urnuigh agus 
trasgadh. 

30 Agus dh'imich iad as a 
sin, agus chaidh iad troimh 
Ghalile ; agus cha b'àiU leis 
fhios so bhi aig aon neach. 

31 Oir theagaisg e a dheis- 
ciobuil fèin, agus thubhairt e 
riu, A ta Mac an duine air a 
thabhairt thairis do làmhaibh 
dhaoine, agus cuiridh iad gu 
bàs e ; agus an dèigh a chur 
gu bàs, èiridh e a rìs an treas là. 

82 Ach cha do thuig iad a' 
chainnt so, agus bha eagal 
orra fheòraich dheth. 

33 Agus thàinig e gu Ca- 
pernaum ; agus air dha bhi san 
tigh, dh'fhiosraich e dhiubh, 
Ciod e mu'n robh sibh a' deas- 
boireachd eadairibh fèin, air 
an t-slighe ? 

34 Ach dh'fhan iadsan 'nai. 
tosd : oir air an t-slighe bha 
iad a' reusonachadh eatorra 
fèin, cò aca bu mhò a bJiiodh. 

35 Agus air suidhe dha, 
ghairm e'n dà f hear dheug d'a 
ionnsuidJi, agus thubhairt e riu, 
Ge b'e neach leis am miann 
a bhi air thoiseach, bithidh 
esan air dheireadh air chàch 
uile, agus 'na sheirbhiseach do 
na h-uile. 

36 Agus ghabh e leanabh, 
agus chuir e 'nam meadhon e : 
agus an uair a thog e suas 'na 
uchd e, thubhairt e riu, 



CAIB. X. 



87 



37 Ge b'e neach a ghabhas 
ri h-aon d'an leithidibh so do 
leanabaibh a'm' ainm-sa, a ta 
e a' gabhail riumsa; agus ge 
b'e neach a ghabhas riumsa, 
cha mhise ris am bheil e a' 
gabhail, ach an Ti a chuir 
uaith mi. 

38 Agus fhreagair Eoin e, 
ag ràdh, Amhaighstir, chunn- 
aic sinne neach nach 'eil 'gar 
leantuinn a' tilgeadh a mach 
dheamhan a'd' ainm-sa; agus 
bhac sinn e, a cbionn nach 'eil 
e 'gar leantuinn fèin. 

39 Ach thubhairt losa, Na 
bacaibh e: oir cha'n 'eil neach 
sam bith a ni mìorbhuil a'm' 
ainm-sa, d'am bheil e'n comas 
olc a Jabhairt gu h-ealamh 
umam, 

40 Oir ge b'e neach nach 
'eil 'nar n-aghaidh, a ta e 
leinn. 

41 Oir ge b'e neach a bheir 
cupan aisge dhuibh-sa r'a òl 
a'm' ainm-sa, a chionn gur le 
Criosd sibh, gu deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, nach caiU e 
a dhuais. 

42 Agus ge b'e bheir aobh- 
ar oilbheim do aon neach do 
na h-aonaibh beaga so, a ta 
creidsinn annam-sa, b' fhearr 
dha gu'm biodh clach-mhuih'nn 
air a crochadh m'a mhuineal, 
agus gu'm biodli e air a thilg- 
eadh san fhairge. 

43 Agus ma bheir do làmh 
aobhar oilbheim dhuit, gearr 
dhiot i : is fearr dhuit dol a 
steach do'n bheatha air leth- 
làimh, na dà làimh a bhi 
agad, agus dol gu h-ifrinn, 



'do'n teine nach mùchar a 
chaoidh ; 

44 Far nach bàsaich an 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

45 Agus ma bheir do chos 
aobhar oilbheim dhuit, gearr 
dhiot i : is fearr dhuit dol a 
steach do'n bheatha air leth- 
chois, na dà chos a bhi agad, 
agus a bhi air do thilgeadh ann 
an ifrinn, do'n teine nach 
mùchar a chaoidh ; 

46 Far nach bàsaich au 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

47 Agus ma bheir do shùil 
aobhar oilbheim dhuit, spìon 
asad i : is fearr dhuit dol a 
steach do rioghachd Dhè air 
aon sùil, na dà shiiil a bhi agad, 
agus a bhi air do thilgeadh ann 
an teine ifrinn ; 

48 Far nach bàsaich an 
cnuimh, agus nach tèid an 
teine as. 

49 Oir saillear gach aon 
neach le teine, agus saillear 
gach aon ìobairt le salann. 

50 Is maith an salann : 
ach ma chailleas an salann a 
shaillteachd, ciod e leis an 
dean sibh deadh-bhlasda e? 
Biodh agaibh salann annaibh 
fèin, agus bithibh sìochail r'a 
chèile. 

CAIB. X. 

AGUS air èirigh dha as a 
sin, thàinig e gu crìoch- 
aibh ludea troimh an dùthaich 
a ta air an taobh thall do lor- 
dan : agus thàinig slòigh d'a 
ionnsuidh a rìs ; agus mar bu 



88 



MARC. 



ghnàth leis, theagaisg e iad 
a rìs. 

2 Agus thàinig na Phairis- 
ich d'a ionnsuidh, agus dh'- 
f'hiosraich iad deth, Am bheil 
e ceaduichte do dhuine a 
bhean a chur air falbh? 'ga 
dhearbhadh. 

3 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, Ciod a dh'àithn 
Maois dhuibh? 

4 Agus thubhairt iadsan, 
Thug Maois cead duinn litir- 
dhealaich a sgriòbliadh, agus 
a cur air falbh. 

5 Agus fhreagair losa agus 
thubhairt e riu, Air son cruais 
bhur cridhe, sgrìobh e an 
àithne so dhuibh. 

6 Gidheadh o thoiseach na 
cruitheachd, rinn Dia iad fear 
agus bean. 

7 Air an aobhar so fàgaidh 
duine 'athair agus a mhàth- 
air, agus dlùth leanaidh e r'a 
mhnaoi-phòsda : 

8 Agus bithidh iad araon 
'nan aon fheoil: ionnus nach 
dithis iad o sin suas, ach aon 
fheoil. 

9 Air an aobhar sin an ni a 
chuir Dia cuideachd, na cuir- 
eadh duine o chèile. 

10 Agus anns an tigh dh'- 
fheòraich a dheisciobuil deth 
a rìs mu thimchioll an ni 
cheudna. 

11 Agus thubhairt e riu, 
Ge b'e neach a chuireas air 
falbh a bhean fèin, agus a 
phòsas hean eile, a ta e a' 
deanamh adhaltrannais 'na 
h-agliaidh. 

12 Agus ma chuireas bean 



air falbh a fear fèin, agus ma 
bhitheas i air a pòsadh ri fear 
eile, a ta i a' deanamh adhalt- 
rannais. 

1 8 Agus thug iad leanabana 
d'a ionnsuidh, chum gu'm 
beanadh e riu : agus chron- 
uich a dheisciobuil a' mhuinn- 
tir a thug leo iad. 

14 Ach an uair a chunnaic 
losa sìn, bha e ro dhiombach, 
agus thubhairt e riu, Leigibh 
do na leanabanaibh teachd a 
m' ionnsuidh, agus na bacaibh 
iad : oir is ann d'an leithidibh 
a ta rloghachd Dhè. 

15 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Ge b'e neach nach 
gabh rìoghachd Dhè mar lean- 
abh beag, nach tèid e gu bràth 
a steach innte. 

16 Agus ghlac e 'na uchd 
iad, agus chuir e a làmhan 
orra, agus bheannaich e iad. 

17 Agus an uair a cliaidh e 
mach air an t-slighe, thàinig 
neach 'na ruith, agus leig se 
e fèin air a ghlùinibh dha, a- 
gus dh'fheòraich e dheth, A 
mhaighstir mhaith, ciod a ni 
mi chum gu sealbhaich mi a' 
bheatha mhaireannach ? 

18 Agus thubhairt losa ris, 
C'ar son a ghoireas tu maith 
dhiomsa ? cha'n 'eil neach sam 
bith maith, ach a h-aon, is e sin 
Dia. 

19 Is aithnedliuit na h-àith- 
eanta, Na dean adhaltrannas, 
Na dean mortadh, Na goid. 
Na toir fianuis bhrèige, Na 
dean eucoir, Thoir urram do 
d'athair, agus do d' mhàthair. 

20 Ach f hreagair esan agus 



CAIB. X. 



89 



thubhairt e ris, A mhaighstir, 
cboimhid mi iad so uile o 
m'òige. 

21 Agus air ambarc do losa 
air, ghràdhaicb se e, agus thu- 
bhairt e ris, A ta aon ni dh'uir- 
easbhuidh ort : imich, reic na 
bheil agad, agus tabhair do na 
bochdaibh, agus bithidh agad 
ionmhas air nèamh ; agus thig, 
tog an crann-ceusaidh, agus 
iean mise. 

22 Agus bha doilghios air- 
san air son nam briathra sin, 
agus dh'f halbh e gu tuirseach ; 
oir bha mòran saoibhreis aige. 

23 Agus air amharc do losa 
mu'n cuairt, thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, Cia deacair 
do'n mhuinntir sin aig am 
bheil mòr-shaoibhreas dol a 
steach do rìoghachd Dhè ! 

24 Agus bha mòr-uamlias 
air na deisciobhiibh air son a 
bhriathra. Ach fhieagair losa 
a rìs, agus thubhairt e riu, A 
chlann, cia deacair dhoibh-san 
a chuireas an dòigh ann an 
saoibhreas, dol a steach do 
rìoghachd Dhè ! 

25 Is usadh do chàmhal dol 
troimh chrò na snàthaid, na 
do dhuine saoibhir dol asteach 
do rìoghaclid Dhè. 

26 Ach bhauamhas orra-san 
thar tomhas, ag ràdh eatorra 
fèin, Cò ma seadh a dh'f heud- 
as a bhi air a shaoradh ? 

27 Agus air do losa amharc 
orra, thubhairt e, Do dhaoin- 
ibh a ta so eu-comasach, acb 
cha VezY e do Dhia: oir do 
Dhia a ta na h-uile nithe eom- 
asach. 



28 Agus thòisich Peadar 
air a ràdh ris, Fei.ch, thrèig 
sinne na h-uile nithe, agus 
lean sinn thusa. 

29 Ach fhreagair losa, agus 
thubhairt e, Gu deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, nach 'eil 
neach sam bith a dh'fhàg tigh, 
no bràithre, no peathraiche, 
no athair, no màthair, no bean- 
phòsda, no clann, no fearann, 
air mo shonsa agus air son an 
t-soisgeil, 

30 Nach faigh a cheud uir- 
ead san aimsir so fèin, tighean, 
agus bràithrean, agus peath- 
raichean, agus màthraichean, 
agus clann, agus fearann, 
maille ri geur-leanmhuinn ; a- 
gus anns an t-saoghal a ta ri 
teachd, a' bheatha mhaireann- 
ach. 

31 Ach a ta raòran air thùs, 
a bhitheas air dheireadh ; agus 
air dheireadh, a bhitheas air 
thìjs. 

32 Agus bha iad air an 
t-slighe a' dol suas gu lerusa- 
lem : affus bha losa as" im- 
eachd rompa ; agus ghlac 
uamhas iad, agus ag dhoibh 
esan a leantuinn, bha eagal 
orra. Agus thug e an dà fhear 
dheug air leth a rìs, agus thòis- 
ich e air na nithe a bha gu 
tachairt dainnseadh dhoibh, 

33 Ag ràdh, Feuch, a ta 
sinn a' dol suas gu lerusalem ; 
agus bithiclh Mac an duine 
air a thoirt thairis do na h- 
àrd-shagartaibh, agus do na 
sgrìobhaichibh : agus dìtidh 
iad chum bàis e, agus bheir 
iad thairis e do na Cinnich ; 



90 



MARC. 



34 Agus ni iad fanoid air, 
ao^us sgiùrsaidli iad e, agus 
tilgidh iad smugaid air, agus 
cuiridli iad gu bàs e : agus air 
an treas là èiridh e a rìs. 

85 Agus thàinig d'a ionn- 
suidh Seumas agus Eoin, mic 
Shebede, ag ràdh, A mhaigh- 
stir, is àiU leinn gu'n dean thu 
dhuinne ge b'e ni a dh'iarras 
sinn. 

86 Agus thubhairt esan riu, 
Ciod is àill leibh niise a dhean- 
amh dhuibh ? 

87 Agus thubhairt iadsan 
ris, Deònuich dhuinne gu'n 
suidheamaid, a h-aon air do 
làimh dheis, agus am fear eile 
air do làimh chlì, ann do 
ghlòir. 

38 Ach thubhairt losa riu, 
Cha'n aithne dhuibh ciod a ta 
sibh ag iarraidh : ani bheil sibh 
comasach air a' chupan òl a 
dh'òlas mise ? agus a bhi air 
bhur baisteadh leis a' bhaist- 
eadh leis ani baistear mise ? 

39 Thubhairt iadsan ris, A 
ta sinn comasach. Ach thu- 
bhairt losa riu, Olaidh sibhse 
gu deimhin an cupan a dli'òlas 
mise ; agus baistear sibh leis 
a' bhaisteadh leis am baistear 
mise : 

40 Ach suidhe air mo làimh 
dheis, agus air mo làimh chli, 
cha leamsa sin r'a thabliairt, 
ach dhoibh-san d'an d'ulluich- 
eadh e. 

41 Agus air cluinntinn so 
do'n deichnear, thòisich iad 
air mòr-chorruich a ghabhail 
ri Seumas agus Eoin. 

42 Ach ghairm losa iad d'a 



ionnsuidh, agus thubhairt e 
riu, A ta fhios agaibh gu bheil 
acasan a ta air am meas mar 
uachdarain air na Cinnich, 
àrd-thighearnas orra ; agus gu 
bheil aig an daoinibh mòra làn- 
ùghdarras orra. 

43 Ach cha bhi e mar sin 
'nur measg-sa : ach ge b'e 
neach le'n àill a bhi mòr 'nur 
measg, bitliidh e 'na òglach 
agaibh : 

44 Agus ge b'e neach ag- 
aibh le'n àill toiseach a bhi 
aige, bithidh e 'na sheirbhis- 
each do na h-uile. 

45 Oir cha d'thàinig eadh- 
on Mac an duine chum gu'n 
deantadh frithealadh dha, ach 
a dheanamh frithealaidh, agus 
a thoirt 'anama fèin mar èiric 
I air son mhòran. 

46 Agus thàinig iad gu le- 
richo : agus air imeachd dha- 
san agus d' a dheisciobluibh, 
agus do shluagh mòr, a mach 
à lericho, bha Bartimeus an 
dall, mac Thimeuis, 'na shuidhe 
ri taobh na slighe, ag iarraidh 
dèirce. 

47 Agus an uair a chuaì e 
gu'm b'e losa o Nasaret a 
bh'ann, thòisich e ri glaodh- 
aich, agus a ràdh, losa, Mhic 
Dhaibhidh, dean tròcair orm. 

48 Agus chronuich mòran 
e, chum gu'm biodh e 'na 
thosd : ach bu ro mhòid a 
glilaodh esan, a Mhic Dhai- 
bhidh, dean tròcair orm. 

49 Agus sheas losa, agus 
dh'àithn e esan a ghairm d'a 
ionnsuidh: agus ghairm iad an 
dall, ag ràdh ris, Biodh mis- 



CAIB. XI. 



91 



neach agad, ^irich ; tha e ga 
d'ghairm. 

50 Agus air dhasan 'fhall- 
uinn a thilgeadh uaith, dh'èir- 
ich e, agus thàinig e gu losa. 

51 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e ris, Ciod is àiU 
leat mise a dheanamh dhuit ? 
Thubhairt an dali ris, A Thigh- 
earn, nii dh'fhaotainn nio 
radhairc. 

52 Agus thubhairt losa ris, 
Imich ; shlànuich do chreid- 
imh thu. Agus air ball fhuair 
e a radharc, agus lean e losa 
san t-slighe. 

CAIB. XL 

AGUS an uair a thàinig iad 
am fagus do lerusalem, 
gu Betphage agus Betani, aig 
sliabh nan crann-oladh, chuir 
e uaith dithis d'a dheisciob- 
luibh, 

2 Agus thnbhairt e riu, 
Rachaibh do'n bhaile ud thall 
fa bhur comhair; agus air ball 
an uair a thèid sibh a steacli 
ann, gheibh sibh searrach 
ceangailte, air nach do shuidh 
aon duine riamh ; fuasglaibh 
e, agus thugaibh leibh e. 

3 Agus ma their neach air 
bith ruibh, C'ar son a ta sibh a' 
deanamh so? abraibh, Gu bheil 
feum aig an Tighearn air ; a- 
gus air ball cuiridh e'n so e. 

4 Agus dh'imich iad, agus 
fhuair iad an searrach cean- 
gailte a muigh aig an dorus, 
aig coinneachadh dà shlighe ; 
agus dh'fhuasgail iad e. 

5 Agus thubhairt cuid 
dhiubh-san, a bha 'nan seas- 



amh an sin, riu, C'ar son a ta 
sibh a' fuasgladh an t-searr- 
aich? 

6 Agus thubhairt iadsan riu 
mar a dh'àithn losa dhoibh : 
agus leig iad uatha iad. 

7 Agus thug iad an searr- 
ach chum losa, agus chuir 
iad am falluinnean air ; agus 
shuidh esan air. 

8 Agus sgaoil mòran am 
falluinnean fèin airan t-slighe: 
agus ghearr cuid eile geugan 
do na craobhaibh, agus sgaoil 
iad air an t-slighe iad. 

9 Agus ghlaodh iadsan a 
bha 'g imeachd roirahe, agus 
iadsan a bha 'ga leantuinn, ag 
ràdh Hosanna, is beannaichte 
an ti a ta teachd ann an ainm 
an Tighearn. 

10 Is beannaichte rìogh- 
achd ar n-Athar Daibhidh, a 
ta teachd [ann an ainm an 
Tighearna;] Hosanna anns 
na h-àrdaibh. 

11 Agus chaidh losa a 
steach do lerusalem, agusdo'n 
teampull ; agus an uair a dh'- 
amhairc e air gach ni mu'n 
cuairt, agus a bha 'm feasgar 
a nis air teachd, chaidh e mach 
gu Betani maille ris an dà 
fhear dheug. 

12 Agus air an là màireach, 
'nuair a chaidh iad a mach à 
Betani, dh'fhàs e ocrach.. 

13 Agus air faicinn craoibh- 
fhìge fada uaith, air an robh 
duilleach, thàinig e,dh'fheuch- 
ainn am faigheadh e ni sam 
bith oirre : agus air dha teachd 
d'a h-ionnsuidh, cha d'fhuair 
e ni sam bith ach duilleach ; 



92 



MARC. 



oir cha robh àm tionail nam 
fìge fathast ann. 

14 Agus fhreagair losa a-j 
gusthubhairt e rithe, Narith-| 
eadh neach sam bith toradh 
dhiotsa o so suas a chaoidh. 
Agus chual a dheisciobuil e. 

15 Agus thàinig iad gu le- 
rusalem : agus chaidh losa a 
steach do'n teampull, agus 
thòisich e air an dream a bha 
reiceadh agus a' ceannach san 
teampuU a chur a mach, agus 
thilg e thairis bùird luchd 
malairt an airgid, agus caith- 
riche na muinutir a bha reic- 
eadh choluman : 

16 Agus cha'n fhuilgeadh 
e gu'n giììlaineadh neach sam 
bith soitheach troimh an teamp- 
ulL 

17 Agustheagaisge, agràdh 
riu, Nach 'eil e sgrìobhta, 
Goirear tigh urnuigh do m' 
thigh-sa do na h-uile chinn- 
ich ? Ach rinn sibhse 'na 
gharaidh luchd-reubainn e. 

18 Agus chualana sgrìobh- 
aichean agus na h-àrd-shagairt 
so, agus dh'iarr iad cionnus a 
dh'fheudadh iad esan a mhill- 
eadh : oir bha 'eagal-san orra, 
do bhrigh gu"n robh an sluagh 
uile fo iongantas mòr r'a theag- 
asg. 

] 9 Agus an uair a bha am 
feasgar air teachd, chaidh e 
mach as a' bhaile. 

20 Agus air mhaduinn, ag 
gabhail seachad dhoibh,chunn- 
aic iad an crann-fìge air crìon- 
adh o fhreumhaibh. 

21 Agus air cuimhneach- 
dh do Pheadar, thubhairt e 



ris, A mhaighstir, feuch, a ta 
a' chraobh-f hìge, a mhalluich 
thu, air crìonadh. 

22 Agus fhreagair losa, a 
gus thubhairt e riu, Biodh 
creidimh Dhè agaibh. 

23 Oir gu deimhin a ta mi 
ag ràdh ribh, ge b'e neach a 
their ris a' bheinn so, Togar 
thu, agus tilgear san fhairge 
thu, agus nach bi fo amharus 
'na chridhe, ach a chreideas 
gu'n tachair na nithe a their 
e, thig gach ni a their e gu 
crìch dha. 

24 Air an aobhar sin tha 
mi ag ràdli ribh, Ge b'e nithe 
air bith a dh'iarras sibh ann 
an urnuigh, creidibh gu'ni 
faigh sibh, agus gheibh sibh. 

25 Agus an uair a sheasas 
sibh a' deanamh urnuigh, 
maithibh, ma ta ni air bith ag- 
aibh an aghaidh aoin duine; 
chum gu maith bhur n-Athair 
a ta air nèamh bhur peacanna 
fèin duibhse. 

26 Ach mur maith sibhse, 
cha mhò a mhaitheas bhur 
n-Athair a ta air nèamh bhur 
peacanna fèin duibhse. 

27 Agus thàinig iad a rìs 
gu lerusalem : agus air dha- 
san bhi a' spaisdeireachd anns 
an teampull, thàinig d'a ionn- 
suidh na h-àrd-shagairt, agus 
na sgrìobhaichean, agus na 
seanairean. 

28 Agus thubhairt iad ris, 
Ciod e an t-ììghdarras leis am 
bheil thu a' deanamh nan 
nithe so ? Agus cò thug dhuit 
an t-ùghdarras so chum na 
nithe so dheanamh ? 



CAIB. XII. 



93 



29 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Feòraich- 
idh mise mar an ceudna aon 
ni dhibhse, agus freagraibh 
mi, agus innsidh mise dhuibh- 
sa ciod e an t-ùghdarras leis 
am bheil mi deanamh nan 
nithe so. 

30 An ann o nèamh, no o 
dhaoinibh a thàinig baisteadh 
Eoin? freagraibh mi. 

31 Agus bha iad a' reuson- 
achadh eatorra fèin, ag ràdh, 
Ma their sinn, O nèamh ; 
their esan ruinn, C'ar son 
ma seadh nach do chreid sibh 
e? 

32 Ach ma their sinn, O 
dhaoinibh ; bha eagal an t- 
sluaigh orra: oir b'e meas 
gach uile air Eoin gu'm 
b'fhàidh e gu firinneach. 

33 Agusairfreagairtdhoibh, 
thubhairt iad ri losa, Cha'n 
'eil fhios againn. Agus fhreag- 
air losa agus thubhairt e riu, 
Cha mhò a dh'innseas mise 
dhuibhse ciod e an t-ììghdarr- 
as leis am bheil mi deanamh 
nan nithe so. 

CAIB. XII. 

AGUS thòisich e air labh- 
airt riu ann an cosamh- 
lachdaibh. Shuidhich duine 
àraidh fion-lios, agus chuir e 
gàradh mu'n cuairt air, agus 
ehladhaich e ionad-bruthaidh 
nam Jion-dJiearc, agus thog e 
tùr, agus shuidhich e air tuath 
e, agus ghabh e a thurus as a 
dhùthaich. 

2 Agus san àm dhligheacb 
chuir e seirbhiseach a dh'ionn- 



isuidh na tuatha, chum gu'm 
jfaigheadh e do thoradh an 
fhìon-b'os o'n tuath. 

3 Ach air dhoibh-san esan 
a ghlacadh, bhuail iad e, agus 
chuir iad uatha falamh e. 

4 Agus a rìs chuir e seir- 
bhiseach eile d'an ionnsuidh ; 
agus chlach iad e, agus reub 
iad a cheann, agus chuir iad 
uatlia e le h-eas-urram. 

5 Agus a rìs chuir e neach 
eiie d'an ionnsuidJi ; agus esan 
mharbh iad : agus mòran eile, 
a' bualadh cuid diubh, agus a' 
marbhadh cuid eile. 

6 Fathast uime sin, air dha 
aon Mhac a bhi aige, a b' ion- 
mhuinn leis, chuir e esan mar 
an ceudna fa dheoidh d'an 
ionnsuidh, ag ràdh, Bheir iad 
urram do m' Mhac. 

7 Acb thubhairt an tuath 
sin 'nam measg fèin, Is e so 
an t-oighre ; thigibh, marbh- 
amaid e, agus bithidh an oigh- 
reachd againn fèin. 

8 Agus rug iad air, agus 
mharbh iad e, agus thilg iad a 
mach as an fhìon-lios e. 

9 Ciod e uime sin a ni 
Tighearn an f hìon-lios ? Thig 
e agus sgriosaidh e 'n tuath 
sin, agus bheir e am fìon-lios 
do dhaoinibh eile. 

10 Nach do leugh sibh an 
sgriobtuir so? A' chlach a 
dhiult na clachairean, rinn- 
eadh ceann na h-oisinn dith. 

11 Rinneadh so leis anTigh- 
earn, agus is iougantach e 'nar 
sùilibh-ne. 

12 Agus dli'iarr iad breith 
air, ach bha eagal an t-sluaigh 



94 



MARC. 



orra ; oir thuig iad gu'm b'ann 
'nan aghaidh fèin a labhair e an 
cosamhlachd : agus air f hàgail 
doibh, dh'iniich iad rompa. 

13 Agus chuir iad d'a ionn- 
suidh dream àraidh do na 
Phairisich, agus do iuchd-lean- 
mhuinn Heroid, chum gu'n 
glacadh iad e 'na chainnt. 

14 Agus air dhoibh-san 
teachd, thubhairt iad ris, A 
mhaighstir, a ta fhios againn 
gu bheil thusa fìrinneach, agus 
nach 'eil suim agad do neach 
air bith : oir cha'n 'eil thu ag 
amharc air gnùis dhaoine, ach 
a' teagasg slighe Dhè ann am 
fìrinn. Am bheil e ceaduichte 
cìs a thoirt do Cheasar, no 
nach 'eil? an tabhair, no nach 
tabhair sinn i ? 

15 Ach air dhasan ancealg 
a thuigsinn, thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh ga m' bhuair- 
eadh? thugaibh peghinn a m' 
ionnsuidh, chum gu'm faic 
mi i? 

16 Agus thug iad d'a ionn- 
suidJi i, agus thubhairt e riu, 
Cò d'an ìomhaigh so, agus cò 
d" am buin an sgrìobhadh so ? 
Agus thubhairt iadsan ris, Do 
Cheasar. 

17 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e riu, Thugaibh 
do Cheasar na nithe a's le 
Ceasar, agus do Dhia na nithe 
a's le Dia. Agus ghabh iad 
iongantas ris. 

18 An sin thàiiiig na Sa- 
dusaich d'a ionnsuidh, a ta 'g 
ràdh nach 'eil aiseirigh ann ; 
agus dh'f heòraich iad deth, ag 
ràdh, 



19 A mhaighstir, sgrìobh 
Maois dhuiime, Nam faigh- 
eadh bràthair duine air bith 
bàs, agus gu'm fàgadh e bean, 
agus nach fàgadh e clann, 
gu'n gabhadh a bhràthair a 
bhean d'a ionnsuidh, agus gu'n 
togadh e sliochd d'a bhràth- 
air. 

20 A nis bha seachdnar 
bhràithrean ann: agus ghabh 
an ceud fhear dhiubh bean, 
agus an uair a dh'eug e, cha 
d'fhàg e sliochd. 

21 Agus ghabh an dara fear 
i, agus fhuair esan bàs, agus 
cha mhò a dh'fhàg esan 
sliochd: agus an treas fear mar 
an ceudna. 

22 Agus ghabh an t-seachd- 
nar i, agus cha d'fhàg iad 
sliochd : 'nan dèigh uile, chao- 
chail a' bhean raar an ceud- 
na 

23 Anns an aiseirigh uime 
sin, an uair a dh'èireas iad, 
cò dhiubh d'am bean i? oir 
bha i aig an t-seachdnar 'na 
mnaoi. 

24 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Nach 'eil 
sibh uime sin ann am mear- 
achd, do bhrìgh nach 'eil eòlas 
agaibh air na pgriobtuiribh, no 
air cumhachd Dhè? 

25 Oir an uair a dh'èireas 
iad o na marbhaibh, cha phòs 
iad, ni mò a bheirear am pòs- 
adh iad ; ach a ta iad mar na 
h-aingil a ta air nèamh. 

26 Ach mu thimchioll nam 
marbh, gu'n èirich iad, nach 
do leugh sibh ann an leabhar 
Mhaois, cionnus a labhair Dia 



CAIB 

ris anns a' phreas, ag ràdh, Is 
mise Dia Abrahaim, agus Dia 
Isaaic, agus Dia lacoib ? 

27 Cha 'n e Dia nam marbh 
e, ach Dia nam beò : tha sibh- 
se uirae sin ann am mearachd 
mòr. 

28 Agus thàinig neach do 
na sgrìobhaichibh, agus an uair 
a chual e iadsan a' deasboir- 
eachd r'a chèile, agus a thuig 
egu'n do fhreagair e gu maith 
iad, chuir e ceisd air, Cia i a' 
cheud àithne do na, h-àitheant- 
aibh uile? 

29 Agus fhreagair losa e, 
'S i so a' cheud àithne do na 
h-àitheantaibh uiie, Eisd, O 
Israel, an Tighearn ar Dia-ne, 
is aon Tighearn e ; 

30 Agus gràdhaichidh tu an 
Tighearn do Dhia le d'uile 
chridhe, agus le d'uile anam, 
agus le d'uile inntinn, agus le 
d'uile neart : Is i so a' cheud 
àithne : 

31 Agus is cosmhuil an dara 
àithne rithe so, Gràdhaichidh 
tu do choimhearsnach mar thu 
fèin: cha'n 'eil àithne eile ann 
a's mò na iad so. 

32 Agusthubhairtansgrìobh- 
aiche ris. Is maith, gu fìrinn- 
each, a Mhaighstir, a thubhairt 
thu : oir a ta aon Dia ann, a- 
gus cha'n 'eil atharrach ann 
ach e fèin. 

33 Agus esan a ghràdhach- 
adh leis an uile chridhe, agus 
leis an uile thuigse, agus leis 
an uile anam, agus leis an uile 
neart, agus neach à ghràdhach- 
adh a choimhearsnaich mar e 
fèin, is mò sin na na h-uile 



. XII. 95 

làn lobairte-loisgte, agus tha- 
bhartasa. 

34 Agus an uair a chunn- 
aic losa gu'n do fhreagair e 
gu tuigseach, thubhairt e ris, 
Cha'n eil thu fada o rìogh- 
achd Dhè. Agus cha robh a 
mhisnich aig neach air bith o 
sin suas ceisd a chur air. 

35 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, a' teagasg 
anns an teampuU, Cionnus a 
tha na sgrìobhaichean ag ràdh 
gur e Criosd Mac Dhaibhidh? 

36 Oir thubhairt Daibhidh 
fèin troimh an Spiorad naomh, 
Thubhairt an Tighearn ri m' 
Thighearn-sa, Suidh air mo 
làinih dheis, gus an cuir mi do 
naimhde 'nan stòl fo d' chos- 
aibh ; 

37 Air an aobhar sin a ta 
Daibhidh fèin a' gairm a 
Thighearna dheth ; cionnus 
ma seadh is e 'mhac e? Agus 
dh'èisd am mòr-shhiagh ris gu 
taitneach. 

38 Agus thubhairt e riu 'na 
theagasg, Bithibh air bhur 
faicill o na sgrìobhaichibh, leis 
an ionmhuinn imeachd ann an 
culaidhibh fada, agus failte 
fhaotainn air na margaibh, 

39 Agus na ceud chaith- 
riche anns an sionagogaibh, 
agus na ceud àiteacha-suidhe 
aio^ na fullibh : 

40 A dh'itheas suas tigh- 
ean bhantrach, agus air sgàth 
deadh choslais a ni urnuighean 
fada: gheibh iad siu an dìt- 
eadh a's mò. 

41 Agus air do losa suidhe 
fa chomhair àite-coimhid an 



96 



MARC. 



ionmhais, thug e fa'near cionn- 
us a bha 'm pobull a' cur an 
airgid anns an ionmhas : agus 
chuir niòran do dhaoinibh 
saoibhir mòran ann. 

42 Agus air teachd do 
bhantraich bhochd, thilg i dà 
bhonn bheag ann, a ni feoir- 
ling. 

43 Agus air dha a dheis- 
ciobuil a ghairm d'a ionnsuidh, 
thubhairt e riu, Gu deimhin a 
ta mi ag ràdli ribh, gu'n do 
chuir a' bhantrach bhochd so 
tuilleadh san ionmhas, na iad- 
san uile a thilg ann. 

44 Oir thilg iadsan uile ann 
d'am mòr-phailteas ; ach thilg 
ise as a gainne na bha aice 
uile, eadhon a beathachadh 
gu h-iomlan. 

CAIB. XIII. 

AGUS an uair a bha e dol 
a mach as an teampull, 
thubhairt neach d'a dheis- 
ciobluibh ris, A Mhaighstir, 
feucli ciod e a' ghnè chlach so, 
agus ciod e a' ghnè aitreibh 
so ! 

2 Agus fhreagair losa agus 
thubliairt e ris, Am faic thu 
an aitreabh mhòr so? cha'n 
fhàgar clach air muin cloiche, 
nach sgarar o chèile. 

3 Agus 'nuair a shnidh e 
air sliabh nan crann-oladh, fa 
chomhair an teampuill, dh'- 
fheòraich, Peadar, agus Seu- 
mas, agus Eoin, agus Aindreas 
an uaignidheas deth, 

4 Innis duinne c'uin a 
bhitheas na nithe sin, agus 
fìiod e 'n comhara 'nuair a 



bhitheas na nithe sin gu ìèìr 
air an coimhlionadh. 

5 Agus fhreagair losa iad, 
agus thòisich e air a ràdh, 
Thugaibh an aire nach meall 
aon neach sibh : 

6 Oir thig mòran ann am 
ainm-sa, ag ràdh, Is mise e : 
agus meallaidh iad mòran. 

7 Agus an uair a chluinn 
eas sibh coganna, agus tuair- 
isgeul choganna, na biodh 
buaireas oirbh : oir is èigin iad 
so a theachd ; acli cha 'ìieil 
an deireadh ann fathast. 

8 Oir èiridh cinneach an 
atjhaidh cinnich, affus rioffh- 
achd an aghaidh rìoghachd : 
agus bithidh critheanna talmh- 
ainn ann an iomadh àit, agus 
bithidh gortaagus trioblaidean 
ann : is iad sin toiseach dhòr- 
uinnean. 

9 Ach thugaibh an aire 
dhuibh fèin : oir bheir iad 
thairis sibh do chomhairlibh : 
agus anns na sionagogaibh 
sgiùrsar sibh, agus cuirearsibh 
an làthair uachdaran agus rìgh- 
rean air mo shonsa, mar fhian- 
uis dhoibh-san. 

10 Agus is èigin air tùs an 
soisgeul a bhi air a shearmon- 
achadh do na h-uile chinnich. 

11 Ach an uair a bheir iad 
leo sibh, 'gur tabhairt thairis, 
na biodh e 'na ro-chìiram oirbh 
ciod e a labhras •^ibli, agus na 
smuainichibh roimh-Iàimh nir: 
ach ge b'e ni a bheirear dhuibh 
san uair sin fèin, abraibh e: 
oir cha sibhse ta labhairt, ach 
an Spiorad nanmh. 

12 Agus bheir am bràtìiair 



CAIB. xm. 



97 



a bhràthair thairis chmn bàis, 'ta, a thagh e fein, ghiorraicli 
agus an t-athair a mhac : agus'e na làithean nd. 
eiridh a' chlann snas an agh-j 21 Agus an sin ma their 
aidh am pàranta, agus bheLr neach air bith ribh, Feuch, a 
iad fa'near an cur gu bàs. j ta Criosd an so, no, Feuch, a 

13 Agus bithidh sibh air 7c e 'n sin, na creidibh e .■ 
bhur fuathachadh leis na h-nile ì 22 Oir èiridh Criosdan 
dhaoinibh air sgàth m'ainme- brèige, agus fàidhean brèige 
sa : ach an ti a bhuanaicheas agus ni iad comharan, agus 
chum na erìche, is e so a mìorbhuilean, chum, nam bu 
shaorar, chomasach e. na daoine taghta 

14 Ach an uair a chi sibh fèin a mhealladh. 
gràineileachd an leir-sgrios, air" 23 Agus thugaibh-sa an 
an do labhaÌT Daniel am faidh, aire : feuch, roimh-innis mi 
'u a sea^amh anns an ionad dhuibh na h-uile nithe. 
nach bu chòir dhi, (tuigeadh 2-1 Ach annsna làithibh srn, 
an ti a leughas.) an sin teich- an dèigh an àmhghairud, bith- 
eadh iadsan, a ta ann au ùr idh a' ghrian, air a dorchach- 
ludea, chum nam beann : adh. agus cha toir a' ghealach 

15 Agus na tigeadh esan a a solus uaipe : 

ta air mullach an tighe, a nuas 25 Agus tuitidh reulta 
do'n tigh, agus na rachadh e nèimh, agus bithidh na cumh- 
steach, a thoirt ni air bith as achdan a ta 'sna nèamhaibh air 
a thigh. an crathadh. 

16 Agus an ti a ta 's a 26 Agusansinn chi iad Mac 
mhachair, na pilleadh e air ais an duine a' teachd anns na 
a thogail 'fhalluinn leis. neulaibh.maille ri mòr-chumh- 

17 Ach mo thmaigh iadna achd, agus glòir. 

mnài sin a ta torrach. agus iad- 27 Agus an sin cuiridh e 
san a ta toirt cìche 'sna làith- 'aingril a mach. asrus cruinnich- 
ibh sin ! idh e r'a chèile a dhaoine 

18 Agus guidhibh-sa gun taghta fèin o na ceithir gaoth- 
bhur teicheadh a bhi 's a aibh, o leth-iomall na talmh- 
g-heamhradh. ainn gn leth-iomall nèimh. 

19 Oir bithidh àmhghar 28 A nis toghlumaibh cos- 
anns na làithibh sin, amhuil amhlachd o 'n chraoibh-fhìge : 
nach robh a leithid ann o thois- An uair a bhitheas a geuor a 
each na cruitheachd a chruth- nis maoth, agus a chuireas i 
aich Dia. gus a nis. agus nach mach a duilleach. a ta fhios 
mò a bhitheas. agaibh gu bheU an sarahradh 

20 Agus mur giorraicheadh am fagus : 

an Tighearn na làithean ud, 29 Agiis mar an ceudna 
cha rachadh feoil air bith as : sibhse, an uair a chi sibh na 
ach air son an t-sluaigh thagh-lnithe sin tachairt, biodh fhios 

G 



98 



MARC. 



agaibh gu bheil e 'm fagus, 
ealidon aig na dorsaibh. 

30 Gu deirahin a ta mi ag 
ràdh ribh, nach tèid an gineal- 
ach so thairis, gus an coimh- 
lionar na nithe sin uile. 

31 Thèid nèamh agus tal- 
amh seach ; ach cha tèid m' 
fhocail-sa seach a chaoidh. 

32 Ach cha-n 'eil fios an là 
no na h-uaire sin aig neach air 
bith, cha-n 'eil aig na h-aing- 
libh a ta air nèamh, no aig a' 
Mhac, ach aig an Athair. 

33 Thugaibh fa'near, dean- 
aibh faire agus urnuigh : oir 
cha-n 'eil fhios agaibh c'uin 
a thig an t-àm. 

34 Oir a ta Mac an duine 
mar dhuine a chaidh air thu- 
rus, agus a dh'fhàg a thigh 
fèin, agus a thug d'a sheirbhis- 
ich cumhachd, agus 'obair fèin 
do gach neach, agus a thug 
àithne do'n dorsair faire a 
dheanamh. 

35 Uime sin deanaibh-sa 
faire, (oir cha-n 'eil fhios ag- 
aibh c'uìn a thig maighstir an 
tighe ; an ann air feasgar, no 
air mheadhon-oidhche, no aig 
gairm-choileach, no anns a' 
mhaduinn ;) 

36 Air eagal air teachd dha 
gu h-obann, gu'm faigh e sibh 
'n ur codal. 

37 Agus na nithe a ta mi 
ag ràdh ribhse, a ta mi ag ràdh 
ris na h-uile dhaoinibh, Dean- 
aibh faire. 

CAIB. XIV. 

AGUS bha a' chàisg, agus 
fèill an arain neò-ghoirt- 



ichte an dèigh dà là : ao^us 
dh'iarr na h-àrd-shagairt agus 
na sgrìobhaichean, cionnus a 
ghlacadh iad esan le foill, a- 
gus a chuireadh iad gu bàs e. 

2 Ach thubhairt iad, Cha-n 
ann air an f hèiU, air eagal gu'ri 
èirich buaireas 'am measg an 
t-sluaigh. 

3 Agus air bhi dha ann am 
Betani, ann an tigh Shimoin an 
lobhair, an uair a bha e "n a 
shuidhe air bòrd, thàinig bean, 
aig an robh bocsa alabastair 
do oladh spicnaird, ro luach- 
mhoir ; agus bhris 1 am bocsa, 
agus dhòirt i air a cheann e. 

4 Agus bha cuid diubh 
diombach annta fèin, agus ag 
ràdh, C'ar son a rinneadh an 
t-ana-caitbeadh so air an ol- 
adh? 

5 Oir dh'fheudadh i bhi air 
a reiceadh air son tuilleadh na 
tri cheud peghinn, agus air a 
toirt no na bochdaibh. Agus 
rinn iad gearan 'n a h-aghaidh. 

6 Ach thubhairt losa, Leig- 
ibh leatha ; c'ar son a ta sibh 
cur dragha oirre ? rinn i obair 
mhaith ormsa. 

7 Oir a ta na bochdan a 
ghnàth maille ribh, agus ge b'e 
uair is àill leibh, feudaidh sibh 
maith a dheanamh dhoibh : 
ach cha-n 'eil mise a ghnàth 
agaibh. 

8 Rinn i na dli'fheudadh 
i : thàinig i roimh-Iàimh a dh' 
ungadh mo chuirp chum adh- 
laic. 

9 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh , Ge b'e earrann air 
bith air feadh an domhain uile 



CAIB. 

am bi an soisgeul so air a 
shearmonachadh, bithidh mar 
an ceudna an ni so a rinn i 
air innseadh, mar chuimhne 
oirre. 

10 Agus dh'imich ludas Is- 
cariot, aon do'n dà fhear 
dheug, chum nan àrd-shagart, 
gu esan a bhrath dhoibh. 

1 1 Agus 'n uair a chual iad- 
san so, bha iad aoibhneach, a- 
gus gheall iad airgiod a thoirt 
da. Agus dh'iarr e cionnus a 
dh'f heudadh e gu h-iomchuidh 
esan a bhrath. 

12 Agus air a' cheud là do 
f hèill an arain neo-ghoirtichte, 
an uair bu ghnàth leo an t-uan 
càisge a mharbhadh, thubhairt 
a dheisciobuil ris, C'àit an toil 
leat sinne dhol a dh'ulluch- 
adh, chum gu'n itheadh tu a' 
chàisg? 

13 Agus chuir e dithis d'a 
dheisciobluibh, agus thubhairt 
e riu, Rachaibh a steach do'n 
bhaile, agus coinnichidh duine 
sibh a' giiìlan soithich uisge: 
leanaibh e. 

14 Agus ge b'e àit an tèid 
e stigh, abraibh-sa ri fear-an- 
tighe, Tha am Maighstir ag 
ràdh, C'àit am bheil an seòm- 
ar aoidheachd, anns an ith mi 
a' chàisg maiUe ri m' dheis- 
ciobluibh ? 

15 Agus nochdaidh esan 
dhuibh seòmar àrd, farsuinn, 
'n a làn uidheam agus deas- 
aichte : an sin ulluichibh 
dhuinn. 

16 Agus chaidh a dheìs- 
ciobuil a mach, agus thàinig 
iad do'n bhaile, agu< fhuair 



XIV. 99 

iad mar thubhairt e riu : agus 
dh'ulluich iad a' chàisg. 

17 Agus air teachd do'n 
fheasgar, thàinig esan maille 
ris an dà fhear dheug. 

18 Agus an uair a bha iad 
'n an suidhe, agus ag itheadh, 
thubhairt losa, Gu deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, gu'm brath 
aon agaibh-sa, a ta 'g itheadh 
maille riura, mise. 

19 Agus thòisich iad air a 
bhi dubhach, agus a ràdh ris 
an dèigh a chèile, Am mise e? 
agus fear eile, Am mise e ? 

20 Agus air freagairt dha- 
san thubhairt e riu, Is fear 
do'n dà fhear dheug e, a ta 
'tumadh maille riumsa 's a 
mhèis. 

21 A ta mac an duine gu 
deimhin ag imeachd, mar a ta 
e sgrìobhta uime, ach is an- 
aoibhinn do'n fhear sin le 'm 
brathar Mac an duine : bu 
mhaith do'n duine sin mur 
beirteadh riamh e. 

22 Agus ag itheadh dhoibh, 
ghlac losa aran, agus an dèigh 
a bheannachadh, bhris e, agus 
thug e dhoibhsan e, agus thu- 
bhairt e, Gabhaibh, ithibh : is 
e so mo chorpsa. 

23 Agus air glacadh a' 
chupain, agus air tabhairt 
buidheachais, thug e dhoibh- 
san e : agus dh'òl iad uile as. 

24 Agus thubhairt e riu, Is 
i so m'fliuil-sa an Tiomnaidh- 
nuaidh, a dhòirtear air son 
mhòran. 

25 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Nach òl mi ni's mò 
do thoiadh na fìonain, gus aa 



100 



MARC. 



là sin an òl mi nuadh e ann 
an rìoghachd Dhè. 

26 Agns air dhoibh laoidh 
a sheinn, chaidh iad a mach 
gu sliabh nan crann-oladh. 

27 Agus thubhairt losa riu, 
Gheibh sibh uile oilbheum 
annamsa an nochd : oir a ta 
e sgriobhta, Buailidh mi am 
buachaill, agus sgapar na caor- 
aich. 

28 Ach an deigh dhomh 
èirigh, thèid mi roimhibh do 
Ghalile. 

29 Ach thubhairt Peadar 
ris, Ged fhaigh iadsan uile oil- 
bheum annad, gidheadh cha-n 
fhaigh mise e. 

30 Agus thubhairt losa ris, 
Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
riut, An diugh, air an oidhche 
so fèin, mu'n goir an coileach 
dà uair, gu'n àicheadh thusa 
mi tri uairean. 

31 Ach is ro mhòid a thu- 
bhairt esan, Ged is èigin domh 
am bàs fhulang maille riut, 
cha-n àicheadh mi chaoidh 
thu. Agus mar sin thubhairt 
càch uile mar an ceudna. 

32 Agus thàinig iad gu ion- 
ad d'am b' ainm Getsemane ; 
agus thubhairt e r'a dheisciob- 
luibh, Suidhibh-sa an so, gus 
an dean mise urnuigh. 

33 Agus thug e leis Peadar, 
agus Seumas, agus Eoin, agus 
thòisich e air a bhi fuidh uamh- 
chrith, agus fuidh anabarra 
bròin. 

34 Agus thubhairt e riu, 
Tha m'anam ro bhrònach, 
eadhon gu bàs : fanaibh-sa an 
80, agusdeanaibh faire. 



35 Agus chaidh e beagan 
air aghaidh, agus thuit e air 
an talamh, agus rinn e ur- 
nuigh, nam bu chomasach e, 
gu'n rachadh an uair thairisair. 

36 Agus thubhairt e, Abba, 
Athair, a ta gach ni so-dhean- 
ta dhuitse ; cuir an cupan so 
seachad orm : gidheadh, na 
b'e an ni a b'àill leamsa, ach 
an ni a's toil leatsa. 

37 Agus thàinig e, agus 
fhuair e iadsan 'n an codal. 
agus thubhairt e ri Peadar, a 
Shimoin am bheil thu 'ad' 
chodal ? nach b'urrainn thu 
faire a dheanamh aon uair ? 

38 Deanaibh faire agus ur- 
nuigh, chum nach tuit sibh am 
buaireadh : a an spiorad gu 
deimhin togarrach, ach a ta 
an fheoil anmhunn. 

39 Agus air dha imeachd a 
rìs, rinn e urnuigh, ag ràdh 
nam briathra ceudna. 

40 Agus an uair a phill e, 
fhuair e iad a rìs 'n an codal, 
(oir bha'n sùilean trom,) agus 
cha robh fhios aca cionnus a 
bheireadh iad freagradh air. 

41 Agus thàinig e an treas 
luair, agus thubhairt e riu, 
Coidlibh roimhibh a nis, agus 
gabhaibh fois: is leoir e, thàin- 
ig an uair ; feuch, a ta Mac 
an duine air a bhrath thairis 
do làmhaibh nam peacach. 

42 Eiribh, imicheamaid ; 
feuch, a ta an ti a bhrathas 
mise am fagus. 

i 43 Agus air ball, air dha 
! bhi fathast a' labhairt, thàinig 
lludas, aon do'n dà fhear 
I dheug, agus sluagh mòr maille 



CAIB. 

ris le claidhibli agus bataibh, 
o na h-àrd-shagartaibh, agus 
na sgrìobhaichibh, agus na 
seanairibh. 

44 Agus bha an ti a bhrath 
esau air toirt comhara dhoibh, 
ag ràdh, Ge b'e neach d'an 
toir mise pòg, is e sin e ; glac- 
aibh e, agus thugaibh leibh e 
gu tèaruinte. 

45 Agus air teachd dha 
chaidh e air ball d'a ionn- 
suidh-sa, agus thubhairt e, 
Fàilte dhuit, a mhaighstir ; 
agus phòg se e. 

46 Agus chuir iadsan làmh 
ann, agus ghlac iad e. 

47 Agus air tarruing claidh- 
eimh do fhear do na bha làth- 
air, bhuail e òglach an àrd- 
shagairt, agus ghearr e a chluas 
deth. 

48 Agus fhreagair losa agus 
thubhairt e riu, An d'thàinig 
sibh a mach gu mo ghlac- 
aidh-sa, mar gu b'ann an agh- 
aidh fir-reubainn le claidhibb 
agus le bataibh ? 

49 Bha mi gach là maille 
ribh san teampull, a' teagasg, 
agus cha do ghlac sibh mi : 
ach a ta so chum gu biodh na 
sgriobtuirean air an coimhlion- 
adh. 

50 Agus air do na h-uile a 
thrèigsinn, theich iad. 

51 Agus lean òganach àr- 
aidh e, aig an robh lìon-eud- 
ach air a chur m' a chorp lom- 
nochd ; agus rug na h-ògan- 
aich air. 

52 Ach air dhasan an lìon- 
eudach fhàgail, theich e lom- 
nochd uatha. 



XIV. 101 

53 Agus thug iad leo losa 
chum an àrd-shagairt : agus 
chruinnicheadh maille ris na 
h-àrd-shagairt uile, agus na 
seanairean, agus na sgrìobh- 
aichean. 

54 Agus lean Peadar e fada 
uatha, gus an deachaidh e 
steach do thalla an àrd-shag- 
airt : agus bha e 'n a shuidhe 
maille ris na seirbhisich, agus 
'g a gharadh ris an teine. 

55 Agus dh'iarr na h-àrd- 
shagairt, agus a' chomhairle 
uile fianuis an aghaidh losa, 
chum a chur gu bàs ; agus cha 
d'f huair iad. 

56 Oir rinn mòran dhaoine 
fianuis bhrèige 'n a aghaidh, 
ach cha do chòird am fianuis 
r'a chèile. 

57 Agus dh'èirich dream 
àraidh, agus thug iad fianuis 
bhrèige 'n a aghaidh, ag ràdh, 

58 Chuala sinne ag ràdh, 
Leagaidh mi sìos an teampuU 
so, a rinneadh le làmhaibh, a- 
gus 'an tri làithibh, togaidh mi 
teampull eile, neo-dheanta le 
làmhaibh. 

59 Agus mar sin fèin cha 
robh am fianuis a' teachd r'a 
chèile. 

60 Agus air èirigh suas 
do'n àrd-shagart 's a mheadh- 
on, chuir e ceisd air losa, ag 
ràdh, Nach toir thu freagradh 
air bith uait? ciod sin mu 
bheil iad so a' toirt fianuis 'a d' 
aghaidh. 

61 Ach dh'fhan esan 'n a 
thosd, agus cha do fhreagair 
e ni 'sam bith. A rìs dh'fheòr- 
aich an t-àrd-shagart deth, a 



102 



MARC. 



gus thubhairt e ris, An tu 
Croisd, Mac an ti bheann- 
aichte ? 

62 Agus thubhairt losa, Is 
mi : agus chi sibh Mac an 
duine "n a shuidhe, air deas 
làimh cumhachd Dhè, agus a' 
teachd le neulaibh nèimh. 

63 An sin reub an t-àrd- 
shagart 'eudach,agus thubhairt 
e, Ciod am feum a ta againn 
tuilleadh air fianuisibh ? 

64 Chuala sibh an toi- 
bheum : ciod i bhur barail-sa ? 
Agus thug iad uile breth 'n a 
aghaidh gu'n do thoill e am 
bàs. 

65 Agus thòisichcuid diubh i 
air smugaid a thilgeadh air, 
agus 'aghaidh fholach, agus a 
bhualadh le'n dornaibh, agus 
a ràdh ris, Dean fàidheadair- 
eachd : agus gliabh na seir- 
bhisich le m' basaibh air. 

66 Agus air do Pheadar a 
bhi shìos anns an talla, thàinig 
aon do bhanoglaich an àrd- 
shagairt : 

67 Agus 'n uair a chunnaic i 
Peadar 'g a gharadh, agus air 
dhi beachdachadh air thu- 
bhairt i ris^ Bha thusa cuid- 
eachd niaille ri losa o Nasaret. 

68 Ach dh'àicheadh esan, 
ag ràdh, Cha-n aithne dhomh, 
agus cha-n 'eil mi tuigsinn 
ciod a ta thu 'g ràdh. Agus 
chaidh esan a mach do'n fhor- 
dhorus; agus ghoir ancoileach, 

69 Agus air do bhanoglaich 
fhaicinn a rìs, thòisich i air a 
ràdh riu-san a bha 'n an seas- 
amh a làthair, Is ann diubh a 
ta 'm fear so. 



70 Agus dh'àicheadli e ris. 
Agus an ceann beagan 'n a 
dhèigh sin, thubhairt iadsan 
a bha 'n an seasamh a làthair a 
rìs ri Peadar, Gu fìrinneach is 
ann diubh sud thu : oir is Ga- 
lilèach thu, agus is cosmhuil 
do chainnt riu. 

71 Ach thòisich esan air 
mallachadh agus air mionn- 
achadh, ag ràdh, Cha-n aithne 
dhomh an duine so mu 'm 
bheil sibh a' labhairt. 

72 Agus ghoir an coileach 
an dara uair. Agus chuimh- 
nich Peadar am focal a thu- 
bhairt losa ris, JSIu'n goir an 
i coileach dà uair, àicheadhaidh 
tu mi tri uaireaii. Agus an 
uair a smuainich e air, ghuil e. 

CAIB. XV. 

AGUSair ball 'sa'mhaduinn 
chum na h-àrd-shagairt 
maille ris na seanairibh, agus 
na sgrìobhaichibh, agus a' 
chomhairle gu h-iomlan, comh- 
airle, agus air dhoibh losa a 
cheangal, thug iad leo e, agus 
thug iad thairis e do Philat. 

2 Agus dh'fhiosraich Pilat 
deth, An tusa righ nan ludh- 
ach ? Agus air freagairt dha, 
thubhairt e ris, Thubhairt thu 
e. 

3 Agus chuir na h-àrd-shag- 
airt mòran do nithibh as a 
leth: ach cha do flireagair 
esan aon ni. 

4 Agus chuir Pilat a rìs 
ceisd air, ag ràdh, Nach freag- 
air thu ni 'sam bith ? feuch cia 
lìon nithe air am bheil iad sin 
a' toirt fianuis 'a d' aghaidh. 



CAIB. 

5 Ach cha do fhreagair losa 
ni 'sam bith tuilleadh ; air chor 
as gu'n do ghabh Pilat ion- 
gantas. 

6 A nis air an fhèill bu 
ghnàth leis aon phrìosanach, 
ge b'e air bith a dh'iarradh 
iad, a leigeadh as doibh. 

7 Agus bha neacli àraidh 
d'am b'ainm Barabas, ceang- 
ailte niaille r'a chompanaich 
ceannairce, muinntir a bha air 
deanamh mortaidli anns a' 
cheannairc. 

8 Agus air glaodhaich gu 
h-àrd do'n t-sluagh, thòisich 
iad air iarraidh air, a dheanamh 
dhoibh mar a rinn e an còmh- 
nuidh. 

9 Ach fhreagair Pilat iad, 
ag ràdh, An àill leibh gu'n 
cuir mi righ nan ludhach fa 
sgaoil duibh ? 

10 (Oir bha fhios aige gu'm 
b'ann troimh fharmad a thug 
na h-àrd-shagairt thairis e.) 

11 Achbhrosnuich nah-àrd- 
shagairt an sluagh, chum gu'm 
b'fhearr leis Barabas a chur fa 
sgaoil doibh. 

12 Agus fhreagair Pilat, a- 
gus thubhairt e riu a rìs, Ciod 
ma seadh is àill leibh mi a 
dheanamh ris an duine sin, d' 
an goir sibh Righ nan ludh- 
acli? 

13 Agus ghlaodh iad a rìs, 
Ceus e. 

14 An sin thubhairt Pilat 
riu, C'ar son, ciod e 'n t-olc a 
rinn e? Ach bu ro mhòid a 
ghlaodh iadsan, Ceus e. 

15 Agus air do Philat 'bhi 
toileach gnìomh taitneach a 



XV. 103 

dheanamh do'n t-sluagh, dh'- 
fhuasgail e Barabas dhoibh, 
affus thusf e thairis losa, an 
dèigh dha a sgiùrsadh, chum a 
cheusaidh. 

16 Agus thug na saighdear- 
an leo e steach do'n talla, eadh- 
on cùirt an uachdarain : agus 
ghairm iad a' chuideachd uile 
an ceann a chèile. 

17 Agus criuir iad uime 
eudach purpuir, agus air 
dhoibh coron droighinn fhigh- 
eadh, chuir iad air e. 

18 Agus thòisich iad air 
beannachadh dha, ag ràdh, 
Fàilte dhuit, a Righ nan ludh- 
ach ! 

19 AgTis bhuail iad 's a' 
cheann e le slait chuilce, agus 
thilg iad smugaid air, agus a' 
lùbadh an glùn, rinn iad aor- 
adh dha. 

20 Agus an dèigh dhoibh 
fanoid a dheanamh air, thug 
iad deth an t-eudach purpuir, 
agus chuir iad 'eudach fèiu 
uime, agus thug iad a mach e 
chum gu'n ceusadh iad e. 

21 Agus dh'èignich iad 
duine àraidh bha dol seachad, 
Simon o Chirene, (athair Alec- 
sandeir agus Rufuis, a bha 
teachd as a' mhachair,) chum 
a chrann-ceusaidh a ghiùlan. 

22 Agus thugiad e gu ion- 
ad d'am b'ainm Golgota, is e 
sin air eadar-theangachadh, 
aite cloiginn. 

23 Agus thug iad da r'a òl, 
fion air a mheasgadh le mirr : 
ach cha do ghabh esan e. 

24 Agus an uair a cheus 
iad e, roinn iad a thrusgan, a 



104 



MARC. 



tilgeadh croinn air ciod a' 
ehuid a bhiodh aig gach duine 
dheth. 

25 Agus bha 'n treas uair 
ann ; agus cheus iad e. 

26 Agus bha sgrìobhadh a 
chiìise-ditidh air a sgriobhadh 
os a cheann, RIGH NAN 
lUDHACH. 

27 Agus cheus iad maille 
ris dà ghaduiche ; fear air a 
làimh dheis, agus fear air a 
làimh chlì. 

28 An sin choimhlionadh 
an sgriobtuir, a thubhairt, A- 
gus bha e air àireamh am 
measg nan ciontach, 

29 Agus thug iadsan a bha 
dol seachad anacainnt da, a' 
crathadh an ceann, agus ag 
ràdh, O thusa a leagas an 
teampull agus a thogas e ann 
an tri làithibh, 

30 Fòir ort fein, agus thig 
a nuas o'n chrann-cheusaidii, 

31 Agus mar an ceudna 
thubhairt na h-ard-shagairt 
agus na sgrìobhaichean r'a 
chèile, a' fanoid air, Shaor e 
daoine eile ; cha-n 'eil e com- 
asach air e fèin a shaoradh. 

32 Thigeadh a nis Criosd 
Righ Israeil a nuas o'n chrann- 
cheusaidh, chum gu'm faic 
agus gu'n creid sinn. Agus 
tliug iadsan a chaidh cheusadh 
maille ris, anacainnt da. 

33 Agus an uair a thàinig 
an seathadh uair, bha dorch- 
adas air an talamh uile, gu 
ruig an naothadh uair. 

34 Agus air an naothadh 
uair dh'èigh losa le guth àrd, 
ag ràdh, EIoi, EIoi, lama sab- 



achtani? is e sin, air eadar- 
theangachadh, Mo Dhia mo 
Dhia, c'ar son a thrèig thu 
mi ? 

35 Agus air cluinntinn sin 
do chuid diubhsan a bha 'n an 
seasamh a làthair, thubhairt 
iad, Feuch, a ta e a' gairm | 
Eliais. i 

36 Agus ruith fear diubh, 
agus air dha spòng a lionad'n 
do fhìon geur agus a cur air 
slait chuilce, thug e deoch 
dha, ag ràdh, Leigibh leis ; | 
faiceamaid an tig Elias g'a • 
thoirt a nuas. 1 

37 Agus air do losa èigh- 
each le guth àrd thug e suas 
an dèò. 

38 Agus bha brat-roinn an 
teampuill air a reubadh 'n a 
dhà chuid o mhullach gu ìoch- 
dar. 

39 Agus an uair a chunnaic 
an ceannard-ceud, a bha 'n a 
sheasamh fa chomhair, gu'n 
d'thug e suas an deò, a' glaodh- 
aich mar sin, thubhairt e, Gu 
firinneach b'e 'n duine so Mac 
Dhè. 1 

40 Agus bhamar an ceudna 
mnài am fad uatha ag amharc : 
'n am measg sin bha Muire 
Magdalen, agus Muire màth- 
air Sheuraais bu lugha, agus 
loseis, agus Salome ; 

41 Muinntir a lean e mar 
an ceudna, an uair a bha e 'an 
Galile, agus a bha fritheal- \ 
adh dha ; agus mòran eile do I 
mhnaibh a cliaidh suas maille 

ris gu lerusalem. 

42 Agus a nis air teachd 
do'n f heasgar, (do bhrìgh gu'm 



CAIB. XVI. 



105 



b"e là an ullachaidh e, eadhon ' 
an là roimh an t-sàbaid,) 

43 Thàinig loseph o Arima- 
tea, comhairleach urramach, 
aiof an robh mar an ceudna 
sùil ri rìoghachd Dhè, agus 
chaidh e steach gu dàna dh'-| 
ionnsuidh Philait, agus dh'iarrj 
e corp losa. | 

44 Agus b'ioghaadh le Pilat 

G ~ I 

ma bha e cheana marbh : A- 
gus air dha an ceannard- 
ceud a ghairm, dh'fhiosraich 
e dheth, An robh fad o fhuair 
e bàs. ; 

45 Agus air dha fios fhaot-' 
ainn o'n cheannard-ceud, thug 
e 'n corp do loseph. i 

46 Agus cheannaich esanj 
lìon-eudach grinn, agus thug 
e nuas e, agus phaisg e 's an 
lìon-eudach e, agus chuir se e| 
ann an uaigh a chladhaicheadh 
à carraig, agus charuich e; 
clach gu dorus na h-uaighe. 

47 A ffus dh'amhairc ^luire 
^NIagdalen, agus ^luire màtJi- 
air loseis, air an àite 's an do 
chuireadh e. 

CAIB. XVI. 

AGUS air dol do'n t-sàb- 
aid seachad, cheannaich 
Muire Magdalen, agus Muire 
màtìiair Sheumais, agus Sal- 
ome, spìosraidh deadh fhàile, 
chum air dhoibh teachd gu'n 
ungadh iad e. 

2 Agus thàinig iad gu ro 
mhoch air maduinn a' cheud 
là do'n t-seachduinn chum na 
h-uaighe, aig èirigh na grèine. 

3 Agus thubhairt iad eat- 
orra fèin, Cò a charuicheas 



dhuinn a' chlach o dhorus na 
h-uaighe ? 

4 (Agus air dhoibh amharc, 
chunnaic iad gu'n robh a' 
chlach air a h-àtharrachadh 
air falbh,) oir bha i ro mhòr. 

5 Agus air dhoibh dol a 
stigh do'n àit-adhlaic, chunn- 
aic iad òganach 'n a shuidhe 
air an làimh dheis, uime an 
robh trusgan fada geal; agus 
bha eagal orra. 

6 Agus thubhairt esan riu, 
Xa biodh eagal oirbh : a ta 
sibh ag iarraidh losa o Xasar- 
et, a cheusadh : dh'èirich e, 
cha-n 'eil e 'n so : faicibh an 
t-àit anns an do chuir iad e : 

7 Ach imichibh, innsibh 
d'a dheisciobluibh agus do 
Pheadar, gu bheil e dol roimh- 
ibh do Ghalile : chi sibh an 
sin e, mar thubhairt e ribh. 

8 Agus air dol a mach 
dhoibh, theich iad o'n uaigh ; 
oir bha ball-chrith agus uamh- 
unn orra : agus cha dubhairt 
iad ni sam bith ri neach air 
bith ; oir bha eagal orra. 

9 Agus air èirigh do losa 
's a' mhaduinn air a' cheud là 
do'n t-seachduin, nochdadh e 
air tùs do Mhuire ^Magdalen, 
as an do thilg e seachd deamh- 
ain. 

10 Agus2^Y imeachd dhise 
dh'innis i sin dhoibh-san a bha 
maiUe ris, agus iad ri bròn a- 
OTIS gul. 

11 Agus iadsan, an uair a 
chual iad gu'n robh e beò, a- 
gus g'um facadh leathasan e, 
cha do chreid iad. 

12 'X a dhèigh sin, nochd- 



106 



LUCAS. 



adh e clo dhithis diubh ann an 
cruth eile, ag imeachd dhoibh, 
agus iad a' dol do'n dùthaich. 

13 Agus dh'imich iadsan a- 
gus dh'innis iad e do chàch : 
agus cha mhò a chreid iad iad- 
san. 

14 An dèigh sin nochdadh 
e do'n aon fhear deug, agus 
iad 'n an suidhe aig biadh, a- 
gus thilg e orra am mi-chreid- 
imh, agus an cruas-cridhe, a 
chionn nach do chreid iad iad- 
san a chunnaic e an dèigh dha 
èirigh. 

15 Agus thubhairt e riu, 
Imichibh air feadh an t-saogh- 
ail uile, agus searmonaichibh 
an soisgeul do gach dììil. 

16 Ge b'e chreideas agus a 
bhaistear, saorar e, ach ge b'e 
nach creid, dìtear e. 



] 7 Agus leanaidh na comh- 
aran so an dream a chreideas : 
Ann am ainm-sa tilgidh iad a 
mach deamhain ; labhraidh 
iad le teangaibh nuadha ; 

18 Togaidh iad nathraiche 
nimhe; agus ma dh'òlas iad 
ni air bith marbhtach, cha 
chiùrr e iad ; cuiridh iad an 
làrahan air daoinibh tinne, a- 
gus bithidh iad gu maith, 

19 Mar sin an dèigh do'n 
Tighearna labhairt riu, ghabh- 
adh suas gu nèamh e, agus 
shuidh e air deas làimh Dhè. 

20 Agus air dhoibh-san dol 
a mach, shearmonaich iad anns 
gach àit, air bhi do'n Tigh- 
earn a' co-oibreachadh leo, a- 
gus a' daingneachadh an fhoc- 
ail leis na comharaibh a lean 
e. Amen. 



AN SOISGEUL 

DO bhrìgh gu'n do ghabh 
mòran os làimh eachd- 
raidh sgrìobhadh ann an 
ordugh air na nithibh sin a 
ta air an coimhlionadh 'n ar 
measg-ne, 

2 A rèir mar a dh'aithris 
na daoine sin dhuinne iad, a 
chunnaic iad o thiìs le 'n sùil- 
ibh, agus a bha 'n an luchd- 
frithealadh an fhocail : 

3 Chunnacas dhomhsa mar 
an ceudna, a Theophiluis ro 
òirdheirc, air faotainn dearbh 
f hios nan uile nithe dhomh o'n 
fhìor thoiseach, sgrìobhadh a 
d'ionnsuidh-sa 'an ordugh, ] 



A REIR LUCAIS. 

4 Chum gu'm biodh fìos 
agad air cinnteachd nan nithe 
anns an deachaidh do theag- 
asg. 

5 T3HA ann an làithibh He- 
I 9 roid righ ludea, sagart 
àraidh d'am b'ainm Sacharias, 
do sheal Abia : agus bha a 
bhean do nigheanaibh Aaroin, 
agus (5'ainm dhi Elisabet. 

6 Agus bha iad le chèile ion- 
raic am fianuis Dè, ag imeachd 
ann an uile àitheantaibh agus 
orduighibh an Tighearna, gu 
neo-Iochdach. 

7 Agus cha robh duine 
1 cloinne aca, do bhrìgh gu'n 



CAIB. I. 



107 



robh Elisabet neo-thorrach, 
ag'us bha iàd le chèile aos- 
mhor. 

8 Agus tharladh, am feadh 
a bha esan a' frithealadh mar 
shagart an làthair Dhè ann an 
ordugh a sheala, 

9 A rèir gnàtha na sagart- 
achd b'e a chrannchur tùis a 
losgadh, air dha dol a steach 
do theampull an Tighearn. 

10 Agus bha coimhthional 
an t-sluaigh uile a' deananih 
urnuigh a muigh, ri àm na 
tùise. 

1 1 Agus chunnacas leis-san 
aingeal an Tighearna'n a sheas- 
amh air taobh deas altarach na 
tùise. 

12 Agus an uair a chunnaic 
Sacharias e, bha e fo thriob- 
laid, agus thuit eagal air. 

13 Ach thubhairt an t-ain- 
geal ris, Na gabh eagal, a 
Shachariais ; oir fhuair d'ur- 
nuigh èisdeachd, agus beiridh 
do bhean Elisabet mac dhuit, 
agus bheir thu Eoin mar ainm 
air. 

14 Agus bithidh aoibhneas 
agus subhachas ort; agus ni 
mòran gairdeachas r'a bhreith. 

15 Oir bithidh e mòr an 
làthair an Tighearn, agus cha-n 
òl e fion no deoch làidir ; agus 
bithidh e air a lìonadh leis 
an Spiorad naomh, eadhon o 
bhroinn a mhàthar. 

16 Agus pillidh e mòran do 
chloinn Israeil chum an Tigh- 
carn an Dè. 

17 Agus thèid e roimhe-san 
ann an spiorad agus ann an 
cumhachd Eliais, a thionnd- 



adh cridhe nan aitliriche chum 
na cloinne, agus nan eas-umhal 
gu gliocas nan fìrean, a dh'ull- 
uchadh pobuill deas do'n Tigh- 
earn. 

18 Agus thubhairt Sachar- 
ias ris an aingeal, Cionnus a 
bhios fhios so agam? oir is 
seann duine mise, agus a ta 
mo bhean aosmhor. 

19 Agus fhreagairan t-ain- 
geal agus thubhairt e ris, Is 
mise Gabriel a sheasas 'an làth- 
air Dhè ; agus chuireadh mi a 
labhairt riutsa, agus a dh'inn- 
seadh an naidheachd mhaith 
so dhuit. 

20 Agus, feuch, bithidh tu 
balbh agus gun chomas labh- 
airt, gus an là anns an tig na, 
nithe so gu crìch, a chionn 
nach do chreid thu mo bhriath- 
rasa, a bhitheas air an coimh- 
lionadh 'n an àm fèin. 

21 Agus bha am pobull a' 
feitheamh ri Sacharais, agus 
b'iongantach leo a' mhoille a 
rinn e 's an teampull. 

22 Agus an uair a thàinig 
e mach, cha b'urrainn e labh- 
airt riu : agus thuig iad gu'm 
fac sealladh nèainhaidh 's an 
teampull : oir bha e smèid- 
eadh orra, agus dh'f han e 'n a 
thosd. 

23 Agus tharladh, an uair 
a choimhlionadh làithean a 
fhrithealaidh, gu'n deachaidh 
e d'a thigh fèin. 

24 Agus an dèigh nan làitli- 
ean sin dh'fhàs abhean Elisa- 
bet torrach, agus dh'fholaich 
si i fèin rè chùig mìosan, ag 
ràdh, 



108 



LUCAS. 



25 Is ann mar so a rinn an 
Tighearna dhomh anns na 
làithibh air an d'amhairc e 
orm, a thogail diom mo mhas- 
laidh am measg dhaoine. 

26 Agus anns an t-seathadh 
mìos, chuireadh an t-aingeal 
Gabriel o Dhia, gu caithir do 
Ghalile, d'am b'ainm Nasaret, 

27 Dh'ionnsuidh òigh a bha 
fo cheangal pòsaidh aig fear 
d'am b'ainm loseph, do thigh 
Dhaibhidh ; agus Ue ainm na 
h-òigh Muire. 

28 Agus air dol a steach 
do'n aingeal d'a h-ionnsuidh, 
thubhairt e, Fàilte dhuit, o 
thusa d'an do nochdadh mòr 
dheadh-ghean, a ta an Tigh- 
earna maiUe riut : is beann- 
aichte thu am measg bhan. 

29 Agus an uair a chunn- 
aic i e, bha i fo thrioblaid 
inntinn air son a chainnte, a- 
gus a' reusonachadh ciod a' 
ghnè altacha-beatha dh'fheud- 
adh bhi 'n so. 

30 Agus thubhairt an t-ain- 
geal rithe, Na biodh eagal ort, 
a Mhuire : oir fhuair thu 
deadli-gean o Dhia. 

31 Agus, feuch, gabhaidh 
tu a'd' bhroinn, agus beiridh 
tu mac, agus bheir thu losa 
mar ainm air. 

32 Bithidh e mòr, agus 
goirear Mac an Ti a's to-àirde 
dheth ; agus bheir an Tigh- 
earna Dia dha righ-chaithir 
'athar fèin Dhaibhidh. 

33 Agus bithidh e 'na Righ 
air tigh lacoib gu bràth, agus 
cha bhi crioch air a rìogh- 
achd. 



84 Agus thubhairt Muire 
ris an aingeal, Cionnus a bhith- 
eas so, do bhrìgh nach 'eil 
aithne agamsa air duine ? 

35 Agus f hreagair an t-aing- 
eal agus thubhairt e rithe, Thig 
an Spiorad naomh ort, agus 
cuiridh cumhachd an Ti a's 
àirde sgàil ort : uime sin an 
ni naomh sin a bheirear leat, 
goirear Mac Dè dheth. 

36 Agus, feuch, do bhan- 
charaid Elisabet, a ta ise fèin 
torrach air mac 'n a sean aois ; 
agus is e so an seathadh mìos 
dhise d'an goirteadh bean neo- 
thorrach ; 

37 Oir cha-n 'eil ni sam 
bith do-dheanta do Dhia. 

38 Agus thubhairt Muire, 
Feuch banoglach an Tigh- 
i earna ; biodh e dhomhsa rèir 
Id'fhocail. Agus dh'fhalbh an 
1 t-aingeal uaipe. 

39 Agus air èirigh do 
Mhuire'snalàithibh sin,chaidh 
i le cabhaig do dhùthaich nam 
beann, gu baile do luda, 

40 Agus chaidh i steach do 
thigh Sliachariais, agus chuir 
i fàilte air Elisabet. 

41 Agus tharladh, an uair 
a chual Elisabet beannachadh 
Mhuire, gu'n do leum an 
naoidhean 'n a broinn ; agus 
lìonadh Elisabet leis an Spior- 
ad naomh. 

42 Agus ghlaodh i mach le 
guth àrd, agus thubhairt i, Is 
beannaichte thu am measg 
bhan, agus is beannaichte tor- 
adh do bhronn. 

43 Agus cionnus a dlieirich 
so dhomhsa, gu'n tigeadh 



CAIB. 1. 



109 



màthair mo Thighearn a m' 
ionnsuidh ? 

44 Oir feuch, co luath as a 
thàinig fuaim do bheannach- 
aidh a'm' chluasaibh, bhriosg 
an naoidhean le h-aoibhneas 
ann mo bhroinn. 

45 Agus is beannaichte ise 
a chreid : oir coimhlionar na 
nithe a labhradh rithe leis an 
Tighearn. 

46 Agus thubhairt Muire, 
A ta m'anam ag àrd-mholadh 
an Tighearn, 

47 Agus a ta mo spiorad a' 
deanamh gairdeachais ann an 
Dia mo Shlànuighear : 

48 Do bhrìgh gu'n d'amh- 
airc e air staid ìosail a bhan- 
oglaich : oir feuch, o so suas 
goiridh gach linn beannaichte 
dhiom. 

49 Do bhrìgh gu'n d'rinn 
an Ti a ta cumhachdach nithe 
mòra dhomh ; agus is naomh 
'ainm. 

50 Agus a taa. thròcair-san 
o linn gu linn, do'n dream 
d'an eagal e. 

51 Nochd e neart le 'ghaird- 
ean, sgap e na h-uaibhrich ann 
an smuaintibh an cridhe fèin. 

52 Thug e nuas na daoine 
cumhachdach o'n caithrichibh 
rìoghail, agus dh'àrdaich e 
iadsan a bha ìosal. 

53 Lìon e 'n dream a bha 
ocrach le nithibh maithe ; a- 
gus chuir e uaith na daoine 
saoibhir falamh. 

54 Rinn e còmhnadh ri Is- 
rael òglach fèin, ann an cuimh- 
neachadh a thròcair ; 

55 Mar a labhair e r'ar 



n-aithrichibh, do Abraham a- 
gus d'a shliochd gu bràth. 

56 Ao^us dh'fhan Muire 
maille rithe mu thimchioll 
thri mìosan, agus phill i d'a 
tigh fèin. 

57 A nis thàinig làn inbhe 
Elisabet, gu'm biodh i air a 
h-aisead ; agus rug i mac. 

58 Agus chual a coimh- 
earsnaich agus a càirdean mar 
a nochd an Tighearna mòr- 
thròcair dhi : agus rinn iad 
gairdeachas maille rithe. 

59 Agus tharladh air an 
ochdamh là gu'n d'thàinig iad 
a thimchioll-ghearradh an 
naoidhein : agus ghairm iad 
Sacharias deth, a rèir ainme 
'athar. 

60 Agus fhreagair a mliàth- 
air, agus thubhairt i Ni h- 
eadh ; ach goirear Eoin deth. 

61 Agus thubhairt iad rithe, 
Cha-n 'eil aon ueach do d' 
chàirdibh d' an gairmear an 
t-ainm so. 

62 Agus smèid iad air 'ath- 
air, ciod an t-ainm a b'àill leis 
thoirt air. 

63 Agus air iarraidh clàir- 
sgriobhaidh dhasan, sgrìobh e, 
ag ràdh, Is e Eoin is ainm dha. 
Agus ghabh iad iongantas uile. 

64 Agus air ball dh'fhosg- 
ladh a bheul, agus dJifhuasfj- 
ladJi a theangadh, agus labli- 
air e, a' moladh Dhè. 

65 Agus tliàinig eagal air 
an coimhearsnaich uile : agus 
dh'aithriseadh na nithe sin gu 
lèir feadh dhììthaich àrd lu- 
dea uile. 

66 Agus iadsan uile achuala 



110 



LUCAS. 



na nithe sin, thaisg' iad 'n an 
cridhe iad, ag ràdh, Ciod a' 
srhnè leinibh abhitheas an so? 
Agus bha làmh an Tighearna i 
maille ris. 

67 Agus bha Sacharias 'ath- 
air air a lìonadh leis an Spior- 
ad naomh, agus rinn e fàidh- 
eadaireach, ag ràdh, 

68 Gu ma beannaichte an 
Tighearna Dia Israeil, air son 
gu'n d'fhiosraich e, agus gu'n 
d'thug e saorsa d'a phobull, 

69 Agus gu'n do thog e 
suas dhuinne adharc slàinte, 
ann an tigh Dhaibhidh 'òg- 
lach fèin; 

70 A rèir mar a labhair 
e le beul 'fhàidhean naomha 
fèin, a bha ann o thoiseach an 
t-saoghail ; 

71 A thoirt saorsa dhuinn 
o ar naimhdibh, agus o làimh 
na muimitir sinuilele'm fuath- 
ach sinn : 

72 A choimhlionadh na 
tròcair a gJieall e d'ar n-aith- 
richibh, agus a chuimhneach- 
adh a choimhcheangail naoimh 
fein : 

73 Na mionnan a mhionn- 
aich e d'ar n-athair Abraham, 

74 Gu'n tugadh e dhuinn, 
air dhuinn bhi air ar saoradh 
o làimh ar naimhde, gu'n 
deanamaid seirbhis dha as 
eugmhais eagail. 

75 Ann an naomhachd a- 
gus ann an fireantachd 'n a 
làthair fein, uile làithean ar 
beatha. 

76 Agus thusa, a leinibh, 
goirear dliiot Fàidh an Ti a's 
àirde : oir thoid thu roimh 



aghaidh an Tighearn, a dh'ull- 
uchadh a shh'ghe ; 

77 A thoirt eòlais na slàinte 
id'a phobull, ann am maith- 
eanas am peaeanna, 

78 Troimh thròcair ro mhòir 
ar Dè-ne, leis an d'fhiosraich 
an ùr-mhaduinn o'n ionad a's 
àirde sinn, 

79 A thoirt soluis dhoibh- 
san a ta 'n an suidhe ann an 
sgàil a' bhàis, a threòrachadh 
ar cos air sHghe na sìthe. 

80 Agus dh'fhàs an lean- 
abh, agus neartaicheadh 'an 
spiorad e, agus bha e san f hàs- 
ach gu là 'fhoillseachaidh do 
Israel. 

CAIB. II. 

AGUS tharladh'snalàithibh 
sin, gu'n deachaidh or- 
dugh a mach o Cheasar Au- 
gustus, an domhan uile a 
mheas. 

2 (Agus rinneadh an ceud 
mheas so 'n uair abha Cirenius 
'n a uachdaran air Siria.) 

3 Agus chaidh iad uile 
ehum a bhi air am meas, gach 
aon fa leth d'a bhaile fein. 

4 Agus chaidh loseph mar 
an ceudna suas o Ghalile, à 
baile Nasaret, do ludea, gu 
baile Dhaibhidh, d'an gairm- 
ear Betlehem, (do bhrìgh gu'n 
robh e do thigh agus do 
shliochd Dhaibhidh,) 

5 Chum gu biodh e air a 
rnheas maille ri Muire a bha 
fo cheangal pòsaidh dha, agus 
i mòr-thorrach. 

6 Agus tharladh, am feadh 
a bha iad an sin, gu'n do 



CAIB. II. 



ni 



clioimhlionadh làithean a h-in- 
bhe, chum i bhi air a h-aisead. 

7 Agus rug i a ceud-ghin 
mic, agus phaisg i e 'am brat- 
speiL'dh, agus chuir i 'n a luidhe 
'am prasaich e; do bhrìgh nach 
robh àit aca 's an tigh-òsda. 

8 Agus bha anns an dùth- 
aich sin buachaillean a' fan- 
tuinn a muigh, agus a' dean- 
amh faire-oidhche air an treud. 

9 Agus, feuch, thàinig ain- 
ffeal an Tiffhearn orra, ag-us 
dhealraich glòir an Tighearna 
mu'n timchioll ; agus ghabh 
iad eagal mòr. 

10 Agus thubhairt an t-ain- 
geal riu, Na biodh eagal oirbh: 
oir feuch, a ta mi ag innseadh 
dhuibh deadh sgeil mhòr- 
aoibhneis, a bhitheas do'n uile 
shluagh : 

11 Oir rugadh dhuibh an 
diugh Slànuighear, ann am 
baile Dhaibhidh, neach a's e 
Criosd an Tighearna. 

12 Agus bithidh so 'n a 
chomhara dhuibh ; Gheibh 
sibh an naoidhean paisgte ann 
am brat-speihdh, 'n a luidhe 
am prasaich. 

13 Agus air ball bha maiUe 
ris an aingeal cuideachd mhòr 
do armailtibh nèimh, a' mol- 
adh Dhe, agus ag ràdh, 

14 Glòir do Dhia anns na 
h-àrdaibh, agus air talamh sìth, 
deadh-ghean do dhaoinibh. 

15 Agus tharladh, 'n uair 
a dh'fhalbh na h-aingil uatha 
do nèamh, g-u'n dubhairt na 
buachaillean r'a chaile, Rach- 
amaid a nis eadhon do Bhet- 
lehem, agus faiceamaid an ni 



so a rinneadh, a dh'fhoillsich 
an Tighearna dhuinne. 

16 Agus thàinig iad gu 
grad, agus fhuair iad Muire 
agus loseph, agus an leanabh 
'n a luidlie 's a' phrasaich. 

17 Agus an uair a chunnaic 
iad si?i, dh'aithris iad an ni a 
dh'innseadh dhoibh mu thim- 
chioll an leinibh so. 

18 Agusghabh gach neach 
a chuala so, iongantas ris 
na nithibh sin a dh'innseadh 
dhoibh leis na buachaillibh. 

19 Ach ghlèidh Muire na 
nithe sin uile, a' beachd- 
smuaineachadh orra 'n acridhe. 

20 Agus phiil na buachaill- 
ean, a'tabhairt giòire agusmol- 
aidh do Dhia air son nan nithe 
sin uile a chual agus a chunn- 
aic iad, a rèir mar a labhradh 
riu. 

21 AgTis an uair a choimh- 
lionadh ochd làithean chum an 
leanabh a thimchioll-ghearr- 
adh, thugadh lOSA mar ainm 
air, eadhon an t-ainm a ghairm 
an t-aingeal deth mu'n do 
ghabhadh 's a' bhroinn e. 

22 Agus an uair a choimh- 
lionadh làithean a glanaidh, a 
rèir lagha Mhaois, thug iad 
esan gu lerusalem, chum a 
thaisbeanadh do'n Tighearna ; 

23 (Mar a ta e sgrìobhta 
ann an lagh an Tighearna, 
Gach ceud-ghin mic a dh'- 
fhosglas a' bhrù, gairmear 
naomh do'n Tighearn e ;) 

24 Agus a thoirt ìobairt a 
rèir mar a theirear ann an lagh 
an Tighearna, dà thurtur, no 
dà choluman òg. j 



112 



LUCAS. 



25 Agus, feuch, bha duine 
ann an lerusalem d'am b'ainm 
Simeon ; agus bha 'n duine 
so ionraic agus diadhaidh, a- 
gus bha dùil aige ri sòlas 
Israeil : agus bha'n Spiorad 
naomh air. 

26 Agus dh'fhoillsicheadh 
dha leis an spiorad naomh, 
nach faiceadh e bàs, gus am 
faiceadh e Criosd an Tighearn. 

27 Agus thàinig e le treòr- 
achadh an Spioraid do'n team- 
pull : Agus an uair a thug na 
pàrantan an leanabh losa a 
stigh, chum gu'n deanadh iad 
air a shon a rèir gnàthachaidh 
an lagha. 

28 An sin ghlac esan 'n a 
uchd e, agus bheannaich e Dia, 
agus thubhairt e. 

29 A nis, a Thighearn, a ta 
thu leigeadh do d' sheirbhis- 
each siubhal 'an sìth, a rèir 
d-fhocail ; 

80 Oir chunnaic mo shùil- 
ean do shlàinte. 

31 A dh'ulluich thu roimh 
ghnùis nan uile shluagh : 

32 Solus a shoillseachadh 
nan Cinneach, agus glòir do 
phobuill Israeil. 

33 Agus ghabh loseph agns 
a mhàthair iongantas mu na 
nithibh a labhradh uime. 

34 AgusbheannaichSimeon 
iad, agus thubhairt e ri Muire 
a mhàthair, Feuch, chuireadh 
an leanabh so chum tuiteam 
agus aiseirigh mhòran ann an 
Israel, agus 'n a chomhar' an 
aghaidh an labhrar ; 

35 (Agus thèid claidheamh 
troimh d' anamsa fèin,) chum 



gu'm foillsichear smuainte 
cridheacha mhòran. 

36 Agus bha Anna ban- 
fhaidh, nighean Phanueil, do 
thrèibh Aseir; bha i ro aos- 
mhor, agus chaith i seachd 
bliadhna maille ri fear o àm 
dhi bhi 'n a h-òigh. 

87 Agus bu bhantrach i mu 
thimchioll ceithir bliadhna a- 
gus ceithir fichead a dh'aois, 
nach deachaidh o'n teampull, 
a' deanamh seirbhis do Dhia 
a là agus a dh'oidhche le trasg- 
adh agus le h-urnuigh. 

38 Agus air teachd dhise a 
stigh 's an uair sin fèin, thug i 
moladh do'n Tighearn, agus 
labhair i m'a thimchioll riusan 
uile aig an robh sùil ri saorsa 
ann an lerusalem. 

39 Agus an uair a choimh- 
lion iad na h-uile nithe a rèir 
lagha an Tighearna, phill iad 
do Ghalile, d'am baile fèin 
Nasaret. 

40 Agus dh'fhàs an lean- 
abh, agus neartaicheadh 'an 
spiorad e, air a lìonadh le glioc- 
as ; agus bha gràsa Dhè air. 

41 Agus chaidh a phàranta 
gach bliadhna gu lerusalem, 
aig fèill na càisge. 

42 Agus 'n uair a bha e dà 
bhliadhna dheug a dh'aois, 
chaidh iad suas gu lerusalem, 
a rèir gnàtha na fèille, 

43 Agus air coimhlionadh 
nan làithean sin doibh, 'n uair 
a phill iadsan, dh'fhan an lean- 
abh losa 'n an dèigh ann an 
lerusalem; agus cha robh fios 
aig loseph no aig a mhàthair 
air sin. 



CAIB. IIL 



113 



an uair nach 
e, phill iad gu 



44 Ach airdhoibh ashaoil- 
siun ffu'n robh e 's a' chuid- 
eachd, dh'imich iad astar là; 
agus dh'iarr iad e 'measg an 
càirdean, agus an luchd-eòlais 

45 Agus 
d'fhuair iad 
lerusalem, 'g a ian-aidh. 

46 Agus tharladh an dèigh 
thri làithean, gu'n d'fhuairiad 
e 's an teampull, 'n a shuidhe 
'ani meadhon an h.ichd-teag- 
aisg, araon "g an èisdeachd, a- 
gus a' cur cheisd orra. 

47 Agus ghabh a' mhuinn- 
tir a chual e uile iongantas r'a 
thui£cse ao:us r'a fhreagraibh. 

48 Agus an uair a chunnaic 
iad e, ghlac uamhas iad : agus 
thubhairt a mhàthair ris, A 
mhic, c'ar son a rinn thu mar 
so oirnn? feuch, bha d'athair 
agns mise gu brònach 'g a 
d'iaiTaidh. 

49 Agus thubhairt esan riu, 
C'ar son a bha sibh 'g a m' iarr- 
aidh ? nach robh f hios agaibh 
gu'm bu chòir dhomhsa bhi 
ann an tigh m'Athar? 

50 Agus cha do thuig iad- 
san an ni a labhair e riu. 

51 Agus chaidh e sìos maille 
riu, agus thàinig egu Nasaret, 
agus bha e ùmhal doibh : ach 
ghleidh a mhàthairna nithe sin 
uile 'n a cridhe. 

52 Agus thàinig losa air 
aghaidh ann an gliocasagus'am 
meudachd. asrus ann an deadh- 
ghean aig Dia, agus aig daoin- 
ibh. 

CAIB. III. 

ANIS anns a' chùigeadh 
bliadhna deug do impir- 



eachd Thiberiuis Cheasair, air 
bhi do Phontius Pilat 'n a 
uachdarau air ludea, agus 
Herod 'n aThetrarc air Galile, 
agus Philip a bhràthair 'n a 
Thetrarc air Iturea agus diìth- 
aich Thrachonitis, agus Lisa- 
nias 'n a Thetrarc air Abilene. 

2 An uair a bha Annas agus 
Caiaphas 'n an àrd-shagartaibh, 
thàinig focal Dè chum Eoin, 
mhic Sbachariais, anns an 
fhàsach. 

3 Agus thàinig e do'n dùth- 
aich uile timchioll lordain, a' 
searmonachadh baistidh an 
aitlireachais, chum maitheau- 
ais pheacanna ; 

4 JNIar at a e sgriobhta ann 
an leabhar bhriathra an fhàidh 
Esaiais, ag ràdh, Guth an ti a 
dh'eigheas anns an fhàsach. 
Ulluicbibh slighe an Tio^hear- 
na, deanaibh a cheumanna dìr- 
each. 

5 Bithidh gach gleann air 
a lìonadh, agus gach beinn 
agus cnoc air an ìsleachadh ; 
agus bithidh na nithe cama air 
an deanamh dìreach, agus na 
slighean garbha air an dean- 
amh rèidh ; 

6 Agus chi gach uile fheoil 
slàinte Dhè. 

7 Uime sin thubhairt e ris 
an t-sluagh a thàinig a mach 
chum bhi air ani baisteadh 
leis, A shìl nan nathraiche 
nimhe, cò thug rabhadh 
dhuibh-sa teicheadh o'n fheirg 
a ta ri teachd ? 

8 Air an aobhar sin thufr- 
aibh amach toradh iomchuidh 
an aithreachais, agus na tòis 

H 



114 



LUCAS. 



ichibh air a ràclh annaibh fèin, 
A ta Abraham 'n a Athair a.g- 
ainn : oir a ta mi agràdh ribh, 
gur comasach Dia do na clach- 
aibh so air clann a thogail suas 
do Abraham. 

9 Agus a nis fèin a ta 'n 
tuagh air a' cur ri bun nan 
craobh : air an aobhar sin 
gach craobh nach toir a mach 
toradh maith, gearrar sìos i, 
agus tilgear san teine i. 

10 Agus dh'fhiosraich an 
sluagh dheth ag ràdh, Ciod 
uime sin a ni sinne? 

11 Agus fhreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, An ti aig 
am bheil dà chòta roinneadh 
e ris an ti aig nach 'eil ; agus 
an ti aig am bheil biadh, dean- 
adh e mar an ceudna. 

12 Agus thàinig mar an 
ceudna cìs-mhaoir gu bhi air 
am baisteadh, agus thubhairt 
iad ris, A mhaighstir, ciod a 
ni sinne ? 

13 Agus thubhairt esan 
riu, Na deanaibh ni air bith 
os ceann na dh'orduich'^adh 
dhuibh. 

14 Agus dh'fhiosraich na 
saighdearan mar an ceudna 
dheth ag ràdh, Agus ciod a 
nisinne? Agus thubhairt e 
riu, Na deanaibh foirneart air 
neach sam bith, no casaid- 
bhrèige, agus bithibh toilichte 
le 'ur tuarasdal. 

15 Agus air bhi do'n pho- 
bull a' feitheamh, agus na 
h-uile dhaoine a' reusonachadh 
'n an cridheachaibh fèin mu 
thimchioll Eoin, am b'e Criosd 
a bh'ann ; 



16 Fhreagair Eoin, ag ràdh 
riu uile, Tha mise gu dearbh 
'g ur baisteadh le h-uisge ; ach 
a ta neach a' teachd a's cumh- 
achdaiche na mise, agus cha-n 
airidh miseairbarr-iall abhròig 
fhuasgladh: baistidhesan sibh 
leis an Spiorad naomh, agus 
le teine. 

17 Aigambheil aghuit'na 
làimh, agus ro-ghlanaidh e 
'ùrlar, agus cruinnichidh e an 
cruithueachd d'a thigh-tasg- 
aidh; ach loisgidh e am moll 
le teine nach f heudar a mhùch- 
adh. 

18 Agus ag earalachadh 
mòran do nithibh eile shear- 
monaich e do'n t-sluagh. 

19 Ach air do Herod an 
Tetrarc bhi air a chronachadh 
leis air son Herodiais bean a 
bhràthar (Philip,) agus air son 
gach olc a rinn Herod, 

20 Chuir e so ris gach olc 
eile, gu'n do dhruid e Eoin am 
priosan. 

21 Agus tharladh, 'nuair a 
bha 'n sluagh uile air am baist- 
eadh, air do losa mar an ceud- 
na bhi air a bhaisteadh, agus 
e ri urnuigh, gu'n d'f hosgladh 
nèamh, 

22 Agus gu'n d'thàinig an 
Spiorad naomh a nuas air 'an 
coslas corporra, mar choluman, 
agus gu'n d'thàinig guth o 
nèamh, ag ràdh, Is tusa mo 
Mhac gràdhach, annsam bheil 
mo mhòr-thlachd. 

23 Afrus thòisich losa fèin 
air a bhi mu thinichioll deich 
bliadhna fichead a dh'aois, air 
dha bhi, (a rèir barail dhaoine,) 



CAIB. IV. 



IfS 



'na mhac do loseph, mac 
Heli, 

24 MJiic Mhataìt, mJiic Le- 
bhi, mJiic Mhelchi, mJiic lanna, 
mJiic loseiph, 

25 MJiic Mhatatiais, mJiic 
Amois, 772/«'c Nauim, mJiic Esli, 
mJiic Nage, 

26 MJiic Mhaait, mJiic Mha- 
tatiais, mJiic Shemei, mJiic lo- 
seiph, mJiic ludah, 

27 J//«'cIoanna, ??z/»'cRhesa, 
mJiic Shorobabeil, mJiic Shala- 
tieil, mJiic Neri, 

28 Ji/izc Mhelchi, ?«/«'cAdi, 
fw/i/cChosaim, »2/iz'cElmodaim, 
/ra/«'c Eir, 

29 il//2zc lose, w/a'c Elieseir, 
mJiic loreim, mJiic Mhatait, 
mJiic Lebhi, 

30 MJiic Shimeoin, mJiic lu- 
dah, mJiic loseiph, mJtic lonain, 
mJiic Eliacim, 

31 Jf/i?'cMhelea,w2AzcMhai- 
nain, mJiic Mhatata, mJiic Na- 
tain, mJiic Dhaibhidh, 

32 MJiic lese, mJiic Obeid, 
mJiic Bhoois, mJiic Shalmoin, 
mJiic Naasoin, 

33 MJiic Aminadaib, mJiic 
Araim, mJiic Esroim, mJiic 
Phareis, mJiic ludah, 

34 MJlìc lacoib, mJiic Isaaic, 
mJiic Abrahaim, mJiic Thara, 
mJiic Nachoir, 

35 MJdc Sharuich, mJiic Ra- 
gau, mJiic Plialeic, mJiic Ebeir, 
mJiic Shala, 

36 MJiic Chainain, mJiic Ar- 
phacsaid, mJiic Sliem, mJiic 
Noe, mJiic Lameich, 

37 MJtic Mhatusala, mJtic 
Enoich, ?«A?cIareid, wzAecMha- 
leleeil, mJiic Chainain, 



38 MJiic Enois, mJiic Shet, 
mJiic Adhaimh, mJiic Dhè. 

CAIB. IV. 

AGUS air do losa bhi làn 
do'ri Spiorad naomh, 
phill e air ais o lordan, agus 
threòraicheadh e leis an Spior- 
ad do'n fhàsach, 

2 Agus bha e air a bhuair- 
eadh rè dhà fhichead là leis 
an diabhul ; agus cha d'ith e 
ni sam bith anns na làithibh 
sin : agus air dhoibh bhi air 
an crìochnachadh, an sin dh'- 
fhàs e ocrach. 

3 Agusthubhairt an diabhul 
ris, Ma's tu Mac Dhè, abair 
ris a' chloich so 'bhi 'n a h-aran. 

4 Agus fhreagair losa e, 
ag ràdh, A ta e sgrìobhta, 
nach ann le h-aran a mhàin a 
thig duine beò, ach le gach 
uile fhocal Dè. 

5 Agus air do'n diabhul a 
thoirt gu beinn àrd, nochd e 
dha uile rìogliachdan an domh- 
ainn ann am mionaid aimsir. 

6 Agus thubhairt an dia- 
bhul ris, Bheir mise an cumh- 
achd so uile dhuit, agus an 
glòir ; oir thugadh dliomhsa 
sin ; agus bheir mi e do neach 
air bith a's toil leam. 

7 Uime sin ma ni thu aor- 
adh dhomhsa, is leat iad uile. 

8 Agus f hrengair losa agus 
thubhairt e ris, Tàr air mo 
chìilaobh, a Shatain : oir a ta 
e sgriobhta, Ni thu ac^radh 
do'n Tighearn do Dhia, agus 
dhasan 'n a aonar ni thu seir- 
bhis. 

9 Agus thug se e gu leni- 



116 



LUCAS. 



salem, agus clmir e air binn- 
ein an teampuill e, agus thu- 
bhairt e ris, Ma's tu Mac Dhè, 
tilg thu fein sìos à so. 

10 Oir a ta e sgrìobhta, 
Bheir e àithne d'a ainglibh 
mu d' thimchioll, thusa a 
choimhead. 

11 Agus togaidh iad suas 
thu 'n an làmhaibh, air eagal 
gu'm buail thu uair air bith 
do chos air cloich. 

12 Agus air freag-airt do 
losa thubhairt e ris, A dubh- 
radh, Na buair thusa an Tigh- 
earna do Dhia. 

13 Agus an uair a chrìoch- 
naich an diabhul am buair- 
eadh uile, dh'imich e uaith rè 
tamuill. 

14 Agus phill losa ann an 
cumhachd an Spioraid chum 
Ghalile ; agus chaidh 'iom- 
radh-san air feadh na dùthcha 
mu'n cuairt gu h-iomlan. 

15 Agus theagaisg e 'n an 
sionagogaibh, a' faotainn glòire 
o na h-uile dhaoinibh. 

16 Agus thàinig e gu Na- 
saret, far an d'àraicheadh e : 
agus chaidh e steach, mar bu 
ghnàth leis, air là na sàbaid 
do'n t-sionagog, agus dh'èirich 
e 'n a sheasamh chum leugh- 
aidh. 

17 Agus thugadh dha leabh- 
ar an fhàidh'^Esaiais ; agus 
air fosgladh^ an leabhair dha, 
f huair e an t-àit anns an robh 
e sgrìobhta, 

18 Tha Spiorad an Tigh- 
earn orm, do bhrìgh gu'n d'ung 
e mi a shearmonachadh an 
-tsoisgeil do na bochdaibh ; 



chuir e mi a shlànuchadh na 
muinntir aig am bheil an 
cridhe briste, a ghairm fuasg- 
laidh do na braighdibh, agus 
aiseag an radhairc do na doill, 
a thoirt saorsa do'n mhuinntir 
a ta brùite, 

19 Ashearmonachadhbliadh- 
na thaitnich an Tighearn. 

20 Agus air dùnadh an 
leabhair dha, thug e do'n 
fhear-frithealaidh e, agus 
shuidh e : agus bha sùilean na 
bha san t-sionagog uile a' 
geur-amharc airsan. 

21 Agus thòisich e air a 
ràdh riu, An diugh a ta an 
sgriobtur so air a choimhlion- 
adh ann bhur cluasaibh-sa. 

22 Agus thug iad uile fìa- 
nuis da, agus ghabh iad ion- 
gantas ris na briathraibh gràs- 
mhor a thàinig a mach as a 
bheul. Agus thubhairt iad, 
Nach e so mac loseiph ? 

23 Agus thubhairt e riu, 
Gun amharus thubhairt sibh 
rium an gnàth-fhocal so, A 
lèigh, leighis thu fèin : ge b'e 
air bith iad na nithe a chuala 
sinn a rinneadh leat 'an Caper- 
naum, dean mar an ceud- 
na iad an so a'd' dhùthaich 
fèin. 

24 Agus thubhairt e, Gu 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
nach 'eil fàidh air bith tait- 
neach 'n a dhùthaich fèin. 

25 Ach gu firinneach a ta 
mise ag ràdh ribh, gu'n robh 
mòran bhantrach ann an Is- 
rael an làithibh Eliais, an uair 
a dhruideadh nèamh rè thrì 
bliadhna agus shè mìosan, a- 



CAIB 

giis a bha g'orta mliòr air feadh 
na tìre uile : 

26 Ach cha do chuireadh 
Elias dh'ionnsuidh aoin diubh, 
ach gu Sarepta Shidoin, chum 
nmà a bha 'n a bantraich. 

27 Agus bha mòran lobhar 
ann an Israel ri linn Eliseuis 
an fhàidh ; agus cha do ghlan- 
adha h-aon aca, ach Naaman 
an Sirianach. 

28 Agus lìonadh iadsan uile 
a bha 's an t-sionagog le feirg, 
an uair a chual iad na nitlie 
sin ; 

29 Agus dh'èirich iad suas, 
agus thilg iad a mach as a' 
bhaile e, agus thug iad leo e 
gu maluidh a' chnoic, air an 
robh am baile togta, chum a 
thilgeadh sìos an coinneamh a 
chinn. 

30 Ach air gabhail dhasan 
troimh am meadhon, dh'fhalbh 
e, 

31 Agus chaidh e sìos gu 
Capernaum, baile do Ghalile, 
agus bha e 'g an teagasg air 
làithibh na sàbaid ; 

32 Agus ghabh iad iongant- 
as r'a theagasg ; do bhrìgh 
gu'n robh 'fhocal le cumh- 
achd. 

33 Agus bha anns an t- 
sionagog duine anns an robh 
spiorad deamhain neòghloin, 
agus ghlaodh e le guth mòr, 

34 Ag ràdh, Leig leinn; 
ciod e ar gnothuch-ne riut, 
losa o Nasaret? an d'thàinig 
thu g'ar sgrios ? a ta fhios ag- 
am cò thu, Aon naomh Dhè. 

35 Agus chronuich losa e, 
ag ràdh, Bi a'd' thosd, agus 



. IV. 117 

thig a mach as. Agus air do'n 
deamhan esan a thilgeadh sìos 
'nam meadhon, thàinig e mach 
as, gun chiurradh sam bitli a 
dheanamh air. 

36 Agus thàinig uamhas 
orra uile, agus labhair iad r'a 
chèile, ag ràdh, Ciod a' ghnè 
cainnte so? oir le h-ùghdarr- 
as agus cumhachd a ta e 'toirt 
orduigh do na spioradaibh neò- 
ghlan, agus tha iad a' teachd 
a mach. 

37 Agus chaidh iomradh 
airsan a mach feadh gach àite 
do'n dùthaich mu'n cuairt. 

38 Agus dli'èirich e as an 
t-sionagog, agus chaidh e 
steach do thigh Shimoin : a- 
gus bha fìabhrus mòr air 
màthair-chèile Shimoin ; agus 
ghuidh iad air as a leth. 

39 Agus air dha seasamh 
os a ceann, chronuich e am 
fiabhrus, agus dh'fhàg c i. 
Agus dh'èirich ise air ball, a- 
gus rinn i frithealadh dhoibh, 

40 Agus ag dol fuidhe na 
grèine, iadsan uile aig an robh 
daoine euslan le iomadh gnè 
tinnis, thug iad d'a ionnsuidh 
iad : agus chuir esan a làmhan 
air gach aon diubh, agus leighis 
e iad. 

41 Agus chaidh mar an 
ceudna deamhain a mach a 
mòran, a' glaodhaich agus ag 
ràdlì, Is tu Criosd Mac Dhè. 
Agus chronuicli e iad, agus 
cha d'fhulaing e dhoibh labh- 
airt : oir bha f hios aca gu'm 
b' esan Criosd. 

42 Agus air teachd do'n là, 
chaidh e mach, agus dh'imich 



118 



LUCAS. 



e gu àite fòsail : agus bha'n 
sluagh 'g a iarraiclh, agus thàin- 
ig iad d'a ionnsuidh, agus b'àill 
leo a chumail, chum nach rach- 
adh e uatlia. 

43 Ach thubhairt esan rìu, 
Is èigin dhonihsa rìoghachd 
Dhè a shearmonachadh do 
bhailtibh eile mar an ceudna ; 
oir is ann chum so a chuir- 
eadh mi. 

44 Agus shearmonaich e ann 
an sionagogaibh Ghahle. 

CAIB. V. 

AGUS tharladh, 'n uair a 
bha am pobull a' dlùth- 
theannadh air, chum focal Dè 
èisdeachd, gu'n do sheas e 
làimh ri loch Ghenesaret, 

2 Agus chunnaic e dà 
luing 'n an seasamh ri taobh 
an locha : ach bha na h-iasg- 
airean air dol a mach asda, a- 
gus a' nigheadh an lìonta. 

3 Agus chaidh e steach do 
aon do na longaibh bu le Si- 
mon, agus dh'iarr e air dol a 
mach beagan o thìr: agus air 
suidhe dha, theagaisg e an 
sluagh as an luing. 

4 A nis an uair a sguir e 
do labhairt, thubhairt e ri Si- 
mon, Cuir a mach chum na 
doimhne, agus leigibh sìos 
bhur lìonta chum tarruing. 

5 Agus fhreagair Simon, 
agus thubhairt e ris, A 
mhaighstir, shaothraich sinn 
feadh na h-oidhche uile, agus 
cha do ghlac sinn ni sam bith : 
ach air t'fhocalsa leigidh mi 
sìos an lìon. 

6 Agus an uair a rinn iad 



so, chuairtich iad tachdar mòr 
èisg ; ionnus gu'n do bhris- 
eadh an lìon. 

7 Agus smèid iad air an 
companaich, a bha san luing 
eile, teachd agus còmhnadh a 
dheanamh leo. Agus thàinig 
iad, agus lìon iad an dà luing, 
ionnus gu'n robh iad an inbhe 
dol fuidhe. 

8 'N uaìr a chunnaic Simon 
Peadar so, thuit e slos aig 
glùinibh losa, ag ràdh, Imich 
uamsa, a Thighearn, oir is 
duine peacach mi. 

9 Oir ghlac uarahas e fèin 
agus iadsan uile bha maille 
ris, air son an tarruing èisg a 
ghlac iad : 

10 Agus mar an ceudna 
Seumas agus Eoin, mic She- 
bede, a bha 'n an companaich 
aig Simon. Agus thubhairt 
losa ri Simon, Na biodh eagal 
ort; à so suas glacaidh tu 
daoine. 

11 Agus an uair a thugiad 
an longa gu tìr, dh'fhàg iad 
na h-uile nithe, agus lean iad 
esan. 

12 Agus an uair a bha esan 
ann ani baile àraidh, feuch 
duine làn do luibhre : agus air 
dha losa fhaicinn, thuit e sìos 
air 'aghaidh, agus ghuidh e 
air, ag ràdh, A Thighearn, 
ma's toil leat, tha thu comas- 
ach air mise a ghlanadh. 

13 Agus shìn e a làmh, a- 
gus bhean e ris, ag ràdh, Is 
toil leam ; bi glan. Agus air 
ball dh'fhàg an luibhre e, 

14 Agus dh'àithn e dha, 
gun innseadh do neach air 



CAIB 

bitb : Ach imich, agus nochd 
thu fèin do'n t-sagart, agus 
thoir seachad air son do ghlan- 
aidh, mar a dh'àithn M.aois, 
mar fhianuis doibh. 

15 Ach bu mhòid a sgaoil- 
eadh 'iomradhsan: agus thàin- 
ìg sluagh mòr an ceann a 
chèile chum èisdeachd, agus 
a bhi air an slànuchadh leis 
o'n eucailibh. 

16 Agus chaidh e air leth 
chum an fhàsaich, agus rinn e 
urnuigh. 

17 Agus tharladh air là àr- 
aidh, 'n uair a bha e a' teag- 
asg, gu'n robh 'n an suidhe an 
sin Phairisich agus luchd-teag- 
aisg an lagha, a thàinig as 
gach uile bhaile do Ghalile, 
agus do ludea, agus o lerusa- 
lem : agus bha cumhachd an 
Tighearn a làthair chum an 
slànuchadh. 

18 Agus, feuch, ghiùlain 
daoine air leabaidh duine air 
an robh am pairilis ; agus 
dh'iarr iad a thoirt a steach, 
agus a chur 'n a làtliair-san. 

19 Agus an uair nach 
d'fhuair iad seòl air am feud- 
adh iad a thoirt a steach, le 
meud na cuideachd, chaidh 
iad suas air an tigh, agus leig 
iad sìos troimh mhullach an 
tighe e fèin agus a leabadh, 
anns a' mlieadhon an làthair 
losa. 

20 Agus an uair a chunnaic 
e an creidimh, thubhairt e ris, 
A dhuine, tha do pheacanna 
air am maithedh dhuit. 

21 Agus thòisich na sgrìobh 
aichean agus na Phairisich air 



. V. 119 

reusonachadh, ag ràdh, Cò e 
so a ta labhairt toibheim? cò 
dh f heudas peacanna a mhaith- 
eadh ach Dia a mhàin ? 

22 Ach air àithneachadh 
an smuainte do losa, fhreag- 
air e agus thubhairt e riu, Ciod 
a ta sibh a' reusonachadh 'n ur 
cridheachaibh ? 

23 Cò aca is usadh a ràdh, 
Tha do pheacanna air am 
maitheadh dhuit, no ràdh, Eir- 
ich agus imicli ? 

24 Ach a chum gu'm bi fìos 
agaibh gu bheil cumhachd aig 
Mac an duine peacanna a 
mhaitheadh air talamh, (thu- 
bhairt e ri fear na pairilis,) A 
ta mi ag ràdh riut, èirich, a- 
gus tog do leabadh, agus im- 
ich do d' thigh. 

25 Agus dh'èirich e air ball 
'na n làthair, agus thog e an 
leabadh air an robh e 'n a 
luidhe, agus chaidh e d'a 
thigh fein, a' toirt glòire do 
Dhia. 

26 Agus ghlac uamhas iad 
uile, agus thug iad glòir do 
Dhia, agus lìonadh le h-eagal 
iad, ag ràdh, Chunnaic sinne 
nithe do-chreidsinn an diugh. 

27 Agus an dèigh nan nithe 
sin, chaidli e mach, agus 
chunnaic e cìs-mhaor d'am 
b'ainm Lebhi, 'n a shuidlie aig 
àite togail na cìse ; agus thu- 
bhairt e ris, Lean niise. 

28 Agus air fàgail nan uile 
nithe dha, dh'èirich e, agus 
lean se e. 

29 Agus rinn Lebhi fèisd 
mhòr dha "n a tbigh fèin : agus 
bha cuideachd mhòr do chis- 



120 



LUCAS.r? 



mhaoraibh, agus do mhuinntir 
eile a shuidh maille riu. 

30 Agus rinn na sgrìobh- 
aichean agus an Phairisich 
gearan an aghaidh a dheis- 
ciobulsan, ag ràdh, C'ar son 
a ta sibh ag itheadh, agus ag 
òl maiUe ri cìs-mhaoraibh a- 
gus ri peacachaibh ? 

31 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e riu, Cha-n 'eil 
feum acasan a ta slàn air an 
lèigh, ach acasan a ta tinn. 

32 Cha d'thàinig mise a 
ghairm nam firean, ach nam 
peacach chum aithreachais. 

83 Agus thubhairt iadsan 
ris, C'ar son a ta deisciobuil 
Eoin gu tric ri trasgadh, agus 
a' deanamh urnuigh, agus mar 
an ceudna deisciobuil nam 
Phairiseach ; ach a ta do 
dheisciobuil-sa ag itheadh a- 
gus ag òl ? 

34 Agus thubhairt esan riu, 
Am feud sibh a thoirt air 
cloinn seòmair an fhir nuadh- 
phòsda trasgadh a dheanamh, 
am feadh a ta am fear nuadh- 
pòsda maille riu ? 

35 Ach thig na làithean an 
uair a bheirear am fear nuadh- 
pòsda uatha ; an sin ni iad 
trasgadh anns na làithibh 
sin. 

36 Agus labhair e mar an 
ceudna cosamhlachd riu ; Cha 
ehuir neaeh air bith mìr a dh'- 
eudach nuadh air sean eud- 
ach : no, reubaidh an t-eudach 
nuadh e, agus cha tig am mìr 
do'n eudach nuadh ris an t- 
sean eudach. 

37 Agus cha chuir duine 



sam bith flon nuadh ann an 
seann searragaibh ; no, bris- 
idh am fìon nuadh na searrag- 
an, agus dòirtear e fèin, agus 
caillear na searragan. 

38 Ach is còir fion nuadh 
a chur ann an searragaibh 
nuadha; agus bithidh iad le 
chèile tèaruinte. 

39 Agus cha-n 'eil duine 
sam bith, air dha sean fhìon 
òl, a dh'iarras air ball jion 
nuadh : oir their e, is e an sean 
fhìon a's fearr. 

CAIB. VI. 

AGUS tharladh air a' cheud 
là sàbaid an dèigh an 
dara là dofhèillna cdisge, gu'n 
deachaidh e troimh na h-ach- 
aibh arbhair; agus spìon a 
dheisciobuil na diasan arbhair, 
agus dh'ith iad, an dèigh am 
bruthadh le'n làmhaibh. 

2 Agus thubhairt cuid do 
na Phairisich riu, C'ar son a 
ta sibh a' deanamli an ni nach 
'eil ceaduichte r'a dheanamh 
air làithibh na sàbaid ? 

3 Agus fhreagair losa iad, 
•agus thubhairt e, Nach do 
leugh sibhse an ni so rinn 
Daibhidh, 'n uair a bha ocras 
air fèin, agus orrasan a bha 
maille ris ; 

4 Cionnus a chaidh e steach 
do thigh Dhè, agus a ghabh e 
aran na fianuis, agus a dh'ith 
e fèin, agus a thug e mar an 
ceudna dhoibh-san abha maille 
ris ; ni nach 'eil ceaduichte- 
itheadh ach do na sagartaibh 
a mhàin ? 

5 Agus thubhairt e riu, Is 



CAIB. VI. 



m 



Tiorhearn Mac an duine air an 
t-sàbaid fèin. 

6 Tharladh mar an ceudna 
air sàbaid eile, gu'n deachaidh 
e steach do'n t-sionagog, agus 
gu'n do theagaisg e ; agus bha 
an sin duine, aig an robh a 
làmh dheas air seargadh. 

7 Agus rinn na sgrìobhaich- 
ean agus na Phairisich faire, a 
dWfheuchaimi an leighiseadh 
e air an t-sàbaid ; chum gu'm 
faigheadh iad cùis-dhìtidh 'n a 
aghaidh. 

8 Ach thuig esan an smuaint- 
ean, agus thubhairt e ris an 
duine aig an robh an làmh 
sheargta, Eirich, agus seas a 
mach 's a' mheadhon. Agus 
dh'èirich esan, agus sheas e. 

9 An sin thubhairt losa i'iu, 
Feòraichidh mise aon ni dhibh; 
Am bheil e ceaduichte air 
làithibh na sàbaid maith a 
dheanamh, no olc? anam a 
shaoradh, no a sgrios ? 

10 Agus air dha amharc 
mu'n cuairt orra uile, thu- 
bhairt e ris an duine, Sìn a 
mach do làmh. Agus rinn e 
sin : agus dh'aisigeadh a làmh 
slàn da mar an làình eile. 

11 Agus lìonadh iadsan do 
chuthach ; agus labhair iad r'a 
cheile, ciod a dheanadh iad ri 
losa. 

12 Agus anns na làithibh sin 
chaidh esan gu beinn a dhean- 
amh urnuigh, agus bhuanaich 
e rè na h-oidhche ann an ur- 
nuigh ri Dia. 

] 3 Agus air teachd da'n là, 
ghairra e d'a ionnsuidh a dheis- 
ciobuil ; agus thagh e dà fhear 



dheug asda, d'an dò ghairm e 
Abstoil : 

14 Simon, (a dli'ainmich e 
raar an ceudna Peadar,) agus 
Aindreas a bhràthair, Seuraas 
agus Eoin, Philip agus Barto- 
lomeus, 

15 Mata agus Tomas, Seu- 
mas mac Alpheuis, agus Simon 
d'an goirear Selotes, 

16 ludas bràthair Sheumais, 
agus ludas Iscariot, esan a bha 
'n a fhear-brathaidh. 

17 Agus thàinig e nuas leo, 
agus sheas e air ionad còrah- 
nard, agus coimhthional a 
dheisciobul, agus buidheann 
rahòr-shhiaigh o ludea uile a- 
gus o lerusalem, agus o chois 
fairge Thiruis agus Shidoin, 
muinntir a thàinig g'a èisd- 
eachd, agus gu bhi air an 
leigheas o'n euslaintibh ; 

18 Agus iadsan a bha air am 
pianadh le spioradaibh neò- 
ghlan : agus leighiseadh iad. 

19 Agus dh'iarr an shiagh 
uile beantuinn ris : oir chaidh 
cumhachd a mach as, agus 
shlànuich e iad uile. 

20 Agus thog e suas a shuil- 
ean air a dheiscioWuibh, agus 
thubhaiat e, Is beannaichte 
sibhse ta bochd : oir is leibh 
rìoghachd Dhè. 

21 Is beannaichte sibhse ta 
ocrach a nis : oir sàsuichear 
sibh, Is beannaichte sibhse 
ta caoidh a nis : oir gàiridh 
sibh. 

22 Is beannaichte sibh, 
'n uair a bheir daoine fuath 
dhuibh, agus a chuireas iad as 
an cuideachd sibh, agus a bheir 



122 



LUCAS. 



ìad cainnt mhaslach dhuiLh, 
agus a thilgeas iad a mach 
bhur n-ainm mar olc, air son 
Mliic an duine. 

23 Deanaibh-sa gairdeachas 
's an là sin, agus leumaibh le 
h-aoibhneas : oir feuch, is mòr 
bhur duais air nèamh : oir is 
ann mar sin a rinn au aitliriche 
air na fàidhibh. 

24 Ach is an-aoibhinn 
duibhse ta saoibhir : oir fhuair 
sibh bhur sòlas. 

25 Is an-aoibhinn duibhse 
ta sàthach: oir bithidh ocras 
oirbh. Is an-aoibhinn duibhse 
ta gàireachdaicli a nis : oir ni 
sibh bròn ag-us ffu]. 

26 Is an-aoibhinn duibhse 
'n uair a labhras daoine maitli 
urnaibh : oir is ann mar sin a 
rinn an aithriche ris na fàidh- 
ibh brèige. 

27 Ach a ta mi ag ràdh 
ribhse ta 'g èisdeachd, Gràdh- 
aichibh bhur naimhde, dean- 
aibh maith dhoibh-san le'm 
fuathach sibh ; 

28 Beannaichibh iadsan a ta 
'g ur mallachadh, agus dean- 
aibh urnuigh air son na muinn- 
tir a ta buntuinn gu naimhdeil 
ribh. 

29 Ris an ti a bhuaileas thu 
air aon ghial, cum an gial eile; 
agus do'n ti a bheir t' f halluinn 
dhiot, na bac do chòta mar an 
ceudna. 

80 Thoir do gach neach a 
dh'iarras ort ; agus o'n neacli 
a bheir uait do mhaoin, na iarr 
air ais i. 

81 Agus mar a b'àill leibh 
daoine dheanamh dhuibh, 



deanaibh-sa mar an cendna 
dhoibhsan. 

32 Oir ma ghràdhaicheas 
siljh iadsan aig am bheil gràdh 
dhuibh, ciod am buidheachas | 
a ta agaibh ? oir gràdhaichidh i 
peacaich fèin an dreamaigam ! 
bheil gràdh dhoibh. I 

33 Agus ma ni sibh maith \ 
do'n mhuinntir a ni maith j 
dhuibh, ciod am buidheachas 

a ta agaibh ? oir ni peacaich 
an ni so fèin mar an ceudna. j 

84 Agus ma bheir sibh ias- 
achd dhoibhsan o'm bheil dùil i 
agaibh ri f haotainn a ris, ciod j 
am buidheachas a ta agaibh? j 
oir bheir peacaich fèin iasachd | 
do pheacachaibh, chum gu'm 
faigh iad uiread a rìs. 

35 Ach giàdhaichibh-sa 
bhur naimhde, agus deanaibh 
maith, agus thugaibh iasachd, 
gun dùil a bhi agaibli ri ni sam 
bitli 'n a èiric : agus bithidh j 
bhur duais mor, agus bithidh 
sibh 'n ur cloinn do'n Ti a's 
àirde : oir a ta esan tabhartach 
dhoibhsan a ta mi-thaingeal 
agus olc. 

36 Bithibh-sa uime sin tròc- 
aireach, mar a ta bhur n-Ath- 
air tròcaireacli. 

37 Agus na tugaibh breth, 
agus cha toirear breth oirbh : 
nadìtibh, agus clia ditear sibh: 
thugaibh maitheanas, agus 
bheirear maitheanas dhuibh. 

38 Thugaibh uaibh, agus 
bheirear dhuibh ; deadh thomh- 
as, air a gheinneadh, agus air 
a chrathadli ri chèile, agus 
a' cur thairis, bheir daoine 
ann bhur n-uchd ; oir leis an 



CAIB. VIL 



123 



tomhas le'n tomhais sibh, 
tomhaisear dhuibh a ris. 

39 Agus labhair e cosamh- 
lachd riu, Am feud an dall dall 
a threòrachadli ? naeh tuit iad 
le chèile ann an slochd ? 

40 Clia-n 'eil an deisciobul 
os ceann a mhaighstir : ach 
ge b'e neach a ta coimhlionta, 
bithidh e mar a mbaighstir. 

41 Agus c'ar son a ta thu 
faicinn an smùirnein a ta an 
sùil do bràthar, agus nach 'eil 
thu toirt fa'near an t-sail a ta 
ann do shùil fèin ? 

42 No cionnus a dh'fheudas 
tu ràdh ri do bhràthair, A 
bhràthair, leig dhomh an 
smùirnein a thoirt à d' shùil, 
agus nach 'eil thu toirt fa'near 
an t-sail a ta ann do shùil fèin? 
A chealgair, tì\g a mach air 
tùs an t-sail as do shùil fèin, 
agus an sin is lèir dhuit gu 
soilleir an smùirnein a ta ann 
an sùil do bhràthar a thoirt 
aisde. 

43 Oir cha deadh chraobh 
a bheir a mach droch thoradh : 
agus cha droch chraobh a bheir 
a mach deadh thoradh. 

44 Oir aithnichear gach 
craobh air a toradh : oir cha 
tionail daoine fìgean do 
dhroighionn, no caoran fìona 
do'n fhearr-dhris. 

45 Bheir duine maith ni 
maith a mach a deadh ion- 
mhas a chridhe ; agus bheir 
droch dhuine ni olc a mach à 
droch ionmhas a chridhe : oir 
is ann à pailteas a chridhe a 
labhras a bheul. 

46 Agus c'ar son a ghoireas 



sibh, a Thighearn, aThighearn 
dhiomsa, agus nach dean sibh 
na nithe a ta mi ag ràdh ? 

47 Gach neach a thig a m' 
ionnsuidh-sa, agus a chluinn- 
eas mo bhriathra, agus a ni 
iad, feuchaidh mi dhuibh co 
ris is cosmhuil e : 

48 Is cosmhuil e ri duine a 
thog tigh, agus a chladhaich 
domhain, agus a chuir a' 
bhunait air carraig : agus an 
uair a thàinig an tuil, bhuail 
an sruth gu dian air an tigh 
sin, agus cba b'urrainn e 'char- 
achadh ; oir bha e air a shuidh- 
achadh air carraig. 

49 Ach an ti a chluinneas, 
agus nach dean, is cosmhuil e 
ri duine a thoof tiffh air an tal- 
amh gun bhunait, air an do 
bhuail an sruth gu dian, agus 
air ball thuit e ; agus bu mhòr 
tuiteam an tighe sin. 

CAIB. VIL 

AGUS an uair a chrìoch- 
naich e a bhriathrasan 
uile ann an èisdeachd an 
t-sluaigh, chaidh e steach do 
Chapernaum. 

2 Agus bha seirbhiseach 
ceannaird-ceud àraidh, a b' 
ionmhuinn leis, gu tinn, agus 
ri h-uchd bàis. 

3 Agus an uair a chual e 
mu losa, chuir e seanairean 
nan ludhach d'a ionnsuidh, a' 
cur impidh air gu'n tigeadh 
e, agus gu'n leighiseadh e a 
sheirbhiseach. 

4 Agus an uair a thàinig 
iad gu losa, ghuidh iad air gu 
dùrachdach, ag ràdh, Gu'm 



124 



LUCAS. 



b'airidh e g'u'n deanadh. esan 
so dha : 

5 Oir is toigh leis ar cinn- 
each-ne, agus thog esan dhuinn 
sionagog. 

6 Agus chaidh losa maille 
riu. Ach air dha bhi nis fag- 
us do'n tigh, chuir an ceann- 
ard-ceud càirdean d'a ionn- 
suidh, ag- ràdh ris, A Thigh- 
earn, na cuir dragh ort fèin ; 
oir cha-n airidh mise gu'n 
rachadh tu steach fo m' 
chleith : 

7 Uime sin cha mhò a mheas 
mi gu'm b'airidh mi fèin air 
teachd a d' ionnsuidh : ach a 
mliàin abair am focal, agus 
slànuichear m' òglach. 

8 Oir is duine mise fèin air 
mo chur fo ùghdarras, aig am 
bheil saighdeara fodham ; agus 
theirmi ris an fhear so, Imich, 
agus imichidh e ; agus ri fear 
eile, Thig, agus thig e ; agus 
ri m' sheirbhiseach, Dean so, 
agus ni se e. 

9 Agus an uair a chual losa 
na nithe so, ghabh e iongant- 
as ris, agus air tionndadh dha, 
thubhairt e ris an t-sluagh a 
iean e, A ta mi ag ràdh ribh, 
nach d'fhuair mi creidimh co 
mòr as so, ann an Israel fèin. 

10 Agus air pilltinn air an 
ais do'n tigh do na teachdàir- 
ibh a chuireadh d^a ionnsuidh, 
fhuair iad an seirbhiseach a 
bha tinn, slàn. 

11 Agus tharladh an là 'n a 
dhèigh sin, gu'n deachaidh e 
chum baile d'an gairmear 
Nain ; agus chaidh a dheisciob- 
uil maille ris,agus sluagh mòr. 



12 A nis an uair a thàinig 
e am fagus do gheata a' bhaile, 
feuch, ghiùlaineadh a mach 
duine marbh, aon mhac a 
mhàthar, agus bu bhantrach 
i: agus bha shiagh mòr do 
mhuinntir a' bhaile maiUe 
rithe. 

13 Agus an uair a chunnaic 
an Tighearn i, ghabh e truas, 
dith, agus thubhairt e ritlie. 



Na guil. 



14 



Agus thàinig e 



bhean e ris a' ghiulan ; (agus 
sheas iadsan a bha 'g a iom- 
char ;) agus thubhairt e, Ogan- 
aich, a ta mi ag ràdh riut, 
èirich. 

15 Agus dh'èirich an duine 
bha marbh 'n a shuidhe, agus 
thòisich e air labhairt : agus 
thug e d'a mhàthair e. 

16 Agus ghlac eagal iad 
uile : agus thug iad glòir do 
Dhia, ag ràdh, Dh'èirich fàidh 
mòr 'n ar measg-ne ; agus, 
Dh'amhairc Dia air a shluagli 
fèin. 

17 Agus chaidh an t-iom- 
radli so mach airsan air feadh 
ludea uile, agus na dùthcha 
mu'n cuairt uile. 

18 Agus dh'innis a dheis- 
ciobuil do Eoin mu thimchioll 
nan nithe sin uile. 

19 Agus ghairm Eoin d'a 
ionnsuidh dithis àraidh d'a 
dheisciobluibh, agus chuir e 
iad gu losa, ag ràdh, An tusa 
esan a bha ri teachd, no 'm bi 
sùil againn ri neach eile ? 

20 Agus air teachd, do na 
daoinibh d'a ionnsuidh, thu- 
bhairt iad, Chuir Eoin Baiste 



CAIB. 

sinne a d' ionnsuidh, ag ràdh, 
An tusa an ti a bha ri teachd, 
no 'm bi sùil againn ri neach 
eile ? 

21 Agus anns an uair sin 
fein leighis e mòran o'n eus- 
laintibh agus o 'm plàighibh, 
agus o dhroch spioradaibh ; 
agus thug e 'n radharc do 
mhòran a bha dall. 

22 Agus fhreagair losa, a- 
gus tliubhairt e riu, Imichibh- 
sa agus innisibd do Eoin na 
nithe a chunnaic agus a chuala 
sibh, gu bheil na doill a' faic- 
inn, na bacaich ag imeachd, 
na lobhair air an glanadh, na 
bodhair a' cluinntinn, na 
mairbh air an diìsgadh, an 
soisgeul air a shearmonachadh 
do na bochdaibh. 

23 Agus is beannaichte esan 
nach faigh oilbheum annamsa. 

24 Agus an uair a dh'fhalbh 
teachdairean Eoin, thòisich e 
air labhairt ris an t-sluagh mu 
thimchioll Eoin, Ciod an ni a 
chaidh sìbh a mach do'n fhàs- 
ach a dh'fhaicinn? an i cuilc 
air a crathadh le gaoith ? 

25 Ach ciod e an ni chaidh 
sibh a mach a dh'fhaicinn ? 
an e duine air a sgeadachadh 
ann an eudacli mìn? feuch, 
iadsan a ta sgeadaìchte le 
eudacli rìomhach, agus a' 
caitheadh am beatha gu sògh- 
ail, is ann an ciìirtibh nan 
righrean a ta iad. 

26 Ach ciod e an ni chaidh 
sibh a mach a dh'fhaicinn ? an 
e fàidh ? seadh, a ta mi ag 
ràdh ribh, agus ni's mò na 
fàidh. 



. VII. 125 

27 Is e so an ti mu'm bheil 
e sgrìobhta, Feuch, cuiridh 
mi mo theachdair roimh do 
ghniìis, a dh'uiluicheas do 
shlighe romhad. 

28 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
'N am measgsan a rugadh le 
mnaibh, cha-n 'eil fàidh a'smò 
na Eoin Baiste : gidheadli an 
ti a's lugha ann an rìoghachd 
Dhè, is mò e na esan. 

29 Agus dh'fhìreanaich am 
pobull uile 'chual e, agus na 
cìs-mhaoir Dia, air dhoibh bhi 
air am baisteadh le baisteadh 
Eoin. 

30 Ach chuir na Phairisicli 
agus an luchd-Iaglia ciìl ri 
comhairle Dhè d'an taobh 
fein, am feadh nacli do bhaist- 
eadh iad leis. 

31 Agus thubhairt an Tigli- 
earn, Cò ris uime sin a shamh- 
laicheas mi daoine a'ghineal- 
aich so ? agus c6 ris a ta iad 
cosmhuil ? 

32 A ta iad cosmhuil ri 
cloinn a ta 'n an suidhe s a 
'mhargadh, agus a dh'èigheas 
r'a chèile, ag ràdh, Rinn sinne 
pìobaireachd dhuibh-sa, agus 
cha d'rinn sibhse dannsa : rinn 
sinne tuireadh dhuibh-sa, agus 
cha d'rinn sibhse gul. 

33 Oir thàinig Eoin Baiste, 
cha-n ann agitheadh arain, no 
ag òl f ìona ; agus their sibh, 
A ta deamhan aige. 

34 Thàinig Mac an duine 
ag itheadh agus ag òl ; agus 
their sibh, Feuch duine geòc- 
ach, agus pòitear-fìona, car- 
aid chìs-mhaor agus pheac- 
ach. 



126 



LUCAS. 



85 Ach a ta gliocas air 
a fìreanachdh le a cloinn 
uile. 

3(j Agus dh'iarr duine àr- 
aidh do na Phairisich air, gu'n 
itheadh e biadh maille ris. 
Agus chaidh e steach do thigh 
au Phairisich, agus shuidh e 
sìos chum bìdh. 

37 Agus, feuch, an uair a 
fhuair bean anns a' bhaile, a 
bha 'n a peacach, fios gu'n 
robh e 'n a shuidhe aig biadb 
ann an tighan Phairisicb, thug' 
i leatha bocsa alabastair lan do 
oladh chùbhraidh, 

38 Agus sheas i aig a chos- 
aibh air a chùlaobh a' gul, a- 
gus thòisich i air a chosaii a 
fhliuchadh le a deuraibh, agfus 
thiormaich i iad le folt a cinn, 
agus phòg i a chosa, agus 
dh'ung i leis an oladh iad. 

39 Agus an uair a chunn-j 
aic am Phairiseach, a thug 
cuireadh dha, so, labhair e ann 
fèin, ag ràdh, Nam b'fhàidh 
an duine so, bhiodh fhios aige 
cò i a' bhean so a ta' beantuinn 
ris, agus ciod is gnè dhi ; oir 
is peacach i. 

40 Agus fhreagair losa, a- 
eus thubhairt e ris, A Shi- 
moin, a ta ni agam ri ràdh 
riut. Agus thubhairt esan, A 
mhaighstir, abair e. 

41 Bha aig fear-fiacha àr- 
aidh dithis do fheicheinibh : 
bha aige air aon fhear cììig 
ceud ppghinn, agus air an 
fhear eile leth-clieud. 

42 Agus do bhrìgh nach 
robh aca ni leis an dìoladh iad, 
mhaith e gu saor dhoibh ar- 



aon. Innis dhomhsa uime sin, 
cò dhiubh is mò a ghràdh- 
aicheas e? 

43 Agus fhreagair Simon 
agus thubhairt e, Ts i mo bhar- 
ail gur e an neach is mò d'an 
do mhaith e. Agus thubhairt 
e ris, is ceart a thug thu 
breth. 

44 Agus air tionndadh ris a' 
mhnaoi, thubhairt e ri Simon, 
Am faic thu a' bhean so ? 
thàinig mi steach do d' thigh, 
'cha d'thug thu dhomh uisge 
chum mo chos ; ach dh'ionn- 
laid ise mo chosa le 'deuraibh, 
agus thoirmaich i iad le folt a 
cinn. 

45 Ch d'thug thusa dhomh 
pòg ; ach o thàinig ise stigh, 
cha do sguir i a phògadh mo 
chos. 

46 Cha d'ung thusa mo 
jcheann le h-oladh : ach dh'ung 
ise mo chosa le h-oladh chùbh- 
raidh. 

47 Uime sin a ta mi ag ràdh 
riut, Gu bheil a peacanna a ta 
lìonmhor, air am maitheadh ; 
air an aobhar sin ghràdhaich i 
gu mòr: ach ge b'e neach 
d'am maithear beagan, bithidh 
a ghràdh beag. 

48 Agus thubhairt e rithe, 
Tha do pheacanna air am 
maitheadh. 

49 Agus thòisich iadsan a 
bha 'n an suidhe aig biadh 
maille ris, air a ràdh annta 
fèin, Cò e so a ta eadhon a' 
maitheadh pheacanna ? 

50 Agus thubhairt e ris a' 
mhnaoi, Shiànuich do chreid- 
imh tu ; imich 'an sìth. 



CAIB. 

CAIB. VIII. 

AGUS tharladh an dèigh 
sin, gu'n d'imich esan 
troimh gach caithir agus baile, 
a' searmonachadh, agus a' cur 
an cèill soisgeil rìoghachd 
Dhè, agus an dà fhear dheug 
maille ris ; 

2 Ao-us mnài àraidh a leio-h- 

o o 

iseadh o dhroch spioradaibh 
agus o euslaintibh, Muire d'an 
gairmear Magdalen, as an 
deachaidh seachd deamhain, 

3 Agus loanna bean Chusa 
stiìibhaird Heroid, agus Su- 
sanna, agus mòran eile, a bha 
frithealadh dha le am maoin. 

4 Agus an uair a chruinnich 
sluagh inòr, agus a thàinig iad 
as gach baile d'a ionnsuidh, 
labhair e ann an cosamhlachd: 

5 Chaidh fear-cuir a mach 
a chur a shìl : agus ag cur da, 
thuit cuid ri taobh an rathaid ; 
agus shaltradh sìos e, agus 
dh'ith eunlaith an athair suas 
e. 

6 Agus thuit cuid eile air 
carraig, agus air fàs da, shearg 
e, do bhrìgh nach robh sugh 
aige. 

7 Agus thuit cuid eile 'am 
measg droighinn, agus dh'fhàs 
an droighionn maille ris, agus 
thachd se a. 

8 Agus thuit cuid eile air 
talamh maith, agus dh'fhàs e 
suas, agus thug e toradh uaith 
a cheud uiread as a chuireadh. 
Agus air dha na nithe sin a 
ràdh, ghlaodh e, Ge b'e aig 
am bheil cluasa chum èisd- 
eachd. èisdeadh e. 

9 Agus dh' f hìosraich a 



VIII. 127 

dheisciobuil deth, ag ràdh, 
Ciod e an cosamhlachd so ? 

10 Agus thubhairt esan, 
Thugadh dhuibh-sa eòlas 
fhaotainn air run dìomhair 
rìoghachd Dhè ; ach do chàch 
'an cosamhlachdaibh, ionnus ag 
faicinn doihh nach faiceadh 
iad, ag'us aff cluinntinn doibh 
nach tuigeadh iad. 

1 1 Ach is e so an cosamh- 
lachd : Is e an sìol focal Dè. 

12 ladsan ri taobh an rath- 
aid, is iad sin a dh'èisdeas : 
'n a dhèigh sin a ta an diabhul 
a' teachd, agus a' togail air 
falbh an fhocail as an cridh- 
eachaibh, air eagal gu'n creid- 
eadh iad agus gu'm biodh iad 
air an saoradh. 

13 An dream air a' charr- 
aig, is iad sin iadsan, an uair 
a dh'èisdeas iad, a ghabhas 
am focal d'an ionnsuidh le 
gairdeachas, ach cha-n'eil aca 
so freumh, muinntir a chreid- 
eas rè tamuiii, agus an àm 
buairidh a ta tuiteam air falbh. 

14 Agus an ni a thuit am 
measg droighinn, is iad sin an 
dream a dh'èisdeas, agus air 
dhoibh dol a mach, a ta iad air 
an tachdadh le curam, agus le 
saoibhreas, agus le sàimhean 
na beatha so, agus cha-n 'eil 
iad a toirt toraidh uatha chum 
foirfeachd. 

15 Ach an ni a thuit san tal- 
amh mhaith, is iad sin iadsan, 
air dhoibh am focal èisdeachd, 
a ta 'g a choimliead ann au 
cridhe treibh-dhireach agus 
maith, agus a' toirt toraidh 
uatha le foighidinn. 



128 



LUCAS. 



16 Cha-n 'eil neacli airbitb, 
air dha coinneal a lasadb, a 
db'fholaicheas fo sboitheach i, 
no 'chuireas fo leabaidh i : ach 
cuiridh e ann an coinnleir i, 
cbum gu'm faic iadsan a tbig 
a stigh an solus. 

17 Oir cha-n 'eil ni sam bitb 
foJaichte, nach deanar follais- 
each ; no uaigneach, nacb aitb- 
nichear, agus nacb tig am foll- 
ais. 

18 Air an aobbar sin tbug- 
aibb fa'near cionnus a dh' èisd- 
eas sibb : oir ge b'e neach aig 
am bbeil, bheirear dba ; agus 
ge b'e neacb aig nacb 'eil, 
bheirear uaitb eadhon an ni 
sin a shaoilear a bhi aige. 

19 An sin tbàinig d'a ionn- 
suidb a mbàthair agus a 
bbràithre, agus cha b'urrainn 
iad teachd am fagus da leis an 
domhlas. 

20 Agus dh'innseadh dha 
le dreatn araidh, a thubbairt, 
Tba do rahàthair agus do 
bbràithre 'n an seasamh a 
muigh, ag iarraidh t'fbaicimi. 

21 Agus fbreagair esan a- 
gus thubhairt e riu, Is iad mo 
mbàthair agus mo bbràithrean 
iadsan a dh'èisdeas ri focal Dè, 
agus a ni e. 

22 Agus tbarladh air là àr- 
aidh, g'un deacbaidh e fèin a- 
gus a dbeisciobuil a stigh do 
luing: agus tbubhairt e riu, 
Racbamaid tbairis gu taobh 
tbàll an locba. Agus cbuir 
iad a macb o thir. 

23 Ach ag seòladb dhoibb, 
tbuit codal airsan : agus thàin- 
ig ànradh gaoitbe a nuas air 



an locb, agus lìonadb iad le 
h-uisge agus bba iad ann an 
gàbhadh. 

24 Agus tbàinig iad d'a 
ionnsuidb, agus dhùisg iad e, | 
ag ràdh, A mbaighstir, a 
mbaighstir, tba sinn caillte ! 
An sin db'èirich esan, agus 
chronuicb e a' ghaoth, agus 
onfba dhan uisge : agus sguir 
iad, agus thàinig fèath ann : 

25 Agus thubbairt e riu, 
C'ait am bbeil bhur creidimh ? 
agus air dhoibb bhi fo eagal, 
ghabh aid iongantas, ag ràdh 
r'a chèile, Ciod a' ghnè dbuine 
so ? oir a ta e toirt àithne do 
na gaothaibh, agus do'n uisge 
fèin, agus a ta iad umbal dha. 

26 Agus tbàinig iad air tìr 
aig duthaich nan Gadareneacb, 
a ta thall fa chombair Gbalile. 

27 Agus an uair a chaidb e 
macb air tir, cboinnich duine | 
àraidh as 'a bhaile e, anns an j 
robb deamhain rè aimsir f bada, 
agus aig nacb biodb eudach 
uime, agus nacb fanadb ann 
an tigh, ach anns na b-àitibb- 
adblaic. 

28 An uair a chunnaic e { 
losa, ghlaodh e macb, agus 
tbuit e sìos 'n a làthair, agus 
thubbairt e le guth àrd, Ciod 

e mo gbnothuchsa riut, losa, 
a Mbic an Dè a's ro àirde? 
guidheam ort, na pian mi. 

29 (Oir bha e air toirt àithne 
do'n spiorad neògblan dol a 
macb as an duine. Oir bu 
tric a rug e gu nairabdeil air : 
asus cbeangladb e le slabb- 
ruidhibh, agus cboirabideadh 
'an geimblibb c ; agus air bris 



CAIB VIII. 



129 



eadh a chuibhreacha dha, 
dh'iomaineadheleis an deamh- 
an do'n fhàsach.) 

30 Agus dh'fhiosraich losa 
dheth, ag ràdh, Ciod is ainm 
dhuit? agus thubhairt esan, 
Legion : do bhrìgh gu'n deach- 
aidli mòran dheamhan a steach 
ann 

31 Agus ghuidh iad air, gun 
àithne thoirt doibh dol sìos 
do'n doimhneachd. 

32 Agus bha treud lìon- 
nihor nihuc an sin, ag ionalt- 
radh air au t-sliabh : agus 
ghuidh iad air cead a thoirt 
doibh dol a steach annta. A- 
gus thug e cead doibh. 

33 An sin air dol do na 
deamhnaibh a mach as an 
duine, chaidh iad anns na 
mucaibh : agus ruith an treud 
mhuc gu dian sìos le bruthach 
do'n loch, agus thachdadh iad. 

34 Agus an uair a chunnaic 
an dream a bha 'g am biadhadh 
an ni a rinneadh, theich iad, 
agus dh'innis iad e anns a' 
bhaile, agus anns an diìthaich. 

35 Agus chaidh iadsan a 
mach a dh'fhaicinn an ni a 
rinneadh; agus thàinig iad gu 
losa, agus f huair iad an duine 
as an deachaidh na deamhain, 
'n a shuidhe aig cosaibh losa, 
air eudachadh, agus e 'n a 
chèill : agus ghabh iad eagal. 

36 Agus dh'innis an dream 
a chunnaic e dhoibh, cionnus 
a shlànuicheadh an duine 's an 
robh na deamhain. 

37 An sin dh'iarr muinntir 
dùthchanan Gadarèneach uile 
air-san imeachd uatha ; oir 



ghlacadh le h-eag-al mòr iad : 
agus chaidh e san luing, agus 
phill e air ais a rìs. 

38 A nis ghuidh an duine 
as an deachaidh na deamhain 
air, e fèin a bhi maille ris : ach 
chuir losa uaith e, ag ràdh, 

39 Pill do d' thigh fèin a 
gus cuir an cèill meud nan 
nithe a rinn Dia dhuit. Agus 
dh'imich e roimhe' ag innseadh 
gu follaiseach air feadh a' 
bhaile uile, meud nan nithe a 
rinn losa dha. 

40 Agus tharladh, an uair 
a phill losa air ais, gu'u do 
gliabh an sluagh gu toileach 
ris ; oir bha iad uile 'g a f heith- 
eamh, 

41 Agus, feuch, thàinig 
duine d'am b'ainm lairus, a 
bha 'n a uachdaran air an t-sio- 
nagog; agus thuit e aig cos- 
aibli losa, agus ghuidh e air 
gu'n tigeadh e d'a thigh ; 

42 Do bhrìgh gu'n robh 
aon-ghin nighinn aige, mu 
thimchioll dà bhliadhnadheug, 
agus i faotaiun a' bhàis. (Ach 
air dha bhi 'g imeachd, bha'n 
sluagh 'g a theannadh. 

43 Agus thàinig bean air 
an robh dòrtadh fola dà 
bhliadhna dheug,agus a chaidh 
a beathachadh uile ri lèigh- 
ibh, agus nach b'urrainn bhi 
air a leigheas le neach air bith, 

44 Thàiiiig ise air a chùl- 
aobh, agus bliean i ri iomall 
'eudaich: agus sguira dòrtadh 
fola air bali. 

45 Agus thubhairt losa, Cò 
bhean rium ? Air àicheadh do 
na h-ui!e, Thubhairt Peadar 



130 



LUCAS. 



ris, agus iadsan a bha maille 
ris, A mhaig'hstir, tha'n sluagh 
ga d' dhòmhlachadh, agus ga 
d' theannadh, agus an abair 
thu, Cò bhean rium? 

46 Agus thubhairt losa, 
Bhean neach èigin rium : oir 
mhothaich mi cumhachd a' dol 
asam. 

47 Agus an uair a chunn- 
aic a' bhean nach robh i an 
ainfhios, thàinig i air chrith, 
agus a' sleuchdadh dha, chuir 
i'n cèill da, an làthair an 
V sluaigh uile, c'ar son a bhean 
1 ris, agus mar a shlànuich- 
eadh i gu grad. 

48 Agus thubhairt esan 
rithe, A nighean, biodh mis- 
neach agad : shlànuich do 
chreidimh thu ; imich an sìth.) 

49 Am feadh a bha e fath- 
ast a' labhairt, thàinig neach 
o thigh Uachdarain na siona- 
goig, ag ràdh ris, Tha do nigh- 
ean marbh ; na cuir dragh air 
a' mhaighstir. 

50 Ach an uair a chual losa 
so, fhreagair se e, ag ràdh, 
Na biodh eagal ort: a mhàin 
creid, agus bithidh i air a slàn- 
achadh. 

51 Agus an uair a chaidh 
e do'n tigh, cha do leig e le 
neach air bith dol a stigh, ach 
Peadar, agus Eoin, agus Seu- 
mas, agus athair agus màthair 
na nighinn. 

52 Agus bha iad uile a' gul, 
agus a' deanamh caoidh air a 
son : ach thubhairt esan, Na 
guilibh ; cha-n 'eil i marbh, 
ach 'n a codal. 

53 Agus rinn iad gàire fan- 



oid ris, do bhrìgh gu'n robfa 
fhios aca gu'n robh i marbh. 

54 Agus air dha an cur a 
mach uile, ghlac e air làimh i, 
agus ghlaodh e, ag ràdh, A 
nighean, èirich. 

55 Agus thàining a spiorad 
air aig, agus dh'èirich i air 
ball : agus dh'àithn e biadh a 
thoirt di. 

56 Agus ghlac uamhas mòr 
a pàrantan : ach thug esaa 
àithne dhoibh gun an ni a 
rinneadh innseadh do neach 
air bith. 

CAIB. IX. 

AGUS ghairm e an dà f hear 
dheug an ceann a chèile, 
agus thug e cumhachd agus 
ùghdarras doibh air na h-uile 
dheamhnaibh, agus a chum 
euslaintean a leigheas. 

2 Agus chuir è mach iad 
a shearmonachadh rìoghachd 
Dhè, agus a shlànuchadh nan 
euslan. 

3 Agus thubhairt e riu, Na 
tugaibh ni air bith leibh chum 
na slighe, bataiche, no màla, 
no aran, no airgiod ; ni mò 
bhios dà chòta aig gach fear 
agaibh. 

4 Agus ge b'e air bith tigh 
d'an tèid sibh a steach, fan- 
aibh an sin, agus a sin rach- 
aibh a mach. 

5 Aorus cò air bith iad nach 
gabh ribh, air dhuibh dol a 
mach as a' bhaile sin, crath- 
aibh dhibh eadhon an duslach 
o bhur cosaibh mar fhianuis 
'n an aghaidh. 

6 Agus chaidh iadsau a 



CAIB, 



131 



mach, agus gliabh iad troimh 
na bailtibh, a' searmonachadh 
an t-soisgeil, agus a' leigheas 
anns gach àit. 

7 Agus chual Herod an 
Tetrarc na h-uile nithe a rinn- 
eadh leis : agus bha e an im- 
cheist, do bhrìgh gu'n dubh- 
radh le cuid, gu'n robh Eoin 
air èirigh o na marbhaibh ; 

8 Agus le cuid,gu'n d'fhoill- 
sicheadh Elias ; agus le cuid 
eile, gu'n robh aon do na sean 
fhàidhibh air èirigh a rìs. 

9 Agus thubhairt Herod, 
Thug mise an ceann do Eoin : 
ach cò e ani fear so mu 'm 
bheil mi cluinntinn a leithid 
so do nithibh ? Agus dli'iarr e 
fhaicinn. 

10 Agus air pilltinn do na 
h-abstolaibh, dh'innis iad dha 
gach ni a rinn iad. Agus thug 
e leis iad, agus chaidh e fa 
leth gu àite fàsail, a bhuin- 
eadh do'n bhaile d'an goirear 
Betsaida. 

1 1 Agus an uair a f huair an 
sluagh fìos air, lean iad e : a- 
gus ghabh e d'a ionnsuidh iad, 
agus labhair e riu mu thim- 
chioll rìoghachd Dhè, agus 
ieighis e iadsan aig an robh 
feum air leigheas. 

12 Agus an uair a thòisich 
an là air teireachdainn, thàin- 
ig an dà fhear dheug, agus 
thubhairt iad ris, Cuir air falbh 
an sluagh, chum gu'n tèid iad 
do na bailtibh agus do'n tìr 
mu'n cuairt, agus gu'n gabh 
iad tàmh agus gu'm faigh iad 
biadh ; oir tha sinn an so an 
àite fàsail. 



13 Ach thubhairt esan riu, 
Thugaibh-sa dhoibh ni r'a ith- 
eadh. Agus thubhairt iadsan, 
Cha-n 'eil againn tuilleadh na 
ciiig buiHnnean agus dà iasg: 
mur tèid sinn agus biadh a 
cheannach do'n t-sluagh so 
uile. 

14 Oir bha iad mu thim- 
chioll cuig mìle fear. Agus 
thubhairt e r'a dheisciobluibh, 
Cuiribh 'n an suidhe iad, leth- 
cheud anns gach cuideachd. 

15 Agus rinn iad mar sin, 
agus chuir iad 'n an suidhe iad 
uile. 

16 Agus ghabh e na cùig 
buihnnean ao:us an dà iaso-, a- 
gus air amharc suas gu nèamh, 
bheannaich e iad, agus bhris 
e, agus thug e d'a dheisciob- 
luibh iad gu'n cur an làthair- 
an t-sluaigh. 

17 Agus dh'ith iad, agus 
shàsuicheadh iad uile : agus 
thogadh dà chliabh dheug do 
bhiadh briste, a bha dh'f huigh- 
eall aca. 

18 Agus tharladh, air dha 
bhi ri urnuigh fa leth, gu'n 
robh a dheisciobuil maille ris: 
agus dh'fheòraich e dhiubh, 
ag ràdh, Cò tha an sluagh ag 
ràdh is mise ? 

19 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad, Eoin Baiste : 
ach tìia cuid ag ràdh Elias : 
agus cuid eile, gu bheil aon 
do na sean fhàidhibh air èir- 
igh a rìs. 

20 Thubhairt e riu, Ach 
cò tha sibhse ag ràdh is mi ? 
Agus fhreagair Pcafhir, agus 
thubhairt e, Criosd Dhè. 



132 



LUCAS. 



21 Agus air dha sparradh 
teann a thoirt doibh, dh'àithn 
e gun iad a dh'innseadh so do 
neach sam bith ; 

22 Ag ràdh, Gur èìgìn do 
Mhac an duine mòran fhulang, 
agus a bhi air a dhiultadh leis 
na seanairibh, agus na h-àrd- 
shagartaibh, agus na sgrìobh- 
aichibh, agus a bhi air a chur 
gu bàs, agus air a thogail suas 
air an treas là. 

23 Agus thubhairt e riu 
uile, Ma's àill le neach air bith 
teachd a'm' dhèigh-sa, àich- 
eadhadh se e fèin, agus togadh 
e a chrann-ceusaidh gach là, 
agus leanadh e mise. 

24 Oir ge b'e neach le'ra 
b'àill 'anam a thèarnadh, caill- 
idh se e: ach ge b'e neach a 
chailleas 'anam air mo sgàth- 
sa, saoraidh esan e. 

25 Oir ciod e an tairbhe do 
dhuine, ged 'chosnadh e an 
saoghal gu h-iomlan, agus e 
fèin a chall, no bhi air a 
sgrios ? 

26 Oirge b'e neach a ghabh- 
as nàire dhiomsa agus do m' 
bhriathraibh, gabhaidh Mac 
an duine nàire dheth-san, an 
uair a thig e 'n a ghlòir fèin, 
agus 'an glòir 'Athar, agus nan 
aingeal naomha. 

27 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh gu fìrinneach, gu bheil 
cuid 'n an seasamh an so, nach 
blais bàs, gus am faic iad 
rioghachd Dhè. 

28 Agus tharladh, mu thim- 
chioll ochd làithean an dèigh 
nam briathra so, gu'n d'thug 
e leis Peadar, agus Eoin, agus 



Seumas, agus gu n deachaidh 
e suas gu beinn a dheanamh 
urnuigh. 

29 Agus an uair a bha e ri 
urnuigh, bha dreach a ghnùise 
air atharrachadh, agus rinn- 
eadh 'eudach geal agus deal- 
rach. 

30 Agus, feuch, bha dithis 
fhear a' còmhradh ris, eadhon 
Maois agus Elias, 

31 A nochdadh ann an 
glòir, agus a bha labhairt m'a 
bhàs, a bha esan gu choimh- 
lionadh ann an lerusalem. 

32 Ach bha Peadar, agus 
iadsan a bha maille ris, trom 
'n an codal : agus an uair a 
dhùisg iad, chunnaic iad a 
ghlòir, agus an dithis fhear a 
bha 'n an seasamh maiUe ris. 

33 Agus an uair a bha iad- 
san a' dealachadh ris, thu- 
bhairt Peadar ri losa, A 
mhaighstir, is maith dhuinne 
bhi an so ; agus deanamaid tri 
pàilliuna, aon duitse, agus aon 
do Mhaois, agus aon do Elias ; 
gun f hios aige ciod a bha e ag 
ràdh. 

34 Am feadh a bha e ag 
ràdh so thàinig neul, agus 
chuir e sgàile orra : agus 
ghabh iad eagal an uair a bha 
iad a' dol'a stigh 's an neul. 

35 Agus thàinig guth as an 
neul, ag ràdh, Is e so mo 
Mhac gràdhachsa ; èisdibh 
ris. 

36 Agus an uair a rinneadh 
an guth so, fhuaradh losa 'u a 
aonar : agus dh'fhan iadsan 
'n an tosd, agus cha d'innis iad 
do neach air bith anns na 



CAIB. IX. 



133 



làithibh sin aon ni do na 
chunnaic iad. 

37 Agus tharladh, an là 
'n a dheigh sin, an.uair a thàin- 
ig iad a nuas o'n bheinn, gu'n 
do thachair sluagh tnòr air. 

38 Agup, feuch, ghlaodh 
duine àraidh do'n t-sluagh, ag 
ràdh, A mhaighstir, tha mi a' 
guidhe ort, amhairc air mo 
mhac, oir is e m' aon duine 
cloinne e. 

39 Agus, feuch, a ta spior- 
ad a' breith air, agus a ta e 
gu h-obann ag èigheach ; a- 
gus a ta e 'g a tharruing as a 
chèile, air chor as gu bheil e 
cur cobhair a mach, agus an 
dèigh a chomh-bhruthadh is 
o-ann a dh'fhàgas se e. 

40 Agus ghuidh mi air do 
dheisciobluibh gu'n cuireadh 
iad a mach e, agus cha b'urr- 
ainn iad. 

41 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, O ghinealaich 
mhi-chreidich agus fhiair, cia 
fhad a bhios mi maiile ribh, 
agus a dh'fhuilgeas mi sibh ? 
Thoir an so do mhac. 

42 Agus ara feadh a bha e 
fathast a' teachd, thilg an 
deamhan sìos e, agus reub se 
e : agus chronuich losa an 
spiorad neòghlan, agus shlàn- 
uich e an leanabh, agus thug 
e d'a athair e. 

43 Agus ghabh iad uamhas 
uile ri mòr-chumhachd Dhè. 
Ach air dhoibh uile bhi gabh- 
ail iongantais ris na h-uile 
nithibb a rinn losa, thubhairt 
e r'a dheisciobluibh, 

44 Taisgibh na briathra so 



ann bhur cluasaibh : oir tha 
Mac an duine gu bhi air a 
thoirt thairis do làmhaibh 
dhaoine. 

45 Ach cha do thuig iad- 
san an còmhradh so, agus bha 
e folaichte uatha, air chor as 
nach b'aithne dhoibh e : agus 
b'eagalach leo ceisd a chur air 
mu thimchioll a' chòmhraidh 
so. 

46 An sin dh'èirich deas- 
boireachd eatorra, cò aca bu 
mhò a bhitheadh. 

47 Agus airdolosa smuaint- 
ean an cridhe fhaicinn, ghabh 
e leanabh, agus chuir e làimh 
ris fèin e, 

48 Agus thubhairt e riu, 
Ge b'e ghabhas ris an leanabh 
so ann am ainm-sa, tha e a' 
gabhail riumsa : agus ge b'e 
neach a ghabhas riumsa, tha e 
gabhail ris anti a chuir uaith 
mi : oir anneach a's lugha 
'n ur measgsa uile, bithidh 
esan mòr. 

49 Agus fhreagair Eoin, a- 
gus thubhairt e, A mhaighstir, 
chunnaic sinne duine àraidh 
a' tilgeadh mach dheamhan a' 
d'ainm-sa; agus bhac sinn e, 
a chionn nach 'eil e 'g ar leant- 
uinnne. 

50 Agus thubhairt losa ris, 
Na bacaibh e : oir ge b'e nach 
'eil 'n ar n-aghaidh, tha e 
leinn. 

51 A nis anuair a choimh- 
lionadh làithean a ghabhail 
suas, shuidliich e a ghnùis 
chum dol gu lerusalem ; 

52 Agus chuir e teachdair- 
ean roimh a ghniìis : agus 



134 



LUCAS. 



dh'imich iad, agus chaidh iad 
a steach do bhaile leis na Sa- 
maritanaich, a dh'ulluchadh 
air a shonsan. 

53 Agus cha do ghabh iad- 
san ris, a chionn gu'n robh 
'aghaidh mar gu'm biodh e 
dol gu lerusalem. 

54 Agus an uair a chunnaic 
a dheisciobuil Seumas agus 
Eoin so, thubhairt iad, A 
Thighearn, an àill leat gu'n 
abramaid teine a theachd a 
nuas o nèamh, agus an losg- 
adh, eadhon mar a rinn Elias ? 

55 Ach thionndaidh esan 
agus chronuich e iad, agus 
thubhairt e, Cha-n 'eil fhios 
agaibh ciod a' ghnè spioraid 
d'am bheil sibh : 

56 Oirchad'thàiningMacan 
duine a sgrios anama dhaoine 
ach g'an saoradh. Agus chaidh 
iad gu baile eile. 

57 Agus tharladh, an uair 
a bha iad ag imeachd air an 
t-slighe, gu'n dubhairt duine 
àraidh ris, A Thighearn, lean- 
aidh mise thu ge b'e àit an 
tèid thu. 

58 Agus thubhairt losa ris, 
Tha tuill aig na sionnaich, a- 
gus nid aigeunlaith an athair; 
ach cha-n 'eil àit aig Mac an 
duine anns an cuir e a cheann 
fuidhe. 

59 Agus thubhairt e ri 
duine eile, Lean mise : ach 
thubhairt esan, A Thighearn, 
leig dhomh dol air tùs agus 
m'athair adhlac. 

60 Ach thubhairt losa ris, 
Leig leis na mairbh am mairbh 
fèin adhlac; ach imich thusa 



agus searmonaich rìoghachd 
Dhè. 

61 Agus thubhairt neach 
eile mar an ceudna, A Thigh- 
earn, leanaidh mise thu : ach 
leig dhomh air tùs mo chead 
a ghabhail diubhsan a ta aig 
mo thigh. 

62 Ach thubhairt losa ris, 
Cha-n 'eil neach air bith, a 
chuireas a làmh ris a' chrann- 
araidh, agus a sheallas 'n a 
dhèigh, iomchuidh air son 
rìoghachd Dhè. . 

CAIB. X. 

AN dèigh nan nithe sin, 
dh'orduich an Tighearna 
mar an ceudna deichnear agus 
tri fichead eile, agus chuir e 
lìon dithis agus dithis roimh a 
ghnùis iad, do gach baile, a- 
gus àit, anns an robh e fèin 
gu teachd. 

2 Air an aobhar sin thubh- 
airt e riu, Tha am fogharadh 
gu fìrinneach mòr, ach a ta 
an luchd-oibre tearc: guidh- 
ibh uime sin air Tighearn an 
fhogharaidh, luchd-oibre chur 
a mach chum 'fhogharaidh 
fèin. 

3 Imichibh : feuch, a ta 
mise 'g ur cur a mach mar uain 
am measg mhadadh-alluidh. 

4 Na giùlainibh sporan, no 
màla, no brògan ; agus na 
beannaichibh do neach air 
bith san t-slighe. 

5 Agus ge b'e tigh d'an 
tèid sibh a steach, abraidh air 
tùs, Sìth do'n tigh so. 

6 Agus ma bhios mac na 
sìthe an sin gabhaidh bhur 



CAIB. X. 



135 



sitli còmlinuidh air : ach mur 
bi, pillidh hhur sìth do bhur 
n-ionnsuidh fèin a rìs. 

7 Agus fanaibh anns an 
tigh sin, ag itheadh agus ag 
òl nan nithe a bheirear dhuibh : 
oir is airidh au t-oibriche air 
a thuarasdal. Na rachaibh o 
thigh gu tigh. 

8 Agus ge b'e baile d'an 
tèid sibh a steach, agus 's an 
gabh iad ribh, ithibh na nithe 
sin a chuireas iad 'n ur làthair. 

9 Ao^us leij^hisibha'mhuinn- 
tìr a ta euslan ann, agus ab- 
raibh riu, Tha rìoghachd Dhè: 
air teachd am fagus duibh. 

10 Ach ge b'e baile d'an 
tèid sibh a .steach, agus nach 
gabh iad ribh, air dhuibh dol 
a mach air a shràidibh, ab- 
raibh, 

11 Eadhon duslach bhur 
baile a lean ruinn, tha sinne 
a' glanadh dhinn 'n ur n-agh- 
aidh-sa : gidheadh, bìodh f hios 
so agaibh gu'n do dhruid 
rìoghachd Dhè ribh. 

12 Ach a ta mise ag ràdh 
ribh, gur so-iomchaire a bhith- 
eas e do Shodom san là ud, na 
do'n bhaile sin. 

13 Is an-aoibhinn duit, a 
Chorasiu ! is an-aoibhinn duit, 
a Bhetsaida ! oir nam bitheadh 
na h-oibre cumhachdach a 
rinneadh annaibh-sa air an 
deanamh ann an Tirus agus 
ann an Sidon, is fad o'n a 
dheanadh iad aithreachas, 'n an 
suidhe ann an saic-eudacli a- 
gus ann an luaithre. 

14 Ach bithidh e ni's so- 
iomchaire do Thirus agus do 



Shidon anns a' bhreitheanas, 
na dhuibh-sa. 

15 Agus thusa, a Chaper- 
naum, a ta air t'àrdachadh gu 
nèamh, tilgear sìos gu h-ifrinn 
thu. 

] 6 Esan a dh'èisdeas ribhse, 
èisdidh e riumsa : agus esan 
a dhiultas sibhse, tha e ga mo 
dhiultadhsa : agus an neach 
a dhiultas mise, tha e a' diult- 
adh an ti a chuir uaith mi. 

17 Agus phill an deichnear 
agus an tri fichead le gaird- 
eachas, ag ràdh, a Thighearn, 
a ta na deamhain fèin fo 
smachd againne troimh t'ainm- 
sa. 

18 Agus thubhairt e riu. 
Chunnaic mi Satan, mar dheal- 
anach, a' tuiteam o nèanih. 

19 Feuch, a ta mi toirt 
dhuibh cumhaclid saltairt air 
nathraichibh, agus air scor- 
pionaibh, agus air uile neart 
an nàmhaid ; agus cha ghoirt- 
ich ni air bith air aon dòiglj 
sibh. 

20 Gidheadh na deanailC 
gairdeachas air son gu bhd. 
na spioraid fo bhur smachd , 
ach deanaibh gairdeachas air 
son gu bheil bhur n-ainmean 
sgrìobhta anns na nèamhaibh 

21 Anns an uair sin fèin 
rinnlosagairdeachas 'n a spior- 
aid, agus thubhairt e, Tha mi 
toirt buidheachais duit, O Ath- 
air, a Thìghearn nèimli agus 
talmhainn, air son gu'n d'fhol- 
aich thu nanithesin o dhaom- 
\ihh glice agus tuigseach, agus 
|gu'n d'fhoillsich thii iad do 
naoidheanaibh : seadh, Athair, 



136 



LUCAS. 



oir is ann mar sin bu toil leat- 
sa. 

22 Tha na h-uile nithe air 
an tabhairt dhomhsa le m' Ath- 
air : agus cha-n aithne do 
neach air bith cò e am Mac, 
ach do'n Athair; no cò e an 
t-Athair ach do'n Mhac, agus 
an neach d'an àill leis a' Mhac 
fhoillseachadh. 

23 Agus air tionndadh r'a 
dheiscioWuibh, thubhairt e riu 
an uaignidheas, Is beannaichte 
na sùilean a chi na nithe ta 
sibhse a' faicinn : 

24 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
Gu'm b'iomadh fàidh agus 
righ, le'm bu mhiann na nithe 
fhaicinn a ta sibhse a' faicinn, 
agus nach fac iad ; agus na 
nithe a' chluinntinn, a ta sibhse 
a' cluinntinn, agus nach cual 
iad. 

25 Agus, feuch, sheas fear- 
lagha àraidh suas, 'g a dhearbh- 
adh, agus ag ràdh, A mhaigh- 
stir, ciod a ni mi chum gu 
sealbhaich mi 'a bheatha 
mhaireannach ? 

26 Agus thubhairt e ris, 
Ciod a tha sgrìobhta san lagh ? 
cionnus a leughas tu ? 

27 Agus ag freagairt dasan, 
thubhairt e, Gràdhaichidh tu 
an Tighearna do Dhia le d'uile 
chridhe, agus le d'uile anam, 
agus le d'uile neart, agus le 
d'uile inntinn; agusdochoimh- 
carsnach mar thu fèin. 

28 Agus thubhairt esan ris, 
Is ceart a f hreagair thu : dean- 
sa so, agus bithidh tu beò. 

29 Ach air dliasan toil a bhi 
aige e fèin fhìreanachadh, thu- 



bhairt e ri losa, Agus cò e mo 
choimhearsnach ? 

30 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e, Chaidh duine 
àraidh sìos o lerusalem gu le- 
richo, agus thuit e am measg 
luchd-reubainn,agusairdhoibh 
a rùsgadh, agus a lotadh, dh'- 
imich iad rompa, air fhagail- 
san doibh leth-mharbh. 

31 AgTis tharladh, gu'n 
d'imich sagart àraidh sios air 
an t-slighe sin : agus an uair a 
chunnaic se e, ghabh e seach- 
ad air an taobh eile. 

32 Agus mar an ceudna air 
do Lebhitheach bhi dlùth do'n 
ionad sin, thàinig e agus 
dh'amhairc e air, agus ghabh 
e seachad air an taobh eile. 

33 Ach air do Shamaritan- 
ach àraidh bhi gabhail an rath- 
aid, thàinig e far an robh 
esan : agus an uair a chunn- 
aic se e, ghabh e truas mòr 
dheth. 

84 Agus thàinig e d'a ionn- 
suidh, agus cheangail e suas a 
chreuchdan, a' dòrtadh oladh 
agus fìona annta, agus chuir e 
air 'ainmhidh fèin e, agus thug 
e gu tigh-òsda e, agus ghabh 
e cùram dheth. 

35 AgTis air an là màireach, 
'n uair a dh'fhalbh e, thug e 
mach dà pheghinn Romhanach, 
agus thug e do fhear an tigh- 
òsda iad, agus thubhairt e ris, 
Gabh cùram dheth ; agus ge 
b'e ni tuilleadh a chaitheas tu, 
an uair a philleas mise air 
m'ais, diolaidh mi dhuit e. 

36 Cò a nis do'n triuir so, 
a shaoileas tu, bu choimhears- 



CAIB. XI. 



137 



nach dhasan a thuit ara measg 
an luchd-reubainn ? 

87 Agus thubhairt esan, An 
ti a rinn tròcair air. An sin 
tbubhairt losa ris, Imich thusa, 
a.ifus dean mar an ceudna. 

38 Agusagimeachddhoibh, 
chaidh e steach do bhaile àr- 
aidh ; agus ghabh bean àraidh, 
d'am b'ainm Marta, d'a tigh 
fèin e. 

39 Agus bha piuthar aice 
d'an goirte Muire, a shuidh 
aig cosaibh losa, agus a bha 
'g èisdeachd 'fhocaiL 

40 Ach bha Marta air a ro- 
chììradh ]e mòran frithealaidb, 
agus air seasamh dhi 'n a làth- 
air, thubhairt i, A Thighearn, 
nach 'eil suim agad gu'n 
d'fhàg mo phiuthar mise a'm' 
aonar ri frithealadh ? uime sin 
abair rithe cuideachadh leam. 

41 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairte rithe, aMharta, 
a Mharta, tha thusa làn ciìr- 
aim, agus dragha mu thim- 
chioll mòrain do nithibh : 

42 Ach a ta aon ni feumail. 
Agus rinn Muire roghainn 
do'n chuid mhaith sin, nach 
toirear uaipe. 

CAIB. XI. 

AGUS tharladh air dha bhi 
ann an ionad àraidh ri 
h-urnuigh, 'n uair a sguir e, 
gu'n dubhairt neach àraidh d'a 
dheisciobluibh ris, A Thigh- 
earna, teagaisg dhuinne ur- 
nuigh a dheanamh, mar a 
theagaisg Eoin d'a dheisciob- 
luibh fèin. 

2 Agus thubhairt e riu, 



'N uair a ni sibh urnuigh, ab- 
raibh, Ar n-Athair a ta air 
nèamh, Gu naomhaichear t'- 
ainm, Thigeadli do rìoghachd. 
Deanar do thoil, mar air 
mèamh, gu ma h-amhluidh sin 
air thalamh. 

3 Thoir dhuinn o là gu là 
ar n-aran lathail. 

4 Agus maith dhuinn ar 
peacanna : oir a ta sinne fèin 
a' maitheadh do gach aon air 
am bheil fiachan againn. A- 
gus na leig ann am buaireadh 
sinn, ach saor sinn o'n olc. 

5 Agus thubhairt e riu, Cò 
agaibh-sa aig am bi caraid, a- 
gus a thèid d'a ionnsuidh air 
mheadhon-oidhche, agus a 
their ris, A charaid, thoir 
dhomh tri builinnean air ias- 
achd ; 

6 Oir thàinig caraid dhomh 
a m' ionnsuidh as a shlighe, 
agus cha-n 'eil ni agam a 
chuireas mi 'n a làthair : 

7 Agus gu'm freagair esan 
o'n taobh a stigh agus gu'n 
abair e, Na cuir dragh orm : 
tha 'n dorus a nis air a dhùn- 
adh, agus tha mo chlann maille 
rium 's an leabaidh ; cha-n 
fhaigh mi èirigh agus an toirt 
duit. 

8 A ta mi ag ràdh ribh, 
Ged nach èirich e agus nach 
toir e dha, air son gur e a 
charaid e ; gidheadh air son a 
liosdachd, èiridh e agus bheir 
e dha mheud as a ta dh'uir- 
easbhuidh air. 

9 Agus a ta mise ag ràdh 
ribh, larraibh, agus bheirear 
dhuibh : siribh, agus gheibh 



138 



LUCAS. 



sibh ; buailibh an dorus, agus 
fosgailear dhuibh. 

10 Oirgach neach a dh'iarr- 
as, glacaidh e : agus an ti a 
shireas, gheibh e : agus do'n 
ti a bhuaileas, fosgailear. 

11 Ma dh'iarras mac aran 
air aon neach agaibh-sa ta 'n a 
athair, an toir e dha clach ? 
no ma dìiiarras e iasg, an toir 
e nathair dha an àit èisg? 

12 No ma dh'iarras e ubh, 
an toir e scorpion da? 

13 Air an aobhar sin ma's 
aithne dliuibh-sa a ta olc, 
tiodhlacan maithe a thoirfe do 
'ur cloinn, nach mòr is mò na 
sin a bheir bhur n-Athair 
mèamhaidh an Spiorad naomh 
dhoibhsan a dh'iarras air e ? 

14 Agus bha e tilgeadh a 
mach deamhain, agus bha e 
balbh. Agus air dol do'n 
deamhan a mach, labhair am 
balbhan; agus ghabh an sluagh 
iongantas. 

15 Ach thubhairt cuid 
diubh, Is ann troimh Bheelse- 
bub ceannard nan deamhan a 
ta e tilgeadh mach dheamhan. 

16 Agus dh'iarr dream eile 
dhiubh, ga dhearbhadh, comh- 
ar air o nèamh. 

17 Ach air dhasan an 
smuaintean a thuigsinn, thu- 
bhairt e riu, Gach rìoghachd 
a ta roinnte 'n a h-aghaidh fèin, 
fàsaichear i ; agus gach tigh 
a la roìnnte 'n a aghaidh fèin, 
tuitidh e. 

18 Agusma tha Satan mar 
an ceudna air a roinn 'n a agh- 
aidh fèin, cionnus a sheasas a 
rìogbachd? oir tha sibhse ag 



ràdh, gu bheil mise troimh 
Bheelsebub a' tilgeadh a mach 
dhearahan. 

19 Agus ma 's ann troimh 
Bheelsebub a ta mise a' tilg- 
eadh mach dheamhan, cò e 
troimh am bheil bhur clann-sa 
'g an tilgeadh mach? uimesin 
bithidh iadsan 'n am breith- 
eamhnaibh oirbh. 

20 Ach ma 's ann le mèur 
Dhè a ta mise a' tilgeadh 
mach dheamhan, tha rìogh- 
achd Dhè, gun teagamh, air 
teachd oirbhse. 

21 'Nuairaghleidheasduine 
làidir fo armaibh a thalla fèin, 
tha na bhuineas da ann an 
sìth. 

22 Ach an uair a thig duine 
a's treise na e, agus a bheir e 
buaidh air, bheir e uaith 'arm- 
achd uile anns an robh a 
dhòigh, agus roinnidh e a 
chreach. 

23 An neach nach 'eil leam- 
sa, tha e a'm' aghaidh ; agus 
an neach nach 'eil a' cruinn- 
eachadh leam-sa, sgapaidh e. 

24 'Nuair a thèid an spior- 
ad neòghlan a mach a duine, 
imichidh e troimh ionadaibh 
tiorma, ag iarraidh foise : agus 
an uair nach faigh e sin, their 
e, PiIIidh mi dh'ionnsuidh mo 
thighe as an d' thàinig mi. 

25 Agus air dha teachd, 
gheibh se e air a sguabadb a- 
gus air a dlieanamh maiseach. 

26 An sin imichidh e, agus 
bheir e leis seachd spioraid 
eile a's miosa na e fèin ; agus 
air dhoibh dol a steach, gabh- 
aidh iad còmhnuidh an sin : 



CATB. XL 



139 



agus bithidh deireadh an duine 
siii ni's miosa na a thoiseach. 

'11 Agus an uair a bha e 
labhairt nan nithe so, thog 
bean àraidh do'n t-shiagh a 
gn th, agus thubhairt i ris, Is 
beannaicbte a' bbrù a ghiììl- 
ain thu, agus na cìochan a 
dheoghail tiiu. 

28 Ach thubhairt esan, Is 
mò gur beannaichte iadsan a 
dh'èisdeas ri focal Dè, agus a 
choimhideas e. 

29 Agus an uair a chruinn- 
ich an sluagh gu tiugh d''a 
ioìmsuidh, thòisich e air a ràdh, 
Is droch ghinealach so : tha 
iad ag iarraidh comhara ; agus 
cha toirear comhara dhoibh, 
ach comhara lonais an fhàidh. 

30 Oir mar a bha lonas 'n a 
chomhara do mhuinntir Ni- 
nebheh, is ann mar sin mar an 
ceudna bhios Mac an duine 
do'n ghinealach so. 

31 Eiridh ban-righinn na 
h-àirde deas suas anns a' 
bhreitlieanas maille ri daoin- 
ibh a' ghinealaich so, agus dìt- 
idh i iad : oir thàinig ise o 
iomallaibh na talmhainn, a 
dh'èisdeachd ri gliocas Shol- 
aimh ; agus, feuch, a ta ni's 
mò na Solamh an so. 

32 Eiiidh muinntir Nine- 
bheh suas anns a' bhreitheanas 
mailie ris a' ghinealach so, a- 
gus dìtidh iad e : oir rinn iad- 
san aithreachas le searmoin 
lonais ; agus, feuch, a ta ni's 
mò na lonas an so. 

33 Cha-n 'eil neach 's am 
bith, air dha coinneal a lasadh, 
a chuireas am folach i, no fo 



shoitheach ; ach ann au coinn- 
leir, chum gu'm faic an dreani 
a thig a stigh an solus. 

34 Is i an t-siìil solus a' 
chuirp : uime sin an uair a 
bhios do shùil glan, bithidh do 
chorp uile làn soiuis : ach an 
uair a bhios do sJiuil olc, bith- 
idh do chorp mar an ceudna 
dorcha. 

35 Uime sin thoir an aire, 
nach bi an solus a ta annad 
'n a dhorchadas. 

36 Air an aobhar sin ma 
bhitheas do chorp uile soill- 
seach, gun chuid sam bith 
dheth dorcha, bithidh e soill- 
seach gu h-iomlan, mar an uair 
a shoillsicheas coinneal thu le 
dealradh. 

37 Agus a' labhairt dhasan, 
dh'iarr Phairiseach àraidh air 
a dhìnneir a ghabhail maille 
ris : agus chaidh e stigh, agus 
shuidh e chum bìdh. 

38 Agus an uair a chunn- 
aic am Fhairiseach sin, b'iogh- 
nadh leis nach d'ionnlaid se e 
fèin roimh a dhìnneir. 

39 Agus thubhairt an Tigh- 
earna ris, A nis, Phairiseacha, 
glanaidh sibhse an taobh a 
muigh do'n chupan agus do'n 
mhèis : ach a ta 'n taobh a 
stigh dhibh làn do reubainn 
agus do aingidheachd. 

40 Amadana, an ti a rinn 
an ni a ta 'n taobh a muigh, 
nach do rinn e an ni a ta 'n 
taobh a stigh mar an ceudna ? 

41 Ach thugaibh uaibh 
dèirc do na nithibh a ta ag- 
aibli : agus, feuch, a ta na 
h-uile nithe glan duibh. 



140 



LUCAS. 



42 Acliisan-aoibhinnduibh, 
Phairiseacha : oir a ta sibh a' 
toirt deachaimh à mionnt, a- 
gus à rù, agus as gach uile 
ghnè luibhean, agus a' gabh- 
ail thairis air breitheanas agus 
air gràdh Dhè : bu chòir 
dhuibh iad so a dheanamh, a- 
gus gun iad sud fhàgail gun 
deanamh. 

43 Is an-aoibhinn duibh, 
Phairiseacha : oir is ionmhuinn 
leibh na ceud àiteacha-suidhe 
anns na sionagogaibh, agus 
fàilte fJiaotainn air na marg- 
aibh. 

44 Is an-aoibhinn duibh, a 
egrìobhaichean agus Pharis- 
eacha, a chealgairean : oir a 
ta sibh mar uaighean nach 
faicear, agus do nach toir na 
daoine a ta 'g imeachd thairis 
orra, an aire. 

45 Agus fhreagair duine 
àraidh do'n luchd-Iagha, agus 
thubhairt e ris, A mhaighstir, 
le so a labhairt, tha thu toirt 
maslaidh dhuinne mar an 
ceudna. 

46 Agus thubhairt esan, Is 
an-aoibhinn dhuibh-sa mar an 
ceudna, a luchd-lagha : oir a 
ta sibh a' cur uallacha troma 
do ghiùlan air daoinibh, agus 
cha bhean sibh fèin ris na 
h-uallaichibh le h-aon do bhur 
mèuraibh. 

47 Is an-aoibhinn duibh : 
oir a ta sibh a' togail àitean- 
adhlaic nam fàidhean, agus is 
iad bhur n-aithriche a mharbh 
iad. 

48 Gu deimhin a ta sibh a' 
toirt fianuis gu bheil sibh ag 



aontachadh le gnìomharaibh 
bhur n-aithriche : oir mharbh 
iadsan gu deimhin iad, agus a 
ta sibhse a' togail an àitean- 
adhlaic. 

49 Air an aobhar sin thubh- 
airt gliocas Dè, Cuiridh mise 
fàidhean, agus abstoil d'an 
ionnsuidh, agus cuid diubh 
marbhaidh iad, agus cuid eile 
geur-Ieanaidh iad : 

50 Chum gu'n agrar air a' 
ghinealach so fuil nam fàidh- 
ean uile a dhòirteadh o thois- 
each an domhain ; 

51 O fhuil Abeil gu fuil 
Shachariais, a mhilleadh eadar 
an altair agus an teampull : 
gu deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, gu'n agrar i air a' ghin- 
ealach so. 

52 Is an-aoibhinn duibh, a 
luchd-lagha : oir thug sibh air 
falbh iuchair an eòlais : cha 
deachaidh sibh fèin a steach, 
agus an dream a bha dol a 
steach, bhac sibh iad. 

53 Agus an uair a bha e 
labhairt nan nitbe so riu, 
thòisich na sgrlobhaichean a- 
gus na Phairisich air a chur 
thuige gu dian, agus a tharr- 
uing gu labhairt air mòran do 
nithibh : 

54 A' deanamh feall-aire 
air, agus ag iarraidh ni èigin 
a ghlacadh as a bheul, chum 
gu'm bìodh ciìis-dhìtidh aca 
'n a aghaidh. 

CAIB. XII. 

ANNS an àm sin, an uair a 
bha sluagh gun àireamh 
air cruinneachadh, ionnus 



CAIB. XIL 



141 



^'n robli iad a' saltairt air a 
clièile, thòisich e air a ràdh 
r'a dheisciobluibh fèin, Roimh 
oach ni bithibh air bhur faicill 
o thaois ghoirt nam Phairis- 
each, eadhon cealgaireachd. 

2 Oir cha-n 'eil ni air bith 
foluichte, nach foillsichear ; 
110 uaigneach, air nach faigh- 
ear fìos. 

3 Air an aobhar sin ge b'e 
ni a labhair sibh san dorchadas, 
cluinnear e 's an t-solus : agus 
an ni a labhair sibh 's a' chluais 
'an seòmraichibh uaigneach, 
gairmear e air mullach nan 
tighean. 

4 Agus a ta mi ag ràdh 
ribhse, mo chàirde, Na biodh 
eagal oirbh roimh 'n nihuinn- 
tir sin a mharbhas an corp, a- 
gus 'na dhèigh sin aig nach 
'eil ni tuilleadh dh'fheudas iad 
a dheanamh : 

5 Ach nochdaidh mi dhuibh 
cò e roimh an còir dhuibh 
eagal a bhi oirbh : Biodh eagal 
an Ti ud oiibh, aig am bheil 
curahachd, an dèigh neach a 
mharbhadh, a thilgeadh do 
ifrinn ; seadh, a ta roi ag ràdh 
ribh, Biodh eagal an Ti so 
oirbh. 

6 Nach 'eil ciìig gealbhoinn 
air an reiceadh air dhà fheoir- 
ling, agus cha-n 'eil aon diubh 
air dhearmad 'am fianuis Dè ? 

7 Ach a ta eadhon fuiiteine 
bhur cinn uile air an àireamh. 
Uime sin na biodh eagal oirbh : 
is fearr sibhse na mòran gheal- 
bhonn. 

8 Agus a ta mise ag ràdh 
ribh, Ge b'e neach a dh'aidich- 



eas mise 'am fianuis dhaoine, 
aidichidh Mac an duine esan 
mar an ceudna an làthair aing- 
le Dhè : 

9 Ach ge b'e neach a 
dh'àicheadhas mise 'am fianuis 
dhaoine, àicheadhar esan am 
fianuis aingle Dhè. 

10 Agus ge d'e neacli a 
labhras focal an aghaidh Mhic 
an duine, maithear dha e : ach 
do'n ti a labhras toibheura an 
aghaidh an Spioraid naoimh, 
cha toirear maitheanas. 

1 1 Agus an uair a bheir iad 
sibli clmm nan sionagog, a- 
gus nau uachdaran, agus nan 
daoine cumhachdacli, na biodh 
e 'n a ro-chììram oirbh cionnus 
no ciod a fhreagras sibli, no 
ciod a their sibh : 

12 Oir teagaisgidh an Spior- 
ad naorali dhuibh anns an uair 
sin fèin na nitlie a's còir dhuibli 
a ràdh. 

13 Agus thubhairt neach 
àraidh do'n t-sluagh ris, A 
mhaighstir, abair ri m' bhràth- 
air an oighreachd a roinn rium. 

14 Agus thubhairt e ris, A 
dhuine, cò a chuir mise a'm' 
bhreitheamh, no a'm' fhear- 
roinn os bliur ceann? 

15 Agus thubhairt e riu, 
Thugaibh an aire, agus gleidh- 
ibh sibh fèin o shannt : oir 
cha-n ann 'am mòr-phailteas 
nan nithe ta e sealbhachadh 
tha beatha an duine. 

16 Agus labhair e cosamh- 
lachd riu, ag ràdh, Thug fear- 
anu duine shaoibhir àraidh 
bàrr pailte uaith : 

17 Agus smuainich e ann 



142 



LUCAS. 



fèin, ag ràdh, Ciod a ni mi, a 
ehionn nach 'eil agam àit anns 
an cruinnich mi mo thor- 
aidh ? 

18 Agus thubhairt e, Ni 
mi so : leagaidh mi nio shaibh- 
lean, agus togaidh mi saibhlean 
a's mò ; agus cruinnichidh mi 
annta sin mo thoraidh uile, a- 
gus mo mhaoin. 

19 Agus their mi ri m' an- 
am, Anam, a ta agad mòran 
do nithibh maithe air an tasg- 
aidh fa chomhair mòrain 
bhliadhnacha ; gabh fois, ith, 
òl, agus bi subhach. 

20 Ach thubhairt Dia ris, 
Amadain, air an oidhche so 
fèin iarrar t'anam uait : an sin 
cò dha a bhuineas na nithe sin 
a dh'uUuich thu? 

21 Is ann mar sin a ta an ti 
a thaisgeas ionmhas dha fèin, 
agus nach 'eil saoibhir a thaobh 
Dhè. 

22 Agus thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, Uime sin a ta 
mise ag ràdh ribh, na biodh 
ro-chùram oirbh mu thimchioll 
bhur beatha, ciod a dh'itheas 
sibh ; no mu thimchioU bhur 
cuirp, ciod a chuireas sibh 
umaibh. 

23 Is mò a' bheatha na 'm 
biadh, agus an corp na 'n 
t-eudach. 

24 Tliugaibh fa'near na fith- 
ich : oir cha-n 'eil iadsan a' 
cur no buain ; cha-n 'eil aca 
tigh-tasgaidh no sabhal ; agus 
a ta Dia 'g am beathachadli : 
Cia mòr is fearr sibhse na 'n 
eunlaitli ? 

• 25 Agus cò agaibh-sa, ]e ro- 



chùram, isurrainn aon làmh- 
choille a chur r'a àirde fèin ? 

26 Mur 'eil sibh uime sin 
comasach air an ni a's luffha a 
dheanamh, c'ar son a ta sibh 
ro-chùramach mu nithibh eile? 

27 Thugaibh fa'near na lil- 
ighean, cionnus a ta iad a' 
fàs : cha-n 'eil iad a' saoith- 
reachadh, no a' snìomh : gidh- 
eadh a ta mi ag ràdh ribh, 
nach robh Solamh fèin 'n a 
ghlòir uile, air a sgeadachadli 
mar aon diubh so. 

28 Agus ma tha Dia mar 
sin a' sgeadachadh an fheoir, 
a ta 'n diugh s a' mhachair, a- 
gus am màireach air a thilg- 
e adh 's an amhuinn ; nach mòr 
is mò a sgeadaicheas e sibhse, 
O dhaoine air bheag creidimh? 

29 Uime sin na iarraibh-sa 
ciod a dh'itheas sibh, no ciod 
a dh'òlas sibh, agus na bithibh 
amharusach. 

30 Oir na nithe so uile ta 
Cinnich an t-saoghail ag iarr- 
aidh : ach a ta fhios aig bhur 
n-Athair-sa gu bheil feum ag- 
aibli air na nithibli sin. 

31 Ach iarraibh-sa rìogh- 
achd Dhè, agus cuirear na 
nithe so uile ribh. 

32 Na biodh eagal ort, a 
threud bhig; oir is e deadh 
thoil bhur n-Athar an rìogh- 
achd a thoirt duibh. 

33 lìeicibh na bheil agaibh, 
agus thugaibh dèirc uaibh : 
deanaibh dbuibh fèin sporain 
nach fàs sean, ionmhas nach 
teirig anns na nèamhaibh. far 
nach tig gaduiche am fagus, 
agus nach truailan reudan. 



CAIB. XII. 



143 



34 Oir ge b'e àit am bheil 
bhur n-ionmhas, an sin bith- 
idh bhur cridhe mar an ceud- 
na, 

35 Biodh bhur leasraidh 
crioslaichte nm'n cuairt, agus 
hhuT lòchrain air an lasadh ; 

36 Agus sibh fèin cosmhuil 
ri daoinibh a ta feitheamh an 
Tighearna, 'n uair a philleas e 
o'n phòsadh ; chum air dha 
teachd agus bualadh, gu'n 
frrad-fhosoail iad dlia. 

37 Is beannaichte na seirbh- 
isich sin, a gheibh an Tigh- 
earna, 'nuair a thig e, ri faire : 
gu deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, gu'n crioslaich se e fèin 
mu'n cuairt, agus gu'n cuir e 
'n an suidhe iad chum bìdh, 
agus gu'n tig e mach agus 
gu'n dean e frithealadh dhoibh. 

38 Agus ma thig e 's an dara 
faire, no ma thig e 's an treas 
faire, agus gu'm faigh e iad 
mar sin, is beannaichte na 
seirbhisich sin. 

39 Agus biodh cinnt agaibh 
air so, nam biodh fhios aig 
fear an tighe cia an uair anns 
an tigeadh an gaduiche, gu'n 
deanadh e faire, agus nach 
fuilgeadli e a thigh a bhi air a 
tholladli triomh. 

40 Bithibh-sa uime sin deas 
mar an ceudna : oir thig Mac 
an duine 'n uair nach saoil sibh. 

41 Agus thubhairt Peadar 
ris, A Thighearn, an ann 
ruinne e ta thu labhairt a' 
chosamhlachd so, no ris gach 
uile ? 

42 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Cò e uime sin an stiùbh- 



ard fìrinneach agus glic sin, 
a chuireas a Tln'ghearn os 
ceann a theaghlaich, a thoirt 
doihli an cuibhrinn bìdh 'n a 
àm fèin ? 

43 Is beannaichte an seirbh- 
iseach sin, a gheibh a Thigh- 
earn, an uair a thig e, a' dean- 
amh mar sin, 

44 Gu fìrinneach a ta mi 
ag ràdh ribh, gu'n cuir se e 
os ceann na bheil aige. 

45 Ach ma their an seirbh- 
iseach sin 'n a chridhe, Tha 
mo Thighearn a' cur dàile 'na 
theachd ; agus ma thòisicheas 
e air na h-òfflaich aofus na ban- 
oglaich a bhualadh, agus ith- 
eadh, agus òl, agus a bhi air 
mhisg ; 

46 Thin^ Tighearn an t- 
seirbhisich sin ann an ]à nach 
'eil sùil aigeris, agus a ann an 
uair nach fìos da, agus gearr- 
aidh e 'n a bhloighdibh e, agus 
bheir e a chuibhrionn da maille 
ris na mi-chreidich. 

47 Agus an seirbhiseach 
sin d'am b'aithne toil amhaigh- 
stir, agus nach d'ulluich e fein, 
agus nach d'rinn a rèir a thoile, 
buailear e le mòran blmillean. 

48 Ach an ti do nach b'aith- 
ne, agus a rinn nithe a b'airidh 
air buiHibh, buailear esan le 
beagan do hlmillihh. Oir-gach 
neach d'an d'thugadh mòran, 
iarrar mòran uaith : agus ge 
b'e ri 'n d'earbadh mòran, 
iarrar an tuilleadli air. 

49 Thàinig mise a chur 
teiue air an talamh, agus ciod 
is àill leam, ma ta e cheana air 

! f hadadh. 



144 



LUCAS. 



50 Ach a ta baisteadh ap^am 
rì bhi air mo bhaisteadh leis, 
agus ciomius a ta mi air mo 
theannadh gus an coimhlionar 
e! 

51 Am bheil sibh a' saoil- 
sinn gu'n d'thàinig mise a 
thoirt sìthe air an talamh? m 
h-eadh, a ta mi ag ràdh ribh, 
ach aimhreit. 

52 Oir bithidh à so suas 
cùignear 'an aon tigh air an 
roinn, triuir an aghaidh dithis, 
agus dithis an aghaidh triuir. 

53 Bithidh an t-athair air a 
roinn an agbaidh a' mhic, a- 
gus am mac an aghaidh an 
athar; a' mhàthair an agh- 
aidh na nighinn ,agus an nigh- 
ean an aghaidh na màthar ; 
a' mhàthair-chèile an aghaidh 
mnà a mic, agus bean a' mhic 
an aghaidh a màthar-cheile. 

54 Agus thubhairt e mar 
an ceudna ris an t-sluagh, 
'N uair a chi sibh neul ag èir- 
igh san àird an iar, air ball 
their sibh, A ta fras a'teachd ; 
agus a ta e mar sin. 

55 Agus an uair a cM sibh 
a' ghaoth à deas a' sèideadh, 
their sibh, Bithidh teas ann; 
agus a ta e tachairt. 

56 A chealgairean, is aith- 
ne dhuibh breth a thoirt air 
aghaidh nan speur, agus na 
talmhainn ; ach cionnus nach 
'eil sibh a' toirt breth air an 
aimsir so ? 

57 Agus c'ar son nach 'eil 
sibh eadhon naibh fèin a' 
brcithncachadh an ni sin a ta 
ceart ? 

58 'N uair a thèid tbii maille 



ri d' eascaraid chum an uachd- 
arain, dean dìchioll san t- 
shghe air bhi air do shaoradh 
uaith ; air eagal gu'n tarruing 
e chum a' bhreitheimh thu, 
agus gu'n toir am breitheamh 
thairis do'n mhaor thu, agus 
gu'n tilg am maor 'am prìosan 
thu. 

59 A ta mi ag ràdh riut, 
nach tèid thu mach as a sin, 
gus an ìoc thu eadhon a' 
pheighinn dheireannach. 

CAIB. XIII. 

AGUS bha iàthair 's an àm 
sin daoine àraidh a dh'- 
innis dha mu thimchioll nan 
Galilèach, muinntir a mheasg 
Pilat am fuil maille r'an ìob- 
airtibh. 

2 Agus fhreagair losa ag-us 
thubhairt e riu, Am bheil sibh 
a' saoilsinn gu'n rabli na Gal- 
ilèaich sin 'n am peacaich ni's 
mò na na Galilèaich uile, air 
son gu'n d'f hulaing iad a leith- 
id so ? 

3 Ni h-eadh, a ta mi ag 
ràdh ribh : ach mur dean sibh- 
se aithreachas, sgriosar sibh 
uile mar an ceudna, 

4 No na h-ochd fir dheug 
sin air an do thuit an tùr ann 
an Siloam, agus a mharbh iad, 
an saoil sibh gu'n robh iadsan 
'n am peacaich os ceann nan 
uile dhaoine a bha'n an còmh- 
nuidh an lerusalem? 

5 Ni h-eadh, a ta mi ag 
ràdh ribh : ach mur dean sibh- 
se aithreachas, sgriosar sibli 
uile mar an ceudna, 

Q Labhair e mar an ceudna 



CAIB. 

an cosamhlachd so : Bha aig 
duine àraìdh crann-f ìge suidh- 
ichte 'n aghàradh fiona : agus 
thàinig e ag iarraidh toraidh 
air, agus cha d'fhuair e. 

7 An sin thubhairt e ris a' 
ghàradair, Feuch, a ta mi rè 
thri bliadhna a' teachd a dh'- 
iarraidh toraidh air a' chrann- 
fhìge so, agus cha-n 'eil mi 
faotainn a bheag: gearr sìos 
e, c'ar son a ta 'e 'fàsachadh 
na talmhainn ? 

8 Agus fhreagair esan agus 
thubhairt e ris, A Thighearna, 
leig leis air a' bhliadhna so mar 
an ceudna, gus an cladhaich 
mi m'a thimchioll, agus gu'n 
cuir mi aolach iria bJiun : 

9 Agus ma ghiììlaineas e 
toradh, is maith sin : ach mur 
giùlain, 'n a dhèigh sin gearr- 
aidh tu sios e. 

10 Agus bha e a' teagasg 
'an aon do na sionagogaibh air 
an t-sàbaid. 

11 Agus, feuch, bha bean 
àraidh a làtJiair aig an robh 
spiorad anmbuinneachd rè 
ochd bliadhna deug, agus bha 
i air a cromadh ri chèile, agus 
gun chomas aice air chor sam 
bith i fèin a dhìreachadh. 

12 Agus an uair achunnaic 
losa i, ghairm e d'a ionnsuidh 
i, agus thubhairt e rithe, A 
bhean, tha thu air d'fhuasg- 
ladh o d'anmhuinneachd. 

13 Agus chuir e a làmhan 
oirre ; agus air ball rinneadh 
dìreach i, agus thug i glòir do 
Dhia. 

14 Agus fhreagair uachd- 
aran na sionagoig, agus e àln 



XIII. 145 

do fheirg air son gu'n d'rinn 
losa leigheas air là na sàbaid, 
agus thubhairt e risan t-sluagh, 
Tha sè làithean anns an còir 
obair a dheanamh : orra so air 
an aobhar sin thigibh, agus 
bithibh airbhur leigheas, agus 
na b'ann air là na sàbaid. 

15 An sin fhreagair an 
Tighearn e, agus thubhairt e, 
A chealgair, nach fuasgail 
gach aon agaibh a dhamh no 
'asal o'n phrasaich, agus nach 
toir e gu uisge e air là na sà- 
baid? 

16 Agus nach bu chòir a' 
bhean so, a ta'n a nighinn do 
Abraham, a cheangail Satan 
a nis rè ochd bliadhna deug, 
a bhi air a fuasgladh o'n 
chuibhreach so air là na sà- 
baid ? 

17 Agus an uair a thubhairt 
e na nithe sin, chuireadh a 
naimhdean uile gu nàire : ach 
rinn an sluagh uile gairdeach- 
as, air son nan uile nithe glòr- 
mhor a rinneadh leis. 

18 A sin thubhairt e, Cò 
ris a ta rìoghachd Dhè cos- 
mbuil ? agus cò ris a shamh- 
laicheas mi i ? 

19 Tha i cosmhuil ri gràinne 
do shìol mustaird, a ghabh 
duine, agus a chuir a 'n a ghàr- 
adh : agus dh'f hàs e, agus 
rinneadh craobh mhòr dheth ; 
agus rinn eunlaith an athair 
nid 'n a geugaibh. 

20 Agus thubhairt e a rìs, 
Cò ris a shamhlaicheas mi 
rìoghachd Dhè ? 

21 Tha i cosmhuil ri taois 
ghoirt, a ghabh bean agus a 

K 



146 



LUCAS. 



dh'fholaich i an tri tomhas- 
aibh mine, gus an do ghoirt- 
icheadh an t-iomlan. 

22 Agus chaidh e troimh 
gach caithir agus baile beag, 
a' teagasg, agus a' gabhail na 
slighe gu lerusalem. 

23 An sin tliubhairt neach 
àraidh ris, A Thighearn, an 
tearc iad a shaorar? Agus 
thubhairt esan riu, 

24 Deanaibh spairn chru- 
aidh gu dol a stigh air a' 
gheata chumhann : oir a ta mi 
ag ràdh ribh, gu'n iarr mòran 
dol a stigh, agus nach urrainn 
iad. 

25 O'n uair a dh'èireas fear 
an tiglie, agus a dhùineas e 'n 
dorus, agus a thòisicheas sibh- 
se air seasamh a muigh, agus 
an dorus a bhualadh, ag ràdh, 
A Thighearn, a Thighearn, 
fosgail duinn ; agus air dhasan 
freagairt their e ribh, Cha-n 
aithne dhomh sibh, cò as a ta 
sibh : 

26 An sin tòisichidh sibh 
air a ràdh, Dh'ith sinn agus 
dh'òl sinn a' d' lathair, agus 
theagaisg thu 'n ar sràidibh. 

27 Ach their esan, A ta mi 
aff ràdh ribh, cha-n aithne 
dhomh sibh, cò as a ta sibh ; 
imichibh uam uile, a luchd- 
deanamh na h-eucorach. 

28 An sin bitliidh gulagus 
gìosgan fhiacal, an uair a clii 
sibh Abraham, agus Isaac, a 
gus lacob, agus na fàidhean 
uile ann an rìoghachd Dhè 
agus sibli fèin air bhur tilg- 
eadh a mach. 

29 Agus thig iad o'n àird 



an ear, agus o'n àird an iair, 
gus o'n àirde tuath agus deas, 
agus suidhidh iad ann an 
rìoghachd Dhè. 

30 Agus, feuch, atadaoine 
air dheircadh a bhitheas air 
thoiseach, agus air thoiseacli 
a bhitheas air dheireadh. 

31 Air an là sin fèin thàin- 
ig Phairisich àraidh d'a ionn- 
suidh, ag ràdh ris, Gabh a 
mach agus imich à so : oir tha 
toil aig Herod do mharbh- 
adh. 

32 Agus thubhairt e riu, 
Imichibh agus innsibh do'n 
t-sionnach sin, Feuch, a ta mi 
tilgeadh macli dlieamhan, agus 
a ta mi deanamh leigheas an 
diugh, agus am màireach, a- 
gus air an treas là bithidh mi 
air mo dheanamh foirfe. 

33 Gidheadh, is èigin domh 
imeaclid an diuofh ao'us am 
màireach,agus an là'n a dhèigh. 
sin : oir cha-n fheud e bhi gu'n 
cuirear fàidh gu bàs a mach 
à lerusalem. 

34 A lerusalem, a lerusa- 
lem, a mharbhas na fàidhean, 
agus a chlachas an dream a 
chuirear a d'ionnsuidh : cia 
minic a b'àill leam do chlann 
a chruinneachadh, mar a 
chruinnicheas cearc a h-àlach 
fuidh a sgiathaibh, agus cha 
b'àill leibh ! 

35 Feuch, dh'fhàgadh bhur 
tigh fàs agaibh : agus gu 
deinihin a ta mi ag ràdh ribh, 
nach faic sibh mise, gus an 
tig an t-àm, anns an abair sibh, 
Is beannaichte an ti a thig 'an 
ainm an Tighearna. 



CAIB. 

CAIB. XIV. 

AGUS tharladh, an tràth 
chaidh e gu tigh uachd- 
arain àraidh do na Phairisich a 
dh'itheadh bìdh air là na sà- 
baid, gu'n robh iad a' dean- 
amh geur-fhaire air. 

2 Agus, feuch, bha duine 
àraidh 'n a làthair air an robh 
a' mheud-bhronn. 

3 Agus f hreagair losa, agus 
labhair e ris an luchd-lagha, 
agus ris an Phairisich, ag ràdh, 
Am bheil e ceaduichte leigh- 
eas a dheanamh air là na sà- 
baid ? 

4 Ach dh'fhan iadsan 'n an 
tosd. Agus air dha breitti 
air, leighis se e, agus leig e 
uaith e : 

5 Agus fhreagair e iadsan, 
ag ràdh, Cò agaibh-sa, ma 
thuiteas 'asal no a dhamh ann 
an slochd, nach tarruing a 
mach gu gTad e air là na sà- 
baid? 

6 Agus cha b'uri-ainn iad a 
fhreagairt a rìs anns na nith- 
ibh sin. 

7 Agus labh air e cosamh- 
lachd riu-san a fhuair cuir- 
eadh, 'n uair a thug e fa'near 
niar a thagh iad na ceud àit- 
eacha-suidhe, ag ràdh riu, 

8 'Nuair a gheibh thu cuir- 
eadh o neach air bith chum 
bainnse, na suidh anns a' 
cheud àit ; air eagal gu'n d' 
fhuair duine a's urramaiche 
na t.hus-a cuireadh uaith ; 

9 Agus gu'n tig an ti a 
thug cuireadh dhuitse agus 
dhnsan, agus gu'n abair e riut, 
Thoir àit do'n duine so ; rgns| 



. XIV. 147 

gu'n tòisich thusa an sin le 
nàire air suidhe anns an àit a's 
ìsle. 

10 Ach an uair a gheibh 
thu cuireadh, imich agus suidh 
anns an àit a's ìsle ; chum, 
'n uair a thig esan a thug cuir- 
eadh dhuit, gu'n abair e riut, 
A charaid, suidh suas ni's 
àirde : an sin gheibh thu urr- 
am an làthair na muinntir a ta 
'n an suidhe air bord maille 
riut. 

1 1 Oir ge b'e neach a dh'àrd- 
aicheas e fein, ìslichear e ; a- 
gus ge b'e neach a dh'ìslich- 
eas e fèin, àrdaichear e. 

12 An sin thubhairt e ris 
an ti mar an ceudria a thug 
cuireadh dha, 'N uair a ni thu 
dìnneir no suipeir, na gairm 
do chàirdean, no do bhràithre, 
no do luchd-dàimh, no do 
choimhearsnaich sliaoibhir ; 
air eagal gu'n toir iadsan mar 
an ceuda cuireadh dhuitse a 
rìs, agus gu'm faigh thu a' 
chomain cheudna. 

13 Acli an uair a ni thu 
cuirm, gairm na bochdan, na 
daoine ciurramach, na bacaich, 
na doill : 

14 Agus bithidh tu beann- 
aichte, a chionn nach urrainn 
'md a' chomain cheudna thoirt 
duit : oir gheibh thu comain 
ann an aiseirigh nam fh-ean. 

15 Agus an uair a chual 
aon do na shuidh maille ris air 
bord na nithe sin, thubhairt e 
ris, Is beannaichte an ti sin a 
dh'itheas aran ann an rìogh- 
achd Dhè. 

I 16 Ach thubhairt esan ris, 



148 



LUCAS. 



Rinn duine àraidh suipeir 
mhòr, agus thug e cuireadh 
do mhòran : 

17 Agus chuir e a sheirbhis- 
each uaith an àm na suipeir a 
ràdh ris à mhuinntir a fhuair 
cuireadh, Thigibh, oir a ta na 
h-uile nithe a nis ullamh. 

18 Agus thòisich iad uile a 
dh'aon (jJmth air an leithsgeul 
a ghabhail. Thubhairt an ceud 
fhear ris, Cheannaich mi fear- 
ann, agus is èigin domh dol a 
mach agus f haicinn : tha mi 
ag guidhe ort, gabh mo leith- 
sgeul. 

19 Agus thubhairt fear eile, 
Cheannaich mi cùig cuing 
dhamh, agus a ta mi dol g'an 
dearbhadh : tha mi ag guidhe 
ort, gabh mo leithsgeul. 

20 Agus thubhairt fear eile, 
Phòs mi bean, agus air an 
aobhar sin cha-n 'eil e 'n comas 
domh teachd. 

21 Agus thàinig an seir- 
bhiseach sin, agus dh'innis e 
na nithe sin d'a thighearn. 
An sin air gabhail feirge do 
fbear an tighe, thubhairt e r'a 
sheirbhiseach, Gabh a mach 
gu grad gu sràidibh agus gu 
caol-shràidibh a' bhaile, agus 
thoir a stigh 'an so na bochd- 
an, agus na daoine ciurram- 
ach, agus na bacaich, agus na 
doill. 

22 Agus thubhairt an seir- 
bhiseacb, A Thighearn, rinn- 
eadh mar a dh'òrduich thu, 
gidheadh tha àite falamh ann 
fe,thast. 

23 Agus thubhairt an Tigh- 
earaa rls t-seirbhiseach, 



Gabh a mach gus na rathaid- 
ibh mòra agus na gàrachaibh, 
agus co-èignich iad gu teachd 
a steach, chum gu'm bi mo 
thigh air a lìonadh. 

24 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
nach blais aon do na daoinibh 
ud a fhuair cuireadh, do m' 
shuipeir-sa. 

25 Agus bha sluagh mòr ag 
imeachd maille ris : agus air 
dha tionndadh, thubhairt e 
riu, 

26 Ma thig neach air bith 
a m' ionnsuidh-sa, agus nach 
fuathaich e 'athair, agus a 
mhàthair, agus abhean-phòstìa, 
agus a chlann, agus a bhràith* 
rean, agus a pheathraichean, 
seadh, agus a bheatha mar an 
ceudna, cha-n 'eil e'n comas 
da bhi 'n a dheisciobul dhomh- 
sa. 

27 Agus ge b'e neach nach 
giùlain a chrann-ceusaidh, a- 
gus nach lean mise cha-n 'eil 
e 'n comas da bhi 'n a dheis- 
ciobul dhomhsa. 

28 Oir cò am fear agaibb~ 
sa leis am miann tùr a thogail, 
nach suidh sìos air tùs, agus 
nach meas an costus, a dh'- 
fheuchainn am bheil aige na 
chuireas crìoch air? 

29 Air eagal an dèigh dha 
a bhunadh a leagadh, agus 
gun bhi comasach air crìoch 
a chuir air, gu'n tòisich na 
h-uile a chi e ri fanoid air, 

30 Ag ràdh, Thòisich an 
duine so air tigh a thogail, a- 
gus cha b'urrainn e a chrìoch- 
nachadh. 

31 No cò an righ, ag dol a 



CAIB 

mach dha gu cogadh an agh- 
aidh righ eile, nach suidh sìos 
air tùs, agus nach gabh comh- 
airle, a dh'fheuchainn an urr- 
ainn e le deich mìle coinn- 
eamh a thoirt dasan a ta 
teachd le fichead mìle 'n a agh- 
aidh? 

32 No air bhi dhasan fath- 
ast fad uaith, cuiridh e teachd- 
aireachd a dh'iarraidh cumh- 
achan sìthe. 

33 Mar sin mar an ceudna, 
gach neach agaibh-sa, nach 
trèig na h-uile nithe a ta aige, 
cha-n 'eil e'n comas da bhi 'n a 
dheisciobul dhomhsa. 

34 Tha 'n salann maith : 
ach ma chailleas an salann a 
bhlas, ciod e leis an deanar 
deadh-bhlasda e ? 

35 Cha-n 'eil e iomchuidh 
chum an talmhainn, no chum 
an dùnain ; acli tilgidh daoine 
mach e. An ti aig am bheil 
cluasa chum èisdeachd, èisd- 
eadh e. 

CAIB. XV. 

AN sin thàinig na cìs- 
mhaoir uile agus na peac- 
aich am fagus da, chum èisd- 
eachd ris. 

2 Agus rinn na Phairisich 
agus na sgrìobhaichean gear- 
an, ag ràdh, Tha am fear so 
gabhail pheacach d'a ionn- 
suidh, agus ag itheadh maille 
riu. 

3 Agus labhair esan an cos- 
amhlachd so riu, ag ràdh, 

4 Cò an duine dhibhse aig 
am bheil ceud caora, ma chaill- 
eas e aon diubh, nach fàg an 



\. XV. 149 

naoi deug agus an ceithir fich- 
ead anns an fhàsach, agus 
nach tèid an dèigh na caor- 
ach a chailleadh, gus am faigh 
e i? 

5 Agus air dha a faotainn, 
cuiridh e air a ghuailibh i le 
gairdeachas. 

6 Agus an uair a thig e 
dhachaidh,gairmidh eachàird- 
ean agus a choimhearsnaicli an 
ceann a chèile, ag ràdh riu, 
Deanaibh gairdeachas maille 
riumsa, a chionn gu'n d'fhuair 
mi mo chaora bha caillte. 

7 Mar sin, a ta mi ag ràdh 
ribh, gu'm bi aoibhneas air 
nèamh air son aoin pheacaich 
a ni aithreachas, ni's mò na 
air son naoi deug agus ceithir 
fichead fìrean, aig nach 'eil 
feum air aithreachas. 

8 No cò a' bhean aig am 
bheil deich buinn airgid, ma 
chailleas i aon bhonn diubh, 
nach las coinneal, agus nach 
sguab an tigh, agus nach iarr 
gu dìchiollach gusam faigh i ef 

9 Agus air dhi fhaotainn, 
gairmidh i a ban-chairdean a- 
gus a ban-choimhearsnaich an 
ceann a chèile, ag ràdh, Dean- 
aibh gairdeachas leampa, oir 
fhuair mi am bonn a chaill mi. 

10 Mar an ceudna a ta mi 
ag ràdh ribh, A ta gairdeach- 
as an làthair aingle Dhè, air 
son aoin pheacaich a ni aitli- 
reachas. 

11 Agus thubhairt e, Bha 
aig duine àraidh dithis mhac : 

12 Agus thubhairt am mac 
a b' òige dhiubh r' a athair, 
Athair, thoir dhomhsa a' 



]50 



LUCAS. 



chuid-roinn a thig orm do d' 
mhaoin. Agus roinn e eatorra 
a bheathacliadh. 

13 Agus an dèigh beagain 
do làithibh, chruinnich am 
mac a b'òige a chuid uile, a- 
gus ghabh e a thurus do 
dhùthaich fad air astar, agus 
an sin chaith e a mhaoin le 
beatha struidheasach. 

14 Agus an uair a chaith 
e a chuid uile, dh'èirich gorta 
ro mhòr san tìr sin ; agus 
thòisich e ri bhi ann an uireas- 
bhuidh. 

15 Agus chaidh e agus 
cheangail se e fèin ri aon do 
shaor-dhaoinibh na dùtheha 
sin ; agus chuir e d'a fhearann 
e, a bhiadhadh mhuc. 

16 Agus bu mhiann leis a 
bhrù a lìonadh do na plaosg- 
aibh a bha na mucan ag ith- 
eadh ; ach cha d'thug neach 
air bith dha. 

] 7 Agus an uair a thàinig 
e d'a ionnsuidh fèin, thu- 
bhairt e, Cia lìon do hichd- 
tuarasdail m'atharsa aig am 
bheil aran gu leoir agus r'a 
sheachnadh, 'n uair a ta mise 
a' bàsachadh le gorta ? 

18 Eiridh mi, agus thèid 
mi dh'ionnsuidh m'athar, agus 
their mi ris, Athair, pheacaich 
mi an aghaidh fhlaitheanais, 
agus a'd' làthair-sa. 

19 Agus cha-n airidh mi 
tuiUeadh gu'n goirte do mhac- 
sa dhiom : dean mi mar aon 
do d'Iuchd-tuarasdail. 

20 Agus dh'èirich e, agus 
chaidh e dh'ionnsuidh 'athar. 
Ach air dha bhi fathast fad 



uaith, chunnaic 'athair e, agus 
ghabh e truas mòr dheth, agus 
ruith e, agus thuit e air a 
mhuineal, agus phòg se e. 

21 Agus thubhairt am mac 
ris, Athair, pheacaich mi an 
aghaidh fhlaitheanais, agus 
a'd' làthair-sa, agus cha-n air- 
idh mi tuilleadh gu'n goirte 
do mhac dhiom. 

22 Ach thubhairt an t-ath- 
air r'a sheirbhisich, Thugaibh 
a mach a' chulaidh a's fearr, 
agus cuiribh uime i ; agus 
cuiribh fàinne air a làimh, a- 
gus brògan air a chosaibh. 

23 Agus thugaibh an so an 
laogh biadhta, agus marbhaibh 
e ; agus itheamaid agus biom- 
aid subhach : 

24 Oir bha mo mhac so 
marbh, agus tha e beò a rìs ; 
bha e caillte, agus fhuaradh e. 
Agus thòisich iad air bhi subh- 
ach. 

25 A nis bha a mhac bu 
shine mach 's an fhearann : a- 
gus an uair a thàinig e, agtis 
a thàr e am fagus do'n tigh, 
chual e an.ceòl agus an dannsa. 

26 Agus ghairra e d'a ionn- 
suidh aon do na h-òglaich, a- 
gus dh'fhiosraich e ciod bu 
chiall do na nithibh sin. 

27 Agus thubhairt esan ris, 
Thàinig do bhràthair ; agus 
mharbh t'athair an laogh 
biadhta, a chionn gu'n d'f huair 
e rìs slàn fallain e. 

28 Agus ghabh esan fearg, 
agus cha b'àill leis dol a stigh: 
air an aobhar sin thàinig 'ath- 
air a mach, agus chuir e imp- 
idh air. 



CAIB. XVL 



151 



29 Ach fhreagair esan agus 
thubhairt e r a athair, Feuch, 
a ta mise a' deauamh seirbhis 
duit an uiread so do bhliadh- 
nachaibh, agus uair air bith 
cha do bhris mi t'àithne, gidh- 
eadh cha d'thug thu meann 
riarah dhomh, chum gu'm 
bithinn subhach maille ri m' 
chàirdibh. 

80 Ach an uair a thàinig 
do mhac so, a dh'ith suas do 
bheathachadh maille ri strìop- 
aichibh, mharbh thu an laogh 
biadhta dha. 

31 Agus thubhairt e ris, A 
mhic,tha thusa a ghnàth maille 
rium, agus na h-uile nithe as 
leamsa, is leatsa iad. 

32 Bu chòir dhuinn a bhi 
subhach, agus aoibhneach ; 
oir bha do ]>hràthair so marbh, 
agus tha e oeò a rìs ; agus bha 
e caillte, agus fhuaradh e. 

CAIB. XVI. 

AGUS thubhairt e mar an 
ceudna ra dheisciob- 
luibh, Bha duine saoibhir àr- 
aidh annaig an robh stiùbhard; 
agus chasaideadh ris e, mar 
neach a bha deanamh ana- 
caithidh air a mhaoin. 

2 Agus ghairm se e, a- 
gus thubhairt e ris, Ciod e 
so a ta mi cluinntinn mu d' 
thimchioll? thoir cunntas air 
do stiùbhardachd ; oir cha-n 
fheud thu bhi ni's faide a'd' 
stiììbhard. 

3 An sin thubhairt an stiù- 
bhard ann fèin, Ciod a ni mi ? 
oir a ta mo mhaio-hstir a' toirt 
na stiùbhardachd uam : cha-n 



urrainn mi ruamhar a dhean- 
amh, is nàr leam dèirc iarraidh, 

4 A ta fhios agam ciod a ni 
mi, chum 'n uair a chuirear as 
an stiùbhardachd mi, gu'n 
gabh iad a steach d'an tighibh 
mi. 

5 Agus air dha gach aon 
diubhsan air an robh fìachan 
aig a Thighearn ^a ghairm d'a 
ionnsuidh, thubhairt e ris a' 
cheud fhear, Cia meud a ta 
aie' mo Tig-liearn ortsa ? 

6 Agus thubhairt esan, Ceud 
tomhas oladh. Agus thu- 
bhairt e ris, Gabh do sgrìobh- 
adh, agus suidh sìos gu h-eal- 
amh, agus sgrìobh leth-cheud. 

7 An sin thubhairt e ri fear 
eile, Agus cia meud a ta aig 
ortsa? Agus thubhairt esan, 
Ceud tomhas cruithneachd. 
Agus thubhairt e ris, Gabh do 
sgrìobhadh, agus sgrìobh cei- 
thir fichead. 

8 Agus mhol an Tighearn 
an stiùbhard eucorach, do 
bhrìgh gu'n d'rinn e gu glic : 
oir a ta clann an t-saoghail so 
'n an ffineahich fèin ni's g'h'ce 
na clann an t-soluis. 

9 Agus a ta mise ag ràdh 
ribh, Deanaibh dhuibh fèiii 
càirdean le Mamonna h-eucor- 
ach ; chum 'n uair a shiubhlas 
sibh, gu'n gabhar sibh do àit- 
ibh-còmhnuidh siorruidh. 

10 An ti a ta firinneach 
anns an ni a's lugha, tha e fìr- 
inneach mar an ceudna ann am 
mòran ; agus an ti a ta eucor- 
ach anns an ni a's lugha, tha 
e eucorach an am mòran mar 
an ceudna. 



152 



LUCAS. 



11 Air an aobhar sin mur 
robh sibh fìrinneach anns an 
t-saoibhreas eucorach, cò a 
(Ih'earbas ribh an saoibhreas 
f ìor ? 

12 Agus murrobh sibh fir- 
inneach ann an cuid duine 
eile, cò a bheir dhuibh an ni 
a's leibh fèin ? 

13 Cha-n /eil seirbhiseach 
sam bith comasach air seir- 
bhis a dheanamh do dhà thigh- 
earn ; oir an dara cuid fuath- 
aichidh e aon diubh, agus bheir 
e gràdh do'n f hear eile ; no 
gabhaidh e le aon diubh agus 
ni e tàir air an fhear eile. 
Cha-n 'eil sibh comasach air 
seirbhis a dheanamh do Dhia 
affus do Mhamon. 

o 

14 Agus chuala na Phairis- 
ich, a bha sanntach, na nithe 
sin uile : agus rinn iad fanoid 
air. 

15 Agus thubhairt e riu, Is 
sibhse an dream a ta 'g ur fìr- 
eanachadh fèin am fianuis 
dhaoine ; ach is aithne do 
Dhia bhur cridheachan : oir an 
ni sin a ta ro mheasail aig 
daoinibh, is gràineileachd e 
am fianuis Dè. 

16 Bha an lagh agus na 
fàidhean ann gu teachd Eoin : 
o sin tha rìoghachd Dhè air a 
searmonachadh, agus a ta gach 
duine a' dol le dian strì a 
steach innte. 

1 7 Agus is usadh do nèamh 
agus do'n talamh dol thairis, 
na do aon lide do'n lagh tuit- 
eam. 

18 Gach neach a chuireas 
uaith a bhean, agus a phòsas 



bean eile, tha e deanamh adh- 
altrannais : agus ge b'e neach 
a phòsas a' bhean a chuireadh 
air falbh o a fear, tha e dean- 
amh adhaltrannais. 

19 Bha duine saoibhir àr- 
aidh ann, a bha air a sgead- 
achadh le purpur agus lìon- 
eudach grinn, agus bha e caith- 
eadh a beatha gach là gu sògh- 
ail le mòr-ghreadhnachas : 

20 Agus bha duine bochd 
àraidh ann, d'am b'ainm Las- 
arus, a chuireadh 'n a luidhe 
aig a dhorus, làn de chreuchd- 
aibh, 

21 Agus bu mhiann leis bhi 
air a shàsuchadh leis an sbruil- 
each a bha tuiteam o bhord 
an duine shaoibhir : seadh, 
agus thàinig na madraidh a- 
gus dh'imlich iad a chreuchd- 
an. 

22 Agus tharladh gu'n 
d'fhuair an duine bochd bàs, 
agus gu'n do ghiùiaineadh leis 
na h-ainglibh e gu uchd A bra- 
haim : f huair an duine saoi- 
bhir bàs mar an ceudna, agus 
dh'adhlaiceadh e. 

33 Agus ann an ifrinn thog 
c suas a shùilean, air dha bhi 
ann am piantaibh, agus chunn- 
aic e Abraham fad uaith, agus 
Lasarus 'n a uchd. 

24 Agus ghlaodh e, agus 
thubhairt e, Athair Abrahaim, 
dean tròcair orm, agus cuir 
Lasarus, chum gu'u tum e 
bàrr a mheoir ann an uisge, 
agus gu'm fuaraich e mo 
theangadh ; oir a ta mi air 
mo ro-phianadh 's an lasair 
so. 



CAIB. xvn. 



153 



25 Ach thubhairt Abraham, 
A mhic, cuimhuich gu'n 
d'f huair thusa do nithe maithe 
ri àm dhuit bhi beò, agus Las- 
arus mar an ceudna droch 
uithe : ach a nis a ta esan a' 
faotainn sòlais, agus a ta thusa 
air do phianadh. 

26 Agus a bhàrr air so uile, 
tha doimhne mhòr air a eur 
eadar sinne agus sibhse, air 
chor agus iadsan le am b "àill 
dol à so do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
nach 'eil e 'n comas doibh ; 
agus nach mò tha e 'n comas 
do aon neach teachd as sin 
d'ar n-ionnsuidhne. 

27 An sin thubhairt e, 
Uime sin tha mi a' guidhe ort, 
athair, gu'n cuireadh tu e gu 
tigh m'athar: 

28 Oirata cùignearbhràith- 
rean agam : chum ffu'n toir e 
fianuis doibh, air eagal gu'n 
tig iadsan mar an ceudna do'n 
ionad ro phiantach so. 

29 Thubhairt Abraham ris, 
Tha Maois agus na fàidhean 
aca, èisdeadh iad riusan. 

30 Agus thubhairt esan, 
Ni h-eadh, Athair Abrahaim : 
ach ma thèid neach d'an ionn- 
suidh o na marbhaibh, ni iad 
aithreachas. 

31 Agus thubhairt e ris, 
Mur èisd iad ri !Maois agus 
ris na fàidhibh, cha mhò a 
chreideas iad, ged dhèireadh 
neach o na marbhaibh. 



CAIB. XVII. 
Nsin thubhairt e r'adheis-^ 
ciobluibh, Cha-n fheudar 
nach tig oilbheuman : ach is 



A 



an-aoibhinn dasan troimh an 
tig iad. 

2 B'fhearr dha gu'm biodh 
clach-mhuiHnn air a crochadh 
m'a mhuinal, agus gu'm biodh 
e air a thilgeadh 's an f hairge, 
na gu'n tugadh e olibheum do 
aon neach do'n mhuinntir bhig 
so. 

3 Thugaibh an aire dhuibh 
fèin : ma pheacaicheas do 
bhràthair a'd' aghaidh, cron- 
uich e ; agus ma ghabhas e 
aithreachas, thoir maitheanas 
da. 

4 Agus ma pheacaicheas e 
a'd' aghaidh seachd uairean 
's an là, agus gu 'm pill e riut 
seacbd uairean 's an là, ag ràdh, 
Tha aithreachas orm; thoir 
maitheanas da. 

5 Agus thubhairt na h-ab- 
stoil ris an Tigheam, INIeud- 
aich ar creidimh. 

6 Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Nam biodh agaibh creid- 
imh mar ghràinne do shìol 
mustaird, theireadh sibh ris a' 
chi-aoibh Shicamin so, Bi air 
do spìonadh as do fhreumh- 
aibh, agus bi air do shuidh- 
j eachadh's a'chuan; agusbhith- 
eadh i ùmhal duibh. 

j 7 Ach cò agaibh-sa aig am 
bheil seirbhiseach a' treabh- 
adh, no ri buachailleachd, a 
\ their ris, an dèigh dha teachd 
a steach o'n fhearann, Thig 
air baU, agus suidh sìos chum 
bìdh ? 

8 Agus nach dòchadh e 
ràdh ris, UUuich ni a ghabhas 
mise gu m' shuipeir, agus 



crioslaich thu fein. 



agus frith- 



154 



LUCAS 



eil domh, gus an ith agus an 
òl mi ; agiis 'n a dhèigh sin 
ithidh agus òlaidh tusa? 

9 An toir e buidheachas 
do'n t-seirbhiseach sin do 
bhrìgh gu'n d'rinn e na nithe 
a dh'orduicheadh dha? cha 
saoil mi ffun toir. 

10 Mar sin sibhse, 'n uair a 
ni sibh na h-uile nithe a 
dh'àithneadh dhuibh, abraibh, 
Is seirbhisich neo-tharbhach 
sinn : oir rinn sinn a mhàin 
an ni bu dligheach dhuinn a 
dheanamh. 

11 A nis, ag dol suas da gu 
lerusalem, chaidh e troimh 
mheadhon Shamaria agusGha- 
lile. 

12 Agus an uair a bha e 
dol a stigh do bhaile àraidh 
thachair deichnear dhaoine air 
a bha 'n an lobhair, a sheas fad 
uaith : 

13 Agus thog iad suas an 
guth, ag ràdh, losa, a mhaigh- 
stir, dean tròcair oirnn. 

14 Agus an uair a chunnaic 
e iad, thubhairt e riu, Imich- 
ibh, nochdaibh sibh fèin do na 
sagartaibh. Agus ag imeachd 
dhoibh, ghlanadh iad. 

15 Agus an uair a chunnaic 
aon diubh gu'n do lèighiseadh 
e, phill e air ais, a' toirt glòire 
do Dhia le guth àrd. 

16 Agus thuit e air aghaidh 
aig a chosaibh-san, a' toirt 
buidheachais da : agus bu 
Shamaritanach e. 

17 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, Nach do 
ghlanadh deichnear ? ach an 
naoinear, c'àit am bheil iad ? 



18 Cha d'fhuaradh a phill 
a thoirt glòire do Dhia, ' ach 
an coigreach so. 

19 Agus thubhairt e ris, 
Eirich, imich ; shlànuicli do 
chreidimh thu. 

20 Agus an uair a dh'f heòr- 
aich na Phairisich dheth, c'uin 
a thigeadh rìoghachd Dhè, 
fhreagair e iad agus thubhairt 
e, Cha tig rìoghachd Dhè air 
chor gu faicear i. 

21 Cha mhò a their iad, 
Feuch an so, no, Feuch an 
sin : oir feuch, a ta rìoghachd 
Dhè an taobh a stigh dhibh. 

22 Agus thubhairt e ris na 
deisciobluibh, Thig na làithean 
anns am miannach leibh aon 
do làithibh Mhic an duine 
f haicinn, agus cha-n fhaic sibh 
e. 

23 Agus their iad ribh, 
Feuch an so, no Feuch an 
sud : na rachaibh, agus na 
leanaibh iad. 

24 Oir mar a ta an dealan- 
ach a dheah'aicheas o aon ion- 
ad fo nèamh, a' soiHseachadh 
gus an ionad eile fo nèamh, 
mar sin a bhitheas Mac an 
duine mar an ceudna 'n a là 
fèin. 

25 Ach is èigin da air tùs 
mòran do nithibh fhulang, a- 
gus a bhi air a dhiultadh leis 
a' ghinealach so. 

26 Agus mar a bha e ann 
an làithibh Noe, mar sin mar 
an ceudna bithidh e ann an 
làithibh Mhic an duine ; 

27 Bha iad ag itheadh agus 
ag òl, a' pòsadh agus air an 
toirt 'ara pòsadh, gus an là an 



CAIB. 

deachaidli Noe a steach do'n 
àirc : agus thàinig an dìle, a- 
gus sgrios i iad uile. 

28 Amhuil fòs mar a thach- 
air ann an làithibh Lot ; bha 
iad ag itheadh agus ag òl, a' 
ceaniiach agus a' reiceadh, a' 
planndachadh agus a' togail 
aitreabh : 

29 Ach air an là sin fèin 
anns an deachaidh Lot a mach 
à Sodom, fhrasadh teine agus 
pronnasg o nèamh, agus sgrios 
e iad uile. 

30 Is ann mar sin a bhith- 
eas anns an là am foiUsichear 
Mac an duine. 

31 Anns an là sin, an ti 
bhios air mullach an tighe, a- 
gus 'airneis anns an tigh, na 
tigeadh e nuas gu a toirt leis : 
agus an ti a ta s a' mhachair, 
na pilleadh esan air ais mar an 
ceudna. 

32 Cuimhnichibh bean Lot. 

33 Ge b'e neach a dh'iarr- 
as a bheatha fèin a thèaruadh, 
caillidli e i ; agus ge b'e neach 
a chaiUeas a bheatha, gleidh- 
idh esan i. 

34 A ta mi ag ràdh ribh, 
anns an oidhche sin bithidh 
dithis dhaoine san aon leab- 
aidh ; gabhar aon diubh, agus 
fàgar am fear eile. 

35 Bitbidh dithis bhan a' 
bleath cuideachd ; gabhar aon 
diubh agus fàgar a' bhean eile. 

36 Bithidh dithis dhaoine 
anns a' mhachair; gabhar aon 
diubh agus fàgar am fear eile. 

37 Agus flireagair iadsan 
agus thubhairt iad ris, C'àit, 
a Thighearn ? agus thubhairt l 



XVIIL 155 

esan riu, Ge b'e àit am bi an 
corp, an sin cruinnichear na 
h-iolairean. 

CAIB. XVIIL 

AGUS l?ibhair e cosamh- 
lachd riu, a' nochdadh 
gur còir urnuigh a dheanamh 
a ghnàth, agus gun fhannach- 
adh ; 

2 Ag ràdh, Bha breith- 
eamh annam baile àraidh, air 
nach robh eagal Dè, agus aig 
nach robh urram do dhuine : 

3 Agus bha bantrach àr- 
aidh s a' bhaile sin, agus thàin- 
ig i d'a ionnsuidh, ag ràdh, 
Cum còir rium an aghaidh mo 
nàmhaid. 

4 Agus cha b'àill leis rè 
tamuiU: ach 'n a dhèigh sin 
thubhairt e an fèin, Ged nach 
'eil eagal Dè orm, uo urram 
agam do dhuine ; 

5 Gidheadh air son gu bheil 
a' bhantrach so cur dragha 
orm, cumaidh mi còir rithe, 
air eagal le a sior-theachd gu'n 
sgìthich i mi. 

(j Agus thubhairt an Tigh- 
earn, Eisdibh ciod a ta am 
breitheamh eucorach ag ràdh. 

7 Agus nach dean Dia 
diocjhaltas air son a dhaoine 
taghta fèin, a ta ag èigheach 
ris a là agus a dh'oidhche, ged 
tha e fad-fhulangach mu'n 
timchioll ? 

8 A ta mi ag ràdh ribh gu'n 
dean e dioghaltas air an son 
gu luath. Gidheadh, an uair a 
thig Mac an duine, am faigh e 
creidimh air an talamh ? 
1 9 Agus labhair e an eos- 



156 



LUCAS. 



amhlaclid so ri dream àraidh 
a bha 'g earbsadh asda fèin 
gu'n robh iad 'n ani fìreanaibh, 
agus a bha 'deanamh tàir air 
dream eile : 

10 Chaidh dithis dhaoine 
suas do'n teampull a dhean- 
amh urnuigh ; fear diubh 'n a 
Phairiseach, agus am fear eile 
'n a chìs-mhaor. 

11 Sheas am Phairiseach 
leis fèin, agus rinn e urnuigh 
mar so, A Dhè. tha mi toirt 
buidheachais duit nach 'eil mi 
mar a ta daoine eile, 'n an 
luchd-foireigin, eucorach, adh- 
altrannach, no eadhon mar an 
cìs-mhaor so. 

12 Tha mi a' trasgadh dà 
uair 's an t-seachduin, tha mi 
toirt deachaimh as na h-uile 
nithibh a ta mi 'sealbhachadh. 

13 Agus air seasamh do'n 
chìs-mhaor fad air ais, cha 
b'àill leis fiu a shùl a thogail 
suas gu nèamh, ach bhuail e 
'uchd, ag ràdh, A Dhia, dean 
tròcair ormsata 'a m' pheacach. 

14 A ta mi ag ràdh ribh, 
gu'n deachaidh am fear so sìos 
d'a thigh air fhìreanachadh 
ni's mò na'm fear ud eile : oir 
ge b'e neach a dh'àrdaicheas 
e fèin, ìslichear e ; agus ge 
b'e a dh'ìslicheas e fèin, àrd- 
aichear e. 

15 Agus thug iad d'a ionn- 
suidh mar an ceudna naoidh- 
eana, chum gu'm beanadh e 
riu : agus an uair a chunnaic 
na deisciobuil so, chronuich 
siad iad. 

16 Ach air do losa an gairm 
d'a ionnsuidh, thubhairt e, 



Fuilgibh do na leanabaibh 
teachd a m' ionnsuidh-sa, a- 
gus na bacaibh iad ; oir is ann 
d'an leithidibh so a ta rìogh- 
achd Dhè. 

17 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, ge b'e nach gabh 
rìoghachd Dhè mar leanabh 
beag, nach tèid e air chor sam 
bith a steach innte. 

18 Agus dh'fheòraich uchd- 
aran àraidh dheth, ag ràdh, A 
mhaighstir mhaith, ciod a ni 
mi chum gu sealbhaich mi a' 
bheatha mhaireannach ? 

19 Agus thubhairt losa ris, 
C'ar son a ghoireas tu maith 
dhiomsa ? cha-n 'eil neach sam 
bith maith ach a h-aon, eadh- 
on Dia. 

20 Is aithne dhuit na h-àith-- 
eanta Na dean adhaltrannas, 
Na dean mortadh, Na goid, 
Na toir fianuis bhrèige, Thoir 
urram do t'athair agus do d' 
mhàthair. 

21 Agus thubhairt esan, 
Choimhid mi iad sin uile o m' 
òige. 

22 Agus an uair a chual 
losa so, thubhairt e ris, Tha 
aon ni "fathast a dh'uireas- 
bhuidh ort: reic na h-uile 
nithe a ta agad, agus roinn air 
na bochdaibh, agus bithidh 
agad ionmhas air nèamh ; a- 
gus thig, agus lean mise. 

23 Agus an uair a chual e 
so, bha e ro dhoilich : oir bha 
mòr-bheartas aige. 

24 Agus an uair a chunn- 
aic losa gu'n robh e làn 
tuirse, thubhairt e, Cia deacair 
dhoibhsan aig am bheil ^saoibh 



CAIB 

reas, dol a steach do rìogh- 
achd Dhè ! 

25 Oir is usadh do chàmhal 
dol troimh chrò snàthaid, na 
do dhuine saobhirdol a steach 
do rioghachd Dhè. 

26 Agus thubhairt iadsana 
chuala so, Cò ma seadh a dh'- 
f heudas bhi air a shaoradh ? 

27 Ach thubhairt esan, Na 
nithe a ta eu-comasach do 
dhaoinibh, tha iad comasach 
do Dhia. 

28 An sin thubhairt Peadar, 
Feuch, thrèig sinne na h-uile 
nithe, agus lean sinn thusa. 

29 Agus thubhairt esan riu, 
Gu deimhin a ta mi ag ràdh 
ribh, nach 'eil aon neach a 
thrèig tigh, no pàrantan, no 
bràithrean, no bean-phòsda, 
no clann air son rìoghachd 
Dhè, 

30 Nach faigh mòran ni's 
mò anns an aimsir so a ta làth- 
air, agus anns an t-saoghal a 
ta ri teachd a' bheatha mhair- 
eannach. 

31 Agus ghabh e an dà 
fhear dheug d'a ionnsuidh, a- 
gus thubhairt e riu, Feuch, a 
ta sinn a' dol suas gu lerusa- 
lem, agus bithidh na h-uiie 
nithe a ta sgriobhta leis na 
fàidhibh mu Mhac an duine, 
air an coimhhonadh. 

32 Oir bheirear thairis e do 
na Cinnich, agus thèid fanoid 
a dheanamh air agus mas- 
luichear e, agus tilgear smug- 
aid air ; 

33 Agus sgiùrsaidh agus 
marbhaidh iad e : agus air an 
treas là èiridh e a rìs. 



VIII. 157 

34 Agus cha do thuig iad- 
san aon ni dhiubh so : agus 
bha na briathra so foluiehte 
orra, agus clia b'aithne dhoibh 
na nithe a chaidh 'labhairt. 

35 Agus tharladh, 'n uair 
a dhruid e ri lericho, gu'n 
robh dall àraidh 'n a shuidhe 
ri taobh na slighe, ag iarraidh 
dèirce ; 

36 Agus air cluinntinn an 
t-sluaigh a' dol seachad, dh'- 
fhiosraich e ciod e so. 

37 Agus dh'innis iad da, 
gu'm b'e losa o Nasaret a bha 
'gabhail seachad. 

38 Agus ghlaodh e, ag ràdh, 
losa, Mhic Dhaibhidh, dean 
tròcair orm. 

39 Agus chronuich iadsan 
a bha air thoiseach e, chum 
gu'm biodh e 'n a thosd : ach 
bu mhòid gu mòr a ghlaodh 
esan, A Mhic Dhaibhidh, dean 
tròcair orm. 

40 Agus air seasamh do 
losa, dh'àithn e a thoirt d'a 
ionnsuidh : agus an uair a 
thàinige 'amfagus da, dh'fhios- 
raich e dheth, 

41 Ag ràdh, Ciod is àill leat 
mise a dheanamh dhuit ? agus 
thubhairt esan, a Thighearn, 
mi dh'fhaotainn mo radh- 
airc. 

42 Agus thubhairt losa ris, 
Faigh do radharc : shlànuich 
do chreidimh thu. 

43 Agus air ball fhuair e a 
radharc, agus lean se e, a' 
toirt glòire do Dhia : agus 
thug an sluagh uile cliu do 
Dhia, 'n uair a chunnaic iad 
so. 



158 



LUCAS. 



CAIB. XIX. 

GUS air do losa dol a 
steacli, chaidh e troimh 
lericho, 

2 Agus, feuch, bha duine 
ann d'am b'ainm Sacheus, a- 
gus b'àrd chìs-mhaor esan, a- 
g'us bha e saoibhir : 

3 Agus bha dèidh aige air 
losa fhaicinn, cò e ; agus cha 
b'urrainn e air son an t-sluaigh, 
a chionn gu'n robh e ìosal 'n a 
phearsa. 

4 Agus ruith e roimhe, a- 
gus streap e suas ann an 
craoibh Shicamoir, chum gu 
faiceadh se e; oir bha e gus 
an t-slighe sin a ghabhail. 

5 Agus an uair a thàinig 
losa chuni an àite sin, air dha 
amharc suas, chunnaic se e, 
agus thubhairt e ris, A Shach- 
euis, thig a nuas gu grad ; oir 
is èigin domhsa stad an diugh 
aig do thigh. 

6 Agus thàinig e nuas le 
cabhaig, agus ghabh e ris gu 
subhach 

7 Agus an uair a chunnaic 
iad so, rinn iad uile gearan, 
ag ràdh, Gu'n deachaidh e 
steach air aoidheachd gu duine 
a ta 'n a pheacach. 

8 Agus sheas Sacheus agus 
thubhairt e ris an Tighearn, 
Feuch, a Thighearn, a ta mi 
toirt leth mo mhaoin do na 
bochdaibh : agus ma thug mi 
aon ni o neach air bith le cas- 
aid bhrèige, tha mi 'toirt dha 
a cheithir uiread. 

9 Agus thubhairt losa ris, 
Thàinig slàinte an diugh a 
dh'ionnsuidh an tighe so, do 



bhrìgh gur mac do Abrahara 
esan ra'ar an ceudna. 

10 Oir thàinig ISIac an duine 
a dh'iarraidh agus a thèarn- 
adh an ni sin a bha caillte. 

11 Agus ag cluinntinn nan 
nithe sin dhoibh, chuir e ris, 
agus labhair e cosamhlachd, 
do bhrlgh gu'n robh e am fag- 
us do lerusalem, agus gu'n do 
shaoil iadsan gu'm biodh rìogh- 
achd Dhè air a grad-fhoill- 
seachadh. 

12 Air an aobhar sin thubh- 
airt e, Chaidh duine uasal ar- 
aidh do dhùthaich fad as a 
dh'fhaotainn rìoghachd dha 
fèin, agus a philltinn air ais. 

13 Ach ghairm e a dheich 
seirbhisich, agus thug e dhoibh 
deich puind, agus thubhairt e 
riu, Cuiribh gu buil iad, gus 
an tig mise. 

14 Ach bha fuathaigmuinn- 
tir a dhùthcha dha, agus chuir 
iad teachdaireachd 'n a dhèigh, 
ag ràdh, Cha-n àill leinn an 
duine so bhi 'n a righ oirnn. 

15 A nis an uair a phill e 
air ais, an dèigh dha an rìogh- 
achd fhaotainn, an sin dh'ord- 
uich e na seirbhisich ud bhi 
air an gairm d'a ionnsuidh, 
d'an d'thug e an t-airgiod, 
chum gu'm biodh fhios aige 
ciod a bhuannaich gach aon 
diubh leis a bhuileachadh. 

16 An sin thàinig an ceud 
fheaì\ ag ràdh, A Thighearn, 
bhuidhinn do phund deich 
puind. 

17 Agus thubhairt e ris, Is 
maith, a dheadh sheirbhisich : 
do bhrìgh gu'n robh thusa fìr- 




CAIB. 

inneacli ann an ro-bheagan, 
biodli agadsa uachdaranachd 
air deich bailtibh. 

18 Agus thàinig au dara 
fear, ag ràdh, A Thighearn, 
rinn do phuud cùig puind. 

19 Agus thubhairt e ris- 
san, Bi-sa mar an ceudna os 
ceaun chùig bailtean. 

20 Agus thàinig fear eile, 
ag ràdh, a Thighearn, feuch 
do phund, a bha agamsa 
taisgte ann an neapaicin : 

21 Oir bha eagal orm romh- 
ad, do bhrìgh gur duine geur- 
theann thu : tha thu a' togail 
an ni nach do leag thu, agus a' 
buain an ni nach do chuir thu. 

22 Agus thubliairt e ris, 
As do bheul fèin bheir mi 
breth ort, a dhroch sheirbhis- 
ich. Bha fhios agad gu'm bu 
duine geur-theann mi, a' tog- 
ail an ni nach do leag mi, a- 
gus a' buain an ni nach do 
chuir mi : 

23 Air an aobhar sin c'ar 
son nach d'thug thu m' air- 
giod do'n luchd-malairt, agus 
air teachd dhomhsa thogainn 
e le riadh ? 

24 Agus thubhairt e riusan 
a bha 'n an seasamh a làthair, 
Thugaibh uaith am pund, a- 
gus thoiribh dhasan e aig am 
bheil na deich puind. 

25 (Agus thubhairt iad ris, 
A Thighearn, tha deich puind 

I aige;) 

j 26 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
i Gu'n toirear do ffach neach aie: 
j am bheil : ach uaith-san aig 
j nach 'ei], bheirear eadhon an 
ni sin a ta aige. 



XIX. 159 

27 Ach thugaibh an so na 
naimhdean ud agamsa, leis 
nach b'àiU mise bhi am righ 
os an ceann, agus marbhaibh 
a'm' fhianuis iad. 

28 Agus air dha so a ràdh, 
dh'imich e rompa, a' dol suas 
gu lerusalem. 

29 A nis an uair a dhruid 
e ri Betphage agus Betani, 
làimh ris an t-sliabh d'an 
gairmear sliabh nan crann- 
oladh, chuir e dithis d'a dheis* 
ciobkiibh uaith, 

30 Ag ràdh, Imichibh do'n 
bhaile ta fa bhur comhair ; 
anns am faigh sibh, air dhuibh 
dol a steach, searrach ceang- 
ailte, air nach do shuidh aon 
duine riamh: fuasglaibh, agus 
thugaibh an so e. 

31 Agus ma dh'fhiosraich- 
eas neach air bith dhibh, C'ar 
son a ta sibh 'g a fhuasgladh ? 
mar so their sibh ris, A ta 
feum aig an Tighearn air. 

32 Agusairimeachddhoibh- 
san a chuireadh air falbh, 
fhuair iad mar thubhairt e 
riu. 

33 Agus an uair a bha iad 
a' fuasgladh an t-searraich, 
thubhairt a shealbhadairean 
riu, C'ar son a ta sibh a' fuasg- 
ladh an t-searraieh ? 

34 Agiis thubhairt iadsan, 
Tha feum aig an Tighearn air. 

35 Agus thug iad gu losa 
e : ao:us thilff iad am falluinn- 
ean air an t-searrach, agus 
chuir iad losa air. 

36 Agus ag imeachd dha- 
san, sgaoil iad am falluinnean 
fuidhe air an t-slighe. 



160 



LUCAS. 



37 Agus an uair a thàinig 
e am fagus, eadhon gu dol sìos 
slèibh nan crann-oladh, thòis- 
ich mòr-chuideachd nan deis- 
ciobul uile ri gairdeachas a 
dheanamh, agus moladh a 
thoirt do Dhia le guth àrd, 
air son nan uile oibre cumh- 
achdach a chunnaic iad. 

88 Ag ràdh, Gu ma beann- 
aichte an righ a ta teachd ann 
an ainm an Tighearna : sìth 
air nèamh, agus glòir anns na 
h-àrdaibh. 

39 Agus thubhairt cuid do 
na Phairisich o mheasg an 
t-sluaigh ris, A mhaighstir, 
cronuich do dheisciobuil. 

40 Agus fhreagair esan, a- 
gus thubhairt e riu, A ta mi 
ag ràdh ribh, nam fanadh iad 
sin 'n an tosd, gu'n glaodhadh 
na cìacha fèin. 

41 Agus an uair a thàinig 
e am fagus, chunnaic e am 
baile, agus ghuil e air a shon. 

42 Ag ràdh, Nam b'aithne 
dhuit, eadhon dhuitse, air 
bheag sam bith ann ad là so 
fèin, na nithe a bhuineas do d' 
shìth ! ach a nis a ta iad fol- 
aichte o d' shùilibh. 

43 Oir thig na làithean ort, 
anns an tilg do naimhde dìg 
mu d' thimchioll, agus an iadh 
iad umad mu'n cuairt, agus 
an druid iad a stigh air gach 
taobh thu, 

44 Agus an leag iad co ìosal 
ris an làr thu, agus do chlann 
annad, agus nach fàg iad ann- 
ad clach air muin cloiche ; do 
bhrìgh nach b'aithne dhuit 
aimsir t'fliiosrachaidh. 



45 Agus chaidh e steach 
do'n teampull, agus thòisich 
e air an dream a bha reiceadh, 
agus a' ceannach ann a thilg- 
eadh mach, 

46 Ag ràdh riu, Tha e 
sgrìobhta, Is tigh urnuigh mo 
thigh-sa ; ach rinn sibhse 'n a 
gharaidh luchd-reubainn e. 

47 Agus bha e gach là a' 
teagasg san teampull. Ach 
dh'iarr na h-àrd-shagairt agus 
na sgrìobhaichean, agus ceann- 
ardan a' phobuill esan a mhill- 
eadh, 

48 Gidheadh cha robh fhios 
aca ciod a dheanadh iad : oir 
bha am pobull uile ag èisd- 
eachd ris le ro-aire. 

CAIB. XX. 

AGUS tharladh air aon do 
na làithibh sin, an uair a 
bha e 'teagasg a' phobuill 's an 
teampull, agus a' searmonach- 
adh an t-soisgeil gu'n d'thàin- 
ig na h-àrd-shagairt, agus na 
sgrìobhaichean air, maille ris 
na seanairibh. 

2 Agus labhair iad ris, ag 
ràdh, Innis duinn ciod e an 
t-ùghdarras leis am bheil thu 
a' deanamh nan nithe so ? no 
cò esan a thug an t-ùghdarras 
so dhuit? 

3 Agus fhreagair esan agus 
thubhairt e riu, Feòraichidh 
mise mar an ceudna aon ni 
dhibhse ; agus freagraibh mi : 

4 Baisteadh Eoin, an ann o 
nèamh a bha e, no o dhaoinibh? 

5 Agus reusonaich iad eat- 
orra fèin, ag ràdh, Mà their 
sinn, O nèamh ; their esan. 



CAIB. XX. 



161 



C'ar son ma ta nacli do chreid 
sibh e ? 

6 Ach ma their sinn, 
dhaoinibh, clachaidh an sluagh 
uile sinn ; oir is deimhin leo 
o;u'm b'fhàidh Eoin. 

7 Agus fhreagair iadsan, 
Xach robh fhios aca cia uaith 
a bka e. 

8 Agus thubhairt losa riu, 
Xi mò a dh'innseas mise 
dhuibh-sa ciod e an t-iìghdarr- 
a5 leis am bheil mi 'deanamh 
nan nithe so. 

9 An sin thòisich e air a' 
chosamhlachd so a labhairt ris 
an t-sluagh ; Phlannduich 
duine àraidh fiou-lios, agus 
shuidhich e air tuath e ; agus 
chaidh e air choigrich rè aimsir 
fhada. 

10 Agus anns an àm dhligh- 
each chuir e seirbhiseach dh'- 
ionnsuidh na tuatha, chum 
gu"n tugadh iad da do thoradh 
an fhìon-lios : ach ghabh an 
tuath air, agus chuir iad uatha 
falamh e. 

11 Agus a rìs chuir e seirbh- 
iseach eile uaith ; agus ghabh 
iad airsan mar an ceudna, agus 
mhaslaich iad e, agus chuir iad 
uatha falamh e. 

12 Agus a thuilleadh air sin 
chuir e an treas seirbJiiseach 
uaith ; agus lot iad esan mar 
an ceudna, agus thilg iad a 
raach e. 

13 An sin thubhairt Tigh- 
earn an fhìon-lios, Ciod a ni 
mi ? cuiridh mi mo ]Mhac 
gràdhach (Tan ionnsuidJi: feud- 
aidh e bi, 'n uair a chi iad e, 
gu"n toir iiid urram dha. 



14 Ach an uair a chunnaic 
an tuath e, reusonaich iad 
eatorra fein, ag ràdh, Is e so 
an t-oighre : thigibh, marbh- 
amaid e, chum gu'm bi an 
oio^hreachd afrainn fèin. 

15 Asus thils- iad a mach 
as an fhìon-lios e, agus mharbh 
iad e. Ciod uime sin a ni 
Tighearn an f hìon-lios riu ? 

16 Thig e agus sgriosaidh 
e an tuath nd, agus bheir e 
am f ìon-lios do dhaoinibh eile, 
iAgus an uair a chual iad so, 
thubhairt iad, Xar leigeadh 
Dia. 

; 17 Agus air dhasan amharc 
orra, thubhairt e, Ciod e so 
ma seadh a ta sgrìobhta, A' 
chlach a dhiult na clachairean, 
rinneadh ceann na h-oisne 
dhith? 

' IS Ge b'e neach a thuiteas 
air a' chloich sin brisear e : 
ach ge b'e neach air an tuit i, 
pronnaidh i gu luaithre e. 

19 Agus anns an uair sin 
fèin dh'iarr na h-àrd-shagairt 
aofus na sgxiobhaichean làmh 
a chur ann ; ach bha eagal an 
t-sluaio'h orra : oir thuig iad 
oTi'm b'ann 'n an ao-haidh fèin 
a labhair e'n cosamhlachd so. 

20 Agus riun iad geur- 
fhaire air, agus chuir iad a 
mach luchd-feill, a leigeadh 
orra fèin a bhi 'n am firean- 
aibh, chum gu'n deanadh iad 
oTeim air 'f hoclaibh, air chor's 
gu"n tugadh iad thairis e do 
chumhachd agus do ùghdarras 
jan uachdarain. 

I 21 Agus dh'fhiosraich iad 
jdeth, ag ràdh, A mhaighstir. 



162 



LUCAS. 



tha fhios againn gu. bheil thu 
a' labhairt agus a' teagasg gu 
ceart, agus nach 'eil suim agad 
do phearsa duine sam bith, ach 
gu bheil thu teagasg slighe 
Dhè a rèir na firinn. 

22 Am bheil e ceaduichte 
dhuinn cìs a thoirt do Cheasar, 
no nach 'eil ? 

23 Ach thuig esan an cuil- 
bheartachd, agus thubhairt e 
riu, C'ar son a ta sibh ga m' 
bhuaireadh ? 

24 Nochdaibh dhomh pegh- 
inn : co leis an dealbh agus 
an sgrìobhadh a ta oirre ? 
Fhreagair iadsan agus thu- 
bhairt iad, Le Ceasar. 

25 Agus tliubhairt esan riu, 
Thugaibh-sa air an aobhar sin 
do Cheasar na nithe a's le 
Ceasar, agus do Dhia na nithe 
a's le Dia. 

26 Agus cha b'urrainn iad 
greim a dheanamh air 'fhoc- 
laibh am fianuis an t-sluaigh : 
agus ghabh iad iongantas r'a 
fhreagradh, agus dh'fhan iad 
'n an tosd, 

27 An sin thàinig d'a ionn- 
suidh dreamàraidh donaSad- 
usaich, a ta 'g àicheadh gu 
bbeil aiseirigh ann, agus dh'- 
fhiosraich iad deth, 

28 Ag ràdh, A mhaighstir, 
sgrìobh Maois dhuinn, Nam 
faigheadh bràthair duine air 
bith bàs, agus bean-phòsda 
aige, agus gu'm faigheadh e 
bàs gun chlann, gu'n gabhadh 
a bhràthair a bhean, agus gu'n 
togadh e suas sliochd d'a 
bhràthair. 

29 Air an aobhar sin, bha 



seachdnar bhràithrean ann : 
agus ghabh an ceud fhear 
bean, agus fhuair e bàs gun 
chlann. 

30 Agusghabh andarafear 
i mar mhnaoi, agus fhuair 
esan bàs gun chlann. 

31 Agus ghabh an treas 
fear i ; agus mar an ceudna 
an t-seachdnar. Agus cha 
d'fhàg iad clann, agus fhuair 
iad bàs. 

32 Ma dheireadh uile fhuair 
a' bhean bàs mar an ceudna. 

33 Anns an aiseirigh uime 
sin, co dhiubh d' am bean i ? 
oir bha i aig an t-seachdnar 
'n a mnaoi. 

34 Agus fhreagair losa, a- 
gus thubhairt e riu, Tha clann 
an t-saoghail so a' pòsadh, a- 
gus air an toirt am posadh : 

35 Ach an dream sin a 
mheasar gur airidh iad air an 
t-saoghal ud fhaghail, agus an 
aiseirigh o na marbhaibh, cha-n 
'eil iad a' pòsadh, no air an 
toirt am pòsadh. 

36 Agus cha-n urrainn iad 
bàs fhaghail ni's mò ; oir tha 
iad an co-inbhe ris na h-aing- 
libh ; agus is iad clann Dè 
iad, air bhi dhoibh 'n an cloinn 
do'n aiseirigh. 

37 Ach gu'n èirich na 
mairbh, nochd Maois fèin aig 
a' phreas, an uair a ta e a' 
gairm do'n Tighearn, Dia 
Abrahaim, agus Dia Isaaic, 
agus Dia lacoib. 

88 A nis cha-n e Dia nam 
marbh e, ach nam beò : oir a 
ta iad uile beò dhasan. 

39 An sin fhreagair dream 



CAIB 

àraidh do na sgrìobhaichibh, 
agus thubhairt iad, A mhaigh- 
stir, is maith a labhair thu. 

40 Agus cha robh 'chridhe 
aca tuilleadh ni sam bith 
fheòraich dheth. 

41 Agus thubhairt e riu, 
Cionnus a their iad gur e 
Criosd mac Dhaibhidh? 

42 Agus tha Daibhidh fèin 
ag ràdh ann an leabhar nan 
Salm, Thubhairt an Tigh- 
earn, ri mo Thighearn, Suidh 
air mo làimh dheis, 

43 Gus an cuir mi do naimh- 
de 'n an stòl fo do chosaibh, 

44 Tha Daibhidh air an 
aobhar sin a' o^airm a Thiofh- 
earna dheth, cionnus ma seadh 
is e a mhac e ? 

45 An sin thubhairt e r'a 
dheisciobluibh, ann an èisd- 
eachd an t-sluaigh uile, 

46 Thugaibh an aire dhuibh 
fèin o na sgrìobhaichibh, leis 
am miann imeachd ann an 
culaidhibh fada, ao-us leis an 
ionmhuinn ^kììte fliaotainn air 
na margaibh, agus na caith- 
richean a's àirde, anns na sion- 
agogaibh, agus na ceud àit- 
eacha-suidhe aig fèillibh ; 

47 A shluiofeas suas tio'h- 
ean bhantrach, agus air sgàth 
deadh choslais a ni urnuigh- 
ean fada : gheibh iad sin an 
dìteadh a's mò. 

CAIB. XXI. 

AGUS air dha amharc suas, 
chunnaic e na daoine 
saoibhir a' tilgeadh an tiodh- 
lacan ann an àite-coimhead an 
ionmhais. 



. XXI. 163 

2 Agus chunnaic e mar an 
ceudna bantrach bhochd àr- 
aidh a' tilgeadh dà leth-fheoir- 
ling an sin. 

3 Agus thubhairt e, Gu fìr- 
inneach a ta mi ag ràdh ribh, 
gu'n do chuir a' bhantrach 
bhochd so ni's mò ann na iad 
uile. 

4 Oir thilg iad so uile d'am 
pailteas a steach do thiodhlac- 
aibh Dhè : ach thilg ise d'a 
h-uireasbuidh fèin am beath- 
achadh uile a bha aice. 

5 Agus air do chuid diubh 
bhi 'labhairt mu'n teampull, 
mar a bha e air a dheanamh 
maiseach le clachaibh sgiamh- 
ach, ag-us le tiodhlacaibh, thu- 
bhairt e, 

6 A thaobh nan nithe so a 
chi sibh, thig na làithean, anns 
nach fàgar clach air muin 
cloiche dhiubh, nach tilgear 
sìos. 

7 Agus dh' f hiosraich iadsan 
deth, ag ràdh, A mhaighstir, 
c'uin ma ta bhitheas na nithe 
so ? agus ciod e an comhara 
'n uair a bhios na nithe so gu 
teachd gu crich ? 

8 Agus thubhairt esan, 
Feuchaibh nach meallar sibh ; 
oir thig mòran ann am ainm- 
sa, ag ràdh, Is mise Criosd ; 
agus a ta an t-àm am fagus ; 
uime sin na leanaibh iad. 

9 Ach an uair a chluinneas 
sibh mu chogannaibh, agus mu 
cheannaircibh, na biodh mòr- 
gheilt oirbh : oir is èigin do 
na nithibh so tachairt air tùs ; 
ach cha-w 'eil a' chrioch air 
ball. 



164 



LUCAS. 



10 An sin thubhairt e riu, 
Eiridh cinneach an aghaidh 
cinnich, agus rioghachd an 
aghaidh rioghachd : 

11 Agus bithidh critheanna 
mòra talmhainn ann an iom- 
adh àit, agus gortaidh, agus 
plàighean ; agus nithe uamh- 
asach, agus comharan mòra o 
nèamh. 

12 Ach rompa so uile cuir- 
idh iad làmh annaibh-so, agus 
geur-leanaidh ian sibh, 'g ur 
tabhairt thairis do choimh- 
thionalaibh, agus do phrìosan- 
aibh, 'g ur tabhairt chum rìgh- 
rean agus uacbdaran air sgàth 
m'ainme-sa. 

13 Agus tacharaidh so 
dhuibh-sa mar fhianuis. 

14 Air an aobhar sin daing- 
nichibh ann bhur cridheach- 
aibh, gun smuaineachadh 
roimh làimh, ciod a fhreagras 
sibh air bhur son fèin : 

1.5 Oir bheir mise dhuibh 
beul agus gliocas, nach bi 
bhur naimhdean uile comasach 
air labhairt no cur 'n a aghaidh. 

16 Agus brathar sibh le \ir 
pàrantaibh, agus le 'ur bràith- 
ribh, agus le 'wr luchd-dàimhe, 
agus le 'ur cairdibh ; agus 
bheir iad fa'near cuid dhibh a 
chur gu bàs. 

17 Agus bithidh fuath aig 
na h-uile dhaoinibh dhuibh air 
son m'ainme-sa. 

18 Ach cha chaillear fuil- 
tein do ghruaig bhur cinn. 

19 Ann bhur foighidinn 
sealbhaichibh bhur n-anama 
fèin 

20 Agus an uair a chi sibh 



lerusalem air a cuairteachadh 
le armailtibh, an sin biodh 
fhios agaibh gu bheil a fàsach- 
adh am fagus. 

21 (An sin teicheadh iadsan 
a ta ann an ludea chum nam 
beann,) agus imicheadh iadsan 
a ta 'n a meadhonsa mach 
aisde ; agus na rachadh iadsan 
a ta s a' mhachair, a steach 
innte. 

22 Oir is iad sin làithean 
an dioghaltais, chum gu'n 
coimhlionar na h-uile nithe a 
ta sgrìobhta. 

23 Ach mo thruaigh na 
mnài a bhios torrach, agus iad- 
san a bhios toirt cìche anns 
na làithibh sin ! oir bithidh 
teanntachd mhòr san dùth- 
aich, agus fearg air a' phobull 
so, 

24 Agus tuitidhiad lefaobh- 
ar a' chlaidheimh, agus bheir- 
ear iad am braighdeanas chum 
nan uile cbinneach : agus bith- 
idh lerusalem air a saltairt sìos 
fuidhna Cinmch,gus an coimh- 
lionar aimsire nan Cinneach. 

25 Agus bithidh comharau 
anns a' ghrèin, agus anns a' 
ghealaich, agus anns na reult- 
aibh ; agus air an talamh airc 
nan Cinneach, ann an ioma- 
chomhairle ; an cuan agus na 
tonnan a' beuchdaich ; 

26 Cridhe dhaoine 'g an 
trèigsinn troimh eagal, agus 
feitheamh nan nithe sin a ta 
teachd air an domhan : oir 
bithidh cumhachdan nan 
nèamh air an crathadh. 

27 Agus an sin chi iad Mac 
an duine a' teachd ann an 



CAIB. 

neul, le cumhachd agus mòr- 
ghlòir. 

28 Agus an uair a thòis- 
icheas na nithe so air tachairt, 
an sin amhaircibh suas, agus 
togaibh bhur cinn ; oir a ta 
bhur saorsa am fagus. 

29 Agus labhair e cosamh- 
lachd riu, Amhaircibh air a' 
chraoibh-f hìge, agus na craobh- 
an uile ; 

30 'N uair a bhios iad a 
cheana a' cur a mach an duill- 
ich, tha sibh a' faicinn, agus 
ag aithneachadh uaibh fèin, 
gu bheil an samhradh a nis 
am fagus. 

31 Agus mar an ceudna 
sibhse, 'n uair a chi sibh na 
nithe so a' tachairt, biodh 
fhios agaibh gu bheil rìogh- 
achd Dhè 'fagus do làimh. 

32 Gu deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, nach tèid an gineal- 
ach so thairis, gus an coimh- 
lionar na nithe so uile. 

33 Thèid nèamh agus tal- 
amh thairis : ach cha tèid mo 
bhriathrasa thairis a chaoidh. 

34 Agus thugaibh an aire 
dhuibh fèin, air eagal uair air 
bith gu'm bi bhur cridhe fuidh 
uallaich le geòcaireachd, a- 
gus le misg, agus le ro-chììram 
mu nithibh na beatha so, agus 
gu'n tig an là sin oirbh gu 
li-obann. 

35 Oir mar ribe thig e air 
na h-uile dhaoinibh, a ta 'g 
àiteachadh aghaidh na tal- 
mhainn uile. 

36 Deanaibh-sa air an aobh- 
ar sin faire, a' deanamh ur- 
nuigh gach àm, chum gu meas- 



XXII. 165 

ar gur airidh sibh air dol as o 
na nithibh sin uile a ta gu 
teachd, agus seasamh an làth- 
air Mhic an duine. 

37 Agus bha e 's an là a' 
teagasg's an teampull,agus'san 
oidhche chaidh e mach, agus 
dh'fhan e air an t-sliabh, d'an 
goirear sliabh nan crann-oladh 

38 Agus thàinig an sluagh 
uile gu moch d'a ionnsuidh 
's an teampull, a dh'èisdeachd 
ris. 

CAIB. XXII. 

ANIS dhruid onu fèill an 
arain neo-ghoirtichte, 
d'an goirear a' chàisg. 

2 Agus bha na h-àrd-shag- 
airt agus na sgrìobhaichean ag 
iarraidh cionnus a dh'fheud- 
adh iad esan a chur gu bàs ; 
oir bha eagal an t-sluaigh orra. 

3 An sin chaidh Satan ann 
an ludas d'an co-ainm Iscariot, 
a bha do àireamh an dà fhir 
dheug. 

4 Agus dh'imich e, agus 
labhair e ris na h-àrd-shagart- 
aibh agus ri ceannardaibh an 
teampuill, cionnus a bhrathadh 
se esan doibh. 

5 Agus bha iad subhach, 
agus rinn iad coimhcheangal 
airgiod a thoirt da. 

6 Agus gheall esan, agus 
dh'iarr e àm iomchuidh air a 
bhrath dhoibh gun an sluagh 
a bhi làthair. 

7 An sin thàinig là an arain 
neo-ghoirtichte, anns am b'- 
èigin an t-uan-càisge a mharbh- 
adh. 

8 Agus chuir euaith Pead- 



166 



LUCAS. 



ar agus Eoin, ag ràdh, Imich- 
ibh, agus ulluichibh dhuinn a' 
chàisg, chum gu'n ith sinn i. 

9 Agus thubhairt iadsan ris, 
C'àit an àiU leat sinn a dh'ull- 
uchadh ? 

10 Agus thubhairt e riu, 
Feuch, air dhuibh dol a steach 
do'n bhaile, tacharaidh oirbh 
duine, a' giùlan soithich uisge ; 
leanaibh e do'n tigh anns an 
tèid e steach. 

11 Agus abraibh ri fear an 
tighe, Tha am maighstir ag 
ràdh riut, C'àit am bheil an 
seòmar aoidheachd anns an 
ith mi a' chàisg maille ri mo 
dheisciobluibh ? 

12 Agus feuchaidh e dhuibh 
àrd-sheòmar farsuinn uidhim- 
ichte : ulluichibh an sin. 

13 Agus dh'imich iad a- 
gus fhuair iad mar thubhairt 
e riu : agus dh'ulluich iad a' 
chàisg. 

14 Agus an tràth thàinig 
an uair, shuidh e sìos, agus an 
dà abstol deug maiUe ris. 

15 Agus thubhairt e riu, 
Le mòr-thogradh mhiannaich 
mi a' chàisg so itheadh maille 
ribh roimh dhomh fulang : 

16 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
nach ith mi dhith tuilleadh, 
gus an coimhlionar i ann an 
rìoghachd Dhè. 

17 Agus ghlac e cupan, a- 
gus air dha buidheachas a tha- 
bhairt, thubhairt e, Gabhaibh 
so, agus roinnibh eadaraibh 
fèin e. 

1 8 Oir a ta mi ag ràdh ribh, 
nach òl mi do thoradh na fìon- 
ain, gus an tig rìoghachd Dhè. 



19 Agus glilac e aran, agus 
an dèigh buidheachas a tha- 
bhairt, bhris e, agus thug e 
dhoibh-san e, ag ràdh, Is e so 
mo chorpsa a ta air a thoirt 
air bhur sonsa : deanaibh so 
mar chuimhneachan ormsa. 

20 Agus mar an ceudna an 
cupan, an dèigh na suipeir, 
ag ràdh, Is e an cupan so an 
tiomnadh nuadh ann am f huil- 
sa, a dhòirteadh air bhur sonsa. 

21 Ach feuch, làmh an tia 
bhrathas mise maille rium air 
a' bhòrd. 

22 Agus gu fìrinneach a 
ta Mac an duine ag imeachd, 
a rèir mar a dh'orduicheadh : 
ach is an-aoibhinn do'n duine 
sin leis am brathar e. 

23 Agus thòisich iadsan air 
fìosrachadh eatorra fèin, cò aca 
bha gus an ni so a dheanamh. 

24 Agus bha mar an ceud- 
na comhstri eatorra, co aca bu 
mhò a bhiodh. 

25 Ach thubhairt esan riu, 
A ta aig rìghribh nan Cinn- 
each tighearnas orra; agus 
goirear daoine fìala dhiubh- 
san, aig am bheil ùghdarras 
orra. 

26 Ach na bithibh-sa mar 
sin : ach an neach a's mò 
'n ur measg, biodh e mar an 
neach a's òige ; agus an ti a's 
àirde, mar esan a ta ri fritheal- 
adh. 

27 Oir co aca is mò, an ti 
a shuidheas air bord, no esan 
a fhritheileas ? nach e an ti a 
shuidheas ; ach a ta mise 'n ur 
measgsa mar fhear-fritheal- 
aidh. 



CAIB. XXII. 



167 



28 Is siblise iadsan a dh'- reiceadb e' fballuinn, agus 
fban maille riumsa ann am ceannacbadb e aou. 
dbeucbainnibb ; 37 Oir a ta mi ag ràdb ribb, 

'29 Agus a ta mise ag ord- gur èigin fatbast an ni so ta 
ucbadb dbuibb rìogbacbd, mar sgrìobbta a cboimblionadb 
a db'orduicb m' Atbairdbomb- annamsa, Agus bba e air àir- 
sa ; eamb am measg nan ciontacb : 

30 Cbum gu"n itb agus gu n oir a ta crìocb aisr na nitbibb 
òl sibb air mo bbòrdsa ann ud, a ta mu m' tbimcbiollsa. 
am rìogbacbd, agus gu'n suidb I 38 Agus tbubbairt iadsan, 
sibb air caitbricbibb rìogbail, A Tbigbearn, feucb, a ta dà 
a' toirt bretb air dà tbrèibb cblaidbeamb an so. Agus 
dbeug Israeib tbubbairt esan riu, Is leoir e. 

31 Agus tbubbairt an Tigb- 39 Agus air dba dol a macb, 
earn, A Sbimoin. a Sbimoin, cbaidb e, mar bu gbnàtb leis, 
feucb, ab'iarr Satan sibbse, Igu sliabb nan crann-oladb : a- 
cbum ò/iur criaradb mar'gus lean a dbeisciobuil e. 
cbruitbneacbd. I 40 Agus an uair a tbàinig 

32 Acb gbuidb mise air do e do'n àit, tbubbairt e riu, 
sbonsa, nacb dìobradb do Deanaibb urnuigb, cbum nacb 
cbreidimb tbu : agtis an uair tuit sibb ann am buaireadb. 

a db'iompaichear tbu, neart- 41 Agus tbaimgeadb esan 
aicb do bbràitbre. uatba mu tbimchioll urcbuir 

33 Agus tbubbairt esan ris. cbloicbe. agus leig se e fèin air 
A Tbigbeam, tba mise ullamb a gblùinibb, agus riun e ur- 
gu dol maille riut araon cbum nuigb, 

prìosain, agus a chum bàis. 42 Ag ràdh, Atbair, ma"s 

34 Agus tbubbairt esan, A toil leat. cuir an cupan so 
ta mi ag ràdb riut. a Pheadair. seacbad orm : gidbeadb. na 
nacb goiran coileacb an diugh, b"i mo tboil-sa, ach do thoil-sa 
gus an àicbeadb tbu tri uair- 1 gu robb deanta. 

ean gur aitbne dbtiit mi. ; 43 Agus dh'fboillsicheadb 

35 Agus thubhairt e riu, dha aingeal o nèamh.'ga neait- 
'X uair a cbuir mi uam sibb acbadb. 

gun sporan, agus gun mbàla, 44 Agus air dba bbi ann 
agus gun bbrògan, an robb an cruaidb-gbleacbd anama, 
uireasbbuidh ni sam bitb linn e urnuigb ui bu dùracbd- 
oìrbb ? Agus tbubbairt iad, aicbe : agus bba 'fhallas mar 
Cba robh, bbraonaibh mòra fola a' tuit- 

36 An sin tbubbairt e riu. eam sìos air an tabimb. 

Acb a nis ge b'e aig am bheil 45 Agus air dba èirigb o 
sporan, togadb se e, agus mar urnuigh, thàinig e cbum a 
an ceudna a mbàla : ag-us an dbeisciobuL acrus f buair e 'u an 
ti aig nacb ' eil claidheamb, codal iad troimb thuirso. 



168 



LUCAS. 



46 Agus thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh 'n ur codal ? 
èiribh, agus deanaibh urnuigh, 
chum nach tuit sibh ann am 
buaireadh. 

47 Agusanuairabhaefathast 
a' labhairt, feuch sluagh, agus 
dh'imich esan d'am b'ainm 
ludas, aon do'n dà fhear 
dheug, rompa, agus dhruid e ri 
losa, chum a phògadh. 

48 Ach thubhairt losa ris, 
A ludais, am bheil thu le pòig 
a' brath Mhic an duine? 

49 Agus an uair a chunnaic 
iadsan a bha mu thimchioll- 
san an ni a bha gu tachairt, 
thubhairt iad ris, A Thighearn, 
am buail sinn leis a' chlaidh- 
eamh ? 

50 Agus bhuail aon diubh 
seirbhiseach an àrd-shagairt, 
agus ghearr e dheth a chluas 
dheas. 

51 Agus fhreagair losa a- 
gus thubhairt e, Fulaingibh gu 
so. Agus bhean e r'a chluais, 
agus shlànuich e i. 

52 An sin thubhairt losa 
ris na h-àrd-shagartaibh agus 
ri ceannardaibh an teampuill, 
agus ris na seanairibh, a thàin- 
ig d'a ionnsuidh, An d'thàinig 
sibh a mach le claidhibh agus 
le bataibb, mar gu b' ann an 
aghaidh fir reubainn? 

53 'N uair a bha mi gach là 
maille ribh 's an teampull, cha 
do shìn sibh a mach hhur 
làmhan a'm' aghaidh : ach is 
i so bhur n-uair-sa, agus cumh- 
achd an dorchadais. 

54 An sin rug iad air, agus 
thug iad leo e do thigh an àrd- 



shagairt. Agus lean Peadar 
am fad uaith e. 

55 Agus air dhoibh teine 
fhadadh ann am meadhon an 
talla, agus suidhe sìos maille 
ri chèile, shuidh Peadar 'n am 
meadhon. 

56 Ach chunnaic cailin àr- 
aidh e 'n a shuidhe aig an 
teine, agus air dhi amharc gu 
geur air, thubhairt i, Bha 'm 
fear so mar an ceudna maille 
ris. 

57 Agus dh'àicheadh esan 
e, ag ràdh, A bhean, cha-n 
aithne dhomh e. 

58 Agus beagan 'n a dhèigh 
sin chunnaic neach eile e, a- 
gus thubhairt e, Is ann diubh 
thusa mar an ceudna. Agus 
thubhairt Peadar, A dhuine, 
cha-n ann. 

59 Agus mu thimchoill ùine 
aoin uaire 'n a dhèigh sin, 
chòmhdaich neach eile air, ag 
ràdh, Gu fìrinneach bha am 
fear so mar an ceudna maille 
ris ; oir is Galilèach e. 

60 Agus thubhairt Peadar, 
A dhnine, cha-n aithne dhomh 
ciod a ta thu 'g ràdh. Agus 
air ball, am feadh a bha e fath- 
ast a' labhairt, ghoir an coil- 
each. 

61 Agus air tionndadh do'n 
Tighearn, dh'amhairc e air 
Peadar; agus chuimhnich Pea- 
dar focal an Tighearna, mar 
thubhairt e ris, Mun goir an 
coileach àicheadhaidh tu mi 
tri uairean. 

62 Agus chaidh Peadar a 
mach, agus ghuil e gu goirt. 

63 Agus rinn na daoine, a 



. CAIB. 

chum losa, fanoid air, 'g a 
bhualadh. 

64 Agus an uair a dh'fhol- 
uich iad a shùilean, bhuail iad 
e 's an aghaidh, agus dh'fhios- 
raich iad deth ag ràdh, Dean 
faidheadaireachd cò e a bhuail 
thu? 

65 Agus labhair iad mòran 
do nithibh eile gu toibheum- 
jich 'n a aghaidh. 

66 Agus an uair a bha an 
là air teachd, chruinnich sean- 
adh an t-sluaigh, agus na h-àrd- 
shagairt, agus na sgrìobhaich- 
ean an ceann a chèile, agus 
thug iad esan chum an comh- 
airle, 

67 Ag ràdh, An tusa 
Criosd ? innis dhuinn. Agus 
thubliairt e riu, Ma dh'innseas 
mi dhuibh, cha chreid sibh : 

68 Agus ma dh'fhiosraich- 
eas mi ni air hiili, cha toir sibh 
freagradh dhomh, agus cha 
leig sibh as mi. 

69 O'n àm so bithidh Mac 
an duine 'n a shuidhe air deas 
làimh cumhachd Dhè. 

70 An sin thubhairt iad 
uìle, An tusa ma seadh Mac 
Dhè ? Agus thubhairt e riu, 
A ta siblise ag ràdh gur mi. 

71 Agus thubhairt iad, Ciod 
tuilleadh am feum a ta againn 
air fìanuis ? oir chuala sinn 
fèin i as a bheul fèin. 

CAIB. XXIII. 

AGUS air èirigh d'an cuid- 
eachd uile, thug iad e 
gu Pilat. 

2 Agus thòisich iad air al 
cha?aid, ag ràdh, Fhuair sinni 



XXIII. 169 

am fear so a' claonadh a' 
chinnich, agus a' bacadh cìs a 
thoirt do Cheasar, ag ràdh, 
Gur e fèin Criosd an righ. 

3 Agus dh'fhiosraich Pilat 
deth, ag ràdh, An tusa righ 
nan ludhach ? agus f hreagair 
esan agus thubhairt e, A ta 
thu g' a ràdh. 

4 Ansin thubhairt Pilat ris 
na h-àrd-shao:artaibh aous ris 
an t-sluagh, Cha-n 'eil mi 'faot- 
ainn coire air bith 's an duine 
so. 

5 Agus bha iadsan ni bu ro 
dhèine, ag ràdh, Tha e buair- 
eadli an t-sluaigh, a' teagasg 
troimh ludea uile, a' tòiseach- 
adh o Ghalile gus an àit so. 

6 'N uaira chuala Pilat mu 
Ghalile, dh'fhiosraich e am bu 
Ghalilèach an duine. 

7 Agus an uair a chual e 
gu'm b'ann fo uachdaranachd 
Heroid a bha e, chuir se e gu 
Herod, a bha e fèin ann an 
lerusalem 's na làithihh sin. 

8 Agus an uair a chunnaie 
Herod losa, bha aoibhneas 
mòr air : oir bha dèidh aige 
rè ùine fhada air esan fhaic- 
inn, do bhrìgh gu'n cual e 
mòran uime ; agus bha dùil 
aige gu'm faiceadh e mìor- 
bhuil èigin air a dheananih 
leis. 

9 An sin dh'fheòraich e 
mòran do cheisdibh dheth ; 
ach cha d'thug e freagradh 
sam bith air. 

10 Agus sheas na h-àrd- 
shagairt agus na sgrìobhaich- 
ean 'g a chasaid gu dian. 

11 Ach chuir Herod agus 



170 



LUCAS. 



a luchd-cogaidh an neo-mheas 
e, agus rinn iad fanoid air, a- 
gus an dèigh a sgeadachadh 
an eudach dealrach chuir e 
air ais gu Pilat e. 

12 Agus rinneadh Pilat a- 
gus Herod 'n an cairdibh d'a 
chèile san là sin : oir bha iad 
roimhe sin 'an naimhdeas r'a 
chèile. 

13 Agus anuaira ghairm Pi- 
lat an ceann a chèile na h-àrd- 
shagairt, agus na h-uachdar- 
ain, agus aii sluagh, 

14 Thubhairt e riu, Thug 
sibh a m'ionnsuidh-sa an duine 
so, mar neach a ta tionndadh 
an t-sluaigh a thaobh : agus, 
feuch, air dhomh a cheasnach- 
adh ann bhur làthair, cha 
d'fhuair mi coire air bith 's an 
duine so thaobh nan nithe sin 
mu 'm bheil sibh a' deanamh 
casaid air ; 

15 No mar au ceudna He- 
rod : oir chuir mi d'a ionn- 
suidh sibh, agus, feuch, cha 
d'rinneadh ni air bith leis 
toilltinneach air bàs. 

16 Uime sin, air dhomhsa a 
smachdachadh, leigidh mi as e. 

17 (Oir b'èigin da aon a 
leigeadh as doibh air 8.n fhèill.) 

18 Agus ghlaodh iad a mach 
dh'aon ghuth, ag ràdh, Beir 
uainn am fear so, agus leig air 
a chomas duinne Barabas : 

19 (Neach air son ceann- 
airc àraidh a rinneadh anns a' 
bhaile, agus air son mòrtaidh, 
a thilgeadh am prìosan.) 

20 Air an aobhar sin labhair 
Pilat riu a ris, air dha bhi toil- 
each losa a chur fa sgaoil. 



21 Ach ghlaodh iadsan, ag 
ràdh, Ceus e, ceus e. 

22 Agus thubhairt e riu an 
treas uair, C'ar son ? ciod an 
cron a rinn e ? cha d'fhuair 
mise cùis bhàis air bith ann : 
uime sin, an dèigh dhomh a 
smachdachadh, leigidh mi as e. 

23 Agus luidh iadsan air le 
guthaibh mòra, ag iarraidh 
esan a cheusadh : agus bhuadh- 
aich an guthannasan, agus 
guthanna nan àrd-shagart. 

24 Agus thug Pilat breth 
gu'n deanta na dh'iarr iad. 

25 Agus leig e mach dhoibh 
esan a thilgeadh am priosan 
air son ceannairc agus mort- 
aidh, an neach a dh'iarr iad ; 
ach thug e thairis losa d'an 
toil. 

26 Agus an tràth thug iad 
leo e, rug iad air Simon, duine 
àraidh o Chirene, a bha teachd 
o'n dùthaich, agus chuir iad 
an crann-ceusaidh air, 'g a 
ghiùlan an dèigh losa. 

27 Agus lean cuideachd 
mhòr e do'n t-sluagh, agus do 
mhnaibh, a bha mar an ceudna 
ri bròn, agus 'g a chaoineadh- 
san. 

28 Ach air tionndadh do 
losa riu, thubhairt e, A nigh- 
eana lerusalem, na guilibh air 
mo shonsa, ach guilibh air bhur 
son fèin, agus air son bhur 
cloinne : 

29 Oir feuch, a ta na làitl - 
ean a' teachd, anns an abair 
iad, Is beannaichte na nmài 
neo-thorrach, agus na bronna 
nach do ghiùlain clann, agus 
na cìocha nach d'thug bainne. 



CAIB. 

30 An sin tòisichidh iad air 
a ràdh ris na beanntaibh, Tuit- 
ibh oirnne ; agus ris na cnoc- 
aibh, Folaichibh sinn. 

31 Oir ma na iad na nithe 
so ris a' chrann ùr, ciod a ni 
iad ris a' chrìonaich ? 

32 Agus thugadh mar an 
ceudna dithis eile, a bha 'n an 
luclid droch-bheirt, chum bhi 
air an ceusadh maille ris. 

33 Agus an uair a thàinig 
iad do'n àit d'an goirear Cal- 
bhari, an sin cheus iad e fèin, 
agus na droch dhaoine ; fear 
dhiubh air a làimh dheis, agus 
am fear eile air a làimh chlì. 

34 An sin thubhairt losa, 
Athair, maith dhoibh ; oir 
clia-n 'eil fhios aca ciod a ta 
iad a' deanamh. Agus roinn 
iad 'eudach, agus thilg iad 
crannchur air. 

35 Agus sheas an slaugh 
ag amharc : agus rinn na h- 
uachdarain fanoid air maille 
riusan, ag ràdh, Shaor e daoine 
eile ; saoradli se e fèin, ma's e 
so Criosd, aon taghta Dhè. 

36 Agus rinn na saighdear- 
an mar an ceudna fanoid air, 
a' teachd d'a ionnsuidh, agus 
a' tairgseadh fìon geur dha, 

37 Agus ag ràdh, Ma's tu 
righ nan ludhach, teasairg tlm 
fèin. 

38 Agus bha sgrìobhadh 
mar an ceudna air a sgrlobh- 
adh os a cheann, ann an lit- 
richibh Grèigis, agus Laidin, 
agus Eabhra, IS E SO RIGH 
NAN lUDHACH. 

39 Agus thug aon do na 
droch dhaoinibh, a clirochadh, 



XXIII. 171 

toibheum dha, ag ràdh, Ma's 
tu Criosd, saor thu fèin agus 
sinne. 

40 Ach fhreagair am fear 
eile, agus chronuich se e, ag 
ràdh, Nach 'eil eagal Dè ort, 
agus gu bheil thu fo 'n aon 
dìteadh risf 

41 Agus sinne da rireadh 
'an ceartas ; oir a ta sinn a' 
faotainn nan nithe sin a thoill 
ar gnìomharan: ach cha d'rinn 
an duine so cron air bith. 

42 Agus thubhairt e ri losa, 
A Thighearn, cuimhnich orm- 
sa 'n uair a thig thu do d' rìogh- 
achd. 

43 Agus thubhairt losa ris, 
Ge deimhin a ta mi ag ràdh 
riut, gu'm bi tliu maille rium- 
sa an diugh ann am pàrras. 

44 Agus bha e mu thim- 
chioll na seathadh uaire, agus 
bha dorchadas air an talamh 
uile gus an naothadli uair. 

45 Agus dhorchaiclieadli a' 
ghrian, agus reubadh brat- 
roinnan teampuill'na mlieadh- 
on. 

46 Agus an uair a ghlaodh 
losa le guth mòr, thubhairt e, 
Athair, a ta mi tiomnadh mo 
spioraid a'd' làmhaibh-sa : a- 
gus an uair a thubhairt e so, 
thug e suas an deò. 

47 A nis an uair a chunnaic 
an ceannard-ceud an ni a 
rinneadh, thug e gloir do 
Dhia, ag ràdh, Gu fìrinneach 
b'ionracan an duine so. 

48 Agus an sluagli uile a 
chruinnich dh'ionnsuidh an 
t-seallaidh sin,an uair a chunn- 
aic iad na nithe a rinneadh, 



172 



LUCAS. 



pTiill iad air an ais, a' bualadh 
an uchd. 

49 Agus sheas a luchd-eòl- 
ais uile, agus na mnài a lean 
e o Ghalile, am fad uaith, ag 
amharc air na nithibh sin. 

50 Agus, feuch, duine ar- 
aidh d' am b' ainm loseph, 
comhairleach, a bha 'n a dhuine 
raaith, agus 'n a f hìrean ; 

51 (Cha d'aontaich an duine 
so d'an comhairle no d'an 
gnìomh ;) O Arimatea, baile 
leis na h-Iudhaich ; neach mar 
an ceudna aig an robh sùil ri 
rìoghachd Dhè. 

52 Chaidh esan gu Pilat, a- 
gus dh'iarr e corp losa. 

53 Agus air dha a thoirt a 
nuas, phaisg e ann an lìon- 
eudach e, ag'us chuir e ann 
an uaigh e a chladhaicheadh 
à carraig, anns nach do chuir- 
eadh aon duine riamh roimhe. 

54 Agus b'e sin là an ull- 
uchaidh, agus bha an t-sàbaid 
am fagus. 

55 Agus lean na mnài a 
thàinig maille ris o Ghalile, a- 
gus chunnaic iad an uaigh, à- 
gus cionnus a chuireadh a 
chorp. 

56 Agus phill iad, agus 
dh'ulluicli iad spiosraidh, a- 
gus oladh deadh fhàile ; agus 
srhabh iad tàrah air là na sà- 
baid, a rèir na h-àithne. 

CAIB. XXIV. 

ANIS air a' cheud la do'n 
t-seachduin, gu ro mhoch 
air mhaduinn, thàinig" iad chum 
na h-uaighe, a' toirt leo nan 
spìos'''».idh a dh'ulluich iad. 



agus mnai àraidh eile maille 
rin. 

2 Agus fhuair iad a' chlach 
air a caruchadh o'n uaigh. 

3 Agus air dhoibh dol a ' 
steach, cha d'fhuair iad corp 
an Tighearn losa. 

4 Agus am feadh a bha iad 
an ioma-cheisd mu'n ni so, 
feuch, sheas dithis dhaoine 
làimh riu ann an eudaichibh 
dealrach. 

5 Agus air dhoibh bhi fuidh 
eagal, agus a' cromadh an agh- 
aidh chura na talmhainn, thu- 
bhairt iad riu, C'ar son a ta 
sibh ag iarraidh an ti a ta beò 
am measg nam marbh ? 

6 Cha-n 'eil e 'n so, ach 
dh'èirich e: cuimhnichibh mar 
a labhair e ribh air dha bhi 
fathast ann an Galile, 

7 Ag ràdh, Is èigin do 
Mhac an duine bhi air a thoirt 
thairis do làmhaibh dhaoìne 
peacach, agus a bhi air a cheus- 
adh, agus èirigh a rìs an treas 
là 

8 Agus chuimhnich iad a 
bhriathran. 

9 Agus air dhoibh pilltinn 
o'n uaigh, dh'innis iad na nithe 
so uile do'n aon fhear deug, 
agus do chàch uile. 

10 Agus b'i Muire Magda- 
len, agus loanna, agus Muire 
mathair Sheumais, agus mnài 
eile maille riu, a dh'iimis na 
nithe so do na h-abstolaibh. 

11 Agus mheasadh am 
briathra leosan raar sgeula 
faoine, agus cha do chreid siad 
iad. 

12 An sin air èirigh do 



CAIB. 

Pheadar, ruith e chum na 
h-uaighe ; agus air dha crom- 
adh sìos, chunnaic e'n lìon- 
eudach 'n a luidhe leis fèin, a- 
gus dh'fhalbh e, a' gabhail 
iongantais leis fèin mu'n ni so 
a rinneadh. 

l'ò Agus, feuch, bha dithis 
diubh a' dol air an là sin fèin 
gu baile d'am b'ainm Emaus, 
a bha tri fìchead stàid o leru- 
salem. 

14 Agus bha iad a' labhairt 
eatorra fèin mu thimchioll nan 
nithe ud uile a thachair. 

15 Agus an uair a bha iad 
a' còmhradh, agus a' co-reu- 
sonachadh, thàinig losa e fèin 
'am fagus, agus dh'imich e 
maille riu. 

16 Ach bha'n sùilean air an 
cumail, air chor as nach d'aith- 
nich iad e. 

17 Agus thubhairt e riu, 
Ciod e an còmhradh so air am 
bheil sibh a' teachd eadaraibh 
fèin, ag imeachd dhuibh, agus 
sibh dubhach ? 

18 Agus fhreagairfeardiubh 
d'am b'ainm Cleopas, agus 
thubhairt e ris, Am bheil thusa 
a mhàin à' d' choigreach 'an le- 
rusalem, agus gun fhios agad 
air na nithibh a rinneadh innte 
anns na làithibh so ? 

19 Agu thubhairt e riu, 
Ciod na nithe ? Agus thu- 
bhairt idasan ris, Na nithe a 
thaobh losa o Nasaret, a bha 
'n a fhàidh cumhachdach ann 
an gniomh agus ann am focal 
am fìanuis Dè,agus ant-sluaigh 
uile. 

20 Agus cionnus a thug na 



XX VI. 173 

h-àrd-shagairtagus arn-uachd- 
arain thàiris chum dìtidh bàìs 
e, agus a cheus iad e. 

21 Ach bha dùil againne 
gu'm b'esan an ti a bha gu Is- 
rael a shaoradh ; agus a thuiU- 
eadh air so uile, is e 'n diugh 
an treas là o rinneadh na nithe 
so. 

22 Agus mar an ceudna, 
chuir mnài àraidh dhinn fèin, 
a chaidh gu mocli a dh'ionn- 
suidh na h-uaighe, mòr-ìogh- 
nadh oirnn : 

23 Agus an uair nach 
d'fhuair iad a chorp, thàinig 
iad, ag radh, gu'm fac iad seall- 
adh do ainglibh a thubhairt gu 
bheil e beò. 

24 Agus chaidh dream àr- 
aidh dhiubh-san a bha maille 
ruinn fèin, chum na h-uaighe, 
agus fhuair iad eadhon mar 
thubhairt na mnai ; ach cha-n 
fhac iad esan. 

25 An sin thubhairt e riu, 
O dhaoine amaideach, agus 
mall-chridheach a chreidsinn 
nan nithe sin uile a labhair na 
fàidhean ! 

26 Nach b'èigin do Chriosd 
na nithe so fhulang, agus dol 
a steach d'a ghlòir ? 

27 Agus air dha tòiseach- 
adh o Mhaois, agus o na fàidh- 
ibh uile, dh'eadar-mhÌDÌch e 
dhoibh anns na sgriobtuiribh 
uile na nithe m'a thimchioll 
fèin. 

28 Agus dhruid iad ris a' 
bhaile, d'an robh iad a' dol : 
agus leig esan air gu'n rach- 
adh e ni b'fhaide. 

29 Ach cho-èignich iadsan 



174 



LUCAS. 



e, ag ràdh, Fan maille ruìnne, 
oir a ta e dlùth do'n fheasgar, 
ag-us tha deireadh an là ann. 
Agus chaidh e steach a dh'- 
fhuireach maille riu. 

30 Agus an uaira shuidh e 
gu biadh maille riu, air dha 
aran a ghlacadh, bheannaich 
se e, agus bhris se e, agus 
thug e dhoibh e. 

31 Agus dh'fhosgladh an 
sùilean, agus dh'aithnich iad 
e : agus chaidh e as an t-seall- 
adh. 

32 Agus thubhairt iad r'a 
chèile, Nach robh ar cridhe a' 
lasadh annainn, am feadh a 
bha e a' labhairt ruinn air an 
t-shghe, agus an uair a dh'- 
fhosgail e dhuinn na sgriob- 
tuirean ? 

33 Agus dh'èirich iad air 
an uair sin fèin, agus phill iad 
gu lerusalem, agus fhuair iad 
an t-aon fhear deug cruinn an 
ceann a chèile, agus an dream 
a bha maille riu, 

34 Ag ràdh, Dh'èirich an 
Tighearna da rlreadh, agus 
chunnacas le Simon e. 

35 Agus dh'innis iad na 
nithe a rmneadhoh an t-sh'ghe, 
agus mar a dh'aithnicheadh 
leo e ann am briseadh an ar- 
ain. 

36 Agus ag labhairt nan 
nithe so dhoibh, sheas losa 
fèin 'n am meadhon, agus 
thubhairt e riu, Sìth maille 
ribh. 

37 Ach bha iadsan fuidh 
gheilt-chrith agus fuidh eagal, 
agus shaoil iad gur spiorad a 
chunnaic iad. 



38 Agus thubhairt e riu, 
C'ar son a ta sibh fo bhuair- 
eas, agus c'ar son a ta smuaint- 
ean ag èirigh suas ann bhur 
cridheachaibh ? 

39 Feuchaibh mo làmhan 
agus mo chosan, gur mi fèin 
a th'ann : laimhsichibh mi, 
agus faicibh ; oir cha-n 'eil 
aig spiorad feoil agus cnàmha, 
mar a chi sibh agamsa. 

40 Agus an uair a thubh- 
airt e so, nochd e dhoibh a 
làmhan agus a chosan. 

41 Agus air dhoibh bhi 
fathast mi-chreideach troimh 
aoibhneas, agus iad fuidh ion- 
gantas, thubhairt e riu, Am 
bheil biadh sam bith agaibh 
an so ? 

42 Agus thug iad da mìr 
do iasg ròiste, agus do chìr- 
mheala. 

43 Agus ghlac se e, agus 
dh'ith e 'n am fìanuis. 

44 Ag-us thubiiairt e riu,'S 
iad so na briathran a labhair 
mi ribh, 'n uair a bha mi fath- 
ast maiUe ribh, gur èigin do 
na h-uile nithibh a ta sgrìobh- 
ta ann an lagh Mhaois, agus 
anns na fàidhibh, agus anns 
na salmaibh mu m' thimchioll- 
sa, bhi airan coimhh'onadh. 

45 An sin dh'fhosgail e an 
tuigse, chum gu'n tuigeadh 
iad na sgriobtuirean. 

46 Agus thubhairt e riu, 
Mar so a ta e sgrìobhta, agus 
mar so b' èigin do Chriosd 
fulang, agus èirigh o na marbh- 
aibh an treas là : 

47 Agus aithreachas agus 
niaitheanas peacaidh bhi air 



CAIB. I. 



175 



an searmonachadh 'n a ainm- 
san, do na h-uile cliinnich, a' 
tòiseachadh aig lerusalem. 

48 Agus is fianuisean sibhse 
air na nithibh so. 

49 Agus, feuch, cuiridh 
mise gealladh m' Athar oirbh : 
ach fanaibh-sa ann am baile 
lerusaleim, gus an sgeadaich- 
ear le cumhachd o na h-àrd- 
aibh sibh. 

50 Agus thug e mach iad 
co fhad ri Betani ; agus thog 



e suas a làmhan, agus bheann- 
aich e iad. 

51 Agus am feadh a bha e 
'g am beannachadh, dhealaich- 
eadh riu e, agus thogadh suas 
gu neàmh e. 

52 Agus rinn iad aoradh 
dha, agus phill iad gu lerusa- 
lem, le gairdeachas mòr : 

53 Agus bha iad a ghnàth 
anns an teampull, a' moladh 
agus a' beannachadh Dhè. 
Amen. 



AN SOISGEUL a reir EOIN. 



CAIB. I. 

ANNS an toiseach bha am 
Focal, agus bha am Focal 
maille ri Dia, agus b'e am 
Focal Dia. 

2 Bha e so air tùs maille ri 
Dia. 

8 Rinneadh na h-uile nithe 
leis ; agus as eugmhais cha 
d'rinneadh aon ni a rinn- 
eadh. 

4 Annsan bha beatha, agus 
b'i a' bheatha solus dhaoiiie. 

5 Agus tha 'n solus a' soill- 
seachadh anns an dorchadas, 
agus cha do ghabh an dorch- 
adas e. 

6 Chuireadh duine o Dhia, 
d'am b'ainm Eoin. 

7 Thàinig esan mar fhian- 
uis, chum fìanuis a thoirt mu'n 
t-solus, chum gu'n creideadh 
na h-uile dhaoine trìd-san. 

8 Cha b'esan an solus sin, 
ach chuireadh e chum gu tug- 
adh e fianuis mu'n t-solus. 

9 B'e so an sok;9 fior a ta 



soillseachadh gach uile dhuine 
tha teachd chum an t-saogh- 
ail. 

10 Bha e anns an t-saoghal, 
agus rinneadh an saoghal leis, 
agus cha d'aithnich an saogh- 
al e. 

11 Thàinig e dh'ionnsuidh 
a dhùthcha fèin, agus cha do 
ghabh a mhuiìintir fèin ris. 

12 Ach a mheud as a ghabh 
ris, thug e dhoibh cumhachd 
a bhi 'n an cloinn do Dhia, 
eadhon dhiobh-san a ta creid- 
sinn 'n a ainm : 

13 A bha air an gineamh- 
uin, cha-n ann o fhuil, no o 
thoil na feòla, no o thoil duine, 
ach o Dhia. 

14 Agus rinneadh am Focal 
'n a f heoil, agus ghabh e còmh- 
nuidh 'n ar measg-ne, (agus 
chunnaic sinn a ghlòir, mar 
ghlòir aoin-ofhin Mhic an Ath- 
ar,) làn gràis agus fìrinn. 

15 (Thug Eoin fianuis uime, 
agus ghlaodh e, ag ràdh, Is e 



176 



EOIN. 



so an ti mu'n do labhaìr mi, 
An ti a ta teachd a'ra' dhèigh, 
tha toiseach aig orm ; oir bha 
e romham.) 

16 Agus as a lànachd-san 
fhuair sinne uile, agus gràs 
air son gràis. 

17 Oir thugadh an lagh le 
Maois, ach thàinig an gràs a- 
gus an. f hìrinn le losa Criosd. 

18 Cha-n fhaca neach air 
bith Dia riamh ; an t-aon-ghin 
Mic, a ta ann an uchd an 
Athar, is esan a dh'fhoillsich 
e. 

19 Agus is i so fianuis Eoin : 
An uair a chuir na h-Iudhaich 
sagairt agus Lebliithich o le- 
rusalem, chum gu'ra fiosraich- 
eadh iad deth, Cò thusa ? 

20 Dh'aidich esan, agus cha 
d'àicheadh e ; ach dh'aidich e, 
Cha nihi Criosd. 

21 Agus dh'fliiosraich iad 
deth, Ciod ma seadh ? An tu 
Elias ? Agus thubhairt e, Cha 
mhi. An tu am f àidh ? Agus 
fhreagair e, Cha mhi. 

22 'An sin thubhairt iad ris, 
Cò thu? chum gu'n toir sinn 
freagradh dlioibli-san a chuir 
uatlia sinn : ciod a tha thu 'g 
ràdh mu do thirachioll fèin ? 

23 Thubhairt e, Is mise 
guth an ti a ghlaodhas anns 
an fhàsach, Deanaibh dìreach 
slighe an Tighearna, mar thu- 
bhairt am fàidh Esaias. 

24 Agus an dream a chuir- 
eadh leis an teachdaireachd, 
b'ann do na Phairisich iad. 

25 Agus dh'fhiosraicli iad 
deth, agus thubhaiit iad ris, 
C'ar son ma seadh a ta thu a' 



baisteadh, mur tu Criosd, no 
Elias, no am fàidh ? 

26 Fhreagair Eoin iad, ag 
ràdh, A ta mise a' baisteadh 
le h-uisge ; ach a ta neach 'n a 
sheasamh 'n ur measg, nach 
aithne dhuibh ; 

27 Is e so an ti, a ta teachd 
a'm' dhèigh-sa, aig am bheil 
toiseach orm, neach nach air- 
idh mise air barr-iall a bhròige 
fhuasgladh. 

28 Rinneadh na nithe so 
ann am Betani air an taobh 
thall do lordan, far an robh 
Eoin a' baisteadh. 

29 Air^ an là màireach 
chunnaic Eoin losa a' teachd 
d'a ionnsuidh, agus thubhairt 
e, Feuch Uan Dè, a ta toirt 
air falbli peacaidh an t-saogh- 
ail! 

30 Is e so an ti mu'n dubh- 
airt mi, Tha fear a' teachd a'm' 
dhèigh, aig am bheil barrachd 
orm ; oir bha e romham. 

31 Agus cha robh aithne 
agamsa air : ach a chum gu'm' 
jbitheadh e air fhoillseachadh 
do Israel, uime sin thàinig mi 
a' baisteadh le h-uisge. 

32 Agus thug Eoin fianuis, 
ag radh, Chunnaic mi an Spior- 
ad a' teachd a nuas mar cholu- 
man o nèamh, agus ghabh e 
còmhuuidh air. 

33 Affuschab'aithnedhomh- 
sa e : ach an ti a chuir mi a 
bhaisteadh leh-uisge, thubhairt 
esan rium, Ge b'e air am faic 
thu an Spiorad a' teachd a 
nuas agus a' gabhail còmh- 
nuidh air, is e sin an ti a 
bhaisteas leis an Spiorad naomh. 



CAIB. I. 



17T 



34 Agus chunnaic mi, agus 
riun mi fianuis, gur e so Mac 
Dhè. 

35 Air an là màireach a ris 
sheas Eoin, agus dithis d'a 
dheisciobluibh ; 

36 Agus air dha amharc air 
losa agus e ag imeachd, thubh- 
airt e, Fench Uan Dè ! 

37 Agus chual an dithis 
dheisciobul e a' labhairt, agus 
lean iad losa. 

38 Agus air tionndadh do 
losa, chunnaic e iad 'g a leant- 
uinn, agus thubhairt e riu, 
Ciod a ta sibh ag iarraidh ? 
Thubhairt iadsan ris, Rabbi, 
(is e sin r'a ràdh, air eadar- 
theangachadh, A mhaighstir,) 
c'àit am bheil thu 'gabhail 
còmhnuidh ? 

39 Thubhairt e riu, Thigibh 
agus faicibh. Thàinig iad agus 
chunnaic iad c'àit an robh e 
'gabhail còmhnuidh, agus dh'- 
fhan iad maille ris an là sin : 
oir bha e mu thimchioll na 
deicheamh uaire. 

40 B'e Aindreas, bràthair 
Shimoin Pheadair, aon do'n 
dithis a chual Eoin «' labhairt, 
agus a lean esan. 

41 Fhuair esan air tùs a 
bhràthair fèin Simon, agus 
thubhairt e ris, Fhuair sinne 
am Mesias, is e sin, air eadar- 
theangachadh, Criosd. 

42 Agus thug e chum losa 
e ; Agus an uair a dh'amhairc 
losa air, thubhairt e, Is tusa 
Simon mac lona : gairmear 
Cephas dhiot, is e sin air eadar- 
theangachadh, Peadar. 

43 Air an là 'n a dhèigh sin, 



bu toil le losa dol a mach do 
Ghalile, agus fhuair e Philip, 
agus thubhairt e ris, Lean 
mise. 

44 Anis bha Philip o Bhet- 
saida, baile Aindreais agus 
Pheadair. 

45 Fhuair Philip Natanael, 
agus thubhairt e ris, Fhuair 
sinne an ti mu'n do sgrìobh 
Maois anns an lagh, agus na 
fàidhean, losa o Nasaret, mac 
loseiph. 

46 Agus thubhairt Natana- 
el ris, Am feud ni maith air 
bith teachd 4 Nasaret ? Thu- 
bbairt Philip ris, Thig agus 
faic. 

47 Chunnaic losa Natanael 
a' teachd d'a ionnsuidh, agus 
thubhairt e uime, Feuch Is- 
raeleach da rìreadh, anns nach 
'eil cealg ! 

48 Thubhairt Natanael ris, 
Cionnus is aithne dhuit mi ? 
Fhreagair losa agus thubhairt 
e ris, Mu' n do ghairm Philip 
thu, 'n uair a bha thu fo 'n 
chrann-fhìge, chunnaic mise 
thu. 

49 Fhreagair Natanael agus 
thubhairt e ris, Ràbbi, is tusa 
Mac Dhè ; is tu Righ Tsraeil. 

50 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e ris, A chionn gu'n 
dubhairt mi riut, chunnaic mi 
thu fo 'n chrann-fhìge, am 
bbeil thu 'creidsinn ? chi thu 
nithe a's mò na iad so. 

51 Agus thubhairt e ris, Gu 
deimhin deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, 'N a dhèighso] chi 
sibh nèamh fosgailte, agus 
aingil Dhè a' dol suas agus a' 

M 



178 



EOIR ) 



'teachd a nuas air Mac an 
duine. 

CAIB. II. 

AGUS air an treas là blia 
pòsadh ann an Cana Gha- 
lile ; agus bha màthair losa 'an 
sin. 

2 Agus fhuair losa mar an 
ceudna agus a dheisciobuil 
cuireadh chum a' phòsaidh. 

3 .Agus air teireachdainn 
do'n fhìon, thubhairt màthair 
losa ris, Cha-n 'eil fìon aca. 

4 Thubhairt losa rithe, Ciod 
e mo ghnothuchsa riut, a 
bhean ? cha d'thàinig m' uair- 
sa fathast. 

5 Thubhairt a mhàthair ris 
an luchd-frithealaidh, Ge b'e 
ni a their e ribh, deanaibh e. 

6 Agus bha sè soithichean 
uisge do chloich air an cur an 
sin, a reir gnàtha glanaidh 
nan ludhach, a ghabhadh dà 
f heircin no tri gach aon diubh. 

7 Thubhairt losa riu, Lìon- 
aibh ua soithiche le uisge. A- 
gus lion siad iad gus am beul. 

8 Agus* thubliairt e riu, 
Tairngibh a nis, agus thug- 
aibh chum uachdarain na 
cuirme. Agus thug iad anh e. 

9 'Nuairabhlaisuachdaran 
na cuirme an t-uisge a rinn- 
eadh 'n a f hìon, (agus cha robh 
fhios aige cia as a thàinig e ; 
ach bha fhios aig an luchd- 
frithealaidh a tharruing an 
t-uisge,) ghairm uachdaran na 
cuirme am fear nuadh-pòsda. 

10 Agus thubhairt e ris, 
Cuiridh gach duine fìon maith 
a làthair air tùs ; agus an uair 
a dh'òlas daoine gu leoir, an 



sin am fion a's miosa : ach 
ghlèidh thusa am fìon maith 
gus a nis. 

1 1 An toiseach so do mhìor- 
bhuiHbh rinn losa ann an Cana 
Ghalile, agus dh'fhoillsich e a 
ghlòir ; agus chreid a dheis- 
ciobuil ann. 

12 An dèigh so chaidh e 
sìos do Chapernaum, e fèin, a- 
gus a mhàthair, agus a bhràith- 
rean, agus a dheisciobuil ; a- 
gus cha d'fhan iad ann mòran 
do làithibh. 

13 Agus bha càisg nan ludh- 
ach am fagus ; agus chaidh 
losa suas gu lerusalem. 

14 Agus fhuair e 'n an 
suidhe anns an teampull luchd- 
reicidh cruidh, agiis chaorach, 
agus choluman, agus luchd- 
malairt an airgid : 

15 Agus air deanamh sgiùrs- 
air dha do chordaibh caola, 
dh'fhuadaich e mach as an 
teampull iad uile, agus na 
caoraich agus an crodh ; agus 
dhòirt e mach airgiod an 
luchd-malairt, agus thilg e na 
buird thairis ; 

16 Agus thubhairt e riusan 
a bha reiceadh choluman, Tog- 
aibli iad sin a so ; na dean- 
aibh tigh m' Atharsa, 'n a 
thigh marsandachd. 

17 Agus chuimhnich a dheis- 
ciobuil gu'n robh e sgrìobhta, 
Dh'ith eud do thighe suas mi. 

18 An sin fhreagair na h- 
ludhaich, agus thubhairt iad 
ris, Ciod an comhar a nochdas 
tu dhuinne, do bhrìgh gu bheil 
thu deanamh nan nithe sin ? 

19 Fhreagair lo^a agus thu- 



CAIB. III. 



179 



bhairt e rìu, Leagaibh sìos an 
teampull so agus an tri làith- 
ibh cuiridh mise suas e. 

20 An sin thubhairt na h- 
ludhaich, Sè bliadhna agus dà 
fhichead bha an teampull so 
'g a thogail, agus an cuir thusa 
suas an tri làithibh e ? 

21 Ach labhair esan mu 
theampull a chuirp. 

22 Uime sin an uair bha e 
air èirigh o na marbhaibh, 
chuimhnich a dheisciobuil 
g'un dubliairt e so : agus 
chreid iad an sgriobtuir, agus 
am focal a thubhairt losa. 

23 A nis an uair a bha e 
'an lerusalem aig a'chàisg, air 
an fhèill, chreid m òran 'n a 
ainm, an uair a chunnaic iad 
na mìorbhuilean a rinn e. 

24 Ach cha d'earb losa e 
fèin riu, de bhrìgh gu'm 
b'aithne dha na h-uile dhaoine, 

25 Agus nach robh feum 
aige neach air bith a dheanamh 
fianuis air duine : oir bha fhios 
aige ciod a bha anns an duine. 

CAIB. III. 

AGUS bha duine do na 
Phairisich, d'am b'ainm 
Nicodemus, a bJia 'n a uachdar- 
an air na h-Iudhaich : 

2 Thàinig esan chum losa 
san oidhche, agus thubhairt e 
ris, A mhaighstir, tha fhios 
againn gur fear-teagaisg thu a 
thàinig o Dhia : oir cha-n urr- 
ainn duine air bith na mìor- 
bhuile so a dheanamh a ta 
thusa a' deanamh, mnr bi Dia 
maille ris. 

3 Flu-eagairlc£aagusthubh- 



airt e ris, Gu deimhin deimh- 
in a ta mi ag ràdh riut, mur 
beirear duine a rìs, nactì feud 
e rìoghachd Dhè fhaicinm 

4 Thubhairt Nicodemus ris, 
Cionnus a dh'fheudas duine 
bhi air a bhreith 'n uair a ta e 
aosda? am bheil e comasach 
air dol a stigh an dara uair do 
bhroinn a mhàthar, agus a bhi 
air a bhreith ? 

5 Fhreagair losa, Gu deimh- 
in deimhin a ta mi ag ràdh 
riut, mur bi duine air a bhreith 
o uisge, agus o'n Spiorad, cha 
-n urrainn e dol a steach do 
rìoghachd Dhè. 

6 An ni sin a ta air a bhreith 
o'n f heoil, is feoil e ; agus an 
ni sin a ta air a bhreith o'n 
Spiorad, is spiorad e. 

7 Na gabh iongantas gu'n 
dubhairt mi riut, Is èigin 
duibh bhi air bhur breith a 
rìs. 

8 Tha a' ghaoth a' sèideadh 
far an àill leatha, agus tha thu 
a' cluinntinn a fuaim, ach 
cha-n 'eil fhios agad cia as a 
tha i teachd, no c'àit a tha i 
dol : is an mar sin a tha gach 
neach a tha air a bhreith o'n 
Spiorad. 

9 Fhreagair Nicodemus a- 
gus thubhairt e ris, Cionnus a 
dh'fheudas nanithe so bhi? 

10 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e ris, Am bheil thusa 
a'd'fhear-teagaisg Israeil, agus 
nach aithne dhuit na nithe 
so ? 

11 Gu deimliin deimhin a 
ta mi ag ràdh riut, gu bheil 
sinne a ìabhairt an ni a's fios 



180 



EOIN. 



duinn, agus a toirt fianuis air 
an ni sin a chunnaic sinn ; a- 
gus cha ghabh sibhse ar fia- 
nuis. 

12 Ma dh'innis mi dhuibh 
nithe talmhaidh, agus nach 
creid sibh, cionnus a chreid- 
eas sibh ma dh'innseas mi 
dhuibh nithe nèamhaidh ? 

13 Agus chadeachaidh aon 
neach suas do nèamh, ach an 
ti a thàinig a nuas o nèamh, 
Mac an duine a ta air nèamh. 

14 Agus mar a thog Maois 
suas an nathair san fhasach, is 
an mar sin is èigin do Mhac 
an duine bhi air a thogail 
suas : 

15 Chum as ge b'e neach a 
chreideas ann, nach sgriosar 
e, ach gu'm bi a' bheatha 
mhaireannach aige. 

16 Oir is anu mar sin a 
ghràdhaich Dia an saoghal, 
gu'n d'thug e 'aon-ghin Mhic 
fèin, chum as ge b'e neach a 
chreideas ann, nach sgriosar e, 
ach gu'm bi a' bheatha shiorr- 
uidli aige. 

17 Oir cha do chuir Dia a 
Mhac do'n t-saoghal, chum 
gu'n dìteadh e an saoghal, ach 
a chum gu'm biodh an saogh- 
al air a shaoradh trld-san. 

18 An ti a chreideas ann, 
cha dìtear e : ach an ti nach 
creid, tha e air a dhìteadh 
cheana, a chionn nach do 
chreid e 'an ainm aoin-ghin 
Mhic Dhè. 

19 Agus is e so an dìt- 
eadh, gu'n d'thàinig an solus 
do'n t-saoghal, agus gu'n do 
ghràdhaich daoine an dorch- 



adas ni's mò na'n solus, a 
chionn gu'n robh an gnìomh- 
aran olc. 

20 Oir gach neach a ta 
'deanamh uilc, tha e toirt 
fuatha do'n t-solus, agus cha 
-n 'eil e teachd chum an t-sol- 
uis, air eagal gu'm biodh 'oibre 
air an cronachadh. 

21 Ach an ti a ni an fhìr- 
inn, thig e chum an t-soluis, 
chum gu'm bi 'oibre follais- 
each, gur ann àn Dia a rinn- 
eadh iad. 

22 An dèigh sin thàinig 
losa agus a dheisciobuil do 
thìr ludea : agus dh'f han e an 
sin maille riu, agus bhaist e. 

23 Agus bha Eoin mar an 
ceudna a' baisteadh ann an 
Enon làimh ri Salim, do bhrìgh 
gu'n robh mòran uisgeachan 
an sin ; agus thàinig iad, agus 
bhaisteadh iad. 

24 Oir cha robh Eoin fath- 
ast air a thilgeadh 'am prìosan. 

25 An sin dh'èirich ceisd 
eadar deisciobuil Eoin, agus 
na h-Iudhaich, mu thimchioU 
glanaidh. 

26 Agus thàinig iad chum 
Eoin, agus thubhairt iad ris, 
A mhaighstir, an ti a bha 
maille riut an taobh thall do 
lordan, d'an d'thug thu fia- 
nuis, feuch, tha esan a' baist- 
eadh, agus tha na h-uile 
dhaoine a' teachd d'a ionn- 
suidh. 

27 Fhreagair Eoin agus thu- 
bhairt e, Cha-n 'eil duine com- 
asach air ni sam bith a ghabh- 
ail, mur bi e air a thoirt da o 
nèamh. 



CAIB IV. 



181 



28 Tha sibhse fèin a' toirt 
fìanuis dhombsa, gu'n dubh- 
airt mi, Cha rahi Criosd, ach 
gu'n do chuireadh roirahe rai. 

29 An ti aig am bheil a' 
bhean nuadh-phòsda, is e ara 
fear nuadh-pòsda e : ach car- 
aid an fhir nuadh-phòsda, a ta 
'n a sheasarah agus ag èisd- 
eachd ris, tha e a' deanarah 
o^airdeachais rahòir air son 
gutha an fhir nuadh-phòsda : 
uime sin tha mo ghairdeachas 
so air a choirahlionadh. 

30 Is èigin dasan fàs, ach 
dhomhsa bhi air mo lughd- 
achadh. 

31 An ti a thig a nuas, tha 
e os ceann nan uile : an ti a 
tha o'n talamh, tha e tal- 
mhaidh, agus labhraidh e air 
rahodh talrahaidh : an ti a thig 
o nèarah, tha e os ceann nan 
uile. 

32 Agus an ni a chunnaic 
agus a chual e, air sin tha e 
toirt fianuis; agus cha-n 'eil 
aon duine a' gabhail r'a fhia- 
nuis. 

33 An ti a ghabh r'a fhian- 
uis-san, chuir e a sheula ris, 
gu bheil Dia fìor. 

34 An ti a chuir Dia uaith, 
tha e a' labhairt bhriathra 
Dhè : oir cha-n ann a rèir 
tomhais a tha Dia a' toirt an 
Spioraid da. 

35 Is toigh leis au Athair 
ara Mac, agus thug e na h-uile 
nithe 'n a làirah. 

36 An ti a chreideas anns 
a' Mhac, tha a' bheatha rahair- 
eannach aige ; ach an ti nach 
"eil a' creid sinn anns a' Mhac, 



cha-n fhaic e beatha ; ach a 
ta fearg Dhè a' gabhail còrah- 
nuidh air. 

CAIB. IV. 

AIR an aobhar sin an uair 
a thuig losa gu'n cuala 
na Phairisich gu'n robh e a' 
deanamh agus a' baisteadh 
tuilleadh dheisciobul na Eoin, 

2 (Ged nach do bhaist losa 
fèin iad ach a dheisciobuil,) 

3 Dh'fhàg e ludea, agus 
chaidh e a ris do Ghalile. 

4 Agus b'èigin da dol troimh 
Shamaria. 

5 An sin thàinig e gu baile 
a bhuineadh do Shamaria, ris 
an abrar Sichar, fagus do'n 
fhearann a thug lacob d'a 
mhac loseph. 

6 A nis bha tobar lacoib 
an sin. Uime sin air do losa 
bhi sgìth le a thurus, shuidh 
e mar sin làimh ris an tobar ; 
agus bha e mu thimchioll na 
seathadh uaire. 

7 Thàinig bean o Shamaria 
a tharruing uisge : thubhairt 
losa rithe, Thoir dhorahsa 
deoch. 

8 Oir bha a dheisciobuil air 
dol do'n bhaile a cheannach 
bidh. 

9 An sin thubliairt a' bhean 
o Sharaaria ris, Cionnus a ta 
thusa agus gur ludhach thu, 
ag iarraidh deoch uamsa, a ta 
ara Bhan-samaritanaich ? oir, 
cha-n 'eil coraunn aig na 
h-Tudhaich ris na Samaritan- 
aich. 

10 Fhreagair losa agus 
thubhairt e rithe, Nara b'- 



182 



EOIN. 



aithne dhuìt tiodhlac Dhè, a- 
gus cò e a ta 'g ràdh riut, 
Thoir dhomh deoch, dh'iarr- 
adh tu airsan, agus bheireadh 
e uisge beò dhuit. 

11 Thubhairt a' bhean ris, 
A Thighearn, cha-n 'eil inneal 
tarruing agad, agus tha'n tobar 
domhain : uime sin cia as a ta 
an t-uisge beò sin agad? 

12 Am mò thusa na ar 
n-athair lacob, a thug dhuinne 
an tobar so, agus a dh'òl as e 
fèin, agus a chlann, agus a 
sprèidh ? 

13 Fhreagair losa agus 
thubhairt e rithe, Ge b'e neach 
a dh'òlas do'n uisge so, bith- 
idh tart air a rìs : 

14 Ach ge b'e neach a 
dh'òlas do'n uisge a bheir mise 
dha, cha bhi tart gu bràth 
air : ach an t-uisge a bheir 
mise dha, bithidh e 'n a thobar 
uisge ann, a' sruthadh suas 
chum na beatha maireannaich. 

15 Thubhairt a' bhean ris, 
A Thighearn, thoir dhomhsa 
an t-uisge so, chum nach bi 
tart orm, agus nach tig mi an 
so a tharruing. 

16 Thubhairt losa rithe, 
Imich, gairm t' f hear-jOÒ5c?a, a- 
gus thig an so. 

17 Fhreagair a' bhean agus 
thubhairt i, Cha-n 'eil fear 
agam. Thubhairt losa rithe, 
Is maith a thubhairt thu, Cha-n 
'eil fear agam : 

18 Oia bha cùignear fhear 
agad, agus esan a ta agad a 
nis, cha-n e t'fhear fèin e : 
thubhairt thu so gu fìor, 

19 Thubhairt a' bhean ris, 



A Thighearn, tha mi 'faicinn 
gur fàidh thu. 

20 Rinn ar n-aithriche aor- 
adh san t-sliabh so ; agus tha 
sibhse ag ràdh, gur ann an 
lerusalem a ta an t-ionad anns 
an còir aoradh a dheanamh. 

21 Thubhairt losa rithe, A 
bhean, creid mise, gu bheil an 
uair a' teachd, anns nach dean 
sibh aoradh do'n Athair aon 
chuid san t-sliabh so, no ann 
an lerusalem. 

22 Tha sibh a' deanamh 
aoraidh do'n ni nach aithne 
dhuibh : tha sinne a' deanamh 
aoraidh do'n ni a's aithne 
dhuinn : oir is ann o na h-Iudh- 
aich a ta slàinte. 

23 Ach a ta an uair a' 
teachd, agus a ta i nis ann, 
anns an dean am fìor luchd- 
aoraidh aoradh do'n Athair 
ann an spiorad agus ann am 
firinn : oir a ta an t-Athair 
ag iarraidh an leithide so do 
luchd-aoraidh. 

24 Is Spiorad Dia, agus is 
èigin d'a luchd-aoraidh, aoradh 
a dheanamh dha 'an spiorad a- 
gus 'am fìrinn. 

25 Thubhairt a' bhean ris, 
Tha fhios agam gu bheil am 
Mesias a' teachd' ris an abrar 
Criosd ; 'n uair a thig esan, 
innsidh e na h-uile nithe 
dliuinn. 

26 Thubhairt losa rithe, Is 
mise e, a ta labhairt riut. 

27 Agus air a so thàinig a 
dheisciobuil, agus b'iongant- 
ach leo gu'n robh e labhairt 
ris a' mhnaoi : ach cha dubh- 
airt aon neach, Ciod a tha thu 



CAIB. IV. 



183 



'g iarraidh ? no, C'ar son a 
tha thu labhairt rithe? 

28 An sin dh'f hàg a' bhean 
a soitheach uisg-e, agus dh'- 
fhalbh i do'n bhaile, agus 
thubhairt i ris na daoinibh, 

29 Thigibh, faicibh duine 
a dh'innis dhomhsa na h-uile 
nithe a rinn mi riamh : Nach 
e so Criosd ? 

30 An sin chaidh iad a 
mach as a' bhaile, agus thàinig 
iad d'a ionnsuidh-san. 

31 'S an àm sin fèin ghuidh 
a dheisciobuil air, ag ràdh, A 
mhaighstir, ith. 

32 Ach thubhairt esan riu, 
Tha agamsa biadh r'a itheadh 
air nach 'eil fhios agaibh-sa. 

33 Uime sin thubhairt na 
deisciobuil r'a chèile, An d'- 
thug neach air bith ni d'a ionn- 
suidh r'a itheadh ? 

34 Thubhairt losa riu, Is e 
mo bhiadhsa toil an ti a chuir 
uaith mi a dheanamh, agus 
obair a' chrìochnachadh. 

35 Nach abair sibhse, A ta 
uine cheithir miosan ann fath- 
ast, agus an sin thig am fogh- 
aradh? feuch, a ta mi ag 
ràdh ribh, Togaibh suas bhur 
sùilean, agus seallaibh air na 
h-achaibh ; oir a ta iad a 
cheana geal chum an f hoghar- 
aidh. 

36 Agus an ti a bhuaineas 
tha e 'faotainn tuarasdail, agus 
a' cruinneachadh toraidh chum 
na beatha maireannaich; chum 
gu'n dean an ti a chuireas, a- 
gus an ti a bhuaineas, gaird- 
eachas le chèile. 

37 Agus an so tha an ràdh 



ud fìor, Gu bheil neach a' cur, 
agfus neach eile a' buain. 

38 Chuir mise sibhse a 
bhuain an ni sin nach do 
shaothraich sibh : shaothraich 
daoine eile, agus chaidh sibhse 
steach 'n an saothair. 

39 Agus chreid mòran do 
Shamaritanaich a' bhaile • sin 
ann, air son cainnte na mnà, 
a thug fìanuis, ag radh, Dh'- 
innis e dhomh na h-uile nithe 
a rinn mi riamh. 

40 Uime sin an uair a thàin- 
ig na Samaritanaich d'a ionn- 
suidh, ghuidh iad air fantuinn 
maille riu : agus dh'fhuirich 
e an sin dà là. 

41 Agus chreid mòran tuill- 
eadh air son 'fhocail fèin : 

42 Agus thubhairt iad ris 
a' mhnaoi, Tha sinn a' creid- 
sinn, cha-n ann à so suas air 
son do chòmhraidh-sa : oir 
chuala sinn fèin e, agus a ta 
fhios againn gur e so da rìr- 
eadh Criosd, Slànuighear an 
t-saoghail. 

43 Agus an dèigh dà là 
dh'fhalbh e as a sin, agus 
chaidh e do Ghalile : 

44 Oir thug losa fèin fìan- 
uis, nach 'eil urram aig fàidh 
'n a thìr fèin. 

45 Uime sin, an uair a 
thàinig e do Ghalile, ghabh 
na Galilèaich ris, air dhoibh 
na nithe sin uile fhaicinn a 
rinn e ann an lerusalem air 
an fhèill : oir chaidh iadsan 
mar an ceudna chum na fèille. 

46 An sin thàinig losa a rìs 
do Chana Ghalile, far an d'rinn 
e fìon do'n uisge. Agus bha 



184 



EOIN 



duine cumhachdach àraidh, 
aig an robh a mhac gu tinn 
ann an Capernaum. 

47 'N uair a chual esan gu'n 
robh losa air teachd à ludea 
do Ghalile, chaidh e d'a ionn- 
suidh, agus ghuidh e air gu'n 
rachadh e sìos, agus gu'n slàn- 
uicheadh e a mhac : oir bha e 
ri h-uchd bàis. 

48 An sin thubhairt losa ris, 
Mur faic sibh comharan a- 
gus mìorbhuilean, cha chreid 
sibh. 

49 Thubhairt an duìne 
cumhachdach ris, A Thigh- 
earn, rach sìos mu' m faigh mo 
leanaban bàs. 

50 Thubhairt losa ris, Im- 
ich ; tha do mhac beò. Agus 
chreid an duine am focal a 
labhair losa ris, agus dh'imich 
e. 

51 Agus am feadh a bha e 
fathast a' dol sìos, choinnich 
a sheirbhisich e, agus dh'innis 
iad da, ag ràdh, Tha do mhac 
beò. 

52 An sin dh'fhiosraich e 
dhiubb an uair anns an deach- 
aidh e am feabhas : agus thu- 
bhairt iad ris, An de air an 
t-seachdamh uair dh'fhàg am 
fiabhrus e. 

53 An sin dh'aithnich an 
t-athair gu'm bH an uair sin 
fèin, anns an dubhairt losa 
ris, Tha do mhac beò; agus 
chreid e fèin, agus a theagh- 
lach uile. 

54 'iS e so a ris an dara 
mìorbhuil a rinn losa, 'n uair 
a thàinig e à ludea do Gha- 
lile. 



CAIB. V. 
JlVr A dhèigh so bha fèill 
l\ nan ludhach ann ; agus 
chaidh losa suas gu lerusa- 
lem. 

2 A nis a ta ann an lerusa- 
lem làimh ri geata nan caorach 
lochan, ris anabrar 's a' chaiunt 
Eabhruidhich, Betesda, aig am 
bheil cuìg tighean-fasgaidh. 

'ò Annta sin bha 'nan luidhe 
mòr-bhuidheann do dhaoinibh 
euslan, dalla, bacach, seargta, 
a' feitheamh ri caruchadh an 
uisge. 

4 Oir chaidh aingeal sìos 
an àm àraidh san lochan, a- 
gus chuir a an t-uisge troimh 
chèile : uime sin an ceud neach 
a rachadh sìos ann, an dèigh 
cur troimh chèile an uisge, 
rinneadh slàn e a dh'aon tinn- 
eas a bhiodh air 

5 Agus bha duine àraidh an 
sin, a bha ochd bliadhna deug 
thar fhichead ann an euslaint. 

6 'N uair a chunnaic losa 
esan 'n a luidhe, agus fios aige 
gu'n robh e nis ùine fhada mar 
sin, thubhairt e ris, Am miann 
leat bhi air do dheanamh slàn ? 

7 Fhreagair an duine euslan 
e, A Thighearn, cha-n 'eil 
duine agam, an uair a chuirear 
an t-usige troimh a chèile, a 
chuireas anns an lochan mi : 
ach am feadh a ta mise teachd, 
tha neach eile a' dol sìos 
romham. 

8 Thubhairt losa ris, Eirich, 
tog do leabadh, agus imich. 

9 Agus air ball rinneadh an 
duine slàn, agus thog e a leab- 
adh, agus dh'imich e : agus 



CAIB. V. 



185 



bha'n t-sàbaid ann air an là 
sin. 

10 Uime sin thubhairt na 
h-Iudhaich ris an ti a shlàn- 
uicheadh, Is i an t-sàbaid a ta 
ann ; cha-n 'eil e dligheach 
dhuit do leabadh a ghiùlan. 

11 Fhreagair e iad, An ti a 
rinn slàn mi, thubhairt esan 
rium, Tog do leabadh agus 
imich. 

12 An sin dh'fhiosraich iad 
deth, Cò an duine a thubhairt 
riut, Tog do leabadh agus im- 
ich? 

1 3 Agus cha robh f hios aig 
an ti a shlànuicheadh, cò e: 
oir chaidh losa as a shealladh, 
air do mhòr-shluagh bhi anns 
an àit. 

14 'N a dhèigh so fhuair 
losa e anns an teampull, agus 
thubhairt e ris, Feuch, rinn- 
eadh slàn thu : na peacaich 
ni's mò, air eagal gu'n tachair 
ni's miosa dhuit. 

15 Dh'imich an duine, agus 
dh'innis e do na h-Tudhaich 
gu'm b'e losa a rinn slàn e. 

16 Agus air a shon so rinn 
na h-Iudhaich geur-leanmh- 
uinn air losa, agus dh'iarr iad 
a mharbhadh, do bhrìgh gu'n 
d'rinn e na nithe so air an 
t-sàbaid. 

17 Ach fhreagair losa iad, 
Tha m' Athair ag oibreach- 
adh gus a nis, agus tha mise 
ag oibreachadh. 

18 Uime sin bu mhòid 
a dh'iarr na h-Iudhaich a 
mharbhadh, a chionn nach e 
mhàin gu'n do bhris e 'n t-sàb- 
aid, ach gu'n dubhairt e mar 



an ceudna gu'm b'e Dia 'Ath- 
air-san, 'g a dheanamh fèin co- 
ionann ri Dia. 

19 Air an aobhar sin fhreag- 
air losa, agus thubhairt e riu, 
Gu deimliin deimhin a ta mi 
ag ràdh ribh, nach 'eil am Mac 
comasach air ni sam bith a 
dheanamh uaith fèin, ach an 
ni a chi e an t-Athair a' dean- 
amh : oir ge b'e nithe a ni 
esan, na nithe sin fèin ni am 
Mac mar an ceudna. 

20 Oir is ionmhuinn leis an 
Athair am Mac, agus a ta e 
a' foillseachadh dha nan uile 
nithe a tha e fèin a' deanamh : 
agus foillsichidh e dha oibre 
a's mò na iad so, air chor as 
gu'm bi iongantas oirbhse. 

21 Oir mar a ta an t-Athair 
a' dùsgadh agus a' beothach- 
adh nam marbh, is amhuil sin 
a ta am Mac a' beothachadh 
an dream a's àill leis. 

22 Oir cha-n 'eil an t-Ath- 
air a' toirt breth air duine sam 
bith ; ach thug e gach uile 
bhreitheanas do'n Mhac : 

23 Chum gu'n tugadh na 
h-uile dhaoine urram do'n 
Mhac, amhuil mar a ta iad a' 
toirt urraim do'n Athair. An 
ti nach 'eil a' toirt urraim d'on 
Mhac, cha-n 'eil e toirt urraim 
do'n Athair a chuir uaith e. 

24 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, An ti a 
dh'èisdeas ri m' fhocalsa, a- 
gus a ta creidsinn anns an ti a 
chuir uaith mi, tha a' bheatha 
mhaireannach aige, agus cha 
tig e chum dìtidh ; ach chaidh 
e thairis o bhàs gu beatha. 



186 



EOIN. . ) 



25 Gu deìmhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, Gu bheil 
an uair a' teachd, agus gu bheil 
i nis ann, anns an cluinn na 
mairbh guth Mhic Dhè : agus 
an dream a chluinneas, bithidh 
iad beò. 

26 Oir mar a ta aig an Ath- 
air beatha ann fèin, is amhuil 
sin a thug e do'n Mhac beatha 
a bhi aig ann fèin ; 

27 Agus thug e mar an 
ceudna dha ùghdarras chum 
breth a thabhairt, do bhrìgh 
gur e Mac an duine. 

28 Na gabhaibh ìongantas 
deth so ; oir a ta an uair a' 
teachd, anns an cluinn iadsan 
uile a ta 's na h-uaighibh a 
ghuthsan : 

29 Agus thèid iad a mach ; 
iadsan a rinn maith, chum ais- 
eirigh na beatha ; agus iadsan 
a rinn olc, chura aiseirigh an 
damnaidh. 

30 Cha-n 'eil mise comasach 
air ni sam bith a dheanamh 
uam fèin : mar a chluinneas 
mi bheir mi breth : agus a ta 
mo bhreitheanas ceart ; do 
bhrìgh nach 'eil mi ag iarraidh 
mo thoile fèin, ach toil an 
Athar a chuir uaith mi. 

31 Ma bheir mise fianuis 
mu m' thimchioll fèin, cha-n 
'eil m' fhianuis fìor. 

32 Tha neach eile a' toirt 
fìanuis mu m' thimchioll, agus 
a ta fhios agam gur fior an 
f hianuis a ta e deanamh mu m' 
thimchioll. 

33 Chuir sibhse ehum Eoin, 
agus thug e fianuis do'n fhir- 
inn. 



34 Ach cha-n 'eil mise a' 
gabhail fianuis o dhuine : ach 
a ta mi ag ràdh nan nithe so, 
chum gu'm bi sibhse air bhur 
tèarnadh. 

35 B'esan an lòchran lasar- 
ach agus dealrach : agus bha 
sibhse toileach car tamuill 
gairdeachas a dheanamh 'n a 
sholus. 

36 Ach a ta agamsa fian- 
uis a's mò na Jianuis Eoin: oir 
na h-oibre a thug an t-Athair 
dhomhsa chum gu'n crìoch- 
naichinn iad, tha na h-oibre 
sin fèin a tha mise a' dean- 
amh, a' toirt fianuis mu m' 
thimchioU, gu'n do chuir an 
t-Athair uaith mi. 

37 Ag-us an t-Athair fèin a 
chuir uaith mi, thug e fianuis 
mu m' thimchiolL Cha chuala 
sibh riamh a ghuth, ni mò a 
chunnaic sibh a choslas. 

38 Agus cha-n 'eil 'fhocal- 
san agaibh a' gabhail eòmh- 
nuidh annaibh : oir an ti sin 
a chuir esan uaith, cha-n 'eil 
sibh 'g a chreidsinn. 

39 Rannsaichibh na sgriob- 
tuirean, oir a ta sibh a' saoil- 
sinn gu bheil a' bheatha mhair- 
eannach agaibh anntasan ; a- 
gus is iad sin a ta toirt fianuis 
mu m' thimchiollsa. 

40 Gidheadh cha-n àill leibh 
teachd a m' ionnsuidh-sa, 
chum gu'm faigheadh sibh 
beatha. 

41 Cha-n 'eil mise a' gabh- 
ail urraim o dhaoinibh. 

42 Ach is aithne dhomh 
sibhse, nach 'eil gràdh Dhè 
agaibh annaibh. 



. CAIB 

43 Thàinìg mise an ainm 
m' Athar, agus cha-n 'eil sibh 
a' gabhail rium : ma thig 
neach eile 'n a ainm fèin gabh- 
aidh sibh ris-san. 

44 Cionnus a dh'fheudas 
sibh creidsinn, a ta gabhail 
urraim o chèile, agus nach 'eil 
ag iarraidh an urraim a thig 
o Dhia a mhain ? 

45 Na saoilibh gu'n dean 
mise bhur casaid ris an Ath- 
air: tha aon a tha deanamh 
casaid oirbh, Maois, anns am 
bheil sibh a' cur bhur dòchais. 

46 Oir nan cr^-^^eadL sibh 
Muois, chreideadh sibh mise : 
oir sgrìobh esan mu m' thim- 
ehioll. 

47 Acli mur creid sibh a 
sgrìobhadhsan, cionnus a 
ciireideas sibh mo bhriathra- 
sa. 

CAIB. VI. 
' IVT A dhèigh sin chaidh losa 
X 1 thar muir Ghahle, no 
Thiberiais. 

2 Agus lean sluagh mòr e, 
do bhrìgh gu'm fac iad a 
mhìorbhuilean a rinn e air an 
dream a bha euslan. 

3 Agus chaidh losa suas air 
beinn, agus shuidh e an sin 
maille r a dheisciobluibh. 

4 Agus bha a' chàisg, fèill 
nan ludhach, am fagus. 

5 An sin an uair a thog 
losa suas a shùilean, agus a 
chunnaic e gu'n d' thàinig 
buidheann mhòr shluaigh d'a 
ionnsuidh, thubhairt e ri Phi- 
lip, Cia an t-àit as an ceann- 
aich sinn aran chum gu'n ith 
iad so? 



. VI. 187 

6 (Ach thubhairt e so 'g a 
dhearbhadhsan ; oirbha fhios 
aige fèin ciod a dheanadh e.) 

7 Fhreagair Philip e, Cha 
leoir dhoibh luach dhà cheud 
peghinn a dh'aran, chum gu'n 
gabhadh gach aon diubh beag- 
an. 

8 Thubhairt aon d'a dheis- 
ciobluibh, Aindreas, bràthair 
Shimoin Pheadair, ris. 

9 Tha òganach an so, aig 
am bheil cilig builinnean eòr- 
na, agus dà iasg bheag : ach 
ciod iad so am measg na h-uir- 
ead ? 

10 Agus thubhairt losa, 
Thugaibh air na daoinibh 
suidhe sìos. A nis bha mòran 
feoir anns an àit. Air an 
aobhar sin shuidh na daoine 
sìos, an àireamh timchioll 
chùig mìle. 

11 Agus ghlac losa na buil- 
innean, agus air tabhairt 
buidheachais da, roinn e air 
na deisciobluibh iad, agus na 
deisciobuil orrasan a shuidh : 
agus mar an ceudna do na 
h-iasgaibh beaga, mheud as a 
b'àill leo. 

12 'N uair a shàsuicheadh 
iad, thubhairt e r'a dheisciob- 
luibh, Cruinnichibh am biadh 
briste a ta thuilleadh ann, 
chum nach caillear a bheag. 

13 Air an aobhar sin 
chruinnich iad e r'a chèile, a- 
gus lìon iad dà chliabh dheug 
do sbruileach nan cùig buil- 
innean eòrna, a bha dh'fhuigh- 
eall aig a' mhuinntir a dh'ith. 

14 An sinan uair a chunn 
aic na daoine sin am mìor- 



188 



EOIN. 



bhuil a rìnn losa, thubhairt 
iad, Gu fìrinneach is e so am 
fàidh a bha gu teachd chum 
an t-saoghail. 

15 Uime sin an uair a thuig 
losa gu'n robh iad air tì teachd 
agus breith air le làimh laidir, 
chum gu'n deanadh iad righ 
dbeth, dh'imich e ris do'n 
bheinn 'n a aonar. 

16 Agus an uair a thàinig 
am feasgar, chaidh a dheiscio- 
buil sìos chum na mara. 

17 Agus air dol an luing 
dhoibh, chaidh iad thar a' 
mhuir gu Capernaum : agus 
bha an dorchadas a nis ann, 
agus cha robh losa air teachd 
d'an ionnsuidh. 

18 Agus ag seideadh do 
ghaoith mhòir, dh'èirich a' 
mhuir. 

19 Uime sin an uair a rinn 
iad iomramh timchioU cùig no 
deich thar fhichead do staid- 
ibh, chunnaic iad losa ag im- 
eachd air a' mhuir, agus a' 
druideadh ris an luing; agus 
ghabh iad eagal. 

20 Ach thubhairt esan riu, 
Ise mise ta ann; na biodh eagal 
oirbh. 

21 Uime sin ghabh iad gu 
toileach a steach do'n luing 
e : agus air ball ràinig an long 
an tìr gus an robh iad a' dol. 

22 Air an là 'n a dhèigh sin, 
an uair a chunnaic an sluagh 
a sheas air taobh eile na mara, 
nach robh long eile an sin, 
ach an long sin anns an deach- 
aidh a dheisciobuil a steach, 
agus nach deachaidh losa san 
luing maiile r'a dheisciobluibb, i 



ach gu'n d'fhalbh a dheisciob' 
uil 'n an aonar ; 

23 (Gidheadh thàinig longa 
beaga eile o Thiberias, laimh 
ris an àit san dh'ith iad an 
t-aran, an dèigh do'n Tigh- 
earn buidheachas a thoirt ;) 

24Uime sin an uair a chunn- 
aic an sluagh nach robh losa an 
sin, no a dheisciobuil, chaidh 
iad fèin mar an ceudna ann an 
longaibh, agus thàinig iad gu 
Capernaum, ag iarraidh losa 

25 Agus air dhoibh fhaot- 
ainn air an taobh thall do'n 
mhuir, thubhairt iad ris, A 
mhaighstir, c'uin a thàinig thu 
an so? 

26 Fhreagair losa iad a- 
gus thubhairt e, Gu deimhin 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
Tha sibh ga m' iarraidh, clia-n 
ann a chionn gu'm faca sibh 
na mìorbhuilean, ach a chionn 
gu'n d'ith sibh do na builinn- 
ibh, agus gu'n do shàsuich- 
eadh sibh. 

27 Deanaibh saothair cha-n 
ann air son a' bhìdh a theirg- 
eas, ach air son a' bhìdh a 
mhaireas chum na beatha 
siorruidh, a bheir Mac an 
duine duibh: oir esan sheul- 
aich Dia an t-Athair. 

28 An sin thubhairt iad ris, 
Ciod a ni sinn, chum as gu'n 
oibrich sinn oibre Dhè ? 

29 Freagair losa agus thu- 
bhairt e riu, Is i so obair Dhè, 
gu'n creid sibh anns an ti a 
chuir e uaith. 

30 Uime sin thubhairt iad 
ris, Ciod an comhar a ni thusa 
ma ta, chum gu'm faic «ànn. 



CAIB 

agfus gu'n creid sinn thu? 
ciod an obair a ni thu ? 

31 Dh'ith ar n-aithriche 
mana san fhàsach ; a rèir mar 
a ta e sgrìobhta, Thug- e dhoibh 
aran o nèamh r'a itheadh. 

32 An sin thubhairt losa 
riu, Gu deimhin deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, nach d' thug 
Maois dhuibh an t-aran o 
nèamh ; ach a ta m' Athair-sa 
a' toirt dhuibh an arain fhìor 
o nèamh. 

33 Oir is e sin aran Dhè a 
ta teachd a nuas o nèamh, a- 
gus a ta tabhairt beatha do'n 
t-saoghal. 

34 An sin thubhairt iad ris, 
A Thighearn,thoir dhuinne an 
t-aran so an còmhnuidh. 

35 Agus thubhairt losa riu, 
Is mise aran na beatha : an ti 
a thig a m' ionnsuidh-sa, cha 
bhi ocras gu bràth air ; agus 
an ti a chreideas annarasa, 
cha bhi tart gu bràth air. 

36 Ach mar a thubhairt mi 
ribh, ge do chunnaic sibh mi, 
cha-n 'eil sibh a' creidsinn. 

37 Gach ni a bheir ant-Ath- 
air dhomhsa, thig e a m' ionn- 
suidh ; agus an ti a thig a m' 
ionnsuidh, cha tilg mi air chor 
sam bith a mach e. 

38 Oir thàinig mi nuas o 
nèamh, cha-n ann chum gu'n 
deanainn mo thoil fèin, ach 
toil an ti a chuir uaith mi. 

39 Agus is i so toil an Athar 
a chuir uaith mi, nach caillinn 
a bheag sam bith do'n uile a 
thug e dhomh, ach gu'n tog- 
ain suas e rìs air an là dheir- 
eannach. 



. VI. 189 

40 Agus is i so toil an ti a 
chuir uaith mi, gu'm biodh 
a' bheatha mhaireannach aig 
gach neach a chi am Mac, a- 
gus a chreideas ann: agus tog- 
aidh mise suas e air an là 
dheireannach. 

41 An sin rinn na h-Iudh- 
aich gearan uime, a chionn 
gu n dubhairt e, Is mise an 
t-aran a thàinig a nuas o 
nèamh. 

42 Agus thubhairtiad, Nach 
e so losa mac loseiph, neach 
aig an aithne dhuinn 'athair 
agus a mhàthair ? cionnus ma 
seadh a ta e ag ràdh, Thàinig 
mi nuas o nèamh. 

43 Air an aobhar sin f hreag- 
air losa agus thubhairt e riu, 
Na deanaibh gearan 'n ur 
measg fèin. 

44 Cha-nurrainn neach air 
bith teachd a m' ionnsuidh-sa, 
mur tarruing an t-Athair a 
chuir uaith mise e : agus tog- 
aidh mise suas e air an là 
dheireannach. 

45 Tha e sgrìobhta 's na 
fò,idhibh, Agus bithidh iad uile 
air an teagasg o Dhia. Uime 
sin gach neach a chuala, agus 
a dh'fhòghluim o'n Athair, 
thig e 'a m' ionnsuidh-sa. 

46 Cha 'n e gu'm faca neach 
sam bith an t-Athair, ach an 
ti a ta o Dhia ; chunnaic esan 
an t-Athair. 

47 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, An ti 
a ta creidsinn annamsa, tha 
blieatha mhaireannach aige. 

48 Is mise aran na beatha. 

49 Dh'ith bhur n-aithriche 



190 



EOIN. 



mana san fhàsach, agus fhuair 
iad bàs. 

50 Is e so an t-aran a tha 
teachd a nuas o nèamh, chum 
as gu'n ith neach dheth, agus 
nach faigh e bàs. 

51 Is mise an t-aran beò, a 
thàinig a nuas o nèamh : ma 
dh'itheas neach air bith do'n 
aran so, bithidh e beò gu siorr- 
uidh : agus an t-aran a bheir 
mise uam, is e m'fheoil e, a 
bheir mi air son beatha an 
t-saoghail. 

52 Air an aobhar sin bha 
connsachadh aig na h-Iudhaich 
r'a chèile, ag ràdh, Cionnus a 
dh'fheudas an duine so 'fheoil 
a thoirt duinn r'a itheadh. 

53 An sin thubhairt losa 
riu, Gu deimhin deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, mur ith sibh 
feoil Mhic an duine, agus mur 
òl sibh 'fhuil, cha-n 'eil beatha 
agaibh annaibh. 

54 Esan a dh'itheas m' 
fheoil~sa, agus a dh'òlas ni' 
f huil-sa, a ta a' bheatha shiorr- 
uidh aige ; agus togaidh mise 
suas e air an là dheireannach. 

55 Oir is biadh gu fìrinn- 
each m'fheoil, agus is deoch 
gu fìrinneach m' fhuil. 

56 Esan a dh'itheas m' 
fheoil-sa, agus a dh'òlas m' 
fliuil-sa, tha e gabhail còmh- 
nuidh annamsa, agus mise 
annsan. 

57 Mar a ta 'n t-Athair beò 
a chuir uaith mise, agus a ta 
mise beò troimh an Athair ; is 
amhuil sin esan a dh'itheas 
mise, bithidh e mar an ceudna 
beò tromhamsa. 



58 Is e so an t-aran sin a 
thàinig a nuas o nèamh ; cha 
-n e mar a dh'ith bhur n-aith- 
riche mana, agus fhuair iad 
bàs : esan a dh'itheas an t-aran 
so, bithidh e beò am feasd. 

59 Thubhairt e na nithe so 
anns an t-sionagog, an uair a 
bha e a' teagasg 'an Caper- 
naum. 

60 Uime sin 'n uair a chual 
mòran d'a dheisciobluibh so, 
thubhairt iad, Is cruaidh a' 
chainnt so ; cò a dh'f heudas 
èisdeachd rithe. 

61 'N uair a thuig losa ann 
fèin gu'n robh a dheisciobuil 
ri gearan uime so, thubhairt e 
riu, Am bheil so a' toirt oil- 
bheim dhuibh-sa ? 

62 Agus ciod na 'm faiceadh 
sibh Mac an duine a' dol suas 
do'n àit anns an robh e roimhe? 

63 Is e an Spiorad a bheoth- 
aicheas ; cha-n 'eil tairbhe air 
bith 's an fheoil : na briathran 
a tha mise a' labhairt ribh, is 
spiorad agus is beatha iad. 

64 Ach a ta cuid dibhse 
nach 'eil a' creidsinn. (Oir 
b'aithne do losa o thijs, cò 
iad nach robh a' creidsinn, a- 
gus cò an ti a bhrathadh e.) 

65 Agus thubhairt e, Air 
an aobhar sin thubhairt mi 
ribh, nacli urrainn neach air 
bith teachd 'a m' ionnsuidh, 
mur bi e air a thoirt da o m' 
Athair. 

66 O'n àm sin chaidh mòr- 
an d'a dheisciobluibh air an 
ais, agus cha d'imich iad ni's 
mò maille ris. 

67 An sin thubhairt losa 



CAIB. VII. 



191 



ris an dà fhear dheug, An 
àiU leibhse falbh cuideachd ? 

68 An sin fhreagair Simon 
Peadar e, A Thighearn, co 
dh'ionnsuidh an tèid sinn ? 
affadsa tha briathra na beatha 
maireannaich. 

69 Agus a ta sinne a' creid- 
sinn, agus a ta fhios againn 
gur tusa Criosd Mac an Dè 
bheò. 

70 Fhreagair losa iad, Nach 
do thagh niise sibhse dà f hear 
dheug, agus a ta fear agaibh 
'n a dhiabhul ? 

71 Ach labhair e mu ludas 
Iscariot, mac Shimoin : oir is 
e so an ti a bha gu esan a 
bhrath, air dha bhi 'n a aon 
do'n dà fhear dheug. 

CAIB. VII. 

AGUS an dèigh nan nithe 
sin, bha losa ag imeachd 
mu'n cuairt ann an Galile : 
oir cha b'àill leis a bhi 'g im- 
eachd ann an ludea, a chioDn 
gu'n robh na h-Iudhaich ag 
iarraidh a mharbhadh. 

2 Agus bha fèiU nan ludh- 
ach, eadhon fèill nam pàiUium 
am fagus. 

8 Uime sin thubhairt a 
bhràithre ris, Imich as so agus 
rach do ludea, chum gu faic 
do dheisciobuil mar an cued- 
na t'oibre a tha thu a' dean- 
amh. 

4 Oir cha dean neach air 
bìth aon ni am folach, a dh'- 
iarras e fèin a bhi am folais : 
ma tha thu a' deanamh nan 
nithe so, nochd thu fein do'n 
t-saoghal. 



5 Oir cha do chreid a 
bhràithre fein ann. 

6 An sin thubhairt losa riu, 
Cha d'thàinig m' àmsa fath- 
ast; ach a ta bhur n-àmsa 
ghnàth deas. 

7 Cha-n 'eil e'n comas do'n 
t-saoghal sibhse f huathachadh ; 
ach fuathaichidh e mise, do 
bhrìgh gu bheil mi 'toirtfianuis 
m'a thimchioll gu bheil 'oibre 
olc. 

8 Rachaibh-sa suas chum 
na feile so : cha teid mise 
suas fathast chum na feille so, 
do bhrìgh nach 'eil m' àm fath- 
ast air a choimlionadh. 

9 'N uair 'thubhairt e na 
nithe so riu, dh'fhan e 'an Ga- 
Hle. 

10 Ach an uair a chaidh a 
bhràithre suas, an sin chaidh 
esan suas mar an cuedna chuni 
na feille, cha-n ann 'am folhiis 
ach mar gu b'ann 'an uaig- 
nidheas. 

1 1 An sin dh'iarr na h-Iudh- 
aich e air an fheill, agus thu- 
bhairt iad, C'àit am bheil e ? 

12 Agus bha borbhan mòr 
'am measg an t-sluaigh m'a 
thimchioll : oir thubhairt cuid, 
Is duine maith e : ach thu- 
bhairt cuid eile, Cha-n eadh ; 
ach ata emealladh an t-sluaigh. 

13 Gidheadh cha do labhair 
neach sam bith gu follaiseach 
uime, air eagal nan ludhach. 

14 A nis niu mheadhon na 
feille, chaidh losa suas do'n 
teampull, agus theagaisg e. 

15 Agus ghabh na h-Iudh- 
aich iongantas, ag ràdh, Cionn- 
us is aithne do'u duine so lit- 



192 



EOIN. 



richean, agus nach d'fhògh- 
luim e ? 

16 Fhreagair losa iad, agus 
thubhairt e, Cha leam fein mo 
theagasg, ach leis-san a chuir 
uaith mi. 

17 Ma's àill le neach sam 
bith a thoil-san a dheanamh, 
bitliidh fios aigemu'n teagasg, 
an ann o Dhia a ta e, no 'm 
bheil mise a' labhairt uam fein. 

18 An ti a labhras uaith 
fein, tha e 'g iarraidh a ghlòire 
fein : ach ge b'e dh'iarras gloir 
an ti a chuir uaith e, tha esan 
firinneach, agus cha-n 'eil 
eucoir air bith ann. 

19 Nach d'thug Maois an 
lagh dhuibh, ag-us gidheadh 
cha-n 'eil aon neach agaibh a' 
coimhlionadh an lagha ? C'ar 
son a ta sibh ag iarraidh mise 
a mharbhadh ? 

20 Fhreagair an sluagh a- 
gus thubhairt iad, Tha deamh- 
an agad : cò tha 'g iarraidh 
do mharbhadh ? 

21 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e riu, Rinn mise aon ob- 
air, agus a ta iongantas oirbh 
uile air an aobhar sin. 

22 Thug Maois dhuibh an 
timchioll-ghearradh, {cha-n e 
gur ann o Mhaois a ta e, ach 
o na h-aithrichibh), agus tim- 
chioll-ghearraidh sibhse duine 
air an t-sàbaid. 

23 Ma tha duine air an 
t-sàbaid a gabhail timchioll- 
ghearraidh, chum nach bi lagh 
Mhaois air a bhriseadh ; am 
bheil fearg agaibh riumsa, a 
chionn gu'n d'rinn mi duine 
uìle slàn air an t-sàbaid ? 



24 Na tugaibh breth a reir 
coslais, ach thugaibh breth 
cheart. 

25 'An sin thubhairt cuid 
do mhuinntir lerusaleim, Nach 
e so esan a tha iad ag iarraidh 
a mharbhadh ? 

26 Agus, feuch, tha e labh- 
airt gu follaiseach, agus cha-n 
'eil iad ag ràdh ni sam bith 
ris : am bheil dearbh-fhios aig 
na h-uachdarain gur e so da 
rìreadh Criosd ? 

27 Gidheadh is aithne 
dhuinn an duine so cia as da : 
ach an uair a thig Criosd, 
cha-n aithne do neach air bith 
cia as da. 

28 An sin ghlaodhlosa 's an 
teampull, agus e a' teagasg, 
ag ràdh, Is aithne dhuibh ar- 
aon mise, agus cia as domh : 
agus cha d'thàinig mi uam 
fèin, ach ata esan fior a chuir 
uaith mi, air nach 'eil eòlas 
agaibh-sa. 

29 Ach a ta eòlas agamsa 
air : oir is ann uaith a ta mi, 
agus chuir esan uaith mi. 

80 An sin dh'iarr iad a 
ghlacadh : ach cha do chuir 
neach air bith làmh ann, a 
chionn nach robh 'uair-san 
fathast air teachd. 

31 Agus chreid mòran do'n 
t-sluagh air, agus thubhairt 
iad, 'N uair a thig Criosd, an 
dean e ni's mò do mhìorbhuil- 
ibh na iad sin a rinn an duine 
so ? 

32 Chuala na Phairisich 
gu'n robh an sluagh a'borbh- 
anaich nan nithe so m'a thini- 
chioll : agus chuir na Phairis- 



CAIB 

ich agus na li-àrd-shagairt 
maoir g'a ghlacadh. 

33 An sin thubhairt losa, 
Fathast tamull beag tha mise 
maille ribh, agus an sin a ta 
mi dol chum an ti a chuir 
uaith mi. 

34 larraidh sibh mi, agus 
cha-n fhaioh sibh mi: agus 
do'n àit 'am bi mi, cha-n urr- 
ainn sibhse teachd. 

35 An sin thubhairt na h- 
ludhaich eatorra fèin, C'àit 
an tèid am fear so, nach faigh 
sinn e ? an tèid e chum na 
muinntir a ta air an sgapadh 
am nieasg nan Greugach, agus 
an teagaisg e na Greugaich ? 

36 Ciod i a' chainnt so a 
thubhairt e, larraidh sibh mi, 
agus cha-n fhaigh sibh mi: 
agus do'n àit am bheil mise, 
cha-n urrainn sibhse teachd ? 

37 Air an là dheireannach, 
la mòr sin na fèille, sheas losa 
agus ghlaodh e, ag ràdh, Ma 
tha tart air neach sam bith, 
thigeadh e m'ionnsuidh-sa, a- 
gus òladh e. 

38 An ti a chreideas ann- 
amsa, mar a ta an sgriobtuir 
ag ràdh, sruthaidh as a bhroinn 
aimhnichean do uisge beò. 

39 (Ach labhhair e so mu'n 
Spiorad, a bha iadsan a chreid- 
eadh annsan gu fhaghail : oir 
cha robh an Spiorad fathast 
air a thabhairt, do bhrìgh nach 
robh losa fathast air a ghlòr- 
achadh.) 

40 Uime sin, an uair a 
chuala mòran do'n t-sluagh a' 
chainnt so, thubhairt iad, Gu 
fìrinneach is e so am fàidh. 



!. VIL 193 

41 Thubhairt cuid eile, Is 
e so Criosd. Ach thubhairt 
dream eile, An ann o Ghalile 
a thig Criosd ? 

42 Nach dubhairt an sgriob- 
tuir, Gu'n tig Criosd do shìol 
Dhaibhidh, agus à Betlehem, 
am baile 's an robh Daibhidh? 

43 Air an aobhar sin dh'èir- 
ich eas-aonachd am measg an 
t-sluaigh air a shonsan. 

44 Agus b'àiU le cuid diubh 
a ghlacadh ; ach cha do chuir 
duine air bith làmh ann. 

45 An sin thàinig na maoir 
chum nan àrd-shagart agus 
nam Phairiseach ; agus thubh- 
airt iadsan riu, C'ar son nach 
d'thug sibh leibh e ? 

46 Fhreagair na maoir, Cha 
do labhair duine riamh mar 
an duine so. 

47 An sin fhreagair na 
Phairisich iad, Am bheil sibh- 
se mar an ceudna air bhur 
mealladh ? 

48 An do chreid aon air 
bith do na h-uachdarain ann, 
no do na Phairisich ? 

49 Ach an sluagh so aig 
nach 'eil eòlas an lagha, tha 
iad malluichte. 

50 Thubhairt Nicodemus 
riu, (esan a thàinig d'a ionn- 
suidh 's an oidhche, air dha bhi 
'n a aon diubh,) 

51 Am bheil ar lagh-ne toirt 
l)reth air duine sam bith gus 
an cluinn e uaith fèin an tois- 
each, agus gus am bi fhios 
aige cind a tha e a' deanamh { 

52 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Am bheil 
thusa mar an ceudua o Gha- 



194 



EOIN. 



lile ? Rannsaich, agus faic : 
oir à Galile cha d'èirich fàidh. 

53 Agus dh'imich gach aon 
d'a thigh fèin. 

CAIB. VIII. 

ACH chaidh losa chum 
slèibh nan crann-oladh : 

2 Agus gu moch airmhad- 
iiinn thàinig e rìs do'n team- 
pull, agus thàinig an sluagh 
uile d'a ionnsuidh ; agus air 
suidhe dha, theagaisg e iad. 

3 Agus thug na sgrìobh- 
aichean agus na Phairisich 
bean d'a ionnsuidh a ghlac- 
adh 'an adhaltrannas ; agus air 
dhoibh a cur anns a' mheadh- 
on, 

4 Thubhairt iad ris, A 
mhaighstir, ghlacadh a' bhean 
so anns a' ghnìomh fèin, a' 
deanamh adhaltrannais. 

5 A nis dh'àithn Maois 
dhuinn 's an lagh, an leithide 
so a chlachadh : ciod ma seadh 
a ta thusa ag ràdh ? 

6 Thubhairt iad so 'g adhear- 
bhadh, chum gu'm biodh aca 
cùis-chasaid 'n a aghaidh. Ach 
chrom losa sìos, agus sgrìobh 
e le 'mheur air an làr, (mar 
nach biodh e 'g an cluinntinn.) 

7 Mar sin air dhoibh buan- 
achadh a' feòraich dheth, thog 
se e fèin suas agus thubhairt 
e riu, An neach a ta gun 
pheacadh agaibh-sa, tilgeadh 
e a' cheud chlach oirre. 

8 Agus chrom e sìos a rìs, 
agus sgrìobh e air an làr. 

9 Agus an uair a chual iad- 
san so, (air dhoibh bhi air an 
agairt le'n coguis fèin,) chaidh 



iad a mach an dèigh a chèile, 
a' tòiseachadh aig an dream 
bu shine, gus an dream mu 
dheireadh : agus dh'fhàgadh 
'n a aonar losa, agus a' bhean 
'n a seasamh s a' mheadhon. 

10 Agus 'n uair a dh'èirich 
losa suas, agus nach fac e aon 
air bith ach a' bhean, thu- 
bhairt e rithe, A bhean, c'àit 
am bheil iad sud do luchd- 
casaid? an do dhìt duine air 
bith thu? 

11 Thubhairt ise, Cha do 
dhìt aon duine, a Thighearn. 
Agus thubhairt losa rithe, 
Cha rahò a tha mise ga d'dhit- 
eadh : imich romhad, agus na 
peacaich ni 's mò. 

12 An sin labhair losa riu 
a rìs, ag ràdh, Is mise solus an 
t-saoghail : an ti a leanas mise, 
cha siubhail e 'an dorchadas, 
ach bithidh solus na beatha 
aige. 

13 Uime sin thubhairt na 
Phairisich ris, Tha thu toirt 
fianuis mu d' thimchioll fèin ; 
cha-n 'eil t'f hianuis fìor. 

14 Fhreagair losa, agus thu- 
bhairt e riu, Ged 'tha mi 'toirt 
fianuis mu m' thimchioll fèin, 
gidheadh a ta m' f hianuis fìor : 
oir a ta fhios agam cia as a 
thàinig mi, agus c'àit am bheil 
mi dol ; ach cha-n 'eil fhios 
agaibh-sa cia as a thainig mi, 
no c'àit am bheil mi dol. 

15 Tha sibhse a' toirt breth 
a rèir na feòla ; cha-n eil mise 
a' toirt breth air aon duine. 

16 Agus gidheadh ma bheir 
mise breth, tha mo bhreth fìr- 
inneach : oir cha-n 'eil mi m' 



CAIB. 

aonar, ach mise agus an t-Ath- 
air a chur uaith mi. 

17 Agus a ta e sgriobhta 
ann bhur lagh fèin, gu bheil 
fianuis dithis dhaoine fìor. 

18 Is aon mise a ta dean- 
amh fianuis mu m' thimchioll 
fèin, agus a ta an t-Athair a 
chuir uaith mi, a deanamh 
fianuis mu m' thimchioll. 

19 An sin thubhairt iad ris, 
C'àit ara bheil t'Athair? 
Fhreagair losa, Cba-n aithne 
dhuibhse aon chuid mise no 
m' Athair : nam biodh eòlas 
agaibh ormsa, bhiodh eòlas 
agaibh air m' Athair mar an 
ceudna. 

20 Labhair losa na briathra 
so an tigh-coimhead an ion- 
mhais, ag teagasg dha san 
teampull : agus cha do chuir 
duine air bith làmh ann ; oir 
cha robh 'uair fathast air 
teachd. 

21 An sin thubhairt losa riu 
a rìs, Tha mise a' falbh, agus 
iarraidh sibh mi, agus bàsaich- 
idh sibh ann bhur peacadh : 
cha-n urrainn sibhse teachd 
do'n àit 'am bheil mise a' dol. 

22 An sin thubhairt na 
h-Iudhaich, Am marbh se e 
fèin ? do bhrìgh gu bheil e 'g 
ràdh, Far am bheil mise a' dol, 
cha-n urrainn sibhse teachd. 

23 Agus thubhairt e liu, 
Tha sibhse o shìos, tha mise o 
shuas : tha sibhse do'n t-saogh- 
al so, cha-n 'eil mise do'n 
t-saoghal so. 

24 Uime sin thubhairt mi 
ribh, Gu'm bàsaich sibh ann 
bhur peacaibh: oir mur creid 



VIII. 195 

sibh gur mise e, gheibh sìbh 
bàs ann bhur peacaibh. 

25 An sin thubhairt iad ris, 
Cò thusa ? Agus thubhairt losa 
x\\x, An neach sin fèin a thu- 
bhairt mi ribh o thùs. 

26 Tha mòran agam ri radh, 
agus r'a bhreithneachadh mu'r 
timchiollsa: ach a ta an ti a 
chuir uaith mi ririnneach ; a- 
gus a ta mise a' labhairt ris an 
t-saoghal nan nithe a chuala 
mi uaith-san. 

27 Cha do thuig iad gu'm 
b'ann mu thimchioll an Athar 
a labhair e riu. 

28 An sin thubhairt losa 
riu, 'N uair a thogas sibh suas 
Mac an duine, an sin bithidh 
fìos agaibh gur mise e, agus 
nach 'eil mi 'deanamh ni sam 
bith uam fèin ; ach mar a 
theagaisg m' Athair mi, gu 
bheil mi labhairt nan nithe so. 

29 Agus tha 'n ti a chuir 
uaith mi maille rium : cha 
d'fhàg an t-Athair a' m' aonar 
mi, do bhrìgh gu bheil mi 
'deanamh a ghnàth nan nithe 
sin a's taitneach leis. 

30 An uair a bha e 'labhairt 
nan nithe so, chreid mòran 
ann. 

31 An sin thubhairt losa 
ris na h-Iudhaich a chreid ann, 
Ma bhuanaicheas sibh ann am 
fhocalsa, bithidh sibh dà rìr- 
eadh 'n ur deisciobuil agam ; 

32 Agus bithidh eòlas ag- 
aibh air an fhìrinn, agus ni an 
fhìrinn saor sibh, 

38 Fhreagair iad e, Is sinne 
sliochd Abrahaim, agus cha 
robh sinn riamh fo dhaorsa aig 



196 



EOIN. 



duine sam bith : cionnus a ta 
thusa a.g ràdh, Bithidh sibh 
saor ? 

34 Fhreagair losa iad, Gu 
deimhin deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, ge b'e ni peacadh, 
is seirbhiseach d'on pheacadh 
e. 

35 Agus cha-n fhan an 
seirbhiseach san tigh gu bràth : 
ach fanaidh am mac gu bràth. 

36 Uime sin ma ni am Mac 
saor sibh, bithidh sibh saor da 
rìreadh. 

37 Tha fhios agam gur sibh 
sliochd Abrahaim ; ach a ta 
sibh ag iarraidh mise a 
mharbhadh, do bhrìgh nach 
'eil àit aig m' fhocal annaibh. 

38 Tha mise a labhairt an 
ni sin a chunnaic mi aig m'- 
Athair ; agus tha sibhse a' 
deanamh an ni a chunnaìc 
sibh aig bhur n-athair fèin, 

39 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Is e Abra- 
ham ar n-athair-ne. Thubh- 
airt losa riu, Nam bu chlann 
do Abraham sibh, dheanadh 
sibh oibre Abrahaim. 

40 Ach a nis tha sibh ag 
iarraidh mise a mharbhadh, 
duine a dh'innis duibh an f hir- 
inn, a chuala mi o Dhia: cha 
d'rinn Abraham so. 

41 Tha sibhse a' deanamh 
oibre bhur n-athar fèin. An 
sin thubhairt iad ris, Cha d'- 
rugadh an strìopachas sinne ; 
tha aon Athair againn, eadlion 
Dia. 

42 An sin thubhairt losa 
riu, Nam b'e Dia bhur n-Atli- 
air, ghràdhaicheadh sibh mise : 



oir chaidh mise mach, agus 
thàinig rai o Dhia; agus cha 
d'thàinig mi uam fèin, ach 
chuir esan uaith mi. 

43 C'ar son nach 'eil sibh 
a' tuigsinn mo cliòmhraidh ? 
do bhrìgh nach urrainn sibh 
èisdeachd ri m' fhocal. 

44 Tlia sibhse o hhur n-ath- 
air an diabhul, agus is iad ana- 
mianna bhur n-athar a's toil 
leibh a dheanamh : bha esan 
'n a mhortair o thùs, agus cha 
d'f han e 's an fhìrinn, a chionn 
nach 'eil fhìrinn ann. 'N uair 
a labhras e breug, is ann uaith 
fèin a ta e labhairt: oir is 
breugaire e, agus is e athair 
na brèige. 

45 Agus do bhrìgh gu bheil 
mise ag innseadh na fìrinn, 
cha-n 'eil sibh ga m' chreid- 
sinn. 

46 Cò agaibh-sa 'chuireas 
peacadh as mo leth-sa? agus 
ma tha mi ag innseadh na fìr- 
inn, c'ar son nach 'eil sibh 'g a 
m' chreidsinn? 

47 An ti a ta o Dhia, èisd- 
idh e ri briathraibh Dhè : uime 
sin cha-n 'eil sibhse ag èisd- 
eachd, a chionn nach an o 
Dhia a ta sibh. 

48 An sin fhreagair na h- 
Indhaich, agus thubhairt iad 
ris, Nach maith a thubhairt 
sinn gur Samaritanach thu, a- 
gus gu bheil deamhan agad ? 

49 Fhreagair losa, Cha-n 
'eil deamham agam ; ach a ta 
mi 'toirt urraini do m'Athair, 
agus a ta sibhse toirt eas-urr- 
aim dhomhsa. 

50 Agus cha-n 'eil mi 'g 



CAIB 

iarraidh mo ghlòire fèin : tha 
neach a ta 'g iarraidh agus a' 
toirt breth. 

51 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, Ma choimh- 
ideas neach m'fhocalsa, cha-n 
fhaic e bàs am feasd, 

52 An sin thubhairt na h- 
ludhaich ris, A nis tha fhios 
dgainn gu bheil deamhan ag- 
ad. Fhuair Abraham bàs, a- 
gus na fàidhean ; gidheadh a 
ta thusa ag ràdh, Ma choimli- 
ideas duine m'fhocalsa, cha 
bhlais e bàs am feasd. 

53 Am mò thusa na ar n- 
athair Abraham, a f huair bàs ? 
agus f huair na fàidhean bàs : 
cò a tha thu 'deanamh dhiot 
fèin ? 

54 Fhreagair losa, Ma tha 
mi toirt glòire dhomh fèin, 
cha-n 'eil ach neo-ni a'm' 
ghlòir: is e m' Athair a ta 
toirt glòire dhomh, neach a ta 
sibhse ag ràdh gur e bhur Dia 
e : 

55 Gidheadh cha do ghabh 
sibh eòlas air ; ach a ta eòlas 
agamsa air : agus nan ab- 
rainn, Nach aithne dhomh e, 
bhithinn cosmhuil ribhse a'm' 
bhreugaire : ach is aithne 
dhomh e, agus a ta mi coimh- 
ead 'fhocail. 

56 Bha dèidh mhòr aig A- 
braham bhur n-athair-sa air 
mo làsa fhaicinn: agus chunn- 
aic se e, agus rinn e gaird- 
eachas. 

57 An pin thubhairt na h- 
ludhaich ris, Cha-ri 'eil thu 
fathastleth-cheudbliadhnadh'- 
aois, agus am faca tu Abraham? 



. IX. 197 

58 Thubhairt losa riu, Gu 
deimhin deimhin a ta mi ag 
ràdh ribh, Mun robh Abra- 
ham ann, A TA MISE. 

59 An sin thogiadsan clach- 
an chum an tilgeadh air : ach 
dh'fholaich losa e fèin, agus 
chaidh e mach as an team- 
pull, a' dol troimh am meadh- 
on, [agus mar sin chaidh e 
seachad.] 

CAIB. IX. 

AGUS an uair a ghabh losa 
seachad, chunnaic e duine 
a bha dail o rugadh e. 

2 Agus dh'fheòraich a 
dheisciobuil deth, ag ràdh, A 
mhaighstir, cò a pheacaich, 
an duine so, no a phàrantan, 
gu'n d'rugadh dall e? 

3 Fhreagair losa, Cha do 
pheacaich aon chuid an duine 
so, no a phàrantan : ach a 
chum gu'm foillsichte oibre 
Dhè ann. 

4 Is èigin domhsa oibre an 
ti a chuir uaith mi a dhean- 
amh, am feadh is là e : tha'n 
oidhche a' teachd, 'n uair nach 
urrainn aon duine obair a 
deanamh. 

5 Am feadh a ta mise 's an 
t-saoghal, is mi solus an t- 
saoghail. 

6 'N uair a thubhairt e na 
nithe so chuir e sile air an 
talamh, agus rinn e criadh 
do'n t-sile, agus sgaoil e a' 
chriadh air sùilibh an doilL 

7 Agus thubhairt e ris, Im- 
ich, ionnhiid ann an lochan 
Shiloaim, (is e sin air eadar- 
theangachadh, Air a chur.) 



198 



EOIN, 



Uime sin dh'imich e, agus dh'- 
ionnlaid e, agus thàinig e a' 
faicinn. 

8 Uime sin thubhairt na 
coimhearsnaich, agus iadsan a 
chunnaic dall e roimhe sin, 
Nach e so esan a bha 'n a 
shuidhe ag iarraidh na dèirce ? 

9 Thubhairt cuid, Is e so 
e ; cuid eile, Tha e cosmhuil 
ris : thubhairt e fèin, Is mise 
e. 

10 Air an aobhar sin thubh- 
airt iad ris, Cionnus a dh'- 
f hosgladh do shùilean ? 

11 Fhreagair esan agus 
thubhairt e, Rinn duine d'an 
ainm losa criadh, agus sgaoil 
e air mo shiiilibh i, agus 
thubhairt e rium, Imich gu 
lochan Shiloaim, agus ionn- 
laid : agus dh'imich mi agus 
dh'ionnlaid mi, agus f huair mi 
mo radharc. 

12 An sin thubhairt iad ris, 
C'àit am bheil e ? Thubhairt 
esan Cha-n aithne domh. 

13 Thug iad chum nam 
Phairiseach esan a bha roimhe 
dall. 

14 Agus b'i an t-sàbaid a 
bha ann an uair a rinn losa a' 
chriadh, agus a dh'fhosgail e 
'shùilean. 

15 An sin a rìs dh'fheòr- 
aich na Phairisich dheth mar 
an ceudna cionnus a f huair e 
a radharc. Agus thubhairt 
esan riu, Chuir e criadh air 
mo shùilibh, agus dh'ionnlaid 
mi, agus tha mi a' faicinn. 

16 Uime sin thubhairt cuid 
do na Phairisich, Cha-n 'eil 
an duine so o Dhia, do bhrìgh 



nach 'eil e gleidheadh na sàb- 
aid. Thubhairt cuid eile, 
Cionnus a dh'fheudas duine 
a ta 'n a pheacach, an leithide 
so do mhìorbhuilibh a dhean- 
amh ? Agus bha eas-aonachd 
'n am measg. 

17 Thubhairt iad a rìs ris 
an duine dhall, Ciod a ta thu- 
sa ag ràdh uime, a thaobh 
gu'n d'fhosgail e do shùilean ? 
Agus thubhairt esan, is fàidh 
e. 

18 Ach cha do chreid na 
h-Iudhaich m'a thimchioll, 
gu'n robh e dall, agus gu'n 
d'fhu.air e a radharc, gus an 
do ghairm iad pàrantan an ti 
a fhuair a radharc. 

19 Agus dh'fhiosraich iad 
dhiubh, ag ràdh, An e so bhur 
macsa, a ta sibh a gràdh a rug- 
adh dall ? cionnus ma seadh a 
ta e nis a' faicinn ? 

20 Fhreagair a phàrantan 
iad agus thubhairt iad, Tha 
fhios againn gur e so ar mac, 
agus gu'n do rugadh dall e : 

21 Ach cionnus a ta e nis 
a' faicinn, cha-n 'eil fhios ag- 
ainn ; no cò a dh'f hosgail a 
shùilean, cha-n aithne dhuinn : 
tha e fèin air teachd gu aois, 
feòraichibh dheth, labhraidh 
e air a shon fèin. 

22 Thubhairt a phàrantan 
na briathra so, a chionn gu 
robh eagal nan ludhach orra ; 
oir shuidhich na h-Iudhaich a 
cheana eatorra fèin, Nan aid- 
icheadh duine sam bith gu'm 
b'esan Criosd, gu'n rachadh a 
cbur as an t-sionagog. 

23 Air an aobhar sin thu- 



CAIB.IX. 



199 



bhairt a phàranta, Tha e air 
teachd gu aois, feòraichibh 
dheth fèin. 

24 Air an aobhar sin ghairm 
iad an dara uair an duine a 
bha dall, agus thubhairt iad 
ris, Thoir glòir do Dhia : tha 
fhios againne gur peacach an 
duine so. 

25 An sin fhreagair esan 
agus thubhairt e, Am peacach 
e cha-n aithne dhomh : air aon 
ni tha fhios agam, air dhomh 
bhi dall, gu bheil mi nis a' faic- 
inn. 

26 Ach thubhairt iad ris a 
rìs, Ciod a rinn e dhuit ? cionn- 
us a dh'f hosgail e do shùilean ? 

27 Fhreagair e iad, Dh'innis 
mi dhuibh a cheana, agus cha 
d'eisd sibh ; c'ar son a b'àill 
leibh a chluinntinn a rìs ?. am 
bheil a' mhiann oirbhse bhi 
'n ur deisciobuil aige mar an 
ceudna ? 

28 An sin chàin iad e, a- 
gus thubhairt iad, Is tusa a 
dheisciobul ; ach is sinne deis- 
ciobuil Mhaois. 

29 Tha fhios againn gu'n 
do labhair Dia ri Maois : ach 
mu thimchioll an f hir so, cha-n 
'eil fhios againn cia as da. 

30 Fhreagair an duine aofus 
thubhairt e riu, An so tha ni 
iongantach, nach 'eil fhios ag- 
aibh cia as da, agus gu'n 
d'fhosgail e mo shììilean ; 

31 Ach a ta fhios againn 
nach èisd Dia ri peacaich : 
ach ma ta neach air bith 'n a 
fhear-aoraidh do Dhia, agus a' 
deanamh a thoile, ris-san èisd- 
idh e. 



32 thoiseach an t-saogh- 
ail cha chualas gu'n d'fhosg- 
ail aon neach sùilean duine a 
rugadh dall. 

33 Mur biodh an duine so o 
Dhia, cha b'urrainn e ni sam 
bith a dheanamh. 

34 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Rugadh thusa 
uile ann am peacaibh, agus am 
bheil thu 'g ar teagasg-ne ? a- 
gus thilg iad a mach e. 

35 Chual losa gu'n do thilg 
iad a mach e ; agus air dha 
f haotainn, thubhairt e ris, Am 
bheil thu creidsinn ann am 
Mac Dhè ? 

36 Fhreagair esan agus thu- 
bhairt e, Cò e, a Thighearn, 
chum gu'n creid mi ann ? 

37 Agus thubhairt losa ris, 
Chunnaic thu araon e, agus an 
ti a ta labhairt riut, is esan e. 

38 Agus thubhairt esan, 
Tha mi creidsinn, a Thigh- 
earn, Agus rinn e aoradh dha. 

39 Agus thubhairt losa, Is 
ann chum breitheanais a thàin- 
ig mise chum an t-saoghail 
so, chum iadsan nach 'eil a' 
faicinn, gu'm faiceadh iad ; a- 
gus gu'ra biodh iadsan a ta 
faicinn, air an deanamh dall. 

40 Agus chuala cuid do na 
Phairisich, bha maille ris na 
nithe so, agus thubhairt iad ris, 
Am bheil sinne dall mar an 
ceudna ? 

41 Thubhairt losa riu, Nam 
bitheadh sibh dall, chabhiodh 
peacadh agaibh : ach a nis a 
ta sibh 'ag ràdh, Is lèir dhuinn ; 
uime sin tha bhur peacadh a' 
fantuinn. 



200 



EOIN. 



CAIB. X. 

GU deimhin deimhin a ta 
mi ag ràdh ribh, An ti 
nach tèid a stigh troimh an 
dorus do chrò nan caorach, 
ach a thèid suas air sheòl eile, 
is gaduiche agus fear-reubainn 
esan. 

2 Ach an ti a thèid a steach 
air an dorus, is esan buachaill 
nan caorach. 

3 Dhasan fosglaidh an dors- 
air ; agus èisdidh na caoraich 
r a ghuth : agus gairmidh e a 
ehaoraich fèin air an ainm, a- 
gus treòraichidh e mach iad. 

4 Agus an uair a chuireas 
e mach a chaoraich fèin, im- 
ichidh e rompa, agus leanaidh 
na caoraich e : oir is aithne 
dhoibh a ghuth. 

5 Agus cha lean iad coig- 
reach, ach teichidh iad uaith, 
do bhrìgh nach aithne dhoibh 
guth choigreach. 

6 An cosanihlachd so labh- 
air losa riu : ach cha do thuig 
iadsan ciod iad na nithe a labh- 
air e riu. 

7 An sin thubhairt losa riu 
a rìs, Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, gur mise 
dorus nan caorach. 

8 ladsan uile a thàinig 
romhamsa, is gaduichean agus 
luchd-reubainn iad : ach cha 
d'èisd na caoraich riu. 

9 Is mise an dorus : ma 
thèid neach air bith steach 
tromhamsa, tèarnar e, agus 
thèid e steach agus a mach, a- 
gus gheibh e ionaltradh. 

10 Cha tig an gaduiche ach 
a ghoid, agus a mharbhadh, a- 



gus a mhilleadh : thàinig mise 
chum gu'm biodh beatha aca, 
agus gu'm biodh i aca ni's 
pailte. 

11 Ts mise am buachaill 
maith : leigidh am buachaill 
maith 'anam sìos air son nan 
caorach. 

12 Ach am fear-tuarasdail, 
agus an ti nach e am buach- 
aiU, agus nach leis fèin na 
caoraich, chi e am madadh- 
alluidh a' teachd, agus fàg- 
aidh e na caoraich, agus teich- 
idh e : agus glacaidh am mad- 
adh-alluidh iad, agus sgapaidh 
e na caoraich. 

13 Ach teichidh am fear- 
tuarasdail, a chionn gur fear- 
tuarasdail e, agus nach 'eil 
suim aige do na caoraich. 

14 Is mise am buachaill 
maith, agus is aithne dhomh 
mo cJiaoraich fèin, agus aith- 
nichear le m' cliaoraich fèin 
mi. 

15 Mar is aithne do'n Ath- 
air mise, mar sin is aithne 
dhomhsa an t-Athair : agus 
a ta mi leigeadh m'anama sios 
air son nan caorach. 

16 Agus a ta caoraich eile 
agam, nach 'eil do'n chrò so : 
is èigin domh iad sin mar an 
ceudna 'thoirt a stifjh, agus 
èisdidh iad ri m' ghuth ; agus 
bithidh aon treud ann, agus 
aon bhuachaill. 

17 Air an aobhar so is ion- 
mhuinn leis an Athair mise, 
air son gu'n leig mi sìos m'an- 
am, chuni gu'n glac mi e a ris. 

18 Cha-n 'eil neach air bith 
'g a thoirt uam, ach a ta mi 



CAIB X. 



201 



'g a leigeadh sìos uam fèin: 
tlia cumhachd agam a leig- 
eadh sìo?, agus tlia cumhachd 
agam a ghlacadh a rìs. An 
àithne so fhuair mi o m' Ath- 
air. 

19 Air an aobhar sin dh'èir- 
ich eas-aonachd a rìs am measg 
nan ludhach air son nam 
briathra so. 

20 Agus thubhairt mòran 
diubh, Tha deamhan aige, a- 
gus tha e air bhoile ; c'ar son 
a tha sibh ag èisdeachd ris ? 

21 Thubhairt cuid eile, 
Cha-n iad so briathra duine 
anns am bheil deamhan ; am 
bheil deamhan comasach air 
sùilean nan dall fhosgladh ? 

22 Agus bha fèill-chuimhne 
an ath-choisreagaidh ann an 
lerusalem, agus b'e an geamh- 
radh a bha ann. 

23 Agus bha losa a' sràid- 
imeachd san teampull ann an 
sgàth-thigh Sholaimh. 

24 An sin chruinnich na h- 
ludhaich m'a thimchioll, agus 
thubhairt iad ris, Cia fhad a 
chumas tu ar n-anama an amh- 
arus? ma's tu Criosd, innis 
dhuinn gu follaiseach. 

25 Fhreagair losa iad, Dh'- 
innis mi dhuibh, agus cha do 
chreid sibh : na h-oibre a ta 
mi 'deanamh an ainni m' Ath- 
air, tha iad sin a' toirt fianuis 
mu m' thimchioll. 

26 Ach cha-n 'eil sibhse a' 
creidsinn ; oir cha-n ann do 
m' chaoraich sibh, mar thu- 
bhairt mi ribh. 

27 Tha mo chaoraich-sa ag 
èisdeachd ri m' ghuth, agus is 



aithne dhomh iad, agus lean- 
aidh iad mi : 

28 Agus bheir mi a' bheatha 
mhaireannach dhoibh ; agus 
cha sgriosar iad am feasd, ni 
mò a spìonas neach air bith as 
mo làimh iad. 

29 M'Athairathugdhomh- 
sa iad, is mò e na na h-uile ; 
agus cha-n urrainn neach air 
bith a7i spìonadh à làimh m' 
Athar. 

30 Mise agus an t-Athair, 
is aon sinn. 

31 Uime sin thog na h- 
ludhaich clachan a rìs chum 
a chlachadh. 

32 Fhreagair losa iad, 
Nochd mi dhuibh mòran do 
oibribh maithe o m' Athair ; 
cia do na h-oibribh sin air son 
am bheil sibh ga m' chlachadh ? 

33 Fhreagair na h-Iudhaich 
e. ag ràdh, Air son oibre 
maithe cha-n 'eil sinn ga d' 
chlachadh ; ach air son toibh- 
eim, agus air son, air bhi dhuit- 
se a'd' dhuine, gu bheii thu 
deanamh Dè dhiot fèin. 

34 Fhreagair losa iad, Nacli 
eil e sgrìobhta ann bhur lagh- 
a, Thubhairt mi, Is dèe sibh ? 

35 Ma thubhairt e dèe riu- 
san, dh'ionnsuidh an robh foc- 
al Dè, agus nach feudar an 
sgriobtuir a bhriseadh ; 

36 An abair sibh ris-san, a 
naomhaich an t-Athair, agus 
a chuir e chum an t-saoghail, 
Tha thu a' labhairt toibheim : 
air son gu'n dubhairt mi, Is 
mi Mac Dhè ? 

87 Mur dean mi oibre m' 
Athar, na creidibh mi. 



202 



EOIN. 



38 Ach ma nì, ged nach 
creid sibh mise, cr^dibh na 
h-oibre, chum gu'm bi fios 
agaibh, agus gu'n creid sibh 
gu bheil an t-Athair annamsa, 
agus mise annsan. 

39 Uime sin dh'iarr iad a 
rìs a ghlacadh : ach chaidh e 
as an làimh. 

40 Agus chaidh e rìs do'n 
taobh thall do lordan, do'n 
ionad anns an robh Eoin air 
tùs ri baisteadh ; agus rinn e 
còmhnuidh 'an sin. 

41 Agus thàinig mòran d'a 
ìonnsuidh, agus thubhairt iad, 
Cha d' rinn Eoin aon mhìor- 
bhuil : ach bha na h-uile nithe 
thubhairt Eoin mu'n duine so 
fìor. 

42 Agus chreid mòran 's an 
àit sin air. 

CAIB. XI. 

ANIS bha duine àraidh gu 
tinn, d'am b'anim Lasa- 
rus o Bhetani, bhaile Mhuire 
agus Mharta a peathar. 

2 (B'i Mhuire dn a dh'ung 
an Tighearn le oladh luach- 
mhoir, agus a thiormaich a 
chosan le a folt, aig an robh a 
bràthair Lasarus gu tinn.) 

3 Uime sin chuir a pheath- 
raiche fios d'a ionnsuidh, ag 
ràdh, A Tighearn, feuch, 
tha'n ti a's ionmhuinn leat 
tinn. 

4 'N uair a chual losa so, 
thubhairt e, Cha-n 'eil an tinn- 
eas so chum bàis, ach a chum 
glòire Dhè, chum gu'm bi 
Mac Dhè air a ghlòrachadh 
d'a thaobh. 



5 A nis b'ionmhuinn le losa 
Marta, agus a piuthar, agus 
Lasarus. 

6 Uime sin an uair a chual 
e gu'n robh esan tinn, dh'f han 
e fathast dà là anns an ionad 
an robh e. 

7 'N a dhèigh sin thubhairt 
e r'a dheisciobluibh, Racham- 
aid a rìs do ludea. 

8 Tliubhairt a dheisciobuil 
ris, A Mhaighstir, a nis dh'iarr 
na h-Iudhaich do chlachadh ; 
agus am bheil thu dol a rìs an 
sin ? 

9 Fhreagair losa, Nach 'eil 
dà uair dheug san là? Ma 
dh'imicheas duine anns an là, 
cha tuislich e, oir tha e faicinn 
soluis an t-saoghail so : 

10 Ach ma dh'imicheas 
duine anns an oidhche, tuis- 
lichidh e, do bhrìgh nach 'eil 
an solus ann. 

11 Na nithe so labhair e: 
agus 'n a dhèigh sin thubhairt 
e riu, Tha ar caraid Lasarus 
'n a chodal ; ach a ta mise a' 
dol chum gu'n dùisg mi as a 
chodal e. 

12 An sin thubhairt a dheis- 
ciobuil, A Tighearn, ma tha e 
'n a chodal, bithidh e slàn. 

13 Gidheadh labhair losa 
m'a bhàs : ach shaoil iadsan 
gu'n do labhair e mu thim- 
chioll fois codail. 

14 An sin thubhairt losa riu 
gu soilleir, Fhuair Lasarus bàs: 

15 Agus a ta mi subhach 
air bhur sonsa nach robh mi 
an sin, chum gu'n creid sibh ; 
acb rachamaid d'a ionnsuidh. 

16 An sin thubhairt Tomas, 



CAIB. XI. 



203 



ris an abrar Didimus, r'a cho-' 27 Thubhairc i ris, Tha, a 
dheisciobluibh, Rachamaid-ne ThigheErn : tha mi 'creidsinn 
mar an ceudna, chum gu'm gur tusa Criosd, Mac Dhe, a 
faisfh sinn bàs maiUe ris. bha gu teachd chum an 

17 An sinanuaira thàinig t-saoghail. 

losa, fhuair se e an dèigh dha 28 Agus air dhi na nithe so 
bhi cheana ceithir làitheau's an ràdh, dh' f halbh i, agus ghairm 
uaigh. i a piuthar !Muire an uaignidh- 

18 (A nis bha Betani 'fagus eas, ag i-àdh, Thàinig am 
do lerusalem, mu thimchioll ^laighstir, agus tha e ga d' 
cùig stàide deug uaith). ghairm. 

19 Agus thàinig mòrau do 29 'N uair a chual ise sin, 
na h-Iudhaich chum Mharta dh'eirich i gu grad, agus thàin- 
agus Mhuire, gu comhfhurt- ig i d'a ionnsuidh. 

achd a thoirt doibh a thaobh 30 A nis cha robh losa fatb- 
aìu bràthar. ast air teachd do'n bhaile, ach 

20 An sin an uair a chuala bha e anns an àit an do choinn- 
Marta gu'n robh losa a' teachd, ich Marta e. 

chaidh i 'n a chòdhail : ach 31 An sin na h-Iudhaich a 
shuidh !Muire 's an tigh. bha maille rithe san tigh, a- 

21 An sin thubhairt Marta gus a' toirt comhfhurtachd 
ri losa. A Thigheam, nam dhi, 'n uair a chunnaic iad 
biodh tusa an so. cha-n fhai- ^luire gru'n d'èirich i o-u gràd, 
gheadh mo bhràthair bàs. agus gu'n deachaidh i mach. 

22 Ach a ta fhios aofam a leau iad i. ao: ràdh Tha i dol 
nis fèin, ge b'e air bith nithe chum na h-uaighe, a chaoin- 
a dh"iarras tu air Dia gu"n eadh an sin. 

toir Dia dhuit iad. 32 An sin an uair a thàinig 

23 Thubhairt losa rithe, ^luire do"n àit an robh los-a, 
Eiridh do bhràthair a rìs. agus a chunnaic i e, thuit i 

24 Thubhairt Marta ris, aig a chosaibh, ag ràdh ris, 
Tha fhios agam gun èirich e A Thighearn, nam biodh tusa 
a rìs 's an aiseirigh au- an là an so, cha-n fhaigheadh mo 
dheireannach. bhràthair bàs. 

25 Thubhairt losa rithe, Is 33 Uime sin an uair a 
mise an aiseirigh, agus a' chunnaic losa i a' gul. agus 
bheatha : an ti a chreideas na h-Iudhaich a thàinig maille 
annamsa, ged gheibheadh e rithe a' g-ul mar an ceudna, 
bàs, bithidh e beò : rinn e osna 'n a spiorad. agus 

26 Agus ge b'e neach a ta chuir se e fèin fo àmhghar. 
beò, agus a' creidsinn annam- 34 Agus thubhairt e, C'àit 
sa, cha-n fbaigh e bàs am an do chuir sibh ? Thubhairt 
feasd. Am bheil thu creidsinn iad ris, A Thighearn, thig a- 

? i ons faic. 



204 



EOIN. 



35 Ghuil losa. 

36 An sin thubhairt na 
h-Iudhaich, Feuch cionnus a 
ghràdhaich se e ! 

37 Agus thubhairt cuid 
diubh, Nach feudadh an duine 
so a dh'fhosgaiì sùilean an 
doill, a thoirt fa'near nach 
faigheadh eadhon am fear so 
bàs ? 

38 Uime sin thàinig losa, 
ag osnaich a rìs ann fèin, 
chum na h-uaighe. Agus b' 
uaimh i, agus bha clach air a 
cur oirre. 

39 Thubhairt losa, Togaibh 
a' chlach. Thubhairt Marta, 
piuthar an duine mhairbh, ris, 
A Thighearn, tha nis droch 
bholadh dheth ; oir is e so an 
ceathramh là. 

40 Thubhairt losa rithe, 
Nach dubhairt mi riut, Ma 
chreideas tu, gu'm faic thu 
glòir Dhè ? 

41 An sin thog iad a' chlach 
{6'n ait anns an robh an duine 
marbh air a chur.) Agus thog 
losa suas a shiìilean, agus thu- 
bhairt e, Athair, tha mi 'toirt 
buidheachais duit gu'n d'èisd 
thu rium. 

42 Agus bha fhios agam gu 
bheil thu ag èisdeachd rium a 
ghnàth : ach thubhairt mi e 
air son an t-sluaigh a tha 'n an 
seasamh mu m' thimchioll, 
chum gu'n creid iad gu'n do 
chuir thusa uait mi. 

43 Agus anuair a labhaire 
na nithe so, ghlaodh e le guth 
mòr, A Lasaruis, thig a mach. 

44 Agus thàinig esan a bha 
marbh a mach, agus a chosan 



agus a làmhan ceangailte leis 
an eudach mhairbh : agus bha 
'aghaidh eeangailte mu'n cuairt 
le neapaicin. Thubhairt losa 
riu, Fuasglaibh e, agus leigibh 
leis imeachd. 

45 An sin chreid mòran do 
na h-Iudhaich ann, a thà'nig 
chum Mhuire, agus a chunn- 
aic na nithe a rinn losa. 

46 Ach dh'fhalbh cuid 
diubh chum nam Phairiseach, 
agus dh'innis iad dhoibh na 
nithe a rinn losa. 

47 An sin chruinnich na 
h-àrd-shagairt agus na Phairi- 
sich comhairle, agus thubhairt 
iad, Ciod a tha sinn a' dean- 
amh ? oir a ta an duine so 
deanamh mòrain mhìorbhuile. 

48 Ma leigeas sinn leis air 
an dòigh so, creididh na h-uile 
dhaoine ann ; agus thig na 
Romhanaich, agus sgriosaidh 
iad ar n-àit, agus ar cinneach. 

49 An sin thubhairt fear 
àraidh dhiubh d' am ì) aium 
Caiaphas, air dha bhi 'n a àrd- 
shagart air a' bhliadhna sin, 
riu, Cha-n aithne dhuibh ni 
sam bith. 

50 Ni mò tha sibh a' toirt 
fa'neargur iomchuidh dhuinne 
gu'm faigheadh aon duine bàs 
air son an t-sluaigh, agus nach 
biodh an cinneach uile air a 
sgrios. 

51 Ach cha b'ann uaith fèin 
a labhair e so : ach air dha bhi 
'n aàrd-shagart air a' bhliadh- 
na sin, rinn e fàidheadaireachd 
gu'm faigheadh losa bàs air 
son a' chinnich sin ; 

52 Agus cha-n ann air son 



CAIB. XII. 



205 



a' chinnich sin a mhàin, ach 
a chum mar an ceudna gu'n 
cruinnicheadh e an ceann a 
chèile 'n an aon clann Dhè a 
bha air an sgapadh. 

53 Uime sin o'n là sin a 
macb, chuir iad an comhairle 
r'a chèile chum esan a chur 
gu bàs. 

54 Air an aobhar sin cha 
d'imich losa ni's mò gu foll- 
aiseach ani measg nan ludh- 
ach ; ach chaidh e as a sin do 
dhùthaich làimh ris an fhas- 
ach, gu baile ris an abrar Eph- 
raim, agus an sin ghabh e 
còmhnuidh maille r'a dheis- 
ciobluibh. 

55 Agus bhacàisg nan ludh- 
ach am fagus : agus chaidh 
mòran suas as an dùthaich do 
lerusalem roimh an chàisg, 
chum iad fèin a ghlanadh. 

56 An sin dh'iarr iad losa, 
agus labhair iad r'a chèile 'n an 
seasamh san teampull, Ciod 
bhur barail-sa? an e nach tig 
e chum na fèille ? 

57 A nis bha araon na h- 
àrd-shagairt agus na Phairis- 
ich air toirt àithne, nam biodli 
fhios aig neach air bith c'àit 
an robh e, gu'n innseadh se e, 
chum gu'n glacadh iad e. 

CAIB. XII. 

AN sin thàinig Iosa,se làith- 
ean roimh an chàisg, gu 
Betani, far an robli Lasarus a 
bha marbh, neach a thog esan 
o na marbhaibh. 

2 Uime sin rinn iad suipeir 
dha an sin ; agus bha Marta 
a' frithealadh : ach bha Lasa- 



rus 'n a aon diubhsan a shuidh 
air bord maille ris. 

3 An sin ghabh Muire pund 
do oladh spicnaird ro luach- 
mhoir, agus dh'ung i cosan 
losa, agus thiormaich i a chos- 
an le a folt : agus lìonadh an 
tigh le fàile chùbhraidh na 
h-oladh. 

4 An sin thubhairt aon d'a 
dheisciobluibh, ludas Iscariot, 
mac Shimoin, a bha gu esan a 
bhrath, 

5 C'ar son nach do reiceadh 
an oladh so air son tri cheud 
peghinn, agus nach d'thugadh 
do na bochdaibh e ? 

6 Thubhairt e so, cha b'ann 
a chionn gu'n robh suim aige 
do na bochdaibh ; ach a chionn 
gu'm bu ghaduiche e, agus 
gu'n robh an sj)oran aige, agus 
gu'n do ghiùlain e na nithe a 
chuireadh ann. 

7 An sin thubhairt losa, 
Leig leatha : fa chomhair là 
m' adhlaic ghlèidh i so. 

8 Oir tha na bochdan a 
ghnàth agaibh maille ribh, ach 
cha-n'eil mise agaibh a ghnàth. 

9 Agus bha f hios aig sluagh 
mòr do na h-Iudhaich gu'n 
robh e 'an sin : agus thàinig 
iad, clia-n ann a mhàin air son 
losa, ach a chum gu'm faic- 
eadh iad mar an ceudna La- 
sarus, a thog esan o na marbh- 
aibh. 

10 Ach ghabh na h-àrd- 
shagairt comhairle, chum La- 
sarus mar an ceudna a mharbh- 
adh : 

11 Do bhrìgh air a shon- 
san gu'n d'imich mòran do 



206 



EOIN. 



na h-Iudbaich, agus gu'n do 
chreid iad ann an losa, 

12 Air an là màireach, air 
cluinntinn do mhòr-shluagh a 
thàinig chum na fèille, gu'n 
robh losa a' teachd gu lerusa- 
lem, 

13 Ghlac iad geuga pailme, 
agus chaidh iad a mach 'n a 
chòdhail, agus ghlaodh iad, 
Hosanna, beannaichte gu robh 
Righ Israeil a tha teachd ann 
an ainm a Tighearn ! 

14 Agus air do losa asal 
òg f haotainn, shuidh e air ; a 
rèir mar a ta e sgrìobhta, 

15 Na biodh eagal ort, a 
nighean Shioin : feuch, a ta do 
Righ a' teachd, 'n a shuidhe 
air loth asail. 

16 Cha do thuig a dheis- 
ciobuil na nithe so air tùs : 
ach an uair a ghlòraicheadh 
losa, an sin chuimhnich iad 
gu'n robh na nithe so sgrìobh- 
ta uime, agus gu'n d'rinn iad 
na nithe so dha. 

17 Uime sin rinn an sluagh 
a bha maille ris fianuis, gu'n 
do ghairm e Lasarus as an 
uaigh, agus gu'n do thog e o 
na marbhaibh e. 

18 Air an aobhar sin mar 
an ceudna choinnich an sluagh 
e, do bhrìgh gu'n cual iad 
gu'n d'rinn e am mìorbhuil so. 

19 Thubhairt na Phairisich 
uime sin eatorra fein, Am faic 
sibh nach 'eil sibh a' buadh- 
achadh bheag sam bith ? feuch, 
tha'n saoghal air dol 'n a 
dhèigh. 

20 Agus bha Greugaich àr- 
aidh am measg na muinntir 



a chaidh suas chum aoraidh a 
dheanamh aig an f hèill : 

21 Air an aobhar sin thàin- 
ig iadsan gu Philip, a hlia o 
Blietsaida Ghalile, agus dh'iarr 
iad air, ag ràdh, A Thighearn, 
bu mhiann leinn losa f haicinn, 

22 Thàinig Philip agus 
dli'innis e do Aindreas ; agus 
a rìs dh'innis Aindreas agus 
Philip do losa. 

23 Agus flireagair losa iad, 
ag ràdh, Thàinig an uair, 
chum gu'm biodh Mac an 
duine air a ghlòrachadh. 

24 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, Mur faigh 
an gràinne cruithneachd a 
thuiteas anns an talamh bàs, 
fanaidh e 'n a aonar : ach ma 
gheibh e bàs, bheir e toradh 
mòr uaith. 

25 Esan a ghràdhaicheas 
'anam, caillidh se e ; agus 
esan a dh'fhuathaicheas 'anam 
anns an t-saoghal so, gleidh- 
idh se e chum na beatha mair- 
eannaich. 

26 Ma ni neach air bith 
seirbhis dhomhsa, leanadh e 
mi ; àgus ge b'e àit am bi 
mise, an sin bithidh mo sheir- 
bhiseach mar an ceudna: ma 
ni neach seirbhis dhomhsa 
bheir m'Athair urram dha. 

27 A nis tha m'anam fo 
àmhghar ; agus ciod a their 
mi ? Athair, saor mi o'n uair 
so : ach is ann air a shon so a 
thàinig mi chum na h-uaire so. 

28 Athair, glòraich t'ainm. 
An sin thàinig guth o nèamh, 
ag radh, Ghlòraich mi araon 
C; agus glòraichidh mi ris e. 



CAIB. XII. 



207 



29 Uime sin thubhairt an 
sluagh a sheas a làthair, agus 
a chuala &o, Gu'n rohh tair- 
neanach ann : thubhairt cuid 
eile, Labhair aingeal ris. 

30 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e, Cha-n ann air mo 
shonsa thàinig an guth so, 
ach air bhur sonsa. 

31 A nis tha breitheanas 
an t-saoghail so ann : a nis 
tilgear uachdaran an t-saogh- 
ail so mach. 

82 Agus mise, ma thogar- 
suas o'n talamh mi, tairngidh 
mi na h-uile dhaoine a m' ionn- 
suidh. 

33 (Ach thubhairt e so, a' 
ciallachadh ciod a' ghnè bàis 
a gheibheadh e.) 

34 Fhreagair an sluagh e, 
Chuala sinne as an lagh, gu'm 
fan Criosd gu siorruidh : agus 
cionnus a ta thusa ag ràdh, 
Gur èigin do Mhac an duine 
bhi air a thogail suas? cò e 
Mac an duine so ? 

35 An sin thubhairt losa 
riu, Fathast rè tamuill bhig 
tha'n sokis maille ribh : gluais- 
ibh ani feadh 's a ta an solus 
agaibh, chum nach beir an 
dorchadas oirbh : oir an ti a 
ta ag imeachd 's an dorchadas, 
cha-n aithne dha c'àit am bheil 
e dol. 

36 Am feadh as a ta'n solus 
agaibh, creidibh 's an t-solus, 
chum gu'm bi sibh 'n ur cloinn 
do'n t-solus. Labhair losa na 
nithe so, agus dh'fhalbh e, a- 
gus dh'fholaich se e fèin uatha. 

37 Ach ge do rinn e a 
chciimhhon so do mìorbhuil- 



ibh 'n an làthair, cha do chreid 
iad ann : 

38 Chum gu'm biodh briath- 
ran an fhàidh Esaiais air an 
coimhlionadh, a thubhairt e, 
A Thighearn, cò a chreid ar 
n-aithris-ne ? agus cò dha a 
dh'fhoillsicheadh gairdean an 
Tighearna ? 

39 Air an aobhar so cha 
robh e'n comas doibh creid- 
sinn, do bhrìgh gu'n dubhairt 
Esaias a rìs. 

40 Dhall e an sùilean, agus 
chruaidhich e an cridhe, chum 
nach faiceadh iad le'n sùilibh, 
agus nach tuigeadh iad le'n 
cridhe, agus nach pilleadh iad, 
agus gu'n slànuichinn iad. . 

41 Thubhairt Esaias na 
nithe so, 'n uair a chunnaic e 
a ghlòir-san, agus a labhair e 
uime. 

42 Gidheadh chreid mòrau 
do na h-Uachdaranaibh fèin 
ann : ach air son nam Phair- 
iseach cha d'aidich iad e, air 
eagal gu'n cuirte mach as an 
t-sionagog iad. 

43 Oir b'annsa leo glòir 
dhaoine na glòir Dhè. 

44 Agus ghlaodh losa, agus 
thubhairt e, An ti a ta creid- 
sinn annamsa cha-n ann ann- 
amsa tha e creidsinn, ach 
anns an ti a chuir uaith mi. 

45 Agus an ti a tha ga m' 
fhaicinn-sa, tha e 'faicinn an 
ti a chuir uaith mi. 

46 Thàinig mi a'm' shokis 
chum an t-saoghail, chum ge 
b'e chreideas annam, nach 
fanadh e 'an dorchadas. 

47 Agus nia chluinneas 



208 



EOIN. 



neacli air bitli mo bhriatliran- 
sa ag-us nach creid e, cha-n 
'eil mise 'g a dhìteadh : oir cha 
d'thàinig mi a dhìteadh an t- 
saoghail, ach a shaoradh an t- 
saoghail. 

48 An ti a tha cur ciìil 
riumsa, agus nach 'eil a' gabh- 
ail ri m' bhriathraibh, tha aige 
neach a bheir breth air: am 
focal a labhair mi, bheir e sin 
breth air san là dheireann- 
ach. 

49 Oir cha do labhair mi 
uam fèin ; ach an t-Athair a 
chur uaith mi, thug e àitlme 
dhomh, ciod a theirinn, agus 
ciod a labhrainn. 

50 Agus a ta fhios agam 
gur beatha mhaireannach 'àith- 
ne-san : air an aobhair sin na 
nithe tha mi a' labhairt, mar 
thubhairt an t-Athair rium, 
mar sin a ta mi a' labhairt. 

CAIB. XIII. 

ANIS roimh fhèill na 
càisge, air do losa fios 
a bhi aige gu'n robh 'uair air 
teachd, anns an rachadh e as 
an t-saoghal so chum an Ath- 
ar, air dha a mhuinntir fèin a 
bha annsan t-saoghal a ghràdh- 
achadh, ghràdhaich e gu crìch 
iad. 

2 Agus an uair a bha 'n 
t-suipeir thairis, (air do'u 
diabhul a nis a chur an cridhe 
ludais Iscarioit, mhic Shimoin, 
esan a bhrath.) 

3 Air aithneaehadh do losa 
gu'n d'thug an t-Athair na 
h-uile nithe 'n a làmhaibh, agus 
gur ann o Dhia a thàinig e, 



agus gur ann a dh onnsuidh 
Dhè a bha e dol ; 

4 Dh'èirich e o 'shuipeir, 
agus chuir e dheth 'fhalluinn, 
agus ghlac e làmh-anart, agus 
cheangail e uime e. 

5 'N a dhèigh sin, thaom e 
uisge ann an soitheach-ionn- 
laid, agus thòisich e air cosan 
nan deisciobul ionnlad, agus 
an tiormachadh leis an làmh- 
anart a bha ceangailte uime. 

6 An sin thàinig e gu Si- 
mon Peadar : agus thubhairt 
esan ris, a Thighearn, am bheil 
thusa ag ionnlad mo chosan- 
sa ? 

7 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e ris, An ni so a ta mi 
deanamh cha-n aithne dhuitse 
a nis ; ach bithidh fios agad 
air an dèigh so. 

8 Thubhairt Peadar ris, Cha 
nigh thu mo chosansa gu 
bràth. Fhreagair losa e, Mur 
nigh mi thu, cha-n 'eil cuid 
agad maiUe rium. 

9 Thubhairt Simon Peadar 
ris, A Thighearn, cha-n iad 
mo chosan a mhàin, ach mar 
an ceudna mo làmhan agus 
mo cheann. 

10 Thubhairt losa ris, An 
ti a ta air ionnlad, cha-n 'eil 
feum aige ach a chosan ionn- 
lad, ach tha e gu h-iomlan 
glan : agus a ta sibhse glan, 
ach cha-n 'eil sibh uile glan. 

11 Oir bha fhios aige cò a 
bhrathadh e; uime sin thu- 
bhairt e, Cha-n 'eil sibh uile 
glan. < 

12 An sin, an dèigh dha 
an cosan ionnlad, agus 'fhalJ- 



CAIB. XIII. 



209 



uinn a ghabhail cTa ionnsuidh, 
shuidh e a rìs, agus thubhairt 
e riu, Ajn bheil fhios agaibh 
ciod a rinn mi dhuibh ? 

13 Tha sibh a' gairra Maigh- 
stir, agus Tighearn dhiomsa : 
agustha sibh ag ràdh gu maith ; 
oir is mi sin, 

] 4 Uime sin ma dh'ionnlaid 
mise, bhur Tighearn agus bhur 
Maighstir, bhur cosansa, is 
còir dhuibh-sa mar an ceudna 
cosan a chèile ionnlad. 

15 Oir thug mi eisempleir 
dhuibh, chum mar a rinn mise 
dhuibh, gu'n deanadh sibhse 
mar an ceudna. 

16 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, Cha mhò 
an t-òglach na 'mhaighstir a- 
gus cha mhò an teachdair na 
'n ti a chuir uaith e. 

17 Ma's aithne dhuibh na 
nithe so, is beannaichte sibh 
ma ni sibh iad. 

18 Cha-n 'eil mi 'labhairt 
oirbh uile : is aithne dhomh 
cò a thagh mi : ach is èigin 
an sgriobtuir a choimhlionadh, 
An ti a ta 'g itheadh arain 
maille rium, thog e a shàil 
a'm' aghaidh. 

] 9 A nis a ta mi ag ràdh so 
ribh mun tig e gu crìch, chum, 
'n uair a tharlas e, gu'n creid 
sibh gur mise e. 

20 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, an ti a 
ghabhas ri neach sam bith a 
chuireas mise uam, gabhaidh 
e riumsa ; agus an ti a ghabh- 
as riumsa, gabhaidh e ris an 
ti a chuir uaith mi. 

"21 Air do loia na nithe so 



ràdh, bha e fo thrioblaid 'n a 
spiorad, agus rinn e fianuis, 
agus thubhairt e, Gu deimhin 
deimhin a ta mi ag ràdh ribh, 
gu'm brath aon agaibh mise. 

22 An sin dh'amhairc na 
deisciobuil air a chèile, fo 
amharus co uime a labhair 
e. 

23 A nis bha aon d'a dheis- 
ciobluibh, 'n a luidhe an uchd 
losa, neach a b'ionmhuinn le 
losa. 

24 Air an aobhar sin smèid 
Simon Peadar airsan, gu'm 
feòraicheadh e co uime a labh- 
air e. 

25 An sin air dhasan aom- 
adh ri uchd losa, thubhairt e 
ris, A Thighearn cò e ? 

26 Fhreagair losa, Is e an 
ti sin e, d'an toir mise an 
greim, an dèigh dhomh a 
thumadh. Agus an uair a 
thum e an greim, thug se e do 
ludas Iscariot, mac Shimoin. 

27 Agus an sin an dèigh a' 
ghreama,chaidh Satan a steacli 
annsan. An sin thubhairt 
losa ris, An ni a ta thu a' 
deanamh, dean gu grad e. 

28 A nis cha do thuìg aon 
diubhsan a bha 'n an suidhe 
air a' bhord c'ar son a thu- 
bhairt e so ris. 

29 Oir shaoil cuid diubh, 
do bhrìgh gu'n robli an sporan 
aig ludas, gu'n dubhairt losa 
ris, Ceannaich 7ia nitJie a ta 
dh'uireasl)huidh oirnn chum 
na fèille ; no gu'n tugadh e 
ni-èigin do na bochdaibh. 

30 An sin an dèigh dhasnn 
an greim a ghabhail, chaidh e 

' > 



210 



EOIN. 



mach air ball ; agus bha'n 
oidhche ann. 

31 Uime sin, 'n uair a chaidh 
esan a mach, thubhairt losa, 
A nis a ta Mac an duine aira 
ghlòrachadh, agus tha Dia air 
a ghlòrachadh ann. 

32 Ma tha Dia air a ghlòr- 
achadh ann, glòraichidh Diu 
esan mar an ceudna ann fèin, 
agus air ball glòraichidh se 
e. 

33 A chlann bheag, fathast 
ùine bheag tha mise maille 
ribh. larraidh sibh mi : agus 
mar a thubhairt mi ris na 
h-Iudhaich, Do'n àit an tèid 
mise cha-n 'eil e'ri comas 
duibhse teachd ; mar sin a ta 
mi ag ràdh ribhse nis. 

34 Aithne nuadh tha mi 
toirt dhuibh, Gu'n gràdhaich 
sibh a chèile ; mar a ghràdh- 
aich mise sibhse, gu'n gràdh- 
aich sibh fèin a chèile mar an 
ceudna. 

35 Le so aithnichidh na 
h-uile dhaoine gur sibh mo 
dheisciobuil-sa, ma bhios gràdh 
agaibh fèin d'a chèile. 

36 Thubhairt Simon Peadar 
ris, A Thighearn, c'àit an d' 
thèid thu ? Fhreagair losa e, 
Do'n àit 'an tèid mi, cha-n 
urrainn thusa nis moleantuinn; 
gidheadh leanaidh tu mi 'n a 
dhèigh so. 

37 Thubhairt Peadar ris, a 
Thighearn, c'ar son nach urr- 
ainn mi do leantuinn a nis? 
Leigidh mi sìos m'anam air do 
^hon. 

38 Fhreagair losa e, An 
leig thu t'anam sìos air mo 



shonsa? Gu deimhin deimhin 
a ta mi ag ràdh riut, Nach 
goir an coileach, gus an àich- 
eadh thu mi tri uairean. 

CAIB. XIV. 

NA biodh bhur cridhe fo 
thrioblaid : tha sibh a 
creidsinn ann an Dia, creid- 
ibh annamsa mar an ceud- 
na. 

2 Ann an tigh m'Atharsa 
tha iomadh àite-còmhnuidh : 
mur biodh e mar sin, dh'inn- 
sinn-sa dhuibh. Tlia mi 'dol 
a dh'ulluchadh àite dhuibh. 

3 Agus ma thèid mi agus 
gu'n ulluich mi àit dhuibh, 
thig mi rìs, agus gabhaidh mi 
sibh a m' ionnsuidh fèin ; chum 
far am bheil mise, gu'm bi 
sibhse mar an ceudna. 

4 Agus is aithne dhuibh 
c'àit am bheil mi dol, agus is 
aithne dhuibh an t-slighe. 

5 Thubhairt Tomas ris, A 
Thighearn cha-n 'eil f hios ag- 
aiun c'àit am bheil thu dol ; 
agus cionnus a dh'fheudas 
eòlas na slighe bhi againn ? 

6 Thubhairt losa ris, Is 
mise an t-slighe, agus an fhìr- 
inn, agus a' bheatha : cha tig 
aon neach chum an Athar ach 
tromhamsa. 

7 Namb'aithnedhuibh mise, 
b'aithne dhuibh m'Athair mar 
an ceudna : agus à so suas is 
aithne dhuibh e, agus chunn- 
aic sibh e. 

8 Thubhairt Philip ris, A 
Thighearn foillsich an t-Ath- 
air dhuinne, agus is leoir leinn 
e. 



CAIB. XIV. 



9 Thubhairt losa ris, Am 
bheil mise ùine co f hada maille 
ribh, affus nach aithne dhuit 

I fathast mi, Philip ? an ti a 
chunnaic mise, chunnaic e 'n 
t-Athair; agus cionnus a ta 

j thu ag ràdh, Foillsich an t-Ath- 

: air dhuinn ? 

10 Nach 'eil thu 'creidsinn 
gu bheil mise anns an Athair, 
agus an t-Athair annamsa ? 

j na briathran a ta mi labhairt 
I ribh, cha-n ann uam fèin a ta 
'j mi 'g an labhairt : ach an t- 

Athair, a ta gabhail còmh- 
I nuidh annamsa, tha esan a' 

deanamh nan oibre. 

11 Creidibh mise gu òheil 
mi anns an Athair, agus an 
t-Athair annamsa ; no, creid- 
ibh mi air son nan oibre fèin. 

12 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, An ti a 
chreideas annamsa, na h-oibre 
a ta mise a' deanamh, ni esan 
mar an ceudna; agus ni e 
oiòre a's mò na iad so, do 
bhrìigh gu bheil mise dol chum 
m'Athar. 

1 3 Agus ge b'e ni a dh'iarr- 
as sibh a'm' ainm-sa, ni mise 
sin : chum gu'm bi an t-Ath- 
air air a ghlòrachadh anns a' 
Mhac. 

14 Ma dh'iarras sibh ni air 
bìth a'm' ainm-sa, ni mise e. 

15 Ma's toigh leibh mise, 
coimhidibh m'àitheantan : 

16 Agus guidhidh mise an 
t-Athair, agus bheir e dhuibh 
Comhfhurtair eile, chum gu 
fan e maille ribh gu bràth ; 

17 Spiorad nafìrinn; neach 
nach urrainn an saoghal a 



ghabhail, do bhrigh nach 'eil 
e 'g a fhaicinn, agus nach 
aithne dha e : ach is aithne 
dhuibhse e, oir tha e fantuinn 
maille ribh, agus bithidh e 
annaibh. 

18 Cha-n fhàg mi sibh 'n ur 
dìlleachdain ; thig mi do 'ur 
n-ionnsuidh. 

19 Tamull beag fathast, a- 
gus cha-n fhaic an saoghal mi 
tuilleadh ; ach chi sibhse mi : 
do bhrìgh gu bheil mise beò, 
bithidh sibhse beò mar an 
ceudna. 

20 Anns an là sin bithidh 
fios agaibh gu òheil mise ann 
am Athair, agus sibhse annam- 
sa, agus mise annaibh-sa. 

21 An ti aig am bheil m' 
àitheantasa, agus a ta 'g an 
coimhead, is esan aig am bheil 
gràdh dhomhsa : agus an ti 
aig am bheil gràdh dhomhsa 
gràdhaichear le m' Athair e, 
agus gràdhaichidh mise e, a- 
gus foillsichidh mi mi fèin 
da. 

22 Thubhairt ludas, (cha-n 
e Iscariot), ris, A Thighearn, 
c'ar son a dh'fhoillsicheas tu 
thu fèin dhuinne, agus nach 
dean thu sin do'n t-saoghal ? 

23 Fhreagair losa agus thu- 
bhairt e ris, Ma ghràdhaich- 
eas neach mise, coimhididh e 
m' f hocal : agus gràdhaichidh 
m'Athair esan, agus thig sinn 
d'a ionnsuidh, agus ni sinn 
còmhnuidh maille ris. 

24 An ti nach gràdhaich 
mise, cha choimhid e mo 
bhriathra : agus am focal a ta 
sibh a' cluinntinn, cha leamsa 



212 



EOIN. 



e, ach leis an Athair a cliuir 
uaitii mi. 

25 Na nithe so labhair mi 
ribh, air dhomh bhi m' chòrah- 
nuidh maille ribh : 

26 Ach an Comhf hurtair, an 
Spiorad naomh, a chuireas an 
t-Athair uaith a'm' ainm-sa, 
teagaisgidh esan dhuibh na 
li-uile nithe, agus cuiridh e'n 
cuimhne dhuibh na h-uile 
nithe a labhair mise ribh. 

27 Tha mi 'fàgail sìthe ag- 
aibh, mo shìth-sa a ta mi toirt 
duibh : cha-n ann mar a bheir 
an saoghal, a tha mise toirt 
duibh. Na biodh bhur cridhe 
fo thrioblaid, agus na biodh 
cagal air. 

28 Chuala sibh mar thu- 
bhairt mi ribh, Tha mi 'falbh, 
agus thig mi ris do 'ur n-ionn- 
suidh. Nam biodh gràdh ag- 
aibh dhomhsa, bhiodh aoibh- 
neas oirbh, a chionn gu'n du- 
bhairt mi, Tha mi 'dol chum 
an Athar : oir is mò m'Athair 
na mise. 

29 Agus a nis dh'innis mi 
dhuibh so roimh dha teachd 
gu crìch, chum, 'n uair a thig 
e gu crìch, gu creideadh sibh. 

30 A so suas cha labhair mi 
mòran ribh : oir a ta uachdar- 
an an t-saoghail so a' teachd, 
agus cha-n 'eil ni air bith aige 
annamsa. 

31 Ach a chum gu'm bi 
fìos aig an t-saoghal gur ion- 
mhuinn leam an t-Athair ; a- 
gus mar a thug an t-Athair 
àitline dliomh, mar sin a ta mi 
a' deauamh. Eiribh, racham- 
aid as so. 



CAIB. XV. 

IS mise a fhìonain fhìor, 
agus is e m'Athair an 
treabhaiche. 

2 Gach uile gheug annam- 
sa nach 'eil a' giùlan toraidh, 
bheir e air falbh ; agus gach 
uile gheug a ta tabhairt tor- 
aidh, glanaidh e i, ehum gu'n 
giùlain i tuilleadh toraidh. 

3 A nis a ta sibhse glan tre 
an fhocal a labhair mi ribh. 

4 Fanaibh annamsa, agus 
mise annaibhsa. Mar nach 
urrainn a' gheug toradh a 
thoirt uaipe fèin, mur fan i 
's an f hionain, cha mhò is urr- 
ainn sibhse, mur fan sibh ann- 
amsa. 

5 Is mise an fhìonain, sibh- 
se na geuga : an ti a dh'f han- 
as annamsa, agus mise ann- 
san, bheir esan mòr-thoradh 
uaith ; oir as m' eugmhais-sa 
cha-n urrainn sibh aon ni a 
dheanamh. 

6 Mur fan neach annamsa, 
tha e air a thilgeadh a mach 
mar ghèig, agus air crìonadh ; 
agus tionailidh daoine iad, a- 
gus tilgidh iad san teine iad, 
agus loisgear iad, 

7 Ma dh'fhanas sibhann- 
amsa, agus ma dh'fhanas m'- 
fhocail-sa annaibh-sa, iarraidh 
sibh gach ni a's àill leibh, a- 
gus nithear dhuibh e. 

8 An so tha m' Athair-sa 
air a ghlòrachadh, gu'n toir 
sibhse mòr-thoradh uaibh ; a- 
gus bithidh sibh 'n ur deisciob- 
uil dhomhsa. 

9 Mar a ghràdhaich an t- 
Athair mise, mar siu ghràdh- 



CAIB. XV. 



213 



aich mise sibhse : fanaibh ann 
am ghràdhsa. 

10 Ma choimhideas sibh m' 
àitheanta, fanaidh sibh ann 
am ghràdh ; mar a choimhid 
mise àitheanta m'Athar, a- 
gus a tha mi a' fantuinn 'n a 
ghràdh. 

11 Na nithe so labhair mi 
ribh, chum gu fanadh mo 
ghairdeachas annaibh, agus 
gu'm biodh bhur gairdeachas- 
sa làn. 

12 Is i so m'àithne-sa, gu'n 
gràdhaich sibhse a chèile, mar 
a ghràdhaich mise sibhse. 

13 Gràdh a's mò na so cha-n 
'eil aig neach air bith, gu'n 
leigeadh duine 'anam sìos air 
son a chairdean. 

14 Is sibhse mo chairdean- 
sa, ma ni sibh gach ni a ta mi 
ag àithneadh dhuibh. 

15 A so suas cha ghairm mi 
seirbhisich dhibh ; oir cha-n 
aithne do'n t-seirbhiseach ciod 
a ta a Thighearn a' deanamh : 
ach ghairm mi càirde dhibh ; 
oir na h-uile nithe a chuala mi 
o m' Athair, thug nii fios 
duibhse orra. 

16 Cha sibhse athagh mise, 
ach is mise a thagh sibhse, a- 
gus dh'orduich mi sibh, chum 
gu'n rachadh sibh, agus gu'n 
tugadh sibh a mach toradh, a- 
gus gu maireadh bhur toradh : 
chum ge b'e ni a dh'iarras 
sibh airan Athair ann am ainm- 
sa, gu'n toir e dhuibh e. 

17 Tha mi 'g àithneadh 
nan nithe so dhuibh, chum 
gu'n gràdhaich sibh a chèile. 

18 Ma tha an saoghal 'gur 



fuathachadh, tha fhios agaibh 
gu'n d'fhuathaich e mise 
roimhibh. 

19 Nam b'ann do'n t-saogh- 
al sibh, ghràdhaicheadh an 
saoghal a chuid fèin ; ach do 
bhrìgh nach ann do'n t-saogh- 
al sibh, ach gu'n do thagh 
mise sibh as an t-saoghal, 
uime sin tha fuath aig an t- 
saoghal duibh. 

20 Cuimhnichibh am focal 
a thubhairt mi ribh, Cha-n 
'eil an seirbhiseach ni's mò na 
a Thighearn. Ma rinn iad 
geur-leanmhuinn ormsa, ni iad 
geur-leanmhuinn oirbhse, mar 
an ceudna : ma choimhid iad 
m' fhocalsa, coimhidibh iad 
hhnT focalsa mar an ceudna. 

21 Ach na nithe so uile ni 
iad oirbh air son m'ainme-sa, 
do bhrìgh nach aithne dhoibh 
esan a chuir uaith mi. 

22 Mur bithinn-sa air teachd, 
agus air labhairt riu, cha 
bhiodh peacadh aca : ach a 
nis cha-n 'eil leithsgeul am 
peacaidh aca. 

23 An ti aig am bheil fuath 
dhomhsa, tha fuath a^ge do 
m'Athair mar an ceudna. 

24 Mur bithinn-sa air dean- 
amh nan oibre 'n am measg 
nach d'rinn aon neach eile, 
cha bhiodh peacadh aca : ach 
a nis chunnaic siad iad, agus 
dh'fhuathaich iad araon mise 
agus m'Athair. 

25 Ach rinneadh so chum 
gu'n coimhliontadh am focal a 
tasgrìobhta'n an lagh fèin,Dh'- 
fhuathaich iad mi gun aobhar. 

26 Ach an uair a thiff aii 



214 



EOIN. 



Comhf hurtair, a chuireas mise 
do 'ur n-ionnsuidh o'n Athair, 
Spiorad na fìrinn, a tha teachd 
a mach o'n Athair, ni esan 
fianuis mu m' thimchiollsa. 

27 Agus ni sibhse fianuis 
mar an ceudna, do bhrìgh gu 
bheiì sibh maille rium a thùs. 

CAIB. XVI. 

NA nithe so labhair mi 
ribh, chum nach faigh- 
eadh sibh oilbheum. 

2 Cuiridh iad as an t-sion- 
agog sibh : seadh, thig an 
uair, ge b'e neach a mharbhas 
sibh, gu'n saoil e gu bheil e 
deanamh seirbhis do Dhia. 

3 Agus ni iad na nithe so, 
do bhrìgh nach aithne dhoibh 
an t-Athair, no mise. 

4 Ach dh'innis mi na nithe 
so dhuibh, chum 'n uair a thig 
an t-àm, gu'n cuimhnich sibh 
gu'n d'innis mi dhuibh iad. 
Ach cha dubhairt mi na nithe 
so ribh o thùs, do bhrìgh gu'n 
robh mi maille ribh. 

5 Ach a nis a ta mi 'dol 
chum an ti a chuir uaith mi ; 
agus cha-n 'eil a h-aon agaibh- 
sa a' feòraich dhiom, C'àit a 
bheil thu dol ? 

6 Ach a chionn gu'n dubh- 
airt mi na nithe so ribh, lìon 
do-bhròn bhur cridhe. 

7 Gidheadh a ta mi ag inn- 
seadh dhuibh na fìrinn, Is 
buannachd dhuibh mise a dh'- 
f halbh : oir mur falbh mi, cha 
tig an Comhfhurthair do 'ur 
n-ionnsuidh-sa ; ach ma dh'- 
fhalbhas mi, cuiridh mi esan 
do 'ur n-ionnsuidh. 



8 Agus an uair a thig esan, 
bheir e dearbh-shoilleireachd 
do'n t-saoghal mu pheacadh, 
agus mu fhìreantachd, agus 
mu bhreitheanas : 

9 Mu pheacadh, do bhrìgh 
nach 'eil iad a' creidsinn ann- 
amsa ; 

10 Mu fhìreantachd, do 
bhrìgh gu bheil mi dol a dh'- 
ionnsuidh m' Athar, agus nach 
faic sibh ni's mo mi ; 

11 Mubhreitheanas,achionn 
gu bheil uachdaran an t-saogh- 
ail so air a dhìteadh. 

12 Tha mòran nithe agam 
fathast ri ràdh ribh, ach cha-n 
urrainn sibh an giùlan an tràth 
so. 

13 Ach anuair a thig esan, 
Spiorad na fìrinn, treòraichidh 
e sibh chum gach uile fhìrinn : 
oir cha labhair e uaith fèin : 
ach labhraidh e na h-uile nithe 
a chluinneas e : agus foillsich- 
idh e dhuibhse nithe a ta ri 
teachd. 

14 Bheir esan glòir dhomh- 
sa : oir gheibh e do m' chuid- 
sa, agus nochdaidh e dhuibh- 
se e. 

15 Na h-uile nithe a ta aig 
an Athair, is leamsa iad : air 
an aobhar so thubhairt mi, 
gu'm faigh e do m' chuid-sa, 
agus nochdaidh e dhuibhse e. 

16 Tamull beag agus cha-n 
f haic sibh mi ; agus a rìs, 
tamull beag agus chi sibh mi, 
do bhrìgh gu bheil midol chum 
an Athar. 

17 An sin thubhairt cuid 
d'a dheisciobluibh eatorrafèin, 
Ciod e so a ta e ag ràdh ruinn. 



CAIB. 

Tamull beag agus cha-n fhaic 
sibh mi : agus a rìs, tamuU 
beag agus chi sibh mi : agus, 
Do bhrìgh gu bheil mi 'dol 
chura an Athar ? 

18 Air an aobhar sin thubh- 
airt iad, Ciod e so a ta e ag 
ràdh, Tamull beag? Cha-n 
'eil sinne a' tuigsinn ciod a ta 
e ag ràdh. 

19 A nis dh'aithnich losa 
gu'n robh toil aca f heòraich 
dheth, agus thubhairt e riu, 
Am bhell sibh a' feòraich 'n ur 
measg fèin mar a thubhairt 
mi, Tamull beag agus cha-n 
fhaic sibh mi : agus a rìs, tam- 
ull beaof ao:us chi sibh mi ? 

20 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh ribh, gu'n dean 
sibhse gul agus caoidh, ach ni 
an saoghal gairdeachas : agus 
bithidh sibhse do-bhrònach, 
ach pillear bhur bròn gu gaird- 
eachas. 

21 'N uair a bhios bean ri 
saothair-chloinne, bithidh i fo 
dhoilgheas, 'chionn gu bheil a 
h-uair air teachd : ach an uair 
a bheireas i an leanamh, cha 
chuimhnich i a h-àrahghar ni's 
mò, tre aoibhneas gu'n d'rug- 
adh duine chum an t-saoghail. 

22 Agus a ta nis uime sin 
doilgheas oirbh-sa: ach chi 
mise a rìs sibh, agus ni bhur 
cridhe gairdeachas, agus bhur 
gairdeachas cha bhuin neach 
air bith uaibh. 

23 Agus air an là sin cha-n 
fheòraich sibh ni air bith 
dhiomsa : Gu deimhin deimh- 
in a ta mi ag ràdh ribh, Ge 
b'e nithe dh'iarras sibh air an 



XVI. 215 

Athair ann am ainra-sa, gu'n 
toir e dhuibh iad. 

24 Gus a socha d'iarr sibh 
ni air bith ann am ainm-sa : 
iarraibh, agus gheibh sibh, 
chum gu'm bi bhur n-aoibh- 
neas lan. 

25 Na nithe so labhair mi 
ribh ara briathraibh dorcha : 
ach thig an uair anns nach 
labhair rai ni's mò ribh ara 
briathraibh dorcha, ach inn- 
sidh rai gu soilleir rau'n Ath- 
air dhuibh. 

26 Anns an là sinn iarraidh 
sibh a'm' ainm-sa : agus cha-n 
'eil mi ag ràdh ribh, gu'n 
guidh mi an t-Athair air bhur 
son : 

27 Oir is toigh leis an Ath- 
air fèin sibh, air son gu'n 
d'thug sibh gràdh dhomhsa, 
agus gu'n do chreid sibh gur 
ann o Dhia a thàinig mi. 

28 Thàinig mi raach o'n 
Athair, agustharai air teachd 
chura an t-saoghail : a rìs, tha 
mi 'fàgail an t-saoghail, agus 
a' dol chura an Athar. 

29 Thubhairt a dheisciobuil 
ris, Feuch, a nis tha thu 'labh- 
airt gu soilleir, agus cha-n e'il 
thu labhairt cosamhlachd air 
bith. 

30 A nis tha fhios againn 
gur aithne dhuit na h-uile 
nithe, agus nach feum thu 
duine air bith a dh'fheòraich 
dhiot: air a shon so tha sinn 
a' creidsinn gur ann o Dhia a 
thàinig thu. 

31 Fhreagair losa iad, Am 
bheil sibh a nis a' creidsinn ? 

32 Feuch, thig an L-à'.ii 



216 



EOIN. 



seadh, tha e cheana air teachd, 
anns an sgapar o chèile sibh, 
gach aon g'a ionad fèin, agus 
am fàg sibh mise a'm' aonar : 
gidheadh cha-n 'eil mise a'm' 
aonar, oir tha an t-Athair 
maille rium. 

33 Na nithe so labhair mi 
ribh, chum gu'm biodh sìth 
agaibh annamsa. Anns an 
t-saoghal bithidh àmhghar ag- 
aibh : ach biodh deadh mhis- 
neach agaibh, thug mise buaidh 
air an t-saoghal. 

CAIB. XVII. 

LABHAIR losa na briathra 
so ; agus thog e suas a 
shùllean gu nèamh, agus thu- 
bhairt e, Athair, thàinig an 
uair ; glòraich do Mhac, chum 
gu'n glòraich do Mhac thusa 
mar an ceudna : 

2 Chum mar a thug thu 
cumhachd dha air gach feoil, 
na h-uile a thug thu dha, gu'n 
tugadh esan dhoibh a' bheatha 
mhaireannach. 

3 Agus is i so a' bheatha 
mhaireanneach, eòlas a bhi aca 
ortsa an t-aon Dia fìor, agus 
air losa Criosd a chuir thu uait. 

4 Ghlòraich mise thusa air 
thalamh : chrìochnaich mi 'n 
obair a thug thu dhomh r'a 
dheanamh. 

5 Agus a nis, Athair, glòr- 
aich thusa mise maille riutfèin, 
leis a' gblòir a bha agam maille 
riut mun robh an saoghal ann. 

6 Dh'fhoillsich mise t'ainm 
do na daoinibh a thug thu 
dhomh as an t-saoghal : bu 
leatsa iad, agus thug thu 



dhomhsa iad ; agus choimhid 
iad t'fhocal. 

7 A nis thuig iad gur ann 
uait a tha na h-uile nithe, a 
thug thu dhomhsa. 

8 Oir thug mi dhoibh na 
briathran a thug thusa dhomh ; 
agus ghabh siad iad, agus 
thuig iad gu fìrinneach gur 
ann uait-sa thàinig mi, agus 
chreid iad gu'n do chuir thu 
uait mi. 

9 Air an sonsan tha mi 
'guidhe : cha-n 'eil mi guidhe 
air son an t-saoghail, ach air 
son na muinntir sin a thug 
thu dhomh, oir is leatsa iad. 

10 Agus is leatsa na h-uile 
nithe a's leamsa, agus is leam- 
sa na nithe a's leatsa ; agus a ta 
mi air mo ghlòrachadh annta. 

11 Agus a nis cha-n 'eil 
mise ni's mò anns an t-saogh- 
al, ach a ta iadsan 's an t-saogh- 
al, agus a ta mise a' teachd a d' 
ionnsuidh-sa. Athair naoimh, 
coimhid iadsan tre t'ainm, a 
thug thu dhomhsa, chum 
gu'm bi iad 'n an aon, mar a 
ta sinne. 

12 Am feadh 's a bha mise 
maille riu anns an t-saoghal, 
choimhid mi iad tre t'ainm-sa : 
ghlèidh mi a' mhuinntir a thug 
thu dhomh, agus cha do chaill- 
eadh a h-aon diubh, ach mac 
an sgrios ; chum gu biodh an 
sgriobtuir air a choimhlionadh. 

1 3 Agus a nis tha mi teachd 
a d'ionnsuidh-sa ; agus tha mi 
labhairt nan nithe so anns an 
t-saoghal, chum gu'm biodh 
mo ghairdeachas aca air a 
choimhlionadh annta. 



CAIB. XVIII. 



217 



14 Thug mi t'fhocal dhoibh ; 
agus thug an saoghal fuath 
dhoibh, air son nach ann do'n 
t-saoghal iad, mar nach 'eil 
mise do'n t-saoghal. 

15 Cha-n 'eil mi guidhe gu'n 
tugadh tu as an t-saoghal iad, 
ach gu'n coimliideadh tu o'n 
olc iad. 

16 Cha-n 'eil iadsan do'n 
t-saoghal, mar nach 'eil mise 
do'n t-saoghal. 

17 Naomhaich iad troimh 
an fhìrinn : is e t'fhocalsa 
an fhìrinn. 

18 Mar a chuir thusa mise 
chum an t-saoghail, mar sin 
chuir mise iadsan chum an 
t-saoghail. 

19 Agus air an sonsan tha 
mise ga m' naomhachadh fèin, \ 
chum gu'm bi iadsan marani 
ceudna air an naomhachadhj 
troimh an fhìrinn. i 

20 Agus cha-n'eil mi guidhe 
air an sonsan a mhàin, ach 
mar an ceudna air son na 
muinntir sin a chreideas ann- 
amsa troimh am focalsan : 

21 Chum gu'm bi iad uile 
'n an aon ; chum mar a ta thusa, 
Athair, annamsa, agus mise 
annadsa, gu'm bi iadsan mar 
an ceudna 'n an aon annainne ; 
chum gu'n creid an saoghal 
gu'n do chuir thusa uait mi. 

22 Agus thug raise dhoibh- 
san a' ghlòir a thug thusa 
dhomhsa, chum gu'ra bi iad 
'n an aon, mar a ta sinne 'n ar 
n-aon ; 

28 Mise anntasan, agus 
thusa annamsa, chum gu'n 
deanar coimhlionta iad ann an 



aon ; agus a chum gu'm bi 
fios aig an t-saoghal gu'n do 
chuir thusa uait mi, agus gu'n 
do gràdhaich thu iadsan, mar 
a gràdhaich thu mise. 

24 Athair, is àill leam an 
dream a thug thu dhomh, gu'm 
bi iad maille rium, far am 
bheil mi ; chum gu faic iad 
mo ghlòir a thug thu dhomh : 
oir ghràdhaich thusa mi mun 
do leagadh bunaite an dhomh- 
ain. 

25 Athair chothromaich, 
cha b'aithne do'n t-saoghal 
thusa; ach b'aithne dhomhsa 
thu, agus thuig iad so gu'n do 
chuir thusa uait mi. 

26 Agus dh'fhoiUsich mJse 
t'ainm dhoibh, agus foillsich- 
idh mi e, chum gu'm bi an 
gràdh leis an do ghràdhaich 
thu mise, anntasan, agus mise 
annta. 

CATB. XVIII. 
? IVT UAIR a labhair losa na 
JL\| briathra so, chaidh e 
maille r'a dheisciobluibh thai- 
ris air sruth Chedroin, far an 
robh lios, anns an deachaidh 
e fèin agus a dheisciobuil. 

2 Agus b'aithne do ludas, 
a bhrath esan, an t-àit : oir 
thàinig losa gu tric an sin 
maille r'a dheisciobluibh. 

3 An sin air do ludas buidh- 
eann agus maoir fhaotainn o 
na h-àrd-shagairt agus na 
Phairisich, thàinig e do'n àit 
sin le leusaibh, agus lòchran- 
aibh, agus armaibh. 

4 Uime sin air do losa fios 
a bhi aige air na h-uile nith- 



218 



EOIN. 



ibh a bha gu teachd air, 
chaidh e mach, agus thubhairt 
e riu, Cò tha sibh ag iarr- 
aidh? 

5 Fhreagair iadsan e, losa 
o Nasaret. Thubhairt losa 
riu, Is mise e. Agus sheas 
mar an ceudna ludas, a bhrath 
esan, maille riu. 

6 An sin co luath 's a thu- 
bhairt e riu, Is mise e, chaidh 
iad air an ais, agus thuit iad 
air an làr. 

7 An sin dh'fheòraich e 
dhiubh a rìs, Cò tha sibh ag 
iarraidh ? Thubhairt iadsan, 
losa o Nasaret. 

8 Fhreagair losa, Thubh- 
airt mi ribh gur mise e. Uime 
sin ma's mise tha sibh ag iarr- 
aidh, leigibh Jeo sin falbh : 

9 Chum gu'n coimhliontadh 
am focal a labhair e, An dream 
a thug thu dhomh, cha do 
chaill mi aon diubh. 

10 An sin air do Shimon 
Peadar claidheamh a bhi aige, 
tharruing se e, agus bhuail e 
òglach an àrd-shagairt, agus 
ghearr e a' chluas dheas deth. 
Agus b'e ainm an òglaich 
Malchus. 

11 An sin thubhairt losa ri 
Peadar, Cuir do chlaidheamh 
's an truaill : an cupan a thug 
m' Athair dhomhsa, nach òl 
mi e? 

12 An sin rug a bhuidh- 
eann, agus an ceannard, agus 
maoir nan ludhach air losa, 
agus cheangail iad e, 

13 Agus thug iad leo e air 
tùs gu Annas ; (oir b'esan 
athair-cèile Chaiaphais, a bha 



'n a àrd-shagart air a' bhliadh- 
na sin.) 

14 A nis b'e Caiaphas a 
thug comhairle do na h-Iudh- 
aich, gu'm b'iomchuidh gu'm 
faigheadh aon duine bàs air 
son an t-sluaigh. 

15 Agus lean Simon Pead- 
ar agus deisciobul eile losa. 
B'aithne do'n àrd-shagart an 
deisciobul sin, agus chaidh e 
steach maille ri losa do chìiirt 
an àrd-shagairt. 

16 Ach sheas Peadar aig 
an dorus an leth muigh. Uime 
sin chaidh an deisciobul sin 
eile a b'aithne do'n àrd-shag- 
art a mach, agus labhair e ris 
a' bhan-dorsair, agus thug e 
Peadar a steach. 

17 An sin thubhairt a' 
bhanoglach a bha gleidheadh 
an doruis ri Peadar, Nach ann 
do dheisciobluibh an duine so 
thusa mar an ceudna ? tliu- 
bhairt esan, Cha-n ann. 

18 Agus bha na seirbhisieh 
agus na maoir 'n an seasamh, 
air dhoibh teine guail a chur 
suas, oir bha'm fuachd ann, a- 
gus bha iad 'g an garadh fèin : 
agus bha Peadar 'n a sheasamh 
maille riu, agus 'g a gharadh 
fèin. 

19 An sin dh'fhiosraich an 
t-àrd-shagart do losa mu thim- 
chioll a dheisciobul, agus mu 
thimchioll a theagaisg. 

20 Fhreagair losa e, Labh- 
air mise gu follaiseach ris an 
t-saoghal ; theagaisg mi a 
ghnàth anns an t-sionagog, a- 
gus anns an teampull, far am 
bheil na h-Iudhaich a' cruinn- 



CAIB. 

eacliadh as gacli àit ; agus am 
folach cha do labhair mi ni 
air bith. 

21 C'ar son a ta thu fios- 
rachadh dhiomsa? Fiosraich 
dhiubh-san a chuala, ciod a 
thubhairt mi riu : feucli, a ta 
fhios acasan ciod a thubhairt 
nii. 

22 Agus an uair a thubhairt 
e na nithe so, bhuail aon do 
na maoraibh, a bha 'n a sheas- 
amh a làthair, a bhas air losa, 
ag ràdh, An ann mar so a 
fhreao'ras tu an t-àrd-shaofart ? 

23 Fhreagair losa e, Ma 
labhairmi gu h-olc, dean fian- 
uis air an olc : ach ma's ann 
gu maith, c'ar son a ta thu ga 
m' bhualadh ? 

24 (A nis chuir Annas e 
ceangailte gu Caiaphas an t- 
àrd-shagart.) 

25 Agus bha Simon Peadar 
'n a sheasamh agus 'g a ghar- 
adh : Uime sin thubhairt iad 
ris, Nach aon d'a dheisciob- 
luibh thusa mar an ceudna ? 
Dh'àicheadh esan, agus thu- 
bhairt e, cha mhi. 

26 Thubhairt aon do sheir- 
bhisich an àrd-shagairt, (car- 
aid do'n fhear do'n ghearr 
Peadar a chluas,) Nach faca 
mise thu san lios maille ris ? 

27 An sin dh'àicheadh Pea- 
dar a rìs, agus air ball ghoir 
an coileach. 

28 An sin thug iad losa o 
Chaiaphas gu àit a' bhreithean- 
ais : agus b'i mhaduinn a bh'- 
ann, agus cha deachaidh iad 
fèin do àit a' bhreitheanais, 
chum nach biodh iad air an 



XVIII. 219 

salachadh ; ach gu'n ìtheadh 
iad a' chàisg. 

29 An sin chaidh Pilat a 
mach d'an ionnsuidh-san, agus 
thubhairt e, Ciod a' chasaid a 
tha sibh a' toirt an aghaidh 
an duine so ? 

30 Fhreagair iadsan agus 
thubhairt iad ris, Mur b'fhear 
droch-bheirt e, cha tugamaid 
thairis dhuitse e. 

31 An sin thubhairt Pilat 
riu, Gabhaibli-sa e, agus thug- 
aibh breth air a rèir bhur lagha 
fèin. An sin thubhairt na 
h-Iudhaich ris, cha-n 'eil e 
ceaduichte dhuinne neach air 
bith a chur gu bàs : 

32 Chum gu'm biodh focal 
losa air a choimhlionadh, a 
labhair e, a' ciallachadh ciod a' 
ghnè bàis a bha e gu fhaot- 
ainn. 

33 An sin chaidh Pilat a 
steach a rìs do àit a' bhreith- 
eanais, agus ghairm e losa, a- 
gus thubhairt e ris, An tusa 
Righ nan ludhach ? 

34 Fhreagair losa e, Am 
bheil thu ag ràdh so uait fèin, 
no an d'innis daoine eile dhuit 
e mu m' thimchiollsa? 

35 Fhreagair Pilat,AnIudh- 
ach mise ? Thug do chinneach 
fèin, agus na h-àrd-shagairt 
thairis dhomhsa thu : ciod a 
rinn thu ? 

' 36 Fhreagair losa, Cha-n 
ann do'n t-saoghal so tha mo 
i'ìoghachdsa : nam b'ann do'n 
t-saoghal so bhiodh mo rìogh- 
achd, dheanadh mo sheirbhis- 
ich cogadh, chum nach tugt- 
adh thairis do na h-Iudhaich 



220 



EOIN. 



mi : ach a nis cha-n ann o so 
a ta mo rìoghachd. 

87 Air an aobhar sin thu- 
bhairt Pilat ris, An righ thu 
ma seadh ? Fhreagair losa, 
Thubhairt thusa gur righ mi. 
'S ann chum na crìche so a 
rugadh mi, agus chum na 
crìche so thàinig mi do'n t- 
saoghal, chum gu'n deanainn 
fianuis do'n fhìrinn. Gach 
neach a ta air taobh na firinn, 
èisdidh e ri m' ghuthsa. 

38 Thubhairt Pilat ris, Ciod 
i an f hìrinn ? Agus air dha so 
a ràdh, chaidh e mach a rìs 
chum nan ludhach, agus thu- 
bhairt e riu, Cha-n 'eil mise a' 
faotainn coire air bith ann. 

39 Ach a ta gnàth agaibh- 
sa, gu'n leiginn as duine 
dhuibh air a' chàisg : uime sin 
an àill leibh mi a leigeadh righ 
nach ludhach fa sgaol duibh ? 

40 An sin ghlaodh iadsan 
uile, ag ràdh, Cha-n e an cfuine 
so, ach Barabas. A nio b'- 
fhear-reubainn Barabas. 

CAIB. XIX. 

AN sin air an aobhar sin 
ghlac Pilat losa, agus 
sgiùrs se e. 

2 Agus dh'f high na saighd- 
earan crùn droighinn, agus 
chuir iad air a cheann e, agus 
chuir iad falluinn phurpuir 
uime, 

3 Agus thubhairt iad, Fàilte 
ort, a righ nan ludhach ! agus 
bhuail iad le'm basaibh e. 

4 An rin chaidh Pilat a 
mach a rìs, agus thubhairt e 
riu, Feuch, at a mise 'g a thoirt 



a mach do 'ur n-ionnsuidh, 
chum gu'm bi fios agaibh nach 
'eil mise 'faotainn coire sani 
bith ann. 

5 An sin thàinig losa mach, 
agus an crùn droighinn air, 
agus an fhalluinn phurpuir 
uime. Agus thubhairt Pilat 
riu, Feuch an duine ! 

6 Uime sin, an uair a chunn- 
aic na h-àrd-shagairt agus na 
maoir e, ghlaodh iad, ag ràdh, 
Ceus e, ceus e. Thubhairt 
Pilat riu, Gabhaibh-sa e, agus 
ceusaibh e : oir cha-n 'eil mise 
a' faotainn coire sam bith ann. 

7 Fhreagair na h-Iudhaich 
e, Tha lagh againne, agus a 
rèir ar lagha-ne is còir a chur 
gu bàs, air son gu'n d'rinn e 
Mac Dhè dheth fèin. 

8 Uime sin an uair a chuala 
Pilat a' chainnt sin, bu mhòid 
a bha dh'eagal air ; 

9 Agus chaidh e steach a rìs 
do àit a' bhreitheanais, agus 
thubhairt e ri losa, Cia as 
duit? ach cha d'thug losa 
freagradh air. 

10 An sin thubhairt Pilat 
ris, Nach labhair thu riumsa? 
nach 'eil fhjos agad gu bheil 
cumhachd agamsa do cheus- 
adh, agus gu bheil cumhachd 
agam do chur fa sgaoil ? 

11 Fhreagair losa, Cha 
bhiodh cumhachd air bith ag- 
ad a'm' aghaidh-sa, mar tugt- 
adh dhuit o'n àird e : air an 
aobhar sin an ti a thug mise 
thairis dhuit, tha aige-san am 
peacadh a's mò, 

12 Agus o sin suas dh'iarr 
Pilat a chur fa sgaoil : ach 



CAIB 

gblaodh na h-Iudhaicli, ag 
ràdh, Ma leigeas tu am fear 
80 fa sgaoil, cha charaid do 
Cheasar thu : ge b'e neach a 
ta 'g a dheanamh fèin 'n a righ, 
tha e labhairt an aghaidh 
Cheasair. 

13 Uime sin an uair a chuala 
Pilat a' chainnt sin, thug e 
mach losa, agus shuidh e air 
a' chaithir-bhreitheanais, anns 
an ionad ris an abrar an Leac- 
ùrlar, ach anns an Eabhra, 
Gabata. 

14 Agus b'e là-uallachaidh 
na càisge e, agus mu thim- 
chioll na seathadh uaire : agus 
thubhairt e ris na h-Iudhaich, 
Feuch bhur righ ! 

15 Ach ghlaodh iadsan a 
mach, Beir uainn, beir uainn, 
ceus e. Thubhairt Pilat riu, 
An ceus mi bhur righ-sa ? 
Fhreagair na h-àrd shagairt, 
Cha-n 'eil ligh againne ach 
Ceasar. 

16 An sin air an aobhar 
sin thug e thairis dhoibh e, gu 
bhi air a cheusadh. Agus 
ghlac iad losa, agus thug iad 
leo e. 

1 7 Agus chaidh e mach, a' 
giùlan a chrann-ceusaidh, do'n 
ionad d'an goirear ait a' chloig- 
inn, d'an ainm san Eabhra, 
Golgota. 

18 An sin cheusiad e, agus 
dithis eile maille ris, fear air 
gach taobh, agus losa s a' 
mheadhon. 

19 Agus sgrìobh Pilat mar 
an ceudna tiodal, agus chuir 
e air a' chrann-cheusaidh e. 
Agus b'e an sgrìobhadh, lOSA, 



. XIX. 221 

O NASARET RIGH NAN 
lUDHACH. 

20 Uime sin leugh mòran 
do na h-Iudhaich an tiodal so ; 
oir bha'n t-àit anns an do 
cheusadh losa fagus do'n 
bhaile : agus bha an sgrìobli- 
adh 'an Eabhra, 'an Greugais, 
agus 'an Laidin. 

21 An sin thubhairt àrd- 
shagairt nan ludhach ri Pilat, 
Na sgrìobh, Righ nan ludh- 
ach ; acligu'n dubhairt e fèin, 
Is mi righ nan ludhach, 

22 Fhreagair Pilat, An ni 
a sgrìobh mi, sgrìobh mi e. 

23 An sin an uair a cheus 
na saighdearan losa, ghlac iad 
a thrusgan, (agus rinn iad 
ceithir earrannan, earrann do 
gach saighdear,) agus a chòta 
mar an ceudna : agus bha'n 
còta guu fhuaigheal, air f high- 
eadh o bhràigh sìos gu h-iom- 
lan. 

24 Thubhairt iad uime sin 
eatorra fèin, Na reubamaid e, 
ach tilgeamaid croinn air, cò 
aig a bhitheas e : chum gu'n 
coimhliontadh an sgriobtuir, 
a ta 'g ràdh, Roinn iad mo 
thrusgan eatorra, agus thilg iad 
croinn air mo bhrat. Air an 
aobhar sin rinn na saighdearan 
na nithe so. 

25 A nis sheas làimh ri 
crann-ceusaidh losa, a mhàth- 
air, agus piuthar a mhàthar, 
Muire bean Chleophais, agus 
Muire INIagdalen. 

26 Uimesin an uair achunn- 
aic losa a mhàthair, agus an 
deisciobul a b'ionmhuinn lei^' 
'n a ^heasamh a làtLair, Lhu- 



222 



EOIN, 



bhairt e r'a mhàthair, A bhean, 
feuch do mhac ! 

27 An sin thubhairt e ris an 
deisciobul, Feuch do mhàthair ! 
Agus o'n àm sin a mach thug 
an deisciobul sin leis i d'a 
thigh fèin. 

28 An dèigh so air do losa 
fìos a bhi aige gu'n robh na 
h-uile nithe a nis air an crìoch- 
nachadh, chum gu'n coimh- 
Hontadh an sgriobtur, thu- 
bhairt e, Tha tart orm. 

29 A nis bha an sin soith- 
each làn do fhìon geur : agus 
air dhoibh-san spong a lìon- 
adh do'n fhìon gheur, agus a 
chur air hisop, shìn iad chum 
a bheoil e. 

30 An sin an uair a ghabh 
losa am fion geur, thubhairt 
e, Tha e crìochnaichte : agus 
air cromadh a chinn da, thug 
e suas a spiorad. 

31 An sin chum nach fan- 
adh na cuirp air a' chrann- 
cheusaidh air an t-sàbaid, a 
chionn gu'm b'e là an uUuch- 
aidh a bha ann, (oir bu là mòr 
an là sàbaid sin,) dh'iarr na 
h-Iudhaich air Pilat gu'n rach- 
adh an luirgne a bhriseadh, 
agus gu'n tugtadh air falbh 
iad. 

32 An sin thàinig na saighd- 
earan, agus bhris iad luirgne 
a' cheud fhir, agus luirgne an 
fhir eile, a cheusadh maille 
ris. 

33 Ach air dhoibh teachd 
chum losa, an uair a chunnaic 
iad gu'n robh e clieana marbh, 
cha do bhris iad a luirgne-san. 

34 Ach Ipt fear do . na 



saighdearaibh a thaobh le 
sleagh, agus air ball thàinig a 
mach fuil agus uisge. 

35 Agus thug an ti a chunn- 
aic sin fianuis, agus a ta 'f hian- 
uis fìrinneach : agus a ta fhios 
aige gu bheil e labhairt na 
fìrinn, chum gu'n creideadh 
sibhse. 

36 Oir rinneadh na nithe 
so chum gu'n coimhliontadh 
an sgriobtuir, Cha bhrisear 
cnàmli dheth. 

37 Agus a rìs a ta sgriob- 
tuir eile ag ràdh, Amhaircidh 
iad airsan a lot iad. 

38 'N a dhèigh so, dh'iarr 
loseph o Arimatea, (a bha 'n a 
dheisciobul aig losa, ach am 
folach air eagal nan ludhach,) 
air Pilat comas corp losa a 
thoirt leis : agus leig Pilat sin 
leis. Thàinig e air an aobhar 
sin, agus thug e leis corp losa. 

39 Thàinig mar an ceudna 
Nicodemus, (a thàinig air tùs 
gu losa san oidhche,) agus 
thuge leis mu thimchioll ceud 
pund do mhirr agus do aloes 
air am measgadh feadh a 
chèile. 

40 An sin ghabh iad corp 
losa, agus cheangail iad e ann 
an lìon-eudaichibh, maille ris 
an spìosraidh, mar is gnàth 
leis na h-Iudhaich adhlac a 
dheanamh. 

41 A nis bha lios anns an 
àit an do cheusadh e ; agus 
anns an lios uaigh nuadh, anns 
nach do chuireadh aon duine 
riamh. 

42 Air an aobhar sin air son 
ulluchaidh caisge nan ludhach, 



CAIB 

do bhrìgh gu'n robh an uaigh 
ani fagus, chuir iad losa an 
sin. 

CAIB. XX. 

AIR a' cheud là do'n t- 
seachduin thàinig Muire 
Magdalen gu moch, agus an 
dorchadas fathast ann, chum 
na h-uaighe, agus chunnaic i 
a' chlach air a togail o'n uaigh. 

2 Ruith i an sin, agus thàin- 
ig i gu Simon Peadar, agus 
gus an deisciobul eile a b'ion- 
mhuinn le losa, agus thubhairt 
i riu, Thug iad leo an Tigh- 
earn as an uaigh, agus cha-n 
'eil fhios againn c'àit an do 
chuir iad e. 

3 Uime sin chaidh Peadar 
a mach, agus an deisciobul sin 
eile, agus thàinig iad chum na 
li-uaighe. 

4 Agus ruith iad 'n an dithis 
cuideachd : agus ruith an 
deisciobul eile ni bu luaithe na 
Peadar, agus thàinig e air tùs 
chum na h-uaighe. 

5 Agus air cromadh sìos da, 
chunnaic e'n lìon-eudach 'n a 
luidhe : gidheadh cha deacli- 
aidh e steach. 

6 An sinthàinigSimonPead- 
ar 'g a leantuinn, agus chaidh 
e steach do'n uaigh, agus 
chunnaic e'n lìon-eudach 'n a 
luidhe ; 

7 Agus an neapaicin a bha 
m'a cheann, cha-n ann 'n a 
luidhe maille ris an lìon-eud- 
ach, ach air leth air fhilleadh 
ann an aon àit. 

8 An sin chaidh a steach 
mar an ceudna an deisciobul 



XX. 223 

sin eile a thàinigair tùs chum 
na h-uaighe, agus chnnnaic, a- 
gus chreid e. 

9 Oircha do thuig iad fath- 
ast an sgriobtuir, gu'm b'èigin 
gu'n èireadh esan a rìs o na 
marbhaibh. 

10 An sin dh'imich na deis- 
ciobuil a rìs chum an cuid- 
eachd fèin. 

11 Ach sheas Muire aig an 
uaigh a muigh, a' gul : agus 
ag gul di chrom i sìos, ag 
amharc a steach do'n uaigh. 

12 Affus chunnaic i dà ain"-- 
eal ann an culaidhibh geala, 
'n an suidhe, fear aig a' cheann, 
agus fear aig na cosaibh, 's an 
àit an robh corp losa 'n a 
luidhe : 

18 Agus thubhairt iadsan 
rithe, A bhean, c'ar son a ta 
thu gul ? Thubhairt i riu, Air 
son gu'n d'thug iad mo Thigh- 
earn leo, agus nach 'eil fhios 
agam c'àit an do chuir iad e. 

14 Agusan uaira thubhairt 
i so, phill i air a h-ais, agus 
chunnaic i losa 'n a sheasamh, 
agus cha d'aithnich i gu'm b'e 
losa bha ann. 

15 Thubhairt losa rithe, A 
bhean, c'ar son a ta thu gul ? 
c6 tha thu 'g iarraìdh? air 
saoilsinn d'ise gu'm b'e an 
gàradair a bh'ann, thubhairt i 
ris, A thighearn, ma thug thusa 
leat e, innis dhomhsa c'àit an 
do chuir thu e, agus bheir 
mise leam e. 

16 Thubhairt losa rithe, A 
Mhuire. Air tionndadh dli'ise, 
thubhairt i ris, Rabboni, 's e 
sin r'a ràdh, A Mhaighstir. 



224 



EOIN. 



17 Thubhairt los'a rithe, Na 
bean rium ; oir cha deachaidh 
mi fathast suas chura m' Athar: 
ach imich chum mo bhràithre, 
agus abair riu, Tha mise dol 
suas chum m' Athar fèin agus 
bhur n-Atharsa, agus chum 
mo Dhè fèin agus bhur Dè- 
sa. 

18 Thàinig Muire Magdalen 
agus dh'innis i do na deis- 
ciobluibh, gu'm fac i an Tigh- 
earn, agus gu'n dubhairt e na 
nithe so rithe. 

19 Agus air teachd do'n 
fheasgar an là sin fèin, air a' 
cheud la do'n t-seachduin, a- 
gus na dorsa dùinte far an 
robh na deisciobuil cruinn air 
eagal nan ludhach, thàinig 
losa agus sheas e s a' mheadh- 
on, agus thubhairt e riu, Sìth 
dhuibh. 

20 Agus air dha so a ràdh, 
nochd e dhoibh a làmhan, a- 
gus a thaobh. An sin bha 
aoibhneas air na deisciobluibh 
an uair a chunnaic iad an 
Tighearn. 

21 An sin Thubhairt losa 
riu a rìs, Sìth dhuibh : mar a 
chuir an t-Athair uaith mise, 
mar sin a ta mise 'g ur cursa 
uam. 

22 Agus air dha so a ràdh, 
shèid e orra, agus thubhairt e 
riu, Gabhaibh-sa an Spiorad 
naomh. 

23 Cò air bith iad d'am 
maith sibh am peacanna, tha 
iad maithte dhoibh ; agus cò 
aia bith iad d'an cum sibh am 
peacanna gun am maitheadJi, 
tha iad air an cumail. 



24 Ach cha robh Tomas, 
aon do'n dà fhear dheug, d'an 
goirear Didimus, maille riu, 
'n uair a thàinig losa. 

25 Uime sin thubhairt na 
deisciobuil eile ris, Chunnaic 
sinne an Tighearn. Ach thu- 
bhairt esan riu, Mur faic mise 
aileadh nan tairngean 'n a 
làmhaibh, agus mur cuir mi 
mo mheur ann an aileadh nan 
tairngean, agus mur cuir mi 
mo làmh 'n a thaobh, cha 
chreid mi. 

26 Agus an ceann ochd 
làithean 'n a dhèigh sin, bha a 
dheisciobuil a rìs a stigh, a- 
gus Tomas maille riu : thàinig 
losa, agus na dorsa dùinte, 
agus sheas e s a' mheadhon, 
agus thubhairt e, Sìth dhuibh. 

27 'N a dhèigh sin thubhairt 
e ri Tomas, Cuir an so do 
mheur, agus feuch mo làmh- 
an; agus sìn an so do làmh, 
agus cuir a'm' thaobh i : agus 
na bimi-chreideach, ach creid- 
each. 

28 Agus fhreagair Tomas, 
agus thubhairt e ris, MoThigh- 
earn agus mo Dhia. 

29 Thubhairt losa ris, Air 
son gu faca tu mi, a Thomais, 
chreid thu : is beannaichte iad- 
san nach faca, agus a chreid. 

30 Agus rinn losa gu fìr- 
inneach mòran do rahìorbhuil- 
ibh eile am fìanuis a dheis- 
ciobul, nach 'eil sgrìobhta 's aii 
leabhar so. 

31 Ach tha iad so sgrìobhta, 
chura gu'n creideadh sibh gur 
e losa an Criosd Mac Dhè, a- 
gus ag creidsinn duibh, gu'm 



CAIB XXI. 



225 



biodh agaibh beatha troimh 
'ainm-san. 

CAIB. XXL 

AN dèigh nan nithe sin 
dh'fhoillsich losa e fèin 
a rìs d'a dheisciobluibh aig 
muir Thiberiais ; agus air an 
dòigh so nochd fein: 

2 Bha niaille r'a chèile Si- 
mon Peadar, agus Tomas d'an 
goirear Didimus, agus Nata- 
nael o Cliàna Ghalile, agus 
mic Shebede, agus dithis eile 
d'a dheisciobluibh. 

3 Thubhairt Simon Peadar 
riu, Tha mi dol a dh'iasgach. 
Thubhairt iadsan ris, Tha sinne 
a' dol maille riut. Dh'imich 
iad a mach, agus chaidh iad a 
steach do luing air ball ; agus 
cha do ghlac iad ni air bith an 
oidhche sin. 

4 Ach an uair a bha a' 
mhaduinn a nis air teachd, 
sheas losa air an tràigh : gidh- 
eadh cha robh fhios aig na 
deisciobluibh gu'm b'e losa 
bha ann. 

5 An sin thubhairt losa riu, 
A chlann, am bheil biadh air 
bith agaibh ? Fhreagair iadsan 
e, Cha-n 'eil. 

6 Agus thubhairt esan riu, 
Tilgibh an lìon air an taobh 
deas do'n luing, agus gheibh 
sibh. Thilg iad uime sin, a- 
gus a nis cha b'urrainn iad a 
tharruing air son lìonmhoir- 
eachd an èisg. 

7 Uime sin thubhairt an 
deiseiobul sin, a b'ionmhuinn 
le losa, ri Peadar, Is e'n Tigh- 
earn a ta ann. A nis an uair 



a chuala Simon Peadar gur e 
an Tighearn a bh'ani), cheang- 
ail e a chòt-uachdair uime, 
(oir bha e lomnochd,) agus 
thilg se e fèin s a' mhuir. 

8 Thàinig na deisciobuil 
eile ann an luing bhig; (oir 
cha robh iad fada o thìr, ach 
mu thimchioll dà cheud làmh- 
choille,) a' tarruing an lìn 
èisg. 

9 Uime sin an uair a thàin- 
ig iad air tìr, chunnaic iad 
grìosach an sin, agus iasg air 
a chur oirre, agus aran. 

10 Thubhairt losa riu,Thug- 
aibh an so do'n iasg a ghlac 
sibh a nis. 

11 Chaidh Simon Peadar 
suas, agus tharruing e an lìon 
gu tìr, làn do iasgaibh mòra, 
ceud agus leth-cheud agus tri : 
agus ged bha'n uiread sin ann, 
cha do bhriseadh an lìon. 

12 Thubhairt losariu, Thig- 
ibh, gabhaibh bhur dìnneir. 
Agus cha robh a chridhe aig 
a h-aon do na deisciobluibh 
fheòraich dheth, Cò thusa ? 
oir dh'aithnich iad gur e a'' 
Tighearn a bha ann. 

13 An sin thàinig losa, agus 
ghlac e aran, agus thug e 
dhoibh e, agus iasg mar an 
ceudna. 

14 Is i so a nis an treas uair 
a nochd losa e fèin d'a dheis- 
ciobluibh an dèigh dha èirigh 
o na marbhaibh. 

15 An sin an dèigh dhoibh 
an dìnneir a ghabhail, thu- 
bhairt losa ri Simon Peadar, 
a Shimoin ìnhic lonais, am 
bheil barrachd gràidh agad 



226 



EOIN. 



dhomhsa orra sin ? Thubhairt 
e ris, Tha, Thighearn ; tha 
fios agad gur toigh leam thu. 
Thubhairt e ris, Beathaich m' 
uain. 

16 Thubhairt e ris a rìs an 
dara uair, A Shimoin mhic 
lonais, an toigh leat mise ? 
Thubhairt e ris, Seadh, a 
Thighearn; tha fios agad gur 
toigh leam thu. Thubhairt e 
ris, Beathaich mo chaoraich. 

] 7 Thubhairt e ris an treas 
uair, A Shimoin mhic lonais, 
an toigh leafc mise ? Bha Pead- 
ar doilich a chionn gu'n du- 
bhairt e ris an treas uair, An 
toigh leat mise ? Agus thu- 
bhairt e ris, A Thighearn, is 
aithne dhuit na h-uile nithe ; 
tha fhios agad gur toigh leam 
thu. Thubhairt losa ris, Beath- 
aich mo chaoraich. 

18 Gu deimhin deimhin a 
ta mi ag ràdh riut, an uair a 
bha thu òg, chrioslaich thu 
thu fèin, agus db'imich thu 
an taobh bu mhiann leat : ach 
an uair a bhios tu aosmhor, 
sìnidh tu mach do làmhan, a- 
gus crioslaichidh neach eile 
thu, agus bheir e thu an taobh 
nach àill leat. 

19 So thubhairt e, a' ciall- 
achadh ciod a' ghnè bàis leis 
an tugadh e glòir do Dhia. 
Agus air dha so a ràdh, thu- 
bhairt e ris, Lean mise. 



20 An sin air do Pheadar 
tionndadh, chunnaic e an deis- 
ciobul a b'ionmhuinn le losa, 
a' leantuinn ; an ti mar an 
ceudna a luidh air uchd losa 
air a shuipeir, agus a thubh- 
airt ris, A Thighearn, cò e a 
bhrathas thu ? 

21 Air do Pheadar esan 
fhaicinn, thubhairt e ri losa, 
A Thighearn, ciod a ni am 
fear so ? 

22 Thubhairt losa ris, Ma's 
àill leamsa e dh'fhantuinn 
gus an tig mi, ciod e sin 
duitse ? Lean thusa mise. 

23 Uime sin chaidh an ràdh 
so mach ara measg nam 
bràithre, nach faigheadh an 
deisciobul sin bàs : gidheadh 
cha dubhairt losa ris, nach 
faigheadh e bàs : ach, Ma's i 
mo thoil-sa e dh' fhantuinn 
giis an tig mi, ciod e sin 
duitse ? 

24 Is e so an deisciobul a 
ta 'deanamh fianuis air na nith- 
ibh so, agus a sgrìobh na nithe 
so : agus a ta f hios againne gu 
bheil 'fhianuis fìor. 

25 Agus a ta mar an ceud- 
na mòran do nithibh eile a 
rinn losa, agus nam biodh iad 
uile sgrìobhta, is i mo bharail 
nach cumadh an saoghal fèin 
na rachadh a sgrìobhadh do 
leabhraichibh. Amen. 



227 

GNIOMHARA nan ABSTOL. 



CAIB. I. 

EINN mi an ceud leabhar, 
a TheojDhiluis, mu thim- 
chioll nan uile nithe a thòis- 
ich losa air a dheanamh agus 
a theagasg. 

2 Gus an là an do thogadh 
suas e, an dèigh dha, troimh 
an Spiorad Naomh, àitheantan 
a thoirt do na h-abstolaibh a 
thagh e : 

3 D'an d'rinn e mar an 
ceudna e fein a nochdadh beò 
an dèigh 'fhulangais, le moran 
do chombaraibh fìrinneach,. 
air dha bhi air fhaicinn leo 
feadh dhà fhichead h\, agus e 
labhairt mu na nithibh sin a 
bhuineadh do rìoghachd Dhè : 

4 Agus air dha bhi maille 
riu, dh'àithn e dhoibh gun iad 
a dhol o lerusalera, ach feith- 
eamh ri gealladh an Athar, 
ars' esan, a chuala sibh uam- 
sa. 

5 Oir bhaist Eoin gu deimh- 
in le uisge : ach baistear sibh- 
se leis an Spiorad naomh, air 
bheag do làithibh an dèigh so. 

6 Uime sinanuair achruinn- 
ich iad an ceann a chèile, dh'- 
fheòraich iad deth, ag ràdh, 
A Thighearn, an aisig thu 's an 
am so an rìoghachd do Israel ? 

7 Ach thubhairt esan riu, 
Cha bhuin e dhuibh-sa fìos nan 
aimsir no nan àm fhaotainn, a 
chuir an t-Athair 'n a chumh- 
achd fèin. 

8 Ach gheibh sibhse cumh- 



achd an uair a thig an Spiorad 
naomh oirbh : agus bithidh 
sibh 'n ur fianuisibh dhomhsa, 
araon ann an lerusalem, agus 
ann an ludea uile, agus ann 
an Samaria, agus gu iomall na 
talmhainn. 

9 Agus an uair a thubhairt 
e na nithe so, thogadh suas e, 
agus iadsan 'g a f haicinn ; agus 
thug neul as an sealladh 6. 

10 Agus am feadh a bha 
iadsan a' geur-amharc gu 
nèamh, agus esan a' dol suas, 
feucb, sheas dithis fhear làimh 
riu ann an eudach geal ; 

11 Agus thubhairt iad, 
Fheara Ghalile, c'ar son a ta 
sibh 'n ur seasamh ag amharc 
gu nèamh ? An t-Iosa so a 
thogadh suas uaibh gu nèamh, 
is amhuil sin a thig e mar a 
chunnaic sibh e a' dol gu 
nèamh. 

12 An sin phiU iad gu leru- 
salem, o'n t-sliabh ris an abrar 
sliabh nan crann-oladh, a 
tha'ra fagus do lerusalem, as- 
tar là sàbaid as. 

13 Agus an uair a thàinig 
iad a stigh, chaidh iad suas do 
sheòmar uachdarach, far an 
robh a' fantuinn Peadar, agus 
Seumas, agus Eoin, agus Ain- 
dreas, Philip, agus Toraas, 
Bartolomeus, agus Mata, Seu- 
mas mac Alpheuis, agus Simon 
Selotes, agus ludas hrathair 
Sheumais. 

14 Bhuanaich iad so uile a 



228 



GNIOMHARA. 



dh'aon inntinn ann an urnuigli, 
[agus an guidhe,] maille lis 
na mnaibh, agus Muire màth- 
airIosa,agus maille r'a bhràith- 
ribh. 

1.5 Agus anns na làithibh 
sin dli'èirich Peadar ann am 
meadhon nan deisciobul, agus 
thubhairt e, (b'e àireamh nan 
ainni a bha làthair, mu thim- 
chioll ceud agus ficheadli,) 

16 Fheara agus a bhràithre, 
b'èigin an sgriobtuir so 'bhi 
air a choimhlionadh, a roimh- 
labhair an Spiorad naomh le 
beul Dhaibhidh timchioll lu- 
dais, a bha 'n a cheann-iuil aca- 
san a ghlac losa. 

17 Oir bha e air àireamh 
maille ruinne, agus fhuair e 
cuibhrionn do'n fhrithealadh 
so. 

18 A nis cheannaich am 
fear so fearann le duais na 
h-eucorach ; agus air dha tuit- 
eam sìos air 'aghaidh, sgàin e 
s a' mheadhon, agus bhrìichd a 
mhionach uile mach. 

19 Agus rinneadh so aith- 
nichte do luchd-àiteachaidh 
lerusaleim uile ; air chor as 
gu'n abrar ris an f hearann sin 
'n an cainnt fèin, Aceldama, 
sin ri ràdh, Fearann fola. 

20 Oir a ta e sgrìobhta ann 
an leabhar nan Salm, Biodh 
'àite-còmhnuidh 'n a fhàsach, 
agus na gabhadh neach sam 
bith tàmhann: agus, Glacadh 
neach eile a dhreuchd. 

21 Air an aobhar sin is còir 
aon do na daoinibh sin a bha 
maille ruinne, rè na h-aimsir 
sin uile anns an deachaidh an 



Tighearn losa steach agus a 
mach 'n ar measg-ne. 

22 A' tòiseachadh o bhaist- 
eadh Eoin, gus an là an do 
thogadh suas uainn e, bhi air 
a dheanamh 'n a fhianuis air 
'aiseirigh-san maille ruinne. 

23 Agus shònraich iad di- 
this, loseph ris an abrar Bar- 
sabas, d'am bu cho-ainm [us- 
tus, agus Matiàs. 

24 Agus rinn iad urnuigh, 
agus thubhairt iad, Thusa a 
Thighearn, d'an aithne cridh- 
eacha nan uile dhaoine, foill- 
sich cò do'n dithis so a thagh 
thu, 

25 A ghabhail cuibhrinn 
do'n fhrithealadh agus do'n 
abstolachd so, o'n do thuit 
ludas le seacharan, gu dol 
d'a àit fèin. 

26 Agus thilg iad an crann- 
chur ; agus thuit an crannchur 
air Matias ; agus blia e air 
àireamh maille ris an aon ab- 
stol deug. 

CAIB. II. 

AGUS an uair a thàinig là 
na cuingis, bha iad gu 
lèir a dh'aon inntinn ann an 
aon àit. 

2 Agus tbàinig gu h-obann 
toirm o nèamh, mar shèideadh 
gaoithe ro thrèin, agus lìon i 
an tigh uile far an robh iad 
'n an suidhe. 

8 Agus dh'fhoillsicheadh 
dhoibh teanganna sgoilte, mar 
do theine, agus shuidh e air 
gach aon diubh fa leth : 

4 Agus lìonadh iad uile leis 
an Spiorad naomh, agus thòis- 



CAIB. II. 



229 



icli iad air labhairt le teang- 
aibh eile, a rèir mar a thug an 
Spiorad comas labhairt dhoibb. 

5 Agus bha a' gabhail còmh- 
nuidh ann an lerusalem, ludh- 
aich, daoine cràbhach, do gach 
uile chinneach fo nèamh. 

6 A nis an uair a sgaoil- 
eadh an t-iomradh so, thàinig 
an sluagh an ceann a chèile, 
agus bha iad fo amhluadh, do 
bhrìgh gu'n cuala gach aon 
iad a' labhairt 'n an cànain 
fèin. 

7 Agus bha iad uile fo uamh- 
as agus ghabh iad iongantas, 
ag ràdh r'a chèile, Feuch, 
nach Galilèich iad sin uile a 
ta labhairt ? 

8 Agus cionnus a ta sinne 
'g an cluinntinn gach aon 'n ar 
cànain fèin, anns an d'rugadh 
sinn ? 

9 Partaich, agus Medich, 
agus Elamaich, agus luchd- 
àiteachaidh Mhesopotamia, lu- 
dea, agus Chapadocia, Phon- 
tuis, agus Asia, 

10 Phrigia, agus Phamphi- 
lia, na h-Eiphit, agus chrìoch 
na Libia timchioll Chirene, a- 
gus coigrich o'n Roimh, ludh- 
aich agus Proselitich, 

11 Muinntir Chrete, agus 
Arabia, tha sirin 'g an cluinn- 
tinn a' labhairt 'n ar teangaibh 
fèin gnìomhara mòralach Dhè. 

12 Agus bha iad uile fo 
uamhas, agus ann an ioma- 
chomhairle, ag ràdh gach aon 
r'a chèile, Ciod is ciall da so ? 

13 Ach thubhairt dream 
eile a' fanoid, Tha na daoine 
so làn do fhìon ùr. 



14 Ach air seasamh do 
Pheadar maille ris an aon 
fhear deug, thog e a ghuth, 
agus thubhairt e riu, Fheara 
ludea, agus sibhse uile a 
luchd-àiteachaidh lerusaleim, 
biodh fios so agaibh, agus èisd- 
ibh ri m' bhriathraibli-sa : 

15 Oir cha-n 'eil iad so air 
mhisg, mar a ta sibhse a' meas, 
oir is i an treas uair do'n là a 
ta ann. 

16 Ach is e so an ni a chaidh 
'labhairt leis an f hàidh loel : 

17 Agus tarlaidh anns na 
làithibh deireannach, (arsa 
Dia,) dòirtidh mise do m' 
Spiorad air gach uile fheoil ; 
agus ni bhur mic agus bhur 
nigheana fàidheadaireachd, a- 
gus chi bhur n-òganaich seall- 
anna, agus bruadaraidh bhur 
seann daoine bruadaran : 

18 Agus dòirtidh mise air 
m'òglaich, agus air mo bhan- 
oglaich do m' Spiorad anns na 
làithibh sin ; agus ni iad fàidh- 
eadaireachd : 

19 Agus nochdaidh mise 
iongantais anns na nèamhaibh 
shuas, agus comharan air an 
talamh shìos ; fuil agus teine, 
agus duibh-neul deataich. 

20 lompaichear a' ghrian 
gu dorchadas, agus a' gheal- 
ach gu fuil, mun tig là mòr 
agus comharaichte sin a Tigh- 
earna : 

21 Agus tarlaidh, ge b'e 
neach a ghairmeas air ainm 
an Tighearna, gu'n tèarnar e. 

22 Fheara Israeil, èisdibh 
ris na briathraibh so : losa o 
Nasaret, duine a dhearbhadU 



230 



GNIOMHARA. 



]e Dia 'n ur raeasgsa, le cumh- 
achdaibh agus le mìorbhuil- 
ibh agus le comharaibh, a rinn 
Dia leis-san 'n ur meadhonsa, 
mar a ta fhios agaibh fèin ; 

23 An duine so, a thugadh 
thairis le comhairle chinntich 
agus roimh-eòlas Dè, ghlac 
sibhse, agus lelàmhaibh dhroch 
dhaoine cheus agus mharbh 
sibh e : 

24 Neach a thog Dia suas, 
air dha piantan a' bhàis f huasg- 
ladh ; do bhrìgh nach robh 
e'n comas gu'n cumtadh esan 
leis : 

25 Oir thubhairt Daibhidh 
m'a thimchioll, Chunnaic mi 
anTighearn romham a ghnàth ; 
oir a ta e aig mo dheas làimh, 
chum nach gluaisteadh mi. 

26 Air an aobhar so rinn 
mo chridhe gairdeachas, agus 
rinn mo theangadh aoibhneas : 
tuilleadh fòs, gabhaidh m' 
fheoil còmhnuidh fhoisneach 
ann an dòchas : 

27 Do bhrìgh nach fàg thu 
m'anam shìos ann an ifrinn, 
ni mò a dh' fhuilingeas tu do 
d' naomh Aon fèin gu faic e 
truaillidheachd. 

28 Dh'fhoillsich thu dhomh- 
sa slighean na beatha; lìon- 
aidh tu mi do shubhachas le 
d' ghnùis. 

29 Fheara agus a bhi'àithre, 
leigibh leamsa labhairt gu 
dàna ribh mu'n phrìomh-ath- 
air Daibhidh, araon gu'n d'- 
fhuair e bàs, agus gu'n d'adh- 
laiceadh e, agus gu bheil 'uaigh 
maille ruinne gus an là an 
diugh : 



80 Air an aobhar sin air dha 
bhi 'n a fhàidh, agus fiosrach 
gu'n do mhionnaich Dia le 
mionnaibh dha, do thoradh a 
leasraidh, [a rèir na feòla, gu 
togadh e suas Criosd,] gu 
suidhe air a righ-chaithir-san. 

81 Air dhasan so a roimh- 
fhaicinn, labhair, e mu aiseir- 
igh Chriosd, nach d'fhàgadh 
'anam ann an ifrinn, agus nach 
fac 'fheoil truaillidheachd. 

82 An t-Iosa so thog Dia 
suas, air am bheil sinne uile 
'n ar fianuisibh. 

33 Uime sin air dha bhi air 
àrdachadh le deas làimh Dhè, 
agus gealladh an Spioraid 
naoimh fhaotainn o'n Athair, 
dhòirt e mach an ni so, a tha 
sibhse nis a' faicinn agus a 
cluinntinn. 

84 Oir cha deachaidhDaibh- 
idh suas chum nan nèamh : 
ach a ta e fèin ag ràdh, Thubh- 
airt an Tighearn ri m' Thigh- 
earn, Suidh air mo làimh dheis, 

35 Gus an cuir mi do naimh- 
de 'n an stòl fo d' chosaibh. 

36 Uime sin biodh fìos gu 
cinnteach aig tigh Israeil uile, 
gu'n d'rinn Dia 'n a Thighearn 
agus 'n a Chriosd an t-Tosa so 
fèin, a cheus sibhse. 

37 A nis an uair e chual 
iad so, bha iad air am bioradh 
'n an cridhe, agus thubhairt 
iad ri Peadar, agus ris a' chuid 
eile do na h-abstolaibh, Fheara 
agus a bhràithre, ciod a ni 
sinn ? 

38 An sin thubhairt Peadar 
riu, Deanaibh aithreachas, a- 
gus bithibh air bhur baisteadh 



CAIB. III. 



231 



gach aon agaibh ann an ainm 
losa Criosd, chum maithean- 
ais pheacanna, agus gheibh 
sibh tiodhlac an Spioraid 
naoimh. 

39 Oir a ta an gealladh 
dbuibh-sa, agus do 'ur cloinn, 
agus do na h-uile a ta fad o 
làimh, eadhon a mheud as a 
ghairmeas an Tighearn ar Dia. 

40 Aguslemòrandobhriath- 
raibh eile rinn e fìanuis agus 
dh'earalaich e iad, ag ràdh, 
Saoraibh sibh fèin o'n ghin- 
ealach fhiar so. 

41 An sin bhaisteadh iadsan 
a ghabh r'a f hocal gu toileach : 
agus an là sin fèin chuireadh 
riu timchioll tri mìle anam. 

42 Agus bhuanaich iad gu 
seasmhach ann an teagasg nan 
abstol, agus ann an co-chom- 
unn, agus ann am briseadh 
arain,agus annan urnuighibh. 

43 Agus thàinig eagal air 
gach anam : agus rinneadh 
mòran do mhìorbhuilibh agus 
do chomharaibh leis na h-ab- 
stolaibh. 

44 Agus bha iadsan uile a 
chreid ann an aon àit, agus 
bha na h-uile nithe aca coit- 
chionn ; 

45 Agus reic iad an seilbh 
agus ara maoin, agus roinn 
iad air na h-uile iad, a rèir 
mar a bha feum gach neach. 

46 Agus ag buanachadh 
dhoibh gach là a dh'aon inn- 
tinn anns an teampull, agus 
a' briseadh arain o thigh gu 
tigh, chaith iad am biadli le 
gairdeachas agus le aon-fhillt- 
eachd cridhe, 



47 A' moladh Dhè, agus 
deadh-ghean aca o'n t-sluao^h 
uile. Agus chuir an Tigh- 
earn gach là ris an eaglais an 
dream a thèaruinear. 

CAIB, III. 

AGUS chaidh Peadar agus 
Eoin le chèile suas do'n 
teampull, aig uair na h-ur- 
nuigh, eadhon an naothadh 
uair. 

2 Agus bha duine àraidh a 
bha 'n a bhacach o bhroinn a 
mhàthar air a ghiùlan, neach a 
chuireadh gach là aig dorus 
sin an teampuill ris an ab- 
rar Sgiamhach, a dh'iarraidh 
dèirce orrasan a bha dol a 
steach do'n teampull. 

3 Neach, an uair a chunn- 
aic e Peadar agus Eoin air tì 
dol a steach do'n teampull, a 
dh'iarr dèirc. 

4 Agus air do Pheadar seall- 
tuinn gu geur air, maille ri 
Eoin, thubhairt e, Amhairc 
oirnne. 

5 Agus thug esan aire 
dhoibh an dòchas gu'm faigh- 
eadh e ni-èigin uatha. 

6 An sin thubhairt Peadar, 
Airgiod no òr cha-n 'eil agam ; 
ach an ni a ta agam, so bheir 
mi dhuit : An ainm losa 
Criosd o Nasaret, èirich agus 
imich. 

7 Agus air dha breith air a 
làimh dheis, thog e suas e ; a- 
gus air ball neartaicheadli 
'aobrunnan agus a throidhean. 

8 Agus leum e suas, agus 
sheas, agus dh'imich e, agus 
ichaidh e steach maille riu 



232 



GNIOMHARA. 



do'n teampull, ag imeachd a- 
gus a' leumnaich, agus a toirt 
cliu do Dhia. 

9 Agus chunnaic an sluagh 
uile e ag imeachd, agus a toirt 
cliu do Dhia. 

10 Agus dh'aithnichiad esan 
gu'm b'e a bha 'n a shuidhe 
aig geata Sgiamhach an team- 
puill ag iarraidh dèirce : agus 
lìonadh iad le h-iongantas agus 
le h-uamhas air son an ni sin 
a thachair dha. 

11 Agus ag cumail Phead- 
air agus Eoin, [do'n bhacach 
a chaidh leigheas,] ruith an 
sluagh uile d'an ionnsuidh 
anns an sgàth-thigh ris an ab- 
rar sgàth-thigh Sholaimh, làn 
iongantais. 

12 Agus an uair a chunn- 
aic Peadar so, fhreagair e an 
sluagh, Fheara Israeil, c'ar son 
a ta iongantas oirbh mu'n ni 
so? no c'ar son a ta sibh a 
geur-amharc oirnne, mar gu 
b'ann le ar cumhachd no ar 
naomhachd fèin a thug sinn 
air an duine so imeachd ? 

13 Ghlòraich Dia Abra- 
haim, agus Isaaic, agus lacoib, 
Dia ar n-aithriche a Mhac 
losa; a thug sibhse thairis, 
agus a dh'àicheadh sibh an 
làthair Philait, an uair a b'i a 
bhreth a chur fa sgaoil. 

14 Ach dh'àicheadh sibhse 
an t-Aon naomh, agus am Fìr- 
ean, agus dh'iarr sibh mortair 
a thiodhlacadh dlmibh ; 

15 Agus mharbh sibh 
Prionnsa na beatha a thog 
Dia o na marbhaibh ; air am 
bheil sinne 'n ar fianuisibh. 



16 Agus tre chreidmh 'n a 
ainm neartaich e an ti so, a 
tha sibhse a' faicinn, agus a's 
aithne dhuibh : seadh, thug 
'ainm-san agus an creidimh a 
ta trld-san, dhasan an t-slàinte 
iomlan so 'n ur làthair-sa uile. 

17 Agus a nis, a bhràithre, 
tha fhios agam gur ann troimh 
aineolas a rinn sibh e, mar a 
rinn mar an ceudna bhur n- 
uachdarain. 

18 Ach choimhlion Dia air 
an dòigh so na nithe sin a 
roimh-fhoillsich e le beul 
'fhàidhean uile, gu'm fuiling- 
eadh Criosd. 

19 Air an aobhar sin dean- 
aibh-sa aithreachas agus bith- 
ibh air bhur n-iompachadh, 
chum gu'm bi bhur peacanna 
air an glanadh as 'n uair a thig 
amanna fionnuaireachd o làth- 
air an Tighearn, 

20 Agus a chuireas e losa 
Criosd d'ur ionnsuidh, a chaidh 
roimh-orduchadh : 

21 Neach is èigin do nèamh 
a ghabhail gu aimsiribh aisig 
nan uile nithe, air an do labh- 
air Dia le beul 'fhàidhean 
naomha uile, o thoiseach an 
t-saoghail. 

22 Oir gu fìrinneach thu- 
bhairt Maois ris na h-aithrich- 
ibh, Togaidh an Tighearn 
bliur Dia suas fàidh dhuibh, 
do 'ur bràithribh, mar mise ; 
ris-san èisdidh sibh anns na 
h-uile nithibh a labhras e ribh. 

23 Agus tarlaidh, gach an- 
am nach èisd ris an f hàidh sin, 
gu'n sgriosar a mach as an t- 
sluagh e. 



CAIB. IV. 



233 



24 Seadh, dli'fhoillsich na 
fàidhean uile o Shamuel, agus 
iadsan a lean o sin, a mheud 
diubh as a labhair, roimh-làimh 
mu na làithibh so. 

25 Is sibhse clann nam 
fàidhean, agus a'choimhchean- 
eail a rinn Dia r'ar n-aithrich- 
ibh, ao' ràdh ri Abraham, Agus 
ann ad shliochdsa bithidh uile 
theaghlaiche na talmhainn air 
am beannachadh. 

26 Air do Dhia a Mhac 
losa thogail suas, chuir e do 
'ur n-ionnsuidh-sa e air tùs, 
chum gu'm beannaicheadh e 
sibh, leis gach aon agaibh iom- 
pachadh o bhur lochdaibh. 

CAIB. IV. 

AGUS am feadh 's a bha iad 
a' labhairt ris an t-sluagh, 
thàinig orra na sagairt, agus 
ceannard an teampuill, agus 
na Sadusaich ; 

2 Agus bha iad fo dhoil- 
gheas gu'n robh iadsan a' teag- 
asg an t-sluaigh, agus a' sear- 
monachadh tre losa aiseirigh 
nam marbh. 

3 Agus cbuir iad làmh ann- 
ta, agus chuir iad am prìosan 
iad gus an là màireach : oir b'e 
nis am feasgar a bh'ann. 

4 Gidheadh, chreid mòran 
diubhsan a chual am focal ; 
agus b'e àireamh nan daoine 
timchioll chìiig mìle. 

5 Agus tharladh air an là 
màireach, gu'n do chruinnich- 
eadh an ceann a chèile an 
uachdarain, agus an seanair- 
ean, agus an sgrìobhaichean, 
ann an lerusalem, 



6 Agus Annas an t-àrd- 
shagart, agus Caiaphas, agus 
Eoin, agus Alecsander, agus a 
mheud as a bha do chinneach 
an àrd-shagairt. 

7 Agus air dhoibh iadsan a 
chur anns a' mheadhon, dh'- 
fhiosraich iad, Ciod e an 
cumhachd, no ciod e an t-ainm 
anns an d'rinn sibh so ? 

8 An sin air do Pheadar bhi 
air an lìonadh leis an Spiorad 
naomh, thubhairt e riu, Uachd- 
arana a' phobuill, agus a shean- 
airean Israeil, 

9 Ma tha sinne an diugh 
air ar ceasnachadh mu'n deadh 
ghnìomh arinneadh do'n duine 
euslan, cionnus a shlànuich- 
eadh e ; 

10 Biodh e aithnichte dhui- 
bhsa uile, agus do phobull 
Israeil uile, gur ann tre ainm 
losa Criosd o Nasaret, a cheus 
sibhse, a thog Dia o na marbh- 
aibh, eadhon trìd-san a ta 'n 
duine so 'n a sheasamli an so 
'n ur làthair-sa slàn. 

11 Is i so a' chlach sin a 
dhiùltadh leibhse, a luchd tog- 
ail, a rinneadh 'n a ceann na h- 
oisne. 

12 Agus cha-n 'eil slàinte 
ann an neach air bith eile : oir 
cha-n 'eil ainm air bith eile fo 
nèamh air a thoirt am measg 
dhaoine, tre am feud sinn 'bhi 
air ar tèarnadh. 

13 A nis an uair a chunn- 
aic iad dànachd Pheadair a- 
gus Eoin, agus a thuig iad gu'm 
bu daoine gun fhòghlura agus 
cumanta iad, ghabh iad ion- 
gantas ; agus dh' aithnich siad 



234 



GNIOMFIARA. 



iad gu'n robh iadsan maille ri 
losa. 

14 Agus air faicinn an duine 
a leigliiseadh 'n a sheasamh 
raaille riu, cha robh ni air bith 
aca ri ràdh 'n a aghaidh. 

15 Agu8 an dèigh dhoibh 
orduchadh dhoibh-san dol a 
raach as a' chorahairle, chuir 
iad an cinn cuideachd, 

16 Ag ràdh, Ciod a ni sinn 
ris na daoinibh so ? Oir gu'n 
deachaidh mìorbhuil aithnicli- 
te dheanamh leo, a ta e foll- 
aiseacli do luclid-àiteachaidh 
lerusaleira uile, agus cha-n 
urrainn sinne àicheadh. 

17 Acli a chura nach sgaoil- 
ear e ni's mò air feadh an t- 
sluaigh, bagramaid orra gu 
geur, gun iad a labhairt ni's 
mò ri neach air bith anns an 
ainm so. 

18 Agus air dhoibh an 
gairm, dh'àithn iad dhoibh 
gun iad a labhairt air chor sam 
bith, no a theagasg ann an 
ainm losa. 

19 Ach fhreagair Peadar 
agus Eoin agus thubhairt iad 
riu, Am bheil e ceart 'am fian- 
uis De, èisdeachd ribhse roimh 
Dhia, thugaibh fèin breth. 

20 Oir cha-n 'eil e'n comas 
duinne gun na nithe a chunn- 
aic agus achuala sinnalabhairt. 

21 Ach air dlioibh-san tuill- 
eadh bagraidh a dheanamh 
orra, leig iad as iad, gun dòigh 
air bith fhaotainn air am feud- 
adh iad peanas a dheanamh 
orra, air son an t-sluaigh : oir 
bha na h-uile a toirt glòire do 
Dhia air son an ni a rinneadh. 



22 Oir bha an duine air 
an d'rinneadh am mìorbhuil 
leighis so tuilleadh as dà f hich- 
ead bhadhna dli'aois. 

23 Agus an uair a leigeadli 
as iad, thàinig iad dh'ionnsuidh 
am muinntir fèin, agus dh'- 
innis iad na h-uile nithe a 
thubhairt na li-àrd-shagairt a- 
gus na seanairean riu. 

24 Agus an uair a chual 
iadsan so, thog iad suas a 
dh'aon inntinn an guth ri Dia, 
agus thubhairt iad, A Thigh- 
earn, is tusa an Dia a rinn 
nèamh agus talarah, agus an 
fhairge, agus na li-uile nithe 
ta annta : 

25 A thubhairt le beul 
Dhaibhidh do sheirbhisich, 
C'ar son a ghabh na Cinnich 
boil, agus a srauainich an 
sluagh nithe dìomhanach ? 

26 Sheas rìghrean na tal- 
mhainn suas, agus chruinn- 
icheadh na h-uachdarain an 
ceann a chèile, an aghaibh an 
Tighearn, agus an aghaidh 
Chriosd. 

27 Oirgu fìrinneachchruinn- 
icheadh an ceann a chèile, an 
aghaidh do Leinibh naoimh 
losa, a dh'ung tliu' araon 
Herod agus Pontius Pilat, 
raaille ris na Cinnich, agus 
sluagh Israeil, 

28 A dheanamh gach ni a 
roirah-orduich do làrah agus 
do cliorahairle a bhi deanta. 

29 Agus a nis, a Thighearn, 
amhairc air am bagraidhibh : 
agus dèonaich do d' sheirbh- 
isich fèin, t'fhocal a labhairt 
leis gach uile dhànachd. 



CAIB. V. 



235 



30 Le d' làimli a shìneadh 
a mach chum leighis : agus 
gu'm bi comharan agus mìorbh- 
uilean air an deanamh tre 
ainm do Leinibh naoimh lo- 
sa. 

31 Agus air dhoibh urauigh 
a dheanamh, chrathadh an t- 
àit anns an robh iad cruinn ; 
agus lìonadh iad uile do'n 
Spiorad naomb, agus labhair 
]ad focal Dè le dànachd. 

32 Ao-us bha aìs a' chuid- 
eachd a chreid aon chridhe, 
agus aon anam : ao-us ni mò a 
thubhairtneach air h'ithdhiuòh, 
gu'm bu leis fèin aon ni a 
shealbhaich e ; ach bha na h- 
uile nithe coitchionn aca. 

33 Agus le mòr-chumhachd 
thug na h-abstoil fianuis air 
aiseirio;h an Tiohearna losa : 
agus bha mòr-ghràs orra uile. 

34 Agus ni mò a bha aon 
neach uireasbhuidheach 'n am 
measg : oir a mheud as a bha 
'n an sealbhadairibh fearainn, 
no thighean, air dhoibh an 
reiceadh, thug iad luach nan 
nithe a chaidh reiceadh leo ; 

35 Agus chuir iad aiff cos- 
aibh nan abstol e : agus roinn- 
eadh e air gach neach a rèir 
'fheuma. 

36 Agus air do fhearann a 
bhi aig loses d'an do ghoir- 
eadh leis na h-abstolaibh Bar- 
nabas, (is e sin, air eadar- 
theangachadh, ]Mac na comh- 
fhurtachd,) Lebhitheach, d'am 
bu diìthaich Ciprus, 

37 Reic se e, agus thug e'n 
t-airgiod, agus chuir e aig cos- 
aibh nau abstol e. 



CAIB. V. 

ACH reic fear àraidh d'am 
b'ainm Ananias, maille 
r'a mhnaoi Saphira, sealbh 
fearainn, 

2 Agus cheil e cuid do'n 
luach, le fìos a mhnà, agus 
air dha cuid-èigin a thoirt leis, 
chuir e aig cosaibh nan abstol e. 

3 Ach thubhairt Peadar, 
Ananiais, c'ar son a lìon Sa- 
'itan do chridhe a dheanamh 
brèige do'n Spiorad naomh, 
lao'us a cheiltinn cuid do luach 
'an fhearainn? 

4 Am feadh 's a dh'fhuir- 
ich e gun reiceadh, nach bu 
leat fèin e? agus an dèigh a 
reiceadh nach robh e a'd' 
chomas fèin? c'ar son a 
smuainich thu ann do chridhe 
an gnìomh so ? cha d'rinn thu 
breug do dhaoinibh ach do 
Dhia. 

5 Agus an uair a chuala 
Ananias na briathra so, thuit 
e sìos, agus chaidh an deò as : 
agus thàinig eagal mòr air na 
h-uile a chuala na nithe so. 

6 Agus air èirigh do na 
h-òganaich, phaisg iad 'an eud- 
ach-mairbh e, agus air dhoibh 
a ghiììlan a mach, dh'adhlaic 
iad e. 

7 Agus tharladh timchioll 
tri uaire 'n a dhèigh sin gu'n 
d'thàinig a bhean a steach, 
gun f hios aice air an ni a rinn- 
eadh. 

8 Agus fhreagair Peadar i, 
Innis dhomhsa an ann air an 
uiread so reic sibh am fear- 
ann? Agus thubhairt ise, Is 
ann, air son an uiread sin. 



236 



GNIOMHARA. 



9 An sin tliubhairt Peadar 
ritlie, C'ar son a cbo-aontaicli 
sibh Spiorad an Tighearna a 
dhearbhadh? feuch, tha cos- 
an na muinntir a dh'adhlaic 
t-f hear aig an dorus, agus giùl- 
ainidh iad thusa mach. 

10 An sin thuit i air ball 
aig a chosaibh, agus chaidh an 
deò aisde : agus air do na 
h-òganaich teachd a steach, 
fhuair iad i marbh, agus air 
dhoibh a givilan a mach, dh'- 
adhlaic iad làimh r'a fear i. 

11 Agus thàinig eagal mòr 
air an eaglais uile, agus air na 
h-uile a chuala na nithe so. 

12 Agus rinneadh mòran 
chomharan agus mhìorbhuil- 
ean am measg a' phobuiU le 
làmhaibh nan abstol ; (agus 
bha iad uile dh'aon inntinn 
ann an sgàth-thigh Sholaimh : 

13 Agus cha robh 'chridhe 
aig aon do chàch e fèin a 
cheangal riu :) ach bha mòr- 
mheas aig a' phobuU orra. 

14 Agus is mòid a chuir- 
eadh creidich ris an Tighearn, 
buidheann mhòr araon do 
fhearaibh agus do mhnaibh : 

15 Air chor as gu'n d'thug 
iad a mach a' mhuinntir eus- 
lan air na sràidibh, agus gu'n 
do chuir iad air leabaichibh a- 
gus air uirighibh iad, chum ag 
teachd do Pheadar gu'n cuir- 
eadh 'fhaileas, mar bu lugha, 
so-àile air neach èio'in aca. 

O o 

16 Agus thàinig mar an 
ceudna mòr-shluagh as na 
bailtibh mu'n cuairt air le- 
rusalem, a' toirt leo muinntir 
euslain, agus dream a bha air 



am buaireadh le spioradaibh 
neòghlan : agus leighiseadh 
iad uile. 

17 An sin dh'èirich an t-àrd- 
shagart, agus iadsan uile a bha 
maille ris, (eadhon luchd- 
bharail nan Sadusach,) agus 
lìonadh iad le tnùth, 

18 Agus chuir iad làmh 
anns na h-abstolaibh, agus 
chuir iad 's a' phrìosan chum- 
anta iad. 

19 Ach dh'fhosgail aino^eal 
an Tighearna dorsan a' phrìos- 
ain 's an oidhche, agus thug e 
iadsan a mach, agus thubhairt 
e, 

20 Imichibh, agus ag seas- 
amh dhuibh labhraibh 's an 
teampull ris an t-sluagh, uile 
bhriathra na beatha so. 

21 Agus an uair a chual iad 
so, chaidh iad gu moch a 
steach do'n teampull, agus 
theagaisg iad. Ach thàinig 
an t-àrd-shagart agus iadsan a 
bha maille ris, agus ghairm 
iad a' chomhairle, agus sean- 
adh chloinn Israeil uile 'an 
ceann a chèile, agus chuir iad 
do'n phrìosan chum gu'n tug- 
tadh iadsan d'an ionnsuidh. 

22 Ach an uair a thàinig 
na maoir, cha d'fhuair iad 's a' 
phriosan iad, agus air pilltinn 
dhoibh, dh'innis iad, 

23 Ag ràdh, Fhuair sinne 
gu fìrinneach am prìosan 
dùinte gu ro thèaruinte, agus 
an luchd-coinihead 'n an seas- 
amh a mach fa chomhair nan 
dorsan ; ach an uair a dh'f hosg- 
ail sinn, cha d'fhuair sinn aon 
duine a stigh. 



CAIB. V. 



237 



24 A nis an uair a chual an 
t-àrd-shagart, agus ceannard 
an teampuill, agus uacbdarain 
nan sagart na briathra so, bha 
iad fo amharus mu'n timchioll 
ciod gus an tigeadh so. 

25 An sin thàinig neach ar- 
aidh aous dh'innis e dhoibh, aer 
ràdb, Feuch, a ta na daoine 
a chuir sibh 's a' phrìosan, 'n an 
seasamh 's an tearapull, agus a' 
teagasg a' phobuill. 

26 An sin dh'imich an 
ceannard maille ris na maor- 
aibh, agus thug e ieis iad gun 
ainneart : (oir bha eagal orra 
romih an t-sluao-h, ou'm biodh 
iad air an clachadh leo) 

27 Agus an uair a thug iad 
leo iad, chuir iad ann am 
fianuis na comhairle iad : agus 
dh'fheòraich an t-àrd-shagart 
diubh, 

28 Ag ràdh, Nach d'thug 
sinne geur-ordugh dhuibh gun 
teagasg a dheanamh 's an ainm 
so ? agus, feuch, lìon sibh le- 
rusalem le 'ur teagasg, agus is 
àill leibh fuil an duine so a 
tharruing oirnne. 

29 An sin f hreagair Peadar 
agus na h-abstoil eile, agus 
thubhairt iad, Is còir gèill a 
thoirt do Dhia ni's mò na do 
dhaoinibh. 

30 Thog Dia ar n-aithriche 
losa, a mharbh sibhse agus a 
chroch sibh air crann. 

81 Esan dh'àrdaich Dia le 
a dheas làimh 'n a Cheannard 
agus 'n a Shlànuighear, a thoirt 
aithreachais agus maitbeanais 
pheacanna do Israel. 

32 Agus tha sinne 'n ar fia- 



nuisibh dha air na nithibh so ; 
agus mar an ceudna an Spior- 
ad naomb, a thug Dia dhoibh- 
san a ta iìmhal dha. 

33 Agus an uair a chual 
iadsan so, bha iad air an gon- 
adh, agus ghabh iad comhairle 
an cur gu bàs. 

34 An sin dh'èirich Phair- 
iseach àraidh anns a' chomh- 
airle, d'am b'aimm Gamaliel, 
fear teagaisg an lagha, air an 
robh meas aig an t-sluagh uile, 
agus dh'orduich e na h-abstoil 
a chur a mach rè tamuill ; 

35 Agus thubhairt e riu, 
Fheara Israeil, thugaibh aire 
dhuibh fèin, ciod a ta roimh- 
ibh a dheanamh mu thimchioll 
nan daoine sin. 

36 Oir roimh na làithibh so 
dh'èirich Teudas suas, ag 
ràdb, gu'm bu neach èigin 
mòr e fèin, agus cheangail àir- 
eamh dhaoine, timchioll ceith- 
ir cheud, iad fèin ris : mharbh- 
adh esan, agus a mheud 's a 
dh'aontaich leis, sgaoileadh 
iad uile as a chèile, agus chaidh 
iad gu neo-ni. 

37 An dèigh an fhir so 
dh'èirich ludas au Galilèach 
suas, ann an làithibh na cìs- 
mheasaidh, agus tharruing e 
mòran sluaioh 'n a dhèio'h : 

O o 

sgriosadh esan mar an ceudna, 
agus a mheud 's a ghèill da, 
sgapadh iad uile. 

38 Agus a nis a ta mi ag 
ràdh ribh, Fanaibh o na daoin- 
ibh so, agus leigibh leo : oir 
ma's ann o dhaoinibh a ta a' 
chomhairle so, no an obair so, 
thig i gu neo-bhrigh : 



238 



GNIOMHARA. 



39 Ach ma's ann o Dhia 
a ta i, cha-n urrainn sibhse a 
cur gu neo-bhrigh : air eagal 
gu'n tarladh gu'm faighear 
sibh eadhon a' cogadh an agh- 
aidh Dhè. 

40 Agus dh'aontaich iad 
leis-san : agus an uair a ghairm 
iad na h-abstoil, agus a ghabh 
iad orra, dh'orduich iad dhoibh 
gun labhairt ann an ainm losa, 
agus leig iad as iad. 

41 Agus dh'imich iadsan o 
làthair na comhairle, le gaird- 
eachas a chionn gu'n do mheas- 
adh gu'm b'airidh iad air eas- 
urram fhulang air son 'ainme- 
san, 

42 Agus gach là anns an 
teampull, agus o thigh gu 
tigh, cha do sguir iad a bhi 
teagasg, agus a searmonach- 
adh losa Criosd. 

CAIB. VI. 

AGUS anns na làithibh sin, 
an uair a bha àireamh 
nan deisciobul a' meudachadh, 
dh'èirich gearan am measg nan 
Greugach an aghaidh nan 
Eabhrach, a chionn gu'n do 
dhearmaideadh am bantraich- 
ean 's an fhrithealadh laitheil. 

2 An sin ghairm an dà fhear 
dheug mòr-chuideachd nan 
deisciobul d'an ionnsuidh, a- 
gus thubhairt iad, Cha-n 'eil 
e iomchuidh sinne dh'fhàgail 
focail Dè, agus a fhrithealadh 
do bhordaibh. 

3 Uime sin, a bhràithre, 
iarraibh a raach 'n ur measg 
seachdnar dhaoine fo dlieadh 
ìomradh, làn do'n Spiorad 



naomh agus do ghliocas, a 
chuireas sinne os ceann an 
dreuchd so. 

4 Ach buanaichidh sinne a 
ghnàth ann an urnuigh, agus 
'am ministreileachd an f hocail. 

5 Agus l)ha 'chainnt so tait- 
neach an làthair na mòr-chuid- 
eachd uile : agus thagh iad 
Stephan, duine làn do chreid- 
imh, agus do'n Spiorad naomh, 
agus Philip, agus Prochorus, 
agus Nicanor, agus Timon, a- 
gus Parmenas, agus Nicolas 
proseliteach do mhuinntir An- 
tioch : 

6 Chuir iad iadsan an làth- 
air nan abstol : agus air dean- 
amh urnuigh dhoibh, chuir 
iad an làmhan orra. 

7 Agus dh'fhàs focal Dè ; 
agus mheudaicheadh àireamh 
nan deisciobul gu ro mhòr ann 
an lerusalem ; agus bha cuid- 
eachd, mhòr do na sagartaibh 
ùmhal do'n chreidimh. 

8 Agùs rinn Stephan, làn 
do chreidimh agus do chumh- 
achd, mìorbhuilean agus comh- 
arran mòra am measg an t- 
sluaigh. 

9 An sin dh'èirich dream 
àraidh do'n t-sionagog, ris an 
abrar sionagog nan Libertin- 
each, agus nan Cirenianach, 
agus mhuinntir Alecsandria, 
agus na dream o Chilicia, a- 
gus o'n Asia, a' deasboireachd 
ri Stephan. 

10 Agus cha b'urrainn iad 
cur an aghaidh a' ghliocais a- 
gus an spioraid leis an do labh- 
air e. 

1 1 An sin thug iad a steach 



CAIB. VII. 



239 



an uaig^nidheas daoine a thu- 
bhairt, Chuala sinne e labhairt 
bhriathra toibheumach an agh- 
aidh Mhaois, agus Dhè. 

12 Agus dhùisg iad suas an 
sluagh, agus na seanairean, a- 
gus na sgrìobhaichean, agus 
thàinig iad air, agus ghlac iad 
e, affus thug iad an làthair na 
comhairle e, 

1 3 Agus chuir iad suas fian- 
uisean brèige, a thubhairt, 
Cha-n 'eil an duine so a' sgur 
do labhairt bhriathra toibh- 
eumach an aghaidh an ionaid 
naoimh so, agus an lagha. 

14 Oir chuala sinn e ag 
ràdh, gu'n sgrios an t-Iosa so 
o Xasaret an t-àit so, agus 
gu'n caochail e na gnàthanna 
a thug ]\Iaois dhuinne. 

15 Agus air dhoibh-san uile 
a bha 'n an suidhe s a' chomh- 
airle amharc gu geur air, 
chunnaic iad 'aghaidh mar 
aghaidh aingil. 

CAIB. VII. 

AN sin thubhairt an t-àrd- 
shagart, Am bheil ma ta 
na nithe so mar so ? 

2 Agus thubhairt esan, 
Fheara, a bhràithre. agus aith- 
riche, èisdibh ; Dh'fhoillsich- 
eadh Dia na glòire d'ar n-ath- 
air Abraham, 'n uair a bha e 
ann am Mesopotamia, mun do 
ghabh e còmhnuidh ann an 
Charan. 

3 Agus thubhairt e ris, 
Rach a mach à d' thìr fèin, 
agus o d' chinneach, agus thig 
chum na tìre a nochdas mise 
dhuit. 



4 An sin chaidh esan a mach 
à talamh nan Caldèach, agus 
ghabh e còmhnuidh ann an 
Charan : agus as a sin, an 
dèigh bàis 'athar, dh'atharr- 
aich se e do'n fhearann so 
anns am bheil sibhse nis 'n ur 
còmhnuidh. 

5 Agus cha d'thug e dha 
oighreachd sa7n bith ann, cha 
d'thug_/z?^ leud troidhe : gidh- 
eadh gheall e gu'n tugadh e 
mar sheilbh e dha fèin agus 
d'a shliochd 'n a dhèigh, ged 
nach robh fathast duinecloiune 
aige. 

6 Agus labhair Dia air an 
dòigh so Gu'm biodh a 
shliochd air chuairt ann an 
dùthaich choigrich, agus gu'n 
deanadh iad tràillean diubh, 
agus gu'm buineadh iad gu 
h-olc riu rè ceithir cheud 
bliadhna. 

7 Agus air a' chinneach sin 
d'am bi iadsan fo dhaorsa, 
bheir mise breth, arsa Dia : 
agus an dèigh nan nithe sin 
thig iad a mach, agus ni iad 
seirbhis dhomhsa anns an àit 
so. 

8 Agus thug e dha coimh- 
cheangal an timchioll-ghearr- 
aidh : agus mar sin ^ìxmAbra- 
liam Isaac, agus thimchioll- 
ghearr se e air an ochdamh 
là: agus gìiin Isaac lacob, a- 
gus lacob an dà phrìomh-ath- 
air dheug. 

9 Agus a' gabhail farmaid 
reic na prìomh-aithriche lo- 
seph do'n Eiphit: ach bha 
Dia maille ris, 

10 Agus shaor se e as a 



240 



GNIOMHARA. 



tlirioblaidibh uile, agus thug e 
deadh-ghean agus gliocas da 
an làthair Pharaoh righ na 
h-Eiphit ; agus chuir se e 'n a 
uachdaran air an Eiphit, agus 
air a theaglach fèin uile. 

11 Nis thàinig gorta agus 
àmhghar mòr air an Eiphit 
uile, agus air talamh Chanaain ; 
agus cha d'fhuair ar n-aith- 
rlche teachd-an-tìr. 

12 Ach an uair a chuala 
lacob gu'n robh arbhar 's an 
Eiphit, chuir e mach ar n-aith- 
riche air tùs. 

13 Agus air an dara uair 
rinneadh loseph aithnichte d'a 
bhràithribh ; agus rinneadh 
cinneach loseiph follaiseach 
do Pharaoh, 

14 An sin chuir loseph fios 
uaith, agus ghairm e d'a ionn- 
suidh lacob 'athair, agus a 
luchd-dàimhe uile^ cììig anama 
deug agus tri fichead. 

15 Agus chaidh lacob sìos 
do'n Eiphit, agus f huair e bàs, 
e fèin agus ar n-aithriche. 

16 Agus ghiùlaineadh thair- 
is iad gu Sichem, agus chuir- 
eadh iad anns an àit-adhlaic a 
cheannaich Abraham air suim 
airgid o mhic Emoir, athar 
Shicheim. 

17 Ach an uair a dhruid 
àm a' gheallaidh, a mhionn- 
aich Dia do Abraham, dh'fhàs 
an sluagh agus rinneadh iad 
lìonmhor 's an Eiphit, 

18 Gus an d'èirich righ eile, 
do nach b'aithne loseph. 

19 Bhuin esan gu cuilbh- 
eirteach r'ar cinneach, agus 
rinn e olc air ar n-aithrichibh, 



air chor as gu'n d'thug e orra 
an naoidheana a thilgeadh 
mach, chum nach sìolaicheadh 
iad. 

20 Anns an àm sin rugadh 
Maois, agus bha e ro sgiamh- 
ach, agus dh'altrumadh e tri 
mìosan ann an tigh 'athar : 

21 Agus an uair a thilgeadh 
a mach e, thog nighean Phar- 
aoh leatha e, agus dh'altrum 
i e mar mhac dhi fèin. 

22 Agus dh'fhòghlumadh 
Maois ann an uile ghliocas nan 
Eiphiteach, agus bha e cumh- 
achdach am briathraibh agus 
an gnìomharaibh. 

23 Agus an uair a bha e dà 
fhichead bliadhna iomlan a 
dh'aois, thàinig e, 'n a chridhe 
a bhràithre clann Israeil fhìos- 
rachadh. 

24 Agus air dha duine àr- 
aidh dJiiubh fhaicinn a' fulang 
eucoir, theasairg se e, agus 
air bualadh an Eiphitich dha, 
rinn e dioghaltas do'n fhear 
air an d'rinneadh an eucoir : 

25 Oir shaoil e gu'n tuig- 
eadh a bhràitlire, gu'n tug- 
adh Dia le a làimh-san saorsa 
dhoibh ; ach cha do thuig iad- 
san. 

26 Agus air an là 'n a dhèigh 
sin nochd se e fèin doibh agus 
iad a' comhstri, agus b'àill 
leis sìth a dheanamh eatorra, 
ag ràdh, A dhaoine, is bràithre 
sibh fèin ; c'ar son a ta sibh 
a' deanamh eucoir air a 
chèile ? 

27 Ach chuir am fear a 
rinn an eucoir air a' choimh- 
earsnach uaith e, ag ràdh, Cò 



CAIB. 

a rinn thusa a'd' uaclidaran a- 
o-us a'd' bhreitbeamh oirnne ? 

28 Am miann leat mise a 
mharbliadh, mar a mharbh thu 
an t-Eiphiteach an dè ? 

29 An sin theich Maois air 
son an fhocail so, agus bha e 
'n a choigreach ann an dùth- 
aich Mhidiain, far an do ghin 
e dithis mhac. 

30 Agus an uair a choimh- 
lionadh dà fhichead bliadhna, 
dh'fhoillsicheadh dha ann am 
fàsach beinne Shina, aingeal 
an Tighearn ann an lasair 
tlieine ann am preas. 

31 Agus an uair a chunn- 
aic INIaois so, ghabh e iongant- 
as mu'n t-sealladh ; agus air 
dha teachd am fagus gu 
beachdachadh air, tbàinig 
guth an Tighearna d'a ionn- 
suidh, 

32 Ag radh, Is mise Dia t'- 
aithriche, Dia Abrahaim, agus 
Dia Isaaic, agus Dia lacoib. 
An sin chriothnuich Maois, 
agus cha robh 'ehridhe aige 
amharc. 

33 An sin thubhairt an 
Tighearn ris, Fuasgail do 
bhrògan o d' chosaibh : oir 
is talamh naomh an t-àit air 
am bheil thu a'd' sheasamh. 

34 Chunnaic mi gu cinnt- 
each àmhghar mo phobuill a 
ta san Eiphit, agus chuala mi 
an osnaidh, agus thàinig mi 
nuas g'an saoradh. Agus a 
nis thig, cuiridh mi do'n Eiph- 
it thu. 

35 Am Maois so fein a 
dhiùlt iadsan, ag ràdh, Cò rinn 
uachdaran agus breitheamh 



VIL 241 

dhiotsa? esan chuir Dia gu 
hhi 'n a uachdaran agus 'n a 
fhear-saoraidh le làimh an 
aingil a dh'fhoiUsicheadh dha 
's a' phreas. 

36 Thug esan a mach iad 
an dèigh dha mìorbhuilean, 
agus comharan a dheanamh 
ann an tìr na h-Eiphit, agus 
:anns a' mhuir ruaidh, agus 
anns an fhàsach rè dhà fhich- 
ead bliadhna. 

37 Is e so am Maois ud a 
thubhairt ri cloinn Israeil, 
Togaidh an Tighearn bhur 
Dia suas fàidh dhuibh do 'ur 
bràithribh, cosmhuil riumsa ; 
ris-san èisdibh sibh. 

38 So esan a bha 's an eag- 
lais anns an fhàsach, maille 
ris an aingeal a labhair ris ann 
am beinn Shina, agus maille 
r'ar n-aithrichibh-ne : neaeh 
a fhuair briathra na beatha 
chum an toirt dhuinne : 

39 Do nach b'àiU le ar n- 
aithrichibh bhi ùmhal, ach 
chuir iad uatha e, agus 'n an 
cridhe phill iad air an ais do'n 
Eiphit, 

40 Ag ràdh ri Aaron, Dean 
dhuinne dèe a thèid romh- 
ainn : oir mu thimchioll a' 
Mhaois so, a thug a macli 
sinn a tìr na h-Eiphit, cha-n 
'eil fhios againn ciod a dh' 
èirich dha, 

41 Agusrinn iad laogh 's na 
làithibh sin, agus thug iad ìob- 
airt do'n dealbh, agus rinn iad 
gairdeachas ann an oibribh na 
làmha fèin. 

42 An sin phill Dia, agus 
thug e thairis iad chum aoradk 

Q 



242 



GNIOMHARA. 



a dheanamh do armailt nèimh, 
a rèir mar a ta e sgrìobhta ann 
an leabhar nam f aidhean, An 
d'thug sibh dhomhsa beath- 
aicheau marbhta, agus ìobairte 
rè dhà f hichead bhadhna anns 
an f hàsach, O a thigh Israeil ? 

43 Seadh, thog sibh suas 
pàilliun Mhòloich, agus reult 
bhur dè Remphain, dealbhan 
a rinn sibh chum aoraidh 
dhoibh : uime sin atharraich- 
idh mi sibh an taobh thall do 
Bhabilon. 

44 Bha pàilliun na fianuis 
aig ar n-aithrichibh 's an f hàs- 
ach, a rèir mar a dh'àithn an 
ti a labhair ri Maois, gu'n 
deanadh se e a rèir an t- 
samhlaidh a chunnaic e. 

45 An ni a thug mar an 
ceudna ar n-aithriche a bha 
'n an dèigh, a steach maille ri 
losa do sheilbh nan Cinneach, 
a thilg Dia a mach roimh 
ghnììis ar n-aithriche, gu làith- 
ibh Dhaibhidh ; 

46 Neach a fhuair deadh- 
ghean 'am fianuis Dhè, agus a 
dh'iarr pàilliun fhaotainn do 
Dhia lacoib. 

47 Ach thog Solamh tigh 
dha. 

48 Gidheadh cha-n 'eil an 
ti a's àirde a' gabhail còmh- 
nuidhann an teampluibh làmh- 
dheanta; mar a ta am fàidh 
ag ràdh, 

49 Is e nèamh mo righ- 
chaithir, agus an talamh stòl 
mo chos : ciod an tigh a thog- 
as sibh dhomh ? a ta an Tigli- 
earn ag ràdh : no ciod e ionad 
mo thàimh ? 



50 Nach do rinn mo làmh 
na nithe so uile ? 

51 A dhaoine cruaidl)- 
mhuinealach, agus neo-thim- 
chioll-ghearrta ann an cridhe 
agus ann an cluasaibh, tha 
sibh a ghnàth a' cur an agh- 
aidh an Spioraid naoimh : 
mar a rinn bhur n-aithriche, 
mar sin a ta sibhse a' denn- 
amh. 

52 Cò do na fàidhibh air 
nach d'rinn bhur n-aithriche 
geur-leanmhuinn?agasmharbh 
siad iadsan a roimh-fhoillsich 
teachd an Fhìrein ud ; air an 
robh sibhse a nis 'n ur luchd- 
brathaidh, agus 'n ur mortair- 
ibh: 

53 SibJise a fhuair an lagh 
le frithealadh nan aingeal, a- 
gus nach do choimhid e. 

54 'N uair a chual iad na 
nithe sin, bha iad air an gon- 
adh 'n an cridhe, agus chas iad 
am fìaclan ris. 

55 Ach air dhàsan bhi làn 
do'n Spiorad naomh, dh'amh- 
airc e gu geur suas gu nèamh, 
agus chunnaic e glòir Dhè, a- 
gus losa 'n a sheasamh air deas 
làimh Dhè ; 

56 Agus thubhairt e, Feuch, 
tha mi 'faicinn nan nèamh 
fosgailte, agus Mac an duine 
'n a sheasamh air deas làimh 
Dhè. 

57 An sin ghlaodh iadsan 
le guth mòr, agus dhruid iad 
an cluasan, agus leum iad air 
a dh'aon inntinn, 

58 Agus air dlioibh a thilg- 
eadh a mach as a'bhaile, chlach 
iad e : agus thilg na fianuisean 



CAIB. 

an eudach sios aig cosaibh òg-i 
anaich, d'am b'ainm Saul. 

59 Agus chlach iad Stephen, 
agus e a' gairm air Criosd, a- 
gus ag ràdh, A Thighearn 
losa, glac mo spiorad. 

60 Agus air dha a leigeadh 
fèin air a ghlùinibh, ghlaodh e 
le guth mòr, A Thighearn, na 
cuir am peacadh so as an leth. 
Affus air dha so a ràdh, choidil 

CAIB. VIIL 

AGUS bha Saul ag aontach- 
adh le a bhàssan. Agus 
dh'èirich anns an àm sin geur- 
leanmhuinn mhòr an aghaidh 
na h-eaglais a bha ann an 
lerusalem ; agus bha iad uile 
air an sgapadh air feadh tìre 
ludea agus Shamaria, ach na 
h-abstoil a mJiain. 

2 Ag'us ghiùlain daoine 
diadhaidh Stephen chum 'adh- 
laic, agus rinn iad caoidh mhòr 
air a shon. 

3 Ach bha Saul a' fàsach- 
adh na h-eaglais, a' dol a steach 
do gach tigh ; agus ag tarruing 
a mach f hear agus bhan, chuir 
e 'am prìosan iad. 

4 Uime sin dh'imich an 
dream a sgapadh, feadh gach 
àite, a' searmonachadh an 
fhocail. 

5 An sin chaidh Philip sìos 
dobhaile Shamaria, agus shear- 
monaich e Criosd doibh. 

6 Agus thug an sluagh a 
dh'aon toil aire do na nithibh 
a labhradh le Philip, ag èisd- 
eachd ris, agus a' faicinn nam 
mìorbhuile a rinn e. 

7 Oir cbaidh suiorada neò- 



VIII. 243 

: ghlan a mach à mòran anns an 
robh iad, a' glaodhaich le guth 
mòr ; agus chaidh mòran air 
an robh am pairihs agus a bha 
'n am bacaich, a shlànuchadh. 

8 Agus bha gairdeachas mòr 
s a' bhaile sin. 

9 Ach bha roimhe sin duine 
àraidh s a' bhaile sin d' am 
b'ainm Simon, a ghnàthaich 
druidheachd, agus a mheall 
muinntir Shamaria, ag ràdh 
gu'm bu neach mòr èigin e 
fèin. 

10 Dhàsan thug iad uile 
aire o'n bheag gus a' mhòr, ag 
ràdh, Is e an duine so cumh- 
achd mòr Dhè. 

11 Agus thug iad an aire 
dha, a chionn gu'n do mheall 
e iad rè ùine fhfxda leadhruidh- 
eachd. 

12 Ach an uair a chreid iad 
Philip, a' searmonachadh nan 
nithe a bhuineas do rìoghachd 
Dhè, agus do ainm losa Criosd, 
bhaisteadb iad eadar f heara a- 
gus mhnài. 

13 An sin chreid Simon 
fèin mar an ceudna : agus an 
uair a bhaisteadh e, dh'fhan e 
maille ri Phihp, agus a' faicinn . 
nan comhara agus nam feartan 
a rinneadh, ghabh e iongantas 
ro mhòr. 

14 AgTJS an uair a chuala 
na h-abstoil a bha ann an leru- 
salem, gu'n do ghabh Samaria 
focal Dhè, chuir iad d'an ionn- 
suidh Peadar agus Eoin : 

15 Agus an uair a chaidh 
iad sìos, ghuidh iad air an son 
gu'm faigheadh iad an Spiorad 
uaomh. 



244 



GNIOMHARA. 



16 (Oìr cha d'thàinig e fath- 
ast a nuas air aon aca : ach a 
mhàin bhaisteadh iad ann an 
ainm an Tighearna losa.) 

17 An sin chuir iad an- 
làmhan orra, agus fhuair iad 
an Spiorad naomb. 

18 Agus an uair a chunnaic 
Simon gu'n robh an Spiorad 
naomh air a thoirt tre làmhan 
nan abstol a chur orra, thairg 
e airgiod dhoibh, 

19 Ag ràdh, Thugaibh 
dhomhsa mar an ceudna an 
cumhachd so, ge b'e neach air 
au cuir mi mo làmha, gu'm 
faigh e an Spiorad naomh. 

20 Ach thubhairt Peadar 
ris, Gu rachadh t'airgiod 'am 
mugha maille riut fèin, a 
cliionn gu'n do mheas thu 
gu'm feudtadh tiodhlac Dhè a 
cheannach le h-airgiod. 

21 Cha-n 'eil agad cuid no 
crannchur 's a' chùis so : oir 
cha-n 'eil do chridhe dìreach 
'am fianuis Dhè. 

22 Gabh aithreachas uime 
sin do t'olc so, agus guidh air 
Dia, raa dh'fheudargu maith- 
ear dhuit smuaine do chridhe. 

23 Oir a ta mi 'g ad f haicinn 
ann an domblas na seirbhe, a- 
gus fo chuibhreach na h-eucor- 
ach. 

24 An sin fhreagair Simon, 
agus thubhairt e, Guidhibh-sa 
an Tighearn air mo shon, nach 
tig aon do na nithibh sin a 
thubhairt sibh orm. 

25 An sin air dhoibh-san 
flanuis a dheanamh agus focal 
an Tighcarn a labhairt, phill 
iad gu lerusalera, agus shear- 



monaich iad an soisgeul ann 
am mòran do bhailtibh nan 
Samaritanach. 

26 Agus labhair aingeal an 
Tighearna ri Philip, ag ràdh, 
Eirich agus imich chum na h- 
àirde deas, chum na slighe a 
ta dol sìos o lerusalem gu Ga- 
sa, a ta 'n a fhàsach. 

27 Agus dh'èirich e, agus 
dh'imich e : agus, feuch, duine 
àraidh, caillteanach o Etiopia, 
aig an robh mòr-ùghdarras fo 
Chandace ban-righinn na h- 
Etiopia, agus a bha os ceanna 
h-ionmhais uile, agus a bha 
air teachd gu lerusalem, chum 
aoradh a dheanamh, 

28 Bha e a' pilltinn air ais, 
agus 'n a sliuidhe 'n a charbad, 
agus bha e a' leuo^hadh an 
fhàidh Esaiais. 

29 An sin thubhairt an 
Spiorad ri Philip, Iraich am 
fagus, agus druid ris a' char- 
bad so. 

80 Agus ruith Philip d'a 
ionnsuidh, agus chuala se e a' 
leughadh an fhàidh Esaiais, a- 
gus thubhairt e, Am bheil thu 
a' tuigsinn nan nithe a tha thu 
a' leughadh ? 

31 Agus thubhairt esan, 
Cionnus is urrainn mi, raur 
seòl neach èigin mi? Agus 
dh'iarr e air Philip teachd a 
nìos, agus suidhe maille ris. 

32 A' chuibhrionn do'n 
sgriobtuir a bha e 'leughadh, 
b'i so i, Thugadh e mar chaora 
chum marbhaidh ; agus mar 
uan a ta 'n a thosd 'am fianuis 
an fhir-lomairt, mar sin cha 
d'fhosgail e a bheul; 



CAIB. IX. 



245 



33 'N a ìsleachadh thugadh 
a bhreitheanas air falbh : agus 
cò a nochdas a ghinealach? 
oir thoffadh a bheatha o'n tal- 
amh. 

34 Agus f hreagair an caillt- 
eanach, agus thubhairt e ri 
Philip,Guidheam thu, co uime 
tha am fàidh ag ràdh so? uime 
fèin, no mu neach èigin eile ? 

85 An sin dh'fhosgail Phil- 
ip a bheul, agus a' tòiseach- 
adh o'n sgriobtuir sin, shear- 
monaich e losa dha. 

36 Agus an uair a dh'imich 
iad air an t-slighe, thàinig iad 
gu h-uisge àraidh : agus thu- 
bhairt an caillteanach, Feuch, 
uisge ; ciod a ta bacadh mise 
bhi air mo bhaisteadh? 

37 Agus thubhairt Philip, 
Ma tha thu a' creidsinn le d' 
ui!e chridhe, feudaidh tu. A- 
gus f hreagair e agus thubhairt 
e, Tha mi a' creidsinn gur e 
losa Criosd Mac Dhè. 

38 Agus dh'àithn e'n car- 
bad a sheasamh : agus chaidh 
iad sìos le chèile do'n uisge, 
araon Philip agus an caillt- 
eanach ; agus bhaist se e. 

39 Agus an uair a thàinig 
iad a nìos as an uisge, thug 
Spiorad an Tighearna Philip 
leis, agus cha-n fhac an caillt- 
eanach tuiUeadh e : agus dh'- 
imich e air 'aghaidh le gaird- 
eachas. 

40 Ach fhuaradh Philip 
ann an Asotos : agus shear- 
monaich e anns na bailtibh 
uile, a' dol troimh an dutliaich, 
gus an d'thàinig e gu Ce- 
sarea. 



CAIB. IX. 

AGUS air do Shaul bhi 
fathast a' sèideadh bag- 
raidh, agus àir an aghaidli 
dheisciobul an Tighearna, 
chaidh e chum an àrd-shag- 
airt, 

2 Agus dh'iarr e litrichean 
uaith gu Damascus chum nan 
sionagog, chum nam faigheadh 
e aon neach do'n t-slighe so, 
co aca b'fhir no mnài iad, 
gu'n tugadh e leis ceangailte 
gu lerusalem iad. 

3 Agus ag imeachd dha, 
tharladh gu'n do dhruid e ri 
Damascus : agus dhealraich 
gu h-obann mu'n cuairt air 
solus o nèamh. 

4 Agus air tuiteam dha air 
an talamb, chual e guth ag 
ràdh ris, A Shauil, A Shauil, 
c'ar son a ta thu 'g ain gheur- 
leanmhuinn-sa ? 

5 Agus thubhairt esan, Cò 
thu, a Thighearn ? Agus thu- 
bhairt an Tighearn, Is mise 
losa a ta thusa a' geur lean- 
mhuinn : is cruaidh dhuitse 
breabadh an aghaidh nandealg. 

6 Agus air dhasan bhi air 
chrith agus làn uamhainn, thu- 
bhairt e, A Thighearn, ciod 
is àill leat mise a dheanamh ? 
Agus thubJiairt an Tighearn 
ris, Eirich, agus rach a steach 
do'n bliaile, agus innsear dhuit 
ciod is còir dhuit a dheanamh. 

7 Agus sheas na daoine bha 
'g imeachd maille ris 'n an 
tosd, a' cluinntinn a' ghutha, 
ach gun neach air bith fhaic- 
inn. 

8 Agus dh'èirich Saul o'n 



246 



GNIOMHARA. 



talamh, agus air fosgladh a 
shùl dha, cha-n fhac e neach 
air bith : ach air dhoibh breith 
air a làimh, threòraich iad e gu 
Damascus. 

Agus bha e tri làithean 
gun radharc, agus cha d'ith 
agus chad'òl e ni airbith. 

10 Agus bha deisciobul àr- 
aidh ann an Damascus, d'am 
b'ainm Ananias ; agus thu- 
bhairt an Tighearn ris ann am 
foillseachadh, Ananiais. Agus 
thubhairt esan, Feuch a ta mi 
an so, a Thighearn. 

11 Agus thubhairt an Tigh- 
earn ris, Eirich, agus imich 
do'n t-sràid, ris an abrar Dìr- 
each, agus iarr ann an tigh 
ludais, duine o Tharsus d'an 
goirear Saul : oir feuch, a ta e 
ri urnuigh, 

12 Agus chunnaic e ann am 
foillseachadh duine d'an ainm 
Ananias, a' teachd a steacli, 
agus a' cur a làimhe air, chum 
gu'm faigheadh e a radharc. 

13 An sin fhreagair Ana- 
nias, A Thighearn, chuala mi 
o mhòran mu'n duine so, cia 
lion olc a rinn e do d' naomh- 
aibh ann an lerusalem : 

14 Agus a ta an so ùghd- 
arras aige o uachdaranaibh nan 
sagart, iadsan uile a cheangal 
a ta gairm air t'ainm-sa. 

15 Ach thubhairt an Tigh- 
earn ris, Imich ; oir is soith- 
each taghta dhomhsa e, chum 
m'ainm a ghiùlan am fìanuis 
nan Cinneach, agus rìghrean, 
agus chloinn Israeil. 

16 Oir nochdaidh mise dha 
cia mòr na nithe a's èigin 



da f hulang air sgàth m'ainme- 
sa. 

17 Agus dh'imich Ananias, 
agus chaidh e steach do'n tigh ; 
agus chuir e a làmhan air, 
agus thubhairt e, A Shauil, a 
bhràthair, cuir an Tighearn, 
{eadhon losa a dh'fhoiUsieh- 
eadh dhuitse anns an t-slighe 
air an d'thàinig thu,) mise 
chum gu'm faigheadh tu do 
radharc, agus gu'm biodh tu 
air do lìonadh leis an Spiorad 
naomh. 

18 Agus air ball thuit o 
'shùilibh mar gu'm biodh lann- 
an ; agus dh'aisigeadh a radh- 
arc dha gun dàil, agus air dha 
èirigh, bhaisteadh e. 

19 Agus an uair a ghabh e 
biadh, neartaicheadh e. An 
sin bha Saul làithean àraidh 
maille ris na deisciobluibh a 
bha ann an Damascus. 

20 Agus air ball shearmon- 
aich e losa anns na sionagog- 
aibh, gur esan Mac Dhè. 

21 Ach bha na h-uile a 
chual e fo uamhas, agus thu- 
bhairt iad, Nach e so esan a 
bha 'sgrios ann an lerusalem 
iadsan a bha 'gairm air an ainm 
so, agus a thàinig an so chum 
na crìche so, gu'n tugadh e 
ceangailte iad dh'ionnsuidh 
nachdarana nan sagart? 

22 Ach bu mhòid a neart- 
aicheadh Saul, agus chuir e 
ffu h-amhluadh na h-Iudhaich 
a bha chòmhnuidh ann an Da- 
mascus, a' dearbhadh gur e so 
an Criosd. 

23 Agus air dol do mhòran 
làithean seachad, rinn na h- 



CAIB. IX. 



247 



ludhaich comhairle r'a chèile 
esau a mharbhadh : 

24 Ach thugadh fìos do 
Shaul air am feiU : agus bha 
faire aca air na geatachaibh a 
là agus a dh'oidhche chum a 
mharbhadh. 

25 An sin ghabh na deiscio- 
buil e 's an oidhche, agus chuir 
iad a mach thar a' bhalla e, a- 
gus leig iad sìos ann an cliabh e. 

26 Agus an uair a thàinig 
Saul gu lerusalem, dh'fheuch 
e ri e fein a cheangal ris na 
deisciobluibh : ach bha eagal 
orra uile roimhe, agus cha do 
chreid iad gu'm bu deisciobul 
e. 

27 Ach ghabh Barnabas d'a 
ionnsuidh e, agus thug e chum 
nan abstol e, agus chuir e'n 
ceill doibh cionnus a chunn- 
aic e'n Tighearn anns an 
t-slighe, agus gu'n do labhair 
e ris, agus cionnus a shear- 
monaich e gu dàna ann an 
Damascus 'an ainm losa. 

28 Agus bha e maille riu a' 
teachd a steach, agus a' dol a 
mach ann an lerusalem. 

29 Agus labhair e gu dàna 
'an ainm an Tighearna losa, a- 
gus rinn e deasboireachd 'an 
aghaidh nan Greugach : ach 
chuir iadsan rompa esan a 
mharbhadh. 

30 Ach an uair a thuig na 
bràithre so, thug iad sìos e gu 
Cesarea, agus chuir iad air 
falbh gu Tarsus e. 

31 An sin bha fois aig na 
li-eaglaisibh troimh ludea uile, 
agus Ghalile, agus Shamaria, 
agus air dhoibh bhi air an tog- 



ail suas, agus a' siubhal ann 
an eagal an Tighearn, agus ann 
an comhfhurtachd an Spior- 
aid naoimh, mheudaicheadh 
gu mòr iad. 

32 Agus tharladh, air do 
Pheadar imeachd troimh gach 
à^7e,gu'n deachaidh e sìos mar 
an ceudna chum nan naomh a 
bha gabhail còmhnuidh ann 
an Lida. 

33 Agus fhuair e an sin 
duine àraidh d'am b'ainm E- 
neas, a bha rè ochd bliadhna 
air a leabaidh, agus e gu tinn 
leis a' phairilis. 

34 Agus thubhairt Peadar 
ris, Eneais, tha losa Criosd ga 
d' leigheas : èirich agus dean 
do leabadh. Agus air ball 
dh'eirich e. 

35 Agus chunnaic iadsan 
uile e, a bha chòmhnuidh ann 
an Lida, agus ann an Saron, 
agus phill iad chum an Tigh- 
earn. 

36 A nis bha ban-deisciobul 
àraidh ann an lopa d'am 
b'ainm Tabita, 's e sin, air 
eadar-theangachadh, Dorcas : 
bha a' bhean so làn do dheadh 
oibribh, agus do dheircibh a 
rinn i. 

37 Agus tharladh anns na 
làithibh sin, air dhi bhi gu 
tinn gu'n d'fhuair i bàs : A- 
gus air dhoibh a h-ionnlad, 
chuir iad ann an seòmar 
uachdarach i. 

38 Agus air do Lida bhi 
fagus do lopa, acjus air cluinn- 
tinn do na deisciobluibh gu'n 
robh Peadar an sin, chuir iad 
dithis dhaoine d'a ionnsuidh. 



248 



GNIOMHARA. 



a' guidhe air e theachd d'an 
ionnsuidh gun dàil. 

39 An sin dh'èirich Peadar, 
agus chaidh e maille riu. A- 
gus an uair a bha e air teachd, 
threòraich iad suas e do'n t- 
seòmar uachdarach: agus sheas 
na bantraichean uile làimh ris 
a' caoineadh, agus a' nochd- 
adh nan còta agus iian trusgan 
a rinn Dorcas am feadh a bha 
i maille riu. 

40 Ach air do Pheadar an 
cur a mach uile, leig se e fèin 
air a ghlìiinibh agus rinn e ur- 
nuigh ; agus air dha tionndadh 
ris a' chorp, thubhairt e, A 
Thabita, èirich. Agus dh'- 
f hosgail ise a sùilean : Agus 
air dhi Peadar fhaicinn, dh'- 
èirich i 'n a suidhe. 

41 Agus thug e a làmh dhi, 
agus thog e 'n a seasamh i ; a- 
gusanuairaghairmenanaoimh 
agus na bantraichean, chuir e 
'n an làthair beò i. 

42 Agus fhuaradh fios air 
so tre lopa uile ; agus chreid 
mòran anns an Tighearn. 

43 Agus tharladh gu'n 
d'fhan e mòran do laithibh ann 
an lopa maille ri Simon àraidh 
fear-deasachaidh leathair. 

CAIB. X. 

AGUS bha duine àraidh 
aim an Cesarea, d'am 
b'ainm Cornelius, ceannard- 
ceud do'n chuideachd ris an 
abrar a chuideachd Eadailt- 
eacli, 

2 Duine cràbhach, agus air 
an robh eagal Dè maille r'a 
thigh uile, a bha toirt mòrain 



dèirce do'n t-sluagh, agus a 
deanamh urnùigh ri Dia a 
ghnàth. 

3 Chunnaic e ann an seall- 
adh gu soilleir, mu thimchioll 
na naothadh uaire do'n là, 
aingeal Dè a' teachd a stigh 
d'a ionnsuidh, agus ag ràdh, 
A Chorneliuis. 

4 Agus air dhasan amharc 
gu geur air, ghabh e eagal, 
agus thubhairt e, Ciod e, a 
Thigliearn ? Agus thubhairt e 
ris, Chaidh t'urnuighean agus 
do dhèircean suas mar chuimh- 
neachan ann am fianuis Dè. 

5 Agus a nis cuir daoine gu 
lopa, agus cuir fìos air Simon, 
d'an co-ainm Peadar : 

6 Tha e air aoidheachd 
maille ri Simon àraidh fear- 
deasachaidh leathair, aig am 
bheil a thigh làimh ris an 
fhairge : innsidh esan duit 
ciod is còir dhuit adheanamh. 

7 Agus an uair a dh'fhalbh 
au t-aingeal a labhair ri Corne- 
lius, ghairm e d'a ionnsuidh 
dithis.do mhuinntir a thighe, 
agus saighdear cràbhach do'n 
dream a bha ghnàth a' feith- 
eamh air ; 

8 Agus an uair a chuir e 
an t-iomlan an cèill doibh, 
chuir e iad gu lopa. 

9 Agus air an là màireach, 
'n uair a bba iadsan air an 
turus, agus a' teachd am fagus 
do'n bhaile, chaidh Peadar 
suas air mullach an tighe a 
dheanamh urnuigh, mu thim- 
chioll na seathadh uaire. 

1 Agus dh'fhàs e ro ocrach, 
airus bu mhiann leis hiadh ith- 



CAIB. X. 



249 



eadh : acli am feadh a bha iad- 
san ag ullachadh, thuit e ann 
an neul, 

] 1 Affus chunnaic e nèamh 
fosorailte, affus soitheach àr- 
aidh a' tcachd a nuas d'a ionn- 
suidh, mar bhraith-lìn mhòir, 
ceangailte air a ceithir oisnibh, 
agus air a leigeadh sìos air an 
talamh ; 

12 Anns an robh gach nile 
ghnè bheathaiche ceithir-chos- 
ach na talmhainn, agus bheath- 
aiche allta, agus bhiasda snàig- 
each, agus eunlaith an athair. 

13 Agus thàinig guth d'a 
ionnsuidh, Eirich, a Pheadair ; 
marbh agus ith. 

14 Ach thubhairt Peadar, 
Ni h-eadh, a Thighearn ; oir 
cha d'ith mi riamh aon ni 
coitchionn no neòghlan. 

15 Agus thubhairt an guth 
ris a rìs an dara uair, Nanithe 
sin a ghlan Dia, na gairm thusa 
coitchionn. 

16 Agus rinneadh so tri 
uairean : agus thogadh an 
soitheach a rìs suas gu neamh. 

17 A nis an uair a bha 
Peadar fo amharus ann fèin 
ciod bu chiall do'n t-sealladh 
a chunnaic e, feuch, bha na 
daoine a chuireadh o Chorne- 
lius, an dèigh dhoibh tigh Shi- 
moin iarraidli, 'n an seasamh 
aig an dorus. 

18 Agus air gairm dhoibh, 
dh'fheòraich iad an robh Si- 
mon d'an co-ainm Peadar, air 
aoidheachd an sin. 

19 Am feadh a bha Peadar 
a'smuaineachadh air an t-seall- 
adh, thubhairt an Spiorad ris 



Feuch, tha triuir dhaoine ga 
d' iarraidh. 

20 Uime sin èirich, agus 
gabh sìos, agus imich maille 
riu, gun amharus air bith a 
bhi ort : oir is mise a ciiuir 
uara iad. 

21 Agus chaidh Peadar sìos 
chum nan daoine, [a chuir- 
eadh d'a ionnsuidh o Chorne- 
lius,] agus thubhairt e, Feuch, 
is mise an ti a tha sibh ag iarr- 
aidh : ciod e an t-aobhar mu'n 
d'thàinig sibh ? 

22 Agus thubhairt iadsan, 
Fhuair Cornelius an ceannard- 
ceud, duine cothromach, air 
am bheil eagal Dè, agus fo 
dheadli ainm aig cinneach nan 
ludhach uile, rabhadh o Dhia 
le aingeal naomh, fios a chur 
ortsa d'a thigh, agus briathran 
a chluinntinn uait. 

23 An sin ghairra e steach 
iad, agus thug e aoidheachd 
dhoibh. Agus air an là raàir- 
each dh'imich Peadar maille 
riu, agus chaidh dream àraidh 
do na bràithribh o lopa maille 
ris. 

24 Agus air an là màireach 
chaidh iad a steach do Chesa- 
rea: agus bha Cornelius a' 
feitheamh riu, agus air gairm 
a luchd-dàirah agus a chàirde 
dìsle an ceann a chèile. 

25 Agus an uair a bha Pead- 
er a' dol a steach, choinnich 
Cornelius e, agus thuit e sìos 
aig a chosaibh, agus rinn e 
aoradh dha. 

26 Ach thog Peadar suas e, 
ag ràdh, Seas suas; is duine 
mise mar an ceudna. 



250 



GNIOMHARA. 



27 Agus ag còmliraclh ris, 
chaidli e steach, agus fhuair e 
mòran cruiiin. 

28 Agus thubhairt e riu, 
Tha fios agaibh gu bheil e mi- 
dhligheach do dhuine a tha 
'n a ludhach, comhluadar a 
chumail ri neach a tha do 
chinneach eile, no teachd am 
fagus da ; ach nochd Dia 
dhomhsa, gun duine air bith 
a ghairm coitchionn no neò- 
ghlan. 

29 Uime sin thàinig mise 
'n uair a chuireadh fios orm, 
gun aon ni a ràdh 'n a agh- 
aidh : air an aobhar sin tha mi 
feòraich c'ar son a chuir sibh 
fios orm ? 

30 Agus thubhairt Corne- 
lius, O'n cheathramh là gus 
an uair so bha mi a' deanamh 
trasgaidh ; agus air an naoth- 
adh uair bha mi 'deanamh ur- 
nuigh ann mo thigh, agus, 
feuch, sheas duine a'm' làth- 
air ann an eudach dealrach, 

81 Agus thubhairt e, A 
Chorneliuis, fhuair t'urnuigh 
èisdeachd, agus tha do dhèirc- 
ean air au cuimhneachadh 'am 
fianuis Dè. 

32 Uime sin cuir gu lopa, 
agus cuir fios air Simon, d'an 
co-ainm Peadar; tha e air 
aoidheachd ann an tigh Shi- 
moin, fear-deasachaidh leath- 
air, làimh ris a' mhuir ; neach, 
'n uair a thig e, a labhras riut. 

33 Uime sin chuir mi air 
ball fios ort,; agus is maith a 
riun thu teachd. Airanaobh- 
ar sin tha sinne uile an so a 
làthair 'am fianuis Dè, a dh'- 



èisdeachd nan uile nithe a tha 
air an àithneadh dhuitse le 
Dia. 

34 An sin dh'fhosgail Pea- 
dar a bheui, agus thubhairt e, 
Gu fìrinneach tha mi 'g aith- 
neachadh nach 'eil Dia ag 
amharc air pearsaibh seach a 
chèile : 

35 Ach anns gach uile 
chinneach a ta an ueach uir 
am bheil 'eagalsan, agus a ta 
'g oibreachadh fireantachd, 
taitneach aige. 

36 Am focal a chuir Dia 
gu cloinn Israeil, a' searmon- 
achadh sìth tre losa Criosd, 
(neach is e Tighearna nan 
uile,) 

37 Am focal sin is aithne 
dhuibh, a sgaoileadh air feadh 
tìre ludea uile, agus a thòisich 
o Ghalile, au dèigh a bhaist- 
idh a shearmonaich Eoin : 

38 Cionnus a dh'ung Dia 
losa o Nasaret leis an Spiorad 
naomh, agus le cumhachd ; 
neach a chaidh mu'n cuairt a' 
deanamh maith, agus a' slàn- 
uchadh nan uile a bha air am 
foir-eigneachadh leis an diabh- 
ul : oir bha Dia maille ris. 

39 Agus tha sinne 'n ar fian- 
uisibh air na h-uile nithibh a 
rinn e, araon ann an tìr nan 
ludhach, agus ann an lerusa- 
lem ; neach a mharbh iad, 'g a 
chrochadh air crann : 

40 Esan thog Dia suas air 
an treas là, agus nochd se e gu 
follaiseach ; 

41 Cha-n ann do'n t-sluagh 
uile, ach do fhianuisibh, a 
thaghadh le Dia roimh-Iàimh, 



CAIB XL 



251 



eadhon dhuinne, a dh'ith agus 
a dh'òl maille ris an dèigh dha 
èiriffh o na marbhaibh. 

42 Agus dh'àithn e dhuinne 
searmonachadh do'n t-sluagh, 
agus fianuis a dheanamh gur 
esan a dh'orduicheadh le Dia 
'n a bhreitheamh air bheòth- 
aibh agus air mharbhaibh. 

43 Dhasan tha na fàidhean 
uile a' toirt fìanuis, gu'm faigh 
gach neach a chreideas ann 
maitheanas 'n am peacaibh tre 
'ainm-san. 

44 Am feadh a bha Peadar 
fathast a' labhairt nam briath- 
ra sin, thuirling an Spiorad 
naomli orrasan uile a chual 
am focal. 

45 Agus ghabh na creidich 
do'n timchioll-ghearradh, a 
mheud diubh 's a thàinigmaille 
ri Peadar, iongantas mòr, do 
bhrìgh gu'n do dhòirteadh air 
na Cinnich mar an ceudna 
tiodhlac an Spioraid naoimh. 

46 Oir chuala siad iad a' 
labhairt le teangaibh, agus ag 
àrd-mholadh Dhè. An sin 
fhreagair Peadar, 

47 Am feud neach sam bith 
uisge a thoirmeasg, chum nach 
rachadh iad so a bhaisteadh, 
a fhuair an Spiorad naomh, 
co maith ruinne ? 

48 Agus dh'orduich e iad a 
bhi air am baisteadh ann an 
ainm an Tighearna. An sin 
ghuidh iad air fantuinn maille 
riu làithean àraidh. 

CAIB. XI. 

AGUS chuala na h-abstoil 
agus na bràithrean a bhal 



ann an ludea, gu'n do ghabh 
na Cinnich mar an ceudna ri 
focal Dè. 

2 Agus an uair a chaidh 
Peadar suas gu lerusalem, 
rinn iadsan a bha do'n tim- 
chioll-ghearradh conspoid ris, 

3 Ag ràdh, Chaidh thu 
steach a dh'ionnsuidh dhaoine 
nach robh air an timchioU- 
ghearradh, agus dh'ith thu 
maille riu. 

4 Agus thòisich Peadar, a- 
gus chuir e'n t-iomlan an cèill 
doibh 'an ordugh, ag ràdh, 

5 Bha mi ann am baile 
lopa ri urnuigh ; agus ann an 
neul chunnaic mi sealladh, 
Soitheach àraidh a' teachd a 
nuas, mar bhraith-Iìn mhòir, 
air a leigeadh a nuas o nèamh 
air a ceithir oisnibh ; agus 
thàinig i a m' ionnsuidh-sa. 

6 Agus air dhomh beachd- 
achadh gu geur oirre, thug 
mi fa'near, agus chunnaic mi 
beathaiche ceithir-chosach na 
talmhainn, agus na fiadh- 
bheathaiche, agus na biasda 
snàigeach, agus eunlaith an 
athair. 

7 Agus chuala mi guth ag 
ràdh rium, Eirich, a Pheadair ; 
marbh agus ith. 

8 Ach thubhairt mise, Ni 
h-eadh, a Thighearn : oir cha 
deachaidh riamh aon ni coit- 
chionn no neòghlan a steach 
do m' bheul. 

9 Ach fhreagaìr an guth 
mi an dara uair o nèamh, Na 
nithe a ghlan Dia na meas 
thusa neòghlan. 

10 Agus rinneadh so tri 



252 



GNIOMHARA. 



uairean : agus thogadh an t-i 
iomlan a rìs suas gu nèamh. 

11 Agus, feuch, air ball bha 
triuir dhaoine air teachd chum 
an tighe anns an robh mi, a 
chuireadh o Chesarea a m' 
ionnsuidh. 

12 Agus thubhairt an Spior- 
ad rium dol maille riu, gun 
amharus air bith a bhi orm. 
Agus chaidh mar an ceudna 
an t-seathnar bhràithre so 
maille rium, agus chaidh 
sinn a steach do tliigh an 
duine : 

13 Agus nochd e dhuinn 
cionnus a chunnaic e aingeal 
'n a sheasamh 'n a thigh, a 
thubhairt ris, Cuir daoine gu 
lopa, agus cuir fios air Simon, 
d'an co-ainm Peadar ; 

14Neach a labhras briathra 
riut, leis an tèarnar thu fèin 
agus do thigh uile. 

15 Agus an uair a thòisich 
mi air labhairt, thuirling an 
Spiorad naomh orrasan, mar 
oirnne air tiìs. 

16 An sin chuimhnich mise 
focal an Tighearna, mar a 
thubhairt e, Bhaist Eoin gun 
amharus le h-uisge ; ach baist- 
ear sibhse leis an Spiorad 
naomh. 

17 Uime sin ma thug Dia 
dhoibh-san a cho-ionann tiodh- 
laca ruinne, a chreid anns an 
Tighearn losa Criosd, cò mise 
gu'm bithinn comasach bacadh 
a chur air Dia? 

18 Agus an uair a chual iad 
na nithe so, thosd iad, agus 
thug iad glòir do Dhia ag 
ràdh, Thug Dia ma seadh mar 



an ceudna do na Cinnich aith- 
reachas chum na beatha. 

19 A nis chaidh iadsan a 
sgapadh a mach leis an àmh- 
ghar a dh'èirich air son Steph- 
ein, gu ruig Phenice, agus 
Ciprus, agus Antioch, gun am 
focal a labhairt ri aon neach 
ach ris na h-Iudhaich a rahàin, 

20 Agus bha cuid diubh o 
Chiprus, agus o Chirene, dreani 
air dhoibh dol a steach do An- 
tioch, a labhair ris na Greug- 
aich, a' searmonachadh an 
Tighearna losa. 

21 Agus bha làmh an Tigh- 
earna maille riu : agus chreid 
àireamh mhòr, agus phill iad 
chum an Tighearn, 

22 Agus thàinig sgeula air 
na nithibh sin gu chiasaibh na 
h-eaglais a bha ann an lerusa- 
lem ; agus chuir iad Barnabas 
uatha, chum gu'n rachadh e 
gu Antioch : 

23 Neach an uair a thàinig 
e, agus a chunnaic e gràs Dhè. 
a rinn gairdeachas, agus a dh'- 
earail orra uile, gu'n dlùth- 
leanadh iad ris an Tighearn le 
rùn cridhe, 

24 Oir bha e 'n a dhuine 
maith agus làn do'n Spiorad 
naomh, agus do chreidimh, 
Agus chuireadh sluagh mòr ris 
an Tighearn. 

25 An sin chaidh Barnabas 
gu Tarsus,a dh'iarraidh Shauil. 

26 Agus air dha fhaotainn, 
thug e leis e gu Antioch, A- 
gus tharladh, gu'n robh iad rè 
bliadhna iomlain air an cruinn- 
eachadh maille ris an eaglais, 
agus gn'n do theagaisg iad 



CAiB. xn. 



253 



s aaffli mòr : asrus ofu'ii do 
£rhoireadh Criosduidhean do 
na deisciobluibh air tùs ann an 
Antioch. 

27 Agus anns na làithibh 
sin thàinisr fàidhean o lerasa- 
lem gn Antioch. 

28 Agus air seasamh suas 
do aon diubh d'am b'ainm 
Agabus, dh'fhoillsich e troimh 
an Spiorad, gu'm. biodh gorta 
mhòr air feadh an domhain 
uile : ni mar an ceudna a 
thachair ri linii Chlaudiuis 
Cheasair. 

29 An sin chuir gach aon 
do na deisciobluibh roimhe, 
a rèir a chomais, còmhnadh 
a chur chum nam bràithrean, 
a bha chòmhnuidh ann an lu- 1 
dea. 

30 Xi mar an ceudna a rinn 
iad, agus chuir iad e chum 
nan seanairean le làimh Bhar- 
nabais agus ShauiL j 

CAIB. xn. ! 

ANIS mu'n àm sin, shìn 
Herod an righ a làmhan, 
a dheanamh uilc air dream àr-v 
aidh do"n eaglais. 

2 Agus mharbh e Seumas 
bràthair Eoin leis a' chlaidh- 
eamh. 

3 Asrus an uair a chunnaic 

e 

h-Iudhaich, chaidh e air agh- 
aidh a ghlacadh Pheadair mar 
an ceudna. (Agus b'iad làith- 
ean an arain neo-ghoirtichte a 
bh'ann.) 

4 Agus ghlac e agus chuir 
e'm priosan e, agus thug se e 
r'a ghleidheadh do cheithir 



gu'n do thaitinn sin ris na chunnaic e. 



cheathrar shaighdearan, fa rùn 
a thoirt a mach do'n t-sluagh 
an dèigh na càisge. 

5 Air an aobhar sin ghleidh- 
eadh Peadar anns a' phrìosan : 
ach bha bith-urnuigh air a 
deanamh leis an eaglais ri Dia 
air a shon. 

6 Agus an uair a b'àiU le 
Herod a thoirt a mach, 's an 
oidhche sin fèin bha Pead- 
ar 'n a chodal eadar dithis 
shaighdearan, ceangailte le dà 
shlabhruidh: agus bha'n luchd- 
faire fa chomhair an doruis a' 
coimhead a' phrìosain. 

7 Agus, feuch, thàinig ain- 
geal an Tighearn air. agus 
dhealraich solus anns a' phrìos- 
an: agus bhuail e taobh Phead- 
air, agus dhùisg se e, ag ràdh, 
Eirich gu grad. Aots thuit 
a cheanglaiche d'a làmhaibh. 

8 Agus thubhairt an t-ain- 
geal ris, Crioslaich thu fèin, 
agus ceangail ort do bhonn- 
bhrògan : agus rinn e mar 
sin. Agus thubhairt e ris, 
Tilg t'fhalluinn umad, agus 
lean mise. 

9 Agus chaidh e mach, agus 
lean se e ; agus cha robh fhios 
aige gu'n robh e fìor an ni a 
rinneadh leis an aingeal : ach 
shaoil e gu'm bu taisbean a 



10 Agus air dhoibh dol 
troimh 'n cheud agus an dara 
faire, thàinig iad chum a' 
gheata iarainn a ta treòrach- 
adh do'n bhaile, a dh'tTiosgaiI 
doibh leis fèin : agus air dol a 
mach dhoibh, chaidh iad air 
au aghaidh troimh aon sràid. 



254 



GNIOMHARA. 



agus air ball dh'fhalbh an 
t-aingeal uaith, 

11 Agus an uair a thàinig 
Peadar d'a ionnsuidh fèin, thu- 
bhairt e, A nis tha f hios agam 
gu fìreanneach gu'n do chuir 
an Tighearn 'aingeal uaith, a- 
gus gu'n do shaor e mi o làimh 
Heroid, agus o uile dhùil pob- 
uill nan ludhach. 

12 Agus an uair a smuain- 
ich e air a chùis, thàinig e 
gu tigh Mhuire màthar Eoin, 
d'an co-ainm Marcus, far an 
robh mòran cruinn, agus iad 
ri urnuigh. 

13 Agus an uair a bha Pead- 
ar a' bualadh doruis a' gheata, 
thàinig gruagach d'am b'ainm 
Roda a dh'èisdeachd. 

14 Agus an uair a dh'aith- 
nich i guth Pheadair, tre 
aoibhneas cha d'fhosgail i an 
■geata, ach ruith i stigh, agus 
dh'innis i gu'n robh Peadar 
'n a sheasamh aig a' gheata. 

15 Ach thubhairt iad rithe, 
.Tiia thu air mhi-chèill. Ach 
bha ise toirt dearbh-chinnte 
gu'n robh e mar sin. An sin 
thubhairt iad, Is e 'aingeal a 
ta ann. 

16 Ach bhuanaich Peadar 
a' bualadh an doruis : agus an 
uair a dh'fhosgail iad, agus a 
chunnaic iad e, bha iad làn 
uamhais. 

17 Ach air dhasan smèid- 
eadh orra le a làimh iad a bhi 
'n an tosd, chuir e'n cèill doibh 
cionnus a tlmg an Tighearn 
as a' phrìosan e. Agus thu- 
bhairt e, Innsibh na nithe so 
do Sheumas agus do na bràith- 



ribh. Agus air dol a mach 
dha, chaidh e gu àit eile. 

18 Agus air teachd do'n 
là bha iomairt nach bu bheag 
'am measg nan saighdearan, 
ciod a thachair do Pheadar. 

19 Agus an uair a dh'iarr 
Herod e, agus nach d'fhuair 
se e, rannsaich e an luchd 
coimhead, agus dh'orduich e 
an toirt air falbh chum peanais. 
Agus chaidh e sios o ludea 
gu Cesarea, agus rinn e còmh- 
nuidh an sin. 

20 Agus bha fearg mhòr 
aig Herod ri muinntir Thiruis 
agus Shidoin : ach thàinig iad- 
san a dh'aon inntinn d'a ionn- 
suidh, agus air dhoibh Blastus 
seomradair an righ a thoirt air 
ann crann, dh'iarr iad sìth ; do 
bhrìgh gu'n robh an tìr air a 
beathachadh le tir an righ. 

21 Agus air là orduichte, 
air do Herod bhi air a sgeud- 
achadh le eudach rìoghail, a- 
gus 'n a shuidhe air a righ- 
chaithir, labhair e gu deas- 
bhriathrach riu. 

22 Agus rinn an sluagh iol- 
ach, ag ràdh, Is guth Dè so, 
agus cha ghuth duine. 

23 Agus air ball bhuail ain- 
geal an Tighearn e, do bhrìgh 
nach d' thug e a' ghlòir do 
Dhia : agus dh'itheadh ie 
cnuimhibh e, agus chaidh an 
deò as. 

24 Ach dh'fhàs focal an 
Tighearn agus mheudaich- 
eadh e. 

25 Agus phill Barnabas a- 
gus Saul lerusalem, air 
dhoibh am ministrileachd a 



CATB 

choirahlionadh, a' toirt leo 
mar an ceiidna Eoin, da'n co- 
ainm Marcus, 

CAIB. XIIL 

ANIS bha aims an eaglais 
a bha aig Antioch, fàidh- 
ean, agus luchd-teagaisg àr- 
aidh ; mar a ta Barnabas, agus 
Simeon ris an abrar Niger, a- 
gus Lucius o Chirene, agus 
Mànaen comh-alta Heroid an 
Tetrairc, agus Saul. 

2 Agus air dhoibh bhi ri 
ministrileachd do'n Tighearn, 
agus a' trasgadh, thubhairt an 
Spiorad naomh, Cuiribh air 
leth dhomhsa Barnabas agus 
Saul, chum na h-oibre gus an 
do ghairni mi iad. 

3 An sin air dhoibh trasg- 
adh agus urnuigh a dhean- 
amh, agus aii làmhan a chur 
orra, leig iad uatha iad. 

4 Mar sin air dhoibh-san a 
bhi air an cur a mach leis an 
Spiorad naomh, chaidh iad 
sìos gu Seleucia ; agus o siii 
sheòl iad gu Ciprus. 

5 Agus air dhoibh bhi ann 
an Salamis, shearmonaich iad 
focal Dè ann an sionagogaibh 
nan ludhach : agus bha mar 
an ceudna Eoin aca mar f hear- 
frithealaidh. 

6 Agus an uaira chaidh iad 
troimh an eilean gu Paphos, 
fhuair iad druidh àraidh, taidh 
brèige, ludhach, d'am b'ainm 
Bariesus : 

7 Neach a bha maille ri Ser- 
gius Paulus an t-uachdaran, 
duine tuigseach; air dhasan 
Barnabas agus Saul a ghairm 



XITI 255 

d'a ionnsuidh, dh'iarr e focal 
Dè a chluinntinn. 

8 Ach chuir Elimas an 
druidh, (oir is ann mar so a dh'- 
eadar-theangaichear 'ainm,) 
'n an aghaidh, ag iarraidh an 
t-uachdaran a thionndadh o'n 
chreidimh. 

9 An sin air bhi do Shaul, 
(d'an goirear Pòl,) làn do'n 
Spiorad naomh, agus ag amh- 
arc gu geur air, 

10 Tliubhairt e, O thusa a 
ta làn do'n uile cheilg, agus 
do'n uile dhroch-bheirt, a mhic 
an diabhuii, a nàmhaid na h- 
nile fhìreantachd, nach sguir 
tliu do fhiaradh shlighean dìr- 
each an Tighearna ? 

11 Agus feuch a nis, tha 
làmh an Tighearn ort, agus 
bithidh tu dall, gun a' ghrian 
fhaicinn rè tamuill. Agus air 
ball thuit ceò agus dorchadas 
air ; agus a' tionndadh mu'n 
cuairt, dh'iarr e dream a 
threòraicheadh air làimh e. 

12 An sin an uair a chunn- 
aic an t-uachdaran an ni a 
rinneadh, chreid e, air dha 
bhi làn iongantais mu theagasg 
an Tighearna. 

18 Agus air gabhail luinge 
do Phòl agus d'a chuideachd 
o Phaphos, thàinig iad gu Per- 
ga na Pamphilia : agus air do 
Eoin am fàgail, phill e gu le- 
rusalem. 

14 Ach air dhoibh-san im- 
eachd o Pherga, thàinig iad 
gu Antioch na Pisidia, agus 
chaidh iad a steach do'n t-sio- 
nagog air là na sàbaid, agus 
shuidh iad. 



256 



GNIOMHARA. 



15 Agus an dèigh leughaidh 
an lagha agus nam Fàidhean, 
chuir uachdarain na siona- 
goig da'n ionnsuidh, ag ràdh, 
Fheara agiis a bhràithre, ma 
tha focal earail agaibh do'n t- 
sluagh, abraibh e. 

16 'An sin an uair a sheas 
Pòl suas agus a smèid e orra le 
'làimh, thubhairt e, Fheara Is- 
raeiJ, agus sibhse air am bheil 
eagal Dè, eisdibh. 

17 Thagh Dia a' phobuill 
so Israeil ar n-aithriche, agus 
dh'àrdaich e'm pobull 'n uair 
a bha iad air choigrich ann 
an tìr na h-Eiphit, agus le 
làimh àrd thug e iad a mach 
aisde. 

18 Agus mu thimchioll 
ìiine dhà fhichead bliadhna 
ghiùlain e le'm beusaibh anns 
an fhàsach. 

19 Agus an uair a sgrios e 
seachd cinnich ann an tìr Cha- 
naain, roinn e am fearann orra- 
8an le crannchur. 

20 Agus 'n a dhèigh sin mu 
thimchioll ceithir cheud agus 
leth-clieud bliadhna, thug e 
dhoibh breitheamhna, gu Sa- 
muel am fàidh. 

21 Agus 'n a dhèigh sin dh'- 
iarr iad righ : agus thug Dia 
dhoibh Saul mac Chis, duine 
do thrèibh Bheniamin, rè dhà 
fhichead bUadhna. 

22 Agus air dha esan atharr- 
achadh, thog e suas Daibhidh 
gu bhi 'n a righ dhoibh ; d'an 
d'thug e mar an ceudna fian- 
uis, ag ràdh, Fhuair mi Daibh- 
idh mac lese, duine a rèir mo 
chridhe fèin, a ni m' uile thoil. 



23 Do shliochd an duine 
so thog Dia suas do Israel a 
rèir a gheallaidh, Slanuighear, 
eadhon losa : 

24 Air do Eoin roimh a 
theachdsan, baisteadh an aith- 
reachais air tùs a shearmonach- 
adh do phobull Israeil uile. 

25 Agus mar a choimhHon 
Koin a thriall, thubhairt e, An 
ti a ta sibh a' saoilsinn is mise, 
cha mhi e. Ach feuch, a ta 
neach a' teachd a'm' dhèigh, 
nach airidh mi air brògan a 
chos fhuasgladh. 

26 Fheara agiis a bhràithre, 
a chlann fine Abrahaim, agus 
a mheud agaibh air am bheil 
eagal Dè, is ann do 'ur n-ionn- 
suidh-sa a chuireadh focal na 
slàinte so. 

27 Oir iadsan a ta chòmh- 
nuidh ann an lerusalem, agus 
an uachdarain, air dhoibh bhi 
aineolach airsan, agus air foc- 
laibh nam Fàidhean a ta air an 
leughadh gach sàbaid, le esan 
a dhìteadh choimhlion siad 
iad. 

28 Agus ged nach d'fhuair 
iad coire bàis air bith ann, 
dh'iarr iad air Pilat gu'n cuirt- 
eadh esan gu bàs. 

29 Agus an uair a choimh- 
lion iad na h-uile nithe bba 
sgrìobhta mu 'thimchioll, thug 
iad a nuas o'n chrann e, agus 
chuir iad ann an uaigh e. 

30 Ach thog Dia suas o na 
marbhaidh e : 

31 Agus chunnacas e rè 
mòrain làithean leosan, a 
chaidh suas maille ris o Gha- 
lile gu lerusalem, dream a ta 



CAIB. XIII. 



257 



'n am fianuisibh dhasan do'n 
t-sluagli. 

32 Agus a ta sinne a' soisg- 
eulachadh dhuibhse a' gheall- 
aidh, a rinneadh do na h-aith- 
richibh, 

33 Gu'n do choimhlion Dia 
so dhuinne an clann, air dha 
losa thogail suas ; mar a ta e 
sgrìobhtamar an ceudna 's an 
dara Salm, Is tu mo Mhacsa, 
an diugh ghin mi thu. 

34 Agus 7nar dhearbhadh 
gu'n do thog e suas e o na 
marbhaibh, gun e a philltinn 
air ais tuiUeadli chum truaiU- 
idheachd, thubhairt e mar so, 
Bheir mise dhuibh tròcaire 
cinnteach Dhaibhidh. 

35 Uime sin thubhairt e 
mar an ceudna ann an Salm 
eile, Cha-n fhuiling thu do d' 
Aon naomh gu'm faic e truaill- 
idheachd : 

36 Oir an dèigh do Dhaibh- 
idh a ghinealach fèin a riarach- 
adh a rèir toil Dhè, choidil e, 
agus chuireadh e chum 'aith- 
riche, agus cliunnaic e truaill- 
idheachd : 

37 Ach an ti a thog Dia 
suas, cba-n fhac e truaillidh- 
eachd. 

38 Uime sin biodh fhios ag- 
aibh-sa, fheara agus a bhràitli- 
re, gur ann tre'n duine so a 
ta maitheanas pheacanna air 
a shearmonachadli dhuibh : 

39 Agus trìd-san a ta gach 
neach a chreideas air a shaor- 
adh o na h-uile nithibh, o 
nach robh e'n comas duibh bhi 
air bhur saoradh le lagh 
Mhaois. 



40 Thugaibh aire uime sin, 
nach tig oirbh an ni a ta air a 
ràdh anns na Fàidhibh ; 

41 Feuchaibh a luchd-tarc- 
uis, agus gabhaibh iongantas, 
agus rachadh as duibh : oir 
oibrichidh mise obair ann bhur 
làithibh-sa, obair nach creid 
sibh idir, ge do chuireadh 
duine an cèill duibh e. 

42 Agus an uair a chaidh 
na h-Iudhaich a mach as an 
t-sionagog, ghuidh na Cinnich 
gu'n rachadh na briathra so a 
labhairt riu fèin an t-sàbaid 
'n a dhèigh sin. 

43 A nis an uair a sgaoil 
an coimhthional, lean mòran 
do na h-Iudhaich agus do na 
proselitieh chràbhach Pòl a- 
gus Barnabas : agus labhair 
iadsan riu, agus chuir iad imp- 
idh orra fuireach ann an gràs 
Dhè. 

44 Agus air an là sàbaid a 
b'fhaigse, is beag nach do 
chruinnich am baile gu h- 
iomlan a dh'èisdeachd ri focal 
Dè. 

45 Ach an uair a chunnaic 
na h-Iudhaich na slòigh, lìon- 
adh iad le h-eud, agus labhair 
iad an aghaidh nan nithe sin 
a labhradh le Pòl, a' labhairt 
'n an aghaidh agus a' tabhairt 
toibheim. 

46 An sin dh'fhàs Pòl agus 
Barnabas dàna, agus thubh- 
airt iad , B'èigin focal Dè bhi 
air a labhairt ribhse air tùs • 
ach do bbrìgh gu'n do cbuir 
sibh cùl ris, agus gur i bhur 
breth oirbh fèin nach airidh 
sibh air a' bbeatha inhaireann- 



258 



GNIOMHARA. 



ach, feuch, a ta sinne a' pillt- 
inn chura nan Cinneach. 

47 Oir is ann mar sin a 
dh'àithn an Tighearna dhuinn, 
ag radh, Chuir rai thu raar 
sholus do na Cinnich, chum 
gu'm bitheadh tu mar shlàinte 
gu iomall na talmhainn. 

48 Agus an uair a chuala 
na Cinnich so, rinn iad gaird- 
eachas, agus ghlòraich iad foc- 
al an Tighearna : agus chreid 
a mheud 's a bha orduichte 
chura na beatha maireannaich. 

49 Agus sgaoileadh focal 
an Tighearna feadh na tìre 
uile. 

50 Ach bhrosnuich na h- 
ludhaich na ranài chràbhach 
agus urraraach, agus daoine 
uaisle na caithreach, agus thog 
iad geur-leanmhuinn air Pòl 
agus Barnabas, agus thilg iad 
a mach as an crìochaibh iad. 

51 Ach chrath iadsan dus- 
lach an cos dhiubh 'n an agh- 
aidh, agus thàinig iad gu Ico- 
nium. 

52 Agus bha na deisciob- 
uil air an lìonadh le h-aoibh- 
neas, agus leis an Spiorad 
naomh. 

CAIB. XIV. 

AGUS tharladh ann an 
Iconium, gu'n deachaidh 
iad araon a steach do shiona- 
gog nan ludhach, agus gu'n 
do labhair iad air chor as gu'n 
do chreid cuideachd rahòr do 
na h-Iudhaich, agus raar an 
ceudna do na Greugaich. 

2 Ach bhrosnuich na h- 
ludhaich mhi-chreideach, agus 



lìon iad do dhroch rùn innt- 
inn nan Cinneach an aghaidh 
nam bràithre, 

8 Uime sin dh'fhan iad 
aimsir fhada a' labhairt gu 
dàna mu thimehioll an Tigh- 
earn, a rinn fianuis do fhocal 
a ghràis, agus a thug fa'near 
coraharan agus raìorbhuilean 
a bhi air an deanamh le'n 
làrahaibh-san. 

4 Ach bha sluagh a' bhaile 
air an roinn : agus bha cuid 
diubh leis an h-Iudhaich, a- 
gus cuid eile leis na h-abstol- 
aibh. 

5 Agus an uair a thugadh 
ionnsuidh araon leis na Cinn- 
ich, agus mar an ceudna leis 
na h-Iudhaich, maille r'an 
uachdaranaibh chum iadsan 
a rahaslachadh agus a chlach- 
adh, 

6 'N uair a thuig iadsan so, 
theich iad gu Listra agus 
Derbe, bailte do Licaonia, a- 
gus chnm na dùthcha mu'n 
cuairt : 

7 Agus bha iad a' searmon- 
achadh an t-soisgeil an sin. 

8 Agus bha ann an Listra 
duine àraidh gun lùth 'n a 
chosaibh 'n a shuidhe, a bha 
bacacli o bhroinn a mhàthar, 
neach nach d'imich riamh : 

9 Chual esan Pòl a' labh- 
airt : neach air dha amharc 
gu geur air, agus a thuigsinn 
gu robh creidimh aige chum 
a leigheas, 

10 Thubhairt e le guth àrd, 
Seas suas gu dìreach air do 
chosaibh. Agus leum esan 
agus dh'iraich e. 



11 Ag'iis an uair a chunn- 
aic an sluagli an ni a rinn Pòl, 
thog iad an guth, ag ràdh ann 
an cànain Licaonia, Tha na 
Dèe air teachd a nuas 'an coslas 
dhaoine d'ar n-ionnsuidh-ne. 

12 Agus ghoir iad do Bhar- 
nabas, lupiter ; agus do Phòl, 
jNIercurius, do bhrìgh gu'm 
b'e am prìomh fhear-labhairt 
e. 

13 An sin thug sagart lu- 
piteir, a bha fa chomhair an 
caithreach-san, tairbh agus 
blàth-fhleasgaidh chum nan 
geata, agus b'àill leis ìobairt 
a dheanamh maille ris an 
t-sluagh. 

14 Ach an uair a chuala na 
h-abstoil Barnabas agus Pòl 
so, reub iad an eudach, agus 
ruith iad a steach am measff 
an t-sluagh, ag èigheach, 

15 Agus ag ràdh, A dhaoine, 
c'ar son a ta sibh a' deanamh 
nan nithe so? oir is daoine 
sinne cosmhuil ribhfèin thaobh 
fulangais, a' searmonachadh 
dhuibhse, pilltinn o na nith- 
ibh dìomhain sin chum an Dè 
bheò a rinn nèamh, agus an 
talamh, agus an cuan, agus na 
h-uile nithe a ta annta : 

16 Neach anns na linnibh a 
chaidh seachad, a dh'fhuiling 
do ua h-uile Chinnich imeachd 
'n an slighibh fèin. 

17 Gidheadh, cha d'fhàg se 
e fè'n gun fhianuis, a' dean- 
anib maith, agus a' toirt dhuinn 
uisge o nèamh, agus aimsire 
tarbhach, a' lìouadh ar cridh- 
eacha le biadh agus le subh- 
achas. 



;. XIV. 259 

18 Agus ag ràdh nan nithe 
so dhoibh, is gann a chum iad 
an sluagh gun ìobairt a dhean- 
amh dhoibh. 

19 Agus thàinig ludhaich o 
Antioch agus o Iconium, agus 
chomhairlich iad an sluagh, 
agus air dhoibh Pòl a chlach- 
adh, tharruing iad a mach as 
a' bhaile e, a' saoilsinn gu robh 
e marbh. 

20 Ach air seasamh do na 
deisciobluibh m'a thimchioll, 
dh'èirich e, agus chaidh e 
steach do'n bhaile ; agus air 
an là màireach dh'imich e 
maille ri Barnabas gu Derbe. 

21 Agus an uair a shear- 
monaich iad an soisgeul do'n 
bhaile sin, agus a rinn iad 
mòran dheisciobul, phill iad gu 
Listra, agus Iconium, agus 
Antioch, 

22 A' neartachadh anama 
nan deisciobul, agus ag earail 
orra buanachadh 's a' chreid- 
imh, agus a' teagasg gur ann 
tre iomadh àmhghar is èigin 
(luinn dol a steach do rìogh- 
achd Dhè. 

23 Agus an uair a dh'or- 
duich iad seanairean dhoibb 
anns gach eaglais, agus a rinn 
iad urnuigh maille ri trasgadh, 
dh'earb siad iad ris an Tigh- 
earn, anus an do chreid iad. 

24 Agus an dèigh dhoibh 
dol troimh Phisidia, thàinig 
iad gu Pamphilia. 

25 Agus air dhoibh am 
focal a laljhairt ann am Perga, 
chaidh iad sìos gu Atalia : 

26 Affus sheòl iad as a sin 
gu Antioch, aii t-ait o'n d'earb- 



260 



GNIOMHARA, 



adli iad ri gràs Dhè, chum na 
h-oibre a choimhlion iad. 

27 Agus an uair a thàinig 
iad, agus a chruinnich iad an 
eaglais an ceann a chèile, 
dh'aithris iad meud nan nithe 
a rinn Dia leo, agus gu'n 
dh'fhosgail e dorus creidimh 
do na Cinnich. 

28 Agus dh'fhan iad 'an sin 
aimsir nacli bu bheag maille 
ris na deisciobluibh. 

CAIB. XV. 

AGUS theagaisg dream àr- 
aidh, a thàinig a nuas o 
ludea, na bràithre, ag radh, 
Mur timchioll-ghearrar sibh a 
rèir gnàtha Mhaois, cha-n 'eil 
e'n comas duibh bhi air bhur 
tèarnadh. 

2 Uime sin air do Phòl, a 
gus do Bharnabas connsach- 
adh agus deasboireachd nach 
bu bheag a bhi aca riu, dh'ord- 
uich iad Pòl agus Barnabas, 
agus dream àraidh eile dhiuhh 
fèin, a dhol suas chum nan ab- 
stol agus nan seanairean gu 
lerusalem mu thimchioll na 
ceisde so. 

3 Agus air dhoibh bhi air 
an toirt air an aghaidh leis an 
eaglais, chaidh iad troimh Phe- 
nice, agus Shamaria, a' cur an 
cèiU iompachaidh nan Cinn- 
each : agus thug iad aoibhneas 
mòr do na bràithribh uile. 

4 Agus an uair a thàinig 
^ad gu lerusalem, ghabhadh 
riu leis an eaglais, agus na 
h-abstolaibh, agus na seanair- 
ibh, agus dh'innis iad meud 
nan nithe a rinn Dia leosan. i 



5 Ach dh'èirich dream àr- 
aidh do bharail nam Phairis- 
each a bha 'n an creidich, ag 
ràdh, Gur còir an timchioll- 
ghearradh, agus àithneadh 
dJioibh lagh Mhaois a choimh- 
ead. 

6 Agus thàinig na h-abstoil 
agus na seanairean an ceann 
a chèile a dh'fheuchainn mu'n 
chùis so. 

7 Agus an dèigh mòrain 
deasboireachd, dh'èirich Pead- 
ar agus thubhairt e riu, Fheara 
agus a bhràithre, tha fhios ag- 
aibh o cheann fhada gu'n do 
ròghnuich Dia 'n ar measg-ne, 
o m' bheulsa gu'n cluinneadh 
na Cinnich focal an t-soisgeil, 
agus gu'n creideadh iad : 

8 Agus rinn an Dia d'an 
aithne an cridhe,fianuisdhoibh, 
a' tabhairt an Spioraid naoimh 
dhoibh, raar a thug e dhuinne ; 

9 Agus cha d'rinn e eadar- 
dhealachadh eadar sinne agus 
iadsan, a' glanadh an cridhe le 
creidimh. 

10 C'ar son uime sin a nis 
a ta sibh a' brosnuchadh Dhè, 
le cuing a chur air muineal 
nan deisciobul, nach robh aon 
chuid ar n-aithriche no sinne 
comasach air a giùlan ? 

11 Gidheadh a ta sinn a' 
creidsinn, tre ghràs an Tigh- 
earna losa Criosd, gu saorar 
sinn amhuil mar iadsan. 

12 An sin dh'fhan a' chuid- 
eachd uile 'n an tosd, agus 
thug iad èisdeachd do Bharna- 
bas agus do Phòl, ag inn- 
seadh meud nan comhara agus 
inam inìorbhuile a rinn Dia 



CAIB 

leosan am measg nan Cinn- 
each. 

13 Agus an dèigh dhoibh 
bhi 'n an tosd, fhreagair Seu- 
nias, ag ràdh, Fheara agus a 
bhràithre, èisdibh riumsa : 

14 Chuir Simeon an cèill 
cionnus a dli'fhiosraich Dia na 
Cinnich air tiìs, le pobull a 
ghabhail as am measg d'a ainm 
fèin. 

15 Agus do so tha briathra 
nam fàidhean a' co-fhreagairt ; 
a rèir mar a ta e sgrìobhta, 

16 An dèigli so pillidh mi, 
agus togaidli mi suas a rìs 
pàilliun Dhaibhidh, a ta air 
tuiteam ; agus togaidh mi a 
rìs an ni a thuit deth, agus 
cuiridh mi suas e : 

17 Chum gu'n iarr fuigh- 
eall nan daoine an Tighearn, 
agus na h-uile Chinnich, air 
an goirear m'ainra-sa, tha an 
Tighearn ag ràdh, a ta dean- 
amh nan nithe sin uile. 

18 Aithnichte do Dhia tha 
'oibre fèin uile o thoiseach an 
t-saoghail. 

19 Uime sin is i mo bhreth- 
sa, nach cuir sinn mi-shuaimh- 
neas orrasan do na Cinnich, 
a ta air pilltinn chum Dhè : 

20 Ach gu'n sgrìobh sinn 
d'an ionnsuidh, iad a sheach- 
nadh truaillidheachd ìodhola, 
agus strìopaehais, agus ni 
tachdta, agus fola. 

21 Oir a ta aig Maois o na 
linnibh cian anns gach baile 
daoine a ta 'g a shearmonach- 
adh air dha bhi air a leugh- 
adh, gach là sàbaid anns na 
sionagogaibh. 



XV. 261 

22 An sinn chunnacas iom- 
chuidh do na h-abstolaibh, a- 
gus do na seanairibh, maiUe 
ris an eaglais uile, daoine 
taghta dhiubh fèin a chur gu 
Autioch, maille ri Pòl agus 
Barnabas; eadJion, ludas d'an 
co-ainm Barsabas, agus Silas, 
daoine inbheach am measg 
nam bràithre : 

23 Agussgrìobh iad litriche 
leo air an dòigh so, Tha na 
h-abstoil, agus na seanairean, 
agus na bràithrean a' cur 
beannachd chum nam bràith- 
re do na Cinnich a ta ann an 
Antioch, agus ann an Siria, a- 
gus ann an Cilicia : 

24 Do bhrigh gu'n cuala 
sinne, gu'n do chuir dream 
àraidh a chaidh uainne mi- 
shuaimhneas oirbh le briath- 
raibh, ag atharrachadh bhur 
n-inntinn, ag ràdh, Gur coir 
dhuibh bhi air bhur timchioll- 
ghearradh, agus an lagh a 
choimhead ; do nach d'thug 
sinne a leithid sin a dh'kiùi- 
ne : 

25 Chunnacas iomchuidh 
duinne, air dhuinn bhi cruinn 
a dh'aon toil, daoine taghta a 
chur do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
maille ri ar hraithribh gràdh- 
ach Barnabas agas Pòl ; 

26 Daoine a thug an anama 
fèin air son ainme ar Tigh- 
earna losa Criosd. 

27 Chuir sinn uime sin lu- 
das agus Silas uainn, a dh'inn- 
seas dhuibh na nithe ceudna 
le cainnt bheoil. 

28 Oirchunnacas iomchuidh 
do'n Spiorad naomh, agus 



262 



GNIOMHARA. 



dhuinne, gun ni air bith tuill- 
eadh a chur oirbh a dh'uallaich 
Aì na nithe feumail so ; 

29 Sibh a sheachnadh nithe 
a chaidh ìobradh do ìodhol- 
uibh, agus fola, agus ni tachd- 
ta, agus strìopachais : uatha 
so ma choimhideas sibh sibh 
fèin, ni sibh gu maith. Slàn 
leibh. 

30 Uime sin an uair a leig- 
eadh uatha iad, thàinig iad gu 
Antioch : agus air cruinneach- 
adh an t-sluaigh dhoibh, thug 
iad seachad an litir. 

31 Agus an uair a leugh 
iad sin, rinn iad gairdeachas 
air son na comhfhurtachd. 

32 Agus air bhi do ludas 
agus do Shilas 'n am fàidhibh 
iad fèin, le mòran bhriathraibh 
dh'earailich, agus neartaich 
iad na bràithre. 

83 Agus air fuireacli rè ùine 
dhoibh, leigeadh air falbh 'an 
sìth iad o na bràithribh chum 
nan abstol. 

34 Gidheadhchunnacasiom- 
chuidh do Shilas còmhnuidh a 
dheanamh 'an sin. 

35 Dh'fhan Pòl mar an 
ceudna agus Barnabas ann an 
Antioch, a' teagasg agus a' 
searmonachadh maille ri mòr- 
an eile mar na ceudna, focail 
an Tighearna. 

36 Agus an dèigh làithean 
àraidh, thubhairt Pòl ri Bar- 
nabas, Pilleamaid agus faic- 
eamaid ar bràithre, anns gach 
baile anns an do shearmonaich 
sinn focal an Tighearna, cionn- 
us a ta iad. 

37 Agus b'àill le Barnabas 



iad a thoirt Eoin, d'an co- 
ainm Marcus leo. 

38 Ach cha do mheas Pòl 
gu'm bu chòir dhoibh esan, a 
dli'fhalbh uatha o Phamphiiia, 
agus nach deachaidh maille riu 
chum na h-oibre, a thoirt leo. 

39 Dh'èirich uime sin con- 
spoid eatorra cho dian, as gu'n 
do sgaradh o chèile iad : agus 
mar sin thug Barnabas leis 
Marcus, agus chaidh e air 
luing gu Ciprus ; 

40 Ach thagh Pòl Silas, a- 
gus dh'imich e, air dha bhi air 
earbsadh ri gràs Dè leis na 
bràithribh. 

41 Agus shiubhail e troimh 
Shiria agus Chilicia, a' daing- 
neachadh nan eaglaisean. 

CAIB XVI. 

AN sin thàinig e gu Derbe 
agus Listra : agus, feuch, 
bha deisciobul àraidh an sin, 
d'am b'ainm Timoteus, mac 
mnà àraidh do'n chinneach 
ludhach, a bha 'n a creideach ; 
ach bu Ghreugach a b'athair 
dha : 

2 A bha fo dheadh ainm 
aig na bràithribh a bha ann 
an Listra agus ann an Iconi- 
um. 

3 Bha toil aig Pol am fear 
so a dhol a mach maille ris; 
agus ghabh e agus thimchioll- 
ghearr se e, air son nan ludh- 
ach a bha anns na h-àitibh sin : 
oir bha fios aca uile gu'm bu 
Ghreugach 'athair. 

4 Agus mar a shiubhail iad 
troimh na bailtibh, thug iad 
doibh na h-orduighean r'an 



CAIB. XVI. 



263 



coimhead a dli'orduicheadh 
leis na h-abstolaibh agus na 
seanairibh a bha ann an leru- 
salem. 

5 Aofus mar sin bha na h- 
eaoflaisean air an dainmeach- 
adh anns a chreidimh, agus 
mheudaicheadh iad gach là 'an 
àirearah. 

6 A nis an uair a chaidh 
iad troimh Phrigia, agus tìr 
Ghalatia, agus a bhacadh 
dhoibh leis an Spiorad naomh 
am focal a labhairt 's au A- 
sia, 

7 An dèigh dhoibh teachd 
gu Misia, dh'fheuch iad ri dol 
gu Bitinia : ach cha do leig 
an Spiorad leo. 

8 Agus air dhoibh gabhail 
seachad air JNIisia, chaidh iad 
sìos gu Troas. 

9 Agus chunnacas sealladh 
le Pòl 's an oidhche : Sheas 
duine àraidh o INIhacedonia, 
agus ghuidh e air, ag ràdh, 
Thig thairis gu JNIacedonia, 
agus cuidich leinne. 

10 Agus an uair a chunn- 
aic e an sealladh, air ball dh'- 
iarr sinn dol thairis gu Mace- 
donia, a 'dearbh-thuigsinn gu'n 
do ffhairm an Tighearna sinn 
chum an soisgeul a shearmon- 
achadh dhoibh. 

1 1 Uime sin air dhuinn long 
a ghabhail o Throas, thàinig 
sinn gu dìreach gu Samotra- 
eia, agus air an la 'n a dhèigh 
sin gu Neapolis ; 

12 Agus o sin gu Phih'pi, 
ceud bhaile na cuid sin do 
Mhacedonia, agus ^'ùr-threa- 
bhachas e: agus bha sinn a 



chòmhnuidh anns a' bhaile sin 
làithean àraidh. 

13 Agus air là na sàbaid 
chaidh sinn a mach as a' bhaile 
ri taobh aimhne, far am b'àbh- 
aist urnuigh a dheanamh ; a- 
gus air dhuinn suidhe, labhair 
sinn ris na mnaibh a chruinn- 
icheadh 'an sin. 

14 Agus dh'èisd bean àr- 
aidh ruinn d'am b'ainm Lidia, 
bean-reicidh purpuir, o bhaile 
Thiatira, a bha' deanamh aor- 
aidh do Dhia ; aig an d'fhosg- 
ail an Tighearn a cridhe, ionn- 
us gu'n d'thug i aire do na 
nithibh a labhradh le Pòl. 

15 Agus an uair a bhaist- 
eadh i, agus a teaghlach, 
ghuidh i oirnn, ag ràdh, Ma 
mheas sibh mise bhi dìleas do'n 
Tighearn, thigibh a steach do 
m' thigh, agus deanaibh còmh- 
nuidh ann. Agus cho-èignich 
i sinn. 

16 Agus tharladh, ag dol 
dhuinne chum urnuigh, gu'n 
do thachair oimn banoglach 
àraidh aig an robh spiorad 
fiosachd, a thug mòr-bhuann- 
achd d'a maighstiribh le fios- 
achd a dheanamh : 

17 Lean ise Pòl agus sinne, 
ugus ghlaodh i, ag ràdh, Is 
iad na daoine so seirbhisich 
an Dè a's ro-airde, a ta a' 
nochdadh dhuinne slighe na 
slàinte. 

18 Agusrinn i so rèmòrain 
do làithibh. Ach air do Phòl 
a bhi doilich, thionndaidh e a- 
gus thubhairt e ris an Spiorad, 
A ta mi 'toirt orduigh dhuit 
ann an ainm losa Criosd dol 



264 



GNIOMHARA. 



a mach aisde. Agus chaidh 
e mach air an uair sin fèin. 

19 Agus an uair a chunnaic 
a maighstirean gu'n d'fhalbh 
dòchas am buannachd, rug iad 
air Pòl agus air Silas, agus 
tharruing iad do'n mhargadh 
iad, chum nan uachdaran ; 

20 Agus air dhoibh an toirt 
chum luchd-riaghlaidh aMa?7e, 
thubhairt iad, Tha na daoine 
so a' buaireadh ar baile gu ro 
mhòr, air dhoibh bhi 'n an 
ludhaich, 

21 Agus a ta iad a' teagasg 
ghnàthanna nach 'eil cead- 
uichte dhuinne a ghabhail no 
leantuinn, do bhrìgh gur Ro- 
mhanaich sinn. 

22 Agus dh'èirich an sluagh 
dh'aon-f heachd 'n an aghaidh : 
agus reub na h-uachdarain an 
eudach diubh, agus dh'àithn 
iad an sgiùrsadh le slataibh. 

23 Agus an dèigh dhoibh 
iomadh buille a leagadh orra, 
thilg iad 'am prìosan iad, a' 
toirt sparraidh dofhear-coimh- 
ead a' phrìosain an gleidheadh 
gu tèaruinte. 

24 Neach air dha an àithne 
sin f haotainn, a thiig iad do'n 
phrìosan a b'fhaide a stigh, 
agus a dhaingnich an cosa 's a' 
cheap. 

25 Agus mu mheadhon- 
oidhche air do Phòl agus do 
Shilas urnuigh a dheanamh, 
sheinn iad laoidh-mholaidh do 
Dhia ; agus chuala na prìosan- 
aich iad. 

26 Agus gu h-obann bha 
crith-thaìmhainn mhòr ann, air 
chor as gu'n do chrathadh 



bunaitean a' phrìosain : agus 
air ball dh'f hosgladh na dorsan 
uile,agus dh'f huasgladh cuibh- 
reacha gach neach aca. 

27 Agus air do f hear-coimh- 
ead a' phrìosain dùsgadh à 
codal, agus air faicinn dorsa a' 
phrìosain fosgailte, tharruing 
e a chlaidheamh, air ti e fèin 
a mharbhadh, a' saoilsinn gu 
robh na prìosanaich air teich- 
eadh. 

28 Ach ghlaodh Pòl le guth 
àrd, ag ràdh, Na dean cron 
sam bith ort fèin ; oir tha sinn 
uile an so. 

29 Agus air gairm soluis 
da-san, leum e steach, agus 
thàinig e air chrith, agus thuit 
e sìos an làthair Phòil 
Shilais ; 

80 Agus air dha an toirt a 
mach, thubhairt e, A mhaigh- 
stirean, ciod is còir domh a 
dheanamh chum gu tèarnar 
mi ? 

31 Agus thubhairt iadsan, 
Creid anns an Tighearna losa 
Criosd, agus tèarnar thu fèin, 
agus do thigh. 

32 Agus labhair iad focal 
an Tighearna ris, agus riusan 
uile a bha 'n a thigh. 

33 Agus air dha an toirt 
leis air an uair sin fèin do'n 
oidhche, nigh e an creuchdan ; 
agus bhaisteadh e fèin, agus a 
mhuinntir uile, gun dàil. 

34 Agus an uair a thug e 
d'a thigh iad, chuir e bord 
rompa, agus rinn e gairdeachas 
maiUe r'a theaghlach uile, a' 
creidsinn ann an Dia. 

35 Agus air teachd do'n là. 



CAIB. XVII. 



265 



chuìr an luchd riaghlaidh na 
maoir uatha, ag ràdh, Leig air 
an comas na daoine sin. 

3 6 Aons dh'innis fear-coimh- 
ead a' phrìosain na briathra so 
do Phòl, Gu'n do chuir an 
luchd-riaghlaidh fios uatha 
sibhse a leigeadh as : uime sin 
rachaibh a mach, agus imich- 
ibh 'an sìth. 

37 Ach thubhairt Pòl riu, 
an dèigh dhoibh ar sgiùrsadh 
gu follaiseach gun ar dìteadh, 
agus gur Romhanaich sinn, 
thilg iad 'am prìosan sinn ; a- 
gus a nis am b"àill leo ar cur 
a mach an uaignidheas ? cha-n 
eadh gu deimhin ; ach thig- 
eadh iad fèin agus thugadh iad 
a mach sinn. 

38 Agus dh'innis na maoir 
na briathra sin do na h-uachd- 
aranaibh : agus ghabh iad 
eagal an uair a chual iad gu'm 
bu Romhanaich iad. 

39 Agus thàinig iad agus 
chuir iad impidh orra, agus air 
dhoibh a?ì toirt a mach. ghuidh 
iad OìTa imeachd a mach as a' ^ 
bhaile. ! 

40 Agus air dol a mach as 
a' phrìosan doibh, chaidh iad 
a steach do thigh Lidia: agus 
an uair a chunnaic iad na 
bràithre, thug iad comfhurt-! 
achd dhoibh, agus dh'imich 
iad rompa 

CAIB. XVIL 

ANIS air dhoibh imeachd 
troimh Amphipolis, agus 
Apolonia, thàinig iad gu Tesa- j 
lonica, far an robh sionasfos: 
aig na h-Iudhaich : i 



I 2 Agus mar gu ghnàth le 
Pòl, chaidh e steach d'an ionn- 
suidh, agiis air tri làithibh sà- 
baid reusonaich e riu as na 
sgriobtuiribh, 

3 am fosgladh agus a' 
dearbhadh gu'm b'èigin do 
Chriosd fulang, ag-us èir- 
igh a rìs o na marbhaibh : 
agus gur e an t-Iosa so a ta 
mise a' searmonachadh dhuibh, 
Criosd. 

4 Agus chreid cuid diubh, 
agus lean iad ri Pòl agus ri 
Silas : agus do na Greusfaich 
chràbhach buidheann mhòr, 
ag-us do na mnaibh inbheach 
àireamh naeh bu bheag. 

5 Ach air do ua h-Iudhaich 
mi-chreideach bhi air am bros- 
nuchadh le tnùth, ghabh iad 
d'an ionnsuidh droch dhaoine 
àraidh do na corraibh-marsf- 
aidh, agus air tional cuideachd 
mòire dhiubh, chuir iad am 
baile uile thar a chèile, aorus 

' O 

chuairtich iad tigh lasoin, a- 
gus dh'iarr iad an toirt a maeh 
chum an t-sluaigh. 

6 Agus an uair nach d'f huair 
siad iad, tharruing iad lason, 
agus bràithrean àraidh chum 
uachdarau a' bhaile, asf èicrh- 

O O 

each, Tha na daoine so a chuir 
an saoghal bun os ceann, air 
teachd an so mar an ceud- 
na ; 

7 D'an d'thug lason aoidh- 
eachd : agus a ta iad so uile a' 
cur an aghaidh orduigh Chea- 
sair, ag ràdh, Gu bheil righ 
eile ann, eadhon losa. 

8 Agus chuir iad buaireas 
fo'n t-sluagh, agus fo uachdar- 



266 



GNIOMHARA. 



ain a' bliaile, 'n uair a chual 
iad na nithe so. 

9 Agnis an uair a ghabh iad 
urras o lason, agus o chàch, 
leig iad uatha iad. 

10 Agus air ball chuir na 
bràithre Pòl agus Silas 's an 
oidhche gu Berea : agus air 
teachd dlioibh-san ''an sin, 
ehaidh iad a steach do shiona- 
gog nan ludhach. 

11 Bha iad sin ni b'uaisle 
na muinntir Thesalonica, oir 
ghabh iad am focal d'an ionn- 
suidh leis an uile thogradh, 
a' rannsachadh nan sgriobtuir 
gach aon là, a dJifheuchainn an 
robh na nithe sin mar so. 

12 Uime sin chreid mòran 
diubh : agus mar an ceudna do 
mhnaibh uaisle do na Greug- 
aich, agus do fhearaibh àir- 
eamh nach bu bheag. 

13 Ach an uair a thuig na 
h-Iudhaich o Thesalonica gu'n 
do shearmonaicheadh focal Dè 
le Pòl 'am Berea, thàinig iad 
an sin mar an ceudna, a' bros- 
nuchadh a t-sluaigh. 

14 An sin air ball chuir na 
bràithrean uatha Pòl, chum 
gu'n rachadh e mar gu b'ann 
chum na mara : ach dh'f han 
Silas agus Timoteus 'an sin 
fathast. 

15 Agus threòraich luchd- 
coimheadachd Phòil e gu baile 
na h-Aithne ; agus air faghail 
àithne dhoibh gu Silas agus 
Timoteus, iad a theachd d'a 
ionnsuidh-san mar bu luaithe, 
dh'imich iad rompa. 

16 A nis am feadh a bha 
Pòl a' feitheamh riu 's an Aith- 



ne bha a spiorad air a bhros- 
nuchadh ann, do blirìgh gu'm 
fac e am baile làn ìodhol-aor- 
aidh. 

17 Air an aobhar sin rinn e 
deasboireachd ris na h-Iudh- 
aich, agus ris na daoinibh 
cràbhach anns an t-sionagog, 
agus air a' mhargadh gach là 
riusan a thachair air. 

18 An sin thug feallsanaich 
àraidh do na h-Epicuraich, 
agus do na Stoicich, aghaidh 
air ; agus thubhairt cuid, Ciod 
a b'àill leis an fhear bhith- 
bhriathrach so a ràdh ? thubh- 
airt cuid eile, Is cosmhuil gu 
bheil e a' searmonachadh dhèe 
coimheach ; do bhrìgli gu'n do 
shearmonaich e dhoibh losa, 
agus an aiseirigh. 

19 Agus rug iad air, agus 
thug iad leo e gu Areopagus, 
ag ràdh, Am feud sinn fìos 
fhaotainn ciod e an teagasg 
nuadh so, a labhi'ar leat ? 

20 Oir a ta thu toirt nithe 
àraidh ueo-ghnàthach chum 
ar cluasan : b'àill leinn uime 
sin fios fhaotainn ciod is ciall 
doibh sin. 

21 (Oir cha do chaith 
muinntir na h-Aithne uile a- 
gus a' choigrich a bha air chu- 
airt 'n am measg, an iìine ri ni 
air bith eile, ach ri innseadh, 
no ri cluinntinn naigheachd 
èigin.) 

22 An sin air seasamh do 
Phòl'am meadhon Areopaguis, 
thubhairt e, A mhuinntir na 
h-Aithne, tha mi 'faicinn gu 
bheil sibh anns na h-uile nith- 
ibh cràbhach thar tomhas : 



CAIB. XVIII. 



267 



23 Oir air dliomli blii dol 
seacliad, agus ag amharc air 
bhur nithibh naomha, fhuair 
mi altair air anrobh ansgrìobh- 
adh so, DO'N DIA NEO- 
AITHNICHTE. Uime sin 
esan d'ara bheil sibh a' dean- 
amh aoraidh gun eòlas agaibh 
air, is e a ta mise a' searmon- 
achadh dhuibh. 

24 An Dia a rinn an saogh- 
al, agus na h-uile nithe a ta 
ann, do bhrìgh gur e fèin Tigh- 
earna nèimh agus na talmh- 
ainn,cha-n 'eil e 'gabhail còmh- 
nuidhann anteamphiibh làmh- 
dheanta : 

25 Ni mò a bheirear aoradh 
dha le làmhaibh dhaoine, mar 
gu'm biodh uireasbhuidh ni 
sam bith air ; oir is e fèin a ta 
toirt do na h-uile l)eatha, agus 
anail, agus nan uile nithe : 

26 Agus rinn e dh'aon fhuil 
uile chinnich dhaoine, chum 
iad a ghabhail còmhnuidh air 
aghaidh na talmhainn uile, a- 
gus shonraich e na h-amanna 
roimh-orduichte, agus crìoch- 
an an àite-còmhnuidh ; 

27 Chum gu'n iarradh iad 
an Tighearn, a dh'fheuchainn 
an tarladh dhoibh, le mìn- 
rannsachadh, gu'm faigheadh 
iad e, ged nach 'eil e fada o 
gach aon againn : 

28 Oir annsan tha sinn beò 
agus a' gluasad, agus tha ar 
bith againn ; mar a thubhairt 
mar an ceudna dream àraidh 
do 'ur bàrdaibh fèin, Oir is 
sinne fòs a ghinealsan. 

29 Uime sin do bhrìgh gur 
sinne gineal Dè, cha chòir 



dhuinn a shaoilsinn gu bheil 
an Diadhachd cosmhuil ri h- 
òr, no ri h-airgiod, no ri cloich, 
nithe a ghearradh le h-ealadh- 
ain agus innleachd dhaoine. 

30 A nis air do Dhia amh- 
arc thairis air aimsiribh an 
aineolais so, tha e nis ag àith- 
neadh do na h-uile anns gach 
àit aithreachas a dheanamh : 

31 Do bhrìgh gu'n do 
shuidhich e là anns an toir e 
breth air an t-saoghal 'am fir- 
eantachd, tre'n duine sin a 
dh'orduich e ; agus air so thug 
e dearbhadh do na h-uile 
dhaoinibh, le esan a thogail 
suas o na marbhaibh. 

32 Agus an uair a chual iad 
mu aiseirigh nan marbh, rinn 
cuid diubh fanoid : ach thubh- 
airt cuid eile, Eisdidh sinn 
riut a rìs mu'n ni so. 

33 Agus mar sin chaidh 
Pòl a mach as am meadhon. 

84 Gidheadh, lean cuid do 
dhaoinibh ris, agus chreid iad. 
'N am measg so bha Dionisius 
an t-Areopagach, agus bean 
d'am b'ainm Damaris, agus 
dream eile maille riu. 

CAIB. XVIII. 

AN dèigh nan nithe so, dh'- 
f hàg Pòl baile na h-Aith- 
ne, agus thàinig e gu Corin- 
tus ; 

2 Agus fhuair e ludhach 
àraidh d'am b'ainm Acuila, a 
rugadh 'am Pontus, air ùr- 
theachd as an Eadailt, maille 
r' amhnaoi Priscila, (a chionn 
gu'n d'orduich Claudius do na 
h-Iudhaich uile an Ròimh 



268 



GNIOMHARA. 



fhàgail,) agus thàinig e d'an 
ionnsuidh. 

3 Agus a chionn gu'n robh 
e a dh'aon cheird riu, dh'fhan 
e maille riu, agus bha e ag ob- 
air, (oir bu cheird doibh bhi 
'deanamh phàilhuna.) 

4 Agus thagair e anns an 
t-sioiiagog gach aon là sàbaid, 
agus chuir e impidh air ludh- 
aich agus Greugaich. 

5 Agus an uair a thàinig 
Silas agus Timoteus o Mhace- 
donia, bha Pòl air a theannadh 
'n a spiorad, agus rinn e fìan- 
uis do na h-Iudhaich, gu'm 
b'e losa an Criosd. 

6 Agus an uair a chuir iad 
'n a aghaidh, agus a labhair iad 
toibheum, chrath e 'eudach, 
agus thubhairt e riu, Biodh 
bhur fuil air bhur ceann fèin ; 
tha mise glan : à so suas thèid 
mi chum nan Cinneach. 

7 Agus chaidh e as a sin, 
agus thàinig e gu tigh duine 
àraidh, d'am b'ainm lustus, a 
bha 'deanamh aoraidh do Dhia, 
agus aig an robh a thigh làimh 
ris an t-sionagog. 

8 Agus chreid Crispus, 
prìomh uachdaran na siona- 
goig anns an Tighearna, maille 
r'a theaghlach uile : agus 
chreid mòran do na Corintian- 
aich, air dhoibh èisdeachd ris, 
agus bhaisteadh iad. 

9 An sin thubhairt an Tigh- 
earn ri Pòl ann an sealladh 
's an oidhche, Na biodh eagal 
ort, ach labhair, agus na bi 
a'd' thosd : 

10 Oir a ta mise maille riut, 
agus cha toir duine sam bith 



ionnsuidh ort, chum do chron 
a dheanamh .; oir a ta mòr- 
shluagh agamsa anns a' bhaile 
so. 

11 Agus dh'fhan e bliadh- 
na agus sè mìosan 'an sin, a' 
teagasg focail Dè 'n am measg. 

12 Agus an uair a bha Galio 
'n a uachdaran air Achaia, 
dh'èirich na h-Iudhaich a dh'- 
aon inntinn an aghaidh Phòil, 
agus thug iad e gu caithir a' 
bhreitheanais, 

13 Ag ràdh, Tha'n duine so 
a' comhairleachadh dhaoine 
aoradh a dheanamh do Dhia 
an aghaidh an lagha. 

14 Agus an uair a bha Pòl 
dol a dh'fhosgladh a bheoil, 
thubhairt GaUo ris na h-Iudh- 
aich, Nam b'eucoir no droch 
ghnìomh a bhiodh ann, 
ludhacha, bu reusonta gu'n 
giùlaininn leibh : 

15 Achma's ceisd a ta ann 
timchioll fhocla agus ainmean, 
agus bhur lagha fèin, amliairc- 
ibh fèin air sin ; oir cha-n àiU 
leamsa bhi m' bhreitheamh air 
an leithidibh sid do nithibh. 

16 Agus dh'fhuadaich e iad 
o chaithir a' bhreitheanais. 

17 'An sin rug na Greug- 
aich uile air Sostenes, uachd- 
aran na sionagoig, agus ghabh 
iad air an làthair caithir a' 
bhreitheanais : agus cha do 
ghabh Galio suim do ni sam 
bith dhiubh sin. 

18 Agus dh'fhan Pòl fath- 
ast iìine mhaith s a' bhailesin, 
agus an sin an dèigh a chead 
a ghabhail do na bràithribh, 
chaidh e air luing o sin gu 



CAIB. 

Siria, agus maille ris-san Pris- 
cila agus Acuila; an dèigh 
a cheann a bhearradh ann 
an Cenchrea: oir bha bòid 
air. 

19 Agus thàinig e gu h-E- 
phesus, agus dh'fhàg e iadsan 
'an sin : ach chaidh e fèin a 
steach do'n t-sionagog agus 
reusonaich e ris na h-Iudh- 
aich. 

20 Agus an uair a dh'iarr 
iad air fuireach maille riu ni 
b'fhaide, cha d'aontaich e : 

21 Ach gbabh e a chead 
diubh, ag ràdh, Is èigin domh 
air gach aon chor an fhèill so 
a ta teachd a choimhead ann 
an lerusalem : ach pillidh mi 
a rìs do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
ma's toil le Dia. Agus sheòl 
e o Ephesus. 

22 Agus thàinig e tìr aig 
Cesarea, agus air dha dol suas 
agus fàilt a chur air an eaglais, 
chaidh e sìos gu Antioch. 

23 Agus an uair a dh'fhan 
e rè tamuill an sin, dh'imich 
e, agus chaidh e an ordugh 
troimh thìr Ghalatia uile agus 
Phrigia, a' neartachadh nan 
deisciobul uile. 

24 Agus thàinig gu h-Ephe- 
sus ludhach àraidh d'am b' 
ainm Apollos, a rugadh 'an A- 
lecsandria, duine deas-bhriath- 
rach, agus cumhachdach anns 
na sgriobtuiribh. 

25 Bha'n duine so air a 
theagasg ann an slighe an 
Tighearn, agus air dha bhi 
dian 'n a spiorad, labhair agus 
theagaisg e gu dicliiollach na 
nithe a bhuineadh do'n Tigh- 



. XIX. 209 

earn, agus gun eòlas aige ach 
air baisteadh Eoiu. 

26 Agus thòisich e air labh- 
airt gu dàna 's an t-sionagog. 
Agus air do Acuila agus do 
Phriscila a chluinntinn, ghabh 
ad d'an ionnsuidh e, agus 
mhìnich iad dha slighe Dhè 
ni bu choimhlionta. 

27 Agus an uair bu.mhiann 
leis dol gu Achaia, an dèigh a 
chomhairleachadh, sgrìobh na 
bràithre chum nan deisciobul 
iad a ghabhail ris : neach, air 
dha teachd, a rinn còmh- 
nadh mòr riusan a chreid tre 
ghràs : 

28 Oir le mòr-dhìchioll rinn 
e deasboireachd ris na h-Tudh- 
aich gu follaiseach, a' dearbh- 
adh leis na sgriobtuiribh, gur 
e losa an Criosd. 

I 

CAIB. XIX. 

AGUS tharladh, 'n uair a 
bha Apollos ann an Cor- 
intus, air do Phòl dol troimh 
na crìochaibh uachdarach, 
gu'n d'thàinig e gu Ephesus. 
Agus air faotainn dheiseiobul 
àraidh, 

2 Thubhairt e riu, An 
d'fhuair sibh an Spiorad 
naomh o clireid sibh? Agus 
thubhairt iadsan ris, Chachuala 
sinn uiread as gu bheil Spiorad 
naomh ann. 

3 Agus thubhairt e riu, 
Ciod ma seadh anns an do 
bhaisteadh sibh ? Agus thu- 
bhairt iadsan, 'Am baisteadh 
Eoin. 

4 An sin thubhairt Pòl, 
Bhaist Eoin gu deimhin le 



270 



GNIOMHARA. 



baisteadh an aithreachais, ag 
ràdh ris an t-sluagh, iadsan a 
chreidsinn anns an neach a 
bha gu teachd 'n a dhèigh-san, 
sin r'a ràdh, ann an losa 
Criosd. 

5 Agus an uair a chual iad 
so, bhaisteadh iad ann an ainm 
an Tighearna losa. 

6 Agus air do Phòl a làmh- 
an a chur orra, thàinig an 
Spiorad naomh orra; agus 
labhair iad le teangaibh, agus 
rinn iad fàidheadaireachd. 

7 Agus bha ann uile tim- 
chioll dà fhear dheug. 

8 Agus chaidh esan a steach 
do'p t-sionagog, agus labhair 
e gu dàna rè thri mìosan, a' 
deasboireachd agus a' comh- 
airleachadh nan nithe a bhuin- 
eas do rìoghachd Dhè. 

9 Ach an uair a chruadh- 
aicheadh cuid, agus nach do 
chreid iad, aeh a labhair iad 
olc mu'n t-shghe sin 'an làthair 
an t-sluaigh, dh'fhàg e iad, a- 
gus sgar e na deisciobuil uatha, 
agus bha e gach là a' deas- 
boireachd ann an sgoil neach 
àraidh d'nm ainm Tirannus. 

1 Agus rinneadh so rè dhà 
bhliadhna: air chor as gu'n 
cuala luchd-àiteachaidh na 
h-Asia uile, eadar ludhaich 
agus Ghreugaich, focal an 
Tighearna losa. 

11 Agus rinn Dia mìor- 
bhuilean nach bu bheag le 
làmhaibh Phòil : 

12 Air chor as gu'n d'thug- 
adh o 'chorpsan chum nan 
daoine tinne, neapaicinne no 
aprain, agus gu'n d'fhalbh an 



euslaintean uatha, agus gu 
deachaidh na droch spioraid a 
mach asda. 

13 Agus ghabh dream àr- 
aidh do na h-Iudhaich, a bha 
'g imeachd o àit gu h-àit, a' 
cur spiorada fo gheasaibh, os 
làimh ainm an Tighearna losa 
ainmeachadh os ceann na mu- 
inntir sin anns an robh droch 
spioraid, ag ràdh, Cuireamaid 
fo gheasaibh sibh tre losa a ta 
Pòl a' searmonachadh. 

14 Agus bha aig Scebha 
ludhach àraidh, aon do na 
h-àrd-shagartaibh, seachdnar 
mhac a bha deanamh so. 

15 Agus fhreagair an droch 
spiorad, agus thubhairt e, Tha 
eòlas agam air losa, agus is 
aithne dhomh Pòl : ach cò 
sibhse ? 

16 Agus leum an duine anns 
an robh an droch spiorad orra, 
agus air dha lànih an uachdar 
fhaotainn orra, thug e buaidh 
orra, air chor as gu'n do theich 
iad mach as an tigh sin lom- 
nochd agus reubta. 

17 Agus fhuair na h-Iudh- 
aile uile agus mar an ceudna 
na Greugaich a bha thàmh 
ann an Ephesus fios air so ; 
agus thuit eagal orra uile, agus 
bha ainm an Tighearna losa 
air àrdachadh. 

18 Agus thàinig mòran 
diubh-san a chreid, ag aideach- 
adh, agus ag innseadh an 
gnìomhara. 

19 Agus thug mòran diubh- 

san a bha 'gnàthachadh dhroch 

innleachda, an leabhraiche leo, 

nffus loiso^ siad iad 'am fianuis 
o o 



CAIB. 

nan uile : agus clh'àireamli iad 
an luach, agus f huair iad e 'n a 
leth-cheud mìle honn airgid. 

20 Mar sin le cumhachd 
dh'fhàs agus bhuadhaich focal 
an Tighearn. 

21 Agus an uair a choimh- 
licnadh na nithe so, chuir Pòl 
roimhe 'n a spiorad, an dèigh 
dha imeachd troimh Mhace- 
donia, agus Achaia, dol gu 
lerusalem, ag ràdh, An dèigh 
dhomh bhi an sin, is èigin 
domh an Roimh fhaicinn mar 
an ceudna. 

22 Agus air dha dithis 
dhiubhsan a bha frithealadh 
dha, Timoteus, agus Erastus, a 
chur do Mhacedonia, dh'fhan 
e fèin rè tamuill 's an Asia. 

23 Agus dh'èirich mu'n àm 
sin iomairt nach bu bheag mu 
thimchioll na slighe sin. 

24 Oir bha ceard-airgid àr- 
aidh d'am b'ainm Demetrius 
ann, a bha deanamh theam- 
pull airgid do Dhiana, agus 
a thug buannachd nach bu 
bheag do'n luchd-ceirde ; 

25 Agus air dha iadsan a 
chruinneachadh an ceann a 
chèile, agus a' mhuinntir eile 
a bha dh'aon cheird riu, thu- 
bhairt e, Fheara, tha fhios 
agaibh gur ann o'n cheird so 
a ta ar beartas againne : 

26 Os bàrr, tha sibh a' faic- 
inn agus a' cluinntinn gubheil 
am Pòl so le 'chomhairle air 
tionndadh air falbh sluaigh 
mhòir, cha-n e a mhàin ann 
an Ephesus, ach cha mhòr 
's an Asia uile, ag radh, Nach 
dèe iad a nithear le làmhaibh : 



XIX 271 

27 Air chor as nach e mhàin 
gu bheil e'n cunnart gu'n 
deanar tàir air ar ceird ; ach 
niar an ceudna gu cuirear 
teampuU na ban-dè mòire 
Diana an neo-phrìs, agus gu 
claoidhear a mòrachdsa, d'am 
bheil an Asia uile, agus an 
domhan a' deanamh aoraidh. 

28 Agus an uair a chual 
iadsan so, lìonadh le feirg 
iad, agus ghlaodh iad, ag ràdh, 
Is mòr Diana nan Ephesian- 
ach. 

29 Agus bha ambaileuile air 
alionadh le mi-riaghailt: Agus 
ruith iad a dh'aon toil chum 
àite-cruinnich an t-sluaigh, a' 
tarruing leo Ghaiuis agus Aris- 
tarchuis Macedonaich, luchd 
comh-thuruis Phòil. 

30 Agus an uair a b'àill le 
Pòl dol a steach chum an 
t-sluaigh, cha do leig na dei.s- 
ciobuil leis. 

31 Agus mar an ceudna 
chuir cuid do uachdaranaibii 
na h-Asia, a bha 'n an càirdibh 
dha, fios d'a ionnsuidh, a' 
guidhe air nach rachadh e gu 
àite-cruinnich an t-sluaigh. 

32 Ghlaodh uime sin cuid 
diubh aon ni, agus cuid ni 
eile : oir bha an coimhthional 
troimh a chèile, agus cha robh 
fios aig a' chuid bu mhò c'ar 
son a thàinig iad cuideachd. 

33 Agus tharruing iad a . 
mach A lecsander asan t-sluagh, 
air bhi do na ^-ludhaich 'g a 
iomain rompa. Agus smèid 
Alecsander le 'làimh, agus 
b'àill leis a leithsgeul a ghabh- 
ail ris an t-sluagh. 



272 



GNIOMFIARA. 



34 Ach an uair a thuig iad 
gu'm b'Iudhach e, rinneadh 
àrd-iolach leo uile mu thim- 
chioll ùine dhà uair, a' glaodh- 
aich, Is mòr Diana nan Ephe- 
sianach. 

85 Agus an uair a chiùinich 
an clèireach an sluagh, thubh- 
airt e, Fheara Ephesuis, cò an 
duine aig nach 'eil fìos gu bheil 
baile nan Ephesianach a' 
deanamh aoraidhdo'n bhan-dia 
mhòir Diana, agus do'n dealbh 
a thuit a nuas o lupiter? 

86 Air an aobhar sin do 
bhrìgh nach fheudar cur an 
aghaidh nan nithe so, is còir 
dhuibhse bhi ciùin, agus gun 
ni sam bith a dheanamh gu 
h-obann. 

37 Oir thug sibh an so na 
daoine so, ged nach 'eil iad 
a' creachadh theampuU, no a' 
toirt toibheim d'ar ban-dia. 

88 Uime sin ma ta aig De- 
metrius agus aig an luchd- 
ceird a ta maille ris, cùis an 
aghaidh neach air bith, tha'n 
lagh rèidh dhoibh, agus tha 
uachdarain ann ; agradh iad a 
chèile. 

89 Ach ma ta ceisd sam 
bith agaibh mu nithibh eile, 
rèitichear sin ann an coimh- 
thional dhoheach. 

40 Oir tha sinn an cunnart 
bhi air ar n-agairt air son 
ceannairc air an là'n diugh, 
do bhrigh nach 'eil cùis sam 
bith againn a dh'fheudas sinn 
a thoirt seachad mar aobhar a' 
chruinneachaidh so. 

41 Agus air dha so a ràdh, 
sgaoil e an coimhthional. 



CAIB. XX. 

AGUS an dèigh do'n 
chomh-ghàir sgur, ghairm 
Pòl na deisciobuil d'a ionn- 
suidh, agus air dha a chead a 
ghabhail diubh, thriall e gu 
dol do Mhacedonia. 

2 Agus air dha dol troimh 
na crìochaibh sin, agus mòr 
earail a dheanamh orra, thàin- 
ig e do'n Ghrèig ; 

3 Agus dh'f han e 'an sin tri 
mìosan : agus an uair a bha 
na h-Iudhaich ri feall-fholach 
air a shon, agus e air tì dol air 
luing do Shiria, chuir e roimhe 
pilltinn troimh Mhacedonia. 

4 Agus chaidh 'n a chuid- 
eachd gu h-Asia, Sopater o 
Bherea; agus do mhuinntir 
Thesalonica, Aristarchus a- 
gus Secundus ; agus Gaius o 
Dherbe, agus Timoteus ; a- 
gus do mhuinntir na h-Asia, 
Tichicus agus Trophimus. 

.5 Air dhoibh so imeachd 
romhainne, dh'f heith iad ruinn 
ann an Troas. 

6 Agus sheòl sinn o Philipi, 
an dèigh làithean an arain neo- 
ghoirtiche, agus thàinig sinn 
d'an ionnsuidh-san gu Troas 
ann an cùig làithibh, far an 
d'fhan sinn seachduin. 

7 Agus an ceud là do'n t- 
seachduin, air do na deisciob- 
luibh cruinneachadh an ceann 
a chèile a bhriseadh arain, 
shearmonaich Pòl doibh, agus 
a rùn air imeachd uatha air 
an là màireach, agus lean e 
air labhairt gu meadhonoidh- 
che. 

8 Agus bha mòran lochran 



CAIB. XX. 



273 



aims an t-seòmar uachdarach, 
far an robh iad cruinn 

9 Aaus bha òffanach àraidh 
d'am b'ainm Eutichus 'n a 
shuidhe ann an uinneig, air 
tuiteam gu trom 'n a chodal : 
agus air do Phòl bhi rè fad a' 
searmonachadh, shàruicheadh 
leis a' chodal e, agus thuit e 
sìos o'n treas lobhta,agus thog- 
adh marbh e. 

10 Agus chaidh Pòl sìos, 
agus thuit e air, agus air dha 
a ghlacadh 'n a uchd, thubh- 
airt e, Na biodh trioblaid 
oirbh : oir a ta 'anam ann. 

11 Agus air dol suas da a 
rìs, bhris e aran agus dh'ith e, 
agus labhair e riu rè ùine 
fhada, eadhon gu teachd na 
maidne,agus mar sin dh'fhalbh 
e. 

12 Agus thug iad leo an 
t-òganach agus e beò, agus 
rinn iad gairdeachas nach bu 
bheag. 

13 Agus air dhuinne im- 
eachd air thoiseach chum na 
luinge, sheòl sinn gu Asos, fa 
rùn Pòl a ghabhail a steach 
an sin : oir is ann mar sin a 
dh'orduich e, a' cur roimhe 
gu'n imicheadh e fèin d'a 
chois. 

14 Agus an uair a choinn- 
ich e sinn aig Asos, ghabh sinn 
a steach e, agus thàinig sinn 
gu Mitilene. 

15 Affus air seòladh dhuinn 
as a sin, thàinig sinn air an la 
màireach fa chomhair Chiois ; 
agus air an la 'n a dhèigh sin 
thàinig sinn gu Samos, agus 
dh'fhan sinn aig Trogillium ; 



agus air an la b'fhaisge thàinig 
sinn gu Miletus. 

16 Oir chuir Pòl roimhe 
seòladh seach Ephesus, chum 
nach tarladh dha moiUe a 
dheanamh anns an Asia : 
oir rinn e cabhag, chum nam 
feudadh e, bhi ann an lerusa- 
lem air Jà na Cuingeis. 

17 Agus chuir e fios o Mhi- 
letus gu h-Ephesus, agus 
ghairm e d'a ionnsuidh sean- 
airean na h-eaglais. 

18 Agus an uair a thàinig 
iad d'a ionnsuidh, thubhairt e 
riu, Tha fhios agaibh, cionnus 
a bha mi 'n ur measg anns an 
uile aimsir, o'n cheud là a 
thàinig mi do'n Asia, 

19 A' deanamh seirbhis 
do'n Tighearn leis gach uile 
irioslachd inntinn, agus maille 
ri mòran dheur, agus dheuch- 
ainnean, a thachair dhomh le 
ceilg nan ludhach. 

20 Agus cionnus nach do 
ghlèidh mi ni sam bith am fol- 
ach a bha feumail dhuibhse, 
gun a nochdadh dhuibh, agus 
gun sibhse a theagasg am foU- 
ais, agus o thigh gu tigh, 

21 A' deanamh fianuis ar- 
aon do na h-Iudhaich, agus 
do na Greugaich, mu aith- 
reachas a thaobh Dhè, agus 
mu chreidimh a thaobh ar 
Tighearna losa Criosd. 

22 Agus a nis feuch, a ta 
mi dol gu lerusalem ceangailte 
's an Spiorad, gun fhios agam 
ciod iad na nithe a tharlas 
dhomh an sin ; 

23 Ach a mhàin gu bheil an 
Spiorad naomha'deanamhfìan- 





274 



GNIOMHARA. 



nis anns gacli baile, ag ràdh, 
Gu bheil geimhlichean agus 
trioblaidean a' feitheamh orm. 

24 Ach cha-n 'eil suim ag- 
am do ni air bith, ni mò tha 
mi a' measadh m'anama fein 
luachmhor dhomh, chum gu 
crìochnaich mi mo thurus le 
h-aoibhneas, agus gu coimhlion 
mi a' mhinistreileachd a f huair 
mi o'n Tighearn losa, a dhean- 
amh fianuis do shoisgeul gràis 
Dhè. 

25 Agus a nis feuch, a ta 
fhios agam nach faic sibhse 
uile, measg an d'imich mise 
a' searmonachadh rìoghachd 
Dhè, mo ghnùis ni's mò. 

26 Uime sin a ta mi a' 
deanamh fianuis duibh air an 
là'n diugh, gu bheil mise glan 
o fhuil nan uile. 

27 Oir cha do sheachainn 
mi uile chomhairle Dhè fhoiU- 
seachadh dhuibh. 

28 Air an aobhar sin thug- 
aibh aire dhuibh fèin, agus 
do'n treud uile, air an d'rinn 
an Spiorad naomh luchd- 
coimhead dhibh, a bheathach- 
adh eaglais Dhè, a cheannaich 
e le 'fhuil fèin. 

29 Oir a ta fhios agamsa 
air so, an dèigh m' imeachdsa 
gu'n tig madaidh-allaidh ghar- 
ga 'n ur measg, nach caomhain 
an treud. 

30 Agus èiridh daoine dhibh 
fèin, a labhras nithe fiara, 
chum deisciobuil a tharruing 
'n an dèigh fèin. 

31 Uime sin deanaibh faire, 
a' cuimhneachadh nach do 
souir mise rè thri bliadhna, a 



chomhairleachadh gach aon 
agaibh a là agus a dh'oidche 
le deuraibh. 

32 Agus a nis, a bhràithre, 
earbam sibh ri Dia, agus ri 
focal a ghràis, a ta comasach 
air bhur togail suas, agus oigh- 
reachd a thoirt duibh 'am 
measg na muinntir sin uile a 
ta air an naomhachadh. 

33 Cha do shanntaich mi 
airgiod, nò or, no eudach 
duine sam bith. 

34 Seadh, is aithne dhuibh 
fèin, gu'n dofhritheil nalàmh- 
an so do m' uireasbhuidh fèin, 
agus do'n mhuinntir sin a bha 
maille rium. 

35 Nochd mi na h-uile nithe 
dhuibh, gur ann le saoithreach- 
adh mar so is còir dhuibh 
còmhnadli a dheanamh riusan 
a ta anmhunn ; agus focail an 
Tighearna losa chuimhneach- 
adh, mar a thubhairt e, Tha 
e ni's beannaichte ni a thoirt 
na ghabhail. 

36 Agus air dha na briath- 
ra so a ràdh, leig se e fèin air 
a ghRiinibh, agus rinn e urn- 
uigh maille riu uile, 

37 Agus ghuil iad uile gu 
goirt, agus thuit iad air muin- 
eal Phòil, agus phòg iad e, 

38 Air dhoibh bhi gu h- 
àraidh brònach air son nam 
briathra so a thubhairt e, Nach 
faiceadh iad a ghnùis-san ni's 
mò. Agus thug iad coimhead- 
achd dha chum na luinge. 

CAIB. XXI. 

AGUS air dhuinn dealach- 
adh riusan, sheòl sinn 



CAIB XXI. 



275 



romhaiun, agus thàinig sinn 
gu dìreacli gu Coos, agus air 
an la màireach gu Rodos, a- 
g-us as a sin gii Patara : 

2 Asfus air dhuinn lou^ 
fhaotainn a bha a' gabhail 
thairis gu Phenicia, chaidh 
sinn air bord, agus sheòl sinn 
romhainn. 

3 Agus air dhuinn teachd 
'an sealladh Chipruis, agus 
f hàgail air an làimh chlì, sheòl 
sinn gu Siria, agus thàinig sinn ' 
tìr aig Tirus ; oir is ann an sin 
a bha an loug: g-us a luchd a 
chur a mach, 

4 Agus air dhuinn deisciob- 
uil fhaotainn, dh'fhansinn 'an^ 
sin seachd làithean : muinntirj 
a thubhairt ri Pòl tre'n Spior- 
ad, gun e dhol suas gu lerusa- 
lem. 

5 Agus an uair a chrìoch- 
naicheadli na làithean sin, 
chaidh sinn a mach, agus 
thriall sinn romhaiun ; agus 
thàinig iadsan uile maille ri 
mnaibh agus ri cloinn 'n ar! 
cuideachd, a mach as a' bhaile: | 
agus chaidh sinn air ar glùin- 
ibh air an tràigh, agus rinn 
siun uruuigh. 

6 Agus an deigh dhuinn 
ar cead a ghabhail d'a chèile, 
chaidh sinn do'n luing ; agus 
phill iadsau d'an tighibh fèiu. 

7 Agus an uair a chrìoch-j 
naich sinn ar turus o Thirus, ! 
thàinig sinn gu Ptolemais, a- 
gus chuir sinn fòilte air na 
bràithribh, agus dh'fhan sinn 
aon là maille riu. 

8 Agus air an la màireach, 
air dhuinne, a bha do chuid- 



leachd Phòil, imeachd, thàinig 
sinn gu Cesarea ; agus chaidh 
sinn a steach do thigh Philip 
an soisgeulach, (a bha do'n 
t-seachdnar,) agus dh'fhan 
sinn aige. 

9 Agus bha ceathrar nigh- 
eau aige-san, òighean, a bha ri 
fàidheadaireachd. 

10 Agus ag fantuinn duinn 
mòran do làithibh an ^?;2,thàin- 
ig a uuas o ludea fàidh àraidh, 
d'am b'ainm Agabus. 

11 Affus an uair a thàinig- 
e d'ar n-ionnsuidh-ne, ghabh 
e crios Phòil, agus cheangail 
e a làmhan agus a chosan fèin, 
agus thubhairt e, Mar so tha 
an Spiorad naomh ag ràdh, Is 
ann mar so a cheanglas na h- 
ludhaich ann an lerusalem an 
duine d'ara buin an crios so, 
agusbheir iad thairisedo làmh- 
aibh nan Cinneach. 

12 Agus an uair a chuala 
sinne na nithe so. ghuidh sinn 
fèin agus muinntir an àite air, 
gun e dhol suas gu lerusalem. 

O O 

13 An sin fhreagair Pòl, 
Ciod is ciall duibh a' gul, agus 
a' briseadh mo chridhe ? oir a 
ta mise ullamh cha-n e a 
mhàin gu bhi air mo cheangal, 
ach eadhon gu bàsachadh ann 
an lerusalem air son ainme an 
Tighearna losa. 

14 Agus an uair nach gabh- 
adh e comhairle, sguir sinne, 
ag ràdh, Deanar toil au Tigh- 
eama. 

15 Agus an dèiorh nnu laith- 

O O 

ean so, air dhuinn bhi ulh.mh, 
chaidh sinn snas gu lerutaleni. 

16 Agus chai'lh mar an 



276 



GNIOMHARA. 



ceudna inaille ruinn cuid do 
na deisciobluibh o Chesarea, 
a' toirt leo Mhnasoin o Chip- 
rus, seann deisciobul àraidh, 
aig an robh sinn gu bhi air 
aoidheachd. 

17 Agus an uair a thàinig 
sinn gu lerusalem, ghabh na 
bràithre ruinn gu subhach. 

1 8 Agus air an ath la, chaidh 
Pòl maille ruinne dh'ionnsuidh 
Sheumais ; agus bha na sean- 
airean uile a làthair. 

19 Agus air dhasan fàilte 
chur orra, chuir e'n cèill 
doibh fa leth na nithe a rinn 
Dia le 'mhinistreileachdsan 
'am measg nan Cinneach. 

20 Agus an uair a chual 
iadsan so, thug iad glòir do'n 
Tighearn, agus thubhairt iad 
ris-san. Tha thu 'faicinn, a 
bhràthair, cia lìon mìle do na 
h-Iudhaich a ta creidsinn ; a- 
gus tha iad uile ro eudmhor 
mu'n lagh. 

21 Agus chual iad umad- 
sa, gu bheil thu teagasg do 
na h-Iudhaich uile a ta measg 
nan Cinneach, Maois a thrèig- 
sinn, ag ràdh riu, Nach còir 
dboibh an clann a thimchioll- 
ghearradh, no gluasad a rèir 
nan gnàth. 

22 Ciod uime sin a nitJiear f 
Gun teagamh, is èigin do'n 
t-sluagh cruinneachadh : oir 
cluinnidh iad gu'n d'thàinig 
thu. 

23 Uime sin dean so a ta 
sinne ag ràdh riut : Tha ceath- 
rar fhear maille ruinne, air 
am bheil bòid ; 

24 Thoir iadsan leat, agus 



bi air do ghlanadh maille riu, 
agus dean costus leo, chum gu 
bearr iad an cinn : agus gu'm 
bi fhios aig na h-uile nach 'eil 
ach neo-ni anns na chual iad 
mu d' thimchiollsa, ach (fu 
bheil thu fèin mar an ceudna 
ag imeachd gu riaghailteach, 
agus a' coimhead an lagha. 

25 Ach mu thimchioll nan 
Cinneach a chreid, sgrìobh 
sinne agus b'i ar breth, gun 
iad a ghleidheadh a h-aon do 
na nithibh sin, ach a mhàin 
iad fèin achoimhead o nithibh 
a chaidh ìobradh do ìodhol- 
aibh, agus o fhuil, agus o ni 
tachdta, agus o strìopachas. 

26 An sin ghabh Pòl na 
daoine ; agus air an là màir- 
each air dha bhi air a ghlanadh 
maille riu, chaidh e steach 
do'n teampull, a' foillseach- 
adh coimhlionaidh laithean a' 
ghlanaidh, gus an tugtadh 
tabhartas air son gach aon aca. 

27 Agus an uair a bha na 
seachd làithean air bheag nithe 
air an coimhlionadh, air do 
na h-Iudhaich o'n Asia esan 
fhaicinn 's an teampull, bhros- 
nuich iad am pobull uile, agus 
chuir iad làmh ann, 

28 Ag èigheach, Fheara Is- 
raeil, cuidichibh : is e so an 
duine a ta teagasg nan uile 
dhaoine anns gach àit an agh- 
aidh a' phobuill, agus an lagha, 
agus an àite so : agus os bàrr, 
thug e steach Greugaich do'n 
teampull, agus shalaich e'n t- 
ionad naomh so. 

29 (Oir chunnaic iad Trophi- 
mus an t-Ephesianach roimhe 



CAIB. XXII. 



277 



sin anns a' bhaile maille ris, 
agus shaoil iad gu'n d'thug 
Pòl a steach do'n teampull e.) 

30 Agus ghluaiseadh am 
baile gu h-iomlan, agus ruith 
an sbiagh cuideachd : agus air 
dhoibh breith air Pòl,. tharr- 
uing iad a mach as an team- 
pull e : agus air ball dhùin- 
eadh na dorsa. 

31 Agus an uair a b'àill leo 
a mharbhadh, chaidh sgeula 
dh'ionnsuidh àrd-cheannaird 
na cuideachd, gu'n robh le- 
rusalem uile thar a chèile : 

32 Neach air ball a thug 
leis saighdearan, agus ceann- 
ardan-cheud, agus a ruith sìos 
d'an ionnsuidh : Agus an uair 
a chunnaic iadsan an t-àrd- 
cheannard agus na saighdear- 
an, sguir iad do bhualadh 
Phòil. 

33 An sin thàinig an t-àrd- 
cheannard am fagus agus rug 
e air, agus dh'àithii e a cheang- 
al le dà shlabhraidh ; agus 
dh'fhiosraich e, Cò e, agus 
ciod a rinn e. 

34 Agus ghlaodh aon chuid 
am measg an t-sluaigh aon ni, 
agus cuid eile ni eile : agus an 
uair nach robh e an comas da 
cinnteachd fiacàise a thuigsinn 
air son na h-àrd-bhruidhne, 
dh'orduich e esan a tlioirt do'n 
chaisteal. 

35 Agus an uair a thàinig e 
chum na staidhreach, tharladh 
gu'n do ghiùlaineadh e leis na 
saighdearaibh, air son foireigin 
an t-sluaigh. 

36 Oir lean am mòr-shluagh 
6, a' glaodhaich, Beir uainn e. 



37 Agus an uair a bha Pòl 
gu bhi air a thoirt a steach do'n 
chaisteal, thubhairt e ris an àrd- 
cheannard, An cead domhsa 
ni a labhairt riut ? agus thu- 
bhairt esan, An labhair thu 
Grèigis ? 

38 Nach tusa an t-Eiphi- 
teach sin a thog ceannairc 
roimh na làithibh so, agus a 
thug leat do'n fhàsach ceithir 
mìle fear a bha 'n an luchd- 
mortaidh? 

39 Ach thubhairt Pòl, Is 
duine mise a tha a'm' ludhach 
gun amharus o Tharsus, saor- 
dhuine do bhaile ro inbheach 
ann an Cilicia : agus guidheam 
ort, thoir cead domh labhairt 
ris an t-sluagh. 

40 Agus an uair a thug e 
cead da, Air do Phòl seasamh 
air an staidhir, smèid e le 
'làimh air an t-sluagh, ag iarr- 
aidh èisdeachd : agus air fan- 
tuinn ro thosdach dhoibh-san, 
labhair e riu's a' chànain Eabh- 
ruidhich, ag ràdh. 

CAIB. XXII. 

FHEARA, a bhràithre, a 
gus aithriche, èisdibh-sa 
ri m' dhìon-chainnt ribh a nis : 

2 (Agus an uair a chual iad- 
san gu'n do labhair e riu 's a' 
chànain Eabhruidhich, bu 
mhòid a thosd iad : agus thu- 
bhairt esan,) 

3 Is ludhach mise da rìr- 
eadh, a rugadh ann an Tarsus 
na Cilicia, acli a dh'oileadh 
's a' bhaile so, aig cosaibh Gha- 
malieil, agus a theagaisgeadh 
gu coimhlionta a rèir gnàtha 



27S 



GNIOMHARA. 



lagha nan aitliriche, agus bha 
mi eudmhor a thaobh Dhè, 
mar a ta sibhse uile an diugh. 

4 Agus rinn mi geur-lean- 
mhuinn gu bàs air an t-sb'ghe 
so, a' ceangal fhear agus bhan, 
agus 'g an tarruing gu prìos- 
an : 

5 Mar a ni an t-àrd-shagart 
mar an ceudna fianuis domh, 
agus comhairle nan seanairean 
uile ; o'n d'fhuair mise mar 
an ceudna litriche clium nam 
bràithre, agus chaidh mi gu 
Damascus, chum an dream a 
bha'n sin a thoirt ceangailte 
gu lerusalem, chum gu deant- 
adh peanas orra. 

6 Agus tharladh, air dhomh 
bhi 'g imeachd, agus a' druid- 
eadh ri Damascus mu mheadh- 
on-là, gu'n do dhealraich gu 
h-obann o nèamh solus mòr 
mu'n cuairt orm. 

7 Agus thuit mi air an tal- 
amh, ag'us chuala mi guth ag 
ràdh, a Shauil, a Shauil, c'ar 
son a ta thu 'g am gheur-Iean- 
mhuinn-sa ? 

8 Agus fhreagair mise, Cò 
thu, a Thighearn ? Agus thu- 
bhairt e rium, is mise losa o 
Nasaret, air am bheil thusa a' 
deanamh geur-Ieanmhuinn. 

9 Agus chunnaic na daoine 
a bha maille rium an solus gu 
deimhin, agus ghabh iad eagal ; 
ach cha chual iad guth an ti 
a labhair riumsa. 

10 Agus thubhairt mise, 
Ciod a ni mi, a Thighearn? 
Agus thubhairt an Tighearn 
rium, Eirich, agus imich gu 
Damascus, agus an sin labhrar 



riut mu thimchioll nan nithe 
sin uile a dh'orduicheadh 
dhuit a dheanamh. 

11 Agus an uair nach hn 
leir dhomh tre ghlòir an t-so- 
luis sin, air dhomh bhi air mo 
threòrachadh air làimh leosan 
a bha maille rium, thàinig mi 
gu Damascus. 

12 Agus air do dhuine àr- 
aidh d'am Vainm Ananias, a 
bha cràbhach a rèir an lagha, 
agus air an robh deadh theist- • 
eas aig na h-Iudhaich uile a j 
bha chòmhnuidh an sm, 

13 Teachd a m' ionnsuidh, 
agus seasamh làimh rium, thu- 
bhairt e rium, a Shauil a 
bhràthair, faigh do radharc. 
Agus air an uair sin fèin 
dh'amhairc mi suas air. 

14 A.gus thubhairt esan, 
Thagh Dia ar n-aithriche 
roimh-Iàimh thusa, chum gu'n 
gabhadli tu eòlas air a thoil, i 
agus gu'm faiceadh tu an t- Aon 
cothromach sin, agus gu'n 
cluinneadh tu guth asabheul. 

15 Oir bithidh tu a'd' fhia- 
nuis aige chum nan uile 
dhaoine, air ua nithibh a 
chunnaic agus a chuala tu. 

16 Agus a nis c'ar son a ta 
thu a' deanamh moille ? Eir- 
ich, agus bi air do bhaisteadh, 
agus ionnlaid uait do pheac- 
anna, a' gairm air ainm an 
Tighearn. 

17 Agus tharladh, 'n uair a 
phill mise gu lerusalem, agus ; ' 
a bha mi a' deanamh urnuigh 1 
's an teampull, gu'n deachaidh ( 
mi ann an neul, 1 

18 Agus gu'm faca mi esan { 



CAIB. 

ag ràdh rium, Dean deifir, a- 
gus imich gu grad à lerusa- 
lem ; oir clia giiabh iad ri dh' 
theisteas mu m' thimchiollsa. 

19 Agus thubhairt mise, A 
Thighearn, tha fhios aca gu 
robh mise a' tilgeadh 'am prìos- 
an, agus a' sgiùrsadh anus 
gach sionagog iadsau a chreid 
annadsa : 

20 Agus an uair a dhòirt- 
eadh fuil do mhairtirich Ste- 
phein, bha mise mar an ceud- 
na a'm' sheasamh a làthair, 
agus ag aontachadh leis a 
mharbhadh, agus a' coimhead 
eudaich na muinntir a mharbh 
e. 

21 Agus thubhairt e rium, 
Imich : oir cuiridh mise thu 
am fad chum nan Cinneach. 

22 Agus dh'èisd iad ris gus 
an fhocal so, àgus thog iad an 
sin an guth gu h-àrd, ag ràdh, 
Beir o'n talamh a leithid so 
do dhuine ; oir cha chòir e 
bhi beò. 

23 Agus an uair a bha iad- 
san ag èigheach, agus a' tilg- 
eadh dhiubh an eudaich, agus 
a' tilgeadh luaithre 's an athar, 

24 Dh'àithn an t-àrd-cheann- 
ard esan a thoirt do'n chaisteai, 
ag orduchadh a cheasnachadh 
le a sgiììrsadh ; chum gu faigh- 
eadh e fios ciod i a' choire 
mu'n robh iad a' glaodhaich 
mar sin 'n a aghaidh. 

25 Agus an uair a bha iad 
'g a cheangal le iallaibh, thu- 
bhairt Pòl ris a' cheannard- 
ceud a sheas a làthair, Am 
bheil e ceaduichte dhuibhse 
duine a ta 'n a Rorahanach a 



XXIII. 279 

sgiùrsadh, agus guu e air a 
dliìteadh ? 

26 Agus an uair a chual an 
ceannard-ceud so, dh'imich e 
agus dh'innis e do'n àrd- 
cheannard, ag ràdh, Thoir 
fa'near ciod a ni thu ; oir is 
Romhanach an duine so. 

27 An sin thàinigan t-àrd- 
cheannard d'a ionnsuidh, agus 
tliubhairt e ris, Innis domhsa, 
an Romhanach thu ? Affus 
thubhairt esan, Is mi. 

28 Agus fhreagair an t-àrd- 
cheanriard, Is mòr an t-suim 
air an do cheannaicli mise an 
t-saorsa so. Agus thubhairt 
Pòl, Ach-rugadh mise saor. 

29 An sin dh'imich iadsan 
uaith air ball a bha gus a 
cheasnachadh : agus ghabh an 
t-àrd-cheannard mar anceudna 
eagal 'n uair a thuig e gu'm 
bu Romhanach e, agus a 
chionn gu'n do cheangail se e. 

30 Agus air an là màireach, 
air dha bhi togarrach air fios 
cinnteach fhaotainn ciod i a' 
choire a bha na h-Iudhaich a' 
cur as a leth, dh'fhuasgail se 
e o a chuibhreachaibh, agus 
dh'àithn e do na h-àrd-shag- 
artaibh agus d'an comhairle 
uile teachd a làthair, agus air 
dha Pòl a thoirt sìos, chuir e 
'n am fianuis e. 

CAIB. XXIII. 

AGUS air dearcadli do Phòl 
air a' chomliairle, thubh- 
airt e, Fheara agus a bhràithre, 
anns an uile dheadh choguis 
chaith mise mo bheatha a 
thaobh Dhè gus an là'n diugh. 



280 



GNIOMHARA. 



2 Agus dli'àithn an t-àrd- 
sliagart Aiianias dhoibh-san a 
bha 'n an seasarah làimh ris, a 
bhualadh air a bheul. 

3 An sin thubhairt Pòl ris, 
Buailidh Dia thusa, a bhalla 
ghealaichte: oir am bheil thusa 
a'd' shuidhe a thoirt breth 
ormsa a rèir an lagha, agus an 
aghaidh an lagha ag orduch- 
adh mo bhualadh ? 

4 Agus thubhairt iadsan a 
sheas làimh ris, Am bheil thusa 
a' toirt ana-cainnt do àrd-shag- 
art Dhè ? 

5 An sin thubhairt Pòl, Cha 
robh fhios agam, a bhràithre, 
gu'm b'e an t-àrd-shagart e: oir 
a ta e sgrìobhta, Na labhair 
olc mu uachdaran do phobuill. 

6 Ach an uair a thuig Pòl, 
gu robh cuid diubh 'n an Sa- 
dusaich, agus a' chuid eile 
'n am Phairisich, ghlaodh e 
anns a' chomhairle, Fheara 
agus a bhràithre, is Phairis- 
each mise, mac Phairisich : is 
ann à leth dòchais agus ais- 
eirigh nam marbh, a tha mi 
air mo thoirt 'am breitheanas. 

7 Agus air dhasan so a labh- 
airt dh'èirich comhstri eadar 
na Phairisich agus na Sadus- 
aich: agus roinneadh an coimh- 
thional an aghaidh a cheile. 

8 Oir tha na Sadusaich ag 
ràdh nach, 'eil aiseirigh, no 
aingeal, no spiorad ann ; ach 
a ta na Phairisich ag aideach- 
adh gach aon diubh. 

9 Agus dh'èirich gàir mhòr : 
agus air seasamh suas do na 
sgrìobhaichibh a bha air taobh 
nani Phairiseach, chathaich iad 



'w an aghaidh, ag ràdh, Cha-n 
'eil sinne faotainn cron air bith 
's an duine so : ach ma labhair 
spiorad no aingeal ris, na 
cogamaid an aghaidh Dhè. 

10 Agus an uair a dh'èirich 
connsachadh mòr eatorra, air 
do'n àrd-cheannard bhi fo 
eagal gu'n rachadh Pòl a 
tharruing as a chèile leo, dh'- 
àithn e do na saighdearaibh dol 
sìos, agus esan a thogail leis an 
làimh làidir as am mheadhon, 
agus a thoirt do'n chaisteal. 

11 Agus air an oidhche 'n a 
dhèigh sin, sheas an Tighearn 
làimh ris, agus thubhairt e, 
Biodh misneach mhaith agad, 
a Phòil ; oir mar a rinn thu 
fianuis mu m' thimchiollsa 
ann an lerusalem, is amhuil 
sin is èigin duit fianuis adhean- 
amh anns an Ròimh. 

] 2 Agus air teachd do'n là, 
chruinnich dream àraidh do 
na h-Iudhaich an ceann a 
chèile, agus chuir siad iad fèin 
fo mhaliachadh, ag ràdh, nach 
itheadh agus nàch òladh iad 
gus am marbhadh iad Pòl. 

] 3 Agus bha iad os ceann 
dà fhicheadyèar arinn an co- 
mhionnachadh so. 

14 Agus thàinig iad chum 
nanàrd-shagart, agus nan sean- 
airean, agus thubhairt iad, 
Chuir sinne sinn fèin fo àrd- 
mhallachadh, nach blaiseam- 
aid ni sani bith gus am marbh- 
amaid Pòl. 

15 A nisuime sin iarraibh- 
sa maille ris a' chomhairle air 
an àrd-cheannard, gu'n tugadh 
e do 'ur n-ionnsuidh-sa e am 



CAIB. XXIII. 



281 



màireach, mar gu biodh a rùn \ 
oirbh fios fhaotainn ui bu 
choimhlionta air ni èigin m'a 
thimchioll; agus tha sinne 
deas chum esan a mharbhadh, I 
mu n tig e'm fagus duibh. 

16 Agus an uair a chuala 
mac peathar Phòil am feall- 
fholach so, thàinig e, agus air 
dha dol a steach do'n chaist-' 
eal. dh innis e sin do Phòl. 

17 An sin ghairm Pòl d'a 
ionnsuidh aon do na ceannard- 
aibh-cheud, agus thubhairt e, 
Thoir an t-òganach so chura 
an àrd-cheannaird ; oir a ta ni i 
àraidh aige ra innseadh dha. 

18 An sin thug e leis e, a-, 
gus threòraich se e chum anj 
àrd-cheaunaird, agus thubh-i 
airt e, Ghairm Pòl am prìosan- 
ach mise d'a ionnsuidh, agus 
ghuidh e orm an t-òganach so 
thoirt a d'ionnsuidh-sa, aig am 
bheil ni èigin r'a innseadh 
dhuit. 

19 An sin rug an t-àrd- 
cheannard air a làimh, agus, 
chaidh e a leth-taobh an uaig- 
nidheas maille ns, agus dh'- 
f hiosraich e dheth, Ciod a tha 
agad r a innseadh dhomhsa ? 

20 Agus thubhairt esan, 
Rinn na h-Iudhaich comhairle 
iarraidh ortsa, gu'n tugadh tu 
Pòl am màireach do'n chomh- 
airle, mar gu'm biodh iad gu 
rannsachadh ni's gèire a dhean- ' 
amhairni-èigin m'a thimchioll, 

21 Ach na aontaich thusa 
leo : oir a ta os ceann dà 
fhichead fear dhiubh ri feall- 
fholach 'n a aghaidh, a chuir 
iad fèin fo mhallachadh, nach 



ith agus nach òl iad gus am 

marbh iad e : agus a nis tha 
iad ullamh, a' feitheamh ri 
gealladh uaitse. 

22 An sin leig an t-àrd- 
cheannard uaith an t-òganach, 
agus dh'àithn e dha, ag radh, 
Feiich, nach innis thu do neach 
sam bith, gu n d'f hoillsich thu 
na nithe so dhomhsa. 

23 Agus ghairm e d'a ionn- 
suidh dà cheannard-ceud, a- 
gus thubhairt e, Ulluichibh dà 
cheud saighdear a thèid gu 
Cesarea. aofus deich agus tri 
fichead marcach, agus dà 
cheud fear-sleagha, air an treas 
uair do'n oidhche. 

24Agusulluichibheich, chum 
air dhoibh Pòl a chur orra, 
gu'n toir iad e gu tèaruinte 
chum an uachdarain Felics. 

25 Agus sgrìobh e litir air 
a' mhodh so : 

26 Beatha agus slàinte o 
Chlaudius Lisias, chum an 
uachdarain ro òirdheirc Felics. 

27 Ghlacadh an duine so 
leis na h-Iudhaich, agus an 
uair a bha iad air ti a mharbh- 
adh,thàinio'mise orralesaio:hd- 
earaibh. agais thug mi dhiubh 
e, a' tuigsinn gu'm bu Romh- 
anach e. 

28 Agus air dhomh bhi toil- 
each air fios an aobhair fhaot- 
ainn air son an d'agair iad e, 
thug mi sìos e chum an comh- 
airle-san : 

29 Agus thuig mi gu'n robh 
e air agairt mu cheisdibh d'an 
lagh fèin, gun ni sam bith air 
a chur as a leth a b'airidh air 
bàs no air ceanglaichibh. 



282 



GNIOMHARA. 



80 Ach an uair a clh'inn- 
seadh dhomh gu'n robh na h- 
ludhaich gu feall a chaitheadli 
air an duine, air ball chuir mi 
a d'ionnsuidh-sa e, agus thug 
mi aithne mar au ceudna d'a 
luchd-casaid, gach cùis a bha 
aca 'n a aghaidh a chur an 
cèill a d' làthair-sa. Slàn leat. 

31 An sin air do na saighd- 
earaibh Pòl a ghabhail, a rèir 
niar a dh'àithneadh dboibh, 
thug iad 's an oidhche e gu An- 
tipatris. 

32 Agus air an là màireach 
leig iad do'n mharc-shhiagh 
dol leis, agus phill iad fèin 
do'n chaisteal. 

33 Agus an uair a chaidh 
iad a stigh do Chesarea, agus 
a thug iad an litir do'n uachd- 
aran, chuir iad mar an ceud- 
na Pòl 'n a fhianuis. 

34 Agus an uair a leugh an 
t-uachdaran an litir, dh'fhios- 
raich e cò an diìthaich o'n 
robh e. Agus an uair a thuig 
e gur ann o Chilicia bha e, 

35 Thubhairt e, Eisdidh mi 
riut, 'n uair a thig do luchd- 
casaid mar an ceudna. Agus 
dh'àithn e esan a choimhead 
ann an talia-breitheanais He- 
roid. 

CAIB. XXIV. 

AGUS an ceann chùig làith- 
ean 'n adhèigh sin,chaidh 
Ananias an t-àrd-shagart sìos 
maille ris na seanairibh, agus 
ri Tertullus fear-tagraidh àr- 
aidh, muinntir a nochd iad fèin 
'an làthair an uachdarain 'an 
aghaidh Phòil. 



2 Agus an uair a ghairm- 
eadh a mach e thòisich Ter- 
tullus air a chasaid, ag ràdh, 
Do bhrìgh gu bheil sinn tromh- 
adsa a' mealtuinn mòr-shìth, 
agus gu'n d'rinneadh iomadh 
deadh ghnìomh do'n chinn- 
each so tre do ghliocassa, 

3 Tha sinne 'gabhail ri so, 
anns gach àm agus anns gach 
àit, Fhelics ro òirdheirc, maille 
ris gaca uile bhuidheachas. 

4 Ach, chum nach cuirinn 
mòr-mhoille ort, guidheam ort, 
do d' shuairceas gu'n eisd thu 
ruinn gu h-ath-ghoirid. 

5 Oir f huair sinn am fear so 
'n a phlàigh, agus a' dilsgadh 
nan ludhach uile gu ceann- 
airc air feadh an domhain, a- 
gus 'n a cheann-feadhna do 
luchd saobh-chreidimh nan 
Nasarenach. 

6 Neach mar an ceudna a 
thogairan teampull a shalach- 
adh : agus a ghlac sinne, agus 
b'àill leinn breth a thoirt air 
a rèir ar lagha fèin : 

7 Ach air teachd do Lisias 
an t-àrd-cheannard oirnn, thug 
e le mòr-ainneart as ar làmh- 
aibh e, 

8 Ag àithneadh d'a luchd- 
casaid teachd a d' ionnsuidh- 
sa ; neach o'm feud thu le a 
cheasnachadh, fios fhaotainn 
air na h-uile nithibh a tha sinne 
a' cur as a leth. 

9 Agus dh'aontaich na h- 
ludhaich mar an ceudna, ag 
ràdh, Gu'n robh na nithe sin 
mar sin. 

10 'An sin air do'n uachd- 
aran smèideadh air Pòl e a 



CAIB. 

labhairt, fhreagair esan, Is 
iiiòid mo mbisneacb gu freag- 
airt air mo sbon fèin, gu bheil 
fhios agam gu robh thusa rè 
mòrain bbhadhna a'd' bhreith- 
eamb air a' chinneach so : 

1 1 Oir feudaidh tu fìos 
fhaotainn, nach niò na dà là 
dbeug o cbaidh mi suas gu le- 
rusalem a dbeanamh aoraidh. 

12 Agus cha d'fhuair iad 
mi a' deasboireachd ri aon 
neacb 's an teampull, no a' 
brosnuchadh an t-sluaigb gu 
ceannairc, aon cbuid 's na sion- 
agogaibh, no auns a' bhaile. 

13 Ni mò is urrainn iad na 
nitbe sin a dhearbbadb a tha 
iad a' cur as mo leth. 

14 Ach tha mi ag aideach- 
adh so dbuitse, gur ann a rèir 
na slighe sin ris an abair iad- 
san saobb-chreidimh, a ta mise 
a' deanamh aoraidh do Dbia 
m' aithriche, a' creidsinn nan 
uile nithe a ta sgrìobbta 's an 
lagh agus anns na fàidhibb : 

15 Agus a ta dòchas agam 
'an Dia, ris am bheil suil mar 
an ceudna aca fèin, gu'n tig 
aiseirigh nam marbh, nam 
fìrean araon agus nan neo- 
fbìrean. 

16 Agus an so tba mi a' 
saoithreachadh a 2'hnàtb coof- 
uis neo-lochdacb a bhi agam 
a tbaobh Dhè, agus a thaobb 
dhaoine. 

17 A nis an dèigb mòrain 
bhhadbna, thàinig mi a thoirt 
dèirce cbum mo cbinnich, a- 
gus thabhartas. 

18 Air a so fhuair ludbaicb 
àraidh o'n Asia mi air mo 



XXIV. 283 

glilanadh 's an teampull, gun 
sluagh, agus gun bhuaireas. 

19 Muinntir d'am bu cbòir 
bbi'n so a'd' làtbair-sa, agus 
m' agairt, nam biodh ni sam 
bith aca a'm' aghaidh. 

20 No abradb ad so fèin, 
ma fhuair iad eucoir sam bith 
annamsa, 'n uair a sheas mi 'an 
làthair na comhairle ; 

21 Muranu a mbàin air son 
an aoin fhocail so, a glilaodh 
mi a'm' sheasamb 'n am measg, 
Gur ann air son aiseirigb nam 
marbb, a ta mi air mo thoirt gu 
breitheanas leibhse an diugb. 

22 Agus an uair a chuala 
Felics na nithe so, air dha 
eòlas ni bu diongmhalta bhi 
aige air an t-slighe sin, chuir 
e air dàil iad, ag ràdb, 'N uair 
a tbig Lisias an t-àrd-cheann- 
ard a nuas, làn-rannsàicbidb 
mi bbur cùis. 

23 Agus dh'àitbn e do 
cheannard-ceud Pòl a ghleidh- 
eadh, agus e bbi fuasgailte 
aige, agus gun neacb d'a 
mbuinntir fèin a bhacadh o 
fbritbealadh dha, no teacbd 
d'a ionusuidh. 

24 Agus an dèigb làitbean 
àraidh, 'n uair a tbàinig Felics 
raaille r'a mhnaoi DrusiUa, a 
bha 'n a Ban-Iudhach, cbuir e 
fios air Pòl, agus dh'eisd e ris 
mu thimcbioll a' chreidimh 
ann an Criosd. 

25 Agus air dhasan bhi a' 
reusonachadh mii fhìreant- 
achd, stuaim, agus breitbean- 
as ri teachd, ghabh FeHcs 
eagal mòr, agus fhreagair e, 
Imich romhad an tràth so ; 



284 



GNIOMIIARA. 



'n uair a bhìos iiine agam, cuir- 
idli mi fios ort. 

26 Bha dìiil aige mar an 
ceudna gu rachadh airgiod a 
thoirt da le Pòl, chum gu'm 
fuasgladh se e : uime sin chuir 
e fios air ni bu trice, agus 
labhair e ris. 

27 Ach air do dha bhliadh- 
na bhi air an coimhlionadh, 
thàinig Porcius Festus an àit 
Fheiics : agus air do Flielics 
bhi toileach comain a chur air 
na h-Iudhaich, dh'fhàg e Pòl 
ceangailte. 

CAIB. XXV. 

ANIS 'n uair a thàinig Fes- 
tus do'n mhòr-roinn, an 
ceann tri làithean chaidh e suas 
o Chesarea gu lerusalem. 

2 Agus nochd an t-àrd- 
shagart agus maithean nan 
ludliach iad fèin 'n a làthair 
an aghaidh Phòil, agus chuir 
iad impidh air. 

3 Ag iarraidh fàbhoir 'n a 
aghaidh, gu'n cuireadh e fios 
air gu lerusalem, aqus iad a 
dheanamh feall-fholach chum 
esan a mharbhadh air an t- 
slighe. 

4 Ach fhreagair Festus, 
Gu'm bn chòir Pòl a ghleidh- 
eadh ann an Cesarea, agus 
gu'n rachadh e fèin ''mi sin gu 
h-aithghearr. 

5 Uime sin, ars' esan, rach- 
adh iadsan 'n 'ur measg a 
dh'fheudas, sìos maille rium- 
sa, agus ma ta coire air bith 
's an duine so, cuireadh iad sin 
as a leth. 

G Agus air dha fantuinn 



'n am measg os ceann deich 
làithean, chaidh e sìos do Che- 
sarea ; agus air an là màireach- 
shuidh e air a' chaithir-bhreith- 
eanais, agus dh'àithn e Pòl a 
thoirt a làthair. 

7 Agus an uair a thàinig 
esan, sheas na h-Iudhaich a 
thàinig a nuas o lerusalem m'a 
thimchioll, a' cur choireanna 
lìomnhor agus mòra à leth 
Phòil, nach b'urrainn iad a 
dhearbhadh : 

8 'N uair a fhreagair esan 
'g a shaoradh fèin, Cha d'rinn 
mi cionta sam bith an aghaidli 
lagha nan ludhach, no 'n agh- 
aidh an teampuill, no 'n agh- 
aidh Cheasair. 

9 Acli air bhi do Fhestus 
togarrach air toileachas-inn- 
tinn a thoirt do na h-Iudhaich, 
fhreagair e Pòl, agus thu- 
bhairt e, An àill leatsa dol 
suas gu lerusalem, agus 'an sin 
dol fo bhreitheanas thaobh nan 
nithe sin ann mo làthair-sa ? 

IQ An sin thubhairt Pòl, 
Tha mi m' sheasamh aig cai- 
thir-breitheanais Cheasair, far 
an còir breth a thoirt orm : air 
na-h-Iudhaich cha d'rinn mi 
eucoir sam bith, mar is maith 
a ta fios agadsa. 

11 Oir ma tha mi deanamh 
eucoir, agus ma rinn mi ni 
sam bith a thoill bàs, cha-n 
'eil mi 'diultadh bàs fhulang : 
ach mur 'eil ni sam bith dhiubh 
•èmfior a tha iad so a' cur as 
mo leth, cha-n fheud duine 
sam bith mo thoirt thairis 
doibh. Tha mi togail mo 
chùis gu Ceasar. 



CAIB. XXV. 



285 



12 An sin an deigh do Fhes- chioll an creidimh fein, agus 
tiis labbairt ris a' comhairle, mu tbimchioll losa àraidb, a 
fbreagair e, An do thog tbu fbuair bàs, neacb a thubhairt 
do chùis gu Ceasar ? gu Cea- Pòl a bbi beò. 

sar thèid tbu. 20 Agus a chionn gu robh 

13 Air dol do làithibh àr- mise amharusach mu tbim- 
aidh seachad, thàinig Agripa chioll an leithid sin do cheisd- 
an riofh asrus Bernice gu Ce- ibh. dh'fheòraicb mi dheth 
sarea a chur fuilte air Festus. am b'àill leis dol suas gu le- 

14 Agus air dboibh mòran rusalem, agus an sin dol fo 
làithean a chaitheadh an sin, bhreitheanas mu na nithibh so. 
chuir Festus cùis Phòil an 21 Ach an uair a dh'iarr 
ceill do'n riorb. ag ràdh, Pòl a choimbead gus am fios- 
•Db'fhàgadh duine àraidh le raichteadb a chùis-san le Au- 
Felics 'n a phrìosanach. Igustus, dh'àithn mi e bhi air 

15 Air-san, an uair a bha a ghleidheadh gus an cuirinn 
mise ann an lerusalem, rinn gu Ceasar e. 

na h-àrd-shagairt agus seau- 22 An sin tbubhairt Agripa 
airean nan ludhach casaid ri Festus, B'aìU leamsa fèin 
riiim, ag iarraidb binne 'n a an duine so chluinntinn. Ani 
aghaidh. màireach, thubbairt esan, 

16 D'an d'thug mise am cluinnidh tu e. 

freagradh so. Cha-n e gnàth 23 Uime sin air an là màir- 
nan Rombanach duine sam each, 'n uair a tbàinig Agripa, 
bith a thoirt tbairis chum bàis, | agus Bernice, le mòr-ghreadh- 
gus am bi aig a neach a tha nachas, agus a chaidb iad a 
air agairt, a luchd-casaid agb- steach maille ris na b-àrd- 
aidh ri h-aghaidh, agus gu'm cheannardaibh agus prìomh- 
bi cotbrom aige air e fèin a dhaoinibh na caithreach do'n 
sbaoradb o"n choire a cbuir- ionad èisdeacbd, air do Fhes- 
eadh as a leth. itus àithne a thoirt, thugadh 

17 Uime sin an uair a tbàin- Pòl a làtbair. 

ig iad araon an so, gun 24 Agus thubhairt Festus, 
mhoille sam bitb shuidh mi A righ Agripa, agus sibhse 
air an ]à màireach 's a' chaitbir- a dhaoine uile a ta làthair 'an 
bhreitheanais, agus dh'àithn so maille ruinn, tha sibh a' 
mi'n duine a thoirt a làthair. faicinn an duine so, mu'n do 

18 Agus an uair a sheas a cbuir sluagb nan ludhach uile 
luchd-casaid m'a thimcbioll, impidh orrasa, araon ann an 
cha do chuir iad coire air bith lerusalem, agus an so, a' 
as a letb do na nithibh a shaoil glaodbaich nach bu chòir e 
mise : i bhi ni b'f haide beò. 

19 Ach tbug iad ceisdean 25 Ach an uair a tbuig 
àraìdh 'n a aghaidh mu thim- mise nacb d'riun e nisam bith 



286 



GNIOMITARA. 



a thoill bàs, agus a chionn 
gu'n do thog e fèin a chùis gu 
Augustus, shonraich mi a chur 
d'a ionnsuidh. 

26 Mu nach 'eil ni sam bith 
cinnteach agam r'a sgrìobhadh 
chum mo Thighearn. Uime 
sin thug mi mach e do 'ur 
n-ionnsuidh-sa, agus gu h-àr- 
aidh a d'ionnsuidh-sa, a righ 
iVgripa, chum an dèigh rann- 
sachadh a dheanamh, gu'm 
biodh agam ni èigin r'a 
sgrìobliadh. 

27 Oir is mi-reusonta a'm' 
bheachdsa prìosanach a chur 
uam, agus gun na cùisean a ta 
'n a aghaidh ainmeachadh, 

CAIB. XXVI. 

AN sin thubhairt Agripa ri 
Pòl, Tha cead agad labh- 
airt air do shon fèin. An sin 
shln Pòl a mach a làmh, agus 
f hreagair e air a shon fèin, 

2 A ta mi 'g am mheas fèin 
sona, a righ Agripa, do bhrìgh 
gu bheil mi gu freagairt air 
mo shon fèin an diugh a'd' 
làthair-sa, thaobh nan nithe sin 
uile a ta air ad cur as mo leth 
leis na h-Iudhaich. 

3 Gu h-àraidh, a chionn gu 
bheil thusa eòlach air gach 
gnàth agus ceisd a tha am 
measg nan ludhach : uime sin 
guidheam ort, èisd rium gu 
foighidneach, 

4 Tha mo bheathasa o 
m'òige, a chaitheadh air tùs am 
measg mo chinnich fèin ann 
an lerusalem, nithnichte do na 
h-Iudhaich uile ; 

5 D'am b'aithne mi o thùs, 



(nam b'àill leo fianuis a dhean- 
amh,) gu'n do chaith mi mo 
blieatha a'm' Phairiseach, a 
rèir an luchd comh-bharail a's 
teinne d'ar creidimhne. 

6 Agus a nis tha mi m' 
sheasamh fo bhreitheanas air 
son dòchaisa'gheallaidha rinn- 
eadh le Dia d'ar n-aithrichibh. 

7 Chum am bheil dùil aig 
ar dà thrèibh dheug-ne teachd, 
a' deanamh seirbhis do Dhia 
a là agus a dh'oidhche do 
ghnàth ; agus air son an dòch-i 
ais so tha mise, a righ Agripa, 
air m'agairt leis na h-Iudhaich. 

8 C'ar son a mheasar leibh- 
se mar ni do-chreidsinn, gu'n 
dùisgeadh Dia na mairbh ? 

9 Gu deimhin mheas mise 
annam fèin, gu'm bu chòir 
dhomh mòran nithe a dhean- 
amh an aghaidh ainme losa o 
Nasaret. 

10 Ni mar an ceudna a rinn 
mi ann an lerusalem : agus 
air faotainn ùghdarrais o na 
h-àrd-shagartaibh, dhruid mi 
mòran do na naoimli am prìos- 
anaibh ; agus an uair a chuir- 
eadh gu bàs iad, thug mi mo 
ghuth 'n an aghaidh. 

11 Agus a' deanamh pean- 
ais orra gu minic anns gach 
sionagog, cho-èignicli mi iad 
gu toibheum a labhairt ; agus 
air dhomh bhi gu ro mhòr air 
bhoile 'n an aghaidh, rinn mi 
geur-leanmhuinn o?t«, eadhon 
gu bailtibh coigreach, 

1 2 Air a so 'n uair a bha mi 
dol gu Damascus, le cumh- 
achd agus barantas o na h-àrd- 
shagartaibh ; 



CAIB. 

13 Mu mlieadlion-là, O a 
righ, chunnaicmi air an t-slighe 
solus o nèamh, bu shoilleire 
na solus na grèine, a' deah-ach- 
adh mu'n cuairt orm, agus orra- 
san a bha 'g imeachd maille 
rium. 

14 Agusan uairathuit sinn 
uile air an talamh, chuala mi 
guth a labhairt rium, agus ag 
ràdh anns a' chainnt Eabh- 
ruidhich, A Shauil, a Shauil, 
c'ar son a ta thu ga m' gheur- 
lean m h u i n n ? /5 cr uai dh d h u i t- 
se bhi breabadh an aghaidh 
nan dealg. 

15 Agus thubhairt mise, 
Cò thu, a Thighearn ? A- 
gus thubhairt esan, Is mise 
losa a ta thusa a' geur-Iean- 
mhuinn. 

16 Ach èirich, agus seas air 
do chosaibh ; oir dh'fhoillsich 
mi mi fèin duit chum na crìche 
so, gu'n orduichinn thu a'd' 
mhinisteir agus a'd' fhianuis 
araon air na nithibh sin a chunn- 
aic thu, agus air na nithibh 
anns am foillsich mi mi fèin 
duit ; 

17 Ga d' shaoradh o'n 
t-sluagh, agus na Cinnich, 
chum am bheil mi nis ga d' 
chur, 

18 A dh'fhosgladh an sìil, 
chum gu tionndaidh iad o 
dhorchadas gu solus, agus 
chumhachd Shatain gu Dia, 
chum gu faigh iad maitheanas 
pheacanna, agus oighreachd 
maille ris a' mhuinntir sin a 
ta air an naomhachadh tre'n 
chreidimh a ta annamsa. 

19 Uime sin, a righ Agripa, 



XXVI. 287 

cha robh mi eas-ùmhal do'n 
taisbean nèamhaidh .; 

20 Ach shearmonaich mi 
air tùs dhoibh-san ann an Da- 
mascus, agus ann an lerusa- 
leni, agus air feadh tìre ludea 
uile, agus an sin do na Cinn- 
ich, iad a dheanamh aithreach- 
ais agus pilltinn ri Dia, a' 
deanamh oibre iomchuidh an 
aithreachais. 

21 Air son na nithe so 
ghlac na h-Iudhaich mi 's an 
teamj)ull, agus b'àill leo mo 
mharbhadh. 

22 Uime sin air dhomh 
còrnhnadh fhaotainn o Dhia, 
bhuanaich mi gus an là'n 
diugh, a' deanamh fianuis do'a 
bheag agus do'n mhòr, gun ni 
air bith a labhairt ach na 
nithe sin a thubhairt na fàidh- 
ean agus Maois a bha gu 
teachd ; 

23 Gu robh Criosd gu ful- 
ang, agus gu robh e gu èirigh 
an ceud neach o na marbh- 
aibh, agus gu'm foillsicheadh 
e solus do'n phobull, agus do 
na Cinnich. 

24 Agus air dha bhi 'labh- 
airt nan nithe so air a shon 
fèin, thubhairt Festus le guth 
àrd, Tha thu air mhi-chèill a 
Phòil : tha mòr-fhòghlum ga 
d' chur air bhoile. 

25 Ach thubhairt esan, Cha- 
n ' eil mi air bhoile, Fhestuis 
ro òirdheirc ; acli tha mi a' 
labhairt bhriathra na fìrinn 
agus na cèille. 

26 Oir a ta fhios aig an 
righ roimh am bheil mise a' 
labhairt gu saor, air na nitb- 



288 



GNIOMHARA. 



ibh so : oir tha cinnt agam 
nach 'eil a h-aon do a nith- 
ibh so 'an ain-fhios da ; oir 
cha-n ann 'an ciìil a rinneadh 
so. 

27 Am bheil thu creidsinn 
nam fàidhean, a righ Agripa? 
tha f hios agam bu bheil thu 'g 
an creidsinn. 

28 An sin thubhairt Agripa 
ri Pòl, Is beag nach 'eil thu 
'g am aomadh gu bhi am 
Chriosduidh. 

29 Agus thubhairt Pòl, B'e 
mo ghuidbe air Dia, gu'm 
biodh cha-n e mhàin thusa, 
ach mar an ceudna iadsan uile 
a tha 'g èisdeachd rium an 
diugh, ann am beag agus am 
mòr, mar a ta mise, saor o na 
geimhlibh so. 

30 Agus air dha na briathra 
80 a labhairt, dh'èirich an righ, 
agus an t-uachdaran, agus Ber- 
nice, agus an dream a shuidh 
maiUe riu : 

31 Agus an uair a chaidh 
iad a leth-taobh, labhair iad 
r'a chèile, ag ràdh, Cha-n 'eil 
an duine so a' deanaiuh ni air 
bith toillteannach air bàs, no 
air geimhlibh. 

82 An sin thubhairt Agripa 
ri Festus, Dh'fheudtadh an 
duine so a leigeadh as, mur 
bhiodh gu'n do thog e a chùis 
gu Ceasar. 

CAIB. XXVII. 

AGUS an uair a thugadh 
breth sinne a sheòladJi 
do'n Eadailt, thug iad Pòl 
thairis maille ri prìosanaich 
àraidh eile, do cheannard-ceud 



d'am b'ainm lulius, do chuid- 
eachd Augustuis. 

2 Agus air dhuinn dol air 
luing le Adramitium, thog 
sinn ar seòil, a' cur romhainn 
seòladh seachad air criochaibh 
na h-Asia, air do Aristarchus 
Macedonach o Thesalonica 
bhi maille ruinn. 

3 Agus air an là màireach, 
thàinig sinn gu Sidon. Agus 
air do lulius buntainn gu 
suairce ri Pòl, leig e dha dol 
a dh'ionnsuidh a chàirde chum 
comfhurtachd fhaotainn. 

4 Agus air dhuinn stiììradh 
as a sin, sheòl sinn fo Chiprus, 
a chionn gu robh na gaotha 
'n ar n-aghaidh. 

5 Agus an uair a sheòl sinn 
troimh'n fhairge 'ta làimh ri 
Cilicia agus PamphiUa, thàinig- 
sinn gu Mira baile do Licia. 

6 Agus fhuair an ceannard- 
ceud long an sin o Alecsandria, 
a bha seòladh do'n Eadailt, a- 
gus chuir e sinn a steach innte. 

7 Agus an uair a sheòl sinn 
gu mall rè mòrain do làithibh, 
agus a thàinig sinn air èigin 
fa chomhair Chniduis, a chioni: 
nach do leig a' ghaoth leinn, 
sheòl sinn fo Chrete, fa chomh- 
air Shalmone ; 

8 Agus air dhuinn seòladh 
air èigin seachad air, thàinig 
sinn gu ionad àraidh ris an 
abrar, Na calaidh sgiamhach, 
am fagus d'an robh baile La- 
sea. 

9 Agus air do mhòran ùine 
dol seachad, 'n uair a bha seòl- 
adaireachd a nis cunnartach, 
a chionn gu'n deachaidh an 



CAIB. XXVIL 



289 



traso^adh cheana seachad. ail suas. o^hnàthaich iad o-ach 
chomhairlich Pòl iad, gleus còmhnaidh, a criosadh 

] Ag ràdh riu, Fheara, na luÌDge fuipe ; agus air 
tha mi 'faicinn gu'm bi an t- dhoibh blii fo eagal gu'n tuit- 
seòladaireachd so le dochann eadh iad a' bheò-ghaineimh, 
agus call mòr, cha-n e mhàin leig iad an seòil sìos, agus mar 
do'n luchd agns do'n luing, sin dh'iomaineadh iad. 
ach d'ar n-anamaibh fein. j 18 Agus air dhuinne bhi 

11 Gidheadh, is mò chreid gn ro-mhòr air ar Inasgadh 
an ceannard-ceud an seòlad- leis an doininn, air an là 'n a 
air agus maicfhstir na luinge, dhèigh sin thilg iad a mach an 
na na nithe a labhradh le hichd ; 

Pòl. 19 Agus air an treas là 

12 Agns a chionn gu'n robh thilg sinn le ar làmhaibh fèin 
an caladh neo-iomchuidh gus a mach acfuinn na luinge. 

an geamhradh a chaitheadh 20 Agus an nair nach robh 
ann, b'i comhairle na cuid bu a' ghrian no na reulta r'am 
mhò seòladh as a sin mar an faicinn rè mòrain do làithibh, 
ceudna, agus nam feudadh iad agus a luidh doinionn nach bu 
air chor sam bith teachd gu bheag oirnn, thugadh an sin 
Phenice, caladh do Chrete a uainn gach uile dhòchas gu 
ta 'sr amharc chum an iar- teasairgteadh sinn. 
dheas. asrns an iar-thuath. a- 21 Ach air dhuinn bhi fada 
gns fantuinn rè a' gheamh- 'n ar trasg, an sin air seasamh 
raidh an sin. do Phòl 'n am meadhon, thnbh- 

13 Aerus an uair a shèid a' airt e, Fheara, bu chòir dhuibh 
Sfhaoth à deas cru ciùin, shaoil mo chomhairle-sa (rhabhail. a- 
iad gu d'fhuair iad an riìn, gus gun fhuasgladh o Chrete. 
agns aof tosrail an seòl dhoibh. agns an dochann agfus an call 
stiùir iad ri taobh Chrete. so a sheachnadh. 

14 Ach an ceann beagaiu 22 Agus a nis guidheam 
'n a dhèigh sin, shèid gaoth an- onbh, biobh misneach mhaith 
rathach 'n a h-aghaidh, ris an agaibh : oir cba bhi call ana- 
abrar Euroclidon. ma sam bith 'n ur measg, ach 

15 Agus air bhi do'n luing a mhain na luinge. 

air a fuadachadh, agus gun 23 Oir air an oidhche nochd 
chomas di dol an aghaidh na sheas làimh riunisa aingeal 
gaoithe. leig sinn mith dhi. an Dè sin, d'am buin mi. agus 

1 6 Agus air dhuinn ruith d'am bheil mi 'deanamh seir- 
a stigh fuidh eilean beag àr-jbhis, 

aidh d'am b'ainm Clauda, is' 24 Ag ràdh, A Phòil, na 
ann le èig-in a ràinis: sinn air biodh easral ort : is èisrin duit 
a' bhàta : jbhi air do thoirt an làthair 

17 Agus air dhoibh a thog- 'Cheasair : agus, feuch. tbiodh- 



290 



GNIOMHARA. 



laic Dia dhuit iadsan uile a ta 
seòladh maiUe riut. 

25 Uime sin, fheara, biodh 
agaibh deadh mhisneach : oir 
a ta mi creidsinn Dhè, gu'n 
tachair ceart mar a labhradh 
rium. 

20 Ach is èigin duinn bhi air 
ar tilgeadh air eiiean àraidh. 

27 Agus an uair a bha an 
ceathramh oidhche deug air 
teachd, air dhuinne bhi air ar 
sèideadh null agus a nall ann 
an cuan Adria, mu mheadhon- 
oidhiche b'i barail nara mar- 
aicheau gu robh iad am fagus 
do thìr èigin : 

28 Agus air leigeadh na 
luaidhe sìos doibh, fhuair iad 
an doimhne fìchead aitheamh ; 
agus an uair a chaidh iad 
beagan air an aghaidh, leig 
iad sìos an luaidh a rìs, agus 
fhuair 'ì^- Ì 'n a cmg aitheamh 
deug. 

29 An sin air dhoibh bhi fo 
eagal gu'm buaileadh iad air 
ionadaibh garblia, thilg iad 
ceithir acraichean à deireadh 
na luiuge, agus ghuidh iad an 
là a theachd. 

30 Agus an uair a bha na 
maraichean air tì teicheadh a 
mach as an luing, agus a leig 
iad sìos am bàta do'n fhairge, 
a' gabhail orra bhi 'tilgeadh a 
mach acraichean à toiseach 
na luinge, 

31 Thubhairt Pòl ris a' 
cheannard-ceud, agus ris na 
saighdearaibh, Mur fan iad sin 
's an luing, cha-n 'eil e'n comas 
duibli bhi air bhur teasairginn. 
• 32 An sin ghearr na saigli- 



dearan cuird a' bhàta, agus 
leig iad leis tuiteam sìos. 

33 Agus am feadh a bha 
an là a' teachd, thug Pòl a 
chomhairle orra uile biadh a 
ghabhail, ag ràdh, Is e so an 
ceathramh là deug dhuibh a' 
feitheamh, agus a' fantuinn 
'n ur trasg, gun bhiadh sam 
bith a ghabhail. 

34 Uime sin guidheam oirbh 
biadh a ghabhail ; oir a ta so 
chum bhur slàinte : oir cha 
chaillear fuiltean à ceann a 
h-aon agaibh. 

35 Agus air dha na nithe so 
a hibhairt, agus aran a ghlac- 
adh, thug e buidheachas do 
Dhia 'n an làthair uile ; agus 
air dha a bhriseadh, thòisich 
e ri itheadh. 

36 An sin glilac iad uile 
deadh mhisneach, agus ghabh 
iad biadh mar an ceudna. 

37 Agus bha sinn a dh'an- 
amaibh uile anns an luing, dà 
cheud agus sè deug agus tri 
fichead. 

38 Agus an uair a shàsuich- 
eadh iad le biadh, dh'eutrom- 
aich iad an long, agus thilg 
iad a mach an cruithneachd 
's an fhairge. 

39 Agus au uair a bha'n là 
air teachd, cha d'aithnich iad 
am fearann : ach thug iad an 
aire do liìib àraidh aig an robh 
tràigh, anns an robh mhiann 
orra, nam b'urrainn iad, an 
long a chur gu tìr. 

40 Agus air togail nan ac- 
raichean doibh, leig iad ris an 
fhairge agus an uair a dh'- 
fhuasgaii iad ceanglaichean na 



CAIB. XXVIIL 



291 



stiùire, agus a thog iacl am 
prìomh sheòl ris a' ghaoith, 
sheòl iad chum na tràighe. 

41 Agus air tuiteam dhoibh 
ann an ioiiad araidh far an do 
choinnich dà fhairge a chèile, 
bhuail iad an long air grund ; 
agus air sàthadh d'a toiseach 
's a' ghrund, dh'fhan e gun 
charachadh, ach bhriseadh a 
deireadh le ainneart nan tonn. 

42 Agus b'i comhairle nan 
saighdearan gu marbhadh iad 
na prìosanaich, air eagal gu'n 
snàmhadh neach sam bith 
dhiubh a mach, agus gu rach- 
adh iad as. 

43 Ach air do'n cheannard- 
ceud bhi toileach Fòl a theas- 
airginn, chum e air ais o'n 
comhairle iad, agus dh'àithn 
e dhoibh-san d'ara b'aithne 
snàmh iad fèin a thilgeadh 's a' 
chuan air tìis, agus dol a mach 
air tìr : 

44 Agus do chàch dliaithn 
e, cuid .diubh dhol airclàraibh, 
agus cuid eile miribh briste 
do'n luins: : ao-us mar sin thar- 
ladh gu'n deachaidh iad uile 
tèaruinte gu tìr. 

CAIB. XXVIII. 

AGUS an uair a thèarnadh 
iad, thuig iad an sin gu'm 
b'e Melita ainm an eilein. 

2 Agus nochd an sluagh 
borb caoimhneas nach bu 
bheag dhuinn : oir air fadadh 
teine dhoibh, ghabh iad ruinn 
uile, air son an uisge a bha 
ann, agus air son an fhnachd. 

3 Agus air do Phòl dorlach 
bhioran a thional, agus an cur 



air an teine, thàinig nathair 
nimhe mach as an teas, agus 
shàs i'n a làimh. 

4 Agus an uair a chunnaic an 
sUiagh borb a' bhèisd an eroch- 
adh r'a làimh, thubhairt iad r'a 
chèile, Gu cinnteach is mortair 
an duine so, do nach fuiling 
dioghaltas bhi beò, ge do theas- 
airffeadh o'n fhairire e. 

5 Agus air dhasan a' bhèisd 
a chrathadh dheth anns an 
teine, cha d'fhulaing e doch- 
ann sam bith. 

6 Ach bha iadsan a' feith- 
eamh c'uin a dh'atadh e, no a 
thuiteadh e sìos marbh gu 
h-obann : ach an uair a dh'- 
fheith iad ùine fhada, agus 
nach fac iad dochann sam bith 
a' teachd air, chaochail iad an 
inntinn, agus thubhairt iad 
gur Dia e. 

7 Agus bha mu thimchioll 
an àite sin fearann aig prlomh 
dhuine an eiiein, d'am b'ainm 
Publius, a ghabh ruinne agus 
a thug rè thri làithean aoidh- 
eachd dhuinn gu càirdeil. 

8 Agus tharladh gu robh 
athair Phubliuis 'n a luidhe gu 
tinn le fiabhrus, agus gearr- 
thach fola : air do Phòl dol a 
steach d'a ionnsuidh, rinne e 
urnuigh, agus air dha a làmhan 
a chur air, leigheas se e. 

9 Agus an uair a rinneadh 
so, thàinig mar an ceudna 
niuinntir eile a bha euslan 's an 
eilean d'a ionnsuidh, agus 
leighiseadh iad : 

10 Muinntir mar an ceudna 
a thug mòr-urrara dhuinn ; a- 
gus an uair a dh'fhalbh sinn, 



292 



GNIOMHARA. 



chuir iad na nitlie sin leinn a 
bha feumail didnn. 

1 1 Agus an dèigh thri mìosa 
sheòl sinn ann an luing o Alec- 
sandria, a chaith an geamhradh 
's an eilean, d'am bu shuaith- 
eantas Castor agus Pollucs. 

12 Agus an uair a chaidh 
sinn air tìr aig Siracuse, dh'- 
fhan sinn an sin tri làithean. 

13 Agus air seòladh dhuinu 
timchioll as a sin, thàinig sinn 
gu Regium : agus an ceann là 
'n a dheigh sin shèid a' ghaoth 
à deas, agus thàinig sinn an 
t-ath là gu PuteoH : 

14 Air dhuinn bràithrean 
fhaotainn 'an sin, chuireadh 
impidh oirnn leo fantuinn 
seachd làithean maille riu : a- 
gus mar sin thriall sinn chum 
na Ròimhe. 

1.5 Agus as a sin, air faot- 
ainn ar sgèil do na bràithribh, 
thàinig iad 'n ar coinneamh gu 
Apii-forum, agus na Tri tigh- 
ibh-òsda ; agus an uair a 
chunnaic Pòl iad, thug e 
buidheachas do Dhia, agus 
ghabh e misneach. 

16 Agus an uair a thàinig 
sinn do'n Ròimh, thug an 
ceannard-ceud thairis na prìos- 
anaich do cheannard an fhreic- 
eadain: ach thugadh comas 
do Phòl a bhi leis fèin, maille 
ri aon saighdear a bha 'g a 
ghleidheadh. 

17 Agus tharladh, an dèigh 
thri làithean, gu'n do ghairm 
Pòl raaithean nan ludhach an 
ceann a chèile. Agus an 
uair a chruinnicheadh iad, 
thubhairt e riu, Fheara agus 



a bhràithre, ged nach d'rinn 
mise ni sam bith 'an aghaidh 
a' phobuill no ghnàthanna nan 
aithriche, thugadh thairis mi 
a'm' phrìosanacli o lerusalem 
do làmhaibh nan Romlianach. 

18 Muinntir aii dèigh dhoibh 
mo cheasnachadh, leis am bu 
mhiann mo leigeadh as, a 
chionn nach robh coire bàis 
sam bith annam. 

19 Ach an uair a bha na h- 
ludhaich a' labhairt an aghaidh 
so, b'èigin domh mo chùis a 
thogail gu Ceasar ; cha-n e gu 
bheil coire sam bitli agam r'a 
chur a leth mo chinnich. 

20 Air an aobhar so uime 
sin chuir mi fios oirbhse, chum 
gu faicinn agus gu'n labh- 
rainn ribh : oir is ann air son 
dòchais Israeil a ta mi ceang- 
ailte leis an t-slabhraidh so. 

21 Agus thubhairt iadsan 
ais, Cha d'fhuair sinne litriche 
sam bith à ludea mu d' thim- 
chioll, cha mhò a dh'fhoillsich 
no dh'innis aon do na bràith- 
ribh a thàinig, olc sam bith 
umad. 

22 Ach bu mhaith leinn a 
chluinntinn uaitse ciod i do 
bharail : oir mu thimchioll na 
gnè-chreidimh so, tha fhios 
againn gu'n labhrar 's gach àit 
'n a h-aghaidh. 

23 Agus air suidheachadh 
là ris, thàinig mòran d'a ionn- 
suidh chum a cheithreanna ; 
d'an do mliìnich e rìoghachd 
Dhè, a' deanamh fianuis 
uimpe, agus a' cur impidh orra 
thaobh nan nithe a bhuineas 
do losa, araon à lagh Mhaois, 



CAIB. I. 



293 



aofus as na fàiclhibh, o mhoch- 
thrath gu feasgar. 

24 Agus chreid cuid na 
nithe a labhradh, agus cha do 
chreid cuid eile dhiubh. 

25 Agus air dhoibh bhi 'an 
aghaidh a chèile, sgaoil iad, 
air do Phòl aon fhocal a ràdh, 
Is maith a labhair an Spiorad 
naomh tre'n fhàidh Esaias, 
r'ar n-aithrichibh, 

26 Ag ràdh, Imich chum a' 
phobuill so, agus abair, Le 
cluinntinn cluinnidh sibh, agus 
cha tuig sibh ; agus le faicinn 
chi sibh, agus cha-n aithnich 
sibh. 

27 Oir a ta cridhe a' pho- 
buill so air fàs reamhar, agus 
tha iad a' cluinntinn gu tròra 
le'n cluasaibh agus chaog iad 
an siìilean ; air eagal gu faic- 
eadh iad \en sùilibh, agus gu'n 



cluinneadh iad le';^ cluasaibh, 
ao-us su'n tuigeadh iad le'n 
cridhe, agus gu'm pilleadh iad, 
agus gu'n slànuichinn-sa iad. 

28 Uime siu biodh fhios 
agaibh-sa, gu'n do chuireadh 
slàinte Dhè chum nan Cinn- 
each, agus èisdidh iadsan. 

29 Agus an uair a thubh- 
airt e na briathra so, dh'imich 
na h-Iudhaich rompa, agus 
bha mòr-reusonachadh aca eat- 
orra fèin. 

30 Agus dh'fhan Pòl dà 
bhliadhna iomlan 'n a thigh- 
màil fèin, agus ghabh e ris 
na h-uile dhaoiuibh a thàinig 
d'a ionnsuidh, 

81 A' searmonachadh rìogh- 
achd Dliè, agus a' teagasg nan 
nithe a bhuineas do'n Tigh- 
earn losa Criosd, leis an uile 
dhànachd, gun toirmeasg. 



LiTiR AN ABSTOIL PHOIL chum nan 
ROMHANACH. 



CAIB. I. 

POL, seirbhiseach losa 
Criosd, a ghairmeadh 'n a 
abstol, a chuireadh air leth 
ehum Soisgeil Dè, 

2 (A roimh-gheall e ie 
'fhàidhibh fèin anns na sgriob- 
tuiribh naomha.) 

3 Mu thimcliioll a Mhic 
losa Criosd ar Tighearn, a 
rinneadh do shìol Dhaibhidh, 
a rèir na feòla ; 

4 A dhearbhadh bhi 'n a 
Mhac do Dhia le cumhachd, 
a rèir Spioraid nanaomhachd, 
tre aiseirigh o na marbhaibh : 



5 Tre an d'fhuair sinne 
gràs agus abstolachd chum 
umhlachd a' chreidimh am 
measg nan uile chinneach air 
sgàth 'ainme-san : 

6 Am measg am bheil sibhse 
mar an ceudna air bhur gairm 
le losa Criosd : 

7 Chum nan uile a ta 's an 
Ròimh, air an gràdhachadh le 
Dia, air an gairm 'n an naoimh : 
Gràs gu robh dhuiblise, agus 
sìth o Dbia ar n-Athair, agus 
dn Tighearn losa Criosd. 

8 Air tùs, tha mi 'toirt 
buidheachais do m' Dhia tre 



294 



ROMHANACIL 



losa Criosd, air bìmr sonsa 
iiile, do bhrìgh gu l>heil bhur 
creidimh iouiraideach air feadh 
an domhaiu gu lèir. 

9 Oir is e Dia m'fhianuis, 
d'am bheil mi a' deanamh seir- 
l)his le m' spiorad ann an sois- 
geul a Mhic, gu bheil mi gun 
sgur a' deanarah luaidh oirbh, 

10 A ghnàth a' guidhe ann 
am urnuighibh, (nam feudainn 
a nis fa-dheoidh air aon chor 
le toil Dè turus soirbheasach 
fhaotainn,) ri teachd do 'ur 
n-ionnsuidh-sa. 

11 Oir a ta deidh agam air 
sibhse fhaicinn, ionnus gu 
pàirtich mi tiodhlac àraidh 
spioradail ribh, chum bhur 
neartachadh ; 

12 Sin ri ràdh, chum gu 
faigh mi comh-fhurtachd 
annaibh-sa, tre chreidimh a 
chèile, bhur creidimh-sa, agus 
mo chreidimh-sa. 

13 Agus cha-n àill leam, a 
bhràithre, e bhi'n ain-fhios 
duibhse gu'n do chuir mi 
romhan gu minic teachd do 
'ur n-ionnsuidh, (ach bhacadh 
mi gus a so,) chum gu faigh- 
inn toradh èigin 'n ur measgsa 
fòs, mar am measg nan Cinn- 
each eile. 

14 Oir a ta mi fo fhiachaibh 
araon do na Greugaich, agus 
do na daoinibh borba, araon 
dhoibh-san a ta glic, agus 
dhoibh-san a ta neo-ghlic. 

15 Uime sin, mheud 's a ta 
an comas domh, tha mi ullamh 
chum an soisgeul a shearmon- 
achadh dhuibhse maran ceud- 
iia a ta 's an Ròimh. 



16 Oir cha nàr leamsa sois- 
geul Chriosd ; oir is e cumh- 
achd Dhè e chum slàinte do 
gach neach a chreideas, do'n 
ludhach air tìis, agus mar an 
ceudna do'n Ghreuo-ach. 

17 Oir a ta fireantachd Dhè 
air a' foillseachadh ann tre 
chreidimh gu creidimh : mar 
a ta e sgrìobhta, Bithidh am 
fìrean beò tre chreidimh. 

18 Oir a ta fearg Dhè aira 
foiUseachadh o nèamh an agh- 
aidh gach uile mlii-dliiadhaidh- 
eachd, agus eucoir dhaoine, a 
tha bacadh na fìrinn ann an 
neo-fhìreantanhd : 

19 Do bhrìg-h m bheil an 
ni air am feudar fios fhaotainn 
a thaobh Dhè follaiseach ann- 
tasan ; oir rinn Dia follaiseach 
dhoibh e. 

20 Oir riamh o chruthach- 
adh an t-saoghail a ta a nithe- 
san nach feudar f haicinn, eadh- 
on a chumhachd siorruidh a- 
gus a Dhiadhachd, air am 
faicinn gu soiUeir, air dhoibh 
bhi so-thuigsinn o na nithibh 
a rinneadh ; chum gu biodh 
iad gun leithsgeul aca : 

21 Do bhrìgh 'n uair a b' 
aithne dhoibh Dia, nach d' 
thug iad glòir dha mar Dhia, 
agus nach robh iad taingeil, 
ach gu'n d'fhàs iad dìomhain 
'n an reusonachadh fèin, agus 
gu'n do dhorchaicheadh an 
cridhe amaideach. 

22 Ag ràdh gur daoine 
glice iad fèin, rinneadh amad- 
ain diubh : 

23 Agus chaoohail iad glòir 
an Dè neo-thruaillidh gu 



CAIB. II. 



295 



dealbli a rinneadh cosmhuil ri 
duiue truaillidh, agus ri eun- 
laith, agus ainmhidhibh ceith- 
ir-chosach, agus bhèisdibh 
snàigeach. 

24 Uime sin thug Dia thair- 
is iad mar an ceudna, tre ana- 
miannaihh an cridbe fèin, 
chum neòghloine, a thoirt eas- 
urraim d'an corpaibh fèin eat- 
orra fèin : 

25 JNIuinntir a chaochail 
fìrinn Dè gu brèig, agus a 
thug aoradh agus a rinn 
seirbhis do'n chreutair ni's 
mò na do'n Chruithear, a ta 
beannaichte gu siorruidh. A- 
men. 

26 Air a shon so thug Dia 
thairis iad do ana-miannaibh 
gràineil : oir chaochail eadhon 
am mnài an gnàthachadh nàd- 
urra chum a' ghnàtha a ta 'au 
aghaidh nàduir : 

27 Agus mar an ceudna na 
fir, air trèigsinn doibh gnàth- 
achadh nàdurra na mnà, loisg- 
eadh iad le'n togradh d'a 
chèile, firionnaich ri firionn- 
aich ag oibreachadh gràineil- 
eachd agus iad a' faotainn 
diol-thuarasdail an seacharain 
annta fèin, mar bu chòir. 

28 Agus amhuil mar nach 
bu taitneach leo eòlas Dè a 
chumail, thug Dia thairis iad 
do inntinn mhi-chèillidh, a 
dheanamh nithe nach robh 
iomchuidh : 

29 Air dhoibh bhi air an 
lìonadh do'n uile eucoir, 
strìopachas, olc, shannt, mhì- 
run : làn do fharmad, do 
mhortadh, do cbonnsachadh, 



do cheilg, do dhroch-bheus- 
aibh ; 'n an luchd-cogarsaich, 

30 'N an luchd-anacainnt, 
'n an bachd-fuath air Dia, 'n an 
luchd-tarcuis, uaibhreach,'n an 
luchd-ràiteachais, 'n an luchd- 
cumadh uilc, eas-iìmhal do 
phàrantaibh, 

31 Eu-cèillidh, 'n an luchd- 
brisidh coimhcheangail, gun 
ghràdh nàdurra, do-rèiteach- 
aidh, neo-thruacanta : 

32 Muinntir d'an 'thne 
ceartas Dè, (gu bheil ìwJsan 
a ni an leithide sin do nithibh 
toillteannach air bàs,) gidh- 
eadh cha-n e mhàin gu bheil 
iad fèin 'g an deanamb, ach a 
ta mar an ceudna tlachd aca 
do'n mhuinntir a ni iad. 

CAIB. II. 

UIME sin a ta thu gun 
leithsgeul, a dhuine, 
co air bith thu a tha 'toirt 
breth : oir an uair a tha thu 
'toirt breth air neach eile, tha 
thu ga d' dhìteadh fèin ; oir 
thusa a tha 'toirt breth, tha 
thu deanamh nan nithe sin 
fèin. 

2 Ach a ta fios affainne o:u 
bheil breitheanas Dè a rèir fìr- 
inn, an aghaidh na muinutir 
a tha deanamh an leithide sin, 

3 Agus an saoii thusa so, 
O a dhuine, a tha 'toirt breth 
orrasan a ni an leithide sin. 
agus a ta 'g an deanamh thu 
fèin, gu'n tèid thu as o bhreith- 
eanas Dè ? 

4 No 'n dean thu tareuis 
air saoibhreas a mhaitheis, 
agus 'fhoighidin, agus 'fhad- 



296 



ROMHANACH. 



fhulangais, gun fliios bhi agad 
gu bheil maitheas Dè ga d'- 
threòrachadh chum aithreach- 
ais? 

5 Ach a rèir do chruais a- 
gus do chridhe neo-aithreach- 
ail, a ta thu'càrnadh suas feirge 
dhuit fèin fa chomhair là na 
feirge, agus foillseachaidh 
ceart-bhreitheanais Dè ; 

6 A bheir do gach aon a 
rèir a ghnìomhara ; 

7 Dhoibh-san a ta le buan- 
achadh gu foighidneach ann 
an deadh obair, ag iarraidh 
glòire, agus urraim, agus neo- 
bhàsmhorachd, a' bheatha 
mhaireannach : 

8 Ach dhoibh-san a ta con- 
spoideach, agus nach 'eil ùmh- 
al do'n fhìrinn, ach a ta ùmhal 
do'n eucoir, diom agus fearg ; 

9 Amhghar agus teannt- 
achd air gach anam duine a 
ta 'deanamh uilc do'n ludh- 
ach air tùs, agus mar an ceud- 
na do'n Ghreugach : 

10 Ach glòir, agus urram, 
agus sith, do gach duine a ni 
maith, do'n ludhach air tùs, 
agus do'n Ghreugach mar an 
ceudna : 

11 Oir cha-n 'eil spèis aig 
Dia do phearsa seach a chèile. 

12 Oir a mheud as a pheac- 
aich gun an lagh, sgriosar iad 
gun an lagh ; agus a mheud 
as a pheacaich fuidh an lagh, 
dìtear iad leis an lagh : 

13 (Oir cha-n iad luchd- 
èisdeachd an lagha a ta 'n am 
f ìreanaibh 'am fianuis Dè, ach 
bithidh luchd-deanamh an 
lagha air am fìreanachadh. 



14 Oir an uair a ta na Cinn- 
ich aig nach 'eil lagh, a thaobh 
nàduir a' deanamh nan nithe 
a ta 's an lagh, air dhoibh-san 
a bhi gun lagh tha iad 'n an 
lagh dhoibh fèin : 

15 Muinntir a ta nochdadh 
obair an lagha sgrìobhta 'n an 
cridheachaibh, air bhi d'an 
coguis a' deanamh fìanuis leo, 
agus an smuaintean eatorra 
fèin 'g an agairt, no a' gabhail 
an leithsgeil :) 

16 'S an là anns an toir Dia 
breth air nithibh uaigneach 
dhaoine, a rèir mo shoisgeil- 
sa tre losa Criosd. 

17 Feuch, goirear ludhach 
dhiotsa, agus tha thu 'cur 
dòigh 's an lagh, agus a' dean- 
amh uaill à Dia ; 

18 Agus is aithne dhuit a 
thoil, agus a ta thu a' dearbh- 
adh nan nithe a's fearr, air 
dhuit bhi air do theagasg as 
an lagh, 

19 Agus a ta thu dòchasach 
gur ceann-iuil thu fèin do na 
doill, solus dhoibhsan a ta 'an 
dorchadas, 

20 Fear-fòghluimdo dhaoin- 
ibh neo-eagnaidh, fear-teagaisg 
do leanabaibh, aig am bheil 
samhladh an eòlais agus na 
fìrinn a ta 's an lagh. 

21 Thusauime sin a ta' teag- 
asg neach eile, nach 'eil thu 
ga d' theagasg fèin ? thusa a 
ta 'searnionachadh gun ghoid 
a dheanamh, am bheil thu ri 
goid ? 

22 Thusa tha 'g ràdh gun 
adhaltrannas a dheanamh, am 
bheil thu 'deanamh adhaltrann- 



CAIB. III. 



297 



ais? thusa le'n gràin ìodh-| CAIB. III. 

ola, am bheil thu ri naomh- /~^IOD e uime sin barrachd 

o-hoid ? \J an ludhaich ? no ciod e 

23 Thusa a ta 'deanamh uaill tairbhe an timchioll-ghearr- 
as an lagh, an tabhair thu, le aidh ? 

briseadh an lagha, eas-urram 2 Is mòr sin air gach dòigh : 
do Dhia ? . air tùs, do bhrìgh gur ann 

24 Oir a ta ainm Dhe a' riusan a dh'earbadh briathra 
faotainn toibheim do 'urtaobh- Dhe. 

sa am measg nan Cinneaeh, 3 Oir ciod e sin ged nach 
mar a ta e s^rìobhta. ; do chreid cuid ? an dean am 

25 Oir a ta tairbhe gii fir- michreidimhsan fìrinn Dhè 
inneach anns an timchioll- gun èifeachd ? 

ghearradh, ma ghleidheas tu 4 Xar leigeadh Dia ; ach 
an lagh : ach ma's fear-brisidh biodh Dia fior, agus gach 
an lasfha thu. tha do thim- duine 'n a bhreug-aire : a rèir 
chioll-ghearradh 'n a neo-thim- mar a ta e sgrìobhta, Chum 
chioll-ghearradh dhuit. ! gu bi thu ceart ann ad bhriath- 

26 Uime sin, ma ghleidh- raibh, agus gu'n toir thu 
eas an neo-thimchioll-ghearr- buaidh 'n uair a bheirear breth 
adh fireantachd an lagha, 'ort. 

nach measar a neo-thimchioll- j 5 Ach ma mholas ar n-eu- 
ghearradhsan mar thimchioll- ' coir-ne fireàntachd Dhè, ciod 
ghearradh ? ia their sinn? am bheil Dia 

27 Agus nach dìt an neo- eucorach a tha 'deanamh 
thimchioll-ghearradh thaobh dioghaltais? (tha mi a' labh- 
nàduir, a ta a' coimhlionadh airt mar dhuine,) 

an lagha, thusa a tha tre'n litir 6 Xar leigeadh Dia : no 
agus tre'n timchioll-ghearr- cionnus a bheir Dia breth air 
adh a'd' f hear-brisidh an : an t-saoghal ? 
lagha? j 7 Oir ma ta firinn Dhè tre 

28 Oir cha-n ludhach esan, mo bhrèig-sa air a meudach- 
a tha mar sin o'n leth-muigh ; adh chum a ghlòire-san ; c'ar 
agus cha-n e sin an timchioll- son a ta mise air mo dhìteadh 
gheaiTadh, a tha gu follaiseach jmar pheacach ? 

's an fheoil : i 8 Agus c'ar son nach dean 

29 Ach is ludhach esan, a sinn olc, chum gu'n tig maith 
tha mar sin 's an taobh a stigh ; as ? (mar a labhrar gu toibh- 
agus is e sin an timchioll- eumach umainne, agus mar a 
ghearradh a tha "s a' chridhe, thubhairt cuid gu bheil sinn 
agus 's an spioràd, cha-n ann ag ràdh.) muinntir d" am bheil 
's aii litir, aig nm bheil a chliu an dìteadh a rèir ceartais. 
cha-n ann o dhaoinibh, ach o 9 Ciod uime sin? am bheil 
Dhia. ibarrachd againne ? cha-n 'eil 



298 



ROMHANACH. 



air aon clior : oir dhearbh sinn 
roimhe gu bheil araon na 
h-ludhaich agns na Cinnich 
uile fo pheacadh ; 

10 Mar a ta e sgrìobhta, 
Cha-n 'eil ionracan ann, cha-n 
'eil fiu a h-aon. 

1 1 Cha-n 'eil neach ann a 
thuigeas, cha-n 'eil neach ann 
,a tha 'g' iarraidh Dhe. 

12 Chlaon iad uile ns a,n 
t-slìghe, tha iad uile nii-thar- 
bhach ; cha-n 'eil neach a tha 
'deanamh maith, clia-n 'eil fìu 
a h-aon. 

13 Is uaigh fhosgailte an 
scòrnach ; labhair iad ceaìg 
le'n teangaibh; tha ninih nan 
nathracha nimhe fo 'm bilibh : 

14 Aig am bheil am beul 
làn do mhallachadh agus do 
sheirbhe : 

15 Tha an cosan luath a 
dhòrtadh fola : 

16 Tha lèii'-sgrios agus 
truaighe 'n an slighibh': 

17 Agus slighe na sìthe cha 
Vaithne dhoibh : 

18 Cha-n 'eil eagal Dè fa 
chomhair an sùl. 

19 A nis tha fhios againn 
ge b'e nithe a ta'n lagh a' 
labliairt, gur ann riusan a ta 
fuidh 'n lagh a tha e 'g an 
labhairt : chum gu druidear 
gach uile blieul, agus gu'm bi 
an saoghal uile air fhaotainn 
ciontach am fianuis Dè. 

20 Uime sin cha bhi feòil 
air bith air a fìreanachadh, 
'n a fhianuis-san, tre oibribh 
an lagha : oir is ann tre an 
lagh a ta eòlas peacaidh. 

21 Ach a nis tha fìreant- 



achd Dhè air a foillseachadh 
as eugmhais an lagha, a' faot- 
ainn fianuis o'n lagh agus o na 
fàidhibh ; 

22 Eadhon fìreantachd Dhè 
tre chreidimh losa Criosd, do 
na h-uile, agus air na h-uile a 
chreideas; oircha-n'eil eadar- 
dhealacìjadh ann : 

23 Oir pheacaich na h-uile, 
agus tha iad air teachd gearr 
air glòir Dhè ; 

24 Air dhoibh bhi air am 
fìreanachadh gu saor le a 
ghràs, tre an t-saorsa a ta ann 
an losa Criosd : 

25 Neach a shònraich Dia 
'n a ìobairt-rèitich, tre chreid- 
imh 'n a fhuil, chum 'fhìreant- 
achd fhoillseachadh le maith- 
eanas nam peacanna a chaidh 
seachad, tre fhad-fhulangas 
Dè; 

26 A dh'fhoillseachadh, tha 
mi ag ràdh, 'fhìreantachdsan 
's an àm a ta làthair ; chum 
gu'm biodli e cothromach, a- 
gus gu'm fìreanaicheadh e an 
ti a chreideas ann an losa. 

27 C'àit uime sin am bheil 
uaill ? Dhruideadh a mach i. 
Ciod e an lagh leis an do 
dhruideadh a mach if an e 
lagh nan oibre ? Cha-n e ; ach 
tre lagh a' chreidimh. 

28 Tha sinn uime sin a' 
meas gu bheil duine air fhìr- 
eanachadh tre chreidimh as 
eugmhais oibre an lagha. 

29 An e Dia nan ludhach 
a mliàin e ? Nach e mar an 
ceudna Dia nan Cinneach? 
Gu deimhin nan Cinneach mar 
an ceudna : 



CAIB. IV. 



299 



30 Do bhrìg'h gur aon Dia, 
a dli'fhìreanaicheas an tim- 
chioll-ofhearradh o chreidimh, 
as^us an neo-thimchioll-ghearr- 
adh tre chreidimh. 

31 Am bheil sinn uime sin 
a' cur an lagha an neo-bhrìg-h 
tre'n chreidimh ? Nar leigeadh 
Dia : ach a ta sinne a' daing-- 
neachadh an lagha. 

. CAIB. IV. 

CIOD ma ta a their sinn a 
fhuair ar n-athair Abra- 
ham a rèir na feòhi? 

2 Oir ma dh'fhìreanaich- 
eadh Abraham le oibribh, tha 
aobhar uaill aige, ach cha-n 
ann a thaobh Dhè. 

3 Oir ciod a ta an sgriob- 
tuir ag ràdh ? Chreid Abra- 
ham Dia, agus mheasadh sin 
da mar fhìreantachd. 

4 A nis do'n ti a ni obair 
cha-n ann mar ghean-maith a 
mheasar an tuarasdal, ach mar 
fhiachaibh. 

5 Ach do'n ti nach dean 
obair, ach a ta 'creidsinn anns 
an ti a dh'fhìreanaicheas an 
duine mi-dhiadhaidh, measar 
a chreidimh mar fhìreantachd. 

6 Amhuil mar a ta Daibh- 
idh a' cur an cèill beannach- 
adh an duine sin d'am meas 
Dia fìreantachd as eugmhais 
oibre, ag ràdh, 

7 Is beannaichte iadsan a 
fhuair maitheanas 'n an eu- 
ceirtibh, agus aig am bheil am 
peacanna air am folach. 

8 Is beannaichte an ti nach 
cuir an Tighearn peacadh as a 
leth. 



9 Am bheil ma ta am beann- 
achadh so Heaclid air an tim- 
chioll-ghearradh a mJiain, no 
mar an ceudna air an neo- 
thimchioll-ghearradh? Oir tha 
sinn ag ràdh gu'n do mheas- 
adh creidimh do Abraham mar 
fhlreantachd. 

10 Cionnus raa ta a mheas- 
adh dha e ? An ann an uair a 
hha e 's an timchioll-ghearradh, 
no 's an neo-thimchioll-ghearr- 
adh? Cha-n ann 's an timchioll- 
ghearradh, ach 's an neo-thim- 
chioll-ghearradh. 

11 Agus fhuair e comhar 
an timchioll-ghearraidh, seula 
fìreantachd a' chreidimh a 
bha aige 's an neo-thimchioll- 
ghearradh, chum gu'm biodh 
e 'n a athair acasan uile a ta 
'creidsinn 's an neo-thimchioll- 
ghearradh, chum gu measadh 
fireantachd dhoibh-san mar an 
ceudna : 

12 Agus 'n a athair an tim- 
chi ol I-ghearrai d h d h o ibh -san 
nach 'eil a mhàin do'n tim- 
chioll ghearradh, ach mar an 
ceudna a ta 'g imeachd ann 
an ceumaibh creidimh ar 
n-Athar Abrahaim, a bha aige 
's an neo-thimchioll-ghearradh. 

13 Oir cha b'ann tre'n lagh 
a thugadli an gealladh do A- 
bi'ahani no d'a shìol, Gu'm 
biodh e 'n a oighre air an t- 
saoghal, ach tre fhìreantachd 
a' chreidimh. 

14 Oir ma ta iadsan a bhuin- 
eas do'n lagh 'n an oighreach- 
aibh, tha creidimh air a dhean- 
amli dìomhain, agus an geall- 
adh gun bhrìgh : 



300 



ROMHANACH. 



15 A chionn gu bheil an 
lagh ag oibreachadh feirge : 
oir far nach 'eil lagh, cha-n 
'eil ^an sin briseadh lagha. 

16 Uime sin is ann o chreid- 
imh a ta oighreachd, ionnus 
gu'm biodh i tre ghràs : chum 
gu'm biodh an gealladh daing- 
ean do'n t-sìol uile, cha-n ann 
a mhàin dhoibh-san a bhuin- 
eas do'n lagh, ach mar an 
ceudna dhoibh-san a bhuineas 
do chreidimh Abrahaim, neach 
is e ar n-athair-ne uile, 

17 (A rèir mar a ta e 
sgrìobhta, Dh'orduich mi thu 
a'd' athair mhòran chinn- 
each,) 'n a làthair-sa anns an do 
chreid e, eadhon Dia, a ta 
'beothachadh nam marbh, agus 
a ta 'gairm nan nithe sin nach 
'eil idir ann mar gu'm biodh 
iad ann : 

18 Neach an aghaidh dòch- 
ais a chreid 'an dòchas, chum 
gu'm biodh e 'n a athair mhòr- 
an chinneach ; a reir mar a 
dubhradh, Mar so bithidh do 
shliochd. 

19 Agus air dha gun bhi 
anmhunn 'an creidimh, chado 
chuir e 'an suim gu robh a 
chorp fèin a nis marbh, afr dha 
bhitimchiollceudbliadhna dh'- 
aois, no mairbhe bronn Shara : 

20 Agus cha do chuir e 'an 
amharus gealladh Dhè le mi- 
chreidimh ; ach bha e làidir 
'an creidimh, a' toirt glòire do 
Dhia : 

21 Agus bha làn-deimhin 
aige, an ti a thng an geall- 
adh, gur comasach esan air a 
choimhlionadh. 



22 Agus uime sin mheas- 
adh so dhasan mar fhìreant- 
achd. 

23 A nis cha b'ann air a 
shonsan a mhàin a sgrìobhadh, 
gu'n do mheasadh so dha ; 

24 Ach air ar son-ne mar 
an ceudna, d'am measar e, ma 
chreideas sinn annsan a thog 
suas losa ar Tighearn o na 
marbhaibh, 

25 A thugadh thairis air 
son ar ciontaidh, agus a thog- 
adh suas a rìs air son ar fìr- 
eanachaidh. 

CAIB. V. 

UIME sin air dhuinne bhi 
air ar fìreanachadh tre 
chreidimh, tha sith againn ri 
Dia, tre ar Tighearn losa 
Criosd : 

2 Tre'm bheil againn mar 
an ceudna slighe gu dol a 
steach tre chreidimh chum a' 
ghràis so anns am bheil sinn 
'n ar seasamh agus a ta sinn a' 
deanamh gairdeachais an dòch- 
as glòire Dhè. 

3 Agus cha-n e 50 a mhàin, 
ach a ta sinn mar an ceudna 
a' deanamh uaiU ann an triob- 
laidibh, do bhrìgh gu bheil 
fios againn gu'n oibrich triob- 
laid foighidin ; 

4 Agus foighidin, dearbh- 
adh ; agus dearbhadh, dòchas : 

5 Agus cha nàraich an 
dòchas, do bhrìgh gu bheil 
gTàdh Dhè air a dhòrtadh a 
mach ann ar cridheachaibh, 
tre'n Spiorad naomh a thug- 
adh dhuinne, 

6 Oir air dhuinne bhi fatb- 



CAIB. V. 



301 



ast ffun neart, ann an àni iom- 
chuidh bhàsaich Criosd air son 
nan daoine neo-dhiadhaidh. 

7 Oir is gann a dh'f huiling- 
eas duine bàs air son duine 
chothromaich ; ach theagamh 
gu'm biodh aig neach eigin do 
nihisnich eadhon bàs fhulang 
air son duine mhaith. 

8 Ach a ta Dia a' mòladh 
a o-hràidh fèin duinne, do 
bhrìffh an uair a bha sinn fath- 
ast 'n ar peacaich gu'n dh'f huil- 
ing" Criosd bàs air ar son. 

9 Is mò gu mòr uime sin, 
air duinn a nis bhi air ar fìr- 
eanachadh tre 'fhuil, a shaorar 
trìdsan o fheirg sinn. 

10 Oir ma 's e air dhuinn 
bhi 'n ar iiaimhdibh, gu'n d' 
rinneadh rèidh ri Dia sinn tre 
bhàs a jNIhic ; is mò gu mòr, 
air dhuinn bhi air ar deanamh 
rèidh, a shaorar tre a bheatha 
sinn. 

11 Agus cha-n e mhàin sin, 
ach a ta sin a' deanamh 
gairdeachais 'an Dia, tre ar 
Tighearna losa Criosd, tre an 
d'fhuair sinn a nis an rèite. 

12 Uime sin mar a thàinig 
peacadh a steach do'n t-saogh- 
al tre aon duine, agus bàs 
tre'n pheacadh ; mar sin mar 
an ceudna thàinig bàs air na 
h-uile dhaoinibh, do bhrìgh 
gu'n do pheacaich iad uile. 

13 Oir gus an lagh, bha 
peacadh anns an t-saoghal : 
ach cha chuirear peacadh à 
leth dJiaoine far nach 'eil lagh. 

14 Gidheadh, rìoghaich am 
bàs o Adhamh gu Maois, eadh- 
on air an d-eam nach do 



pheacaich a rèir coslais eas- 
umhlachd Adhaimh, neach is 
e samhladh an ti ud a bha ri 
teachd : 

15 Ach cha-n ann mar an 
cionta, a tha'n saor-thiodhlac. 
Oir ma fhuair mòran bàs tre 
chionta aoin, is mò gu mòr na 
sin a tha gràs Dhe, agus an 
tiodhlac troimh ghràs a ta tre 
aon duine, losa Criosd, pailte 
do mhòran, 

1 6 Agus cha-n ann mar tre 
aon duine a pheacaich, mar sin 
a tha'n tabhartas : oir bha am 
breitheanas tre aon chionta, 
chum dìtidh : ach a t(Cn saor- 
thabhartas o mhòran chiont- 
aibh chum fìreanaehaidh. 

17 Oir ma's e as tre chionta 
aon duine, gu'n do rìoghaich 
am bàs tre aon, is mò gu mòr 
na sin a rìoghaicheas iadsan, 
a gheibh pailteas gràis, agus 
tabhartais na fìreantachd, ann 
am beatha tre aon, eadhon losa 
Criosd. 

18 Uime sin mar tre chionta 
aon duine a thàinig breith- 
eanas air na h-uile dhaoinibh 
chum dìtidh, is amhuil sin mar 
an ceudna tre fhìreantachd 
aoin, thàinig an saor-thiodhlac 
air na h-uile dhaoinibh chum 
fìreanachaidh na beatha. 

19 Oirmar treeas-umhlachd 
aoin duine a rinneadh mòran 
'n am peacaich, is amhuil sin 
tre ùmhlachd aon duine a nith- 
ear mòran 'n am fìreanaibh. 

20 Ach thàinig an lagh a 
steach, chum gu meudaicht- 
eadh an cionta: ach far an do 
mheudaicheadh am peacadh, 



302 



ROMIIANACH. 



bu ro-mhò a mheudaicbeadh 
gràs : 

21 Chum as mar a rìogh- 
aich am peacadh chum bàis, 
mar sin gu'n rìoghaicheadh 
gràs tre fhìreantachd chum na 
beatha maireannaich, tre losa 
Criosd ar Tighearn. 

CAIB. VI. 

CIOD ma ta a their sinn ? 
Am buanaich sinn 'am 
peacadh, chum gu meudaich- 
ear gràs ? 

2 Nar leigeadh Dia: cionnus 
a dh'fheudas sinne a ta marbh 
do'n pheacadh, ar beatha a 
chaitheadh iii's faide ann ? 

3 Nach 'eil fhios agaibh, a 
mheud againn as a bhaisteadh 
ann un losa Criosd, gu'n do 
bhaisteadh chum a bhàis sinn ? 

4 Air an aobhar sin dh'adh- 
laiceadh sinn maille ris tre'n 
bhaisteadh chuni bàis : ionnus 
mar a thogadh Criosd suas o 
na marbhaibh le glòir an Ath- 
ar, mar sin gu gluaiseamaidne 
mar an ceudna ann an nuadh- 
achd beatha. 

5 Oir ma chaidh ar suidh- 
eachadh maraon ann an coslas 
a' bhàis, bithidh sinn mar an 
ceudna aìr ar suideachadh 
ann an codas 'aiseirigh. 

6 Air fhios so a bhi againn, 
gu bheii ar seann duine air a 
cheusadh maille ris, ionnus 
gu'm biodh corp a' pheacaidh 
air a sgrios, chum à so suas 
nach deanamaid seirbhis do'n 
pheacadh. 

7 Oir an ti a fhuair bàs, 
rinneadh saor e o'u pheacadh. 



8 A nis ma fhuair sinn bàs 
maille ri Criosd, tha sinn a' 
creidsinn gu'm bi sinn beò 
maille ris mar an ceudna : 

9 Air dhuinn fios a bhi ag- 
ainn air do Chriosd èirigh o 
na marbhaibh, nach bàsaich e 
ni's mò ; cha-n 'eil tighearnas 
aig a a' bhàs ni's mo air. 

10 Oir a mheud gu'n d'- 
fhuair e bàs, is ann do'n pheac- 
adli a f huair e bàs aon uair a 
mhain : 
\ e beò, 
beò. 

11 INIar sin mar an ceudna 
measaibh-sa gu bheil sibh fèin 
gu deimhin marbh do'n pheac- 
adh, ach beò do Dhia tre losa 



ach a mheud gu bheil 
is ann do Dhia a ta e 



Criosd ar Tighearna. 

12 Air an aobhar sin na 

rìoghaicheadli am peacadh ann 

bhur corp bàsmhor, air chor 
'as gu'n tugadii sibh ùmhlachd 

dha 'n a ana-miannaibh. 
i 13 Agus na tugaibh bhur 

buill 'n an armaibh euceirt do'n 
'pbeacadh; ach thugaibh sibh 

fèin do Dhia, mar dhream a 
jta beò a na marbhaibh, agus 

bhur buill 'n an armaibh fìr- 

eantachd do Dhia. 
! 14 Oir cha bbi aig a' pheac- 

adh tighearnas oirbh : oir cha-n 
i'eil sibh fuidh 'n lagh, ach 
|fuidh gbràs. 

j 15 Ciod uime sin ? am peac- 
aich sinn, do bbrìgh nach 'eil 
[sinn fuidh 'n lagh, ach fuidh 
Ighràs? Nar leigeadh Dia. 

16 Nach 'eil fiiios agaibh, 
au ti d'an toir sibh sibh fèin 
mar sheiibbisich chum ììmh- 
laclKl, gur seirbhisich sibh do'u 



CAIB 

ti d'an clean sibh ùmblachd ; 
ma's ann do'n pheacadh chum 
bàis, no do ùinhlachd chum 
fìreantachd. 

17 Ach buidheachas do 
Dhia, an dèigh dhuibh a bhi 
'n ur seirbhisichdo'n pheacadh, 
i'-u'n d'thuo: sibh o bhur cridhe 
ùmhlachd do'n chumadh teag- 
aisff sin d'an d'thutTadh sibh 
thairis. 

18 Air dhuibh ma ta bhi 
air bhur deanamh saor o'n 
])heacadh, rinn sibh seirbhis 
do'n fhìreantachd. 

19 Tha mi 'labhairt mar 
dhuine, air son anmhuinn- 
eachd bhur feòlasa : oir mar a 
thug' sibh bhur buill mar 
sheirbhisich do neòghloine, a- 
gus do euceart chum euceirt, 
amhuil sin a nis thugaibh bhur 
buill mar seirbhisich do'n fhìr- 
eantachd, chum naomhachd. 

20 Oir an uair a bha sibh 
'n ur seirbhisich do'n pheac- 
adh, bha sibh saor o'n fhìr- 
eantachd. 

21 Air an aobhar sin ciod 
an toradh a bha agaibh 'an sin 
anns na nithibh sin, a ta nis a' 
cur nàire oirbh ? oir is e crìoch 
na nithe sin am bàs. 

22 Ach a nis air dhuibh 
bhi saor o'n pheacadh, ag'us 
'n ur seirbhisich do Dhia, tha 
bhur toradh agaibh chum 
naomhachd, agus a' chrìoch a' 
bheatha mhaireannach. 

23 Oir is e tuarasdal a' 
pheacaidh am bàs : ach is e 
saor-thiodhlac Dhè a' bheatha 
mhaireannach, tre losa Cn'osd 
ar Tiglienrnà. 



VII. 303 

CATB. VII. 

'VyACII 'eil fhios agaibh, a 
--^ bhràithre, (oir is ann riu- 
san d'an aithne an lagh a ta 
mi 'labhairt,) gu bheil tighearn- 
as aig an lagh air duine, am 
fad is beò e? 

2 Oir a' bhean a ta pòsda ri 
fear, tha i ceangailte leis an 
lagh r'a fear am fad is beò 
e : ach ma gheibh a fear bàs, 
tha i fuasgailte o high a fìr. 

3 Uime sin am feadh is beò 
a fear, ma phòsar i ri fear eile, 
goirear ban-adhaltranach dhi : 
ach ma gheibh a fear bàs, tha 
i saor o'n lagh sin, air chor as 
nach ban-adhaltranach i, ged 
'robh i aig fear eile. 

4 Air an aobhar sin, mo 
bhràithre, tha sibhse mar an 
ceudna marbh do'n lagli tre 
chorp ChrioEd ; ionnus gu'm 
biodh sibh pòsda ri fear eile, 
eadhoìi ris-san a thocradh o na 
marbhaibh, chum gu'n tugam- 
aid toradh a macli do Dhia. 

5 Oir an uair a bha sinn 
's an f heòil, bha miannan nam 
peacanna, tre'n lagh, ag oib- 
reachadh ann ar buill, chum 
toradh a thoirt a mach gu bàs. 

6 Ach a nis tha sinn air ar 
deanamh saor o'n lagh, air dha 
sin a bhi marbh leis an do 
chumadh sinn ; chum gu'n 
deanamaid seirbhis ann an 
nuadhaclid spioraid, agus cha-n 
ami an seanachd na litreach. 

7 Ciod uime siu a their sinn? 
am bheil an lagh 'n a pheac- 
adh ? Nar leigeadh Dia. Ni 
h-eadh, clia b'aithne dhomh 
peacarlh, acli tre'n lagh : oir 



804 



ROMHANACH. 



cha bhiodh eòlas agam air 
sannt, mur abradh an lagh, 
Na sanntaich. 

8 Ach air do'n pheacadh 
fàth a ghlacadh tre'n àithne, 
dh'oibrich e annam gach uile 
ghnè an-tograidh : oir as eug- 
nihais an lagha hha 'm peacadh 
marbh. 

9 Oir bha mise beò as eug- 
mhais an lagha uair-èigin : ach 
air teachd do'n àithne, dh'ath- 
bheothaich am peacadh, agus 
fhuair mise bàs. 

10 Agus an àithne a dh'ord- 
uichendh chum beatha, fhuar- 
adh dhomhsa chum bàis i. 

11 Oir air do'n pheacadh 
fàth a ghlacadh tre'n àithne, 
mheall e mi, agus le sin 
mharbh e mi. 

12 Air an aobhar sin tha'n 
lagh naomh ; agus a ta 'n àith- 
ne naomh, agus cothromach, 
agus maith. 

13 Uime sin an d'rinneadh 
an ni sin a bha maith, 'n a bhàs 
domhsa? Nar leigeadh Dia. 
Ach am peacadh, chum gu 
faicteadh gur peacadh e, ag 
oibreachadh bàis annamsa, leis 
a ni sin a ta maith ; chum 
tre'n àithne gu'm fàsadh am 
peacadh ro pheacach. 

14 Oir a ta fhios againne 
gu bbeil an lagh spioradail : 
ach a ta mise feòhiihor, air 
mo reiceadh fuidh'n pheacadh. 

15 Oir an ni a ta mi 'dean- 
amh, cha taitneach leam e : 
oir an ni a b'àiU leam, cha-n e 
a ta mi a' deanamh ; ach an 
ni a's fuathach leam, is e sin 
a ta mise a' deanamh. 



16 Uime sin ma tha mi 
'deanamh an ni nach b'àiU 
leam, tha mi 'g aontachadh 
leis an lagh, gu bheil e maith. 

17 A nis ma ta cha mhise 
ni's mò a tha 'deanamh so, ach 
am peacadh a tha 'gabhail 
còmhnuidh annam. 

18 Oir a ta fhios agam, 
annamsa, (sin ri radli, ann 
am fheòil,) nach 'eil maith 
sam bith a' gabhail còmh- 
nuidh : oir tha'n toil a làthair 
maiUe rium, ach doigh sam 
bith chum maith a dheanamh 
cha-n 'eil mi 'faotainn ? 

19 Oir cha-n 'eil mi dean- 
amh am maith bu mhiann 
leam : ach an t-olc nach b'àiU 
leam, is e sin a ta mi a' dean- 
amh. 

20 A nis ma tha mi a' dean- 
amh a ni nach b'àill leam, 
cha mhise ni's mò a ta 'dean- 
amh so, ach am peacadh a tha 
'gabhail còmhnuidh annam. 

21 Uime sin tha mi 'faotainn 
lagha, 'n uair a b'àill leam am 
maith a dheanamh, gu bheil 
an t-olc a làthair agam. 

22 Oir a ta tlachd agam 'an 
lagli Dhè, a rèir an duine an 
taobh a stigh : 

23 Ach tha mi faicinn lagha 
eile a'm' bhuill a' cogadh an 
aghaidh lagha ra'inntinn, a- 
gus ga m' thoirt am bruid do 
lagh a' pheacaidh, a ta ann am 
bhuill. 

24 Och is duine truagh mi ! 
cò a shaoras mi o chorp a' 
bhàis so ? 

25 Tha mi 'toirt buidheach- 
ais do Dhia, tre losa Criosd 



CAIB. 

ar Tigliearna. Uime sin, tha 
niise fèin leis an inntinn a' 
deanamh seirbhis do lagh 
Dhè ; ach leis an f heòil do 
lagh a' pheacaidh. 

CAIB. VIII. 

AIR an aobhar sin cha-n 
'eil a nis dìteadh sam bith 
do'n dream sin a tha ann an 
losa Criosd, a tha gluasad 
cha-n ann a rèir na feòla, ach 
a rèir an Spioraid. 

2 Oir shaor lagh Spioraid 
na beatha, ann an losa Criosd, 
mise o lagh a' pheacaidh agus 
a' bhàis. 

3 Oir an ni nach robh an 
comas do'n lagh a dheanamh, 
do bhrìgh gu robh e anmhunn 
tre'n fheòil, ag cur a Mhic 
fèin do Dhia an coslas feòla 
peacaich, agus a ìobairt air 
son peacaidh, dhìt e am peac- 
adh 's an f heòil : 

4 Chum gu'm biodh firean- 
tachd an lagha air a coimh- 
lionadh annainne, a tha 'gluas- 
ad cha-n ann a rèir na feòla, 
ach a rèir an Spioraid. 

5 Oir an dream a ta a rèir na 
feòla, tha an aire air na nith- 
ibh sin a bhuineas do'n fheòil ; 
ach an dream a ta a rèir an 
Spioraid, air na nithibh sin a 
bhuineas do'n Spiorad. 

6 Oir an inntinn fheòlmhor 
is bàs i ; ach an inntinn spior- 
adail is beatha agus sìth i ; 

7 Do bhrìgh gur naimhdeas 
an inntinn fheòlmhor an agh- 
aidh Dhè; oir cha-n 'eil i 
ùmhal do lagh Dhè, agus cha 
nihò a tha'n comas di bhi. 



. viii. 3or 

8 Uime sin cha-n urrainn 
iadsan a tha 's an f heòil Dia a 
thoileachadh. 

9 Ach cha-n 'eil sibhse 's an 
fheòil, acli 's an Spiorad, ma 
tha Spiorad Dhè a' gabhail 
còmhnuidh annaibh. A nis 
mur 'eil Spiorad Chriosd aig 
ueach, cha bbuin e dha. 

10 Agus ma tha Criosd 
annaibh, tha\\ corp marbh gu 
deimhin a thaobh peacaidh ; 
ach is beatha an spiorad a 
thaobh fireantachd. 

11 Ach ma tba Spiorad an 
ti a thoo: losa o na marbhaibh 
a' gabhail còmhnuidh annaibh, 
an ti a thog Criosd o na 
marbhaibh, beothaichidh e 
mar an ceudna bhur cuirp 
bhàsmhorsa, tre a Spioradsan 
a ta chòmhnuidh annaibh. 

12 Uime sin, a bhràithre, 
tha sinn fo fhiachaibh, cha-n 
ann do'n fheòil, chum ar 
beatha a chaitheadh a rèir na 
feòla. 

13 Oir ma chaitheas sibh 
bhur beatha a rèir na feòla, 
gheibh sibh bàs : ach ma 
mharbhas sibh tre'n Spiorad 
gnìomhara na colla, bithidh 
sibh beò. 

14 Oir a mheud 's a ta air 
an treòrachadh le Spiorad 
Dhè, is iad mic Dhè. 

15 Oir cha d'fhuair sibh 
Spiorad na daorsa a rìs chum 
eagail ; ach f huair sibh Spionid 
na h-uchd-mhacachd, tre an 
glaodh sinn, Abba, Athair. 

16 Tha an Spiorad fèiu a' 
deanamh fìanuis maillc r'ar 
spiorad-ne,gur sinn clanu Dhè: 

u 



306 



ROMHANACH. 



17 Agus ma's clann, is oigh- 
reachan ; oighreachan air Dia, 
affus conih-oio^hreachan maille 
ri Criosd : ma 's e is gu'm fuil- 
ing sinn maille ris, chum gu 
glòraichear sinn maille ris mar 
an ceudna. 

18 Oir tha mi a' measadh 
nach airidh fulangais na h- 
aimsir a ta làthair bhi air an 
coimhmeas ris a' ghlòir a dh'- 
fhoillsichear annainn. 

19 Oir a ta dùil dhùrachd- 
ach a' chruthachaidh a' feith- 
eamh ri foillseachadh cloinne 
Dhè. 

20 Oir chuireadh an cruth- 
achadh fo dhìomhanas, cha-n 
ann le 'thoil, ach trìd-san a 
chuir fo dhìomhanas e ; 

21 'Andòchas gu'n saorar an 
cruthachadh fèin fòs o dhaorsa 
na truaillidheachd, gu saorsa 
glòrmhor cloinne Dhè. 

22 Oir a ta fhios againne 
gu bheil an cruthachadh uile 
ag osnaich, agus 'am pèin gu 
lèir, mar mhnaoi ri saothair, 
gus an àm so: 

23 Agus cha-n e so a. mhàin, 
ach sinn fèiri mar an ceudna, 
aig am bheil ceud tlioradh an 
Spioraid, tha eadhon sinne ag 
osnaicli annainn fèin, a' feith- 
eamh ris an uchd-mhacachd, 
eadhon saorsa air cuirp. 

24 Oir is ann le dòchas a 
shaorar sinn : ach dòchas a 
chithear, cha dòchas e : oir 
an ni a ta an duine faicinn, 
c'ar son a bhios dòchas aige 
ris ? 

25 Ach ma tha dòchas ag- 
ainn ris an ni nach 'eil sinn a' 



faicinn, feithidh sinn gu foigh- 
idneach ris. 

26 Tha an Spiorad fèin mar 
an ceudna a' deanamh còmh- 
naidh le ar n-anmhuinneachd : 
oir cha-n aithne dhuinn ciod 
a ghuidheamaid mar bu chòir 
dhuinn ; ach a ta an Spiorad 
fèin a' deanamh eadar-ghuidhe 
air ar son le osnaibh do-Iabh- 
airt. 

27 Agus is aithne dhasan a 
ta 'rannsachadh nan cridheach- 
an ciod i inntinn an Spioraid, 
do bhrìgh gu bheil e a' dean- 
amh eadar-ghuidhe air son 
nan naomh a rèir toil Dè. 

28 Agus a ta fhios againn 
gu'n comh-oibrich na h-uile 
nithe chum maith, do'n dream 
aig am bheil gràdh do Dhia, 
eadhon dhoibh-san a ghairm- 
eadh a rèir a rùin. 

29 Oir an dream a roimh- 
aithnich e, roimh-orduich e 
iad mar an ceudna chum hhi 
comh-chosmhuil ri ìomhaigli 
a Mhic, chum gu'm biodh 
esan 'n a cheud-ghin am measg 
mòrain bhràithre. 

30 Agus an dream a roimh- 
orduich e, ghairm e iad mar 
an ceudna : agus an dream a 
ghairm e, dh'fhìreanaich e mar 
an ceudna : agus an dream a 
dh'fhìreanaicli e, ghlòraich e 
mar an ceudna. 

31 Ciod uime sin a their 
sinn ris na nithibh sin ? Ma 
tha Dia leinn, cò dh'fheudas 
hhi 'n ar n-aghaidh ? 

32 An ti nach do chaomh- 
ain a Mhac fèin, ach a thug 
thairis e air ar son-ne uile, 



CAIB. IX. 



807 



cionnus maille ris-san nach 
toir e mar an ceudna dhuiun 
gVL saor na h-uiie nithe ? 

33 Cò a chuireas coire sam 
bith à leth daoine taghta Dhe ? 
Is e Dia a dh'fhireanaicheas. 

34 Cò a dhìteas? Is e Criosd 
a fhuair bàs, seadh tuilleadh 
fòs, a dh'eirich a rìs, agus a ta 
air deas làimh Dhè, neach a 
ta mar an ceudna a' deanamh 
eadar-ghuidhe air ar son-ne. 

35 Cò a sgaras sinn o ghràdh 
Chriosd ? an dean trioblaid, 
Do àmhghar, no geur-lean- 
mhuinn, no gorta, no lom- 
nochduidh, no cunnart, no 
claidheamh ? 

36 (A rèir mar a ta e 
sgTÌobhta, Air do shonsa 
mharbhadh sinn rè an là ; 
mheasadh sinn mar chaoraich 
chum marbhaidh.) 

37 Ni h-eadh, ach anns na 
nithibh sin uile tha sinn a' 
toirt tuilleadh agus buaidh, 
tTÌd-san a ghràdhaich sinn. 

38 Oir a ta dearbh-bheachd 
agam, nach bi bàs, no beatha, 
no aingil, no uachdaranachda, 
r.o cumhachda, no nithe a ta 
làthair, no nithe a ta ri teachd, 

39 No àirde, no doimhne, 
no creutair sam bith eile, com- 
asach air sinne a sgaradh o 
ghràdh Dhè a ta ann an losa 
Criosd arTighearn. 

CAIB. IX. 

ATA mi a' labhairt na fir- 
inn ann an Criosd, cha 
dean mi breug, (air bhi do m' 
choguis a' deanan^h fìanuis 
dcmh 's an Spiorad aaorah :) 



2 Gu bheil doilgheas mòr 
orm, agus cràdh air mo chridhe 
an còmhnuidh. 

3 Oir ghuidhinn mi fèin a 
bhi dealaichte o Chriosd, air 
son mo bhràithre, mo luchd- 
dàimh a thaobh na feòla : 

4 At a 'n an Israelich ; d'am 
buhi an uchd-mhacachd, agus 
a' ghlòir, agus na coimh- 
cheangail, agus tabhairt an 
lagha, agus seirbhis De, agus 
na geallanna ; 

5 D'am buin na h-aithriche, 
agus o'm bheil Criosd a thaobh 
na feòla, neach is e Dia os 
ceann nan uile, beannaichte 
gu siorruidh. Amen. 

6 Cha-n e gu bheil focal 
Dè gun èifeachd. Oir cha-n 
Israelich iadsan uile a ta o 
Israel : 

7 Agus ni mò do bhrìgh 
gur sliochd do Abraham iad, 
a ta iad uile 'n an cloinn : ach, 
Ann an Isaac ainmichear do 
shìol. 

8 Is e sin ri ràdh, Cha-n 
iad clann na feòla clann Dhè: 
ach is iad clann a' gheallaidh 
a mheasar mar shìol. 

9 Oir is e so focal a' gheall- 
aidh, A rèir an àm so thig mi, 
agus bithidh mac aig Sara. 

10 Agus cha-n e mhàin so, 
ach Rebeca mar an ceudna 
'n uair a thoirrcheadh i o 
aon, eadJion Isaac ar n-athair- 
ne ; 

11 (Oir mun do rugadh na 
naoidJieana, agus mun d'rinn 
iad maith no olc, chum gu'm 
biodh rùii Dè a rèir an tagh- 
;aidh seasnihach, cha-n anu o 



308 



ROMHANACH. 



vlbribh, ach o'n ti a ghairm- 
eas ;) 

12 A dubhradh rithe, Ni 
an neaeh a's seine seirbhis 
do'n neach a's òige. 

13 A rèir mar a ta e sgrìobh- 
ta, Ghràdhaich mi lacob, ach 
dh'fhuatliaich mi Esau. 

14 Ciod a their sinn ma ta ? 
am bheil eucoir maille ri Dia ? 
Nar leigeadh Dia. 

15 Oir a ta e ag ràdh ri 
Maois, Ni mi tròcair air an 
neach air an dean mi tròcair, 
agus gabhaidh mi truas do'n 
neacli d'an gabh mi truas. 

16 Uime sin cha-n ann o'n 
ti leis an àill, no o'n ti a ruith- 
eas, ach o Dhia a ni tròcair. 

17 Oir a ta an sgriobtuir ag 
ràdh ri Pharaoh, Is ann chum 
na crìche so fèin a thog mi 
suas thu, chum gu'm foillsich- 
inn mo chumhachd annad, a- 
gus chum gu'm biodh m'ainm 
iomraideach air feadh na tal- 
mhainn uile. 

18 Uinie sin ni e tròcair 
air an ti a's àill leis, agus an 
ti a's àiU leis cruaidhichidh e. 

19 Their thu ma ta rium, 
C'ar son a ta e ma seadh a' 
faghail croin ? oir cò a chuir 
an aghaidh a thoile ? 

20 Ni h-eadh ach, O a 
dhuine, cò thusa a ta tagradh 
an aghaidh Dhè ? ' An abair 
an ni a chumadh ris an ti a 
chum e, C'ar son a rinn thu 
mi mar so ? 

21 Nach 'eil cumhachd aig 
a' chriadhadair air a' chriadh, 
ionnus gu'n deanadh e do'n 
aon raheall aon soitheach chum 



urraim, agus soitheacli ei!e 
chum eas-urraim. 

22 Ciod ma's e, air bhi do 
Dhia toileach 'fhearg a iiochd- 
adh, agus a chumhachd a 
dheanamh aithnichte, gu'n d'- 
fhuiling e le mòr fhad-fhul- 
angas soithiche na feirge air 
an ulluchadh chum sgrios : 

23 Agus chum gu'n dean- 
adh e aitlinichte saoibhreas a 
ghlòire air soithichibh na 
tròcair, a dh'ulluich e roimh- 
làimh chum glòire, 

24 Eadhon sinne a ghairm 
e, cha-n e mhàin do na h-Iudh- 
aich, ach mar an ceudna do 
na Cinnich. 

25 Mar a ta e ag ràdh mar 
an ceudna ann an Hosea, Goir- 
idh mi mo phobull diubhsan 
nach robh 'n am pobull domh ; 
agus bean ghràdhach dli'ise, 
nach robh gràdhach. 

26 Agus tarlaidh, anns an 
ionad san dubhradh riu, Cha 
sibh mo phobullsa ; an sin 
gu'n goirear Clann an Dè 
bheò dhiubh. 

27 Tha Esaias mar an ceud- 
na ag èigheach mu thimchioll 
Israeil, Ged tha àireamh 
chloinn Israeil mar ghaineamh 
na fairge, is fuigheall a thèar- 
nar. 

28 Oir crìochnaichidh e an 
obair, agus gearraidh e goirid 
i 'an ceartas : do bhrìgh gu'n 
dean an Tighearn obair ghoir- 
id air an talamh. 

29 Agus mar a thubhairt 
Esaias roimhe, Mur fàgadh 
Tighearn nan sluagh sìol ag- 
ainne, dheantadh sinn mar 



CAIB. X. 



309 



Shodom, agus bhitheamaid 
cosmhuil ri Gomorrah. 

30 Ciod a their sinn ma 
seadh ? Gu'n d'ràinig na Cinn- 
ich, nach robh a' leantuinn 
fìreantachd, air fireantachd, 
eàdhon an fhìreantachd a ta o 
chreidimh : 

31 Ach cha d' ràinig Is- 
rael, a bha 'leantuinn lagha na 
fìreantachd, air lagh na fìr- 
eantachd. 

32 C'ar son? A chionn 
nach ann o chreidimh, ach mar 
gu'm b'ann o oibribh an lagha 
a dJi'iarr iad i: oir thuislich 
iad air a' chloich-thuislidh 
sin ; 

33 Mar a ta e sgrìobhta, 
Feuch, cuiream ann an Sion 
clach-thuislidh, agus carraig 
oilbheim : agus gach neach a 
chreideas annsan, cha chuir- 
ear gu nàire e. 

CAIB. X. 

ABHRAITHRE, is e diìr- 
achd mo chridhe, agus 
m' urnuigh ri Dia air son Is- 
raeil, gu'm biodh iad air an 
tèarnadh. 

2 Oir a ta mi 'deanamh fian- 
uis doibh, gu bheil eud aca 
thaobh Dhè, ach cha-n ann a 
rèir eòlais. 

3 Oir air dhoibh bhi ain- 
eolach air fìreantachd Dhè, 
agus ag iarraidh am fìreant- 
achd fèin a chur air chois, cha 
do strìochd iad do fhìreant- 
achd Dhè. 

4 Oir is e Criosd crìoch an 
lagha, chum fìreantachd do 
gacb neaeh a chreideas. 



5 Oir a ta Maois a' cur an 
cèill na fìreantachd a ta o'n 
lagh, eadJion, An duine a ni na 
nithe sin, gu'm bi e beò leo. 

6 Ach mar so a ta an fhir- 
eantachd a ta o chreidimh ag 
ràdh, Na abair ann do chridhe, 
Cò thèid suas air nèamh ? (sin 
r'a ràdh, a thoirt Chriosd a 
nuas ;) 

7 No, Cò a thèid sìos do'n 
doimhne ? (sin r'a ràdh, a 
thoirt Chriosd a rìs air ais o na 
marbhaibh :) 

8 Ach ciod a ta i ag ràdh ? 
Tha 'm focal am fagus duit, 
ann do bheul, agus ann do 
chridhe: 's e sin focal a' chreid- 
imh a tha sinne a' searmon- 
achadh, 

9 Ma dh'aidicheas tu le d' 
bheul an Tighearn losa, agus 
ma chreideas tu ann do 
chridhe, gu'n do thog Dia o 
na marbhaibh e, gu'n saorar 
thu. 

10 Oir is ann leis a' chridhe 
a chreidear chum fìreantachd, 
agus leis a' bheul a dh'aidich- 
ear chum slàinte. 

11 Oir a ta an sgriobtuir 
ag ràdh, Ge b'e neach a chreid- 
eas annsan, cha nàraichear 
e. 

12 Oir cha-n 'eil eadar- 
dhealachadli eadar an t-Iudh- 
ach agus an Greugach : oir 
an t-aon Tighearn a ta os 
ceann nan uile, tha e saoibhir 
do na h-uile a ghairmeas air. 

13 Oir ge b'e neach a ghair- 
meas air ainm an Tighearna, 
tèarnar e. 

14 Ach cionnus a ghairm- 



310 



BOMHANACFL 



eas iacl airsan anns nach do 
chreid iad? agus cionnus a 
chreideas iad anns an ti air 
nacli cual iad iomradh f agus 
cionnus a chluinneas iad gun 
searmonaiche ? 

15 Agus cionnus a ni iad 
searmoin, mur cuirear iad ? 
mar a ta e sgrìobhta, Cia 
sgiamhach cosa na muinntir 
sin a ta 'searmonachadh sois- 
geil na sìthe, a ta 'toirt sgèil 
aoibhneich air nithibh maithe ! 

16 Ach cha robh iad uile 
iimhal do'n t-soisgeul. Oir tha 
Esaias ag ràdh, A Thighearn, 
cò a chreid ar n-aithrisne ? 

] 7 Uime sin, is ann o èisd- 
eachd a thig creidimh, agus 
èisdeachd tre fhocal Dè. 

18 Ach a ta mi ag ràdh, 
Nach cual iad? Chuala gu 
deimhin, chaidh am f'uaim air 
feadh gach tìre a mach, agus 
am briathra gu iomallaibh an 
domhain. 

19 Ach a ta mi ag ràdh, 
Nach robh fìos aig Israel? 
Air tùs, tha Maois ag ràdh, 
Cuiridh nii eud oirbh le Cinn- 
eacli nach 'eil 'n an Cinneach, 
agus le Cinneach neo-thuig- 
seach cuiridh mi fearg oirbh. 

20 Ach a ta Esaias ro dhà- 
na, agus a ta e ag ràdh, Fhuar- 
adh mi leosan nach d'- 
iarr mi ; dh'fhoillsicheadh mi 
dhoibh-san nach d'fhiosraich 
air mo shon. 

21 Ach ri Israel a ta e ag 
ràdh, Shìn mi mach mo làmh- 
an rè an là gu h-iomlan ri po- 
bull eas-ùmhal agus a labhras 
a'm' aghaidh. 



CAIB. XT. 

ATA mi ag ràdh ma seadh, 
An do thilg Dia a pho- 
bull uaith ? Nar leigeadh Dia. 
Oir is Israeleach mise fèin 
mar an ceudna, do shliochd 
Abrahaim, do thrèibh Bhenia- 
min. 

2 Cha do thilg Dia uaith a 
phobull a roimh-aithnich e. 
Nach 'eil fhios agaibh ciod e 
a ta an sgriobtuir ag ràdh mu 
Elias ? cionnus a ta e a' dean- 
amh eadar-ghuidhe ri Dia an 
aghaidh Israeil, ag ràdh, 

3 A Thighearn, mharbh iad 
t'fhàidhean, agus leag iad sìos 
t'altairean ; agus dh'f hàgadh 
mise a'ni' aonar, agus tha iad 
ag iarraidh m'anama. 

4 Ach ciod a ta freagradh 
Dhè ag ràdh ris ? Dh'fhàg mi 
dhomh fèin seachd mìle fear, 
nach do lub an glùn do dhealbh 
Bhaail. 

5 Agus mar sin mar an 
ceudna tha 's an àm so a làthair 
fuigheall a rèir taghaidh a' 
ghràis. 

6 Agus ma's ann tre ghràs, 
cha-n ann o oibribh ni's mò : 
no cha ghràs gràs ni's mò, 
Ach ma's ann o oibribh, cha-n 
ann o ghràs à sin suas : no 
cha-n obair à sin suas obair. 

7 Ciod ma seadh? An ni 
siu a ta Israel ag iarraidh, cha 
d' ràinig e air ; ach ràinig an 
taghadh air, agus chaidh a' 
chuid eile a dhalladh : 

8 Màr a ta e sgrìobhta, 
Thug Dia dhoibh spiorad na 
suaine, sùilean chum nach faic- 
eadh iad, agus cluasan chum 



CAIB. XI. 



311 



nach cluinneadh iad, gus an 
là an diugii. 

9 Agus a ta Daibhidh ag 
ràdh, Biodh am bord mar ribe, 
agus mar inneal-glacaidh, agus 
mar cheap-tuislidh, agus mar 
dhìol-thuarasdail dhoibh : 

10 Biodh an siìilean air an 
dorchachadh, chum nach faic 
iad ; agns cromsa an druim 
an còmhnuidh. 

11 A ta mi ag ràdh uime 
sin, An do thuislich iad ionn- 
us gu'n tuiteadh iad? Nar 
leigeadh Dia : ach tre an tuit- 
eamsan tha slàinte air teachd 
chum nan Cinneach, chum iad- 
san a bhrosnuchadh gu h-eud. 

12 Ma's e an tuiteamsan 
saoibhreas an domhain, agus 
an lughdachadh saoibhreas nan 
Cinneach ; cia's mò na sin a 
bhitheas an lànachd ? 

13 Oiris ann ribhse a ta mi 
a' labhairt, a Chinneacha ; do 
bhrìgh gur mi abstol nan Cinn- 
each, tha mi 'toirt urraim do 
m' dhreuchd : 

14 Ma dh'fheudas mi air 
chor sam bith mo choimh- 
fheòil a bhrosnuchadh gu h- 
eud, agus gu'n tearuinn mi 
dream àraidh dhiubh. 

15 Oir ma's e an tilgeadh- 
san air falbh rèiteachadh an 
domhain ; ciod e an ath-ghabh- 
ail, ach beatha o' na marbh- 
aibh ? 

16 Oir ma ta an ceud-thor- 
adh naomh, tha am meall 
naomh mar an ceudna: agus 
ma ta an fhreumh naomh, tha 
na geuga mar sin mar an 
ceudna. 



17 Agus ma, tha cuid do 
na geugaibh air ara briseadh 
dheth, agus gu bheil thusa, a 
bha a'd' chrann-oladh fiadh- 
aich, air do shuidheachadh 
'n am measg, agus maille riu a' 
faotainn comhpairt do f hrèimh 
agus do reamhrachd a' chroinn- 
oladh ; 

18 Na dean uaill an aghaidh 
nan geug : ach ma ni thu uaill 
'n an aghaidh cha tusa a 
dh'iomchaireas an fhreumh, 
ach an fhreumh thusa. 

19 Their thuuime sin,Bhris- 
eadh dheth na geuga, chum 
gu suidhichteadh mise 'n an 
àit. 

20 Ro mhaith; air son am 
mi-chreidirah bhriseadh iadsan 
dheth, agus a ta thusa a' seas- 
amh tre chreidimh. Na bi 
àrd-inntinneach, ach fo eagal. 

21 Oir mur do chaomhain 
Dia na geuga nàdurra, biodh 
eagal ort nach caomhain e 
thusa mar an ceudna. 

22 Feuch uime sin maitheas 
agus geur-cheartas Dè : geur- 
cheartasd'an taobhsan a thuit; 
ach do d' thaobhsa, maithea;-, 
mabhuanaicheastu 'namhaith- 
eas ; agus mur buanaich, gearr- 
ar dheth thusa mar an ceudna. 

23 Agus suidhichear iadsan 
mar an ceudna, mur buanaich 
iad 'n am mi-chreidimh : oir a 
ta Dia comasach air an suidh- 
eachadh a rìs. 

24 Oir ma ghearradh thusa 
as a' chrann-o'.adh a bha fiadh- 
aich a thaobh nàduir, agus 
gu'n do shuidhicheadh ann au 
deadh chrann-oladh thu au 



312 



ROMHANACH. 



agliaidh nàduir ; cia mòr a's 
mò na sin a shuidhichear na 
geuga nàdurra 'n an crann-ol- 
adh fèin? 

25 Oir cha b'àill leani, a 
bhràithre, sibhse bhi aineolach 
air an rùn-dìomhair so, (chum 
nachbiodh sibh glic 'n ur barail 
fein,) gu'n do tharladh doille 
anu an cuid do Israel, gus an 
tig iomlaineachd nan Cinneach 
a steach. 

26 Agus mar sin bithidh Is- 
rael uile air an tèarnadh : mar 
a ta e sgrìobhta, Thig am Fear- 
saoraidh o Shion, agus tionnd- 
aidhidh e mi-dhiadhachd o la- 
cob : 

27 Oir is e so mo choimh- 
cheangal rin, 'n uair a bheir mi 
air falbh ani peacanna. 

28 Thaobh an t-soisgeil, is 
naimhdean iad air bhur sonsa: 
ach a thaobh an taghaidh, tha 
iad gràdhaichte air son nan 
aithriche. 

29 Oir a ta tiodhlacan a- 
gus gairm Dhè gun aithreach- 
as. 

30 Oir mar a bha sibhse 
roimhe so eas-ììmhal do Dhia, 
ach a nis a fhuair sibh tròcair 
tre am mi-chreidimh-san : 

31 Amhuil sin a ta iadsan 
's an àni so eas-ùmhal, chum 
tre bhur tròcair-sa gu'm faigh 
iad tròcair mar an ceudna. 

32 Oir dhruid Dia iad uile 
an am mi-chreidimh, chum 
tròcair a dheanamh air na 
h-uile. 

33 O doimhne saoibhris ar- 
aon gliocais agus eòlais Dè ! 
Cia do-rannsachaidh a bhreith- 



eanais, agus do-Iorgachaidh a 
shlighean ! 

34 Oir cò aig an robh fios 
inntinn an Tighearna, no cò 
bu chomhairleach dha? 

35 No cò thug dha air tùs, 
agus a làn-dìolar a rìs dha e ? 

36 Oir is ann uaithe-san, a- 
gus trìd-san, agus air a shon- 
san a ta na h-uile nithe : dha- 
san gu robh glòir gu siorruidh. 
Amen. 

CAIB. XII. 

AIR an aobhar sin guidh- 
eani oirbh, a bhràithre, tre 
thròcairibh Dhè, bhur cuirp 
a thoirt 'n am beo-ìobairt, 
naomh, thaitnieh do Dhia, ni 
à's e bhur seirbhis reusonta. 

2 Agus na bithibh air bhur 
cumadh ris an t-saoghal so : 
ach bithibh air bhur cruth-ath- 
arrachadh tre ath-nuadhach- 
adh bhur n-inntinn, chum gu'n 
dearbh sibh ciod i toil mhaith, 
thaitneach, agus dhiongmhalta 
sin Dhè. 

3 Oir a ta mi ag ràdh, troimh 
a' ghràs a thugadh dhomhsa, 
ris gach neach 'n ur measg, gun 
smuaineachadh uime fèin ni's 
àirde na's còir dha smuain- 
eachadh ; ach smuaineachadh 
'am measarrachd, a rèir mar 
a roinn Dia ris gach neach 
tomhas a' chreidimh. 

4 Oir mar a ta mòran bhall 
againn ann an aon chorp, agus 
nach e'n t-aon ghnìomh a' 
th'aig gach ball ; 

5 Amhuil sin ged tha sinne 
'n ar mòran, is aon chorp ann 
an Criosd sinn, agus is buiU 



CAIB. XIII. 



313 



sinn ffach aon fa leth d'a 
cbèile. 

6 Uime sin air bhidothiodh- 
lacaibb againn, eadar-dheal- 
aichte a rèir a' ghràis a thug- 
adb dhuinn, ma's fàidheadair- 
eachd, deanamaid fàidJieadair- 
cachd a rèir tomhais a' chreid- 
imh : 

7 No ma's frithealadh, tìiuq- 
amaid aire d'ar frithealadh ; 
no an ti a theagaisgeas, thug- 
ndh e aire d'a theaofaso' ; 

8 No an ti a bheir earail, 
thugadh e aire d'a earail : an 
ti a roinneas an deirc, roinn- 
eadh e i 'an treibhdhireachd ; 
an ti a riaghlas, deanadh se e 
le diìrachd ; an ti a ni tròcair, 
deanadh se e gu suilbhir. 

9 Biodh bhur gràdh gun 
cheilg. Biodh gràin agaibh 
do'n olc, dlùth-leanaibh ris an 
ni a tha maith. 

10 Bithibh teo-chridheach 
d'a chèile le gràdh bràthaireil, 
ann an urram a' toirt toisich 
gach aon d'a chèile : 

11 Gun bhi leasg ann an 
gnothuichibh: dùrachdach'nur 
spiorad ; a' deanamh seirbhis 
do'n Tighearn : 

12 A' deanamh gairdeachais 
'an dòchas : foighidneach 'an 
trioblaid ; maireannach ann an 
urnuigh : 

13 A' comh-roinn ri uireas- 
bhuidh nan naomh ; a' gnàth- 
achadh aoidheachd. 

14 Beannaichibh an dream 
a ta'deanamh geur-leanmhuinn 
oirbh : beannaichibh, agus na 
mallaichibh. 

15 Deanaibh gairdeachas 



maille riusan a ta ri gairdeach- 
as, agus caoidh maille riusan a 
ta ri caoidh. 

16 Bithibh a dh'aon rùn 
d'a chèile. Na biodli bhur 
cion air nithibh àrda, ach 
cuiribh sibh fèin an comh- 
inbhe riusan a ta ìosal. .Na 
bithibh glic 'n ur barail fèin. 

17 Na ìocaibh olc air son 
uilc do dhuine sam bith. UIl- 
uichibh nithe ciatach am fia- 
nuis nan uile dhaoine. 

18 Ma dh'fheudas e bhi, 
mheud'sata e'n comas duibh, 
bithibh 'an sìth ris na h-uile 
dhaoinibh. 

\Q A chldrde gràdhach, na 
deanaibh dioghaltas air bhur 
son fèin, ach thugaibh àit do'n 
fheirg: oir a ta e sgrìobhta, 
Is leamsa dioghaltas ; ìocaidh 
mi, a ta an Tighearn ag ràdh. 

20 Uime sin ma bhios do 
nàmhaid ocrach, thoir biadh 
dha ; ma bhios e tartmhor, 
thoir deoch dha : oir le so a 
dheanamh càrnaidh tu eibhle 
teine air a cheann. 

21 Nà tugadhbuaidh ortleis 
an olc, ach thoir-sa buaidh air 
an olc leis a' mhaith. 

CAIB. XIII. 

BIODH gach anam ùmhal 
do na h-àrd-chumhachd- 
aibh. Oir cha-n 'eil cumhachd 
ann ach o Dhia : agus na 
cumhachdan a ta ann, is ann 
le Dia a dh'orduicheadh iad. 

2 Air an aobhar sin ge b'e 
air bith a chuireas an aghaidh 
a' chumhachd, tha e cur an 
aghaidh orduigh Dhè : agus 



314 



ROMHANACH. 



iadsan a cliuireas 'n a aghaiclh, 
gheibh iad breitheanas dhoibh 
fèin. 

3 Oir cha-n 'eil uachdarain 
'n an aobhar eagail do dheadh 
oibribh, ach do dhroch oibribh. 
Uime sin am miann leat bhi 
gun. eagal an uachdarain ort? 
dean am maith, agus gheibh 
thu cliu uaith. 

4 Oir is esan seirbhiseach 
Dhè chum maith dhuit. Ach 
ma ni thu an t-olc, biodh eagal 
ort ; oir cha-n ann gu dìomh- 
ain a tha e giùlan a' chlaidh- 
einih : oir is e seirbhiseach 
Dhè e, 'n a dhioghaltair feirge 
air an ti a ni olc. 

5 Uime sin is èigin bhi 
ùmhal, cha-n ann a mhàin 
air son feirge, ach mar an 
ceudna air son coguis. 

6 Oir air an aobhar so tha 
sibh mar an ceudna a' toirt 
cìse dhoibh : oir is iad seirbh- 
isich Dhè iad, a' sìor-fheith- 
eamh air an ni so fèin. 

7 Air an aobhar sin thug- 
aibh do na h-uile an dlighe 
fèin : càin, dhasan d'an dligh- 
ear càin, cìs dhasan d'an dligh- 
ear cìs, eagal dhasan d'an 
dlighear eagal, agus urram 
dhasun d'an dliqhear urram. 

8 Na biodh fiacha sam bith 
aig aon neach oirbh, ach a 
mhàin a chèile a ghràdhach- 
adh : oir an ti aig am bheil 
gràdh do neach eile, choimh- 
lion e an lagh. 

9 Oir an ni so, Na dean 
adhaltrannas, Na dean mort- 
adh, Na goid, Na dean fìanuis 
bhrèige, Na sanntaich ; agus 



ma tha àithne sam bith eile 
ann, tha i air a cur sìos gu 
h-aithghearr fo 'n fhocal so, 
Gràdhaich do choimhearsnach 
mar thu fèin. 

10 Cha dean gràdh lochd 
do choimhearsnach : air an 
aobhar sin is e an gràdh coimh- 
lionadh an lagha. 

11 Agus so, air dhuibh fios 
na h-aimsir a bhi agaibh, gur 
mithich dhuinn a nis mosgladh 
o chodal : oir a ta ar slàinte 
nis ni's faigse na 'n uair a 
chreid sinn. 

12 Tha cuid mhòr do'n 
oidhche air dol seachad, tha 
an là am fagus : uime siii 
cuireamaid dhinn oibre an 
dorchadais, agus cuireamaid 
umainn armachd an t-soluis. 

13 Gluaiseamaid gu cubh- 
aidh mar anns an là ; cha-n 
ann 'an ruidhteireachd agus 
'am misg, no 'an seomradair- 
eachd agus 'am macnus, no 'an 
aisith agus 'am farmad. 

14 Ach cuiribh umaibh an 
Tighearn losa Criosd, agus na 
deanaibh ulluchadh air son na 
feòla, chum a h-ana-mianna a 
choimhlionadh. 

CAIB. XIV. 
ABHAIBH ris an neach 
a ta anmhunn 's a' chreid- 
imh, ach cha-n ann chum 
deasboireachd amharusach. 

2 Oir a ta aon a' creidsinn 
gu'm feud e na h-uile nithe 
itheadh : ach a ta esan a ta 
anmhunn ag itheadh luibh- 
eanna. 

3 Na deanadh esan a ta 'g 




. CATB. 

itheadh, tàir airsan nach 'eil 
ag itheadh ; agus na tugadh 
esan nach 'eil ag itheadh, 
breth air an ti a dh'itheas : 
oir ghabh Dia ris. 

4 Cò thusa a ta 'toirt breth 
air seirbhiseach duine eile ? 
d'a nihaighstir fèin seasaidh, 
no tuitidh e : seadh, cumar 
suas e ; oir is coniasach Dia 
air a chumail 'n a sheasamh. 

5 Tha meas aig neach air 
là thar là : agus tha meas aig 
neach eile air gach là mnr a 
cheile. Biodh làn-dearbhadh 
aig gach duine 'n a inntinn 
fèin. 

6 An ti aig am bheil suim 
do'n là, is ann do'n Tighearn 
a tha suim aige dha ; agus an 
ti aig nach 'eil suim do'n la, 
is ann do'n Tighearn nach 'eil 
suim aige dha. An ti a ta 'g 
itheadh, is ann do'n Tighearn 
a tha e 'g itheadh, oir tha e 
'toirt buidheachais do Dhia; 
agus an ti nach 'eil ag itheadh, 
is ann do'n Tighearn nach ith 
e, agus bheir e buidheachas 
do Dhia. 

7 Oir cha-n 'eil a h-aon ag- 
ainn beò dha fèin, agus cha-n 
'eil a h-aon againn a' bàsach- 
adh dha fèin. 

8 Oir ma's beò dhuinn, is 
ann do'n Tighearn a tha sinn 
beò : agus ma's bàs duinn, is 
ann do'n Tighearn a tha sinn 
a' bàsachadh : uime sin ma's 
beatha no bàs dhuinn, is leis 
an Tighearn sinn. 

9 Oir is ann chum so a 
fhuair Criosd bàs, agus a dh'- 
èirich e, agus a tha e beò a 



XIV. . 315 

rìs, chum gu'm biodh e 'n a 
Thighearn air na beothaibh 
agus air na marbhaibh. 

10 Ach c'ar son a ta thusa 
a' toirt breth air do bhràth- 
air ? no c'ar son a ta thusa a' 
deanamh tarcuis air do bhràth- 
air? oir seasaidh sinn gu lèir 
am fianuis caithir-breitheanais 
Chriosd. 

11 Oir a ta e sgriobhta, 
Mar is beò mise, a ta an Tigh- 
earn ag ràdh, lùbaidh gach 
glùn dhomhsa, agus aidichidh 
gach teangadh do Dhia. 

12 Air an aobhar sin bheir 
gach aon againn cunntasuime 
fèin do Dhia. 

13 Uime sin na tugamaid 
breth air a chèile ni's mò : 
ach gu ma fearr leibh a' bhreth 
so thoirt, gun aobhar-tuiteam 
no oilbheim athoirt do bhràth- 
air. 

14 Oir a ta fhios agam, agus 
is dearbh leam anns an Tigh- 
earn losa, nach 'eil ni sam 
bith neòghlan dheth fèin : ach 
do'n ti a mheasas ni sam bith 
neòghlan, dhasan a ta e neo- 
ghlan. 

15 Ach ma bhios doilgheas 
air do bhràthair air son bìdh, 
a nis cha-n 'eil thu a' gluasad 
a rèir a' ghràidh. Na sgrios 
le d' bhiadh esan air son an 
d'fhuiling Criosd bàs. 

16 Air an aobhar sin na 
labhrar olc mu bhur maith. 

17 Oir cha bhiadh agus 
deoch rìoghachd Dhè, ach 
fìreantachd, agus sìth, agus 
aoibhneas 's an Spiorad naomh. 

18 Oir ge b'e ni seirbhis do 



816 



ROMHANACH. 



Chriosd anns na nithibh so, I 
tha e taitneach do Dhia, agus 
tha e dearbhta do dhaoinibh. 

19 Uime sin leanamaid na 
nithe a bhios chum sìthe, agus 
na nithe a bhios chum togail 
suas a chèile. 

20 Na sgrios obair Dhè air 
son bìdh. Gu deimhin tha na 
h-uile nithe glan ; ach is olc 
do'n duine sin a dh'itheas le 
h-oilbheum. 

21 Is maith an ni gun fheòil 
itheadh, no fìon òl, no ni air 
bith a dheanamh ieis am faigh 
do bhràthair tuisleadh no oil- 
bheum, no leis an deanar lag e. 

22 Am bheil creidimh agad ? 
Biodh e agad dhuit fèin 'am 
fianuis Dè : Is beannaichte an 
duine sin nach dìt e fèin anns 
an ni sin a mheasas e cead- 
uichte. 

23 Ach esan a ni eadar- 
dhealachadh tha e air a dhìt- 
eadh ma dh'ith chionn 
nach ann o chreidimh a tha e 

itheadh : oir gach ni nach 
'eil o chreidimh, is peacadh e. 

CAIB. XV. 

UIME sin is còir dhuinne 
a ta làidir, giùlan le 
anmhuinneachd na muinntir 
sin a ta lag, agus gun sinn 
fèin a thoìleachadh. 

2 Toilicheadh gach aon 
againn a choimhearsnach g'a 
mhaith chum a thogail suas. 

8 Oir cha do thoilich eadh- 
on Criosd e fèin ; ach a rèir 
mar a ta e sgrìobhta, Thuit 
toibheum na muinntir sin a 
thug toibheum dhuit ormsa. 



4 Oir ge b' ìad nithe air 
bith a sgrìobhadh roimh so, is 
ann chum ar teagaisgne a 
sgrìobhadh iad ; chum tre 
fhoifjhidin affus comhfhurt- 
achd nan sgriobtuir gu'm biodh 
dòchas againne. 

5 A nis gu tugadh Dia na 
foighidin agus na comfhurt- 
achd dhuibh-sa bhi dh'aon inn- 
tinn a thaobh a chèile, a rèir 
losa Criosd : 

6 Chum gu'm feud sibh a 
dh'aon inntinn, agus le aon 
bheul glòir a thoirt do Dhia, 
eadhon Athair ar Tighearna 
losa Criosd. 

7 Uime sin gabhaibh-sa r'a 
chèile, eadhon mar a ghabh 
Criosd ruinne, chum glòire 
Dhè. 

8 A nis a ta mi ag ràdh,Gu 
robh losa Criosd'n a mhinisteir 
an timchioll-ghearraidh air son 
fìrinn Dè, chum geallanna 
nan aithriche a dhaingneach- 
adh : 

9 Agus chum gu'n tugadh 
na Cinnich glòir do Dhia air 
son a thròcair ; a rèir mar a 
ta e sgrìobhta, Air an aobhar 
so aidichidh mi thu am measg 
nan Cinneach, agus seinnidh 
mi ceol do d'ainm. 

10 Agus a rìs a ta e ag 
ràdh, Deanaibh gairdeachas, a 
Chinneacha, maille r'a pho- 
bullsan. 

11 Agus a rìs, Molaibh an 
Tighearn, a Chinneacha uile, 
agus thugaibh cliu dha, a 
shlòigh uile. 

12 Agus a rìs a ta Esaias 
ag ràdh, Bithidh freumh lese 



CAIB. XV. 



317 



ann, agus an ti a dli'èireas suas 
chuin uachdaranachd bhi aige 
air na Cinnich, annsan cuiridh 
na Cinnich an dòchas. 

13 A nis gu'n lìonadh Dia 
an dòcbais sibhse do'n uile 
aoibhneas agus shìtb ann an 
creidsiun, chum gu'm bi sibh 
pailt ann an dòchas, tre chumh- 
achd an Spioraid naoimh. 

14 Agus a ta cinnt agam- 
sa fèin do 'ur taobhsa, mo 
bhràithre, gu bheil sibhse làn 
do mhaitheas, air bhur lìonadh 
leis an uile eòlas, agus comas- 
ach mar an ceudna air a chèile 
a chomhairleachadh. 

15 Gidheadh, a bhràithre, 
sgrìobh mi do 'ur n-ionnsuidh 
leis an tuilleadh dànadais, an 
càil-eigin, mar gu cuirinn 'an 
cuimhne sibh, air son a ghràis 
a thugadh dhomhsa o Dhia, 

16 lonnusgu'm bithinn a'm' 
mhinisteir aig losa Criosd do 
na Cinnich, a' frithealadh sois- 
geil Dè, chum gu'm biodh 
tabhartas nan Cinneach tait- 
neach, air a naomhachadh leis 
an Spiorad naorah. 

17 Uime sin tha aobhar uaill 
agam tre losa Criosd, anns 
na nithibh sin a bhuineas do 
Dhia. 

18 Oir cha bhi dànachd ag- 
am labhairt air a' bheag: do na 
nithibh sin, nach d'oibrìch 
Criosd leam chum na Cimiich 
a dheanamh iàmhal 'am focal 
agus 'an gnìomh. 

19 Le cumhachd chomhar- 
an agus mhìorbliuilean, le 
cumhachd Spioraid Dè ; ionn- 
us o lerusalem agus mu'n 



i cuairt gu 



soisgeul 



ur n-ionn- 



bhrìgh 



Iliricum, gu'n do 
làn-shearmonaich mi 
Chriosd. 
I 20 Seadh, mar sin bha ro- 
dhèidh affam air an t-soisffeul 
a shearmonachadh, cha-n ann 
' 's an ionad 's an robh Criosd air 
ainmeachadh, chum nach tog- 
ainn air bunait neach eile : 
I 21 Ach a rèir mar a ta e 
sgrìobhta, Chi iadsan ris nach 
do labhradh uime : affus tuiff- 

' O O 

idh iadsan, nach cuala. 

22 Uime sin mar an ceudna 
chuireadh gu minic bacadh 
orm o theachd do 
j suidh-sa. 

23 Ach a nis do 
nach 'eil agam ionad ni's mò 
anns na crìochaibh so, aofus 

' O 

gu bheil mòr-thogTadh agam 
o cheann mòrain bhliadhnacha 
teachd do 'ur n-ionnsuidh-sa : 

24 Ge b'e uair a thriallas 
mi do'n Spàinn, thig mi do 'ur 
n-ionnsnidh-sa : oir tha dùil aff- 
am sibhse fhaicinn 's an dol 
seachad, agus bhi air mo thoirt 
air m' aghaidh leibhse chum 
an ionaid sin, ma bhios mi air 
tijs 'an càileigin air mo lìon- 
adh le 'ur coynhluadarsa. 

25 Ach a nis tha mi 'dol 
gu lerusalem, a' frithealadh 
do na naomhaibh. 

26 Oir bu toil leosan ann 
am iMacedonia, agus ann an 
Achaia, comh-roinn àraidh a 
dheanamh ris na naomhaibh 
bochda ta ann an lerusalem. 

27 Bu toil leo gu deimhiny 
agus tha iad fo fhiachaibh 
dhoibh. Oir ma rinneadh na 
Cinnich 'n an luchd corabpairt 



318 



ROMHANACH. 



d'an nithibh spioradail-san, is 
còir dhoibh ministreileachd a 
dheanamh dhoi bh-san 's na ni th- 
ibh a bhuineas do'n choluinn. 

28 Uime sin air dhomh so 
a chrìochnachadh, agus an uair 
a sheulaicheas mi an toradh 
so dhoibh, gabhaidh mi do 'ur 
taobhsa do'n Spàinn. 

'29 Agus a ta fhios agam, 
air dhomh teachd do 'ur n- 
ionnsuidh-sa, gu'n tig mi ann 
an lànachd beannachaidh sois- 
geil Chriosd. 

30 A nis guidheam oirbh, 
a bhràithre, air sgàth an Tigh- 
earna losa Criosd, agus air son 
gràidh an Spioraid, gu'n dean 
sibh gleachda maille riumsa 
ann an urnuighibh air mo shon 
ri Dia ; 

31 Chumgu saorar mi uatha- 
san nach 'eil a' creidsinn ann 
an ludea ; agus chum gu'm bi 
mo sheirbhis air son lerusa- 
leim, taitneach do na naomh- 
aibh : 

32 Chum gu'n tig mi do 'ur 
n-ionnsuidh-sa le h-aoibhneas 
tre thoil Dè, agus gu faigh mi 
suaimhneas maille ribh. 

33 A nis gu robh Dia na 
sìthe maille ribh uile. Amen. 

CAIB. XVI. 

THA mi ag earbsadh ribh 
Phebe ar piuthar, a ta 'n a 
searbhanta do'n eaglais a tha 
ann an Cenchrea : 

2 Chum gu'n gabh sibh 
rithe anns an Tighearn, mar 
is cubhaidh do naomhaibh, a- 
gus gu'n dean sibh còmhnadh 
rithe anns gach gnothuch anns 



am bi feum aice oirbh: oir 
rinn i fèin còmhnadh ri mòran, 
agus riumsa mar an ceudna. 

3 Cuiribh fàilte air Priscila 
agus Acuila mo chomh-oib- 
richean ann an losa Criosd : 

4 (Muinntir a leag sìos am 
muineal fèin ar son m'anama- 
sa : d'am bheil a' toirt buidh- 
eachais cha-n e mhàin mise, 
ach mar an ceudna eaglaisean 
nan Cinneach uile.) 

5 Mar an ceudna cuiribh 
fàilte air an eaglais a tha 'n an 
tigh-san. Cuiribh fàilte air 
Epenetus a's ionmhuinn leam- 
sa neach is e ceud thoradh 
Achaia do Chriosd. 

6 Cuiribh fàilte air Muire, 
a rinn saothair mhòr air ar 
son-ne. 

7 Cuiribh fàilte air Andro- 
nicus agus lunias mo luchd- 
dàimh agus mo chomh-phrìos- 
anaich, a tha cliuteach am 
measg nan abstol, agus a bha 
ann an Criosd romhamsa. 

8 Cuiribh fàilte air Amplias 
a's ionmhuinn leamsa 's an 
Tighearn. 

9 Cuiribh fàilte air Urba- 
nus ar comh-oibriche ann an 
Criosd, agus air Stachis fear 
mo ghràidh-sa. 

] Cuiribh fàilte air Apelles 
a tha dearbhta ann an Criosd. 
Cuiribh fàilte orrasan a tha 
do theaqhlach Aristobuluis. 

11 Cuiribh fàilte air Hero- 
dion mo charaid. Cuiribh 
fàilte orrasan do theaghlach 
Narcisuis, a tha 's an Tighearn. 

12 Cuiribh fàilte air Triphe- 
na agus Triphòsa, mnài a tba 



CAIB. 

'saoithreachadh 's an Tighearn. 
Cuiribh fàilte air Persis as 
ionmhiiinn leam,bean a shaoth- 
raich gu mòr anns an Tigh- 
earn. 

13 Cuiribh fàilte air Rufus 
a tha taghta 's an Tighearn, a- 
gus air a mhàthair agus mo 
inhathair-sa. 

14 Cuiribh fàilte air Asin- 
critus, Phlegon, Hermas, Pa- 
trobas, Hermes, agus air na 
bràithribh a tha maille riu. 

15 Cuiribh fàilte air Philo- 
logus, agus lulia, air Nereus, 
agus a phiuthar, agus Olimpas, 
agus na naoimh uile a tha 
maille riu. 

16 Cuiribh fàilte air a chèile 
le poig naoimh. Tha eaglais- 
ean Chriosd a' cur f àilte oirbh. 

17 A nisguidheam oirbh, a 
bhràithre, comharaichibh iad- 
san a tha 'togail roinnean a- 
gus a' toirt oilbheim, an agh- 
aidh an teaofaisg a dh'fhògh- 
luim sibh; agus seachnaibh iad. 

18 Oir cha-n 'eil an leithide 
so a' deanamh seirbhis do 'ur 
Tighearn losa Criosd, ach 
d'am broinn fèin ; agus a ta 
iad le briathraibh mìlse agus 
le miodal a' mealladh cridh- 
eacha na muinntir sin a ta neo- 
lochdach. 

19 Oir a ta bhur n-ùmh- 
lachdsa air teachd chum nan 
uile dhaoine. Uime sin a ta 
mise a' deanamh gairdeachais 
do'ur taobhsa : gidheadh b'àill 
leam sibhse bhi glic chum a' 



, XVI. 819 

mhaith, ach aon-fhillte thaobh 
an uilc. 

20 Agus bruthaidh Dia na 
sìthe Satan fo 'ur cosaibh gu 
h-aithghearr. Gràs ar Tigh- 
earna losa Criosd gu robh 
maille ribh. Amen. 

21 Tha Timoteus mo chomh- 
oibriche a' cur fàilte oirbh, a- 
gus Lucius agus lason agus 
Sosipater, mo luchd-dàimhe. 

22 Tha mise Tertius, a 
sgrìobh an litir so, a' cur f àilte 
oirbh 's an Tighearn. 

23 Tha Gaius, a tha toirt 
aoidheachd dhomhsa agus 
do'n eaglais uile, a' cur fàilte 
oirbh. Tha Erastus stiùbhard 
a' bhaile a' cur fàilte oirbh, 
agus Cuartus bràthair. 

24 Gràs ar Tighearna losa 
Criosd gu robh maille ribh 
uile. Amen. 

25 A nis dhasan a tha coin- 
asach air sibhse a dhaing- 
neachadh a reir mo shoisgeil- 
sa, agus searmonachaidh losa 
Criosd, (a reir foillseachaidh 
an rùin-dìomhair, a bha 'am 
folach o thoiseach an domh- 
ain, 

26 Ach a dh'fhoillsicheadh 
a nis, agus tre sgriobtuiribh 
nam fàidhean, a rèir àithne an 
Dè bhith-bhuain, a tha air a 
dheanamh aithnichte do na 
h-uile chinnich chum ùmh- 
lachd a' chreidimh.) 

27 Do Dhia a tìia mhàin 
glic, qu robh glòir tre losa 
Criosd gu siorruidh. Amen. 



320 



Ceud Litir an ABSTOIL PHOIL chum nan 
CORINTIANACH. 



CAIB. L 

POL a ghairmeadh gu bhi 
'n a abstol do losa Criosd, 
tre thoil Dè, agus Sostenes ar 
bràthair, 

2 Chum eaglais Dè, a ta 
ann an Corintus, chum na 
dream a tha air an naomh- 
achadh ann an losa Criosd, air 
an gairm gu bi 'n an naoimh, 
maille riusan uile a tha 'gairm 
air ainm ar Tighearna losa 
Criosd anns gach àit, an Tigh- 
earnasan, agus ar Tighearna- 
ne : 

3 Gràs dhuibh-sa, agus sìth 
o Dhia ar n-Athair, agus o 'n 
Tighearn losa Criosd. 

4 Tha mi toirt buidheachais 
do m' Dhia a ghnàth do 'ur 
taobhsa, air son gràs Dhè a 
thugadh dhuibhse ann an losa 
Criosd ; 

5 Air son gu'n d'rinneadh 
saoibhir leis-san sibh anns gach 
uile ni, anns gach ùr-labhradh, 
agus anns gach eòlas : 

6 A rèir mar a dhaingnich- 
eadh fianuis Chriosd annaibh : 

7 lonnus nach 'eil sibh 'an 
dèidh-làimh ann an tiodhlac 
sam bith ; a' feitheamh ri foill- 
seachadh ar Tighearna losa 
Criosd, 

8 Neach mar an ceudna a 
dhaingnicheas sibh gus a' 
chrìch, chum gum bi sibh neo- 
lochdach ann an là ar Tigh- 
earna losa Criosd. 



9 Tha Dia fìrinneach, leis 
an do ghairmeadh sibh chum 
comh-chomuinn a mhic losa 
Criosd ar Tighearna. 

10 A nis guidheam oirbl 
a bhràithre, tre ainm ar Tigh- 
earna losa Criosd, gu'n labh- 
air sibh uile an t-aon ni, agus 
nach bi roinnean 'n ur measg ; 
ach gu'm bi sibh ceangailte 
r'a chèile gu diongmhalta ann 
an aon inntinn, agus ann an 
aon bharail. 

11 Oir nochdadh dhomh- 
sa, a bhràithre, m'ur timchioll- 
sa, leosan a tha do theaghlacji 
Chloe, gu bheil comhstri 'n ur 
measg. 

12 A nis a ta mi ag ràdh 
so, gu'n abair gach aon agaibh, 
Is le Pòl mise; agus is le Apoll- 
os mise ; agus is le Cepha.« 
mise ; agus is le Criosd mise. 

13 Am bheil Criosd air a 
roinn ? An e Pòl a cheusadh 
air bhur son ? no an ann 'an 
ainm Phòil a bhaisteadh sibh ? 

14 Tha mi 'toirt buidheach- 
ais da Dhia, nach do bhaist 
mi aon agaibh, ach Crispus a- 
gus Gaius : 

15 Air eagal gu'n abradh 
neach, gu'n do bhaist mi a'm' 
ainm fèin. 

16 Agus bhaist mi mar an 
ceudna teaghlach Stephanais ? 
a thuilleadh air so, cha-n fhios 
domh an do bhaist mi aon 
neach eile. 



CAIB. II. 



321 



17 Oir cha do chuir Criosd 
nii a bhaisteadh, ach a shear- 
monachadh an t-soisgeil; cha-n 
ann 'an gliocas focail, chum 
nach cuirteadh crann-ceusaidh 
Chriosd 'an neo-bhrìgh. 

18 Oir a ta searmonachadh 
a' chroinn-cheusaidh 'n a am- 
aideachd dhoibh-san a chaill- 
ear ; ach dhuinne a shaorar, 
is e cumhachd Dhè e. 

19 Oir a ta e sgrìobhta, 
Sgriosaidh nii gliocas nan 
daoine qlice, agus cuiridh mi 
air ciìl tuigse nan daoine tuig- 
seach. 

20 C'àit am bheil an duine 
glic? c'àit am bheil an sgrìobh- 
aiche ? c'àit am bheil deasboir 
an t-saoghail so ? Nach do 
rinn Dia gliocas an t-saoghail 
so amaideach ? 

21 Oir an uair, ann an 
gliocas Dè, nach b'aithne do'n 
t-saoghal, tre ghliocas, Dia, 
bu toil le Dia le amaideachd 
an t-searmonachaidh iadsan a 
thèarnadh a ta creidsinn. 

22 Oir a ta na h-Iudhaich 
ag iarraidh comhara, agus a 
ta na Greugaich a' sireadh 
gliocais : 

23 Ach a ta sinne a' sear- 
monachadh Chriosd air 
cheusadh, 'n a cheap-tuislidh 
do na h-Iudhaich, agus do 
na Greugaich 'n a amaid- 
eachd ; 

24 Ach dhoibh-san a ta air 
an gairm, araon ludhaich agus 
Greugaich, Criosd cumhachd 
Dhè, agus gliocas Dhè : 

25 Do bhrìch g-nv e:lice am- 
aideachd Dhè na daoine, ag'us 



gur treise anmhuinneachd Dhè 
na daoine. 

26 Oir chi sibh fèin bhur 
gairm, a bhràithre, nach iom- 
adh iad a ta glic a thaobh na 
feòla, nach iomadh cumhachd- 
ach, nach iomadh uasal a ta 
air an gairm : 

27 Ach ròghnuich Dia nithe 
amaideach an t-saoghail so, 
chum gu'n cuireadh e nàire 
air na daoinibh glice ; agus 
ròghnuich Dia nithe anmhunn 
an t-saoghail, chum gu'n cuir- 
eadh e gu nàire na nithe cumh- 
achdach ; 

28 Agus nithe an-uasal an 
t-saoghail, agus nithe tarcuis- 
each ròghnuich Dia, agus na 
nithe nach 'eil ann, chum gu'n 
cuireadh e na nithe a ta ann, 
'an neo-bhrìgh : 

29 lonnus nach deanadh 
feòilsam bith uaill'na fhianuis. 

30 Ach uaithe-san a ta 
sibhse ann an losa Criosd, 
neach a rinneadh dhuinne le 
Dia 'n a ghliocas, 'n a f hìreant- 
achd, 'n a naomhachd, agus 
'na shaorsa : 

31 lonnus, a rèir mar a ta 
e sgrìobhta, An ti a ni uaill, 
deanadh e uaill anns an Tigh- 
earn. 

CAIB. II. 

AGUS an uair a thàinig 
mise do 'ur n-ionnsuidh- 
sa, a bhràithre, cha b'ann le 
oirdheirceas cainnte, no glioc- 
ais a thàinig mi, a' cur an 
cèill duibh teisteis Dhè. 

2 Oir chuir mi romham gun 
eòlas a ghabhail air ui sam bith 



322 



I. CORINTIANACH. 



'n'ur measg, ach air losaCriosd, 
agus esan air a clieusadh. 

3 Agus bha mi 'n 'ur measg 
ann an anmhuinneachd, agus 
ann an eagal, agus 'am mòr- 
chrith. 

4 Agus cha rohh m'fhocal 
agus mo shearmonachadh ann 
am briathraibh mìlse gliocais 
dhaoine, ach ann an làn- 
dearbhadh an Spioraid, agus 
a' chumhachd : 

5 Chum gu'm biodh bhur 
cruidimh-sa cha-n ann 'an 
gliocas dhaoine, ach 'an cumh- 
achd Dhè. 

6 Ach gidheadh tha sinn a' 
labhairt gliocais am measg nan 
daoine iomlan : ach cha-n e 
gliocas an t-saoghail so, no 
uachdarana an t-saoghail so, a 
thèid 'an neo-bhrìgh : 

7 Ach tha sinn a' labhairt 
gliocais Dè ann an rùn-dìomh- 
air, a' gJdiocais sin a bha fol- 
aichte, a dh'orduich Dia roimh 
an t-saoghal chum ar glòir-ne : 

8 An gliocas nach b'aithne 
do aon neach do uachdaran- 
aibh an t-saoghail so : oir nam 
b'aithne dhoibh e, cha cheus- 
adh iad Tighearn na glòire. 

9 Ach a rèir mar a ta e 
sgrìobhta, Cha-n fhaca sùil, 
agus cha chuala chias, agus 
cha d'thàinig ann an cridhe 
duine, na nithe a dh'ulluich 
Dia dhoibh-san aig am bheil 
gràdh dha. 

10 Ach dh'fhoillsich Dia 
dhuinne iad le a Spiorad fèin : 
oir tha an Spiorad a' rannsach- 
adh nan uile nithe, eadhon, 
nithe doimhne Dhè. 



11 Oir cò an duine d'an 
aithne nithe duine, ach do 
spiorad an duine a ta ann? 
mar sin cha-n 'eil fios aig 
neach sam bith air nithibh 
Dhè, ach aig Spiorad Dhè. 

12 A nis fhuair sinne, cha-n 
e spiorad an t-saoghail, ach an 
Spiorad a ta o Dhia; chum 
gu'm biodh aithne againn air 
na nithibh sin a thugadh 
dhuinn gu saor o Dhia. 

13 Nithe mar an ceudna a 
ta sinn a' labhairt, cha-n ann 
'am briathraibh a theagaisgeas 
ghocas dhaoine,ach 'am briath- 
raibh a theagaisgeas an Spiorad 
naomh ; a' coimhmeas nithe 
spioradail ri nithil)h spiorad- 
ail. 

14 Ach cha ghabh an duine 
nàdurra ri nithibh Spioraid 
Dè : oir is amaideachd leis 
iad ; agus cha-n 'eil e'n com- 
as da eòlas a ghabhail orra, 
do bhrìgh gur ann air mhodh 
spioradail a thuigear iad. 

15 Ach bheir an duine 
spioradail breth air na h-uile 
nithibh, gidheadh cha-n 'eil 
6 fèin fo bhreth duine sam 
bith. 

16 Oir cò d'am b'aithne 
inntinn au Tighearn, agus a 
theagaisgeas e? ach tha inn- 
tinn Chriosd againne. 

CAIB. III. 

AGUS, a bhràithre, cha-n 
fheudainn-sa labhairt 
ribhse mar ri daoinibh spior- 
adail, ach mar ri daoinibh fèol- 
mhor, amhuil ri naoidhean- 
aibh ann an Criosd. 



CAIB. III 



323 



2 Beathaicli mi le bainne 
sibh, agus cha-n ann le biadh : 
oir fathast cha b'urrainn sibh 
a ghabhail, agus a nis fèin 
cha-n urrainn sibh. 

3 Oir ta sibh fathast feòl- 
mhor : oir a thaobh gu bheil 
farmad 'n 'ur measg, agus strì, 
agus aimhrèite, nach 'eil sibh 
feòlmhor, agus ag imeachd 
mar dhaoine? 

4 Oir an uair a ta neach ag 
ràdh, Is le Pòl mise ; agus 
neach eile, Is le Apollos mise ; 
nach 'eil sibh feòlmhor ? 

5 Cò e ma seadh Pòl, agus 
cò e Apollos, ach ministeirean 
tre'n do chreid sibh eadhon 
mar a thug an Tighearn do 
gach aon ? 

6 Shuidhich mise,dh'uisgich 
Apollos : ach 's e Dia a thug 
am fàs. 

7 Uime sin ma seadh, cha-n 
'eil anns an ti a shuidhicheas 
no anns an ti a dh'uisgicheas, 
brìgh sam bith ; ach ann an 
Dia a ta toirt am fhàis. 

8 An ti a shuidhicheas, 
agus an ti a dh'uisgicheas, is 
aon iad : agus gheibh gach 
aon a dhuais fèin, a rèir a 
shaothair fèin. 

9 Oir is comh-luchd-oibre 
do Dhia sinne: is sibhsetreabh- 
achas Dhè, is sibh aitreabh 
Dhè. 

10 A rèir gràis Dè a thug- 
adh dhomhsa, mar f hearg-tog- 
ail aitreabh glic leag mi am 
bunait, agus a ta neach eile 
a' togail air, ach thugadh gach 
neach an aire cionnus a thog- 
as e air. 



11 Oir bunait eile cha-n 
urrainn duine sam bith a leag- 
adh, ach am bunait a leagadh 
a cheana, eadhon losa Criosd. 

12 A nis ma thogas neach 
air a' bhunait so, òr, airgiod, 
clacha luachmhor, fìodh, feur, 
connlach ; 

13 Nìtliear obairgach aoin 
duine follaiseach : oir nochd- 
aidh an là i, do bhrìgh gu 'm 
foillsichear i le teine ; agus 
dearbhaidh an teine obair gach 
aoin, ciod is gnè dhith, 

14 Ma dh'fhanas obair 
neach sam bith a thog e air, 
gheibh e duais. 

15 Maloisgear obair neach 
sam bith, fuilgidh e call : ach 
saorar e fèin ; gidheadh mar 
tre theine. 

16 Nach 'eil fhios agaibh 
gur sibh teampull Dè, agus 
gu bheil Spiorad Dè, 'n a 
chòmhnuidh annaibh ? 

17 Ma thruailleas neach air 
bith teampull Dhè, sgriosaidh 
Diaantisin: oir a ta teampull 
Dhè naomh, agus is sibhse e. 

18 Na mealladh neach air 
bith e fèin: ma shaoileas neach 
air bith 'n 'ur measg efein bhi 
glic san t-saoghal so, biodh e 
'n a amadan, chu'm gum bi e 
glic. 

19 Oir is amaideachd aig 
Dia gliocas an t-saoghail so : 
oir a ta e sgrìobhta, Glacaidh 
e na daoine glice 'n an inn- 
leachdaibh fèin, 

20 Agus a rìs, Is aithne 
do'n Tighearn smuainte nan 
daoine glice, gur dìomhain 
iad. 



324 



1. CORINTIANACH. 



21 Uìme sin na deanadh 
neach air bith uaill à daoin- 
ibh : oir is leibhse na h-uile 
nithe : 

22 Ma 's e Pòl, no Apollos, 
no Cephas, no an saoghal, no 
beatha, no bàs, no nithe a ta 
làthair, no nithe a ta ri teachd ; 
is leibhse iad uile ; 

23 Agus is le Criosd sibhse ; 
agus is le Dia Criosd. 

CAIB. IV. 

BIODH a shamhuil so do 
niheas aig duine dhinne, 
mar ministeiribh Chriosd, a- 
gus mar stiùbhardaibli rùna- 
dìomhair Dhè. 

2 Os bàrr iarrar ann an 
stiùbhardaibh, gu faighear 
neach dìleas. 

3 Ach agamsa is ro-bheag 
an ni gu'n tugtadh breth orm 
leibhse,no]ebreitheanas duine: 
seadh, cha-n 'eil rai 'toirt breth 
orm fèin. 

4 Oir cha-n fhios domh ni 
sam bith do m' thaobh fèin ; 
gidheadh cha-n 'eil mi le so 
air m' fhìreanachadh : ach is 
e an Tighearn an ti a bheir 
breth orm. 

5 Uime sin na tugaibh breth 
air ni sam bith roimh an àm, 
gus an tig an Tighearn, neach 
faraon a bheir gu soilleireachd 
nithe folaichte an dorchadais, 
agus a dh'fhoiUsicheas comh- 
airlean nan cridheachan : agus 
an sin gheibh gach neach cliu 
o Dhia. 

6 Agus, a bhràithre, ghabh 
mi na nithe so a m' ionnsuidh 
fèin, agus a dh'ionn«uidh A- 



pollois ann an samhladh, air 
bhur sonsa ; chum gu fògh- 
lumadh sibh uainne, gunbhar- 
ail a bhi agaibh air daoinibh 
os ceann na bheil sgrìobhta, 
chum nach biodh a h-aon ag- 
aibh air a shèideadh suas air 
son aoin duine an aghaidh 
duine eile. 

7 Oir cò tha deanamh 
eadar-dhealachaidh ortsa o 
neach eile f A gus ciod e a ta 
agad nach d'fhuair thu ? a nis 
ma fhuair thu e, c'ar son a ta 
thu 'deanamh uaill mar nach 
faigheadh tu e ? 

8 A nis tha sibh sàitheach, 
a nis rinneadh saoibhir sibh, 
rìoghaich sibh as ar n-eug- 
mhais-ne: Agus bu mhiann 
leam gu'm bu rìghre sibh, 
chum gu'm biodhmaidne 'n ar 
rìghribh raaille ribh. 

9 Oir is i rao bharail gu'n 
do chuir Dia sinne na h-abstoil 
a mach mu dheireadh, mar 
dhream a ta air an orduchadh 
chum bàis. Oir rinneadh sinn 
'n ar ball-amhairc do'n t-saogh- 
al, agus do ainglibh, agus do 
dhaoinibh. 

10 /.jamadain sinneair son 
Chriosd, ach a ta sibhse glic 
ann an Criosd : tha sinne lag, 
ach a ta sibhse làidir : a ta 
sibhse ann an urram, ach sinne 
ann an eas-urram. 

11 Gus an uair so fèin, tha 
sinn araon ocrach, agus ìot- 
mhor, agus lomnochd, agus 
air ar bualadh le dornaibh, 
agus gun aon àite-còmhnuidh 
seasmhach againn ; 

12 Agus ri saothair, agoib- 



CAIB. V. 



325 



reacliadh le ar làmhaibli fèin : 
Air fulang anacainnt dhuinn, 
tha sinn a' beannachadh : 
'n uair a ffheur-leanar sinn tha 
sinn 'g a fhulang : 

13 Air faghail toibheim 
dbuinn, tha sinn a' guidhe : 
rinneadh sinn mar shalachar 
an t-?aoghail, mar anabas nan 
uile nithe gus an là'n diugh : 

14 Cha-n 'eil mi a' sgrìobh- 
adh nan nithe so a chur nàire 
oirbh, ach mar mo chloinn 
ghràdhaich a ta mi ""g ur comh- 
airleachadh. 

15 Oir ged bhi deich mìle 
luchd-teagaisg agaibh ann an 
Criosd, gidheadh cha-n ''eil 
aqaibh mòran aithriche : oir 
ann an Tosa Criosd, ghin mise 
sibh troimh an t-soisgeul. 

16 Uime sin guidheam 
oirbh, bithibh 'n ur luchd-lean- 
mhuinn ormsa. 

17 Chum na crìche so chuir 
mi Timoteus do 'ur n-ionn- 
suidh, neach a ta 'n a mhac 
gràdhach dhomh, agus dìleas 
's an Tighearna, neach a chuir- 
eas 'an cuimhne dhuibh mo 
shligheansa a ta ann an Criosd, 
a rèir mar a ta mi 'teas-aso; anns 
gach àit anns gach eaglais. 

18 A nis a ta cuid air an 
sèideadh suas, mar nach tig- 
inn do 'ur n-ionnsuidh. 

19 Gidheadh thig mi do 'ur 
n-ionnsuidh gu h-aithghearr, 
ma's toil leis an Tighearn, a- 
gus bithidh fios agam, cha-n 
ann air cainnt na muinntir a 
ta air an sèideadh suas, ach 
air an cumhachd. 

20 Oir cba-n ann 'am focal 



a ta rìoghachd Dhè, ach ann 
an cumhachd. 

21 Ciod is àill leìbh? An 
tiof mi do 'ur n-ionnsuidh le 
slait, no ann an gràdh, agus 
ann an spiorad na macant- 
achd? 

CAIB. V. 

THA e air aithris gu coit- 
chionn gu bheil neo- 
ghloine 'n ur measg, agus a 
leithid sin do neòghloine, nach 
'eil uiread as air ainmeach- 
adh am measg nan Cinneacb, 
gu'm biodh aig neach bean 
'athar. 

2 Agus a ta sibh air bhur 
sèideadh suas, agus cha d'rinn 
sibh bròn mar bu chòir, chum 
gu tugtadh air falbh uaibh am 
fear a rinn an gnìomh so. 

3 Oir gu deimhin air dhomh- 
sa bhi uaibh 'an corp, ach a 
làthair agaibh 'an spiorad, thug 
mi breth cheana, mar gu bith- 
inn a làthair air an neach a 
rinn so mar so ; 

4 'An ainm ar Tighearna 
losa Criosd, air dhuibhse, a- 
gus do m' spioradsa bhi cruinn 
an ceann a chèile, maiUe ri 
cumhachd ar Tighearna losa 
Criosd, 

5 A shamhuil so do dhuine 
a tboirt thairis do Shatan chum 
sgrios na feòla, chum gu'ni bi 
an spiorad air a shaoradh ann 
an là an Tighearna losa. 

6 Cha 'w 'eil bhur n-uaill 
maith : nach 'eil fhios agaibh 
gu'n goirtich beagan do thaois 
ghoirt am meall uile ? 

7 Glanaibh a mach uime 



326 



T. CORINTIANACH. 



sin an t-seann thaois ghoirt, 
chum gu'm bi sibh 'n 'ur meall 
nuadh, mar a ta sibh neo- 
ghoirtichte. Oir a ta eadhon 
Criosd ar n-uan càisge air 
ìobradh air ar son, 

8 Uime sin cumamaid an 
fhèill, na b'ann le seann thaois 
ghoirt, no le taois ghoirt a' 
mhì-ruin agus an uilc : ach le 
aran neo-ghoirtichte an treibh- 
dhireis agus na fìrinn. 

9 Sgrìobh mi do 'ur n-ionn- 
suidh ann an litir, gun chomh- 
luadar a bhi agaibh ri luchd- 
neòghloine. 

10 Gidheadh cha-n ann gu 
h-uile ri luchd-neòghloine 'an 
t-saoghail so, no ri luchd- 
sainnt, no luchd-foireigne, no 
luchd ìodhol-aoraidh ; oir 'an 
sin b'èigin duibh dol a mach 
as an t-saoghal. 

11 Ach a nis sgrìobh mi do 
'ur n-ionnsuidh, gun chomh- 
luadar a ghlèidheadh, ma ta 
neach air bith ris an abrar 
bràthair 'n a fhear-neòghloine, 
no sanntach, no 'n a fhear 
ìodhol-aoraidh, no 'n a fhear- 
anacainnt, no 'n a mhisgeir, no 
'n a fhear-foireigne, maille r'a 
leithid so do dhuine gun uir- 
ead as biadh itheadh. 

12 Oir ciod e mo ghnoth- 
uchsa breth a thoirt orrasan a 
ta am muigh ? nach 'eil sibhse 
a' toirt breth air an dream a 
ta siigh ? 

13 Ach a ta Dia a' toirt 
breth orrasan a ta an leth 
muigh. Uime sin cuiribh air 
lalblì an droch dhuine sin as 
bhur meadhon fèin. 



CAIB. VI. 

AM bheil a chridhe aig aon 
neach agaibh, aig am 
bheil cùis an aghaidh duine 
eile, dol fo bhreitheanas nan 
daoine eucorach, agus cha-n 
ann fo bìireitheanas nan 
naomh ? 

2 Nach 'eil fhios agaibh 
gu'n toir na naoimh breth air 
an t-saoghal ? agus ma bheir- 
ear breth air an t-saoghal leibh- 
se, an e nach fiu sibh bhi 'n ur 
breithibh air na cùisibh a's 
lugha ? 

3 Nach 'eil fhios agaibh 
gu'n toir sinne breth air aing- 
libh ? cia mò na sin air nith- 
ibh a bhuineas do'n bheatha 
80 ? 

4 Uime sin ma tha breith- 
eanais agaibh mu thimchioll 
nan nithe sin a bhuineas do'n 
bheatha so, cuiribh 'n an suidhe 
chum breitheanais an dream a's 
lugha meas anns an eaglais. 

6 Chum bhur nàire tha mi 
a' labhairt. An ann mar sin 
nach 'eil aon duine glic 'n ur 
measg ? nach 'eil fiu a h-aon 
a's urrainn breth a thoirt eadar 
a bhràithre ? 

6 Ach a ta bràtliair, a' dol 
gu lagh le bràthair, agus so 
an làthair nan ana-creideach. 

7 A nis uime sin a ta gu 
cinnteach lochd 'n ur measg, 
da bhrìgh gu bheil sibh a' dol 
gu lagh r'a chèile : c'ar son 
nach fearr leibh eucoir fhul- 
ang ? c'ar son nach fearr leibh 
caUdach a ghabhail ? 

8 Gidheadh a ta sibh a' 
deanamh eucoir agus dìobh- 



CAIB. 

aìl, agus sin air hhur bràith-i 
ribli? 

9 Nacli 'eil fhios agaibh 
nach sealbhaich luclid dean- 
amh na h-eucorach rìoghachd 
Dhè ? Na meallar sibh : cha 
sealbhaich luchd-strìopachais, 
na luchd ìodhol-aoraidh, no 
luchd-adhaltrannais, no luchd- 
macnuis, no na daoine a ta 
ciontach do neòghloine mhi- 
nàdurra, 

10 Nogaduichean,no daoine 
sanntach, no misgeirean, no 
luchd-anacainnt, no luchd- 
foireigne, rìoghachd Dhè. 

11 Agus mar so bha cuid 
dibhse : ach a ta sibh air bhur 
n-ionnlad, ach a ta sibh air 
bhur naomhachadh ; ach a ta 
sibh air bhur fireanachadh ann 
an ainm an Tighearna losa, 
agus tre Spiorad ar Dè-ne. 

12 Tha na h-uile nithe cead- 
uichte dhomhsa, ach cha-n 
'eil na h-uile nithe iomchuidh ; 
tha na h-uile nithe ceaduichte 
dhomh, ach cha chuirear mi 
fo chumhachd ni sam bith. 

13 Tha am biadh air son 
na bronn, agus a' bhrii air son 
a' bhìdh : ach sgriosaidh Dia 
faraon so agus sud. A nis 
cha-n ann do neòghloine a tha 
an corp, ach do'n Tighearn: 
agus an Tighearn do'n chorp. 

14 Agus thog Dia faraon 
an Tighearn suas, agus tog- 
aidh e sinne suas tre a chumh- 
achd fèin mar an ceudna. 

15 Nach 'eil fhios agaibh, 
gur iad bhur cuirp buill 
Chriosd ? uime sin an gabh 
mise buill Chriosd, agus an 



. VII. 327 

idean mi buill strlopaich 
dhiubh ? Nar leigeadh Dia. 

16 An e nach 'eil fios ag- 
aibh, an ti sin a tha ceangailte 
ri strìopaich, gur aon chorp 
ritlie e ? Oir (a ta e ag ràdh,) 
bithidh dithis 'n an aon fheòil. 

17 Ach an ti a tha ceang- 
ailte ris an Tighearn, is aon 
Spiorad ris e. 

18 Teichibh o strìopachas. 
Tha gach aon pheacadh a ni 
duine an leth muigh do'n 
chorp : ach an ti a ni strìop- 
achas, tha e 'peacachadh an 
aghaidh a chuirp fèin. 

19 An e nach 'eil fhios ag- 
aibh gur e bhur corp teampuU 
an Spioraid naoimh a ta ann- 
aibh, a ta agaibh o Dhia, agus 
cha leibh fein sibh ? 

20 Oir cheannachadh le 
luach sibh : uime sin thugaibli 
glòir do Dhia le bhur corp, 
agus le bhur spiorad, a's le 
Dia. 

CAIB. VII. 

ANIS a thaobh nan nithe 
mu'n do sgrìobh eibh a 
m' ionnsuidh : Is maith do 
f hear gun bheantuinn ri mnaoi. 

2 Gidheadh, chum strìop- 
achas a sheachnadh, biodh a 
bhean fèin aig gach fear, a- 
gus aig gach mnaoi a fear 
fèin. 

3 Thugadh am fear an 
deadh-ghean dligheach do'n 
mhnaoi ; agus a' bhean mar 
an ceudna do'n fhear. 

4 Cha-n 'eil comas a cuirp 
fèin aig a' mhnaoi, acli aig an 
fhear ; agus mar an ceudna 



328 



I. CORINTIANACH. 



cha-n 'eil comas a cliuirp fein 
HÌg an fhear, ach aig- a" 
mhnaoi. 

5 Na cumaibh bhur dh'g-he 
o chèile, ach le toil a chèile rè 
tamuill, chum sibh fèin a thoirt 
do thrasgadh agus do urnuigh ; 
agus thigibh cuideachd a rìs, 
chum nach buair Satan sibh 
air son bhur neo-gheamnuidh- 
eachd. 

6 Ach tha mi a' labhairt so 
mar ni ceaduichte, agus cha-n 
ann mar àithne. 

7 Oir bu mhiann leam gu'm 
biodh na h-uile dliaoine mar 
mifèin: gidheadh a ta a thiodh- 
lac fèin aig gach duine o Dhia, 
aig aon neach mar so, agus aig 
neach eile mar sud. 

8 Uime sin a ta mi ag ràdh 
ris an dream nach 'eil pòsda, 
agus ris na bantrachaibh, Is 
maith dhoibh ma dh'fhanas 
iad eadhon mar a ta nn'se. 

9 Gidheadh mur fheudar 
leo iad fèin a ghleidheadh 
(jeamnuidh, pòsadh iad : oir is 
fearr pòsadh na losgadh. 

10 Ach dhoibh-san a ta 
pòsda tha mi ag àithneadli, 
gidheadh cha mhise, ach an 
Tighearn, gun a' bhean a 
dhealachadh r'a fear : 

11 Ach ma dhealaicheas i, 
fanadh i gun a' phòsadh, no 
biodh i rèidh r'a fear : agus 
na cuireadh am fear uaith a 
bhean. 

12 Acli ris a' chuid eile a 
ta mise ag ràdh, cha-n e an 
Tighearn, Ma l)hios aig brà- 
thair sam bith bean ana-creid- 
each, agus gu bheil i toileach 



còmhnuidh a ghabhail maille 
ris, na cuireadh e uaith i. 

13 Agus a' bhean aig am 
bheil fear ana-creideach, agus 
gu bheil esan toileach còmh- 
nuidh a ghabhail maille rithe, 
na cuireadh i uaipe e. 

14 Oir a ta amfear ana-creid- 
each air a naomhachadh leis a' 
mhnaoi, agus a ta a' bhean 
ana-creideach air a naomhach- 
adh leis an fhear : no bhiodh 
bhur clann neòghlan; ach a 
nis a ta iad naomh. 

15 Ach ma dh'fhalbhas am 
fear ana-creideach, falbhadh 
e. Cha-n 'eil bràthair no 
piuthar fo dhaorsa 'n an leith- 
idibh sin do chàsaibh : ach 
ghairra Dia sinne chum slthe. 

16 Oir ciod am fios a ta 
agadsa, O bhean, nach saor 
thu t'fhear? no ciod am fios 
a ta agadsa, O fhir, nach 
saor thu do bhean ? 

17 Ach a rèir màr a roinn 
Dia ris gach duine, mar a 
ghairm an Tighearn gach aon, 
mar sin gluaiseadh e : agus 
mar sin a ta mise 'g orduch- 
adh anns na h-eaglaisibh uile. 

18 An do ghairmeadh neach 
sam bith agus e timchioll- 
ghearrta? na deanar e neo- 
thimchioll-ghearrta : an do 
ghairmeadh neach sam bith 
gun e bhi timchioll-ghearrta? 
na timchioll-ghearrar e. 

19 Cha-n 'eil èifeachd 's an 
timchioll-ghearradh, agus cha 
-n 'eil èifeachd 's an neo-thim- 
chioll-ghearradh, ach ann an 
coimhead àitheanta Dhè. 

20 Fanadh gach aon anns a' 



CAIB. vir. 



329 



ghairm anns an do ghairmeadli 
e. 

21 An do ghairmeadh thu 
a'd' sheirbhiseach ? na biodh 
suim agad dheth ; ach ma 
dh'fheudas tu bhi saor, gu ma 
h-e sin do roghainn. 

22 Oir an ti a ghairmeadh 
's an Tighearn 'n a sheirbliis- 
each, is duine saor an Tighearn 
e : mar an ceudna au ti a 
ghairmeadh agus e saor, is e 
seirbhiseach Chriosd e. 

23 Cheannachadh air luach 
sibh ; na bithibh 'n 'ur seirbhis- 
ich do dhaoinibb. 

24 A bhràithre, 's an staid 
anns an do ghairmeadh gach 
neach, an sin fanadh e maille 
ri Dia. 

25 A nis thaobh òighean, 
cha-n 'eil àithne agam o'n 
Tighearn : gidheadh tha mi 
'toirt breth, mar neach a f huair 
tròcair o'n Tiffhearn gru bhi 
dìleas. 

26 Tha mi a' meas uime 
sin gu bheil so maith air son 
na teanntachd a ta làthair, a 
ta mi ag ràdh, gu bheil e maith 
do dhuine bhi mar sin. 

27 Am bheil thu ceangailte 
ri mnaoi ? na iarr fuasgladh. 
Am bheil thu fuasgailte o 
mhnaoi ? na iarr bean. 

28 Ach ma phòsas tu, cha 
do pheacaich thu ; agus ma 
phòsas òigh, cha do pheacaich 
i : gidheadh, bithidh aig an 
leithidibh so trioblaid 's an 
f heòil; ach tha mi'g 'ur caomh- 
nadh. 

29 Ach a ta mi ag ràdh so, 
a bhràithre, gu bheil an aimsir 



goirid 's na bheil ri teachd : 
ionnus faraon gu'm bi iadsan 
aig; am bheil mnài, mar nach 
biodh mnài aca ; 

30 Agus iadsan a ta ri 
caoidh, raar nach biodh iad ri 
caoidh ; agus iadsan a ta ri 
gairdeachas, mar mhuinntir 
nach 'eil ri gairdeachas ; agus 
iadsan a ta ri ceannachd, mar 
dhaoine nach 'eil a' sealbhach- 
adh : 

31 Agus iadsan a ta 'gnàth- 
achadh an t-saoghail so, mar 
dhream nach 'eil 'g a mhi- 
ghnàthachadh ; oir thèid 
sfriamh an t-saoffhail so seach- 
ad. 

32 Ach b'àill leam sibhse 
bhi gun ro-chùram. An ti nach 
'eil pòsda, bithidh cùram nan 
nithe sin a bhuineas do'n Tigh- 
earn air, cionnus a thoilicheas 
e an Tighearn : 

33 Ach an ti a ta pòsda, 
bithidh cùram nithean t-saogh- 
ail air, cionnus a dh'fheudas e 
a bhean a thoileachadh. 

34 Tha mar an ceudna 
eadar-dhealachadh eadar bean 
agus òigh : tha cùram oirre-sa 
nach 'eil pòsda mu nithibh an 
Tighearna, chum gu'm bi i 
naomh, faraon 'n a corp agus 
'n a spiorad ; ach bithidh cùr- 
am air a' mhnaoi a ta pòsda 
mu nitliibh an t-saoghail, 
cionnus a dh'fheudas i toil a 
fir a dheanamh. 

35 Agus so tha mi a' labh- 
airt chum bhur tairbhe fein ; 
cha-n ann chum gu'n cuirinn 
ribe oirbh, ach a chum an ni 
sin a ta ciatach, agus gu'm 



330 



I. CORINTIANACH. 



feìtheadh sibh aìr an Tighearn 
gun bhuaireadh. 

36 Ach ma shaoileas duine 
sam bith gu bheil e 'g a ghiiil- 
an fèin gu mi-chiatach tliaobh 
a mhaighdin, ma chaidh blàth 
a h-aimsir thairis, agus gur 
còir a dheanamh mar sin, dean- 
adh e na's àill leis, cha-n 'eil e 
a peacachadh : pòsadh iad. 

37 Gidheadh, an ti sin a tha 
suidhichte gu daingean 'n a 
chridhe, agus gun èigin sam 
bith air, ach aig am bheil 
cumhachd air a thoil fèin, agus 
a chuir roimhe 'n a chridhe a 
mhaighdean a choimhead, tha 
e a' deanamh gu maith. 

38 Uime sin ma seadh, a 
ta an ti a bheir seachad am 
pòsadh i, a' deanamh gu maith ; 
ach a ta an ti nach toir ann 
im pòsadh i, a' deanamh ni's 
Fearr. 

39 Tha a' bhean ceangailte 
leis an lagh rè 'n a h-ùine a's 
beò d'a fear : ach ma gheibh 
a fear bàs, tha i saor gu pòs- 
adh ri aon neach a's toil 
leatha ; a mhàin anns an Tigh- 
earn. 

40 Ach tha i ni's sona, ma 
dh'fhanas i mar sin, a rèir mo 
bhreth-sa : agus is i mo bhar- 
ail-sa gu bheil Spiorad Dhè 
agam. 

CAIB. VIII. 

ANIS a thaobh nithe a dh'- 
ìobradh do ìodholaibh, 
tha f hios againn gu bheil eòlas 
againn uile. Ataidh an t-eòlas 
suas ach bheir gràdh fòghhim. 
2 Agus ma ta aon duine a' 



saoilsinn gu bheil eòlas ni sam 
bith aige, cha-n aithne dha 
aon ni fathast mar bu chòir 
dha aithneachadh. 

3 Ach ma tha gràdh aig 
duine sam bith do Dhia, tha 
esan air aithneachadh leis. 

4 Uime sin, mu thimchioll 
itheadh nan nithe sin a dh'ìob- 
radh do ìodholaibh, tha fhios 
againne nach ni air domhan 
ìodhol, agus nach 'eil Dia sam 
bith eile ann ach a h-aon. 

5 Oir ged tha iad ann ris 
an abrar Dèe, ma's ann air 
nèamh no air talamh, (amhuil 
mar a ta iomadh Dia, agus 
iomadh Tighearn ann,) 

6 Gidheadh dhuinne cha-n 
'eil ach aon Dia, an t-Athair, 
o'm bheil na h-uile nithe, agus 
sinne air a shonsan ; agus aon 
Tighearn losa Criosd, tre am 
bheil na h-uile nithe, agus 
sinne trìd-san. 

7 Gidheadh cha-w 'eil an 
t-eòlas so anns na h-uile 
dhaoinibh : oir tha cuid le cog- 
uis thaobh an ìodhoil gus an 
àm so, ag itheadh «' bhidh mar 
ni a dh'ìobradh do ìodhol ; 
agus air d'an coguis a bhi an- 
mhunn, tha i air a salachadh. 

8 Ach cha mhol biadh sinn 
do Dhia : oir ma dh'itheas 
sinn, cha-n fheirrd sinn e ; ni 
mò mur ith sinn, is misd sinn 
e. 

9 Ach thugaibh an aire 
nach bi an comas so a ta ag- 
aibh air aon dòigh 'n a aobhar 
oilbheim do'n dream a ta lag. 

10 Oir ma chi neach thusa 
aig am bheil eòlas a' suidhe 



CAIB 

clium bìdh ann an teampull 
ìodhoil, nach neartaichear cog- 
uis an ti sin a ta lag chum na 
nithe sin a dh'ìobradh do ìodh- 
olaibh itheadh : 

11 Ag'us tre t'eòlassa an 
tèid do bhràthair lag an 
mugha, air son an d'fhuair 
Criosd bàs? 

12 Ach le peacachadh 
dhuibh mar sin an aghaidh 
nam bràithre, agus le an cog- 
uis anmhunn a lotadh, tha 
sibh a' peacachadh an aghaidh 
Chriosd. 

13 Uime sin ma bheir biadh 
aobhar oilbheim do m' bhràth- 
air, cha-n ith mifeòil achaoidh, 
chum nach toir rai aobhar 
oilbheim do m' bhràthair. 

CAIB. IX. 

NACH abstol mise ? nach 
'eil mi saor ? Nach f haca 
mi losa Criosd ar Tighearn? 
nach sibhse m'obair 's an Tigh- 
earn ? 

2 Mur 'eil mi a'm' abstol 
do dhaoinibh eile, gidheadh 
gu cinnteach tha mi dhuibhse ; 
oir is sibhse seula m' abstol- 
achd anns an Tighearn. 

3 Is e so mo fhreagradh 
do'n dream a chuireas ceisd 
orm. 

4 Nach 'eil againne comas 
itheadh agus òl ? 

5 Nach 'eil againne comas 
piuthar, bean-pliòsda a thoirt 
leinn mu'n cuairt, amhuil mar 
na h-abstoil eile, agus bràith- 
rean an Tighearn, agus Ceph- 
as ? 

6 No am bheil mise agus 



. IX. 331 

Barnabas a mhàin, gun chomas 
againn bhi saor o obair? 

7 Cò a thèid chum cogaidh 
uair air bith air a chostus fèin ? 
cò a shuidhicheas fìon-Iios, 
agus nach ith d'a thoradh ? no 
cò a bheathaicheas treud, a- 
gus nach blais do bhainne an 
treud ? 

8 An ann mar dhuine a ta 
mi a' labhairt na nithe so? 
no nach abair an lagh na nithe 
so mar an ceudna? 

9 Oir a ta e sgrìobhta ann 
an lagh Mhaois,Na cuir ceang- 
al air beul an daimh a tha 
'saltairt an arbhair. Am bheil 
cùram nan damh ar Dia? 

] No nach ann gu h-àraidh 
air ar son-ne a ta e ag ràdh 
so ? gu deimhin is min air ar 
son-ne tha e sgrìobhta : chum 
gur ann an dòchas is còir do'n 
treabhaiche treabhadh ; agus 
a chum an neach a bhuaileas 
ann an dòchas, gu'm bi e 'n a 
fhear comhpairt d'a dhòchas. 

11 Ma chuir sinne nithe 
spioradail dhuibhse an ni mòr 
e ma bhuaineas sinne bhur 
nithe feòlmhorsa? 

12 Ma tha muinntir eile 
'n an luchd-comhpairt do'n 
chumhachd so thairis oirbh, 
nach mò is còir dhuinne òhi ? 
Gidheadh, cha do chuir sinn 
an cumhachd so 'an cleach- 
da; acli a ta sinn a' fulang 
nan uile nithe, chum nach 
cuireamaid bacadh air soisgeul 
Chriosd. 

13 Nacli 'eil fhios agaibh 
gu bheil iadsan a ta saoith- 
reachadh mu thimchioll nithe 



332 



L CORINTIANACH. 



naomha, air am beathachadh 
o'n teampull ? agus iadsan a ta 
frithealadh do'n altair, gu bheil 
comh-roinn aca ris an altair? 

14 Agus mar sin dh'orduich 
an Tighearn mar an ceudna 
dhoibh-san a ta 'searmonach- 
adh an t-soisgeul, an teachd- 
an-tìr f haotainn o'n t-soisgeul. 

15 Ach cha do ghnàthaich 
mise a h-aon diubh so, airus 
cha do sgrìobh mi na nithe so, 
chum gu'n deantadh mar sin 
dhomh : oir b'fhearr dhomh 
am bàs fhaghail, na gu'n cuir- 
eadh neach air bith m'uaill 'an 
neo-bhrìgh. 

16 Oir ged shearmonaich 
mi an soisgeul, cha-n 'eil 
aobhar uaill agam : oir a ta 
èigin air a cur orm ; seadh, is 
an-aoibhinn domh, mur sear- 
nionaich mi an soisgeul. 

17 Oir ma's ann gu toileach 
a ta mi 'deanamh so, tha duais 
agam : ach ma's ann an agh- 
aidh mo thoile a tha minis- 
treileachd air a h-earbsadh 
rium, 

18 Ciod i mo dhuais ma 
seadh ? eadhon so, chum 'n uair 
a ta mi 'searmonachadh an t- 
soisgeil, gu'n suidhichinn sois- 
geul Chriosd gun chostus, 
chum nach mi-ghnàthaichinn 
mo chumhachd 's an t-soisgeul. 

19 Oir ged tha mi saor o 
na h-uile dhaoinibh, gidheadh 
rinn mi mi fèin a'm sheirbh- 
isich do na h-uile, clmm gu'n 
cosnainn an tuiUeadh. 

20 Agus rinneadh mi do na 
h-Iudhaich mar ludhach.chum 
gu'n cosnainn na h-Iudhaich ; 



dhoibh-san a ta fuidh 'n la<rh, 
mar dhuine fuidh 'n laah, 
chum gu'n cosnainn iadsan a 
ta fuidh an lagh ; 

21 Dhoibh-san a ta gun 
lagh, mar dhuine gun lagh, 
(ged nach 'eil mi gun lagh do 
Dhia, ach fo lagh do Chriosd,) 
chum gu'n cosnainn iadsan a 
ta gun lagh. 

22 Rinneadh mi dlioibh-san 
a ta anmhunn mar dhuine an- 
mhunn, chum gu'n cosnainn 
an dream a ta anmhunn : Bha 
mi's anuile chruthdo nah-uile, 
chum air gach uile dhòigh 
gu'n saorainn cuid èigin. 

23 Agus so tha mi a' dean- 
amh air son a t-soisgeil, 
chum gu'm bi mi a'm' fhear 
comh-roinne dheth. 

24 Nach 'eil fhios agaibh 
iadsan a ta ruith anns a' bhlàr- 
rèise, gu'n ruith iad uile, ach 
is aon duine a gheibh an duais? 
gu ma h-amhuil a ruitlieas 
sibhse, ionnus gu'n glac sibh 
an duais. 

25 Agus a ta gach uile 
ghleachdair raeasarra anns na 
h-uile nithibh : a nis a ta iad- 
san a' deanamh sin chum gu'm 
faigh iad crùn truaillidh ; ach 
sinne air son crùin neo-thruaill- 
idh. 

26 Uime sin is amhuil a ta 
mise a' ruith, cha-n ann mar 
gu neo-chinnteach : is amhuil 
a ta mi a' cur catha, cha-n 
ann mar neach a bhuaileas aa 
t-athar : 

27 Ach tha mi a' trombhual- 
adh mo chuirp, agus 'g a chur 
fuidh smachd : air eagal air 



CATB 

clior sam bith an dèigh dhomh 
searmonachadhdo dhream eile, 
g'u'n cuirear mi fèin air cìil. 

CAIB. X. 

OS bàrr, a bhràithre, cha 
b'àill leam sibhse a bhi 
aineolach, gu robh ar n-aith- 
riche uile fuidh 'n neul, agus 
ofu'n deachaidh iad uile troimh 
'n mhuir ? 

2 Agus gun d'o bhaisteadh 
iad uile do JNIhaois 's an neul, 
agus anns a mhuir ; 

3 Agus gu'n d'ith iad uile 
an t-aon bhiadh spioradail ; 

4 Agus gu'n d'òl iad uile 
an t-aon deoch spioradail : (oir 
dh'òl iad do'n charraig spior- 
adail sin a lean iad : agus b'i 
a' charraig sin Criosd :) 

5 Ach le mòran diubh cha 
robh Dia toilichte : oir sgrios- 
adh 's an fhàsach iad. 

6 A nis bha na nithe sin 
'n an saimpleiribh dhuinne, 
chum nach miannaicheamaid 
droch nithe, eadhon mar a 
mhiannaich iadsan. 

7 Agus na bithibh-sa 'n 'ur 
luchd-ìodhol-aoraidh, mar a 
bJia cuid diubh-san ; a rèir 
mar a ta e sgrìobhta, Shuidh 
am pobull sìos a dh'itheadh a- 
gus a dh'òl, agus dh'èirich iad 
a chluicheadh. 

8 Agus na deanamaid strìop- 
achas, mar a rinn cuid diubh- 
san agus a thuit diubh an aon 
là tri mìle fichead. 

9 Agus na dearbhamaid 
Criosd, mar a dhearbh cuid 
diubhsan, agus a sgriosadh iad 
le nathraichibh nimhe. 



. X. 833 

10 Agus na deanaibh-sa 
gearan, mar a rinn cuid diubh- 
san gearan, agus a sgriosadh 
iad leis an sgriosadair. 

11 A nis thachair na nithe 
so uile dhoibh-san mar eisem- 
pleiribh : agus sgrìobhadh iad 
chum teagaisg duinne, air am 
bheil deireadh an domhain air 
teachd. 

12 Uime sin an ti a shaoil- 
eas e bhi 'n a sheasamh, thug- 
adh e aire nach tuit e. 

13 Cha do thachair deuch- 
ainn air bith ribh, ach ni a ta 
coitchionn do dhaoinibh : ach 
tha Dia dìleas, nach leig 
dhuibh bhi air bhur feuchainn 
tharbhurcomas; ach a ni maille 
ris an deuchainn sh'ghe dol as 
mar an ceudna, chum gu'm 
bi sibh comasach air a giiàlan. 

14 Air an aobhar sin, a 
rahuinntir mo ghràidh, teich- 
ibli o ìodhol-aoradh. 

15 Tha mi a' labhairt mar 
ri daoinibh tuigseach : thuff- 
aibh-sa breth air an ni a ta mi 
ag ràdh. 

16 Cupan a' bheannachaidh 
a ta sinne a' beannachadh, 
nach e comunn fola Chriosd 
e ? An t-aran a ta sinn a' 
briseadh, nach e comunn cuirp 
Chriosd e? 

17 Oir ged tha sinne 'n ar 
mòran, is aon aran, agus aon 
chorp sinn : oir a ta againn 
uile comhpairt do'n aon aran. 

18 Thugaibh fa'near Israel 
a rèir na feòla: nach 'eil aca- 
sau a ta 'g itheadh nan ìob- 
airt comh-roinn ris an altair? 

19 Ciod a their mi uime 



334 



I. CORINTIANACH. 



sin ? gu bheil brìgli air bith 
anns an iodhol, no gu bheil 
brìgh air bith 's an ni a dh'ìob- 
radh do ìodholaibh? 

20 Ach tJia mi ag ràdh, na 
nithe a ta na Cinnich ag ìob- 
radli, gur ann do dlieanihnaibh 
a tha iad 'g an ìobradh, agus 
nach ann do Dhia : agus cha 
b'àill leam comunn a bhi ag- 
aibh-sa ri deamhnaibh. 

21 Cha 'n 'eil e 'an comas 
duibh cupan an Tighearn òl, 
agus cupan dheamhan. Cha 
-n 'eil e an comas duibh comh- 
roinn a bhi agaibh do bhord 
an Tighearn, agus do bhord 
deamhan. 

22 Am brosnuich sinn an 
Tighearn gu feirg ? an treise 
sinn na esan ? 

23 Tha na h-uile nithe cead- 
nichte dhomhsa, ach cha-n 'eil 
na h-uile nithe iomchuidh : 
tha na h-uile nithe ceaduichte 
dhomhsa, ach cha toir na h- 
uile nithe fòghlum. 

24 Na iarradh neach air 
bith an ni sin a bhuineas dha 
fèin ; ach iarradh gach aon an 
msin a thig ri maith neach eile. 

25 Ithibh gach ni a reicear 
'am margadh na feòla, guu 
cheisd air bith fheòraich air 
son coguis. 

26 Oir is leis an Tighearn 
an talamh, agus a làn. 

27 Ma bheir aon neach 
dhiubhsan nach 'eil 'n an creid- 
ich cuireadh dhuibh, agus gur 
toil leibh dol maille ris ; ith- 
ibh gach ni a chuirear roimh- 
ibh, gun ni sam bith f heòraich 
air son coguis. 



28 Ach ma their duine sam 
bith ribh, Dh'ìobradh an ni so 
do ìodholaibh, na ithibh, air 
a shonsan a nochd dhuibh e, 
agus air son coguis. Oir is 
leis an Tighearn an talamh, 
agus a làn. 

29 Air son coguis, a ta mi 
ag ràdh, cha-n i do choguis 
fèin, ach coguis an neach ud 
eile : oir c'ar son a bheirear 
breth air mo shaorsasa le cog- 
uis duine eile? 

30 Oir, ma tha comhpairt 
bidh agamsa tre ghràs, c'ar 
son a labhrar ole umam a 
thaobh an ni sin air son am 
bheilmi a' toirt buidheachais? 

31 Uirae sin cò aca dh'ith- 
eas no dh' òlas sibh, no ge b'e 
ni a ni sibh, deanaibh na h- 
uile nithe chum glòire Dhè. 

32 Na tugaibb aobhar oil- 
bheim do na h-Iudhaich, no 
do na Greugaich, no do eag- 
lais Dè : 

33 A rèir mar a ta mise a' 
deanamh toile nan uile dhaoine 
anns na h-uile nithibh, gun bhi 
'g iarraidh mo bhuannachd 
fèin, ach buannachd mhòran, 
chum gu tèarnar iad. 

CAIB. XI. 

BITHIBH-SA 'n ur luchd- 
leanmhuinn ormsa, amh- 
uil mar a ta mise air Criosd. 

2 A nis a ta mi 'g ur mol- 
adh, a bhràithre, do bhrìgh gu 
bheil cuimhne agaibh ormsa 
anns na h-uile nithibh, agus 
gu bheil sibh a coimhead nan 
orduighean, mar a thug mise 
dhuibh iad. 



CAIB. XI. 



835 



3 Ach bu mhiann leam fios 
a bhi agaibh, gnr e Criosd 
ceann gach fir, agus gur e am 
fear ceann na mnà, agus gur 
e Dia ceann Chriosd. 

4 Gach fear a ta' deanamh 
urnuigh no fàidheadaireachd, 
agus folach air a cbeann, tha 
e toirt eas-urraim d'a cheann. 

5 Ach gach bean a ta' dean- 
amh urnuigh no fàidheadair- 
eachd, gun fholach air a 
ceann, tha i 'toirt eas-urraim 
d'a ceann : oir is ionnan sin 
agus ged bhiodh i air a bearr- 
adh. 

6 Oir mur bi folach air 
ceann na mnà, bearrar i mar 
an ceudna : ach ma's gxaunda 
do mhnaoi i bhi air a bearr- 
adh no air a lomadh, cuireadh 
i folach oirre. 

7 Oir gun amharus cha 
chòir do fhear a cheann a 
chòmhdachadh, do bhrìo-h ofur 
e ìomhaig'h ag'us fflòir Dhè : 
ach is i a' bhean glòir an 
fhir. 

8 Oir cha-n 'eil am fear o'n 
mhnaoi, ach a' bhean o'n fhear. 

9 Agus cha do chruthaich- 
eadh ara fear air son na mnà, 
ach a' bhean air son an fhir. 

10 Uime sin is còir do'n 
mhnaoi cumhachd a bhi aice 
air a ceann, air son nan aing- 
eal. 

11 Gidheadh, cha-n 'eil ara 
fear as eugmhais na mnà, no 
a' bhean as eugmhais an fhir 
anns an Tighearn. 

12 Oir mar a ta a' bhean 
o'n fhear, is amhuil sin a ta 
'm fear tre'n mhnaoi mar an 



ceudna: ach is ann o Dhia a 
ta na h-uile nithe. 

13 Measaibh annaibh fèin : 
am bheil e ciatach do mhnaoi 
urnuigh a dheanamh ri Dia 
gun fholach air a ceann. 

14 Nach 'eil nàdur fèin a' 
teagasg dhuibh, ma bhios 
gruag fhada air fear, gur nàr 
dha e? 

15 Ach ma bliios gmag 
fhada air mnaoi, is glòir dhi 
e : oir thugadh a gruag dhi 
air son còmhdaich. 

16 Ach ma bhios neach air 
bith connspoideach, cha-n 'eil 
a leithid sin do ghnàthachadh 
againne, no aig eaglaisibh Dhè. 

17 A nis anns an ni so a ta 
mi cur an cèiU duibh, cha 
mhol mi sihJi, do bhrìgh gu 
bheil sibh a' teachd an ceann 
a chèile, cha-n ann chum an 
ni a's fearr, ach an ni a's 
miosa. 

18 Oir air tùs, 'n uair tha 
sibh a' cruinneachadh an ceann 
a chèile 's an eaglais, tha mi 
'cluinntinn gu bheil roinnean 
'n 'ur measg ; agus tha mi an 
cuid 'g a chreidsinn. 

19 Oir is èigin saobh-chreid- 
imh a bhi eadaraibh, chum 
gu'n deanar follaiseach an 
dreara a ta dearbhta 'n 'ur 
measg. 

20 Uime sin an uair a thig 
sibh an ceann a chèile do aon 
àit, cha-w e siìi suipeir an Tigh- 
earn itheadh. 

21 Oir ithidh gach aon air 
tìis a shuipeir fèin, agus a ta 
neach ocrach, agus neach eile 
air mhisg. 



336 



I. CORINTIANACH. 



22 An e nach 'eil tighean 
agaibh chum itheadh agus òl 
annta? no am bheil sibh a' 
deanamh tàire air eaglais Dè, 
agus a' nàrachadh na muinntir 
aig nach 'eil? Ciod a their 
mi ribh ? Am mol mi sibh 
anns cC cJiìiis so ? cha mhol. 

23 Oir f huair mise o'n Tigh- 
earn an ni mar an ceudna a 
thug mi dhuibh-sa, Gu'n do 
ghlac an Tighearn losa aran, 
anns an oidhche 'an do bhrath- 
adh e : 

24 Agus air tabhairt buidh- 
eachais, bhris se e, agus thu- 
bhairt e, Gabhaibh, ithibh ; is 
e so mo chorpsa, a ta air a 
bhriseadh air bhur sonsa: 
deanaibh so mar chuimhneach- 
an ormsa. 

25 Agus air a' mhodh cheud- 
na an cupan, an dèigh na sui- 
peir, ag ràdh, Is e an cupan 
30 an coimhcheangal nuadh 
ann am fhuil-sa: deanaibh-sa 
so, cia minic as a dh'òlas sibh 
e, mar chuimhneachan ormsa. 

26 Oir cia minic as a dh'- 
itheas sibh an t-aran so, agus 
a dh'òlas sibh an cupan so, 
tha sibh a' foillseachadh bàis 
an Tighearna gus an tig e. 

27 Uime sin, ge b'e neach 
a dh'itheas an t-aran so, agus 
a dh'òlas cupan so an Tigh- 
earna gu neo-iomchuidh, bith- 
idh e ciontach do chorp agus 
do fhuil an Tighearna. 

28 Ach ceasnuicheadh duine 
e fèin, agus mar sin itheadh e 
do'n aran so, agus òladh e do'n 
chu])an so : 

29 Oir ge b'e dh'itheas agus 



a dh'òlas gu neo-iomchuidh, 
tha e 'g itheadh agus ag òl 
breitheanais dha fèin, do 
bhrìgh nach 'eil e a' deanamh 
aithne air corp an Tighearn. 

30 Air a shon so iha mòran 
'n 'ur measg lag agus tinn, agus 
tha mòran 'n an codal. 

31 Oir nan tugamaid breth 
oirnn fèin, cha tugtadh breth 
oirnn. 

32 Ach an uair a bheirear 
breth oirnn, tha sinn air ar 
smachdachadh leis an Tigh- 
earn, chum nach bitheamaid 
air ar dìteadh maille ris an 
t-saoghal. 

33 Uime sin, mo bhràithre, 
'n uair a thig sibh an ceann a 
chèile chum itheadh, fanaibh 
r'a chèile. 

34 Agus ma bhios ocras air 
aon neach, itheadh e aig an 
tigh ; chum nach tig sibh an 
ceann a clièile gu breitheanas. 
Agus cuiridh mise gach ni 
eile an ordugh 'n uair a thig mi. 

CAIB. XII. 

ANIS a thaobh thiodhlaca 
spioradail, a bhràithre, 
cha-n àill leam sibh bhi ain- 
eolach. 

2 Tha fìos agaibh gu robh 
sibh 'u ur Cinnich, air bhur 
tarruing gu ìodholaibh balbha, 
a rèir mar a threòraicheadh 
sibh, 

3 Uime sin tha mi toirt fios 
duibh, nach abair duine sam 
bith a tha labhairt o Spiorad 
Dhè, gu bheil losa malluichte ; 
agus nach urrainn duine sani 
bith a ràdh gur e losa an 



CAIB. 

Tigbearn, acli tre an Spiorad 
naomh. 

4 A nis tha eadar-dhealach- 
adh thiodhlaca ann, ath cha-n 
'eil ach aon Spiorad ann. 

5 Agus tha eadar-dhealach- 
adh frithealaidh ann, gidheadh 
cha-n 'eilach aon Tighearn ann. 

6 Agus tha eadar-dhealach- 
adh oibreachaidh ann, ach is e 
an t-aon Dia, a tha ag oib- 
reachadh nan uile tiithe anns 
na h-uile. 

7 Ach a ta foillseachadh an 
Spioraid air a thoirt do gach 
neach, chum tairbhe. 

8 Oir do aon duine tha focal 
a' ghliocais air a thoirt leis an 
Spiorad ; agus do dhuine eile 
focal an eòlais leis an Spiorad 
cheudna ; 

9 Do neach eile creidimh 
leis an Spiorad sin fèin ; do 
dhuine eile tabhartas leighis 
tre an Spiorad cheudna ; 

10 Do neach eile oibreach- 
adh mhìorbhuile ; do neach 
eile fàidheadaireachd ; do 
neach eile aithneachadh spior- 
ad ; do neach eile iomadh gnè 
theangadh ; agusdo neach eile 
eadar-mhìneachadh theang- 
adh. 

11 Ach na nithe sin uile tha 
an t-aon Spiorad ceudna ag 
oibreachadh, a' roinn ris gach 
aon fa leth a rèir mar is àill 
leis. 

12 Oir mar is aon an corp, 
agus mòran do bhuiU aige, 
agus a ta uile bhuiU an aoin 
chuirp sin, ge h-iomadh iad, 
'n an aon chorp ; niar sin a ta 
Criosd. 



XII. 337 

13 Oir tre aon Spiorad 
bhaisteadh sinn uile do aou 
chorp, ma's ludhaich sinn no 
Greugaich, ma's daor no saor 
sinn ; agus thugadh deoch r'a 
h-òl duinn uile chum aoin 
Spioraid. 

14 Oir cha-n aon bhall an 
corp, ach mòran. 

15 Ma their a' chos, Do 
bhrìgh nach mi an làmh, cha-n 
ann do'n chorp mi ; nach 'eil 
i do'n chorp air a shon sin ? 

16 Agus ma their a' chluas, 
Do bhrìgh nach mi an t-sùil, 
cha-n ann do'n chorp mi ; 
nach ann do'n chorp i air a 
shon sin ? 

17 Nam biodh an corp uile 
'n a shùil, c'àit am biodh a' 
chlaisteaclid ? Nam biodh e 
uile 'n a chlaisteachd, C'àit am 
biodh an fhàile ? 

18 Ach a nis shuidhich Dia 
na buill gach aon diubh 's a' 
chorp, mar bu toil leis. 

19 Agus nam biodh iad uile 
'n an aon bhall, c'àit am biodh 
an corp? 

20 Ach a nis tha iad 'n ani 
mòran bhall, ged nach 'eil ann 
ach aon chorp. 

21 Agus clia-n urrainn an 
t-sùil a ràdh ris an làimh, 
Cha-n 'eil feum agam ort : no 
a rìs, an ceann ris na cosaibh, 
Cha-n 'eil feum agam oirbhse. 

22 Ach gu ro mhòr ni's mò 
tha na buill sin do'n chorp, a's 
anmhuinne a thaobh coslais, 
feumail. 

23 Agus air na buill siu 
do'n chcrp a's lugba urram 
'n ar measg-ne, tha sinu a' cur 

Y 



338 



I. CORINTIANACH. 



an tuilleadh urraim ; agus na 
buill sin dhinn a's lugha maise, 
tha aca sin gu ro mhòr an 
tuilleadh maise. 

24 Oir air na buill mhais- 
each againn cha-n 'eil uireas- 
bhuidh : ach rinn Dia an corp 
a chomh-chumadh r'a chèile, 
air dha an tuilleadh urraim gu 
mòr a thoirt do'n chuid air an 
robh uireasbhuidh : 

25 Chum nach biodh eas- 
aonachd air bith 's a' chorp ; 
ach gu'm biodh an t-aon chùr- 
am aig na buill d'a chèile. 

26 Agus ma dh'fhuilgeas 
aon bhall, comh-fhuilgidh na 
buill uile : no ma gheibh aon 
bhall urram, ni na buiU uile 
gairdeachas maille ris. 

27 A nis is sibhse corp 
Chriosd, agus is buill sibh fa 
leth. 

28 Agus chuir Dia dream 
àraidh 's an eaglais, air tùs ab- 
stola, 's an dara àit faidhean, 
's an treas àit luchd-teagaisg, a 
ris mìorbhuilean, 'n a dhèigh 
sin tabliartais leighis, luchd- 
cuideachaidh, uachdaranach- 
da, iomadh gnè theangadh. 

29 Am bheil na h-uile 'n an 
abstolaibh? Am bheil x\2i\\-\x\\e 
'n am fàidhibh ? Am bheil na 
h-uile 'n an luchd-teagaisg? 
Am bheil na h-uile 'n an luchd- 
deanamh mhìorbhuile ? 

80 Am bheil aig na h-uile 
tabhartais leighis ? An labh- 
air na h-uile le teangaibh ? An 
dean na h-uile eadar-theang- 
achadh ? 

31 Ach biodh miann dùr- 
achdach nan tiodhlac an a's 



fearr oirbh : agus gidheadh 
tha mise a' nochdadh dhuibh 
slighe a's ro-fhearr. 

CAIB. XIII. 
ED labhrainn le teang- 
aibh dhaoine, agus ain- 
geal, agus gun ghràdh agam, 
tha mi a'm' umha a ni fuaim, 
no a'm' chiombal a ni gleang- 
arsaich. 

2 Agus ged robh agam 
fàidheadaireachd, agus ged 
thuiginn na h-uile rùna-dìomh- 
air, agus gach uile eòlas ; agus 
ged bhiodh agam gach uile 
ghne creidimh, ionnus gu'n 
atharraichinn slèibhte, agus 
mi gun ghràdh agam, cha-n 
'eil annam ach neo-ni. 

3 Agus ged chaithinn mo 
mhaoin uile chum na bochdan 
a bheathachadh, agus ged 
bheirinn mo chorp chum a 
losgadh, agus gun ghràdh ag- 
am, cha-n 'eil tairbhe sam bith 
dhomh ann. 

4 Tha an gràdh fad-f hulang- 
ach, ngus caoìmhneil ; cha 
ghabh an gràdh farmad ; cha 
dean an gràdh ràiteachas, 
cha-n 'eil e air a shèideadh 
suas, 

5 Cha ghiùlain se e fèin, 
gu mi-chiatach, cha-n iarr e 
na nithe sin a bhuineas da fèin,, 
cha-n 'eil e so-bhrosnuchaidh 
chum feirge, cha smuainich e 
olc sam bith, 

6 Cha dean e gairdeachas 
's an eucoir, ach ni e gairdeach- 
as 's an f hirinn : 

7 Fuilgidli e na h-uile nithe, 
creididh e na h-uile nithe, bith- 




CAIB. 

idli sìiil aig'e ris ua h-uile 
nithilih, giùlainidh e na h-uile 
nithe. 

8 Cha tèid an gràdh air cùl 
a chaoidh : ach ma's fàidh- 
eadaireachda ta ann, thèid iad 
air cùl ; ma's teangaidh, sguir- 
idh iad ; ma's eòlas, cuirear 
air cùl e. 

9 Oir a ta eòlas againn ann 
an cuid, agus tha sinn ri fàidh- 
eadaireachd ann an cuid. 

10 Ach an uair a thig an 
ni a ta iomlan, cuirear air cùl 
an ni siu iiach 'eil ach ann an 
cuid. 

11 'N uair a bha mi a'm' 
leanaban, labhair mi mar lean- 
aban, thuig mi mar leanaban, 
reusonaich mi mar leanaban : 
ach air fàs domh a'm' dhuine, 
chuir mi na nitlie leanabaidh 
air ciil. 

12 Oir tha sinn a' faicinn 
's an am sogudorchatreghloin; 
ach an sin chi sinn aghaidh ri 
h-aghaidh : 's an àm so is aithne 
dhomh ann an cuid ; ach an 
sin aithnichidh mi eadhon mar 
a ta aithne orm. 

13 Agus a nis fanaidh creid- 
imh, dòchas, gràdh, na tri 
nithe so ; ach is e 'n gràdh a's 
mò dhiubh so. 

CAIB. XIV. 

LEANAIBH gràdh, agus 
biodh mòr-mhiann thiodh- 
laca spioradail oirbh, ach gu 
ma mò bhur togradh gu'n 
deanadh sibh fàidheadair- 
eaclid. 

2 Oir an ti a labhras ann an 
teangaidh choimhich, cha-n 



XIV. 339 

ann ri daoinibh a labhras e, 
ach ri Dia : oir cha-n 'eil 
neach sam bith 'g a thuigsinn ; 
ged tha e anns an Spiorad a' 
labhairt rùna-dìomhair. 

3 Ach an ti a tha 'deanamh 
fàidheadaireachd, tha e a' labh- 
airt ri daoinibh chum teagaisg, 
agus chum earail, agus chum 
comhfhurtachd. 

4 An ti a ta 'labhairt 'an 
teangaidh choimhich, tba e 'g a 
theagasg fèin : ach an ti a ni 
fàidheadaireachd, tha e 'teag- 
asg na h-eaglais. 

5 Bu mliaith leam gu labh- 
radh sibh uile le teangaibh, 
ach b'fhearr leam sibh a dhean- 
amh fàidheadaireachd, oir is 
mò an ti a ni fàidheadair- 
eachd, no an ti a labhras le 
teangaibh, mur eadar-theang- 
aich e, chum gu faiglieadh an 
eaglais fòghlum. 

6 A nis, a bhràithre, ma thig 
mi do 'ur n-ionnsuidh a' labh- 
airt le teangaibh, ciod an 
tairbhe a ni mi dhuibh, mur 
labhair mi ribh 'am foillseach- 
adh, no 'an eòlas, no 'am f àidh- 
eadaireachd, no 'an teagasg? 

7 Air an dòigh cheudna na 
nithe gun anam a ni fuaim, 
ma's pìob no clàrsach, mur 
dean iad eadar-dhealachadh 
'n am fuaimibh, cionnus a 
thuigear an ni a sheinnear air 
a' phìob no air a' chlàrsaich ? 

8 Oir ma bheir a' ghall- 
tromp fuaim neo-chinnteach 
uaipe, cò a dh'ulluicheas e 
fèin chum a' chatha? 

9 Is amhuil sin sibhse, mnr 
labhair sibh leis an teangaidh 



340 



I. CÒRINTIANACH. 



briathra so-tliuigsinn, cionnus 
a dh'aitiinichear an ni a labh- 
rar ? oir is arm ris an athar a 
labhras sibh. 

10 Tha, feudaidh e bhi, an 
uiread do ghuthannaibh 's an 
t-saoghal, agus cha-n 'eil a 
h-aon diubh g-un bhlao'h. 

11 Uime sin, mur tuig mi 
brìgh a' ghutha, bithidh mi 
do'n ti a labhras, borb ; agus 
bithidh an ti a labhras, borb 
dhomhsa. 

12 Mar sin mar an ceudna 
sibhse, do bhrìgh gu bheil 
dèigh agaibh air tiodhlacaibh 
spioradail, iarraibh sibh fèin 
a thoirt barrachd chum fògh- 
luim na h-eaglais. 

13 Uime sin, a ti a labh- 
ras ann an teangaidh choimh- 
ich, guidheadh e gu'n dean- 
adh e eadar-theangachadh. 

14 Oir ma ni mise urnuigh 
ann an teangaidh choimhich, 
tha mo spiorad a' deanamh ur- 
nuigh, ach tha mo thuigse 
neo-tharbhach. 

15 Ciod ma seadh ? ni mi 
urnuigh leis an spiorad, agus 
ni mi urnuigh leis an tuigse 
inar an ceudna : seinnidh mi 
leis an Spiorad, agus seinnidh 
mi leis an tuigse mar an ceud- 
na. 

16 No 'n uair abheannaich- 
eas tu leis an spiorad, cionnus 
a their an ti a tha ann an àit 
an duine gun fhòghlum Anien 
ri d' bhreith-buidheachais, o 
naeh aithne dhaan ni a ta thu 
ag ràdh ? 

17 Oir o'u deimhin a ta 
thusa toirt buidheachais gu 



maith gidheadh cha-n 'eil an 
neach eile air a theagasg. 

18 Tha mi 'toirt buidheach- 
ais do m' Dhia, gu bheil mi a' 
labhairt le teangaibh tuilleadh 
na sibh uile : 

19 Ach b'fhearr leam cùig 
focail a labhairt 's an eaglais le 
m' thuigse, chum gu teagaisg- 
inn daoine eile maran ceudna, 
na deich mìle focal ann an 
teangaidh choimhich. 

20 A bhràithre, na bithibh- 
sa 'n 'ur leanabaibh 'an tuigse : 
gidheadh, ann am mì-run bith- 
ibh 'n ur leanabaibh, ach ann 
an tuigse bithibh 'n 'ur daoine 
foirfe. 

21 Tha e sgrìobhta's an lagh, 
Labhraidh mi ris a' phobull so 
ann an teangaibh eile, agus 'am 
bilibh eile : gidheadh an dèigh 
sin uile cha-n èisd iad rium, 
tha an Tighearn ag ràdh. 

22 Uime sin a ta teanganna 
coimheach 'n an comhara, cha-n 
ann do'n dream a ta creidsinn, 
ach dhoibh-san a ta mi-chreid- 
each : ach a ta fàidheadair- 
eachd cha-n ann air an sonsan 
nach 'eil a' creidsinn, ach air 
an sonsan a tha 'creidsinn. 

23 Uime sin ma chruinnich- 
eas an eaglais uile 's an aon àit, 
agus ma labhras iad uile le 
teangaibh coimheach, agus gu'n 
tig dream a ta gun fhòghlum 
a steach, no daoine mi-chreid- 
each, nach abair iad gu bheil 
sibh air a' chuthach ? 

24 Ach ma ni iad uile fàidh- 
eadaireachd, agus gu'n tig 
duine gun chreidimh a steach, 
no neach a ta gun fhòghlum, 



CAIB. XV. 



341 



cronuichear e leis na h-uile, a- 
ffus bheirear breth air leis na 
h-uile : 

25 Affus mar sin a ta nitJie 
folaichte a chridhe air am foill- 
seachadh ; agus mar sin, air 
dha tuiteam air 'aghaidh, ni e 
aoradh do Dhia, ag aithris gu 
bheil Dia gu fìrinneach ann- 
aibh-sa. 

26 Ciod e sin ma ta, a' 
bhràithre ? 'n uair tha sibh a' 
teachd an ceann a chèile, tha 
salm, tha teagasg, tha teang- 
adh, tha foillseachadh, tha 
eadar-theangachadh, aig gach 
aon agaibh. Deanar na h-uile 
nithe chum fòghluim. 

27 Ma labhras aon neach 
ann an teangaìdh cJioimhich, 

j labhradh dithis, no air a' chuid 
1 a's mò triuir, agus sin an dèigh 
a chèile ; agus deanadh a h- 
aon eadar-theangachadh. 

28 Ach murbi eadar-theang- 
air ann, fanadh e 'n a thosd 's an 
eaglais ; no labhradh e ris fèin, 
agus ri Dia. 

29 Labhradh dithis no triuir 
do na fàidhibh, agus thugadh 
a' chuid eile breth. 

30 Ach ma dh'fhoillsichear 
ni do neach eile a tha 'n a 
shuidhe, biodh an ceud dhuine 
'n a thosd. 

31 Oir feudaidh sibh uile 
fàidheadaireachd a dheanamh 
gach aon an dèigh a chèile, 
chum gu faigh na h-uile fògh- 
lura, agus na h-uile comh- 
fhurtachd. 

32 Agus a ta spiorada nam 
fàidhean ùmhal do na faidh- 
ibh. 

i 



33 Oir cha-n e Dia ughdair 
na mi-riaghailt, ach na sìthe, 
mar ann an eaglaisibh nan 
naomh uile. 

34 Biodh bhur mnài 'n an 
tosd'sna h-eaglaisibh; oircha-n 
'eil e ceaduichte dhoibh labh- 
airt; ach is còir dJioibJi bhi 
ùmhal, mar a ta an lagh mar 
an ceudna ag ràdh. 

35 Agus ma's miann leo ni 
sam bith fhòghlum, feòraich- 
eadh iad d'am fearaibh fèin aig 
an tigh e : oir is mi-chiatacli 
do mhnàibh labhairt 's an eaglais 

36 An ann uaibhse thàinig 
focal Dè a mach ? no an ann 
do 'ur n-ionnsuidh-sa a mhàin 
a thàinig e ? 

37 Ma shaoileas duine sam 
bith gur fàidh, no gur duine 
spioradail e fèin, aidicheadh e 
na nithe a ta mise a' sgrìobh- 
adh do 'ur n-ionnsuidh, gur 
iad àitheantan an Tighearna. 

38 Ach ma tha neach sam 
bith aineolach, biodh e aineol- 
ach. 

39 Uime sin, a bhràithre, 
biodh ro-thogradh agaibh air 
fàidheadaireachd a dheanamh, 
agus na bacaibh labhairt le 
teangaibh. 

40 Deanar na h-uile nithe 
gu deadh-mhaiseach, agus a 
rèir orduigh. 

CAIB. XV. 

OS bàrr, a bhràithre, tha 
mi 'cur an cèill duibli an 
soisgeul a shearmonaich mi 
dhuibh, ris an do ghabh sibhse 
mar an ceudna, agus anns am 
bheil sibh 'n 'ur seasamli • 



342 



I. CORINTIANACH. 



2 Troimh mar an ceudna 
am blieil sibh air bhur tèarn- 
adh, ma chumas sibh gu daing- 
ean an ni a shearmonaich mi 
dhuibh, mur do chreid sibhse 
gu dìomhain. 

3 Oir thug mi dhuibh air 
tùs an ni a fhuair mi mar an 
ceudna, Gu'n d'fhuair Criosd 
bàs air son ar peacanna a rèir 
nan sgriobtuir : 

4 Agus gu'n d'adhlaiceadh 
e, agus gu'n d'èirich e a rìs 
air an treas là a rèir nan sgriob- 
tuir : 

5 Agus gu facas e le Cephas, 
'n a dhèigh sin leis an dà fhear 
dheug. 

6 'N a dhèigh sin, chunnacas 
e le tuilleadh as cùig ceud 
bràthair air aon àm ; d'am 
bheil a' chuid a's mò beò gus 
a nis, ach a ta cuid dhiubh 'nan 
codal. 

7 'N a dhèigh sin, chunnacas 
e le Seumas ; agus a rìs leis na 
h-abstolaibh uile. 

8 'Nandèigh uile chunnacas 
leamsa e mar an ceudna, mar 
neach a rugadh ann an an- 
àm. 

9 Oir is mi a's lugha do na 
h-abstolaibh, neach nach fìu 
abstol a ghairni dhiom, do 
bhrìgh gu'n robh mi a' geur- 
leanmhuinn eaglais Dè. 

10 Ach tre ghràs Dè tha 
mi an ni a ta mi : agus cha 
robh a ghi bhuilicheadh 
orm, gun bhrìgh ; ach shaoth- 
raich mi ni's pailte na iad uile ; 
gidheadh cha mhise, ach gràs 
Dè a bha maille rium. 

1 1 Uime sin cò air bith iad 



dhinn, niise no iadsan, is ann 
mar so a tha sinne a' searmon- 
achadh, agus is ann mar so a 
chreid sibhse. 

12 A nis ma shearmonaich- 
ear Criosd gu'n d'èirich e o na 
marbhaibh, cionnus a ta cuid 
'n ur measgsa ag ràdh, Nach 
'eil aiseirigh nam marbh ann? 

13 Ach mur 'eil aiseirigh 
nam marbh ann, ni mò a dh'- 
èirich Criosd. 

14 Ach mur d'èirich Criosd, 
gu deimhin is dìomhain ar 
searmoinne, agus is dìomhain 
bhur creidimh-sa mar an ceud- 
na. 

15 Seadh fhuaradh sinne 
'n ar fianuisibh brèige air Dia ; 
do bhrìgh gu'n d'rinn sinn 
fianuis a thaobh Dhè, gu'n do 
thog e suas Criosd : neach 
nach do thog e suas, mur èir- 
ich na mairbh. 

16 Oir mur èirich na mairbh, 
ni mò a dh'èirich Criosd : 

17 Agus mur d'èirichCriosd, 
tha bhur creidimh-sa dìomh- 
ain ; tha sibh fathast an bhur 
peacaibh. 

18 Mar sin mar an ceud- 
na tha an dream a choidil ann 
an Criosd, caillte. 

19 Ma's anns a' bheatha so 
a mhàin a tha dòchas againn 
ann an Criosd, is sinn a's 
truaighe do na h-uile dhaoin- 
ibh. 

20 Ach a nis tha Criosd 
air èirigh o na marbhaibh, a- 
gus rinneadh an ceud thoradh 
dhiubh-san a choidil deth. 

21 Oir mar is ann tre dhuine 
thàinig am bàs is aiin tre 



CAIB. XV. 



343 



dhuine thig aiseirigh nàm 
marbh mar an ceudua. 

22 Oir mar ann an Adh- 
amh, a ta na h-uile a' faghail 
a" bhàis, is amhuil sin mar an 
ceudna a nithear na h-uile beò 
ann an Criosd. 

23 Acb gach uile dhuine 'u a 
ordugh fèin: Criosd an ceud 
thoradh, 'n a dhèigh sin iadsan 
a's le Criosd aig a theaehd. 

24 An sin òithidh a' chrìoch 
dheireannach, 'n uair a bheir 
e suas an rìoghachd do Dhia, 
eadhon an t-Athair ; 'n uair a 
chuireas e as do gach uile 
uachdaranachd, agus gach uile 
ùghdarras, agTis chumhachd. 

25 Oir is èigin gu'n rìogh- 
aich e, gus an cuir e a naimhd- 
ean uile fo a chosaibh. 

26 Sgriosar an nàmhaid deir- 
eannach. am bàs. 

27 Oir chuir e na h-uile 
nithe fo a chosaibh. Ach an 
uair a ta e ag ràdh gu'n do 
chuir e na h-uile nithe fuidh, 
is ni follaiseach gu bheil esan 
a chuir na h-uile nithe fuidh, 
an leth muigh dheth so. 

28 Agus an uair a chuirear 
na h-uile nithe fuidh, an sin 
bithidh am Mac fèin fo 'n ti 
a chuir na h-uile nithe fuidh- 
san, chum gu'm bi Dia 'n a uile 
anns na h-uile. 

29 No ciod a ni iadsan a 
bhaistear air son nam marbh, 
mur èirich na mairbh air aon 
dòigh? c'ar son ma seadh a 
bhaistear iad air son nam 
marbh ? 

30 Agus c'ar son a ta sinne 
'an gàbhadh gach uair ? 



I 31 Air bhur gàirdeachassa 
a tha agam ann an losa Criosd 
ar Tighearn, tha mi 'faghail a' 
bhàis gach là. 

j 32 Ma chòmhraig mi mar 

dhuine ri fiadh-bheathaichibh 
|ann an Ephesus, ciod i mo 

thairbhe, murèirich na mairbh ? 

itheamaid agus òlamaid, oir 
;am màireach gheibh sinn bàs. 
I 33 Na meallar sibh : truaill- 

idh droch chomhluadar deadh 

bheusa. 

34 Dùisgibh chum fìreant- 
achd, agus na deanaibh peac- 
adh ; oir eha-n 'eil eòlas De 
aig cuid : chum bhur nàire tha 
mi a' labhairt so. 

35 Ach their neach èigin, 
Cionnus a dh'èireas na mairbh? 
agus ciod a" ghnè cuirp leis au 
jtig iad ? 

I 36 Amadain, an ni sin a 
|chuireas tu, cha bheothaich- 
{ ear e, mur bàsaich e air tìis ; 
I 37 Agus an ni a chuireas 

tu, cha-n e an corp a bhitheas 
ja ta thu 'cur, ach gràiune lom, 
'feudaidh e bi do chruith- 
ineachd, no do shebrsa èi^in 

eile : 

38 Ach a ta Dia a' toirt 
cuirp dha mar bu toil leis, a- 
gus do gach uile shìol a chorp 
fèin. 

39 Cha-n aon fheòil gach 
uile fheòil : ach a ta feòil air 
leth aig daoinibh, agus feòil 
eile aig ainmhidhibh, /èòz'/ eile 
aig iasgaibh, agus feòil eile 
aig eunlaithibh. 

40 Agus a ta cuirp nèamh- 
aidh ann, agus cuirp thalmh- 
aidh : gidheadh a ta glòir air 



344 



1. CORINTIANACH. 



leth aìg na corpaibh nèamh- 
aidh, aofus (jlòir eile aig na 
corpaibh talmhaidh. 

41 Tha aon ghlòir aig a' 
ghrèin, agus glòir eile aig a' 
ghealaich, agus glòir eile aig 
na reultaidh ; oir a ta eadar- 
dhealachadh eadar reult agus 
reult thaobh glòire. 

42 Agus is ann mar sin a 
bhios aiseirigh nam marbh. 
Cuirear ann an truaillidheachd 
e ; togar ann an neo-thruaill- 
idheachd e. 

43 Cuirear e ann an eas- 
urram, togar ann an glòire e : 
cuirear ann an anmhuinneachd 
e, èiridh e ann an cumhachd : 

44 Cuirear e 'n a chorp nàd- 
nrra, èiridh e 'n a chorp spior- 
adail. Tha corp nàdurra ann, 
agus corp spioradail. 

45 Agus mar so tha e 
sgrìobhta, Rinneadh an ceud 
dhuine Adhamh 'n a anam beò, 
an t-Adhamh deireannach 'n a 
Spiorad a bheothaicheas. 

46 Gidheadh cha-n e an ni 
spioradail a bha ann air tùs, 
ach an ni nadurra ; agus 'n a 
dhèidh sin an ni spioradail. 

47 Au ceud duine o'n tal- 
amh, talmhaidh : an dara 
duine, an Tighearn o nèamh. 

48 Mar an duine talmhaidh, 
is amhuil sin iadsan a tha tal- 
mliaidh : agus mar a ta an 
duine nèamhaidh, is ann mar 
sin iadsan a ta nèamhaidh. 

49 Agus mar a ghiùlain 
sinn ìomhaigh an duine thal- 
mhaidh, giùlainidh sinn mar 
an ceudna ìomhaigh an duine 
nèamhaidh. 



50 A nis so a ta mi ag ràdb, 
a bhràithre, nach feudar le 
feòil agus fuil rìogbachd Dhè 
a shealbhachadh ; ni mò a 
shealbhaicheas truaillidheachd 
neo-thruaillidheachd. 

51 Feuch, tha mi a' labh- 
airt ni dìomhair ribh ; Cha 
choidil sinn uile, ach caoch- 
laidhear sinn uile, 

52 Ann an tiota, 'am priob- 
adh na sùl, ri quth na tromp- 
aid deireannaich, (oir sèididh 
an trompaid,) agus èiridh na 
mairbh neo-thruaillidh, agus 
caochlaidhear sinne. 

53 Oir is èigin do'n chorp 
thruaillidh so neo-thruaillidh- 
eachd a chur uime, agus do'n 
chorp bhàsmhor so neo-bhàs- 
mhorachd a chur uime. 

54 Agus an uair a chuireas 
an corp truaillidh so neo- 
thruaillidheachd uime, agus a 
chuireas an corp bàsnihor so 
neo-bhàsmorachd uime, an sin 
coimhlionar am focal a ta 
sgrìobhta, Shluigeadh suas am 
bàs le buaidh. 

55 O bhàis, c'àit am bheil 
do ghath ? O uaigh, c'àit am 
bheil do bhuaidh ? 

56 /s e am peacadh gath a' 
bhàis; agus is e neart a' pheac- 
aidh an lagh : 

57 Ach buidheachas do 
Dhia, a tha 'toirt dhuinne na 
buadha, tre ar Tighearna losa 
Criosd, 

58 Uime sin, mo bhràithre 
gràdhach, bithibh-sa daingean, 
neo-ghluasadach, a' sìor- 
mheudachadh ann an obair 
an Tighearn, air dhuibh fios a 



CAIB. 

blii agaibh nach 'eil bhur 
saothair dìomhain anns an 
Tighearn. 

CAIB. XVI. 

ANIS a thaobh an tionail 
air son nan naonih, mar 
a dh'orduich mi do eaglaisibh 
Ghalatia, mar sin deanaibh-sa 
mar an ceudna. 

2 Air ceud là gach seachd- 
uin, cuireadh gach aon agaibh 
ni leis fèin anns an ionmhas, 
a rèir mar a shoirbhich leis, 
chum nach bi tionail r'an dean- 
amh 'n uair a thig mise. 

3 Agus an uair a thig mi, 
cò air bith iad a mholas sibh 
le 'ur htrichibh, cuiridh mi 
iadsan a ghiùlan bhur tabhart- 
ais gu lerusalem. 

4 Agus ma's iomchuidh 
mise a dhol mar an ceudna, 
thèid iadsan a'm' chuideachd. 

5 Agus thig mi do 'ur 
n-ionnsuidh-sa, 'n uair a thèid 
mi troimh Mhacedonia : (oir 
tha mi dol troimh Mhacedo- 
nia :) 

6 Agus feudaidh e bi gu'm 
fan mi, no eadhon gu'n caith 
mi an geamhradh maiUe ribh, 
chum gu'n toir sibh air m'agh- 
aidh mi, ge b'e àit d'an tèid 
mi. 

7 Oir cha-n àill leam bhur 
faicinn a nis 's an dol seachad ; 
ach tha dùil agam fantuinn rè 
tamuill maille ribh, ma leigeas 
an Tighearn dhomh. 

8 Ach fanaidh mi ann an 
Ephesus gu Cuingeis. 

9 Oir dh'fhosgladh dorus 
mòr agus èifeachdach dhomh- 



XVI, 345 

sa, agus tha mòran eascairdean 
ann. 

10 A nisma thig Timoteus, 
feuchaibh gu'ni bi e gun eagal 
maille ribh : oir tha e a' saoith- 
reachadh ann an obair an 
Tighearna, mar a ta mise. 

11 Uime sin na deanadli 
neach sam bith tàir air : ach 
thugaibh air aghaidh e 'an sìth, 
chum gu'n tig e a m' ionn- 
suidh-sa : oir tha sùil agam ris 
maille ris na bràithribh. 

12 Mu thimchioll flrbràthar 
ApoIIois, ghuidh mi gu dùr- 
achdach air teachd do 'ur 
n-ionnsuidh-sa maille ris na 
bràithribh : ach cha b'i a thoil 
air chor sam bith teachd 's an 
àm so ; ach thig e 'n uair a 
gheibh e àm iomchuidh. 

13 Deanaibh faire, seasaibh 
gu daingean 's a' chreidimh, 
bithibh fearail, hithibh làidir. 

14 Biodh bhur n-uile nithe 
air an deanamh le gràdh. 

15 Agus guidheam oirbh, 
a bhràithre, {d's aithne dliuibh 
teaghlach Stephanais, gur iad 
ceud thoradh Achaia, agus 
gu'n d'thugsiad iad fèin chum 
frithealaidh do na naomhaibh ;) 

16 Gu'm bi sibh ùmhal d'an 
leithidibh sin, agus do gach 
aon a ni obair agus saothair 
maille ruinne. 

17 Tha mi subhach ri teachd 
Stephanais, agus Fhortunatuis, 
agus Achaicuis : oir rinn iad 
suas a ni sin a bha dh'uireas- 
bhuidh do 'ur taobhsa. 

1 8 Oir thug iad suaimhneas 
do m' spioradsa, agus do 'ur 
spioradsa : uime sin biodh 



346 



L CORINTIANACH. 



meas agaibh air an leithidibli 
sin. 

19 Tha eaglaisean na h-Asia 
a' cur fàilte oirbh. Tha Aeui- 
la agus Priscila, maille ris an 
eaglais a tha 'n an tigh, a' cur 
mòr-fhàilte oirbh anns an 
Tighearn. 

20 Tha na bràithrean uile 
a' cur fàilte oirbh. Cuiribh-sa 
fàilte air a chèile le poig 
naoimh. 



21 Fàilte uamsa Pòl le m' 
làimh fèin. 

22 Ma tha neach sam bith 
nach gràdhaich an Tighearn 
losa Criosd, biodh e 'n a Ana- 
tema Maranata. 

23 Gu robh gràs an Tigh- 
earna losa Criosd maille ribh. 

24 Mo ghràdhsa maille 
ribh uile ann an Criosd. A- 
men. 



Dara Litir an ABSTOIL PHOIL chum nan 
CORINTIANACH. 



CAIB. I. 

POL, abstol losa Criosd tre 
thoil Dè, agus Timoteus 
ar bràthair, chum eaglais Dè 
a ta ann an Corintus, maille 
ris na h-uile naoimh a ta ann 
an Achaia uile : 

2 Gràs dhuibhse, agus sìth 
o Dhia ar n-Athair, agus d'n 
Tighearn losa Criosd. 

3 Beannaichte gu rohli Dia, 
eadhon Athair ar Tighearna 
losa Criosd, Athair nan tròc- 
air, agus Dia na h-uile chomh- 
f hurtachd ; 

4 A tha 'toirt comhfhurt- 
achd dhuinne 'n ar n-uile àmh- 
ghar, chum sinne 'bhi comas- 
ach air comhf hurtachd a thoirt 
dhoibh-san a ta ann an àmh- 
ghar sam bith, tre a' chomh- 
fhurtachd leis am bheil sinn 
fèin a' faotainn comhf hurtachd 
o Dhia. 

5 Oir mar a ta fulangais 
Chriosd pailt annainne, is 
amhuil sin a ta ar comhfhurt- 



achd-ne mar an ceudna pailte 
tre Chriosd. 

6 Agus ma tha sinn fuidh 
àmhghar, is ann air son bhur 
comhfhurtachd agus bhur 
slainte-sa, a tha air a h-oib- 
reachadh le sibh a dh'fhulang 
nam fulangas ceudna, a tha 
sinne a' fulang : no ma's comh- 
fhurtachd dhuinn, is ann chum 
bhur comhfhurtachd agus 
bhur slàinte-sa. 

7 Agus a ta ar dòchas daing- 
ean do 'ur taobhsa, do bhrìgh 
gu bheil fìos againn, mar a ta 
sibh 'n ur luchd-comhpairt do 
na fulangasaibh, gu'm bi sibh 
mar an ceudna do'n chomh- 
fhurtachd. 

8 Oir cha b'àill leinn, a 
bhràithre, sibhse bhi ainfhios- 
rach mu thimchioll ar n-àmh- 
ghair a thachair dhuinne 's an 
Asia, gu'n do bhrùthadh sinn 
gu ro mhòr thar ar neart, ionn- 
us gu robh sinn fuidh amharus 
eadhon mu'r beatha : 



9 Ach bha againn binn ar 
bàis annainn fèin, chum nach 
biodh againn dòigh annainn 
fèin, ach ann an Dia a dhùisg- 
eas na mairbh : 

10 Neach a shaor sinne o 
bhàs co mòr, agus a ta 'g ar 
saoradh ; anns am bheil ar 
dòchas gu'n saor e sinn fath- 
ast : 

11 Air dhuibhse bhi a' co- 
oibreachadh le chèile ann an 
urnuigh air ar son-ne, chum 
gu tugar buidheachas le mòr- 
an air ar son-ne, à leth an 
tiodhlaic a thugadh dhuinne, 
tre mhòran. 

12 Oir is e so ar gairdeach- 
as-ne, fianuis ar coguis, gur 
ann 'an aon-fhillteachd agus 
'an trèibhdhireas diadhaidh, a- 
gus cha-n ann 'an gliocas feòl- 
mhor, ach ann an gràs Dè, a 
chaith sinn ar beatha 's an t- 
saoghal, agus gu h-àraidh do 
'ur taobhsa. 

13 Oir cha-n 'eil sinn a' 
sgrìobhadh nithe sam bith eile 
do 'ur n-ionnsuidh-sa, ach nan 
nithe a ta sibh a' leughadli, 
no a ta sibh ag aideachadh, a- 
gus a ta dììil agam a dh'aidich- 
eas sibh gus a' chrìoch ; 

14 Amhuil mar a dh'aidich 
sibh 'an càil, gur sinne bhur 
gairdeachas, mar is sibhse mar 
an ceudna ar gairdeachas-ne 
ann an là an Tighearn losa. 

15 Agus anns a' mhuinghin 
so b'àill leamsa teachd do 'ur 
n-ionnsuidh air tùs, ionnus gu 
faigheadh sibhse ath-ghràs. 

16 Agus gabhail uaibhse gu 
Macedonia, agus teachd o 



B. I. 347 

Mhacedonia a rìs do 'ur n- 
ionnsuidh-sa, agus a bhi air 
mo thoirt air m'aghaidh leibh- 
se 's an t-slighe gu ludea. 

17 Uime sin an uair a chuir 
mi so romham, an do ghnàth- 
aich mi eutruimeachd ? no an 
ann a rèir na feòla a ta mi 'cur 
romham na nithe a ta mi a' 
cur romham, ionnus gu biodh 
agam seadh, seadh, agus cha-n 
eadh, cha-n eadh ? 

18 Ach mar a ta Dia fìr- 
inneach, cha b'e ar còmhradh 
ribhse seadh, agus cha-n eadh ? 

19 Oir Mac Dhè losa 
Criosd, a shearmonaicheadh 
'n ur measgsa leinne, eadhon 
leamsa, agus le Sihianus, agus 
le Timoteus, cha robh e 'n a 
sheadh agus 'n a cha-n eadh, 
ach annsan bha seadh. 

20 Oir geallanna Dhè uile 
annsan is seadh iad, agus ann- 
san is Amen iad, chum glòire 
Dhè do ar taobh-ne. 

21 A nis an ti a dhaing- 
nicheas sinne maille ribhse 
ann an Criosd, agus a dh'ung 
sinn, is e Dia : 

22 Neach mar an ceudna a 
chuir seula oirnne, agus a thug 
dhuinn geall daingnich an 
Spioraid ann ar cridheach- 
aibh. 

28 Ach a ta mi a' gairm 
Dhè mar fhianuis air m'an- 
am, gur ann chum sibhse a 
chaomhnadh nach d'thainig mi 
fathast gu Corintus. 

24 Cha-n e gu bhcil ag- 
ainne tighearnas air bhur 
creidimh-sa, ach is luchd- 
cuideachaidh sinn do 'ur n- 



34S 



11. CORINTIANACH. 



aoibhneas: oir is ann tre 
chreidimh a sheasas sibh. 

CAIB. II. 

ACH chuir mi so romham 
annam fèin, gun teachd 
a rìs fo dhoilgheas do 'ur n- 
ionnsuidh. 

2 Oir ma ni mise doilich 
sibhse, cò e ma ta 'ni subhach 
mise, ach an ti air an do chuir- 
eadh doilgheas leam ? 

3 Agus sgrìobh mi an ni so 
fèin do 'ur n-ionnsuidh, chum 
air dhomh teachd, nach cuirt- 
eadh doilgheas orm leis a' 
mhuinntir sin o'm bu chòir 
dhomh aoibhneas fhaotainn, 
air dhomh bhi muinghinneach 
asaibh uile, gur e m'aoibhneas 
bhur n-aoibhneas uile. 

4 Oir à trioblaid mhòir a- 
gus cràdh cridhe, sgrìobh mi 
do 'ur n-ionnsuidh le iomadh 
deur ; cha-n ann chum gu'm 
biodh doilgheas oirbh, ach 
chum gu'm biodh fios agaibh 
air a' ghràdh a ta agam gu ro- 
phailte dhuibh. 

5 Ach ma thug neach sam 
bith aobhar doilgheis cha do 
chuir e doilgheas ormsa, ach 
'an càil : chum naeh cuirinn 
ro-uallach oirbh uile. 

6 Is leoir d'a leithid sin do 
dhuine am peanas so, a leag- 
adh air le mòran. 

7 lonnus air an làimh eile, 
gur mò is còir dhuibh maith- 
eanas agus comhfhurtachd a 
thoirt da, air eagal gu'm biodh 
a leithid so do dhuine air 
a shlugadh suas le anabarra 
doilgheis. 



8 Uime sin guidheam oirbh, 
gu'n daingnicheadh sibh bhur 
gràdh dha. 

9 Oir is ann chum na crìche 
so a sgrìobh mi do ^ur n-ionn- 
suidh, chum gu'm biodh fios 
bhur dearbhaidh agam, am 
bheil sibli iàmhal anns na h- 
uile nithibb. 

10 Ge b'e neach d'an toir 
sibh maitheanas ann an ni sam 
bith, bheir mise mar an ceud- 
na: oir ma thug mise maith- 
eanas ann an ni sam bith, ge 
b'e d'an d'thug mi am maith- 
eanas, is ann air bhur sonsa « 
thug mi e, 'am fianuis Chriosd ; 

11 Air eagal gu faigheadli 
Satan an cothrom oirnn le 
'chuilbheartachd : oir cha-n 
'eil sinn aineolach air 'inn- 
leachdaibh. 

12 Os bàrr, 'n uair a thàinig 
mi gu Troas chum soisgeul 
Chriosd a shearmonachadh, a- 
gus a dh'fhosgladh dorus 
dhomh leis an Tighearn. 

13 Cha robh fois agam ann 
mo spiorad, do bhrìgh nach 
d'fhuair mi Titus mo bhràth- 
air : ach air gabhail mo chead 
diubh, dh'imich mi o sin do 
Mhacedonia. 

14 A nis buidheachas do 
Dhia, a ta ghnàth a' toirt 
oirnne buadhachadh ann an 
Criosd, agus a ta 'foillseachadh 
deadh fhàile 'eòlais fèin leinne 
anns gach àit. 

15 Oir tha sinne do Dhia 
'n ar fàile cùbhraidh Chriosd, 
anns an dream a thèarnar, a- 
gus anns an dream a sgriosar : 

16 Do'n aondream tha sinn 



CAIB. III. 



349 



'n ar boltracli bàis chum bàis ; 
agus do'n dream eile, 'n ar 
boltrach beatha chum beatha : 
agus cò a ta foghainteach 
chum nan nithe so ? 

17 Oir cha-n 'eil sinne mar 
mhòran, a thruaiUeas focal 
Dè : ach mar o thrèibhdhir- 
eas, ach mar o Dhia, tha sinn 
a' labhairt am fianuis Dè ann 
an Criosd. 

CAIB. III. 

AN tòisich sinn a rìs air 
sinn fèin a mholadh? no 
am bheil feum againn, mar 
aig dream àraidh, air litrich- 
ibh molaidh do 'ur n-ionn- 
suidh-sa, no air litrichibh mol- 
aidh uaibh? 

2 Is sibhse ar litir-ne a ta 
sgrìobhta 'n ar cridheachaibh, 
air a h-aithneachadh agus air 
a leughadh leis na h-uile 
dhaoinibh : 

3 Air dha bhi follaiseach 
gur sibh litir Chriosd, a f hrith- 
ealadh leinne, a tha air a 
sgrìobhadh cha-n ann le dubh, 
ach le Spiorad an Dè bheò : 
cha-n ann air clàraibh cloiche, 
ach air clàraibh feòlmhor a' 
cridhe. 

4 Agus tha a leithid so do 
dhòchas againne tre Chriosd 
a thaobh Dhè : 

5 Cha-n e gu bheil sinn 
foghainteach uainn fèin chum 
ni sam bith a smuaineachadh 
mar uainn fèin : ach is ann o 
Dhia a ta ar foghainteachd ; 

6 A rinn sinne mar an 
ceudna 'n ar ministeiribh fogh- 
ainteach an tiomnaidh nuaidh ; 



cha-n ann do'n litir, ach do'n 
Spiorad : oir marbhaidh an 
litir, ach bheir an Spiorad 
beatha. 

7 Ach ma bha ministreil- 
eachd a' bhàis, ann an sgrìobh- 
adh air a ghearradh air clach- 
aibh, glòrmhor, ionnus nach 
b'urrainn clann Israeil amh- 
arc gu geur air gnùis Mhaois, 
air son glòire a ghnùise, a 
chuireadh air cìjI ; 

8 Cionnus nach mò na sin 
a bhios ministreileachd an 
Spioraid glòrmhor ? 

9 Oir ma bha ministreil- 
eachd an dìtidh glòrmhor, is 
ro mhò na sin a bheir rainis- 
treileachd na fìreantachd barr- 
achd ann an glòir. 

10 Oir eadhon an ni a rinn- 
eadh glòrmhor, cha robh glòir 
sam bith aige 's a' chàs so, 
thaobh na glòire a tha 'toirt 
barrachd. 

11 Oir ma bha an ni a chuir- 
eadh air cùl glòrmhor, is ro 
mhò na sin a ta an ni a bhuan- 
aicheas glòrmhor. 

12 Uime sin do bhrìgh gu 
bheil againn a shamhuil so do 
dhòchas, tha sinn a' cleachd- 
adh mòr-dhànachd cainnte. 

13 Agus cha-n 'eil sinn mar 
Mhaois, a chuir folach air 
'aghaidh, chum nach amhair- 
ceadh clann Israeil gu geur 
gu crìch an ni a chuireadli air 
cùl. 

14 Ach dhaliadh an inn- 
tinn: oir gus an là'n diugh 
ann an leughadh an t-seanii- 
tiomnaidh, tha'ni folacli ceud- 
na a' fantuinn gun atharrach- 



350 



IT. CORINTIANACH. 



adh, ni a chuireadli air cììl 
ann an Criosd. 

15 Ach eadhon gus an là'n 
diugh 'n uair a leughar Maois, 
tha am folach air an cridhe. 

16 Gidheadh 'n uairaphill- 
eas e chum an Tighearna, 
togar am folach dheth. 

17 A nis is e an Tighearn 
an Spiorad sin : agus far am 
hheil Spiorad an Tighearna, 
tha saorsa an sin. 

18 Ach air bhi dhuinne uile 
le aghaidh gun fholach, ag 
amharc mar ann an sgàthan 
air glòir an Tighearna, tha 
sinn air ar n-atharrachadh 
chum na h-ìomhaigh ceudna, 
o ghlòir gu glòir, mar le Spior- 
ad an Tighearna. 

CAIB. IV. 
T 'IME sin, air do'n mhinis- 
\J treileachd so bhi againn, 
a rèir mar a fhuair sinn tròc- 
air, cha-n 'eil sinn a' fannach- 
adh : 

2 Ach chuir sinn cùl ri 
nithibh folaichte na nàire, gun 
sinn bhi a' siubhal ann an 
ceilg, no a' truailleadh focail 
Dè, ach le foillseachadh na 
fìrinn, 'g ar moladh fèin do 
choguis nan uile dhaoine ann 
an sealladh Dhè. 

3 Ach ma tha ar soisgeul- 
ne folaichte, is ann dhoibh- 
san a ta caillte tha e folaichte: 

4 Anns an do dhall dia an 
t-saoghail so inntinn na dream 
nach 'eil 'n an creidich, air eagal 
gu'n dealraicheadh orra sokis 
soisgeil ghlòrmhoir Chriosd, 
neach a's e ìomhaigh Dhè. 



5 Oir cha-n 'eil sinne 'g ar 
searmonachadh fèin, ach losa 
Criosd an Tighearn ; agus sinn 
fèin 'n ar seirbhisich dhuibhse 
air son losa. 

6 Oir ìs e Dia a thubhairt 
ris an t-sohis soillseachadh à 
dorchadas, a dhealraich ann 
ar cridheachaibhne, a thoirt 
soluis eòlais glòire Dhe, ann 
an gnùis losa Criosd. 

7 Ach a ta an t-ionmhas so 
againn ann an soithichibh 
creadha, chum gu'm bi òir- 
dheirceas a' chumhachd o 
Dhia, agus cha-n ann uainne. 

8 Tha sinn fo thrioblaid air 
gach taobh, gidheadh cha-ra 'eil 
sinn ann an teanntachd ; tha 
sinn ann an ioma-chomhairle, 
gidheadh gun sinn ann an eu- 
dòchas ; 

9 Air ar geur-leanmhuinn, 
gidheadh gun sinn air ar trèig- 
sinn ; air ar tilgeadh sìos, 
gidheadh gun sinn air ar 
sgrios ; 

10 A' giùlan a ghnàth bàs- 
achaidh an Tighearna losa 
mu'n cuairt, anns a' chorp, 
chum gu biodh beatha losa 
mar an ceudna air a deanamh 
follaiseach ann ar corp-ne. 

11 Oir thasinne a ta beò, a 
ghnàth air ar toirt chum bàis 
air son losa, chum gu biodh 
mar an ceudna beatha losa air 
a deanamh follaiseach 'n ar 
feòil bhàsmhoirne. 

12 Uime sin tha bàs ag 
oibreachadh annainne, ach 
beatha annaibh-sa. 

13 Air dhuinn an spiorad 
creidimh sin fèin a bhi againn, 



CAIB. V. 



351 



a rier mar a ta e sgrìobhta, 
Chreid mi, agus uime sin labh- 
air mi : tha sinne a' creidsinn 
mar an ceudna, agus uime sin 
tha sinn a' labhairt ; 

14 Air dhuinn fios a bhi 
againn, an ti a thog suas an 
Tighearn losa, gu'n tog e 
sinne suas mar an ceudna tre 
losa, agus gu'n cuir e 'n a 
làthair sinn maille ribhse. 

15 Oir tha na h-uile nithe 
air bhur sonsa, chum gu biodh 
an gràs a tha saoibhir, tre 
bhuidheachas mhòran, ro 
phailte chum glòire Dhè. 

16 Uime sin cha-n'eil sinn a' 
fannachadh, ach ged thruaill- 
ear ar duine o'n leth muigh, 
gidheadh tha an duine o'n leth 
stigh air ath-nuadhachadh o 
là gu là. 

17 Oir a ta ar n-àmhghar 
eutrom, nach 'eil ach rè seal- 
ain, ag oibreachadh dhuinne 
trom-chudthrom glòire a ta 
ni's ro anabharraich agus sìor- 
mhaireannach ; 

18 Air dhuinn bhi ag amh- 
arc cha-n ann air na nithibh a 
tha r'am faicinn, ach air na 
nithibh nach 'eil r'am faicinn : 
oir tha na nithe a chithear, 
aimsireil ; ach tha na nithe 
nach faicear, siorruidh. 

CAIB. V. 

OIR a ta fios againn, nan 
sgaoilteadh o chèile ar 
tigh talmhaidh a' phàilliuin so 
gu bheil againn aitreabh o 
Dhia, tigh nach do thogadh 
\(ì làrahaibh, siorruidh anns na 
nèamhaibh. 



2 Oir a ta sinn ri osnaich 
an Sc, a' miannachadh bhi air 
ar n-eudachadh le ar tigh o 
nèamh : 

3 O air dhuinn bhi air ar 
n-eudachadh, nach faighear 
lomnochd sinn. 

4 Oir tha sinne a tha anns 
a' phàilliun so ri osnaich, air 
dhuinn bhi fuidh uallaich : 
cha-n e air son gu'm bu mhiann 
leinn bhi air ar rùsgadh, ach 
air ar n-eudachadh, chum gu 
bi bàsmhorachd air a slugadh 
suas le beatha. 

5 A nis an ti a dh'oibrich 
sinne chum so fèin, is e Dia 
e, a thug dhuinne mar an 
ceudna geall-daingnich an 
Spioraid. 

6 Uime sin tlia sinn a ghnàth 
deadh-mhisneachail,airdhuinn 
fios a bhi againn am feadh a ta 
sinn aig an tigh 's a' choluinn, 
gu bheil sinn air choigrich o'n 
Tighearn : 

7 (Oir a ta sinn a' gluasad 
a rèir creidimh, agus cha-n 
ann a rèir seallaidh.) 

8 Tha deadh mhisneach ag- 
ainn, agus bu ròghnuiche leinn 
gu mòr bhi air choigrich as a' 
choluinn, agus a bhi làthair 
maille ris an Tighearn. 

9 Uime sin a ta sinn a' dean- 
amh ar dìchill, chum cò aca 
bhios sinn a làthair no air 
choigrich, gu'm bi sinn tait- 
neach dàhsan. 

10 Ois is èigin duinn uile 
bhi air ar nochdadh an làthair 
caithir-breitheanais Chriosd ; 
chum gu faigh gach neach na 
nithe a rinn e 's a' choluinn, a 



352 



II. CORINTIANACH. 



rèir an ni a rinn e, ma's maith 
no olc e. 

11 Uime sin air dhuinn fìos 
a bhi againn air uamhas au 
Tighearna, tha sinn a' cur 
impidh air daoinibh ; ach a ta 
sinn follaiseach do Dhia, agus 
tha dòchas agam mar an ceud- 
na gu bheil sinn air ar dean- 
amh foUaiseach ann bhur cog- 
uisibh-sa. 

12 Oir cha-n 'eil sinn 'g ar 
moladh fèin a rìs dhuibhse, 
ach a ta sinn a' toirt fàth 
uaill dhuibh do ar taobh, chum 
gu bi freagradh agaibh dhoibh- 
san a tha 'deanamh uaill ann 
an gnùis, agus cha-n ann 'an 
cridlie. 

13 Oir ma tha sinn a dli'- 
easbhuidh cèille, is ann do 
Dhia: agus ma tha ar ciall 
againn, is ann duibh-sa. 

14 Oir a ta gràdh Chriosd 
'garco-èigneacliadh,air dhuinn 
breithneachadh mar so, ma 
fhuair a h-aon bàs air son 
nan uile, gu'n robh na h-uile 
marbh : 

15 Agus gu'n d'fhuair e 
bàs air son nan uile, chum 
iadsan a ta beò, nach biodh 
iad à so suas beò dhoibh fèin, 
ach dhasan a dh'fhuiling am 
bàs air an son, agus a dh'èir- 
ich a rìs. 

16 Uime sin, cba-n aithne 
dhuinne à so suas aon duine a 
rèir na feòla : seadh, ged b' 
aithne dhuinn Criosd a rèir 
na feòla, gidheadh a nis cha-n 
aithne dhuinn e ni's mò. 

17 Uime sin ma tlia neach 
sam bith aim an Criosd, is 



creutair nuadh e : chaidh na 
seann nithe seach, feuch, rinn- 
eadh na h-uile nithe nuadh. 

18 Agus is ann o Dhia a ta 
na h-uile nithe, neaeh a rinn- 
sinne rèidh ris fèin tre losa 
Criosd, agus a thug dhuinn 
ministreileachd na rèite ; 

19 Eadhon, gu robh Dia 
ann an Criosd, a' deanamh an 
t-saoghail rèidh ris fèin, gun 
bhi a' meas an cionta dhoibh ; 
agus dh'earb e ruinne focal 
na rèite. 

20 Uime sin is teachdairean 
sinn air son Chriosd, mar gu 
cuireadh Dia impidh leinne : 
tha sinne a' guidhe oirbh as 
Tichd Chriosd, bithibh rèidh 
ri Dia. 

21 Oir rinn e esan do nach 
b'aithne peacadh, 'n a ìobairt- 
pheacaidh air arson-ne ; chum 
gu bitheamaid air ar deanamh 
'n ar fìreantachd Dhè annsan. 

CAIB. VI. 

UIME sin tha sinn mt.i 
chomh-oibrichean/e?Wfiw, 
a' guidhe oirbh, gun sibh i, 
ghabhail gràis Dè an dìomh* 
anas : 

2 (Oir a ta e ag ràdh, Ann 
an àm taitneach dh'èisd mi 
riut, . agus ann an là slàinte 
rinn mi còmhnadh leat : feuch, 
a nis an t-àm taitneach ; feuch, 
a nis là na slàinte.) 

3 Gun bhi 'toirt aobhair oil- 
bheim air bith ann an aon ni, 
chum nach faigheadh a' mhi- 
nistreileachd mi-chliu : 

4 Ach anns gach ni 'g ar 
dearbhadh fèin mar nihinis- 



CAIB. VII. 



353 



teiribh Dhè, 
fhoishidin, 



ann am mor- 
ann an àmhghar- 
an Tiireasbhuidh, 



aibh, ann 

ann an teanntachdaibh 

5 Ann am buillibh, ann am ! 
prìosanaibh, ann an luasgadh o 
àit gu h-àit, ann an saothair, 
ann am faire, ann an trasgaibh, 

6 Ann am fìor-ghloine, 
ann an eòlas, ann am fad-f hul- ] 
ancras. ann an caoimbneas, ' 
anns an spiorad naomh, ann ; 
an gràdh gun cheilg, i 

7 Ann am foeal na fìrinn, 
ann an cumhachd Dhè, le airm 
na fireantachd air an làimh 
dheis agus chlì, 

8 Tre urram asrus eas-urram. 
tre mhi-chliu ao:us dheadh- 
chliu : mar mhealltairibh, gìdh- ! 
eadh fìriniieach : i 

9 Mar dhream nach aith-' 
nichear, gidheadh air am bheil 
deadh aithne ; mar dhream a 
ta 'faghail a' bhàis. gidheadh 
feuch, tha sinn beò; mar| 
dhreara a smachdaichear, agus 
gun am niarbhadh ; 

10 ]Mar dhream a ta bròn- 
ach, gidheadh a ghnàth a' 
deanamh gairdeachais ; mar i 
dhaoine bochda, gidheadh a ta\ 
'deanamh mòrain saoibhir; mar 
dhaoine aig nach 'eil ni sam 
bith, gidheadh a' sealbhachadh 
nan uile uithe. 

1 1 Tha ar beul-ne fosgailte 
dhuibhse, a Chorintianacha, 
tha ar cridhe air a dheanamh 
farsuinn. 

12 Cha-n 'eil sibh ann an 
cumhannachd annainne, ach 
tha sibh ann an cumhannachd 
ami bhur n-innibh fein. ' 



13 A nis mar ath-dhìoladh 
's an ni sin fèin, (tha mi a' labh- 
airt mar ri m' chloinn,ì bith- 
ibh-sa farsuinn mar an ceudua. 

14 Na cuing-cheanglar gu 
neo-chothromach sibh maille 
ri mi-chreidich : oir ciod e 
caidreabh na fìreantachd ri 
neo-f hìreantachd ? ao^us ciod 
e comunn an t-soluis ris an 
dorchadas ? 

15 Agus ciod an rèite a ta 
aig Criosd ri Belial ? no ciod i 
cuid a' chreidich, maille ri 
ana-creideach ? 

16 Agus ciod a' cho-rèite 
a ta aig teampull Dè ri h-ìodh- 
olaibh ? oir is sibhse teampull 
an Dè bheò ; a rèir mar a thu- 
bhairt Dia, Gabhaidh mise 
còmhnuidh annta, agus gluais- 
idh mi 'n am measg ; agus bith- 
idh mise a'm' Dhia acasan, 
agusbithìdh iadsan 'n ansluagh 
agamsa. 

1 7 Uime sin thigibh a mach 
as am meadhon, agus dealaich- 
ibh riu, tha an Tighearn ag 
ràdh, agus na beanaibh ris an 
ni neòghlan ; agus gabhaidh 
mise a m' ionnsuidh sibh, 

18 Agus bithidh mi a'm' 
Athair dhuibh, agus bithidb 
sibhse 'n ur mic ag-us 'n ur nig'h 
eanaibh dhomhsa, tha an Tigh- 
earn uile-chumhachdach 
ràdh. 

CAIB. VII. 

U'IME sin, a mhuinntir mo 
ghràidh, air dhuinu na 
geallanna so bhi againn, glan- 
araaid sinn fein o gach uile 
shalachar feòla agns spioraid, 
z 



354 



II. CORINTIANACH. 



a' coimlilionadh naomhachd 
ann an eagal Dè 

2 Gabhaibh ruinne : cha 
d'rinn sinn eucoir air aon 
duine, cha do thruaill sinn aon 
duine, cha do mheall sinn aon 
duine. 

3 Cha-n ann chum bhur dit- 
idh a ta mi a' labhairt so : oir 
thubhairt mi roimh, gu bheil 
sibh ann ar cridheachaibh-ne 
chum bàsachadh maille ribh, 
agus a bhi beò maille 7'ibh. 

4 Is mòr mo dhànachd 
cainnte do 'ur taobhsa, is mòr 
m' uaill as bhur leth : lìonadh 
le comhfhurtachd mi, tha mi 
thar tomhas aoibhneach ann 
ar n-uile àmhghar-ne. 

5 Oir an uair a thàinig sinn 
gu Macedonia, cha d'fhuair 
ar feòil fois sam bith ach bha 
sinn fuidh àmhghar air gach 
taobh ; an leth am muigh bha 
còmhraig, an leth a stigh bha 
eagal : 

6 Ach Dia a bheir comh- 
f hurtachd dhoibh-san a tha air 
an leagadh sìos, thug e comh- 
fhurtachd dhuinne le teachd 
Tliituis : 

7 Agus cha-n e le a theachd- 
san a mhàin, ach mar an ceud- 
na leis a' chomhfhurtachd a 
fhuair esan uaibhse, 'n uair a 
chuir e an cèill duinn bhur 
dian-thogradb, bhur caoidh, 
bhur teas-ghràdh dhomhsa ; 
air chor as gur mòid a rinn 
mi gairdeachas. 

8 Oir ge do chuir mi doil- 
gheas oirbh leis an litir, cha-n 
'eil aithreachas orm, ged bha 
aithreachas orni : oir tha mi 



'faicinn gu'n do chuir an htir 
sin doilgheas oirbh, ged nach 
dWinn i so ach rè tamuill. 

9 A nis tha gairdeachas 
orm, cha-n ann air son sibh a 
bhi doilich, ach gu robh sibh 
doilich chum aithreachais : oir 
bha doilgheas oirbh air mhodh 
diadhaidh, chum nach tigeadh 
call oirbh ann an aon ni do ar 
taobh-ne. j 

10 Oir oibrichidh am bròn 
diadhaidh aithreachas chum \ 
slàinte do nach gabhar aith- 
reachas: ach oibrichidh doilgh- 
eas an t-saoghail bàs. 

11 Oir feuch, an ni so fèin 
doilgheas diadhaidh bhi oirbh, j 
ciod e meud an dììrachd a dh'- 
oibrich e annaibh, seadh, ciod '• 
an glanadh oirbh fèin, seadh, 
ciod an ro-dhiom, seadh, ciod 
an t-eagal, seadh, ciod an dian- j 
thogradh, seadh, ciod an t-eud, 
seadh, ciod an togradh diogh- 
altais? anns gach ni dhearbh 
sibh sibh fèin bhi glan 's a' chùis : 
so. I 

12 Uime sin ge do sgrìobh i 
mi do 'ur n-ionnsuidh, cha 
b'ann air a shonsan a rinn an 
eucoir, no air a shonsan air 
an d'rinneadh an eucoir, ach a 
chum gu foillsichteadh dhuibh 
ar cùram-ne mu'r timchiollsa 
am fianuis Dè. 

13 Uime sin fhuair sinn 
comhfhurtachd air son bhur | 
comhf hurtachdsa : seadh, bu 
ro mhò a rinn sinn gairdeach- 
as, air son gairdeachais Thi- '• 
tuis, do blirìgh gu'n d'fhuair 
a spiorad suaimhneas uaibhse 
uile. i 



CAIB. 

14 Oir lìia rinn mi bòsd sam 
bith Tis-san asaiblise, cba-n 'eil 
nàire orra ; acb mar a labhair 
sinn na h-uile nithe 'am fìrinn 
ribhse, is amhuil sin a fhuair- 
adh fìrinneach ar bòsd asaibh- 
se ri Titus. 

15 Agus a ta dùrachd a 
chridhe-san ni's pailte do 'ur 
taobhsa, air dha bhi a' cuimh- 
neachadh bhur n-ùmhlachd 
uile, mar a ghabh sibh ris le 
h-eagal agus ball-chrith. 

1 6 Uime sin tha gairdeachas 
orm gu bheil dànachd agam 
asaibh anns gach ni. 

CAIB. VIII. 

ANIS, a bhràithre, tha sinn 
a' toirt fios duibh air gràs 
. Dè, a thugadli do eaglaisibh 
I Mhacedonia : 

2 Eadhon gu'n robh, ann 
am mòr-dhearbhadh àmhghair, 
pailteas an aoibhneis, agus 
doimhne am bochdainn, ro 
phailte chum saoibhris am fial- 
uidheachd. 

3 Oir (tha mi 'toirt fianuis,) 
gu robh iad uatha fèin toileach 
a rèir an comais, seadh, thar 
an comas : 

4 A' guidhe oirnne gu dùr- 
achdach, gu'n gabhamaid an 
tiodhlac, agus comh-roinn an 
fhrithealaidh do na naomh- 

1 aibh. 

r 5 Agus cha-n ann mar a 
1 ishaoil sinne, ach thug siad iad 
i. jfèin air tùs do'n Tighearn, a- 
gus 'n a dheigh sin dhuinne a 
, rèir toil Dè : 

. 6 Air chor as gu'n do chuir 
sinn impidh air Titus, a rèir 



VIIL 355 

mar a thòisich e roimh, mar 
sin gu'n crìochnaicheadh e 
annaibh-sa an gràs sin fèin mar 
an ceudna. 

7 Uime sin mar a ta sibh 
pailte anns gach uile ni, ann 
an creidimh, ann an ùr-labh- 
radh, agus ann an eòlas, agus 
ann an uile dhìchioll, agus ann 
bliur gràdh dhuinne bithibh 
pailte anns a' ghràs so mar an 
ceudua. 

8 Cha-n 'eil mi a' labhairt 
so mar àithne, ach a thaobh 
dùrachd dhaoine eile, agus a 
dhearbhadh trèibhdhireas bhur 
gràidh-sa. 

9 Oir is aithne dliuibh gràs 
ar Tighearna losa Criosd, ged 
bha e saoibhir, gidheadh gu'n 
d'rinneadh bochd e air bhur 
sonsa, chum gu biodh sibhse 
saoibhir tre a bhochdainn-san. 

10 Agus anns an ìii so tha 
mi 'toirt mo chomhairle : oir & 
ta so tarbhach dhuibhse, a 
thòisich roimh, oha-n e mhàin 
air deanamh, ach air a bhi 
togarrach a cheann bliadhna. 

11 A nis air an aobhar sin 
coimhlionaibh an gnìomh ; 
ionnus mar a bha sibh ullamh 
chum na toile, mar sin gum 
bi sibh ulJamh chum coimh- 
lionaidh as na bheil agaibh. 

12 Oir ma bhios air tùs inn- 
tinn thoileach ann, gabhar ris 
a rèir mar a ta aig neach, agus 
cha-n ann a rèir nan nitha 
nach 'eil aige. 

13 Cha-n ann chuni gu'm 
biodh socair aig daoine eile, 
agus àmhgliar agaibh-sa. 

14 Ach a thaobh co-cheart' 



356 



II. CORINTIANACH. 



ais, chum 's an àm so nis (jùm 
hi bhur pailteassa 'n a choimh- 
leasachadh air an uireasbhuidh- 
san, agus mar an ceudna chum 
gu'm bi am pailteassan 'n a 
choimhleasachadh air bhur n- 
uireasbhuidh-sa, air chor as 
gu'm bi co-cheartas eadnraibh ; 

15 A rèir mar a ta e sgrìobh- 
ta, An ti a thionail mòran, cha 
robh anabarr aige ; agus an ti 
a thionail beagan, cha robh 
easbhuidh air. 

16 Ach buidheachas do 
Dhia, a chuir an cùram dùr- 
achdach sin fèin do 'ur taobh- 
sa ann an cridhe Thituis. 

17 Oir gu deimliin ghabh 
e ris an impidh ; ach air dha 
bhi ni bu togarraiche, cbaidh 
e d'a tboil fèin do 'ur n-ionn- 
suidh. 

18 Agus chuir sinne maille 
ris am bràthair, aig am bheil a 
chliu 's an t-soisgeul, feadh nan 
eaglaisean uile : 

19 (Agus cha-n e so a mhàin, 
ach thaghadh e leis na h-eag- 
laisibh mar an ceudna mar 
chompanach turuis dhuinne, 
leis an tiodlilac so a fhrith- 
ealadh leinne chum glòire an 
Tigheama sin fèin, agus chmn 
foillseachaidh bhur n-inntinn 
ullamhsa.) 

20 A' seachnadh so, nach 
tugadh neach air bith mi-chliu 
dhuinne thaobh a' ph^ilteis so 
a f hrithealadh leinne : i 

21 Air dhuinn bhi Soìarach-. 
adh nithe ciatach, cha-n e 
ndiàin am fìanuis an Tighearn, 
ael] mar an ceudna am fianuis 
dhaoine. 



22 Agus chuir sinn maille 
riu ar bràthair, a dhearbh 
sinn gu minic dùrachdach 'am 
mòran do nithibh, ach a nis 
ni's ro dhùrachdaiche, a thaobh 
an ro-earbsa ta aige asaibh- 
sa. 

23 Ma dKfhiosraichear ni 
sam bith mu Thitus, is e mo 
chompanachsa e, agus mo 
chomh-oibriche do 'ur taobh- 
sa: no mu thimchioll nam 
bràithre, is iad teachdairean 
nan eaglaisean, agus giòir 
Chriosd. 

24 Uime sin nochdaibh 
dhoibh-san, agus 'am fianuis 
nan eaglìaisean, dearbhadh 
bhur gràidh-sa, agus ar n-uaill- 
ne ào 'ur taobh. 

CAIB. IX. 

OIR a thaobh frithealaidh 
do na naomhaibli, is neo- 
fheumail dhomhsa sgriobhadh 
do 'ur n-ionnsuidh. 

2 Oir is aithne dliomh tog- 
arrachd bhur n-inntinn, as leth 
am bheil mi 'deanamh uaill 
asaibh-sa ris na Macedonaich, 
ag ràdJi, Gu robh Achaia ull- 
amh o cheann bliadhna; agus 
blirosnuich bhur n-eudsa ro- 
mhòran. 

3 Gidheadh chuir mi na 
bràithre do 'ur n-ionnsuidh, air 
eagal gu'm biodh ar n-uaillne 
asaibh dìomhain 's a' chùis so ; 
chum, mar a thubhairt mi, 
gu'm biodh sibh ullamli : 

4 Air eagal ma thig na Ma- 
cedonaich maille rium, agus 
gu'm faigh iad sibhse neo-ull- 
amh, gu'm bi nàire oirnne, 



CAIB. X. 



857 



(gun a ràdh oirbhse,) à dàn- 
adas na h-uaill so. 

5 Uime sin bhreithnich mi 
gu'm b'fheumail impidh 'chur 
air na bràithribh, iad a dhol 
air tùs do 'ur n-ionnsuidh-sa, 
asfus bhur tabhartas, air an do 
labhradh ribh roimh, a dhean- 
amh deas, chum gnm biodh 
sin ullamh, mar thiodhlac, a- 
gus cha-nann marni a dh'ain- 
deoin. 

6 Ach so a ta mi ag ràdh, 
An ti a chuireas gu gann, 
buainidh e gu gann mar an 
ceudna ; agus an ti a chuireas 
gu pailte, buainidh e gu pailte 
niar an ceudna. 

7 Thugadh gach duine 
seachad a rèir rùin a chridhe ; 
na b'ann 'an doilgheas, no le 
h-èigin : oir is toigh le Dia an 
neach a bheir seachad gu suil- 
bhir. 

8 Agus is comasach Dia air 
gach gràs a dheanamh ro 
phailte dhuibhse, chum air 
dhuibh anns gach uile ni làn 
leoir a bhi agaibh a ghnàth, 
gu'm biodh sibh pailte chum 
gach deadh oibre. 

9 A rèir mar a ta e sgrìobh- 
ta, Sgaoil e a chuid ; thug e 
do na bochdaibh : mairidh 
'fhìreantachd a chaoidh. 

10 A nis an ti a bheir sìol 
do'n fhear-cuir, agus aran 
chum bìdh, gu tugadh e agus 
gu meudaicheadh e bhur cur- 
achdsa, agus gu tugadh e do 
thoradh bhur fìreantachd fòs.) 

11 Air dhuibh bhi air bhur 
deanamh saoibhir anns gach 
uile ni chum gach uile thabh- 



artais, ni a dh'oibricheas leinne 
breith-buidheachais do Dhia. 

12 Oir a ta frithealadh na 
seirbhis so, cha-n e mhàin a' 
leasachadh uireasbhuidh nan 
naomh, ach a ta e mar an 
ceudna pailte tre mhòran 
breith-buidheachais do Dhia ; 

13 (Air dhoibh bhi tre 
dhearbhadh an fhrithealaidh 
so a' toirt glòire do Dhia air 
son bhur n-iàmhlachd do shois- 
geul Chriosd a rèir bhur n-aid- 
mheil, agus air son bhur tabh- 
artais fhialuidh dhoibh-san, 
agus do na h-uile dhaoinibh. 

14 Agus tre an urnuigh air 
bhur sonsa, aig am bheil mòr- 
dhèidh oirbh air son gràis Dè 
a ta ro phailte annaibh. 

15 Buidheachas do Dhia air 
son a thiodhlaic do-labhairt. 

CAIB. X. 

ANIS tha mise fèin Pòl a' 
guidhe oirbh, tre mhacan- 
tas agus shèimheachd Chriosd, 
neach air dhomh a bhi làthair 
a ta iosal 'n ur measg, ach air 
dhomh a bhi uaibh a ta dàna 
oirbh : 

2 Ach tha mi ag iarraidh 
oirbh a dK athchuinge, gun sibh 
a thoirt orm, an uair a bhios mi 
làthair, bhi dàna, leis a' mhuin- 
ghin leis an saoilear mi bhi 
dàna an aghaidh dream àraidh 
a tha 'toirt meas oirnne, mar 
gu bitheamaid ag imeachd a 
rèir na feòla. 

8 Oir ged tha sinn ag im- 
eachd anns an fheòil, cha-n 
ann a rèir na feòla ta sinn a' 
cogadh : 



358 



TI. CORINTIANACH. 



4 (Oir ar n-airm chogaidh 
cha-n fheòlmhor iad, ach 
cumhachdach o Dhia chum 
daingnichean a leagadh :) 

5 A' tilgeadh sìos reuson- 
achaidh, agus gach ni àrd a 
dh'àrdaicheas e fèin an agh- 
aidh eòlais Dè, agus a' toirt 
'ani braighdeanas gach smuain 
chum ùmhlachd Chriosd : 

6 Agus dioghaltas ullamh 
againn r'a dheanamh air gach 
uile eas-iìmhlachd, 'n uair a 
choimhlionar bhur n-ùmh- 
lachdsa. 

7 Anamhairc sibh air nith- 
ibh a rèir an coslais ? ma tha 
dòchas aig aon neach as fèin, 
gur le Criosd e, smuainich- 
eadh e so a rìs uaith fèin, mar 
is le Criosd esan, gur le Criosd 
sinne mar an ceudna. 

8 Oir ged 'dheanainn càil- 
eigin ni's mò dh'uaiU as ar 
cumhachd-ne, (a thug an 
Tighearna dhuinn chum fògh- 
luim, agus cha-n ann chum 
bhur sgriossa,) cha bhiodh 
nàire orm : 

9 Chum nach measar mi 
mar gu'm bithinn a' cur eagail 
oirbh le litrichibh. 

10 Oir a ta a litrichean 
(tha iadsan ag ràdh,) cud- 
thromach agus làidir, ach a ta 
a làthaireachd chorporra an- 
mhunn, agus a chainnt tàireil. 

11 Smuainicheadh a leithid 
sin do dhuine so, mar a ta sinue 
ann am focal tre litrichibh, 
agus sinn as làthair, mar sin 
<jum hi sinn ann an gnìomh 
air dhuinn a bhi làthair. 

12 Oir cha-n 'eil a dhànad- 



as agàinne sinn fèin a chur 'an 
àireamh, no a choimeas ri 
dream àraidh a mholas iad 
fèin : ach air dhoibh-san bhi 
'g an tomhas fèin eatorra fèin, 
agus 'g an coimeas fèin riu fèin 
cha-n 'eil iad glic. 

13 Ach cha dean sinne uaill 
à nithibh a tha thar ar tomhas, 
ach a rèir tonihais na riagh- 
ailt a roinn Dia dhuinne, eadh- 
on tomhas a ruigeas oirbhse. 

14 Oir cha-n 'eil sinne 'gar 
sìneadh fèin thar ar tomhas, 
mar nach ruigeamaid sibhse ; 
oir thàinig sinn eadhon do 
'ur n-ionnsuidh-sa, le soisgeul 
Chriosd : 

15 Gun sinn a bhi 'dean- 
amh uaill à nithibh a ta thar 
ar tomhas, eadhon à saothair- 
ibh dhaoine eile ; ach a ta 
dòchas againn,'n uair a mheud- 
aichear bhur creidimh-sa, 
gu'm faigh sinn farsuinneachd 
gu pailte annaibh a rèir ar 
riaghailt-ne, 

16 Chum an soisgeul a 
shearmonachadh anns naA-zow- 
adaibh an taobh thall duibhse, 
agus cha-n ann chum uaill a 
dheanamh ann an riaghailt 
duine eile, à nithibh a ta ull- 
amh a cheana. 

17 Ach an ti a ni uaill, 
deanadh e uaill anns an Tigh- 
earn. 

18 Oir cha-n e an ti a mhol- 
as e fèin a tha ionmholta, ach 
an ti a mholas an Tighearn. 

CAIB. XI. 

B'FHEARR leam gu'n 
giùlaineadh sibh beagan 



CAIB. XI. 



359 



le m' amaideachd ; agus da 
rìreadh giùlainibh leam. 

2 Oir a ta mi eudmhor um- 
aibh le h-eud diadhaidh ; oir 
rinn mi ceangal-pòsaidh eadar 
sibh agus aon fhear, chum 
bhur cur mar òigh f hìor-ghloin 
an làthair Chriosd. 

3 Ach a ta eagal orm, air 
dòigh sam bith, mar a mheall ^ 
an nathair Eubha le a cuil- 
bheartachd, mar sin gu'n tru- 
aillear bhur n-inntinn-sa o'n 
aon-fhillteachd a ta ann an 
Criosd. 

4 Oir nan deanadh an neach 
a thig, losa eile a shearmon- 
achadh nach do shearmonaich 
sinne, no nam faigheadh sibh- 
se spiorad eile, nach d'fhuair 
sibh, no soisgeul eile ris nach 
do ghabh sibh, dh'fheudadh 
sibh gu maith giiilan leis. 

5 Oir is i mo bharail-sa 
nach robh mi a bheag goirid 
air na h-abstolaibh a b'àirde. 

6 Ach ged tJia mi neo- 
fhoghluimte ann an cainnt, 
gidheadh cha-n 'eil mi mar sin 
ann an eòlas; ach rinneadh 
sinn làn-fhollaiseach anns na 
h-uile nithibh 'n ur raeasgsa. 

7 An d'rinn mi cionta le 
mi fèin ìsleachadh chum gu'm 
biodh sibhse air bhur n-àrd- 
achadh, no a chionn gu'n do 
shearmonaich mi soisgeul Dè 
a nasgaidh dhuibh ? 

8 Chreach mi eaglaisean 
eile, a'gabhail tuarasdail uatha, 
chum seirbhis a dheanamh 
dhuibhse. 

9 Agus an uair a bha mi 
làthair maille ribhse agus uir- 



easbhuidh orm, cha do leig 
mi mo throm air duine sam 
bith : oir leasaich na bràith- 
rean, a thàinig o Mhacedonia 
m' uireasbhuidh : Agus anns 
na h-uile nithibh choimhid mi 
mi fèin o m' throm a leigeadh 
oirbhse, agus coimhididh. 

10 Mar a ta fìrinn Chriosd 
annam, cha chumar an uaill 
so uam ann an crìochaibh na 
h-Achaia. 

11 C'ar son? An ann a 
chionn nach 'eil gràdh agam 
dhuibh ? Tha fios aig Dia. 

12 Ach an ni a ta mi 'dean- 
amh, ni mi fathast e, chum gu 
toir mi air falbh cion-fàth 
uathasan le'm bu mhiann 
cion-fàth fhaotainn, chum 
anns an ni as am bheil iad a' 
deanamh uaill, gu faighear iad 
eadhon mar sinne. 

13 Oir is ann d'an leithid- 
ibh sin a ta abstola brèige, 
luchd-oibre cealgach, 'g an cur 
fèin ann an cosamhlachd abs- 
tola Chriosd. 

14 Agus cha-n iongantach 
sin : oir cuirear Satan fèin an 
cruth aingil soillse. 

15 Uime sin cha ni mòr e 
ged chuirear a mhinisteirean 
mar an ceudna ann an cruth* 
mhinisteirean na fìreantachd ; 
aig am bi an crìoch dheireann- 
ach a rèir an oibre. 

16 A ta mi ag ràdh a rìs, 
Na measadh aon neach gur 
amadan mi ; no fòs, gabhaibh 
rium mar amadan-fèin, chum 
gu'n dean mi beagan uaill as- 
am fèin. 

17 An ni a ta mi a' labh 



860 



II. COMNTIANACH. 



airt , cha-u ann a reir an Tigh- 
earna a ta mi 'g a labhairt, ach 
mar gu b'ann gu h-amaideach 
anns an dànadas uaille so. 

18 Do bhrìgh gu bheil mòr- 
an a' deanamh uaill a rèir na 
feòla, ni mise uaiU mar an 
ceudna. 

19 Oir giùlainidh sibh gu 
toileach le amadanaibh, do 
bhrìgh gu bheil sibh fein glic. 

20 Oir fuilgidh sibh ma 
bheir neach 'an daorsa sibh, 
ma dh'itheas neach sibh, ma 
bheir neach bhur cuid dhibh, 
ma dh'àrdaicheas neach e fèin, 
ma bhuaileas neach air an 
aghaidh sibh. 

21 Tha mi a' labhairt a 
thaobh eas-urraim, mar gu'm 
bitheamaid anmhunn : ach, ge 
b'e ni anns am bheil neach air 
bith dàna, (tha mi a' labhairt 
gu h-amaideach,) a ta mise 
dàna ann mar an ceudna. 

22 An Eabhruidhich iad ? 
mar sin tha mise mar an ceud- 
na : An Israelich iad ? mar sin 
tha mise mar an ceudna : An 
sliochd do Abraham iad? tnar 
sin tha mise mar an ceudna : 

23 Am ministeirean do 
Chriosd iad ? (tha mi a' labh- 
airt mar dhuine mi-chèiUidh,) 
a ta mise os an ceann 's an ni 
so : ann an saothairibh ni's 
pailte, ann am buillibh ni's ro 
mhò, 'am prìosanaibh ni's trice, 
'am bàsaibh gu minic. 

24 Fhuair mi o na h-Iudh- 
iiich cùig uairean dà fhichead 
bicille ach a h-aon. 

25 Ghabhabh le slataibh 
orm tri uairean, chlachadh mi 



aon uair, dh'fhuiling mi long- 
bhriseadh tri uairean ; là agus 
oidhche bha mi 's an doimhne : 

26 Ann an turusaibh gu 
minic, ann an gàbhadh aimh- 
nichean, ann an cunnartaibh 
fhear-reubainn, ann an cunn- 
artaibh o m' chinneach fein 
ann an cunnartaibh o na Cinn- 
ich, ann an cunnartaibh 's a' 
bhaile, ann an cunnartaibh 
's an fhàsach, ann an cunnart- 
aibh 's an f hairge, ann an cunn- 
artaibh 'am measg bhràithre 
breugach ; 

27 Ann an saothair agus 
sgìos, 'am fairibh gu minic, 
ann an ocras agus tart, 'an 
trasgaibh gu minic, 'am fuachd 
agus 'an lomnochduidh. 

28 A bhàrr air na nithibh 
a ta an leth muigh, an ni a ta 
'teachd orm gu lathail, ro- 
chùram nan eaglaisean uile. 

29 Cò a ta lag, agus nach 
'eil mise lag ? cò a ta 'faotainn 
oilbheim, agus nach 'eil mise 
a' losgadh ? 

30 INIa's èigin domh uaill 
a dheanamh, is ann as na 
nithibh a bhuineas do m' an- 
mhuinneachd a ni mi uaill. 

31 Tha fios aig Dia, eadhon 
Athair ar Tighearna losa 
Criosd, a tha beannaichte gu 
siorruidh, nach 'eil mi 'dean- 
amh brèige. 

32 Ann an Damascus chuir 
uachdaran a' phobuill fuidh 
Aretas an righ, freiceadan air 
baile nan Damasceneach, an 
rùn mise a ghlacadh : 

33 Ach tre uinneig leig- 
eadh sìos ris a' bhalla mi aun 



CAIB. 

an cliabh, agus chaidh mi as a 
làmhaibh. 

CAIB. XII. 

GU deimhin eha-n 'eil e 
iomchuidh dhomhsa uaill 
a dheanamh ; ach thig mi 
chum seallanna agus taisbeana 
an Tighearna. 

2 B'aithne dhomh duine 
ann an Criosd ceithir bliadhna 
deug roimh so, (ma's anns a' 
choluinn, cha-n fhios domh ; 
no as a' choluinn, cha-n f hios 
domh ; aig Dia a ta fios ;) a 
leithid sin do dhuine thogadh 
chum an treas nèamh. 

3 Agus b'aithne dhomh a 
leithid sin do dhuine, (ma's 
anns a' choluinn, no as a' chol- 
uinn, cha-n fhios domh : aig 
Dia a ta fios ;) 

4 Gu'n do thogadh suas e 
gu pàrras, agus gu'n cual a 
briathra do-labhairt, nach feud 
duine a labhairt. 

5 M'a leithid sin do dhuine 
ni mi uaill : ach asam fèin cha 
dean mi uaill, mur dean mi à 
m' anmhuinneachdaibh. 

6 Oir ged b'àill leam uaill 
a dheanamh, cha bhi mi a'm' 
amadan ; oir labhraidh mi an 
fhìrinn : gidheadh a ta mi a' 
cumail orm fèin, air eagal 
gu'm bi meas aig duine dhiom 
thar mar a ta e 'g am f haicinn, 
no a' cluinntinn umam. 

7 Agus air eagal gu'm bith- 
inn air m'àrdachadh tljar tomh- 
as, tre ro-mheud nan taisbean, 
thugadh dhomh sgolb 's an 
f heoil, teachdair Shatain chum 
gu'm buaileadh e mi, air eagal 



. XII. 361 

gu'm bithinn air m'àrdachadh 
thar tomhas. 

8 Air a shon so ghuidh mi 
an Tighearn tri uairean, gu'n 
imicheadh so uam. 

9 Agus thubhairt e rium, 
Is leoir mo ghràssa dhuit ; 
oir a ta mo chumhachd air a 
dheanamh foirfe ann an an- 
mhuinneachd. Uime sin is 
ro thoiliche a ni mi uaill à 
m' anmhuinneachdaibh, chum 
gu'n gabh cumhachd Chriosd 
còmhnuidh orm. 

10 Uime sin tha mi 'gabhail 
tlachd ann an anmhuinneachd- 
aibh, 'am maslaibh, ann an uir- 
easbhuidhibh, ann an geur- 
leanmhuinnibh, ann an teannt- 
achdaibh air son Chriosd ; oir 
an uair a ta mi lag, an sin a 
ta mi làidir. 

11 Rinneadh a'm' amadan 
mi le uaiU a dheanamh ; dh'- 
èignich sibhse mi ; oir bu 
chòir dhomh bhi air mo mhol- 
adh leibhse ; or cha robh mi 
bheag sam bith fo na h-abstol- 
aibh a's àirde, ged nach 'eil 
annam ach neo-ni. 

12 Gu deimhin dh'oibrich- 
eadh comharan abstoil ann 
bhur measgsa anns gach uile 
fhoighidin, ann an comhar- 
aibh agus an iongantasaibh, 
agus an cumhachdaibh. 

13 Oir ciod an ni anns an 
robh sibh ni bu lugha na eag- 
laisean eile, mur e nach do 
leig mi fèin mo throm oirbh ? 
thugaibh maitheanas dhomh 
's an eucoir so. 

1 4 Feuch, a ta mi ullamh a 
nis an treas uair gu teachd do 



362 



II. CORINTIANACH. 



'ur n-ionnsuidh ; agus cha 
chuir mi mo throm oirbh ; oir 
cha-n e bhur cuid a tha mi 'g 
iarraidh, ach sibh fèin : oir 
cha-n 'eil e mar fhiachaibh air 
a' chloinn ionmhas a chruinn- 
eachadh fa chomhair nam pàr- 
antan, ach air na pàrantaibh 
fa chomhair na cloinne. 

15 Agus is ro thogarrach 
a ni mise caitheadh agus a 
chaithear mi air son bhur n- 
anamasa, ged mar is ro phailte 
a ta gràdh agam dhuibh, gur 
lugba bhur gràdhsa dhomh. 

16 Ach biodh e mar sin, 
hach do chuir mi trom oirbh : 
gidheadh air dhomh bhi inn- 
leachdach, ghlac mi le seòlt- 
achd sibh. 

17 An d'rinn mise tre aon 
neach dhiubhsan a chuir mi 
do 'ur n-ionnsuidh buannachd 
dhibh? 

18 Ghuidh mi air Titus dol 
do 'ur n-ionnsuidh, agus chuir 
mi bràthair maille ris; an 
d'rinn Titus buannachd dhibh ? 
nach do ghluais sinn 's an aon 
spiorad ? agus anns na h-aon 
cheumaibh ? 

19 A ris, am bheil sihh a' 
saoilsinn gu bheil sinne 'gabh- 
ail ar leithsgeil ribh ? tha sinn 
a' labhairt am fianuis Dè ann 
an Criosd ; ach a ta an t-iom- 
lan, a chàirde, chum bhur fògh- 
luim-sa. 

20 Oir is eagal leam, air 
dhomh teachd, nach faigh mi 
sibh mar is miann leam, agus 
gu faighear mise dhuibhse mar 
nach bu mhiann leibh : air 
eagal gu'm bi connsachadh, 



farmad, fearg, comhstri, ciil- 
chàineadh, cogarsaich, àrdain, 
ceannairce 'w ur measg : 

21 Air eagal an uair a thig 
mi a rìs, gu'n ìshch mo Dhia 
mi 'n ur measg, agus gu dean 
mi caoidh air son mòrain do'n 
dream a pheacaich a cheana, 
agus nach do ghabh aithreach- 
as do'n neòghloine, agus 
strìopachas, agus mhacnus a 
rinn iad. 

CAIB. XIII. 

IS i so an treas uair a ta mi 
a' teachd do 'ur n-ionn- 
suidh : am beul dithis no triuir 
do fhianuisibh bithidh gach 
focal seasmhach. 

2 Dh'innis mi cheana, agus 
tha mi roimh-làimh ag inns- 
eadh dhuibh, mar gu'm bith- 
inn a làthair an dara uair ; a- 
gus a nis air dhomh bhi as 
bhur làthair, tha mi a' sgrìobh- 
adh chum na dream a pheac- 
aich roimh so, agus chum 
chàich uile, ma thig mi a rìs, 
nach caomhain mi : 

3 tha sibh ag iarraidh 
dearbhaidh air Criosd a' labh- 
airt annamsa, neach do 'ur 
taobhsa, nach 'eil anmhunn, 
ach a ta cumhachdach ann- 
aibh. 

4 Oir ge do cheusadh e tre 
anmhuinneachd, gidheadh a 
ta e beò tre chumhachd Dhè : 
oir a ta sinne mar an ceudna 
anmhunn annsan, gidheadh 
bithidh sinn beò maille ris tre 
chumhachd Dhè do 'ur taobh- 
sa. 

5 Ceasnaichibh sibh fèin, 



CAIB. I. 



363 



am bheil sìbli 's a' chreidimh ; 
dearbhaibh sibh fèin : nach 
aithne dhuibh sibh fèin, gu 
bheil losa Criosd annaibh, 
mur daoine a chuireadh air 
cùl sibh ? 

6 Achthadòchas agamgu'm 
bi fhios agaibh nach daoine a 
chuireadh air cùl sinne. 

7 A nis tha mi 'guidhe air 
Dia gun sibhse a dheanamh 
uilc air bith : cha-n ann chum 
gu'm faicear sinne bhi dearbh- 
ta, ach chum gu'n deanadh 
sibhse an ni sin a ta maith, 
ofed robh sinne mar dhaoine a 
chuireadh air cùl. 

8 Oir cha-n urrainn sinn ni 
air bith a dheanamh an agh- 
aidh na fìrinn, ach air son na 
firinn. 

9 Oir tha siun subhach an 
uair a tha ^ìnnfein anmhunn, 
agus sibhse làidir : agus tha 
sinn a' guidhe so mar an ceud- 
na, sibhse bhi diongmhalta. 



10 Is ann uime so a sgriobh 
mi na nithe so do 'ur n-ionn- 
suidh air dhomh bhi as bhur 
làthair, chum air dhomh bhi 
làthair nach bithinn garg, a 
rèir a' chumhachd a thug an 
Tighearna dhomh chum fògh- 
luim, agus cha-n ann chum 
sgrios. 

11 Fa dheòidh, a bhràithre, 
slàn leibh : bithibh diongmhal- 
ta, bithibh subhach, bithibh 
a dh'aon inntinn, bithibh sìoch- 
ail ; agus bithidhDia a'ghràidh 
agus na sithe maille ribh. 

12 Cuiribh failte air a chèile 
le pòig naoimh. 

13 Tha na naoimh uile a' 
cur beannachd do 'ur n-ionn- 
suidh. 

14 Gràs an Tighearna losa 
Criosd, agus gràdh Dhè, agus 
comh-chomunn an Spioraid 
naoimh, gu robh maiUe ribh 
uile. Amen. 



LrriR AN ABSTOIL PHOIL chum nan 
GALATIANACH. 



CAIB. L 

POL abstol, cha-n ann o 
dhaoinibh, no tre dhuine, 
ach tre losa Criosd, agus tre 
Dhia an t-Athair, a thog suas 
e o na marbhaibh,) 

2 Agus na bràithrean uile a 
tha maille rium, chum eaglais- 
ean Ghalatia : 

3 Gràs duibh, agus sìth o 
Dhia an t-Athair, agus o ar 
Tigheam losa Criosd, 

4 A thug e fèin air son ar 



peacanna, chum gu'n saoradh 
e sinn o'n droch shaoghal a 
ta làthair, a rèir toile Dè agus 
ar n-Athar-ne . 

5 Dhàsan gu robh glòir gu 
saoghal nan saoghal. Amen. 

6 Is iongnadh leam gu'n 
d'atharraicheadh sibh co luath 
uaith-san a ghairm sibh tre 
ghràs Chriosd, gu soisgeul 
eile : 

7 Ni nach soisgeul eile ; ach 
atadream àraidh 'g'ur buair- 



364 



GALATIANACH. 



eadh, le'ii àill soisgeul Chriosd 
a thilgeadh bun os ceann. 

8 Ach nan deanamaidne, 
no aingeal o nèamh, soisgeul 
eile a shearmonachadh dhuibh, 
ach an soisgeul a shearmon- 
aich sinne dhuibh, biodh e 
malluichte. 

9 Amhuil mar a thubhairt 
sinn roimh, a ta mise ag ràdh 
a nis a rìs mar an ceudna, Ma 
shearmonaicheas neach sam 
bith soisgeul eile dhuibh, ach 
an soisgeul a ghabh sibh, biodh 
e malluichte. 

10 Oir am bheil mi nis a' 
cur impidh air daoinibh, no 
air Dia ? no ara bheil mi 'g 
iarraidh daoine a thoileach- 
adh ? oir nam bithinn fathast 
a' toileachadh dhaoine, cha 
bhithinn a'm' sheirbhiseach 
aig Criosd. 

11 Ach a ta mi toirt fios 
duibh, a bhràithre, an soisgeul 
a shearmonaicheadh leanisa, 
nach ann a rèir duine a ta e, 

12 Oir cha b'ann o dhuine 
a fhuair mi e, ni mò a theag- 
aisgeadh dhomh e, ach tre 
fhoillseachadh losa Criosd. 

13 Oir chuala sibh mo 
chaithe-beathasa 's an ainisir a 
chaidh seachad, ann an creid- 
imh nan ludhach, gu'n d'rinn 
mi thar tomhas geur-Iean- 
mhuinn air eaglais Dè, agus 
gu'n d'fhàsaich mi i : 

14 Agus gu'n d'thàinig mi 
air m'aghaidh ann an creid- 
imh nan ludhach thar mòran 
do m' chomh-aoisibh am measg 
mo chinnich fèin, air dhomh 
bhi ni bu ro eudmhoire mu 



ghnàthannaibh mo shinnsir- 
eachd. 

15 Ach an uair a b'i deadh 
thoil Dè, a sgar o bhroinn mo 
mhàthar mi, agus a ghairm mi 
tre a ghràs, 

16 A Mhac fèin fhoillseach- 
adh annam, chum gu sear- 
monaichinn e am measg nan [ 
Cinneach ; air ball cha do 
chuir mi comhairle ri feòil a- 
gus fuil : 

17 Ni mò chaidh mi suas 
gu lerusalem, chiura na rauinn- 
tir sin a bha 'n an abstolaibh 
romham ; ach chaidh mi gu 
Arabia, agus a rìs thàinig mi 
air m'ais gu Damascus. 

18 An dèigh sin an ceann 
thri bliadhna, chaidh mi suas ; 
gu lerusalem, a dh'fhaicinn ^ 
Pbeadair, agus dh'fhan mi 
maille ris cùig làithean deug. ! 

19 Ach neach air bith eile 
do na h-abstolaibh cha-n f haca 
mi, acli Seumas bràthair an | 
Tighearna. 

20 A nis anns na nithibh a 
ta mi a' sgrìobhadh dhuibh, 
feucli, an làthair Dhè, cha-n ; 
'eil mi 'deanamh brèige. 

21 'N a dhèigh sin thàinig 
mi gu crìochaibh Shiria agus 
Chilicia ; 

22 Agus cha robh eòlas orra 
a thaobh m' fhaicinn aig eag- 
laisibh ludea, a bha ann an 
Criosd : 

23 Ach a mhàin chual iad, 
An ti anns an àm a chaidh \ 
seachad a bha 'g ar geur-lean- ! 
mhuinn, gu bheil e nis a' sear- 
monachadh a' chreidimh a bha t 
e a' sgrios roimh so • \ 



CAIB. IL 



365 



24: Agus thug iad glòir do 
Dhia air mo shonsa. 

CAIB. II. 

A N sin an ceann cheithir 
bUadlma deug cbaidh mi 
a rìs suas gu lerusalem, maille 
ri Barnabas, a' toirt Thituis 
leam mar an ceudna. 

2 Aorus chaidh mi suas a 
rèir foillseachaidh, agus chuir 
mi an cèill dhoibh an soisgeul 
a ta mi a' searmonachadh am 
measg nan Cinneach, ach ann 
an uaignidheas dhoibh-san d'an 
robh meas, air eagal air chor 
sam bith gu'n ruithinn, no gu'n 
do ruith nii 'an dìomhanas. 

3 Ach cha b'èigin do Thi- 
tus fèin a bha a'm' chuideachd, 
bhi air a thimchioll-ghearradh, 
ged bu Ghreugach e : 

4 Agus sin air son bbràithre 
brèige, a ghoid a steach 'n ar 
measg, a thàinig a steach an 
uaignidheas a dh'fhaicinn ar 
saorsa a ta againn ann an 
losa Criosd, chum ar toirt fo 
dhaorsa. 

5 Do nach do ghèill sinn 
eadhon rè uaire ; chum gu'm 
buanaicheadh firinn an t-sois- 
geil maille ribhse. 

6 Ach o'n dream sin, a 
mheasadh gu'm bu ni èigin 
iad, (ciod air bith a bha iad 
roimh, cha 'n 'eil suim ann 
domhsa : cha-n 'eil meas aig 
Dia do phearsa duine,) oir iad- 
san a mheasadh gum bu ni 
èigin iad, cha do pbàirtich iad 
le'n còmhradh bheag sam bith 
riumsa. 

7 Ach air an làimh eìle, 



'n uair a chunnaic iad gu'n d'- 
earbadh soisgeul an neo-tbim- 
chioll-ghearraidb riumsa, mar 
a dJi'earbadh soisgeul an tim- 
chioll-ghearraidb ri Peadar ; 

8 (Oir an ti a dh'oibricb gu 
h-èifeachdach ann am Peadar 
chum abstolachd an timchioll- 
ghearraidb, dh'oibjicb, e gu 
cumhachdach annamsa mar an 
ceudna chum nan Cinneach :) 

9 Affus an uair a thuio^ Seu- 
mas, agus Cephas, agus Eoin, 
a tha air am meas 'n am puist, 

gràs a thuofadb dhomb. 



an 

thuof 



iad dhombsa 



^ is do 

Bbarnabas deas làmh a' cho- 
muinn; ionnus gu rachamaid 
chum nan Cinneach, agus iad 
fèin cbum an timcbioll-ghearr- 
aidb. 

10 A mhàin b'aill leo gu'm 
bitheamaid cuimlmeacbail air 
na bocbdaibh ; ni mar an ceud- 
na a bha ro-tboil agam fèin a 
dheanamb. 

11 Ach an uair a thàinig 
Peadar gu Antioch, sheas mi 
'n a agbaidh as an eudan, a 
chionn gu'n robh e r'a eboir- 
eachadh. 

12 Oir roimh do dhream 
àraidh teachd o Sheumas, 
dh'ith e biadh maille ris na 
Cinnich : acb an uair a thàin- 
ig iadsan, cbaidh e a tbaobh 
agus thearbaidh se e fèin, air 
eagal na muinntir a bha do'n 
timcbioll-ghearradb. 

13 Agus rinn na b-Iudhaich 
eile gnùis-mhealladb maille ris 
mar an ceudna ; ionnus gu'n 
d'thugadb Barnabas mar an 
ceudna a thaobh le'n cluain. 



366 



GALATIANACH. 



14 Ach an uair a chunn- 
aic mise nach do ghluais iad 
gìi trèibhdhireach, a rèir fìr- 
inn an t-soisgeil, thubhairt mi 
ri Peadar 'n am fìanuis uile, 
Ma tha thusa, a tha a'd' ludh- 
ach, a' caitheadh do bheatha 
a rèir nan Cinneach, agus 
cha-n ann a rèir nan ludhacii, 
c'ar son a ta thu 'g èigneach- 
adh nan Ciniieach am beatha 
chaitheadh mar na li-Iudh- 
aich ? 

15 Air dhuinne a tha 'n ar 
n-Iudhaich a thaobh nàduir, 
agus cha-n ann 'n ar peacaicli 
do na Cinnich, 

16 Fios a bhi againn nach 
'eil duine air fliìreanachadh o 
oibribh an lagha, ach tre 
chreidimh losa Criosd, chreid 
sinne fèin ann an losa Criosd; 
chum gu'm bitheamaid air 
ar fÌreanachadh o chreidimh 
Chriosd, agus cha-n ann o 
oibribli an lagha : oir o oib- 
ribli an lagha cha bhi feòil 
sam bith air a fìreanachadh. 

17 Ach air dhuinn bhi 'g 
iarraidh bhi air ar fìreanach- 
adh tre Chriosd, ma gheibhear 
'n ar peacaich sinn fèin, am 
bheil, uime sin, Criosd 'n a 
mhinisteir peacaidh ? Narleig- 
eadh Dia, 

18 Oir ma thogas mi a rìs 
suas na nithe a leag mi, tha mi 
'deanamh ciontach dhiom fèin. 

19 Oir a ta mise tre'n lagh 
marbli do'n lagb, chum gu'm 
bithinn beò do Dhia. 

20 Tha mi air mo cheusadh 
maille ri Criosd : gidheadh a 
ta mi beò ; ach cha mhise. 



ach Criosd a ta beò annam : 
agus a' bheatha a ta mi nis 
a'caitheadh 's an fheòil, tha mi 
'g a caitheadh tre chreidimh 
Mhic Dhè, a ghràdhaich mì, 
agus a tliug e fèin air mo 
shon. 

21 Clia-n 'eil mi a' cur gràis 
Dè an neo-bhrìgh : oir ma 
tha fìreantachd tre'n lagh, is 
aun guu aobliar a f huair Criosd 
bas. 

CATB. TII. 

OA Ghalatianacha amaid- 
each, cò a chuir druidh- 
eachd oirbh, ionnus nach biodh 
sibli ìimhal do'n fhìrinn, d'an 
robli Criosd air a nochdadh gu 
soilleir fa chomhair bhur siìl, 
air a cheusadh 'nur measg? 

2 So a mhàin b'àill leam 
fhòghlum uaibh, An ann o 
oibribh an lagha a fhuair sibli 
an Spiorad, no o èisdeachd a' 
chreidimh ? 

3 Am bheil sibh co amaid- 
each as sin ? air dhuibh tòis- 
eachadli 's an Spiorad, am bheil 
sibh a nis air bhur deanamh 
foirfe leis an f heòil ? 

4 An d'fhuiling sibh na 
h-uiread sin do nithibh gu 
dìomhain ? ma's ann da rìreadh 
gu dìomhain. 

5 An ti uime sin a tha 'frith- 
ealadh dhuibh an Spioraid, a- 
gus ag oibreachadh mhìor- 
bhuile 'n ur measg, an ann tre 
oibribh an lagha, no tre èisd- 
eachd a' chreidimh a ni e so f 

6 Amhuil mar a chreid A- 
braham Dia, agus a mheasadh 
sin dha mar fhìreantachd. 



CAIB. III. 



367 



7 Uime siu biodh f hios ag- 
aibh, an dream a iìia do'n 
ehreidimh, gur iad sin claun 
Abrahaim. 

8 Oir air fhaicinn roimh 
do'n sgriobtuir gu'm fìrean- 
aicheadh Dia na Cinnich tre 
chreidimh, shearmonaich e au 
soisgeul roimh-làimh do A- 
braham, ag ràdh, Beannaich- 
ear na h-uile Chinnich anuad- 
sa. 

9 Uime sin tha an dream a 
tha do'n chreidimh, air am 
beannachadh maille ri Abra- 
ham, fìor-chreideach. 

10 Oir a mheud 's a ta do 
oibribh an lagha, tha iad fo'n 
mhallachadh : oirata esgrìobh- 
ta, Is malluichte gach neach 
nach buanaich anns na h-uile 
nithibh a ta sgriobhta ann an 
leabhar an lagha chum an 
deanamh. 

11 Ach is ni follaiseach, 
nach f ìreanaichear neach sam 
bith tre'n lagh am fianuis Dè: 
oir, Bithidh am fìrean beò tre 
chreidimh. 

12 Agus cha-n 'eil an lagh 
o chreidimh : ach, An duine 
a ni iad gheibh e beatha ann- 
ta. 

13 Shaor Criosd sinne o 
mhallachadh an lagha, air dha 
bhi air a dheanamh 'n a mhall- 
achadh air ar son : oir a ta e 
sgrìobhta, Is malluichte gach 
aon a chrochar air crann ; 

14 Chum gu'n tigeadh 
beannachadh Abrahaim air na 
Cinnich tre losa Criosd ; ionn- 
us gu faigheamaid gealladh 
an Spioraid tre chreidimh. 



15 A bhràithre, tha mi a' 
labhairt mar dhuine ; ged nach 
bi ann ach coimhcheangal 
duine, nia tha e air a dh.iing- 
neachadh, cha chuir neach 
air bith air cùl e, agus cha 
chuirear ni sam bith ris. 

16 A nis is ann do Abra- 
ham a thugadh ua geallanna 
agus d'a shìol. Cha-n abair 
e, Agus do shìolaibh, mar 
gu'm biodh e 'labhairt mu 
mhòran ; ach mar mu aon, 
Agus do d' shìolsa, neach a's 
e Criosd. 

1 7 AgTis a ta mì ag ràdh so, 
nach fheudar gu'ncuir an lagh, 
a thugadh an ceann cheithir 
cheud agus dheich bliadhna 
fichead 'n a dhèigh, an coimh- 
cheangal an neo-bhrìgh, a 
dhaingnicheadh roimh le Dia 
ann an Criosd, ionnus gu'n 
cuireadh e an gealladh air cùl. 

18 Oir ma's ann o'n lagh a 
ta an oighreachd, cha-w 'eil i 
ni's mò o'n ghealladh : ach 
thug Diagu saor i do Abraham 
tre ghealladh. 

19 C'ar son uime sin a thug- 
adh an lagh? thugadh e air 
son eusaontais, gus an tigeadh 
an sìol, d'an d'rinneadh an 
gealladh ; air orduchadh le 
ainglibh 'an làimh eadar- 
mheadhonair. 

20 Anisan t-eadar-mheadh- 
onair, cha-n ann air son aoin a 
ta e'n a eadar-mheadhonair ; 
ach is aon Dia. 

21 Uime sin am bheil an 
lagh an aghaidh gheallanna 
Dhè ? Nar leigeadh Dia : oir 
nam biodh lagh air a thabhairt 



368 



GALATIANACH. 



a bhiodh comasach air beatha 
'thoirt uaith, gu deimhin is 
ann o'n lagh a bhiodh fìrean- 
tachd, 

22 Ach dh'fhàg an sgriob- 
tuir na h-uile dliaoine dùinte 
's a' pheacadh, chum gu'm 
biodh an gealladh tre chreid- 
imh losa Criosd air a thoirt 
dhoibh-san a ta creidsinn. 

23 Ach mu'n d'thàinig an 
creidimh, choimhideadh sinn 
fo 'n lagh, air ar druideadh a 
steach chum a' chreidimh, a 
bha gu bhi air fhoillseachadh. 

24 Uime sin b'e an lagh, 
ar n-oid-fhòghluim g'ar treòr- 
achadh gu Criosd, chum gu 
bitheamaid airar fìreanachadh 
tre chreidimh, 

25 Ach air teachd do'n 
chreidimh, cha-n 'eil sinn ni's 
mò fuidh oid-fhòghlum. 

26 Oir is sibhse uile raic 
Dhè tre chreidimh ann an losa 
Criosd, 

27 Oir a mheud agaibh 's a' 
bhaisteadh do Chriosd, chuir 
sibh umaibh Criosd, 

28 Cha-n 'eil ludhach no 
Greugach, cha-n 'eil saor no 
daor, cha-n 'eil firionn no boir- 
ionn ann : oir is aon sibh uile 
ann an losa Criosd, 

29 Agus ma's le Criosd sibh, 
is sibhsìol Abrahaim gun amh- 
arus, agus is oighreachan sibh 
a rèir a' gheallaidh. 

CAIB, IV. 

ANIS a ta mi ag ràdh, am 
feadh a bhios an t-oighre 
'n a leanabh, nach 'eil eadar- 
dhealachadh sam bith eadar e 



agus seirbhiseach, ged is e 
Tighearn nan uile ; 

2 Ach a ta e fo luchd- 
coimhid, agus fo luchd-riagh- 
laidh gu teachd na h-aimsir a 
dh'orduich an t-athair. 

3 Agus mar an ceudna 
sinne, 'n uair a bha sinn 'n ar 
leanabaibh, bha sinn 'an daor- 
sa fo cheud fhòghlum an 
t-saoghail : 

4 Ach an uair a thàinig 
coimhlionadh na h-aimsir, 
chuir Dia a Mhac fèin uaith, 
a ghineadh o mhnaoi, a rinn- 
eadh fuidh'n lagh, 

5 Chum gu'n saoradh e iad- 
san a bha fuidh'n lagh, ionnus 
gu faigheamaid-ne uchd-mhac- 
achd na cloinne. 

6 Agus do bhrìgh gur mic 
sibh, chuir Dia Spiorad a Mhic 
fèin ann bhur cridheachaibh, 
ag èigheach, Abba, Athair. 

7 Uime sin cha seirbhiseach 
thu ni's mò, ach mac ; agus 
ma's mac, is oighre mar an 
ceudna air Dia tre Chriosd. 

8 Gidheadh, an uair nach 
b'aithne dhuibh Dia, rinn sibh 
seirbhis dhoibh-san nach 'eil 
'n an dèe thaobh nàduir, 

9 Ach a nis air dhuibh Dia 
aithneachadh, no mar is fearr 
a dh'fheudar a ràdh, bhi air 
bhur n-aithneachadh le Dia, 
cionnus a ta sibh ag ath-phill- 
eadh chum nan ceud-thoiseach 
anmhunn agus bochd, d'am 
mianu leibh bhi a rìs fo dhaor- 
sa ? 

10 Tha sibh a' coimhead 
làithean, agus mhiosan, agus 
aimsirean, agus bhliadhnan. 



CAIB. IV 



369 



11 Tha eagal orm do 'ur 
taobh gu'n do chaith mi gu 
dìomhain mo shaothair oirbh. 

12 Guidheam oirbh, a 
bhràithre, bithibh mar a ta 
mise ; oir a ta mise mar sibh- 
se : cha d'rinn sibh eucoir sam 
bith orm. 

13 Tha fhios agaibh gu'm 
b'ann tre anmhuinneachd na 
feòla, a shearmonaich mi 
dhuibh an soisgeul air tùs. 

14 Agus air mo bhuaireadh 
a bha ann am fheòil, cha 
d'rinn sibh tarcuis, agus cha 
do ghabh sibh gràin diom ; 
ach ghabh sibh rium mar ain- 
geal Dè, mar losa Criosd. 

15 Ciod e ma seadh an 
sonas sin a bha agaibh ? oir a 
ta mi 'deanamh fianuis duibh, 
nam bu chomasach e gu'n 
spìonadh sibh a mach bhur 
sùilean fèin, agus gu'n tugadh 
sibh dhomhsa iad. 

16 Uime sin an d'rinneadh 
nàmhaid duibh dhiom, air son 
mi dh'innseadh na fìrinn 
duibh ? 

17 Tha iadsan eudmhor um- 
I aibh, ach cha-n ann gu maith ; 

ach b'àill leo sinne dhruid- 
, eadh a mach, chum gu'm 
biodh sibhse eudmhor umpa 
fèin. 

18 Ach is maith a bhi eud- 
mhor ann an ni maith a ghnàth, 

j agus cha-n e mhàin an uair a 
ta mise a làthair maille ribh. 

19 Mo chlann bheag, air 
am bheil mi a rìs ri saothair, 
gus an dealbhar Criosd ann- 
aibh, 

20 B'àill leam bhi nis a làth- 



iair maìlle ribh, agus mo gbuth 
a chaochladh, oir a ta mi fuidh 
amharus umaibh. 

21 Innsibh dhomh, sibhse 
le'm miann bhi fo'n lagh, nach 
cluinn sibh an lagh ? 

22 Oir a ta e sgTÌobhta, gu 
robh aig Abraham dithis mhac; 
aon ri banoglaich, agus am 
mac eile ri mnaoi shaoir. 

23 Agus esan a bJiaige ris 
a'bhanoglaich, ghineadh a rèir 
na feòla e ; ach esan a bJi- 
aige ris a' mhnaoi shaoir, tre 
gliealladh. 

24 Na nithe so is samhladh 
iad ; oir is iad so an dà choimh- 
cheangal ; aon diubh o bheinn 
Shinai, a ta a' breith chum 
daorsa, a's i Agar. 

25 Oir is i Agar beinn Shi- 
nai ann an Arabia, agus tha i 
a' comh-fhreagradh do leru- 
salem a tha nis ann, agus 
tha i fo dhaorsa maiUe r'a 
cloinn. 

26 Ach a ta an lerusalem 
a ta shuas saor, agus is màth- 
air dhuinn uile i. 

27 Oir a ta e sgrìobhta, 
Dean gairdeachas, a bhean 
neo-thorrach nach 'eil a' breith 
cloimie ; bris a mach agus 
glaodh, thusanach'eil ri saoth- 
air: oir is lìonmhoire clann 
na mnà aonaranaich, na na 
muà aig am bheil fear. 

28 A nis, a bhràithre, is 
sinne, mar a bha Isaac, clann 
a' gheallaidh. 

29 Ach mar a rinn esan a 
rugadh a rèir na feòla, 's an àm 
sin geur-leanmhuinn airsan a 
rugadli a rèir an .Si»ioraid, is 

2 A 



370 



GALATIANACH. 



amhuil sin a ta nis mar an 
ceudna. 

30 Ach ciod a ta an sgriob- 
tuir ag ràdh ? Tilg a mach a' 
bhanoglach agus a mac : oir 
cha bhi mac na banoglaich 
'n a oighre maille ric mac na 
mnà saoire. 

31 Uime sin, a bhràithre, 
cha sinne clann na banoglaich, 
ach na mnà saoire. 

CAIB. V. 

UIME sin seasaibh gu 
daingean anns an t-saor- 
sa leis an d'rinn Criosd saor 
sinn, agus na bithibh a rìs air 
bhur cuibhreachadh le cuing 
na daorsa. 

2 Feuch, a ta mise Pòl ag 
ràdh ribh, ma thimchioll- 
ghearrar sibh, nach bi tairbhe 
air bith dhuibh ann an Criosd. 

3 Oir a ta mi a ris a' dean- 
amh fianuis do gach uile 
dhuine a thimchioll-ghearrar, 
gu bheil e mar fhiachaibh air 
an lagh gu h-iomlan a choimh- 
lionadh. 

4 Cha-n 'eil tairbhe sam 
bith ann an Criosd dhuibhse 
a ta air bhur fìreanachadh 
tre'n lagh ; thuit sibh o 
ghràs. 

5 Oir a ta sinne tre'n Spior- 
ad a' feitheamh ri dòchas fìr- 
eantachd o chreidimh. 

6 Oir ann an losa Criosd, 
cha-n 'eil èifeachd sam bith 
ann an timchioll-ghearradh, no 
ann an neo-thimchioll-ghearr- 
adh, ach ann an creidimh a 
dh'oibricheas tre ghràdh. 

7 Is maith a ruith sibh; 



cò a bhac sibh o bhi ùmhal 
do'n fhìrinn ? 

8 Cha d'thainig an impidh 
so o'n ti a ghairm sibh. 

9 Goirtichidh beagan do 
thaois ghoirt am meall uile. 

10 Tha muinghin agam as- 
aibh 's an Tighearn, nach bi 
sibh dh'aon dòigh air atharr- 
achadh inntinn : ach an ti a 
ta cur dragha oirbh, giiilainidh 
e a bhreitheanas, cò air bith e. 

11 Agus mise, a bhràithre, 
ma shearmonaicheas mi fath- 
ast an timchioll-ghearradh, 
c'ar son a nithear fathast geur- 
leanmhuinn orm? an sinbhiodh 
oilbheum a' chroinn-cheusaidh 
air a chur air cùl. 

12 B'fhearrleam gu'mbiodh 
iadsan a ta cur mi-shuaimh- 
neis oirbh eadhon air an gearr- 
adh uaibh. 

13 Oir, a bhràithre, ghairm- 
eadh chum saorsa sibh ; a 
mhàin na deanaibh an t-saorsa 
'n a cion-fàth do'n fheòil, ach 
le gràdh deanaibh seirbhis d'a 
chèile. 

14 Oir tha an lagh uile 
air a choimhlionadh ann an 
aon fhocal, eadhon an so, 
Gràdhaichidh tu do choimh- 
earsnach mar thu fèin. 

15 Ach ma bhios sibh a' 
teumadh agus ag itheadh a 
chèile, thugaibh aire nach 
claoidhear le a chèile sibh. 

16 A ta mi ag ràdh ma 
seadh, Gluaisibh 's an Spiorad, 
agus cha choimhlion sibh ana- 
miann na feòla. 

17 Oir a ta an fheòil a' 
miannachadh an aghaidh an 



CAIB. VI, 



371 



Spioraid, agus an Spiorad an 
aghaidh ua feòla : agus a ta 
iad sin an aghaidh a chèile ; 
ionnus nach faigh sibh na 
nithe bu mhiannleibh a dhean- 
amh. 

18 Ach ma threòraichear 
leis an Spiorad sibh, cha-n 'eil 
sibh fuidh'n lagh. 

19 A nis tha oibre na feòla 
foUaiseach, a's iad so, Adh- 
altrannas, strìopachas, neò- 
ghloine, macnus, 

20 lodhol-aoradh, druidh- 
eachd, naimhdeas, connsach- 
adh, co-fharpuis, fearg, comh- 
stri, aimhreite, saobh-chreid- 
imh, 

21 Farmad, mortadh, misg, 
ruidhteireachd, agus an leith- 
ide sin : mu bheil mi ag inn- 
seadh dhuibh roimh-làimh, 
mar a dh'innis mi dhuibh a 
cheana mar an ceudna, nach 
sealbhaich iadsan a ni an leith- 
ide sin rìoghachd Dhè. 

22 Ach is e toradh an Spior- 
aid gràdh, aoibhneas, sìth, 
fad-fhulangas, caomhalachd, 
maitheas, creidimh, 

23 INIacantas, stuaim : an 
I aghaidh an samhuil sin cha-n 

'eil lagh. 

24 Agus iadsan a'sleCriosd, 
cheus iad an fheòil, maille r'a 
h-an-tograibh agus a h-ana- 
miannaibh. 

25 Ma's beò dhuinn 's an 
Spiorad, ghiaiseamaid 's an 
Spiorad mar an ceudna. 

26 Na bitheamaid dèidheil 
air glòir dhìomliain, a' bros- 
nachadh a chèile, a' gabhail 
fermaid r'a chèile. 



CAIB. VI. 

ABHRAITHRE, raa ghkc- 
ar neach ann an coire air 
bith gu h-obann, sibhse a ta 
spioradail, togaibh suas a 
shamhuil sin do dhuine ann 
an spiorad na macantachd; 
a' toirt aire dhuit fèin, nach 
buairear thu mar an ceudna. 

2 Giùlainibh uallacha a 
chèile, agus mar sin coimh- 
lionaibh lagh Chriosd. 

3 Oir ma shaoileas duine 
gur ni èigin e fèin, gun bhi 
ann ach neo-ni, tha e 'g a 
mhealladh fèin. 

4 Ach -^dearbhadh gach 
neach 'obair fèin, agus an sin 
bithidh aobhar gairdeachais 
aige d'a thaobh fèin a mhàin, 
agus cha-n ann a thaobh neach 
eile. 

5 Oir giùlainidh gach neach 
'uallach fèin. 

6 Comh-roinneadh an neach 
a ta air a theagasg 's an fhocal, 
ris an neach a ta 'g a theagasg, 
anns na h-uile nithibh maithe. 

7 Na meallar sibh ; cha 
deanar fanoid air Dia : oir ge 
b'e ni a shìol-chuireas duine, 
an ni ceudna buainidh e. 

8 Oir an ti a chuireas d'a 
fheòil fèin, buainidh e o'n 
fheòil truaillidheachd ; ach an 
ti a chuireas do'n Spiorad, 
buainidh e o'n Spiorad a' 
bheatha shuthainn. 

9 Agus na sgìthicheamaid 
do mhaith a dheanamh ; oir 
ann an àra iorachuidh buain- 
idh sinn, mur fannaich sinn. 

10 Uime sin a rèir mara ta 
cothrom againn, deanamaid 



372 



EPHESIANACH. 



maith do na h-uile dhaoinibh, 
ach gu h-àraidh dhoibh-san a 
ta do theaghlaich a' chreid- 
imh. 

11 Tha sibh a' faicinn meud 
na litreach a sgrìobh mi dhuibh 
le mo làimh fèin. 

12 A mheud le'm miann iad 
fèin a thaisbeanadh gu sgiamh- 
ach 's an fheòil, tba iad 'g ur 
n-èigneachadh chum bhi air 
bhur timchioll-ghearradh ; a 
mhàin chum nach deantadh 
geur-leanmhuinn orra air son 
frann-ceusaidh Chriosd. 

13 Oir cha-n 'eil iadsan fèin 
a tha air an timchioll-ghearr- 
adh a' coimhead an lagha : 
ach is àill leo sibhse bhi 
air bhur timchioll-ghearradh, 
chum as gu dean iad uaiU ann 
bhur feòil. 

14 Ach nar leigeadh Dia 



gu deanainn-sa uaill ach ann 
an crann-ceusaidb ar Tighear- 
na losa Criosd, tre'm bheil an 
saoghal air a cheusadh dhomh- 
sa, agus mise do'n t-saoghal. 

15 Oir ann an losa Criosd 
cha-n 'eil èifeachd air bith ann 
an timchioll-ghearradh, no 
ann an neo-thimchioll-ghearr- 
adh, ach ann an cruthachadh 
nuadh. 

16 Agus a mheud 's a 
shiubhlas a rèir na riaghailt so, 
sìth orra, agus tròcair, agus 
air Israel Dè. 

17 so a mach na cuir- 
eadh neach sam bith dragh 
orm ; oir a ta mi giùlan 
chomharan an Tighearna losa 
ann mo chorp. 

18 A bhràithre, gu robh 
gràs ar Tighearna losa Criosd 
maille ri bhur spiorad. Amen. 



LiTiR AN ABSTOIL PAOIL chum nan 
EPHESIANACH. 



.b ; rli CAIB. L 

POL, abstol losa Criosd tre 
thoil Dè, chum nan 
naomh a ta ann an Ephesus, 
agus nan creideach ann an losa 
Criosd : 

. 2 Gràs dhuibh, agus sìth o 
Dhia ar n-Atbair, agus dn 
Tighearn losa Criosd. 

3 Beannaichte gu robh Dia, 
eadhon Athair ar Tighearna 
losa Criosd, a bheannaich 
sinne leis gach uile bheann- 
achadh spioradail ann an iod- 
adaihh nèamhaidh ann an 
Criosd : 



4 A rèir mar a thagh e 
sinne annsan, mun do leagadh 
bunait an domhain, chum 
gu'm bitheamaid naomha a- 
gus neo-choireach 'n a làthair- 
san ann an gràdh : 

5 A roimh-orduich sinne 
chum uchd-mhacachd na 
cloinne tre losa Criosd dha 
fèin a rèir deadh-ghean a 
thoile. 

6 Chum cliu glòire a ghràis, 
tre an d'rinn e sinne taitneach 
ann a Mhac gràdhach : 

7 Anns am bheil againne 
saorsa tre fhuil-sa?i, 'raaithean- 



CAIB. II. 



373 



as nam peacadh, a rèir saoibh- 
reis a ghràis ; 

8 Anns an robh e ro phailte 
dhuinne 's an uiIeghliocas,agus 
thuigse : 

9 A dh'fhoillsìch dhuinn 
rùn-dìomhair a thoile, a rèir a 
dheadh-ghean fèin, a rùnaich 
e ann fèin : 

10 Chum ann an fritheal- 
adh coìmhlionaidh nan aimsir, 
gu'n cruinnicheadh e ann an 
aon na h-uile nithe ann an 
Criosd, araon na nithe a ta air 
nèamh, agus na nithe a ta air 
talamh, eadhon annsan : 

11 Anns an d'fhuair sinne 
mar an ceudna oighreachd, 
air dhuinn bhi air ar roimh- 
orduchadh a rèir rììin an ti a 
ta 'g oibreachadh nan uile nithe 
a rèir comhairle a thoile fèin ; 

12 lonnus gu'm bitheam- 
aid-ne, a chuir air tùs dòchas 
ann an Criosd, chum cliu a 
ghlòire-san. 

13 Anns an do chuir sibhse 
mar an ceudna dòchas, air 
dhuibh focal na fìrinn a 
chluinntinn, eadhon soisgeul 
bhur slàinte : neach an dèigh 
dhuibh creidsinn ann, chuir- 
eadh seula oirbh le Spiorad 
naomh sin a' gheallaidh, 

14 Neach is e geall-daing- 
nich ar n-oighreachd-ne, gu 
teachd saorsa na seilbhe a 
cheannachadh, chum cliu a 
ghlòire. 

15 Uime sin air cluinntinn 
domhsa mar an ceudna bhur 
creidimhsa anns an Tighearn 
losa, agus bhur gi-àidh do na 
naoimh uile, 



16 Cha-n 'eil mi a' sgur do 
bhi 'toirt buidheachais air bhur 
son, a' luadh oirbh ann am 
urnuighibh ; 

17 Gu'n tugadh Dia ar 
Tighearna losa Criosd, Athair 
na glòire, spiorad gliocais a- 
gus foiUseachaidh dhuibh, ann 
an eòlas airsan ; 

18 Sùilean 'ur n-inntinn bhi 
air an soillseachadh, chum fios 
a bhi agaibh ciod e dòchas 
a ghairme-san, agus ciod e 
saoibhreas glòire 'oighreachd- 
san anns na naomhaibh, 

19 Agus ciod e ro-mheud a 
chumhachd do ar taobh-ne a 
ta creidsinn, a rèir oibreach- 
aidh a thrèun neirt ; 

20 A dh'oibrich e ann an 
Criosd, 'n uair a thog e o na 
marbhaibh e, agus a chuir e 
'n a shuidhe air a dheas-làimh 
fèin e anns na h-ionadaibh 
nèamhaidh, 

21 Gu ro àrd os eeann gach 
uile uachdaranachd, agus 
cumhachd, agus neirt, agus 
tighearnais, agus gach ainme a 
dh'ainmichear, cha-n e mhàin's 
an t-saoghal so, ach 's an t-saogh- 
al ri teachd mar an ceudna : 

22 Agus chuir e na h-uile 
nithe fuidh a chosaibh, agus 
thug se e gu hhi 'n a cheann os 
ceann nan uile nithe do'n 
eaglais, 

23 A ta 'n a corp aige, làn- 
achd an ti a ta lìonadh nan 
uile nithe anns na h-uile. 

CAIB. II. 

AGUS sibhse hheothaich e, 
a bha marbh ann an 



874 



EPHESIANACH. 



euceartaibh agus ann am peac- 
aibh ; 

2 Anns an do ghluais sibh 
's na h-amannaibh a chaidh 
seachad, a rèir gnàtha an 
t-saoghail so, a rèir uachdarain 
cumhachd an athair, an spior- 
aid a tha nis ag oibreachadh 
ann an cloinn na h-eas-umh- 
lachd : 

3 Am mea^ an robh againn 
uile mar an ceudna ar caithe- 
beatha roimh so ann an ana- 
miannaibh ar feòla, a' dean- 
amh toil na feòla, agus nan 
smuainte ; agus bba sinn a 
thaobh nàduir 'n ar cloinn na 
feirge, eadhon mar chàch. 

4 Ach Dia, a ta saoibhir 
ann an tròcair, air son a mhòr- 
ghràidh leis an do ghràdhaich 
e sinn, 

5 Eadhon air dhuinn a bhi 
marbh ann am peacaibh, 
chomh-bheothaichesinn mailie 
ri Criosd ; (le gràs tha sibh 
air bhur tèarnadh ;) 

6 Agus chomh-thog, agus 
chomh-shuidhich e sinn ann 
an ionadaibh nèamhaidh ann 
an losa Criosd. 

7 Chum gu'm foillsicheadh 
e anns na linnibh ri teachd 
saoibhreas ro phailt a ghràis, 
ann an caoimhneas d'ar taobh- 
ne tre losa Criosd. 

8 Oir is ann le gràs a ta 
sibh air bhur tèarnadli, tre 
chreidimh ; agus sin cha-n ann 
uaibh fèin : is e tiodhlac Dhè 
e : 

9 Cha-n ann o oibribh, 
chum nach deanadh neach air 
bith uaill : 



10 Oir is sinne 'obair-san, 
air ar cruthachadh ann an losa 
Criosd chum dheadh oibre, 
air son an d'ulluich Dia roimh- 
làimh sinn, chum gu'n gluais- 
eamaid annta. 

11 Uime sin cuimhnichibh, 
air dhuibh a bhi 's an aimsir a 
•chaidh thairis 'n ur Cinnich 
's an f heòil, ris an abrar an neo- 
thimchioU-ghearradh leosan 
d'an goirear an timchioll- 
ghearradh làmh-dheanta 's an 
f heòil ; 

12 Gu robh sibh 's an àm sin 
as eugmhais Chriosd, 'n ur 
coimhich do chomh-fhlaith- 
eachd Israeil, agus 'n ur coig- 
rich do choimh-cheanglaibh a' 
gheallaidh, as eugmhais dòch- 
ais, agus gun Dia anns an 
t-saoghal : 

13 Ach a nis ann an losa 
Criosd, tha sibhse a bha roimh 
so fad o làimh, air bhur toirt 
am fagus tre f huil Chriosd. 

14 Oir is esan ar sìth-ne, a 
rinn aon dhinn araon, agus a 
bhris sìos balja meadhonach 
an eadar-dhealachaidh ; 

15 Air dha an naimhdeas a 
chur air cùl tre 'fheòil fèin, 
eadhon lagh nan àitheanta, a 
chuireadh sìos ann an orduigh- 
ibh, chum gu'n deanadh e ann 
fèin do dhithis aon duine 
nuadh, mar sin a' deanamh 
sìthe : 

16 Agus gu'n deanadh e 
rèidh faraon iad ri Dia ann an 
aon chorp tre a' chrann-cheus- 
aidh, air dha ann naimhdeas a 
mharbhadh le sin : 

17 Agus thàinig e agus 



CAIB. IIL 



375 



shearmonaicli e sìth dhuibhse 
a bha am fad, agus dhoibh- 
san a bha am fagus. 

18 Oir trìd-san tha araon 
slighe ag^inngu dola steach tre 
aou Spiorad chum an Athar. 

19 A nis uime sin cha-n 'eil 
sibh ni's mò 'nur coigrich a- 
gus 'n ur coimhich, ach 'u ur 
luchd aoin bhaile ris na naomh- 
aibh,agus'n ur muinntir-teagh- 
laich Dhè ; 

20 Agus tha sibh air bhur 
togail suas air bunait nan ab- 
stol agus nam fàidhean, air 
bhi do losa Criosd fèin 'n a 
chloich-chìxm na h-oisinn ; 

21 Anns am bheil an ait- 
reabh uile, ceangailte gu ceart 
r'a chèile, a' fàs suas chum 
bhi na teampull naomh 's an 
Tighearn : 

22 Anns am bheil sibhse 
mar an ceudna air bhur comh- 
thogail suas chum bhi 'n ur 
tigh-còmhnuidh do Dhia tre 
an Spiorad. 

CAIB. IIL 

AIR an aobhar so, tha mise 
Pòl a'm' phrìosanach losa 
Criosd, air bhur sonsa, a 
Chinneacha ; 

2 O chuala sibh mu fhrith- 
ealadh gràis Dè, a thugadh 
dhomhsa air bhur sonsa : 

3 Gu'n d'rinn e aithnichte 
dhomh tre fhoillseachadh an 
rùn-dìomhair, (mar a sgrìobh 
mi roimh gu h-aithghearr, 

4 Leis am feud sibh, air 
dhuibh a leughadh, m'eòlas 
ann an riin-diomhair Chriosd 
a-thuigsiun ;) 



5 Ni, ann an linniljh eile, 
air nach d'thugadh fìos do 
chloinn nan daoine, mar a ta 
e nis air fhoiUseachadh d'a 
abstolaibh naomha agus d'a 
f hàidhibh tre an Spiorad ; 

6 Gu'm biodh na Cinnich 
'n an comh-oighreachaibh, a- 
gus 'n an comh-chorp, agus 
'n an luchd-comhpairt d'a 
ghealladhsan ann an Criosd, 
tre an t-soisgeul : 

7 Air an d'rinneadh mise 
a'm' mhinisteir, a rèir tiodh- 
laic gràis Dè a thugadh dhomh, 
a rèir oibreachaidh èifeachd- 
aich a chumhachdsan. 

8 Dhomhsa a's lugha na'n 
ti a's lugha do na naomhaibh 
uile, thugadh an gràs so, 
saoibhreas Chriosd, nach feud- 
ar a rannsachadh, a shearmon- 
achadh am measg nan Cinn- 
each ; 

9 Agus gu'n deanainn soill- 
eir do na h-uile dhaoinibh, ciod 
e comunn an riiin-dìomhair 
sin, a bha folaichte ann an 
Dia o thoiseach an t-saoghail, 
a chruthaich na h-uile nithe 
tre losa Criosd ; 

10 Chum gu'n deantadh 
aithnichte nis do na h-uachd- 
aranachdaibh, agus do na 
cumhachdaibh, ann an ionad- 
aihh nèamhaidh, leis an eag- 
lais, gliocas eagsamhuil Dhè, 

11 A rèir an rùin shiorr- 
uidh a rùnaich e ann an losa 
Criosd ar Tighearn ? 

12 Anns am bheil againn 
dànachd agus slighe gu dol a 
steach ann am muinghin tre a 
chreidimh-san. 



376 



EPHESIANACH. 



13 Uime sin thami ag iarr- 
aidh nach lagaich sibh a leth 
mo thrioblaideansa air bhur 
son, ni a's e bhur glòir-sa. 

14 Air an aobhar so tha 
mi a' lùbadh mo ghlùine do 
Athair ar Tighearna losa 
Criosd, 

15 Air an ainmichear an 
teaghlach uile air nèamh agus 
air talamh, 

16 Gu'n deònaicheadh e 
dhuibh a rèir saoibhreis a 
ghlòire, bhi air bhur neartach- 
adh gu treun, tre a Spiorad- 
san anns an duine an leth 
stigh ; 

17 lonnus gu'n gabh Criosd 
còmhnuidh ann bhur cridhe 
tre chreidimh; chumairdhuibh 
bhi air bhur freumhachadh 
agus air bhur stèidheachadh 
ann an gràdh, 

18 Gu'm bi sibh comasach 
maille ris na naomhaibh uile, 
air a thuigsinn ciod e leud, a- 
gus fad, agus doimhne, agus 
àirde ; 

19 Agus air gràdh Chriosd 
aithneachadh, a chaidh thar 
gach uile eòlas, chum gu'm bi 
sibh air bhur lionadh le uile 
lànachd Dhè. 

20 A nis dhasan d'an comas 
na h-uile nithe a dheanamh gu 
h-anabarrach ro phailt, thar 
gach ni a's urrainn sinne iarr- 
aidh no smuaineachadh, a rèir 
a' chumhachd a ta 'g oibreach- 
adh gu h-èifeachdach annainn, 

21 Dhasan gu robh glòir 
anns an eaglais tre losa Criosd^ 
air feadh gach uile linn, gu 
saoghal nan saoghal. Amen. 



CAIB. IV. 

T "IME sin, tha mise prìos- 
\j anach an Tighearn, a' 
guidhe oirbh gu'n gluais sihh 
gu cubhaidh do'n ghairm leis 
an do ghairraeadh sibh ; 

2 Leis gach uile irioslachd 
inntinn agus mhacantas, le 
fad-fhulangas, a' giùlan le 
chèile ann an gràdh ; 

3 A' deanamh dìchill air 
aonachd an Spioraid a choimh- 
ead ann an ceangal na sìthe. 

4 Is aon chorp agus aon 
Spiorad a ta ann, amhuil mar 
an ceudna a ghairmeadh sibh 
ann an aon mhuinghin bhur 
gairme ; 

5 Aon Tighearn,aon chreid- 
imh, aon bhaisteadh, 

6 Aon Diaagus Athairnan 
uile, a tha os ceann nan uile, 
agus tre na h-uile, agus ann- 
aibh-sa uile. 

7 Ach thugadh gràs do 
gach aon againn, a rèir tomh- 
ais tiodhlaic Chriosd. 

8 Uime sin a ta e eg ràdli, 
Air dol suas da an àird, thug 
e bruid 'am braighdeanas, agus 
thug e tiodhlacan do dhaoin- 
ibh. 

9 (A nis gu'n deachaidh e 
suas, ciod e ach gu'n deach- 
aidh e air tùs sìos gu ionad- 
aibh ìochdarach na talmhainn ? 

10 An ti a chaidh sìos, is e 
sin fèin e chaidh suas mar an 
ceudna gu ro àrd os ceann 
nan uile nèamh, chum gu'n 
lionadh e na h-uile nithe.) 

11 Agus thug e dream àr- 
aidh gu bhi 'n an abstolaibh ; 
dream eile, gu bhi 'n am fàidh- 



CAIB. 

ibh ; agus dream eile, gu bhi 
'n an soisgeulaichibh ; agus 
dream eile, gn bhi 'n an aodh- 
airibii, agus 'n an luclid-teag- 
aisg ; 

12 Chumnanaoimh a dheas- 
acliadh chum oibre na niinis- 
treileacbd, chum togail suas 
cuirp Cliriosd : 

13 Gus an tig sinn uile ann 
an aonachd a' chreidimh, agus 
eòlais Mhia Dhè, chum duine 
iomlain, chum tomhais àirde 
lànachd Chriosd : 

14 Chum as nach bi sinn à 
so suas 'n ar leanabaibh, air 
ar tonn-luasgadh, agus air ar 
giùlan mu'n cuairt leis gach 
uile ghaoith teagaisg, le cleas- 
achd dhaoine, agus seòltachd 
cealgach, leis am bheil iad gu 
h-innleachdach ri feall-fholach 
chuni meallaidh : 

15 Ach a' labhairt na fir- 
inn ann an gràdh, gu'm fàs 
sinn suas anns na h-uile nith- 
ibh chuige-san, a's e an ceann, 
eadhon Criosd : 

16 O'm bheil an corp uile, 
air a cheangal gu ceart, agus 
air a dhlììthachadh tre an ni 
sin a tha gach alt a' toirt uaith, 
a rèir oibreachaidh èifeachd- 
aich ann an tomhas gach buill, 
a' faghail fàs cuirp, chum a 
thogail fèin suas ann an gràdh. 

17 So uime sin a ta mi ag 
ràdh, agus a' guidhe am fian- 
uis an Tighearna, gun sibh a 
dh'imeachd à so suas mar a 
ta na Cinnicli eile ag imeachd, 
ann an dìomhanas an inntinn 
fèin ; 

18 Aig am bheil an tuigse 



. IV 377 

air a dorchachadh, air dhoibh 
bhi 'n an coimhich do bheatha 
Dhè, thaobh an aineolais a ta 
annta, tre chruas an cridhe : 

19 Muinntir, air dhoibh 
am mothachadh a chall, a 
thug iad fèin thairis do mhi- 
nàire, chum gach uile neò- 
ghloine chur an gnìomh le 
cìocras. 

20 Ach cha d'fhòghluim 
sibhse Criosd mar so ; 

21 O chuala sibh e, agus o 
theagaisgeadli leis sibh, mar a 
ta an fhìrinn ann an losa : 

22 Gu'n cuir sibh dhibh, 
thaobh a' cheud chaithe- 
beatha, an seànn duine, a tha 
truaillidh a rèir nan ana-miann 
cealgach ; 

23 Agus gu'm bi sibh air 
bhur n-ath-nuadhachadh ann 
an spiorad bhur n-inntinn ; 

24 Agus gu'n cuir sibh um- 
aibh an nuadh-dhuine, a tha 
air a chruthachadh a rèir Dhè 
'am fìreantachd agus 'am fìor- 
naomhachd. 

25 Uime sin air dhuibh a' 
bhreug a chur uaibh, labh- 
raibh an fhìrinn gach neach 
r'a choimhearsnach : oir is 
buill sinn d'a chèile. 

26 Biodh fearg oirbh, agus 
na peacaichibh : na luidheadh 
a' ghrian air bhur corruich : 

27 Agus na tugaibli àit do"n 
diabhul. 

28 An ti a ghoid, na goid- 
eadh e ni's niò : acli gu ma 
fearr leas saothair a dhean- 
amh, ag oibreachadh an ni a 
ta maith le a làmhaibh, chum 
gu'ni bi aige ni r'a phàirteach- 



378 



EPHESIANACH. 



adh ris an neach air am bheil 
uireasbhuidh. 

29 Natigeadhcainntthruaill- 
idh air bith a mach as bhur 
beul, ach an ni sin a ta maith 
chum deadh-fhòghluim, ionn- 
us gu'n toir e gràs do'n luchd- 
èisdeachd. 

30 Agus na cuiribh doilgh- 
eas air Spiorad naomh Dhe, 
leis an do chuireadh seula 
oirbh gu là na saorsa. 

31 Biodh gach uile sheir- 
bhe, agus corruich, agus fearg, 
agus gàrrthaich, agus toibh- 
eum air an togail uaibh, maille 
ris gach uile mhì-run. 

32 Agus bithibh caoimhneil 
teo-chridheach d'a chèile ; a' 
toirt maitheanais d'a chèile, 
eadhon mar a thug Dia maith- 
eanas dhuibhse ann an Criosd. 

CAIB. V. 

UIME sin bithibh-sa 'n ur 
luchd-leanmhuinn air 
Dia, mar chloinn ghràdhaich ; 

2 Agus gluaisibh ann an 
gràdh, eadhon mar a ghràdh- 
aich Criosd sinne, agas a thug 
se e fèin air ar son, 'n c thabh- 
artas agus 'n a ìobairt deadh- 
fhàile do Dhia. 

3 Ach na biodh strìopach- 
as, agus gach uile neòghloine, 
no sannt, uiread as air an ain- 
meachadh 'n ur measg, mar is 
cubhaidh do naomhaibh : 

4 No draosdachd, no còmh- 
radh amaideach, no bao-shùg- 
radh, nithe nach 'eil iom- 
chuidh : ach gu ma fearr leibh 
breith-buidheachais. 

5 Oir a ta fios agaibh air 



so, nach 'eil aig fear-strìopach- 
ais air bith, no aig neach neò- 
ghlan, no aig duine sanntach, 
(a tha 'n a fhear ìodhol-aor- 
aidh,) oighreachd ann an rìogh- 
achd Chriosd agus Dhè. 

6 Na mealladh neach air 
bith sibh le briathraibh dìomh- 
ain : oir air son nan nithe sin 
tha fearg Dhè a' teachd air 
cloinn na h-eas-ùmhlachd. 

7 Na bithibh-sa uime sin 
'n 'ur luchd-comhpairt riu. 

8 Oir bha sibh uair-èigin 
'n 'ur dorchadas, ach a nis tha 
sibh 'n ur solus 's an Tighearn : 
gluaisibh mar chloinn an t- 
soluis ; 

9 (Oir a ta toradh an Spior- 
aid anns an uile mhaitheas, a- 
gus ionracas, agus fhìrinn ;) 

10 A' dearbhadh ciod an 
ni a tha taitneach do'n Tigh- 
earn. 

11 Agus na biodh comh- 
chomunn agaibh ri oibribh 
neo-tharbhach an dorchadais, 
ach gu ma fearr leibli an cron- 
achadh. 

12 Oir is gràineil eadhon 
r'an innseadh na nithe a ta air 
an deanamh leo 'an uaignidh- 
eas. 

13 Ach a ta na h-uile nithe 
a tha air an cronachadh, air 
an deanamh follaiseach leis 
an t-solus : oir gach uile ni a 
ni soilleir, is solus e. 

14 Uime sin a ta e ag ràdh, 
Mosgail, thusa a tha a'd' chod- 
al, agus èirich o na marbh- 
aibh, agus bheir Criosd solus 
duit. 

15 Feuebaibh uime sin gu'n 



CAIB. VI. 



370! 



gluais sibh gu faicilleach, 
cha-n ann mar amadain, ach 
mar dhaoine glice, 

16 Ag ath-cheannach iia h- 
aimsir, do bhrìgh gu bheil na 
làithean olc. 

17 Air an aobhar sin na 
bithibh-sa neo-ghlic, ach a' 
tuigsinn ciod i toil an Tigh- 
earn. 

18 Agus na bithibh air 
mhisg le fìon, anns ani bheil 
anabarr; ach bithibh air bhur 
lìonadh do'n Spiorad : 

19 A' labhairt ribh fèin 
ann an salmaibh,ann an laoidh- 
ibh, agus ann an dànaibh spior- 
adail, a' seinn agus a' dean- 
amh ciuil 'n 'ur cridhe do'n 
Tighearn : 

20 A' toirt buidheachais a 
ghnàth air sonnan uile nithe 
do Dhia, eadhon an t-Athair, 
ann an ainra ar Tighearna 
losa Criosd ; 

21 Air dhuibh bhi ùmhal 
d'a.chèile ann an eagal Dè. 

22 A mhnài, bithibh ùmhal 
do 'ur fearaibh fèin, mar do'n 
Tighearn. 

23 Oir is e am fear ceann 
ma mnà, eadhon mar is e 
Criosd ceann na h-eaglais : 
agus is esan Slànuighear a' 
chuirp. 

24 Uime sin mar a ta'n 
eaglais ùmhal do Chriosd, mar 
sin biodJi na mnài d'am fear- 
aibh fèin mar an ceudna anns 
gach ni : 

25 Fheara, gràdhaichaibh 
bhur mnài fèin, eadhon mar a 
ghràdhaich Criosd an eaglais, 
agus a thug se e fèin air a son ; 



26 Chum gu naomhaich- 
eadh, agus gu'n glanadh e i le 
ionnlad an uisge tre an fhocal. 

27 Chum gu'n cuireadh e 
'n a làthair fèin i 'n a h-eaglais 
ghlòrmhoir, gun smal, gun 
phreasadh, no ni air bith d'an 
leithidibh sin ; ach chum gu'm 
biodh i naomh, agus neo-lochd- 
ach. 

28 Is amhluidh sin is còir 
do na fearaibh am mnài fèin a 
ghràdhachadh, mar an cuirp 
fèin : an ti a ghràdhaicheas a 
bhean, tha e 'g a ghràdhach- 
adh fèin. 

29 Oir cha d'thug duine 
air bith riamh fuath d'a fheòil 
fèin ; ach altrumaidh agus 
eiridnidh e i, eadhon mar a ta 
an Tighearn a' deanamh do'n 
eaglais : 

30 Oir is buill sinn d'a 
chorp, d'a fheòil, agus d'a 
chnàmhaibh-san. 

31 Air an aobhar so fàgaidh 
duine 'athair agus a mhàth- 
air, agus dlùth-leanaidh e r'a 
mhnaoi, agus bithidh an dithis 
'n an aon fheòil. 

32 Is dìorahaireachd mhòr 
so : ach tha mi a' labhairt mu 
Chriosd agus an eaglais. 

33 Gidheadh, thugadh gach 
aon agaibh-sa fa leth gràdh 
d'a mhnaoi amhuil mar dha 
fèin ; agus feuchadh a' bhean 
gu'n toir i urram d'a fear. 

CAIB. VI. 

ACHLANN, bithibh ùmh- 
al do 'ur pàrantaibh fèin 
's an Tighearn : oir a ta so 
ceari. 



380 



EPHESIANACH. 



2 Thoir urram do t' athair 
agus do d' mhàthair, (is i so a' 
cheud àithne le gealladh,) 

3 Chum gu'n èirich gu 
maith dhuit, agus gu'm bi thu 
fad-shaoghalach air an talamh. 

4 Agus aithriche, na bros- 
nuichibh bhur clann chum 
feirge : ach togaibh iad ann 
an oilean agus ann an teagasg 
an Tighearna. 

5 A sheirbhiseacha, bithibh 
ùmhal do 'wr maighstiribh a 
rèir na feòla, le h-eagal agus 
crith, ann an trèibhdhireas 
bhur cridhe, mar do Chriosd : 

6 Cha-n ann le sùil-sheir- 
bhis, mar dhream a ni toil 
dhaoine, ach mar sheirbhisich 
Chriosd, a' deanamh toil Dè 
o'n chridhe ; 

7 Le deadh thoil a' dean- 
amh seirbhis, mar do'n Tigh- 
earn, agus cha-n anndodhaoiri- 
ibh : 

8 Air dhuibh fios a bhi ag- 
aibh, ge b'e maith air bith a 
ni aon neach, gu'm faigh e an 
ni so fèin o'n Tighearn, ma'^ 
saor no daor e. 

9 Agus a mhaighstirean, 
deanaibh-sa na nithe ceudna 
dhoibh-san, a' leigeadh dhibh 
bagraidh : air dhuibh fios a 
bhi agaibh gu bheil bhur 
maighstir fèin air nèamh mar 
an ceudna, agus nach 'eil 
gnùis-bhreth maille ris. 

10 Fa dheoidh, mo bhràith- 
re, bithibh làidir 's an Tigh- 
earn, agus ann an neart a 
chumhachdsan. 

11 Cuiribh umaibh uile arm- 
achd Dhè, chum gu'ra bi sibh 



comasach air seasamh an agh- 
aidh cuilbheirtean an diabhuil. 

12 Oir cha-n 'eil sinn a' 
gleaclidadh a mJiàin ri fuil a- 
gus feòil, ach ri uachdaran- 
achdaibh, ri cumhachdaibh, ri 
riaghlairibh dorchadais an t- 
saoghail so, ri aingidheachd 
spioradail ann an ionadaibh 
àrda. 

13 Uime sin glacaibh do 'ur 
n-ionnsuidh uile armachd Dhè, 
chum gu'm bi sibh comasach 
air seasamh an aghaidh a 
bhuairidh 's an droch là, agus 
air dhuibh na h-uile nithe a 
dheanamh, chum seasamh. 

14 Seasibh uime sin, air 
bhi do 'ur leasraidh air an 
crioslachadh le fìrinn, agus 
uchd-èididh na fìreantachd 
umaibh ; 

15 Agus ulluchadh soisgeil 
na sìthe mar bhrògan agaibh 
air bhur cosaibli ; 

16 Thar gach uile ni, a' 
glacadh do 'ur n-ionnsuidh 
sgèithe a' chreidimh, leis am 
bi sibh comasach air uile 
shaighde teinnteach an droch 
Spioraid a mhùchadh. 

17 Agus glacaibh clogaid 
na slàinte, agus claidheamh 
an Spiorad, ni a's e focal Dhè : 

18 A' deanamh urnuigh a 
ghnàth leis gach uile ghnè 
urnuigh agus asluchaidh 's an 
Spiorad, agus a' dhanamh faire 
chum an ni so fèin maille ris 
gach uile bhuanachadh, agus 
ghuidheadh air son nan naomli 
uile ; 

19 Agus air mo shonsa, 
chum gu toirear dhomh comas 



CAIB. I. 



381 



labhairt, le fosgladh mo bheòil 
anii an dànachd, chum gu 
foillsich mi rùn-dìomhair an 
t-soisgeil ; 

20 Air son am bheil mi 
a'm' theachdair ann an geimh- 
libh : chum gu labhair mi gu 
dàua uime, mar is còir dhomh 
labhairt. 

21 Ach a chum gu'm bi 
f hios agaibh-sa mar an ceudna 
air na nithibh a bhuineas 
dhomhsa, agus ciod a tha mi 
a' deanamh, foillsichidh Tichi- 
cus, bràthair gràdhach agus 
ministeir fìrinneach 's an Tigh- 
earn, na h-uile nithe dhuibh : 



22 Neach a chuir mi do 
'ur n-ionnsuidh air son au 
aobhair so fein chum gu'm 
biodh fìos nan nithe a bhuin- 
eas duinne agaibh, agus gu'n 
tugadh e comhfhurtachd do 
'ur cridhe. 

23 Sìth_^M robhdo na bràith- 
ribh, agus gràdh maille ri 
creidimh, o Dia an t-Ath- 
air, agus an Tighearn losa 
Criosd. 

24 Gu Tohli g: às maille riu- 
san uile a ta gràdhachadh ar 
Tighearna ]osa Lriosd ann an 
trèibhdhireas. Amen. 



LiTiR AN ABSTOIL PHOIL chum nan 
PHILIPIANACH. 



CAIB. L 

POL agus Timoteus, seir- 
bhisich losa Criosd, chum 
nan uaomh uile ann an losa 
Criosd, a tha ann am Philipi, 
maille ris na easbuigibh agus 
ris na deaconaibh : 

2 Gràs duibh agus sìth o 
Dhia ar n-Athair, agus o'n 
Tighearn losa Criosd. 

3 Tha mi 'toirt buidheach- 
ais do m' Dhia gach uair a 
chuimhnicheas mi oirbh, 

4 A ghnàth ann am uile 
urnuighibh air bhur sonsa uile, 
le gairdeachas a' deanamh 
guidhe, 

5 Air son bhur comh-roinn 
do'n t-soisgeul, o'n cheud là 
gus a nis ; 

6 Air dhomh bhi dearbhta 
's an ni so fèin, eadhon an ti 



a thòisich deadh obair ann- 
aibh, gu'n coimhlion e i gu là 
losa Criosd : 

7 Eadhon mar is còir dhomh 
so a smuaineachadh umaibh 
uile, do bhrìgh gu bheil sibh 
agam ann mo chridhe, agus 
gu bheil sibh uile 'n 'ur luchd 
comh-roinn do m' ghràssa, 
araon ann mo gheimleibh, a- 
gus ann an seasamh air son, 
agus ann an daingueachadh an 
t-soisgeil. 

8 Oir is e Dia m'f hianuis, 
cia mòr mo dhèidh oirbh uile, 
ann an innibh losa Criosd. 

9 Agus a ta mi a' guidhe 
so, gu'm biodh bhur gràdhsa 
air a mheudachadh ni's mò a- 
gus ni's mò ann an eòlas, agus 
ann an uile thuigse : 

10 Chum ffu'n dearbh sibh. 



aSS PHILIPIANACH. 



na nithe a's fearr ; chum gu'm 
bi sibh trèibhdhireach, agus 
gun tuisleadh gu là Chriosd ; 

11 Air bhur lìonadh le tor- 
aibh na fìreantaehd, a tha tre 
losa Criosd chum glòire agus 
cliu Dhè. 

12 Ach is àill leam, bhràith- 
re, fios a bhi agaibh, na nithe 
a tharladh dhomhsa, gur mò 
a dh'èirich leo an soisgeul a 
chur air aghaidh : 

13 lonnus gu bheil mo 
gheimhleansa ann an Criosd 
iomraideach anns an lìichairt 
uile, agus anns gach àit eile ; 

14 Agus gu bheil mòran do 
nabràithribh 's aii Tighearn a' 
gabhail misnich o m' gheimh- 
libh, leis an tuilleadh mòr- 
dhànachd a' labhairt an fhoc- 
ail gun eagal. 

15 Tha cuid gu dearbli a' 
searmonachadh Chriosd tre 
fharmad agus strì, agus cuid 
eile tre dheadh tlioil. 

16 Tha aon dream a' sear- 
monacliadh Chriosd tre chonn- 
spoid, cha-n ann gu trèibh- 
dhireach, a' saoilsinn àmhghar 
a chur ri m' gheimhlibh-sa : 

17 Ach au dream eile o 
ghràdh, air dhoibh fios a bhi 
aca gu'n do chuireadh mise 
gu seasamh air son an t-sois- 
geil. 

18 Ciod ma ta? gidheadh 
air gach aon chor, co aca is 
ann an coslas a mhàin, no da 
rìreadh, tha Criosd air a shear- 
monachadh ; agus air a shon 
so tha mise a' deanamh gaird- 
eachais, seadh, agus ni mi 
^airdeacbas. 



19 Oir a ta fhios agam gu'n 
tig so chum slàinte dhomhsa 
tre bhur n-urnuigh-sa, agus 
tre fhrithealadh Spioraid losa 
Criosd, 

20 A rèir mo ro-dhùil, agus 
mo dhòchais, nach cuirear 
nàire orm ann an ni air bith, 
ach leis an uile dhànachd labh- 
airt, mar a ghnàth, gu'm bi 
Criosd a nis mar an ceudna 
air àrdachadh a'm' chorpsa, 
ma's ann tre bheatha no tre 
bhàs. 

21 Oir dhomhsa bhi beò is 
e sin Criosd, agus bàs fhaot- 
ainn is buannachd dhomh so. 

22 Ach ma's beò dhomh 
's an fheòil, 's e so toradh m' 
oibre : ach ciod d'an dean- 
ainn roghainn, cha-n fhios 
domh. 

23 Oir tha mi air mo theann- 
achadh eadar dhà ni,air dhomh 
bhi togarrach air siubhal, agus 
bhi maille ri Criosd ; oir is e 
so a's ro f hearr : 

24 Gidheadh, 's e mi dh'- 
f hantuinn 's an fheòil a's feum- 
aile dhuibhse. 

25 Agus air dhomh bhi 
cinnteach dheth so, tha fhios 
agam gu'm fuirich mi agus 
gu'n còmhnuich mi maille 
ribh uile, chum bhur cursa 
air bhur n-aghaidh, agus chum 
gairdeachais a' chreidimh : 

26 Chum gu'm bi bhur 
gairdeachas ni's pailte ann an 
losa Criosd do m' thaobhsa, 
air son mi bhi a rìs a làthair 
maille ribh. 

27 A mhàin caithibh bhur 
beatha gu cubhaidh do shois- 



CAIB. II. 



383 



geul Chriosd : chum cò aca a 
thiof mi ao^us a chi mi sibh, no 
a bhios mi as làthair, gu'n 
cluinn mi mu 'ur timchioll, 
gu bheil sibh a' seasamh gu 
daingean ann an aon spiorad, 
le aon inntinn, a' gleacadh le 
chèile air son creidimh an t- 
soisgeil ; 

28 Gun gheilt ann an ni 
sam bith oirbh o bhur naimh- 
dibh : ni a ta dhoibh-san 'n a 
chomhara cinnteach air sgrios, 
ach dhuibhse air slàinte agus 
sin o Dhia. 

29 Oir thiodhlaiceadh 
dhuibhse air son Chriosd, 
cha-n e mhàin creidsinn ann, 
ach mar an ceudna fulang air 
a shon ; 

30 Air dhuibh an còmhrag 
ceudna bhi agaibh a chunnaic 
sibh annamsa, agus a tha sibh 
a nis a' cluinntinn a bJii annam. 

CAIB. II. 

UIME sin ma tha comh- 
fhurtachd air bith ann 
an Criosd, ma tha sòlas air 
bith gràidh, ma tha comh- 
chomunn air bith an Spioraid, 
ma tha truas air bith agus 
tròcaire : 

2 Coimhlion&ibh mo ghaird- 
eachas, gu'm bi sibh a dh'aon 
inntinn, a dh'aon ghràdh, a 
dh'aon toil, a dh'aon bhreith- 
neachadh. 

3 Na deanar aon ni tre 
chonnspoid, no tre ghlòir 
dhìomhain, ach ann an irios- 
lachd inntinn measadh gach 
aon gur fearr neach eile na e 
fèin. 



4 Na seallaibh gach aon air 
na nithibh sin a bhuineas da 
fèin, ach gach aon air na nith- 
ibh a bhuineas do dhaoinibh 
eile mar an ceudna. 

5 Uime sin biodh an inn- 
tinn cheudna annaibh-sa, a 
bha 'an losa Criosd : 

6 Neach air bhi dha ann 
an cruth Dhè, nach do mheas 
e 'n a reubainn e fèin bhi 
comh-ionann ri Dia : 

7 Ach chuir se e fèin ann 
an dìmeas, a' gabhail air fèin 
cruth seirbhisich, air a dhean- 
amh ann an coslas dhaoine : 

8 Agus air dha bhi air 
fhaghail ann an cruth mar 
dhuine, dh'irioslaich se e fèin, 
agus bha e vimhal gu bàs, 
eadhon bàs a' chroinn-cheus- 
aidh. 

9 Air an aobhar sin dh'àrd- 
aich Dia e gu ro àrd mar an 
ceudna, agus thug e dha ainm 
os ceann gach uile ainme : 

10 Chum do ainm losa 
gu'n lùbadh gach glùn, do 
nitJiibJi a ta air nèamh, agus do 
nitJiibJi a ta air thalamh, agus 
do nitJiibJi a ta fo 'n talamh ; 

11 Agus gu'n aidicheadh 
gach teangadh gur e losa 
Criosd an Tighearn, chum 
glòire Dhè an Athar. 

12 Uime sin, a mhuinntir 
mo ghràidh, mar a bha sibh 
ùmhal a ghnàth, cha-n e a 
mhàin a'm' làthair-sa, ach ni's 
ro mhò as mo lathair, làn-oib- 
richibh bhur slàinte fèin le 
h-eagal agus ball-chrith. 

13 Oir is e Dia a dh'oib- 
richeas annaibh, araon an toil 



384 



PHILIPIANACH. 



a^^us an gnìomh a rèir a 
dheadh-ghean fèin. 

14 Deanaibh na h-uile nithe 
g'un ghearan, agus gun deas- 
boireacbd : 

15 Chumgu'm bi sibh neo- 
choireach, agus neo-chronail, 
'n 'ur cloinn do Dhia, neo- 
lochdacii, am meadbon gineal- 
aich fhiair agus chrosda, 
measg am bheil sibhse a' deal- 
rachadli mar lòchrain sholuis 
san t-saoghal ; 

16 A' cumail a mach foc- 
ail na beatha ; chum gu'n dean 
mise uaill ann an là Chriosd, 
do bhrlgh nach do ruith mi 
gu dìomdain, agus nach do 
shaothraich mi gu dìomhain. 

1 7 Seadh agus ma dh'ìobrar 
mi air ìobairt agus seirbhis 
fhollaiseach bhur creidimh-sa, 
tha aoiblmeas orm, agus tha 
mi a' deanamh gairdeachais 
maille ribhse uile. 

18 Air an dòigh cheudna 
biodh aoibhneas oirbhse, agus 
deanaibh gairdeachas maille 
riumsa. 

19 Ach a ta dòchas agam 
anns an Tighearn losa, Timo- 
teus a chur gu goirid do 'ur 
n-ionnsuidh, chum gu'm bi 
mise mar an ceudna ann an 
deadh mhisnich, air dhomh 
fios fhaotainn ciod is cor 
dhuibhse. 

20 Oir cha-n 'eil duine air 
bith agam comh-ionann inn- 
tinn ris-san, air am bi cùram 
nan nithe a bhuineas dhuibhse 
gu dùraclidach. 

21 Oir tha na h-uile ag iarr- 
aidh nan nithe a bhuineas 



doibh fèin, cha-n iad na nithe 
a bhuineas do losa Criosd. 

22 Ach is aithne dhuibh a 
dhearbhadhsan, mar mhac d'a 
athair, gu'n d'rinn e seirbhis 
maille riumsa anns an t-sois- 
geul. 

23 Uime sin tha dùil agam 
esan a chur do ''ur n-ionmuidh 
air ball, co luath as a chi mi 
ciod is cor dhomh fèin. 

24 Ach tha earbsa agam 
anns an Tighearn, gu'n tig 
mi fèin do 'ur n-ionnsuidh 
gu h-aithgearr mar an ceud- 
na. 

25 Gidheadh mheas mi gu'm 
b'fheumail Epaphroditus mo 
bhràthair, agus mo chomh- 
oibriche, agus mo chomli- 
shaighdear, ach bhur teachd- 
air-sa, agus an ti a fhritheil 
do m' uireasbhuidh, a chur do 
'ur n-ionnsuidh. 

26 Oir bhadèidh mhòraige 
oirbh uile, agus bha e làn 
tuirse, do bhrìgh gu'n cuala 
sibhse gu'n robh e tinn. 

27 Agus gu geimhin bha e 
tinn fagus do'n bhàs : gidh- 
eadh rinn Dia tròcair air ; a- 
gus cha b'ann airsan a mhàin, 
ach ormsa mar an ceudna, 
chum nach biodli doilgheas 
air muin doilgheis orm. 

28 Uime sin bu togarraiche 
a chuir mi do ^ur n-ionnsuidh 
e, chum air dhuibli fhaicinn a 
rìs, gu'm biodh aoibhneas 
oirbh, agus gu'm bu lughaid 
mo dhoilgheassa. 

29 Air an aobhar sin gabh- 
aibh ris 's an Tighearn leis an 
uile aoibhneas, agus biodh 



CAIB. III. 



385 



meas niòr agaibh air an leith- 
idibh sin : 

30 Do bhrìgh air son oibre 
Chriosd gu robh e dlùth do'n 
bhàs, agus nach robh suim 
aige d'a bheatha fèin, chum 
gu'n deanadh e suas uireas- 
bhuidh bhur seirbhis-sa do m' 
thaobhsa. 

CAIB. III. 

OS bàrr, mo bhràithre, dean- 
aibh gairdeachas 's an 
Tighearn. Gu deimhin cha 
leasg leamsa na nithe ceudna 
a sgrìobhadh do bhur n-ionn- 
suidh, ach dhuibhse tha so 
tearuinnte. 

2 Bithibh air bhur faicill o 
mhadraibh, bithibh air bhur 
faicill dhroch luchd-oibre, 
coimhidibh sibh fèin o'n 
chomh-ghearradh. 

3 Oir is sinne an timchioll- 
ghearradh, a ta 'deanamh aor- 
aidh do Dhia 's an Spiorad, a- 
gus a' deanamh gairdeachais 
ann an losa Criosd, agus nach 
'eil a'cur muinghin 's an f heòil : 

4 Ged dh'fheudainn-sa mar 
an ceudna muinghin bhi agam 
's an fheòil. Ma shaoileas aon 
neach eile gu'm feud e muingh- 
in a chur 's an f heòil, is mò na 
sin a dJi'fheiidas mise : 

5 Air mo thimchioll-ghearr- 
adh air an ochdamh là, do 
chinneach Israeil, do thrèibh 
Bheniamin, a'm' Eabhruidh- 
each do na h-Eabhruidhich ; 
a rèir an lagha, a'm' Phairis- 
each ; 

6 A thaobh eud, a' dean- 
amh geur-leanmliuinn air an 



eaglais ; a rèir na fìreantachd 
a ta 's an lagh, neo-choireach. 

7 Ach na nithe a bha 'n am 
buannachd dhomh, mheas mi 
iad sin'n ancallair sonChriosd. 

8 Seadh gun amharus, agus 
tha mi a' meas nan uile nithe 
'n an call, air son ro-òirdlieirc- 
eis eòlais losa Criosd mo 
Thighearna: air son an d' 
fhuiling mi call nan uile nithe, 
agus tha mi a' meas gur aol- 
ach iad chum gu cosnainn 
Criosd, 

9 Agus gu faighear annsan 
mi, gun m'fhìreantachd fèin 
agam, a ta o'n lagh, ach an 
fhireantacJid sin a ta trechreid- 
imh Chriosd, an fhìreantachd 
a ta o Dhia tre chreidimh : 

10 Chum eòlas a bhi agam 
airsan, agus air cumhachd 'ais- 
eirigh-san, agus air comh- 
chomunn 'fhulangais, air bhi 
dhomh air mo chur ann an 
coslas crutha r'a bhàs ; 

11 Dh'fheuchainn am feud- 
ainn air aon chor teachd chum 
aiseirigh nam marbh. 

12 Cha-n e gu'n d'ràinig mi 
cheana, no gu blieil mi cheana 
foirfe : ach tha mi a' leant- 
uinn, dh'fheuchainn am faigh 
mi greim do'n ni sin fèin air 
swi an do ghabhadh greim 
dhiom le losa Criosd. 

13 A bhràithre, cha-n 'eil 
mi a' meas gu'n do ghlac mi 
greim : ach aon ni a ta vii a' 
deanamJi, air dhomh na nithe 
a ta air mo c\\\A a dhìchuimh- 
neachadh, agus bhi 'g am shìn- 
eadh fèin chum nan nithe a ta 
romliam, 

2 B 



386 



PHILIPIANACH. 



14 Tha mi a' dian-ruith dh'- 
ionnsuidh a' chomhara, chum 
duaise àrd-ghairme Dhè ann 
an losa Criosd. 

15 Uime sin mheud dhinne 
's a ta diongmhalta, biodh an 
inntinn so againn : agus ma 
tha sibh ann an ni sam bith air 
atharrachadh inntinn, foillsich- 
idh Dia an ni so fèin duibh. 

16 Gidheadh, an ni air an 
d'ràinig sinn a cheana, gluais- 
eamaid a rèir aoin riaghailt, 
bitheamaid a dh'aon inntinn. 

17 A bhràithre, bithibh-sa 
le chèile 'n 'ur luchd-lean- 
mhuinn ormsa, agus thugaibh 
an aire dhoibh-san a tha gluas- 
ad air an dòigh sin, mar a ta 
sinne 'n ar n-eisempleir ag- 
aibh. 

18 (Oir a ta mòran a' gluas- 
ad, mu'n dubhairt mi gu minic 
ribh, agus mu'm bheil mi nis, 
eadhon a' gul, ag ràdh ribh, 
()ur naimhdean iad do chrann- 
ceusaidh Chriosd : 

19 D'an deireadh bhi air an 
sgrios, d'an dia am brù. ; agus 
aig am bheil an glòir 'n an 
iiàire, aig am bheil an aire air 
nithibh talmhaidh.) 

20 Oir a ta ar caithe-beatha- 
ne air nèamh, an t-ionad as 
am bheil dùil againn fòs ris 
an t-Slànuighear, an Tighearn 
losa Criosd ; 

21 A chruth-atharraicheas 
ar corp dìbhdh, chum gu'n 
deanar e comh-chosmhuil r'a 
chorp glòrmhor fèin, a rèir an 
oibreachaidh leis am bheil e 
coniasach air na h-uile nithe a 
chur fo cheaimsal fèin. 



CAIB. VI. 

UIME sin, mo bhràithre 
gràdhach agus air am 
bheil mo dhèidh, m' aoibhneas 
agus mo chrììn, seasaibh mar 
so gu daingean san Tighearn, 
a mhuinntir mo ghràidh. 

2 Tha mi a' guidhe air Eu- 
odias, agus tha mi a' guidhe 
air Sintiche, iad a bhi dh'aon 
inntinn san Tighearn. 

3 Agus tha mi ag iarraidh 
ortsa mar an ceudna, a chom- 
panaich dhìleis, dean còmh- 
nadh ris na mnàibh sin a rinn 
saothair maille riumsa 's an 
t-soisgeul, maille ri Clemens, 
agus a' chuid eile do m' 
chomh-oibrichibh, aig am bheil 
an ainmean ann an leabhar na 
beatha. 

4 Deanaibh gairdeachas 's an 
Tighearn a ghnàth: a rìs a ta 
mi ag ràdh, Deanaibh gaird- 
eachas. 

5 Biodh bhur measarrachd 
follaiseach do na h-uile dhaoin- 
ibh. Tha 'n Tighearn am 
fagus. 

6 Na biodh ro-chùram ni 
sam bith oirbh : ach anns gaeh 
uile ni le h-urnuigh agus as- 
luchadh maille ri breith-buidh- 
eachais, biodh bhur n-iarrtuis 
air an deanamh aithnichte do 
Dhia. 

7 Agus coimhididh sìth 
Dhè a ta thar gach uile 
thuigse, bhur cridhe agus bhur 
n-inntinn ann an losa Criosd. 

8 Fa dheoidh, a bhràithre, 
ge b'e nithe ta fìor, ge b'e 
nithe ta urramach, ge b'e 
nithe ta ceart, ge b'e nithe ta 



CATB. IV. 



387 



fìor-ghlan, ge b'e nithe ta ion- 
ghràidh, ge b'e nithe ta ion- 
niholta ; ma tha deadh-bheus 
air bith ann, ma tha moladh 
air bith ann, smuainichibh air 
na nithibh sin. 

9 Na nithe sin araon a 
dh'fhòghluim, agus a ghabh 
sibh, agus a chual agus a 
chunnaic sibh annamsa, dean- 
aibh : agus bithidh Dia na 
sìthe maille ribh. 

10 Ach rinn mi gairdeachas 
gu mòr san Tighearn do bhrìgh 
gu'n d'ath-ùraicheadh nis fa 
dheireadh bhur cviram umam- 
sa ; ni mar an ceudna anns an 
robh sibh cùramach, ach cha 
robh cothrom agaibh. 

11 Cha-n e gu bheil mi a' 
labhairt a thaobh uireasbh- 
uidh : oir dh'fhòghluim mi, 
ge b'e staid 'am bheil mi, bhi 
toilichte. 

12 Is aithne dhomh bhi ìosal, 
agus is aithne dhomh mar an 
ceudna pailteas a mhealtuinn : 
anns gach àit, agus anns na 
h-uile nithibh theao-aiso:eadh 
mi, araon a bhi sàthach agus 
ocrach, araon pailteas a sheal- 
bhachadh agus uireasbhuidh 
fhulang. 

13 Is urrainn mi na h-uile 
nithe a dheanamh tre Chriosd, 
a neartaicheas mi. 

14 Gidheadh, is maith a 
rinn sibh gu'n do chomh- 
phàirticli sibh ri m' thrioblaid. 

15 Agus a nis biodh fhios 



agaibh Philipìanacha, ann 
an toiseach an t-soisgeil, 'n uair 
a dh'fhàg mi Macedonia, nach 
do roinn eaglais air bith rium- 
sa, thaobh tabhairt agus gabh- 
ail, ach sibhse a mhàin. 

16 Oir eadhon ann an Te- 
salonica chuir sibh aon uair a- 
gus a rìs a m' ionnsuidh leas- 
achadh do m' uireasbhuidh. 

17 Cha-n e gu bheil mi ag 
iarraidh tabhartais : ach a ta 
mi ao- iarraidh toraidh a bhios 
pailte chum bhur cunntais-sa. 

18 Ach a ta mi sealbhach- 
adh nan uile nithe, agus tha 
pailteas agam : lìonadh mi, air 
dhomh na nithe fhaotainn 
o Epaphroditus a chuireadh 
uaibh-sa, fàile deadh-chùbh- 
raidh, ìobairt thaitneach, anns 
am bheil tlachd aig Dia. 

19 Ach leasaichidh mo 
Dhiasa bhur n-uireasbhuidh 
uile, a rèir a shaoibhreis ann 
an glòir, tre losa Criosd. 

20 A nis do Dhia agus ar 
n-Athair-ne gu robh glòir gu 
saoghal nan saoghal. Amen. 

21 Cuiribh fàilte air gach 
uile naomh ann an losa Criosd. 
Tha na bràithrean a tha mail)'^ 
rium, a' cur fàilte oirbh. 

22 Tha na naoimh uile a' 
cur fàilte oirbh, gu h-àraidh 
iadsan a tha do theaghlach 
Cheasair. 

23 Gràs ar Tighearna losa 
Criosd gu robh maille ribh 
uile. Amen. 



388 



LiTiR AN ABSTOIL PHOIL chum nan 
COLOSIANACH. 



CAIB. I. 

POL abstol losa Criosd tre 
thoil Dè, agus Timoteus 
ar bràthair, 

2 Chum nan naomh agus 
nam bràthar dìleas ann an 
Criosd, a tha ann an Colose : 
Gràs gii robh dhuibh, agus 
sìth o Dhia ar n-Athair, agus 
o n Tighearn losa Criosd. 

3 Tha sinn a' toirt buidh- 
eachais do Dhia, agus Athair 
ar Tighearna losa Criosd, a' 
sìor-dheanamh urnuigh air 
bhur sonsa ; 

4 chuala sinn iomradh 
bhur creidimh ann an losa 
Criosd, agus bhiir gràidh do 
na naomhaibh uile ; 

5 Air son an dòchais a ta 
air a thasgaidh fa 'ur comhair 
air nèamh, air an cuala sibh 
iomradh roimh ann am focal 
fìrinn an t-soisgeil : 

6 A thàinig do 'ur n-ionn- 
suidh-sa, mar anns an t-saogh- 
al uile ; agus a tha 'toirttoraidh 
uaith, mar a ta e deanamh mar 
an ceudna 'n 'ur measgsa, o'n 
là anns an cuala sibh e, agus 
san d'fhuair sibh eòlas air gràs 
Dhè ann am fìrinn. 

7 A rèir fòs mar a dh'- 
fhòghluim sibh o Epaphras 
ar comh-sheirbhiseach gràdh- 
ach-ne, a tha air bhur sou- 
sa 'n a mhinisteir dìleas do 
Chriosd ; 

8 A chuir an cèill dhuinne 



mar an ceudna bhur gràdhsa 
anns an Spiorad. 

9 Air an aobhar so, cha-n 
'eil sinne mar an ceudna a' 
sgur, o'n là a chuala sinn e, do 
dheanamh urnuigh air bhur 
sonsa, agus a ghuidheadh 
gu'm biodh sibh air bhur lìon- 
adh le eòlas a thoile, 's an uile 
ghliocas agus thuigse spiorad- 
ail ; 

10 Chum gu'n gluaiseadh 
sibh gu cubhaidh do'n Tigh- 
earn chum gach uile thoil- 
eachaidh, a' toirt toraidh 
uaibh s' an uile dheadh obair, 
agus a' fàs ann an eòlas Dè ; 

11 Air bhur neartachadh 
leis an uile neart a rèir a 
chumhachd ghlòrmhoir-san, 
chum an uile fhoighidin a- 
gus fhad-fhulangais maille ri 
gairdeachas ; 

12 A' tabhairt buidheachais 
do'n Athair, a rinn sinne iom- 
chuidh chum bhi 'n ar luchd- 
comh-pairt do oighreachd nan 
naomh s' an t-solus : 

13 A shaor sinn o chumh- 
achd an dorchadais, agus a 
dh'atharraich sinn chum rìogh- 
achd Mic a ghràidh-san : 

14 Anns am bheil againn 
saorsa tre 'fhuil-san, eadhon 
maitheanas nam peacadh ; 

15 Neach a's e ìomhaigh 
an Dè neo-fhaicsinnich, ceud- 
gliin a' chruthachaidh uile : 

IG Oir is ann leis-san a 



CAIB. 1. 



889 



chrutliaiclieadh na h-uile nithe 
a ta air nèamh, agus a ta air 
talamh, faicsinneach agus neo- 
f haicsinneach, ma's àrd-chaith- 
richean iad, no tighearnais, no 
uachdaranachda, no cumh- 
achda ; is ann leis-san agus 
air a shonsan a chruthaich- 
eadh na h-uile nithe : 

17 Agus tha esan roimh na 
h-uile nithibh, agus trìd-san 
tha na h-uile nithe a comh- 
sheasamh. 

18 Agus is e ceann a'chuirp, 
eadhon na h-eaglais : neach a's 
e an toiseach, an ceud-ghin o 
na marbhaibh ; chum gu'm 
biodh aige àrd-cheannas anns 
na h"UÌle. 

19 Oir b'e deadh thoil an 
Athar, gu'n còmhnuicheadh 
gach uile iomlanachd annsan ; 

20 Agus gu'm biodli na 
h-uile air an deanamh rèidh ris 
fèin trìd-san, air dha sìth a 
dheanamh tre fhuil a chroinn- 
cheusaidh-san ; trìd-san a ta 
mi ag ràdh, ma's nithe iad a 
ta air talamh, no nithe a ta 
air nèamh. 

21 Agus sibhse a bha uair- 
èigin'n 'ur coimhich, agus 'n'ur 
naimhdibh ann bhur n-inntinn 
thaobh dhroch oibre, nis rinn 
e rèidh ris fèin. 

22 Ann an corp 'fheòla fèin 
tre'n bhàs, chum sibhse a chur 
naomha, agus neo-lochdach, 
agus neo-choireach, 'n a làth- 
air-san : 

23 Ma dh'fhanas sibh anns 
a' chreidimh bunaiteach agus 
daingean, gun bhi air bhur 
n-atharrachadh o dhòchas ani 



t-soisgeil, a chuala sibh, agus 
a shearmonaicheadh do gach 
uile chreutair a ta fuidh 
nèamh ; air an d'rinneadh mise 
Pòl a'm' mhinisteir. 

24 Tha mi nis a' deanamh 
gairdeachais ann am fhulang- 
asaibh air bhur sonsa, agus a' 
coimhhonadh mheud 's a ta 
dhèidh-làimh do àmhgharaibh 
Chriosd ann am fheòil, air son 
'a chuirp-san, eadhon na h-eag- 
lais : 

25 D'an d'rinneadh mise 
a'm' mhinisteir, a rèir stiùbh- 
ardachd Dhè, a thugadh dhomh 
air bhur sonsa, a choimhlion- 
adh focail Dè ; 

26 Eadhon an rùn-dìomhair 
a bha folaichte o na linnibh, 
agus o na ginealachaibh a 
chaidh seachad, ach a nis a tha 
air fhoillseachadh d'a naorah- 
aibh-san : 

27 Da'm bu toil le Dia 
fhoillseachadh ciod e saoibh- 
reas glòire an rùin-dìomhair 
so am measg nan Cinneach ; 
neach a s e Criosd annaibh-sa, 
dòchas na glòire ; 

28 Neach a ta sinne a' sear- 
monachadh, a' toirt rabhaidh 
do gach duine, agus a' teag- 
asg gach uile dhuine anns an 
uile ghliocas; chum gu nochd 
sinn gach uile dhuine 'n a làth- 
air-san iomlan ann an losa 
Criosd : 

29 An ni chum am bheil 
mise mar an ceudna a' saoith- 
reachadh, a' deanamh sbairn 
a rèir 'oibreachaidh-san, a tha 
'g oibreachadli annam gu 
icurahachdach. 



390 



COLOSIANACH. 



CAIB. II. 

OIR b'àill leam fios a bhi 
agaibh ciod e meud mo 
chòmhraig air bhur sonsa, a- 
gus air son na dream a ta ann 
an Laodicea, agus air son a 
mheud nach fhaca m'aghaidh 
anns an fheòil : 

2 lonnus gu'm faigheadh an 
cridhe sòlas, air dhoibh bhi 
air an dliìth-cheangal r'a chèile 
ann an gràdh, agus chum 
uile shaoibhreis an làn dearbh- 
bheachd tuigse, chum eòlais 
rùin-dìomhair Dhè, eadhon an 
Athar, agus Chriosd ; 

3 Anns am bheil uile ion- 
mhais a' ghliocais agus an 
eòlais folaichte. 

4 Agus so a ta mi ag ràdh, 
air eagal gu mealladh neach 
air bith sibh le briathraibh 
tairngeach. 

5 Oir ged tha mi uaibh 's an 
fheòil, gidheadh a ta mi maille 
ribli 's an Spiorad, a' deanamh 
gairdeachais agus a' faicinn 
bhur n-orduigh, agus seas- 
mhachd bhur creidimh ann 
an Criosd. 

6 Uime sin mar a ghabh 
sibh do 'ur n-ionnsuldh an 
Tighearn losa Criosd, gluais- 
ibh ann : 

7 Air dhuibh bhi air bhur 
freumhachadh agus air bhur 
togail suas annsan, agus air 
bhurdaingneachadh 'sa'chreid- 
imh,a rèir mar a theagaisgeadh 
sibh, a' meudachadh ann le 
breith-buidheachais. 

8 Thugaibh an aire nach 
dean neach air bith foirneart 
oirbh tre fheallsanachd agus 



mealltaireachd dhìomhain, a 
rèir beul-aithris dhaoine, a rèir 
ceud-thoiseacha an t-saoghail, 
aguscha-n ann a rèir Chriosd: 

9 Oir annsan tha uile iom- 
lanachd na diadhachd a' gabh- 
ail còmlinuidh gu corporra. 

10 Agus tha sibhse coimh- 
lionta annsan, neach a's e 
ceann gach uile uachdaranachd 
agus chumhachd ; 

11 Anns ani bheil sibh mar 
an ceudna air bhur timchioll- 
ghearradh leis an timchioll- 
ghearradh nach d'rinneadh le 
làmhaibh, ann an cur dhibh 
cuirp pheacanna na feòla, le 
timchioll-ghearradh Chriosd : 

12 Air dhuibh bhi adhlaicte 
maille ris ann am baisteadh, 
anns am bheil sibh mar an 
ceudna air bhur togail suas 
maille ris tre chreidimh oib- 
reachaidh Dhè, a thog suas 
esan o na marbhaibh. 

13 Agus sibhse a bha marbh 
'n 'ur n-euceartaibh agus ann 
an neo-thimchioll-ghearradh 
bhur feòla, bheothaich e maille 
ris, a' maitheadh dhuibh nan 
uile euceart ; 

14 A' dubhadh a mach 
làmh-sgrìobhaidh nan orduigh- 
ean do ar taobh-ne, a bha 'n ar 
n-aghaidh, agus thug e as au 
t-slighe i, air dha a sparradh 
ri a chrann-ceusaidh-san : 

1 5 Air dha uachdaranachd- 
an agus cumhachdana chreach- 
adh, rinn e ball-sampuill diubh 
gu follaiseach, a' deanamh 
buaidh-chaithreim os an ceann 
iYen-chrann ud fèin. 

16 Uime sin natugadh 



CATB. III. 



391 



neach breth oirbh air son bìdh, 
no dibhe, no thaobh là feille, 
no ffealaich nuaidhe, no shàb- 
aide : 

17 A ta 'n an sgàile air na 
nithibh a ta ri teachd ; ach is 
le Criosd an corp. 

18 Na mealladh aon neach 
bhur duais uaibh le irioslachd 
thoileil, agus aoradh do aing- 
libh, a' foirneadh a steach gu 
dàna chuni nan nithe nach fac 
e, gu dìomhain air a shèideadh 
suas le 'inntinn fheolmhoir 
fèin ; 

19 Agus gun an ceann a 
chumail, o'm bheil an corp 
uile, air dha bhi air a bheath- 
achadh tre altaibh agus bhann- 
aibh, agus air a dhlùth-cheang- 
al r a chèile, a' fàs le fàs Dè. 

20 Uime sin ma fhuair sibh 
bàs maille ri Criosd o cheud 
thoiseachaibh an t-saoghail, 
c ar son, mar dhaoine a ta beò 
's an t-saoghal, a tha sibh fuidh 
orduighibh, 

21 (Na bean ri, na blais, 
na làimhsich ; 

22 Nithe a thèid uile a 
neo-ni le'n gnàthachadh,) a 
rèir àitheantan agus teagasga 
dhaoine ? 

23 Nithe gun amharus aig 
am bheil samliladh gliocais 
anii an aoradh fèin thoile agus 
irioslachd, agus mi-chaomh- 
nadh a 'chuirp, cha-n ann 'an 
urram sam bith chum sàsach- 
aidh na feòla. 

CAIB. III. 

UIME sin ma dh'èirich 
sibh maille ri Criosd, 



iarraibh na nithe a ta shuas, 
far am bheil Criosd 'n a shuidhe 
aig deas làimh Dhè. 

2 Suidhichibh bhur n-aigne 
air na nithibh a ta shuas, agus 
cha-n ann air na nithibh a ta 
air an talamh. 

3 Oir a ta sibh marbh, agus 
tha bhur beatha folaichte 
maille ri Criosd ann an Dia. 

4 'N uair a dh'fhoillsichear 
Criosd, neach a's e ar beatha- 
ne, an sin bithidh sibhse mar 
an ceudna air bhur foillseach- 
adh maille ris ann an glòir. 

5 Uime sin claoidhibh bhur 
buill a ta air an talamh, strìop- 
achas, neòghloine, fonn-coll- 
aidh, ana-mianna, agus sannt, 
ni a's ìodhol-aoradh : 

6 Nithe air son am bheil 
fearg Dhè a' teachd air cloinn 
na h-eas-ùmhlachd. 

7 Anns an robh sibhse mar 
an ceudna a' gluasad uair- 
èigin, 'n uair a bha sibh a' 
caitheadh bhur beatha 'n am 
measg. 

8 Ach a nis cuiribh-sa uaibh 
na nithe so uile ; fearg, corr- 
uich, mì-run, toibheum, cainnt 
shalach as bhur beul. 

9 Na deanaibh breug d'a 
chèile, do bhrìgh gu'n do 
chuir sibh dhibh an seann 
duine maille r'a ghnìomhar- 
aibh, 

10 Agus gu'n do chuir sibh 
umaibh an duins nuadh, a tha 
air ath-nuadhachadh ann an 
eòlas, a rèir ìombaigl> an ti a 
chruthaich e. 

11 Far nach 'eil Greugach 
no ludhach, timchioll-ghearr- 



392 



COLOSIANACH. 



adh, no neo-thimcliioll-ghearr- 
adh, duine borb, Sitianach, 
daor no saor : ach is e Criosd 
na h-uile, agus anns na h- 
uile. 

12 Uime sin cuiribh-sa um- 
aibh, (mar dhaoine taghta Dhè, 
naomha agus ionmhuinn,) inn- 
igh thròcaire, caomhalachd, 
irioslachd inntinn, macantas, 
fad-f hulangas ; 

13 A' giùlan le chèile, agus 
a' maitheadh d'a chèile, ma 
tha cùis ghearain aig neach an 
aghaidh neach : mar a thug 
Criosd maitheanas dhuibhse, 
mar sin deanaibh-sa mar an 
ceudna. 

14 Agus thar na nithibh so 
uile, cuiribh umaibh gràdh, ni 
a's e coimhcheangal na foir- 
feachd. 

15 Agus biodh sìth Dhè a' 
riaghladh ann bhur cridhe, 
chum am bheil sibh mar an 
ceudna air bhur gairm ann an 
aon chorp ; agus bithibh taing- 
eil. 

16 Gabhadh focal Chriosd 
còmhnuidh annaibh gu saoibh- 
ir 's an uile ghliocas, a' teagasg 
agus a' comhairleachadh a 
chèile lesahnaibh,agus laoidh- 
ibh, agus dànaibh spioradail, 
a' deanamh ciuil, do'n Tigh- 
earn le gràs ann bhur cridhe. 

17 Agus gach ni air bith a 
ni sibh ann am focal no ann 
an gnìomh deanaibh iad uile 
ann an ainm an Tighearna 
losa, a' toirt buidheachais do 
Dhia, eadhon an t-Athair trìd- 
san. 

18 A mhnài, bithibh ùmh- 



al do 'ur fearaibh fèin, mar is 
cubhaidh, anns an Tighearn. 

19 Fheara-pòsda,gràdhaich- 
ibh bhur mnài, agus na bith- 
ibh searbh 'n an aghaidh. 

20 Achlann, bithibh ùmhal 
do 'ur pàrantaibli anns na h- 
uile nithibh : oir a ta so tait- 
neach do'n Tighearn. 

21 Aitbriche, na brosnuich- 
ibh bhur clann chum feirge, air 
eagal gu'n caill iad am mis- 
neach. 

22 A sheirbhiseacha, bith- 
ibh ùmhal do 'ur maighstiribh 
a rèir na feòla, anns na h-uile 
nitliibh ; cha-n ann le seirbhis- 
sùl, mar dhream a ta toileach- 
adh dhaoine,ach ann an trèibh- 
dhireas cridhe, ann an eagal 
Dè: 

23 Agus ge b'e air bith ni 
a ni sibh, deanaibh o bhur 
cridhe e mar do'n Tighearn, 
agus cha-n ann do dhaoinibh ; 

24 Air dhuibh fios a bhi ag- 
aibh, gu'm faigh sibh o'n 
Tighearn duais na h-oigh- 
reachd : oir is ann do'n Tigh- 
earn Criosd a tha sibh a' dean- 
amh seirbhis. 

25 Ach an ti a ni eucoir, 
gheibh e toilUeanas na h-eu- 
corach a rinn e : agus cha-n 
'eil leth-bhreth ann. 

CAIB. IV. 

AMHAIGHSTIREAN, 
thugaibh do 'ur seirbhis- 
ich an ni sin a tha ceart agus 
cothromach, air dhuibh fios a 
bhi agaibh gu bheil agaibh 
fèin maighstir mar an ceudna 
air nèamh. 



CAIB. IV. 



2 Buanaichibli ann an urn- 
iiigh, a' deanamh faire innte 
le breith-buidheachais ; 

3 Ag urnuigh mar an ceud- 
na air ar son-ne, chum gu 
fosgladh Dia dhuinn dorus na 
h-ùr-labhraidh, a chur an cèill 
rùin-dìomhair Chriosd, air son 
am bheil mise ann an cuibh- 
reachaibh : 

4 Chum gu foillsich mi e, 
mar is còir dhomh labhairt. 

5 Gluaisibh ann an gliocas 
thaobh na dream sin a ta an 
leth muigh, ag ath-cheannach 
na h-aimsir. 

6 Biodh bhur còmhradh a 
ghnàth ann an gràs, air a 
dheanamh blasda le salann, 
chum gu'm bi fhios agaibh 
cionnus is còir dhuibh gach 
neach a fhreagairt. 

7 Foillsichidh Tichicus, 
bràthair gràdhach, agus mi- 
nisteir dìleas, agus comh-sheir- 
bhiseach'san Tighearn,gach ni 
dhuibh mu m' thimchiollsa : 

8 A chuir mi do 'ur n-ionn- 
suidh chum na crìche so fèin, 
gu'm biodh fìos bhur staide-sa 
aige, agus gu'n tugadh e 
comhfhurtachd do 'ur cridh- 
eachaibh. 

9 Maille ri Onesimus, bràth- 
air dìleas agus gràdhach, a tha 
dhibh fèin. Ni iad aithnichte 
dhuibh na h-uile nithe a tha 
an so. 

10 Tha Aristarchus mo 
chomh-phriosanach a' cur 
fàilte oirbh, agus Marcus, 
mac peathar do Bharnabas, 
(mu'n d'fhuair sibh àitheanta; 
ma thig e do 'ur n-ionnsuidh, 
gabhaibh ris ;) 



11 Agus losa, ris an abrar 
lustus, muinntir a tha do'n 
timchioll-ghearradh. '^S' iad 
sin a nihàin mo chomh-oib- 
richean chum rìoghachd Dhè, 
a bha 'n an comhfhurtachd 
dhomh. 

12 ThaEpaphras,athadhibh 
fèin, seirbhiseach Chriosd, a' 
cur failte oirbh, a ghnàth a' 
deanamh sbairn dhùrachdaich 
air bhur son ann an urnuigh- 
ibh, chum gu seas sibh foirfe, 
agus coimhlionta ann an uile 
thoil Dhè. 

13 Oirthami 'deanamh fian- 
uis dha, gu bheil aige mòr 
theas-ghràdh dhuibhse, agus 
dhoibh-san a tha ann an Lao- 
dicea, agus do'n mhuiuntir a 
tha ann an Hierapolis. 

14 Tha Lucas an 
gràdhach, agus Demas a' cur 
fàilte oirbh. 

15 Cuiribh fàilte air na 
bràithribh a tha ann an Lao- 
dicea, agus air Nimphas, agus 
air an eaglais a tlia 'n a thigh. 

16 Agus an uair a leughar 
an litir so 'n 'ur measgsa, thug- 
aibh fa'near gu'n leughar i 
ann an eaglais nan Laodicean- 
ach mar an ceudna ; agus gu'n 
leugh sibhse cuideachd an litir 
o Laodicea. 

17 Agus abraibh ri Archip- 
us, Thoir an aire do'n mhi- 
nistreileachd a f huair thu 's an 
Tighearn, gu'n coimhlion 
thu i. 

18 Fàilte uamsa Pòl le m' 
làimh fèin. Cuinihnichibh mo 
chuibhreacha. Gràs ffu rohh 
maille ribh. Amen. 



lèigh 



394 



Ceud Litir an ABSTOIL PHOIL chum nan 
TESALONIANACH. 



CAIB. L 

POL, agus Siluanus, agus 
Timoteus chum eaglais 
nan Tesalonianach, a tha ann 
an Dia an t-Athair, agus anns 
an Tighearn Tosa Criosd : gràs 
duibh, agus sìth o Dhia ar n- 
Athair, agus o'n Tighearn 
losa Criosd. 

2 Tha sinn a' toirt buidh- 
eachais do Dhia a ghnàth air 
bhur sonsa uile, a' toirt iom- 
raidh oirbh ann ar n-urnuigh- 
ibhne ; 

3 A' cuimhneachadh gun 
sgur obair bhur creidimh, a- 
gus saothair bhur gràidh, agus 
foighidin bhur dòchais 'n ar 
Tighearn losa Criosd, am fian- 
uis Dè, agus ar n-Athar-ne : 

4 Air dhuinn fios a bhi ag- 
ainn, a bhràithre gràdhaichte 
le Dia, air bhur taghadhsa. 

5 Oir cha d'thàinig ar sois- 
.geul-ne do 'ur n-ionnsuidh-sa 
ann am focal a mhàin, ach 
mar an ceudna ann an cumh- 
achd, agus anns an Spiorad 
naomh, agus ann am mòr làn- 
dearbhachd ; mar is aithne 
dhuibh ciod a' ghnè dhaoine 
bha annainn 'n ur measg air 
bhursonsa. 

6 Agus rinneadh sibh 'n 'ur 
luchd-ieanmhuinn oirnne, a- 
gus air an Tighearn, 'n uair a 
ghabh sibh ris an fhocal ann 
am mòr-àmhghar, le h-aoibh- 
neas an Spioraid naoimh : 



7 lonnus gu robh sibh 'n 'ur 
n-eisempleiribh dhoibh-san uile 
a tha 'creidsinn ann am Mace- 
donia, agus ann an Achaia. 

8 Oir uaibhse chaidh fuaim 
focail an Tighearna mach, 
cha-n ann a mhàin ann am 
Macedonia agus ann an Ach- 
aia, ach mar an ceudna anns 
gach àit, tha bhur creidimh 
ann an Dia air a sgaoileadh a 
mach, ionnus nach 'eil feum 
air sinne a labhairt ni air 
bith. 

9 Oir a ta iad fèin a' foill- 
seachadh mu ar timchioll-ne, 
ciod a' ghnè dol a steach a 
bha againn do 'ur n-ionnsuidh- 
sa, agus cionnus a phill sibh 
chum Dhè o ìodholaibh, a 
dheanamh seirbhis do'n Dia 
bheò agus fhior, 

10 Agus gu feitheamh r'a 
Mhac o nèamh, a thog e suas 
o na marbhaibh, eadhon losa 
a shaor sinne o'n fheirg a ta 
ri teachd. 

CAIB. IL 

OIR is aithne dhuibh fèin, 
a bhràithre, ar dol-ne a 
steach do 'ur n-ionnsuidh, 
nach robh e ann an dìomhan- 
as : 

2 Ach fòs air dhuinn ful- 
ang roimh, agus an dèigh ar 
maslachaidh ann am Philipi, 
mar is aithne dhuibh, bha 
dànachd againn ann ar Dia-ne 



CAIB. 11. 



395 



soisoeul Dè a labhairt ribhse 
ann am mòr-giileachd. 

3 Oir cha rohh ar n-earail- 
ne o mhealltaireachd, no o 
neòghloine, no ann an ceilg : 

4 Ach mar a mheasadb sinne 
le Dia iomchnidh gu'm biodh 
an soisgeul air earbsadh ruinn, 
is amhuil sin a labhramaid, 
cha-n ann mar dhream a tha 
'toileachadh dhaoine, ach Dhè, 
a tha 'dearbhadh ar cridh- 
eacha. 

5 Oir cha do gbnàthaich 
sinn uair air bith briatbra 
miodalach, mar is aithne 
dhuibb, no leithsgeul sainnt ; 
'5 e Dia ar fianuis : 

6 Ni mò dh'iarr sinn urram 
o dhaoinibb, no uaibhse, no o 
dhaoinibh eile, ged flieudam- 
aid ar trom a leagadh oirbhse, 
mar abstola Chriosd. 

7 Ach bha sinn caomh 'n 'ur 
measgsa, ambuil a dh'altrum- 
as banaltrum a clann fèin : 

8 Mar sin, air bhi dhuinne 
ro-dhèidheil oirbhse, bu toil- 
each leinn cha-n e mhàin soisg- 
eul Dhè a phàirteacbadh ribb, 
ach mar an ceudiia ar n-anama 
fèin, do bhrìgh gu robh sibh 
ro ionmhuinn leinn. 

9 Oir is cuimhne leibh, a 
bbràithre, ar saothair, agus ar 
sgìos-ne : oir air dhuinn bhi 
ri h-obair a db'oidhche agus 
a là, cbum nach cuireamaid 
trom air neacb sam bith ag- 
aibh, sbearmonaich sinn duibh 
soisgeul Dè. 

10 Is fianuisean sibhse, a- 
gus Dia, cia naomha, agus cia 
cothromach, agus neo-lochd- 



ach a ghiùlain sinne sinn fèin 
'n 'ur measgsa a ta 'creid- 
sinn : 

11 Mar is aithne dhuibh, 
cionnus a db'earailich sinn, 
agus a thug sinn combfhurt- 
achd, agus a chuir sinn impidh 
air gach aon agaibh fa letb, 
(mar a ni Atbair d'a chloinn,) 

12 Gu'n giuaiseadh sibh 
gu cubliaidh do Dhia, a ghairm 
sibli chum a rìoghachd agus a 
ghlòire fèin. 

13 Uime sin a ta sinne mar 
an ceudna a' toirt buidheach- 
ais do Dhia gun sgur, do 
bhrìgh 'n uair a ghabh sibli ri 
focal Dè a chuala sibb uainne, 
gu'n do gbabh sibh ris cha-n 
ann mar fhocal dhaoine, acb, 
(mar is e gu firinneach,) focal 
Dè, a tha 'g oibreachadh gu 
h-èifeacbdach annaibh-sa a ta 
'creidsinn. 

14 Oir rinneadh sibhse, a 
bhràithre, 'n 'ur luchd-Iean- 
mhuinn air eaglaisibh Dhè, 
ann an ludea, a tha ann an 
losa Criosd : oir dh'fbuiling 
sibbse na nithe ceudna o bhur 
luchd-diìthcha fèin, mar a dK- 
flmiling iadsan o na h~Iudh- 
aich : 

15 A chuir araon an Tigb- 
earn losa, agus am fàidhean 
fèin gu bàs, agus a rinn geur- 
leanmhuinn oirnne ; agus nach 
'eil a' toileachadh Dhè, agus 
a tba'n aghaidh nan uile 
dhaoine : 

16 A tha bacadh dhinne 
labbairt ris na Cinnicb, cbum 
gu'm biodh iad air an tèarn- 
adh, chum sìr-lìonaidh suas 



396 



I. TESALONIANACH. 



am peacanna : oir thàinig an 
fhearg orra mti dheireadh. 

17 Ach air dhuinne, a 
bhràithre, bhi air ar dealach- 
adh uaibhse rè tamuil bhig 'am 
pearsa, ach cha-n ann 'an 
cridhe, is ro mhòid a rinri sinn 
dìchioll air bhur n-aghaidh 
fhaicinn le mòr-thogradh. 

18 Uime sin bu mhiann 
leinn teachd do 'ur n-ionn- 
suidh, (eadhon leamsa Pòl,) 
uair no dhà : ach bhac Satan 
sinn. 

19 Oir ciod ear dòchas-ne, 
no ar n-aoibhneas, no ar crùn- 
uaille ? nach sibhse fèin e am 
fianuis ar Tighearna losa 
Criosd aig a theachd ? 

20 Oir is sibhse ar glòir-ne 
agus ar n-aoibhneas. 

CAIB. III. 

AIR an aobhar sin, an uair 
nach b'urrainn sinn cum- 
ail oirnn fèin ni b'f haide, bu 
taitneach. leinn bhi air ar fàg- 
ail 'n ar n-aonar 'am haile na h- 
Aithne : 

2 Agus chuir sinn Timo- 
teus ar bràthair agus ministeir 
Dhè, agus ar comh-oibriche 
ann an soisgeul Chriosd, chum 
sibhse a dhaingneachadh, a- 
gus comhflmrtachd a thoirt 
duibh mu thimchioll bhur 
creidimh ; 

3 Chum nach gluaisteadh 
neach air bith agaibh leis na 
trioblaidibh so ; oir a ta f hios 
agaibh fèin gu'n d'orduich- 
eadh sinn a dh'ionnsuidh so. 

4 Oir gu deimhin, an uair 
a bha sinn maille ribh, dh'innis 



sinn duibh roimh-Iàimb, gu 
robh sinn gu àmhghar fhul- 
ang ; eadhon mar a thachair, 
agus is aithne dhuibh. 

5 Air an aobhar so, 'n uair 
nach robh mise comasach air 
cumail orni fèin ni b' fhaide, 
chuir mi a dh'fhaghail fios mu 
'ur creidimh, air eagal air chor 
sam bith gu'n do bhuair am 
buaireadair sibh, agus gu'm 
biodh ar saothair-ne dìomhain. 

6 Ach a nis an uair a tliàin- 
ig Timoteus uaibhse do ar n- 
ionnsuidh-ne, agus a thug e 
deadh sgeul duinn mu 'ur 
creidimh agus bhur gràdh, a- 
gus gu bheil cuimhne mhaith 
agaibh oirnne a ghnàth, a' 
miannachadh gu mòr sinne 
fhaicinn, amhiiil a ta sinne 
mar an ceudna sibhse fhaic- 
inn. 

7 Uime so, a bhràithre, 
fhuair sinne comhfhurtachd 
do 'ur taobh ann ar n-uile 
àmhghar agus theinn tre bhur 
creidimh-sa : 

8 Oir a ta sinne beò a nis, 
ma sheasas sibhse gu bunait- 
eacli 's an Tighearn. 

9 Oir ciod am buidheachas 
a dh'fheudas sinn ìocadh do 
Dhia as bhur leth-sa, air son 
an aoibhneis sin uile leis am 
bheil sinn ri gairdeachas do 
'ur taobh am fianuis ar Dè-ne, 

10 A dh'oidhche agus a là a' 
guidlie gu ro dhiirachdach gu 
faiceamaid bhur n-aghaidh-sa, 
agus gu leasaicheamaid uireas- 
bhuidh bliur creidimh ? 

11 A nis gu deanadh Dia 
fèin, eadhon ar n-Athair, agus 



CAIB. IV. 



397 



ar Tighearna losa Criosd ar 
sliffhe-ne a threòrachadh do 
'ur n-ionnsuidh-sa. 

12 Agus gu tugadh an Tigh- 
earn oirbh fàs agus bhi ro 
phailt ann an gràdh d'a chèile, 
affus do na h-uile dhaoinibh, 
mar a ta siune dhuibhse ; 

13 Chum gu daingnich e 
bhur cridheacha neo-choireach 
ann an naomhachd am fian- 
uis Dè, eadhon ar n-Athar-ne, 
aiof teachd ar Tiofhearna losa 
Criosd maille r'a naomhaibh 
uile. 

CAIB. IV. 

OS bàrr ma ta, a bhràithre 
cuireamaid a dh'impidh 
agus a dh'athchuinge oirbh 
tre'u Tighearn losa, mar a 
fhuair sibh uainne cionnus is 
còir dhuibh imeachd, agus Dia 
a thoileachadh, gu meudaich- 
eadh sibh mar sin ni's mò a- 
gus ni's mò. 

2 Oir a ta f hios agaibh ciod 
iad na h-àitheantan a thug 
sinne dhuibh tre'n Tighearn 
losa. 

3 Oir is i so toil Dhè eadh- 
on bhur naomhachadhsa, sibh 
a slieachnadh strìopachais : 

4 Gu'm b'aithne do gach 
aon agaibh a shoitheach fèin a 
shealbhachadh ann an naomh- 
achd, agus ann an urram ; 

5 Cha-n ann an am fonn 
ana-miannach, mar a ni na 
Cinnich aig nach 'eil eòlas air 
Dia: 

6 Gun neach air bith a 
dheanamli eucoir no mealltair- 
eachd 's a chùis air a bhràth- 



air ; do bhrìgh gur e'n Tigh- 
earn a ni dìoghaltas air an 
uile leithidibh sin, a rèir mar 
a dh'innis sinne mar an ceud- 
na duibh roimh, agus a rinn 
sinn fianuis. 

7 Oir cha do ghairm Dia 
sinne gu neò-ghloine, ach gu 
naomhachd. 

8 Uime sin an neach a ni 
tàir, cha-n ann air duine tha e 
deanamh tàir, ach air Dia, a 
thug dhuinne a Spiorad naomh 
fèin. 

9 Ach a thaobh gràidh 
bhràthaireil, cha-n 'eil feum 
agaibh mise a sgrìobhadh do 
'ur n-ionnsuidh : oir a ta sibh 
fèin air bhur teagasg o Dhia 
gràdh a thoirt d'a chèile. 

10 Agus gu deimhin tha 
sibh a' deanamh so thaobh 
nam bràthar uile, a tha ann 
am Macedonia gu h-iomlan : 
ach guidhearaaid oirbh, a 
bhràithre, sibh amheudachadh 
ni's mò agus ni's mò ; 

11 Agus gu'n dean sibh 
bhur dìchioll a bhi ciùin, agus 
bhur gnothuiche fèin a dhean- 
amh, agus saoithreachadh le 
'ur làmhaibh fèin' (amhuil a 
dh'àithn sinne dhuibh ;) 

12 Chum gu'n gluais sibh 
gu cubhaidh thaobh na muinn- 
tir sin a ta 'n leth muigh, agus 
nach bi uireasbhuidh ni sam 
bith oirbh. 

13 Ach cha b'àill leam, a 
bhràithre, sibh a bhi aineolach 
thaobh na muinntir sin a tha 
'n an codai, chum nach dean 
sibh bròn, eadhon mar dhaoine 
eile aig nach 'eil dòchas. 



398 



I. TESALONIANACH, 



14 Oir ma chreideas sinn 
gu'n d'fhuair losa bàs, agus 
gu'n d'èirich e rìs, amhuil sin 
mar an ceudna an dream a 
choidil ann an losa, bheir Dia 
maille ris, 

15 Oir so a ta sinn ag ràdh 
ribh ann am focal an Tigh- 
earna, nach bi againne a tha 
beò agus a dh'fhàgar gu teachd 
an Tighearna, toiseach orra- 
san a tlia 'n an codal. 

16 Oir thig an Tighearn 
fèin a nuas o nèamh le àrd- 
iolaich, le guth an àrd-aingil, 
agus le trompaid Dhè : agus 
èiridh na mairbh ann an Criosd 
air tùs : 

17 Au dèigh sin sinne a 
bhios beò agus a dh'fhàgar, 
togar suas sinn maille riusan 
anns na neulaibh, an còdhail 
an Tighearna 's an athar : a- 
gus mar sin bithidh sinn gu 
siorruidh maille ris an Tigh- 
earn. 

18 Uime sin thugaibh comh- 
fhurtachd d'a chèile leis na 
briathraibh so. 

CAIB. V. 

ACH mu thimchioll nan 
aimsirean agus nan àm 
cha-n 'eil feum agaibh 
bhràithre, mise a sgrìobhadh 
do 'ur n-ionnsuidh. 

2 Oir a ta sàr fhios agaibh 
fèin gu'n tig là an Tighearna 
mar ghaduiche 's an oidhche. 

3 Oir an uair a their iad, 
Sìth agus tèaruinteachd, an sin 
thig sgrios obann orra, mar 
shaothair air mnaoi thorraich ; 
agus cba tèid iad as 



4 Ach cha-n 'eil sibhse, a 
bhràithre, 's an dorchadas, ionn- 
us gu'm beireadh an là sin 
oirbh mar ghaduiche. 

5 Is sibhse uile clann an t- 
soluis, agus clann an là : cha-n 
ann do'n oidhche, no do'n 
dorchadas sinn. 

6 Uime sin na coidleamaid 
mar dhaoine eile ; ach dean- 
amaid faire agus bitheamaid 
stuama. 

7 Oiran dream a choidleas, 
is ann 's an oidhche a choidleas 
iad : agus an dream a tha air 
mhisg, is ann 's an oidhche tha 
iad air mhisg. 

8 Ach bitheamaid-ne a tha 
do'n là stuama, a' cur oirnn 
uchd-èididh a' chreidimh agus 
a' ghràidh, agus mar chlogaid, 
dòchas na slàinte. 

9 Oir cha d'orduich Dia 
sinn chum feirge ; ach chum 
slàinte fhaotainn tre ar Tigh- 
earna losa Criosd, 

10 A fhuair bàs air ar son, 
chum co aca is faireach no 
codal dhuinn, gu'm bitheam- 
aid beò maille ris. 

11 Uime sin thugaibh comh- 
fhurtachd d'a chèile, agus 
togaibh suas gach aon a chèile, 
eadhon mar a ta sibh a' dean- 
amh. 

12 Agus guidheamaid oirbh, 
a bhràitìire, aithne bhi agaibh 
air an dream a tha saoith- 
reachadh 'n 'ur measg, agus a 
tha os bhur ceann 's an Tigh- 
earn, agus a tha 'g 'ur comh- 
airleachadh ; 

13 Agus meas mòr a bhi 
agaibh dhiubh ann an gràdh 



CAIB. I. 



air son an oibre. Bithibh sìoch- 
aii 'n 'ur measg fèin. 

14 A nis guidheamaid oirbh, 
a bhràithre, thugaibh rabhadh 
dhoibh-san a tha mi-riaghailt 
each, thugaibh comhfhurtachd 
dhoibh-san a tha lag-chridh- 
each, cumaibh suas iadsan a 
ta anmhunn, bithibh foigh- 
idneach a thaobh nan uile 
dhaoine. 

15 Feuchaibhnach ìocneach 
olc air son uilc do dhuine sam 
bith ; ach leanaibh-sa a ghnàth 
an ni a ta maith, araou do 'ur 
taobh fèin, agus a thaobh nan 
uile dhaoine. 

16 Deanaibh gairdeachas a 
ghnàth. 

17 Deanaibh urnuigh gun 
sgur. 

1 8 Anns gach uile ni thug- 
aibh buidheachas ; oir is i so 
toil Dè ann an losa Criosd do 
'ur taobh. 

19 Namùchaibh anSpiorad. 

20 Na deanaibh tàir air 
fàidheadaireachd. 



21 Dearbhaibh na h-uile 
nithe : cumaibh gu daingean 
an ni sin a ta maith. 

22 Seachnaibh gach uile 
choslas uilc. 

23 Agus gu deanadh Dia 
na sìthe fèin naomha sibh gu 
h-iomlan ; agus deònaich- 
eadJi Dia gu'm bi bhur n-uile 
spiorad, agus anam, agus chorp 
air an gleidheadh gu neo- 
choireach, gu teachd ar Tigh- 
earna losa Criosd. 

24 Is fìrinneach an Ti a ta 
'g 'ur gairm, neach mar an 
ceudna a ni e. 

25 A bhràithre, deanaibh 
urnuigh air ar son-ne. 

26 Cuiribh fàilte air na 
bràithribh uile ìe pòig naoimh. 

27 Tha mi a' sparradh oirbh 
à h-uchd an Tighearna, gu'n 
leughar an litir so do na 
bràithribh naomha uile. 

28 Gu rohh gràs ar Tigh- 
earna losa Criosd maille ribh. 
Amen. 



Dara Litir an ABSTOIL PHOIL chum nan 
TESALONIANACH. 



CAIB. I. 

POL, agus Siluanas, agus 
Timoteus, chum eaglais 
nan Tesalonianach, ann an 
Dia ar n-Athair, agus anns an 
'Tighearn losa Criosd. 

2 Gràs gu rohh dhuibh, a 
gus sìth o Dhia ar n-Athair, 
agus o'n Tighearn losa Criosd. 

3 Tha e mar fhiachaibh 



oirnne buidheachas a thoirt 
do Dhia a ghnàth air bhur 
sonsa, a bhràithre mar is 
cubhaidh, do bhrìgh gu bheil 
bhur creidimh a' fàs gu ro 
mhòr, agus gu bheil gràdh 
gach aoin agaibh uile a' meud- 
achadh d'a chèile : 

4 lonnus gu bheil sinne fèiu 
a' deanamh uaille asaibh-sa 
ann an eaglaisibh Dhè, air son 



400 



11. TESALONIANACH. 



bhur foighidin agus bhur creid- 
imh ann bhur n-uile gheur- 
leanmhuinnibh agus àmhghar- 
aibh a tba sibh a' fulang : 

5 Ni a ta'no, chomhara foll- 
aiseach air ceart-bhreitheanas 
Dè, chum gu measar gur air- 
idh sibhse air rìoghachd Dhè 
air son am bheil sibh a' fulang ; 

6 Do bhrìgh gur ceart an 
ni do Dhia, àmhghar ìocadh 
dhoibh-san a ta 'cur àmhghair 
oirbh ; 

7 Agus dhuibhse a ta fo 
àmhghar, fois maille ruinne, 
'n uair a dh'fhoiUsichear an 
Tighearn losa o nèamh, maille 
r'a ainglibh cumhachdach. 

8 Ann an teine lasarach, a' 
deanamh dioghaltais air an 
dream aig nach 'eil ùmhal do 
Dhia, agus nach 'eil ùmhal do 
shoisgeul ar Tighearna losa 
Criosd. 

9 Muinntir air an deanar 
peanas le sgrios siorruidh o 
làthair an Tighearn, agus o 
ghlòir a chunihachd ; 

10 'N uair a thig e gu bhi 
air a ghlòrachadh 'n a naomh- 
aibh, agus chura gu'n deanar 
iongantach e anntasan uile 
a ta creidsinn 's an là sin, (do 
bhrìgh gu'n do chreideadh ar 
fianuis-ne 'n ur measgsa.) 

11 Air an aobhar so tha 
sinne mar an ceudna a' dean- 
amh sìor-urnuigh aìr bhur son- 
sa, chum gu meas ar Dia-ne 
gur airidh sibhse air a' ghairm 
so^ agus gu'n coimhlion e uile 
dheadh-ghean a mhaitheis, 
agus obair a' chreidimh le 
cumhachd : 



12 Chum gu'm bi ainm ar 
Tighearna losa Criosd air a 
ghlòrachadh annaibh-sa, agus 
sibhse annsan, a rèir gràis 
ar Dè-ne, agus an Tighearna 
losa Criosd. 

CAIB. II 

ANIS guidheamaid oirbh, 
a bhràithre, thaobh 
teachd ar Tighearna losa 
Criosd, agus ar comhchruinn- 
eachaidh-ne d'a ionnsuidh. 

2 Gun sibh bhi gu h-ealamh 
air bhur crathadh 'n ur n-inn- 
tinn, no fo bhuaireas, le spior- 
ad, no le focal, no le litir, mar 
uainne, mar gu'm biodh là 
Chriosd am fagus. 

3 Na mealladh neach sam 
bith sibh air aon chor: oir 
cha tig au là sin mur tig air 
tùs trèigeadh-creidimh, agus 
mur foillsichear duine sin a' 
pheacaidh, mac an sgrios ; 

4 A tha 'cur an aghaidh a- 
gus 'g a àrdachadh fèin os 
ceann gach ni ris an abrar Dia, 
no d'an deanar aoradh ; ionn- 
us mar Dhia gu bheil e 'n a 
shuidhe ann an teampull Dhè 
'g a nochdadh fèin gur Dia e. 

5 Nach cuimhne leibh, air 
dhomh bhi fathast maille ribh, 
gu'n d'innis mi na nithe so 
dhuibh ? 

6 Agus is aithne dhuibh 
ciod a tha 'bacadh nis e bhi air 
fhoillseachadh 'n a àm fèin. 

7 Oir a ta rùn-dìomhair na 
h-ain-diadhachd ag oibreach- 
adh cheana, a mhàin gus an 
toirear air falbh an ti a ta nis 
a' bacadh. 



CAIB. m 



401 



8 Agns an sin foillsicliear 
an t-aingidh sin, a chlaoidheas 
an Tigliearn le h-anail a bheoil 
fèin, agus d'an cur e as le 
dealradh a theachd : 

9 Eadhon esan, aig am bheil 
a theachd a rèir oibreachaidh 
Shatain, raaille ris an uile 
chumhachd, agus chomhar- 
aibh, agus iongantasaibh breug- 
ach. 

10 Agus maille ri uile 
mhealltaireachd na h-eucor- 
ach anntasan a chaillear ; a 
chionn nach do ghabh iad 
gràdli na flrinn, chum gu tèar- 
uinteadh iad. 

11 Agus air a shon so cuir- 
idh Dia treun-oibreachadh 
meallaidhd'an ionnsuidh,ionn- 
us gu'n creid iad a' bhreug : 

12 Chum gu'm bi iad uile 
air an dìteadh, nach do chreid 
an fhìrinn, ach aig an robh 
tlachd anns an eucoir. 

13 Ach a ta e mar fhiach- 
aibh oirnne buidheachas a 
thoirt do Dhia a ghnàth air 
bhur sonsa, a bhràithre, ion- 
mhuinn do'n Tighearn, do 
bhrigli gu'n do thagh Dia sibh 
o thùs chum slàinte, tre 
naomhachadh an Spioraid, a- 
gus creidsinn na fìrinn : 

14 Chum an do ghairm e 
sibh tre ar soisgeul-ne, chum 
sibli a dh'fhaotainn glòire ar 
Tighearna losa Criosd. 

15 Uime sin, a bhràithre, 
seasaibh gu daingean, agus 
cumaibh na teagasgan a thug- 
adh dhuibh, co dhiubh is ann 
le focal, no le ar litir-ne. 

16 A nis gn'n tugadh ar 



Tighearna losa Criosd e fèin, 
agus Dia, eadhon ar n-Athair- 
ne, a ghràdhaich sinn, agus a 
thug dhuinn sòlas siorruidh, 
agus dòchas maith tre ghràs, 

17 Comhfhurtachd do 'ur 
cridhe-sa, agus gu daingnich- 
eadh e sibh anns gach uile 
dheadh fhocal agus ghniomh. 

CAIB. III. 

FA dheoidh, a bhràithre, 
deanaibh urnuigh air ar 
son-ne, chum gu'n ruith focal 
an Tighearn, agus gu'm bi e 
air a ghlòrachadh mar ann 
bhur measgsa ; 

2 Agus chum gu saorar 
sinne o dhaoinibh mi-reusonta 
agus olca : oir cha-n ann aig 
na h-uile a ta creidimh. 

3 Ach a ta an Tighearn 
dileas a dhaingnicheas agus a 
choimhideas o'n olc sibh. 

4 Agus a ta earbsa againn 
's an Tighearn do 'ur taobhsa, 
gu bheil sibh araon a' dean- 
amh, agus gu'n dean sibh na 
nithe, a tha sinn ag àithneadh 
dhuibh. 

5 Agus gu seòladh an Tigh- 
earn bhur cridheacha chum 
gràidh Dhè, agus chum foigh- 
idin Chriosd. 

6 A nis àithneamaid dhuibh 
a bhràithre, ann an ainm ar 
Tighearna losa Criosd, sibh 
fèin a dhealachadh ris gach 
uile bhràthair a tha 'g imeachd 
gu mi-riaghailteach, agus cha-n 
ann a rèir an teagaisg a fhuair 
e uainne. 

7 Oira ta fhios agaibh fèiu 
ciomius is còir dhuibh ar lorg- 

2c 



402 



I. TIMOTEUS. 



ne leantuinn : oir cha do 
ghiùlain sinne sinn fèin gu mi- 
riaghailteach 'n 'ur measg ; 

8 Ni mò a dh'ith sinn aran 
duine sam bith a nasgaidh ; 
ach le saothair agus an-shocair, 
a dh'oidhche agus a là ri h-ob- 
air, chum nach cuireamaid ar 
trom air aon agaibh ; 

9 Cha-n e nach 'eil comas 
againn, ach a chum gu'n dean- 
amaid sinn fèin 'n ar n-eisem- 
pleir dhuibhse, gu ar leant- 
uinn. 

10 Oir an uair a bha sinn 
maille ribh, thug sinn an 
àithne so dhuibh, mar àill le 
neach obair a dheanamh, gun 
e dh'itheadh bidh. 

11 Oir tha sinn a' cluinn- 
tinn gu bheil daoine àraidh ag 
imeachd gu mi-riaghailteach 
'n 'ur measg, nach 'eil a' dean- 
amh oibre sam bith, ach a' 
gabhail gnothuich ri nithibh 
nachbuin doibh. 

12 A nis tha sinn a' toirt 
àithne d'an leithidibh sin' a- 



gus ag earail orra tre ar Tigh- 
earna losa Criosd, le saoith- 
reachadh gu ciùin, gu'n ith 
iad an aran fèin. 

13 Agus sibhse, a bhràithre, 
na sgìthichibh do dheanamh 
maith. 

14 Agus ma ta neach sam 
bith nach toir ùmhlachd do ar 
focal-ne tre an litir so, comh- 
araichibh esan, agus na biodh 
comhluadar agaibh ris, chum 
gu'm bi nàire air. 

15 Gidheadh na measaibh 
e mar nàmhaid, ach thugaibh 
comhairle air mar bhràthair. 

16 A nisgu'n tugadh Tigh- 
earna na slthe e fèin sìth 
dhuibhse a ghnàth, air gach 
aon chor. Gu robh an Tigh- 
earn maille ribh uile. 

17 Fàilte uamsa Pòl le m' 
làimh fèin, ni a's e an comhara 
anns gach uile litir : mar so 
tha mi a' sgrìobhadh. 

18 Gràs ar Tighearna losa 
Criosd gu robh maille ribh uile. 
Amen. 



Ceud Litir an ABSTOIL PHOIL chum 
THIMOTEUIS. 



CAIB. I. 

POL abstol losa Criosd, a 
rèir àithne Dhè ar Slàn- 
uighir, agus an Tighearna 
losa Criosd, neach a's e ar 
dòchas ; 

2 Chum Thimoteuis m'f hìor 
nihic anns a' chreidimh: Gràs, 
tròcair, agus sìth o Dhia ar n- 
Athair, agus o losa Criosd ar 
Tighearn. 



3 Mar a dh'iarr mi ort fan- 
tuinn ann an Ephesus, 'n uair 
a chaidh mi do Mhacedonia, 
chum gu'n tugadh tu ordugh 
do dhream àraidh gun atharr- 
achadh teagaisg a thoirt uatha ; 

4 Agus gun aire a thoirt 
do sgeulachdaibh, agus do 
shloinnteireachd neo-chrìoch- 
naich, a bheir aobhar do 
cheisdibh, ni's mò na do 



CAIB. L 



403 



f hòghlum diadhaidh, a tha tre 
chreidimh : dean mar sin. 

5 A nis is e a's crìoeh do'n 
àithne gràdh à cridhe glan, a- 
gus a coguis mhaith, agus a 
creidimh neo-chealgach : 

6 Nithe air do dhream àr- 
aidh claonadh uatha, chaidh 
iad a thaobh chum dìomhan- 
ais cainnte ; 

7 A' miannachadh bhi 'n an 
luchd-teagaisg an lagha, agus 
gun iad a' tuigsinn ciod a ta 
iad ag ràdh, no ciod iad mu'm 
bheil iad a' toirt cinnte. 

8 Ach tha fhios againn gu 
bheil an lagh maith, ma 
ghnàthaicheas neacli gu dligh- 
each e : 

9 Air do f hios so a bhi aige, 
nach ann do dhuine fìreanach 
a dh'orduicheadh an lagh, ach 
do dhaoinibh neo-dhhgheach 
agus eas-ùmhal, dhoibh-san a 
ta mi-dhiadhaidh agus do 
pheacaich, do dhaoinibh mi- 
naomha agus neo-chràbhach, 
do luchd-marbhaidh aithriche 
agus do luchd-marbhaidh 
mhàithriche, do luchd-mort- 
aidh, 

10 Do luchd-strìopachais, 
do luchd ana-mianna mi-nàd- 
urra, do luchd-goid dhaoine, 
do bhreugairibh, do luchd- 
eithich, agus ma tha ni sam 
bith eile a tha'n aghaidh teag- 
aisg fhallain, 

11 A rèir soisgeil ghlòr- 
mhoir an Dè bheannaichte, a 
dh'earbadh riumsa. 

12 Agus a ta mi a' toirt 
buidheachais do losa Criosd ar 
Tighearn, a neartaich mi, do 



bhrìgh gu'n do mheas e mi 
dìleas, 'g am chur 's a' mhinis- 
treileachd ; 

13 A bha roirah a'm' fhear- 
labhairt toibheim, agus a'm' 
fhear geur-leanmhuinn, agus 
a'm' dhuine eucorach. Ach 
fhuair mi tròcair, do bhrìgh 
gu'n d'rinn mi so tre aineolas, 
ann am mi-chreidimh : 

14 Agus bha gràs ar Tigh- 
earna thar tomhas ro phailte 
dhoììih, maille ri creidimh, a- 
gus ri gràdh a ta ann an losa 
Criosd. 

15 Is fior an ràdh so, agus 
is airidh e air gach aon chor 
air gabhail ris, gun d'thàinig 
Tosa Criosd do'n t-saoghal a 
thèarnadh pheacach ; d'am 
mise an ceud-fhear. 

16 Gidheadh, air a shon so 
fhuair mi tròcair, chum gu'm 
foiUsicheadh Criosd annamsa 
air tils an uile fhad-fhulangas, 
mar shaimpleir dhoibh-san a 
chreideadh ann, au dèigh so, 
chum na beatha maireann- 
aich. 

17 A nis do'n Righ shiorr- 
uidh, neo-thruaillidh, neo- 
fhaicsinneach, do Dhia a ta 
mhàin gHc, gu robh urram a- 
gus glòir, gu saoghal nan 
saoghal. Amen. 

18 An àithne so tha mi ag 
earbsadh riut, Thimoteuis a 
mhic, a rèir nam fàidheadair- 
eachd a rinneadh umad roimh 
so, chum trìd-san gu'n cogadh 
tu deadh chogadh ; 

19 A' coimhead creidinih 
agus deadh choguis ; iii air do 
chuid do dhaoiniòh a chur 



404 



I. TIMOTEUS. 



uatha, rinn iad long-bhriseadh 
thaobh a' chreidimh. 

20 D'am bheil Himeneus 
agus Alecsander ; muinntir a 
tbug mise thairis do Shatan, 
chum le'n smachdachadh gu'm 
fòghlumadh iad gun toibheum 
a labhairt. 

CAIB. II. 

THA mi ag iarraidh uime 
sin, roìmh na h-uile nith- 
ibh, gu'n deanar athchuinge, 
urnuighean, eadar-ghuidhe, a- 
gus breith-buidheachais air son 
nan uile dhaoine : 

2 Air son rìghrean, agus 
air son nan uile a tha ann an 
ùghdarras : chum gu'n caith 
sinn ar beatha gu foisneach 
agus gu sìochail, ann an uile 
dhiadhachd agus chiatachd. 

3 Oir tha so maith agus 
taitneach am fianuis Dè ar 
Slànuighir : 

4 Neach leis an àill na 
h-uile dhaoiiie bhi air an tèarn- 
adh, agus iad a theachd chum 
eòlas na flrinn. 

5 Oir is aon Dia a ta ann, 
agus aon eadar-mheadhonair 
eadar Dia agus daoine, an 
duine losa Criosd ; 

6 A thug e fèin 'n a èiric 
air son nan uile, mar fhianuis 
ann an àm iomchuidh ; 

7 Chum an d'orduicheadh 
mise a'm' shearmonaiche, a- 
gus a'm' abstol, (tha mi a' 
labhairt na firinn ann an 
Criosd, cha-n 'eil mi a' dean- 
amh brèige,) a'm' fhear-teag- 
aisg nan Cinneach ann an 
creidimh agus ann am firinn. 



8 Uime sin is àill leam na 
firadheanamh urnuigh 'sgach 
àit, a' togail suas làmha 
naomha, gun fheirg, gun amh- 
arus : 

9 Air an dòigh cheudna, na 
mnài a chur euclaich iom- 
chuidh umpa, 'g an sgeadach- 
adh fèin le nàisneachd agus 
stuaim : cha-n ann le casadh- 
an gruaige, no le h-òr, no le 
neamhnuidibh, no le culaidh- 
ibh luachmhor ; 

10 Ach, (mar is cubhaidh 
do nihnàibh a tha 'g aideach- 
adh diadhachd,) le deadh oib- 
ribh. 

11 Fòghlumadh a' bhean 
ann an ciùineas leis an uile 
ùmhlachd. 

12 Ach cha-n 'eil mi a' 
ceadachadh do mhnaoi teag- 
asg a thoirt uaipe, no ceannas 
a ghlacadh air an fhear, ach 
i bhi 'n a tosd. 

13 Oir ise Adhamh achruth- 
aicheadh air tùs, agus 'n a 
dheigh sin Eubha. 

14 Agus cha b'e Adhamh 
a mhealladh, ach air do'n 
mhi/aoi bhi air a mealladh, 
bha i 's a' chionta. 

15 Gidheadh tèarnar i tre 
bhreith cloinne, ma bhuan- 
aicheas iad ann an creidimh, 
agus ann an gràdh, agus ann an 
naomhachd, maille ri stuaim. 

CAIB. III. 

IS ràdh fìor so, Ma tha tog- 
radh aig aon duine chum 
dreuchd easbuig, tha e miann- 
achadh deadh oibre. 

2 Uinie sin is còir do eas- 



CAIB. IV. 



405 



buig bhi neo-lochdacli, 'n a 
fhear aoin rahnà, faireil, ciall- 
ach, deadh-bheusach, fialuidh, 
ealamh gu teagasg; 

3 Gun bhi 'n a phòitear, gun 
bhi buailteach, gun bhi dèidh- 
eil air buannachd shalaieh; 
ach macanta, neo-thuasaid- 
each, neo-shanntach ; 

4 'N a dhuine a riaghlas a 
thigh fèin gu maith, aig ara 
bheil a chlann fo sraachd 
mailie ris an uile shuidheach- 
adh-inntinn ; 

5 (Oir mur aithne do dhuine 
a thigh fèin a riaghladh, cionn- 
us a ghabhas e cùram do eag- 
lais Dhè?) 

6 Gunbhi 'n a nuadh-chreid- 
each, air eagal, air dha bhi air 
atadh le h-uabhar, gu'n tuit e 
ann an dìteadh an diabhuil. 

7 Is còir dha mar an ceud- 
na deadh theisteas bhi aige 
uathasan a ta'n leth muigh ; 
air eagal gu'n tuit e ann an 
scainnil, agus ann an ribe an 
diabhuil. 

8 Mar an ceudnais coir do 
na deaconaibh hlii suidhichte, 
gun an teangadh bhi leam leat, 
gun bhi cionail air mòran 
fiona, gun bhi dèidheil air 
buannachd shalaich ; 

9 A' cumail rùn-dìomhair 
a' chreidimh ann an coguis 
ghloin. 

10 Agus biodh iadsan mar 
an ceudna air an dearbhadh 
an toiseach ; agus an sin gnàth- 
aicheadh iad dreuchd deacoin, 
air dhoibh bhi air amfaghail 
neo-choireach. 

11 Is amhuil sin is coir do 



na mnàibh bhi suidhichte, gun 
bhi 'n an luchd-tuaileis ; ach 
bhi raeasarra, ionraic 's na h- 
uile nithibh. 

1 2 Biodh na deacoin 'n am 
fir aoin mhnà, a' riaghladh an 
cloinne, agus an tighe fèin gu 
maith. 

13 Oir an dream a ghnàth- 
aich dreuchd deacoin gu 
maith, tha iad a' cosnadh 
deadh cheum dhoibh fèin, agus 
dànaclid rahòr, 's a' chreidinih, 
a tha ann an losa Criosd. 

14 Tha mi a' sgrìobhadh 
nan nithe so a d'ionnsuidh, 'an 
dòchas teachd gu grad a d'- 
ionnsuidh : 

15 Ach raa ni rai raoille, 
chura gu'm bi fhios agad 
cionnus is còir dhuit thu fèin 
a ghiùlain ann an tigh Dhè, 
ni a's e eaglais an Dè bheò, 
post agus stèidh-dhaingnich 
na firinn. 

16 Agus gun araharus is 
mòr rùn-dìorahair na diadh- 
achd : dh'fhoillsicheadh Dia 's 
an fheòil, dh'fhìreanaicheadh 
e 's an spiorad, chunnacas le 
ainglibh e, shearmonaicheadh 
e do na Cinnich, chreideadh 
ann air an t-saoghal, ghabh- 
adh suas e chura glòire. 

CAIB. IV. 

ANIS a ta an Spiorad ag 
ràdh gu soilleir, anns na 
h-aimsiribh deireannach gu'n 
trèig dream àraidh an creid- 
imh, a' toirt aire do spiorad- 
aibh raealltach, agus do theag- 
asgaibh dhearahan ; 

2 Tre cheilg bhreugaireaa 



406 



1. TIMOTEUS. 



air bhi d'an coguisibh air an 
losgadh le iarunn dearg ; 

3 A' toirmeasg- pòsaidh, a- 
qus ag iarraidh bidheanna a 
sheacimadh, a chruthaich Dia 
chum an gabhail maille ri 
breith-buidheachais leosan a 
ta creidsinn, agus aig am bheil 
eòlas na firinn. 

4 Oir is maith gach ni a 
chruthaicl] Dia, agus cha-n 
ion ni sam bith a dhiùltadh, a 
ghabhar le breith-buidheach- 
ais : 

5 Oir a ta e air a naomh- 
achadh le focal Dè agus le 
h-urnuigh. 

6 Ma chuireas tu na nithe 
so 'an cuimhne do na bràith- 
ribh, bithidh tu a'd' dheadh 
mhinisteir do losa Criosd, air 
t'altrum suas ann am briath- 
raibh a' chreidimh, agus 'an 
deadh theagaisg, air an do 
ghabh thu eòlas: 

7 Ach diiìlt sgeulachda mi- 
dhiadhaidh shean bhan, agus 
cleachd thu fèin chum diadh- 
achd. 

8 Oir a ta an cleachda 
corporra tarbhach chum beag 
nithe ; ach a ta'n diadhachd 
tarbhach chum nan uile nithe, 
aigam bheil gealladh na beatha 
a ta làthair, agus a chum 
teachd. 

9 Is ràdh fìrinneach so, a- 
gus is airidh e air gach aon 
chor air gabhail ris. 

10 Oir is ann uime so a ta 
sinn an dà chuid ri saothair, 
agus a' fulang maslaidh, do 
bhrìgh gu bheil dòchas ag- 
ainm 's an Dia bheò, neach a's 



e Slànuighear nan uile dhaoine 
gu h-àraidh nan creideach. 

11 Aithn agus teagaisg na 
nithe so. 

12 Na deanadh duine sam 
bith tarcuis air t'òige ; ach bi 
thusa a'd' eisempleir do na 
creidich, ann am focal, aun 
an caithe-beatha, ann an gràdh, 
ann an spiorad, ann an creid- 
imh, ann am fìor-ghloine. 

13 Gus an tig mi, thoir an 
aire do leughaireachd, do ear- 
ail, do theagasg. 

14 Na dearmad an tiodhlac 
a ta annad, a thugadh dhuit 
tre fàidheadaireachd, maille 
ri leagadh làmh na seanair- 
eachd ort. 

15 Smuainich air na nith- 
ibh sin ; thoir thu fèin gu tur 
dhoibh, chum gu'm bi do 
theachd air d'aghaidh follais- 
each do na h-uile. 

16 Thoir aire dhuit fèin, 
agus do d'theagasg; buanaich 
annta : oir le so a dheanamh, 
saoraidh tu araon thu fèin, 
agus iadsan a tha 'g èisdeachd 
riut 

CAIB. V, 

NA garg-chronaich seanair, 
ach cuir impidh air mar 
athair, agus air na h-òig-fhir 
mar bhràithribh ; 

2 Namnàiaosdamarmhàith- 
richibh, na mnài òga mar 
pheathraichibh, maille ris an 
uile fhìor-ghloine. 

3 Thoir urram do bhant- 
rachaibh a tha 'n am bantrach- 
aibh da rireadh. 

4 Ach ma tha bantrach air 
bith aig am bheil clann no 



CAIB. V. 



407 



oghachan, fòghlutnadh iad air 
tìis bhi dleasdauach 'n an tigh- 
ibh fèin, agus ath-dhìol a thoirt 
d'am pàrantaibh : oir a ta so 
maith agus taitneach am fian- 
uis Dè. 

5 A nis cuiridh ise a ta 'n a 
bantraich da rìreadh, agus air 
a fàgail 'n a h-aonar, a dòchas 
ann an Dia, agus buanaichidh 
ì a là agus a dh'oidhche ann 
an athchuingibh, agus ann an 
urnuighibh. 

6 Ach ise a tha caitheadh 
a beatha 'am macnus, air dhi 
bhi beò, tha i marbh. 

7 Uime sin àithn na nithe 
so dhoibh, chum gu'm bi iad 
neo-lochdach. 

8 Ach mur dean duine solar 
air son a cliuideachd fèin, agus 
gu h-àraidh air son muinntir a 
theaghlaich, dh'àicheadh e'n 
creidimh, agus is miosa e na 
ana-creideach. 

9 Na gabhar bantrach 's an 
àireamh a bhios fuidh thri 
fichead bliadhna dh'aois, a bha 
'n a mnaoi aoin duine, 

10 Air am bheil teisteas a 
thaobh dheadh oibre ; ma dh'- 
oil i clann, ma thug i aoidh- 
eachd uaipe, ma dh'ionnlaid i 
cosa nan naomh, ma dh'fhòir 
i air luchd-àmhghair, ma lean 
i gu dìchiollach gach deadh 
obair. 

] 1 Ach diùlt na bantrach- 
an òga : oir an uair a dli'fhàsas 
iad mear an aghaidh Chriosd, 
is miann leo pòsadh ; 

12 Muinntir atafuidh dhìt- 
eadh, a chionn gu'n do thrèig 
iad an ceud chreidimh. 



13 Agus os bàrr, fòghlum- 
iadh iad bhi dìomhanach, a' 
dol mu'n cuaìrt o thigh gu 
tigh ; agus cha-n e mhàin 
dìomhanach, ach mar an ceud- 
na gabhannach, agus a' gabh- 
ail gnothuich ris na nithibh 
nach buin doibh, a labhairt 
nithe nach bu chòir dhoibh. 

14 Is àill leam uime sin na 
mnài òga a phòsadh, iad a 
bhreith cloinne, a stiùradh an 
tighe, agus gun chion-fàth air 
bith a thoirt dò'n eas-caraid 
labhairt gu toibheumach. 

15 Oir a ta cuid a cheana 
air dol a thaobh an dèigh Sha- 
tain. 

16 Ma tha aig creideach no 
aig ban-chreideach bantrach- 
an, fòireadh iad orra, agus na 
biodh an trom air an eaglais; 
chum gu'n dean i cabhair orra- 
san a tha 'n am bantrachaibh 
da rìreadh. 

17 Measar gur airidh na 
seanairean a riaghlas gu maith 
air urram dùbailte, gu h-àr- 
aidh iadsan a tha saoithreacii- 
adh 's an fhocal agus ann an 
teagasg. 

18 Oir a ta an sgriobtuir 
ag ràdh, Na ceangail beul an 
daimh a tlia 'saltairt an arbh- 
air : agus, Is airidh an t-oib- 
riche air a thuarasdal. 

19 Na gabh casaid an agh- 
aidh seanair, ach le dithis no 
triuir do fhianuisibh. 

20 ladsan a tha 'peacachadh 
cronaich an làthair nan uile, 
chum gu'n gabh càch eagal 
mar an ceudna. 

21 Tha mi a' sparradh ort 



408 



1. TIMOTEUS. 



am fìanuis Dè, agus an Tigh- 
earna losa Criosd, agus nan 
aingeal taghta, gu'n eoimhid 
thu na nithe so, gun aon a 
chur roimh neach eile, gun ni 
air bith a dheanamh le claon- 
bhreth. 

22 Na leag do làmha gu h- 
obann air duine sam bith, a- 
gus na biodh comhpairt agad 
do pheacaibh dhaoine eile : 
coimhid thu fèin glan. 

23 Na h-òl uisge ni's mò, 
ach cleachd beagan fìona air 
son do ghoile, agus t'an- 
mhuinneachd mhinic. 

24 Tha peacanna cuid do 
dhaoinibh follaiseach roimh- 
làimh, a' dol rompa chum 
breitheanais ; agus tha peac- 
anna dhream àraidh 'g an lean- 
tuinn. 

25 Mar an ceudna tha deadh 
oibre cuid follaiseach roimh- 
làimh ; agus na h-oibre a ta 
air ghleus eile, cha-n fheudar 
am folach. 

CAIB. VI. 




a ta fuidh 'n chuing 



'n an seirbhisich, gur airidh 
am maighstirean fèin air an 
uile urram ; chum nach faigh 
ainm Dhè, agus a theagasg 
toibheum. 

2 Agus iadsan aig am bheil 
niaighstirean creideach, na 
deanadh iad tarcuis orra, air 
son gur bràithrean iad : ach 
gu ma fearr leo seirbhis a 
dheanamh dhoibh, do bhrìgh 
gu bheil iad creideach agus 
ionmhuinn, 'n an luchd-comh- 



pairt do thiodhlac «' ghràis. 
Na nithe so teagaisg agus ear- 
ailich. 

3 Ma bheir aon neach ath- 
arrachadh teagaisg uaith, agus 
nach aontaich e do bhriath- 
raibh fallain, eadhon do 
bhriathraibh ar Tighearna losa 
Criosd, agus do'n teagasg, a 
ta rèir na diadhachd : 

4 Tha e uaibhreach, gun 
eòlas aige air ni sam bith, ach 
e as a chèill mu thimchioll 
cheisdean, agus bhriathar- 
chonnsachadh, o'n tig farmad, 
conihstri, anacainnt, drocli 
amharusan, 

5 Fiar-dheasboireachddhaoi- 
neaigambheil inntinn thruaill- 
idh, agus as eugmhais na fìr- 
inn, a' meas gur buannachd 
an diadhachd : dealaich ri an 
leithidibli sin. 

6 Ach is buannachd mhòr 
an diadhachd maille ri toil- 
eachas-inntinn. 

7 Oir cha d'thug sinn ni 
air bith leinn do'n t-saoghal 
so, agus is soilleir nach urrainn 
sinn ni sam bith thoirt as. 

8 Uime sin air dhuinn biadh 
agus eudach a bhi againn, 
bitheamaid toilichte leo sin. 

9 Ach an dream le'n àill 
bhi beartach, tuitidh iad ann 
am buaireadh, agus ann an 
ribe, agus ann an iomadh ana- 
miann amaideach agus ciurr- 
ail, a bhàthas daoine ann am 
milleadh agus ann an sgrios. 

10 Oir is e gaol an airgid 
freumh gach uilc : ni am feadh 
a mhiannaich dream àraidh, 
chaidh iad air seacharan o'u 



CAIB. I. 



409 



chreidimh, agus throinih-lot 
siad iad fèin le iomadh cràdh. 

11 Ach thusa, O òglaich 
Dhè, teich o na nithibh sin : 
aofus lean fìreantachd, diadh- 
achd, creidimh, gràdh, foigh- 
idin, ceaunsachd. 

12 Còmhraig deadh chòmh- 
rag a' chreidimh, gabh greim 
do'n bheatha mhaireannaich, 
chum mar an ceudna an do 
ghairmeadh thu, agus dh'aid- 
ich thu deadh aidmheil an làth- 
air mhòran fhianuisean. 

13 Tha mi a' sparradh ort 
ann am fìanuis Dè, a bheoth- 
aicheas na h-uile nithe, agus 
am fianuis losa Criosd, a rinn 
tianuis air deadh aidmheil an 
làthair Phontiuis Pliilait ; 

14 Thu choimhead na 
h-àithne so gun smal, gun 
lochd, gu teachd ar Tigh- 
earna losa Criosd : 

15 Ni, 'n a àmaibh fèin, a 
dh'fhoillsicheas an ti a ta 
beannaichte, agus a mhàin 
cumhachdach, Righ nan righ 
agus Tighearna nan tighearna ; 

16 Neach 'n a aonar aig am 
bheil neo-bhàsmhorachd, a ta 
'n a chòmhnuidh 's an t-solus 
dh'ionnsuidh nach feudar 
teachd; neach nach faca duine 



sam bith, agus nach mò 
dh'fheudas e f haicinn : dha- 
san gu robh urram agus cumh- 
achd siorruidh. Amen. 

17 Thoir àithne do na daoin- 
ibh a ta saoibhir 's an t-saoghal 
so, gun iad a bhi àrd-inntinn- 
each, agus gun dòchas a chur 
ann an saoibhreas neo-chinnt- 
each, ach anns an Dia bheò, 
a tha toirt duinn nan uile 
nithe gu saoibhir r'am mealt- 
uinn : 

18 lad a dheanamh maith, 
iad a bhi saoibhir ann an deadh 
oibribh, ealamh gu roinn, 
comh-pàirteach ; 

19 A' tasgaidh suas doibh 
fèin deadh bhunait fa chomh- 
air an àm ri teachd, chum gu'n 
dean iad greim air a' bheatha 
mhaireannaich. 

20 O Thimoteuis, coimhid 
an ni sin a dh'earbadh riut, 
a' seachnadh faoin-chòmh- 
raidh mhi-naomha, agus comh- 
chogadh eòlais d'an toirear 
gu breugach an t-ainm sin. 

21 Ni air bhi do dhream àr- 
aidh ag aidmheil, chaidh iad 
air seacharan thaobh a' chreid- 
imh. Gràs gu robh maille 
riut. Amen. 



Dara Litir an ABSTOIL PHOIL chum 
THIMOTEUIS. 



CAIB. I. 

POL abstol losa Criosd tre 
thoil Dè, a rèir geallaidh 
na beatha, a tha ann an losa 
Criosd. 



2 Gu Timoteus mo mhac 
gràdhach : Gràs, tròcair, agus 
sìth o Dhia an t-Athair, agus 
losa Criosd ar Tighearn. 

3 Tha mi 'toirt buidheachais 



410 



II. TIMOTEUS. 



do Dhia, do'm bheil mi a' 
deanarah seirbhis o m shinn- 
siribh le coguis ghloin, gu 
bheil agam cuimhne ortsa a 
ghnàth a là agus a dh'oidhche 
ann am urnuighibh ; 

4 Air dhomh bhi ro-thogarr- 
achairthusa fhaicinn, a'cuimh- 
neachadh do dheur, chum 
gu'm bi mi air mo lìonadh le 
gairdeachas ; 

5 'N uair a chuimhniclieas 
mi an creidimh neo-chealgach 
a tha annadsa, a chòmhnuich 
air tìis a'd' shean-mhàthair 
Lois, agus a'd' mhàthair Eu- 
nice : agus is deimhin leam a 
tha annadsa mar an ceudna. 

6 Air an aobhar so tha mi 
cur an cuimhne dhuit, thu 
dh'ath-bheothachadh tiodhlaic 
Dhè, a tha annad tre chur mo 
làmhsa ort. 

7 Oir cha d'thug Dia 
dhuinne spiorad na geilt ; ach 
spiorad a' chumhachd, agus 
a' ghràidh, agus na h-inntinn 
fhallain. 

8 Uime sin na gabhsa nàire 
do fhianuis ar Tighearna, no 
dhiomsa a phrìosanach : ach 
biodh do chuid agad do àmh- 
gharan t-soisgeil, a rèir cumh- 
achd Dhè ; 

9 A shaor sinne agus a 
ghairm sinn le gairm naomh, 
cha-n ann a rèir ar n-oibre, 
ach a rèir a rùin fèin, agus 
a ghràis a thugadh dhuinne 
ann an losa Criosd, roimh 
thoiseach an t-saoghail ; 

10 Ach a dh'fhoillsicheadh 
a nis troimh theachd ar Slàn- 
uighir losa Criosd, a chuir as 



do'n bhàs, agus a thug beatha, 
agus neo-bhàsmhorachd chura 
soluis, tre an t-soisgeul ; 

11 Chura an d'orduicheadh 
raise a'ra' shearmonaiche, agus 
a'm' abstol, agus a'm' fhear- 
teagaisg nan Cinneach : 

12 An t-aobhar air son am 
bheil mi raar an ceudna a' ful- 
ang nan nithe so : gidheadh 
cha-n 'eil nàire orra : oir a ta 
fhios agam co ann a chreid 
rai, agus is dearbh leam gu 
bheil esan comasach air an 
ni sin a dh'earb mi ris a 
choimhead fa chomhair an là 
sin. 

1 3 Cum gu daingean samh- 
ladh firinneach nam briathar 
fallain, a chuala tu uamsa, 
ann an creidimh agus ann an 
gràdh a ta ann an losa Criosd. 

14 Coimhid an taisgeach 
maith sin a dh'earbadh riut, 
tre an Spiorad naomh, a tha 
chòrahnuidh annainn. 

15 Tha fhios so agad, gu'n 
do phill iadsan uile a tha 's an 
Asia uarasa; d'ara bheil Phi- 
gellus agus Hermogenes. 

16 Gu'n tugadh an Tigh- 
earn tròcair do theaghlach 
Onesiphoruis ; oir is minic a 
thug e sòlas dhomhsa, agus 
cha do ghabh e nàire do m' 
shlabhraidh. 

17 Ach anuaira bha e 'san 
Ròimh dh'iarr e mach mi gu 
dìchiollach, agus fhuair e mi. 

18 Gu deònaicheadh an 
Tighearn dhasan gu'm faigh 
e tròcair o'n Tighearn 's an là 
sin : agus a ta sàr-fhios agad, 
cia lìon nithe anns an d'rinn e 



CAIB. II. 



411 



frithealadh dhomhsa ann an 
Ephesus. 

CAIB. II. 

UIME sin bi-sa, a mhic, 
làidir anns a' gliràs a ta 
ann an losa Criosd. 

2 Agus na nithe a chuala 
tu uarasa am measg mhòran 
fhianuisean, earb thusa na 
nithe sin fèin ri daoinibh fìr- 
inneach, a bhios iomchuidh 
gu daoine eile a theagasg mar 
an ceudna. 

3 Fuiling thusa uime sin 
cruaidh-chas, mar dheadh 
shaighdear losa Criosd. 

4 Cha dean neach sam bith 
a leanas an cogadli e fèin a 
ribeadh ann an gnothuichibh 
na beatha so : chum gu'n toil- 
ich e an ti a thagh e gu bhi 
'n a shaighdear. 

5 Agus mar an ceudna ged 
ni fear air bith sbairn, cha 
chrùnar e mur dean e sbairn 
gu dligheach. 

6 Is còir do'n treabhaiche 
a shaoithricheas air tiis, comh- 
roinn fhaotainn do'n toradh. . 

7 Smuainich air na nithibh 
a ta mi ag ràdh ; agus gu tug- 
adh an Tighearna dhuit tuigse 
anns na h-uile nithibh. 

8 Cuimhnich gu'n do thog- 
adh o na marbhaibh losa 
Criosd, do shìol Dhaibhidh, a 
rèir mo shoisgeil-sa ; 

9 Air son am bheil mise a' 
fulang mar f hear droch-bheirt, 
eadhon gu geimhlibh ; ach 
cha-n 'eil focal Dè ceangailte. 

10 Uime sin thami agiom- 
char nan uile nithe air son 



nan daoine taghta, chum gu'm 
faigh iadsan mar an ceudna 
an t-slàinte a tha ann an losa 
Criosd, maille ri glòir shiorr- 
uidh. 

11/5 ràdh fior so, Ma bhàs- 
aicheas sinn maille ris, gu'm 
bi sinn beò mar an ceudna 
maiUe ris : 

12 Ma dh'fhuilgeas sinn, 
rìghichidh sinn mar an ceud- 
na maille ris : ma dh'àich- 
eadhas sinn e, àicheadhaidh 
esan sinne mar an ceudna. 

13 Mur creid sinne, gidh- 
eadh tha esan a' fantuinn fìr- 
inneacli ; cha-n 'eil e'n comas 
da e fèin àicheadh. 

14 Cuir na nithe sin an 
cuimhne dhoibh, a' cur sparr- 
aidli orra am fianuis an Tigh- 
earna, gun iad a bhi connsach- 
adh mu fhoclaibh anns nach 
'eil tairbhe sam bith, ach a 
thilgeas bun os ceann an 
luchd-èisdeachd. 

15 Dean dìchioll air thu 
fèin a nochdadh dearbhta do 
Dhia, a'd' shaothraiche, nach 
ruig a leas nàire a ghabhail, a' 
roinn focail na fìrinn gu ceart. 

16 Ach seachainn faoin- 
chainnt mhi-naomha; oir thèid 
iad air aghaidh chum an tuiU- 
eadh mi-dhiadhachd. 

17 Agus ithidh am focal 
mar chnàmhuinn ; c/'am bheil 
Himeneus agus Philetus ; 

18 Muinntir thaobh na fìr- 
inn a chaidh air seacharan, ag 
i'àdh gu'n deachaidh an aiseir- 
igh cheana seach ; agus a ta 
'tilgeadh creidimh dream àr- 
aidh bun os ceann. 



412 



II. TIMOTEUS. 



19 Gidheadh, a ta bunait 
Dhè a' seasamh daingean, aig 
am bheil an seula so, Is aithne 
do'n Tighearn an dream sin 
a's leis. Agus, Gach neach 
a tha 'g ainmeachadh ainm 
Chriosd, trèigeadh e eucoir. 

20 Ach ann an tigh mòr 
cha-n e mhàin gu bheil soith- 
ichean òir, agus airgid, ach 
mar an ceudna soithiche fiodha, 
agus creadha ; agus ciiid diubh 
chum urraim, agus cuid eile 
clium eas-urraim. 

21 Uime sin ma ghlanas 
neach e fèin uatha so, bithidh 
e 'n a shoitheach chum urraim, 
air a naombachadh, agus iom- 
chuidh chum feim a' mhaigh- 
stir, deas chum gach uile 
dheadh oibre. 

22 Teich uime sin o ana- 
miannaibh na h-òige : ach lean 
fireantachd, creidimh, gràdh, 
sìth, maille riusan a ta 'gairm 
air an Tighearn o chridhe glan. 

23 Ach seachainn ceisdean 
amaideach agus neo-fhògh- 
luimte, air dhuit fios a bhi 
agad gu'n tog iad connsaich- 
ean. 

24 Agus cha-n fheud òg- 
lach an Tighearn bhi con- 
spoideach ; ach ciùin ris na 
h-uile dhaoinibh, ealamh chum 
teagaisg, foighidneach, 

25 Ann an ceannsachd a' 
teagasg na dream a sheasas 
'n a aghaidh ; dh'fheuchainn 
an toir Dia uair air bith aith- 
reachas dhoibh, chum aid- 
mheil na fìrinn. 

26 Agusairmosgladhdhoibh 
gu'a tèid iad as o ribe an 



diabhuil, aig am bheil iad air 
am beò-ghlacadh chum a 
thoile. 

CAIB. III. 

ACH biodh fhios so agad, 
gu'n tig anns na làithibh 
deireannach aimsire cunnart- 
ach. 

2 Oir bithidh daoine fèin- 
speiseil, sanntach, ràiteachail, 
uaibhreach, toibheumach, eas- 
iimhal do phàrantaibh, mi- 
thaingeil, mi-naomha, 

3 Gun ghràdh nàdurra, 'n an 
luchd brisidh coimhcheangail, 
tuaileasach, neo-gheamnuidh, 
borb, gun ghaol do'n mhaith, 

4 Fealltach, ceann-Iaidir, 
àrdanach, aig am bheil bàrr 
gràidh do shàimh na 'ta aca do 
Dhia ; 

5 Aig am bheil coslas diadh- 
achd, ach a ta 'g àicheadh a 
cumhachd : o'n leithidibh sin 
tionndadhsa air falbh. 

6 Oir is ann diubh so a ta 
an dream sin a dh'èalaidheas a 
stigh do thighibh, agus a bheir 
leo 'am braighdeanas mnài 
shuarach air an uallachadh le 
peacaibh, air an iomain le 
iomadh gnè ana-mianna, 

7 A' sìr-fhòghlum, agus 
gun chomas doibh gu bràth 
teachd chum eòlais na firinn. 

8 Agus mar a chuir lann- 
es agus lambres an aghaidh 
Mhaois, mar sin tha iadsan 
a' cur aa aghaidh na fìrinn : 
daoine aig am bheil inntinn 
thruaillidh, gun tuigse thaobh 
a' chreidimh. 

9 Ach cha tèid iad nis 



CAIB 

faide air an aghaidh : oir bitb- 
idh am mi-cbiall follaiseach do 
iia h-uile dhaoinibh, niar a bha 
am mi-chiallsan mar an ceud- 
na. 

10 Acb a ta làn-fhios agad 
air mo tbeagasgsa, mo ghuè 
beatba, mo run, mo chreidimh, 
w' fhad-fhulangas, mo sheirc, 
m' fhoighidin, 

11 il/o gbeur-leanmhuinn- 
ibh, w'f hulangais a thàinig orm 
ann an Antiocb, ann an Ico- 
nium, ann an Listra ; ciod e 
meud nan geur-leanmhuinn a 
ghiùlain mi : acb asda uile 
shaor an Tighearn mi. 

12 Seadb, fuilgidh iadsan 
uile leis an àill am beatha a 
cbaitheadb gu diadbaidh ann 
an losa Criosd, geur-lean- 
nibuinn. 

13 Ach fàsaidh drocb 
dbaoine agus mealltairean ni's 
miosa agus ni's miosa, a' meall- 
adh, agus air am mealladh. 

14 Acb buanaich thusa anns 
na nitbibb a db'fliògluim thu, 
agus air an d'rinneadh thu 
dearbh-fbiosrach, air dhuit 
fios a bbi agad cia uaith a dh'- 
fhòghluim thu iad ; 

15 Agus o bba tbu a'd' 
leanabh gu'm b' aitbne dhuit 
na sgriobtuire naomba, a tha 
comasach air do dheanamb 
glic cbum slàinte, tre'n cbreid- 
imh a ta ann an losa Criosd. 

16 Tha an sgriobtuir uile 
air a dbeacbdadb le Spiorad 
Dè, agus tha e tarbbach chum 
teagaisg, chum spreige, cbum 
leasacbaidb, chum. oilein ann 
am fireantachd : 



\. IV. 413 

17 Chum gu'm bi òglacb 
Dhè coimblionta, làn deas 
chum gach uile dheadh oibre. 

CAIB. IV. 

THA mi a' sparradb ort 
uime sin am fianuis Dè, 
agus an Tighearna losa Criosd, 
a bbeir bretb air na beotbaibb 
agus air na marbbaibb, aig a 
tbeacbd dealrach, agus ann a 
rìoghachd : 

2 Searmonaich am focal, bi 
dù.rachdach ann an àm agus 
ann an an-àm ; spreig, cron- 
aicb, earailich leis an uile f bad- 
fhulangas agus theagasg. 

3 Oir tbig an t-àm anns 
nach bi fulang aca air teagasg 
fallain : ach air do cbluasaibh 
tacbasach bhi aca, carnaidh 
iad suas dhoibh fèin lucbd- 
teagaisg a rèir an ana-mianna ; 

4 Agus tionndaidh iad an 
cluasan o'n fbìrinn, agus iom- 
paicbear iad chum sgeulachda 
faoine. 

5 Ach dean thusa faire anns 
na h-uile nitbibh, fuiling 
eruaidh-cbas, dean obair sois- 
geulaiche, coimhlion do mbin- 
istreileacbd. 

6 Oir tha mise nis gu bhi 
air m'ìobradb, agus tba àni 
mo shiubhail am fagus. 

7 Chòmbraig mi an deadh 
chòmhrag, cbrìocbnaich mi 
mo thurus, ghleidb mi an 
creidimb. 

8 O so mach taisgear fa m' 
cliombair crùn fìreantacbd, a 
bheir an Tigbearn, am breith- 
eamh cothromacli, dbomh 's an 
là ud : agus cba-n ann dhomh- 



414 



TITUS. 



sa a mhàin, ach dhoibh-san 
uile mar an ceudna, leis an 
ionmhuinn a theachdsan. 

9 Dean do dhìchioll air 
teachd a m' ionnsuidh gu 
luath : 

10 Oir thrèig Demas mi, 
air dha an saoghal so a ta 
làthair a ghràdhachadh, agus 
chaidh e do Thesalonica ; 
Crescens do Ghalatia, Titns 
do Dhalmatia. 

11 Tha Lucas 'n a aonar 
maille rium. Gabh Marcus 
agus thoir leat e : oir tha e 
feumail dhomhsa chum na 
ministreileachd. 

12 Ach chuir mi Tichicus 
gu h-Ephesus. 

13 An fhalluing a dh'fhàg 
mi ann an Troas aig Carpus, 
'n uair a thig thu, thoir leat, 
agus na leabhraichean, ach gu 
h-àraidh na meambrana. 

14 Rinn Alecsander an 
ceard-umha iomadh olc orm : 
gu tugadh an Tighearn dha a 
rèir a ghnìomhara : 

15 Bi thusa maran ceudna 
air t'fhaicill uaith, oir chuir e 
gu mòr an aghaidh ar briath- 
ar-ne. 

16 Aig mo cheud fhreag- 



radh cha robh aon neach leam. 
ach thrèig na h-uile raì : nar 
agrar orra e. 

17 Gidheadh, sheas an Tigh- 
earn làimh rium, agus neart- 
aich e mi ; chum triomsa 
gu'm biodh an searmonachadh 
air a làn-fhoillseachadh, agus 
gu'n cluinneadh na Cinnich 
uile e: agus shaoradh mi à 
beul an leòmhain. 

18 Agus saoraidh an Tigh- 
earn mi o gach uile dhroch 
obair, agus gleidhidh e mi 
chum a rìoghachd nèamhaidh 
fèin : dhasan gu robh glòir gu 
saoghal nan saoghal. Amen. 

19 Cuir fàilte air Prisca, a- 
gus air Acuila, agus air teagh- 
lach Onesiphoruis. 

20 Dh'fhan Erastus ann an 
Corintus : ach dh'fhàg mi 
Trophimus gu tinn ann am 
Miletum. 

21 Dean dìchioll air teachd 
roimh 'n gheamhradh. Tha 
Eubulus, agus Pudens, agus 
Linus, agus Claudia, agus na 
bràithrean uile a' cur fàilte 
ort. 

22 Gu robh an Tighearn 
losa Criosd maille ri d' spior- 
ad. Gràs maille ribh. Amen. 



LiTiR AN ABSTOIL PHOIL chum THITUIS. 



CAIB. I. 

POL seirbhiseach Dhè, agus 
abstol losa Criosd, a rèir 
creidimh dhaoine taghta Dhè, 
agus aidmheil na fìrinn a ta 
rèir diadhachd : 

2 A nn an dòchas ua beatha 



maireannaich, a gheall Dia, 
do nach comasach breug a 
dheanamh, roimh chruthach- 
adh an t-saoghail ; 

3 Ach dh'fhoillsich e' f hocal 
fèin, ann an àm iomchuidh tre 
shearmonachadh, a dh'earb- 



CAIB. II. 



415 



adh riumsa, a rèir àithne Dhè 
ar Slànuighir: 

4 Chum Thituis jno dhearbh 
mhic fèin a rèir a' chreidimh 
choitchionn : Gràs, tròcair, a- 
gus sìth o Dhia an t-Athair, 
agus o'n Tighearn losa Croisd 
ar Slànuighear. 

5 Air a shon so dh'fhàg 
mi thu ann an Crete, chum 
gu'n cuireadh tu 'n ordugh na 
nithe a dh'fhàgadh gun dean- 
anih, agus gu'n suidhicheadh 
tu seanairean anns gach baile, 
a rèir mar a dh'àithn mise 
dhuit. 

6 Ma tha neach sam bith 
neo-lochdach, 'n a dhuine aoin 
mlmà, aig am bheil a chlann 
creideach, nach 'eil fuidh mhi- 
chliu thaobh ana-caitheimh, no 
eas-ùmhal : 

7 Oir is còir do easbuig a 
bhi neo-choireach, marstiùbh- 
ard Dhè ; gun bhi fèin-thoil- 
eil, no feargach, no òlmhar, 
no buailteach, no cionail air 
buannachd neòghloin ; 

8 Ach aoidheil, dèidheil air 
daoinibh maithe, ciallach, coth- 
romach, naomh, measarra ; 

9 A' cumail an fhocail fhior 
gu daingean a rèir teagaisg, 
chum gu'm bi e comasach le 
teagasg fallain, araon earail a 
tliabhairt, agus an dream a 
sheasas 'n a aghaidh a chur as 
am barail. 

10 Oir a ta mòran ann a 
tha mi-riaghailteach, a labhras 
gu dìomhain, agus a tha 'n am 
mealltairibh, gu h-àraidh iad- 
san a tha do'n timchioll- 
ghearradh : 



11 Muinntir a's còir am 
beul a dhruideadh, dream a 
tha tionndadh thighean iomlan 
bun os ceann, a' teas'aso: nan 
nithe nach còir, air ghaol 
buannachd shalaich. 

12 Thubhairt neach àraidh 
dhiubli fèin, eadhon fàidh 
dhiubh fèin, Is breugairèan 
a ghnàth na Crètich, droch 
fhiadh-bheathaichean, builg 
mhall. 

13 Tha an fhianuis so fìor : 
air an aobhar siri cronaich gu 
geur iad, chum gu'm bi iad 
fallain 's a' chreidimh ; 

14 Gun bhi 'toirt aire do 
fhaoin-sgeulachdaibh ludh- 
ach, agus do àitheantaibh 
dhaoine, a thionndaidheas o'n 
fhìrinn. 

15 Oir gu deimhin tha na 
h-uile nithe glan do'n dream a 
ta glan : ach dhoibh-san a ta 
salach, agus mi-chreideach, 
cha-n 'eil aon ni glan ; ach tha 
an inntinn agus an coguis 
fèin air an salachadh. 

16 Tha iad a' gabhail orra 
eòlas a bhi aca air Dia; ach 
anii an oibribh tha iad 'g a 
àicheadh, air dhoibh bhi gràin- 
eil, agus eas-ùmhal, agus a 
thaobh gach deadh oibre as 
eugmhais tuigse. 

CAIB. II. 

ACH labhair thusa na nithe 
a thig ri teagasg fallain : 
2 Eadhon na daoine aosda 
bhi aireach, suidhichte, meas- 
arra, fallain 's a chreidimh, ann 
an gràdh, ann am foighidin : 
'à Mar au ceudna na mnài 



416 



TITUS. 



aosda bJii 'n an giùlan mar is 
cubbaidh do naomhachd, gun 
bhi 'n an luchd-tuaileis, gun 
bhi, trom air fion, bhi 'n an 
luchd-teagaisg air nithibh 
niaithe ; 

4 Chum gu'n teagaisg iad 
na mnài òga bhi ciallach, 
gràdhach air am fearaibh, 
gràdhach air an cloinn, 

5 Bhi eagnuidh, geamnuidh, 
fantuinn aig an tigh, bhi maith, 
ùmhal d'am fearaibh chum 
nach faigh focal Dè mi-chliu. 

6 Cuir impidh air na daoin- 
ibh òga mar an ceudna, iad 
bhi ciallach. 

7 Anns na h-uile nithibh 
'g a d' nochdadh fèin ann a d' 
eisempleir dheadh oibre : ann 
an teagasg a' nochdadh neo- 
thruaillidheachd, suidheach- 
adh inntinn, trèibhdhireis, 

8 Càinnt fhallain nach f heu- 
dar a dhìteadh ; chum gu'm bi 
nàire air an neach a ta 'n 'ur n- 
aghaidh, a chionn nach 'eil 
droch ni sam bith aige r'a labh- 
airt umaibh. 

9 Earailich seirbhisich bhi 
ùmhal d'am maighstiribh fèin, 
agus an deadh-thoileachadh 
anns na h-uile nithibh : gun 
bhi 'a labhairt 'n an aghaidh ; 

10 Gun bhi a' ceileachadh 
aou ni d'an cuid, ach a' nochd- 
adh gach uile dheadh thairis- 
neachd ; chum gu'n dean iad 
teagasg Dhè ar Slànuighir 
maiseach annsanh-uilenithibh. 

11 Oir dh'fhoillsicheadh 
gràs slàinteil Dhè do na h-uile 
dhaoinibh, 

12 A' teagasg dhuinn gach 



mi-dhiadhachd agus ana- 
mianna saoghalta àicheadh, a- 
gus ar beatha a chaitheadh gu 
stuama, gu cothromach, agus 
gu diadhaidh anns an t-saoghal 
so làthair ; 

13 Air dhuinn sùil a bhi 
againn ris an dòchas bheann- 
aichte sin, eadhon foillseach- 
adh glòire an Dè mhòir, agus 
ar Slànuighir losa Croisd : 

1 4 A thug e fèin air ar son, 
chum gu'n saoradh e sinn o 
gach aingidheachd, agus gu'n 
glanadh e dha fèin sluagh son- 
ruiclite, eudmhor mu dheadh 
oibribh. 

15 Nanitheso labhair, agus 
earailich, agus cronaich leis 
an uile ùghdarras. Na dean- 
adh duine sam bith tàir ort. 

CAIB. III. 

CUIR an cuimhne dhoibh 
bhi ùmhal do uachdaran- 
achdaibh agus do chumhaclid- 
aibh, freagarrach do luchd- 
riaghlaidh, ullamh chum gach 
uile dlieadh oibre. 

2 Gun olc a labhairt mu 
neach air bith, bhi neo-thuas- 
aideach, mìn, a' taisbeanadh 
an uile cheannsachd do na 
h'uile dhaoinibh. 

3 Oir bha sinne fèin uair- 
èigin eu-cèillidh, eas-ùmhal, 
air seacharan, a' deanamh 
seirbhis do iomadh gnè do ana- 
miannaibh agus do an-toilibh, 
a' caitheadh ar beatha ann am 
mì-run agus 'am farma